Simulation Padaippugal

ஃபலூடா பக்கங்கள்-04

2021-12-16T01:24:00.003-08:00

காய்கறித் தோட்டம்

காய்கறித் தோட்டம் - மு. அருணாச்சலம் அவர்கள் எழுதியது - சக்தி காரியாலயம்- முதல் பதிப்பு - 1945 - ஐந்தாம் பதிப்பு - 1966 விலை - 5 ரூபாய். இந்தப் புத்தகம் நான் பள்ளியிறுதி வகுப்பு படிக்கும் போது (1978) கலந்து கொண்ட பேச்சுப் போட்டியில் பரிசாகக் கிடைக்கப் பெற்றது.

கடந்த இரண்டு வருஷமாக மொட்டை மாடியில் வளர்த்த ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட செடிகளை , சில மரங்களை புது வீட்டில் வைக்க முடியாத காரணத்தால், உறவினருக்கு தானம் செய்து விட்டு வந்தேன்.

ஹனி கோம்பு புத்தக அலமாரி

சில வருடங்களுக்கு முன்பு பெங்களூரில் மகர் வாங்கி வைத்திருந்த ஹனி கோம்பு புத்தக அலமாரி எனக்குத் தள்ளப்பட்டது. இதில் புத்தகங்கள் எப்படி வைப்பது என்று சரியான யோசனை சொல்லும் நபருக்கு எனது நூலகத்தில் பழுப்பேறின புத்தகம் ஒன்று பரிசாக அளிக்கப்படும்.

உற்பத்தித் திறன்

கடந்த இரண்டு வருடங்களாக எனது உற்பத்தித் திறன் அதிகரித்துள்ளதுக்குக் காரணம், டிவி பார்ப்பதை நிறுத்தியதுதான். டிவி பார்ப்பது நிறுத்தியத்துக்குக் காரணம் டாட்டா ஸ்கை, டாட்டா இண்டிகா, ஜியோ போன்ற சர்வீசுகள்தான். ஏனென்றால், இந்தக் காலத்தில் டிவி பார்க்க வேண்டுமென்றால் ரெண்டு ரிமோட்டு உபயோகிக்கணுமாம். அதுவும் டிவி மேல கீழே, சைடிலேன்னு எல்லா இடத்திலும் மெனு வருவது பார்க்க அன்ஸகிக்கப்பிள். ரெண்டு ரிமோட்டு நமக்கெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது.

மீண்டும் புத்தக அலமாரி

(இவை எங்கள் நூலகத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு)

சமீபத்தில் வீடு மாறினோமென்று சொன்னேன் அல்லவா? அப்போது சாமான்களை எடுத்து வைக்க விஜயகாந்த் பையன் மாதிரி ஒரு இளைஞன் வந்திருந்தான். ஐம்பது அறுபது கிலோ பெறுமானமுள்ள சாமான்களை அனாயசமாக ஏற்றி இறக்குவதை பார்க்க ஒரே ஆச்சர்யம். ஒவ்வொரு அறையாக காலி செய்து கொண்டு வந்தவனுக்கு எங்களது புத்தக அலமாரியைப் பாத்தவுடன் ஷாக். "இவ்வளவு புத்தகங்கள் யாரு படிக்கிறா" என்று கேட்க, மகர் உஷாராக "எங்க அப்பாதான் இதெல்லாம் வாங்கியிருக்காங்க.." என்று பதிலளித்தார். "படிக்கிறார்" என்று சொல்லவில்லை.

இவையெல்லாம் என்ன?

ஓசாமஅசா
கரப்பான் பூச்சி நகைக்குமோ?
தத்தக்கா புத்தக்கா
மெயின் காட் கேட்
குயிங்க்

இவையெல்லாம் என்ன? எனது நூலகத்தில் இருக்கும் சில தமிழ்ப் புத்தகங்களின் பெயர்கள்தான் இவை.

டோடோவின் ரஃப் நோட்டு

இணையத்தில் சில நல்ல கவிதைகளை "டோடோவின் ரஃப் நோட்டு" என்ற தளத்தில் படிக்கலாம். இங்கே ஓரிரு சாம்பிள்கள்.

வாழ்வில் எதிர்ப்ப‌டும்

ச‌ம்ப‌வ‌ங்க‌ள்

ம‌ட்டும‌ல்ல‌

நாம் அம‌ர்ந்து

காத்திருக்கும்

பேருந்தின் ஓட்டுன‌ர்

வ‌ரும் திசையும்

ம‌ருந்து க‌டைக்கார‌ர்

மாத்திரை வெட்டும்

திசையும் கூட‌

யூகிக்க‌ முடியாது.

--------------------------

ஒன்றாக‌ப் ப‌டித்த‌ ந‌ண்ப‌ர்க‌ள்

ப‌ல‌ கால‌ம் க‌ழித்து

சேர்ந்து குடித்த‌ன‌ர்..

ஹாஸ்ட‌ல் நாட்க‌ளில்

ச‌க‌ட்டு மேனிக்கு

அடித்துப் பின்னிய

வார்ட‌ன் ஜார்ஜ் ப‌ற்றி

திட்டிய‌ப‌டியே

குடித்த‌ன‌ர்..

ச‌ற்று யோசித்து சொன்னான்

ஊரிலிருந்து வ‌ந்த‌ ஒருவ‌ன்..

இல்ல‌டா.. ஜார்ஜ் உட‌ம்புக்கு

முடியாம‌ கிட‌ந்து

யாரும் கூட‌ இல்லாம‌லேயே

செத்தாராம் என்று..

ஒரு க‌ண‌ம் யோசித்து

என்ன‌ இருந்தாலும் ஜார்ஜ்

ந‌ல்ல‌வ‌ன்டா..

இது ஜார்ஜுக்காக‌டா

என்று‌ அடுத்த‌

கிளாஸ் ஊற்ற‌ப்பட்ட‌து.

--------------------------------------

- சிமுலேஷன்

ஜெயலலிதா மனமும் மாயையும் - வாஸந்தி - நூல் விமர்சனம்

2020-03-28T03:25:00.000-07:00

ஜெயலலிதா மனமும் மாயையும் - வாஸந்தி - நூல் விமர்சனம்

--------------------------------------------------------------------------------------------------

மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையைப் பற்றி எழுத்தாளர் வாஸந்தி அவர்கள் ஒரு முழு நீளப் புத்தகம் எழுதியிருக்கின்றார் என்ற சேதி வந்தே போதே, அதனைப் படிக்க வேண்டுமென்ற ஆவல் கொண்டேன்.... ஜெயலலிதா, உயிருடன் இருக்கும் போதே இந்த புத்தகம் கொண்டு வர முயற்சி எடுத்து, கோர்ட்டில் தடை வாங்கப்பட்டப் புத்தகம்..... அதனாலேயே இந்தப் புத்தகம் வாங்க வேண்டுமென்ற ஆவல் இன்னமும் மிகுந்தது.... அவர் மறைவுக்குப் பின்னர் 2018 ல் வெளியான இந்தப் புத்தகத்தை எப்போது வாங்கினேன் என்று தெரியவில்லை.... இப்போதுதான் கரோனா வைரஸ் புண்ணியத்தில் ஓரிரு நாட்கள் முன்பு படித்து முடித்தேன்..... இந்தக் காலகட்டத்தில் எந்த ஒரு புத்தகத்தையும் முழுமையாகப் படிக்க முடிவதில்லை,,,,. சோசியல் மீடியா அந்தளவுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துகின்றது..... ஆனால் இந்த முறை எடுத்த புத்தகத்தை முடித்தே ஆக வேண்டும் என்ற ஒரு வெறியுடன் படித்து முடித்தேன்.

இந்தப் புத்தகத்தில் அப்படி என்னென்ன இருக்கின்றன என்று சொன்னால், அவை ஒரு மிகப் பெரிய பட்டியலாக இருக்கும்..... ஜெயலலிதாவின் அப்பழுக்கற்ற ஆங்கிலம், அவரது நிறைவேறாத காதல், எம்.ஜி.ஆருடன் அவருக்கு இருந்த சிக்கலான உறவு, சசிகலாவுடனான அவரது தோழமை இவையெல்லாம் இங்கே பேசப்பட்டிருக்கின்றன....... அது தவிர, அவரது ஆணவம், மூர்க்கமான கோபம், எதிரிப்பை மன்னிக்காத பழி வாங்கும் குணம், அவரது தனிமை உறவு, அடிமனத்தின் கோபம், பட்ட அவமானங்கள் ஆகியவையும் விரிவாக்கப் பேசப்பட்டிருக்கின்றன...... ஆண் சார்ந்த அரசியலில் ஒரு பெண் உயர்நிலைக்கு வருவது எத்தனை சிரமம் என்பது இந்த நூலை வாசித்த பின்னர் அனைவரும் உணர முடியும்..... ஜெயலலிதாவின் முன்னாள் தோழிகள் சாந்தினி, ஸ்ரீமதி ஆகியோர், முன்னாள் அமைச்சர் ஆர்.எம்.வீரப்பன், ஜெயலலிதாவுக்குப் பல காலஅந்தரங்க காரியதரிசியாக இருந்த சோலை, பத்திரிகையாளர் சோ ராமசாமி போன்ற பலரை மேற்கோள் காட்டி பல சுவாரசியமான விஷயங்கள் கூறப்பட்டிருக்கின்றன.

இருபது வயது முதல் முப்பது வயதுக்குள்ள ஒவ்வொரு வாசகரும் ஜெயலலிதா எப்படிப்பட்டவர் என்று இந்த நூலின் மூலம் ஓரளவு அறிந்து கொள்ள முடியும்..... ஆனால், எழுபதுகளிருந்து அரசியலில் ஆர்வம் காட்டி வரும் ஐம்பது வயதுக்கு மேற்பட்ட என்னைப் போன்ற கூட்டாளிகளுக்கு இந்தப் புத்தகம், அவ்வளவு நிறைவு அளிக்காது என்றே நம்புகின்றேன்..... காரணங்கள் பல.... இதற்கு ஆசிரியர் வாஸந்தி என்ன செய்திருக்கலாம்?

- ஆசிரியர் வாஸந்தி அவர்கள் ஜெயலலிதாவின் பால்ய கால நண்பர்களிடமிருந்து பல விபரங்கள் கேட்டுப் பெற்றதாக எழுதியுள்ளார்..... அவர்கள் பெயர்களையும் எழுதியுள்ளார்... ஆனால் அரசியல்வாதிகளின் பெயரைக் கூரும்போது, அவர்களிடம் பேட்டி எடுத்தாரா அல்லது அந்த அரசியல்வாதிகள் சொன்ன பத்திரிகைகள் வழி வந்த விஷயங்களை ஆதாரமாக எடுக்கொண்டாரா என்று தெரியவில்லை.... உதாரணமாக ஆர்.ஏ.ம்.வீரப்பன், சோலை போன்றவர்களிடமிருந்து பர்ஸ்ட் ஹேண்ட் இன்பர்மேஷன் பெற்றாரா, இல்லையா என்று தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

- அடுத்தகாக ஜெயலலிதா அவர்களின் அரசியல் பயணம் 1989 ல் ஆரம்பித்து 2016 வரை என நீண்ட நெடிய வரலாறு கொண்டது...... இதில் ஆறு முறை (1991, 2001, 2002, 2011, 2015, 2016) முதலமைச்சராக இருந்திருக்கிறார்..... இதற்கேற்ப அத்தியாயங்கள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தால் (Chapterization) படிக்க இலகுவாக இருந்திக்கும்..... இப்படி செய்யாத காரணத்தினால், நாம் படிக்கும்போது இப்போது ஜெயலலிதா முதல்வரா? அல்லது எதிர்க்கட்சியா என்று புரியாமல் குழம்பிவிடுகின்றோம்..... குறிப்பாக இறுதி அத்தியாயங்களில் என்ன வழக்கு, எப்போது வருகிறது, எதில் ஜெயிக்கிறார், எதில் தோற்கிறார் என்று புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி அப்படி ஒரு குழப்பம் ஏற்படுகின்றது.

- மற்ற அல்ல அரசியல்வாதிகளையும் போலவே, ஜெயலலிதா எல்லா எதிர்க்கட்சிகளுடனும் கூட்டு வைத்திருக்கின்றார்.... எந்தக் கால கட்டத்தில் எந்தக் கட்சியுடன் கூட்டு வைத்திருந்தார் என்று தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள முடிவதில்லை.... அதனை ஆசிரியர் இன்னமும் தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கலாம்.

- இரண்டு பாகங்கள் கொண்ட இந்த வரலாறை காலச்சுவடு ஒரே புத்தகமாக வெளியிட்டிருக்கிறது..... மொத்தம் பதினெட்டு அத்தியாயங்கள்...... ஆனால் எந்த ஒரு அத்தியாயத்திற்கும் தலைப்பே இல்லை..... தலைப்பு கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், அந்த அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் முக்கியமான விஷயம் என்னெவென்று பிடிபட்டிருக்கும்.

- ஜெயலலிதாவுக்கும், எம்.ஜி.ஆருக்கும் இடையே இருந்த உறவு, சோபன் பாபுக்கும் இடையே இருந்த உறவு பற்றியெல்லாம் (ஜெயலலிதாவின் மறைவுக்குப் பின்னால்) ஓரளவு வெளிப்படையாகவே எழுதிய ஆசிரியர் சில விஷயங்களையெல்லாம் அவசர கதியில் எழுதியிருப்பதாகத் தெரிகின்றது..... சில இடங்களில் ஆழ்ந்து எழுதவில்லையே என்று தெரிகின்றது.... இல்லை இது எடிட்டரின் குறையோ... அறியேன்...... உதாரணமாக, கருணாநிதிக்கு அடுத்தபடியாக எதிரியாயாக எண்ணிக் கொண்டிருந்த ஆர்.எம்.வீரப்பனை மீண்டும் ஏன் அமைச்சரவையில் சேர்த்துக் கொண்டார் என்ற விளக்கம் கொடுக்க முடியவில்லை. நெடுந் செழியன் உள்ளிட்ட நால்வர் அணி மேல் இருந்த சினம், வெறுப்புக் கருத்துக்கள் பற்றிய விபரங்கள் போன்ற இல்லை. திருநாவுக்கரசு அவ்வப்போது மட்டுமே வந்து போகின்றார். அவரது பங்களிப்பு என்ன, ஏன் பிறகு விரோதம் போராடினார் இவையெல்லாம் தெரிவதில்லை.

- பத்திரிகை உலகம் மீது ஜெயலலிதாவுக்கு இருந்த வன்மம் பற்றி பத்திரிகையாளரான வாஸந்திக்கு பெருத்த கோபம் இருந்ததை பல இடங்களில் பதிவு செய்திருக்கின்றார். ஆனால் நக்கீரன் போன்ற பத்திரிக்கைகளுக்கு கூட ஆதரவு தெரிவிக்கின்றாரே என்ற அசூயை வராமலில்லை.

- அடுத்த பதிப்பு என்று ஒன்று காலச்சுவடு கொண்டு வந்தால் கண்டிப்பாக ஒரு பிற்சேர்க்கை அகராதி என்ற ஒண்றினைச் சேர்க்க வேண்டும். இதில் காலவரிசைப்படி (Chronological order) வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் பட்டியலிடப்பட வேண்டும். எந்தெந்த ஆண்டுகளில் முதலைவராக இருந்தார், எந்தெந்த ஆண்டுகளில் எதிரிக்கட்சித் தலைவராக இருந்தார், எப்போது யாருடன் கூடு வைத்தார் போன்ற விபரங்கள் பட்டியலாக இட்டால் படிப்பவர்களுக்கு எளிதாக இருக்கும்.

எடிட்டிங்கில் பல குறைகள் இருந்தாலும் எழுத்தாளர் வாஸந்தியின் முயற்சி பெரிதும் பாராட்டத்தக்கது. அதிலும் இரும்புப் பெண்மணி என்று அழைக்கப்பட்டு வந்த ஒரு ஆளுமையின் வரலாற்றினை, அதுவும் பல்வேறு சென்சிடிவ் விஷயங்களை இணைத்து, அவர் உயிரோடு இருந்த கால கட்டத்திலேயே எழுவது என்பது ஒரு மாபெரும் தீரச் செயல் என்றே கூற வேண்டும்..... வாழ்க்கை வரலாறு என்றாலே காக்காய் பிடித்தல், ஜால்றா அடித்தல், என்று படித்து பழகி விட்ட தமிழ் வாசகர்களுக்கும் வாஸந்தி அவர்கள் எழுதியுள்ள "ஜெயலலிதா - மனமும் மாயையும்" ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தினைத் தரும்.

நூல் - ஜெயலலிதா மனமும் மாயையும்

ஆசிரியர் - வாஸந்தி

பதிப்பகம் - காலச்சுவடு பப்ளிகேஷன்ஸ்

முதல் பதிப்பு - ஜனவரி 2018

திருத்தப்பட்ட பதிப்பு - ஜுலை 2018

பக்கங்கள் - 342

- சிமுலேஷன்

கதை விமர்சனங்களுக்கான காணொளிப் பதிவுகள்

2020-01-14T22:35:00.002-08:00

பலப் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு நான் எழுதும் வலைப்பதிவு இது. கிட்டத்தட்ட 30க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களுக்கு இந்த வலைத்தளத்தில் நூல் விமர்சனம் செய்துள்ளேன். அட்டேன்க்ஷன் டெபிசியன்ஷி சின்ரோம் இருக்கும் இன்றைய காலகட்டத்தில், இந்த நூல் விமர்சனங்களையே வீடியோ முறைகள் செய்தாலென்ன என்ற எண்ணத்தில் பிறந்ததுதான் "நூல்வி" என்றதொரு சேனல் ஐந்து நிமிடங்களுக்கு குறைவான நேரத்தில் ஒவ்வொரு வீடியோவும். செய்வதாகத் திட்டம். இதுவரை இடம் பெற்றுள்ள நூல் விமர்சனங்கள் வருமாறு:-

1 . அசோகமித்திரனின் நாவலுக்கு ஒரு "ஒற்றன்" என்றால், அவரது சிறுகதைக்கு ஒரு "புலிக்க்கலஞன்" என்று சொல்லலாம். அசோகமித்திரன் ஒரு ஸ்டுடியோக் கம்பெனியில் வேலை செய்தவர் என்று அறிந்ததாலும், 1973ல் எழுதப்பட்ட இந்தக் கதையின் களமும் ஒரு ஸ்டுடியோவே என்பதாலும், இது ஒரு முழுக்க முழுக்க கற்பனைக் கதையாக இருக்க முடியாதென்பதும், அனுபவம் கலந்த புனைவாகவே இருக்க முடியும் என்பதும் புலனாகிறது.

2. இருபது, முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், வாழ்க்கையை சுவாரசியமாக்கிய விஷயங்கள் பல இருந்தன. அவை காசு செலவில்லாத மிக எளிமையானவை. அவற்றில் ஒன்றுதான், வார இதழகளில் வரும் தொடர்கதைகளை வழி மேல் விழி வைத்துப் படிப்பது. எண்பதுகளில் ஆனந்த விகடனில் தொடர்கதையாக வெளிவந்த சுஜாதாவின், “கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ” படிக்கக் குடும்பமெல்லாம் போட்டி போடும். க்ரைம், விஞ்ஞானம் என்று தன்னை முத்திரை குத்தி விடக் கூடாது என்ற வகையில், கவிதை, சரித்திரம், இலக்கியம், போன்ற மற்ற பல பரிமாணங்களில் வலம் வந்தவர், நாட்டுப்புறப் பாடல்களுடன் ஊடாடி வந்த ஒரு அருமையான கதையினையும் கிராமத்துச் சூழ்நிலையில் தந்தார். கிராமத்துச் சூழ்நிலை என்றாலும் அமானுஷ்யம், மர்மம், கிளுகிளுப்பு ஆகியவற்றிற்கு பஞ்சம் வைக்கவில்லை வாத்தியார்.

3. அரசியல்வாதிகளின் நிஜ முகங்களை அப்பட்டமாக எழுத்தில் பதிவு செய்வதில் இந்திரா பார்த்தசாரதி என்றுமே தயங்கியதில்லை. அவரது புனைவுகளில் கூட, ஊடாடியிருக்கும் நிஜங்களைக் கண்டுபிடித்துப் படிப்பது சுவாரசியமானதாக இருக்கும். அப்படியிருக்க, அரசியல் பின்னணியைக் களமாகக் கொண்ட "சுதந்தர பூமி", நாவல் அரசியல் விரும்பும் வாசகர்களைக் கவருவதில் வியப்பேதுமில்லை. சுதந்தர பூமி டெல்லி அரசியலில் உள்ள அரசியல் தரகர்கள் பற்றியும் அங்கு நடைபெறும் உள்ளடி வேலைகள் பற்றியும் குறித்துப் பேசும் நாவல்.

4. ம.வே.சிவக்குமாரின் புகழ்பெற்ற படைப்புக்களில் "வேடந்தாங்கல்", "அப்பாவும் சில ரிக்ஷாக்காரர்களும்", "வாத்யார்" போன்றவை புகழ் பெற்றவை. இதே வரிசையில் இடம் பெற்ற இன்னமொரு கதை "பாப்கார்ன் கனவுகள்". பாப்கார்ன் எங்கு சாப்பிடுவோம்? சினிமாத் தியேட்டர்களில்தானே? ஆம். இக்கதை "கனவுத் தொழிற்சாலையான" சினிமா உலகைக் களமாகக் கொண்டது.

உங்கள் மேலான கருத்துக்களை பதிவு செய்யுங்களேன்.
நன்றி.
- சிமுலேஷன் சுந்தர்

how did I celebrate my wife's birthday

2017-06-10T17:24:00.001-07:00

Please come here after some time.

விமர்சகர்

2016-12-24T01:02:00.001-08:00

வெகு நாட்களுக்கப்புறம், கல்யாணராமனுக்கு இன்றைக்குத்தான் கொஞ்சம் டென்ஷன் இல்லாமல் இருந்தது. இந்த மாதத்தில் மட்டும் நான்கு கச்சேரிகள் செய்து விட்டார். குசும்பனின் விமர்சனங்கள்தான் அவரை இப்போதெல்லாம் டென்ஷன் ஆக்குகின்றன. குசும்பன் போன்ற விமர்சகர்கள் இல்லாத, சாதாரண ரசிகர்கள் இல்லாத பள்ளி மாணவர்களுக்காக ஒரு ஸ்பெஷல் கச்சேரி, இன்று அனந்த கோபால் கரோடியா மேல்நிலைப் பள்ளியில்.

இந்தக் குசும்பன் பெயருக்கேத்த மாதிரி நிறையாக குசும்ம்பு பிடித்தவர்தான். அவருடைய விமர்சனங்கள் ரொம்பவே காரசாரமாகவும், விவரமாகவும், நக்கலாகவும் இருக்கும். சும்மா மற்றவர்கள் மாதிரி கேண்டீன் எப்படி இருந்தது, பாடகர் என்ன புடவை கட்டிக்க கொண்டு வந்தார், என்றெல்லாம் எழுதி பக்கங்களை நிரப்ப மாட்டார். டெக்கனிகளாகப் பின்னிப் பெடலெடுத்து விடுவார். இந்த மாதிரித்தான் கல்யாணராமனின் கடந்த நான்கு கச்சேரிக்களையும் பின்னிக் கிழித்து விட்டார்.

இந்தக் குசும்பன் யாரென்று தெரிந்து வைத்துக் கொண்டாலாவது கொஞ்சம் மஸ்கா அடித்து வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் புனைபெயரில் எழுதும் குசும்பன் யாரென்று எந்தக் கச்சேரியிலும் பார்த்துக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை.

போன முறை, ஆலாபனைகளைப் பாராட்டி எழுதியிருந்தாலும், ஸ்வர பிரயோகங்களில் தவறு செய்து, ஸ்ரீ ராகத்தினை மத்யமாவதியாக மாற்றி விட்டதை சுட்டிக் காட்டியியிருந்தார். அப்புறம் உச்சரிப்புப் பிழையெல்லாம் வேறு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியிருந்தார். விமர்சனம் சரியாக இருந்தாலும், அதனை ஜீரணம் செய்யும் பக்குவம் இல்லாத கல்யாணராமனுக்கு இன்று பள்ளி மாணவர்களிடையே கச்சேரி செய்யும் ஒரு வித்தியாசமான நிகழ்ச்சி.

வெகு நாட்கள் கழித்து கல்யாணராமன், நிம்மதியாகக் கல்யாணியில் ஆலாபனையை ஆரம்பிக்க, நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்து விமர்சனம் எழுத ஆரம்பித்தான், பன்னிரெண்டாம் வகுப்புப் படிக்கும் குசும்பன் என்ற குமரேஷ்.

- சிமுலேஷன்

அமானுஷ்யன்

2016-07-24T09:14:00.002-07:00

அது ஒரு சனிக்கிழமை மாலை! மனைவியையும், அம்மாவையும் கபாலி கோயில் வாசலில் இறக்கிவிட்டு விட்டு வாகனத்தை நிறுத்த, வாகான இடம் தேடினேன். அதிஷ்டவசமாக, அந்த பிச்சுப்பிள்ளை தெரு எனப்படும் குட்டிச் சந்தில், காரை நிறுத்த இடம் கிடைத்தது. காரை விட்டு இறங்கலாமென நினைக்கையிலேதான் அந்த ஆளைப் பார்த்தேன். பார்த்தேன் என்றால் நேருக்கு நேர் அல்ல…..காரின் ரியர்-வியூ மிர்ரர் வழியாகத்தான் பார்த்தேன். நல்ல ஆறடி உயரம்…. தடியான தேகம்…. இன்சர்ட் செய்யப்பட்ட சட்டை…. ஐம்பது வயது இருக்கலாம்….

என்னுடைய காரின் பின்பகுதியில் சந்தேகமான முறையில் சாய்ந்து கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தார். ‘டாஸ்மாக் கேஸாக’ இருக்குமோவென நினைத்தேன்…. எதுவோ, என்னவோ, அவர் அப்படி சாய்ந்து நின்று கொண்டிருந்தது, சற்று சந்தேகமாகவே இருந்தது…. சரி…, இன்னிக்கு ஏதோ பிரச்னையில் மாட்டப் போகிறோம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். மொபைல் போனை எடுத்து, ரியர்வியூ மிர்ரர் வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டே, வாராத ஒரு காலை எடுத்துக் பேசுவது போல பாவலா செய்தேன்.

சில நிமிடங்களில் அந்த ஆசாமி, என் காரை விட்டு அந்தப் பக்கமாகச் சென்று நின்றார். கொஞ்சம் நிம்மதி கிடைத்தது எனக்கு. சரி… காரை விட்டு இறங்கலாம் என்று எத்தனிக்கையில், அந்த ஆள் மீண்டும் எனது காரின் கதவருகே வந்தார்....இல்லை. இல்லை…. வந்து கத்த ஆரம்பித்தார்.

"சார்.. ஒங்களுக்கு கொஞ்சமாவது மனிதாபிமானம் இருக்கா? நீங்க உண்மையிலேயே மனுஷன்தானா?”

ஒரு நிமிஷம் அப்படியே ஷாக் ஆயிட்டேன்.

"என்ன சார்? என்ன ப்ராபளம்? எதுக்கு கத்தறீங்க?"

"சார், ஒண்ணும் தெரியாத மாதிரி நடிக்காதீங்க!.... நான் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் முன்னாடி மயக்கம் போடப் போனேன்…. கீழே விழாம இருக்க, ஒங்க கார் மேலே சாஞ்சு நின்னேன்….ஆனா, நீங்களோ கொஞ்சம் கூடக் கண்டுக்கல…. உங்களை மாதிரி யாரையும் பாத்ததில்லே”

"சார்…. நானே ஒரு போன் கால்ல பிசியா இருந்தேன். உங்களை எங்க நான் பாத்தேன்?"

அவர் ஒரு நிமிஷம் முறைத்துப் பார்த்தார்.

"இது நல்லதுக்கில்ல…. அவ்வளவுதான் நான் சொல்லுவேன்"

கிட்டத்தட்ட சாபமாகவே சொன்னார்.

‘சரியான கேஸு’ போலிருக்கு….இந்த ஆளுடன் வாக்குவாதம் பண்ணுவது எந்த வித பிரயோசனமும் இல்லை…. சரிதான்… கோயிலுக்குப் போகலாமென எண்ணினேன்.

அப்போதுதான் பார்த்தேன். அந்த ஆளுக்கு வேர்வை ஊத்திக் கொண்டிருப்பதை…. கொஞ்சம் படபடப்பாக வேறு மூசசு வாங்கிக் கொண்டிருந்தார்…. அவர் ஒரு சர்க்கரை நோயாளியாகவோ, அல்லது இருதய நோயாளியாகவோ இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிக் கொண்டே திரும்பப் போனேன் அவரிடம்.

"சார்…. ஒங்களுக்கு இப்படி வேர்த்து ஊத்துது…என்னமோ கஷ்டப்படறீங்க போலிருக்கு….. தப்பா எடுத்துக்கலேன்னா, ஒங்களை வீட்லே கொண்டு போய் விட்டுர்றேன்…. ஒங்க பேர், அட்ரஸ் கொடுக்க முடியுமா?"

"பரவாயில்ல…. என் பேர் பி.க்யூ.எஸ்.எஸ். ஆர். ராவ்!...என்னைக் கூட்டிட்டுப் போக வீட்லேந்து ஆள் வர்றாங்க…கவலைப்படாதீங்க"

ஆஹா!....பி.க்யூ.எஸ்.எஸ். ஆர். ராவ்!.... இந்தப் பேரைச் சொல்லிச் சொல்லியே இவருக்கு மயக்கம் வந்திருக்குமோ!

"சரி. போகட்டும்…..நான் ஒங்களுக்கு ஒரு ட்ரிங்க் வாங்கி தர்றேன். சரியா?"

"தேவையே இல்ல….நீங்க எதுக்க்காக எனக்கு ட்ரிங்க் வாங்கித் தரணும்?"

"சார். நான் எதுவும் பெருசாப் பண்ணறேன்னு சொல்லல. நீங்க மயக்கமா இருக்கீங்க. ஒரு ட்ரிங்க் குடிச்சாத் தேவலை."

"நான் பாத்துக்கறேன்…. நீங்க போங்க வேலையாய் பாத்துகிட்டு."

"ப்ளீஸ். சொன்னா கேளுங்க.. "

பேசிப் பேசி கிட்டத்தட்ட எனக்கே மயக்கம் வரும் போல இருந்தது. கடைசியாக என் கையில் ஒரு இருபது ரூபாய் நோட்டைத் திணித்தார்.

ஒடம்பு நல்லாட்டாலும், ஜம்பத்துக்கு ஒண்ணும் கொறச்சல் இல்லைன்னு நினைத்துக் கொண்டே பிச்சுப்பிள்ளை தெருவிலிருந்து தெற்குமாட வீதிக்கு ஓடினேன். ஓடிப் போய் ஒரு டெட்ராபேக் ட்ரிங்க் வாங்கினேன். ஐந்து நிமிடத்திற்குள் அதே இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தேன்!...ஆனால் அங்கே என் அருமை நண்பர் மாயம்!

எங்கேடா என் நண்பர், என்று பார்த்தால், சந்தின் ஒரு ஓரமாக, ஒரு சிறிய வீட்டின் முன்னால், ஒரு ஈஸிசேரில் கண்ணை மூடிக் கொண்டு படுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். அந்த வீட்டுக்காரர் ஈஸிசேர் கொடுத்து உதவியிருக்கிறார் போல. கண்கள் மூடியிருந்தாலும், அவரது வாய் என்னவோ மூணு,முணுத்துக் கொண்டிருந்தது.

மனுஷர் கண்ணைத் திறப்பதாகத் தெரியவில்லை. கையால் தட்டி எழுப்பினேன். விழித்துப் பார்த்து, "என்ன" என்றார்.

"சார். ட்ரிங்க்.... ஒங்களுக்கு..."

"என்ன ட்ரிங்க்? எனக்கு எதுக்கு?

"சார்… ஞாபகம் இல்லையா? இப்பத்தான் 10 நிமிஷம் முன்னாடி பணம் கொடுத்தீங்க"

அடுத்தது அவர் சொன்னதுதான் தூக்கி வாரிப்போட்டது!

"சார். நான் இப்ப... இன்னும் 30 நிமிஷத்திலே சாகப் போறேன். இப்ப 'விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம்' சொல்லிட்டிருக்கேன்…. ப்ளீஸ். என்னை விடுங்க."

என்னது. முப்பது நிமிஷத்திலே சாகப் போறாரா? இந்த ஆள் என்ன சொல்றார்?

சூரிய அஸ்தமனமாகிக் கொண்டிருந்த அந்த நேரம், விளக்குகள் எரியாத இருள் குவிந்திருந்த அந்த இடம், எல்லாமே எனக்கு ரொம்பக் குழப்பமாக இருந்தது. இந்த மாதிரி, முப்பது நிமிஷத்திலே சாகப் போற ஒரு மனுஷனப் பாக்கறது இதுதான் முதல் முறை. அவருடைய மூளைக்கு ரத்தம் சரியாகப் போகவில்லை போலிருக்கு. அதனால்தானோ இப்படியெல்லாம் ஒளறிக்கிட்டே இருக்காரே என்னமோ? நான் குழப்பத்தில் இருந்தாலும், என்னுடைய மூளை வேலை செய்தது.

"சார்… இப்ப நீங்க இந்த இந்த ட்ரிங்கைக் குடிங்க. இதை நான் என் காசுல வாங்கலை. நீங்கதான் பணம் கொடுத்தீங்க!"

தயக்கத்துடன் வாங்கினார் டிரிங்கை. மட,மடவெனக் குடித்தார்.

"சரி…, நீங்க கொடுத்ததை குடிச்ச்சுட்டேன். இப்ப என்னை நிம்மதியா சாக விடுங்க…. நாளைக்கு காலைல… என்னோட போட்டொ பேப்பர்ல வரும்…. பாத்துக்குங்க!"

"சரி…. இப்ப நான் ஒங்கள வீட்லே மட்டும் கொண்டு போய் விட்டுடறேன்."

"சார், என்ன நிம்மதியா சாக விட மாட்டீங்களா? இப்ப ஒங்களுக்கு என்னதான் வேணும்?... என்ன ஏன் இப்படித் தொந்தரவு பண்றீங்க?"

இந்த முறை அவர் உரக்கவே கத்திவிட்டார்….தெருவிலுள்ள அனைவரது பார்வையும் என் மீது.

சரி. இப்ப இடத்தக் காலி பண்ணிவிட்டு கபாலீஸ்வரரைப் பார்க்கப் போலாமென முடிவு செய்தேன். கோயிலுக்குச் சென்று என் நண்பருக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்தேன். அன்று இரவு நிம்மதியாகத் தூங்க முடியவில்லை.

மறுநாள் அதிகாலையிலேயே எழுந்து விட்டேன்! ‘எப்படா பேப்பர் வருமென்று’ காத்துக் கொண்டிருந்தேன். பேப்பர் வந்தவுடன் முதலில் ‘ஆபிச்சுரி’ காலத்தை மேய்ந்தேன். ஒவ்வொரு பேராகப்பார்த்துக் கொண்டே வந்தேன். ‘ரங்கா ராவ்’, ‘ராமா ராவ்’ என இரண்டு ராவ் பெயர்கள் இருந்ததே தவிர, என் நண்பர் பெயர் இல்லை.

சற்று நிம்மதி அடைந்தவனாக, முதல் பக்கத்திலிருந்து படிக்கத் தொடங்கினேன்!... இரண்டாம் பக்கத்தைப் புரட்டினவனுக்கு ஆச்சர்யம் காத்திருந்தது. உண்மையில் ஆச்சர்யம் அல்ல!...அதிர்ச்சி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு பெரிய புகைப்படம்! ஆம்! நீங்கள் நினைத்தது சரிதான். அது பி.க்யூ.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ராவேதான். அதுவும் பாரதப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பக்கத்தில். புகைப்படத்துக்குக் கீழே எழுதியிருந்தது.

"நேற்று மாலை, புது டெல்லி விஞ்ஞான் பவனில் நடைபெற்ற நிகழ்சசி ஒன்றில் பாரதப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் அவர்கள், இந்தியாவின் தலைசிறந்த ‘பாரா-நார்மல் சயிண்டிஸ்ட்’ பி.க்யூ.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ராவ் அவர்களுக்கு விருது வழங்கிக் கவுரவித்தார்.”

அப்ப நேற்று நான் பார்த்தது!

மோப்பத் குழையும் அனிச்சம்

2016-07-02T09:22:00.001-07:00

ஆரஞ்சு மிட்டாய் ஆராவமுதன்

2016-05-11T07:44:00.002-07:00

எம்.எல்.ஏவாக இருந்த ஆராவமுதன் ஆடி அமாவாசையன்று அதிர்ஷ்டம் அடித்து, அமைச்சரானார். கவர்னர் மாளிகையில் பதவியேற்ற மறு நாளே குல தெய்வ வழிபாட்டுக்காக குடும்பத்தோடு சொந்த ஊருக்குப் பயணித்தார். ஆராவமுதன் அமைச்சராகி விட்டார் என்றதுமே பாரியூர் பரபரப்பாகி விட்டது. அவர் படித்த பள்ளியில் பாராட்டு விழாவுக்கு எற்பாடு செய்து விட்டார்கள்.

பள்ளியின் ப்யூன் முதல் தலைமை ஆசிரியர் வரை பாராட்டு விழாவில் பரவசமாய் இருந்தார்கள். அதிலும் தமிழ் ஆசிரியர் தங்கதுரைக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. ஆம். அவர்தான் மூன்றண்டுகள் ஆராவமுதனுக்கு வகுப்பு ஆசிரியராக இருந்தவர். அவர் பத்தாம் வகுப்பில் ஆசிரியராக இருந்த போது நடந்த நிகழ்ச்சி, நினைவுக்கு வந்தது. அதனைப் பற்றி மேடையில் கட்டாயம் குறிப்பிட்டாக வேண்டுமென்று எண்ணினார்.

"ஆசிரியர்களே! மாணவர்களே! இங்கே நம்மிடையே அமர்ந்துள்ள அமைச்சர் ஆராவமுதன் நம் பள்ளியில் படிக்கும் காலத்திலேயே தலைமைப் பண்புகள் நிரம்பியவராக இருந்தவர். ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சியைப் பற்றி இங்கே குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். ஒரு நாள், நான் ஒரு கண்ணாடி பாட்டில் முழுவதும் மிட்டாய் நிரப்பி வகுப்புக்குக் கொண்டு வந்து அலமாரியில் வைத்தேன். மாணவர்களிடம் "இந்த சீல் செய்த பாட்டிலில் எத்தனை மிட்டாய் இருக்கின்றது என்று நாளைக்குள் சரியாக கணித்துச் சொல்பவர்தான் மாணவர் தலைவர். மற்றபடி மாணவர் தலைவர் பதவிக்கு தேர்தல் எதுவும் கிடையாது” என்றேன். மாணவர்களும் அதற்கு ஒத்துக் கொண்டு ஆளாளுக்கு வாய்க்கு வந்த எண்ணைச் சொன்னர்கள். ஆனால் ஆராவமுதன் மட்டுமே மிகச் சரியாக 135 என்று சொன்னார். அவனுடைய ஊகத்தையும், மிகச் சரியாக கணிக்கும் திறனையும் கண்டு வியந்து போனேன். அன்று வகுப்புக்கு மாணவர் தலைவரான ஆராவமுதன், பள்ளிக்கும் மாணவர் தலைவரானார்."

பாராட்டு விழாவில் தமிழ் ஆசிரியர், தலைமை ஆசிரியர் என ஒவ்வொருவராகப் புகழ்ந்து கொண்டே போனார்கள்.

சென்னை வரும் வழியில் ஆராவமுதன் மனைவி கேட்டார்.

"அது எப்படிங்க, ஸ்கூல்ல இருக்கும் போது, பாட்டில்ல இருக்கிற மிட்டாய கரெக்டா கண்டு பிடிச்சீங்க? தமிழ் வாத்யார் கேட்ட கேள்விங்கரதுனால திருக்குறள் அதிகாரம் 135ன்னு ‘கெஸ்’ பண்ணீங்களா?"

"அடியே! திருக்குறள்ல 133 அதிக்கரம் தானடி! 135 அதிகாரம் கிடையாது! நான் கண்டு பிடிச்சது ரொம்ப சிம்பிள். தமிழ் வாத்யார் வாங்கிட்டு வந்த பாட்டில் மாதிரியே ஒண்ணு புதுசா வாங்கி, அவர் வாங்கின அதே ஆரஞ்சு மிட்டாயப் போட்டு ரொப்பி, சீல் பண்ணி, கிளாசுக்கு எடுத்துகிட்டு போனேன். யாரும் பாக்காதப்ப பாட்டிலை மாத்திட்டேன். நான் ரொப்பின பாட்டில்ல எவ்வளவு மிட்டாய் இருக்கும்னு எனக்குத் தெரியாதா?"

- சிமுலேஷன்

யாருக்கு ஓட்டுப்போடலாம்? - சுஜாதா சொன்ன யோசனைகள் சரிதானா?

2016-05-04T08:06:00.002-07:00

ஐ.டி கார்டு இல்லையென்றாலும் வோட்டுப் போடலாம்... போட வேண்டும். யாருக்கு என்று என்னைக் கேட்டாலும், கீழ்க்காணும் காப்பிரைட் செய்யப்பட்ட என் சொந்தக் குறிப்புகள் உங்களுக்கு உதவலாம்.

· இருப்பதற்குள் இளைஞர் அல்லது அதிகம் படித்தவருக்கு வோட்டுப் போடுங்கள்.

//படித்த மற்றும் இளைய அரசியல்வாதிகள் விஞ்ஞான முறையில் ஊழல் செய்ததற்கு சமீபத்தில் பல ஆதாரங்கள் உள்ளன. படிப்புக்கும், வயதுக்கும் ஊழல் செய்வதற்கும் எந்த வித சம்பந்தமும் இல்லை.//

· சாதி பார்க்காதீர்கள். உங்கள் சாதியென்றால் ஒரு பரிவு உணர்ச்சி இருக்கத்தான் செய்யும். ஆனால், அந்த ஆள் முகத்தை எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா, யோசித்துப் பாருங்கள். டி.வி-யில் பார்த்தால் போதாது, முதலில் அவர் உங்கள் தொகுதிக்காரரா அல்லது வெளியிலிருந்து விதைக்கப்பட்டவரா என்று பாருங்கள்.

//வெளியிலிருந்து விதைக்கப்பட்டவர் தொகுதிக்கு எதுவும் செய்ய மாட்டார். உள்ளூர்க்காரர்தான் விழுந்து, விழுந்து வேலை செய்வார் என்பதற்கு எந்த வித உத்திரவாதமும் இல்லை.//

· உங்கள் தீர்மானம் திடமாக இருந்தால் இன்னாருக்கு இன்ன காரணத்துக்காக வோட்டுப் போடப் போகிறேன் என்பதை சுற்றுப்பட்டவர்களுக்கும் சொல்லுங்கள். உங்கள் மனைவி, மக்கள், டிரைவர், வேலைக்காரி, அல்சேஷன் எல்லோருக்கும் சொல்லலாம்.

//அரசியல் பேசுவது என்றாலே அலர்ஜியாக ஓடும் குடும்பத்தாரும் சுற்றுப்பட்டவர்களிடமும் இன்னாருக்கு இன்ன காரணத்துக்காக வோட்டுப் போடப் போகிறேன் என்று சொல்லக் குடும்பத்தில் குழப்பம் ஏற்படும்.//

· உங்கள் தொகுதியில் பெண்கள் போட்டியிட்டால் அவர்களுக்குப் போடுங்கள். முப்பத்துமூன்று விழுக்காடு என்று ஜல்லியடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆணாதிக்க இந்தியாவில் அது வரவே வராது. பெண்கள் குறைந்தபட்சமாவது ஆதரிக்க வேண்டியவர்கள். மக்களவையில் கொஞ்சம் வாதிட்டு சண்டை போடும் மேனகா காந்தி, சுஷ்மா ஸ்வராஜ், உமாபாரதி, மார்கரெட் ஆல்வா, மாயாவதி, ஏன்... பூலான்தேவி போன்றவர்கள் மூலம் சலுகைகள் பெற அதிகம் வாய்ப்புள்ளது. அலங்காரத்துக்கு நிற்கும் சினிமா நடிகைகளைத் தவிர்க்கவும். பெண் என்பதால் அனிமல் ஹஸ்பண்டரி இலாகாவிலாவது டெபுடி அசிஸ்டெண்ட் ஸ்டேட் மினிஸ்டர் பதவியாவது கொடுத்துத் தொலைப்பார்கள்.

//சொர்ணாக்காவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லையா?//

·
சுயேச்சை வேட்பாளர்களுக்குப் போடாதீர்கள். வேஸ்ட்.

//வேஸ்ட் என்றால் என்ன? வெற்றி வாய்ப்புக் குறைவானவர்களா? தகுதியான வேட்பாளர்களாக இருந்து வெற்றி வாய்ப்புக் குறைவாக இருக்கும் சுயேச்சை வேட்பாளர்களுக்கு வோட்டுப் போடக் கூடாதா?//

http://www.vikatan.com/news/miscellaneous/63527-for-whom-do-we-vote-writer-sujathas-suggestion.art

- சிமுலேஷன்

அறநிலையத் துறை சுற்றறிக்கை

2015-12-27T02:11:00.000-08:00

ஜீன்ஸ், லெகிங்ஸ், டிரவுசர் போன்ற ஆடைகள் அணிந்து வருபவர்களை பாரம்பரியமிக்க கோயில்களுக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்று அறநிலையத் துறை சுற்றறிக்கை அனுப்பியுள்ளது. இந்த ஆடைக் கட்டுப்பாடு வரும் ஜனவரி 1-ம் தேதி அமலுக்கு வருகிறது.

உயர் நீதிமன்ற மதுரை கிளை உத்தரவின் பேரில் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
நெற்றியில் திருநீறோ, குங்குமமோ, சந்தனமோ, திருமண்ணோ இட்டுக் கொள்வது என்பது இந்துப் பாரம்பரியத்தின் முக்கிய அடையாளம். எனவே, இந்துக் கோயிலுக்கு வருபவர்கள், ஆணாக இருந்தாலும் சரி, பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி, நெற்றியில் திருநீறோ, குங்குமமோ, சந்தனமோ, திருமண்ணோ இட்டுக் கொண்டு வராவிடில் அனுமதி இல்லை என்றும் சொல்லலாம்.

என் பெயர் விஸ்மயா - 4 - (குறு நாவல்)

2015-10-24T09:06:00.001-07:00

என் பெயர் விஸ்மயா - 1

என் பெயர் விஸ்மயா - 2

என் பெயர் விஸ்மயா - 3

இந்த வருஷம் தீபாவளி ரொம்ப விசேஷம். தீபாவளிக்கு ரெண்டு நாள் முன்னமே பரத் மாமா குடும்பத்துடன் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்து சேர்ந்திருந்தார். அனதராமனும் தன தம்பி, மச்சினர் எல்லோரையும் தீபாவளிக்கு முதல் நாளே வரச் சொல்லியிருந்தார். ஒவ்வொருவராக வர, வர தீபாவளி களை கட்டத் தொடங்கி விட்டது.

"குரு, என்ன இருந்தாலும் தீபாவளி மாதிரி எந்தப் பண்டிகையும் வராதுரா. நாமெல்லாம் சின்னப் பசங்களா இருந்தப்போ, ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடியே தீபாவளி ஜொரெல்லாம் வந்துரும். இப்பப் பாரு, தீபாவளிக்கு ஒரே ஒரு நாள் தான் லீவு."

"தீபாவளிலேயே ஸ்பெஷல் மொத நாள்தான். ஸ்வீட்ஸ் எல்லாம் சாப்புட்டுட்டு, பட்டாசெல்லாம் வெடிச்சுட்டு, மணிக் கணக்கா ஒக்காந்து அரட்டை அடிக்கறோமே, அந்த சுகம் வரவே வராதுரா. அதிலேயும் இந்த வருஷம் பரத் வேற குடும்பத்தோட, அமெரிக்காவ்லேந்து வந்த்ருக்கான். இந்த வருஷம் சூப்பர் தீபாவளிதான்."

"ஆபீஸ்லே ஒரு நாள் லீவு விட்டாலும், நாம எல்லோரும் ரெண்டு நாள் லீவு போட்டுட்டு, வருஷா வருஷம் யாராவது ஒர்த்தர் வீட்ல தீபாவளி கொண்டாடறோமே, அது தாண்டா செம்ம."

அனந்து விடு தீபாவளியில் அல்லோகலப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அருண் ஹாலிலேயே ஒரு பட்டாசு வைத்து, அனைவரிடமும் திட்டு வாங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

"பை த வே. விஸ்மயாவ எங்க காணோம்? அவளும் ரெண்டு நாள் லீவு போடுவாளே. ஒரு வேலை இந்த செக்யுலர் காலேஜ்ல லீவு கொடுக்கலியோ?

"பரத் அண்ணா. விஸ்மயா இப்பத்தான் போன் பண்ணினா. ஒரு பிப்டீன் மினிட்ஸ்லெ வந்துடுவாளாம்."

மணி ஆறாயிற்று. ஆறரையும் ஆயிற்று.

"என்னடா இது?. அவளுக்குப் போனைப் போடேண்டா! அவ, வீட்டில இல்லாம களையே இல்ல."

"இல்ல சித்தப்பா, மறுபடியும் அவளே போன் பண்ணிட்டா. டிராபிக் ஜாமாம். 'இன்னம் பத்து நிமிஷத்லே வீட்லே இருப்பேன்னு' சொல்லிட்டா.

கரெக்டாக மணி ஏழாக காலிங் பெல் அடித்தது.

"வா. ஹரி. வா. எல்லோருமே இப்ப வீட்லேதான் இருக்காங்க."

"ஹாய் டூயிங்" என்று சொல்லி பரத் அந்த இளைஞனை வரவேற்றார்.

"உட்காருப்பா. என் பேரு அனந்து. விஸ்ம யாவோ அப்பா."

"சார்.. என் பேரு ஹரி.."

"வெய்ட். வெய்ட். ஹரி.. நானே இன்ட்ரட்யூஸ் பண்றேன். அம்மா, அப்பா, தாத்தா, பாட்டீ, சித்தப்பா, சித்தி, மாமா, மாமி, ரவி, ஷைலூ எல்லோரும் கேட்டுக்கோங்க. இதுதான் ஹரி. எங்க காலேஜ்லே கல்சுரலுக்குப் பாட வந்தார். அப்பேல்லேர்ந்து எங்களுக்குள் பழக்கம். அவர் என்னை விரும்பினார். அதவிட நான் அவர அதிகமா விரும்பினேன். மே மாசம் ரெண்டு பெரும் கோர்ஸ் முடிக்கறோம். அதுக்கப்புறம் ஒரு ஆறு மாசத்லே கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணியிருக்கோம்.

ஆறு மாசத்லே நீங்க எப்ப தேதி சொன்னாலும் சரி."

எல்லோரும் என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் திரு,திருவென்று முழித்திருக்க சித்திதான் முதல் குரல் கொடுத்தாள்.

"வஸு. நீ இப்படிப் பண்ணுவேன்னு நாங்க யாரும் எதிர்பார்க்கலை!"

"சித்தி... ஹரிக்கு எந்தக் கொறையும் கிடையாது. எம்.ஏ சோஷியல் சைன்ஸ் படிச்சுட்டிருக்கார். அலப்பி வெங்கடேசன் சார்கிட்ட பா ட்டு கத்துகீட்டு இருக்கார். டீ டோட்டலர். ஒங்களால ஹரிகிட்ட எந்த ஒரு கொறையும் கண்டு பிடிக்க முடியாது. ஆனா, நானா…. என்னோட மாப்ளையத் தேடிக்கிட்டேன்னு ஒங்களுக்கெல்லாம் கோபமாயிருக்கும். நானா இப்படி ஒரு முடிவு எடுக்காட்டி, நீங்கள்ளெல்லாம் ஒரு நல்ல பையனை எனக்காக செலெக்ட் பண்ணியிருப்பீங்க. ஆனா அவனை எனக்குப் பிடிச்சுருக்குமான்னு தெரியாது. சின்ன வயசுலேந்து எனக்காக பெஸ்ட் திங்க்ஸ்தான் செலெக்ட் பண்ணீயிருக்கீங்க. ஆனா அது ஒங்க பாய்ண்ட் ஆப் வியுலே. என்னோட பாய்ன்ட் ஆப் வியுவ்லேந்து யாருமே எப்பவுமே யோசிச்சதில்லே. அட்லீஸ்ட் எனக்கு ஏதாவது வாங்கிக் கொடுத்த பின்னாடியாவது, யாரவது, "வஸு, உனக்கு இந்தப் பாவாடை பிடிச்சிருக்கா? இந்த மொபைல் மாடல் பிடிச்சுருக்கா?, இந்த மாடல் கார் பிடிச்ச்சுருக்கா?ன்னு ஒரு வார்த்தை, ஒரே ஒரு வார்த்தை கேட்டிருந்தாக் கூட, “ஆஹா, என்னையும் மதிச்சு ஒரு கேள்வி கேட்டாங்களேன்னு சந்தோஷப்பட்டிருப்பேன். என்னோட லைப் பார்ட்னர் விஷயத்லையும் இந்தத் தப்பு நடந்துடக் கூடாதுன்னுதான் நெனைச்சேன். அதனாலதான் இப்படி ஒரு முடிவு எடுக்க வேண்டியதாப் போச்சு"

"அனந்து. விஸ்மயான்னு பேர் வெச்சியேடா. கரெக்டா ப்ரூவ் பண்ணிட்டா?"

"ஆமாம், பாட்டீ, அண்ணா பிறந்து பத்து வருஷம் கழிச்சு ஸர்ப்ரைஸா நான் பொறந்ததால எனக்குப் 'விஸ்மயா'ன்னு பேர் வச்சதாச் சொல்லுவே. ஒவ்வொரு முறையும் எனக்கு யாராவது சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கும் போதும் என் பேரே தான் எனக்குப் பெரிய எதிரின்னு நினைச்சுப்பேன். ஆனா, இன்னிக்குத்தான் ஒங்களுக்கெல்லாம் ஒரு பெரிய ஸர்ப்ரைஸ் கொடுத்ததிலே என் பேரே எனக்கு இப்ப ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சு."

வசுமதி அனந்துவைப் பார்த்துக் கண்ணசைக்க, அனந்து "விஸ்மயா, மாப்ளைக்கு ஸ்வீட் எடுத்துண்டு வாம்மா" என்றார்.

என் பெயர் விஸ்மயா - 3 - (குறு நாவல்)

2015-10-24T08:44:00.001-07:00

என் பெயர் விஸ்மயா - 1

என் பெயர் விஸ்மயா - 2

சித்தப்பா, சித்தி, மாமா, மாமி எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் வீட்டிற்கு வருவது அபூர்வம். அதுவும் ஞாயிற்றுக் கிழமை மாலையில் டி.வி. படங்களைப் பார்க்காமல் வந்திருக்கிறார்கள் என்றால் ஏதோ விசேஷம் கண்டிப்பாக இருக்கும்.

"வசு, ரவி என்னமோ எங்களையெல்லாம் வரச் சொல்லியிருக்கான். ஆனா, அவனைக் காணோமே! எங்கே போயிட்டான்?"

"சித்தப்பா. இப்பத்தான் ரவி போன்பண்ணினான். இன்னமும் பத்து நிமிஷத்லே வீட்லே இருப்பேன்ன்னுட்டு"

"எங்கே அவன் பைக் வாசல்லே தான் இருக்கு. பஸ்லே எல்லாம் போக மாட்டாரே நம்ம மாப்ள!"

ஒவ்வொருவராக கலாய்க்க ஆரம்பித்த ஒரு சில நிமிடங்களில் காலிங் பெல் அடித்தது. கதவைத் திறந்தால் ரவி.

"எங்கேடா போயிட்டே? பைக் வாசல்ல இருக்கு!"

"மாமா. அதெல்ல்லாம் அப்புறம் சொல்றேன். இப்ப எல்லோரும் வாசலுக்கு வாங்கோ... பாட்டி நீயும் வா... தாத்தா நீயும் வா. அப்புறமா பேப்பர் படிக்கலாம்... விஸு நீ முன்னாடி வா"

வாசலுக்கு வந்து பார்த்தால் சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு மாருதி சுஸுகி.

"அடேய்! என்னடா இது? யார் கார்ரா இது?

"கொஞ்சம் வெய்ட் பண்ணு பாட்டி. சொல்றேன்."

"விஸு இப்படி இங்கே வா. கையை நீட்டு. இந்தா சாவியைப் பிடி."

"ஹிப் ஹிப் ஹுர்ரே...ஹிப் ஹிப் ஹுர்ரே. ஹிப் ஹிப் ஹுர்ரே"

வயது வித்தியாசம் இல்லாமல் எல்லோரும் கும்பலாகக் கத்தினார்கள்.

"இந்த மாதிரி ஒரு அண்ணா எனக்கும் இருந்திருக்கலாம்" என்றாள் கௌரி மாமி.

"அடுத்த வாரத்லேர்ந்து விஸு காலேஜுக்குப் போகப் போறா. பஸ்லெதான் போவா. ஆனா, ஒரு ஆத்திர அவசரத்துக்குன்னு ஒரு கார் இருந்தா நல்லாத்தானே இருக்கும்."

"பஸ் இல்லேன்னா ஆட்டோ இருக்கேடா" என்று இழுத்த சித்தப்பா, யாரும் அதனை ரசிக்கவில்லை என்று தெரிந்ததும் அந்தர் பல்டி அடித்தார்.

"விஸு, உனக்கு இந்த ரெட் கலர் கார் நல்ல மேட்சாக இருக்கும்"

அனந்து பெருமையாக ரவியைப் பார்த்தார்.

'என்னோட மகனை நெனைச்சா எனக்குப் பெருமையா இருக்கு. இவ்வளவு சின்ன வயசிலே யாரும் கார் வாங்கினது கெடையாது. அதுவும் கார் வாங்கி தங்கைக்குப் பிரசன்ட் பண்ணினது கிடையாது.'

"கார் சாவியை விஸுகிட்டெ கொடுத்திட்டே. ஆனா, யார் பேர்ல கார் வாங்கியிருக்கேடா?" இது நடராஜா மாமா.

"மாமா, செந்தில் ரஜினி படத்லே சொன்ன மாதிரி ஒங்களுக்கு ஞாபகம் வந்த்துடுத்தா? 'மாப்ள இவர்தாம்; ஆனா அவர் போட்டிருக்கிற சட்டை என்னோடது' அப்படீனு சொல்வேன்னு நெனச்செளா? ஆர்.சி புக் விஸ்மயா பேர்லதான் இருக்கு. விஸு…. இது ஒன்னோட கார். ஒன பேர்ல இருக்கிற சொந்தக் கார்!"

"அப்படின்னா அவ பேப்பர்லே எல்லாம் சைன் பண்ணியிருந்திருக்கனுமே? சர்ப்ரைஸா இருந்திருக்காதே!. எப்டி மேனேஜ் பண்ணினே?

"மாமா, அவதான் எல்லாப் பேப்பர்லயும் சைன் பண்ணிக் கொடுத்தா. ஆனா, அவளுக்கே அது தெரியாது"

"கரெக்ட். ஒரு மாசம் முன்னாடி ரவி ஏதேதோ பேப்பர்லே கையெழுத்து வாங்கினான். ஆனா, அது காருக்காகத்தான்னு ஒரு போதும் நெனைக்கவேல்லே."

"விஸு. காலேஜ்லேர்ந்து திரும்ப போகும்போது எங்களையும் கண்டுக்கோ. லிப்ட் கேட்டாக் கொடுப்பதானே?"

"சித்தி. எனக்கே கார் ஓட்டத் தெரியாது. நான் எங்கே ஒங்களுக்கு லிப்ட் கொடுக்கறது?"

"ஹேய் விஸு, அதுக்கும் எற்பாடு பண்ணியாச்சு. நாளைலேர்ந்து ‘பிரம்மாஸ் டிரைவிங் ஸ்கூல்’லெர்ந்து சுகந்தின்னு ஒரு லேடி வந்து உனக்குக் கார் டிரைவிங் கத்துக் கொடுப்பாள். ஒரே வாரத்லே ப்ராக்டிஸ் பண்ணிடலாம்.

"ரவி ஆட்டோ கியர்னு ஒண்ணு இருக்காமே? க்ளட்ச், கியர்னு எதுவுமே மாத்தாம அப்படியே ஈஸியா ஓட்டிண்டு போலாமாமே?"

"சே… அதெல்லாம் ஒத்து வராது. பெட்ரோல் வேற எக்கச்சக்கமாக்குடிக்கும். இதுதான் உனக்கு பெஸ்ட்."

மறு நாள் காலை ஆறு மணிக்கு காலிங் பெல் அடிக்க, கதவைத் திறந்தாதாள் விஸ்மயா.

"வாங்க..வாங்க.. சுகந்தி மேடம்தானே? குட் மார்னிங்"

"இல்ல. இல்ல. சுகந்திக்கு ஒடம்பு சரியில்ல. நான் மணிமேகலை. குட் மார்னிங் மேடம்"

மணிமேகலை விஸ்மயாவை சென்ட்ரல் பாலிடெக்னிக் அருகே உள்ள மைதானதுக்குக் கூட்டிச் சென்றாள். இடம் மாறி விஸ்மயாவை டிரைவர் சீட்டில் அமரச் செய்தாள்.

"சும்மா க்ளட்சை ரிலீஸ் பண்ணி, ஆக்சிலரேட்டரை ஸ்லைட்டா பிரஸ் பண்ணுங்க."

வண்டி நகர ஆரம்பித்தது. ஆனால் செகண்ட் கியர் மாற்ற முயற்சிக்கையில் 'பொக்'கென்று நின்றது. ஒரு மணி நேரத்தில் பதினைந்து முறை வண்டி நின்றது.

"மேடம்.. ஆட்டோ கியர்னு ஒண்ணு இருக்காமே. இந்த மாதிரி கியர் எல்லாம் மாத்தும் போது வண்டி ஆப் ஆகாதாமே. உண்மையா?"

"கரெக்ட் மேடம். ஆட்டோ கியர் சூப்பரா இருக்கும். அதுவும் நம்ள மாதிரி லேடீஸுக்கு ரொம்பவே கரெக்டாக இருக்கும். நீங்க கூட ஆட்டோ கியர் வாங்கியிருக்கலாமே. கொஞ்சம்தான் வெலை அதிகம். ஆனா இந்த மாதிரியெல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டியிருக்காது!"

நான் எங்கே கார் வாங்கினேன். ரவி கேட்டானா? இல்ல அப்பாதான் என்னைக் கேட்டாரா? அவருக்கும் இந்த விஷயம் தெரிஞ்ச்சுருக்குமே. அதுவும் 'சேப்பாயி' மாதிரி இப்படி ஒரு கலர். நான் வாங்கியிருந்தால் சூப்பரா கருப்புக் கலர்லே வாங்கியிருந்திருப்பேனே!

என் பெயர் விஸ்மயா - 4

என் பெயர் விஸ்மயா - 2 - (குறு நாவல்)

2015-10-24T07:43:00.007-07:00

என் பெயர் விஸ்மயா - 1

அனந்துவுக்குப் புதுமையாக ஏதாவது பண்ணிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும். இப்போது என்ன யோசனையென்றால் 10ஆம் தேதி வருகின்ற தன்னுடைய பிறந்தநாளுக்கு எதுவும் வாங்கிக் கொள்ளாமல், வீட்டில் உள்ள எல்லோருக்கும் ஏதாவது வித்தியாசமாக வாங்கிக் கொடுத்தால் என்ன?

வசுமதிக்கு ஒரு பெங்கால் காட்டன் புடவை. ரவிக்கு ஒரு கிரிக்கெட் பேட். பாவம் ரொம்ப நாளா ஒரு சொத்த பேட்தான் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். அப்பாவுக்கு ராசியிலே ஒரு ஜிப்பா. அமாவுக்கு ஒரு ரங்காச்சாரி புடவை. விஸ்மயாவுக்கு என்ன ட்ரெஸ்? நோ...நோ... இந்த முறை ட்ரெஸ் வெண்டாம். வித்தியாசமா ஏதாவது! ...கேமிரா?.... இல்ல ... இல்ல... ஹவ் அபௌட் எ மொபைல் போன்?

ஆபீசிலிருந்து கண்ணனை ஒரு கிரிக்கெட் பேட் வாங்கிக் கொண்டு வரச் சொல்லி விட்டான் அனந்து. அம்மாவுக்கும், அப்பாவுக்கும் ராசியில் ஜிப்பாவும், அம்மாவுக்கு ரங்காச்சாரியிலே புடவையும் நொடியில் வாங்கி முடித்தான். விஸ்மயாவுக்கு மொபைல் போன் வாங்க வெண்டும். எங்கு வாங்குவது? எப்படி வாங்குவது தெரியவில்லை. டி.வி ‘ஆட்’டில் வருமே அப்படி கைக்கு அடக்கமாக, குட்டியூண்டு... அந்த விளம்பரம் எடுத்தவன் ரொம்பக் கிரியேட்டிவிட்டி உள்ள ஆள்தான். அந்த வயசாளி டேபிளில் அமந்திருக்கும் பெண் தன்னைத் தான் கூப்பிடுவதாக எண்ணி கடைசியில் பஜ்ஜி ஆவாரே! அது சூப்பர் விளம்பரம்தான். ஆனால் ப்ரொடக்ட்?.... வசதியாக இருக்குமா? க்கு அடக்கமா இருக்கு. ஆனால் காதில் வைத்தால் ஒழுங்காகக் கேக்குமா? போன் பெரிசாக பெரிசாகத்தான் நன்றாகக் கேட்கும். அனந்து அவராக இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்.

அன்று மாலை எக்மோர் சென்றார். அல்ஸா மாலில் கேசட் ப்ளேயர், டால்கம் பவுடர், சோப்பு, கால்குலேட்டர், மொபைல் போன் போன்ற வெளிநாட்டுப் பொருட்கள் விற்கும் ஒரே கடை அந்தக் கடை. கால்குலேட்டர் சைஸில் இருந்த அந்த வெள்ளைக் கலர் மொபைல் போன் அவரைக் கவர்ந்தது.

"ஆஹா! இதில்தான் பட்டன்கள் எவ்வளவு பெரிசு, பெரிசா இருக்கு. வெய்ட் கொஞ்சம் அதிகம்தான். ஆனால் நெறைய நாள் உழைக்கும் போலத் தெரிகிறது. ஒரு பத்து நிமிட யோசனைக்குப் பிறகு, அந்தப் போனை எடுத்தார். கிப்ட் பேக் பண்ணச் சொன்னார். ஒரு வழியாக எல்லோருக்கும் கிப்ட் வாங்கியாச்சு.

அந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை அனந்துவின் வீட்டில் தீபாவளி கோலாகலம். அப்பாவுக்குக் ஜிப்பா, அம்மாவுக்கு ரங்காச்சாரி புடவை, வசுமதிக்கு பெங்கால் காட்டன், ரவிக்கு கிரிக்கெட் பேட், விஸ்மயாவுக்கு மொபைல் போன்….ஒரே கிப்ட் மயம்

"அப்பா! இது ரொம்ப அநியாயம். எனக்கு மட்டும் கிரிக்கெட் பேட். விஸுவுக்கு மட்டும் மொபைல் போனா? அது எவ்வளவு? என்னோடது எவ்வளவு?"

"ரவி! அப்பாவுக்குத் தெரியாதடா? எனக்கே ஒரு மொபைல் போன் கிடையாது. அப்பாவுக்குத் தெரியும். யார், யாருக்கு எப்ப என்னென்ன வாங்கித் தரணும்னு."

வசுமது ஆறுதலுக்காகச் சொன்னாளா, இல்லை, ஆற்றாமையால் சொன்னாளா?... தெரியவில்லை.

அத்தனை பேருக்கும் மொபைல் போன் மீது ஒரே கண். இந்த வீட்டில் அனந்து மட்டும்தான் மொபைல் போன் வைத்துக் கொண்டிருந்தான். இப்ப என்னடானா பன்னண்டாங் க்ளாஸ் படிக்கிற பொண்ணுக்கு மொபைல்.!

"அவ கோச்சிங் க்ளாஸ்…, அது, இதுன்னு போயிட்டு வந்துண்டிருக்கா. மொபைல் போன் ஒண்ணு இருந்தா சௌகர்யமா இருக்கும்மேன்னுட்டுத்தான்."

"அப்பா. விசூவோட ஒரு ப்ரண்ட்ஸுகிட்டெயும் மொபைல் போன் கிடையாது. எல்லோரும்தான் கோச்சிங் க்ளாஸ் போறாங்க. இவளுக்கு மட்டும் என்ன மொபைல் போன்?"

"ரவி, தொண, தொணன்னு கம்ப்ளைண்ட் பண்ணாம இரு. விஸு என்ன இருந்தாலும் நம்ம வீட்டுக்குக் கடைக்குட்டிதானே! அவளுக்கு இல்லாத கிப்டா என்ன?

மறு நாள் மொபைல் போனுடன் பெருமையாகச் ஸ்கூலுக்குச் சென்றாள் விஸ்மயா. கிளாஸ் முடியும் போது அப்பா கால் பண்ணினால் நன்றாக இருக்குமே! ப்ரண்ட்ஸ் முன்னால் மொபைல் போனை எடுத்து பேசலாமே! நினைத்த மறு நிமிடம் கால் வந்தது.

மொபைல் போனை எடுத்துப் பந்தாவாகப் பேசினாள் விஸ்மயா. ப்ரண்ட்ஸ் எல்லோரும் பொறாமையாகப் பார்த்தனர்.

"என்னடி இது மொபைல் போன்? சொல்லவேயில்லை!"

"புதுசுடி. எங்கப்பா தன்னோட பர்த்டேக்கு எனக்குப் பிரசன்ட் பண்ணினது."

"அது சரி... எப்படிடீ கால்குலேட்டரிலெல்லாம் போன் பேச முடியுது?"

" ஏய்.. என்ன சொல்றே?"

"ஆமாண்டி. உன்னோட மொபைல் போனைப் பாத்தா கால்குலேட்டர் மாதிரி இருக்கு. உண்மையாவே சொல்லு! இது மொபைல் போன் தானா?"

"ஏய், என்ன வெளயாடறியா? இது நிஜ மொபைல் போன் தான்."

"ச்சீ. மொபைல் போன்னா, உள்ளங்கைக்குள்ள அடங்கற மாதிரி இருக்க வேண்டாம். அந்த டி.வி ‘ஆட்’லே வர்ற மாதிரி."

"ஆமாம். வித்யா சொல்றதும் கரெக்ட்தான். அந்த மாதிரி குட்டியூண்டு, க்யுட்டாத்தானே மொபைல் போன் வேணும்னு ஆசைப்பட்டேன். அப்பா ஏன் எங்கிட்டே ஒரு வார்த்தை கூடக் கேக்கலை. கடைக்குக் கூட்டிக் கொண்டு போக வேண்டாம். அட்லீஸ்ட் ஒரு வார்த்தை எந்த மாடல் போன் வேணும்னு கேட்டிருக்கலாமே!"

என் பெயர் விஸ்மயா - 3

என் பெயர் விஸ்மயா - 4

என் பெயர் விஸ்மயா - 1 - (குறு நாவல்)

2015-10-24T07:21:00.000-07:00

என் பெயர் விஸ்மயா

(சி.சுந்தரராமன்)

"விசூ.. சீக்கிரம் ட்ரெஸ் பண்ணிண்டு வாடா.. கோயிலுக்கு வெயிலுக்கு முன்னாடி போயிட்டு வந்துரலாம்...."

"அம்மா.. இங்கே உள்ளே வா.. எனக்கு இதை எப்படி போடறதுன்னே தெரியலே!"

"என்னடி இது பெரிய விஷயமா? கவுனைப் போடற மாதிரியே போடு"

"அம்மா... இது அவுறாதுதானே? எனக்கு என்னமோ போல் இருக்கு"

"ஒண்ணும் அவுறாதுடா... சீக்கிரம் ஜாக்கெட்டையும் மாட்டு".

"அடியே. என் கண்ணே பட்டுடும் போல இருக்கு. பட்டுப் பாவாடை, பட்டுச் சட்டை.. தேவதை மாதிரி இருக்கடி. சீக்கிரம் போய் தாத்தா, பாட்டிக்கு நமஸ்காரம் பண்ணு. அப்பாவோட ஸ்கூட்டர்லே கிளம்பு. நானும் ரவியும் மொபெட்லே வர்றோம்."

வசுமதிக்குக்ப் பெண்ணை நினைத்துப் பெருமை பிடிபடவில்ல. ருக்மிணிப் பாட்டி மாதிரி சுருட்டையான முடி. வட்ட முகம். பொம்மை மாதிரிதான் இருக்கிறாள். அதிலும் இந்த ட்ரஸில். தானும் வேலைக்குப் போவது எவ்வளவு நல்லதாகப் போயிற்று. இல்லேன்னா இப்படி பத்தாவது பிறந்த நாளுக்கெல்லாம் பட்டுப் பாவாடையெல்லாம் நினைச்சுத்தான் பாக்க முடியுமா?"

"ஏய். விஸு. இது என்னடி ஜாக்கெட் கை இப்படி இருக்கு?"

"இதாண்டா பப் வெச்ச ஜாக்கெட். அம்மா ஸ்பெஷலா டெய்லர்கிட்டே தெக்கச் சொல்லியிருக்கான்னு நெனைக்கறேன்."

விஸ்மயா தாத்தா, பாட்டிக்கு நமஸ்காரம் செய்தாள். பாட்டி அப்பாவைக் கூப்பிட்டாள்.

"டே. அனந்தா…. கொழந்தய ஜாக்கிரதையா ஸ்கூட்டர்லே கூட்டிண்டு போ. பாவடை எல்லாம் போட்டின்ருக்கா. சரியா ஒக்காரத் தெரியாது!"

அனந்தராமன் விஸ்மயாவை கண் கொட்டாமல் பார்த்தான். தன் பெண் என்று இல்லை. விஸ்மயா உண்மையாகவே கொள்ளை அழகுதான். இன்னிக்கி பர்த்டே பேபி வேற. கேக்கணுமா. வசுமதியின் பட்டுப் பாவாடை செலக்ஷனைப் பார்த்து வியப்போ வியப்பு. நம்ம ரேஞ்சுலே இருக்ற யாரும் பத்து வயசுக் கொழந்தைகளுக்குப் பட்டுப் பாவாடையெல்லாம் எடுத்ததே இல்ல. வசுமதியின் சாமர்த்தியத்தினாலும், ரசனையாலும்தான் இதெல்லாம் முடிகிறது. மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் பாவாடை, மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டில் மாம்பழம் போல ஜொலித்தாள் விஸ்மயா. குழந்தையை பத்திரமாக கோயிலுக்குக் கூட்டிக் கொண்டு போயிட்டு வரணுமே என்று கவலைப்பட்டான் அனந்தராமன்.

"அப்பா,..அப்பா…, கொஞ்சம் நிறுத்து. சந்தர் மாமா கையை ஆட்டறார். நிறுத்தச் சொல்றார் போல இருக்கு."

"டே….. அனந்தா….. என்னடா. பாத்தும் பாக்காத மாதிரியே போற! கொழ்ந்தை சொன்னாத்தான் நிறுத்துவியாடா?"

"அதெல்லாம் இல்லடா; நிச்சியமாவே உன்னைச் சரியாப் பாக்கல."

"என்னடி விஸு. பட்டுப் பாவாடை சொக்கா எல்ல்லாம் அமக்களப்படறது"

"மாமா. எனக்கு இன்னிக்கி ஹாப்பி பர்த்டே மாமா.."

"இருடி.. கோந்தே. இதப் பிடி…. மேனி ஹப்பி ரிடர்ன்ஸ் ஆப் தி டே”…. பர்சைத் திறந்து இருபது ரூபாய்த் தாளை விஸ்மயாவின் கையில் திணித்தார் சந்தர் மாமா.

"இந்தாங்க மாமா. சாக்லேட்...."

கோயில் நடை சாத்தி விடப் பொகிறார்கள் என்று ஸ்கூ ட்டரை விரட்டினான் அனத்தராமன். வசுமதியும், ரவியும் அதற்குள் வந்து காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். வசுமதி பக்கத்தில் கொண்டை போட்டுக் கொண்டு, பெரிய கண்ணாடி அணிந்த மாமி.

"ராஜி, இவதான் என் பொண்ணூ விஸ்மயா. இன்னிக்கி பர்த்டே. அர்ச்சனை பண்ணலாம்னுட்டு வந்தோம்."

"ஹாய். ஹாப்பி பர்த்டே. ட்ரெஸ் சூ ப்பர் செலக்ஷன். பாவாடை மஞ்சளும் இல்லை. ஆரஞ்சும் இல்ல. சும்மா மாம்பழக் கலர்லே தகதகங்க்றது. நீயே செலக்ஷன் பண்ணினியா?"

"ராஜி, அவளுக்கு என்னடி தெரியும்? நானும், மாமியாரும்தான் போன வாரம் நல்லிலே போய் வாங்கினோம். ‘பப்’ கை மாமியாரோட ஐடியாதான். எப்டி இருக்கு?

"சூப்பர்!.... விஸ்மயா அதிர்ஷ்டக்காரிதாதனடி. உன்ன மாதிரி ஒரு அம்மா கிடைக்க. அப்புறம்.... திருஷ்டி சுத்தி போடச் சொல்லு. ஸ்கூல்ல யாரும் பட்டுப் பாவாடையெல்லாம் போட்டுண்டு வர மாட்டா. எல்லாம் சீட்டிப் பாவாடைலேதான் வருவா. ஒரு கண்ணு மாதிரி இருக்காது."

பிறந்த நாள் அன்றைக்கு மட்டும் யூனிபார்ம் போடத் தேவையில்லை. எந்த ட்ரெஸ்ஸும் போடலாம். விஸ்மயா ஸ்கூலுக்குச் சென்றவுடன், கிளாஸ்மேட்ஸ் எல்லோரும் "ஹாப்பி பர்த்டே" பாடினார்கள். கிளாஸ் டீச்சர் வந்தவுடன் மறுபடியும் ஒரு முறை. வழக்கமாக இது மாதிரியெல்லாம் நடக்காது. பட்டுப் பாவாடை போட்டு வந்த மாணவிக்குத் தனி மரியாதை தர வெண்டும் என்று நினைத்திருப்பார் போலிருக்கிறது.

முதல் இரண்டு பீரியட் முடிந்தவுடன் கிளாஸ் டீச்சர் ஆண்டு விழா ஒத்திகைக்காக ஒவ்வொரு குரூப்பையும் பிரித்து அனுப்பினார். ரெட் ஹவுஸ், க்ரீன் ஹவுஸ், எல்லோ ஹவுஸ், ப்ளூ ஹவுஸ் எல்லோரும் பிரிந்து செல்லத் துவங்கினார்கள்.

"ஏய். விஸ்மயா!. நீ எங்க ப்ளூ ஹவுஸ்தானே? அப்புறம் எப்படி மஞ்சள் கலர் ட்ரெஸ் போட்டிருக்கே?

"அதுவா? எனக்கு பர்த்டே அதனாலதான்!"

"அதனாலென்ன? நீ ப்ளூ கலர் பாவாடை வாங்கியிருக்கலாமில்லே?"

"கரெக்ட். அகிலா சொல்வது கரெக்ட். எனக்குப் ப்ளுதானே பிடிச்ச கலர். சீட்டிப் பாவாடை வாங்கினாலும் ப்ளூ கலர்லேதானே வாங்கணும்னு நெனச்சோம். ஆனா அம்மா மஞ்சக் கலர்லே பட்டுப் பாவாடையல்லவா வாங்கியிருக்கா. மறுபடியும் ப்ளு கலர் பாவாடை வேணும்னு கேட்டா திட்டுத் தானே விழும்!

என் பெயர் விஸ்மயா - 2

என் பெயர் விஸ்மயா - 3

என் பெயர் விஸ்மயா - 4

அந்தரத்தில் ஒரு ஆராய்ச்சி

2015-09-02T01:01:00.002-07:00

https://soundcloud.com/simulation-s/andharathil-oru-aaraichi

உங்களால் கிட்டத்தட்ட நானூறு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலுள்ள ஒரு பொருளை பைனாகுலர் அல்லது தொலைநோக்கி இல்லாமல் வெறும் கண்ணால் பார்க்க முடிந்திருக்கின்றதா? என்னால் முடிந்திருக்கின்றது. என்னால் பார்க்க முடிந்ததென்றால் அது உங்களாலும் முடியுமே! அது என்ன பொருள்? எங்கு எப்படிப் பார்ப்பது? அதுதான் விண்வெளியில் பறந்து கொண்டிருக்கும் இண்டர்நேஷனல் ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன் எனப்படும் சர்வதேச விண்வெளி நிலையம்.

இந்த சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் பூமியிலிருந்து சுமார் 410 கிலோமீட்டர் உயரத்தில் விண்வெளியில் பூமியினை ஒரு நாளைக்கு 15 தடவை சுற்றி வருகின்றது. இது பூமியை ஒரு முறை சுற்றி வர 91 நிமிடங்கள் ஆகிறது. 450 டன் எடையுடைய இந்த செயற்கைக் கோளை இரவுப்பொழுதில் நாம் இருந்த இடத்தில் இருந்து வெறுங் கண்ணால் பார்க்க முடியும் என்றால் ஆச்சரியமாக உள்ளது அல்லவா?

உலகின் வலிமை மிகுந்த நாடுகள் என்று வர்ணிக்கப்படும் அமெரிக்கா, ரஷ்யா ஆகிய நாடுகள் தங்களுக்கென்று பிரம்மாண்டமான விண்வெளி நிலையங்களை வானில் அமைத்திருந்தன. ஆனால் விண்வெளி ஆராய்ச்சி செய்ய விரும்பும் ஒவ்வொரு நாடும் அமேரிக்கா மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய நாடுகளைப் போல செலவழிக்க முடியாதல்லவா? எனவே கனடா, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா போன்ற பல நாடுகள், அமெரிக்கவுடனும், ரஷ்யாவுடனும் இணைந்து ஆய்வு செய்யும் நோக்கில், கூட்டாக சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் அமைக்க முடிவு செய்தன. கிட்டத்தட்ட 100 பில்லியன் டாலர்கள் மதிப்பு கொண்ட இந்த சர்வதேச விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையம் பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் கல்வி வளர்ச்சிக்கான ஆராய்ச்சிகள் செய்ய பயன்படுத்த வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.

‘ஸ்பேஸ் ஷிப்ஸ்’ எனப்படும் விண்வெளிக் கப்பல்கள் மூலம், பத்து ஆண்டுகள் தொடர்ந்து இதற்கான பாகங்கள் விண்வெளிக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. ஆரம்பத்தில் விண்வெளியின் பாகங்கள் தானியங்கி கருவிகள் மூலம் ஆட்களின் உதவி இல்லாமலே பொருத்தப்பட்டன. பிறகு இந்த நிலையத்தை கட்டுவதற்கான பொருட்களை விண்வெளி வீரர்கள் முப்பது முறை விண்வெளிக்குச் எடுத்துச் சென்று இந்தப் பாகங்களை ஒவ்வொன்றாக வெற்றிகரமாக ஒன்றிணைத்து உருவாக்கினார்கள்.

2000ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த சர்வதேச விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் பல்வேறு நாடுகளை சேர்ந்த விண்வெளி வீரர்கள் தங்கியிருந்து விண்வெளி ஆராய்ச்சிப் பணிகளை செய்து வருகின்றார்கள். இது வரை 15 நாடுகளைச் சேர்ந்த 200க்கும் மேற்பட்ட விண்வெளி வீரர்கள் இந்த ஆராய்ச்சிகளில் பங்கு பெற்று வந்திருக்கிறார்கள். இந்த விண்வெளி வீரர்கள் அவர்களது விண்வெளிப் பயணத்தின் போது சராசரியாக ஐந்தரை மாதங்கள் தங்கி ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்வார்கள். ஏற்கனவே இருந்த வீரர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பிறகு பூமி திரும்பி விடுவார்கள்.

சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு மருத்துவர்கள், பொறியாளர்கள், உயிரியல் அறிஞர்கள், புவியியல் அறிஞர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், பல்துறை வல்லுநர்கள் எனப் பலரும் விண்வெளி வீரர்களாகச் சென்றிருக்கின்றனர். இவர்கள் பல மாதங்கள் தங்கி விண்வெளியில் ஆய்வு செய்கின்றனர். மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வுகளின் முடிவுகளும், புதிய கண்டு பிடிப்புகளும் தொகுக்கப்பட்டு ஒவ்வொரு மாதமும் வெளியிடப்படுகின்றது. இது சர்வதேச சமூகத்திற்கும், கல்வி வளர்ச்சிக்கும் உதவுகின்றது. கல்லூரியில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு சர்வதேச நிலையத்தில் செய்யப்படும் ஆய்வுகள் பற்றி விளக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தில் அமைந்துள்ள மாபெரும் சோலார் பேனல்கள் மூலம் சர்வதச விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையத்திற்கு மின்சக்தி கிடைத்து வருகின்றது. இருளில் பிரகாசமாய்த் தெரியும் நிலவிற்கு அடுத்தபடியாக பிரகாசமான பொருளாக சர்வதேச விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையம் விளங்குகின்றது. அதன் காரணமாகவே சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தினை பைனாகுலர் அல்லது தொலைநோக்கி இல்லாமல் நம்மால் வெறும் கண்ணால் கூடப் பார்க்க முடிகின்றது. குறிப்பிட்ட திசையில், குறிப்பிட்ட நேரத்தில் பூமியிலிருந்து இதனைக் காண முடிகின்றது. அது 2 முதல் 5 நிமிடங்கள் வரை மட்டுமே கண்ணுக்குத் தெரியும். வானம் மேக மூட்டம் இல்லாமல் இருக்கும் சமயத்தில் மட்டுமே இதனைக் காண முடியும். சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் மிகப் பிரகாசமான பொருளாக வானில் தெரியும். இந்த நிலையம் அந்தி சாயும் மாலைப்பொழுதில் லேசான இருட்டில் மேற்கிலிருந்து கிழக்காக நோக்கிச் செல்வதை நம் கண்ணால் பார்க்க முடியும்

உங்களது இடத்திலிருந்து வானின் எந்தத் திசையில் சரியாக எத்தனை மணிக்கு இது வானில் செல்லும் என்பதை அறிவதற்கு அமெரிக்க விண்வெளி நிறுவனமான நாசாவின் இணையத் தளத்தில் விபரங்களைப் பெறலாம். நாசா குறிப்பிட்ட நாளில், குறிபிட்ட நேரத்தில், வீட்டின் மொட்டை மாடிக்கோ அல்லது ஒரு பரந்த மைதானத்திற்கொ சென்று உங்களால் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தினை வெறுங் கண்ணால் பார்க்க முடியும்.

2015 ஜூன் மாதம் 19ஆம் தேதி “ஆல் இண்டியா ரேடியோ சென்னை வானொலியில்” ஒளிபரப்பான எனது அறிவியல் பேச்சு.

- சிமுலஷன்

உய்விக்க வந்த உயவு எண்ணெய்

2015-09-02T00:12:00.000-07:00

https://soundcloud.com/simulation-s/uyvikka-vandha-uyavu-ennai

"க்ரீச்...க்ரீச்...க்ரீச்...", என்று சத்தம் போட்டுக் கொண்டே வந்த சைக்கிளை வீட்டில் கொண்டு வந்து நிறுத்தினேன்.

"சுந்தர், அந்த ஆயில் கேனை எடுத்து ரெண்டு சொட்டு எண்ணெய் விடப்பா. ரொம்ப சத்தம் வருது."

அப்பா சொன்னபடியே, ரெண்டு சொட்டு எண்ணேய் விட்டேன். க்ரீச் சத்தம் மாயமாய் மறைந்து விட்டது. சிறுவனாக இருந்த எனக்கு 'இது என்ன மேஜிக்?" என்று புரியவில்லை. பிறகு பெரியவனான பின்னர்தான் புரிந்தது அது Lubricating Oil எனப்படும் உயவு எண்ணேய் என்றும், அது உராய்வினைக் குறைக்கப் பயன்படுவது என்றும்.

இரண்டு பொருட்கள் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து இயங்கும்போதும், உரசும் போதும், உராய்வு ஏற்படுகின்றது. அதன் விளைவாக வெப்பம் ஏற்படுகின்றது. நீங்கள் உங்கள் கைகளைக் குவித்து வைத்துக் கொண்டு வேகமாக உரசிப் பாருங்கள். அப்போது வெப்பம் உண்டாவதை உணருவீர்கள். ஒரு எஞ்சினிலோ, பலவித பாகங்கள் வெகு வேகமாக இயங்குகின்றன. ஒரு சிலிண்டரில் ஒரு பிஸ்டன் இயங்குவதாக இருக்கட்டும். அல்லது இரண்டு பற்சக்கரங்கள் ஒன்று கூடி இயங்குவதாக இருக்கட்டும். அல்லது இரு பற்சக்கரங்கள் ஒரு செயின் மூலம் இயங்குவதாக இருக்கட்டும். அப்போது உண்டாகும் வெப்பம் வெகு அதிகமாக இருக்கும். உராய்வின் காராணமாக வெப்பம் மட்டும் உண்டாவதில்லை. சப்தமும் உண்டாகின்றது. மிக முக்கியமாக உரசும் பொருட்களின் தேய்மானமும் ஏற்படுகின்றது.

இப்படிப்பட்ட தேய்மானம், வெப்பம், சப்தம் ஆகிய பாதிப்புகளிலிருந்து பொருட்களை, குறிப்பாக வெகு வேகத்தில் இயங்கும் என்ஜின்களை உய்விக்க வந்த பொருளே Lubricating Oil எனப்படும் உயவு எண்ணெய் ஆகும். ஆகவே உயவு எண்ணெயின் தலையாய நோக்கம் உராய்வினைக் குறைத்து பொருட்சேதத்தினையும் குறைப்பதாகும். அடுத்த நோக்கம் உராயும் போருட்களுகிடையே ஏற்படும் வெப்பத்தையும், சப்தத்ததையும் குறைப்பதாகும். சில சமயம் தேய்மானத்தினால் எற்படும் கசடுகளை அகற்றுவதும் கூட உயவு எண்ணெயின் பயனாகும்.

உயவு எண்ணெய் பல்வேறு குணங்களிலும், பல்வேறு ரகங்களிலும் கிடைக்கின்றன. உதாரணமாக உங்களது இரு சக்கர வாகனத்திற்கு பெட்ரோலுடன் சேர்த்துப் போடும் எஞ்சின் ஆயில் என்பது வேறு. கியர் பாக்ஸிற்குப் போடும் ஆயில் என்பது வேறு. பயன்படுத்தப்படும் தேவைக்கேற்ப இந்த எண்ணெய்களின் விஸ்காசிடி எனப்படும் பாகுத்தன்மை வேறுபடும். கனரக என்ஜின்களுக்கு அதிகமான பாகுத்தன்மை கொண்ட எண்ணெய் தேவைப்படும்.

நீங்கள் பெட்ரோல் பங்க்கிற்கோ அல்லது பராமரிப்புப் பணிமனைக்கோ சென்று, உயவு எண்ணெய் வாங்கும்போது அதன் விலையினைக் கவனித்திருப்பிர்கள். “இது என்ன பெட்ரோலின் விலையினை விட உயவு எண்ணெயின் விலை அதிகமாக இருக்கின்றதே!” என்று வியந்திருப்பீர்கள். பெட்ரோல், டீசல், கெரசின், உயவு எண்ணெய் எல்லாமே எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலையில் கச்சா எண்ணேயினை வடித்தெடுத்து, சுத்திகரிப்பு செய்யும் போது கிடைக்கும் பொருட்கள்தான். ஆனால் உயவு எண்ணெயின் விலை மட்டும் அதிகம். அது ஏன்? அரசாங்கத்தின் கொள்கை முடிவின் காரணமாக டீசல், கெரசின் போன்ற பொருட்கள் சற்று விலை குறைவாகக் கிடைக்கும். ஆனால் உயவு எண்ணெயின் விலை மார்க்கெட்டிங் கம்பெனிகளினால், உற்பத்திச் செலவின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப் படுபவை. ஆலையில் பல்வேறு கட்டங்களுக்குப் பிறகு கிடைப்பதாலும், அதில் ‘அடிடிவ்ஸ்’ எனப்படும் பல்வெறு சிறப்பு வேதிப் பொருட்கள் சேர்க்கப்படுவதாலும் உயவு எண்ணெயின் உற்பத்திச் செலவு மிக அதிகம். அதனால்தான் அது அதிக விலைக்கு விற்கப்படுகின்றது.

ஆனால் உயவு எண்ணெயின் மகத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்ட ஒரு மெக்கானிக்கல் எஞ்சினியரோ அல்லது கெமிகல் எஞ்சினியரோ அதன் பயன்பாட்டில் எந்த வித சமரசம் செய்து கொள்ள மாட்டர்கள். குறிப்பிட்ட கால அளவுகளில், என்ஜினில் இருக்கும் உயவு எண்ணெயின் அளவினையும், தரத்தினையும் சோதனை செய்து, தேவைப்பட்ட அளவு நிரப்பிக் கொள்வார்கள். அல்லது பழைய எண்ணேயினை முழுவதுமாக வடித்து விட்டு, புதிய உயவு எண்ணெயினை மாற்றிக் கொள்வார்கள். சரியான அளவில் நிரப்படும் தரமான உயவு எண்ணெய் எஞ்சினது வாழ்நாளை அதிகரிக்கும்.

நீங்கள் இரு சக்கர வாகனமோ அல்லது நான்கு சக்கர வாகனமோ வைத்திருக்கின்றீர்களா? வாகனம் வாங்கிய பின்னர் பணிமனையில் இலவசப் பராமரிப்பு முடித்து வெகு நாட்களாகி விட்டதா? உங்களது வாகனத்தின் உயவு எண்ணெயின் அளவு, அதன் தரம் ஆகியவை குறைந்திருக்கலாம். நேரம் கிடைக்கும்போது பணிமனைக்குச் சென்று அவற்றைப் பரிசோதித்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் எஞ்ஜின்களில், உராய்வினக் குறைத்து அவற்றினை உய்விக்க வந்தவை உயவு எண்ணெயாகும்.

ஜூன் மாதம் 18ஆம் தேதி ஆல் இண்டியா ரேடியோ சென்னை வானொலியில் ஒளிபரப்பான எனது அறிவியல் பேச்சு

- சிமுலேஷன்

உயிர் நிலம் - மேலாண்மை பொன்னுசாமி - நூல் விமர்சனம்

2015-07-31T05:18:00.000-07:00

கடந்த 28ஆம் தேதி, தமிழ் புத்தக நண்பர்கள் சார்பில் நடத்தப்பட்ட 15ஆவது மாதாந்திரக் கூட்டத்தில், திரு. மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி அவர்களின் "உயிர் நிலம்" நாவலை ஆய்வு செய்து விமர்சன உர கொடுத்தேன். நிகழ்ச்சி நடந்த இடம் "டேக் மையம்", நாரத கான சபா எதிரில், டி.டி.கே. சாலை. நிகழ்ச்சியின் முழு விடியோ வடிவம் இங்கே.

உரையின் எழுத்து வடிவம் இங்கே:-

1. துவக்கம்

கடந்த 14 மாதங்களாக நூல் விமர்சனம் செய்ய “புகழ் பெற்றவர்களே” நூல் விமர்சகர்களாக அழைக்கப்பட்டிருந்த இந்த மேடையில், என்னையும் நூல் விமர்சனம் செய்ய அழைக்க முன் வந்த “தமிழ்ப் புத்தக நண்பர்களின்” அமைப்பளர்களுக்கு, குறிப்பாக திரு.சாருகேசி அவர்களுக்கு எனது நன்றி கலந்த வணக்கத்தினைக் கூறிக் கொண்டு, பெருமதிப்பிற்கு உரிய மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்களின் "உயிர் நிலம்" நாவலை விமர்சனம் செய்வதில் இங்கே பெரும் மகிழ்ச்சி கொள்கின்றேன்.

2. நூற்குறிப்பு

நூல் விமர்சனத்திற்குள் இறங்குவதற்கு முன்பாக நூல் பதிப்பு பற்றி ஒரு சில வார்த்தைகள் கூற விரும்புகின்றேன். இந்த நூலினைப் பதிப்பித்தவர்கள், நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் (பி) லிட்; முதற் பதிப்பு வெளி வந்தது ஜூலை, 2011; மொத்தப் பக்கங்கள் 540; அத்தியாயங்கள் 62; விலை – ரூ. 270/. இந்தப் பதிப்பைப் பற்றி குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் அதன் அச்சு நேர்த்தியினைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வெண்டும். கண்ணை உறுத்தாத வகையில் இடைவெளிகள் விட்டு வயதானவர்களும் கூட எளிதில் படிக்கும்படி அச்சிட்டுள்ளார்கள்,

3. கரு – களம்

இந்த நாவலின் முக்கியக் கருத்து என்னவென்றால் அது மரபு சார்ந்த விவசாயம் மற்றும் நவீன விவசாயம், இவை இரண்டுக்குமிடையே உள்ள போராட்டம். நிலத்தில் உழைப்பைப் போட்டுப் பணம் எடுக்க நினைத்தால், கண்டிப்பாகப் பலன் கிடைக்கும். லாபம் வரும். ஆனால் நிலத்தில் பணத்தைப் போட்டுப் பணம் எடுக்க நினைத்தால் கஷ்டமும் ஏற்படும், நஷ்டமும் ஏற்படும். இதுதான் நாவலின் முக்கியக் கருத்து.. மேலும் உழைப்பு மற்றும் சோம்பேறித்தனம், சிக்கனம் மற்றும் ஊதாரித்தனம் ஆகியவறிற்கு இடையேயான வேறுபாடுகள், விவசாயி மற்றும் வியாபாரி, ஆகியோருக்கு இடையேயான வேறுபாடுகள் ஆகியவற்றையும் மறை பொருளாகக் காண்பிக்கின்றார் ஆசிரியர்.

எனக்குத் தெரிந்த வரையில் பெரும்பாலும் விவசாயத்தைப் பற்றி யாரவது பேசினால் அது நஞ்சை விவசாயத்தைப் பற்றித்தான் இருக்கும். புஞ்சை விவசாயம் என்றால் அது வெறும் மானம் பார்த்த பூமியில் பயிர்கள் தாமாகவே விளையும் என்றுதான் நான் எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் “புஞ்சை விவசாயம் என்றால் அது மட்டும் சும்மா வந்து விடாது; அதற்கும் அரும்பாடுபட்டாக வேண்டும் என்பதனை வெகு ஆழமாக விளக்கியுள்ளார் இந்த நாவலில்.

உயிர் நிலத்தின் கதை நடக்குமிடம் சிவகாசி அருகே உள்ள திருவேங்கடம் என்ற ஒரு நகரம். அல்லது கிராமம் என்றும் சொல்லலாம் அருகே உள்ள ஊர்களான சத்திரப்பட்டி, குலசேகரங்கோட்டை, சாத்தூர், இருக்கண்குடி ஆகிய ஊர்களும் கதையில் இடம் பெறுகின்றன.

4. கதை மாந்தர்கள்

இப்போது கதை பிரதான மாந்தர்களைப் பற்றிப் பார்ப்போம். பரமசிவம் ஒரு விவசாயி. அவரது மனைவி காமாட்சி. அவளும் விவசாயிதான். பரமசிவத்தின் மச்சான் முறையான அருஞ்சுனை. இவர் ஒரு மளிகைக் கடை வைத்திருக்கின்றார். பிறகு பரமசிவத்தின் மூத்த மகன் அழகேசன் மற்றும் இளைய மகன் முருகேசன். இது தவிர ஈஸ்வரி, ராசாத்தி, செண்பகம் ஆகிய பெண் பாத்திரங்கள். திருமணத்திற்கு முன்பு ராசாத்தியுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததைத் தவிர, மூத்த மகன் அழகேசனைப் பற்றி குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி இல்லை. அப்பா பேச்சை கேட்டுக் கொண்டு நடப்பவன். மரபிலே வந்தவன். முருகேசனும் அண்ணன் அழகேசனைப் போலவே, திருமணத்திற்கு முன்னரே ஒரு பெண்ணுடன், அதாவது செண்பகத்துடன் தொடர்பு உள்ளவன். இவர்களில் முக்கியமான மூன்று பாத்திரங்களைப் பற்றி மட்டும் சற்று விளக்கமாகக் கூற விரும்புகின்றேன்.

4.1. பரமசிவம்

இவர்தான் உயிர் நிலத்தின் கதாநாயகர் அல்லது முதன்மையாளர். நல்லவர். அசுர உழைப்பாளி. கை சுத்தம். வாய் சுத்தம். நாணயத்துலே சத்தியவந்தன். பாசம் உள்ளவர். மனைவியை நேசிக்கிறவர். மண்ணை நேசிக்கிறவர். மாட்டைக் கூட தோழனாக நினைக்கிறவர். சம்பாதித்திருக்கிறார். உழைப்பின் முலமாக விவசாயத்தை மதிப்புக்குரியதாக்கிறார். விவசாயம் செய்து, வீடும் காடுகரையும் வாங்கலாம் என்று நிருபிக்கிறவர். பாராட்டுக்கும், வணக்கத்துக்கும் உரியவர். ஒளிவு மறைவில்லாத பேச்சு; உலகத்தையே ஜெயித்து விடலாம் என்கிற நம்பிக்கை வீச்சு உடையவர்.

4.2. காமாட்சி

இவள் பரமசிவத்தின் மனைவி. பாடுபடறதிலே ராட்சசி. உழைப்பாளி. பெரிய பணக்கார வீட்டுக்காரி என்ற மமதையில் வீட்டுச் நிழல் செடியாகாதவள். காட்டு வெயிலில் பச்சயம் உண்டு வளர்ந்தவள். உழைப்பால் பொருளையும் அழகையும் படைத்தவள். கணவன் மனம் குளிர்ந்த வேளையில், குடும்பத்துக்கு எது நல்லதோ, அதனைப் பக்குவமாகப் பேசி சாதிப்பதில் சாமர்த்தியசாலி. கணவனுக்கு மதி சொல்ற மந்திரி. இந்த "மதி சொல்ற மந்திரி" என்ற பதம் அடிக்கடி இடம் பெறுகின்றது. கடந்த ஒரு மாதமாக இந்த நாவலைப் படித்து வந்த விளைவோ என்னவோ தெரியவில்லை. நான் கூட, இப்போதெல்லாம், என மனைவி ஏதாவது ஒரு உருப்படியான நல்ல யோசனை சொன்னால், அவளை "மதி சொல்ற மந்திரி" என்று சொல்ல ஆரம்பித்துள்ளேன்.

4.3. முருகேசன்

இவன்தான் பரமசிவத்தின் இளைய மகன். கதையில் எதிர்ச்செயலாற்றுகின்ற வில்லன் என்றும் சொல்லலாம். இவன் முகத்தில் மாறிமாறி சோப்புப் போட்டுக் கழுவித் துடைத்த பளபளப்பு. படிப்பின் வாசம், நடை உடை பாவனையில். நாசூக்குப் பேர்வழி. படித்த ஆபீசர் போன்ற நுணுக்கமாகவும், மென்மையாகவும், நிதானமாகவும் உண்ணுகின்றவன். வீடெல்லாம் கம்பஞ் சோற்றை சாப்பிட, இவனுக்கு மட்டும் நெல்லுச் சோறு. அம்மா கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்க திண்ணையில் படுத்துக் கொண்டு சாண்டில்யனின் "கடல்புறா" நாவலை வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறவன். உழைப்பதை வீண்வேலை என்று இகழ்ச்சியாக எண்ணுபவன். சட்டை மடிப்பு கலையாமல், பொட்டு வியர்வை வழியாமல் விவசாயம் செய்ய நினைப்பவன். இவன் இவ்வாறு இருக்கவும் காரணங்கள் உள்ளன. சிறுவயதில் அப்பாவின் முடிவுகளால் ஏற்பட்டால் சில கசப்பான சம்பவங்களே அவனை அவருக்கு எதிராக செயல்பட வைக்கின்றன.

நிலத்திலே உழைக்காமல் பணம் போட்டு பணம் எடுக்க நினைக்கும் முகேசனுக்கும், அதே நிலத்தில் உழைப்பை மட்டுமே பிரதான முதலீடாகக் கொண்டு பணம் பண்ணும் அவன் தந்தை பரமசிவனுக்கும் இடையே நடைபெறும் போராட்டம்தான் உயிர் நிலத்தின் கதை.

5. கதையின் பரிமாணங்கள்

மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்கள் ஒரு விவசாய பாரம்பரியத்தில் வந்தவர் என்பதால் அவர் இந்தக் கதையினை எப்படி உழுதுள்ளார் என்று காட்ட விரும்புகின்றேன். அவர் அகலமாகவும் உழுதுள்ளார். ஆழமாகவும் உழுதுள்ளார். நாவலுக்கு வளம் சேர்க்கும் வண்ணம் சிறந்த உவமை, உருவகங்கள், சொலவடைகள், வட்டார வழக்குகள், நனவோடைகள் ஆகியவற்றினை இயற்கை உரமாக இட்டு நாவலுக்கு வளம் சேர்த்துள்ளார். உவமைகள்தான் இங்கே ஆவாரங்கொழை; உருவகங்கள்தான் இங்கே கொளுஞ்ச்சிக் கொழை.

5.1. அகலம்

முதலில் எத்தனை அகலமாக உழுதிருக்கின்றார் என்று பார்ப்போம். அதாவது எத்தனை விஷயங்களை விவரித்துள்ளர் என்று பார்த்தால் மலைப்பாக இருக்கிறது. ஆட்டு குட்டி வளர்ப்பது, ஆட்டுக் கிடை போடுவது, உன்னி பொறுக்குவது, எரு உரம் தயாரிப்பது, கலப்பை உழுவது, களை எடுப்பது, கமலை ஓட்டுவது, கம்பு குத்துவது, கடன் வாங்குவது, கொழை அறுப்பது, சண்டு பொறுக்குவது, செயற்கை உரம் இடுவது, டக்கர் ஓட்டுவது, தொழுவம் பராமரிப்பது, பருத்தி எடுப்பது, பருத்திப்பால் அரைப்பது, பாத்தி கட்டுவது, புளிச்ச நார் கயிறு தயாரிப்பது, பூச்சிக்கொல்லி மருந்து அடிப்பது, மாடு வளர்ப்பது, வண்டல் மண் அடிப்பது, விளைபொருள் விற்பது. ஸ்ஸ். அப்பா! சுமார் 560 பக்கங்கள் கொண்ட "உயிர் நிலத்தினைப்" படித்துவிட்டு வந்தவுடன் நமக்கே விவசாயத் துறையில் ஒரு கிராஷ் கோர்ஸ் முடித்து விட்டு வந்த ஒரு முழுமையான உணர்வு ஏற்படுகின்றது.

இது தவிர ஜார்கன்ஸ் என்று சொல்லக்கூடிய துறை சார்ந்த கலைச் சொற்கள் பல தெரிந்து கொள்கின்றோம். யூரியா, பொட்டாஷ், டி.ஏ.பி, என்.பி.கே காம்ப்ளக்ஸ் உரங்கள், பூச்சிக் கொல்லி மருந்துகளான மோநோகிராப்ட்ஸ், எண்டோ சல்பான், மோனாசில், டெஸிஸ், எக்காலக்ஸ் இவையெல்லாம் படிக்கின்ற நமக்கு அத்துபடியாகின்றது.

அதற்காக உயிர் நிலம் நாவல் வெறும் விஷய தானம் செய்யும் ஒரு அகராதி அல்ல. மனித மனங்கள், உறவுகள், பாசம், நேசம், கோபம், தாபம், வெறுப்பு, கண்டிப்பு, கேலிகள், கிண்டல்கள் ஆகிய உணர்ச்சிகள் பீரிட்டெழும் ஒரு செழுமையான நிலம். காமமும் இங்கே விதிவிலக்கல்ல.

5.2. ஆழம்

அடுத்து அவர் எப்படி ஆழமாக உழுதிருக்கின்றார் என்று பார்ப்போம். அதாவது அவர் ஒரு விஷயத்தினை எடுத்துக் கொண்டால் எவ்வளவு ஆழமாகச் செல்கிறார் என்று பார்த்தால் அதுவும் பிரமிப்பாகவே இருக்கின்றது. உதாரணமாக காமாட்சி கம்பு தானியத்தினை உரலில் இட்டு அதனை சோறாக்கும் ஒரு காட்சி. ஒரு நூல் ஆசிரியரால் இதனைப் பற்றி எத்தனை வரிகள்தான் எழுத முடியும்? ஆனால் இவர் எழுதியுள்ள விவரணங்களைக் கவனியுங்கள்.

“நாட்டுக் கம்பு தூசி, துப்பட்டி, கொம்மை இல்லாமல் புடைத்து, குத்துரலில் போட்டு காமாட்சி பருவட்டாகக் குத்தினாள். நாட்டுக் கம்பில் இருக்கிற சொச்சமிச்ச கொம்மை இணுக்குகள் வெளியேறிவிடும். மறுபடியும் சுளகில் அள்ளிப் போட்டு, புடைத்து எடுப்பாள். சுத்தமாகப் புடைத்த பிறகு கம்பின் நிறமே மாறி விடும். பரிசுத்தமான கம்பு. மறுபடியும் குத்துரலில் போட்டு, லேசாக தண்ணீர் விட்டு உலக்கை போடுவாள். கை மாற்றி உலக்கை போடுவதில் காமாட்சி கெட்டிக்காரி. இடக்கையால் உயர்த்திக் கீழே விட்ட வேகத்தில் வலது கைபற்றும். உலக்கையைப் பற்றிய வேகத்தில் உயர்த்திக் கீழே "ணக்" கென்று இறக்குவாள். கம்புகள் குலுங்கும். குலுங்குகிற கம்புகள் உரலை விட்டு வெளியே துள்ளாமலிருக்க... வட்டமான உறைப்பெட்டியை வைத்திருப்பாள். அது குத்துரலுக்கு தொப்பி வைத்த மாதிரி இருக்கும்.

உலக்கை மேலும் கீழுமாக இறங்க, இறங்க நொறுங்க ஆரம்பிக்கும். சலங்கை சலங்கையாக மணிமணியாக உடைசலாகிற கம்பு, மெல்ல மாவு நொறுங்கலாக மாறும்.

ஓங்கி ஓங்கி உலக்கை போட வேண்டும். தோள்பட்டை இரண்டும் கடுகடுக்கும். ஒரு காலைப் பின்வைத்து, மறு காலை முன்வைத்து சற் றே குனிந்த நிலையில் கனத்த உலக்கையை உயர்த்தி... உயர்த்தி,,, அழுத்தமாகத் தாழ்த்த வேண்டும்.

உயர்த்திய உலக்கையை தாழ்த்தி உரலில் போடுகிற போதெல்லாம். "ஸ்ஸோய்...ஸ்ஸோய்..." என்று குனிந்து நிமிர்கிற அசைவுக்குறிய ரிதத்துடன் சத்தம் கொடுப்பாள்"

அது வெறும் சத்தமல்ல. மூச்சிரைப்பும், நெஞ்சு மூச்சுத் திணறலும் நேராமலிருபதற்காக... வாய் வழியே விடுகிற பெ மூச்சுகள்.

குத்தக் குத்த... மாவு நொறுங்க நொறுங்க... ஒரு சிரங்கை தண்ணீர் விட... மாவு அடை, அடை யாகக் குமுறும்.

நெறுநெறுப்பில்லாமல் மை மாதிரி மாவு மாறி விடும். ஓங்கி ஓங்கி உலக்கையைக் கை மாற்றிக் கை மாற்றிப் போடப் போட...வியர்வை ஊற்றும். செவியோர மயிர்க்கற்றையெல்லாம் "தொப், தொப்"பென்று நனையும். ஜாக்கெட்டெல்லாம் நீர்க்காடு. முழங்கை மடிப்புக்களில் வியர்வைக் காடு.

அப்படிக் குத்திஎடுத்த கம்பு மாவை ஏற்கெனவே கொதித்துக் கிடக்கிற உலைப்பானையில் அள்ளிபோட்டு உப்பையும் அளவுப்படி போட்டு... உலையை மூடினால்....

தளதளவென்று கொதிக்கிற சத்தம். நீரும் மாவும் சேர்ந்து பிசின் போல மாறும். சோறு வெந்து தணிகிற போது,..."டுப்"...டுப்..டுப்"பென்று குமிழிகள் தெரிந்து, வெடிக்கும்.

கம்பஞ்சோறு வாசம் மணக்கும். பானையிலிருந்து வருகிற ஆவியும், பசியை உருவாக்கும். அடி வயிறும், உள் மனசும் "கொண்டா, கொண்டா"வென்று கூப்பாடு போடும்.

வேஷ்டியை இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டு, அர்ணாக் கயிறை தூக்கி மேலே விட்டான். துவட்டிய ஈரத்தலையில் நீர்ச்சிதறல்.

"கம்பஞ் சோறா?...சோளச்சோறா?"

என்று கேட்கிற பரமசிவம்.சோளச்சோறு என்றால், சுமார் ரகம். கம்பை இடிப்பதை விட சோளம் இடிப்பது சுலபம். கம்பஞ்சோறு என்றால் உசத்தி. உடம்புக்குக் குளிர்ச்சி. உடல் சூட்டை த் தணிக்கும்.

அதிலும் குள்ளங் கம்பை விட, நாட்டுக் கம்பு உசத்தி. சோறும் வெள்ளை வெளேரென்று பாலாடைக் கட்டி மாதிரி இருக்கும்.

"கேட்டேன்லே..?"

"கம்பஞ் சோறுதான். அதிலும் நாட்டுக்கம்பு"

கம்பஞ் சோறு நாலு அகப்பையைப் போட்டு, வெங்கல வட்டிலை அவன் முன் வைத்தாள். கொதி சோறு ஆவி தகதகவென்று வந்தது.

அந்தக் கொதி சோற்றில் விரல்களை பதித்து ஒரு குழியை உருவாக்குகிற காமாட்சி, சுரீரென்று சுடுபட்ட விரலை உதறி, உதறியாற்றிக் கொண்டே, உரியில் தொங்கிய சிறிய மண்சட்டியிலிருந்து ஏற்கெனவே காய்ச்சி உறைய வைத்திருந்த கிடாய் கொழுப்பில் ஓர் உருண்டை திரட்டி, அந்தக் குழிக்குள் வைத்தாள். கொழுப்பு, சோற்றுக் கொதிநிலையில் உருகியது. குழிக்குள் நெய்யாகத் ததும்பியது.

ஓரம்சாரம் ஆறியிருந்த சாற்றை வழித்து, அதன் நெய்யில் தொட்டு வாயில் வைத்தான். கொழுப்பு வாசமும், வெண்குழைவான கம்பஞ் சோற்றின் மணமும் ஒரு ருசியாக இறங்கியது.

பரமசிவம், உள்நாக்கையும், மேல் அண்ணத்தையும், இணைத்து ருசி தாளாத உச்சபட்ச களி வெறியில் ஒரு "லொட்டை" போடுகிறான். கண்கள் சொருக ருசியை ரசிக்கிறான். உள்ளிருந்து காமாட்சி குரல்.

"என்ன...லொட்டை போடுகிற சத்தம் கேக்குது?"

"காமாட்சி கைமணம் ஆளைத் தூக்குது. கொழுப்பு வாசமும், கம்பஞ் சோறும் கொண்டா, கொண்டாங்குற அளவுக்கு ருசியாயிருக்கு."

ஒரு சாதாரண நிகழ்வு. எவ்வவளவு விவரிப்பு? எவ்வளவு விவரணங்கள்?

அடுத்து அருஞ்சுனை என்ற ஒரு பாத்திரம். மளிகைக் கடை வைத்திருக்கின்றார். அவர் கடையில் ஒரு காட்சி. ஒண்டி ஆளாக இருந்து கொண்டு எத்தனை வேலை செய்கின்றார். அவருக்குத்தான் எத்தனை மன ஓட்டங்கள்? அதை விவரிப்பதில்தான் பொன்னுசாமி எவ்வளவு விவரணங்கள் தருகின்றார்?

6. மொழியாளுமை

நான் முன்னமே சொன்னபடி மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்களுக்கு அவரது மொழியாளுமையே அவர்தம் நாவலுக்கு வளம் சேர்க்கும் இயற்கை உரங்கள். எத்தனை உவமைகள்? எத்தனை உருவகங்கள்? எத்தனை சொலவடைகள்? எத்தனை வட்டார வழக்குகள்? கொஞ்சம் மாதிரி பார்ப்போமா?

6.1. உவமைகள்

நாவல் முழுவதும் உவமைகள் பல கொட்டிக் கிடக்கின்றன. உதாரணத்திற்குச் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்.

• மாட்டு வண்டிச் சக்கரங்கள் சென்று சென்று, அந்தச் சாலையிலுள்ள மணல் அரைபட்டு அரைபட்டு நெகுநெகுவென இருக்கிறது. அதற்கு அவர் “வண்டிப் பாதைப் புழுதி, குமித்து வைத்த கேப்பை மாவு போல "மெதுக், மெதுக்கென்று" மிருதுவாக இருக்கிறது” என்று சொல்கின்றார்.

• மாடுகளின் நிறத்தினைப் பற்றி வருணிக்கும் போது “மயிலைக் காளைகள் ரெண்டும் வெள்ளை நிறத்தில் அடர் சிமெண்டுத் தூசியைத் தூவின மாதிரி ஒரு நிறம்” என்கின்றார்.

• அழகேசன் ராசாத்தி வீ ட்டிற்குள் யாரும் அறியாதபடி நுழைய முற்படும்போது, அவரது உவமை இப்படி செல்கின்றது “கருவாட்டு வாசம் பிடித்து நுழைகிற கள்ளப் பூனை மாதிரி சத்தமில்லாமல் உள்ளே நுழைந்தான்”.

• இவை தவிர “அவமானத்தில் நிறை சபையில் இடைத்துணி உருவப்பட்ட பாஞ்சாலி போல குமுறுகிற முருகேசன்” என்று ஒருமுறை சொல்கின்றார்

• அடுத்து ஒரு உவமை “அவனுக்குள் ஒரே யோசனை, சின்னஞ்சிறு அறையில் சுற்றிச் சுற்றி வருகிற ஊதுவத்திப் புகையென”

6.2. கவியுருவகங்கள்

உவமைகளுக்கு அடுத்து Metaphor எனப்படும் கவியுருவகங்கள்.

• வெட்டுப்பட்ட பல்லிகளாகத் துடிக்கிற உதடுகள்

• கிறுக்குப் பிடித்துப் போய் நஞ்சடித்த கெண்டையாக சுற்றிச் சுற்றி வந்தாள்

• கிறுகிறுக்கிற முருகேசன் சர்க்கரைப் பாகில் சிக்கின ஈயாக

• மேகமில்லாத ஆகாயம், கழுவிப் போட்ட தாம்பாளமாகக் கிடக்கிறது

• நெல்லுச் சோறு மல்லிகை மொட்டுகளாகப் பூத்திருக்கும்

• மிளகாய்ச் செடியின் இலைகள் சுருட்டையடித்துப் போய், சுண்டெலிக் காதுகளாக நெளிந்து கிடக்கின்றன

• கடன் நெருப்பு நாக்குகள்

இவையெல்லாமே கிரமத்துச் சூழலில் பின்னப்பட்ட உவமைகள், உருவகங்கள். எந்த விதப் பாசாங்கும் இல்லாமல், எப்படி இயற்கையாக வந்து விழுகின்றன பாருங்கள்!

6.3. சொலவடைகள்

கிராமத்துப் பின்னணி கொண்ட கதை என்றால் சொலவடைகள் இல்லாமலா? சொலவடைகள் இங்கே கொட்டிக் கிடக்கின்றன.

• உப்புக் கல்லுக்கும் பெற மாட்டாய் - உப்பு தான் விலை குறைந்த பொருள். உன்னை விற்றால் ஒரு உப்புக் கல் கூட பெற முடியாது. அவ்வளவுதான் உன் மதிப்பு.உழைக்காத எவனையும் பார்த்தால் பரமசிவன் அட்டிக்கடி சொல்லும் சொலவடை இது.

• சோற்றுக்குள் இருக்கான் சொக்கப்பன்

• உள்ளதும் போச்சுடா நொள்ளைக் கண்ணா

• கழுதைக்குப் வாழ்க்கைப்பட்டால் உதைக்குத் தப்ப முடியுமா?

• ஒரலுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டச்சு; ஒலக்கைக்குப் பயந்து என்னாகும்?

• எம்புட்டு எரை போட்டாலும் கள்ள ஆட்டுக்கு களவுப்புத்தி போகாது

• ஏலமாட்டாத நாய்க்கு இடுப்பைச் சுத்தி ஏழெட்டு அருவாளாம்

• தாயானாலும், புள்ளயானாலும் வாயும் வயிறும் வேற வேற தானே

• ஆடு மேய்த்த மாதிரியும் ஆயிற்று; அண்ணனுக்குப் பொண்ணு பார்த்த மாதிரியும் ஆயிற்று

6.4. வட்டார வழக்கு

• விலாவிலே வெடிச்ச பய

• ஏலமாட்டாத பயல். ரோஷங் கெட்ட மோளை மாடு

• தாகத்துக்குத் தண்ணி கேட்டா... நீ மேகத்துக்கு ஆளனுப்பியிருக்குனு சொல்லுதே

• பொழைப்பு ஞாயம் "பப்பலா....பலப்பலா"ன்னு வாயப் பொளந்து கெடக்குதே....

7. உத்திகள்

ஒரு நாவலாசிரியராக மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்கள் பல்வெறு உத்திகளைக் கையாண்டு வாசகர்களைக் கட்டிப் போடுகின்றார். அவற்றில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், முதலாவதாக வருவது ஐம்புலன்களையும் தூண்டுதல். அடுத்து வருவது நனவோடை உத்தியாகும்.

7.1. ஐம்புலன்களையும் தூண்டுதல்

ஒரு தேர்ந்த பேச்சாளர் ஒரு சம்பவத்தினைப் பற்றிப் பேசும்போது பார்வையாளர்களை அந்த இடத்திற்கே அழைத்துச் சென்று விட வேண்டும். அதே போல ஒரு நாவலாசிரியரும் தனது வாசகர்களை கதை நடக்கும் களத்திற்கே அல்லது காலத்திற்கே அழைத்துச் சென்று விட வேண்டும். இது மேலண்மை பொன்னுசாமி அவர்களுக்குக் கை வந்த கலையாக இருக்கின்றது. இது எப்படி அவருக்குச் சாத்தியமாகின்றது?

ஐம்புலன்களான பார்த்தல், கேட்டல், சுவைத்தல், மணத்தல், உணர்தல்ஆகியவற்றினை ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் தூண்டி விட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றார் ஆசரியர். காமாட்சி கம்பு குத்தி சோறாக்கும் காட்சியில் சுவத்தலையும் மணத்தலையும் பார்த்தோம். ஒரு இடத்தில் காமாட்சி புல் அறுக்கும் காட்சி. பொழியோரத்து அருகம்புல்லை வேருடன் "பர்ருச்", "பர்ருச்", சென்று பறித்தெறிந்தாள். அந்தப் பர்ருச், பர்ருச் சப்தத்தினைப பற்றி வாசிப்பவனுக்கு தன்னருகிலேயே யாரோ அறுப்பது போன்ற தோற்றத்தினை ஏற்படுத்துகின்றார் ஆசிரியர். அதே போல மிளகாய்ச் செடிகளைப் பற்றி விவரிக்கும்போது, virtual tour எனப்படும் கனவு பயணத்தில் நம்மால் பயணிக்க முடிகின்றது. அதனால்தால்தான் இந்த நாவலைப் படிக்க எடுத்த பின், நம்மால் கையை விட்டு எடுக்க முடிவதில்லை.

7.2. நனவோடை உத்தி

அடுத்து மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்களின் தெரிந்த பலம் என்னவென்றால் அவரது நனவோடை உத்தி. ஆங்கிலத்திலே stream of consciousness என்று இதனைச் சொல்லுவார்கள். அதாவது முன்பு நடந்த நிகழ்ச்சிகளை பாத்திரங்களே எண்ணிப் பார்க்குமாறு கதையினை எழுதுவது. நனவோடை முறையில் கதையைக் கூறும் போது சில சிக்கல்களும் வரலாம். கதை நிகழ்வுகள் ஒன்றொடொன்று தொடர்பின்றி இருப்பது போலத் தோன்றும். ஆனால் இம்மாதிரிச் சிக்கல்கள் ஏதுமில்லாமல் சுலபமாகக் கதையினை நகர்த்தி செல்கின்றார் பொன்னுசாமி அவர்கள்.

நின்றான். நிதானித்தான். அவனுக்குள் மண்டை எரிகிற மாதிரியிருக்கிறது. மூளையின் அத்தனை ஜவ்வுகளையும் யாரோ கவ்வி இழுத்துப் பிடிக்கிற மாதிரி, தலைக்குள் ஒரு காந்தலான வலி.

"எங்கே போறோம் ?"

"தெரியலே ?"

"என்னத்துக்குப் போறோம் ?"

"தெரியலே ?"

"ஈச்வரியைக் காப்பாத்தப் போறோமா ?"

"தெரியலே ?"

"காப்பாத்திர முடியுமா ?"

"தெரியலே ?"

"கந்து வட்டிக்காங்கிட்டே கட்டுன பொண்டாட்டிய பறி குடுத்துறப் போறோமா ?"

"தெரியலே ?"

"அடுத்த வாரம் ஒரு லட்சம் புரட்டிர முடியுமா ?"

"தெரியலே ?"

"மூணு லட்சம் கடனையும் கட்டி, "மீண்டு" வந்துர முடியுமா ?"

"தெரியலே ?"

"ராவணன் கிட்டேயிருந்து ஈஸ்வரியை மீட்டெடுக்கப் போராடப் போறியா ?"

"தெரியலே ?"

"போராடுறதுன்னா, எப்படி? ஒரு லட்சம் ரூபாய் தான் முதல் பாணம். மூணு லட்சம் தான் ராம பாணம். இங்கிகிட்டே இருக்கா ?"

"தெரியலே ?"

இவையெல்லாமே இரண்டு பேர் பேசிக் கொள்ளும் விஷயங்கள் அல்ல. முருகேசன் தனக்குத் தானே பேசிக் கொள்வது. இது ஆசிரியரின் நனவோடை உத்திக்கு ஒரு எடுத்துக் காட்டு.

8. கதை சொல்லும் சேதி

கதை சொல்லும் சேதி என்னவென்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால், கடைசி அத்தியாத்தில் முருகேசன் அப்பாவைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதைச் சொன்னால் போதும்.

• அப்பா பழையவரல்ல...மரபானவர். பழைமை என்பது வளர்ச்சிக்குத் தடையாக இருக்கும். உடைத்துத் தகர்த்தால்தான், முன்னேற்றம் சாத்தியப்படும். மரபு என்பது வளர்ச்சிக்கு உரமாக இருக்கும். மாறத்துக்கும், ஒளியாகத் திகழ்ந்து வழி காட்டும். மரபு என்று நினைத்துப் பழைமையத் துதித்து விடக் கூடாது. பழைமையோ என்று நினைத்து மரபைப் புறக்கணித்து விடவும் கூடாது. பழைமையையும், மரபையும் இனம் பிரித்து,,,,தள்ளுவது தள்ளி, கொள்ளுவதைக் கொள்வதற்கு பகுத்தறிவு வேண்டும். தன்னம்பிகையும், தன்னகங்காரமும் ஒன்று போலத் தொன்றும். ஆனால் நேர் எதிர்மறைக்குணம் கொண்டது. பழைமையும், மரபும் ஒன்று போலத் தொன்றும். ஆனால் நேர் எதிர்மறைக்குணம் கொண்டது. அய்யாவைப் பழைமை என்று நினைத்துப் புறந்தள்ளி விட்டேனோ? மரபுக்க் எதிராக விரம் கட்டி விட்டேனோ? தொட்டுத் தொடர வெண்டிய மரபை வெட்டித் தகர்த்து என்னையே வீழ்த்திக் கொண்டேனோ? என் மீதே காறித் துப்பிக் கொண்டேனோ?

• "மண்ணை நம்புனவன் பொழப்பெல்லாம் மண்ணுதான்"

"பரமசிவமும் மண்ணை நம்புனாரு. ஜெயிச்சாருல்லே?"

"அப்ப முருகேசன்...?"

"மண்ணை மதிக்காம...பணம் போட்டுப் பணம் எடுக்கிற தொழிலாக மாத்துனான். ஒழைக்கறதை கேவலம்னு நெனைச்சான்."

----- என்ன செய்கின்றோம் என்பது முக்கியமல்ல; எப்படிச் செய்கின்றோம் என்பது முக்கியம் -----

9. தாக்கம்

பரமசிவம் நல்லவர். உழைப்பாளி. பாசமானவரும் கூட. இளைய மகன் முருகேசனோ சோம்பேறி. வெட்டி ஜம்பமும் கூட. ஆனால் கதை படித்த மற்றவர்களுக்கு எப்படியோ தெரியவில்லை; கதையின் இறுதிக் கட்டத்தில் எனக்கு முருகேசன் மேல் பரிவும் பச்சாதாபமும் ஏற்படுகின்றது. பரமசிவத்தின் மேல் கோபம் ஏற்படுகின்றது. அப்படி என்ன, மகனது துன்பியல் நிலையை விட கொள்கைதான் பெரிதா என்று தோன்றி விடுகின்றது? இப்படிப்பட்ட ஒரு தாக்கம் வாசகர்களுக்கு ஏற்படுவதை ஆசிரியர் விரும்புவாரா என்று தெரியவில்லை!

10. நிறைவு

மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்கள் உயிர் நிலம் நாவலில் அகல உழுதுள்ளார். ஆழ உழுதுள்ளார். நேர்த்தியான கருவை விதையாக விதைத்துள்ளார். பாத்திரங்கள் வாடமலிருக்க நனவோடை என்னும் தண்ணிர் பாய்ச்ச மறக்கவில்லை. மேலும் உவமை, உருவகம், சொலவடைகள், வட்டார வழக்கு ஆகிய இயற்கை உரங்கள் தந்து நாவலைப் வளப்படுத்தியுள்ளார். நிறைவாக படிக்கின்ற வாசகருக்கோ, ஒரு மிகப் பெரிய மகசூல் அறுவடை செய்த விவசாயி போலத் திருப்தி ஏற்படுகின்றது என்றே சொல்லலாம்.

- சிமுலேஷன்

அவதானிப்பு

2015-07-23T22:13:00.001-07:00

"சார்! இது ஒரு புதுமையான ஓவியப் போட்டி. ஒரு போட்டோவை பவர்பாய்ண்ட்லெ போட்டுக்க் காம்பிக்கறோம். அஞ்சு நிமிஷம் மட்டும் அத நல்லாப் பாத்துக்கணும். அதுக்கப்புறம் ஜஸ்ட் ரெண்டு மணி நேரம் மட்டும் தருவோம். அப்புறம் யார் தத்ரூபமாக வரையறாங்கன்னு பாத்துப் பரிசு தர்றோம்"

"சரி. நான் இப்ப என்ன பண்ணனும்?"

"ஒரு பத்து நிமிசம் ரெஸ்ட் எடுங்க சார்? இன்னம் பத்து நிமிஷத்லே வரஞ்சு முடிச்சுருவாங்க."

நகுலன் முதல் போட்டியாளரின் ஓவியத்தைக் கூர்ந்து கவனித்தார். நன்றாகத்தான் இருந்தது. ஆனாலும் ஏதோ குறை தென்பட்டது. ஆமாம் தாடிதான் வித்தியாசம். கிட்டத்தட்ட டி.ஆர் தாடி மாதிரி வரஞ்சுருக்கான் மனுஷன். தாடிய ஒழுங்கா வரஞ்சுருந்தா கொஞ்சமாவது ரியலிஸ்டிக்கா இருந்திருக்கும்.

அடுத்த ஓவியத்தைப் பார்க்க எடுத்துக் கொண்ட நேரம் மொத்தம் மூணு நிமிஷங்கள் மட்டுமே.

"சார்! சார்! அந்த மூணாவது டேபிள்லே போய்ப் பாருங்க சார்! எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க சார்?"

மூணாவது டேபிள் ஓவியன் அப்படியே தத்ரூபமாக வரைந்திருந்தான். ஆடிப் போய் விட்டார் நகுலன்.

"மணி, அந்த ப்ரொஜெக்டர ஆன் பண்ணு. ஒரிஜினல் படம் எப்படி இருக்குன்னு பாக்கறேன்."

ப்ரொஜெக்டரை ஆன் செய்த அடுத்த நொடி, அந்தக் கல்லூரி வளாகத்திலிருந்த கிட்டத்தட்ட ஐநூறு பெரும் திரையிலிருந்த புகைப்படத்தையும், ஓவியத்தையும் மாறி, மாறிப் பார்த்து வியந்தனர்.

"மவனே! இது எப்படி? ஒரு வித்தியாசமும் கண்டுபிடிக்க முடியலியே!"

"அதுவும் அத்தனை டீடெயில்ஸும் அஞ்சு நிமிஷத்லே அப்சர்வ் பண்ணியிருக்கானே."

நகுலன் ஒரிஜினலுக்கும், நகலுக்கும் ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்குமா என்று உத்து உத்துப் பார்த்தார். தோல்விதான்!

"தம்பி! ரொம்ப நல்லா வரஞ்சுருக்கீங்க. ஒங்க பேரு....?"

"எம்.எல்.என்.எஸ். ரவி சார்"!

தேவதை வந்தாள்

2015-05-29T19:37:00.000-07:00

"சிந்திய வெண்மணி சிப்பியில் முத்தாச்சு..."

கேப்டன், ராதிகாவைத் தள்ளி விட்டு மாவாட்டிக் கொண்டிருந்த காட்சியைக் டி.வி.யில் கண்கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் ராமசர்மா.

"என்னடி இது? அப்பா போய் சினிமாப் பாட்டெல்லாம் டி.விலே பாத்திண்டிருக்கார்?"

"சித்தப்பா, நான் அப்புறமா சொல்றேன். நீங்க மொதல்லே, உங்க கையாலே அவருக்கு இந்தத் தயிர் சாதத்தை ஊட்டி விடுங்கோ"

கஞ்சனூர் ராமசர்மான்னா எப்படிக் கூட்டம் அலை மோதும். கும்மோணத்லேந்தும், தஞ்சார்லேந்தும் வண்டி வெச்சுக் கூட்டிண்டு போவாளே! ஆனா, இப்ப மனுஷன் இப்படிப் படுத்த படுக்கையாக் கெடக்கறாரே!

"சரஸா, டாக்டர் என்ன சொல்றாரு?"

"சித்தப்பா, அப்பாக்கு அல்ஷைமெர்ஸ் டிஸீஸ் வந்துடுத்து. என்ன பண்றார்னு அவருக்கே தெரியல. பட்டப் பகல்லே கோயிலுக்குப் கெளம்பிப் போயிடறாரு, நடை சாத்தியிருக்கும்னு கூடத் தெரியாம. கிட்னி எல்லாம் கூட வீக்காயிடுத்தாம். அவருக்குத் தேவையானதைப் பண்ணிக் கொடுத்திடுங்கோன்னு டாக்டர் சொல்லிட்டார். சரின்னு அவருக்குப் பிடிச்ச காசி ஹல்வா, கடுகுப் பச்சடின்னு ஒவ்வொண்ணாப் பண்ணிக் கொடுத்துட்டேன். ஆகஸ்ட் வந்தா தொண்ணூத்தி நாலாகப் போறது. நெறவா வாழ்ந்துட்டார். பிரச்னை இல்லாம எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சாச் சரி."

"அப்புறம் அன்னிக்குப் போன்லே என்னமோ சொன்னியே, ஹரிஹரன் வரணும்னுட்டு. நாளைக்கிக் கார்த்தால வந்துடுவன். இந்நேரம் மெட்ராஸ்லே வந்து எறங்கியிருப்பன்"

"ஆமாம் சித்தப்பா, “தேவதை எப்ப வருவா", தேவதை எப்ப வருவா?”ன்னு கேக்காத நாளே இல்ல"

ஒரே ஒரு தெருவையே கிராமம்னு சொல்லிக் கொள்ளும் அந்தக் கோட்டூர் கிராமத்தில் ஸ்கார்ப்பியோ வந்து நின்ற போது, அந்த தெருவிலுள்ள இருபது குடும்பங்களும் வந்து எட்டிப் பார்த்தன.

"பாத்து பாத்து அண்ணா! மேலே உத்தரம் இடிக்கப் போறது"

சாஷ்டாங்கமாய் நமஸ்காரம் செய்து நிமிர்ந்த ஹரிஹரன் முன்னால் பாய் போடப்பட்டிருந்தது.

"அண்ணா ஸ்ருதி பாக்ஸ்?"

"அதெல்லாம் வேணாம்மா. மொபைல்லேயே ஆப் இருக்கு. அது போதும்."

" ஸ..ரி...க.. . பா.... நீ..ஸா"

ஆரோகணத்தில் கோடி காட்டிவிட்டுக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிஷாதத்தில் சஞ்சாரம் செய்ய ஆரம்பித்தான் ஹரிஹரன்.

ராமசர்மா கண்ணைத் திறந்து வாஞ்சையுடன் பார்த்தார்.

"ம்..ம்..மேலே பாடுன்னு' சொல்வது போல இருந்தது.

"ஸரஸ்வதி...ஸ்ரொதஸ்வனி..."

ஹரிஹரன் பல்லவி எடுக்க ராம சர்மா கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

"சரஸா, உனக்குக் கூட ஸ்ரொதஸ்வனின்னுதானேப் பேரு. அப்றம் எப்படி நீ சரஸாவானே?"

"சித்தப்பா அப்பாக்கு இந்த ராகம்னா உசிரு. கீரவாணியோட ஜன்யம். எனக்கும் அப்பா இந்தப் பேரத்தான் வெச்சார். ஆனா அம்மாதான் கூப்பிட முடியலேன்னு ஸரஸ்வதின்னு மாத்திட்டா. கடேசிலே இப்ப சரஸாவாயிட்டேன். அப்புறம் இந்த "சிந்திய வெண்மணி" ஏன் பாக்கறார்னு கேட்டேளே! அதுவும் இதே ராகம்தான். அப்பா போட்ட பாட்டைப் பாட யாரும் இல்லைன்னுதான் இந்தப் பாட்டு டி.விலே வந்தா ரொம்ப ஆசையாக் கேப்பார். "

ஹரிஹரன் அனுபல்லவியிலிருந்து சரணத்துக்கு வருவதற்குள் சித்தப்பவாவிடம் இவ்வளவும் சொல்ல முடிந்தது. ஆனால் ஹரிஹரனும், ராமசர்மாவுமோ வேறு ஓர் உலகத்திலிருந்தார்கள்.

ஹரிஹரன் சரணம் முடித்து, மறுபடியும், ‘ஸரஸ்வதி, ஸ்ரொதஸ்வனி’ன்னு பல்லவி எடுக்கும்போது ராமசர்மா அந்த ராக தேவதையுடன் சங்கமமாகியிருந்தார்.

- (சிமுலேஷன்)

சில வித்தியாசமான விளம்பரங்கள்-08

2015-04-25T20:08:00.000-07:00

சில வித்தியாசமான விளம்பரங்கள்

ஊரை ஏமாற்றும் நடிப்பு

2015-03-27T22:27:00.001-07:00

வட மாநிலத்து அரசியல் தலைவர்கள், பொது இடங்களில் சந்திக்கும் போது முகமன் கூறிக் கொள்கிறார்கள் என்றும், பரஸ்பரம் குசலம் விசாரித்துக் கொள்கிறார்கள் என்றும் அப்படிப்பட்ட கலாச்சாரம் தமிழகத்தில் இல்லாதது வருத்தளிக்கும் விஷயம் என்று பல ஊடகங்களில் பல முறை எழுதப்பட்டுள்ளது. கருத்தால் மட்டுமே பிரிந்து நிற்கிறொமென்றால் அது சாத்தியம்; அது எற்கப்படுவத்து கூட.

ஆனால் இன்று நாடு முழுவதும் அரசியல் தலைவர்கள் மேடையில் பேசும் போது எதிரணியில் இருப்பவர்களை ஊழல்வாதிகளென்று ஆதாரத்துடன் கூறுவது மட்டுமல்லாது அவரகள் ஜாதி, மத ரீதியாகவும் இழிவு செய்து பேசவும் செய்கிறார்கள்.

அப்படிப்பட்ட நிலையில் பொது இடங்களில் பார்க்கும் போது மட்டும்
ஒருவருக்கொருவர் குசலம் செய்து குலாவுவது என்பது ஊரை ஏமாற்றும் நடிப்பு அல்லவா?

நீங்கள் என்ன சொல்லுகிறீர்கள்?

லகர, ளகர, ழகர வேறுபாடுகள்

2015-03-11T05:28:00.003-07:00

தாயார் சாகேப் தெருவும், தாதாபாய் நௌரொஜியும்

2014-11-04T21:51:00.001-08:00

கத்தார் ஏர்வேஸ் விமானம் மினம்பக்கம் விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கிய போது மணி அதிகாலை 2.30. பாராசுட்டிளிருந்து குதிக்கத் தயாரானவர்கள் போல், ஸ்டொவ் செய்யப்பட்ட பெட்டிகளை எடுத்து கொண்டு குதிக்கத் தான பயணிகளை விமான நிலையம் பத்து நிமிடங்களுக்கு மேல் நிற்க வைத்தது. பிஸினஸ் க்ளாஸ் பெருமகனார்கள் முதலில் இறங்க, 'கேட்டில் க்ளாஸ்' பயணிகள் பின் தொடர்ந்தனர்.

எரோப்ரிட்ஜில் ஜருகண்டி சொல்லாத குறையாக ஒவ்வொருவராக மெதுவாக முன்னேறினர். காரணம், எரோப்ரிட்ஜின் முடிவில், ஏர்போர்ட் பணியாளர் அனைவருக்கும் படிவம் ஒன்றினை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். அதனால்தான் தள்ளு முள்ளு.

இமிக்ரேஷன் படிவம் தான் விமானம் திருப்பதி மேல் பறக்கும் போதே பில்லப் செய்து விட்டோமே, இது என்னடா புதுப படிவம் என்று பார்த்தால், "வெளிநாட்டிலிருந்து 'எபோலா' வைரஸ் இறக்குமதி செய்கின்றீர்களா என்று சோதனை செய்வதற்கான படிவம் அது. அதாவது ஆத்மா சோதனை. உங்களுக்கு காய்ச்சல், கீய்ச்சல் ஏதாவது இருக்கின்றதா என்று நீங்களே சொல்ல வெண்டும்.

ஒரிஜினல் படிவத்தினைப் போட்டோ காபி செய்த ஆசாமி 'என்லார்ஜ்'பட்டனுக்குப் பதிலாக, 'ரிடக் ஷன்' பட்டனை அமுக்கித் தொலைத்து விட்டார் போலும். அவ்வளவு பொடி எழுத்துக்கள். படிவத்தில் வெற்றுப் பரப்புதான் எண்பது சதவிகிதம். அபடிவத்தினை வாங்கியவர்கள் பலரும் அதனைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டிருக்க, 'இது வேலைக்காகாது. நேர விரயம்' என்றெண்ணி படிவத்துடன் ஓட்டமாய் ஓடி வந்து க்யூவில் நின்றேன். இது 'எபோலா'வைரசால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சில குறிப்பிட்ட சில நாடுகளுக்குச் சென்று வந்தவர்கள் மட்டும் பூர்த்தி செய்தால் போதும். ஆனால் எங்கேயாவது இமிக்ரேஷனில் பிரச்னை வந்து விடுமோ என்று பயந்து அனைத்துப் பயணிகளும் சின்சியராக பூர்த்தி செய்து கொண்டிருந்தனர்.

க்யூவில் எனக்குப பின்னாடி நின்று கொண்டிருந்த நபர், "மெடிக்கல் ஆபீசர்' கையெழுத்து வாங்கி விட்டீர்களா?" என்று கேட்க அதிர்ச்சி. 'ஆஹா, வடை போச்சே' என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்து மெடிக்கல் ஆபிசர்ரிடம் கையெழுத்து வாங்க மற்றொரு க்யூவில் நின்றேன். நாம் நிற்கும் க்யூதான் நம்ம ஜாதகப்படி மெதுவாக நகருமே! எனக்கு முன்னாள் நின்று கொண்டிருந்த வெள்ளைக்கார அம்மணி, மெடிக்கல் ஆபிசரிடம் விவாதம் செய்து கொண்டிருந்தார். என்ன விஷயம் என்றால், படிவத்தில் எங்கு தங்கப் போகிறார், அந்த இடத்தில் தொலைபேசி எண் என்ன என்ற விபரங்களைத் தெரிவிக்கவில்லையாம். அவளோ, "எனக்கு எப்படித் தெரியும், அன்னை அழைத்துப் போய், தங்க வைப்பவர்களுக்குத்தான் அந்த விபரங்கள் தெரியும்" என்று விவாதித்துக் கொண்டிருந்தாள். அது அப்படி "எனக்கு மட்டும் எப்போதும் முன்னாடி இருக்கிறவன்/ள் 'குடம், குடமாய்...'?

ஒருவழியாக மெடிக்கல் ஆபிசரிடம் படிவத்தில் சீல் வாங்கிகே கொண்டு வந்து மீண்டும் இமிக்ரேஷன் க்யூவில் நின்றேன். எனது முறை வந்தது. படிவத்தினை, பாஸ்போர்ட்டில் வைத்துக் கொடுத்தேன். படிவத்தினை ஏறெடுத்தும் பார்க்காது, பாஸ்போர்ட்டில் சீல் அடித்துக் கொடுத்தார். பின்னர் கன்வேயர் பெல்டில் பெட்டிகளுக்காக ஒரு மணி நேரம் காத்திருந்து கஸ்டம்ஸ் கிளியரன்ஸும் முடித்து வெளியெ வந்தேன்.

ஒரு மாதமாக ஸ்டார்பக்ஸ் கருமாந்திரங்களைக் குடித்த கடுப்பு நீங்க, அதிகாலை நான்கு மணிக்கு சூடா பில்டர் காபி ஆர்டர் செய்தேன். காபியை வாயில் வைக்கும் அந்தத் தருணம், நாராயணனைப் பார்த்தேன். முதல் நாள்தான் சூடானில் இருந்த அவனுடன் சாட் செய்து கொண்டிருந்தேன். ஜுரமாக இருக்கிறது. மறுநாள் எப்படிப் பயணம் செய்வது என்று புரியவில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். இப்போது பார்த்தான் இங்கே சங்கீதாவில்.

''என்னடா உடம்பு ஜுரம்னு சொல்லின்டிருந்தே. எப்படி டிராவல் பண்ணினே?"

"ஒரு பாராசிடமால் போட்டுட்டு ப்ளைட் ஏறியாச்சு. ஏழு மணி நேரத்லே வந்திறங்கியாச்சு?"

"அது சரி; எபோலா பார்ம்லே டீடைல் எல்லாம் கேட்டிருப்பானே; அட்ரஸ் போன் நம்பர் எல்லாம் வேறெல்லாம் கேட்கறான்; வீட்டுக்கு

வந்து வேற செக்கப் பண்ணுவானாம்மே?"

"பர்ர்ர்ர்!!!. அதுக்குத்தானே எப்போது கைவசம் ஒரு பேரும், ஒரு அட்ரசும் வெச்சிருக்கோம்.

பெயர் - தாதாபாய் நௌரோஜி, விலாசம் - நெம்பர் 10, தாயார் சாஹேப் தெரு"

"அடப்பாவிகளா! ரொம்பத்தான் வாத்யார் கதை படிச்சுக் கெட்டுப் போயிட்டாங்க"!

- சிமுலேஷன்

இங்கே திரைக்கதைகள் பழுது நீக்கித் தரப்படும் - நூல் விமர்சனம்

2014-10-06T06:10:00.000-07:00

இங்கே திரைக்கதைகள் பழுது நீக்கித் தரப்படும்

(ஆர்டரின் பேரில் புதிதாகவும் செய்து தரப்படும்)

மதிப்புரை - சுந்தரராமன் (சிமுலேஷன்)

இன்று மதிப்புரை.காமில் பிரசுரமானது

"என்னய்யா படம் எடுத்திருக்கான்? கதைலே பயங்கர ஓட்டை!" அப்படீன்னு யாரவது சொன்னால், உடனே "நீயாயிருந்தா எப்படி எடுத்திருப்பே?" என்று நண்பர்கள் கேட்பது வழக்கம்.

"எனக்கு விமர்சனம் பண்ணத்தான் தெரியும். படம் எப்படி எடுக்கணும்னு எனக்கெப்படி தெரியும்?" என்பதுதான் பெரும்பாலானோரின் பதிலாக இருக்கும்.

ஆனால், படத்தில் உள்ள பழுது என்ன என்பதனை சொல்வது மட்டுமல்லாமல், அதனை எப்படி நீக்குவது என்றும் சொல்லும்படியாக ஒரு தொகுப்பு வெளி வந்ததுள்ளது. பழுது நீக்கும் யோசனைகள் சொல்வபர் பி.ஆர்.மகாதேவன்.

இவர் எடுத்துக் கொண்டுள்ளவை, பத்திரிகைகளால் பாராட்டப்பட்டு ஓரளவு ஓடிய புகழ்பெற்ற எட்டு படங்கள். நந்தலாலா, அங்காடித்தெரு, ஆடுகளம், அழகர்சாமியின் குதிரை, தெய்வத் திருமகள், ஏழாம் அறிவு, எங்கேயும் எப்போதும், நான் கடவுள் ஆகிய எட்டு படங்களை பீஸ், பீஸாகக் கிழித்திருக்கிறார் மகாதேவன். புத்தகத்தின், சிறப்பான நான்கு அம்சங்கள்:-

· குறிப்பட்ட படங்களில் உள்ள சிறப்புக்கள் - எடுத்து கொண்ட எட்டு படங்களுமே குறைகள் உள்ள படங்கள் என்று மகாதேவன் நினைக்கவில்லை. திறமை உள்ள இயக்குனர்கள் திரைக்கதையில் இன்னம் கொஞ்சம் மெனக் கெட்டிருக்க்கலாமெ என்று எண்ணுகின்றார். எனவே நிறைகளையும் அவ்வப்போது எடுத்துக் கூறத் தயங்கவில்லை. ஆனால் மகாதேவன் பட்டியலிடும் நிறைகள் வெகு சொற்பமே.

· குறிப்பட்ட படங்களில் உள்ள குறைகள் – ‘ஆர்டரின் பேரில் புதிதாகவும் செய்து தரப்படும்’ என்று மகாதேவன் உப தலைப்பு கொடுத்திருப்பதால், இவருக்கும் திரைத் துறையில் நுழைய வேண்டும் என்றுள்ள ஆர்வம் புரிகின்றது. இருந்த போதும் குறைகளைப் பற்றிக் கூறும் போது, தயவு தாட்சண்யம் பார்ப்பதில்லை மனுஷன். ஒரு விமர்சகனுக்குண்டான நேர்மையுடன் தைரியமாகத் தனது கருத்துக்களைப் பதிவு செய்கின்றார். நந்த லாலா, தெய்வத் திருமகள் போன்ற படங்கள் ஆங்கிலப் படங்களின் காப்பி என்று கூறுபவர், ஒரிஜினல் படத்திற்கு மரியாதை தராத தமிழ்ப் பட இயக்குனர்களைக் காய்ச்சுகின்றார்

· குறைகளை நீக்கி எப்படிப் படம் எடுத்திருந்திருக்கலாம் என்ற யோசனைகள் - குறிப்பிட்ட படங்களில் குறிப்பிடட்ட சீனில் லாஜிக் எப்படி உதைக்கின்றது என்று விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றார். படிக்கின்ற நமக்கும், 'அட, இவர் சொல்வது சரிதானே' என்று பல இடங்களில் உரைக்கின்றது. எந்த இடங்களில் என்ன பழுது உள்ளது என்று கூறும் இவர், பழுது நீக்கக் கூறும் குறிப்பிட்ட யோசனைகளும் நன்றாகவே உள்ளன. 'ஆடுகளம்' திரைப்படத்தில் சேவல்கள் எப்படித் தயார் செய்யபடுகின்றன என்பதற்கு சரியான முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவில்லை’ என்று சொல்லுவது நியாயமாகவேபடுகின்றது. வெறுமனே உருண்டையை உருட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்தால் போதாது' என்று சாடுகிறார். ‘விளம்பரத்தில் முந்தானையை விரிச்சு ஆட வேண்டுமென்றும், கண்ணைப் பறிக்கிற கலர்ல புடவை வேண்டும் என்றும் அண்ணாச்சி சொல்கிறார். இவையெல்லாம் ஒரு சாதாரண விளம்பர இயக்குனருக்குக் கூடத் தெரிந்த விஷயங்களே. அண்ணாச்சியின் வர்த்தகத் திறமை இதைவிடவும் ஆழமானது. கவுரவமானது’ என்று சொல்லும் போது மகாதேவன் எந்த மாதிரி விஷயங்கள் படங்களில் இடம் பெற வேண்டுமென்று நினைக்கின்றார் என்று புரிகின்றது.

ஒவ்வொரு படத்தைப் பற்றியும் குறைகளையும் அபத்தங்களையும் சொல்லி விட்டு, பின் தானே அந்த திரைக்கதையை எப்படி அமைத்திருப்பேன், என்னெவெல்லாம் மாற்றங்கள் செய்திருப்பேன் என்று ஒவ்வொரு படத்துக்கும் ஒரு புது திரைக்கதை ஒன்றை எழுதுகிறார். இவை பெரும்பாலும் இம்சையாகவே இருகின்றன. இது சங்கீத விமர்சனம் செய்யும் சுப்புடு கச்சேரி பண்ணுவது போல உள்ளது. குறிப்பாக 'அஞ்காடித் தெரு', மற்றும் 'அழகர்சாமியின் குதிரை' ஆகிய படங்களுக்குக் மாற்றாகக் கொடுக்கும் கதைகள் தலை சுற்ற வைக்கின்றன.

· குறிப்பிட்ட இடங்களை விமர்சனம் செய்யும்போது அடிக்கும் நக்கல் மற்றும் நையாண்டி- இந்த நாலாவது அம்சத்திற்காகவே புத்தகத்தைப் படிக்க வெண்டும் போல உள்ளது. நான் ரசித்த சிலவற்றை மட்டும் இங்கே பட்டியலிடுகிறேன்.

“ஐம்பது வயதான் நாயகன் விக் வைத்து, சட்டையை இன் பண்ணி, கையில் ஒரு நோட்புக்குடன் நடந்து போனால் கல்லூரி மாணவன் என்று புரிந்து கொள்ளும் சாமர்த்தியம் தமிழ் பார்வையாளர்களுக்கு உண்டு. கூடவே ஒரு ஜியாமென்டரி பாக்ஸ் இருந்தால் பள்ளி மாணவனாகி விடலாம். ஸிப்பர் பாட்டில் கையில் இருந்தால் எல்.கே.ஜி மாணவனாகி விடலாம். தமிழ் மக்கள் எதையும் தாங்கும் இதயம் கொண்டவர்கள்.”

“செந்தில் முருகன் ஸ்டோர் தன பணியாளர்களை கொத்தடிமை போல் நடத்துவதான் படம் முழுவதும் வருகிறது. அண்ணாச்சியின் வலதுகரமான கருங்க்காலிதான் படத்தில் வில்லனாகச் சித்தரிக்கப்பட்டும் இருக்கிறார். ஆனால் சம்பந்தமே இல்லாமல் கதாநாயகனுக்கும், நாயகிக்கும் எற்படும் கோர விபத்தை க்ளைமேக்ஸாக வைத்திருக்கிறார். பாம்புக்கும் கீரிக்கும் சண்டை என்றால் பாம்பு எப்படி தப்பிக்கிறது.... அல்லது கீரி எப்படி ஜெயிக்கிறது என்பதுதான் க்ளைமேக்ஸாக இருக்க வேண்டும். அதை விட்டுவிட்டு பாம்பின் மேல் ஒரு பாறாங்கல் விழுந்து அது இறந்து விடுகிறது என்று காட்டினால் அது அசட்டுத்தனம்.”

“ஒன்று, குழ்ந்தை மன வளர்ச்சி குன்றிய அப்பாவுடன் இருக்க வெண்டும்.....இல்லையென்றால் தாத்தாவுடன் இருக்க வேண்டும் என்று ஜார்ஜ் புஷ் போல் ஏன் ஒரு பிரச்னையை அணுக வெண்டும்?”

“பாட்டி வடை சுட்ட கதையில் காக்கா பேசியது என்று சொன்னால் காக்காய் எப்படிப் பேசுமென்று கேள்வி கேட்கக் கூடாது என்று சொல்வார்கள். அது உண்மைதான். ஆனால், பாட்டி சுட்டு வைத்த வடை காக்காய் கொத்திக் கொண்டு போகும்போது பணியாரமாக மாறிவிட்டதாகச் சொன்னால் கேள்வி வரத்தான் செய்யும். ஒவ்வொரு கதைக்கும் ஒரு தர்க்கம் இருக்கும். அந்தத் தர்க்கத்தை அந்தக் கதையிலேயே மீறினால் அது தவறுதான்.”

“அந்தப் புள்ளி மானுக்கு ரொம்பவும் பயமா இருந்துச்சாம். அதனால ஒரு புலியைத் துணைக்கு வான்னு கூப்பட்டுச்சாம் என்று கதை சொன்னால், ரெண்டு வயசுக் குழந்தை கூட, மண்டையில், 'ணங்' என்று குட்டி விடும்.”

மகாதேவனது ரிப்பேர்க் கடைக்குச் சென்று வந்த பின்னர் அவர் சொல்வதை ஒத்துக் கொள்ளாமல், 'எதையும் அனுபவிக்கணும் ஆராயக் கூடாது" என்றெல்லாம் சிலர் விமர்சனம் வைக்கலாம். ஆனால் தமிழத் திரையுலகை அடுத்த கட்டத்த்ற்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டுமென்றால் நமக்கு பி.ஆர்.மகாதேவன்களும் அவர்களது விமர்சனங்களும் கட்டாயம் தேவை. அந்த விதத்தில் தமிழ் சினிமா ரசிர்கள் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் மகாதேவனது 'இங்கே திரைக் கதைகள் பழுது நீக்கித் தரப்படும்'

புத்தகம்- இங்கே திரைக் கதைகள் பழுது நீக்கித் தரப்படும்

ஆசிரியர் - பி.ஆர்.மகாதேவன்

பதிப்பு - நிழல் வெளியீடு

பதிப்பாண்டு - டிசம்பர் 2011

பக்கங்கள் - 160

விலை – Rs. 120

- சிமுலேஷன்

கொலு வைப்பது எப்படி? - ஒரு மீள் பதிவு

2012-10-02T00:01:00.000-07:00

கடந்த வருடம் நவராத்திரி கொலு குறித்து ஒன்பது பதிவுகள் இட்டிருந்தேன். அதன் மீள் பதிவு இங்கே:-

முதல் பதிவில் கொலு குறித்த ஒரு அறிமுகம் கொடுக்கப்பட்டது.

இரண்டாவது பதிவில் கொலுவுக்கு முன்னதாக வாங்க வேண்டியவை குறித்து விளக்கப்ட்டது.

மூன்றாம் பதிவில் கொலு வைக்கும் அறையில் செய்ய வேண்டியவைகள் குறித்தும் மற்றைய ஏற்பாடுகள் குறித்தும் கூறப்பட்டது.

நான்காம் பதிவில் படி கட்டிக் கொலு வைக்கும் முறை குறித்து விளக்கப்பட்டது.

ஐந்தாம் பதிவில் கொலுவில் பூங்கா, தெப்பக் குளம் போன்றவை செய்து எப்படி மதிப்புக் கூட்டுவது என்று கூறப்பட்டது.

ஆறாம் பதிவில் தீமாட்டிக் கொலு குறித்து விளக்கப்பட்டது.

ஏழாம் பதிவில் கொலுவுக்கு அழைக்கும் முறையும், பூஜை செய்வது குறித்தும் விளக்கப்பட்டது.

எட்டாம் பதிவில் கொலுப் போட்டிகள் குறித்து எடுத்துச் சொல்லப்பட்டது.

ஒன்பதாம் பதிவில் கொலு முடிந்தவுடன் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியவை விளக்கப்பட்டது.

நவராத்திரியின் போது கொலு வைக்கும் அனைவருக்கும் இந்தப் பதிவுகள் பயனுள்ளதாக இருந்திருக்குமென்று நம்புகின்றேன்.

- சிமுலேஷன்