Simple Man Radio

DeVotchKa

2011-08-09T09:56:00.010+03:00

Το όνομά τους είναι ρώσικο και σημαίνει «Κορίτσι» αλλά τα μέλη του συγκροτήματος είναι Αμερικανοί με βάση τους το Ντένβερ του Κολοράντο. Το είδος της μουσικής που γράφουν είναι gypsy punk και είναι μάστορες στις διασκευές τραγουδιών που λίγοι ακούνε πια . Τα όργανα που χρησιμοποιούν πέρα από τα βασικά είναι το μπουζούκι, το thermenvox , το ακορντεόν και το φλάουτο. Έχουν γράψει μουσική για κινηματογραφικές ταινίες και έφθασαν μέχρι Νο9 του περιοδικού Billboard. Μουσικοί που ξέρουν να παίζουν μουσική και με τραγουδιστή τον Jeanie Schroder που η φωνή του κάνει την διαφορά ανάμεσα στα ευκολόπεπτα ακούσματα που κατακλύζουν την παγκόσμια αγορά της μουσικής. Από το 1997 που το συγκρότημα δημιουργήθηκε έδωσε στο κοινό εννέα δίσκους με τελευταίο τον «100 Lovers» που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011 και ένα δείγμα για το πώς το «Κορίτσι» τραγουδάει είναι το "Contrabanda".

I put a spell on you

2011-02-16T18:32:00.004+02:00

Είναι ένα από τα πιο πολυερμηνευμένα τραγούδια της παγκόσμια μουσικής σκηνής. Το έγραψε και το τραγούδησε πρώτος ο Sceamin’ Jay Hawkins το 1956 αλλά δεν κατάφερε εκείνη την εποχή να μπει στην λίστα αναγνώρισης που του άρμοζε. Η αναγνώριση όμως ήρθε μέσα από την φωνή της Nina Simone το 1965 και ακολούθησαν ο Allan Price Set, οι Creedence Clearwater Revival, o Bryan Ferry και πολλοί άλλοι. Φαίνεται τα ουρλιαχτά του δημιουργού στην πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού τρόμαξαν παρά ενθουσίασαν το τότε κοινό. Είναι ένα από τα παραδείγματα τραγουδιών που μπορεί να μην είχαν την αρχή που τους έπρεπε αλλά θριάμβευσαν μέσα στον χρόνο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο κιθαρίστας Jeff Beck το επέλεξε να είναι μέσα στο τελευταίο του δίσκο “Emotion and commotion” και το ερμηνεύει η μόλις 23 ετών Joss Stone.

La Lupe

2011-02-13T16:51:00.003+02:00

Γεννήθηκε στο Σαν Ντιέγκο της Κούβας το 1939 ενώ τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι τα έκανε σε ένα μικρό Κουβανέζικο κλαμπ με το όνομα « Το Δίχτυ», ένα κλαμπ που ξένοι λάτρεις της κουβανέζικης μουσικής ήταν θαμώνες του. Ανάμεσα σε αυτούς, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο Τέννεσι Ουίλιαμς, ο Ζαν Πολ Σαρτρ, η Σιμόν ντε Μποβουάρ και ο Μάρλον Μπράντο. Το 1962 φεύγει από την Κούβα και εγκαθίσταται στην Νέα Υόρκη κάνοντας το πρόγραμμά της στο καμπαρέ «La Barraca» και μέσα στα επόμενα 5 χρόνια ηχογράφησε 10 δίσκους. Την δεκαετία του ’60 ήταν η πιο γνωστή Λατινοαμερικανή τραγουδίστρια της Νέας Υόρκης με παρτενέρ τον Tito Puente και η πρώτη που κατάφερε να κάνει «sold out» όταν τραγούδησε στο Madison Square Garden. Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1992 σε ηλικία 52 χρόνων. Οι νεότεροι άκουσαν την φωνή της μέσα από το φιλμ του Πέδρο Αλμοδοβάρ «Kika», όπου η La Lupe καταγγέλλει ένα «Puro teatro».

Yves Montand

2011-02-09T18:31:00.002+02:00

Το πραγματικό του όνομα είναι Ivo Livi και γεννήθηκε στην Ιταλία το 1921. Λόγω των κομμουνιστικών πιστεύω του πατέρα του η οικογένεια αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Μασσαλία για να αποφύγει τις συνέπειες από το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας. Η πρώτη του δουλειά ήταν σε μπαρμπέρικο και αργότερα δούλεψε ως λιμενεργάτης. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τραγουδιστής σε music halls μέχρι που το 1944 η Edith Piaf τον ανακάλυψε και έγινε η μέντορας και ερωμένη του. Το ταλέντο του στην υποκριτική δεν άργησε να φανεί και μαζί με την σύντροφο της ζωής του (μέχρι το θάνατό της), Simone Siniore, έγραψαν μία από τις μεγαλύτερες σελίδες της 7^ης τέχνης στον παγκόσμιο κινηματόγραφο. Πολιτικοποιημένος μέχρι το τέλος της ζωής του μπορεί να έγινε ευρύτερα γνωστός από τον κινηματογράφο ωστόσο η φωνή του χάραξε με το δικό της τρόπο τις ασπρόμαυρες δεκαετίες ενός σκληρού ρομαντισμού. Όπως χάραξε με την φωνή του και το «Les Feuilles Mortes».

Mina

2011-02-06T18:10:00.004+02:00

Ίσως η διασημότερη Ιταλίδα τραγουδίστρια. Το πραγματικό της όνομα είναι Anna Maria Mazzini και γεννήθηκε το 1940 μπαίνοντας στην ζωή των Ιταλών μέσα από τηλεοπτικά βαριετέ της δεκαετίας του ’60. Αυτό που την έκανε να ξεχωρίζει είναι η έκταση της φωνής της αλλά και το ξεχωριστό της στυλ τόσο στο μακιγιάζ όσο και στις ενδυματολογικές της προτιμήσεις . Η απόφαση να κρατήσει το παιδί από τον παντρεμένο εραστή της το 1963 έκανε τους καθολικούς Ιταλούς έξαλλους με αποτέλεσμα η φωνή της να σιωπήσει για λίγο τόσο από τα ραδιόφωνα όσο και από τις τηλεοράσεις. Η Mina όμως επανήλθε στο προσκήνιο έχοντας καταγράψει μέχρι σήμερα 77 albums συνεργαζόμενη όχι μόνο με μεγάλους συνθέτες της γειτονικής χώρας αλλά της παγκόσμια μουσικής σκηνής. Παντρεύτηκε το 2006 τον Ελβετό καρδιολόγο Eugene Quaini με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη από το 1981. Δυστυχώς για άλλη μια φορά τα τυπικά της καθολικής εκκλησίας την ανάγκασαν από Mina Mazzini να λέγεται πια, Αnna Maria Quaini. Με όποιο όνομα όμως κι αν την προσδιορίσουν, η Mina της θλίψης και του έρωτα θα βάζει την υπογραφή με την μοναδική φωνή της. Ένα παράδειγμα της μεγάλης ντίβας είναι το “Esperame en el cielo” που αν και δεν είναι δικό της το έφερε στα μέτρα της θεϊκής της φωνής .

Esma Redzepova

2011-01-24T17:09:00.005+02:00

Την αποκαλούν Βασίλισσα των Γύφτων και όχι άδικα. Η Esma Redzepova κατάφερε, αν και γεννημένη και μεγαλωμένη στην φτωχή τσιγγάνικη κοινότητα των Σκοπίων, να βάλει την τσιγγάνικη μουσική στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Γεννήθηκε το 1943 και είναι το δεύτερο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς της. Από την ηλικία των 14 η Esma έδειξε το ταλέντο της σε έναν εθνικό διαγωνισμό νέων τραγουδιστών και από εκεί και πέρα ο δρόμος για την καθιέρωσή της ήταν δεδομένος. Αν και η ίδια δεν απέκτησε ποτέ δικά της παιδιά, μεγάλωσε 47 παιδιά τα οποία την αποκαλούν μάνα και πατέρα. Υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προσφέρει την φωνή της σε συναυλίες για την συγκέντρωση χρημάτων με σκοπό την βοήθεια ασθενέστερων οικονομικών τάξεων, προσφύγων και θυμάτων πολέμων σχεδόν από την αρχή της καριέρας της. Το 2000 βραβεύθηκε για την ανθρωπιστική της δραστηριότητα από το American Biographical Institute με το Μετάλλιο της Τιμής, το 2002 της απονεμήθηκε το Βραβείο της Μητέρας Τερέζα ενώ το 2003 προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης. Φαίνεται ότι η φωνή της είναι η φωνή πολλών κατατρεγμένων και ένα δείγμα της είναι τo Szelem Szelem, γνωστό και ως ο Ύμνος των Τσιγγάνων.

El Cigala

2010-08-01T11:25:00.005+03:00

Το πραγματικό του όνομα είναι Diego Ramon Jimenez Solazar, αλλά λόγω του ότι ήταν και είναι πολύ αδύνατος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμό του, El Cigala, που σημαίνει αστακός.

Γεννήθηκε το 1968 από οικογένεια μουσικών και από την παιδική του ηλικία τραγουδά Flamenco. Συνόδευε με την φωνή του μεγάλους τραγουδιστές του είδους μέχρι το 1997 που ξεκίνησε την σόλο καριέρα του.

Το 2003 συνάντησε τον μεγάλο Κουβανό πιανίστα, Bedo Valdes και η φωνή του έδωσε άλλη μορφή στα ήδη γνωστά μουσικά θέματα της Κούβας. Η οργή του Flamenco ενώνεται με την θλίψη της κουβανέζικης μουσικής και το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό. Από τον δίσκο “Lagrimas Negras” ακούμε το

«La bien paga», δηλαδή « H καλοπληρωμένη».

Βασίλης Δημητρίου

2010-07-24T13:00:00.002+03:00

Αναλυτικά για τη ζωή του και το έργο του μπορείτε να δείτε εδώ στην επίσημη ιστοσελίδα του. Το έργο του πολυ μεγαλο και σπάνιο σε όλους τους τομείς.
Όμως είναι μερικές φορές που σιγοτραγουδάμε κάποια τραγούδια από αυτά που χαράζουν τον κάθε άνθρωπο χωρίς τα γνωρίζουμε τον συνθέτη και τον στιχουργό, γιατί η φίρμα τραγουδιστής οικειοποιείται τα πάντα.
Θα ακούσουμε ένα τραγούδι που και την μουσική και τον στίχο τα έγραψε ο προαναφερόμενος σεμνός και πολύ χαμηλών τόνων καλλιτέχνης.
Τι στίχος...και τι τραγούδι. Ας το απολαύσουμε.

Λάζαρος Ανδρέου

2010-06-30T18:46:00.007+03:00

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και ως μαθητής του Θεάτρου Τέχνης είχε λάβει μέρος σε πολλές παραστάσεις του, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση ήταν με το Ελεύθερο Θέατρο και στη συνέχεια με την Ελεύθερη Σκηνή. Συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ πρώτη φορά την περίοδο 1983-84 στο έργο «Ο Μπίντερμαν και οι εμπρηστές» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Εξαρχου.
Στον κινηματογράφο απέσπασε δύο φορές το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου για τις ερμηνείες του στις ταινίες «Ερωτας στη χουρμαδιά» του Σ. Τσιώλη και «Τα χρυσά μήλα των εσπερίδων» της Σοφίας Παπαχρήστου.
Υπήρξε μεγάλος στιχουργός, πολλά απο τα τραγούδια του και σήμερα είναι στα χείλη όλων των Ελλήνων. Με τον Νίκο Παπάζογλου έκανε μεγάλες επιτυχίες. "Ο μοναχός ο άνθρωπος", "βαριά βαλίτσα", "Εγώ δεν είμαι ποιητής" είναι μερικά από τα αριστουργήματα που έγραψε.

Βίκυ Μοσχολιού

2010-06-01T12:33:00.004+03:00

Είναι από τα φαινόμενα της ελληνικής μουσικής σφαίρας που θα μπορούσε να γίνει παγκόσμιο είδωλο. Είναι από τις φωνές που μπορούσε να τα πει "όλα". Φυσικά και γνώρισε την επιτυχία εντός των συνόρων, όμως όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο αισθητή θα γίνεται η απουσία της αξίας της, λόγω της φτήνιας που κατακλύζει το μουσικό στερέωμα. Η απόδειξη της μεγαλοσύνης της υπάρχει σε κάτι που λίγοι τόλμησαν και είναι ΄στη διάθεσή μας να το απολαμβάνουμε στους αιώνες.
Ακούστε το μαζί μας.

Didagma

2010-04-26T15:09:00.007+03:00

Η πρώτη δισκογραφική δουλειά των Didagma είναι γεγονός. Παλιότερα τους είχαμε γνωρίσει από μια μικρή συνομιλία στο simple man radio και μπορείτε να θυμηθείτε τι μας είπαν με ένα απλό κλικ εδώ.

Οι Didagma είναι ένα μουσικό σχήμα που αποτελείται από 4 άτομα :

Gioco E. Δράμπαλος : Sax, Flute, Clarinet, Keyboards, Vocals, Background Vocals, Programming, Ενορχήστρωση , Σύνθεση

Naynna Douzgou : Lead Vocals, Lyrics, Flute, Programming, Keyboards

Sofie Σιάνου : Background Vocals, Flute, Keyboards

Winterman : Trombone, Guitar, Background Vocals

Mε έμφαση στα πνευστά και στις φωνές δημιουργούν μουσικές ατμόσφαιρες με χρώματα , ήχους και επιρροές της jazz , funk και soul μουσικής.

Ωστόσο στην πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο " Season" -που μόλις κυκλοφόρησε για το ελληνικό κοινό-υπάρχουν και lounge κομμάτια , δημιουργώντας έτσι ένα σύνολο από 11 κομμμάτια με διαφορετικό στυλ το καθένα, που η δημιουργία τους έχει ξεκινήσει εδώ και 10 χρόνια και στο σύνολό της πραγματοποιήθηκε στον δικό τους ειδικά διαμορφωμένο επαγγελματικό χώρο Didagma Sax & Vocals School and Studio με το τελικό mastering σε ένα από τα καλύτερα studios στο Παρίσι ( Art & Son Studio ).

Ο στίχος στην πλειοψηφία του αγγλόφωνος , ωστόσο υπάρχει και αναφορά στον ελληνικό στίχο.

Η καλλιτεχνική ανησυχία εκφράζεται μέσα από την μουσική αυτή δουλειά-κρατώντας μουσικές γραμμές ξέχωρες της ευκαιριακής so called μόδας πρωτοπορεί μουσικά συνδυάζοντας πολλά στοιχεία από διαφορετικά μουσικά είδη και ακροβατεί δεξιοτεχνικά σε άψογη συνεργασία με την ιδιαίτερη ενορχήστρωση δημιουργώντας χώρους για να λειτουργήσει στο μέγιστο η φαντασία , η έμπνευση και τα συναισθήματα -με την αισιοδοξία να αφυπνίσει όσο πιο πολλούς γίνεται αφήνοντας την υψηλή μουσική ποιότητα να ενεργήσει από μόνη της.

Όσον αφορά στις live εμφανίσεις των Didagma πρόκειται για ένα μουσικό πρόγραμμα που εκτός από τα δικά τους κομμάτια περιέχει jazz , soul και funk διασκευές σε up-beat διάθεση ενορχηστρωμένες με την ιδιαίτερη μουσική τους αισθητική.

Περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο website τους www.didagma.gr

Ένα τραγούδι από τον δίσκο τους

I will wait for you

2010-02-14T21:18:00.003+02:00

Γράφτηκε για το γαλλικό μιούζικαλ «The Umbrellas of Cherbourg» το 1964 με πρωταγωνίστρια την Κατρίν Ντενέβ. Η σύνθεση ανήκει στον Michel Legrand και οι αυθεντικοί στίχοι στον Jacques Denny. Όταν ο Norman Gimbel έγραψε τους αγγλικούς στίχους για το τραγούδι, αυτό κατάφερε όχι μόνο να αγαπηθεί από την Αμερική αλλά και να αποσπάσει το Βραβείο Ακαδημίας Καλύτερου Τραγουδιού.Ερμηνεύθηκε από τα μεγαλύτερα ονόματα της τζαζ και όχι μόνο. Από τον Frank Sinatra και την Francis Connie μέχρι την Cher. Το ακούμε από μία νεώτερη τραγουδίστρια της τζαζ, την Laura Fygi, που το συμπεριέλαβε στον δίσκο της «Watch what happens» αποδεικνύοντας ότι ένα μεγάλο τραγούδι, άσχετα για το λόγο που γράφεται, η δυναμική του αντέχει στον χρόνο και προσαρμόζεται στην κάθε εποχή.

Σ' ένα φίλο

2010-02-03T07:42:00.002+02:00

Αργά όταν όλα ήταν σβηστά ζήτησες κάτι να σε "πιάσει" από τούτο το ράδιο. Αφιερωμένο εξαιρετικά από μας.

Don’t let me be misunderstood

2010-01-16T15:35:00.003+02:00

Γράφθηκε το 1964 για τον δίσκο Broadway-Blues- Ballands της Nina Simone. Όσο και αν σήμερα φαίνεται περίεργο, το τραγούδι όταν παρουσιάστηκε στο κοινό δεν κατέφερε να πάρει την θέση που του άξιζε στα charts.
Το 1965 οι Animals παίρνουν το τραγούδι και με ένα πιο γρήγορο και σκληρό ρυθμό το μεταμορφώνουν σε ένα από τα μεγαλύτερα ροκ τραγούδια όλων των εποχών.
Μεγάλοι καλλιτέχνες μέχρι σήμερα το ηχογράφησαν σε δισκογραφικές τους δουλειές αλλά η ερμηνεία της Nina Simone είναι μία από τις καλύτερες σε όλη την διάρκεια της καριέρας της.

Ζαμπέτας Μιχάλης

2010-01-11T16:33:00.003+02:00

Βαρύ και "αναγνωρισμένο" φορτίο κουβάλησε ο Μιχάλης στο σύντομο πέρασμα του από τη ζωή. Μόνο πενήντα ενός χρόνων ήταν όταν έφυγε. Χαμηλών τόνων άνθρωπος και καλλιτέχνης δεν θέλησε να εκμεταλευτεί την τεράστια προσφορά του πατέρα του. Φορέας μιας μεγάλης παράδοσης έζησε και γνώρισε από μικρός μυθικά πρόσωπα του τραγουδιού όπως τον στιχουργό Χαράλαμπο Βασιλειάδη, τους μεγάλους τραγουδιστές που συνεργάσθηκαν με τον πατέρα του, σπουδαίους μουσικούς κ.α. Γνώρισε τον πατέρα του σε στιγμές δόξας αλλά κι αργότερα στα δύσκολα χρόνια του ’80 μέχρι την επαναδικαίωσή του και την καθολική «μετά θάνατον» καταξίωσή του. Ο Μιχάλης ασχολήθηκε με το έργο του πατέρα του ηχογραφόντας κάποια οργανικά , επιμελήθηκε κάποιες εκδόσεις με ζωντανές ηχογραφήσεις αλλά εκτός όμως από τη στενή σχέση με το έργο του πατέρα του, άφησε στη δισκογραφία και μερικές ενδιαφέρουσες προσωπικές στιγμές σαν μουσικός (κιθάρα και μπουζούκι) αλλά και σαν τραγουδιστής. Ηχογράφησε έναν ολόκληρο δίσκο "ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΚΟ ΕΧΕI Η ΦΑΒΑ" και στην συνέχεια το single «Ο μπάρμπας μου ο Παναής» ανέκδοτο στίχο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου που περιέχονταν στην ανθολογία του Ρεμπέτικου του Τάσου Σχορέλη και μελοποίησε ο φίλος και συνεργάτης του Γιώργος Στεφανάκης. Στη συνέχεια συμμετείχε με μια πρωτότυπη επανεκτέλεση του τραγουδιού «Τζακ ο Χάρα» στο CD «Ανωτάτη Ζαμπετική».

ΚΑΡΑΜΠΟΥΖΟΥΚΛΗΔΕΣ

2010-01-06T18:36:00.008+02:00

Καραμπουζουκλήδες όνομα και "πράμα". Δεν ξέρω πόσες φορές το είπατε συναντώντας ανθρώπους τυχαία στο δρόμο ή πέφτοντας πάνω σε σελίδες στο δίκτυο. Θα το πείτε σίγουρα μόλις επισκεφθείτε τη σελίδα ΚΑΡΑΜΠΟΥΖΟΥΚΛΗΔΕΣ . Στίχος που σε βάζει σε σκέψεις, μουσική που θα μπορούσε να ακούγεται από κάθε ραδιόφωνο σε δρόμους ελληνικούς και μελωδικούς. Μόλις είδαμε τη σελίδα θελήσαμε να τους γνωρίσουμε λίγο παραπάνω και αμέσως ανταποκρίθηκαν Όπως ήταν φυσικό δεν είναι καθόλου διαφορετικοί στην κουβέντα απ' ότι στην έμπνευσή τους. Απολαύστε τους:

S M: Η μουσική σας σε ποιο χώρο κινείται;
ΚΑΡΑΜΠΟΥΖΟΥΚΛΗΔΕΣ: Για να είμαστε ειλικρινείς δεν έχουμε κατασταλάξει ούτε κι εμείς
Πάνω που πάμε να μπούμε σε ένα είδος, αυτό μας διώχνει και μας φωνάζει το επόμενο
Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε πως προσπαθούμε να κινηθούμε στο χώρο του αυθεντικού ανεξάρτητα από τις μουσικές φόρμες.
Γι αυτό και θα ακούσετε φόρμες από ρεμπέτικο μέχρι πανηγυρτζίδικο με σουβλάκια πάνω σε καφάσια από μπίρες
S M: Από τι εμπνέεστε για να γράψετε μουσική;
ΚΑΡ: Επειδή εν αρχή ην ο λόγος, για τη μουσική εμπνεόμαστε από το στίχο.
Ο δε στίχος είναι εμπνευσμένος από εικόνες της καθημερινότητας, από την ανάγκη για χαβαλέ, σάτυρα, εκτόνωση και ενίοτε τον έρωτα :-)
S M: Ποια είναι η έδρα σας;
ΚΑΡ: Το τρίγωνο των βερμούδων (Χανιά-Θεσσαλονίκη-Αθήνα) με μόνιμη κατοικία στην Αθήνα
S M: Λένε ότι ο δρόμος της μουσικής είναι δύσκολος. Για σας ποιες ήταν οι πιο δύσκολες στιγμές;
ΚΑΡ: Οταν μας ζητήθηκε να μελοποιήσουμε ένα μυθιστόρημα.
Αυτή την προσπάθεια την εγκαταλείψαμε στην πεντηκοστή σελίδα γιατί είχε αρχίσει να γίνεται βαρετό.
Μετά το ρίξαμε στα stixakia και από τότε πραγματικά δεν αντιμετωπίσαμε άλλες δυσκολίες πέρα από τον περιορισμένο χρόνο που διαθέτουμε για να ασχοληθούμε με τη μουσική μας, μιας και δε ζούμε από αυτό.
S M: Ποιος καλλιτέχνης σας έχει επηρεάσει και γιατί;
ΚΑΡ: Δε θα πούμε ποιοι μας έχουν επηρεάσει θα πούμε όμως ποιοι μας αρέσουν :
Άκης Πάνου
Γιώργος Ζαμπέτας
Τζίμης Πανούσης
Σωκράτης Μάλαμας
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τρύπες
Απόστολος Καλδάρας
Pink Floyd
Sting
Fabrizio De Andre
Παραδοσιακή Μουσική, Τσιγγάνικες μελωδίες αμανέδες και Βυζάντιο και άλλα πολλά
S M: Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχετε ζήσει μέσα στην μουσική σας ζωή;
ΚΑΡ: Κάθε φορά που ακούμε ένα τελειωμένο τραγούδι. Το τελευταίο ήταν η Σφάκα (είναι το επόμενο που θα αναρτήσουμε) και το γουστάραμε απίστευτα
S M: Έχετε κάνει δίσκους; Αν όχι, σκοπεύετε να κάνετε;
ΚΑΡ: Όχι. Κάνουμε ήδη μέσα από το μπλογκ μας με μια πιο εναλλακτική και μη κερδοσκοπική προσέγγιση
S M: Έχετε κάποιον συγκεκριμένο στόχο μουσικά ή όπου σας βγάλει αυτός ο δρόμος;
ΚΑΡ: Ένας είναι ο στόχος ή πιο σωστά, ο ευσεβής πόθος.
Να ακούσουμε τα τραγούδια μας να τραγουδιούνται από παρέες και να γουστάρουν!
S M: Τελικά γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη την μουσική;
ΚΑΡ: Αν την έχει ανάγκη δεν το ξέρουμε.
Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι πως η μουσική είναι ένας καλός τρόπος να εκφράσει κάποιος τα συναισθήματά του (ακροατής ή μουσικός) χωρίς να φοβάται την όποια έκθεση
SM: Δώστε τον δικό σας επίλογο.
ΚΑΡ: Θα μιλήσουμε λίγο για το Internet και τις δυνατότητες που δίνει που δεν υπήρχαν παλιά.
Αυτό που μας έχει συναρπάσει, είναι που μπορούμε να έχουμε μία άμεση και σε πραγματικό χρόνο επαφή με τον ακροατή χωρίς να χρειάζεται να παρεμβάλλονται τρίτοι.
Είναι εντυπωσιακό πως την πρώτη μέρα που δημοσιεύτηκαν στο μπλογκ τραγούδια μας, αυτά ακούστηκαν στην Αμερική στο Ιράν στο Σουδάν μέχρι και στην Ταϋλάνδη!
Εξάλλου και με σας κάπως έτσι δε συναντηθήκαμε;
Δεν ξέρουμε πού θα μας βγάλει αυτό το ταξίδι αλλά μέχρι στιγμής περνάμε μια χαρά!

Περιμένοντας με αγωνία το καινούριο τραγούδι επισκεφθείτε τη σελίδα τους να ακούσετε καταπληκτικές εμπνεύσεις σε στίχο και μουσική. Εδώ θα ακούσουμε τρία από τα τραγούδια τους.

Γιώργος Σαρρής

2010-01-05T16:03:00.007+02:00

Έπεσα τυχαία στο blog του. Τον κοίταζα και πραγματικά δεν ήθελα να πιστέψω ότι είναι εκείνος που θύμιζε η φωτογραφία. Άκουσα και τα τραγούδια που έχει ανεβασμένα και κόλλησα με την "μπαλάντα του μαλάκα". Αν πω οτι ήμουν από τους θαυμαστές ή ακροατές του συγκροτήματος των Ζινγκ Ζανγκ θα είναι ένα μεγάλο ψέμα. Όμως η "άλλη όψη" του νομίσματος με κάνει να επισκέπτομαι τακτικά την σελίδα του. Έτσι θελήσαμε να τον γνωρίσουμε περισότερο ανταλάσοντας δυο λόγια. Ιδού λοιπόν.

SM: Η μουσική σας σε ποιο χώρο κινείται;
Γιώργος Σαρρής: Θα έλεγα πως κινούμαι στο χώρο της μπαλάντας και της λαϊκής μουσικής. Με μια έννοια όμως πιο πλατιά, που έχει να κάνει όχι μόνο με το μουσικό ύφος αλλά και με το περιεχόμενο του τραγουδιού και με αυτό που τελικά έχει να πει. Πάντως όσα χρόνια ασχολούμαι με το τραγούδι σαν τραγουδιστής-τραγουδοποιός αυτή ήταν πάντα μια ερώτηση που δυσκολευόμουν να απαντήσω με 2-3 λέξεις.
SM: Από τι εμπνέεστε για να γράψετε μουσική;
Γ Σ: Από ότι συμβαίνει γύρω μου, από αυτά που ονειρευτήκαμε και δεν έρχονται, και πιο πολύ από τον ανθρώπινο πόνο. Το δικό μου η άλλων που σαν καλλιτέχνης κάνω ξαφνικά δικό μου. Ο πόνος δεν είναι υποχρεωτικά εχθρός. Είναι και φίλος που μερικές φορές έχει πολλά να μας μάθει και να μας δώσει. Ακόμα από το χρόνο που τρέχει αδιάφορος και χάνεται. Και ίσως από την αγωνία να μάθουμε αυτό που δεν πρόκειται ποτέ. Άσε με να στα πώ με τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη:
«Kι αγάπησα με πάθος καθετί που δεν ήταν γραφτό να γνωρίσω. Kι έζησα όλη τη ζωή μου σ' ένα όνειρο και την αθανασία σε μερικά κονιάκ… κι ο έρωτας είναι η τρέλα μας μπροστά στο ανέφικτο να γνωρίσει ο ένας τον άλλο...»
Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια εξωφρενική υπερβολή στην παραγωγή «ερωτικού» τραγουδιού και δή φθηνού, σαν να εξατμίστηκαν όλα τα άλλα κοινωνικά η υπαρξιακά μας ζητούμενα, και το μόνο που έμεινε είναι ο έρωτας-καψούρα. Ειναι μια εικόνα πλασματική και αδιέξοδη, που αργά η γρήγορα θα αλλάξει.
SM: Ποια είναι η έδρα σας;
Γ Σ: Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Κερατσίνι και στον Πειραιά και ζω τώρα στη Γλυφάδα.
SM: Λένε ότι ο δρόμος της μουσικής είναι δύσκολος. Για σας ποιες ήταν οι πιο δύσκολες στιγμές;
Γ Σ: Οι δυσκολίες είναι διάφορων ειδών. Συνήθως βρίσκονται στο ξεκίνημα, αλλά και στις αλλαγές πορείας. Όπως επίσης όταν κάποιος προσπαθεί να προσδιορισθεί η να επαναπροσδιορισθεί. Εγώ στην αρχή όταν ξεκίνησα με τους Ζιγκ-Ζαγκ δεν βρήκα ουσιαστικά δυσκολίες. Ο κόσμος αγάπησε αμέσως αυτό που κάναμε, που αν και ελαφρύ πιστεύω πως στην ουσία του ήταν αληθινό και ειλικρινές, και η επιτυχίες ήρθαν η μια μετά την άλλη χωρίς να τις περιμένουμε. Από το Νάι-Νάι μέχρι το ¨Φύσηξε έρωτας¨ και το «Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω», τα χρόνια φύγανε σα νεράκι χωρίς να καταλάβω δυσκολίες παρά μόνο κόπο από τις διαρκείς υποχρεώσεις.
Μετά όταν μπήκαμε στην εποχή των ριάλιτυ τα πράγματα άλλαξαν. Δημιουργήθηκε μια βιομηχανία παραγωγής «νέων» καλλιτεχνών, που ουσιαστικά τίποτα το νέο δεν έφερναν, αλλά επαναλάμβαναν ξανά και ξανά ότι είχε γίνει τα προηγούμενα χρόνια, αλλά κάτω από έντονη προβολή των ριάλιτυ και της TV.Ηταν ένα πολύ απογοητευτικό σκηνικό, σε μια στιγμή που είχα αποφασίσει ολοκληρωτική αλλαγή πορείας και σκεφτόμουνα το τραγούδι σαν κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από τη διασκέδαση και το «ξέδωμα», που όμως δεν υποτιμώ. Αυτό όλο έφερε μια τρομερή κρίση σε όλη τη μουσική σκηνή που μαζί με την οικονομική κρίση δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας.
SM: Τώρα τι βλέπεις για το παρόν και το μέλλον;
Γ Σ: Έχω πάρει τις αποφάσεις μου να κάνω μια πορεία καινούργια, έξω από το γκρούπ, με πιο προσωπικό ύφος και πιο χαμηλό προφίλ. Θέλω να δοκιμάσω, όλα αυτά που δεν μπορούσα μέσα στο γκρουπ που είχε πολύ συγκεκριμένο χαρακτήρα διασκέδασης και μόνο.
Ετσι ετοίμασα ένα cd που θα κυκλοφορήσει σε λίγο με τραγούδια επηρεασμένα από αυτό που συμβαίνει γύρω μας, που δεν είναι άλλο από έναν κόσμο που καταρρέει, κι έναν άλλο που ελπίζω και πιστεύω πως έρχεται. Ξεκίνησα με ένα τραγούδι που γράφτηκε τη μέρα που άρχισαν τα Δεκεμβριανά του 2008 μόλις είδα τι είχε γίνει, και σιγά σιγά «βγήκε» ένα ανάλογο υλικό. Οι δυσκολίες δεν μ’ ενδιαφέρουν. «Τα αδιέξοδα θα τα κάνουμε δρόμους» που λέει κι ένας φίλος μου.
SM: Ποιος καλλιτέχνης σας έχει επηρεάσει και γιατί;
Γ Σ: Πολλοί και για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Πρώτα από όλα είναι μάλλον περιττό να πω πως είμαι γεμάτος από Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Λοίζο, Κουγιουμτζή, Μικρούτσικο κλπ .Ας πάμε όμως στους τραγουδιστές. Από τους πιο παλιούς ας πούμε ο Μπιθικώτσης, για την απλότητα που τραγουδούσε αλλά και για όλο αυτό το μαγικά θετικό που κουβαλούσε η φωνή του. Αργότερα οι Κατσιμίχες με την ειλικρίνεια των τραγουδιών και των φωνών τους, και ο Παπακωνσταντίνου για την επιμονή του στο πολύ καλό τραγούδι. H ακόμα ο Φοίβος Δεληβοριάς για την ιδιαιτερότητα τη φρεσκάδα, και την πρωτοτυπία στη θεματολογία του. Και βέβαια τόσοι άλλοι ξένοι καλλιτέχνες, που προσπάθησαν και είπαν κάτι παραπάνω από μερικά απλά «σ’ αγαπώ». Γενικά αυτή τη στιγμή έχω στο μυαλό μου αυτούς που δεν το έβαλαν κάτω και τράβηξαν το δρόμο που πίστευαν και μόνο. Κάτι που πολλές φορές δεν έκανα εγώ ίσως.
SM: Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχετε ζήσει μέσα στην μουσική σας

ζωή;
Γ Σ: Η επαφή με τον κόσμο. Η αγάπη που παίρνεις και πολλές φορές νοιώθεις ότι σου δίνεται χωρίς να την αξίζεις. Απλά επειδή έτυχε να είσαι εκεί σε μια στιγμή που ο κόσμος ήθελε να δώσει, να εκφραστεί. Θυμάμαι σε μια περιοδεία με τους Ζιγκ-Ζαγκ στην Αυστραλία που ύστερα από συναυλία στο Σίδνευ γεμάτη από παιδιά 20άχρονα, είχε γράψει μια ελληνική εφημερίδα εκεί: «Tι κι αν προσπαθούμε να κρατήσουμε τα παιδιά μας στην Ελληνική γλώσσα με εθνικές γιορτές και βραδιές για τους μεγάλους Έλληνες. Χθες βράδι τα είδαμε και τα ακούσαμε να τραγουδάνε στα Ελληνικά, και να ξέρουν όλα τα λόγια»
Ηταν η εποχή που είχα γράψει το «Φύσηξε έρωτας βοριάς» και το «Αίνιγμα» κι εκείνο το βράδι μας τα ζητούσαν ξανά και ξανά. Πετώντας πίσω για την Ελλάδα διάβαζα την εφημερίδα και είχα συγκινηθεί. Πίστευα πως κάτι λίγο είχα κάνει κι εγώ.
SM: Δυό λόγια για τη μέχρι τώρα παρουσία στη δισκογραφία.
Γ Σ: Εχω μέσα από τους Ζιγκ-Ζαγκ γράψει και τραγουδήσει σε πάνω από 10 δίσκους από το ’86 μέχρι το 2004.Οι περισσότεροι έγιναν χρυσοί η πλατινένιοι. Έγραψα στίχους και μουσική σε πολλά από τα τραγούδια αυτά και ειδικά στη δεύτερη και πιο ώριμη φάση μας. Το «Φύσηξε έρωτας», το «Γι’ αυτό σ’ αγαπώ», το «Τι όμορφα εκεί έξω»,το «Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω» κ.α. είναι τραγούδια πού έκανα τότε και που αισθάνομαι καλά γι’ αυτό. Αργότερα υπήρξαν κι άλλα, για άλλους μεγάλους τραγουδιστές όπως το «ταγκό» η «Τα απογεύματα τ’ άδεια» για τη Γλυκερία και το «Άνεμος» για το Γ.Νταλάρα μαζί με το Χρ.Παπαδόπουλο.
SM: Έχετε κάποιον συγκεκριμένο στόχο μουσικά ή όπου σας βγάλει αυτός ο δρόμος;
Γ Σ: Στόχος μου είναι να μπορέσω να εκφράσω και να εκφραστώ. Να βρώ τρόπους μουσικούς να αγγίξω μια στάλα την αλήθεια και τη μαγεία αυτή που βρίσκεται μέσα στην πραγματικότητα. Και πλάι σ’ αυτό που ζει και περνάει ο πολύς κόσμος που στριμώχνεται και υποφέρει. Κι όταν περάσει ο καιρός ότι και να καταφέρω, να πουν κάποιοι «Αυτός ήταν δικός μας ,ήταν μαζί μας».Αυτό
SM: Τελικά γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη την μουσική;
Γ Σ:Η μουσική και η τέχνη είναι η επιδερμίδα μας. Είναι αυτό που μας κάνει να μπορούμε να αγγίξουμε τη ζωή χωρίς να «καούμε».Το πέπλο που μπαίνει ανάμεσα, και έτσι μπορούμε να αντικρύσουμε μια πραγματικότητα φοβερά σκληρή, κυνική και αδίστακτη. Δεν είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς τη ζωή χωρίς μουσική και τέχνη. Δεν υπάρχει απλά. Γι’ αυτό και η τόση και μερικές φορές αδικαιολόγητη αγάπη για τους καλλιτέχνες.
SM: Δώστε τον δικό σας επίλογο
Γ Σ: «Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει» λέει ο Λειβαδίτης. Αυτό πιστεύω ,κι αυτό θέλω να κάνω με τα τραγούδια μου. Μακριά από φόβους και θεωρίες για το τι είναι εφικτό και τι όχι. Ζούμε σ’ έναν κόσμο που πρέπει να αλλάξει εδώ και τώρα αλλιώς κινδυνεύουμε. Και μόνο αν νοιώσουμε και μοιραστούμε όση αλήθεια μας αναλογεί μπορούμε να τον αλλάξουμε. Σ’ αυτό οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι παρόντες δίνοντας το δικό τους μερτικό.
.
Αφού ευχαριστήσουμε τον Γιώργο Σαρρή για την άμεση ανταπόκριση να ακούσουμε δυο τραγούδια του. Το ένα είναι από τα κα΄λύτερά του όπως ομολογεί, γραμμένο το '97 και το άλλο καινούριο και ακυκλοφόρητο με πολλές ευαισθησίες θα συμπληρώναμε εμείς.
Ακούστε το "όμορφη πόλη άσχημα καίγεσαι" και δεν θα χάσετε. Πηγαίνετε και στη σελίδα του να ακούσετε την "Μπαλάντα του μαλάκα".

Thunderstruck

2010-01-04T21:40:00.006+02:00

Ο μύθος θέλει τον ρυθμό του"Thunderstruck" να τον εμπνεύστηκε ο Agnus Young όταν ένας κεραυνός χτύπησε το αεροπλάνο με το οποίο ταξίδευε. Ο ίδιος όμως ο κιθαρίστας των ACDC λέει ότι η έμπνευση ήρθε από ένα συνεχιζόμενο τρικ που έκανε στην κιθάρα του. Αν και πολλοί θέλουν να πιστεύουν ότι ο Young παίζει τον ρυθμό με το ένα χέρι, ο ίδιος δηλώνει ότι με το ένα χέρι παίζει μόνο τις «ανοιχτές» νότες όλες οι άλλες παίζονται με τα δύο χέρια.

Το διάσημο video clip του τραγουδιού κινηματογραφήθηκε τον Αύγουστο του 1990 σε μία από τις πιο διάσημες μουσικές σκηνές του κόσμου, την Brixton Academy, στο Λονδίνο. Το κοινό που συμμετείχε πήρε δώρο ένα μοναδικό μπλουζάκι που πάνω έγραφε :“I was thunderstuck”.

Είναι το μοναδικό τραγούδι που γράφτηκε μετά το 1981 και που το συγκρότημα περιλαμβάνει σε κάθε του συναυλία μέχρι σήμερα. Μπορεί ο Agnus Young να το έγραψε στα 35 του όμως ακόμη και σήμερα, στα 54 του χρόνια, το απογειώνει.

episkiasis

2009-12-03T21:10:00.002+02:00

Οι ανησυχίες των νέων μας εκφράζονται με κάθε τρόπο. Η ελληνική επαρχία δίνει το καλύτερο δυναμικό της πάντα σε κάθε τέχνη. Αν σκεφτούμε τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν οι νέοι εκτός των τειχών θα πρέπει να ντραπούμε και ολίγον για τη μεταχείριση που τους επιφυλάσσουμε σε κάθε πρωτοπόρα ενέργειά τους. Ας γνωρίσουμε από κοντά μια ομάδα νέων και ταλαντούχων.
SM: Η μουσική σας σε ποιο χώρο κινείται;

episkiasis: Κινείται στο χώρο του ανεξάρτητου (απο εταιρείες, διαφημίσεις, χορηγούς και χρηματικά αντίτιμα) hip-hop, ένα είδος καταπέλτης σε οτίδηποτε σάπιο κοινωνικά ή πολιτικά που ξεκίνησε βασιζόμενο κυρίως στο δυνατό και πλούσιο σε περιέχομενο στίχο και λιγότερο στη μουσική. Με το πέρασμα των χρόνων αναμείχθηκε και με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση, καθώς διάφορα όργανα πλέον συνοδευουν το λεγόμενο beat, ώστε να μην χαρακτηρίζεται πεπερασμένο μουσικά.

SM: Από τι εμπνέεστε για να γράψετε μουσική;

episkiasis: Η έμπνευση μας είναι οτιδήποτε βλέπουμε τριγύρω μας και κατά κάποιο τρόπο μας ταρακουνά... Είτε μπορεί να μας ταξιδέψει, να μας μελαγχολήσει, να μας τσατίσει, είτε να μας χαροποιήσει... Έχουμε την τύχη να έχουμε δυο αρκετά διαφορετικά στιχουργικά στυλ και έναν εκπληκτικό μουσικό στη μπάντα και έτσι η ποικιλία μουσικής και στίχων περισσεύει.

SM: Ποια είναι η έδρα σας;
episkiasis: Πλέον η έδρα μας μοιράζεται μεταξύ Κοζάνης και Θεσσαλονίκης, λόγω σπουδών!

SM: Λένε ότι ο δρόμος της μουσικής είναι δύσκολος. Για σας ποιες ήταν οι
πιο δύσκολες στιγμές;
episkiasis: Σίγουρα η πιο δύσκολη στιγμή ήταν όταν φτάσαμε ένα βήμα πριν τη διάλυση κάπου στο 2004, όταν το τέταρτο τότε μέλος της μπάντας αποφάσισε να αποχώρησει και βρεθήκαμε μπροστά στο μεγάλο δίλημμα της συνέχειας ή του τέλους. 5 χρόνια μετά είμαστε πλέον βέβαιοι ότι κάναμε τη σωστή επιλογή. Πάντως, ο δρόμος συνεχίζει να είναι δύσκολος εξαιτίας κυρίως της απόστασης που μας χωρίζει, που όσο μικρή κι είναι, πάντα ήταν υπαρκτή και εμποδίζει ασφαλώς τη συνεχόμενη τριβή μεταξύ μας.

SM: Ποιος καλλιτέχνης σας έχει επηρεάσει και γιατί;
episkiasis: Μεγαλώσαμε βλέποντας το Hiphop να κάνει τα πρώτα του βήματα στο ελληνικό χωρό στα μέσα της δεκαετίας του '90 και έτσι οι επιρροές μας σε μεγάλο βαθμό προέρχονται απο τις μπάντες της εποχής, κυρίως ελληνόφωνες αλλά όχι μόνο, άσχετα εαν στη συνέχεια της πορείας τους πολλές απο αυτές μας απογοήτευσαν με τις επιλογές που έκαναν.

SM: Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχετε ζήσει μέσα στην μουσική σας ζωή;

episkiasis: Η δημιουργία των προσωπικών μας δίσκων απο το μηδεν. Όπως προείπαμε κάνουμε ανεξάρτητο hip-hop και είναι πραγματικό υπέροχο να μετατρέπεις με τα ίδια σου τα χέρια ένα άδειο cd σε κάτι εντελώς δικο σου χωρίς την παρέμβαση κανενός.

SM: Έχετε κάνει δίσκους; Αν όχι, σκοπεύετε να κάνετε;
episkiasis: Έχουμε ήδη κυκλοφορήσει δύο δίσκους τα "Σημάδια" το 2003 και το "Δε Σβηστήκαν" το 2007 . Και τα δύο είναι διαθέσιμα στον καθένα μέσω ιντερνετ είτε μέσω του blog μας (http://episkiasis.wordpress.com) είτε μέσω της σελίδας μας στο myspace (http://www.myspace.com/episkiasis). Επίσης υπάρχουν αντίτυπα χωρίς αντίτιμο σε κάθε μας Live, όπου και όποτε γίνεται αυτό. Αυτή την περίοδο ετοιμάζουμε τον τρίτο μας δίσκο.

SM: Έχετε κάποιον συγκεκριμένο στόχο μουσικά ή όπου σας βγάλει αυτός ο δρόμος;
episkiasis: Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε, όπως εμείς το θέλουμε και αυτό να μην αλλάξει και να μην σταματήσει. Αυτό που μας δίνει την μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι ότι το κρατάμε οπως το νιώθαμε απο την αρχη... αληθινό. Βέβαια σε μια ολοένα και περισσότερο κοιμώμενη κοινωνία όπως η ελληνική, όπου ο λαός υποφέρει,αλλά παρόλα αυτά οι μοναδικές λύσεις που προκρίνει, πάντα παραδόξως, είναι μια το πασοκ και μια η νδ σε μια παρακμάζουσα και καταπιεστική δημοκρατία, δείχνει ότι ο στόχος θέλει συνεχόμενη προσπάθεια και μεγάλες αντοχές!

SM: Δώστε τον δικό σας επίλογο.
episkiasis: Ανεξάρτητη μουσική=ζωντανή μουσικη. Βγάλτε τις ταμπέλες, κοιταχτείτε στα μάτια και πείτε αυτό που θέλετε, όπως θέλετε. Μη ζητάτε επιβεβαίωση απο κανέναν. Κανένας δεν ξέρει καλύτερα απο εσάς.

Πατήστε ένα κλικ εδω για να ακούσετε ένα τραγούδι τους

Another Perfect Day

2009-11-13T16:12:00.002+02:00

Το 1983 βρίσκει τους Motorhead χωρίς ένα από τα βασικά μέλη στη σύνθεση τους, τον κιθαρίστα Eddie “Fast” Clarke. Ο Eddie αποχώρησε , διαφωνώντας κάθετα με τον Lemmy στην συνεργασία τους με το συγκρότημα της porno star Wendy O Williams τους Plasmatics. Έτσι ο Lemmy με τον Taylor άρχισαν την αναζήτηση και ακρόαση διαφόρων κιθαριστών για να καταλήξουν να συμφωνήσουν μόνο για το τελείωμα της περιοδείας και την ηχογράφηση του δίσκου τους με τον γνωστό και μεγάλο Brian Robertson, κιθαρίστα των Thin Lizzy.

Έτσι προέκυψε ένας από τους ομορφότερους δίσκους των Motorhead που είχε τίτλο Another Perfect Day και ηχητικά διέφερε αρκετά από τους προηγούμενους λόγω της συμμετοχής του Robertson παρόλο που στη σύνθεση των περισσοτέρων κομματιών υπάρχει ο Clarke. Βέβαια οι Motorhead είναι ένα συγκρότημα που πολλοί έχουν προσπαθήσει να τους κολλήσουν ταμπέλες για το είδος τους, Hard Rock Heavy Metal, Punk και πολλά ακόμα, όμως αυτοί όπως χαρακτηριστικά λεει και ο Lemmy παίζουν ατόφιο Rock 'n' Roll και έχει απόλυτα δίκιο.

Θα ακούσουμε το τραγούδι που κυκλοφόρησε και σε σινγκλ και έχει τίτλο 'I Got Mine'.

Hole

2009-11-13T00:09:00.001+02:00

Οι Hole είναι ένα συγκρότημα από το Los Angeles που σχηματίστηκε το 1989 και διαλύθηκε το 2002 και αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι η αμφιλεγόμενη παρουσία της Courtney Love στα φωνητικά. Η Love μαζί με τον κιθαρίστα Eric Erlandson είναι και οι δημιουργοί αυτού του συγκροτήματος που κινείται στο χώρο του Grunge Rock. και είναι αυτοί που έμειναν σταθερά στη σύνθεση μέχρι τη διάλυση του, ενώ στις υπόλοιπες θέσεις πέρασαν αρκετοί μουσικοί.

Η Courtney Love το 1992 παντρεύτηκε τον Kurt Cobain τραγουδιστή των Nirvana έχοντας αποκτήσει μαζί του την Frances Bean Cobain.

Το 1994 μόλις τέσσερις ημέρες πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ των Hole με τίτλο Live Through This, ο Kurt Cobain βρέθηκε νεκρός στο Σηατλ έχοντας αυτοκτονήσει. Στην κηδεία του η Love διάβαζε το σημείωμα που είχε αφήσει ο Cobain και συχνά διέκοπτε όπου με θυμό και θλίψη φώναζε στον Cobain πως αν δεν του άρεσε αυτό που έκανε γιατί δεν το σταματούσε ενώ κάλεσε όλους να τον αποκαλέσουν ‘asshole’. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά μετά από δυο μήνες πέθανε και η μπασίστρια των Hole, η Kristen Pfaff από υπερβολική δόση.

Το έγκριτο μουσικό έντυπο Rolling Stone χαρακτηρίζει την Courtney Love σαν την πιο αμφισβητούμενη γυναίκα στην ιστορία του Rock, αφού συνεχίζει να απασχολεί τον τύπο με τις αμέτρητες συλλήψεις της για κατοχή ναρκωτικών, για τις επιδείξεις της σε συναντήσεις διασημοτήτων η αλλιώς ελληνιστί celebrities και για τις ερωτικές σχέσεις με διάσημους όπως οι Billy Corgan, Trent Reznor, Evan Dando και Edward Norton από την άλλη όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη μουσική της άξια.

Ας απολαύσουμε το γνωστότερο κομμάτι των Hole με τίτλο ‘Violet’.

Trouble

2009-11-02T13:43:00.004+02:00

To 1958 ο Elvis Presley πρωταγωνιστεί στη ταινία “King Creole” δίπλα στον Walter Matthau. Είναι μία από τις πρώτες εμφανίσεις του θρύλου της μουσικής στον κινηματογράφο. Για τους κριτικούς η καλύτερή του. Στην ταινία αυτή ο Presley παίζει λίγο-πολύ τον εαυτό του και αποδεικνύει ότι τα μπλουζ του Τεννεσί κυλούν στις φλέβες του. Το τραγούδι “Trouble” που ερμηνεύει με πραγματικό πάθος ξεκινά με ένα rhythm blues ρυθμό και απογειώνεται με jazz επίλογο. Τον συνοδεύουν ανάμεσα στους αφροαμερικάνους μουσικούς, ο Mahlon Crark στο κλαρινέτο, o Warren Smith στο τρομπόνι και ο B.J Fontana στα κρουστά . Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι το αποτέλεσμα είναι μία χαρακτηριστική μουσική ταυτότητα της Αμερικής και η απόδειξη ότι το σύστημα της χώρας πέρα από τον Ατλαντικό σε προωθεί, αρκεί να γεννηθείς με άστρο.

Summertime

2009-10-30T20:31:00.002+02:00

Τραγούδι για την όπερα του George Gershwin, “Porgy and Bess”, σε στίχους DuBose Heyward. Λέγεται ότι ο Gershwin εμπνεύστηκε το μουσικό θέμα από ένα ουκρανικό νανούρισμα με τίτλο «Ένα όνειρο περνά έξω από τα παράθυρα». Η σύνθεση ξεκίνησε το 1933 και δόθηκε στο κοινό δύο χρόνια αργότερα με την παρουσίαση της όπερας.

Η διάνοια του συνθέτη είχε ως αποτέλεσμα να κληροδοτήσει στην ιστορία της μουσικής ένα από τα μεγαλύτερα τραγούδια.. Δεκάδες οι καλλιτέχνες ερμήνευσαν το “Summertime” αλλά η Billie Holiday, ίσως είναι η μοναδική που κατάφερε να ενώσει μέσα σε 3 λεπτά ένα κλάμα-νανούρισμα μιας σκλάβας του αμερικανικού νότου με μία σύνθεση υψηλού επιπέδου. Η ηχογράφηση είναι του 1936 και η Billie Holiday μόλις 21 χρόνων.

Tom Baxter

2009-09-12T13:31:00.006+03:00

Σπάνια πλέον ακούς φωνές που σε ταξιδεύουν μέσα από την βραχνάδα και την αμεσότητά τους. Μία από αυτές ανήκει στον 36χρονο Βρετανό, Tom Baxter, που πέρα από το συνθετικό του ταλέντο καταφέρνει να σου αποσπάσει την προσοχή με τον λυρισμό της φωνητικής του χροιάς. Μεγαλωμένος στην Κορνουάλη από γονείς μουσικούς, ο Baxter πήγε την αγγλική μουσική σκηνή λίγο πιο πέρα, παντρεύοντας παραδοσιακούς μουσικούς ήχους τόσο με την pop όσο και με την jazz. Από την δεύτερη δισκογραφική του δουλειά που κυκλοφόρησε το 2008 με τίτλο, “Skybound” μία ερωτική μπαλάντα με στοιχεία latin και με ένα ήχο που σε πηγαίνει πίσω στην δεκαετία του ’50 «κολλάει» στο μυαλό σου για πολλές μέρες μετά το πρώτο ακουσμά της. Ο τίτλος της, μία πολύ άμεση και γλυκιά προτροπή: "Tell her today".

Suzie Q

2009-09-02T13:14:00.004+03:00

Το τραγούδι Susie Q η Suzie Q γράφτηκε το 1957 από ένα Rock κιθαρίστα και τραγουδιστή της Λουισιάνα τον Dale Hawkins μαζί με τον κιθαρίστα James Burdon. Στην αρχική του εκτέλεση το τραγούδι έφτασε στο No27 των αμερικανικών τσαρτ. Η πορεία όμως αυτού του τραγουδιού ήταν αξιοσημείωτη αφού διασκευάστηκε από πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Το 1963 κυκλοφόρησε μια διασκευή του τραγουδιού από τον μπλουζ κιθαρίστα Lonnie Mack, το 1964 από τον Gene Vincent αλλά και τους Rolling Stones, ενώ ακολούθησαν διασκευές του τραγουδιού από τους Every Brothers, τους Velvet Underground και τον Johnny Rivers.

Όμως η πιο γνωστή διασκευή του τραγουδιού προέρχεται από τους Creedence Clearwater Revival το 1968 που ήταν και η πρώτη τους κυκλοφορία. Ας το απολαύσουμε λοιπόν.