Mitt liv - min fridom

Det lønner seg å gløyme igjen ei bukse og kamerakabelen heime i juleferien!

2012-01-25T10:10:00.003+01:00

Søkeord 37

2012-01-16T21:23:00.001+01:00

jæren

Dennan blåggen omhanle i udgangsponkte ikkje jæren, men om dåkke ønske dæ, kan eg gått bjynna å skriva på jærsk?
.

solnedgang i bergen

Eg har nøyaktig det du er ute etter, og ja, eg er så gavmild at eg legg dei ut på bloggen slik at du kan stele dei:

Det blir ingen vane at eg er så gavmild!

fine mørke jenter

Tenker du mørk som i solbrun eller mørk som i naturleg brun? Viss du tenker på førsnemnde, så trur eg kanskje eg har nokre bilder du vil like.
.

melde meg ut av samfunnet

Okei? Eg trudde me blei ferdige med dette i forrige søkeordinnlegg.

myke skuffelser til jul

Så det er slik de ser det? Hæ? Alle sokkane eg brukar heile året på å strikke akkurat til dykk!

papirbretting+2.klasse

Kanskje eg har høge tankar om meg sjølv, eg trur ikkje papirbrettinga mi ser ut som ho er frå 2. klasse?

Mamma, kan du sende kabelen til kameraet mitt snart?

Eg er kul fordi eg...

2012-01-15T15:30:00.003+01:00

...har isbada i soloppgangen klokka 09:00 ein søndags morgon, 15.01.2012. Gal, sa du?

...har begynt å spele bubbleshooter igjen. Dei glupaste av dykk hugsar sikkert at eg er tidlegare verdsmeister i bubbleshooter?

Vel, nå har eg begynt å spele igjen:

Eg er litt ute av trening som de ser.

...var flink til å skrive dikt då eg var lita.

Tilgi meg for orddelingsfeila, June.

...har ein giraffkjærast. (Eg blir aldri lei av å vise dykk dette bildet!)

Nokon som vil kjøpe livet mitt? *De kan få det til halv pris!

* Tilbodet gjeld berre i dag, 15.01.2012. Frakt vil komme i tillegg, og blir betalt av kjøpar ved henting av vare. Henting må skje innan to månader etter kjøp, elles er salet å rekne som ugyldig, og eit gebyr på kroner 500,- vil måtte betalast.

Dei brunmåla veggane

2012-01-10T00:29:00.000+01:00

Det er rart korleis ein ikkje har visst at ein føler noko før ein plutseleg ikkje kan føle det meir. Brunmåla veggar som rommar rullande latter, bekymringsfri leik, hjartevarm tryggleik og vakker barndom. Fargeglade figurar på alle husets vindauge. Leik utan grenser. Veggane blei eldre saman med tida og fnisete hemmelegheiter mellom knitrande strikkepinnar og fargerike garnnøste. Tikkande klokker utan at tid var viktig. Likevel gjekk tida, og noko mellom veggane blei endra. Angripe av livets nådelause påkjenningar. Likevel var det alltid der - latteren, leiken, tryggleiken og barndommen. Minna. Nesten umerkeleg - kanskje på grunn av kjenslenes låste dører - tek dei nådelause påkjenningane overtaket. Dei dyttar vekk alt det fine, og tvinger ein til å føle. Føle det ein ikkje vil føle, og det som ein i vakker barndom aldri trudde ein skulle føle. Tomheit. Sorg. Sakn. Berre den fargeglade blomsteren på kjøkkenvindauga minner om det som ein gong var, og det som framleis alltid vil vere: Minna. Minna om dei brunmåla veggane med rullande latter, bekymringsfri leik, hjartevarm tryggleik og vakker barndom.

Sangen om gleden

2012-01-08T21:18:00.000+01:00

Du som ber om dager uden sorg,

du som sanke' lyst og glede

for å holda smerten nede,

du som jage itte vind

Du som tror du vokse' uden

tab, du som aldri tar ein sjanse,

men må holda dødens skanse,

mens din livslyst tørke' inn;

Alt som kan gje glede har ein

spire te et savn...

La solen seila øve himmelen,

på sleb e' alltid nåttå med.

Om glede snart må viga plass for sorg,

e' begge frukt av same store tre!

Du som vil ha nærhed uden sår,

du som stenge' adle dører

når ein skarpe kant berører

dine lengslers ømme hud;

Lykken kan du bare høsta der

kor smerten gror...

La solen seila øve himmelen,

på sleb e' alltid nåttå med.

Om glede snart må viga plass

for sorg,

e' begge frukt av same store tre!

La solen seila øve himmelen,

snart følge' mørket på fra øst.

Om glede då må viga plass for sorg,

e' begge frukt av same store høst!

Du som tror at himmelen blir te'

i ditt eget skjøre hjerte,

uden gråd og fødselssmerte,

må ha glømt ka glede e'

Tekst: Erik Hillestad / Melodi: Sigvart Dagsland

Foto: Silje Karin Vatnamot Åberge (eventuelt meg)

Søkeresultata som fører meg inn i det nye året med tidenes lengste overskrift

2012-01-03T12:53:00.001+01:00

"maria amelie"
- Eg les bloggen hennar, og så har eg forresten lest boka hennar òg.

african håre
- Eg vil anbefale deg anten å søke på engelsk eller på norsk for best mogeleg resultat.

cannabisplante
- ...

nyttårs dikt
- Nyttårsdikt!

afrikanske jenter
- Eg kjenner mange.

dikt om nyttår
- Det var då veldig ... Eig de ikkje fantasi?

jenter med kort hår i afrika
- Ok?

jæren
- Velkommen til Jærenekspertens blogg. Kva kan eg hjelpe deg med, ditt jordeple?

melde seg ut av samfunnet
- Finst det fleire av meg? Kven er du?

sokka i solarium blogg
- Om du vil ha eit kvitt skille nede på beina, er det sikkert ein god idé.

skybert
- Eg vil gjerne påpeike at 15(!) søk på "skybert" har ført folk hit.

solnedgang skåne
- Er det fint? Skal me ta ein romantisk tur dit? Berre eg og du i Skaaaaoooone? Ja?

stygt menneske
- Unnskyld meg, men du har søkt på "stygt menneske" og kome til min blogg?!

stygt smil
- Hallo, nå mista eg all den sjølvtilliten eg ikkje hadde.

avlastningsheim

- Eg prøver framleis å finne ein til mora mi, ja. Hjelp meg, nokon?

Det var ein gong eit år

2011-12-31T15:32:00.000+01:00

År 2011

Januar

Eg starta året med å reise til Hallingdalen, Setesdalen, Gudbrandsdalen eller ein annan dal langt vekke frå folk flest.

Her ropte eg på trollet i fjellet, men det kom desverre ikkje ut.

Februar

I februar kjøpte eg eit (les: mitt første og siste) Brannbrød,

laga ein hatt av det,

og reiv det i tusen bitar.

Mars

I mars åt eg.

Og drakk.

Og så reiste eg til Ghana, og åt litt meir.

April

I april hadde eg bursdag, og då tok me alle barneheimsungane med til stranda.

Og så fekk eg besøk av Herr Malaria. Etter at hans visitt var over, reiste eg til ei aude strand heilt åleine

og var lykkeleg.

Mai

17. mai blei feira med norske flagg og vakre barn.

Juni

I juni stod eg opp grytidleg for å ta bilde av soloppgangen. (Det var kanskje litt for å gå på jobb òg...)

Og så feira eg bursdagen til lillebror, som ~~dessverre~~ ikkje er så veldig liten lenger.
Han har teke over rolla som sjef i søskenflokken (som ikkje er ein flokk, men drit i det).

Og så tok eg bilde av blomster, slik eg alltid gjer.

Juli

I juli tok orkideen til mamma sjølvmord då ho var bortreist, og eg blei som vanleg dømt for drap ...

Og så var eg i vakre Vetti,

og på sjølvaste piggen over alle piggar.

August

I august flytta eg brått og spontant til Kristiansand og begynte å klatre på folk.

September

Eg hugsar ikkje kva eg gjorde i september, og det er sikkert like greitt.

Oktober

I oktober gjekk eg på tur saman med kameraet mitt og ipoden min - mine to beste turkameratar.

November

I november reiste eg til Kenya og fekk meg ein giraffisk kjærast. (Me er framleis saman.)

Desember

Og i desmeber blei eg eten av ei løve. (Og ja, eg likar å starte setningane mine med "og".)

I tillegg blei det tradisjonen tru jul, og heimelaga julepynt frå 1994 blei hengt på treet.

Snipp snapp snute, og så var året ute.

Dagens

2011-12-30T17:06:00.000+01:00

Radioreklamen: Nå kan du bytte inn alle de myke skuffelsene du fikk til jul!
Eg: Denne reklamen er skikkeleg støytande overfor oss strikkarar. Eg tek det svært personleg!
Bror: Ja, slik er det når ein er biten av strikkepastillen.
Eg: Biten av kva då sa du?
Bror: Strikkepastillen.

Eg er klar over mitt talent når det kjem til Paint-teikning. Takkar på førehand for alle kompliment!

Julafta 2011

2011-12-25T19:45:00.002+01:00

Lucia

2011-12-13T16:54:00.000+01:00

Då har siste kveld på dette fantastiske kontinentet kome. Eg føler meg både glad og trist for å reise her ifrå på same tid. Glad fordi eg elskar norsk jul og gleder meg til å treffe familie og venner igjen. Trist fordi Afrika er det vakraste kontinentet eg veit om, og eg veit ikkje kor tid eg får komme tilbake hit. Ein kan vel heller ikkje klage på å ligge langflat langs bassengkanten i strålande sol og 25 grader medan andre snøar vekk lenger nord...

Sjå, dei kosar!

2011-12-12T20:16:00.001+01:00

Tanzania (del 2)

2011-12-09T16:43:00.001+01:00

Eg veit de er misunnelege, og tru meg, dette er berre starten!

Då me kom fram til Nyichoca, møtte me våre familiar, som me budde to og to hjå. Eg og Iselin budde hjå Magdarena på 30 og hennar fem ungar. Dei to yngre brødrene til Magdarena var der òg, i og med at ho ikkje snakka engelsk, og det gjorde dei... *kremt* ...eller ikkje. Dei svara i alle fall "yes" og "okey" ganske tilfeldig.

Huset vårt.

Kjøkkenet. Her koka me mat på bålet.

Do (les: hol i bakken bak gardin)
og dusj (les: murrom med mogelegheit til å kaste vatn frå bøtter over seg).

Tunet.

Hjå familien fekk me prøve oss som bønder. Hardt arbeid!

Siste natta sov eg hjå familien åleine. Det var veldig lærerikt. Gutane lærte meg eit nytt kortspel.

Eg ser ut som ein afrikansk albino, sant?

Og så, og så, og så var me fem meter frå ekte løver! Det har eg bilde av på det andre minnekortet, som eg ennå ikkje har lagt innpå dataen. De skal få sjå det. Eg lovar!

Tanzania (del 1)

2011-12-07T17:53:00.001+01:00

Då er eg tilbake i Nairobi etter to uforgløymelege veker i Tanzania. Nå har eg berre ei veke igjen på det afrikanske kontinentet. Dette veka skal brukast til ~~eksamens~~skriving, forhåpentlegvis soling og kanskje litt julegåvehandel. Har veldig fritt opplegg. Tenkte å vere med i Mathareslummen på laurdag og på fjelltur på søndag. Vel, over til Tanzania ...

Det er ikkje nokon hemmelegheit at Tanzania er min favoritt når det kjem til afrikanske land. (Naturlegvis med førebehald om at eg berre har besøkt fire afrikanske land per dags dato.) Det var Tanzania som opna hjartet mitt for Afrika, og eg syns at Tanzania er eit vakkert og variert land med flotte menneske. Napenda Tanzania. Vizori sana. (Nei, det er ikkje tilfeldig at eg brifar med swahilien min...)

I Tanzania besøkte me Haydom. Der sov me i fem netter under enkle kår. Eg snakkar om ein stil med eit hol i bakken til toalett, ja. Har ikkje tenkt å kome med nokon faktautgreiing om Haydom nå, men det er ein interessant by, så om de er interesserte, burde de google det. Haydom Lutherian Hospital.

Haydom

Vakker utsikt frå fjelltopp nær Haydom.

Medan me var i Haydom, reiste me som skal skrive om utvikling langt ut i audemarka (for å seie det på godt norsk). Der møtte me ein tidlegare Hadzabehøvdning og ein nåverande Datogahøvdning. Læraren vår - Asle - var med oss. Me stilte han spørsmål på norsk, Asle oversette te swahili og ein annan tolk igjen oversatte spørsmåla til Hadzabespråket slik at høvdingen kunne svare på det me lurte på. Det var ubeskriveleg å få kome så nært på menneske. Plutseleg sat eg ansikt til ansikt med ein mann som har fem koner, og som såg det som det mest naturlege i heile verda. Eg kan ikkje få setje ord på kor stor denne oppelevinga var. Det er noko eg sannsynlegvis aldri får oppleve igjen, i og med at eg kan minimalt med swahili og ikkje eit einaste ord på Hadzabespråket. (Hadzabe og Datoga er to etniske grupper i Tanzania til dei som lurer.)

Hadzabehøvdingen sitt hus.

"Kommunehuset" til Datogafolket.

Etter at me hadde vore i Haydom, reiste me til ein flott luksuslodge. Der hadde dei ein stor grønnsakshage, som eg og makrolinsa mi gjekk tur i.

Etter luksuslivet i Karatu, reiste me vidare til våre representative vertsfamiliar. På vegen møtte me nokre dyr ...

(Spennande fortsetjing følgjer i neste innlegg.)

Kenya 4

2011-11-22T19:04:00.001+01:00

Nå har eg gravd meg under dyna og plassert dataen på fanget. Eg nyt stillheita medan romkameratane mine sit nede i stova og ser film. Ikkje at dei plar bråke spesielt mykje, men det er alltid godt å vere heilt åleine inni mellom. Sjølvvalt einsemje er det beste eg veit.

I dag har eg teke det heilt med ro. Etter fleire dagar på bristepunktet, kjente eg behov for å "skulke" dagens arrangement, og berre bli heime. (Det føles faktisk som om dette er heime nå.) Eg starta dagen med å gå ein tur i hagen - det vil seie området som er innanfor muren, piggtrådgjerdet, straumgjerdet og vaktene med hundar. Klokka 12 valte sola å kikke fram, og eg tilbrakte i grunnen mesteparten av dagen ved bassengkanten. Var godt å kjenne sola varme. Endeleg!

I morgon skal me til US Army. Det blir spennande.

PS! Gled dykk til Afrika-kort i posten!

Kanya 3

2011-11-20T21:07:00.001+01:00

I dag tidleg sat eg ute på benken på ein veloppdragen og uprovoserande måte. Plutseleg kjem ein apekatt hoppande ned frå taket med ein unge på magen, akkurat som ein kenguru. Han (eller det var vel kanskje ei ho sidan ho hadde unge på magen) kjem springane mot meg, og står vel ca ein meter ifrå meg. Eg prøver å jage han vekk med veska, utan hell. Sidan det ikkje hjelper, og apekatten kjem nærare og nærare med eit truande blikk, tek eg nokre steg bakover. Plutseleg hoppar alle apekattvennene til den skumle apekatten ned frå taket og kjem springane mot meg. Eg legg naturlegvis på sprang, og roper på mamma, medan eg blir jaga av ein gjeng med illsinte apekattar. Heldigvis greier eg å springe rundt huset og inn den opne døra på den andre sida utan at apekattane får tak i meg.

Eg har hermed utvikla apekattfobi, og er alvorleg traumatisert. Eg trur eg treng akutt psykologhjelp når eg kjem tilbake til Noreg.

PS1! Hevnen er søt. Berre pass dykk, apekattar!

PS2! Eg har ete krokodillekjøt på tidenes mest underhaldande restaurant!

Kenya 2

2011-11-19T15:13:00.001+01:00

I dag fekk me sove heilt til klokka 9. For ein luksus! Etter frukost, reiste dei som ville til ein giraffhage. Der fekk me mate og kysse giraffar.

Foto: Vibeke Johansen

Etter at me hadde besøkt giraffane, reiste me tilbake til plassen me bur på for å spele vollyball og ete lunsj. (les: middag etter norsk målestandar) Då lunsjen var oppeten, reiste me vidare til Karen Blixens kaffiplantasje. Det var interessant. Eg greier ikkje heilt å bestemme meg for om eg likar (eventuelt hadde likt) Karen Blixen. Ho dreiv jo med kolonisme, men samtidig gjorde ho òg mykje bra for afrikanarane. Dei fleste afrikanarar snakkar visst nok positivt om dama i alle fall.

Etter Karen Blixen, reiste me til ein keramikkfabrikk. Fabrikken var dessverre stengt sidan det var laurdag, men butikken var (u)heldigvis open. De kan jo tenke dykk korleis det går når eg blir sendt inn i ein butikk full og smykke, armbånd og øyredobbar ... Varene er laga av 30 kvinner og ein døv mann.

Nå sit eg på rommet og vurderer om eg skal orke å gjere noko fornuftig, eller om eg berre skal snoke rundt på facebook og andre ufornuftige nettsider. I kveld skal me til ein flott restaurant, der ein mellom anna kan bestille krokodillekjøt. Det kan bli spennande.

Håpar de har det fint!

Kenya 1

2011-11-17T17:48:00.001+01:00

Det er alt anna enn ferie å vere på studietur i Afrika! I dag starta me med ein busstur på 2 timar klokka halv 7. Frå 9 til 16 var det forelesning på American States International University. Me var heime igjen klokka 19, og eg har nettopp ete god middag. Nå er eg kjempesliten, og ladar opp til same køyr i morgon. Det at eg sovna i ein skikkeleg vond stilling med afrikansk radiomusikk på full guffe på bussturen heim, seier vel i grunnen sitt ... Håpar alt er bra der heime, og at de nyt minusgradene!

PS! Minn meg på at eg må lukke vindauga slik at apekattane ikkje kjem inn.

Eg skal gifte meg!

2011-11-10T19:02:00.000+01:00

Eg fekk A på eksamen. Melding frå pappa: "Hei, skal du gifta deg i morgon klokka 11.11?" Eg har ikkje svart ennå. Eg er heilt knust. Tenk at eg kunne gløyme min eigen bryllaupsdag! Eg har jo planlagt at eg skulle gifte meg 11.11.11 kl. 11.11.11 sidan eg var lita. Og nå er det kvelden før dagen eg har venta på i årevis, og så har eg verken brudekjole, brudgom eller smellbongbongar! Men eg har bleika håret. Er det nokon som vil gifte seg med meg? Er veit det er litt kort varsel, men eg fekk A på eksamen, så det burde vege opp for resten. Eigentleg skulle eg skrive noko skikkeleg viktig nå, men så gløymde eg det medan eg bleika håret og var fortvila fordi eg hadde gløymt bryllaupsdagen min.

Kanskje eg skal gifte meg med meg sjølv. Det burde vere lov dersom ein har psykologerklæring på at ein er schizofren. Ikkje at eg har det, men eg fekk A på eksamen. Nå må eg støvsuge. Eg har utsett det i fleire dagar, berre fordi det er så kjedeleg. Eg hatar å støvsuge. Når eg blir rik, skal eg tilsetje ein støvsugar. Inntil vidare må eg nok gjere jobben sjølv. Eg får dessutan besøk i kveld. Kanskje gjesten min vil gifte seg med meg. Eg skal spørje han. Nemnte eg forresten at eg fekk A på eksamen? Nå svara eg på meldingen frå pappa. Han har sikkert gleda seg like mykje som meg til bryllaupet.

Nå kom eg på kva det viktige eg skulle seie var. Eg reiser på studietur til Kenya og Tanzania på tysdag! Vel, eg må støvsuge, og så fekk eg A på eksamen. Prekæs.

31.10.2011

2011-10-31T10:51:00.000+01:00

Eg meiner det burde vere dødsstraff for å """feire""""... uff, eg orkar ikkje skrive ordet ein gong...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Det er engelsk, og eg skriv ikkje engelsk.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Javel, då. Slutt å mase.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Halloween.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Eg meiner det burde vere dødsstraff for å feire Halloween, eller kva enn folk gjer når dei tek på seg umenneskeleg stygge kostyme og - ja, tru det eller ei - viser seg ute offentleg. Skammeleg! Direkte skammeleg er det! Nå trur de sikkert at eg imot utkledning generelt, men slapp av, så ille er det ikkje:

Det eg meiner at burde vere straffbart, er å kle seg ut som død og fordervelse, og skremme livet av folk. Og det med både vitet og viljen i behald! Eg meiner det - eg hatar å skvette! Ein gong skremte broren min meg så mykje at eg sprang inn på rommet mitt, låste døra og begynte å grine.

Det eg derimot likar med Halloween, er at ein har lov til å plage den eller dei som ikkje gir ein godteri. Ein gong eg gjekk Halloween - til alles informasjon den einaste gongen eg gjekk Halloween - sette me ein kost under dørhandtaket til nokon som ikkje ville gi oss godteri. Hahaha. Eg har alltid lurt på korleis dei fekk opp den døra. Viss dei har fått ho opp då. Her har TV-aksjonen noko å lære. Eg trur mange fleire ville langt pengar på bøssene dersom bøssebærarane faktisk plaga dei som ikkje ville gi pengar. Vel, berre eit tips.

Elles er eg veldig fan av å gå julebukk. Eg starta å gå julebukk då eg var så lita at eg nesten ikkje kan hugse det, og så gjekk eg fram til eg blei så stor at dei andre ungane slutte å spørje om eg ville vere med. Poenget er uansett at det var koseleg å gå julebukk. Eller, det var litt stusseleg det året mamma hadde gløymt å kjøpe inn godteri, men det har eg gått til psykolog for å fortrenge, så det går bra.

*tenkepause*

Vel, de får kose dykk med Halloween då - for all del - men om de så mykje som nærmar dykk mi dør, kjem eg til å sende broren min på dykk! Ja, faren min òg! Ja, til og med mora mi! Og mora mi er lærar, så ho ville eg ha passa meg for viss eg var dykk.

Lykke

2011-10-28T23:33:00.003+02:00

I ei mappe på dataen min har eg samla fine bilder som gir meg styrke, motivasjon og håp.

Mappa er personleg, men ikkje hemmeleg. Eg vil derfor dele noko av innholdet her på bloggen, i håp om at kanskje andre òg kan få den same gode følelsen som eg får når eg ser igjennom denne mappa: Det er verdt det.

Cwubby

2011-10-22T12:48:00.002+02:00

Medan verdsproblema i den vestlege verda dreier seg om lavkarbo, mote, korleis hattar Mette Marit bruker, og kor mykje naboen betaler i skatt, sluttar eit lite barnehjarte å slå i Ghana - nærare bestemt på Helping Hand Children's Home i den vesle landsbyen Gomoa Abaasa. Verda går vidare. Folk fortset på lavkarbodiettane sine, skriv blogginnlegg om mote, irriterer seg over hattane til Mette Marit og syns at skatten bør senkast. Kanskje ofrar nokon "dei stakkars barna i Afrika" ein liten tanke nå før jul. Folk legg nokre kroner på bøssa, og kjøper julegåver med godt samvit. Dette er ikkje å bry seg. Dette er å bøte på sitt eige samvit, slik at ein med godt samvit kan halde fram med lavkarbo, mote, hattar og skatteklaging. Til alles informasjon, meiner eg ikkje at eg er noko unntak berre fordi eg har reist til Afrika og jobba frivillig på ein barneheim. Eg er ingen helt. Eg har kome tilbake til den vestlege bobla, og kvardagstankane begynner sakte med sikkert å dreie seg om andre ting enn underernærte barn. Plutseleg slår likevel realiteten meg. Den verkelege verda tek ein liten visitt innom. Ein brutal visitt. Cwubby er død. Den vesle, sjarmerande godguten med det flotte smilet om munnen er død. Han er ikkje meir. Eg ser han føre meg. Eg hugsar korleis han greidde å sjarmere til seg ein smaksprøve av ei pannekake medan eg dreiv og steikte. Eg hugsar korleis me låg side og side i senga. Eg hugsar korleis han lo då han leika. Tårene trillar, og eg blir nok ein gong på smertelegvis klar over kva som verkeleg betyr noko i livet.

Kjære Cwubby, eg vil aldri gløyme deg. Eg veit at verda vil gå vidare - at folk vil halde fram med slankekurane sine - men eg vil du skal vite - kvar enn du er nå - at du har fått ein plass i hjartet mitt for alltid. Takk for alle dei fine stundene du gav meg, og takk for at du viste meg verkelegheita.

Cwubby var liten, men ikkje stakkarsleg, så vennlegast ikkje kom med stakkars-liten-kommentarar.

Livet er urettferdig.

"Some people come into our lives and quickly go. Some stay for awhile and leave footprints on our hearts. And we are never, ever the same."

Eksamen pågår

2011-10-12T13:28:00.001+02:00

I går - presis klokka 14:00 - pressa me oss saman framfor dataskjermane for å lese eksamensoppgåvene. Alle snakka i munnen på kvarandre, og den eine var meir oppkava enn den andre. Nokon elska oppgåvene, medan andre hata dei. Eg reagerte som eg plar gjere når alle snakkar i munnen på kvarandre og stressar verre enn femten husmødre før jul: eg blir heilt tom og berre stirer framfor meg med eit tomt blikk utan å seie eit ord. Til slutt fann eg ut at eg ikkje kom nokon veg ved å sitje slik å stire framfor meg, så eg reiv til meg blikket og sykla heimover. Då eg sykla gjennom skogen bak skulen, kom ein gjeng ti år gamle gutar syklande mot meg. Han fremste smilte fint til meg, før han utbraut "halla snuppa!" Plutseleg lo eg høgt for meg sjølv heile vegen heim, og fann ut at dette kjem til å bli tidenes mest festlege eksamen. Om åtte år skal eg fri til denne guten. ♥

Så slutta eg å le, og begynte å skrive i staden. Når eg har sete litt for lenge framfor dataskjermen og formulert oversaklege setningar på bokmål, blir plutseleg slike videoar ustyrteleg morosame...

http://www.vgtv.no/#!id=44799

Nå skal eg fortsetje å drøfte pensum både opp og ned og fram og tilbake, før eg skal sykle meg ein tur i finvêret. Kanskje eg skal kjøpe meg ein plante. To av plantane mine tok nemleg sjølvmord i går. Eg trur eg kjøper ein billig og stygg denne gongen, for då er det ikkje så stusseleg viss (når?) han tek livet av seg.

Vel, nok om det. Thomas Hylland Eriksen ropar på meg, og nå høyrer eg at Øyvind Dahl begynner å rope òg. Eg må avslutte før fleire av pensumsforfattarane set i gang.

Jula er flytta

2011-10-06T10:08:00.001+02:00

I dag fekk eg plutseleg mail om at jula er flytta. Eg syns det er litt kritikkverdig at Nissen sender mail for å informere om det, med tanke på alle dei som faktisk ikkje har mail, men han har vel ikkje funne brevpapir i butikken han heller. (Har de? Eg finn det ikkje nokon plass!)

Først blei eg skikkeleg letta, for eg tenkte at jula kanskje var flytta til januar eller februar, og det ville jo vore fint med tanke på at kalenderen allereie viser 6. oktober og eg – hald dykk fast – ikkje har starta på julegåvene ennå! Så blei eg plutseleg superstressa. For tenk om Nissen har flytta jula bakover i staden. Tenk om det plutseleg blir jul midt i november, eller ennå verre: i slutten av oktober! Då har me jo allereie kome til 6. dag i advent, og eg har ikkje opna ei einaste luke av adventskalenderen eller sett ein einaste episode av Blåfjell!

Med sveitten rennande nedover nakken, og panikken dunkande i bakhovudet, opna eg mailen for å få den grufulle dommen …

Skal seie Nissen kan det med å overraske ... Dette hadde eg ikkje sett føre meg! Det betyr jo faktisk at det ikkje blir jul her på den nordlege halvkula i år ... Dessutan forklarer dette kvifor Nissen sendte mail for å informere oss om det. Han hadde sikkert ikkje råd til å kjøpe postkort til alle.

Vel, me snakkast neste år då.

Hausttur

2011-10-03T20:19:00.000+02:00

I dag har eg...

2011-09-29T22:10:00.000+02:00

...bada i sjøen saman med vakre Veronica. Skikkeleg forfriskande!

...laga - og ikkje minst ete - heimelaga pizza saman med Veronica og Katrine. Nam!

...vore på ei forelesing der forelesaren snakka om viktigheita av å ha luksuspunkt i kvardagen. Veldig inspirerande! Eg har med andre ord ikkje lese i dag - og har meget godt samvit for det.

...mista mobilen, og funne han igjen i smykkeskrinet. Ja, faktisk.

...elska å leve.

♥