CEkliza

ποτέ άλλοτε...

noreply@blogger.com (ce_) — Sat, 04 Jul 2026 07:41:59 +0000

Το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό ημερολόγιο / ιστολόγιο ξεκίνησε το μακρινό πλέον 2007. Θυμάμαι πως μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και μια βιντεοκάμερα με τις μικρές μικρές κασέτες καταγραφής με βοήθησαν στην καταγραφή της φωνής του χωριού μας, έχοντας ήδη μια εμπειρία 10 χρόνων δημοσιογραφικής γραφής. Τότε ήκμαζαν τα blogs, κείμενα δομημένα, μετά ήρθε το Facebook, το Twitter με τις σύντομες προτάσεις και τις φωτογραφίες και τώρα το Instagram με τις φωτογραφίες και τα emoticons, το Viber με τις πιο κλειστές ομάδες και ο κόσμος προχωρά: AI.

Το χωριό, το 2007, λειτουργούσε με το αυτοδιοικητικό σύστημα "Καποδίστριας" (1999 -2010) και ήταν έδρα του Δήμου Ιτάμου, με την ιδιαιτερότητα που τότε σχολιάζαμε πως είχε ελάχιστους (2;) δημοτικούς συμβούλους και μάλιστα, λόγω ιδιαιτερότητας του συστήματος, δεν είχε τοπικό συμβούλιο ως έδρα δήμου / μεγαλοχώρι.

Το 2010 με το νέο σχέδιο "Καλλικράτης" βρέθηκε ολόκληρος ο πρώην Δήμος Ιτάμου ενσωματωμένος στον ευρύτερο Δήμο Καρδίτσας. Στην αρχή μάλιστα, δινόταν και ειδικός χαρακτηρισμός αρμοδιότητας και είχαμε "Αντιδήμαρχο Ιτάμου" και πλέον Τοπικό Συμβούλιο, όπως και σήμερα. Πέρασαν και μερικοί σεκλιζιώτικου ενδιαφέροντος δημοτικοί σύμβουλοι ως και αντιδήμαρχοι.

Δεκαέξι χρόνια πλέον στον Δήμο Καρδίτσας. Η μεταβατική περίοδος τελείωσε και δε δίνονται ιδιαίτεροι χαρακτηρισμοί αρμοδιοτήτων για τους αντιδημάρχους.

Αν παρατηρήσουμε τον πίνακα των δημοτικών συμβούλων (συμπολίτευση + αντιπολίτευση), αλλά και τον πίνακα των αντιδημάρχων, τι θα συμπεράνουμε;

Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσους/ες δημοτικούς συμβούλους / αντιδημάρχους με άμεση ή έμμεση σχέση με τη Σέκλιζα.

Και η αυτόματη σκέψη: Αντανακλάται αυτό στην τοπική κοινότητα;

Το blog βρίσκεται σε αγρανάπαυση. Το προηγούμενο post (2023) είχε τίτλο: "Ας αφήσουμε τη φύση μόνη της".

Ας αφήσουμε τη φύση μόνη της

noreply@blogger.com (ce_) — Mon, 01 May 2023 21:54:00 +0000

Δε θέλω να σας χαλάσω την πρωτομαγιάτικη διάθεση, το χαμόγελο που τσάκισε λίγο το άνω χείλος σας. Πολλά περάσαμε αυτά τα χρόνια που σκοτείνιασαν την ψυχή μας: σαν πλανήτης, σαν χώρα, σαν περιοχή, σαν κοινότητα.

Αλλά, είναι σαν πικραμύγδαλο οι φωτογραφίες, το αποτύπωμα του χρονικού μας περάσματος από αυτό τον τόπο. Ίσως να είναι και η εικόνα τού σήμερα στον τόπο /χώρα που ζούμε: #ρημαδιό.

Ούτε 800

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 21 Apr 2023 13:03:00 +0000

Ανακοινώθηκε η απογραφή του 2021 (δύο χρόνια πιο μετά). Καλλιθηρο, Σέκλιζα, όπως να το πεις: 797. Αρνητικότατο ρεκόρ. Αν δείτε τον παρακάτω πίνακα, όταν ξαναείχε το χωριό 800 κατοίκους, είχε μπόλικα παιδιά. Τώρα;;;

Άρα, 2031 περιμένουμε 700;

https://sekliza.blogspot.com/2021/03/blog-post.html

Πάσχα 2022

noreply@blogger.com (ce_) — Tue, 26 Apr 2022 16:07:00 +0000

Μετά από δυο χρόνια Covid, το Πάσχα έφερε κόσμο στο χωριό. Γέμισαν αυτοκίνητα οι δρόμοι, γέμισαν τα σπίτια και οι αυλές ανθρώπους.

Ένας καιρός υπέροχος και κοινωνιολογικές παρατηρήσεις, μιας και πλέον είμαστε για τα καλά στη δεκαετία του 2020:

-Αυξάνονται συνεχώς οι εκτάσεις φωτοβολταϊκών αλλά και αμπελιών και μειώνονται οι εκτάσεις βαμβακοκαλλιέργειας.

-Αυξάνονται συνεχώς και εμπλουτίζονται τα καταστήματα στον κεντρικό δρόμο / δημοσιά Σέκλιζα-Ραχούλα (7;). Με συνέπεια να μετατοπίζεται η κεντρική κίνηση της πλατείας προς τα ανατολικά και να διασκορπίζεται κατά μήκος του κεντρικού δρόμου.

-Για άλλη μια φορά διανύουμε, ως Κοινότητα, περίοδο αγρανάπαυσης (ελέω πανδημίας) των συλλογικοτήτων της. Άραγε, ποια Ομάδα, ποια συλλογικότητα θα καταφέρει να βάλει τη σφραγίδα της στη νέα αυτή δύσκολη δεκαετία;

-Μια δεκαετία που όπως φαίνεται θα αποκαλύψει τη δραματική μείωση του μόνιμου πληθυσμού και την υπογεννητικότητα (σύμφωνα με τα γενικότερα στοιχεία για τον νομό Καρδίτσας αλλά και τη δύναμη του Νηπιαγωγείου-Δημοτικού σχολείου).

στο κάστρο

noreply@blogger.com (ce_) — Wed, 26 Jan 2022 22:57:00 +0000

Έχουμε κάστρο.

Το βυζαντινό κάστρο που απομεινάρια του βρίσκονται στον λόφο του Αγίου Αθανασίου είναι φτιαγμένο από πέτρες της αρχαίας Ακρόπολης και πέτρες του που λείπουν έχουν γίνει θεμέλια τωρινών σπιτιών καθώς και τοίχοι του σχολείου μας.

Δείτε ένα ενδιαφέρον λινκ σχετικά με το κάστρο και παρακολουθήστε το βίντεο με λήψη drone.

οι φυλακισμένες

noreply@blogger.com (ce_) — Wed, 27 Oct 2021 18:00:00 +0000

Αυτή τη φωτογραφία την έχουμε μεταξύ μας τιτλοφορήσει: οι φυλακισμένες*.

Πρόκειται για ένα μνημείο τοπικής γυναικείας αντίστασης στους Γερμανούς κατακτητές. Διαβάζουμε στο βιβλίο του Απόστολου Στρογγύλη Η Καρδίτσα στην Αντίσταση:

Καλοκαίρι 1944

Μια Τετάρτη στην εβδομαδιαία αγορά, έγινε η μεγάλη κινητοποίηση των γυναικών στην πόλη, από τα κάπως γειτονικά χωριά μας. Επικεφαλής ήταν νέες κοπέλες, γύρω στα είκοσι χρονών. Γύρω τους πλήθος γυναικών από Σέκλιζα, Ραχούλα, Παλιόκαστρο και άλλα χωριά.

Η μεταμφίεση με καραγκούνικες στολές και η χρησιμοποίηση ψεύτικων ονομάτων δε βοήθησαν, γιατί κάποιοι συγγενείς τους από διπλανό χωριό της Σέκλιζας γνώρισαν κάποιες Σεκλιζιώτισσες και τις συνέλαβαν.

Τις συνέλαβαν όλες τις γυναίκες την ώρα που έδιναν στις γερμανικές αρχές κατοχής το υπόμνημα με τα αιτήματά τους.

-Να δοθούν στον κόσμο που πεινάει τα τρόφιμα που στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός.

-Να σταματήσει η τρομοκρατία!

-Όχι στην επιστράτευση Ελλήνων πολιτών για καταναγκαστική εργασία σε γερμανικά στρατόπεδα.

Τις γυναίκες τις έκλεισαν στις φυλακές της Καρδίτσας και τις κράτησαν ομήρους ως την απελευθέρωση. Η απόδραση των γυναικών έγινε την νύχτα που οι Γερμανοί εγκατέλειπαν την Καρδίτσα: 1η Σεπτέμβρη 1944.

Ένας από τους Έλληνες φρουρούς που κρατούσε τα κλειδιά της φυλακής, για να σώσει το δικό του κεφάλι, αφού έβλεπε πως οι Γερμανοί έφευγαν πια, αποφάσισε να τα "παίξει" όλα για όλα. Ξεκλείδωσε την πόρτα της φυλακής, μπήκε στους θαλάμους και είπε στους φυλακισμένους να είναι ψύχραιμοι και χωρίς φασαρία να τον ακολουθήσουν και να δραπετεύσουν όλοι μαζί.

Έτσι κι έγινε. Πριν ξημερώσει, ο ίδιος και οι φυλακισμένοι βγήκαν αθόρυβα απ' τη φυλακή και έφυγαν. κρύφτηκαν όλη την μέρα και το άλλο βράδυ, αφού οι Γερμανοί είχαν φύγει, ήρθαν στο χωριό.

___________

*Ο Βασίλης Φυτσιλής, στο βιβλίο του Η Σέκλιζα στους δρόμους του αγώνα, αναφέρει μερικά ονόματα γυναικών που εικονίζονται ή όχι: Χρυσούλα Πατρίκη, Παρασκευή Φυτσιλή, Ευτυχία Μητρογώγου, Παναγιώτα Παπακώστα, Όλγα Παπαλέξη, Δάφνω Καπνιά, Χρύσω Φυτσιλή, Χρυσούλα Κολοβού, Φροσύνη και Κυριακούλα Καραγιώργου, Αγαπούλα Λαγού, Ευτυχία Φυτσιλή-Ντανοπούλου

Ο Χρήστος Παπακώστας αναγνωρίζει ως δεύτερη πάνω αριστερά τη γιαγιά του Όλγα Βαγγελού, σύζυγος Δημήτριου Παπακώστα.

Ο Θανάσης Τσιουμπλέκας αναγνωρίζει την τέταρτη όρθια από αριστερά, τη γιαγιά του (από τη μεριά της μητέρας του) Σοφία Κολοβού.

Ο Θανάσης Καραθύμιος αναγνωρίζει τη Χρύσω Φυτσιλή (αδερφή του παππού του Θανάση Καραθύμιου) την πρώτη καθήμενη κάτω αριστερά.

η δεσποινίς Βασιλική

noreply@blogger.com (ce_) — Sat, 23 Oct 2021 20:27:00 +0000

Όλοι γνωρίζαμε πως κουβαλούσε τη θλίψη, το πένθος του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων. Η αγαπημένη μας δασκάλα Βασιλική Κολιοπούλου (Μοναχή Θεοφρόνη) είχε χάσει τον πατέρα της, αλλά και τον 15χρονο αδερφό της σε μία από τις εκτελέσεις των Γερμανών (13.12.43).

Στη φωτογραφία τη βλέπουμε (αριστερά) με την πενθούσα μητέρα της.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ !

noreply@blogger.com (ce_) — Mon, 20 Sep 2021 12:56:00 +0000

Μπας και καθαριστεί, χρησιμοποιηθεί, αξιοποιηθεί κι αυτό: το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής.

Έχετε περάσει απ' έξω;

ΣΥΖΗΤΙΕΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (θέμα 19)

"τούτο το χώμα"

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 17 Sep 2021 14:30:00 +0000

[Από ανάγνωση παλιάς τοπικής εφημερίδας, πριν 87 χρόνια.]

18 Σεπτεμβρίου 1934

εφημερίδα Καρδίτσα, φύλλο 626

Αι χρεωλυτικαί δόσεις των κλήρων

Μια διαμαρτυρία κληρούχων Σεκλείζης

Μετέβη εισπράκτωρ [...]

Αρμοδίως ελάβαμεν την πληροφορίαν, ότι ειδικώς διά τους κληρούχους Σεκλείζης εδόθη εντολή να μη ασκηθή πίεσις δια την εξόφλησην των χρεών των επί του παρόντος και μέχρι της πωλήσεως των καπνών των, διότι το κύριο εισόδημα αυτών προέρχεται εκ της παραγωγής του καπνού. Ελάχιστα δε σιτηρά παράγουν ούτοι μή αρκούντα και δι' εξόφλησιν χρεών...

"δεν είναι και αρμοδιότητα του Δήμου"

noreply@blogger.com (ce_) — Wed, 25 Aug 2021 07:35:00 +0000

Ανησυχία για την τύχη της γέφυρας, μετά τον Ιανό 2020, αλλά ο Δήμος δηλώνει πως: "δεν είναι και αρμοδιότητα του Δήμου".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ (προς το τέλος της δημοσίευσης)

τα πεύκα περιμένουν

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 13 Aug 2021 07:14:00 +0000

Το "πεύκο" αυτό το καλοκαίρι έχει την τιμητική του στις συζητήσεις μας: εύφλεκτο, επικίνδυνο κτλ.

Αγωνία πάντα για το πεύκο και τις πευκοβελόνες που πέφτουν στη στέγη του Αγίου Αθανασίου.

Και, δυτικά του χωριού, μεγάλωσε και πύκνωσε το μικρό φυτεμένο δασάκι. Θέλει κι αυτό την περιποίησή του: για λόγους πυρασφάλειας, αισθητικής και λειτουργικής χρήσης.

είναι πολλά τα πλαστικά μπουκάλια!

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 13 Aug 2021 07:06:00 +0000

Η αμφιβολία για την ποιότητα του πόσιμου νερού έχει ανεβάσει κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια την κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού στο χωριό. Κι όταν το καθημερινό νερό έρχεται στο σπίτι συσκευασμένο, δημιουργείται ένα βουνό άδειων πλαστικών μπουκαλιών.

Μια καλή συνήθεια ήταν η συγκέντρωση αυτών των συσκευασιών στο χώρο του γηπέδου. Κάτι, όμως, δεν πήγε καλά τελευταία στην κεντρική διαχείριση και το βουνό μεγάλωσε.

σώστε τη γέφυρα!

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 13 Aug 2021 06:57:00 +0000

Διαμαρτυρία και συμβολικός αποκλεισμός της τραυματισμένης γέφυρας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

η "μέλισσα" δε θα έρθει στο λαγκάδι

noreply@blogger.com (ce_) — Tue, 29 Jun 2021 14:37:00 +0000

Τον Μάρτιο διαβάσαμε πως ο Δήμος Καρδίτσας έχει στόχο τη δημιουργία θεματικού πάρκου για τη "μέλισσα" στο Καλλίθηρο.

Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας "SOS Bee", που εδρεύει στην Καρδίτσα, είχε προηγηθεί (τον Φεβρουάριο) σχετική συζήτηση.

Ιούνιος και το πάρκο κατοχυρώνεται ...στο Ξινονέρι! [εδώ σχετικό δημοσίευμα]

Ή η Σέκλιζα δεν το ήθελε ή το Ζουλεφκάρι το διεκδίκησε και το κέρδισε.

H μάχη της Σέκλιζας (Δημοτικό Σχολείο Καλλιθήρου)

noreply@blogger.com (ce_) — Sat, 05 Jun 2021 14:49:00 +0000

Φέτος τη Μάχη της Σέκλιζας την τίμησε το Δημοτικό Σχολείο Καλλιθήρου με τον δικό του τρόπο.

Ακολουθήστε στο blog του...

το νερό δε φτάνει ως εδώ!

noreply@blogger.com (ce_) — Tue, 11 May 2021 19:29:00 +0000

Το νερό της Λίμνης Πλαστήρα για ύδρευση φτάνει ως το Ρούσσο.

Ο σχεδιασμός που γίνεται για τη Λίμνη Σμοκόβου θα το φέρνει ως το Ζαΐμι. [εδώ το δημοσίευμα και σχετικός χάρτης].

Εδώ θα μείνουμε με τη γεώτρηση. Ορατό είναι στο νέο υδραγωγείο, στον Ζυγό, το νέο (μπλε) φίλτρο.

Το σχολείο λιγοστεύει (updated_2025)

noreply@blogger.com (ce_) — Sat, 06 Mar 2021 18:25:00 +0000

[Με αφορμή τον πρόσφατο μεγάλο σεισμό και μια συζήτηση για τη μείωση των μαθητών/μαθητριών του δημοτικού σχολείου, γράφτηκε το παρακάτω κείμενο με στοιχεία από έρευνα του ίδιου του σχολείου, καθώς και τη Wikipedia.]

Το τωρινό κτίριο ξεκίνησε το 1940 και -λόγω Β' Παγκόσμιου Πολέμου και Εμφυλίου- ολοκληρώθηκε το 1950.

	μαθητικός πληθυσμός	πληθυσμός χωριού
1930	95	περίπου 750	Αναλογιστείτε πόσα παιδιά αντιστοιχούν ανά οικογένεια!
1931	125	800

1940	221	967

1950	2/θέσιο: 192	περίπου 890	Μεταπολεμική & μετεμφυλιακή περίοδος, μετανάστευση.
1959	70

1971	178	1.074

1981	περίπου 70	1.007

1991	4/θέσιο: περίπου70	1.152
1998	6/θέσιο		Καλλίθηρο: έδρα Δήμου Ιτάμου

2001	περίπου 60	1.114
2008	47		Υποσχέσεις για νέο κτίριο.
			Υποσχέσεις για νέο κτίριο.
2010			Η οικονομική κρίση φέρνει στη Σέκλιζα παιδιά από γύρω χωριά που κλείνουν τα σχολεία τους.
2011	περίπου 60	928

2021	περίπου 50 ;	797

Αν το σχολείο υποβαθμιστεί σε 4/θέσιο ξανά, η νομοθεσία προβλέπει αριθμούς παιδιών που δύσκολα θα φτάσουμε για τη επαναλειτουργία του ως 6/θέσιο.

η αιωνιότητα της βελανιδιάς

noreply@blogger.com (ce_) — Tue, 29 Dec 2020 18:56:00 +0000

Το δάσος βελανιδιάς στο λαγκάδι μας θυμίζει πως τα δέντρα μπορούν να ξεπεράσουν τους αιώνες και να δούνε στη σκιά τους ζωές πολλών ανθρώπων να περνούν ως και να επαναλαμβάνονται σε κύκλο.

Το δέντρο της βελανιδιάς χρειάζεται πολλά χρόνια μέχρι να φτάσει να παράγει καρπό. Φανταστείτε πόσων χρόνων είναι τα δέντρα του δάσους. Νεαρά δέντρα, όμως, βλέπουμε; Ανανεώνεται ο πληθυσμός;

Ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα παρατηρεί κανείς νεαρά φυτά που προσπαθούν να μεγαλώσουν. Θα γλιτώσουν μάλλον από τα ζώα που πια δε βόσκουν στο χώρο, αλλά ίσως θυσιαστούν παρέα με τα ψηλά χορτάρια τον Μάιο για να γίνει ο χώρος επισκέψιμος.

Προφανώς χρειάζεται κάποιο σχέδιο που δεν υπάρχει (;!)

Είπα να τραβήξω ένα νεαρό φυτό, να το βάλω σε μια γλάστρα στο σπίτι. Δεν ξεκουνιόταν με τίποτα.

Και ποιος να θέλει μια βελανιδιά στον κήπο του; Στο πάρκο; Στην πλατεία; Σε ένα δημόσιο χώρο; (Είναι μία στο δρόμο προς το Κοιμητήριο, σχετικά νεαρή για το είδος της: μνημείο φύσης!) Αργεί, χρόνια πολλά για να μεγαλώσει κι έχει τεράστιο ριζικό σύστημα.

Έτσι κερδίζεται η αιωνιότητα;!

χάσαμε τον φωτογράφο του χωριού

noreply@blogger.com (ce_) — Wed, 16 Dec 2020 19:51:00 +0000

εδώ δημοσίευμα σε τοπικό μέσο

Μια μέρα κρύα, σαν τις καρδιές των συγχωριανών που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να του πουν το "τελευταίο αντίο", σε μια κηδεία διαφορετική, λόγω κορονοϊού.

Σέκλιζα από ψηλά!

noreply@blogger.com (ce_) — Thu, 05 Nov 2020 20:50:00 +0000

Καραντίνα v.2 και μαζεύουμε εδώ links από λήψεις drone:

παραίτηση Ντελή από το Δημοτικό Συμβούλιο

noreply@blogger.com (ce_) — Mon, 18 May 2020 19:57:00 +0000

Με έκπληξη διαβάσαμε σήμερα στον ηλεκτρονικό τύπο την παραίτηση του δημοτικού συμβούλου και επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Γιάννη Ντελή. [ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ].
Ωστόσο, αλήθεια είναι πως τις τελευταίες μέρες μπροστά βγαίνει με δημοσιεύματα και καταγγελίες η Άλκηστη Κολοκύθα, δημοτική σύμβουλος της ίδιας παράταξης (Ντελή, πρώην Αλεξάκου): [30 Απριλίου], [6 Μαΐου], [18 Μαΐου]
Θα είναι η Άλκηστη η επόμενη επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης;

Ενδιαφέρουσα η συνέχεια...

η πλατεία περιμένει...

noreply@blogger.com (ce_) — Fri, 03 Apr 2020 20:38:00 +0000

...η φύση όχι.

Αλήθεια είναι πως έτσι έρημο το χωριό, με τα χορτάρια να μεγαλώνουν στα παρτέρια της πλατείας, αρχίζεις να νιώθεις πως κάτι άλλαξε, μια εγκατάλειψη του δημόσιου χώρου.

Μου 'ρθε να τραγουδήσω: "άδεια η πόλη, πού πήγαν όλοι;"

κορονοϊός είναι θα περάσει!

noreply@blogger.com (ce_) — Sat, 14 Mar 2020 18:36:00 +0000

Έκλεισαν και τα καφενεία, καφές στο χέρι κι επιλογή λαγκάδι από πολλούς.
Τέτοιος ήλιος σήμερα. Αμπέλια, κήποι, αυλές!
Αραιά, αραιά, μακριά κι αγαπημένοι!
Άιντε να δούμε!

ΥΓ. Προσοχή! Τα μέτρα μέτρα. Αγαπάμε τις γιαγιάδες, τους παππούδες, τα ευπαθή άτομα που θέλουμε να δούμε κι αυτό το καλοκαίρι!

Venia Giota Design

στη "δραγασιά"

noreply@blogger.com (ce_) — Wed, 11 Mar 2020 21:38:00 +0000

Συνεχίζοντας το φωτορεπορτάζ, κι από το λαγκάδι στην τοποθεσία "δραγασιά", απ' όπου έβλεπε και σφύριζε ο "αγροφύλακας" όσους μπαίναν στα ξέφραγα αμπέλια...
Από το 2008 στέκει ο "αντάρτης" (ούτε δραγάτης ούτε κυνηγός!) και ένας χωματόδρομος σε οδηγεί ανάμεσα σε κυψέλες μελισσών, αφημένες στην παρατήρησή μας.

Και πιο χαμηλά ένας κίονας από τσιμέντο: 1992, Τοπογραφικό Σημείο.

Σημείο με ωραία, θέα...

...και την τρύπα στη Γούβα όλο να μεγαλώνει.

λαγκάδι Vs θέατρο 1-0

noreply@blogger.com (ce_) — Tue, 10 Mar 2020 20:37:00 +0000

ή φωτορεπορτάζ σε δάσος βελανιδιάς,

,όπου φύτρωσε ένα μουχλιασμένο, παρατημένο τσιμεντένιο, λεηλατημένο, άδειο, αχρησιμοποίητο κτίριο

που σου κρύβει κάποιες κερκίδες θεατών, σκηνή με εξαιρετική ακουστική (να χαίρεσαι ν' ακούς τη φωνή σου)

και τις βάσεις για προέκταση.

Αλήθεια,

ως προς τι τόσο τσιμέντο, τόσα οικοδομικά υλικά;

Πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιηθεί ως χώρος πολιτισμού;

Παραίτηση, υγρασία, καταστροφή, απογοήτευση, πίκρα.

Ευτυχώς η φύση κυριαρχεί στο χώρο, έναντι του ανθρώπινου.