<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786</id><updated>2026-07-21T03:07:00.449-07:00</updated><category term="Ezgi Ekin"/><category term="Lupus"/><category term="SLE"/><category term="Hastalıkla başa çıkma"/><category term="Sağlıklı yaşam"/><category term="beslenme"/><category term="immune sistem rahatsızlığı"/><category term="kortizon"/><category term="kortizon kullanmak"/><category term="SLE. lupus"/><category term="affetme"/><category term="diyet"/><title type='text'>Sevgili Lupus;</title><subtitle type='html'>Lupusla biraz eğlenmek, biraz bilgilendirmek, biraz farkındalık yaratmak ve biraz da deneyimlerimi paylaşmak amacıyla yazıyorum. Lupus (SLE) hastalığı pek bilinen bir hastalık değil ve ilk karşılaşıldığında insan sudan çıkmış balığa dönüyor. Belki bu bloğu okuyan yani bir hastaya yol gösterip umutsuzluktan biraz çıkmasını sağlayabilirim :) yalnız değiliz sevgiler!</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>112</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-3184251349235340008</id><published>2020-12-22T05:02:00.001-08:00</published><updated>2020-12-22T05:02:47.075-08:00</updated><title type='text'>Yazmaya küskün</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;Sevgili Lupus;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aylar geçti ne sana yazmak ne de seni hatırlamak istedim. Zaten garip bir rehavet var tüm insanlıkta. Normal olmayanı normalleştirmeye çalışıyoruz. Defterlerime, bilgisayarıma yazmaya devam ama iş buraya gelince bi küsme söz konusu. Aslında onlara da çok zorlayarak yazıyorum. Sanki yazmaya küstüm. Nedenini de çok anlayamadım. Neyse dedim vardır bi bildiğim.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Onun dışında yaptığım yemekleri instagramda yazmaya karar verdim. Geçtiğimiz hafta başladım. Ben de bir yaptığımı sonra yapamıyorum. Oraya bakıp tarifleri hatırlıyorum. İnstagram hesabım @heltiye Fonksiyonel tıp ila Gaps diyetine başladım. Çok zorlanmadım yüzlerce diyet yaptıktan sonra bu zor gelmedi. 2. Ayındayım. Tırnak mantarım geçti. Kemoterapi zamanı çıkmıştı şimdi geçti. Bileklerine kafana bişi takıp makinayla nelere alerjin var onlar çıkıyor. Ayrıca vücudunda ne tip sorunlar var. Neler yapman gerekiyor öğreniyorsun. Benim duygusal yüklerim ve vücudumda biriken ağır metaller varmış. Biraz rahatladım gibi. Bu kadar basite indirgememek lazım tabii de ilgisini çeken internette bakabilir. Taraflı olmamak lazım. Araştırıp aklınıza yatıyorsa yapmanız gerek. Ben öyle yapıyorum artık çünkü herkese iyi gelen şey bana kötü geldi. Çiğ beslenme vs denediğimde mafoldum. Bi de fasting yani aralıklı yeme olayı da iyi gelmedi. Vücudum kaldıramadı. Çoğu insana çok iyi geliyor.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirSIyHNJ3WrFmhELINHd2Tyb_K1MGP_XxzvOfYOjFYYprTMpCS-V4vlrS-wbUGD74riT1BetQq-aQ5CqDZg7mSsdkPnab-qnQ2F0oR0lMdKBZVZYNdZBY_-VZ7wic-3wdXPGd-gnIhDek4/s5892/IMG_20201210_153324.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;5892&quot; data-original-width=&quot;2715&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirSIyHNJ3WrFmhELINHd2Tyb_K1MGP_XxzvOfYOjFYYprTMpCS-V4vlrS-wbUGD74riT1BetQq-aQ5CqDZg7mSsdkPnab-qnQ2F0oR0lMdKBZVZYNdZBY_-VZ7wic-3wdXPGd-gnIhDek4/s320/IMG_20201210_153324.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv5UcTHtUEB470N-EVfBwP9hj8qivlaPVn2kRmZ67sxqAuRfr0OeTO1vD02jbehOFFoTSVgbK-eYmHhz5Xh8UcnD3DzzoYfpJ_0Lf2b6X59pDJIZNaMXH11V200yizQtjd3hXTDQDBAcTL/s5892/IMG_20201210_153321.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;5892&quot; data-original-width=&quot;2715&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv5UcTHtUEB470N-EVfBwP9hj8qivlaPVn2kRmZ67sxqAuRfr0OeTO1vD02jbehOFFoTSVgbK-eYmHhz5Xh8UcnD3DzzoYfpJ_0Lf2b6X59pDJIZNaMXH11V200yizQtjd3hXTDQDBAcTL/s320/IMG_20201210_153321.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Yazmaya zorluyorum kendimi. Zorlarken de Sia hanım kucağıma geliyor. Bazen de aman ne zorluyorsun&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;ya diyorum. Şimdi bir yorum için bloğu açtığımda yazmak geldi içimden. Siz neler yapıyorsunuz? Herkesin sağlığı umarım yerindedir. Şu dünyada artık sanırım herkes sağlığın değerini anladı. Hayatın nasıl durabileceğini hep birlikte gördük, yaşadık.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Cuma hastanede kontrolüm var. Aşırı korkuyorum ama gitmem gerekiyor artık. Haydi bakalım onunda sonuçları iyi gelsin!&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sevgiler.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Şimdiden iyi yıllar!&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/3184251349235340008/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/12/yazmaya-kuskun.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3184251349235340008'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3184251349235340008'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/12/yazmaya-kuskun.html' title='Yazmaya küskün'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirSIyHNJ3WrFmhELINHd2Tyb_K1MGP_XxzvOfYOjFYYprTMpCS-V4vlrS-wbUGD74riT1BetQq-aQ5CqDZg7mSsdkPnab-qnQ2F0oR0lMdKBZVZYNdZBY_-VZ7wic-3wdXPGd-gnIhDek4/s72-c/IMG_20201210_153324.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-7045247129973502577</id><published>2020-06-04T10:20:00.001-07:00</published><updated>2020-06-04T10:20:27.647-07:00</updated><title type='text'>Mücadele? </title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Karantina süreci bana iyi geldi. Göremediklerimi gördüm. Yapmaya, düşünmeye vakit bulamadıklarıma zaman buldum. Bol bol okudum, spor yaptım, yemek yaptım, düzenledim, temizledim, düşündüm... Hayatım hep bir mücadele ile geçmiş. Ben bunu öğrenmişim. Mücadele ile elde edilen mutluluktur. Yok ya? Bi inceledim asıl mutlu, huzurlu, dingin, sağlıklı olanlar mücadele etmeden başarı elde edenler. Büyük bir mal varlığından bahsetmiyorum. Mesela karşıdan size taş fırlatıldığını düşünün o taşları sopa alıp savurmakta olabilir, sakin kalıp taşların gelmediği noktaya bir adım atmak da olabilir. Aklıma birden bu görsel geldi. Umarım anlatabilirim :) Anlatma mücadelemi de bi kenara mı atsam?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu mücadele benim hayatımın her alanında vardı. Hala da var. Fark ettim diye uçup gitmedi. Herkes tarafından mücadeleci yapım alkışlandı, vay be aferin dendi. Ben de daha çok mücadele ettim. Girdiğim her işi başarmak zorunda hissettim. Yapamayınca mücadele edip yaptım. Sonuç noldu koca bir boşluk. Kendimi öldürecek noktaya geldim. Yine başarabilirim. Sakin kalsaydım, mücadele etmeseydim yine de olurdu. Depresyon gibi değil, hiçbir şey yapmadan kabuğuna çekilmek değil. Sadece durup nefes alıp sakin hareketler.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Mesela stüdyom kapanıyordu. Ben o kadar üzüldüm, o kadar panikledim ki kendimi mafettim. Mücadele ettim, açık kaldı. Ama atak geçirmeye başladım. O sırada dursaydım kendimi paralamadan bir çözüm bulurdum. İlaç kullanmam gerekti. O kadar üzüldüm ki mücadele ettim sonuç çok değişmedi. Belki sakinlesem kendiliğinden gidecekti. Hastalıkla hep mücadele içindeyim. Aslında hastanede ölmeye en yakın olduğum zaman gelen aydınlanma buydu. Mücadeleyi bırakıp, ya boşver dedim. Sonra da bana Bi güç geldi. Dingin bişi anlatamıyorum ama ben gücün kendisiyim diye düşündüm ve ordan sonra herşey düzeldi. Yani aslında demek istediğim kendini paralamadan da mücadele yöntemleri vardır. Sonuç aslında aynı oluyor tek değişen kendimize yansıyan kısmı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu karantinada çok şey fark ettim. İşimi gerekiyorsa değiştiririm. Beni mutsuz eden her şeyi değiştirebilirim. Ne gerek var o mutsuzluğa saplanıp kalmaya. Bir kere geldik. Zaten ölümün de ne kadar kolay olabildiğini deneyimledim. Cidden lüks gereksiz. Bize verilen etiketler gereksiz. Ne yazık ki bunu belki bir ay sonra unutacağım yine saçma sapan mücadeleye girişeceğim sona yine hatırlayacağım. Çünkü hastanede çıktığımda ben çok değiştim diyordum yine Bi sürü şeye üzüldüm.&amp;nbsp; İnsanız işte. Umarım artık dingin mücadeleyi hatırlarım.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu arada artık öğretilere, kişisel gelişime fln da pek hevesim yok. Sadece yazmak iyi geliyor.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/7045247129973502577/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/06/mucadele.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7045247129973502577'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7045247129973502577'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/06/mucadele.html' title='Mücadele? '/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-3319046398318810006</id><published>2020-05-19T07:05:00.001-07:00</published><updated>2020-05-19T07:07:17.236-07:00</updated><title type='text'>Karantina günleri</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
İki yıl önce bugün ilacı bırakmamı kutluyormuşuz. Ben o kadar emindim ki hiç gelmeyeceğine. Hatırlayınca bir keyfim kaçtı. Korona günlerinde yine bi beyaz kan hücrem düştü bi korktuk ama sonra topladı. Şuanda 2 cellcept 4 mg da kortizon kullanıyorum. B vitaminim düştüğündenmiş o alık hallerim. B12, d vitamini, c ve demir de kullanıyorum. Ama şuan eskiye göre çok şükür sonunda iyiyim. Her gün spor yapıyorum. İyi besleniyorum. Eti ve süt ürünlerini kesmiştim ama iyi gelmedi. Süt ürünü yine tüketmiyorum ama keçi yoğurdu ve beyniri yiyorum. Et ürünü de organik et ve balık tüketiyorum. Her gün salata, sebze, meyve tüketiyorum. Ciddi bir emek veriyorum rutinime. Bir de korona dönemi olduğu için ürünler geliyor, paketler bekletiliyor, dezenfekte ediliyor ve sonra da yıkanıyor :)&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Biz zaten benim kullandığım kemoterapi ve ilaçlardan uzun süredir karantinadaydık. Süreç uzadı, devam etti bizim için. Tam ders verip, sosyalleşip tatil yaparım derken bu patladı. Ama olsun herkes sağ salim şu süreci atlatsın da önemli değil. İnsanlar hafife almaya başladı bile zaten ama ben alamıyorum. Hastaneye yatınca işlerin ne kadar hızlı kötüye gidebildiğini ve elinden tüm kontrolün gittiğini deneyimlediğim için çok dikkatliyim.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Sakin kalıp şimdiye odaklanmaya çalışıyorum. Çok zor ama deniyorum. Sabah kalktığımdan düşüncelere dalmadan önce bahçeye bakıp güzel şeyleri görüp gülümsüyorum. Gün içinde yediğim şeylerin tadını fark edip mutlu oluyorum. Köpeklerimle mutlu oluyorum. Spor yaparken güçlenmemle mutlu oluyorum. Bu güzel anların arasına bolca negatif şeyler girip beni huzursuz ediyor ama ilerlemeye çalışıyorum. Umarım bir zaman hatta yakın bir zaman sonra kontrollü bir şekilde ilaçsız yaşarım yine.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Asıl büyük haber 2. Kere teyze oldum 😍 Harika bir his. Bu dönemde şuan da ablamın yanında olmak çok isterdim ama gidemiyoruz. Biletimi almıştım Londra ya ama gidemedik. O da çok güçlü bir kadın allahtan da, tek başına gitti sezeryanı oldu ve hastanede kaldı. Hepsi sağlıklı mutlu önemli olan bu ❤️&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxiJIE_aodytdcQ4gHmE1uNFG8aLStlzLdrmmuEW_YYc9exaSV8F_jgCA6ygl4YCpS0Fz-ItwT_4TiPJsSY-_m9YEPk1ahDf2OBB2uCKKvQEGHp33ChI1TLn7vKalDQPVsLKRXb17kJpQf/s1600/64B051DE-2E84-4AB9-9BBE-D9D1F08AE40C.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;712&quot; data-original-width=&quot;1265&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxiJIE_aodytdcQ4gHmE1uNFG8aLStlzLdrmmuEW_YYc9exaSV8F_jgCA6ygl4YCpS0Fz-ItwT_4TiPJsSY-_m9YEPk1ahDf2OBB2uCKKvQEGHp33ChI1TLn7vKalDQPVsLKRXb17kJpQf/s320/64B051DE-2E84-4AB9-9BBE-D9D1F08AE40C.jpeg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Bu ara çok sık acaba bu kadar güçlü olmak için kendimi zorlamasaydım mı diyorum. Yani bazen gerçekten ne gerek vardı o streslere o mücadelere. Bize hep mücadele et kazan mutlu ol öğretildi. Tamam üretelim, çalışalım ama strese girmeden sakin sakin olsaydı olmaz mıydı? Hep zoru seçmesem şimdi bunları yaşar mıydım diye düşünmeden edemiyorum...&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Bazen hiç sorumluluğum olmasa nasıl bişi olurdu diyorum. Öyle bir dünya yok tabii :) Sadece sanırım anne babamızla yaşarken o yakındığımız hayatlarda var. O zaman da değerini bilemedik ki hep yakındık ergen ergen 😂&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Ayrıca benim gibi ağrı çeken, güçsüzlük yaşayan lupuslu arkadaşlara youtube da yapabilecekleri egzersizler koymaya başladım. Ezgi Pilates olarak bakarsanız görebilirsiniz.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Sevgiler&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/3319046398318810006/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/05/karantina-gunleri.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3319046398318810006'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3319046398318810006'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/05/karantina-gunleri.html' title='Karantina günleri'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxiJIE_aodytdcQ4gHmE1uNFG8aLStlzLdrmmuEW_YYc9exaSV8F_jgCA6ygl4YCpS0Fz-ItwT_4TiPJsSY-_m9YEPk1ahDf2OBB2uCKKvQEGHp33ChI1TLn7vKalDQPVsLKRXb17kJpQf/s72-c/64B051DE-2E84-4AB9-9BBE-D9D1F08AE40C.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-2432492324798666678</id><published>2020-04-24T08:48:00.000-07:00</published><updated>2020-04-24T08:48:48.289-07:00</updated><title type='text'>Lupus ve Pilates</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
10 yıldır hatta daha fazla senle ilişkim var :) Bu süreçte Pilates eğitmenliği yapıp kendimi iyileştiren hareket serileri yaptım. Kortizondan çılgın gibi şiştim ama sonunda hep spor yürüyüş ve beslenme ile kilomu kaslarımı yoluna koydum. Bu karantina sürecinde 1 ya da 2 gün kendi sporumu yapmamışımdır çünkü yapmayınca çok tutuluyorum ve enerjim düşüyor. Neyse sonuç olarak dün gece düşündüm ve karar verdim. 27 Nisan Pazartesi 12:30 da ezgipilates instagram hesabımda canlı yayında biraz nelere dikkat etmek gerekir neler yapabiliriz anlatacağım. Katılmak isteyenleri beklerim ❤️</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/2432492324798666678/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/04/lupus-ve-pilates.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/2432492324798666678'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/2432492324798666678'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/04/lupus-ve-pilates.html' title='Lupus ve Pilates'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-6820080334986663667</id><published>2020-03-19T12:08:00.001-07:00</published><updated>2020-03-19T12:08:52.854-07:00</updated><title type='text'>Korona günleri </title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korona günlerinde yaşadığım duygular yazın hastaneye yattığım zamankilere çok benziyor. Zaten uzun süredir normal hayatıma dönmek için çaba harcıyordum. Tam yeni tedavi başladı(cellcept) yeni kararlar, kontroller derken bi baktım korona geldi. Benim zaten beyaz kan hücrem düşük. Bağışıklığım ilaçlarla baskılanıyor. Kabus gibi bir sürece girdik. Her gün kesin rüyaydı diyorum. Sonra bakıyorum herşey gerçek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hastanede ben aşırı paniktim. Bilincim gitmişti ve yapılan yanlışlıklardan organlarım birer birer gidiyordu. Sonra böbrek biyopsisi olacağım gün geldi. Ben nasıl paniğim. Herkes dalga geçiyor. “Ya bişi olmaz. En iyi hekim yapacak, bi risk yok merak etme”diyorlar. Girdim cidden bişi hissetmedim. Çıktım müşahede odasında 3 saat hiç kıpırdamadan yattım. Sonra hadi odaya göndermeden bi bakalım dediler. O da ne&amp;nbsp; iç kanama başlamış. Eşimi çağırdılar, o bana ameliyat önlüğü giydiriyor. Ben çoraplarım kalabilir mi diyorum. Böyle bi süreç. Sonra bana dediler ki &quot;operasyon sırasında sakın kıpırdama ve bilincin kapanırsa çok kötü ayık kalmaya çalış. &quot; Bi yandan bana kan aranıyor. Kontrolleri yapılıyor kanın. Sonra doktor küfretmeye başladı. Bana dediler 10 dakka ama 45 dakka geçti olmuyor. Zayıf&amp;nbsp; ve kaslı olduğum için girmiyor anjiyo yapacakları ekipman. Neyse artık o :) Bana tam o sırada bi güç geldi. O panikleyen kadın gitti, her şey aydınlandı. Operasyon boyunca gücümü fark edip rahatladım. Yalnız kalmaktan çok korkarım. O an tek başıma gözlerim açık sadece durdum. Hiç kıpırdamadan. Öylece sayılar saydım. Matematik işlemi yaptım. Sonra bitti. Tüm gece hiç kıpırdamadım ve uyumadım. Çişimi yapmam gerekiyordu, yapamadım. Ailem ve benim için o gece en önemli şey buydu. Hayat benim için sadece o andı. Sonra iyileşmek için elimden geleni yaptım ve &amp;nbsp;zaten herşey hızla düzeldi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Geçen ay son kemoterapimi aldıktan sonra bütün duygularım açığa çıktı. Derin üzüntü, depresyon, korku vb. Delirecek gibi hissediyordum. Sonra tam sakinledim derken bu korona mevzusu başladı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu kadar korkmamın nedenini anladım sonunda. İşlerin nasıl 1 dak değişip kötüleşebileceğini tecrübe ettim. O karantina odasında tek başıma olmayı tecrübe ettim. Hayatımda yaşadığım en kötü deneyimleri ben bu yaz yaşadım. Bir yenisi daha nolur olmasın artık. Siz de lütfen dikkat edin. Hastaneye yattığınız an herşey birden oluyor. Birden bitiyor. Birden iyileşiyor. Birden kötüleşiyor. Siz sadece izleyebiliyorsunuz. Şimdi izlemek yerine bir şeyler yapıp korunabilirsiniz. Evde kalın ve çıkmayın.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu virüsün en iyi yanı da uçaklar çalışmıyor, tüketim azaldı, insanlar daha az kirletiyor. Doğa bi kendine gelir. Umarım insanlar da biraz bilinçlenir.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Umarım en yakın zamanda sağlıklı güzel günlere uyanırız.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/6820080334986663667/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/03/korona-gunleri.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/6820080334986663667'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/6820080334986663667'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/03/korona-gunleri.html' title='Korona günleri '/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-4789236947242420793</id><published>2020-03-06T22:34:00.002-08:00</published><updated>2020-03-06T22:34:40.726-08:00</updated><title type='text'>Doktor çaresizliği</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Salı günü Cellcept 500 e başladım. Sabah 2 akşam 1 şeklinde. Dün döküntüler başladı. Sonrasında kendi doktoruma ulaşamadığım için başka bir doktora gitmem gerekti. O da ilacı haftasonu kesti. İlaçtan daha önce de çok kötü alerji olup bayağı bir sürünmüştüm. Bu iş nasıl olacak ya? Doktora güvenip kafamın rahat olmasına çok ihtiyacım var. Artık korkmak istemiyorum. Endişe ve çaresizlik duyguları beni çok kötü yapıyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdi bana bir şey olmamasını dileyerek güzel bir haftasonu diliyorum. Bakalım umarım pazartesi işler yoluna girer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/4789236947242420793/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/03/doktor-caresizligi.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/4789236947242420793'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/4789236947242420793'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/03/doktor-caresizligi.html' title='Doktor çaresizliği'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-503638344539299650</id><published>2020-02-23T01:49:00.002-08:00</published><updated>2020-02-23T01:56:53.497-08:00</updated><title type='text'>Yeni ruh halim sağanak </title><content type='html'>Sevgili Lupus;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Depresyon sakin sakin sinsi sinsi geldi. Ben hop ne oluyor diyemeden bam diye vurdu. Bu kadar sakin ve olumlu olmama şaşırıyordum zaten. Meğersem bana verilen kortizon dozundan kafam iyiymiş :) Yani o dönem söylediğim, yaptığım çoğu şeyi çok hatırlayamıyorum. Böyle çok içmişim de hang over olmuşum gibi dolaşıyorum. Geçmişe yönelik pişmanlıklar, utançlar vs. Neden utanıyorumun cevabı yok. Sanki çok yanlış şeyler yapmışım gibi ruh halim. Göz yaşlarım dinmiyor. Çok iyi gözüküyorum ama içimde kopan fırtınaların haddi hesabı yok.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Neyse yeni doktora başladım. Herkesin önerisi ile Kenan Aksu ile sonunda başladık. 2 Mart’ta kan vericem ona göre cellcept ya da Ankara`dan onayla gelen bir serum kullanacağım. Böbrek değerlerim istediği gibi düşmemiş. Bi de beyaz kan hücrem düşük yine. Bu süreç de beni korkutuyor. Dokuz eylül sayfası kapandı Ege sayfası açıldı. Umarım yeni kararlar iyi gelir. O serumu kullanmış varsa yazabilir mi? Ben ismini de bilmiyorum.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWvRrWXm-OqmUjE_Rm2JQ7r2QrGt2UEsJtrl3diKCufncjrdtjC2BXghkKgmzzZJFkPL7ln0At7auysErdIQXZRqYsL4LskdM5BJLM-gUb_gXRMaMetLkr7lb02Xyj27GOexpK-NaDft9p/s1600/B6C50AE0-C640-46EC-9A62-6DBBFD469EE4.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWvRrWXm-OqmUjE_Rm2JQ7r2QrGt2UEsJtrl3diKCufncjrdtjC2BXghkKgmzzZJFkPL7ln0At7auysErdIQXZRqYsL4LskdM5BJLM-gUb_gXRMaMetLkr7lb02Xyj27GOexpK-NaDft9p/s320/B6C50AE0-C640-46EC-9A62-6DBBFD469EE4.jpeg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Daha önce de hastanede yattım. Kötü şeyler yaşadım ama bu sefer sanki hayata bi çizgi çektim yeniden başlamaya çalışıyorum. “Neden ben?”sorusu hala var. Geleceğim için kaygılıyım. İşime dönemiyorum. Evimden soğuma geldi. Aslında bahçe içinde güzel bir hayatım var ama bu evde hep atak geçirdim. Sanki buraya çaresizce hapsoldum gibi hissediyorum. İki büyük köpeğim var onlar için geniş bir bahçe şart zaten. Stüdyom burda. Yani her şekilde kendimi buraya bağladım gibi ve çözüm bulamıyorum. Türkiye maddi manevi beni çok yoruyor artık. Ne kadar kazanırsan kazan yetmiyor hayatlara. Paramızın değeri yok. Sürekli çaresizlik hissi empoze ediliyor. Yokuş aşağı gidiyoruz. Bu psikoloji de beni sıkıyor çok. Böyle bişi olsa her şey düzelse keşke.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Bu kadar olumsuz olmam çok garip. Yani ben hep dalga geçerdim, ciddiye almazdım ama şuan o kadar farklıyım ki! Herkes bişilerle uğraşıyor herkesin hayatı zor. Her şeyin farkındayım zaten. Ama cidden sağlık engeli çok garipmiş. Bişiler yapmak istiyorsun hep durduran bir hastalık var.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Umarım şu yeni ilaca başlayınca toparlanırım ve hayatımı düzene sokabilirim. Tekrar kendim olmak istiyorum. Bu halimi sevmedim.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Bu arada eşim iyi ki varsın da sabah kahvaltıda kalpli pişi &amp;nbsp;yapıp en ağlak dönemim de yüzümü güldürüyorsun. Hayat arkadaşı önemli. Güzel insan teşekkürler.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Sevgiler&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/503638344539299650/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/02/yeni-ruh-halim-saganak.html#comment-form' title='3 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/503638344539299650'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/503638344539299650'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/02/yeni-ruh-halim-saganak.html' title='Yeni ruh halim sağanak '/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWvRrWXm-OqmUjE_Rm2JQ7r2QrGt2UEsJtrl3diKCufncjrdtjC2BXghkKgmzzZJFkPL7ln0At7auysErdIQXZRqYsL4LskdM5BJLM-gUb_gXRMaMetLkr7lb02Xyj27GOexpK-NaDft9p/s72-c/B6C50AE0-C640-46EC-9A62-6DBBFD469EE4.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-772988372121629889</id><published>2020-01-15T23:45:00.001-08:00</published><updated>2020-01-15T23:45:33.579-08:00</updated><title type='text'>Yenik hissetmek</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu ara bir depresyon bangır bangır geliyorum diyor ama geçiştiriyorum. Hastanede yatarken ya beyin tutulumundan ya da kullandığım ilaçlardan ben durumu çok anlayamamışım. Sarhoş gibiydim ne söylediğimi ne yaptığımı çok hatırlamıyorum. Şimdi sanki acısını çıkarıyor bilinçaltım. Bir ölüm korkusu geldi mesela çok tuhaf. Normalde bilmediğim bir duygu sürekli dürtüyor beni. Sanki bir anda herşey tepetaklak gelicek ve ben yine başa dönücem. Olanların bi daha yaşanmasından korkuyorum. Böyle şeyler...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kullandığım ilaçların yan etkilerine takığım. Kabul ediyorum daha kullanmam gerekiyor belki yeni bir tedavi bulunmadıkça çok uzun kullanıcam. Bunu yaşamayan çok anlayamaz. Bazıları da başına geldiğinde de tıp sektörüne acayip bir güvenle ilaçları benim kadar itici bulmuyor :) Cidden içim acıyor bunlar benim tercihim değil. Herkesin söylediği laflar “İnsanlar daha kötülerini yaşıyor” “Tercihleri olmadan neler yaşıyorlar” gibi gibi biliyorum arkadaşlar kendimi de bunlarla telkin ediyorum ama iç dünyam kırılmış. Tamir olacak ama zamanı var daha.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En yıpratıcı şey de hayata, sürece güvenimi yitirdim. Daha önce başıma bir şey geldiğinde “Geliyor çünkü bu bana bir yol açacak” “Güveniyorum daha iyi şeyler olacak” ya da “Hayat bana yardım eder bana bir şey olmaz” diyordum. Yaşadıklarımdan sonra bu güven tamamen gitti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bazılarına göre bu yaşadıklarım da başarı hikayesi. Hatta bazı öğrencilerin tez konusuyum hastanede. Çok hızlı toplamışım, iyileşmişim. Yürüyebiliyormuşum. Dışarı çıkabiliyormuşum. Çok büyük başarıymış. Ben bu kısmı başarı olarak adlandırmazdım. Bu kısım benim tarzım. Hasta olmayı sevmiyorum, sızlanmayı sevmiyorum... gibi gibi. Ama ben işin aksi kendimi inanılmaz başarısız ve yenilmiş hissediyorum. Yenildim ben hastalığa. Beni yere serdi. Bir ara geçicek sanırım ama ben kendimi şu an böyle hissediyorum. Bu duyguları kabul etmeye çalışıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siz siz olun &amp;nbsp;sağlıklı olmanın tadını çıkarın.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/772988372121629889/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/01/yenik-hissetmek.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/772988372121629889'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/772988372121629889'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2020/01/yenik-hissetmek.html' title='Yenik hissetmek'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-7493414040451554823</id><published>2019-12-31T02:40:00.000-08:00</published><updated>2019-12-31T02:40:05.853-08:00</updated><title type='text'>İyi yıllar</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bugün 2019 un en son günü. Artık bu yılı iyisiyle kötüsüyle geride bırakıyoruz. 2020 den annemin dediği gibi sayıların kombinasyonu bile güzel olduğu için umutluyum. Yani nolur bir daha öyle şeyler yaşamayım. Yaşamayalım. Hiç kimse sağlık problemi yaşamasın. Yüzümün şişliğine ve kazarıklığına rağmen bugün biraz daha normal hissediyorum. Süper iyiyim diyemiyorum ama normal hissediyorum :) Bu da benim için yeterli. O süper iyiyim diyeceğim günler yakın.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İçimde nasıl bir korku varsa. Hayal kurarken bile hastalık ihtimalleri fln hayallerimi durduruyor. &quot;Sen bi dur bakalım iyileşte&quot; diyor iç sesim. Saçma ama işte böyle oluyor napayım bastıramıyorum, durduramıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4vspbJeXYVhy04n1d-N4M8TF9Onl6RnlzmJkedUSod-1bimsAvmjUszCWg2cl2sLJFVBmBOJQLdTtRmW_tD7Pi6cKm2pN3ofVTKlziLB_m3-vAbkoxykhliq1LQ_sQwEB9WYshcwt4Vyx/s1600/IMG_20191201_205346.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;738&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;147&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4vspbJeXYVhy04n1d-N4M8TF9Onl6RnlzmJkedUSod-1bimsAvmjUszCWg2cl2sLJFVBmBOJQLdTtRmW_tD7Pi6cKm2pN3ofVTKlziLB_m3-vAbkoxykhliq1LQ_sQwEB9WYshcwt4Vyx/s320/IMG_20191201_205346.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mesela 4 şubatta İngiltere ye ablamın yanına gidicem. Kemoterapiden 10 gün sonra ya uçakta virüs kaparsam ya kötü olursam diye bileti bile iptal etmeyi düşündüm. Böyle bir paranoya içindeyim. Neyse bu 2020 den umutluyum. Yine iyi olacağıma inanıyorum. 2020 de kırılan inançlarımın tazeleneceğine eminim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu yılın güzelliklerinden biri yukarıda gördüğünüz köpiş. Hastanedeyken evlat edindiğim Sia ismini koyduğumuz minik bebeğimiz. Bu yıl da evde sevgili eşim ve 3 köpeğimizle yeni yılı kutlayacağız :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Herkese sağlıklı mutlu umutlu iyi bir yıl dilerim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/7493414040451554823/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/12/iyi-yllar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7493414040451554823'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7493414040451554823'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/12/iyi-yllar.html' title='İyi yıllar'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4vspbJeXYVhy04n1d-N4M8TF9Onl6RnlzmJkedUSod-1bimsAvmjUszCWg2cl2sLJFVBmBOJQLdTtRmW_tD7Pi6cKm2pN3ofVTKlziLB_m3-vAbkoxykhliq1LQ_sQwEB9WYshcwt4Vyx/s72-c/IMG_20191201_205346.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-503001743897446600</id><published>2019-12-27T07:53:00.004-08:00</published><updated>2019-12-27T07:59:10.532-08:00</updated><title type='text'>Neden ben?</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Geldik “neden ben” yüzleşmelerine. Olaylar üzerinden nerdeyse 5 ay geçti şimdi şimdi vurmaya başladı “Neden ben?” Sorusu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Herkesin bu soruya verecek milyonlarca cevabı vardır eminim. Benim de cevaplarım vardı. Daha önceki her atağımda hayat bana bir şey öğretti ve ben kökten değişimlere gittim. Çok mutsuz olduğum durumlardan çıkardı beni her atak. Cesaret edemediğim adımları atmamı sağladı. Şimdi ki neydi acaba diye çok düşündüm. Vardır mutlaka bir şey dedim bekledim gözlemledim. Anasını satayım yok. Değişmişim zaten. Hayatımda hep seçtiğim insanlar var sevdiklerim var... Eşim desen zaten ondan yana bi şüphem yok. İşim desen mutluyum. Ailem çok iyiler hep destekler. Arkadaşlarım sevgi yumakları. Ne yani Neden ben???? Yok.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitPQciOuEL51n8ba7SWDhHtpitFTyi0pImY-2AhFR30dXFWj2Efi30y3MBqJFK0-Mtu7135-mkBldFu1t7jBzjquHA-YlGJbpIRQ5D2ZcTIiotBXcBP_lm6ankh-51eKBIFlsHgojzo8Tz/s1600/0AEB1E0A-E57C-4591-919E-C2B3E59204AC.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;707&quot; data-original-width=&quot;768&quot; height=&quot;294&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitPQciOuEL51n8ba7SWDhHtpitFTyi0pImY-2AhFR30dXFWj2Efi30y3MBqJFK0-Mtu7135-mkBldFu1t7jBzjquHA-YlGJbpIRQ5D2ZcTIiotBXcBP_lm6ankh-51eKBIFlsHgojzo8Tz/s320/0AEB1E0A-E57C-4591-919E-C2B3E59204AC.jpeg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aile dizimi denilen şeyle çok derinlere inip o üzüntülerle çok yıprandım da aman yani ne gerek varmış diyorum şimdi. Olan olmuş. Tamam insan heyecanlı bi film izler gibi oh süper diyor yaşarken de. Sonrası cidden kötü oldu. Tam da onları yaşadıktan kısa bir süre sonra ataklarım başladı. Sadece sorun o da değil tabii ki. Ama o kadar da dipteki yaraları açmamak lazım. Geçmişte ailemin başına gelmiş napalım her insanın travmaları var. Bu topraklarda yaşayıpta olmamasının imkanı var mı? Savaşlar acılar hep olmuş. Yapılacaksa bile , böyle bir şeyin çok iyi psikologlar ve psikiyatristler tarafından yapılması gerekiyor. Bu konuda çok netim. Herkes aile dizimi yapmaya başladı ve bu çok ciddi sorunlara neden olabilir. Yine de herkesin kendi tercihi iyi gelenler de olabilir. Bana iyi gelmedi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dediğim gibi tek sorun bu da değildi. Atak martta başladı ve ben hastaneye haziran da yattım. O arada çok fazla acile yattım. Hatta servise bile yattım. Yeterli bir müdahale olsaydı zaten bu kadar ağır yaşamazdım. Hastalık geliyorum diyordu, bir türlü sesini duyuramadı. Şimdi artık küçücük bir ses verse kimse duymazsa ben duyarım ilk :) Her şeye rağmen hapları sevmiyorum ama zorunda olunca yapacak bir şey yok. Şuan kemoterapi alıyorum seviyeyi biraz yükselttim. Ağrı kesici kullanmayan ben kemoterapi alıyorum :))&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte böyle “neden” sorusunu kafamda cevaplamaya çalışsam da bir yerde tıkanıyorum. O kadar sağlıklı beslenirken o kadar mutluyken neden ben? &amp;nbsp;Her şeyi doğru yaparken neden ben? Hasta olmayı hiç istemiyorken neden ben? Bu vücut benim içinde gerçekleşen bu lupus şeyi neden beni mafediyor? Kontrol edemiyorum. Bu kadar kendime inanırken hayata evrene inanırken neden ben hastayım? Hasta değilim iyiyim diyemiyorum. İki gün önce kemoterapi aldım 2 gündür kusmaktan mide bulantısından kendime gelemiyorum. Neden ben? Çocuk yapmamak benim tercihim olmalıydı ilaç kullandığım için en az 5 yıl hamile kalamıyorum. Neden tüm bunları yaşamak zorundayım hele ki sadece bir tane hayatım varken. O hayatı sağlıklı ve mutlu geçirmek istiyorum çok mu? İsyanım var sana hayat. Bu ara böyle her zaman da umut mutluluk kelebeği olamıyorum. Bu ara isyankarım ama uslu isyankar :) Korka korka isyan ediyorum. Ölümden şimdi şimdi korkuyorum. Yaşarken kolaydı, kabullenmiştim de şimdi çok korkuyorum. Buna da isyanım var. Böyle böyle bitiriyorum bu yazıyı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler,</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/503001743897446600/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/12/neden-ben.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/503001743897446600'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/503001743897446600'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/12/neden-ben.html' title='Neden ben?'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitPQciOuEL51n8ba7SWDhHtpitFTyi0pImY-2AhFR30dXFWj2Efi30y3MBqJFK0-Mtu7135-mkBldFu1t7jBzjquHA-YlGJbpIRQ5D2ZcTIiotBXcBP_lm6ankh-51eKBIFlsHgojzo8Tz/s72-c/0AEB1E0A-E57C-4591-919E-C2B3E59204AC.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-1535539223913015137</id><published>2019-11-21T01:02:00.001-08:00</published><updated>2019-11-21T01:02:45.313-08:00</updated><title type='text'>Merhaba yine</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bugün sabahın köründen beri hastanede sıra beklemece fln filan. Dün de aynı şekilde. Talihsizlik. Dün Kemoterapimin 4. Dozunu almak için gelmiştim. Bir yara bile çok önemli olduğu için çıkan bir yaradan beni bütün bölümler görüyor sanırım :) İlk kızdım aman bir ilaç verecekler veremediler diye de sonra açıkladıklarında tamam beklerim dedim. Çünkü kemoterapi de küçük bir yara bile bir de lupus olduğum için organlara sıçrayabiliyormuş riske atılmazmış. Öğrenmiş oldum. Ama ordan oraya koşarken ve beklerken de çok yoruldum. Neyse buna da şükür. Dokuz eylül üniversitesi iyi yine dün Katip Çelebi de bir kan verdim aman allahım orası tam curcuna.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsVKGvlYA8Oxjdjuw3OsI8r8lnbBYq_MvZlMpk-N5fMvyOj_xMOLlpYazdSMZo14aXxgAqZRIGvmUQid7Dxcswj6fqrWYmU3bt4IS04WyD1yE9vtNB_OY7e0FuX2_WxeyqvgOVjVG6zlwQ/s1600/IMG_20191109_090852.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsVKGvlYA8Oxjdjuw3OsI8r8lnbBYq_MvZlMpk-N5fMvyOj_xMOLlpYazdSMZo14aXxgAqZRIGvmUQid7Dxcswj6fqrWYmU3bt4IS04WyD1yE9vtNB_OY7e0FuX2_WxeyqvgOVjVG6zlwQ/s320/IMG_20191109_090852.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Onun dışında bir iki ders verdim. İşe geri dönmek çok güzeldi. Hayatım güzel. Kortizon yavaş yavaş düşüyoruz ama hala böbreklerde protein kaçağı var. O da geçse...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hala bazen bunlar benim başıma gelmiş olamaz diyorum. Kabul edemiyorum. Çünkü o kadar iyi dikkatli yaşıyordum ki. Tek söylediğim stresli olmazsan iyi beslenirsen atak geçirmezsin. Çok emindim. O inancım da temelden sarsıldı. Hatta bitkisel kürlerden fln korkuyorum şuan riske atamam. Eskiden olsa ilaçları bırakmak için bir sürü şey yapıp zorla bırakırdım. Ama şimdi korkudan yaşadıklarımdan asla cesaret edemiyorum. Çok saçma ama öyle. Ölüyordum ben ya. Yeni yeni fark ediyorum cidden ölüyordum. Yapılan yanlışlıkların, benim ilaca karşı çıkmamdan, doğru bildiğim yanlışlardan ölüyordum. Bir de insan kendi doktoru olacak. Bir sorgulayacak peşine düşüp cevap almadan bırakmayacak onu da öğrendim hastanede. Unutulabiliyorsun :)&lt;br /&gt;
Su içme demek çok zor değildi ama unuttular. Bir çok şey unutuldu. Neyse geçti gitti. Bir daha da gelmesin.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdi merak ediyorum ne zaman oh be ilaç kullanmıyorum mükemmel hissediyorum diyerek dolaşacağım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ayrıca arkadaşlar çok mesaj atıyorsunuz çok teşekkürler ama gördüğünüz gibi ben de yanlış yapıyorum. Bana sorularınıza ondan dönmüyorum. Bir şey tavsiye ederim yanlış olur sonra vicdan azabı. Doktor da tavsiye edemem çünkü o konu da çok karışık. Sizin varsa tavsiyeniz aşırı iyi dediğiniz hatta bana tavsiye edin :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Çok teşekkürler güzel dilekleriniz yardım etme çabalarınız için de...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/1535539223913015137/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/11/merhaba-yine.html#comment-form' title='3 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/1535539223913015137'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/1535539223913015137'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/11/merhaba-yine.html' title='Merhaba yine'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsVKGvlYA8Oxjdjuw3OsI8r8lnbBYq_MvZlMpk-N5fMvyOj_xMOLlpYazdSMZo14aXxgAqZRIGvmUQid7Dxcswj6fqrWYmU3bt4IS04WyD1yE9vtNB_OY7e0FuX2_WxeyqvgOVjVG6zlwQ/s72-c/IMG_20191109_090852.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-965334504222347372</id><published>2019-09-22T01:19:00.002-07:00</published><updated>2019-09-22T01:19:40.956-07:00</updated><title type='text'>Umut</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yazma yeteneğimi kaybettiğimi düşünmeye başlamıştım. Elime alıp yazma fikri çok karışık geliyordu. Sanırım beynim ve vücudum daha yeni kendine geliyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hastane anıları artık anı diyoruz işte komik gelmeye başladı bile. Ordaki gerçeklik çok farklı. Ne kadar su içtiğim ne kadar işediğim günlük önemli sohbet konumuzken şimdi evde bu konuşulmuyor bile. Hangi hemşire geldi hangisi kanı iyi alır fln filan dertleri de kalmadı. Haftada bir hastanede kan veriyorum genelde o da sorun olmuyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5 gün önce kemoterapiyi aldım. 3 gün uyudum ve midem bulandı ama yine de yemek yiyebildim. Şimdi iyiyim. Kaldı 4 doz. Ayda bi kere aldığım için sorun değil. Şifa olsun.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Onun dışında normal hayat o kadar güzel ki. Tuvalete yalnız gitmek, yataktan kalkabilmek, canım bişi istediğinde pişirebilmek, banyo yapıp kendime bakabilmek, yürüyebilmek, yemek yiyebilmek.... Şimdi hiçbiriniz günlük rutinin ne kadar değerli olduğunu anlamıyorsunuz. Ben de anlamıyordum. O kadar önemli ki. Nolur fark edin her nefesi, her dokunuşu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1DuM9deBKyVn6awH-kghLSbp7rL9Z4bc6txcF0pcuW9sJjC-jMoAkh2nvukPjQgV5fYoOfafkh6TerzQvgh3R7Jb7u-BlyjR5g8jNyUGlIssIaevZveGe4w5JTh-CUVjgxk4AIw6kH0em/s1600/IMG_20190918_193812.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;901&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1DuM9deBKyVn6awH-kghLSbp7rL9Z4bc6txcF0pcuW9sJjC-jMoAkh2nvukPjQgV5fYoOfafkh6TerzQvgh3R7Jb7u-BlyjR5g8jNyUGlIssIaevZveGe4w5JTh-CUVjgxk4AIw6kH0em/s320/IMG_20190918_193812.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgi önemli. Yanımda hep sevgi var. Evimde, dışarda, bahçemde... Hep sevgi. Kalbim bazen sevgiden o kadar kabarıyor besleniyor ki gözlerimden yaşlar fışkırıyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mücadeleye devam. Asla kendimi bırakmadım bırakmam da. Umutsuzluk kime fayda sağlamış. Kim vah vah diyerek bişileri çözmüş. Umut her zaman iyidir. Umutsuzluk kara bir çukur içine gömüldükçe gömülür çevrendekileri de zehirlersin. O nedenle mutlu umutlu ol hala bugüne şimdiye sahipsin ölmedin.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/965334504222347372/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/09/umut.html#comment-form' title='8 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/965334504222347372'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/965334504222347372'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/09/umut.html' title='Umut'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1DuM9deBKyVn6awH-kghLSbp7rL9Z4bc6txcF0pcuW9sJjC-jMoAkh2nvukPjQgV5fYoOfafkh6TerzQvgh3R7Jb7u-BlyjR5g8jNyUGlIssIaevZveGe4w5JTh-CUVjgxk4AIw6kH0em/s72-c/IMG_20190918_193812.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-8838541702200664248</id><published>2019-08-28T01:58:00.000-07:00</published><updated>2019-08-28T01:58:16.717-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>Sevgili lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hastaneden çıkıp eve adapte olmam hemen oldu :) sabahları yürüyüş. Güzel yemekler, köpekler, yatağım, arkadaşlarım oh mis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwOBnIHJ9vq01d5tWmnYNU7tmg5f2U_e0siFcY3zJ83PSBkg3QiF9xbwYshUrtDVkBB4dvtMTn7L0qaJS-PMDOg0EHU9oYGdlCp78nz7b7fKZdOEjJBhVwt56TW_IevYGDPAGwR6gHgYXu/s1600/IMG_20190828_101227.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;739&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;147&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwOBnIHJ9vq01d5tWmnYNU7tmg5f2U_e0siFcY3zJ83PSBkg3QiF9xbwYshUrtDVkBB4dvtMTn7L0qaJS-PMDOg0EHU9oYGdlCp78nz7b7fKZdOEjJBhVwt56TW_IevYGDPAGwR6gHgYXu/s320/IMG_20190828_101227.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdi de sakızdayız. Hayaller gerçek oldu. Hayat çok teşekkürler. Biliyorsunuz o kadar kortizondan sonda yürüyemiyordum. Hala düşe kalka. Dizlerim bazen çözülüyor. Bi bakıyorum yere kapaklanmışım. Allahtan azimliyim. Bir iki ağlıyorum. Böhü diye allahım niye düştüm diye. Sonra deli gibi merdiven çıkıyorum. Güneşte diyor başkası olsa bırakır kolay şeyler seçer. Ben dağın sonundaki denizi seçiyorım ahahahua. Napiim. Cesaretsiz yaşanmaz o zaman hala hasta yatağımda size yazıyor olurdum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/8838541702200664248/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/sevgili-lupus-hastaneden-ckp-eve-adapte.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/8838541702200664248'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/8838541702200664248'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/sevgili-lupus-hastaneden-ckp-eve-adapte.html' title=''/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwOBnIHJ9vq01d5tWmnYNU7tmg5f2U_e0siFcY3zJ83PSBkg3QiF9xbwYshUrtDVkBB4dvtMTn7L0qaJS-PMDOg0EHU9oYGdlCp78nz7b7fKZdOEjJBhVwt56TW_IevYGDPAGwR6gHgYXu/s72-c/IMG_20190828_101227.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-7195914919793502378</id><published>2019-08-13T05:34:00.000-07:00</published><updated>2019-08-13T05:34:05.603-07:00</updated><title type='text'>Rahatla</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bayram tatili pek bi sakin geçti. Dinlendim kendime baktım, kitap okudum. Güzel gedi. Hastaneye alışıyor insan. Adaptasyon böyle bişi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İlk zaman çok zor geçiyor ama sonra ekip oturdu. Çok iyi doktorlardan oluşan bir ekibim var. Birbirimize alıştık. Harika hemşirelerim var. Rahat olunca herşey daha kolay oluyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheuyZCxCC_6p1uPWFV3Ta0BbFAHRwqm56u3V-uvU-UvYEcMgWo_IG4o5cf2wXKVgSdblOr3QSHqdWft5_fONxlEGU6-hRZqR9N7hnwatKbNb5KXtfarZaP79fvzLVXrBWzC9qd3JAFytlu/s1600/IMG_20190812_174109.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheuyZCxCC_6p1uPWFV3Ta0BbFAHRwqm56u3V-uvU-UvYEcMgWo_IG4o5cf2wXKVgSdblOr3QSHqdWft5_fONxlEGU6-hRZqR9N7hnwatKbNb5KXtfarZaP79fvzLVXrBWzC9qd3JAFytlu/s320/IMG_20190812_174109.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Annem zaten sürekli harika yemeklerle dolduruyor burayı. Arkadaşlarım sevgi neşe hediyelerle beni şımartıyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Her sabah zaten Fransız, İtalyan müzikleriyle kahvaltı yapıyoruz uzun uzun. Akşamları projeksiyonda film keyfi. Böyle elimizden geldiğince hayatı nerde yaşarsak yaşayalım renk katıyoruz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dün Güneş&#39;e bir gün izin verdik :) O da çeşme de yazlıkta dinlendi. Hala urla da gelir her halde. O da iyi oldu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte böyle hayatı nasıl yaşarsan öyle iyi oluyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seviyorum sizleri</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/7195914919793502378/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/rahatla.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7195914919793502378'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7195914919793502378'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/rahatla.html' title='Rahatla'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheuyZCxCC_6p1uPWFV3Ta0BbFAHRwqm56u3V-uvU-UvYEcMgWo_IG4o5cf2wXKVgSdblOr3QSHqdWft5_fONxlEGU6-hRZqR9N7hnwatKbNb5KXtfarZaP79fvzLVXrBWzC9qd3JAFytlu/s72-c/IMG_20190812_174109.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-8001394725862003999</id><published>2019-08-04T07:33:00.001-07:00</published><updated>2019-08-04T08:28:51.787-07:00</updated><title type='text'>Sevgi her şeye iyi gelir</title><content type='html'>&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
Sevgili Lupus,&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
Hayat değişik... Şimdi ilk değinmek istediğim şey çevremdeki yoğun sevgi. O kadar büyük bir sevgi var ki çevremde insanı içten doyuruyor, güven veriyor. Bu dönemde en iyi gelen şey. Çok ama çok seviyorum sizi. Herkes iyi ki var.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İkinci değinmek istediğim şey. İnsan hayatta aşırı korktuğu şeyi yaşarken bir huzur kuvvet geliyor. Ben çarşamba günü böbrek biyopsisine girdim. Bir aksaklık çıktı kanamam oldu. Sonrasında anjiyo oldum onda da bazı sorunlar çıktı. Sadece gözlerimi oynayta bildiğim uzun saatler. Çıktıtan sonra da12 saat hiç hareket etmedim. Neyse çok yoğun bir deneyimdi. Ne kadar güçlü olduğumu gördüm.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kocam ve annem bir saniye yanımdan ayrılmadı. Hiç elimi bırakmadılar. Sevgimiz çok güçlü ailem eşim, annem, babam&amp;nbsp; ablam. Nazar değmesin. Arkadaşlarım hepsi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7xWaI8T6EVomDObBx2WShjzZ5I6R_NreQr9vSI6G8CM6foN3-JdoOcsrs3C46VuHeJWXCVnrnaj-pj7mI4YYQvgM0uHRYuYWSYdwDzcmzLLcbz1VCmDiSCedIrpfMnakSDcSVWLp03Uzy/s1600/IMG_20190803_215219_069.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1080&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7xWaI8T6EVomDObBx2WShjzZ5I6R_NreQr9vSI6G8CM6foN3-JdoOcsrs3C46VuHeJWXCVnrnaj-pj7mI4YYQvgM0uHRYuYWSYdwDzcmzLLcbz1VCmDiSCedIrpfMnakSDcSVWLp03Uzy/s320/IMG_20190803_215219_069.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;Ve en güzel haber. Ali bey psikoloğuma başladım. Hayatımı kökünden değiştiren insan. Kalbimi buldu dokundu. Aile dizimi ile çok büyük bir hata yaptığımı da gördüm. Yaraları o kadar açmamak lazımmış. Ve bu bile hastalığı tetiklemiş olabilir. Tarihi de karışık. Başkasına önermek ve yanlış yönlendirmek de doğru değil. Böyle bir hata yapmış olmak istemem.&amp;nbsp;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bugün de uykumdan şöyle uyandım. Ben mucizenin kendisiyim. Herşey yolunda. Bu cümleyi söyleyerek. Hayat çok değişik değil mi?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seviyorum hayatı ve kendimi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;Herkes mucizenin kendisi.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/8001394725862003999/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/sevgi-herseye-iyi-gelir.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/8001394725862003999'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/8001394725862003999'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/08/sevgi-herseye-iyi-gelir.html' title='Sevgi her şeye iyi gelir'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7xWaI8T6EVomDObBx2WShjzZ5I6R_NreQr9vSI6G8CM6foN3-JdoOcsrs3C46VuHeJWXCVnrnaj-pj7mI4YYQvgM0uHRYuYWSYdwDzcmzLLcbz1VCmDiSCedIrpfMnakSDcSVWLp03Uzy/s72-c/IMG_20190803_215219_069.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-3127784882273019962</id><published>2019-07-29T06:52:00.001-07:00</published><updated>2019-07-29T06:52:36.533-07:00</updated><title type='text'>Korkular</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kelimenin tam manasıyla ağzıma mıçtın. Şimdi her şey çok daha karıştı ayağım çok nadir görülen bir boyuta ulaştı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yattığım zamandan beri bilinç kaybı yaşadım. Protein kaçağı başladı. Beyin, karaciğer mr ı çekilecek. Yarın böbrek biyopsisi. Her şey o kadar korkunç geliyor ki. Benim hep hafifi. Ve kontrollü. Bu 3 ay süren uzun Bi süreç. Tek hayalim tatil yapmak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eğer bu süreci yaşayan varsa nolur yazın. Çok iyi gelir. Protein kaçağı olayı yani biyopsiden sonra ciddi tedavi uygulanacakmış.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Böyle kopuk kopuk yazıyorum. Benim için dua edin.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/3127784882273019962/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/korkular.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3127784882273019962'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3127784882273019962'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/korkular.html' title='Korkular'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-2242056600027332807</id><published>2019-07-19T06:03:00.002-07:00</published><updated>2019-07-19T06:03:15.670-07:00</updated><title type='text'>Kötü günler</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Salıdan beri durumum pek parlak değildi yine. Salı kontroller için hastaneye gittik. Sabah doktorla görüştüm tam kan vericem ishal, ateş, titreme vs birden kötüleştim. Sonra öğleni beklememiz gerekti daha da kötü oldum. Kortizon dozunu 40 a çıkardık. O gün çok ağladım çok üzüldüm. Psikolojik olarak çok çöktüm. Doktorumdan artık memnunum. Bana çok yardımcı ve çok güzel açıklamalarda bulundu sürecimle ilgili. Bunların süreçte normal olduğunu psikolojimi düzgün tutmam gerektiğini söyledi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Çarşamba süperdim. Sonra dün akşam kusma, ateş. Parol aldım uyudum 5 te kalktım gece süper ama sonra sabah yine ateş. Yine parol neyse bu sabah ki parolden sonra biraz iyiyim. Yataktan daha çıkamadım ama.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Psikolojik olarak bu hastalığın ne kadar zorladığını unutmuşum. Sürekli bir tekme savururken ayağa kalkmaya çalışıyorum. Bu da inanılmaz yorucu. Pozitif kalmak çok zor. Allahtan annem ve eşim çok ama çok iyi bakıyorlar bana. Annemlerin evde kalıyoruz. Odalardan biri deniz biri orman görüyor. Orman havası mis. Annem ne canım çekerse yapıyor. Güneş sürekli yanımda destek. Sosyalleşmeyi özledim. Denize girmeyi, tatile çıkmayı. Eski halimi aşırı özledim. Bu bir süreç, bitmeyen, yorucu...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdilik benden bu kadar&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/2242056600027332807/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/kotu-gunler.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/2242056600027332807'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/2242056600027332807'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/kotu-gunler.html' title='Kötü günler'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-4009191820965115653</id><published>2019-07-15T05:36:00.003-07:00</published><updated>2019-07-15T05:36:46.184-07:00</updated><title type='text'>Atak sonrası Ev</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Evde hayat güzel ama ilk zamanlar çok zordu. Mide bulantısı, kas ağrıları vs. En kötüsü de depresyon. Ben ki çok hızlı kendime gelirim, zorlarım, motive olurum. Yok yataktan çıkamıyorum. Konuşmak istemiyorum. Kortizonun yan etkileri. Derim inceldi çatladı, kas güçsüzlüğü oldu, kramplar, mide bulantısı, depresyon, adet düzensizliği, allah ne verdiyse hepsini yaşadım. Hala da yaşıyorum. Ama 2 gündür daha motiveyim. Hareket yapmaya başladım. Ağlaya ağlaya yapıyorum ama yapıyorum. Yürüyüş yapmaya başladım. Magnezyum alıyorum. Proteini arttırdım. D vitamini kalsiyum zaten alıyordum. Yutkunma güçlüğüm geçtiği için artık sebze meyve yiyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kilo kaybım kortizona rağmen çok oldu. Tuz asla yemiyorum. Bol su. Şimdilik 30 mg prednol kullanıyorum. Yarın kontrollerden sonra tedavim kesinleşecek. &amp;nbsp;Bakalım hangi haplar başlanacak. Bu sefer atak çok garip vurdu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDbkv2b9KUEghQXkpBngWZhC7ejqEFn7XqTj9oLAomAvPSPw56MQeJllmLDUncAJaEr1WjtZLVEjRmxqCNUmnVlMSju3rgGm_OWP-LGibAHjqBubdsm0BTQYWEJawiAMPOmwEdE6Kg7bNq/s1600/99066248-D4FA-4962-B01E-D8E83186D326.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1200&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDbkv2b9KUEghQXkpBngWZhC7ejqEFn7XqTj9oLAomAvPSPw56MQeJllmLDUncAJaEr1WjtZLVEjRmxqCNUmnVlMSju3rgGm_OWP-LGibAHjqBubdsm0BTQYWEJawiAMPOmwEdE6Kg7bNq/s320/99066248-D4FA-4962-B01E-D8E83186D326.jpeg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu kadar çökmemin nedeni de ben lupusu atlattığımı ve bir daha ömür boyu atak geçirmeyeceğimi düşünüyordum. Her şeyi çözdüğümü vs. İnanılmaz iyi beslendim, her şeyi doğru yaptım sonuç kabus gibi bir atak yaşadım. Hayatım oldukça iyi, işim evim yan yana, spor salonum var, bahçeli evde yaşıyorum. Daha ne? Sorun ne? &amp;nbsp;Mutlaka bişi var. Her gün meditasyon yapıyorum. Bir yerde cevapları alacağımı biliyorum ama bakalım daha cevapların yakınından geçemedim. İşte beni asıl depresyona sokan bu beklenmedik atak oldu. Aslında 3 aydır bişiler yanlış. Eklem ağrıları bayağı kötüydü ama ben geçeceğine aşırı emindim. Sonuç en sonunda beyaz kan hücrem kalmadı. Yarın kan tahlillerimi çok merak ediyorum. Umarım herşey yoluna girmiştir. Bir an önce tatile çıkarız.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte benden bu kadar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/4009191820965115653/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/atak-sonras-ev.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/4009191820965115653'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/4009191820965115653'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/atak-sonras-ev.html' title='Atak sonrası Ev'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDbkv2b9KUEghQXkpBngWZhC7ejqEFn7XqTj9oLAomAvPSPw56MQeJllmLDUncAJaEr1WjtZLVEjRmxqCNUmnVlMSju3rgGm_OWP-LGibAHjqBubdsm0BTQYWEJawiAMPOmwEdE6Kg7bNq/s72-c/99066248-D4FA-4962-B01E-D8E83186D326.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-7044765669397000473</id><published>2019-07-10T04:11:00.000-07:00</published><updated>2019-07-10T04:11:48.706-07:00</updated><title type='text'>Eve Dönüş</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eve döndüm. Biraz şaşkınlık var üstümde. Dün öğleden sonra hiçbir doktor görmeden taburcu oldum :) O kısım biraz tuhaf. Neyse kortizon vb bazı haplarla devam. 10 gün sonra kontrolüm var. Sanırım ona göre tedaviye karar verilecek. Şuan sadece çok ağrıyor her yerim. Başımın tepesinden ayak parmağıma kadar. Sanırım yorgunluk stres çıkıyor. O kadar zordu ki 8 gün hiç kalkmadan yatmak. Allah hastaneye düşürmesin. Ondan öncesinde başladı gerçi 15 gündür ben yatıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şuan sevinçten çok endişe oluyor. Acaba bişi olur mu diye. Ama bu da geçicek. Dinlendikçe kendimi toplarım. Zor günler geride kaldı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Destekleriniz için çok teşekkür ederim. Bu süreçte ne kadar sevildiğimi görmek bana çok güç verdi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/7044765669397000473/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/eve-donus.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7044765669397000473'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/7044765669397000473'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/eve-donus.html' title='Eve Dönüş'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-5021769616307196647</id><published>2019-07-06T21:25:00.000-07:00</published><updated>2019-07-06T21:25:47.285-07:00</updated><title type='text'>Yine hastane</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
Yine hastaneye yattım. Hem de her şeyin yoluna girdiğini sandığım bir dönemde. Hayatımda yine neler oluyor neler öğrenmem gerekiyor? Asıl sen nasıl illet bi hastalıksın? Çok garip kuralın yokmuş, olduğuna çok emindim. İşte spor yaparsam, iyi beslenirsem, hayat kalitem iyi olursa, psikolojim iyi olursa bir daha gelmezsin dedim. Yok geldin. Bu da beni çok sarstı ve korkuttu çünkü kendime karşı inançlarım değişti. Kendimi bu konuyu çözmüş olarak görüyordum daha çok yolum var. Bayağı depresyona girdim ama bu sabah bişi oldu biraz iyi kalktım yani bu işi de atlatacağıma dair biraz inancım var. Çok garip bir rüya gördüm. Ormanda benim 3 katın bir kurt beni kovalıyordu kaçtım çok panikledim çok korktum sonra ağacın arkasına saklandım nefes alıp kendimi büyüttüm kurt küçücük kaldı. Onu sevdim aldım çok uzaklara bıraktım ve arkamı dönüp gittim 6 da bu rüya ile huzurla kalktım.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghKSH-6DmTfguvoN8aVcAD5r5dKo75TZBj2Rmbv5ZZMRbiPcSiIiH7aUDQo1kmjSFeuyjwdEJqLCvd-qhFFCOF2DdlVCoSXXmxVlG7H1qgJRBCsi35q_u_igaQQ4g4Qj-jUp_kf8mBUYRg/s1600/IMG_20190707_072047.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1429&quot; data-original-width=&quot;1080&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghKSH-6DmTfguvoN8aVcAD5r5dKo75TZBj2Rmbv5ZZMRbiPcSiIiH7aUDQo1kmjSFeuyjwdEJqLCvd-qhFFCOF2DdlVCoSXXmxVlG7H1qgJRBCsi35q_u_igaQQ4g4Qj-jUp_kf8mBUYRg/s320/IMG_20190707_072047.jpg&quot; width=&quot;241&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gün içinde ne olur bilmiyorum. Bir saatim bir saatime uymuyor ama hafif keyifli yazmak istedim. Düşün o kadar depresyona girdim ki sana bile yazamadım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hastane yatma sürecim de çok zordu. Hastaneye gelin dediler yatak yok. Acile yatırmaya çalıştılar beyaz kan hücrem düşük olduğu için yatırmadılar. Ben kusma ishal ateş tekerlekli sandalye ile ordan oraya koştum. Mafolduk sonra yine sağolsun tanıdıklarla hallettik. Doktorum ilgilenmedi. Bu beni çok üzdü tabii. Sonra 3 gün sonra gelip çok iyi davrandı ama soru işati çünkü önünden geçiyorum beni görmüyor asistanı görüyor. Bu böyle olmaz bakalım. Neyse sonuç kocam hiç yanımdan ayrılmıyor, annem sabahları geliyor yemek getiriyor. Odam çok güzel özel oda, duş fln yapabiliyorum. Bu çok önemli hastanede yatarken çünkü temiz hissetmek enerji veriyor.&lt;br /&gt;
Arkadaşlarım çok ama çok güzel, sevgileri güç veriyor. Çevrem inanılmaz güzel insanlarla çevrili. Görüşmem yasak ama düzelince bol bol görüşürüz nasıl olsa. Benden haberler bu kadar. Dua edin de biran önce kendime geleyim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgiler</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/5021769616307196647/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/yine-hastane.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/5021769616307196647'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/5021769616307196647'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/07/yine-hastane.html' title='Yine hastane'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghKSH-6DmTfguvoN8aVcAD5r5dKo75TZBj2Rmbv5ZZMRbiPcSiIiH7aUDQo1kmjSFeuyjwdEJqLCvd-qhFFCOF2DdlVCoSXXmxVlG7H1qgJRBCsi35q_u_igaQQ4g4Qj-jUp_kf8mBUYRg/s72-c/IMG_20190707_072047.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-5595612281163860853</id><published>2019-06-18T03:52:00.000-07:00</published><updated>2019-06-18T03:52:13.378-07:00</updated><title type='text'>Güçsüzlük</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Yine yerlebir ettin beni. Bir nefes alıyor gibi oluyorum hop her şey başa dönüyor.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Halim yok. Midem sürekli kötü. Kortizondan tuzsuz yemek beni bayağı yemeden içmeden kesti. Daha önce ben bunlarla çok kolay baş etmiştim şimdi neden bu kadar zorlanıyorum kısmına verebilecek bir cevabım yok. Elimden geleni yapıyorum. Eski yazılarımı okudum ne kadar umutlu ne kadar güzel. Şimdiki halimden eser yok. Başarılı olamadım bu sefer gibi saçma bir fikir beynimi kemiriyor. Mutluluk hormonu salgılayamıyorum. Biraz mutlu olmak istiyorum mutsuzluk garip bişi hiçbir şey umut ya da mutluluk vermiyor.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Spor yapmaya, iyi beslenmeye devam. Eşim inanılmaz destek oluyor. Çok şanslıyım. Yaşadığım hayat çok güzel ama ben neden böyleyim? Resmen için acıyor tekrar her şeye pozitif bakabilecek miyim? &quot;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Herkesin sen güçlüsün yaparsın demesi beni daha da üzüyor artık. Çünkü güçsüzüm şuan. Gücüm yok.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
En kötüsü de bence mesela iyi giderken 15 dakika gibi kısa bir sürede bile herşey kötüleşebiliyor.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Neyse umarım bu kadar yakınmadan sonra çıkış yolunu biran önce bulurum.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Size iyi haber veremediğim için üzgünüm.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/5595612281163860853/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/06/gucsuzluk.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/5595612281163860853'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/5595612281163860853'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/06/gucsuzluk.html' title='Güçsüzlük'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-3545883007229293515</id><published>2019-05-30T12:30:00.001-07:00</published><updated>2019-05-30T12:30:22.711-07:00</updated><title type='text'>Depresyondamıyım neyim</title><content type='html'>Sevgili Lupus,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu aralar, &amp;nbsp;sürekli yukarı çıkmak için tırmanıyorum sonra elim kayıyor en dibe düşüyorum gibi hissediyorum. Tam ışığı gördüm diyorum başka bir şey oluyor. Kendime inancım azalıyor... Dayanıklıyımdır. Düştüğüm yerden defalarca kalktım ve hayatıma devam ettim ama çok yoruldum ya. Bu hayat mücadelem kimle benim? Bu kırgınlığım? Öfkem? Hayal kırıklıklarım? Bir sürü terapi, bir sürü alternatif yöntem tam çıktım artık çözdüm diyorum tekrar dip.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yaklaşık 2 aydır ben böyle bir süreç yaşıyorum. Sessiz sessiz. En çok çöküşlerimi tabii eşim tanık oluyor çünkü dışarı adımımı attığımda yüzümde kocaman gülümsemem hiç gitmiyor. Ama bugünlerde bişiler değişti sanki artık gülemeyecekmişim gibi de geliyor korkuyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu kadar şeye ne neden oldu dersek? Zorunlu bir eğitime gitmem gerekti atak sırasında. Orada birçok ağrım alevlendi. Neyse atlattık, güvendiğim bazı kişiler hayal kırıklığı yarattı kibarlık yapınca salak oldum. Sonra lenflerimde kitle çıktı mr da temiz çıktı atlattım. Sonra ellerim şişti kitlendi onun geçmesi için bir ilaç aldım alerji yaptı acile apar topar gittik. Atlattım. Ama işte nefes nefese kaldım bir durmam nefes almam sakinleşmem lazım. Depresyon gelince asla geçmez bu hastalık biliyorum. Mutlu olunca hayat enerjim artınca geçer. Yapamıyorum ilk defa...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjej_CxCp2rGJDrZGTdxIB8e-a1o-Y7aNU9nOA-qnK29sfXL05518P9EUD82RY0-lyWX7zdmAML18u9S_G__50hYZhqFpwA48TSuOE5UKiWAL1zvrwnxYyw5aHm6p7XJSunEgKxlNcJKxCx/s1600/98A929AA-B76C-4B8A-94E5-AE7825E0975B.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjej_CxCp2rGJDrZGTdxIB8e-a1o-Y7aNU9nOA-qnK29sfXL05518P9EUD82RY0-lyWX7zdmAML18u9S_G__50hYZhqFpwA48TSuOE5UKiWAL1zvrwnxYyw5aHm6p7XJSunEgKxlNcJKxCx/s320/98A929AA-B76C-4B8A-94E5-AE7825E0975B.jpeg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bir de nolur böyle olan birine sakin ol, mutlu ol, rahat ol demeyin. Olabilse olur zaten. Kendim yaşayınca daha net gördüm.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sonuç hala gluten, inek sütü, inek eti , işlenmiş gıdalar yemiyorum. Hala direniyorum. Hareketimi yapıyorum, yürüyüşümü yapıyorum. Kereviz sapı içiyorum her sabah. D vitamini, folik asit, c vitamini, magnezyum alıyorum. Kendimi tam bırakmadım. Bakalım bu hikaye nasıl bitecek? Geçmişte yaşadıklarımdan ne kadar kötüye gidebileceğini bildiğim için sanırım bu korkum. Ben iyi olmasını çok ama çok içten diliyorum çünkü bu hastalığa hiç ihtiyacım yok. Kendimi ifade edebilirim, sağlıklı yaşayabilirim her şeyi yapabilirim hastalık olmasa da. Artık gitme zamanı Lupus. Hadi küfrettirmeden git artık.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/3545883007229293515/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/05/depresyondamym-neyim.html#comment-form' title='4 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3545883007229293515'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3545883007229293515'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/05/depresyondamym-neyim.html' title='Depresyondamıyım neyim'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjej_CxCp2rGJDrZGTdxIB8e-a1o-Y7aNU9nOA-qnK29sfXL05518P9EUD82RY0-lyWX7zdmAML18u9S_G__50hYZhqFpwA48TSuOE5UKiWAL1zvrwnxYyw5aHm6p7XJSunEgKxlNcJKxCx/s72-c/98A929AA-B76C-4B8A-94E5-AE7825E0975B.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-222053772239890522</id><published>2019-04-14T02:10:00.001-07:00</published><updated>2019-04-14T02:10:51.270-07:00</updated><title type='text'>Kendi kendime yaptıklarım</title><content type='html'>Sevgili Lupus;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu dönem kendime döndüm. Düşündüm, nefes aldım, durdum, sadece baktım, sonra yine nefes aldım... “Sen ne demek için geldin yine?” Kesin bana bir şey söylemen gerekti ondan geldin. Sana bir sır vermek istiyorum. Bana bir şey anlatmak için vücuduma zarar vermen gerekmiyor. Ben seni dinlerim, dertleşiriz ama bunun dışında belalı bir sevgili gibi hayatımı darma duman edip bir şeyler anlatmaya çalışmanın ikimize de faydası yok. Daha önce de demiştim bazen her şeyi doğru da yapsakta (Beslenme, hayat, egzersiz). Bir şeyler ruhen yanlış olduğunda çıkıyor bu hastalıklar. Eskiden asla ifade edemeyeceğim şeyleri ölümün kenarına geldiğimde bağıra bağıra haykırmıştım. O zaman cidden bana çok şey öğrettin. Ben önemliyim, kendimi seviyorum ve her durumda kendimi düşünmem lazım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dün yine bir meditasyon sırasında bir aydınlanma geldi. Birkaç aydır insanların dertlerinin içine çok düştüm. Ben anlatmaya çalıştıkça daha da nefesim tükendi. Sonra küsenler oldu, gidenler oldu, trip yapanlar oldu. Nedir bu kendimi anlatma çabam? Neden anlaşılmamaktan bu kadar korkuyorum? Nolur yanlış anlaşılsam? Beni tanıyan beni yine de anlar. Ne gerek var ikna çabalarına, herkes kendi hayatını yaşar. İyi olmak istemiyorsa bırak iyi olmasın, çıkarmaya çabalama demek ki onun da o yolda öğreneceği şeyler var. Sonra ikili ilişkilerde karıkoca arasına asla girmem. Yorum bile yapmam. Burda önemli olan insanların beni arada bırakması ya da kızması, küsmesi değil. Önemli olan anlaşılmamaktan bu kadar korkmamak. Ben çocukluğumda ya da ergenliğimde ne yaşadım bilmiyorum ama sanırım orda böyle bir his oluşmuş hala boğazım parçalanacak gibi hissediyorum bu durumu düşündükçe. Aman insanlar da beni olması gerektiği gibi anlayıversin. Ben kendimi anladıktan sonra. Bu durumu böyle anlatmak birinci adım. İkinci adım bunu uygulamak. Herkese karşı kocama, aileme, arkadaşlarıma kendimi yanlış anlatma korkusunu bırakıyorum haydi bakalım...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Onun dışında akut dönemlerde beslenme önemli arkadaşlar. Yumurta, gluten, keçi (yoğurdu ve peyniri) harici laktoz hayatımda yok şuan. Ev bir sürü ürünle dolu her gün deney yapıyorum :) Yeni tarifler güzel oluyor. Et duygusal olarak kötü olmadığım sürece oğlak ve kuzu yiyorum. Çoğu zaman kötü hissedip yiyemiyorum ama yemem gerekiyor. %75 çiğ sebze meyve tüketiyorum. Deniz balığı yiyorum. Her sabah aç olarak kereviz sapı suyu içiyorum. Nefes terapisine gidiyorum. Meditasyon yapıyorum. Onun dışında altrnatif tıbba açık bir doktor buldum ama hala hastaneden bir prof bulmam gerekiyor. Bu doktorla şimdi vitamin değerlerime bakıyoruz. Kafama göre vitamin kullanmayıp, beslenmemi de ona göre planlayacağız.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihjK-R5oGQQpkhXacFdZKK-jB_pw82Yd4POUJByM22QL-sG6CIkhzBudCVgkBHaz3qziGwKi1oARNAmcPt0GUJUvjDrWIqNg9ZlbYUdWFBHw0njSN6FspNrn-NeN8IYU0wdGvn3a7xA1VM/s1600/F46AB2DB-E1ED-4BD5-AC99-DE35AC20D01B.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;217&quot; data-original-width=&quot;217&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihjK-R5oGQQpkhXacFdZKK-jB_pw82Yd4POUJByM22QL-sG6CIkhzBudCVgkBHaz3qziGwKi1oARNAmcPt0GUJUvjDrWIqNg9ZlbYUdWFBHw0njSN6FspNrn-NeN8IYU0wdGvn3a7xA1VM/s1600/F46AB2DB-E1ED-4BD5-AC99-DE35AC20D01B.jpeg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdi ben bu kadar farkında atlatıyorum bu dönemi ama yine de ilaç lazım olursa onunla da savaşmıyorum. Daha önce kullandım yine kullanırım. Sadece elimden geleni yapmak istiyorum. Ben bu hayatta ne istiyorum yine ona bakıyorum. Nerede tıkandım onu görmeye çalışıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sevgili lupus sana da çok içten söylüyorum. Ben vücudum zarar görmeden de anlayabilirim ne anlatacaksan. Seni dinlerim. Artık hayatımdaki değişimler için sana ihtiyacım kalmadı zaten her şeyi değiştirebilme gücüm var. Her şeyi söyleyebilme... Artık gidebilirsin. Kendimi senden özgürleştiriyorum. Hadi tatlış lupus bir daha görüşmemek üzere hoşçakal....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/222053772239890522/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/kendi-kendime-yaptklarm.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/222053772239890522'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/222053772239890522'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/kendi-kendime-yaptklarm.html' title='Kendi kendime yaptıklarım'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihjK-R5oGQQpkhXacFdZKK-jB_pw82Yd4POUJByM22QL-sG6CIkhzBudCVgkBHaz3qziGwKi1oARNAmcPt0GUJUvjDrWIqNg9ZlbYUdWFBHw0njSN6FspNrn-NeN8IYU0wdGvn3a7xA1VM/s72-c/F46AB2DB-E1ED-4BD5-AC99-DE35AC20D01B.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-1267649793132366045</id><published>2019-04-09T02:33:00.002-07:00</published><updated>2019-04-09T06:16:04.635-07:00</updated><title type='text'>Doktor Karmaşası</title><content type='html'>Sevgili Lupus;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dün yine garip şeyler yaşadım. Doktor kontrolüm vardı ve kendimle ilgili hiçbir şeyi atlamamak adına soracağım soruları ve ifade etmek istediklerimi not aldım. Kapıdan girdim buz gibi bir sessizlik. Sonra ben bazı şeyler sorduğumda anlaşamadık. Hatta sizi kızdırmak istemem dediğimde “Asla sinirlenmiyorum” dedi. Doktorun ismini vermek istemiyorum. Neler yaşandı çokta önemli değil. Önemli olan, bence doktorlar bunu bazen kaçırıyor karşınızdaki hasta korkmuş ve paniklemiş durumda size sığınıyor. Ben kendimi biliyorum ağzımdan saygısızca tek bir kelime bile çıkmaz. Kelimelerimi bin kere düşünüp seçerim. Hatta bu konuda fazla takıntılıyımdır aman karşımdaki yanlış anlamasın aman kıracak bir durum yatarmayım diye bazen kendimi yerim. Bu durumda ben böyle sakin ve kibar davrandıkça sanırım karşımdakinin bazı duygularını tetikledim. En son bana kurduğu cümle beni iyice çileden çıkarıp üzdü. “Ben her hastamla bu kadar uğraşsam kendim hasta olurum”. Bu süre 5 dakika arkadaşlar. Doktor hastanede size 5 ya da max. 10 dakika ayırabiliyor. Ayrıca onu hasta edecek bir drama yarattığımı düşünmüyorum. Kafamdakileri açıkça sormak istediğim, yanlış bir şey yapmak istemediğimi belirttim. Neyse sonuç bence burda hasta bakmaktan sıkılmış artık tahamülü kalmamış bir doktorun hala hasta bakmaya çalışması. Çıktığımda yine dayak yemiş gibiydim. Ya bu ilacı kullanırsın ya da bu diyardan gidersin...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiE5X9guWX8ZpvIGLq69QMFmr9fawJOoy0YPHbia6BqR5lWNXN22eCtBXBUs8E9Z3H58ES4VX-HX70OucAPP1Uj91caJzUTdVHTaDGfBPjbIwp5LFD7nZTTBa0QmWBcp8LnV8us-GoJNxWN/s1600/29725667-2FC4-4631-9EDA-6C1319C3D2E3.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;538&quot; data-original-width=&quot;535&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiE5X9guWX8ZpvIGLq69QMFmr9fawJOoy0YPHbia6BqR5lWNXN22eCtBXBUs8E9Z3H58ES4VX-HX70OucAPP1Uj91caJzUTdVHTaDGfBPjbIwp5LFD7nZTTBa0QmWBcp8LnV8us-GoJNxWN/s320/29725667-2FC4-4631-9EDA-6C1319C3D2E3.jpeg&quot; width=&quot;318&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sonuç bir çay içtim kafamı topladım. Başka bir doktorla devam etmeye karar verdim. Gittiğim üniversite hastanesi ve işler çok kolay. Evime yakın vs. Asla değiştirmek istemezdim hem maddi hem manevi. Ama artık konuşamayacağımı hissettiğim biriyle de özellikle azar yememek için devam etmemem gerektiğine karar verdim. Şimdi hastane sürecimi birlikte atlattığım ve benim çok sevdiğim doktoruma bir görünücem. Onun dışında doktor arayışlarım devam. Dışarıda muayne olur ama bir hastaneye bağlı olması şart. Acil bir durum olduğunda bir hastaneye gidebilmeliyim. Özel hastane için lupus çıktıktan sonra zaten kapsamıyor sigortalar. Tahliller inanılmaz pahalı. Yani böyle dertlerim var.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Onun haricinde beslenmeme çok dikkat ediyorum. Loktoz, yumurta, şeker, gluten kestim. 28 gün çiğ beslenicem. Hadi hayırlısı :)&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/1267649793132366045/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/doktor-karmasas.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/1267649793132366045'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/1267649793132366045'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/doktor-karmasas.html' title='Doktor Karmaşası'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiE5X9guWX8ZpvIGLq69QMFmr9fawJOoy0YPHbia6BqR5lWNXN22eCtBXBUs8E9Z3H58ES4VX-HX70OucAPP1Uj91caJzUTdVHTaDGfBPjbIwp5LFD7nZTTBa0QmWBcp8LnV8us-GoJNxWN/s72-c/29725667-2FC4-4631-9EDA-6C1319C3D2E3.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3764111034601798786.post-3178144993134094962</id><published>2019-04-05T01:53:00.000-07:00</published><updated>2019-04-05T01:53:55.043-07:00</updated><title type='text'>Bir dilek hakkı olsa yine sağlık mutluluk derim</title><content type='html'>Sevgili Lupus;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bugün de çok ağrılı bir güne uyandım. Ellerimin ağrısından çok yıprandım. Bu süreçte beni en yıpratan şey ağrı değil de hayal kırıklığı. Ben hep bir şekilde yırttım bu lupustan. Ya da bir nedeni vardı atakların. Hastaneye yattığımda eski eşimle ayrılma sürecine gelmiştim. Mutsuzdum. Şimdi hayatımdan mutluyum destek olan bir eşim var. Ailem arkadaşlarım hep yanımda... Beslenmem düzgün. Her gün kereviz sapı suyu içiyorum. Gluten laktoz yemiyorum. Sporumu yapıyorum. Meditasyonumu yapıyorum. Ama yine de olmuyor. Lupus bana yine bir şey öğretmeye geri geldi. Bu sefer farklı olarak yanımda her zaman sarılan bir adam var ve iki tatlış hocam var. Ev hayatım ve iş hayatım güvende dinlenmek kenarıya çekilmek istediğimde rahatlıkla yapabiliyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hayat devam ediyor. Bu da bir yerde geçecek biliyorum. Ama işte... Kelimeler orda tıkanıyor. Ben neden ilaçlardan bu kadar korkuyorum? Bir şeye bağımlı olmak, bir hastalıkla etiketlenmek? Sevmiyorum güçsüz olmayı. Ben dimdik ayakta duran tiplerdenim ya yediremiyorum kendime. En önemlisi sanırım bunu öğrenmem lazım. Bazen insanın başını yastığa koyup ya ben hastayım demesi gerek. Bunu yazarken bile diyemiyorum.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYviS_RB6gzOy1qwoE6ShkAvZsoe1uO47fACu4BjlJz_mcShG8efiaRG8ROoVkSnVRWNRDsAkRN5CElUd9xmussv79gjBkoDz4_ZPb5MXt6D2wUJEKW-M4clgF8zkcXvKWI_4X-TD7PeKv/s1600/F238C634-0558-487B-BBBB-F276BA62053E.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1200&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYviS_RB6gzOy1qwoE6ShkAvZsoe1uO47fACu4BjlJz_mcShG8efiaRG8ROoVkSnVRWNRDsAkRN5CElUd9xmussv79gjBkoDz4_ZPb5MXt6D2wUJEKW-M4clgF8zkcXvKWI_4X-TD7PeKv/s320/F238C634-0558-487B-BBBB-F276BA62053E.jpeg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pazartesi doktorumla randevum var umarım ona karşı ve kendime karşı dürüst olup şu işi nasıl halledeceksek öyle hallederiz. Ben de mevsim değişimlerinin etkilerini geçiririm. Ya vücuduma inanamıyorum bu kadar koşullar süperken nasıl hasta olmayı başarır? Bak yine gördün mü kabullenemem inkar. Neyse ben bugün bi bu konu üzerine gidicem. Ağlamam durmuyor ama o göz yaşlarının da akası varmış. Kırgınım sana lupus. Çok kırgınım. Hayatıma girdiğin günden beri kırgınım. Sen de bir yerde hayat dersimsin. Belki tanışmasak ben şimdi bu güzel dünyayı kendim için kuramamıştım. Hala bir yerlerde savaşıp yoruluyor olacaktım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doğum günümde bir dileğim vardı o da sağlık mutluluk gerisi hallolur. Siz de lütfen sağlıklı olmanızı doyasıya yaşayın. Sağlıkla aldığımız her nefes çok kıymetli.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seviyorum hayatı...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lupusveben.blogspot.com/feeds/3178144993134094962/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/bir-dilek-hakk-olsa-yine-saglk-mutluluk.html#comment-form' title='10 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3178144993134094962'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3764111034601798786/posts/default/3178144993134094962'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lupusveben.blogspot.com/2019/04/bir-dilek-hakk-olsa-yine-saglk-mutluluk.html' title='Bir dilek hakkı olsa yine sağlık mutluluk derim'/><author><name>Lupus ve ben</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03440859839608640877</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYviS_RB6gzOy1qwoE6ShkAvZsoe1uO47fACu4BjlJz_mcShG8efiaRG8ROoVkSnVRWNRDsAkRN5CElUd9xmussv79gjBkoDz4_ZPb5MXt6D2wUJEKW-M4clgF8zkcXvKWI_4X-TD7PeKv/s72-c/F238C634-0558-487B-BBBB-F276BA62053E.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>10</thr:total></entry></feed>