Semiobliviously

2013-03-12T21:57:00.001+01:00

Beatrix treed af De Paus gaat weg En nu heeft zelfs de burgemeester van Haren zijn ontslag aangeboden Dus het minste wat wij konden doen is terugkeren.

Zeg hallo tegen de beste foto ter wereld.

2011-02-28T23:47:00.003+01:00

Westerse twilight-alto-kunst op een kunsttentoonstelling in Saudi-Arabië
Wederom een zin waarvan je dacht dat je deze nooit zou lezen.

Music Monday - The Fall/Fuck jou Steve Jobs, we houden van je.

2011-01-31T23:35:00.011+01:00

Semiobliviously

Wij spugen op Ipads. Stomme Ipads met hun dunne randen, glinsterende oppervlak en gevoelige touchscreens. Ipads waar je verder niet veel meer boeiends op kan doen dan youtube kijken en angry birds spelen, maar die er wel toe leiden dat moeders en tante’s overal ter wereld onze afgesloten zolders betreden, zonlicht binnenlaten en onze autistische Mass Effect marathon’s met de woorden “Kijk, ook wij spelen nu een spelletje!” onderbreken.

Fuck jou Steve Jobs.

De enige reden waarom die overmaatse Ipod überhaupt op semiobliviously verschijnt is het nieuwste album van the Gorillaz.
Jeweetwel de virtuele band gecreërd door Blur zanger Damon Albarn die sinds hun genesis ieders Ipod domineren.
De band die met hun experimentele mengeling van genres en invloeden de meest bizarre muziek en de meest geweldige albums maken. De band die onlangs hun derde album (Plastic Beach) hebben uitgebracht en die de rest van 2010 tourend door Amerika doorbrachten, waar ze enkel fantastische live optredens uitvoerden.
Optredens waar ze in een luxe hotelkamer met een ruime hoeveelheid aan alcohol, drugs en vrouwen van bijkomen. Of tenminste, dat stellen wij ons zo voor, in onze zwaar geïdealiseerde voorstelling die wij van hen hebben.

De waarheid licht wat anders, zo blijkt uit een interview dat onlangs op het internet verscheen. De bandleden blijken allemaal nette getrouwde mannen van veertig te zijn die hun vrije tijd niet besteden aan wilde feesten waar zelfs Berlusconi zich niet durft te vertonen maar, zo lezen we, in hun vrije tijd klooien op hun Ipads.
FUCK jou Steve Jobs, geef ons onze band terug.

Althans, dat was onze reactie voordat ze met hun volgende onthulling kwamen, namelijk dat ze op hun Ipads een compleet nieuw album hadden gemaakt.
Trouw met onze hypothetische (of zo hopen wij) dochters Steve Jobs, want damn wat heeft die overmaatse Ipod van jou ons een vet album bezorgd.

Meanwhile, in Japan.

2011-01-22T02:26:00.008+01:00

Semiobliviously
Geconfronteerd met het einde van zijn middelbare school en het begin van zijn studie zag kameraad Wim geen andere uitweg dan een vlucht naar Japan. Hij verblijft inmiddels al enkele maanden in het land van de Sushi en minirok-schoolmeisjes, in wat ik me graag voorstel als een bizarre mix tussen Kill Bill en Lost in Translation.

Een situatie die oneindig veel cooler is dan mijn huidige bestaan als brave student geschiedenis, dus ik laat dan ook geen kans voorbij gaan om hem te vertellen dat, hoewel zijn laatste bezoek aan de anime bar of zijn foto shoot bij de Kanazawa Favo ook heel cool klonken, ze toch echt niet konden tippen aan de vele legendarische hoogtepunten die zich nu in mijn leven afspelen. Neem bijvoorbeeld mijn historisch-educatieve rondleiding door de oude kerk. Een levens veranderende ervaring die misschien enkel wordt overtroffen door mijn historisch-educatieve rondleiding door de nieuwe kerk. Over hoe we veertig minuten lang in ultieme fascinatie hebben geluisterd naar de volledige geschiedenis van de rol die het Amsterdamse stadsbestuur in de bouw van deze kerken heeft gespeeld, verteld door een oud fossiel dat zich zijn eerste rondleiding omstreeks 1850 nog levendig kan herinneren.
Maargoed, net als ik hem uit pure wanhoop wil berichten over de Drent die via de Google zoekopdracht “Wim jongen slechte ervaringen” op semiobliviously terecht kwam veegt hij met een enkele youtube link alle grond onder mijn voeten vandaan:

Dit is bijna zo vet als de nieuwe kerk.

De oneindige lijdensweg van Wim Leuverink

2010-12-03T23:34:00.004+01:00

Wim, mijn fossiele wederhelft van semiobliviously is sinds vandaag zo oud dat het zorgwekkend begint te worden.
Wim, de Methusalem van het internet heeft de vreeswekkende leeftijd van 20 jaar behaalt.

Wim, man die de jaren 90 nog bewust heeft meegemaakt, die Kurt Cobain overleefde, die zich de opkomst van het internet nog kan herinneren, die aanwezig was toen youtube werd opgericht,die rondliep toen er nog geen enkele pluralistische partij in het parlement zat,die zijn leven begon in een tijd dat games uit 16 bit pixels bestonden, die bestond toen Philip Freriks voor het eerst op het journaal verscheen. Wim, wandelend lijk dat maar weigert te sterven

gefeliciteerd jongen.

364+1

2010-11-21T01:31:00.008+01:00

Dit stuk internet met een naam uit een die afkomstig is random word generator en een Hello Kitty meets Starwars thema als lay-out (wij zijn allang blij dat de blauw/kotsgroene Wim Leuverink "Ik weet wel een leuk thema" kleurcombinatie uit het begin alweer vele maanden achter ons ligt) bestaat een jaar.
Het is nu precies 365 dagen na de genesis van Semiobliviously, en dat zijn er gelijk 364 meer dan we dachten dat we vol zouden houden.
We hebben tot op heden 543 unieke lezers, wat er dan ook gelijk 541 meer zijn dan we dachten te behalen.

Tevens zijn we nu ook een jaar ouder, maar dat lag in de lijn der verwachtingen.

Andere zaken riepen meer vragen op.
Vragen als, "Wie is die Amerikaan die deze site al maanden via google translate naar het engels vertaalt?" Of: "Welk persoon belandde op semiobliviously met de zoekopdracht, en nu citeer ik, "Wim jongen slechte ervaringen"?"
En wie googled er naar "Doodstrijd Cavia"? En waarom wordt Semiobliviously daar mee geassocieerd?
Een persoon die via de term "Jongen verkracht bloedeigen dochter" op onze blog belandde las vervolgens in anderhalf uur elk artikel dat er tot dat moment op deze site verschenen was.

Dit soort vragen leiden er dan ook toe dat ik Wim bij deze tot hoofd public relations benoem, de omgang met de volgers is nu aan hem. Ik zal pas in het openbaar verschijnen als Wim na first contact nog in leven is/alle incestueuze cavia moordenaars eruit zijn gefilterd, een proces waarvan we hopen dat het volgend jaar voltooid is.
Een andere conclusie die er uit deze vragen getrokken kan worden is het feit dat google *we respect your privacy* analytics het beste programma ter wereld is.

Ik wil dan ook afsluiten met een bericht aan de Amerikaan die deze tekst straks, in vertaalde vorm, onder ogen krijgt en zich op dit moment behoorlijk aangesproken begint te voelen:

Boe.

Onze bijbaan als psycholoog (en hoe we aan onze klanten komen)

2010-10-31T21:36:00.007+01:00

Morgen komt er een man langs die alle computerproblemen van nu en de komende tien jaar in dit huis gaat oplossen. Als hij na uren ploeteren zich eindelijk uit de netwerk kabels weet te ontworstelen en steunend maar vol trots geluk op het bureau klimt, zal hij dit uitgeprint op het toetsenbord aantreffen.

Omdat ook Wim zijn ouders de hyve feed lezen

2010-10-11T22:22:00.009+02:00

Semioblviously

Voor de bron van oneindige vreugde die de studie geschiedenis voor mij vormt moet ik een paper maken over de rol van satyrs in de klassieke griekse schilderkunst.

Het klinkt spannender dan het is.

Maar goed, terwijl ik mij opmaakte voor een lange avond doorhalen besloot ik maar eens een blik te werpen op de vazen in kwestie:

Ik zit nu dan ook met droge ogen vollop uit "Sex in the ancient world from A to Z" te citeren. Incidenteel afgewisseld met een passage van "Before sexuality: the construction of erotic experience in the ancient Greek world", om voor morgen ochtend een normaal gesproken totaal oninteressante detail analyse van de des betreffende bij mijn toch nog wel erg preutse leraar in te leveren.

De conclusie bestaat uit een verhandeling van de penisgrote van Satyrs,waarom de Grieken dit als een bevestiging van hun barbarisme zagen, en de opkomst van erotische vaas afbeeldingen in de 3e eeuw voor Christus.

We dragen deze post dan ook op aan de SGP

Music Monday - The death of Snoop Doggy Dogg

2010-10-04T22:50:00.009+02:00

Onze poging hier een serieus item van te maken duurde 42 seconden. We wisten de ballen van Snoop Dogg en besloten dat met een bezoek aan youtube te verhelpen.

Zoals we al zeiden; de poging duurde 42 seconden.

Fair enough though, next up: het duet van Marco Borsato en Ali B

Omdat al die speciale momenten nog net iets specialer worden op het moment dat de stem van Darth Vader erin betrokken wordt

2010-09-30T22:33:00.008+02:00

semiobliviously

Als notoire telaatkomers en worstelend met Wim zijn obsessie voor mannen met zwarte maskers kunnen we niet anders dan deze ontwikkelingen toejuichen.

De stem van Darth Vader in je Tomtom zal je leven op allerlei manieren verreiken
Neem die keer dat ik de tentamen zaal niet kon vinden, Allah dankte voor het bestaan van smartphones met google navigatie, en erin slaagde enkele minuten voor de deadline de tentamen zaal binnen te strompelen.

De wereld was op dat moment weer goed en rechtvaardig. Totdat de stilte in de, theoretisch mobiel vrije, zaal verbroken werd door een nogal mechanische vrouwenstem: "Bestemming bereikt"

Enkel een Crazy Frog ringtone had de stem van Darth Vader op dat moment kunnen overtreffen.

Dus.

2010-09-26T23:51:00.005+02:00

Het is de latex.

2010-09-15T19:16:00.004+02:00

Het moment dat hij 8 jaar oud was en ridder wilde worden hebben wij allemaal meegemaakt. De uitdaging is om de rest van ons leven parallel te laten lopen.

Wim, de eer is aan jou. Ik zelf ben vooral blij dat zijn arm voor zijn tepels hangt.

Nu is 't wel genoeg, Steve

2010-08-31T01:11:00.002+02:00

We zijn nu al benieuwd naar de aangekondigde 2020 iWorld.

Als het ooit zo ver komt mag u ons ritueel verbranden.

meanwhileonplanetearth.blogspot.com

In Polen zijn kinderfilms horror en valt sci-fi onder bestialiteit

2010-08-21T22:19:00.009+02:00

Mensen gaan ter ontspanning vaak naar de bioscoop.

Zo ook in Oost-Europa

Men probeert deze potentiële bios bezoekers op vele manieren tot een bezoek te verleiden.

Zo ook in Oost-Europa

Ja, wij west Europeanen zijn in elk opzicht met onze oostelijke broeders verbonden, enkel bij de film posters begint het fout te gaan.

Jeweetwel, die vellen papier aan de buitenkant, die je vertellen naar wat voor een film je eigenlijk gaat.

Zoals bijvoorbeeld the Muppets, wat overduidelijk een of andere Hongaarse horrorfilm is.

Dit is ghostbusters. Of althans, dit is het geen dat de Polen voor eeuwig met ghostbusters zullen associëren , gedoemd als ze zijn, sinds de Poolse filmsector ervoor koos het maken van deze posters uit te besteden aan de achterneef van Salvador Dali

Dit is geen filmposter meer, dit is een openlijke smeekbede aan de mannelijke bevolking om toch in godsnaam deze film te bezoeken "Ja, het is een explosieloze praatfilm, en ja het plot bestaat uit een stel shopaholics in de Oriënt, maar er komt SEX in voor mannen, SEX! Echt waar, het is het waard"

Planet of the Apes, goed misschien wat sober en ,oke, ze geven de belangrijkste plotwending op de poster al weg maar...

Aha.

Dit is dus planet op the Apes 2. Een film die ik tot nu nog nooit gezien heb, , maar daar gaat nu dus verandering op komen. Afgaande op de poster is het een soort existentialistische sci-fi bestialiteit.

Op de maan that is.

Ken je Alien nog? Herinner je je nog hoe Sigourney Weaver geteisterd werd door het Spatader monster? Nee?

Wij ook niet.

Starwars, omdat men in Rusland niet onder de indruk is van lightsaber dreads, en omdat de grafisch ontwerper zijn western attributen nog kwijt moest.

Maar he, wij vinden ze beter dan het orgineel.

Dit is Indiana Jones, een film die zo te zien zeer goed ontvangen is in Polen.

Aan iedereen die op 11 augustus werd geboren

2010-08-11T01:23:00.006+02:00

Semiobliviously

Wie denkt aan de doodstrijd van cavia's en schimmelinfecties van dromedarissen, die denkt aan ons. Blijkbaar

2010-08-08T18:29:00.008+02:00

semiobliviously

De "via welke zoekwoorden komen mensen bij ons terecht" functie is officieel mijn favoriete plek op het internet. De lading van 1 t/m 8 augustus helpt tevens de Nederlandse inzending voor het eurovisie songfestival in perspectief te plaatsen.

Wij zelf zijn vooral gefascineerd in de gene die blijkbaar naar de doodstrijd van cavia's googelt. De ongeschoren man tegenover ons in de bus zal nooit meer het zelfde zijn...

Jeweetwel, onze absolute politieke neutraliteit

2010-07-30T23:52:00.003+02:00

Hallo, wij zijn Semiobliviously, voormalige tegenstanders van de doodstraf.

2010-07-24T01:22:00.007+02:00

Semiobliviously

De ondergang van Paars Plus, symbolisch vorm gegeven door de beste acteur ter wereld

2010-07-21T21:58:00.002+02:00

Kansas City

2010-07-16T05:08:00.003+02:00

Meanwhileonplanetearth.blogspot.com

Kansas City

Het is rustig buiten.
Mijn mede reizigers bleken niet bestand tegen de lange reis en het tijdsverschil dat het met zich mee brengt. Iedereen slaapt.
Inmiddels is het al vijf uur 's ochtends in Nederland maar dat feit is onbelangrijk, het is eindelijk tijd voor een moment van totale rust en afzondering waar ik al zo lang naar heb verlangt.
Ik begin te lopen, na een wandeling van circa twintig minuten bevind ik me op een groot weiland. Ik pak mijn harmonica, de klanken van krekels en het verre geluid van route 29 begeleiden de muzikale klanken uit de ziel.

Het perfecte moment.

Octopus Paul bedreigd

2010-07-14T23:29:00.003+02:00

Music Friday - Dromedaris

2010-07-09T23:21:00.006+02:00

Een tijdje geleden stond er in de volkskrant een artikel over het onderdeel van de vakantie waar we als kind het meest naar uitkeken: de heenreis. Jeweetwel, dat deel waarin je dagenlang opgepropt in een bloedhete auto over generieke Franse snelweg nr 86 heenreed, omringt door een grote monotone herhaling van generiek Frans terrein met niets anders dan wat kleurplaten en “het grote kids vakantieboek” als afleiding.
Speciale haat reserveren wij voor dat vakantie boek, dat kreng dat je ouders -op het moment dat ze zich in totale paniek realiseerden dat ze door de Donald Duck kleurplaten heenwaren en ze nog 300 kilometer te gaan hadden - als laatste wanhoopsdaad op de achterbank wierpen. Stevast begeleid met woorden als “hier jongens, speel hier maar mee, dit is leuk voor onderweg”
Soms hadden ze zelfs nog het lef dit ‘cadeau’ met het woord “VERASSING!” aan te kondigen.

Vakantie boeken. Leuk voor onderweg. Geen woord van gelogen.
Wat wij op zo’n moment in onze handen gedrukt kregen was niets minder dan een extatische explosie van pure entertainment, met hoogtepunten als “Tel het aantal passerende rode auto’s” of “Verzin zoveel mogenlijk woorden die beginnen met de letter A” of “klassieke liedjes voor onderweg”

Jaja.

Ik kan me slechts een vage voorstelling maken van de fantasieloze 18e eeuwse kutjeugd die de makers van dit boek blijkbaar achter de rug hebben gehad dat ze dit soort activiteiten onder de noemer “plezier” konden plaatsen, waar ieder normaal kind allang 4 zelfmoord pogingen ondernomen had voordat ze überhaupt op dit punt waren aangekomen.

Het is alsof Aagje Deken en Betje Wolff (google ze mensen, er gaat een wereld voor je open) uit hun graf zijn opgestaan om een nieuwe generatie met hun fantasieloze, belerende, verantwoorde onzin te confronteren. Voor onze generatie is het dus al te laat, maar de 21e eeuw is de huidige generatie eindelijk te hulp gekomen met de meest geniale uitvinding sinds de ontdekking van het draaiorgel: Draagbare DVD spelers.

Een eindeloze oase aan DVD’s waar je je blik op kan richten en, belangrijker, een volume knop waarmee je het sympathiek bedoelde “potje met vet” van je ouders kan overtreffen. God mag weten welke messias voor deze verlosing verantwoordelijk is, maar hij heeft zojuist een hele generatie gered. Meet DVDspeler-Jezus, verantwoordelijk voor al het vermaak vanaf Parijs.

Maar goed, toen sloeg ik dus de volkskrant van de dag daarop open, en werd direct geconfronteerd met een in gezonde brief van een of andere oermens die luidkeels protesteerde tegen de opmars van de DVD spelers, “want waar” beredeneerde het fossiel “is de tijd gebleven dat we ons op de achterbank vermaakte met zang en spelletjes als ‘tel het aantal rode auto’s’, tegwnwoordig zitten alle kinderen met glazezige ogen op de achterbank naar zo’n scherm te kijken, niets dat hun fantasie nog stimuleert”

Dit is dus zo’n man die -op het moment dat jullie vaststaan in de ring des doods rond Lyon en je langzaam wordt gegrild door het zonlicht dat op de passerende slakken weerkaatst -
zich met een joviale grijns omdraait en met de woorden: “Komop jongens, laten we die dvd spelers voor ons met hun uren aan kwaliteits films negeren en rode auto’s gaan tellen! Dat stimuleert onze fantasie!” de DVD spelers het raam uitwerpt.
En hij meent het.
De man meent het. Maar goed, wat wil je anders? Er blijft maar weinig over van een mens nadat Aagje Deken en Betje Wolff hun werk hebben verricht.

DVDspeler-Jezus heeft dus gefaald, maar dat is waar wij in beeld verschijnen. Jawel, Semiobliviously werpt zich op als de verlosser die het gemis van de DVD speler compenseert en de dreiging van een hele reis pedagogische gezelschap spelletjes afwend met; een CD, de Dromedaris van Klein Orkest.

Als jij een Amerikaanse gangster koter was geweest had je deze anticlimax van apocalyptische proporties met een “You’ve got to be kidding me, bitch’ uit het raam gesmeten. Maar goed, jij bent dus geen Amerikaanse gangster koter, en dus ga je hem helemaal afluisteren
Bitch.

Geef toe,hoe warm het ook is of hoe rood alle passerende auto’s ook zijn; dit nummer is de beste vakantie hit sinds de ontdekking van de dwarsfluit. En niets dat daar verandering in kan brengen.

Zelfs met het grote kids vakantieboek niet.

3 - 1, of hoe de buren heel luid waren

2010-07-06T19:00:00.005+02:00

Maar Steve Ballmer nog altijd luider is.

Omdat het de vrijdag is.

2010-07-02T00:50:00.006+02:00

We zijn eruit, hoe kan je de monotone martelgang van duizenden Afrikaanse blaasinstrumenten het best illustreren?
Why, met Lord of the Rings natuurlijk

Nee serieus, het is geniaal.

State of the Union - The decline of the lobster

2010-07-02T00:28:00.005+02:00