Me këtë roman, Roberto Ciai paraqet me qartësi vitet e ethshme dhe jo të qeta që nga shkëlqimi i përfaqtë i regjimit fashist të viteve tridhjetë të shpien te vorbulla e luftës dhe e shkatërrimit të fundit. Një mozaik i pasur me personazhe historike dhe të trilluara në letër ndizet me një dritë jashtëzakonisht të fortë, disa gjallërohen nga një mister i kobshëm apo nga njëfarë furie shkatërrimtare, kurse të tjerë të zotëruar nga demoni që pikon melankoli, kurajë apo thjesht një nevojë ulëritëse për hakmarrje.

Por ky roman di të ndërthurë në mënyrë të pashoqe ngjarjet e burrave dhe grave në luftë me veten e tyre më parë sesa me botën, aq sa mundimi angështues i konflikteve të tyre forcohet në mënyrë të mrekullueshme me tablonë më të gjerë të luftës që po shkatërron Mesdheun. Falë një rindërtimi historik të kryer me aftësi mjeshtërore, të vëmendshëm ndaj hollësive, madje edhe ndaj ngjyrimeve të veçanta, magjia e pamohueshme e këtij romani e tërheq lexuesin, përmes kthesave të ngjarjeve të mëdha, në fatin magnetik të secilit personazh….

Shtepia e Librit - Blog

Numri i parë i revistës filozofike franceze hapet me intervistën e shkrimtarit Ismail Kadare dhe një tregim të Ylljet Aliçkës

Në numrin e saj të parë revista filozofike “NOOR” themeluar nga një grup i njohur intelektualësh francezë përfshihet dhe një intervistë me shkrimtarin e njohur shqiptar, Ismail Kadare, si dhe një novelë nga shkrimtari Ylljet Aliçka. Në intervistën e tij, Kadare ndër të tjera thekson se “Shqipëria nuk do kishte ekzistuar nëse ne nuk do kishim tolerancën mes myslimanëve dhe të krishterëve” dhe se “Ishte jeta jonë e vështirë që na bëri të kuptojmë logjikën dhe nevojën e tolerancës”. Revista gjashtëmujore “NOOR u shfaq suksesshëm këtë pranverë si një ide e një grupi filozofësh të njohur si Malek Chebel, Mark Ferro… me synimin “të nxisë debate dhe reflektime mbi spiritualizmin dhe laicitetin, mbi racizmat dhe radikalizmat në ngjitje, sinjale këto të një bote që po vdes nga frika dhe që ushqehen gjithnjë e më shumë nga abolutizmi i mendimit dhe nga humbja e pasioneve kolektive”.

Shtepia e Librit - Blog

David Foenkinos/Një nga shkrimtarët më bashkëkohorë sot në Francë tregon lidhjen e tij me të shkruarin, Parisin, krizën e leximit sot, dhe kritikën agresive franceze…

Alda Bardhyli (SHQIP)

Nga dritarja e apartamentit të tij në Paris, David Foenkinos duket se gjeti subjektin e romanit të tij të ardhshëm. Një grua që puth papritur një burrë, do ta frymëzonte shkrimtarin që po i afrohet të 40-ave të shkruante romanin që do ta kthente në autorin më të shitur në Francën e sotme, “Delikatesa”. Prej kohësh ai mendonte të shkruante një histori për kthimin sërish në jetë, pas një ngjarjeje që mund të na e ketë errësuar atë… Dhe ajo puthje aq e beftë e asaj gruaje të panjohur, sikur i dha zgjidhjen dilemës së tij… Kështu lindi personazhi i tij kryesor, Natalia, gruaja që jetonte një martesë të përkryer me Fransuain deri në ditën që ai papritur vdes. Tashmë vejushë, ajo i ka ngritur një mur emocioneve të saj, ku nuk mund të hyjë askush. E dërrmuar shpirtërisht, ajo kalon disa vite e zhytur mes dosjeve, deri sa një ditë gjithçka ndryshon… Një subjekt në dukje i thjeshtë, por i shkruar me stil nga Foenkinos, do të kthehej në një nga librat më të shitur në Francë. I përkthyer në tridhjetë e pesë gjuhë të botës, këtë vit ai ka ardhur në shqip nën përkthimin e Edmond Tupes. Fitues i dhjetëra çmimeve, në vitin 2001 libri u kthye në film me të njëjtin titull, ku interpretojnë aktorë të njohur francezë si Audrey Tautou dhe François Damiens. Nesër autori do të udhëtojë drejt Tiranës për të qenë i pranishëm të enjten në një mbrëmje letrare në librarinë “E Për7shme”, ora 18:00 për një bisedë me lexuesit dhe shkrimtarët shqiptarë, i ftuar nga ambasada franceze dhe botimet “Pegi”. Foenkinos shkruan thjesht, por si një francez eleganca ndihet nga një faqe libri te tjetra. Kritika e huaj, sidomos ajo amerikane, është treguar e ndjeshme ndaj librave të tij, duke e përshkruar si “shkrimtarin që di të ndezë zemrën e një gruaje”. Më poshtë David Foenkinos vjen në një bisedë për gazetën “Shqip”, mbi letërsinë dhe gjërat që e shtyjnë drejt saj…

Le ta nisim bisedën nga romani juaj “Delikatesa”, një roman i botuar dhe në gjuhën shqipe, por që ka sjellë një kthesë në jetën tuaj si shkrimtar për vetë suksesin që ka pasur. Si lindi “Delikatesa”?

“Delikatesa” është një roman që lindi nga një skenë e shpirtit tim. Skena e një gruaje që puthte papritur një burrë. Përveç kësaj, është një roman mbi kthimin sërish në jetë, pas një ngjarjeje të hidhur që mund të kesh pasur. Një rilindje pas një drame, me idenë që jeta mund të jetë vërtet befasuese.

Duket një histori mes dashurisë dhe dhembjes… A është tani koha e dashurisë?

Ekzaktësisht. Në çdo çast jeta mund të marrë të përpjetën. Doja të shkruaja një histori dashurie me dramë, natyrisht, por edhe plot humor. Heroina kryesore e këtij romani herë pas here mbart dhe ndjenja që edhe ajo vetë nuk i kupton.

Ju keni studiuar muzikë. Sa ka ndikuar kjo në shkrimet tuaja?

Muzika dhe e shkruara ndonjëherë më duken njësoj. Unë isha një muzikant para se të nisja të shkruaja dhe të punoja me instrumentin tim ashtu siç tani punoj me fjalët. Secili prej nesh duhet të gjejë një mënyrë të përshtatshme të të shprehurit, mes gjërave që dëshiron të bëjë. Si përfundim, unë zgjodha fjalët.

Vini nga një vend si Franca, e cila ka një letërsi të madhe. Cilët janë shkrimtarët që ju kanë frymëzuar në rrugën tuaj drejt shkrimit?

Janë shumë shkrimtarë! Por sidomos ata të Lindjes, si Milan Kundera dhe Dostojevski. Në letërsinë amerikane më ka frymëzuar Philip Roth, por janë dhe shumë të tjerë që kanë ndikuar me librat e tyre tek unë.

Çfarë është të shkruarit për ju?

Është një fiksim. Një lidhje fizike. Pothuajse si një dashuri.

Flitet gjithnjë e më tepër për një mungesë të letërsisë së vërtetë dhe një lulëzim të librave bestseller apo rozë. Si e shihni këtë raport?

Jo, mendoj se duhet të mos u besojmë fenomeneve. Nuk duhet të përgjithësojmë. Do të ketë gjithmonë romanë befasues, të zgjuar.

A është letërsia sot në krizë?

Nuk besoj. Të paktën në Francë vazhdon të jetë i njëjtë numri i librave të botuar. Ndoshta ka një krizë të lexuesve. Është e trishtë të shohësh kaq pak të rinj nëpër librari. Isha shumë i lumtur që “Delikatesa” që u kthye në fenomen në Francë me më shumë se një milion kopje të shitura, u lexua shumë edhe nga të rinjtë.

Dhe pse kemi një rënie të kritikës, në Francë ajo vazhdon të jetë agresive?

Me lindjen e internetit sot të gjithë janë bërë kritikë. Lexuesit u referohen faqeve ku secili mund të japë opinionin e tij. Ajo që ka më shumë rëndësi janë fjalët që thuhen midis miqve e të njohurve. Më vjen keq që në Francë kritika është tepër agresive. Më pëlqen kritika që është edhe konstruktive për autorin.

Si është jeta juaj në Paris? Çfarë po shkruani tani?

Unë udhëtoj shumë dhe gjatë kthimeve në Paris, më pëlqen të rri në shtëpi. Jam i lumtur të gjej sërish apartamentin tim dhe tim bir. Ne jetojmë bashkë dhe bëjmë një jetë të thjeshtë. Tani po punoj mbi një roman të ri dhe një film të ri, gjithashtu. Ishte e mrekullueshme të realizoja filmin “Delikatesa” me aktoren e njohur Audrey Tautou. Prandaj po shkruaj, për të xhiruar sërish një film me një tjetër aktore të bukur.

A keni lexuar shkrimtarë shqiptarë?

Duhet të pranoj që jo. Njoh Kadarenë natyrisht, por nuk e kam lexuar. Prandaj jam shumë i gëzuar që do të vij në Shqipëri, që të zbuloj disa shkrimtarë. Dhe gjithashtu shqiptarët, dhe shqiptaret natyrisht!

Shtepia e Librit - Blog

Pas botimit muajin e kaluar në Spanjë të romanit “I humburi”, i katërti libër i këtij autori në gjuhën spanjolle, tani sapo është vënë në qarkullim, kësaj here në Francë, një nga romanet më të vlerësuara të Fatos Kongolit nga lexuesit shqiptarë, “Bolero në vilën e pleqve”. Ashtu si romanet e tjerë pararendës të botuar në frëngjisht, edhe ky i fundit është përkthyer nga Edmond Tupja. “Bolero në vilën e pleqve” është romani i tetë radhazi i këtij shkrimtari i botuar nga e njëjta shtëpi botuese në Paris, “Rivages”.

Shtepia e Librit - Blog

Një libër është një rrugë e shkëlqyer për të zbuluar diçka të re, të cilën më parë nuk kishe dijeni që ekzistonte.

Gëzuar 23 prillin, Ditën Botërore të Librit! 

Letërsia

Dita Botërore e Librit festohet çdo vit më 23 prill. Lidhja midis 23 prillit dhe librave u bë për herë të parë në vitin 1923 prej botuesve spanjollë të librave, si një mënyrë për të nderuar shkrimtarin e madh Migel de Servantes.

Në vitin 1995, UNESCO vendosi që këtë ditë ta shpallë “Ditën Botërore të Librit dhe të së drejtës së autorit”, në mënyrë që të promovonte leximin, botimin dhe të drejtat e autorit.

Vende të ndryshme të botës e festojnë në mënyra nga më të veçantat Ditën Botërore të Librit. Për shembull, në Britaninë e Madhe fëmijët e festojnë 23 prillin duke u veshur si personazhet e tyre të preferuar të librave.

Në SHBA shumë nxënës dhe lexues nga të gjitha shtetet e festojnë këtë ditë duke gjetur dhe treguar histori të ndryshme librash. Të gjithë vihen në kërkim të historisë më të bukur ose e krijojnë atë nga mjedisi ku jetojnë, ka edhe nga ata që i marrin të gatshme nga interneti. E rëndësishme është që në fund të ditës të gjithë të kenë nga një histori për të treguar dhe t’u dhurojnë sa më shumë libra personave të tyre më të dashur.

Veprimtaritë që kryhen kanë si qëllim të festojnë për autorët, që kanë ngritur letërsinë në majat e saj, por edhe të edukojnë e mbrojnë të drejtat e autorit, të cilat dhunohen çdo ditë më së shumti në internet.

10 librat më të mirë të të gjitha kohërave, sipas revistës “Time”, janë:

1. “Ana Karenina”, e shkruar gjatë viteve 1873-1877 prej shkrimtarit të madh rus Leon Tolstoi. Vepra hapet me një citat madhështor: “Familjet e lumtura janë të gjitha njësoj, ndërsa familjet fatkeqe, janë fatkeqe ndryshe nga të tjerat.” Kjo novelë është një kryevepër e dashurisë tragjike të Ana Kareninës me kontin Vronski, të dy këta pre e një dashurie, që nuk do të marrë kurrë miratimin nga shoqëria ruse e kohës. Kurorëshkelësja Ana Karenina ndjek një rrugë të pashmangshme të shkatërrimit shoqëror dhe shpirtëror. Ajo që e bën librin kaq të pëlqyeshëm për publikun, është aftësia e Tolstoit për të balancuar historinë pasionante të Ana Kareninës dhe jetës familjare të Levinit, personazhit që kryen një martesë të thjeshtë, që është besnik ndaj Zotit dhe që i pëlqen të merret me bujqësi. Fillimisht autori u ofron lexuesve mëkatin e ëmbël të Anës dhe më pas i edukon ata me virtytet e Levinit.

2. “Zonja Bovari”, është novela e parë e Gustav Floberit, të cilën ai e botoi në vitin 1857 dhe që konsiderohet prej shumë kritikëve si kryevepra e tij. Prej shumë novelave të shekullit të 19, që flasin për shkeljen e kurorës, vetëm zonja Bovari është një personazh shumë i urryer prej vetë autorit të saj. Floberit iu deshën 5 vjet për të plotësuar portretin jashtëmartesor të personazheve të vendosur në provincat e Francës. Në letrat që shkruante për të dashurën e tij, ai ankohej pafund për lodhjen që po i shkaktonin personazhet e novelës dhe se nuk arrinte të gjente paqen e duhur me atë që shkruante. Kur e përfundoi novelën, njihet shprehja e famshme e tij: “Zonja Bovari është e imja.” Shkruar me një stil të mrekullueshëm dhe me personazhe thellësisht të prekshëm, kjo novelë e Floberit dëshmon sesi dëshira për t’u ngjitur sa më lart mund të na nderojë ose shkatërrojë.

3. “Lufta dhe Paqja”, është një roman me katër vëllime, i botuar në vitin 1869 prej Leon Tolstoit. Ai është libri i tretë më i famshëm dhe i lexuar, sipas klasifikimit të revistës prestigjioze “Time”. Mark Tuein është shprehur për këtë libër: “Tolstoi ka harruar të përfshijë vetëm një garë me varka, sepse çdo gjë tjetër që ka lidhje me pushtimin e Rusisë nga Napoleoni në vitin 1812 është këtu.” Tolstoi është ekspert në vizatimin e duhur të skenave të betejave, pasi ai përshkruan ndjenjat personale të qindra karaktereve nga të gjitha shtresat e shoqërisë. Ajo që e bën librin kaq të dashur, është se mes morisë së madhe të personazheve janë edhe tri përshkrime fantastike të princit Andrei, Natashës dhe Pierit, të cilët luftojnë me dashuri dhe përpiqen të gjejnë një mënyrë të duhur për të jetuar.

4. “I madhi Getsbi”, është romani stoli i epokës së xhazit, që pikturon një portret të paharrueshëm të ditëve të kaluara mes muzikës xhaz, xhinit, pakujdesisë dhe pasurisë së vënë lehtë. Ky roman është ndoshta legjenda më e madhe e kërkimit të “ëndrrës amerikane”, e shkruar ndonjëherë. Xhej Getsbi është një milioner i vendosur të fitojë përsëri zemrën e vajzës, të cilën ai e dashuronte dhe e humbi. Në këtë mënyrë ai kthehet në ikonë të mallit e romantizmit, teksa narratori Nick Carroway, në mënyrë brilante, ndriçon periudhën e fundit të Luftës së Parë Botërore dhe mbarimin e pafajësisë amerikane.

5. “Lolita”, një roman nga Vladimir Nabokov. “Lolita, drita e jetës sime, zjarri i trupit tim, mëkati dhe shpirti im”, kështu fillon kjo kryevepër e shquar ruse. Në të flitet për Humbert Humbert, një burrë i moshës së mesme, i cili bie çmendurisht në dashuri me një vajzë vetëm 12-vjeçare, Dolores Haze. Burri martohet me të ëmën e vajzës dhe kur ajo vdes, ai bëhet babai i Lolitës. Ndërsa Humbert tregon për udhëtimin e tyre me makinë, Nabokov përshkruan dashurinë, fuqinë dhe obsesionin në gjuhë tallëse, guximtare dhe shokuese. Personazhi i Lolitës është kthyer që prej publikimit të romanit, në simbolin e vajzave të vogla, që bien në dashuri me burra të moshës së mesme.

6. “Middlemarch”, nga Xhorxh Eliot. Dorothea Brooke është një vajzë e re idealiste, të cilën dëshira për të përmirësuar botën e çon drejt një martese me pedantin e inatosur Kasaubon. Ky gabim e udhëheq atë drejt rrethanave të dhimbshme në kërkim të lumturisë. Novela tregon për kufizimet që shoqëria u bën grave dhe për jetën e mjerueshme të fshatit. Rrëfimi vjen si një kronikë e qytezës së Middlemarch në Angli dhe portretit të një gruaje. Eliot shquhet për analizimin e momenteve të krizës dhe bën që lexuesit të ndiejnë thellë gjendjen e ankthit dhe ndjesinë e zgjidhjes së problemit të personazhit. Simpatia e Dorothea Brooks për personat e papëlqyeshëm e drejton moralin e saj më shumë nga bamirësia sesa nga përbuzja dhe armiqësia.

7. “Aventurat e Hakëlberri Fin”, i shkruar nga Mark Tuein, është romani i një fëmijërie të lumtur për të gjithë ata që e kanë lexuar në vegjëli. Heminguej shprehet: “Çdo roman modern amerikan vjen prej Hakëlberri Fin”. Për disa ky është romani i aventurave të dy çapkënëve, njëri i abuzuar nga prindërit dhe tjetri një skllav i arratisur, të cilët përpiqen t’u shpëtojnë ligjeve të shoqërisë duke udhëtuar drejt Misisipit. Për të tjerë ky është romani i ashpër satirik, të cilin Tuein e ka shkruar për të treguar ligësinë e diskriminimit racial, fanatizmin fetar, hipokrizinë, lakminë dhe shpërfilljen e shoqërisë ndaj nevojave kolektive. Thjeshtësia e personazheve bën kontrast me jetën e kollarisur dhe kapitaliste, që shoqëria e kohës përpiqej të bënte.

8. “Hamleti”, është drama më e famshme e kohërave e shkruar prej dramaturgut të papërsëritshëm Uilliam Shekspir. Hamleti tregon historinë e një princi të ngarkuar me peshën e rëndë të hakmarrjes për vrasjen e të atit nga duart e xhaxhait të tij, i cili më pas u martua me të ëmën e Hamletit dhe u bë mbret i Danimarkës, duke rrëmbyer kështu fronin e personazhit kryesor. I detyruar nga rrethanat e vrasjes dhe i shtyrë prej fantazmës së të atit, Hamletin e shohim të përfshirë në probleme të rënda të ekzistencës, të cilat Shekspiri i ka pasqyruar aq bukur në shprehjen e famshme: “Të rrosh a të mos rrosh, kjo është çështja!”.

9. “Novelat e Çehovit”, u shkruan përgjatë viteve 1860-1904. Djali i një robi rus të liruar, Anton Çehov, u bë një doktor, i cili shpesh i kuronte pacientët pa pagesë dhe që më pas do të njihej si shpikësi i novelës ruse. Deri më tani letërsia ruse ishte njohur me mënyra të ndryshme të shkrimit, përgjithësisht të zbukuruara dhe të tepruara. Çehov, nëpërmjet novelave të tij, reflektoi ndodhitë dhe krizat e jetës së rëndomtë. E gjitha kjo nëpërmjet stilit të tij origjinal, imagjinatës së përzier me mëshirën dhe nëpërmjet përshkrimit të paarritshëm. Ai mbetet një mësues i madh dhe një njeri i mençur, vëren Alan Gurganus për “Novelat e Çehovit”, të cilat akoma dhe sot frymëzojnë dhe turbullojnë mendjet njerëzore.

10. “Në kërkim të kohës së humbur”, është një roman me shtatë vëllime i Marsel Prustit. Është puna e tij më e shquar e njohur si për gjatësinë e saj, ashtu edhe për kujtesën e pavullnetshme. Fitoi famë kur në vitin 1992 u përkthye nga frëngjishtja në anglisht prej D.J. Enright nën titullin “In Search of Lost Time”. Prust, me stilin e tij të jashtëzakonshëm, hipnotik dhe të paimitueshëm, arrin të përshkruajë në mënyrë unike ndodhitë e romanit të tij më të njohur.

Në një kategorizim të autorëve më të shquar të të gjitha kohërave, të hartuar prej 125 shkrimtarëve dhe kritikëve të njohur të kohëve të sotme, të cilët vlerësuan me një sistem pikësh secilin shkrimtar, del kjo renditje e autorëve më të famshëm të të gjitha kohërave:

1. Leon Tolstoi, i vlerësuar si shkrimtari më i madh botëror me 327 pikë. Ndonëse në kohët e sotme është kaq shumë i çmuar, jeta e tij në periudhën kur jetoi, pati shumë dhembje dhe moskuptim. Ai ishte i pambështetur prej familjes dhe miqve prej pikëpamjeve të tij të ndryshme mbi jetën, fenë, dashurinë dhe mënyrën e ndërtimit të shoqërisë. Në vitin 1910, në moshën 81-vjeçare, si shenjë e revoltës së tij dhe për të mbrojtur më së miri ideologjinë që predikonte, Tolstoi u largua nga shtëpia dhe vdiq në ndërtesën e stacionit të trenit të Astapovos prej sëmundjes dhe pleqërisë.

2. Uilliam Shekspir, dramaturgu, poeti dhe shkrimtari më i njohur anglez, me shumë mister që e rrethon, është vlerësuar prej kritikëve me 293 pikë. Ai e bëri botën të qajë e të qesh me dramat dhe komeditë e tij të papërsëritshme. Është shkrimtari më i lexuar në botë, me 4 miliardë libra të shitur. Talenti i tij në depërtimin e botës së çdo personazhi dhe mjeshtëria e gjuhës, e bëjnë Shekspirin “Lordin e shkrimit anglez”. Shekspiri realizoi gjithsej 37 vepra: 13 tragjedi, 10 drama dhe 14 komedi. Tragjeditë e tij më të famshme janë “Hamleti”, “Henri IV”, “Makbeth” dhe “Romeo e Xhulieta”. Te komeditë përmendim “Shumë zhurmë për asgjë” dhe “Nata e dymbëdhjetë”.

3. Xhejms Xhojs, është i akuzuar prej shumë kritikëve si shkrimtari irlandez me stil të pakuptueshëm, të vështirë dhe monoton. Në listën e shkrimtarëve më të mirë botëror, renditet i treti me 194 pikë. Xhejms Xhojs konsiderohet si një nga autorët më me ndikim të shekullit XX. Ai është i njohur për romanin e tij “Uliksi” (1922), me veprën e shumë të diskutuar “Zgjimi i Fineganëve” (1939), për përmbledhjen me tregime të shkurtra “Dublinasit” (1914), si dhe për romanin gjysmë autobiografik “Portreti i artistit djaloshar” (1916).

4. Vladimir Nabokov, shkrimtari rus i famshëm për romanin e tij tërësisht tronditës për shoqëritë e të gjitha kohërave, “Lolita”, është vlerësuar me 190 pikë prej kritikëve. Karriera e tij filloi pas përkthimit të veprave në anglisht, ku u bë shumë i njohur sidomos me romanin “Lolita”, i cili është realizuar shumë herë në filma, ku përmendet filmi i vitit 1997 aktruar nga i madhi Xheremi Ajrons dhe Melani Grifit.

5. Fjodor Dostojevski, shkrimtari, filozofi dhe eseisti rus, është i njohur për veprat e tij madhështore. Në këtë klasifikim është vlerësuar me 177 pikë. Veprat e tij hulumtojnë thellë në psikologjinë njerëzore nga pikëpamjet politike, shoqërore dhe shpirtërore të Rusisë së kohës. Ai është themeluesi i ekzistencializmit të shekullit të 20 në Rusi. Për Dostojevskin thuhet se është ndër shkrimtarët më të mëdhenj dhe më me influencë të të gjitha kohërave.

6. Uilliam Folkner, shkrimtari i rëndësishëm që prej natyrës së tij të tërhequr ishte gati-gati i panjohur për lexuesit, derisa në vitin 1949 mori çmimin “Nobel” për letërsi. Ai është vlerësuar në këtë listë si shkrimtari i gjashtë më i shquar me 173 pikë. Vepra e tij, që korri më shumë sukses dhe që i dha emër, është “Një trëndafil për Emilinë”. Në fjalën e tij, gjatë marrjes së çmimit “Nobel”, ai tha: “Është veç një fjalë goje të thuash se njeriu është i pavdekshëm, vetëm sepse ai do të mbijetojë, kur të ketë kumbuar tiktaku i mbramë i fundit të botës, pasi të jetë shuar me shkëmbimin e sprasëm e krejt të pavlerë të përshkëndritjes së mbrëmjes së fundit, edhe atëherë do të ketë mbetur kumbi i një zëri: kumbi i mezindier, i pashtershëm i njeriut që ligjëron ende.”

7. Çarls Dikens, shkrimtari i madh anglez vjen në këtë listë i vlerësuar me 168 pikë. Ai mendohet se është ndër të parët shkrimtarë anglezë, të cilët lëvruan romanin shoqëror. Si veçori e këtij autori është se veprat e tij përbëhen nga personazhe kryesisht fëmijërorë, nga ku vijnë dhe titujt e librave. Mendohet se shkak i kësaj është fëmijëria e tij e mjerueshme. I varfër dhe pa asnjë mjet jetese, ai i nënshtrohet punës në moshë shumë të re. Ndoshta ky është edhe çelësi i suksesit të tij, nëpërmjet personazheve që krijoi, ai pasqyroi dhe rishkroi fëmijërinë e tij për t’i dhënë një fund të lumtur. Veprat e tij më të njohura janë: “Oliver Tuist”, “David Koperfild”, “Dombi e Biri”, “Vogëlushja Dorrit”, “Vogëlushja Nell” dhe “Nikolla Nikëllbi”.

8. Anton Çehov, konsiderohet si novelisti më i madh dhe më i shquar jo vetëm rus, por mbarëbotëror. Ai vlerësohet me 165 pikë nga kritikët e sotëm. Çehov u diplomua në Mjekësi, por me shaka shprehej: “Mjekësia është gruaja ime, ndërsa letërsia dashnorja”.

Përmbledhja e novelave të tij është një nga librat më të shitur dhe më të vlerësuar të të gjitha kohërave, thellësia që pasqyron Çehov në novelat e tij, të magjeps dhe njëkohësisht të fut në kolapsin e shoqërisë ruse të shekullit të 19.

9. Gustav Flober, është një nga novelistët më të njohur francezë të shekullit të 19, kohë kur po lulëzonte romantizmi i Hygoit dhe miqve të tij. Ndjenjat që ushqente ndaj zonjës Eliza Shlesinzher e orientuan drejt formës më origjinale dhe më të thellë të romantizmit europian. Disa nga veprat e tij më të njohura janë: “Zonja Bovari”, “Tundimet e Shën Andonit”, “Salambo” dhe “Një zemër e thjeshtë”.

10. Xhejn Ostin është shkrimtarja e vetme që arrin të përfshihet në listën e shkrimtarëve më të mirë botërorë, pavarësisht se shumë femra të tjera kanë dhënë kontributin e tyre në letërsi. Që më 1787-n, Xhejn filloi të shkruante poema, histori dhe drama për zbavitjen e vetes dhe familjes së saj. Xhejn më vonë përpiloi kopje të 29 prej këtyre punimeve të hershme në tri blloqe, tashmë të quajtura “Juvenilia”, që përmbanin pjesë të shkruara mes 1787-s dhe 1793-shit. Veprat e saj të mëpasshme janë frymëzim i shumë filmave hollivudianë, tepër të ndjekur dhe të lexuar. Ajo është një autore që nuk do të harrohet për veprën e saj “Krenari dhe paragjykim”.

Përgatiti: Ivana Dervishi

“Kur blini një libër nuk keni blerë thjesht disa fletë dhe bojë, por një jetë tërësisht të re” – Christopher Morley

“Nëse lexoni vetëm librat që i lexojnë të gjithë, atëherë do të mendoni vetëm atë që mendojnë të gjithë” – Haruki Murakami

“E kupton që ke lexuar një libër të mirë, kur kthen faqen e fundit dhe ndihesh sikur ke humbur një mik të shtrenjtë” – Paul Sweeney

“Pavarësisht sesa i zënë je, gjej kohën për të lexuar ose rri në injorancën që vetë e zgjodhe” – Confucius

10 librat më të mirë të të gjitha kohërave:

“Ana Karenina” nga Leon Tolstoi

“Zonja Bovari” nga Gustav Flober

“Lufta dhe Paqja” nga Leo Tolstoi

“I madhi Getsbi” nga F. Skot Fitsxherald

“Lolita” nga Vladimir Nabokov

“Middlemarch” nga Xhorxh Eliot

“Aventurat e Hakërrbei Finit” nga Mark Tuein

“Hamleti” nga Uilliam Shekspir

“Novelat e Çehov” nga Anton Çehov

“Në kërkim të kohës së humbur” nga Marsel Prust

Shtepia e Librit - Blog

Shqipëria dhe Kosova (Si janë dhe si duhet të jenë). Shkrimtari dhe akademiku Rexhep Qosja sjell në një libër ngjarjet dhe protagonistët e jetës politike dhe kulturore në dy anët e kufirit në këto 20 vitet e fundit…

Rexhep Qosja është kritiku, por dhe frymëzuesi i çështjes shqiptare në të dyja kahet e kufirit. Shpesh i kritikuar për qëndrimet e tij, Qose vijon të jetë aktiv, duke dhënë mendimin e tij mbi atë çfarë ndodh sot në politikën dhe mendimin shqip. Dje, shkrimtari ka qenë në Tiranë për të prezantuar veprën e tij të fundit botuar nga “Toena”, “Shqipëria dhe Kosova” (Si janë dhe si duhet të jenë). Libri është një përmbledhje shkrimesh mbi çështjet kryesore që kanë shoqëruar jetën politike, akademike dhe kulturore si në Shqipëri ashtu edhe në Kosovë. Si vëzhgues i mirë i çështjes shqiptare, Qose ka dhënë opinionet e tij, për çdo ngjarje, duke mbajtur dhe qëndrim mbi protagonistët. “Libri është një analizë për 20 vitet e fundit në vendin tonë. “Leximi i tij më është dukur një udhëtim me një shoqëri të keqe, pasi në këtë libër parakalojnë personazhe politike me shumë faje”, tha historiani Pëllumb Xhufi i pranishëm në promovim. “Në këtë vepër janë përmbledhur shkrime për politikën dhe krijimtarinë letrare e shkencore, për ngjarje, dukuri e veprime të ndryshme politike në Shqipërinë shtetërore dhe në Kosovë. Për arsye të çështjeve e të temave kaq të ndryshme të trajtuara në këto shkrime nuk e kisha të lehtë për ta gjetur titullin me të cilin do të mbulohej domethënia e të gjithave”, thotë Qose. Duke qenë se librin nisi ta shkruante pikërisht më 21 janar 2011 kur nga Tirana ekranet e televizioneve transmetonin pamje dhune, gjetja e një titulli nuk ishte një gjë e lehtë. Fillimisht ai mendoi për titullin “Koha e ngadhënjimit të dhunëtarëve dhe e humbjes së idealistëve”, e më pas do të vinte te titulli që ka sot libri “Shqipëria dhe Kosova, si janë dhe si duhet të jenë”, i frymëzuar prej veprës së Sami Frashërit “Shqipëria çka qënë, ç’ësht, e ç’do të bëhet?”, e botuar më 1899, d.m.th trembëdhjetë vjet para shpalljes së pavarësisë. “Shqiptarët nuk janë më të pushtuar prej Perandorisë otomane, siç ishin në atë kohën kur do të shkruhej e do të botohej vepra e Sami Frashërit, por siç po shohim dhe siç po bindemi çdo ditë, në jetën e tyre ende nuk janë arritur vlerat e ëndërruara politike, shoqërore dhe kombëtare të rilindësve të mëdhenj”, thotë Qose. Gjuha e kritikave të Qoses është një gjuhë ndihmuese për të gjithë ata që dinë ta lexojnë. I pranishëm në promovim, kreu i opozitës, Edi Rama, vlerësoi qëndrimin e Qoses ndaj politikës shqiptare. Rama e ka quajtur Qosen një kolos të mendimit shqip. Por, libri i Qoses nuk është një udhëtim i lehtë përmes faqesh, pasi në të takohesh me të vërteta tronditëse që të bëjnë të reflektosh mbi fatet e “dy Shqipërive” tona.

Pas dhunës me fjalë-dhuna me armë

Me keqardhje të madhe i kam përcjellë dhe po i përcjell ngjarjet e rënda në Shqipëri. Më pikëllon dhe më pezmaton vrasja e tri vetëve në demonstratë dhe plagosja e disa dhjetëra të tjerëve. Kisha drojë se mund të ndodhë çka ndodhi. Dje e dëgjova deklaratën e ministrit të Mbrojtjes në lidhje me demonstratën e sotme. Ai sikur deshi t’u thoshte dje demonstruesve të sotëm: qeveria mund të përdorë edhe ushtrinë për t’i disiplinuar ata! Ishte kjo deklaratë që më kujtoi deklaratat e ministrave të Mbrojtjes në diktaturat komuniste në çastet kur diktatorët prisnin shprehje të pakënaqësisë së qytetarëve. Pas ministrit të Mbrojtjes e dëgjova deklaratën e ministrit të Rendit Publik. Deklarata e tij e djeshme ishte më e drejtpërdrejt, kërcënuese ndaj demonstruesve të sotëm. Dhe, kërcënimin e tij të djeshëm ai e realizoi sot: e përgjaku Qendrën e Tiranës! Deklaratat e tyre – të ministrit të Mbrojtjes dhe të Ministrit të Rendit Publik – nuk ishin vetëm zgjedhja e tyre: ato ishin urdhëresa të kryeministrit të Shqipërisë, Sali Berisha. E ku është Sali Berisha doemos në fund do të ketë gjak. Ç’të them më? Uroj, uroj dhe uroj që Shqipëria të shërohet e të qetësohet sa më parë. Po që të shërohet Shqipëria prej sëmundjeve politike që e kanë pushtuar e që janë bërë sistem, që të shpëtohet Shqipëria prej lojës më djallëzore që bën klasa politike me dinjitetin, me durimin dhe me jetën e popullit, Sali Berisha duhet të largohet prej pushtetit. Por, si do të largohet, do ta vendosë vetë populli shqiptar. Njeriu që fyen, që poshtëron Kuvendin e shtetit, siç e fyen dhe e poshtëron ai aq shpesh, siç e poshtëroi dhe para 4-5 ditësh, ai njeri nuk mund të ketë kurrë dhe kurrkund legjitimitet jo për të qeverisur popullin, por as për t’u lejuar në politikë. E them me përgjegjësi morale dhe intelektuale: Shqipëria do të bëhet shtet normal, domethënë shtet i shëndoshë vetëm kur të çlirohet prej patologjisë politike, që quhet Sali Berisha –Ben Alia shqiptar, të cilit nuk i mjaftojnë njëzet vjet pushtet despotik në Shqipëri! Sa e dëgjova këtë Ben Ali duke gënjyer për demonstratën. Çadra pistoletë! Stilolapsa pistoletë! Thika helmuese! Për imagjinatën gënjeshtare të kryeministrit, protestuesve u munguan vetëm kaqushat e Luftës së Dytë Botërore! Ky njeri e ka bërë gënjeshtrën: Politikë, Etikë dhe Ekonomi të Shqipërisë! Tepër shumë! Padurueshëm shumë! Deri kur?

Ina Rama

Prej 21 janarit të këtij viti vazhdon fushata politike kundër Ina Ramës, Prokurore e Përgjithshme e Republikës së Shqipërisë. Është kjo një fushatë e pazakontë, e pashembullt, e padëgjuar dhe e palexuar në botën që e quajmë botë të qytetëruar. Dhe, është kështu, fushatë e pazakontë, e pashembullt, e padëgjuar dhe e palexuar në botën që e quajmë botë e qytetëruar, sepse nuk është fushatë vetëm kundër Prokurores së Përgjithshme Ina Rama, vetëvetësia e së cilës sot përnjësohet me shtetin e me demokracinë e shtetit shqiptar. Kjo është një fushatë e pazakonshme, e pashembullt, e padëgjuar dhe e palexuar në botën që e quajmë botë të qytetëruar, sepse është njëkohësisht fushatë kundër një gruaje. Dhe, është fushatë e quajtur siç e quajta, sado do të mund të quhej edhe më qartë, më drejtpërdrejt, fushatë e paskrupull, sepse është fushatë kundër një bashkëshorteje, një bije, dhe ndoshta një nënë e një motre. Dhe, është kjo fushatë e quajtur kështu siç e quajta, sepse bëhet me mjetet me të cilat kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, pretorianë të partisë e të qeverisë së tij, i përdorin edhe në fushatat kundër kundërshtarëve politikë në Shqipërinë shtetërore dhe, kohë pas kohe, varësisht prej leverdive të tyre, e të rrogëtarëve të tyre edhe në Kosovë. Si edhe fushatat e tjera që organizon regjimi i tij sot, ashtu edhe kjo është e filluar pikërisht prej kryeministrit të Shqipërisë, Sali Berisha. Si edhe në fushatat e tjera që organizon regjimi i tij sot, ashtu edhe në këtë fushatë, kryeministri ka futur në përdorim të njëjtat mjete: mjetin e diskreditimit politik dhe mjetin e diskreditimit, të fyerjes dhe të poshtërimit moral të të përndjekurit, në këtë rast të së përndjekurës. Dhe, këto mjete të shpikura prej tij, mandej vetëm sa kanë vazhduar t’i përsërisin, t’i shtjellojnë, t’i plotësojnë e t’i ashpërsojnë punëbërësit e tij, memurët e tij partiakë e shtetërorë! Do t’i dëgjojmë, madje, edhe prej gojës së shthurur të Kryetares së Kuvendit dhunëprodhues të Shqipërisë!

Nuk pranoj, t’i përsëris fjalët me të cilat kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha dhe pretorianët e pretorianët e tij në të vërtetë, nënbishtërinjtë e tij duan ta diskretitojnë, ta fyejnë dhe ta poshtërojnë Ina Ramën. Mund të them, ndërkaq se me gjuhë të tillë diskredituese, fyese dhe poshtëruese për një grua, që ka burrë, baba, vëlla, në Kosovë do të flitej vetëm një herë: gjasën për të folur ashtu për të edhe një herë tjetër, diskredituesit, fyesit, poshtëruesit nuk do ta kishin më kurrë. Nderin e gruas, të motrës e të nënës, kur nuk e mbron shteti ligjor, do ta mbrosh vetë me Kanun, që është po ashtu një Kushtetutë zakonore e popullit, me disa vlera të tejkaluara dhe me disa vlera që vlejnë përgjithmonë. Prokuroren e Përgjithshme të Shqipërisë, Ina Rama, nuk e njoh, nuk e kam takuar ndonjëherë. Ina Ramën e njoh aq sa dhe si mund të njihen njerëzit që paraqiten në televizione e në gazeta. Prej paraqitjeve të saj në media kam krijuar përshtypjen: Ina Rama është një vetje e dinjitetshme, me gjest, sjellje e shprehje të Zonjës së vërtetë, në profesionin e vet e aftë e parimore, e ndërgjegjshme se kryen një detyrë të rëndësishme për popullin dhe për atdheun e vet. Sa më shumë e dallon prej kiç zëdhënësve agresivë të kryeministrit. Për fat. Për fatin e Shqipërisë. Por e di se për Prokurore të Përgjithshme të Shqipërisë, Ina Rama është propozuar prej PD të Shqipërisë dhe e di se Prokurore e Përgjithshme e Shqipërisë Ina Rama është zgjedhur në radhë të parë me votat e partive që përbëjnë shumicën në Kuvendin e Shqipërisë. Pse, atëherë, Partia Demokratike e Shqipërisë, pse atëherë qeveria e Shqipërisë, pse atëherë kryeministri i Shqipërisë, pse atëherë Kuvendi i Shqipërisë, bëjnë tani fushatë kundër Ina ramës, Prokurore e Përgjithshme e Shqipërisë? Pse, vërtet, pse ata që e kanë zgjedhur, pse, vërtet, në radhë të parë ai që e ka zgjedhur, kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, bëjnë fushatë të paskrupullt kundër së zgjedhurës së vet, Ina Ramës? Pse dhe si, Ina Rama, juristja, qytetarja, dikur aq e lavdëruar, aq e merituar, kaq shpejt e lehtë na qenka kthyer në të kundërtën e gjithë atyre që atëherë u thanë për të me qëllim që të gjithëve në Kuvend t’u mbushej mendja që të votonin për zgjedhjen e saj.

Revoltat

Gjatë 100 vjetëve të pavarësisë, Shqipëria do të përjetojë disa revolta dhe kryengritje popullore, që ishin shprehje e mospajtimit të popullit me politikën, dhe me ideologjinë sunduese, me gjendjen sociale, me padrejtësitë e ndryshme, me privilegjet e jashtëzakonshme të klasës sunduese. Në kohën e Mbretërisë shqiptare, prijësit e këtyre revoltave dhe kryengritjeve do të jenë të pushkatuar, kurse të revoltuarit a të kryengriturit e tjerë të dënuar me shumë vite burgje. Në kohën e komunizmit, prijësit e të revoltuarve e të kryengriturve, po ashtu, do të jenë të pushkatuar, kurse të revoltuarit dhe të kryengriturit e tjerë të dënuar me burgje e të dërguar në internime.

Tani, në kohën e rendit demokratik, ata të revoltuarit, të kryengriturit, të vitin 1997, pothuaj nuk do të jenë të pushkatuar as të burgosur dhe nuk do të jenë as të pushkatuar, as të burgosur, në radhë të parë, sepse BE dhe SHBA do ta bëjnë të pamundshëm qëllimin e kryetarit të atëhershëm, të Shqipërisë që do të dërgojë forcat ushtarake ndëshkuese në ato pjesë të vendosit ku kishte shpërthyer revolta.

Shtepia e Librit - Blog

Përshëndetje miq të nderuar,

Ju njoftojmë se gjatë muajit prill kemi zhvendosur librarinë tonë fizike në Tiranë dhe nuk jemi më të pranishëm te adresa e vjetër pranë ish-Kinema 17 Nëntorit. Ndonëse libraria fizike qëndroi e hapur aty për plot tre vite kostot e larta të operimit dhe ekonomia e dobët na detyruan të zhvendosemi.

Tani jemi zhvendosur plotësisht pranë zonës së Tiranës së re. Në vazhdim do përqendrohemi kryesisht vetëm te ofrimi i shërbimeve tona nëpërmjet faqes online: ShtepiaeLibrit.com

Nuk kemi vendosur ende nëse do të mbajmë një orar zyrtar për librarinë, por gjithsesi do jemi vazhdimisht të disponueshëm për klientët, autorët, furnitorët dhe të gjithë të interesuarit nëpërmjet:

Email: admin@shtepiaelibrit.com
Cel:  Gjergji 0662050438 / Elvisi – 0686052510

Libraria ShtepiaeLibrit.com është tashmë në vitin e gjashtë të operim online dhe gjatë vitit 2013 synojmë ta përmirësojmë edhe më tej shërbimin tonë (veçanërisht për klientët tanë brenda Shqipërisë).

Adresa e re është si më poshtë:

Libraria ShtepiaeLibrit.com
Qendra Tregtare Olympia
Pas postës nr. 8 te Tirana e Re,
Tiranë, Shqipëri.

Shtepia e Librit - Blog