Simon over Elsschot

This is the end ...

2012-05-12T07:44:00.000+02:00

Na enkele jaren zondr nieuwe blogs lijkt het me eerlijk Simonoverelsschot af te sluiten. Bedankt iedereen voor de geuite interesse en ik hoop dat wat ik hier ooit heb neergepend misschien nog iemand iets kan bijbrengen . Mocht er iemand toch nog een vraag hebben : Simon_suijkerbuijk@hotmail.com

afscheid van Ida -Willem Elsschot, mijn vader- De Ridder

2009-09-04T19:06:00.003+02:00

Vandaag, op 4 september 2009 overleed Ida De Ridder, de jongste dochter van Willem Elsschot.

Bij de meesten is Ida vooral bekend als de schrijfster van het boek 'Willem Elsschot, mijn vader'. Voor mij was zij echter in de eerste plaats de grote curator van haar vaders werk. De vrouw stelde tot haar gezegende leeftijd van 91 jaar alles in het werk om zijn oeuvre zo veilig te houden en ijverde sterk om het te laten erkennen als Belgisch cultureel erfgoed.

Misschien was Ida nog wel in de eerste plaats gewoon de grootste Elsschotkenner ooit. Zij kende zijn werken door en door en gaf ook inzichten die zij alleen als familielid kon begrijpen.

Over haar ouders schreef ze in totaal drie boeken:
Willem Elsschot, mijn vader;
Fine, een leven lang met Elsschot; en
De Piano.

Het afscheid van Ida De Ridder vindt op 11 september plaats te antwerpen, meer info volgt.

status report

2009-04-11T14:35:00.002+02:00

Zoals al vroeger medegedeeld is deze blog eigenlijk gegroeid uit een schoolopdracht.
De presentatie van mijn -mijns inziens eerder beperkte- werk nam 50 minuten in beslag en ik slaagde erin de aandacht van 22 zestienjarigen en een kritische vijftiger constant te behouden.

Na mij kwamen alle andere leerlingen aan bod; en ik moet zeggen dat ik over het algemeen aangenaam verrast was. Samen schreven we een aanvaardbaar overzicht van den nederlandstalige klassieke - en hudige adolescenten literatuur.

Ik kreeg enorm goede commentaren op mijn werk, zelfs van de minst geïnteresseerde medeleerlingen , wat mijn verwachtingen duidelijk oversteeg.

Doch was ik teleurgesteld over de punten die ik kreeg. Wat ik gerechtvaardigd vindt door de meningen van medeleerlingen.

Die ervaring heeft me even van het bloggen geweerd, maar ik beloof jullie dat ik er terug in vlieg.
Ik vertrek binnen aanzienbare tijd op vakantie en ik neem, uiteraard, het verzameld werk mee. Als het mogelijk is zal ik proberen van daar uit al te posten, anders schrijf ik mijn posts daar uit en publiceer ik ze bij thuiskomst.

jullie kunnen uitkijken naar :
- een samenvatting en opinie over 'de ontgoochelling'
- " " 'Het Tankschip'
- " " ' Villa des Roses'

Comment op "Simon over Elsschot, het werk"

2009-01-30T23:54:00.002+01:00

Ik heb je stuk met grote belangstelling en interesse gelezen, namens een Neerlandica/docente kan ik je ook zeggen dat ze blij verrast was met je grote belangstelling voor de Nederlandse literatuur. (voor de goede orde zij kent alleen je site, ze heeft je stuk niet).

Ging het goed met je presentatie ?

Ik vond enkele onvolkomen in het Nederlands, maar die zul je zelf ook wel gezien of gevonden hebben. Al mijn opmerkingen zijn opbouwend en helpen je wellicht om het wat aan te passen en uit te breiden. Maar een opmerking wil ik wel maken, voor een stuk over een Nederlands schrijver zou ik alle leenwoorden uit de Engelse taal weglaten, zoals Elsschot-to-be (brrrrrrrrr) of The Books, immers je schrijft een stuk over een Nederlandse schrijver maar wellicht is dat a) mijn Nederlandse inborst en 2) mijn taalvoorkeur.
Bovendien haal je wat jaartallen door elkaar of zijn niet juist, gebruik het PDF van het NRC voor de juiste jaartallen, in de tekst en in de lijst klopt het niet helemaal.

Bladzijde 5 “tijdens de oorlog…”zou ik ook even aangeven dat je de Eerste bedoeld, dat doe je verder bij de Tweede namelijk wel, je kunt ook aanstippen dat De Rider ook op en top reclameman was

Bladzijde 8 Mijn insteek bij de redactie van het wereldtijdschrift was vooral de lege ruimtes van het kantoor. Lege ruimtes het is leeg, niets.

Bladzijde 9 Het andere voorbeeld van de begrafenisauto’s is ook een belangrijk voorbeeld van hoe Boorman te werk ging. briljante reclamemaker en bedrieger.

Bladzijde 10 Hier staat in mijn versie niets, maar vergeet in ieder geval niet te vermelden dat Boorman letterlijk en figuurlijk struikelt over het (houten)been van “Dat Mens”.

Bladzijde 14 IK haal veel van mijn informatie nog uit boeken, ik ben nog van de “oude” stempel. Je zou kunnen aangeven dat het oeuvre van Elsschot beperkt lijkt door zijn omvang, maar zijn inhoud is veel groter. Een ander Nederlands schrijver, Simon Vestdijk, schreef zoals dat van hem gezegd werd “sneller dan God kon lezen”. Vestdijks productie laf 0- 8 á 9 bladzijdes per dag. Zijn oeuvre bestaat dan ook meters aan romans, poëzie, essays en studies.

Bladzijde 17 IK zag de afgelopen week Het Dwaallicht liggen in de winkel, prachtig maar het leest niet gemakkelijk met de plaatjes erbij, en ook de prijs 45 Euro is behoorlijk, maar dan heb je ook een gesigneerde versie in een genummerde oplage.

Bladzijde 19 Wij hadden het nog erger, gingen we naar Antwerpen voor een weekendje vakantie, bleek dat er volgend weekend een Elsschot manifestatie was, dat is pas frustrerend!

Aanvulling Er bestaat een biografie maar die is niet al te best, maar geeft wel veel informatie over Willem Elsschot. Maar hij is echt goed het wachten is op de biografie waaraan Vic van de Reijt mee aan de gang is. Verder heeft de jongste dochter van Elsschot nog twee titels die leuk zijn om te lezen, vooral omdat dochter Ida, veel te vertellen heeft over haar vader , en die zijn niet al te best, het betreft de boeken Willem Elsschot mijn Vader en Fine.

IN Antwerpen vond ik bij De Slegte bij de ramsj een leuk fotoboekje Van De Ridder tot Elsschot – een biografie in foto’s, wellicht hebben ze nog exemplaren staan. Verder is een bezoek aan het AMVC Letterenhuis de moeite waard, immers daar ligt in een vitrine genoeg van Elsschot om te watertanden, waaronder enkele handschriften en een manuscript.

Voor nu een groet en ga vooral door met je liefde van de schrijver Elsschot

Een hartelijke groet

Ruud (Kreeftmeijer S.V.)

Alphons De Ridder, vader van...

2009-01-21T18:03:00.001+01:00

Een paar weken geleden gaf mijn grootvader (ook een groot liefhebber van de Nederlandstalige literatuur...) mij een boek te leen: 'Willem Elsschot, mijn vader'

Een gloed van opwinding begeesterde mij meteen. Dit was namelijk één van de werken die ik kost wat kost wilde lezen, en nu was het zover.
Wat mij zo aantrok tot dit boek was de invalshoek. Het gaat hier namelijk voor 1 keer niet over de fictieve persoon Willem Elsschot maar over de reclameman en het literair genie Alfons De Ridder.

De eerlijkheid gebied mij toe te geven dat ik al wel wat gehoord had over de pennenkunstenares die de grondvesten van dit werk legde, Ida De Ridder.
Er gaan namelijk allerlei verhalen rond over deze vrouw...

Ze zou een tiran zijn die als een dictator heerst over de werken van haar vader...
Iemand die leef(t)(de) op de successen van haar vader...
Een vrouw die zich opstelde als erfgename Elsschots zonder daar ook maar op enige manier aanspraak op te maken.

Desondanks zette ik mij aan het lezen, geheel zonder vooroordelen, zoals het een echte journalist betaamt en ik moet zeggen dat ik uitermate positief verrast was.
In het eerste deel van het boek bespreekt Ida haar kinder- en jeugdjaren. De jaren waarin Elsschot ook geboren werd en opgroeide. Wat mij het meest aansprak is dat zij tot op vrij volwassen leeftijd niet wist dat 'die willem Elsschot' haar vader was.
Het feit dat Alfons De Ridder de uitgave van een aantal boeken, waaronder een paar bestsellers, geheim hield voor zijn kinderen bewees voor mij meer dan eens het dagboekelement in de werken van Elsschot.
Je levensverhaal wil je namelijk wel delen (tot in de details in sommige gevallen) met eender wie... zolang die persoon een algeheel onbekende is welteverstaan... Als het echter gaat om personen waar je een hechte band mee hebt lijkt het me begrijpelijk dat men voor de gemakelijke, pijnloze weg kiest, diegene zonder onthullingen of verrassingen.
Je levensverhaal zoals zij het zien.

Volgens mij schreef De Ridder in zijn werken neer hoe hij zich echt voelde onder bescherming van een alter- ego.

S.

Een nieuwe start

2009-01-21T01:22:00.000+01:00

Na een tijdlange radiostilte ben ik er weer!

De verhandeling waarmee dit hele avontuur begonnen is, is namelijk afgewerkt, afgegeven en voorgesteld.
Mijns inziens heb ik echter niet helemaal het onderste uit de kan gehaald. Het is namelijk zo dat er een vrij duidelijke opdracht was omtrent de inhoud en toen ik al de 'moetjes' zo compact mogelijk had neergepend telde het werk al maar liefst 36 pagina's.
Ik heb de hele tijd terwijl ik aan het schrijven was met hetzelfde gevoel gezeten

Wat ik hier wil vertellen past hier niet, ik wil voorbij de facts and figures! Ik wil iets toevoegen, iets bijbrengen, niet zoals ik nu gedaan heb een objectief werk maken dat geschikt moet zijn voor mensen die nog nooit van Elsschot gehoord hebben.

Nu heb ik niets tegen objectieve werken, het probleem is gewoon dat objectief over elsschot zowat alles al geschreven is.
Ik wil iets schrijven! Niet samenvatten wat je op google vindt!

Daarom zal vanaf nu de aard van mijn blog enigszins veranderen.

De facts and figures blijven aanwezig maar alleen wanneer ik vind dat die iets bijbrengen aan de visie inzake de mens Elsschot en zijn werk.
Volgende posts zullen dus eerder een soort collumns zijn waarin ik mijn bevindingen, visies en opinie tentoonspreid.

Ik hoop dat de vaste lezers mij hierin begrijpen en natuurlijk hoop ik dat er meer en meer mensen de weg vinden naar mijn blog!

groetjes,
Simon

afgewerkte taak

2009-01-11T23:38:00.001+01:00

na lang zwoegen is het af
ik heb het ook al voorgesteld in de klas en de commentaren waren lovend....

lees het eens en laat iets weten zou ik zo zeggen

hier

Elsschot en Sint-Lievens

2008-12-12T13:27:00.000+01:00

Dit vond ik in Slim 38
SLIM is het info-magazine van mijn school.

In de Klas

2007 is Elsschotjaar. Voor de leerlingen van het vierde jaar zal de grote schrijver - de mens, de (groot-)vader
en zijn werk - geen onbekende meer zijn.
Dinsdag 13 februari, eerste lesuur. Jan Maniewski - en níet mijnheer De Peuter - zit achter het bureau in lokaal
A 23. Vijftig minuten lang is het Jan die het woord voert. Niet over voorzetselvoorwerpen, de opbouw van een
tekst of verschillende soorten humor, wél over een van de grootste schrijvers die de Nederlandstalige literatuur
ooit gekend heeft: Willem Elsschot. Nu: wie in godsnaam is Willem Elsschot?
• 850 bedrukte pagina’s
• werken die zelfs nu - al bijna 70 jaar na de eerste druk - nog steeds actueel zijn
• een werk dat zelfs in het Indonesisch is vertaald
• een vooruitstrevend, sociaal geëngageerd man
• een vriendelijke opa die zijn kleinzoon (jawel: Jan!) mee op uitstap nam naar de zoo
• en zo veel meer
Alles wat we niet op het internet vonden* is ons op een boeiende manier verteld door Elsschots oudste
kleinzoon: Jan Maniewski. Wie zich afvraagt hoe hij aan die Poolse naam komt, moet ‘Tsjip, de
Leeuwentemmer’ maar eens doorbladeren. Meteen zal je worden meegezogen in Elsschots fascinerende,
directe manier van schrijven, en voor je het weet heb je de laatste pagina verslonden.
* Wat we niet op het internet vonden:
• dat zijn eigen bibliotheek maar uit enkele boeken bestond, waaronder het grote
Van Dale-woordenboek en Reinhaert de Vos;
• dat hij na één keer een boek zeer geconcentreerd gelezen te hebben, het weggaf;
• dat Elsschot per definitie een afkeer had voor grote overwinnaars, en dat hij walgde van de USA.
Laura Nys (4D)

Enquête

2008-12-12T13:14:00.000+01:00

Ik heb zonet een enquête opgesteld over Willem Elsschot.
Deze is zo goed mogelijk opgesteld naar de sterkte van u band met mijn held, ik zou het enorm appreciëren mocht u even (enkele minuten) de tijd nemen om een tiental vragen te beantwoorden.
De enquête is anoniem maar mocht u dat willen mag u mij altijd, als u de enquête heeft ingevuld, een mailtje sturen met onderwerp Enquête Elsschot met daarin u naam, dan wil ik u vermeldt ik u in het dankwoord.

De enquete

alvast bedankt

Voel u ook vooral vrij om deze link en de link van deze blog door te geven aan mensen waarvan u denkt dat zij iets kunnen/willen bijbrengen.
Alle reacties zijn welkom!

meteen wil ik ook de vaste lezers bedanken
met een zekere trots deel ik u graag mee dat simonoverelsschot
reeds 1572 keer bekeken werd.
En dit door 459 unieke bezoekers!

dagelijks komen er nog gemiddeld 6 nieuwe bezoekers langs ( 70% België, 26% Nederland, 4 %anderen), wat ik fantastisch vind!

Laat je gaan zou ik zeggen
And Spread the Word !

De cijfers

2008-12-06T13:30:00.001+01:00

bij een vanity search naar mijn blog kwam ik tot enkele aangename verrassingen:

Bij het zoeken op google (algemeen internet, niet enkel nederlands) naar:

Blog Elsschot: 5de plaats
Simon elsschot: 1ste plaats ( waarmee ik Simon Carmiggelt dus voorbijgestoken heb)
Elsschot: 230ste plaats
over Elsschot: 2de plaats
Alfons de Ridder : 62ste plaats
stad van Elsschot 7de plaats
elsschot boon: 10de plaats
Louis Paul Boon Carmiggelt: 9de plaats

Ik ben dus wel degelijk van betekenis in elsschotland :)

Alfons De Ridder, Zakenman

2008-12-05T23:57:00.001+01:00

Daarnet struikelde ik op het internet over het volgende citaat:

'Maar de grootste advertenties verdienen toch de voorkeur, want dat zijn mensen die vooruit willen en die van mening zijn dat de publiciteit de wereld regeert.'
Uit lijmen(Boorman tegen Laarmans)

Blijkt dat mensen in de zakenwereld zelfs een naam hiervoor hebben: "Elsschot 2.0"

Dit bewijst voor mij dat Elsschot niet volledig onterecht heel zijn leven heeft volgehouden meer zakenman dan schrijver te zijn.
Met elke ontdekking van dit kaliber stijgt mijn fascinatie jegens de mens Alfons de Ridder en de schrijver Willem Elsschot.

Verder nog even over mijn werkzaamheden:
Ik heb ondertussen niet stilgezeten, maar het omzetten van mijn gedachten in tekst is er tot nu toe nog niet van gekomen. Ik beloof dan ook dat ik jullie vanaf 15 december een hoop lekkers zal voorschotelen...

zoals daar zijn :

een nieuwe biografie
bespreking van Lijmen, Het been en Kaas
Vergelijking van voorgenoemde romans met de film Lijmen.
...

En tenslotte komt er een groot moment op 5 januari wanneer ik mijn afgewerkt werkstuk zal publiceren.

op 6 januari zal ik dit ook voorstellen voor de klas. Jammer genoeg krijg ik hiervoor slechts een 20 tal minuten... 3 uur zou voor mij ook goed geweest zijn.

Dus hij wordt dan toch gelezen...

2008-12-05T23:05:00.001+01:00

Zonet kreeg ik van de heer Kreeftmeijer uit Nederland volgende mail:

"het is te hopen dat Uw werkstuk net zo mooi wordt als U artikel dat ik zojuist op Uw Blog las. Elsschot is al jaren mijn nummer 1. Het wachten alleen is op Uw werkstuk en de biografie, die inderdaad nu maar eens moet komen. Een mooie biografie is alles wat er mist.

Vorig jaar in Den Haag sprak Ida over haar vader in het Letterkundig Museum. En ik dacht altijd dat Mieke Vestdijk erg was....Ida is in feite nog erger. Als een ware tiran heerst zij over vaders werk.

Evengoed reden genoeg om in de zomer weer eens het land van Elsschot te komen bezoeken.

Met een Vriendelijke Groet

Ruud Kreeftmeijer
Haarlem - Nederland"

(Aangepast op Maandag 8 juli 2008 door S. op vraag van de auteur. Salva Veritae.)

Het doet me deugd te ontdekken dat mijn -soms minimale- inspanningen geapprecieerd worden, zelfs over de landsgrenzen heen.

Laat dit ook een motivatie zijn voor anderen die met een ei zitten.
Alle vragen, opmerkingen, tips, commentaren... zijn meer dan welkom!

Allen voor Elsschot...
Elsschot voor iedereen!

De derde "stad van Elsschot"

2008-11-07T19:02:00.002+01:00

Toen ik -op zoek naar iets te doen voor een tiener die daar alleen is- binnenstapte in de toeristische dienst van zowat het laatste dorp aan zee, Sint-Idesbald, was het eerste dat mij in het oog sprong (Na de folder van één of ander aquarium natuurlijk dat wel verdacht veel aandacht kreeg, maar dat terzijde.), Was een folder met de titel "Elsschot en de zee".
"Victory is mine"dacht ik.

Dus ik snel naar de folder en kijk waarover hij juist handelt; een tentoonstelling, een voorstelling, een stichting... ?
Maar neen, een Elsschotweek met allerlei activiteiten in oostende (waarvan Sint-Idesbald deelgemeente is én op wandelafstand voor mij!)
Maar plots leek het alsof er iemand aan mijn kraag trok en zei : " Ho, ho jongen... dacht je nu echt dat het zó mooi zou zijn?". Inderdaad, de domper op de feestvreugde, de datum : de week was afgelopen drie dagen voor ik aankwam.

Dan maar snel het foldertje doorgekeken.
Helaas stonden er buiten 3 foto's en alweer de zelfde biografie niet veel in, alleen dat elsschot een villa had gehad in Sint-Idesbald.

Dan maar de hulp inroepen van de ambtenaar van dienst dacht ik, nog steeds wel vrij teleurgesteld. En het beterde er niet op...
Op de vraag :"goededag mevrouw, ik ben Simon Suijkerbuijk en ik ben bezig aan het samenstellen van een werk en een blog over Willem Ellschot en ik zag hier een foldertje liggen, heeft u misschien nog wat meer informatie over zijn band met dit dorp?"
Haar antwoord luidde :" Joa, dad'é ne scriver e ziekers?" en toen ik zei dat er in het foldertje stonde dat hij hier een villa had gehad nam ze een kaartje en zei:" Kween et ni'n ,mo da zoalle ton ìn de Wellem Elsschotloane zin".

Dus ik vertrok...
na 20 minuten gewandeld te hebben zag ik het bordje dat de "Willem Elsschotlaan" aanduidde, ik verhoogde mijn tempo een beetje...
Ik ging ervanuit dat ik het huis wel zou vinden dus ik liep speurend en kijkend naar details de straat helemaal door... en terug... en nog een keer... , tot een man die zijn auto aan het wassen was mij vroeg of ik iets zocht.

"Ja meneer, eigenlijk zoek ik het huis van Willem Elsschot"
"Da goa j'ier ni vin'n , de Willem Elsschotlaan is mo 20 joar gele'e helegd, mo je moe is bij 't rusthus hoan kiken, kpeis dater doar arhes in de buurt doar iet van es."

De man duide het rusthuis ( zowat 5 kilometer verder) op mijn kaartje aan en ik vertrok.

Daar aangekomen wist weer iedereen dat het daar zeker niet was, maar misschien dáár!
Zo werd ik 4 keer rondgestuurd en heb ik heel Sint-Idesbald en een deel van Koksijde gezien.

Dan stel ik mij de vraag:
Hoe durft een dorp zich stad van elsschot te noemen als zijn huis ondertussen platgegooid is, niemand meer weet dan een dat er een willem Elsschotlaan is en zelfs de ambtenaar die daarvoor bevoegd is geen antwoord kan geven , zich stad van Elsschot noemen?!

Mijn conclusie:
Iedereen wil Elsschot, Iedereen kent Elsschot, iedereen heeft ooit elsschot (moeten) lezen.
Maar niemand weet iets over Elsschot...
"zunt" zeggen wij dan!

Elsschot is overal

2008-11-07T19:02:00.001+01:00

Luc tuymans

2008-10-08T23:29:00.000+02:00

Net hoorde ik in een klein interview met de Belgische schilder Luc Tuymans, waarin hij zijn voorliefde voor en herinneringen aan 'Het Tankschip' van Elsschot beschreef, een wel zeer grijpende beschrijving.
het vermelden waard leek mij...

"...het element dat alles wat groot is bij Elsschot in principe banaal wordt.
En dat net daardoor eigenlijk die ontroering ontstaat."
- Luc Tuymans
Lux(canvas)

The Books...

2008-10-08T22:59:00.000+02:00

Ik ben zoal een beetje op zoek gegaan naar boeken, boekjes, tijdschriften over, omtrent en van Elsschot, en tot mijn grote genoegen heb ik hier op mijn bureau toch al een mooie verzameling liggen.

Ik heb :

Verzameld Werk - Willem Elsschot
(Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen, een verzameling gedichten...) uitgave 2007 bij Athenaeum Amsterdam
Verzameld werk - Willem Elsschot
(Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen)
uitgave 1957 ( Eerste uitgave!!!) bij P.N. Van Kampen en Zoon N.V.
Dwaalspoor, Op zoek naar de waarheid achter 'Het Dwaallicht' van Willem Elsschot - Eric Rinckhout
Vijftien Veren, Een boeket- uitgave van het W.E.G. (bevat een voorheen onuitgegeven gedicht van Elsschot)
Nieuwe Kaas, 14 schrijvers schrijven Elsschot (o.a. Lanoye, Hemmerechts, de Coster, Provoost... 'maken Elsschot af') - Uitgave van Dietsche Warande en belfort 2007

Ik ben zeker nog op zoek naar:

Notities over Willem Elsschot - Simon Carmiggelt
Interviews met Willem Elsschot
Het Beeldverhaal Kaas- Dick Matena
Willem Elsschot, man van woorden- Martine Cuyt
Ontmoetingen met Willem Elsschot- Simon Carmiggelt
Willem Elsschot, Brieven- Vic van de Reijt

Aan het werk denk ik dan!

Aan het doodsbed van een kind (uit Verzen)

2008-10-06T02:11:00.000+02:00

De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en ‘t huis is overeind gebleven.

Maar al ‘t geklaag en dof gesnik,
zelfs onder ‘t troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.

Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.

Ziet, lieve mensen, ‘t is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.

En heeft een uwer een ervaren
en hooggeleerd en vruchtbaar brein:
hij zegge mij of ‘t waar kan zijn
dat haar de wormen zullen sparen.

Het omarmend rijmschema (klinkt niet echt toepasselijk)
zorgt wel voor een speciale tempowisseling in elk kwatrijn:
Steeds wordt alles in het midden afgebroken en moet er dan uiteindelijk nog iets rijmend komen

Mooi stijlgebruik in functie van het thema vind ik...

The quest for information

2008-10-05T23:03:00.000+02:00

Toen ik voor de vierde keer op rij identiek dezelfe biografie las als op al de vorige sites (en bronvermelding ik blijkbaar toch nog niet helemaal ingeburgerd...) begon ik toch te twijfelen.
Was het dan toch waar, wat ze altijd zeiden? ik vond het moeilijk te geloven maar ik moest wel.
Internet heeft niet alle antwoorden!

Elke website die een artikel of een pagina heeft over Elsschot lijkt wel door dezelfde persoon gemaakt te zijn. Keer op keer dezelfde citaten, dezelfde verwijzingen, dezelfde géniale bedenkingen over de relatie tussen de personages en bestaande personen uit de Ridder's omgeving.

Aangezien ik vastbesloten ben hier een waar pareltje
af te leveren ging ik dan maar de analoge toer op.

Het eerste dat mij opviel was de verhouding tussen de hoeveelheid die Willem Elsschot geproduceerd heeft in zijn toch 57 jaar lange carrière als schrijver (800 pagina's) tegenover de hoeveelheid die daarna over hem en over zijn werken is geschreven.
(ik kon thuis al een kleine vierhonderd pagina's over Elsschot vinden en zelfs in de plaatselijke bibliotheek van het 'Dorp' waar ik woon vond ik 2 keer zoveel over als van Elsschot.)

om even te illustreren hoe weinig 800 pagina's is : James Joyce schreef zelden een boek van minder dan 7OO pagina's (Ulysses telt er bijna 900, maar ik geloof toch nog steeds niet dat iemand hem ooit heeft uitgelezen); Of we kunnen misschien het oeuvre van Elsschot eens naast dat van zijn correspondentievriend Louis Paul Boon leggen, hij slaagde erin om in een periode van 35 jaar ongeveer 30 000 pagina's bij elkaar te schrijven!

na een klein rekensommetje brengt ons dat op gemiddeld 0,04 pagina's per dag voor Elsschot (en dan rond ik nog vriendelijk af!) tegenover een gemiddelde van 2,4 voor Boon.
kwantitatief was Boon 60 maal productiever dan Elsschot.

En nu ben ik helemaal geboeid!
Hoe kan iemand die zo weinig geschreven heeft zo lang zoveel stof doen opwaaien? Wat heeft Elsschot dat hem onderscheid?

Maar als het toch een troost mag zijn, Boon eindigde in de verkiezing van grootste Belg op de 22ste plaats... 27 plaatsen voor Elsschot.
Jammer genoeg moest Louis Paul Boon toch nog zijn meerdere erkennen in mensen als Kim Clijsters, Eddy Merckx, Toots Thielemans en Koning Bouwdewijn...

(De commentaar over de websites is van toepassing op alle websites behalve die van het W.E.G. en die van de DBNL, maar een mens wil meer niet waar? ;))

Waarom 'SimonOverElsschot'?

2008-10-05T13:10:00.000+02:00

De titel is meer dan een beschrijving van de inhoud,
er zit zelfs een filosofie achter met wortels tot diep in de literatuurgeschiedenis.

Simon Carmiggelt - Notitities over Willem Elsschot
(gepubliceerd door en in opdracht van Peter Loeb,1976)

Mijn naamgenoot schreef een van de bekendste werken over zijn groot voorbeeld!

Ik ben ook Simon, en ik wil ook over Elsschot schrijven!
en zo ben ik, na toch "simonoversimonoverelsschot" geprobeerd te hebben, terecht gekomen bij Simon (suijkerbuijk ende Carmiggelt) over Elsschot(want ik mag, in tegenstelling tot mijn naamgenoot, de heer Elsschot niet tutoyeren...).

Al een voorsmaakje...

2008-10-03T13:08:00.000+02:00

Het Huwelijk-Willem Elsschot
uit gedichten tot den arme

Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.

Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
hij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren
en hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.

Maar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond
het merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen.
Zij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen,
en rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond.

Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.
Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen
en rennen door het vuur en door het water plassen
tot bij een ander lief in enig ander land.

Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot
en zagen dat de man die zij hun vader heetten,
bewegingsloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.




Het voorlaatste kwatrijn is waarschijnlijk een van de bekendste stukken
uit het oeuvre van Willem Elsschot.
...
ik vind het best wel 'raak'! :)

verder ben ik volop bezig uit al die biografieën één degelijke te puren
Fluo-actie nu live te volgen op het kladblok! (Link in menuutje rechtsboven->)

Het waarom van deze blog

2008-10-03T10:37:00.000+02:00

ik kreeg begin dit jaar voor het vak Nederlands de opdracht om tegen het tweede trimester een werkstuk te maken dat handelt over een Nederlandstalige schrijver.

Er worden onder meer een biografie , bibliografie, bespreking van twee werken en zo mogelijk een interview of aanvullende informatie.

Daar wringt nu het schoentje...
Dat interview dat M. Depeuter zo op prijs zou stellen zal in mijn geval niet kunnen doorgaan aangezien de heer Elsschot (De Ridder eigenlijk...) ons al in 1960 verlaten heeft.

Vervangend leek het mij leuk het hele 'productieproces' dan maar vast te leggen. En dankzij meneer google kan iedereen die het wil dat dan ook nog volgen.

Ik zal op de blog zelf voornamelijk korte berichtjes schrijven maar ik zorg voor verwijzingen naar Google Documents en Google Kladblok, waar u respectievelijk tussentijdse versies en ruwe info en bronnen zal kunnen bewonderen.

Amusez vous!