Seyyah Hatun

Bazı deli dolu hayaller fikirler

2018-05-07T00:21:00.000+03:00

Size şimdi 17 yaşında ki seyyahtan bahsedeceğim biraz. Bazı deli dolu (genellikle deli) hallerimden hayallerimden fikirlerimden.

Ben eskiden ergenliğimden yaklaşık 20li yaşlarıma kadar olmadık hayaller kurup bunların birazcığını da olsa gerçekleştirebildim hamd olsun. Rabbime hamd olsun onları gerçekleştirme fırsatını bana verdiği için.

17 hatta 16 yaşındayken kafama şunu sokmuştum. 10 tane gayrı müslimin islam ile tanışmasına veya müslüman olmasına vesile olmaya çalışacağım. Bunu öyle yürekten öyle delicesine istiyordum ki. Bazı ülkeler hakkında bilgiler edinmeye başlamıştım. Çantamda İngilizce Türkçe sözlük ile dolaşıyordum. Sanki çarşıda pazarda İngiliz’e yada yabancıya rastlayacak gibi çantada sözlük ile dolaşmak ne demek seyyah 😆 hatırlayınca çok gülüyorum. Hatta bir keresinde Fransızca bilen birisinden hemen bazı Fransızca kelimeler öğrendim onları yazdım ezberledim. Olur ki biriyle karşılaşırsam birşeyler anlatabileyim. 20li yaşlarıma doğru baktım ki olmuyor 😁😁 10 kişi olmasın 3 kişi olsun bari diye hayallerime devam ettim. İngilizce kursuna yazıldım 8 ay gittim. Kendi çapımda ilerlettim. Falan falan.

Aradan yıllar geçti 23 yaşında evlendim ve Amerika’ya gittim. Fakat oraya gidince gerçekten bu şeyler hiç kolay değilmiş kafaya dank etti. Pembe hunili seyyah. Pembe hayalli bu kız deli deli 😜.

Sonra bunu 1e indirdim. Allahım bir kişinin hidayetine vesile olayım Rabbim yada şahitlik edeyim diye. Ve günlerden bir gün 😍 eşim aradı. Mescide bir kız gelmiş. Müslüman olmak istiyormuş. Hazırlan burda hiç kadın yok seni gelip alacağım dedi. Ay elim ayağım titriyordu hiç unutamıyorum o anı.

Öyle hızlı giyindim ki fırladım dışarı çıktım. Fakat İngilizcem çok iyi değil. Çat pat. Anca kendi meramımı anlatıyorum. Başkaları da gelecekmiş onu öğrendim. Rahatladım neyse bu güzel ana şahitlik edeğim ya o da yeter dimi.

Gittik mescide. Portekizli bir genç kız. 21 yaşında. Uzun zamandır araştıyormuş. Kelime-i şehadeti nasıl getireceğini bilmiyormuş. Onun için gelmiş. Sarıldık tanıştık. Dedim ki Suriyeli bir arkadaş var (kendisi İngilizce öğretmeniymiş Suriye’de) o gelsin o anlatsın. Benim İngilizcem yeterli değil. Yok diyor onu bekleyemem sen söyle ben söylerim. Baktım çok ısrarcı. 😍 ben söyledim o söyledi Kelime-i şehadeti. Sarıldık. Hemen sonra Suriyeli arkadaş geldi. Birde onunla söyleyeyim dedi. Arkadaş uzun uzun anlattı beraber tekrar ettiler kelime kelime manasını anlattı. Çok duygulandık sarıldık. Suriyeli arkadaş bizden daha çok ağladı 😊

Ben bu Kıza telefon numaramı verdim. Evimi tarif ettim. Her zaman gel dedim.

Neyse çok uzattım. Sonraları görüştük ama çok zorlanıyordu ailesi çok kızmış başını kapatmasına. Üniversitede 2 tane Somalili kız ile tanışmış. Kızcağız bunlarla ahbap olmaya çalışmış arkadaşlık kurmak istemiş müslüman arkadaşlarım olsun diye. Bu kızcağıza (bu arada adını Unuttum 😔 evet maalesef bir türlü adını hatırlayamıyorum ondan kız diye bahsediyorum. Ah seyyah ah bu unutulacak bir isim mi vallahi aşk olsun ayıp ya 🤨😒😐) ne deseler beğenirsiniz?? “Başını kapatacaksan iyi düşündün mü islam oyuncak değil!” Kız çok üzülmüş şok olmuş. Ben o 2 kişiyi 1 defa gördüm. Amerika doğma büyüme başları yarım kapalı 2 hanım😤 böyle birşey söylemelerine çok çok şaşırdım bende. Fakat işte maalesef herkes aynı olmuyor. Çok hanımefendi harika müslüman Somalili hanımlar ile tanıştım orada. Ama işte herkes aynı değil ki. 🙄

Velhasıl. 2-3 ay sonra biz Türkiye’ye döndük. İletişimi kaybettim ama öyle çok merak ediyorum ki o kızı. Acaba ne yaptı ne yapıyor. Daha fazla kişiye vesile olamadığım için çok üzgündüm o zamanlar. Hiç kimse için birşey yapamıyorum diye kendimi çok yedim.

Neyse bu kısmı bitireyim çok uzattım 😅 konuyu farklı bir yere bağlayacağım.

Ben sonra sonra çevremde ki konu komşuya çok dikkat etmeye başladım. Yani ülkemizde müslümanım diyipte herşeyden bihaber olan insanların durumu aslında çok daha acı çok daha üzücü. Oradakilerden önce kendi halimize sevdiklerimize yakınlarımıza faydalı olmaya çalışmalıyım.

Kısa bir örnek verip bitireceğim. Çok uzattım sıkılmayın ☺️

Geçen ay komşumun babası vefat etmiş. Taziyeye gitmiştim. Sonra kendisi gelmişti. Öyle çok samimi değiliz arada sırada kahveye geliyoruz birbirimize. Dedi ki babama Yasin okur musun. Tamam dedim okurum. Sen kuran biliyor musun dedim. Hayır dedi. Eğer arzu edersen sana öğreteyim senin okuman daha makbul dedim. Ben öğrenemem kafam almıyor dedi kestirip attı hemen 😔

Öyle çok üzüldüm ki onun adına. İşte bahsetmek istediğim asıl konu. Kendi ülkemizin insanının durumu aslında çok daha acı çok daha üzücü. Allah Hidayet nasip etsin bilinçli şuurlu müslüman olmak nasip etsin Rabbim.

Ve önce kendi ahlakımız şuurumuz çok iyi olmalı ki insanlar bize baktığında namaza başlamalı yada bir nebze de olsa kendilerine çeki düzen vermeliler.

Yaramı deştim. Üzgünüm dostlar.

İbrahim Tenekeci Geldik Sayılır

2018-04-16T22:58:00.000+03:00

Merhabalar.
Bugün buraya bir gezi yazısı ile gelmedim :) ilk defa bir kitap hakkında yazacağım.
İbrahim Tenekecinin “geldik sayılır” isimli kitabını size biraz olsun kendimce anlatmak istiyorum ki herkes bu kitabı alsın okusun muhakkak. Oğlum doğdu doğalı biraz kitaba ara vermiştim. Fakat hamd olsun şu son 1,5 yıldır tekrar başladım.
Bu kitabın karşıma çıkış süresi de manidar aslında. Çocuk binalarda büyüyor onu doğaya daha sık çıkarmalıyım ağaçlar ile çiçekler ile haşır neşir olsun hep düşünceleri içerisinde iken bir gün siparişini verdim bu kitabı.
İbrahim Tenekeci bu kitabı parça parça 15 yıl içerisinde gezdiği gördüğü bir çok yeri anlatmış. Fakat o biçim anlatmış. Şahsen o anlattığı yere gitsem (misal Sakarya Geyve) o ilçede ki meydandaki çorbacı bulunur çorba içilir gözü kapalı.
Misal çıktıkları dağı yürüdükleri yolu gezdiği yaylayı öyle güzel anlatmış ki öyle akışkan mest edici bir hava içerisinde bahsetmiş hadi çantamı hazırlayım Ya Allah çıkayim şu dağa bir gezineyim tefekkür edeyim doğayı bir koklayayım havası oluşuyor insanda.
Bir kısmında çiçeklerden bahsetmiş. Küpe çiçeği Açelya begonya sardunya, öyle hoş anlatmış ki; orda kitabı kapatıp bir koşu mutfaktaki Açelya mı koklayıp sevip geri geldim kitaba devam ettim.
Bazı kısımları insanı hüzünlendiriyor. Zaman zaman tebessüm ettiriyor. Özellikle dağ bayır ova yayla ve doğa vurgusunu çok çok iyi betimlemiş anlatmış.
Evet bu kitap hakkında yazacaklarım bu kadar değil elbette. Ama sizi sıkmak istemiyorum. 😊

İnsan hiç olmazsa sene de 2 defa bol ormanlı, doğa ile iç içe olacak bir ortamda bir miktar kalmalı. Bunu küçük çocuğum için bilhassa canı gönülden arzu ediyorum ve istiyorum. Bir keresinde bir kitapta okumuştum. “Çiçekler ile doğa ile vakit geçiren insanın tevazusu Yüksek olur kibiri gururu olmaz” İnşaAllah diyelim niyet edelim.

bahar yeniden başlamanın adıdır. Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır...

Masaldan Öte Bir Yer

2018-04-06T00:22:00.000+03:00

Herkese Selamlar!

Şimdi size gerçektende masalımsı bir yer adı vereceğim. SAFRANBOLU

Ben geçtiğimiz Ağustos ayında nihayet gidebildim. Öncelikle şunu belirteyim. Gittiğimiz gün yaz aylarının ennn ennnn sıcak günlerinden biriydi. Ben diyeyim 35 siz diyin 40 derece. Abartısız çok sıcak bir güne denk geldik.

Biz geçtiğimiz yaz Bartın’da kaldık 1 ay. Bartın’dan Safranbolu’ya geçtik. 80 km arası. Yalnız şöyle söyleyim abartısız hayatımda gördüğüm en güzel ağaçlı yoldan geçtik. Koskoca ağaçların tepesi yol boyu birleşmişler Allahım Allahımm öyle güzel öyle muazzam ki tarif edemiyorum 😍 aşağıya fotoğraf ekliyorum. Çok az fotoğraf çekebildim. Oğlum Muhammed Bilal de bizde sıcaktan perişan olduk. Tepemiz yandı resmen yine de bir miktar gezip eve döndük gerçekten dayanılacak gibi değildi.

Yolum düşerse yada düşmese de bir daha gitmek istiyorum kesinlikle. Çok bambaşka bir hava hissettim orda. Ayrıca bunu hisseden tek değilim :) İnsan bir garip mutluluk içerisine giriyor orda (sıcağa rağmen evet ☺️)

Esnafı da halkı da çok Güleryüzlü. Şahane bir çarşısı var ve mükemmel el yapımı işler var. Lokumu var 😍

Varda var daha ne diyim.

En iyisi siz en kısa zamanda gidip gezin görün. 😉

Amasya

2018-03-04T23:37:00.000+03:00

Ve Amasya. Geldik mi bu şehre. Geldik. Ama önce bir sor bakalım gelmek istedik mi, isteyerek mi geldik, gönül rızasıyla mı geldik.

Geldik ama nasıl geldik :))

Şaka bir yana elhamdulillah herşey için.

Burası aslında gerçekten çok güzel bir şehir. Çok özel bir şehir.

Etrafı dağlar ile kaplı Amasya’nın. Gerçekten 4 tarafı birden. Fakat çok güzel bir yeşil ırmağı var. Ve herşeyden öte insanı çok nazik ve hoş. Şimdiye kadar hiç nahoş bir durum ile karşılaşmadık elhamdulillah. Ve tabiki kendime göre bir çevrem oldu. Ve Allah’a hadsiz şükürler olsun Nasibimize güzel insanlar düşürsün hep.

Çok fazla tarihi cami var. tarihi doku kendini sehre girdiğiniz an hissettiriyor.

sonbahara girmek üzereyken taşındık ve maşallah çok yağmur yağıyor öyle kar falan yağmıyor. Toprağı inanılmaz bereketli. Açıkçası toprağın böyle verimli olması beni pek şaşırttı.

Mersin Adana Hatay bizim oralar maşallah çok bereketlidir burada ki pazara gidince maşallah yetişmeyen meyve sebze yok gibi :) bu çok iyi cidden. Ankara ve Bartın'dan sonra ilaç gibi geldi bize. Malum Ankara'yı biliyorsunuz. Hem pahalı hemde bir çok şey dışarıdan geliyor. Lezzetli almak isterseniz paraya kıyacaksınız :)

Birde burada sadece yerli Amasyalı yok. Sivaslı tokatlı Çorumlu ve çok fazla Samsun ve Artvinli var. Çorum'a Tokat'a 1 saat arası. Samsun'a ise 1,5 saat civarı.

Sağlık sektörü biraz sıkıntı malesef. Bir tane hastane var çok fazla sıra var ve hınca hınç dolu. Randevu için gün bulamıyorsunuz günlerce düşünün o kadar dolu :(

Allah düşürmesin. Muhtaç etmesin İnşaAllah.

Neyse biz yine de güzellikleri düşünüp mest olalım. Şimdi açıkçası ben bura Hakkında çok fazla şey bilmiyorum henüz. Sadece size çektiğim fotoğrafları atayım da yolunuz düşerse uğrayım meşhur semaverde çayını için Amasya'nın.

Ha unutmadan Irmak kenarı boyunca birbirinden lüks şık ve birbiriyle rekabet halinde olan cafeler restoranlar var. Çok fazla turist geldiği için hepsi rekabet halinde :)

Bir çocuğun gözünden 28 şubat.

2018-02-26T00:09:00.000+03:00

Aradan 21 yıl geçti. Allah'ta biliyor ya dün gibi hatırlıyorum çoğu şeyi. 8 yaşında ki çocuk ne kadar hatırlayabilir ki? Emin olun çok daha fazlasını hatırlıyorum. Her bir haberi annem ile babamın yarasını omuzlarımda ki Kocaman yükleri hiç unutmadım ki. 28 şubatın beni 8 yaşında Kocaman bir insan olmak zorunda bırakışını.

Annemin 1 yıla yakın bir süre evden dışarı çıkamayışını...

Çok uzun sürer anlatacaklarım. Fakat ben en kısadan anlatmaya çalışacağım.

O sıralar evde sürekli haber açık radyodan. Her akşam bu konular konuşuluyor. Her gün aynı konular. Her gün bir başka haber bir başka kaos bir başka olay. Olaysız gün gece yoktu. O süreçte kendi halinde dinini yaşayan kim var ise nasibini aldı zaten.

Babam esnaf. Abim askere gitmiş. Annem ve ablam tesettürlü oldukları için evden çıkamıyorlar. Mersin'de yaşıyoruz. Burda birşeyi belirtmek isterim. Mersini bilen bilir Mersin çok fazla Kemalistin yaşadığı başörtülere değil sokakta, yürümeyi hayatı nefes almayı çok gören uç noktada yaşayan kemalistlerin şehridir. Ben çok bilirim annem ile yürürken annemin arkasından bas bas bağırdıklarını bela okuduklarını....

Velhasıl o süreç başladı. Babam dükkanda tek başına. Beni bir gün yanına çağırdı "kızım malum ortalık çok kötü bir vaziyette. Annen ve ablan dışarı çıkamıyor. Dükkanın evin faturalarını ben dükkanı kapatıp yatıramıyorum. Tek başıma yetişemiyorum. Sana elektriktik su ve telefon faturası nerede Nasıl yatırılır öğreteceğim yarın beraber gidelim ben yaparken sende gör öğren. Bundan sonra sen yatır bir süre" dedi.

Bende tabi özgüven tavan. " tabi yatırırım baba" dedim babama. Allahtan yerinde duramayan zıpır kanı aşırı aşırı deli akan bir çocuktum. Babam ile gittik her bir fatura nerde yatırılır tek tek öğretti. Ve ondan sonra ki aylar (yaklaşık 1 yıl) ben gittim her ay o uzuuuun fatura kuyruklarına girip arada derede itile kakıla o faturaları yatırdım. bazen sayardım. Önümde 100 kişi olduğunu bilirim. (Eski Türkiye manzarası)

Sonra bir gün babam "kızım bankaya gidip abine para yatırır mısın" diye sordu. Tabi ben kendimden emin "sen tarif et yatırırım ben" dedim. Babam hesap defterini elime verdi güzelce ince ince anlattı. Bankaya gidip "senin annen baban yok mu" diyen bankacıları hatırladıkça gülerim. Hatta bana bankacı oyun yapardı. "Hadi parayı ver sen git" derdi. Tabi babam beni sıkı sıkı tembihlemiş "bak hesap defterini sana verdikten sonra sen parayı ver" ben kızgın olarak bankacıya "hayır babam verme dedi sen defteri ver" bankacı sırıtırdı. Boyumda öyle ufak ki yanıma kadar eğilip parayı alırdı. :)

1 yıl kadar sonra sonra babam elaman aldı dükkana kendisi halletmeye başladı işlerini. Ben küçük bir dev. Büyümüşte küçülmüş bilmiş mi bilmiş bir çocuk.

Sokakta ki çocukların dert edindiği ağlaştığı meseleler beni boğdu çok zaman. Doğru dürüst arkadaşım olmadı. Çünki ciddi olamadım onlar ile. Gerçekten büyümüştüm. Ama farklı büyümüştüm.

Hala ara ara 28 şubat konusu açıldıkça babamın gözleri dolar

"Kızım çok Hakkı'n geçti bize. Hakkı'nı helal et be yavrum. Küçücüktün o kuyruklara girdiğinde o fatura sıralarında" der devam edemez.

Ah be babam. Helal et ne demek. lafı bile olmaz.

Utansınlar bizi o durumları yaşamak zorunda bırakanlar. Yer ile bir olsunlar o dönemde anaları ağlatanlar babaları çaresiz bırakanlar!

Ankara, kar ve tatlı bir anı :)

2016-12-29T22:33:00.003+03:00

Sizlere kısa ve tatlı bir olay anlatmak istiyorum. Bugün sabah namaza kalktığım sıralar saat 07:00 civarı pencereden bir bakayım dışarı ne alemde dedim. Gece yatmadan evvel kar yağıyordu zira. Başımı salonun camından bir uzattım benim ömrüm boyunca belki de gülümsetecek bir hadise gördüm. Bir çift karı koca. Birinin elinde kürek vardı. Karları temizlemişler arabayı çıkarabilmek için. Adam arabayı temizliyor bir yandan. Kadın da kürekle onu seyrediyor. Sonra adam kadına döndü fotoğrafımı iyice çektin demi? He he her yönden çektim Işığın altında da çektim diyor. Beni bir gülme aldı. Çok hoşuma gitti. Siz çıkın o saatte karları temizleyin dakikalarca birde fotoğraf çekilin. Enerjilerine hayran kaldım açıkçası. İnsanlar sabahları işe giderken mutsuz ve somurturlar bazen ya. Bunlar tam tersi :)

Ya siz ne kadar güzelsiniz öyle. Maşallah nazar değmesin. Sabahları neşeli olan insanları seviyorum. Aynı binada oturuyoruz fakat tanışmadık henüz onlarla. Malum Büyükşehir ve komşuluk çok zor kavramlar. Ankara'ya taşındık malum. 1,5 yıl oldu. Burayı seviyorum. Yani malum küçük şakın yerler bana, fıtratıma çok ters. Bazı insanlar gürültüyü kalabalığı şehrin karmaşıklığını sevmezler. Ben aksine küçük sakin yerlerde yapamıyorum. Eskiden denizsiz de yapamazdım. Fakat onu aştık galiba :-P insan kabullenince herşey daha kolay. :))

Elhamdülillah her halimize.

Uzun olmayan bir vakitte yine gelicem.

Bartına Hoşçakal

2015-08-24T11:01:00.000+03:00

Merhaba!

En son ki yazımda Amasradan bahsetmiştim. Ve birazcıkta Bartın'dan bahsedeyim gitmeden dedim.

Bartına bir türlü ısınamadığımı söylemişmiydim? Tamam küçük ve şirin bir şehir. Aslında sevilse güzel bir şehir. Fakat ne bilim Herşeyin çok Pahalı normal Şehirlerden 2 kat Pahalı bir şehir hatta.

Öncelikle Bartın da sebze ve meyve kıtlığı var sanki. Onu Anlatayım. Çok lezzetli olmamakla beraber çokta Pahalı. Normalin de üstünde. Haftada iki gün pazarı var. Köylü teyzelerden Oluşan bir pazar. Satıcılar erkek değil. Hep teyzelerden Oluşan bir pazar. Herkes kendi diktiğini yaptığını Satıyor orada. Tabi Satıcı hep kadın olunca daha pazara yaklaşmadan bir uğultu geliyor oradan. Çok sesli bir ortam :))

Yeşillik ağırlıklı olmak üzere geneli hep aynı biber kabak Patlıcan Salatalık domates.... Vesaire. Yaz sebzeleri yaz meyveleri. Aslında ilk düşündüğümüz bunlar bahçe işi el emeği çok lezzetli olur diye. Ama malesef öyle olmuyor işte. Şimdiye kadar öyle dört dörtlük lezzeti tam yerinde yiyemedik.

Ben Akdeniz çocuğuyum. Ve Akdenizli bir insanın damak tadı fazla gelişmiş olur. Mersin'in o birbirinden lezzetli meyveleri sebzeleri ve Hatay'ın o çok meşhur yemekleri Arasında büyümüşümdür. Ondan dolayı da böyle yerlerin lezzeti bizi açmıyor. Kendi memleketlerimizi Çokça arıyoruz.

Gelelim insanına. Elbette ki her şehrin her milletin kendine göre iyisi var kötüsü var. Size bi kaç başıma gelen hadiseden bahsedeceğim şimdi. Birkeresinde çarşıya gitmek içim otobüse bindim. Hınca hınç dolu bir otobüs rast geldi. Kucağımda Muhammed Bilal sıkı sıkıya tutundum demirlere. Bir tane teyze 12 yaşlarında bir kız çocuğuna (yanında da nenesi oturuyor) "kızım hadi kalk nenenin kucağına otur da bak ablanın kucağında bebek var o da senin yerine otursun" dedi. Yaşlı teyze gökgürültü sesiyle " sananeee kimse benim kızımı yavrumu kaldıramaz. Istediği yere oturur sanane bundan" diye bağırdı. Teyze Şaşkın "bu Hanım'ın kucağında bebek var düşsün mü" diyince yaşlı teyze " düşerse düşsün banane" dedi :) ve tabi tüm otobüs izliyor. Bi tane adam arkadan " ben
kalkayım mi" diye soruyor. Ordan başka bir Hanım "bende kalkayım mı?" Diye soruyor. Yalnız
sadece soruyorlar. Oturdukları yerden ben kalkayım mı :)) Allahım ya. ;)

Yok yok lütfen zahmet etmeyin dedim. Tabi bu arada yolu yaraladık. Çünkü zaten mesafeler kısa burda. Ve ben ne zaman otobüse binsem bi yere gitmek için hep öyle ayakta kaldım. Açıkçası halkı duyarsız ve Acımasız malesef. Yer veren oldu bi kaç defa ama onlar dışardan gelmiş okuyan öğrencilerdi. Yerli değillerdi :))

Ama neyseki burda da Allah karşıma çok dost canlısı yardımsever 3-5 insan çıkardı karşıma. Onlara dedim ki sizi tanımasam bu Bartınlıları hiç sevmezdim dedim. Onlarda kabul ediyorlar. Buranın halkı böyle diye.

Beni burda evlerine davet eden dost canlısı Bartınlıların çok Cömert ve ikramdan hiç kaçınmadıklarını gördüm. Boğazlarına çok düşkün buranın halkı. Sen burda kalsaydın seni Şişko yapardık diye takıldılar. Hakikaten burda kilo aldım. Çok misafirperverliklerini gördüm. :)

Esnafı ise geneli asık suratlı ve eyvallahı olmayan kimseler. Bir esnaf için güleryüzlülük esastır aslında. Alırsan al almazsan git tarzında bakışlar :)

Evimin arkasında iki market var. Biri daha yakın. Diğeri ise biraz daha uzak. Ama o kadar Güler yüzlü tatlı dilli insanlar ki uzak olmasına rağmen hep oraya gidiyoruz. Güleryüz insanı çekiyor net! :)

Apartmanım çok sorunlu. Bütün kavgayı gürültüyü seven insanlar nasıl aynı binada toplanmış merak ediyorum. Asansörde bir komşuya karşılaştım geçen. Ilk defa görüyorum kendisi evde durmuyor çalıştığı için. Merhaba dedim Karşılık dahi vermedi. Allahım ne film insanlar var ya ;-))
Bi keresinde bir komşum geldi bi tanesini Kötüledi. Daha sonra diğeri geldi onu kötüledi. Ve birbirlerinden de çıkmıyorlar. Hiç biriyle samimiyetim olmadı çok şükür. Tabi ki Rabbim bir Tane de ço tatlı bi komşu çıkardı. O da bana yetti zaten.
Şimdilik bunlar yetsin. Kaldığımız maceraya Ankara ile devam etmek üzere Hoşçakal sevgili okuyucu. 🙋🏼

Amasra

2015-07-27T23:11:00.000+03:00

Ah bu benim Gecikmiş yazılarım. Ah bu ben.

Evet. Herkese merhaba. Yine geç kalınmış bir yazı ile herkesi sevgi ve saygıyla selamlıyorum.( çok mu resmi oldu ne) :) öncelikle iki haberim var. Birincisi başlıktan da anlaşıldığı gibi Amasra'ya gittim. Ve tam 1,5 ay geçmiş bile. Ikincisi Bartın maceram burda son buluyor ve Ankara'ya taşınıyorum yakın bir zamanda. Hayat çok hızlı ve enteresan bir şeysin sen. :)

Gelelim Bartın'a. Buraya tam alışmıştık tam sevmiştik hatta çok harika dostluklar oluşmuştu ki Rabbim bu hayatın fani olduğunu Dünya'ya bağlanmamamız gerektiğini her güzelliğin bir sonu olduğunu Ankara olayıyla bizlere hatırlattı. Ben Lafı çok uzatmadan Amasradan bahsedip fooğraflarımı ekleyip gideceğim. Fakat kısa zamanda tekrar gelip bartın insanı hakkında bi yazı yazmak istiyorum. Zira burda pekte iyi tecrübeler Yaşadığımı söyleyemeyeceğim.

İşte size muhteşemmm Amasra.

cok kucuk ve sirin bir yer. toplmda 1 saatte her yeri gezip bitirilir.

ortanca gorunce cekmeden duramayanlardan misiniz? masallah barekallah.

binbir turlu ahsap hediyecikler satan dukkanlar..

boyle de sirin bi sokagi var.

ve deniz :)

en tatlilarindan biri de buydu sanirim. ozellikle benim llgi alanim olan recel bolumu. o kadar renkli ve cesitli receller vardi ki, eridim bittim. tabi fiyatlari da guzel. abarti seklinde :) ben ilk defa taze incir receli aldim ve yedim. minnak minak yemmyesil incirler vardi. Allahimm tadi da cok guzeldi..

Aylar sonra denizi görmek güzeldi. Hemde çook güzeldi.

sokaklarinin hepsi denize ciktigi icin seni cok sevdim Amasra :)

Bartın

2015-04-26T00:37:00.001+03:00

Merhaba!

11 ay oldu Türkiye'ye geleli. Ve 1 ay oldu bartınlı olalı. evet Bartın'a taşındık.

Öncelikle 11 ay öncesine dönersek 4 uçak değiştirerek geldik. Mola vererek geldiğimiz için 3 gün sürdü. :) ama şükür Kavuştuk ülkeme. Genelde ordan gelenler ah vah ederlermiş keşke bi daha gitsek derlermiş. Fakat ben şimdiye kadar öyle bişey demedim. Diyeceğimi de sanmıyorum. Sadece bi kaç bişeyi bazen ciddi özlüyorum. Mesela insana olan saygıyı. Mesela kılık kıyafete karışılmamasını..., gibi.

Türkiye'de ki enn çok sevindiğim şeylerden birisi helal gıda platformunun giderek fazlalaşması oldu. Gimdes büyümüş. Helal sertifika alan firmalar çoğalmış. TSE de veriyor fakat ben çok güvenmiyorum ona. Bi durumlarıma göre Avrupa standartlarına göre değerlendiriyormuş ve %3 oranında alkole izin veriyorlarmış. Bunu daha geniş araştıracağım ama.

Gelelim Bartın'a. Küçük ve Şirin bir şehir. Nüfusu 100bin bile değil. Bi tane caddesi var. Bi çarşısı var. :) bi tane ortadan geçen kemer köprü var. Bartın Çayı var. Ve deniz sadece 15 km uzakta. :)

Adını Çokça duyduğumuz Amasra'da. Henüz gitmedik tabiki. Ama gidicem emin olun :) (yani inşaallah). Bartın insanını henüz anlamış Değilim. 1 Ay'ı geçti ben buraya taşına. Henüz apartmandan kimse gelmedi. Sadece bir tane yan komşu bi kaç kere kapımı tıklayıp bi ihtiyacın var mı dedi Sağolsun. Insanları sanırım biraz soğuk. Aman neyse ney. Burası Batı Karadeniz. Sonuçta karadeniz dimi? Hep Karadeniz'e gelenek gezmek isterdim. Rabbim bizi burlara yolladı. Kısmetimiz nasibimiz buralardaymış. :)

Pek dışarı çıkmadım geldiğimden beri. Malum daha havalar soğuk. Ve Bilal bey daha önce çok hastalandığı için aman hastalanmasın diye dışarı çıkamıyorum. Sadece arada bir Güneş çıkınca hemen fırlıyoruz dışarı. Kendisi benden önce çıkıyor. Yeter ki dışarı çıkalım mı oğlum diyim. Hemen koşup paltosunu elime veriyor. :)

Umarım daha güzel Fotoğraflar çekebilirim. Aylar oldu. Fotoğraf makinemi elime almadım.

Neden bu kadar özenti bir milletiz?

2014-04-16T23:43:00.000+03:00

Yazı bolca serzeniş içermektedir!

Merhaba. Bir kaç haftaya inşaallah Rabbim nasip ederse Türkiye yolculuğumuz başlayacak!(alkiş ve çığlıklar)

Fakat kaç zamandır aklımda olan bir kaç hususu burda ne zamandır paylaşmak istedim. Şükür vakit bulup yazabilecem. Iki sene önce Amerika'ya geldiğimde, burda ki bir arkadaş, "falancanın baby showerına gittik" derken duydum ilk bu terimi. "Neye gittiniz?" "Baby shower" bense bunun ne olduğunu ilk defa o zaman öğrendim. Amerika da çok yaygın bir adet imiş, doğumdan bir kaç ay önce, anne bir çeşit parti düzenliyor doğacak bebek için, yemekler içmekler, meyvesular, hediyeler,.... Klasik şatafatlı bir çeşit davet. Ben bunu burda ilk defa duydum amaaa, birde ne görim. Meğersem bizim ülkede de bir hayli yaygınmış bu "baby shower" olayı.

Şöyle bir İnternete göz attıdığımda ufak bir araştırma ile, nerdeyse bir çok blogda bununla ilgili birkaç post gördüm.

Öncelik anlamadığım şu 1- neden bunun bir Türkçe adı yok?

2- tıpkısının aynısı Amerikalılar'dan kopya etmek zorunda mısınız? (Okuduğum kadarıyla baby showerda oynanan oyunlara varana kadar tıpkısının aynısı)

Ne oldu bizim adetlerimize? Osmanlı geleneklerine bakıldığında, bebek görmeye doğumdan sonra gidilir, anneye moral olsun diye hediyeler alınır, yasinler okunulur, gümüş bardaklarda şerbetler ikram edilir,... Hele birde akika olayımız var ki dinimizde! Herşeyde on basar. O kesilen et ile mükellef davetler verilir. Bütün bunlar doğumdan sonra olan olaylar.

Allah aşkına sorarım size, doğum öncesi hani şu baby showerınız varya, hediye alıp gittiniz anneye verdiniz, hadi diyelim o bebek doğmadı? Hadi doğumda bişi oldu yada doğumdan önce? Hiç mi bir insan bu ayrıntıyı düşünmez? Bunlar benim aklıma takılanlar. Tabi diyebilirsiniz, sanane ne ki bundan, insanlar istediklerini yapamazlar mı. Valla ben üçü beşi anlamam, böyle tıpkısının aynısı olması hele de bir hristiyan adetini böyle adıyla hemde,kopyalamak bana cazip gelmiyor, hoşuma da gitmiyooor.

Ne bilim ya insan sinir oluyor, neden kendi kültürümüzü başkalarına tanıtamıyoruz?

Meselaa başka bir ayrıntı da şu, ben küçükken Ablamlar annem hep yaparlardı şu günümüzün meşhur muffin denilen olayını. Ve adı da kağıtlı kek idi. Onun adı olmuş muffin, eğer kağıtlı kekin üstüne mahallebi, yada krema tarzı bişi konulursa, kremalı kağıtlı kek yada pudingli kağıtlı kek denilirdi. Onun adı da olmuş cupcake! Tövbe yaa
Bunlardan çok sıkıldım açıkcası!
Allah cümlemize akıl fikir versin, bizi neslimizi batı özentisi olmaktan korusun.

Amerika da yiyecek icecek :-/

2013-10-29T08:00:00.000+02:00

Merhabalar!

En son ki yazdigim yazi da, bir sonraki yazim burda ki yiyecek iceceklerden dilim dondugumce bahsetmeye calisacagim demistim. kaldigim bu surec icinde neler ogrendim, nelere dikkat etmemiz gerek bahsetmeye calisacagim.. Belki olurda burda yasayipta bunlardan faydalanamak isteyen kisiler olabilir efendim..

Oncelikle, yazima sunu belirterek baslamak istiyorum. Piyasada ki onlarca yiyecegi icecegi yememek benim zaten aliskin oldugum birsey. kendimi bildim bileli Turkiye de ki abur cuburlardan kacindik. Allah'a binleerce sukurler olsun, annemizden babamizdan Allah razi olsun :)

Cocukkenden bize ne yiyip neyi yemememiz gerektigini cok guzel bir sekilde ogrettiklerine inaniyorum.

Eh tabi bu pekde kolay degildi bir cocuk icin disarida ki cikolatalari, cipsleri yememek malum. simdi ki nesile Masallah cook sanslilar. helal gida secenegi daha cok onlar icin. Helal marketler ardi ardina aciliyor. ve Turkiye de ozellikle "gimdes.com" un bu konuda takdire sayan calismalari var. Imrenilecek bir azimle sebatla bu isi harika bir sekilde yurutuyorlar.

Hasil kelam, Amerika da bir cok seyden kacinmak beni etkilemedi.

Gelelim burda ki usule. bir kere yiyecekte ne varsa ise aynen ustune yaziliyor. hicbirsey saklanmiyor. ve burda Kosher'li urunleri aliyoruz hep. yalniiz isin bu noktasi iste pek bir kafa karistiran cinsten. cunki her koserli urunu de almiyoruzz! hepsi yenmiyor. her kosherli urun helal demek degildir!

Bu yukari da gormus oldugunuz semboller paketin bir tarafina isleniyor. bu isaret olunca da basvuru kaynagimiz

" http://www.muslimconsumergroup.com/ "

sitesi oluyor. Bu site burada o kadar cok isimize yaradi ki, ne yenir ne yenmez aninda ogreniyoruz. eger baktigimiz gida bu site de yok ise mail atiyoruz en gec 2 gune donup cevap veriyorlar :)

bu da kocamaan bir sukur vesilesi. ya bu siteden haberimiz hic olmasaydi? her urunu hop mideye indirecektik belki. dusuncesi bile korkunc.

mesela kosher jelatin denen madde, duydugumda beni cok urpertti, "aa bunda koserli jelatin var helaldir bu alalim" degilde o urunuz alinamayacagini o koser jelatinin islemden gecmis domuz jelatini oldugunu ogrendik. evet yahudilerde domuz yemiyorlar, fakat domuzun jelatini bir takim islemlerden gecince onu domuzdan saymiyip hoop mide. "Kosher jelatin Helal değildir. Kraft’s Jell-O Gelatin’de kullanılan jelatin domuz ve sığır kemik ve derilerinden yapılmakta ancak paketi üzerinde Kosher K sembolü bulunmaktadır. Bazı liberal Kosher organizasyonları bunu Kosher olarak kabul ediyor. Çünkü, domuzdan yapılmış jelatini, aslını kaybetmiş jelatin olarak düşünüyorlar. Bu bize göre yenmez bir üründür."

bu konu hakkinda cok daha detayli bilgi

" http://www.gidaraporu.com/kosher-damgali_g.htm "

bu sitede mevcut. buradan okuyup cok cok daha detayli bilgilere sahip olabilirsiniz. benim aynisini buraya gecirmemin luzumu yok.

bu konu daha ne kadar yazar isem o kadar yazdirir kendini. mesela ekmek. :-/

bu konulardan bahsedip ruhumu daraltmiycam. cunki alistim. sekerli ekmekler falan. oh oh mis gibi tatlari var :-P

bir baska yazida bulusuncaya dek simdilik hoscakalin...

Utah Utah.. (Nihayett)

2013-10-05T09:34:00.000+03:00

14. Ayim bitecek. Burda yani Utah sinirlari icerisinde. Ve Zat-i Sahanem ancak buralari anlatabilecek. En nihayetinde bi zahmet olaraktan! Hem buralara dair anlatmak istedigim yazmak istedigim onlarca meselem var, hemde hic yok. bu nasil bir celiskidir Ya Rabbim! Fakat yazma istegi kimi zaman cok kuvvetli gelirken ve sen onu ertelersen, sonra da yazma isteginin gelmesini beklersen boyle kelimeler agzinda tikili kaliver iste. ne yazacagini sasirirsin.

Konudan cok uzaklastim. ne diyordum? Utah

Burasi daglar arasinda kalmis ulkenin bir cok yerine bayagi uzak mesafelerle dolu bir eyalet. ornegin New Yorka ucak ile 5 saat, Chicagoya 3 saat falan.Benim yasadigim ilcenin adi Logan. daha cok bir kasaba. Nufusu 50.00 civarinda. ve kar yagdimi 6 ay erimeyen cinsten bir sehir. cok asiri soguk. sadece 2 ay yaz mevsimi oluyor. tam olarak 3 ay bile degil. sicagi da yakici ve kuru tahmin edemeyeceginiz kadar cildi catlatan bir kurulukta bir sicak. Akdeniz de buyumus biri olarak ben burda ikinci kisimi gecirecegim. Bugun Ekim 5. iki gun once 3 Ekim de yilin ilk kari yagmis bulunmakta. yaklasik bir 10 dakika yagdi ve bitti sukur ki sulu yagdi tutmadi. Buranin insani aliskin dogal olarak bu soguklari. bizim gibi disardan gelenler kis gelince, hatta su aralar gelmeye baslayinca depresif bir hal aliyorlar :) kar yagicak aylarca erimeyecek uhuu falan tarzi serzenisleri cokca duyabiliriz. :)) Logan hakkinda daha fazla bilgi isterseniz su linke "http://en.wikipedia.org/wiki/Logan,_Utah " basvurabilir daha fazla bilgi sahibi olabilirsiniz.

Utah eyalaetinin colleri ve kanyonlari da cok meshurdur. Ha tabi Mormonlari unutmamak lazim. Amerika da yogun olarak Mormonlar Utah eyalaetinde yasmaktadirlar. Logan da sokakta gordugunuz hemen hemen her insan Mormondur. yani Mormon olmayanlarin sayisi cok az diyebiliriz.

Bublarin kendilerine ait dinleri kitaplai vardir. her bir Mormonun en enn az 4 cocugu vardir. ve cok kucuk yaslarda evleniyorlar. icki alkol, kumar zina gunahlari islememeye cok dikkat ederler. sigara dahi icmezler. hatta ve hatta Cola da icmezler. he birde kahve de icmezler :) icerisinde kafein oldugu icin. yolda yuruyen cok genc bir cift gorursunuz yaslari ancak 20 civarinda oldugunu tahmin edersiniz. ve peslerinde en az 2, yada 3 cocugun yurudugu gorulur. :)) ve son olarak aile baglari kuvvetlidir. Mormonlar hakkinda sein anlattiklarin cok az geldi derseniz. yine su linke basvurabilirsiniz. http://tr.wikipedia.org/wiki/Mormon

Bu asagida ki fotograf Utas State universtesinin kampusunden bir manzara. evet yesilligi goz alici ve harikadir!

Evimizin cok yakininda bir mezarlik var. ve harika bakimli tertemiz bir yer :) yuruyus yapmak icin cok ideal bir mekan. orada siklikla yururum. Logan da en cok hosuma giden yer diyebilirim.

bu golde yine Loganin sinirrlari icerisinde Secon Dam adli bir gol. bu fotogralar yaklasik 1 hafta once cekildi. hava serin ve ikindi vaktiydi. en guzel bu mevsimde oluyor bu gol. fakat kisin. agzina kadar doluyor ve sadece bir kere gittim. parmaklari mi bukememistim. cok dehset bir soguk vardi.

cokca sincap gormek mumkun. fakat cok kaciyiorlar. fotograflamak cok zor.

simdilik buradan aktaracaklarim bunlar. fazla birsey anlatmadigimin farkindayim. mesele burda ki yiyecek sikintisindan :( helal haram noktasinda cok fazla sey var. umarim arasi cok uzun olmaz. tez vakitte gelir yine yazarim....

baslik yok

2013-08-19T11:45:00.001+03:00

Son post ne zaman yazmisim oyle. sok sok sok. cidden yaa 9 ay gecivermis. biz kisa giricektik tam ve simdi uc bes vakte kadar tekrar kisa girecegiz, yani ne biliyim insan yazmayi birakmamali bence. ara vermeden daha uzun yazmak iyi olur. cunki insan yazmayinca kayboluyor. yazinca ufku genisliyor. kelimelerin cikip gidivermesi lazim bi sekilde. bu gun bi arkadasla yazisirken "yazmassam bogulacak gibi oluyorum seyyah" dedi. haklisin bende oyleyim dedim. ama aylardir yazmadim gercegini aklima getirdi.

Logan da gunler cok sicak ve sakin bu aralar. aslinda Logan demisken, buralar hakkinda ciddi bi post girmek lazim. cunki yazacak onlarca sey birikti ve fotograflar birikti tabiki.

Utahdan, mormonlardan, burda ki hayattan ve kisndan :-/

Insaallah tez vakitte guzel bir post ile donerim umarim umid ederim insaallah.

"yazmazsam bogulacak gibi oluyorum seyyah"

evet...

bende oyle...

Sonbaharin demleri

2012-11-12T05:17:00.001+02:00

Biz zamani son hizla geride birakirken, aslinda hayir o bizi geride birakip hizla uzaklasirken saskina donup bakinir olduk.
Allahim sen bizleri sev ve senin sevdiklerine yakin et. Amin..

Gurbette Bayram Zor Mu Dedi Biri??

2012-10-26T22:00:00.001+03:00

Evet belki zor ve buruk gurbette okyanus otesinde bayram gecirmek.

Fakat Arakanda, Suriyede, Filistinde... daha nice musluman ulkelerde, Musluman insanlar, kadinlar cocuklar katledilip hunharca olduruldugu muddetce gurbette bayram zor mu sence? Sicacik evimizde, yuvamizda sakince oturmusuz. simdi dusunelim acaba hala cok mu zor bayrami gurbtte yasamak?

HIC SANMIYORUM!

Rabbim sen zalimleri kahreyle. bu bayram tum musluman kardeslerimizin kurtulusu olsun insaallah.

Amin...

Yasiyorum da

2012-10-19T05:01:00.002+03:00

Hey. ben yasiyorumda da. oksuz yetim gariban kimsesiz ac kalmasin dedim blogum. bi yasadigimi haber vereyim. ama tekrar gelmek istiyorum ya. valla olmuyor boyle. blogu yazim tekrar uzun uzunca. foto falan ekliyim. neyse. byy.

Gün Işığı, taze başlangıçlar

2012-06-25T23:54:00.000+03:00

Yeni açan çiçeği burnunda taze umutlar, ümitler, hayaller...

Yeni bir yol yeni bir heyecan, yeni başlangıç, temiz sayfa, yeni yenş yepyeni.

Rabbim mahçup etmesin. Korktuklarımıza uğratmasın.

Şöyle bir hesapladım da 4 aydan beri sadece 2 yada 3 kere bilgisayarın karşısına geçmişim.

Kendime hiç vakit ayırmaz olmuşum, zamnın akışına kaptırmışım.

Hiç fotoğraf çekmez çekemez olmuşum.

Kendime gelme zamanı :))

Güçlüymüş Gibi...

2012-03-05T02:08:00.000+02:00

Sıkıldım güçlü gibi görünmekten. İçim düğüm düğümken başka düğümleri çözmekten.

Herkese yetişmekten ama kendime hep geç kalmaktan...

Anlarsın

2012-01-28T23:57:00.000+02:00

Ey Dost!
Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gıcırdamasın
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın
Sabahlara kadar oturup konuşalım
Kimse duymasın
Mavi bir gökyüzümüz olsun kanatlarımız
Dokunarak uçalım
İnsanlardan buz gibi soğudum
İşte yalnız sen varsın
Öyle halsizim ki hiç sorma
Anlarsın!

-Cahit Külebi-

Gitmek Gerekir Bazen...

2011-12-10T14:16:00.001+02:00

Sahi yine nerelerdeyim ben?

gidip gelmeler bitmiyor. hayat devam ediyor,

İnsan kimi zaman kendini yiyor bitiriyor,

az gidiyor uz gidiyor dere tepe düz gidiyor, birde arkasına dönüp bakıyor ki

ne görsün,

bir arpa boyu yol gidiyor.

Şu sözü duydum ve hemen not ettim:

''olduğu kadar, olmadığı kader...''

yeterince net ve açık mı? evet.

Gitmek gerekir bazen, fazla yormadan daha çok bıktırmadan..

Gitmek gerekir bazen, boğazında kalmış sessiz bir çığlıkla...

Ve yine zordur bazen susmak.

Sustum...

Avaz avaz sustum..

Gözünü kapat dinle.

2011-09-22T17:19:00.001+03:00

Bu mudur?

Budur..

When I'm with you baby
I can close my eyes
And when I hear you
Maybe I can put my thoughts aside

*This is the safest way
Cause you were the boy
Who couldn't stop dreaming
And I was just like you
So why not admit to me
It's the only way for you*

You have a word of comfort
When I'm feeling down
And I have words of comfort
When you feel so down

All you wanted to say was goodbye
You had to get on with your life
All you wanted to say was goodbye
Goodbye

Son zamanlarda hep müzikmi paylaşır oldum ne.

Ne güzel bir müzik, tınılar alıp götürüyor insanı

2011-09-14T10:58:00.000+03:00

Güzel tınılar insanı dinlendirir

uzaklara götürür,
hüzünlendirir,

sevdirir,

sevindirir,

güldürür,

hoş duygular verir...

Fıtrata Ters Olan Şeyler...

2011-08-31T00:28:00.000+03:00

Sorun şu ki; fıtratımıza ayrı düşen, fıtratımıza asla uymayan o kadar çok şey yapıyoruz ki şu hayatta tarif edilemez. Bazı yaptığım şeyler ne beni yansıtıyor, nede bana uyuyor.

Karakterime o kadar zıt ki off! Bile bile yapmalı bazı şeyleri.

sonunun iyi olacağını düşüne düşüne, yada ümit ede ede.

zaten bizi ayakta tutan da ümit değilmi?

Karakter farklı, yapılan fiiler farklı, fıtrat ne ister, kader ne yazar.

Sabır, tahammül, ümit, murada erme.

sanırım buraya şu söz çok güzel cuk diye oturur.

Sabreden derviş muradına ermiş. kısmete razı ol rahat et!...

Bazı şeyler bu kadar açık ve net. evet! :(

Bi Dört Nala At süremedik Ya Ona Yanarım!

2011-08-25T12:52:00.000+03:00

At sürmek evet. Aslında sadece at binmek değil.

Kılıç kullanmak, ok atmak,.... Şöyle bi dört nala at sürüp, bir yandan ok atıp bir yandan kılıç kullanmak. off.. insanın aklı başından gidiyor. He birde dövüşürler ya hani. Böyle bi tekme savurur adam yüz metre havaya uçar. sonra döne döne sağlı sollu pat küt çaat.
Şu tarihi kore dizilerine sarmıştım bi ara, aman Allahımm. O nası dövüşlerdi yahu! Nasıl bir ok atış şeklidir. Nasıl güzel dövüş sahneleridir???

Sanırım hiç bi zaman kılıç kullanamayacağım :D
Şu aşağıdaki teyze gibi hiç bi zaman ok da atamayacağım

Teyzecim çok güzel ok atıyorsun, attığını vuruyorsun. kıskanıyorum seni. benden söylemesi bak bu yeteneğini geliştir. sadece film setlerinde atmakla kalm.
Bizim genlerimizde var sanırım, bu tür şeyleri yapmak, arzu etmek.
Ve yine sanırım, arkası böyle yeşillik dolu bir yerde kılıç antremanı yapamayacağım :D

Ve galiba kılıç kullanıp, ok atmak bizim hayallerde var olacak olan bir hayalsel ürün. nesne, obje, fragman, senaryo,senarist..

Vayy arkadaş! yaya gel yaya geel. adam boyunda yay!

Ve son olarak karate, tekvando, judo, artık adı her neyse, uçan tekme falan.
Galiba sanırsam herhalde bunlarıda yapamayacağım. ;)))

Yaşanılması Gerekenler...

2011-07-02T02:17:00.000+03:00

Aslında şu çok büyük bir gerçek; yaşanılması gerekenler var hala. biz ne kadar bazı şeyleri istesekte,

çatlasakta,

patlasakta,

o yaşanılması gereken şeyler yaşanılacak ve bitecek.

Kazanılması gereken tecrübeler,

görülmesi gereken kişiler,

duyulması lazım olan sözler,

gidilmesi gerekilen yerler

bazı şeylerin bi şekilde istesekte istemesekte olması, yaşanılması, var olması

gerekiyor. burayı iyi oku: ge-re-ki-yor..!

Böyle olması gerekiyor.

Ve şu sözü çok seviyor, her fırsatta söylüyorum.

''Kısmetine razı ol ki rahat edesin...''

Not: tren yolcuğu çok güzeldir.

We Can Go Anywhere,Go Anywhere

But First It's Your Change To Take My Hand Come With Me...