Sindhan.info

ஒரு பண்டத்தின் ”மதிப்பு” (விலை) -இன் வடிவம் ...

2010-03-30T11:08:00.000-07:00

பிரிவு 3:

மதிப்பு வடிவம் அல்லது பரிவர்தனை மதிப்பு

நண்பர் ஒருவரின் எழுதுபொருள் கடையில் புதிதாக ஒரு பெட்டி நிறைய பேனாக்கள் வாங்கிவந்தார்கள். அப்போது அங்குவந்த வாடிக்கையாளர் ஒருவர் பேனாக்களை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்ததுடன், அதில் ஒன்று தனக்கு வேண்டும் என்றும் வாங்கிக் கொண்டார். ஆனால் சிறிது நேரம் கழித்து கடைக்குத் திரும்பிய வாடிக்கையாளர் பேனா எழுதவே இல்லை என்று திருப்பிக் கொடுத்தார். உடனே நமது நண்பரும், அந்தப் பெட்டியிலிருந்து வேறு பேனா ஒன்றை எடுத்துக் கொடுத்தார். ஆனால், அந்தப் பேனாவும் எழுதவில்லை. இப்படியாக வாங்கிவந்த பேனாக்கள் அனைத்துமே எழுதவில்லை என்பது தெரியவந்தது. உடனே பேனாவுக்காக தான் பெற்ற பணத்தை திருப்பின் கொடுத்ததுடன். பேனா பெட்டியைக் கொடுத்த மொத்த விற்பனையாளரிடம் அதனை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்.

பொருளாதார மொழியில் சொன்னால், அந்தப் பேனாக்களுக்கு பயன் - மதிப்பு இல்லாததால் அவை பரிவர்தனை மதிபையும் இழந்து பயனற்றுப் போனது. மேற்கண்ட சம்பவத்தில் பயன் மதிப்பு நமக்கு நன்றாக புரிபடுகிறது, ஆனால் பரிவர்தனை மதிப்பு என்பது என்ன?.

சந்தையில் விற்கப்படுகிற எந்த ஒரு பொருளுக்கும் இரண்டு மதிப்புகள் இருக்கின்றன. உதாரணமாக பேனாவையே எடுத்துக் கொள்ளலாம். பேனா எழுதும் என்பது அதன் பயன்பாடு (பயன்-மதிப்பு). பேனா ”இவ்வளவு” பெரும் என்பது அதன் மதிப்பு (விலை).

பேனாவின் பயன்பாடு நமது கண்ணுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறது. உணரமுடிகிறது. ஆனால் அதன் மதிப்பு வடிவம் அதனை வாங்கும்போது தான் தெரிகிறது. அதாவது ஒரு பொருள் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போதே, (சமூக உறவிலேயே) அதன் மதிப்பு வெளிப்படுகிறது.

பண்டமாற்று வடிவம்:

X அளவு சரக்கு A இன் பெறுமானம் Y அளவு சரக்கு B
X அளவு சரக்கு Aஇன் மதிப்பு = Y அளவு சரக்கு B இன் மதிப்பு

ஒரு கிலோ அளவுடைய கோதுமையின் பெறுமானம் 5 கிலோ அளவுடைய உப்பு.

நமது கோதுமை விவசாயி எப்போதும் போல பண்டமாற்று வணிகத்தில் தனக்கு தேவையானதை வாங்குகிறார். அதில், ஒரு கிலோ கோதுமையின் மதிப்பும், 5 கிலோ உப்பின் மதிப்பும் சமமாக இருக்கிறது என்பது தெரிகிறது.

இந்த ஆரம்ப பண்டமாற்று வடிவத்தில்தான் ஒரு பொருளின் விலை குறித்த மர்மம் அடங்கியுள்ளது.

மேற்கண்ட //1 கிலோ கோதுமை க்கு சமம் 5 கிலோ உப்பு// என்ற சமன்பாட்டில் கோதுமையின் மதிப்பு உப்பின் வழியாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. எனவே கோதுமை என்பது ஒப்பீடு, உப்பு என்பது சமதை.

இந்த ஒப்பீடு மற்றும் சமதை வடிவங்கள் இரண்டு சரக்குகளுக்கும் பொருந்தும், என்றாலும் ஒரே நேரத்தில் ஒரு பண்டம் ஒப்பீடாகவும் சமதையாகவும் இருக்க முடியாது. (அதாவது ஒரு பொருளை அதே பொருளுக்கு யாரும் பண்டமாற்று செய்வதில்லை.) எனவே, ஒரு பண்டத்தின் மதிப்பை தெரிவிக்க முற்றிலும் வேறான இன்னொரு பண்டம் தேவை என்பது முன்தேவையாகும்.

ஒப்பீட்டு வடிவம்:

கோதுமை = உப்பு என்றால், அதில் உப்பு, கோதுமையுடைய மதிப்பின் நிலவலாகவே உள்ளது. அதவது கோதுமை உற்பத்திக்காக செலவிடப்பட்ட மனித உழைப்பை, உப்பின் உற்பத்திக்காக செலவிடப்பட்ட உழைப்புக்குச் சமப்படுத்துகிறோம். கோதுமையின் மதிப்பை தெரிவிப்பதே அதன் வேலை.

(இவ்வாறான சமன்பாடுகள், வெவ்வேறு சரக்குகளில் நிலவும் பல வகைப்பட்ட உழைப்பை, தெளிந்த மனித உழைப்பாக பெயற்கிறது. அதன் மூலம் ஒரு பொருளின் மதிப்பை உழைப்புதான் படைக்கிறது என்பதை எடுப்பாகக் காட்டுகின்றன.)

ஆ) அளவு வழி நிர்ணயிப்பு:

ஆனால் ஒரு பண்டத்தை பொத்தாம் பொதுவாக இன்னொரு சரக்குடன் சமப்படுத்த முடியாது. எனவே ஒரு திட்டமான அளவுடைய உழைப்பை மதிப்பு வடிவம் தெரிவிக்க வேண்டும். எனவேதான் சமன்பாடு 1 கிலோ கோதுமை = 5 கிலோ உப்பு என்பதாக அமைகிறது.

ஆனால், இதில் காலத்திற்கு ஏற்ப திறனில் ஏற்படும் மாற்றங்களை கவனிக்க வேண்டும்.

I) உப்பு உற்பத்தி தடையில்லாமல் நடந்துகொண்டிருக்கும் வெயில் காலத்தில், ஒட்டுமொத்த கோதுமை விளைச்சல் பாதியாகக் குறைகிறது. நமது விவசாயிகள் கோதுமையின் தயாரிப்பில் செலுத்திய உழைப்பின் சராசரி மதிப்பு அதிகரிக்கிறது.

இப்போது 1 கிலோ கோதுமை = 10 கிலோ உப்பு என சமன்பாடு மாறுகிறது. அதுவே, கோதுமை தயாரிக்க தேவையான உழைப்பின் சராசரி மதிப்பு குறையும் போது. சமன்பாடு 1 கிலோ கோதுமை = 2 1/2 கிலோ உப்பு என சமன்பாடு மீண்டும் மாற்றமடைகிறது.

II) கோதுமை விளைச்சல் அமோகமாக இருக்கும் காலத்தில் உப்பு உற்பத்தி மேற்கண்ட மாற்றங்களை அடைவதாகக் கொள்வோம். இப்போது உப்பில் உருக்கொண்டிருக்கும் சராசரி மனித உழைப்பின் அளவு 2 மடங்கானால் 1 கிலோ கோதுமை = 2 1/2 கிலோ உப்பு என சமன்பாடு மாறுகிறது. அதுவே, உப்பு தயாரிக்க தேவையான உழைப்பின் சராசரி மதிப்பு குறையும் போது. சமன்பாடு 1 கிலோ கோதுமை = 10 கிலோ உப்பு என மாற்றமடைகிறது.

ஒரு பண்டத்தின் (கோதுமை) மதிப்பு மாறும், அல்லது அதன் ஒப்பீட்டு தெரிவிப்பின் (உப்பு) மதிப்பு மாறும். இவ்வாறு அவ்வப்போது ஏற்படும் மாற்றங்களை சமன்பாடுகள் அப்படியே பிரதிபலிப்பதில்லை.

சமதை வடிவம்:
கோதுமைக்குச் சமதையாக உப்பு தெரிவிக்கப்பட்டதைப் போல, மதிப்பு சமன்பாட்டில் ஒரு பண்டத்திற்கு இன்னொரு பண்டம் சமதையாகச் செயல்படுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு கிலோ வெல்லத்தை இரும்பு எடைக்கல்லை வைத்து அளக்கும்போது அதன் எடை தெரியவருகிறது. அதைப்போலத்தான் இந்த சமதையின் பணியும். இருப்பினும், இரும்பு அளவை எடை எனும் உணரக்கூடிய இயற்கையான பண்பைக் காட்டுகிறது. சமதையோ இயற்கை அல்லாத, சமூகத் தன்மைவாய்ந்த பண்பை (மதிப்பை) காட்டுகிறது.

அதாவது, நமது கோதுமை விவசாயியிடம் உப்பளக்காரர் பண்ட மாற்றில் ஈடுபடுகிறார் எனும்போது உப்பு கோதுமையின் சமதையாக தெரிகிறது. அதுபோலவே மற்றொரு பகுதியில் இருந்த பார்த்தால் உப்பளக்காரர் கோதுமையை வாங்கி பண்டமாற்றில் ஈடுபடுகிறார். இப்போது கோதுமை சமதையாகிறது. இருந்தாலும் இங்கே ஒரு புறத்தில் இருந்து மட்டுமே, பரிவர்தனையை நாம் நோக்குகிறோம்.

(பண்டத்தில்) கோதுமையில் உள்ள மனித உழைப்பின் புலப்பாட்டு வடிவமாக (சமதை) உப்பு செயல்படுகிறது.சமதையில் இடம்பெற்றுள்ளதும் கூட தனி ஆட்களின் உழைப்பே என்றாலும், அது நேரடியாக சமூகத் தன்மை வாய்ந்த ஒன்றாகவும் செயல்படுகிறது.

இந்த சாதாரண மதிப்பு வடிவத்தின் சமதை யின் உயர்நிலை வளர்ச்சியே பணம். பணம் உருவான படிநிலைகளை அடுத்த பதிவில் காணலாம்.

உழைப்பின் இரட்டைத் தன்மை

2010-03-20T11:40:00.000-07:00

பிரிவு 2:

சரக்கில் உருக்கொண்டுள்ள

உழைப்பின் இரட்டைத்தன்மை

உழைப்புதான் பரிவர்த்தனை மதிப்பை உருவாக்குகிறது. அது குறித்த ஆய்வுக்குள் செல்வதற்கு முன்னால், ஒரு விசயத்தைப் பார்த்துவிடலாம்.

சில வருடங்களாகவே கணினி மென்பொருள் துறை உழைப்பாளர்களுக்கு சம்பளம் கொட்டிக் கொட்டி கொடுக்கப்பட்டது. உடனே அந்தத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்து படிக்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் பெருகியது. இப்போது அந்தத் துறைக்கு தேவையான தொழிலாளர்கள் எண்ணிக்கை உயர்ந்துள்ளதுடன், பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக வாய்ப்புகளும் குறைந்தன. இந்த இரண்டு காரணங்களால் மென்பொருள் சார்ந்த உழைப்பின் மதிப்பு கணிசமாகக் குறைந்துவிட்டது.

அதிலிருந்து, இன்றைய முதலாளித்துவ சமூகத்தில் மனித உழைப்பும் ஒரு பண்டமாக பார்க்கப்படுகிறது என்பது புரிபடும். நீங்கள் எவ்வளவுதான் திறமைக்காரராக இருந்தாலும் வேலைக்கு மேலும் 10 பேர் காத்திருக்கிறார்கள் என்றால், உங்கள் உழைப்பின் மதிப்பை முதலாளி தாராளமாகக் குறைத்துவிடுவார். ஒரு பொருள் தேவைக்கு அதிகமாக படைக்கப்படும்போது, அதன் சராசரி மதிப்பு குறைகிறது.

மனித உழைப்பையும் கூட ஒரு விற்பனைப் பண்டமாகவே கையாள்வதால் பண்டங்களின் இரண்டு காரணிகள் உழைப்பிற்கும் பொருந்தவேண்டும். ஒரு பண்டம் எப்படி பயன்பாட்டு இயல்பையும், பரிவர்தனை இயல்பையும் கொண்டிருக்கிறதோ, அது போலவே உழைப்பிற்கும் இந்த இரண்டு இயல்புகள் இருக்கின்றன. ஒன்று, உழைப்புதான் ஒரு மதிப்பின் படைப்பாளி என்ற அளவில் அது பல்வேறு வகைகளாக உள்ளது. மற்றொருபக்கம் உழைப்பிற்கு ஒரு (கூலி) மதிப்பு உள்ளது.

பயனுள்ள உழைப்பு (வேலையின் தன்மை) <-- உழைப்பு --> அதன் மதிப்பு (வேலை நீடிக்கும் காலம்)

உழைப்பின் இந்த இரட்டை இயல்பை புரிந்துகொள்வதுதான் அரசியல் பொருளாதாரத்தின் அறிவிற்கு அச்சாணியாகத் திகழ்கிறது என்கிறார் மார்க்ஸ். (இதனை ஆராய்ந்து முதன்முதலில் சுட்டிக்காட்டியதும் அவரே)

பயனுள்ள உழைப்பு:
ஒரு சட்டை உருவாக்கத்தின் போது, முதலில் நூலில் இருந்து துணியை உருவாக்கும் நெசவாளரின் உழைப்பும் (நெசவு), அதன் பிறகு துணியை சட்டையாக தைக்க ஒரு தையல் கலைஞரின் உழைப்பும் (பிரதானமாகத்) தேவைப்படுகிறது. இவ்வாறு பயனுள்ள உழைப்பு தையல், நெசவு என பல்வேறு வகைகளாக உள்ளது. (ஆனால் எல்லா வகை உழைப்பிற்கும் சராசரி-மதிப்பு (கூலி) அது நீடிக்கும் காலத்தைக் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படுகிறது) ஒரு தையல் தொழிலாளி தனது சட்டையை இன்னொரு சட்டைக்கே பரிவர்தனை செய்யப் போவதில்லை. எனவே, பல்வேறு பொருட்கள் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. அது பரிவர்தனைக்கு மிக அவசியமாகும்.

To all the different varieties of values in use there correspond as many different kinds of useful labour, classified according to the order, genus, species, and variety to which they belong in the social division of labour. This division of labour is a necessary condition for the production of commodities, but it does not follow, conversely, that the production of commodities is a necessary condition for the division of labour. In the primitive Indian community there is social division of labour, without production of commodities.

எத்தனை விதமான ”பயன்-மதிப்புகள்” (அதாவது பயனுள்ள பொருட்கள் அல்லது சேவைகள்) இருக்கின்றனவோ, சமூதாய உழைப்பிலும் அத்தனை வகையான பிரிவுகளும் உள்ளன. உழைப்பின் இந்தப் பிரிவுகள் மிக இயல்பானவை. சரக்கு உற்பத்தியாளர்களினாலான இன்றைய சமூகத்தில் அது (உழைப்பு பிரிவினை) இன்றியமையாதது. ஒவ்வொரு உற்பத்தியாளரின் உழைப்புக்கும் இடையேயான பண்பு வழியிலான வேறுபாடு பின்னலாக - உழைப்பு பிரிவினையாக வளர்கிறது.

அதே சமயம், சரக்கு உற்பத்தி நடந்தால்தான் அங்கே உழைப்பு பிரிவினை இருக்கும் என்பதில்லை. புராதாண இந்திய கிராமத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கே பொருளாதாய சரக்கு உற்பத்தியும் பரிவர்தனையும் இல்லாமலே சாதி அடுக்குகள் நீடிக்கின்றன. ஒரு குடும்பத்திலும் உழைப்பு பிரிவினை இருக்கிறது, அங்கே சரக்கு பரிவர்தனை நடக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஒரு பண்டத்திலிருந்து உழைப்பை நீக்கிவிட்டால், அதன் கச்சாப்பொருட்கள் மிஞ்சுகின்றன. அந்தப் பொருட்களை இயற்கை நமக்கு வழங்குகிறது. இயற்கை வழங்கும் செல்வங்கள் அடிப்படை, அதே சமயம், உழைப்பு இல்லையெனில் மனிதன் அப்பொருட்களை பயன்படுத்தி ஆதயமடைய முடியாது. எனவே உழைப்பு மனிதனுக்கு இன்றியமையாததாகும். அதன் ஒவ்வொரு வகைகளும் நமக்கு தேவையான பல்வேறு பண்டங்களை நமக்கு வழங்குகின்றன. இயற்கை ஒரு பண்டத்திற்கு தாய் எனில் உழைப்பு அதன் தந்தை.

மதிப்பு:
இதுவரை நாம் ஒரு பண்டத்தின் பயன்-மதிப்பை உருவாக்குகிற பயனுள்ள உழைப்பு குறித்து பார்த்துவந்தோம். உழைப்புக்கு குறிப்பிடத்தக்க (பர்வர்தனை மதிப்பு) கூலியும் உள்ளது. இனி அதனை ஆராய்வோம்.

1 சட்டை = 2 மீட்டர் துணி

மேற்காணும் சமன்பாட்டில், சட்டை தன்னிலிருந்து வேறுபட்ட துணியுடன் சமப்படுவதற்கு அதன் பரிவர்தனை-மதிப்பே காரணம் என்பதை ஏற்கனவே பார்த்தோம். பரிவர்தனை-மதிப்பை காண பொருட்களின் இடையே உள்ள வேற்றுமைகளை முற்றிலும் நீக்கிட வேண்டும். அது சோப்பு டப்பாவா, சந்தனக் கட்டையா என்பதே இங்கு பிரச்சனை இல்லை. மதிப்பை மட்டுமே நாம் பார்க்கிறோம். அப்படியே உழைப்பின் பரிவர்தனை மதிப்பைக் காண்பதற்காக, உற்பத்தி நடவடிக்கையின் வேற்றுமைகளை நீக்கிவிடலாம். (இனியும் அது நெசவு, தையல், உழவு எனப் பார்க்கபடாது) இப்போது அவை அனைத்தும் செலவிடப்பட்ட மனித உழைப்பு சக்தியின் தெரிவிப்புகளேயன்றி வேறல்ல.

ஒரு தையல் தொழிலாளர் 2 மணி நேரம் எடுத்து ஒரு சட்டையை தைக்கிறார், அடுத்த நாள் அதே 2 மணி நேர உழைப்பை செலவிட்டு 2 சட்டைகளைத் தைக்கிறார் என்று கொள்ளுங்கள்.

1 சட்டை = 2 மணி நேர உழைப்பு
2 சட்டை = 2 மணி நேர உழைப்பு

3 சட்டைகளும் ஒரே பயன்-மதிப்புகளாக இருந்தபோதிலும். அவற்றுள் பொதிந்துள்ள உழைப்பின் மதிப்பு மாறுகிறது. சந்தைக்குச் செல்லும்போது அவற்றின் மதிப்பின் சராசரியே செல்லும். இதனால், முதல் சட்டையில் பொதிந்துள்ள 2 மணி நேர உழைப்பும் ஒட்டுமொத்த சராசரியாக குறைகிறது. மற்ற இரண்டு சட்டைகளில் புதந்துள்ள உழைப்பு 1 மணி நேரத்திற்கும் சறு கூடுதலாகிறது.

அதாவது, “பொருட் செல்வம் அதிகமாக படைக்கப்படும்போது மதிப்பின் பருமன் குறையலாம்” இதையே வேறு சொற்களில் சொன்னால் “உற்பத்தி அதிகரிக்கும்போது, பொருட்களில் அடங்கியுள்ள உழைப்பு ஒட்டுமொத்ததின் சராசரியாகக் கணக்கிடப்படுவதால் தனித்தனி மதிப்புகள் குறைகின்றன”.

சம காலத்தில் பிரயோகிக்கப்படும் உழைப்பு சக்திக்கு சமமான மதிப்பு உள்ளது. ஆனால் அது வேறுபட்ட உற்பத்தி திறனை கொண்டிருக்கும். உற்பத்தி திறனில் ஏற்படும் மாற்றம் ஒவ்வொரு தனிப் பொருளின் சராசரி மதிப்பை (விலை)யை சுறுக்கிவிடும்.

( திருத்தப்பட்டது)

உழைப்பை எவ்வாறு மதிப்பிடுவது?

2010-03-15T11:19:00.000-07:00

சரக்குகள் சமுதாயப் பயன்பாட்டுக்காக படைக்கப்படுபவை. நாம் முந்தைய கட்டுரையில் ஒரு பண்டத்திற்கு இரண்டு மதிப்புகள் இருப்பதை பார்த்தோம். இதில் பரிவர்தனை மதிப்பே அந்தப் பொருளை சந்தைக்கு உரியதாக ஆக்குகிறது.

ஒரு பண்டத்திற்கு ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டவர்களுடன் தொடர்பு இருக்க வேண்டும். ஒரு சட்டையை தையல் கலைஞர் அவருக்கே தைத்துக்கொண்டால், அது விற்பனை பண்டமாகாது முடியாது. பயன் மதிப்பு இருந்தாலும் பரிவர்தனை மதிப்பு இல்லாததால் அதில் செலுத்தப்படும் உழைப்பிற்கும் மதிப்பு இல்லை.

(பரிவர்தனை மதிப்பு என்பதை ஒரு பொருளின் விலை என்று சொன்னால் எளிதாகப் புரிபடும் என்றாலும், இதுவரை பணம் பற்றிய விளக்கத்தை நாம் பார்க்காததாலும், சில சிக்கலான பொருளாதாரக் காரணிகள் குறித்து ஆராயத் துவங்காததாலும், இன்னும் சில கட்டுரைகளுக்கு அப்படிச் சொல்வதை தவிர்க்கலாம்...)

மதிப்பு என்பது ஒரு பொருளில் உருக்கொண்டுள்ள உழைப்புதான் என்கிறபோது, அதனை எவ்வாறு அளவிடுவது? என்றால். உழைப்பை, அது நீடிக்கும் காலத்தைக் கொண்டே அளக்கிறோம். அப்படியானால் இங்கே இன்னொரு கேள்வி எழுகிறது. ”உழைப்பு அதிக நேரம் நீடிக்க வேண்டுமெனில் (!), திறமையான வேலைக் காரர்களைக் காட்டிலும் அதிக நேரம் உழைக்கும் திறமைக் குறைந்தவரின் உற்பத்தி பொருளின் மதிப்பு கூடுதலாக இருக்குமா?” அப்படி இல்லை. யதார்த்ததில் நேர்மாறானதே நடக்கிறது.

இப்போதும் ஒரு உதாரணத்தைப் பார்க்கலாம்...

துணி நெசவு, கைத்தறிகளில் நடந்தபோது ஒரு மீட்டர் காடா துணியின் மதிப்பு ரூ.20 ஆக இருந்தது எனக் கொள்வோம். அப்போது விசைத்தறி கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. அதன் மூலம் பாதியளவு உழைப்பு நேரத்தில் ஒரு மீட்டர் துணியை தயாரிக்க்க முடியும். எனவே, சிலர் அந்த இயந்திரத்தை வாங்குகிறார்கள். ஆனால் துணியின் மதிப்பு உடனே குறைவதில்லை. சராசரியான விலை அப்படியே இருக்கிறது.

இப்போது விசைத்தறியை வாங்கியவர்கள் குறைந்த செலவில் துணி தயாரித்து அதிக லாபம் அடைகிறார்கள். அதைப் பார்த்து மேலும் பலர் விசைத்தறிக்கு மாறுகிறார்கள். 1 விசைத்தறி: 99 கைத்தறி என்ற விகிதம் மாற மாற, (விசைத்தரிகள் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்போது) சராசரி விலை மதிப்பு வீழ்ச்சியடைந்துகொண்டே வருகிறது. ஒரு கட்டத்தில் ஒரு மீட்டர் காடா துணியின் மதிப்பு ரூ.20/2 ஆக, அதாவது ரூ.10 ஆக குறைகிறது. இதற்கு காரணம் சராசரி உழைப்பு நேரத்தின் தேவை பாதியாகக் குறைவதுதான். இந்த நிலையில், அதிக நேரம் எடுக்கும் கைத்தறி நெசவாளருக்கு நட்டம்தான் ஏற்படுகிறது. அவர் நொடிந்துபோகிறார்.

மேற்கண்ட உதாரணம் சில வருடங்களுக்கு முன்னாள், நம்முன் நேர்ந்த நிகழ்வே. ஒரு விசைத்தறியில் மட்டும் உழைப்பு நேரம் பாதியாகக் குறைவதால் உடனே மதிப்பு வீழ்ச்சியடைவதில்லை.”உழைப்பு நேரத்தை ஒட்டுமொத்த சமூகம் ஒரு பொருளை படைக்க எடுக்கும் நேரத்தின் சராசரியாகக் கொள்கிறோம்” சராசரியில் ஏற்படும் மாற்றமே மதிப்பின் ஏற்றத்தையும் இறக்கத்தையும் தீர்மானிக்கிறது.

The total labour-power of society, which is embodied in the sum total of the values of all commodities produced by that society, counts here as one homogeneous mass of human labour-power, composed though it be of innumerable individual units. Each of these units is the same as any other, so far as it has the character of the average labour- power of society, and takes effect as such; that is, so far as it requires for producing a commodity, no more time than is needed on an average, no more than is socially necessary.

தனிமனிதர்களின் திறமையும், திறமைக் குறைவும் நேரம், பயிற்சியையும் கருவிகளையும் பொருத்து மாறுபடுகிறது. அவர்களின் உழைப்பின் அளவு உழைப்பு நேரத்தின் சராசரியைக் கொண்டே கணக்கிடப்படுகிறது. “ஒரே (சராசரி) உழைப்பு நேரத்தில் உற்பதி செய்யப்படும் சரக்குகள் ஒரே மதிப்பைப் பெற்றுள்ளன”.

உற்பத்தி திறனில்,

1 உழைப்பாளரின் தேர்ச்சி (அ) தேர்ச்சியின்மை,
2 தொழில் நுட்பம்
3 சூழல்
4 கூட்டு செயல்பாடு .. உள்ளிட்டவை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

எனவே, ஒரு பொருளின் மதிப்பை தீர்மானிக்கிற, (சராசரி) உழைப்பு குறித்து இனி வரும் பிரிவு 2 இல் ஆராய்வோம்.

(திருத்தப்பட்டது)

ஒரு விற்பனைப் பண்டத்தின் இரண்டு காரணிகள்

2010-03-14T11:53:00.000-07:00

சரக்கும் பணமும் மூலதனம் - I

சரக்கு (அ) விற்பனைப் பண்டம் (commodity): இரண்டு காரணிகள்.

இன்றைய உலகில் பொருட்களை உருவாக்கி, அதனை விற்பதில் ஒவ்வொரு மனிதனும் பங்கெடுக்கவேண்டியுள்ளது. அதற்காக அவன் தேர்ந்தெடுப்பது எந்தப் பொருளாகவும் இருக்கலாம், கரும்பலகை முன் நின்று பாடம் எடுக்கலாம், சாலையோரம் மூட்டை தூக்கலாம், விமானம் ஓட்டலாம் (அ) தயாரிக்கலாம், ஆயுதம் தயாரிக்கலாம், சவரம் செய்யலாம் அல்லது கடற்கரையில் முருக்கு விற்கலாம். ஒரு மனிதனுக்கு தேவையான எதுவும், அது பண்டமாகவோ, சேவையாகவோ அடுத்த மனிதனால் ஒரு ஆதாயம் பெற்றுக் கொண்டு நிறைவேற்றபடுமானால், அதுதான் சரக்கு.

மனித குலம் நாடோடியாக இருந்த போது இல்லாத இந்தக் குணம் அவனுக்கு இடையில்தான் ஏற்பட்டது என்றாலும், அது கட்டாயமானது.

”ஒரு மனிதன்” (A) - அவன் தயாரிக்கும் பொருள்/அவனால் செய்யப்படும் சேவை (B)- இவற்றின் மூலம் பயனடையும் (C) இன்னொரு மனிதன் என்ற அளவில் ஒவ்வொருவரும் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். (A)-(B)-(C). இன்றைய முதலாளித்துவ சமூகத்தின் சிறப்பம்சமான விற்பனைப் பண்டம் என்பது குறித்த சில சூட்சுமங்களைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலமே விடை தெரியாத பல கேள்விகளுக்கு நாம் பதில் அறியப் போகிறோம்.

உதாரணம் ஒன்றிலிருந்து துவங்கலாம்.
பழைய பண்ட மாற்று முறையை மனதில் கொள்ளுங்கள். அங்கே பொருளுக்கு பொருள்தான் மாற்றிக் கொள்ளப்படும், கோதுமை விவசாயி ஒருத்தருக்கு ஒரு மூட்டை உப்பு வேண்டுமெனில் அதற்கு தகுந்த அளவு கோதுமையை உப்பளக்காரரிடம் கொடுத்து உப்பை அவர் பெற்றுக் கொள்கிறார். எனவே ஒரு மூட்டை உப்பும், X அளவு கோதுமையும் இங்கே பண்டங்கள்.

பண்டம் என்பது, வாழ்க்கைக்கு தேவையான (உப்பு போன்ற) வாழ்வு சாதனமாகவோ அல்லது உற்பத்திக்கு அவசியமான (மாடு, உரம் போன்ற) சாதனமாகவோ இருக்கலாம்.

இந்த வகையில் அவற்றிற்கு பயன்பாட்டு மதிப்பு உள்ளது. அதே போல கோதுமைக்கும், உப்புக்கும் இடையே ஒரு பொதுவான “மதிப்பும்” உள்ளது.

X அளவு கோதுமை = Y அளவு உப்பு
X அளவு கோதுமை = Z அளவு துணி
X அளவு கோதுமை = L அளவு தானியம்,

என்றவாறு அந்த விவசாயி பல்வேறு பொருட்களை வாங்குகிறார். இங்கே வேறுபட்ட பொருட்கள் ஏதோ ஒரு மதிப்பைப் பொருத்து சமமாகின்றன. எனவே ஒரு பண்டம் பயனுள்ள பொருளாகவும், பரிவர்தனைக்கு ஏற்ற பொருளாகவும் இரண்டு மதிப்புகளையும் கொண்டிருக்கிறது.

கோதுமையின் பயன் மதிப்பு என்றால், அதன் உயிர்ச் சத்து. யன் மதிப்பு என்பது மனித உபயோகத்தை பொருத்தது. பொருளின் பயன் மதிப்புக்கள் காலத்திற்கு ஏற்ப மாறும். அதனை கண்டறிவது வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் வேலை.

இப்போது,

X அளவு கோதுமை = Y அளவு உப்பு = Z அளவு துணி = L அளவு தானியம்

என்பதிலிருந்து, அவற்றின் பயன் மதிப்பை நீக்கிவிட்டு பார்த்தால், ”ஏதொ ஒன்று” மிச்சம் இருக்கும். அதுதான் இந்த வேறுபட்ட பண்டங்களை சமப்படுத்துகிறது.

இன்று, ஒரு சிறுவனிடம் போய், “ஒரு மிட்டாய்க்கு” சமமான இன்னொரு பொருளைக் கூறு என்று கேட்டால், ஒரு சிக் சாம்புவை கை காட்டுவான். முற்றிலும் வேறான அந்தப் பொருட்கள் இரண்டையும் இணைக்கும் விசயம், “ஒரு ரூபாய்” எனும் மதிப்புதான் என்பது நமக்கு நன்றாகத் தெரியும்.

ஆனால், நமது கோதுமை விவசாயி பண்டமாற்று முறையில் பரிவர்தனை செய்கிறார்.

"This common "something" cannot be either a geometrical, a chemical, or any other natural property of commodities. Such properties claim our attention only in so far as they affect the utility of those commodities, make them use-values. .................. ... If then we leave out of consideration the use-value of commodities, they have only one common property left, that of being products of labour. "

இந்த இடத்தில் “ஏதோ ஒன்றாக” செயல்படும் அந்த விசயம் ?. உழைப்பு.

மனித உழைப்பின் உற்பத்திப் பொருளாக இருப்பதே பண்டங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் இடையிலான ஒற்றுமை.

முடிவாக, விற்பனைப் பண்டத்தின் இரண்டு காரணிகள், அதன் பயன் மதிப்பும், பரிவர்தனை மதிப்பும் என்பது தெரியவருகிறது. அதாவது, “ஒரு பொருளுக்கான அவசியமும்”, ”அதை நிறைவேற்றுகிற மனித உழைப்பும்”. மேலும் எளிய உதாரணம் மூலம் விளக்கினால், ஒரு சட்டை, உடுத்தத் தகுதியானதாக இருப்பதும், அதனுள் செலுத்தப்பட்ட உழைப்பும் சட்டையை , விற்பனைப் பண்டமாக மாற்றுகின்றன.

எனவே, ஒரு பொருளுக்கு பரிவர்தனை மதிப்பை (பொதுவாக, மதிப்பை) வழங்குவது அதனுள் செலுத்தப்படும் உழைப்பே.

(திருத்தப்பட்டது...)

வாசிப்பதற்கு முன் சில வார்த்தைகள் ...!

2010-03-12T17:36:00.000-08:00

உலகம் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கியுள்ளதாகச் சொல்கிறார்கள்... அது இன்று பல்லாயிரம் அமெரிக்கர்கள் உள்ளிட்ட உலக மக்களின் வேலை வாய்ப்பைக் காலி செய்திருக்கிறது. மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையைச் சிதைத்திருக்கிறது.

இப்படிச் சொல்வதால் இதற்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் உலகம் சொர்கபுரியாக இருந்தது என்பதில்லை. கடந்த காலங்களில் பேராசையால் உலகைப் பீடித்த உலகமயச் சூறாவளி, தினமும் பல்லாயிரக் கணக்கான எளிய மக்களின் வாழ்க்கையை சிதைத்தே வந்தது. அதுபோலவே இந்தியாவிலும் வாழ்க்கை மிகப் பிரகாசமாக அமைந்திருப்பதாகச் சொல்ல முடியாது. ஏழைகள் சாவை நோக்கி அனுதினமும் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

இதனை உணர, நாம் எங்கேயோ இருந்து உதாரணம் தேடத் தேவையில்லை. உலகமயம் தீவிரமடைந்ததற்கு பின்னர், நம் இந்தியாவில் 2 லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்துகொண்டுள்ளார்கள், இதனை அரசின் புள்ளிவிபரங்களே காட்டுகின்றன.

எந்த ஒரு சூழலிலும், முதலாளியச் சமூகம், லாபம் ... அதிக லாபம்... என்பதை நோக்கியே செல்கிறது. பல்லாயிரம் மக்களின் வாழ்க்கையே தொலையும்போதும் கூட அதற்கு லாபம் குவிப்பதில் தான் ஈடுபாடு.

“புவி வெப்பமடைதல்” பிரச்சனை தலைமேல் கத்தியாக தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. என்றபோதிலும், எந்த முன்னேறிய நாடும் அதுகுறித்து அக்கறை காட்டவில்லை. காரணம்? இப்போதைக்கு அவர்கள் பத்திரமாக வாழ்கிறார்கள்.

இவையெல்லாம் பார்க்கும் மக்களுக்கு... பேராசையும் சுயநலமும் தவிர்த்த சமூக அமைப்பு சாத்தியமே இல்லையா என்ற கேள்வி எழுவது இயல்புதான்..

சோசலிச மாற்று:
இந்த சூழலில்தான், சோசலிச நாடான சீனாவின் செயல்பாடுகள் அங்கு வியத்தகு வளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. உலகின் பெரும் பணக்காரர்களில் அங்கே ஒருத்தர் தான் வாழ்கிறார். ஆனால் மக்கள் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்திருக்கிறது. அதேசமயம் முதல் பத்து இடங்களுக்குள் 2 பணக்காரர்களையும், 40 க்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டு முதலாளிகளையும் தன்னிடம் கொண்டு இந்தியா பணக்காரர்கள் வரிசையில் முதலிடம் பிடித்துள்ளது. மக்கள் நலவாழ்வைப் பொருத்தமடில் அதல பாதாளத்தில் வீழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது. நல்ல வாழ்க்கையை அளிப்பதில் சோசலிச நாடுகள் முன்னணியில் நிற்கின்றன. கியூபா உள்ளிட்ட லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் நலம் சார்ந்த செயல்பாடுகள் அனைவரையும் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

கம்யூனிச பூதம்:
19 ஆம் நூற்றாண்டி முதல் பாதியில், ஆளும் சக்திகளை ஒரு பூதம் ஆட்டி வைத்தது. அது குறித்த கனவு கூட அவர்களுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்தியது. “கம்யூனிசம்” எனும் அந்தப் பூதம் இப்போது மீண்டும் உயிர்த்தெழத் துவங்கியுள்ளது. பலநாடுகளில் உருவாகியுள்ள தொழிலாளி வர்கம் வீருகொண்டு எழும், அநீதிகளுக்கு எதிராக தன் போரினை மீண்டும் துவக்கும் என்றே தோன்றுகிறது. இந்த நேரத்தில் தொழிலாளி வர்கத்தின் வேதப் புத்தகமாக அறியப்படும் ”கார்ல் மார்க்ஸ் -ன் மூலதனம்” அறிவித்ததெல்லாம் உண்மை தானோ என்று சகலரும் யோசிக்கத்துவங்கியுள்ளனர்.

அதில் அப்படி என்னதான் எழுதியிருக்கிறது?

1859 இல் கார்ல்மார்க்ஸ் ஒரு புத்தகம் எழுதினார், அதன் பெயர் ”அரசிய பொருளாதார விமர்சனத்திற்கு ஒரு பங்களிப்பு”, அந்த நூலின் தொடர்ச்சியாக அவரே எழுதிய ”மூலதனம்” புத்தகம் 1867 இல் வெளியானது. இரண்டு புத்தகங்களுக்கும் இடையிலான கால இடைவெளி அதிகமாக இருப்பதால் முதல் புத்தகத்தின் சுருக்கத்தையும் இணைத்தே மூலதனத்தை மார்க்ஸ் எழுதிவிட்டார். அதன் முதல் பாகத்தில், இன்றைய முதலாளித்துவ சமூகத்தின் பொருளுற்பத்தி முறையின் மீதான பகுப்பாய்வும், இரண்டாம் பாகத்தில் மூலதனத்தின் சுற்றோட்ட நிகழ்முறையையும், வளர்ச்சிப் போக்கில் அது மேற்கொள்ளும் பலதரப்பட்ட வடிவங்களும், கடைசி பாகத்தில் தத்துவத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சி குறித்த ஆய்வும் அடங்கியுள்ளது.

இன்றைய சமூகத்தை ஒவ்வொரு அங்குலமாக ஆராயும் மார்க்ஸ், அது குறித்த தீர்க்கமான பார்வையை நமக்குள் விதைக்கிறார். இருக்கும் சமூகத்தின் வளர்ச்சிப் போக்கு குறித்து தெரியும்போதுதான், அதனை மாற்றும் வழிமுறையும், மாற்றத்திற்கான தேவையும் புரிபடுகிறது.

இந்த முதலாளித்துவ சமூகத்தின் வளர்ச்சிப்போக்கு எவ்வாறு வெளிப்படும்? , மனித சமூகத்தின் முன்புள்ள ஒரே வாய்ப்பு முதலாளித்துவம் தானா?, வலுத்தவன் வாழ்வான் என்பதே நியதியா?, இது எப்போது மாறூம்?. மாறி வரும் புதிய சமூக அமைப்பும் மாற்றத்திற்கு உட்படுமா? .. என பல்வேறு கேள்விகளுக்கும் விடை கிட்டும் என்ற நம்பிக்கையிலேயே இந்தப் புத்தகத்தின் வாசிப்பு துவங்குகிறது.

அதன் முன்னுரையில் மார்க்ஸ் குறிப்பிடுவதைப் போல, தொடக்கம் என்பது எப்போது கடினமானதுதான், எந்த வகையான விஞ்னான ஆராய்ச்சிக்கும் இது பொருந்தும்.

உடலை மேலோட்டமாகப் பார்ப்பது எளிது, ஆனால் அதனை புரிந்து கொள்ள முயலும் போது ஒவ்வொரு செல்லாக நுண்ணோக்கியில் வைத்தல்லவா தெரிந்துகொள்ள முடியும்?.

பொருளாதாரத்திர்கென எந்த நுண்ணோக்கியும் இல்லை, இதன் உட்பொருள்கள் வேறுமாதிரியானவை. எனவே, கார்ல்மார்க்ஸ் தனது நுண்ணோக்கியாக தர்க்கங்களைப் பயன்படுத்துகிறார்.

விற்பனை பண்டம் (சரக்கு) என்பதுதான் இந்த உலகை ஆட்டிப்படைக்கும் முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படை அலகு என்பதால், சரக்கு என்பது என்ன?. என்ற கேள்வியிலிருந்தே இந்தப் புத்தகம் துவங்குகிறது.

துவக்கமே பொருளாதார ஆய்வாக இருப்பதால், படிக்கத் துவங்கும்போது கொஞ்சம் பிரம்மிப்பு ஏற்படுவதை தவிற்கமுடியவில்லை. இது அறிவு ஜீவிகள் மட்டுமே வாசிக்கத்தகுந்த புத்தகமோ என்றும் தோன்றுகிறது. ஆனால், மிக எளிதான ஆய்வு முறை அந்த பிரம்மிப்பை வெகு சீக்கிரமே போக்கிவிடுகிறது.

மொழிபெயர்ப்புப் புத்தகங்களுக்கேயான கடினத் தன்மையும், மொழியாக்கம் செய்த ஆசிரியர், மார்க்ஸ் இன் வார்த்தைகளை சிதைத்துவிடக் கூடாதே என்பதில் காட்டியுள்ள அக்கரையும் சாதாரண வாசகர்களுக்கு வாசிப்பின் தடங்கல்களாக அமைந்துவிடுகின்றன. ஆனால் இவற்றைக் குறைகளாகப் பார்க்கத் தேவையில்லை.

மலை உச்சியை அடைய முயல்பவர்கள், கரடு முரடான பாறையைக் கடந்துதான் ஆகவேண்டும். மனித சமூகத்திற்கான விடியலை நோக்கிய பயணமும் அப்படியானதுதான்.
எனவே இப்படியான சிந்தனைகள் நம்மை சூழ .. இனி மூலதனத்தின் வாசிப்பில் நாம் நுழைவோம் ..

(பிழைகள் திருத்தப்பட்டுள்ளன)

மூலதனம் .. (கார்ல் மார்க்ஸ்)

2010-03-12T02:47:00.000-08:00

கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய மூலதனம் புத்தகம் குறித்து பல ஆண்டுகள் முன்பிருந்தே கேள்விப்பட்டு வந்தேன். படிக்க ஆரம்பித்ததும் பல நண்பர்களும், புத்தகம் எப்படி? என்று கேட்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். அவர்களின் ஆர்வத்திலும் நியாயமிருக்கிறது. என்னளவில் புரிந்தவைகளை வலைப்பூவில் தொகுத்துக் கொடுக்கலாம் என்று முடிவு செய்துள்ளேன்.

வாசிப்பதற்கு முன் சில வார்த்தைகள் ...!

முதல் பாகம்:

முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறை - 1 - சரக்கும் பணமும்

1 - சரக்கு (அ) விற்பனைப் பண்டம் (commodity)இரண்டு காரணிகள்.

2 - உழைப்பை எவ்வாறு மதிப்பிடுவது?
3 - உழைப்பின் இரட்டைத் தன்மை

மயங்கும் மாலை ...

2010-02-22T06:49:00.000-08:00

புன்னைகையும் கண்ணீரும்
கலவையான
அந்த நேரம்
ஆழ்ந்த மெளனம்

நாம் அறியாத போது
அடியாழத்தில்
ஊன்றிய வேர்கள்
துளித்துளியாய்
உயிரை உரிஞ்ச
துளிர் விட்டது நேசம்

கடற்பாறையில்
வந்து வந்து மோதும்
அலைகளாய்
எண்ணங்களால்
நிலைகுழையச் செய்தாய்

புரிந்தும் புரியாத
உணர்வின் பெயர்
காதலாகி நின்றது

இன்றும் அதே மெளனம்
சுற்றிலும் ஆயிரம் இறைச்சல்கள்
எழுந்தபோதும்
மனதைக் கவ்வி நிற்கும் மெளனம்

ஒரு பிடி மண்ணில்
எத்தனை துகள்கள்
உள்ளதோ அத்தனை முறை
உன்னை நினைக்கிறேன்

அலைகளின் மோதலில்
இன்று இதயம்
சுக்கு நூறாகியிருக்கிறது
யார் அணைபோட முடியும்?
முடிவற்றவை அலைகள்

இருப்போ, இல்லாமையோ ...
யார் நம்மை பிரித்துவிட முடியும் ?
முடிவற்றது நேசம் ...

திருப்பூர் தொழிலாளர்களின் நேசக்கரம்: நெகிழச்செய்த நிகழ்வு

2010-02-12T07:12:00.000-08:00

தொழிலாளர்கள் திரட்டிக் கொடுத்த தொகையுடன் நிர்வாகத்தின் பங்கையும் சேர்த்து ரூ.1,75,000 ஐ நிறுவன மேலாளர் அரோரா, அவர்களின் பெற்றோரிடம் வழங்குகிறார்.

ஒரு கம்பெனியில் பணியாற்றுகிறீர்கள். திடீரென தீராத வியாதி உங்களை தாக்குகிறது. நீங்கள் எந்த ஒரு மருத்துவக் காப்பீடும் செய்திருக்கவில்லை, அரசு மருத்துவமனையில் போதிய சிகிச்சை இல்லை. என்ன செய்வீர்கள்?

நிற்கதியாய் உணர்வோம் இல்லையா?. அந்த நேரத்தில் உங்கள் உடன் பணியாற்றும் நண்பர்கள் இணைந்து ஒரு தொகையைக் கொடுத்து உதவினால்? அதுதான் நட்பென்று தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுவோம் ... சக தொழிலாளர்கள் அனைவரும் உங்களை தெரிந்தவர் தெரியாதவர் அனைவரும் இணைந்து, நிர்வாகத்திடமும் பேசி, ஒரு பெரும் தொகையை கொடுத்து உதவினால்?”இந்தக் காலத்தில் யார் இப்படி செய்வார்கள்” என்று கேட்கிறீர்கள் தானே?

அது நடந்திருக்கிறது. சங்காமாக இணைந்த தொழிலாளர்கள் இதனைச் சாதித்திருக்கிறார்கள். திருப்பூர் வீரபாண்டியில் அரோரா பிரிண்டிங் நிறுவனம் அமைந்துள்ளது. இதில் பணியாற்றிவந்த மாரிமுத்து என்பவர் நோயுற்று திடீரென மரணமடைந்தார். அவரை இழந்த குடும்பத்தினர் நிற்கதியாகினர். மாரிமுத்துவின் மருத்துவமனைக் கட்டணத்தைக் கூட செலுத்த முடியாத துயரமான நிலைக்கு அவர்கள் தள்ளப்பட்டனர்.

இந்த நிலையில், அங்கிருந்து சிஐடியு சங்கத்தினர், சக தொழிலாளர்களிடமும் பேசி தங்கள் ஒருநாள் ஊதியத்தை அக்குடும்பத்திற்கு வழங்க முடிவு செய்தனர். அவர்கள் கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல் அலுவலக ஊழியர்கள் உட்பட மொத்தம் 600 தொழிலாளர்களின் ஒரு நாள் ஊதியத்துடன், நிவாகத்தின் சார்பில் ரூ.25 ஆயிரம் உதவித் தொகையாக பெற்று மொத்தம் ஒரு லட்சத்து 75 ஆயிரத்து ரூபாய் அக்குடும்பத்தாரிடம் ஒப்படைத்தனர்.

இதில் சுமார் ரூ.48 ஆயிரத்தை மருத்துவமனை நிதியாகவும், ஒரு லட்சத்து 27 ஆயிரத்தை காசோலையாகவும் அவர்கள் வழங்கினர். இதனை மாரிமுத்துவின் தந்தை ஏ.சங்கரன் பெற்றுக் கொண்டார். வயது மூப்படைந்த நிலையில் கண்ணீர் தத்தளித்த அவர்கள் கண்ணீருடன் அந்தத் தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.

இந்த நிகழ்ச்சிக்கு சிஐடியு மாநிலக் குழு உறுப்பினர் ராஜகோபால் தலைமைதாங்கினார். பொதுத் தொழிலாளர் சங்க பொதுச் செயலாளர் சி.மூர்த்தி, அரோரா நிறுவன உரிமையாளர் சுசில் எஸ்.அரோரா, நிர்வாகத்தினர், சிஐடியு அரோரா கிளை தலைவர் முனியாண்டி, செயலாளர் குமார் உள்ளிட்டோர் கலந்துகொண்டனர். அவர்கள், “சக தொழிலாளர்கள் குடும்பத்தை நமது குடும்பமாக நினைக்கவேண்டும் என்ற உயர்ந்த பண்பு இதிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. ஏற்கனவே இதுபோல மரணமடைந்த தொழிலாளர்களுக்கு உதவியிருக்கிறோம். இனி வரும் காலத்திலும் இவ்வாறு உதவி செய்ய வேண்டும்.” என்றனர்.

அவர்களுடன் பேசியபோது அந்த நிறுவனத்தின் சிஐடியு கிளைத் தொழிலாளர்கள் இரத்த தானம் உள்ளிட்ட உதவிகளையும் தயங்காமல் செய்வது தெரியவந்தது. தொழிலாளர்களின் இந்த செயல்பாடுகளுக்கு நிர்வாகமும் நல்ல ஒத்துழைப்பை வழங்கிவருகிறது. 500 தொழிலாளார்கள் திரளாகப் பங்கெடுத்த இந்த நிகழ்ச்சி அனைவரையும் நெகிழச்செய்வதாக இருந்தது.

கருத்துக்களில் வாழ்த்துச் சொல்லுங்கள் ... [:)]

மாணவர்கள் ஒற்றுமைக்கு சபாஷ் !

2010-02-05T07:42:00.000-08:00

முதலில் சில பத்திரிக்கை செய்திகளை கோடிட்டுக் காட்ட விரும்புகிறேன்:

1) கடந்த ஜன., 28 இல் கடலூர் வண்டிப்பாளையத்தில் அருணா என்ற மாணவி தற்கொலை செய்துகொண்டார். அவருக்கு வயது 19. அவர் ஒரு பொறியியல் மாணவி, கல்லூரியின் கட்டணம் மற்றும் விடுதிக் கட்டணத்தை அவரின் குடும்பத்தினரால் செலுத்தமுடியவில்லை. “இதனால் கல்லூரி விடுமுறையின் போது மிகுந்த மன வேதனையுடன் காணப்பட்ட அவர், திடீரென தற்கொலை செய்துகொண்டார்” என அவரது உறவினர்கள் தெரிவித்தனர். புலியூர் போலீசார் இதுகுறித்து விசாரணை செய்து வருகிறார்கள்.

2) அதே நாள் கோவை அன்னூர் அருகேயுள்ள சசூரி கல்வி நிறுவனத்தின் அநியாயக் கல்விக் கட்டண வசூலைக் கண்டித்து மாணவர்கள் சாலை மறியலில் ஈடுபட முயன்றார்கள். இதனைத் தொடர்ந்து இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் வழிகாட்டுதலுடன் அவர்கள் குற்றச்சாட்டை அண்ணா பல்கலைகழகத்திடம் நேரில் கொடுத்திட்டார்கள். மாணவர் ஒற்றுமையைக் கண்ட கல்லூரி நிர்வாக காலவரையின்றி கல்லூரியை மூடுவதாக அறிவித்தது.

3) ஒரு வார இடைவெளியில் திருப்பூரை அடுத்த விஜயமங்கலத்தில் அமைந்துள்ள சசூரி பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்கள் சாலை மறியலில் ஈடுபட்டார்கள். காரணம் கட்டணக் கொள்ளை. திறமையற்ற ஆசிரியர்கள், அடிப்படை வசதிகள் கூட முறையாக இல்லாமல் அந்த நிறுவனம் இயங்கிவருகிறது என்பது தெரியவந்தது பலருக்கும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அதிகமான கல்விக் கட்டணமும், அதற்காக நிறுவனங்கள் கொடுக்கும் நெருக்குதல்களும் இன்றைய இளைஞர்களைப் பாடாய் படுத்துகின்றன. ஒரு மாணவியை தற்கொலை செய்துகொள்ளத் தூண்டிய அதே விசயம், பின்னைய மாணவர்களை போராடத் தூண்டியிருக்கிறது. அதற்கு காரணம் மாணவர்கள் சங்கமாக இணைந்திருந்ததும், மாணவர் தலைவர்கள் காலத்தில் விழித்துக் கொண்டதும்தான் என்பதை சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

நிறுவனமயமான இன்றைய கல்விச் சந்தையில், லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு கடிவாளமற்ற குதிரைகள் மூர்க்கத்துடன் பாய்கின்றன. லாபத்தைப் பெருக்குவதற்காக அவர்கள் கையாளும் குறுக்கு வழிகள் மாணவர்களை கசக்கிப் பிழிகிறது. நிறுவனங்கள் எல்லாவற்றிலும் அறக்கட்டளைகள் இணைந்தே இருக்கின்றன. கல்லூரி நுழையும்போது கட்டணத்துடன் ’நன்கொடை’. நீங்கள் ஓட்டாண்டியாக இருந்தாலும் கடன் வாங்கியாவது “கொடை” கொடுத்தாக வேண்டும்.

கல்லூரி நுழைந்ததும் புத்தகம், நூலகம், தேர்வு என தனித்தனியாக கட்டணம், ஆறு மாதங்களுக்கு ஒருமுறை மொத்தமாக கட்டணம். மொத்தமாக வழங்கப்படும் கட்டணத்தை பிரித்து தனித்தனியாக கூறச்சொன்னால் அதில் ஏற்கனவே செலுத்தப்பட்ட கட்டணங்கள் மீண்டும் பல்லை காட்டுகின்றன. உதாரணமாக: மேற்சொன்ன சசூரி பொறியியல் கல்லூரியில் நடந்ததைப் பார்க்கலாம்.

கொள்ளையடிக்கும் குறுக்கு வழிகள்:
அரசு ஒதுக்கீட்டில் கல்லூரியில் சேரும் மாணவர்களிடம், தரச்சான்று பெறப்பட்ட படிப்புகளுக்கு ரூ.40 ஆயிரமும், தரச்சான்று பெறப்படாத படிப்புகளுக்கு ரூ.32 ஆயிரத்து 500 ம் கட்டணமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இங்கு வசூலிக்கப்பட்டுள்ள கட்டணம் வருடத்திற்கு 98 ஆயிரத்து 400, நான்கு வருடங்களுக்கு ரூ.4 லட்சம், அதில் விடுதிக் கட்டணம் மட்டும் ரூ.69 ஆயிரம். அதாவது எந்த வசதியும் இல்லாத சிறிய அரையில் 4 மாணவர்கள் சேர்ந்து தங்கி படிக்க ஒவ்வொருவருக்கும் ரூ.1500 மொத்தம் ரூ.6 ஆயிரம் கட்டணம். அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் உணவுக்காக மாதம் ரூ1500 வசுலிக்கப்படுகிறது. கொடுக்கப்படாத புத்தகம் மற்றும் சீருடைகளுக்காக வருடம் ரூ.10,000 கொள்ளையடிக்கின்றனர். தேர்வுக் கட்டணம் உள்ளிட்டவை இரண்டுமுறை வசூல் செய்யப்படுகின்றன.

மேலும் அவ்வப்போது அபராதமாக குறிப்பிட்ட தொகை ஒவ்வொரு மாணவரிடம் இருந்தும் வசூலிக்கப்படுகிறது. இந்த வகையில் வருடம் சுமார் ரூ.5 கோடி அங்கே வசூலாவதாக நிர்வாக வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதில் சுமார் ரூ.4 கோடி முறையற்ற கணக்குகள் காட்டி மாணவர்களிடமிருந்து உரிஞ்சப்படுவதாகும். (திருப்பூரில் வழிப்பறிக் கொள்ளையர்கள் கொள்ளையடிக்கும் பணத்தைக் காட்டிலும் இது இரண்டு மடங்கு அதிகம்) தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் தரப்படும் கல்விக் கடனை, மோசடியான கட்டண விகித்தத்தை எழுதிக்கொடுத்து அரசு வரைமுறைக்கு அதிகமான தொகையை அவர்கள் பெற்றுள்ளனர். இதனால் மாணவர்கள் பெயரில் கடன் சுமையும் அதிகரிக்கிறது.

நேர்மையற்ற வியாபாரம்:
இவ்வளவும் செலுத்தினாலும் மாணவர்களுக்கு தரமான கல்வி கிடைக்கிறதா? என்று கேட்டால், “ கல்லூரி ஆசிரியர்கள் முறையான கல்வியாளர்கள் இல்லை. ஒரு துறையின் தலைவர் அதே கல்லூரியில் சென்ர வருடம்தான் பொறியியல் படித்து முடித்தார். அவரை அப்படியே ஆசிரியராக நியமித்துவிட்டனர். லேப், புத்தகங்கள், வகுப்பறைகள் எதுவும் பொறியியல் கல்லுரியின் தரத்தில் இல்லை. விடுதியில் படிப்பதற்கான சூழலே இல்லை, இரவு நேரங்களில் விச வண்டுகள் மாணவர்களை பதம் பார்க்கின்றன, சத்தாண உணவு கிடைப்பதில்லை” என்று சொல்லிக் கொண்டேபோகின்றனர் மாணவர்கள். பொறியியல் படிப்புக்கான வேலைவாய்ப்பும் சுறுங்கிவருவது மாணவர்களை அச்சத்தில் அழ்த்தியுள்ளது.

கல்வி வியாபாரமாகக் கூடாது என்பது ஒருபுறம், அடிப்படை வியாபார நியாயம் கூட இல்லாமல், தரமற்ற கல்வியை கொள்ளை விலைக்கு விற்று லாபம் பார்க்கும் இந்த நிறுவனங்களை என்னவென்பது?.

ஊடகங்களின் அரசியல்:
இத்தனை கலகங்களுக்குப் பின்னரும், நிர்வாகம் அசைந்து கொடுக்கவில்லை, அரசு நிர்வாகம் கேளாக் காதராய்க் கிடந்தது செய்தியை உலகறியச் செய்யவேண்டிய ஊடகங்கள் பலத்த மெளனம் காத்தன. விளம்பரதாரர் நலன் குறித்துக் கவலைப்படும் அவர்களின் வியாபார நோக்கத்தை இங்கே குறிப்பிட வேண்டியதில்லை. இரண்டுமுறை மறியல் செய்தும் அவர்கள் அசையவில்லை. தெருவில் இறங்கிய மாணவர்கள் ஆட்சியர் அலுவலகத்தை முற்றுகையிட்டனர். முற்றுகை 2 மணிநேரம் நடந்தது இந்திய மாணவர் சங்க மாநிலச் செயலாளர் கே.எஸ்.கனகராஜ், மாவட்ட அமைப்பாளர் வெங்கடேஷ், வாலிபர் சங்க திருப்பூர் தெற்கு ஒன்றியச் செயலாளர் வடிவேல், ஊத்துக்குளி பேரூராட்சித் தலைவர் குமார் என தலைவர்கள் முன்ந்ன்று கோசமிட்டனர். உறுதியாக நடைபெற்ற அந்தப் போராட்டத்தின் வாயிலாக மாணவர்களின் குரல்கள் அரசின் செவிப்பறையில் ஓங்கி அரைந்தன. இதைத் தொடர்து செய்தியேடுகள் செய்தி எழுதின (நிறுவனத்தின் பெயர் குறிப்பிடாமல்.).

பேச்சுவார்த்தையில் கிடைத்தது தீர்வு:

இதனைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைக்குஆர்டிஓ தலைமைதாங்கினார். அண்ணா பல்கலைகழக பிரதிநிதி ஒருவரும், கல்லூரி தரப்பில் முதல்வர் டி.கே.சண்முகநாதன், செயலர், இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் மாநிலத் தலைவர் ரெஜீஸ்குமார், மாவட்ட அமைப்பாளர் வெங்கடேஷ் உள்ளிட்டோர் இதில் கலந்துகொண்டனர்.

மாணவர்கள் வைத்த கோரிக்கைகள் அனைத்தும் ஏற்கப்பட்டு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.

1. 32 ஆயிரத்து 500 மற்றும் நியாயமான விடுதிக்கட்டணம் உள்ளிட்ட பிற கட்டணங்கள் தவிற மற்ற தொகைகள் திரும்ப் கொடுக்க வேண்டும்.

2. எம்இ முடித்தவர்களை மட்டும் ஆசிரியராக மாற்ற வேண்டும்.

3. 10 ஆயிரம் வரை அபராதம் விதிப்பது முறையற்றது. ரூ.100 வரை மட்டுமே விதிக்கலாம்.

4.அடிப்படை வசதிகளை அண்ணா பல்கலை கண்காணிக்கும். விளையாட்டு மைதானத்தில் கட்டடம் கட்டப்பட மாட்டாது.

5. பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகள் கூடாது. மாணவர்களுக்கு திரும்பவும் வகுப்புகள் எடுக்க வேண்டும். வருகைப்பதிவுகள் போதாத நிலை இருந்தால் அந்த மாணவர்களுக்கு அண்ணா பல்கலை சிறப்பு கவனம் எடுத்து, தேர்வு எழுத நடவடிக்கை எடுக்கும்.

6. மருத்துவ வசதி ஏற்படுத்தப்படும்.

7. விண்ணப்ப படிவங்களுக்கு கட்டணம் வசூலிப்பது தவறு. இனி செய்யக் கூடாது.

ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் பதில் தெரியவில்லை, இதுநாள் வரையில் இவர்கள் இதே குற்றங்களைத்தானே செய்து வந்திருக்கிறார்கள்?. அதற்கு என்ன தண்டனை?

அது ஒருபுரம் இருக்கட்டும். ஒற்றுமையாய் இருந்து இத்தனையும் சாதித்த ... சசூரி கல்லூரி மாணவர்களுக்கு சபாஷ் !

”செவிட்டுக் காதுகளைக் கேட்கச் செய்ய வேண்டுமானால், அதற்கு அதிக சத்தம் தேவைப்படுகிறது !” - பகத்சிங்

திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி 3 வது நாள் ...

2010-01-31T08:54:00.000-08:00

இப் புத்தகக் கண்காட்சி பிப்ரவரி 7ம் தேதி வரை 10 நாட்கள் நடைபெறுகிறது. ஒவ்வொரு நாள் காலை 11 மணி முதல் இரவு 10 மணி வரை அனைவரும் இலவசமாக இக்கண்காட்சியை கண்டு களிக்கலாம்.

பங்கேற்கும் நிறுவனங்கள்

இதில் தமிழகத்தின் முன்னணி புத்தக வெளியீட்டாளர்கள், விற்பனையாளர்கள் உள்பட மொத்தம் 72 நிறுவனங்கள் பங்கேற்கின்றன. குறிப்பாக சாகித்ய அகாடமி, நேஷன்ல் புக் டிரஸ்ட், என்.சி.பி.எச், ஆனந்தவிகடன், ராமகிருஷ்ண மடம், விவேகானந்தா, வேதாத்திரி, ஈஷா, பெரியார், இஸ்லாமிய புத்தக நிலையங்கள், கிழக்குப் பதிப்பகம், உயிர்மை, சிக்ஸ்த் சென்ஸ், பின்னல், பாரதி, லியோ, வம்ஷி, விடியல், நக்கீரன் உள்ளிட்ட நிறுவனங்கள் பங்கேற்கின்றன.

மொத்தம் 94 அரங்குகள் அமைக்கப்படுகின்றன. இதில் குழந்தை இலக்கியம், அறிவியல், கலை, இலக்கியம், மொழி, வரலாறு, அரசியல், தொழில்நுட்பம், தத்துவம், மதம், ஆளுமை, கதை, நாவல்கள் உள்பட பல்வேறு பிரிவுகளில் வாசகர்களின் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் விதத்தில் தமிழ், ஆங்கிலத்தில் ஏராளமான புத்தகங்கள் இடம் பெறவுள்ளன. இத்துடன் குறுந்தகடுகளும் இடம் பெறுகின்றன.

பல்சுவை நிகழ்ச்சிகள்

அனைத்துத் தரப்பினரையும் ஈர்க்கும் விதத்தில் ஒவ்வொரு நாள் மாலையும் கருத்தரங்கம், கலை நிகழ்ச்சி, சிறப்பு சொற்பொழிவு என பல்சுவை நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதில் தமிழகத்தின் முன்னணி பிரபலங்கள் தமிழிசை அறிஞர் அரிமளம் சு.பத்மநாபன், த.உதயசந்திரன் ஐ.ஏ.எஸ்., சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம், நல்லி குப்புசாமி செட்டி, அ.சவுந்தரராசன், பசுமை இயக்கம் வெ.ஜீவானந்தம், கவியருவி அப்துல் காதர், பேராசிரியர் வெ.இன்சுவை, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூத்த தலைவர் ஆர்.நல்லகண்ணு, விஜய் டி.வி. புகழ் இரா.விஜயன் உள்ளிட்டோர் பங்கேற்கின்றனர்.

சிறப்புக் குலுக்கல் பரிசுகள்

அத்துடன் இக்கண்காட்சிக்கு வருகை தரும் மாணவ, மாணவியரில் ஒவ்வொரு நாளும் சிறப்புக் குலுக்கல் முறையில் தேர்வு செய்யப்படும் 10 பேருக்கு தலா ரூ.500 வீதம் மொத்தம் ரூ.5000 மதிப்புள்ள புத்தகங்கள் பரிசாக வழங்கப்படும்.

ஜெய்வாபாய் பள்ளியில் நடத்தப்பட்ட ஓவியம், கட்டுரை, பேச்சுப் போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றோருக்கு கண்காட்சி மேடையில் பரிசுகள் வழங்கப்படும்.

பேச்சுப் போட்டியில் வெற்றி பெற்ற மாணவர்கள், ஒவ்வொரு நாள் மாலை நிகழ்ச்சியிலும் ஒருவர் வீதம் சொற்பொழிவாற்றுவர்.

தினமும் குறும்படங்கள்

புத்தகக் கண்காட்சி நடைபெறும் 10 நாட்களும் சர்வதேச அளவிலும், உள்ளூர் அளவிலும் சிறப்பாகப் பேசப்படும் சுமார் 30 அற்புதமான குறும்படங்கள் இங்குள்ள தனி அரங்கத்தில் ஒளிபரப்பப்படுகின்றன. இது 4 மணிக்கு துவங்கும். நிகழ்ச்சிக்கு வருவோர் இலவசமாக இப் படங்களைக் கண்டு களிக்கலாம்.

பார்வையாளர்களுக்கு சிறப்பு ஏற்பாடுகள்

பார்வையாளர்களுக்கு வசதியாக கண்காட்சி வளாகத்திலேயே பல்வேறு ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. கார் மற்றும் இருசக்கர வாகனங்களை நிறுத்த வசதியான பார்க்கிங் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. எவ்வித இடையூறும் இல்லாமல் எளிதில் வந்து செல்லத்தக்க வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

சிற்றுண்டிச் சாலை ஒன்று அமைக்கப்படுகிறது. குழந்தைகளுக்குத் தேவையான தின்பண்டங்களும் இங்கு கிடைக்கும்.

கடந்த ஆண்டு புத்தகக் கண்காட்சியை 50 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பார்வையாளர்கள் கண்டுகளித்தனர். சுமார் ரூ.1 கோடி அளவில் புத்தகங்கள் விற்பனையானது. அதன் தொடர்ச்சியாக இந்த ஆண்டு அதைவிட கூடுதல் பார்வையாளர்கள் வருவதுடன், புத்தக விற்பனையும் அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.

நாம் ஏன் திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சிக்கு செல்லக் கூடாது?

2010-01-29T08:36:00.000-08:00

திருப்பூர் பழைய பேருந்து நிலையத்திற்கு அருகில், மங்கமல் சாலையல் கே.ஆர்.சி சிட்டி செண்டர் மைதானத்தில் “திருப்பூர் 7 வது புத்தகக் கண்காட்சி 2010” நடைபெறுகிறது. பாரதி- பின்னல் புத்தகாலயங்கள் இணைந்து 7 வருடங்களாக விடாப்பிடியாக இந்த முயற்சியை செய்துவருகிறார்கள்.

இந்த ஆண்டும் லட்சக்கணக்கான புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன. ஜன.29 முதல் பிப்., 7 வரை நடக்கிறது. அறிந்த நண்பர்களிடம் சொல்லுங்கள். புத்தகங்கள் வெளிச்சம் பரப்பட்டும்.

முதல் நாள் நிகழ்வு மிக சுவாரசியமாக அமைந்தது, அமைச்சர் மு.பெ .சாமிநாதன் கண்காட்சியை திறப்பு செய்தார். உள்ளே சென்று புத்தகங்களைப் புரட்டிய திராவிடக் கொழுந்துகள், ஒரு புத்தகம் கூட வாங்கவில்லை. விடுவார்களா கண்காட்சி அமைப்பாளர்கள்? ... “தலையணை அளவில் இரண்டு புத்தகங்களை - “ஈவெரா எனும் நான்” - கைகளுக்குள் பரிசாகத் திணித்துவிட்டார்கள்.”

மாவட்ட ஆட்சியருக்கும் கூட அந்த ஆர்வம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பத்துநாளில் ஒரு நாளேனும் அவர்கள் வந்து புத்தகம் தேடிப் பெறுவார்களா என்று பொருத்திருந்து பார்ப்போம்.

ஒரு புத்தக விற்பனையாளரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். “திருப்பூரில் 30 முதல் 40 வயது வரையிலானவர்கள் அதிகம் வாசிக்க வருகிறார்கள். அரிவியல், வரலாறு, தன்னம்பிக்கை எதுவாவது .. குறைந்தது ஜோதிடத்தையாவது அவர்கள் வாசித்துவிடுகிறார்கள். ஆனால் பிரச்சனை இந்த மாணவர்களிடம்தான், பாடப்புத்தகங்களைக் கண்டு பயந்துபோன அவர்கள் காகித்தத்தில் அச்சிடப்பட்ட எழுத்துகள் மீது மிகுந்த அச்சம் கொண்டு ஓடுகிறார்கள்.”

பெண்கள்? .. பெரும்பாலும் சமயல் குறிப்புகளுக்கும், கோலப் புத்தகங்களும், நாவல்கள், எப்போதாவது ஆன்மீகம் மிகச்சிலரே அரசியல், தொழில் நுட்பம், வரலாறு .. என ஆர்வத்துடன் புத்தகம் தேடுகிறார்கள்.

ஆக .. மொத்த மக்களில் 50 சதம் பெண்களுக்கு புத்தக ஆர்வம் மிகக் குறைவு, 40 சதம் இளைஞர்களுக்கு புத்தக வெறுப்பு, சமூகத்தில் பொருப்பில் உள்ளவர்களுக்கு அக்கரையின்மை, 10 சதம் வரை குழந்தைகள் .... மொத்தம் 5 சதம்தான் புத்தக விரும்பிகள் ..

நாம் மட்டும் ஏன் புத்தக கண்காட்சிக்குச் செல்லவேண்டும்?

ஏனெனில் .. புதுகை பூபாளம் கலைக்குலுவினர் சொன்னதைப் போல .. “முழுமையான மனிதராக...”

தமிழிஷ் - நியூஸ் பானையில் ஓட்டளியுங்கள் .. 4 பேருக்கு தெரியட்டும் ...

அவளுக்கான கடைசி கவிதை ...

2010-01-26T01:59:00.000-08:00

கவிதைகள்

எழுதும்போது
எல்லாம் சுகமே

**
என் கவிதை ஒன்றை
முதன் முதலாய்
நீ வாசித்து நேசித்த போது
கரைந்தே போனேன் ...
மிரட்டும் உன்
விழிகளில்
குடியமர்ந்தேன் ...

இருதுளி கண்ணீரில்
மூழ்கி மரணிக்கும் வரை
சுகமாகவே தொடர்ந்தென
எல்லாம் ...

**
இன்றோ அத்தனையும் தலைகீழ் ...

உற்சாகம் கொடுத்த
வார்த்தைகளில்
ஒரு எழுத்துப் பிழையும்
இல்லாத போதும்

வாட..வைக்கின்றன .. !

செல்லமான பார்வை
பரிமாற்றங்களில்
கண்கள் அப்படியே
இருக்கும்போதும்

நெஞ்சம் ரணமாகிறது ...!

நினைவுகள்
நிறம்பிக்கிடந்த தனிமை
சூழல் மாறாதபோதும்

சுகம்தர மறுக்கிறது...!

”பயணத்தில்
இன்பம் கொடுத்த
பாதைகள்
பிரிவில் எப்போதும்
முள்ளாய் குத்துகின்றன!”

**

உனக்கே உனக்காக
எழுதப்பட்டவை
என் கருவூலம் உடைபடும்
அளவு பெருகிவிட்டன ...
இன்னும் காகிதம் கேட்டு
தவிக்கிறது பேனா

மனம் புரியாத
உன் நினைவுகளுக்கு
மரணதண்டனை கொடுத்து
எழுதத் துவங்கினேன்
கடைசிக் கவிதை
-

தீர்ப்பின் முடிவில்
மரபின் காரணமாய்
முள் உடைத்தேன் ...
முற்றுக்கு பதிலாக
விழுந்தது ”கமா,” ...

தோழர். ஜோதிபாசு !

2010-01-16T08:44:00.000-08:00

"இந்தியாவின் முதல் கம்யூனிஸ்ட் பிரதமராக ஆகியிருக்க வேண்டியவர்." இப்படித்தான் அவரை எல்லோருக்கும் தெரியும்.

பதவி தேடி வந்தபோதும், அதனை ஒதுக்கிவிட்டு, சுய பலத்தைப் பெற்றபின்னரே இந்தியாவை ஆள்வோம் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக்குழு முடிவெடுத்தது. ஒரு பகுதியினர் அதனை ”வரலாற்றுத் தவறு” என்கிறார்கள். விவாதம் தொடர்ந்து நடைபெற்றுவருகிறது.

”மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் முதுபெரும் தலைவர்களில் எல்லோராலும் கட்சி வித்யாசமின்றி மதிக்கப்படக் கூடியவர், தோழர் ஜோதிபாசு”, உடல்நிலை மோசமாக பாதிக்கப்பட்ட ,அவர் இப்போது இல்லை .

சில நாட்கள் முன்பாக அவர் இறந்துவிட்டார் என்று வதந்தி பரவியபோது, பல்வேறு தரப்பினரும் வருத்ததுடனே விசாரித்ததைக் காண முடிந்தது.

இளமையிலே அரசியல்:
இங்கிலாந்தில் தமது சட்டப்படிப்பின்போதே, அரசியல் ஈடுபாடு பெற்ற அவர் ,இந்தியா திரும்பியதும் இடதுசாரி அரசியலில் பங்கெடுக்க முடிவு செய்தார். அவரின் எண்ணத்தை பெற்றோரிடம் தெரிவித்தபோது, எல்லா பெற்றோரையும் போலவே அவர்களும் எதிர்த்தார்கள், பாசத்திலும், கோபத்திலும் தங்கள் மகனை கட்டிபோட்டு வைக்க எண்ணினார்கள். வீட்டுக்குள் அடக்கி வைத்து “நல்ல பிள்ளையாக்கப்”(!) பார்த்தார்கள்.

ஆனாலும் அவர்களை மீறி அப்போது தடை செய்யப்பட்டிருந்த இயக்கமான இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்துடன் தன்னை இனைத்துக் கொண்டார். வரலாறு அவருக்கு பல பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தது, இந்து - முஸ்லீம் மதங்களிடையே பிரிவினைகளை ஏற்படுத்தும் ஆங்கிலேயரின் சூழ்ச்சியை நேரடியாகக் கண்டுணர்ந்தார். அந்த நேரடி அனுபவம் அவரை, இந்தியாவில் ”இந்து - முஸ்லீம் உள்ளிட்ட மத அடிப்படைவாதிகளுக்கு, எதிராகக் கடைசிவரை நிற்கவைத்தது.

ஆங்கிலேயர்கள் அடக்குமுறை:
இவரைப்போன்ற தலைவர்கள் ஆங்கிலேயே அரசாங்கத்தை நடுங்க வைத்தார்கள். கம்யூனிஸ்டுகள் பல சதி வழக்குகளை சந்தித்தார்கள். காங்கிரஸ் மீதும் முஸ்லீம் லீக்கின் மீதும் கனிந்த பார்வை கொண்டிருந்த அந்த அரசு கம்யூனிஸ்டுகளை முற்றாக ஒழித்துவிடத் துடித்தது. அதுவே கம்யூனிஸ்டுகளின் மீது மக்கள் உறுதியான பற்றுக் கொள்ள வழியும் வகுத்தது. சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் தோழர் ஜோதிபாசு, வங்காள சட்டமன்றத்திற்கு ரயில்வே தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

மார்க்சிஸ்ட் கட்சி:
1964ஆம் ஆண்டு இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) உருவானபோது, அதன் அரசியல் தலைமைக் குழுவின் முதல் 9 உறுப்பினர்களில் இவரும் ஒருவர். தொடர்ந்து 1967 மற்றும் 1969 ஆண்டுகளில் மேற்கு வங்கத்தில் அமைந்த ஐக்கிய முன்னணி அரசில் துணை முதலமைச்சராக பொறுப்பேற்றார்.

அவசர நிலை:
1975 இல், இந்திராகாந்தி பிரதமராக இருந்தபோது, இந்தியாவில் அவசர நிலை பிரகடனப் படுத்தப்பட்டது. அப்போது இந்தியாவெங்கும் கருத்துச் சுதந்திரம் தடுக்கப்பட்டது, கம்யூனிஸ்டுகள் வேட்டையாடப்பட்டார்கள். காவல்துறையின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் பல்லாயிரம் முன்னணி கம்யூனிஸ்ட் ஊழியர்களை இந்தியா இழந்தது, அதில் ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானோரை மேற்கு வங்க மாநிலம் இழந்தது. இருப்பினும் அஞ்சாமல் செயல்பட்ட ஜோதிபாசு உள்ளிட்ட கம்யூனிஸ்டு தலைவர்கள், மக்களின் ஆதரவை வென்றெடுத்தார்கள்.

இடது முன்னணி:
1977 இல் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் இடதுசாரிகளின் கூட்டணி பெரும்பான்மை பெற்றது. அந்த அரசு நிலச் சீர்திருத்ததை அமல்படுத்தியது. சுதந்திரத்திற்கு முன்பாக நில உடமை என்பது அரசர்களைச் சார்ந்ததாக இருந்தது. பெரும்பாலான நிலங்கள் பெரிய ஜமீந்தார்களிடமும், அரச பரம்பரையின் கடைக்கண் பார்வை பெற்றவர்களிடமும் இருந்தது. மிக முக்கியச் சொத்தான நிலம் இவ்வாறு சிறு பகுதியினரின் கீழ் இருந்ததை மாற்றி. உழைக்கும் விவசாயத் தொழிலாளிகளுக்கு பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்டன. மேலும், பொது வினியோக முறை, கல்வி, பொது சுகாதாரம் பேணுதல் எனப் பலவிசயங்களிலும் அந்த அரசு சிறப்பாக செயல்பட்டது.

இவ்வாறு, சிறப்பான ஆட்சிமுறையின் காரணாமாக 1977 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் முதல் 2000 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 6 ஆம் தேதி வரை. 23 வருடங்கள் தொடர்ந்து இடது முன்னணி அரசின் முதலமைச்சராக அவர் பணியாற்றினார். 1996இல் தான் மேற்சொன்ன பிரதமர் பதவி மார்க்சிஸ்ட் கட்சியைத் தேடி வந்த நிகழ்வு நடைபெற்றது.

இந்திய ஒருமைப்பாடு:
பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட நேரத்தில் தோழர் ஜோதிபாசு மேற்கொண்ட நேர்மையான நிலைபாடு, இன்றளவும் நினைவு கூறப்படுகிறது. இந்திய ஒருமைப்பாட்டை, மதச் சர்பின்மையை சுர்ஜித், ஜோதிபாசு ஆகிய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களின் செயல்பாடுகள், தனிப்பட்ட அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. விவசாயம், சிறுதொழில்கள், சாதாரண ஏழை எழிய மக்களின் வாழ்வாதாரத்தின் மீது விழும் தாக்குதல்களுக்கு எதிரான மத்திய அரசின் கொள்கைகளை எப்போதும் அவர் பதிவுசெய்து வந்திருக்கிறார். அதற்கான போராட்டங்களில் முன்னணியில் நின்றிருக்கிறார்.

இந்திய ஜனநாயகம்:
குறிப்பாக, ஒன்றுபட்ட இந்திய அரசிற்குள் அமைந்த மாநில அரசுக்கு உள்ள் குறைந்தபட்ச அதிகாரத்தை வைத்துக் கொண்டு, பொதுவுடமைக் கட்சியின் தலைமையிலான அரசை, தொடர்ந்து 30 வருடங்களாக நடத்திக் காட்டியிருப்பது, உலக கம்யூனிச இயக்கங்களுக்கே உதாரணமானதாக உள்ளது. தோழர் ஜோதிபாசுவின் வாழ்க்கை இன்றை இளம் அரசியல்வாதிகள் படித்து, பின்பற்றத் தகுந்தது. அவரின் இழப்பு , கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு மட்டுமன்றி நாட்டிற்கே, பேரிழப்பாகும்.

comrade Jyoti badu, jyothi basu, jothibasu highly critical at west bengal

இலங்கைப் பிரச்சனை - வாயிலேயே அல்வா கிண்டினால்?

2010-01-15T06:27:00.000-08:00

இந்த ”அல்வா” இருக்கே அதுமாதிரி சுவையான பண்டம் எதுவும் கிடையாது. அதுவும் திருநெல்வேலி அல்வா .. அட அட .. சுவையோ சுவைதான். வாயில வெச்சு ரசிச்சு சுவைக்க ஆரம்பிச்சா .. “டபக்குனு” உள்ள வழுக்கிட்டே போயிடும். அவ்ளோ சுவை ... அடடா .. அதுவும் பூசனி அல்வா, கேரட் அல்வாதான் நம்ம விருப்பம்.

பூசனிக்காய பிழிஞ்சு அப்பிடியே அத அல்வா சட்டியில போட்டு தாளிச்சு, சர்க்கரை பாகு மாதிரி கிண்டி, மணத்துக்கு ஏலக்காயும், சுவைக்கு திராட்சி முந்திரியும், நெய்யில் வருத்து கலக்குனா .. அப்பா.. என்ன சுவை? ... நெனச்சாலே இனிக்குதே ... இந்த மாதிரி வாயிலயே அல்வா கிண்டரது இருக்கே .. அதாங்க 100 கிலோ அல்வா கிண்டறதுக்கு சமம்.

”இலங்கையில் அப்பாவித் தமிழன் சாகிறான் காப்பாற்றுங்கள்”

என்று ஒரு கூப்பாடு எழுந்தால், ஒருத்தன் சொல்கிறான். ஈழம் எம் தம்பியின் கனவு, ஈழம் எமது ஜீவனின் சுவாசம், ஈழம் வெல்லும், ஈழம் வெல்லும் ... (இங்கு இயக்குனர் சீமானின் படம் போட்டிருப்பதால் எமது விமர்சனம் அவருக்கு மட்டுமல்ல, அவரின் கருத்துக்கு ஒத்த கருத்துக்கள் கொண்டிருந்த அனைவரையுமே சாரும்)

போருக்கு உதவு இந்தியாவே, அந்த சிங்களனோடு சேராதே. தமிழனுக்கு உதவு. இவன் பேச்சை எவன் கேட்டான்? ...

திண்ணயின் வாசலில் வீற்றிருந்த இந்தியத் தமிழன் கேட்டான், கை தட்டினான், உணர்ச்சி மிகுந்தந்தால் கண்ணீர் தெளித்தான். வீருகொண்டு எழுந்தான். வீட்டுக்குள் சென்று .. “தூங்கிவிட்டான் !” போர் மறவன். போருக்குத் துணிந்து புறப்பட்டிருந்தால் மட்டும் அவனால் என்ன செய்திருக்க முடியும்?.

இன்னொருத்தன் சொல்கிறான். “ஐயகோ தமிழா, அப்பவே தெரியும் எனக்கு, “நீ சாகிராய்”, மெளனமாய் அழுகிறேன். குடும்பத்தின் கூப்பாட்டை நிறுத்திவிட்டு உன் குரள்வளையின் கானம் கேட்க வருகிறேன். இதோ .. இதோ .. ” என்கிறான். ஒருபயலும் வரவில்லை, முகவரி மாறியதால் அவர் எழுதிய கடிதங்களும் சென்றன குப்பை மேட்டுக்கு. கேளாக் காதுகளாய் வீற்றிருந்த மய்ய அரசும் மட்டுமென்ன மனித சென்மமா .. அது போன இடத்துக்கும் அவருக்கும் என்ன வித்யாசம்?.

இன்றும் தமிழன் அங்கேதான் வாழ்கிறான். முள்வேலி முகாமில் சிக்கித் தவிக்கிறான்.

இந்தியாவில் சத்தமில்லை. மெளமனாய் அழுகிறார்கள் ஒருகுழுவினர் இன்னமும். மற்றொருபுரம் கூப்பாடு போட்டு குரள்வளை அந்தவர்கள், தம்பியின் மறுபிறப்புக்காக ஏங்கி அழுகிறார்கள்.

அய்யா .. தமிழன் இன்னமுன் அங்கேதான் வாழ்கிறான். என்று அவருக்கு நியாபகம் ஊட்டினாள் பின்னர் அவர் சொல்லுகிறார். “தப்பிப் பிழைத்திருப்பவனெல்லாம் பேடித் தமிழன், உண்மை வீரர்கள் மட்டுமே எமக்குத் தம்பியென்று”.

இப்படி வாயிலே கிண்டும் அல்வாவுக்கு மதிப்பு அதிகம், உணர்ச்சி நரம்பை மீட்டி மீட்டி அது வெடித்துக் குருதி தெரிக்கும்போதுதான் வலி அதிகம். அடேயப்பா .. உங்கள் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் கொன்றுவிட்டீர் லட்சம் தமிழர்களை.

இந்த வாயிலேயே அல்வா கிண்டுவதை விடுத்துப் பார்த்தால்: இன்றெனக்குத் தோன்றுவது,

“இலங்கையில் தனிஈழக் கோரிக்கை எழுந்ததற்கு காரணம் சிங்களப் பேரின வாதமும், அதை ஊக்குவித்த இலங்கை ஆட்சி யாளர்களின் கொள்கைகளுமே” ஆனாலும், இந்தியாவில் மதப் பெரும்பான்மை வாத பாசிசக் கட்சியான பாஜக ஆண்டபோது, மதசார்பின்மைக் கருத்துக் கொண்டோர் இங்கே இருந்தார்கள் என்ற நிதர்சனத்திற்கு தக்கவாறே, சிங்கள வெறியினரின் ஆட்சி நடந்தாலும் இலங்கையில் அம் மொழிபேசும் அத்தனை பேரும் மோசமானவர்கள் என்று ஒதுக்கித் தள்ளிவிட முடியாது.

மிகச் சிறிய தீவுப் பிரதேசமான இலங்கையை பிரிப்பது, இந்தியா பாகிஸ்தானிடையே நடைபெற்றுவரும் மோதல்களைக் காட்டிலும் பெரிய மோதல்களுக்கு இட்டுச் செல்லும். அது அங்குள்ள அரசியல் சக்திகளுக்கு பெருந்தீனி போட்டுவிடும். பின்னர் இரண்டு நாட்டினரும் அமைதி கானவே முடியாது.

இலங்கையின் தமிழர் பிரச்சனைக்கான அரசியல் தீர்வு பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களுக்கு சகல விதத்திலும் சமமாக அரசியல், சமூக, பொரு ளாதார, பண்பாட்டு உரிமைகள் தமிழ் மக் களுக்கு உத்தரவாதமாகக் கிடைக்கச் செய்வதே அரசியல் தீர்வின் மையக் கருவாக அமைய வேண்டும். ஆனால் இதனை சாதிப்பது சிறு காரியம் அல்ல.

எனவே, ஜனநாயக சமத்துவத்தை நோக்கிய போராட்டங்கள், விவாதங்களை துவக்க வேண்டிய காலம் இது.

இந்தியாவும் தனது பொருப்பை உணார்ந்து, இலங்கை அரசுக்கு நெருக்குதல் கொடுக்க வேண்டும், இதனைச் சாதிக்க உலகம் முழுமையிலும் உள்ள மனித நேயவாதிகள், இலங்கைத் தமிழருக்கு ஆதரவாகத் திரும்ப வேண்டியது அவசியம். உலகச் சமூகத்தில் ஏற்படுத்தப் பட்டிருக்கும் பயங்கரவாதத் தோற்றத்தை நாம் அகற்றியாகவேண்டும்.

இதற்கு தென் ஆபிரிக்கா, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் நடைபெற்ற இனவெறிக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இருந்து இன்றைய இலங்கை தமிழர்கள் பாடம் கற்க வேண்டியது அவசியம்.ஆயுதங்கள் எல்லா நேரத்திலும் நமக்கு துணையாக வராது. ஆனால் ஜனநாயகத்தின் மீது பற்றுக் கொண்டுள்ள உலக சமூகத்தின் கவனத்தை ஈர்ப்பது, எப்போதும் துணை நிற்கும். சின்னஞ்சிறு கியூபாவும், வியட்னாமும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தை வீழ்த்தி இன்றும் நிலைத்திருப்பது அதனால்தான்.

தமிழர்களாகியவர்களும் அப்படித்தான் காய் நகர்த்த வேண்டியிருக்கிறது. ஆடுபுலி ஆட்டத்தில் மிகுந்த ஜாக்கிரதையுடன் நகர வேண்டியவை ”புலிகள்தான்”. அவற்றிடம் வீரம் இருந்தாலும் எண்ணிக்கையில் குறைவு, ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய ஓநாய்களிடம் ஜாக்கிரதை அவசியம். அவசரப்பட்ட புலிகள் இதோ அழிந்துவிட்டன.

தமிழர்களே ஜாக்கிரதையுடன், ஜனநாயகத்துக்கான கோசத்தை முன்னெடுங்கள். நல்லெண்ணம் கொண்ட உலக சமூகத்தின் பார்வையையும், சிங்களர்களின் ஒரு பகுதியின் ஆதரவையும் பெருங்கள். உங்கள் மன உறுதி அதைச் சாதிக்கும். இது எம் தாழ்ந்த வேண்டுகோள்.

இனியும், வாயிலேயே உணர்வுகளைக் கிளப்பி குருதி குடிக்க நினைத்து எவனாலும் உங்களை நெருங்கினால். என்னங்க செய்ய? அது உங்கள் முடிவு.

வெல்க தமிழ்! வெல்லட்டும் மனித நேயம்!

பானை வாங்கலையோ மண் பானை ... !

2010-01-12T18:09:00.000-08:00

தண்ணீர் பானைகளின் இடத்தை பிடித்துக் கொண்டன பிளாஸ்டிக் குடங்கள். சமயலைரையை ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன பிளாஸ்டிக் டப்பாக்களும், எவர்சில்வர் பாத்திரங்களும். பொங்கல் வந்தால்தானே நமக்கு பானைகளின் நியாபகம் வருகிறது.(?!)

இந்தக் காரண்ங்களால் மண்பானைகளின் விற்பனை அருகிவிட்டது. அதனால், பெருமளவில் மண்பாண்டக் கடைகளை இங்கே பார்க்கமுடிவதில்லை. திருப்பூர் காங்கேயம் சாலையில் பல வருடங்களாக மண்பாண்ட விற்பனை செய்துவரும் கந்தசாமியை சந்திதோம். “ஒவ்வொருவருடமும், பொங்கலுக்கு வியாபாரம் நன்றாக இருக்கும், இந்த வருடம் துவக்கம் கொஞ்சம் சரியில்லை. ஆனால் போகப் போக வியாபாரம் சூடுபிடிக்கும் என்று நம்புவதாக தெரிவித்தார்.
”அந்தக்காலத்தில், திருப்பூர் சந்தையில், எங்கள் பாட்டன் கடைக்கென தனி கிராக்கியே இருக்கும். தேர்ந்த செம்மண்ணெடுத்து முதலில் குழைத்து பதமாக்குவோம். அதனை வடிவமைத்த பின்னர் சூரிய சூட்டில் காய வைத்து. பின் சூளையில் சுட்டு எடுக்கும்போது, அடுப்புகள், பானைகள், விளக்குகள் என வலிமையான உருவமாக மாறி நிற்கும். ஆனால் இப்போது எல்லாம் நகரமாகிவிட்டது. தரமான மண் கிடைப்பதில்லை. முன்பு போல கிராக்கியும் இல்லை.” என்றார் அவர்.

60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அந்தக் கடை நடந்துவருகிறது. இப்போது, தர்மபுரி, மதுரை ஆகிய மாவட்டங்களில் இருந்து வாங்கிவரப்படும் மண்பொருட்கள் இங்கே விற்பனையாகின்றன.
இப்போதெல்லாம், பெரும்பாலும் எவர்சில்வர் பாத்திரங்களிலேயே பொங்கல் வைக்கிறார்கள். இருப்பினும், பாரம்பரியத்தின் மீதுள்ள பற்றுதலில் சிலர் மண் பானை, மண் அடுப்பு வாங்கி பொங்கல் வைக்கிறார்கள். அதிக விலையில் விற்கும் எவர்சில்வர் பானை வாங்க முடியாத சாதாரணக் குடும்பங்களும் இவ்வகைப் பானைகளை விரும்பி வாங்குகிறார்கள். இருவரின் தேவைக்கும் ஏற்ற விலையில், தரமான பானைகள் விற்பனையாகின்றன.

வெயில் காலங்களில், தண்ணீரை குளிர்சியாக சேமித்து வைக்க மண்பானைகள் அதிகம் வாங்கப்படுகின்றன. பொதுவான காலங்களில் விளக்குகளும், உண்டியல்களும் தான் பெருமளவில் விற்பனையாகிறது. கடந்த பொங்கல் காலத்தில் சுமார் ரூ.50 ஆயிரம் அளவுக்கு வியாபாரம் நடைபெற்றதாகவும், இந்த ஆண்டு துவக்கம் கொஞ்சம் சுமாராக இருந்தாலும், வரும் நாட்களில் வியாபாரம் அதிகரிக்கும் என தான் நம்புவதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

காலமாற்றத்திற்கு தகுந்த வகையில், பொருட்கள் மாறுவது இயல்புதான் எனினும், சீனாவின் பீங்கான் உலகச் சந்தையில் தனி இடம் பிடிப்பத்திருப்பதைப் போல, இந்திய மண்பாண்டங்களுக்கும் ஒரு கலைப் பொருள் சந்தை உருவாக வேண்டும். அரசு சரியாகத் திட்டமிட்டு, கைவினைஞர்களை ஒருங்கிணைத்தால், பல வீடுகளின் பரண்களில் மண் பொருட்களும், பீங்கான் சிமிழ்களைப் போல கம்பீரமாக வீற்றிருக்கும்.

பொங்கல் இந்த வருடம் ? - இரா.சிந்தன்

2010-01-12T03:03:00.000-08:00

கோர்க்கப்படாத இந்த நடை படித்த பின் உங்களுக்கு பிடித்திருக்கிறதா? .. கருத்து சொல்லுங்கள் நண்பர்களே...

நேத்து திருப்பூர் துணிக்கடை வியாபாரிகளை பார்க்கப் போயிருந்தேன். நம்ம திருப்பூர் மங்கலம் ரோட்டுல சபரி பேரடைஸ் வெச்சிருக்கர திருணாவுக்கரசு அன்னா என்ன சொன்னார்னா ”தீபாவளி துவங்கினால், பொங்கல் வரை புத்தாடைகள் வியாபாரம் நன்றாக நடக்கும், ஆனால் இவ்வாண்டு பொங்கல்ப் பண்டிகையை ஒட்டி வியாபாரம் பெரிதாக நடக்கவில்லை. புத்தாடைகள் வாங்குவதில் மக்கள் உற்சாகம் காட்டவில்லை.”

சாய, சலவைப் பட்டறைகள் வேலை நிறுத்தம், தொடர்ச்சிசியான மின் தட்டுப்பாடு மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடியால் ஏற்பட்ட வேலை இழப்புகள் ஆகியவையே தற்போதைய நிலைக்கு காரணம். சாதாரண மக்களின் நிலை ரொம்ப மோசமா இருக்கு ...

சிறுதொழில்கள், சிறுவணிகம், விவசாயம் குறித்த அக்கரையற்ற அரசின் கொள்கைகள் அவற்றை முடிந்த அளவுக்கு சீரழித்துவிட்டன. மிச்சமிருப்பதையும் வரும் காலத்தில் அவர்கள் மொத்தமாய்ச் சிதைப்பார்கள்.

----

> இந்தவருடம் பெரிய எதிர்பார்ப்புடன் தான் வெளியிட்ட அனைத்துப் படங்களும் ஊத்தி மூடியதை அடுத்து, எப்படி ஓட வைக்கலாம் என்று முசுவில் சன் டிவி மூழ்கியுள்ளது. டீலா? நோ டீலா? என்று அலரிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்கள். தொலைக்காட்சிகளில் அனைத்தும் தொடர்ந்து பிளாப்பான படங்களே வரிசையாக பல்லைக் காட்டுகின்றன. கஸ்டத்தில இருக்காங்கப்பா ...

> ரஜினி அரசியலுக்கு வரமாட்டார் என்று தெரிந்த பின்னரும் நமக்கு கொண்டாட்டம் ஒருகேடா? அசினை மொத்தமாக இந்தி திரைக்கு தாரை வார்த்துவிட்ட தமிழ் சினிமா, கடந்த காலத்தில் ஸ்ரீ தேவிக்கு இழைத்த அதே கொடுமையை இப்போதும் செய்கிறது. திரிசா மோகம் எல்லோருக்கும். போங்கையா ...

----

அட நாம்தான் ஒரு சாபம் விடலாம் என்றால், மழை நின்று மாதம் பலவாகிறது... ஊரே புலம்பல் கேசாக அலையும்போது புதிதாக என்ன சாபமிட?

”ஆயிரத்தில் ஒருவன் ஓவர் மொக்கையா வரப் போகுது, குட்டி “திருவிளையாடல்” அட்டர் காப்பி, ”தமிழ் படம்” தியேட்டருக்கே வராது போங்கையா இந்தவருசம் பொங்கல்ல எல்லாருக்கும் அல்வாதான் ... ”

-
ஒவ்வொரு வீட்டுக்குள்ளும் கேட்கிறது ஜன.13 ம் தேதிமுதல் 16 வரை உங்கள் ... டிவியில் அனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும் பாருங்கள் .. பொங்கல் பொங்கோ பொங்கென்று பொங்கட்டும் ...
ஜன.12 ஆம் தேதி:

மிச்சமிருக்கும் ஒற்றை பீடியும் உரிஞ்சி முடித்துவிட்ட சோகத்தில் தாடியைத் தடவி யோசிக்கிறான் பச்சைத்தமிழன்.

சென்றவருடம் இலவசமாக வழங்கிய மண்டை வெல்லம், பச்சரிசியை நிறுத்திவிட்டது தமிழக அரசு. பசியால் சாகும் மனிதர்களுக்கு மருத்துவக் காப்பீடும் பொருந்துவதில்லையே இந்தக் கவலைகள் அவனுக்கு.
---

நாளைமுதல் சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள் துவங்கிவிடும்...

துளிப்பாக்கள் ... இரா.சிந்தன்.

2010-01-10T21:11:00.000-08:00

எப்படி உடைக்க?

வியர்வை சிந்திக்

கட்டிய வீடு

ஜன்னலோரம் குழவிக் கூடு

--

எப்படிப் பேச?

கோவில்

நான்,

அவள்,

அம்மா !

---

எப்படிச் சொல்ல?

கிழிந்த ஆடை

தங்கை வயது

மொழியறியாத

பிச்சைக்காரி !

---

எப்படி யோசிக்க?

தனி அறை

காற்றாடி

தொலைகாட்சி

--

எப்படி ரசிக்க?

அழகிய மாலை

நல்ல மழை

இல்லை வீடு

எப்படி வாங்க?

அழுகிறாள்

மகளின் ஆசை

பலூன்காரன் .. !

---

எப்படி நிறப்ப?

ஆட்சியர்

அலுவலகத்தில்

மாணவர்கள்

கோரிக்கை மனுவிற்கு

காகிதம் தயார்

”சொல்லித்தரவில்லை

பள்ளிக்கூடம்”

---

தமிழிஷ் மணமகன் தேவை குறித்த தன்நிலை விளக்கம் ...!

2010-01-09T06:27:00.000-08:00

அறிவிப்பு .. !

தமிழிஷ் இணையதளம் வரதட்சணை வாங்காமல் நடக்கும் திருமணங்களை ஊக்கபடுத்துவதற்காக, அப்படிப்பட்ட மணமகன், மணமகளை இணைக்கும் நல்ல சேவையை துவக்கியிருப்பது, எனக்கு தெரிய வந்தது. அதைப் படித்த நான் ஏற்கனவே அந்த முடிவில் இருந்ததால் சுய விபரங்களை நிறப்பி, படிவத்தை அனுப்பினேன்.

ஆனால் ஏற்ற பெண்ணைத் தேடி, அவருக்கும் என்னோடு வாழ விருப்பம் இருந்தால் மட்டுமே, முதலில் நண்பர்களாகவும், பின்னர் இருவரும் துணைவியாக வாழ்வைப் பகிர்வதை நோக்கியும் செல்லலாம். என்பதே என் முடிவு.

படிவத்தை அனுப்பியதும், அவர்கள் என்னை தொடர்புகொள்வார்கள் என்று நான் நினைத்தேன். அப்போது ஒரு விரிவான மடல் கொடுக்கலாம் என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் எனது படிவம் அப்படியே விளாம்பரமாகிவிட்டது. அந்த விளம்பரத்தை பார்த்தால் எனக்கே சிரிப்பு வருகிறது.

அதில் (அவசரமில்லை) என்று குறிப்பிட்டிருந்தாலும், என்னைத்தேடி பல அழைப்புகள் வந்துவிட்டன. பதில் சொன்னாலும், அட எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கிவிட்டோமே என்று சங்கடமாக இருக்கிறது. அன்புக்குறிய தமிழிஷ் நண்பர்களே, இப்போது என் நிலை உங்களுக்கும் சிரிப்பாக இல்லையா?. அந்த விளம்பரத்தில், எனக்கென ஒரு காதலி தேவை என்றல்லவா இருந்திருக்க வேண்டும். ஹ ஹா .. பரவாயில்லை.

இப்போதும் அறிவிக்கிறேன். வரதட்சணை என்ற சொல்லிலேயே எனக்கு உடன்பாடு கிடையாது. வந்தாரையெல்லாம் வாழவைக்கும் தமிழ் மண், வாழ்வைப் பகிர்ந்து வாழ வரும் உறவிடம் தட்சணை கேட்டால் அது அவமானச் செயலில்லையா?. ஆனால் இப்போதைக்கு நான் காதலிக்கும் கட்டத்தில் தான் இருக்கிறேன்.

முதலில் நண்பராவோம், நேசம் உருவானால், பிற்காலத்தில் அது உறவாகட்டும். [:)]

பதிவுலகத்தார் இந்த விளக்கத்தை ஏற்பாராக ....

3 இடியட்ஸ் - ”ஆல்ஈஸ்வெல்” (ஐன்ஸ்டீனுக்கு சமர்ப்பணம்...!).

2010-01-06T12:26:00.000-08:00

3 இடியட்ஸ் - ”ஆல்ஈஸ்வெல்”

நம்ம ஸ்கூல் லைஃப் நியாபகம் இருக்கா?. ஒரு கிளாஸ்ரூம், அதுல லாஸ்ட் பெஞ்ச்ல ஜலியான வாலு பசங்கலும், ஃபர்ஸ்ட் பெஞ்ச்ல ஜால்ரா பீட்டர்சும் இருப்பாங்க ... அதுல யாரு வாழ்க்கையில ஜெயிப்பாங்க? அப்படினு கேட்டா ..

அது எதுக்குங்க இப்ப? .. ”படிப்புல வெற்றி முக்கியமில்ல, திறமை வளருதாங்கறதுதான் முக்கியம்”

”3 இடியட்ஸ்” நேத்துதான் படம பார்த்தேன், சே .. வாழ்க்கையில உணர்ந்தத பார்த்தேன். எனக்கு இயற்பியல், வேதியல், சைன் தீட்டா, காஸ்தீட்டா .. சுத்தமா ஆகாது. கவிதை பாட்டுனாதான் ரொம்ப புடிக்கும், கதை புத்தகம் படிப்பேன், வரலாறு பிடிக்கும், அறிவியல் புத்தகங்கள் பிடிக்கும் ... ஆனா பாட புத்தகம் சுத்தமா ஆகாது.

12 வது படிக்கும்போது நான் ஃபர்ஸ்ட் குரூப் .. அய்யோ கிளாஸ் ஒவ்வொன்னும் படு மொக்க. நமக்கு அறிவியல் பிடிச்சாலும், அந்த கிளாஸ் ரூம், பரிட்சை, ரேன்க் கார்ட் .. எவனுக்குத்தான் பிடிக்கும்? இந்த சிஸ்டம் எத்தன அப்பாவி மாணவர்களை தற்கொலை செய்ய வெச்சிருக்கு? ... “ஆசிரியர்கள் காரணமில்லை, இந்த கல்வி முறை .. அதான் காரணம்” ) இது அந்த

இடியட்ஸ் சொல்றது.

உண்மைதான, நம்ம திறமைகளை வளர்த்தெடுப்பதுதான கல்வியா இருக்க முடியும்? .. அத விட்டு வேலை கிடைக்க, நிறைய சம்பாதிக்க எது தேவையோ .. அத சொல்லிக் குடுக்கறதுதான இன்னிக்கு கல்வியா இருக்கு?

சிறமப்பட்டு ... படிச்சு .. பாஸ் ஆனா .. குமாஸ்தா ஆகலாம், ஒருவேளை கை நிறையா சம்பளம் கூட கிடைக்கலாம், ஆனால் யந்திரப் பிழைப்பு ...

விருப்பபட்டு ... படிச்சு திறமைய வளார்த்திக்கிட்டா? அதுதான வாழ்க்கை, வாழலாம்

சில மாதங்களுக்கு முன்பாக வெகுவான தமிழகத்தில் விவாதத்தை கிளப்பிவிட்டது சமச்சீர் கல்வி. ஆனால் அது குறித்த பார்வை பலருக்கும் பல விதமா இருந்தது. இந்த படம் பார்த்தா அந்தக் குழப்பம் தெளியும்.

வசதிகள், போதிய உபகரணங்கள், ஆசிரியர்கள் இத்தோட மாணவர்களைப் புரிந்த கல்வி முறை.. இதெல்லாம் ”அனைவருக்கும்” சமமாகக் கிடைக்கனும். அந்தக் கல்வி முறை .. நிறைய இடியட்ஸ் அ உருவாக்கனும்.

கதைச் சுருக்கம்: மூன்று நண்பர்கள், ஒருவன் படிப்பில் சுமார், ஒருத்தன் புகைப்படக் கலைஞன், ஒருத்தன் இயற்பியலில் திறமை வாய்ந்தவன். இவங்க மூவரும், அவங்க கல்லூரியால் இடியட்ஸ் ஆக ஒதுக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால் சொந்த திறமைகளின் மூலம் நம்பிக்கையை பெற்று வாழ்வில் கால் ஊன்றுகிறார்கள். அதற்கு ஊக்கம் தருபவர் இடியட்ஸ் இல் ஒருவரான அமீர்.

திடீரென்று காணாமல் போகும் அவரை, பத்து வருடங்களுக்கு பிறகு கிடைக்கும் ஒரு தகவலை வைத்து மற்ற இருவர் தேடிச் செல்ல ... படம் விரிகிறது. சிரிப்புக்கு உத்தரவாதம், சிந்தனைக்கும் ...

மந்திர வார்த்தை : ஆல் ஈஸ் வெல் ... (படம் முழுக்க இதற்கு எத்தனையோ அர்த்தங்கள்.)

சேத்தன் பகத்தின் நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது படம். சிறப்பம்சங்களில் வசனங்களும் ஒன்று.

முக்கியமா, கல்லூரி விழாவில் படிப்பாளி மாணவன் சதூர் பேசுவதற்காக தயார் செய்து வைத்திருக்கும் குறிப்புகளில் 'சமத்கார்' என்று உள்ள இடங்களிலெல்லாம் 'பலாத்கார்' என்று அமீர் மாற்றிவைத்துவிட, விழாவில் சதூர் பேசும்போது உண்டாகும் கலகலப்பு. ஊரே சிரிக்குது, நம்மால முடியல .. இந்தி தெரியலையே ...
படிப்பு முடிந்து நேர்முகத்தேர்வுக்கு செல்லும் மாதவன் நிச்சயம் வெற்றி பெற்றுவிடுவார் என்ற நம்பிக்கையில் அவரது அப்பா புதிதாக லேப்டாப் வாங்கிவைத்திருப்பதும், மாதவன் இண்டர்வியூவிற்கு செல்லாமல் திரும்பி வந்து தனக்கு எஞ்சினீயர் வேலை பிடிக்கவில்லை என்றும், தனது புகைப்படக் கலை விருப்பத்தைப் பற்றியும் தந்தையிடம் பேசும் காட்சியில் மிக நெகிழ்ச்சியான உணர்வு. ஊரே நெகிழுது, நம்மால முடியல .. இந்தி தெரியலையே ...
நேர்முகத் தேர்வின்போது சக்கரநாற்காலியில் வரும் சர்மான் ஜோஷியைப் பார்த்து அதிகாரிகள் கேட்கும் கேள்விகளும் அதற்கு சர்மான் அளிக்கும் பதில்களும் அற்புதம். அடேங்கப்பா நு சொல்லலாம் .. இந்தி தெரியல ..

மொழியத் தாண்டி .. புரியுது, அதாங்க படத்தோட வெற்றி ...

எனக்கு பிடித்த பாடல் வரிகள் ..

Give me some sunshine.

Give me some rain.

Give me a chance to grow up once again.

மனசார உணர்ந்த வரிகள் இவை ...

”மூன்று முட்டாள்கள்”, தினம் தினம் இந்த உலகத்தால் முட்டாள்களாக ஒதுக்கப்படும் பலரில் .. சிலர். எனக்கு படம் பிடிச்சிருக்கு .. நீங்க கண்டிப்பா பாருங்க.

தலைப்பு ஏன் ஐன்ஸ்டீனுக்கு சமர்ப்பணம்னா .. அவரும் ஒரு இடியட் தான?

(இந்த படத்தை வெளியிட்டிருப்பது பிக் சினிமாஸ் .. அதான் கொஞ்சம் நெருடல் .. )

తెలంగాణ - (தெலங்கானா) இது பிச்சிப்போட்ட ஜிலேபி மாமே ... !

2010-01-04T10:15:00.000-08:00

தெலங்கானா தான் இப்ப ஹாட் டாபிக், என்ன மாதிரி வளரும் வலைப்பதிவர், இன்நேரம் இத பிச்சி பெடலெடுத்திருக்க வேண்டாமா? இவ்வளவு நாள் ஏதோ நெனப்புல விட்டு வெச்சிட்டேன் .. இனிமே அப்படி இருக்க முடியாது .. ஏ ... தெலங்கானா ... நீவுகாரு இப்புடு சூடு ...

சந்திர சேகரராவ் உணாவிரதம் நு சரவெடி கொளுத்தி போட்டார் .. காந்தி ஸ்டைல இது அகிம்ச ... நு நெனச்சா ... பின்னலேயே பஸ்ஸ கொளுத்தி ”டர்ர்ர்...” ஆக்கிட்டாய்ங்க ...

முதலமைச்சர் “ரோசையா” பாவம் ... இப்பத்தான் கச்சிய கட்டி காப்பாத்தி முதல்வர் நாற்காலி ஃபிட் ஆனார் ... அவருக்கு சனி உச்சத்துல குத்திட்டான் .. தொல்லை மேல தொல்லை .. மனுசன் வெல வெலத்துக் கிடக்கார் ...

அவர் அப்பிடியே ஹை டோன்ல ... அங்கிருந்து டெல்லிக்கு ஃபோனடிக்க, அவங்க சடார்னு எதோ பேப்பர எடுத்து வெச்சிட்டு தெலங்கானா கொடுத்திருறேன் என்ன விட்டுடு நு கதர ஆரம்பிச்சுட்டாங்க .. கேட்டா அது காங்கிரசோட தேர்தல் அறிக்கை வாக்குறுதியாம். இப்பதான் நியாபகம் வந்துச்சாம்

(இந்த இடத்துல நமக்கு ஒரு கேள்வி, பெண்களுக்கு 33 சதவீத இட ஒதுக்கீடு கேட்டா மட்டும் ... விவாதம் நடத்தனும், நாடாளுமன்றத்துல ஒருமித்த கருத்து வேணும்னு சொல்லராங்களே.. இதுக்கு ஏன் யா பறக்குறீங்க? அதுவும் எல்லா கட்சிகளோட தேர்தல் அறிக்கைலையும் வந்தது தான?)

.. “அமைப்போம் தனித் தெலங்கானா” அறிவிப்பும் வந்திச்சு .. வந்திச்சு.......... ஆனா வரல ...எது வந்திச்சு ?.. மேலும் 20 மாநிலங்கள் வேணும் நு கோரிக்கைதான் வந்திச்சு ..இப்ப ஆந்திரா முழுக்க பிரச்சனை வந்திச்சு .. மவனே எவனும் வீட்ட விட்டு வெளிய போகமுடியாது. நிலமை அவ்வளவு மோசம்.

அங்கிருக்கற மக்கள் எல்லா சேர்ந்து இந்த அரசியல் வாதிகளை தமிழ்நாட்டுக்கு டிரான்ஸ்பர் செய்யுங்க நாங்க கொஞ்சம் அமைதியா இருக்கரம் நு சொல்லர வரைக்கும் அவங்க சண்டை தீராது.

ஜிலேபிய பிச்சி போட்டா ஜாலியா தூக்கிட்டு போலாம் நு எரும்புகள் காத்திட்டு இருக்கு .. எனக்கு கேள்வி என்னனா .. பின் தங்கியிருக்கர பகுதியை எல்லாம் தனி மாநிலமா பிரிச்சா என்ன நடக்கும்? ... வருமானமே இல்லாத பகுதிய அத்து விட்டுடா அது தானா வளந்திருமா? சரி .. இந்த விவாதத்தக் கூட அப்புறம் வெச்சுக்கலாம்.

ஏன் தெலங்கானா பிரச்சனை மேலும் மேலும் கொதிப்படையுது?

அதுக்கு முக்கிய காரணம், சந்திர சேகர ராவும் இல்லை, பனாரமா பகோடாவும் (!) இல்ல ... பிரச்சனையே வேலை இன்மை, எதிர்காலம் குறித்தம் பயம் இவையெல்லாம் தான். போராட்டத்துல குதிச்சிருக்கும் முக்கிய தலைகள் மாணவர்கள், அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்பு .. “தெலங்கானா மாநிலம் அமைந்தால், மாநில அரசு வேலைகளில் தெலங்கானா பகுதி மாணவர்களுக்கு அதிக வேலை வாய்ப்பு கிடைக்கும், அதன் மூலம் தங்கள் இருந்த எதிர்காலத்திற்கு சிறு ஒளி கிடைக்கும்” என்பதுதான்.

”இப்போது இல்லாவிட்டால் எப்போது?” இதுதான் அவங்க முழக்கமே இந்த முழக்கத்துடன் .. நேற்று மட்டும் அப்பகுதியில் லட்சத்திற்கும் அதிகமான மாணவர்கள் திரண்டிருந்தார்கள்.

ஒரு தனி மநிலம் அமைந்தால், இப்போது இருக்கும் நடைமுறைப்படி சில மாநில அரசு வேலை வாய்ப்புகள் உருவாகலாம். ஆனால் உண்மையில் அது யானைப் பசிக்கு சோளப் பொறியாகத்தான் அமையும். வேண்டியது புதிய மாநிலம் அல்ல, பின்தங்கிய பகுதிகளை பிரத்னிதித்துவப் படுத்தும் புதிய கொள்கை. இந்தியாவின் இளைய சக்தியை பயன்படுத்தும் தொலைநோக்கு .. இந்த இரண்டு நோக்கும் இல்லாத அரசுகளால் தான் இப்போது பிரச்சனையே உருவாகியிருக்கிறது.

அரசு வேலைவாய்ப்புகளை குறைக்கும் போக்கைத்தான், தற்போதைய ஆந்திர அரசும் செய்துவருகிறது, மய்ய இந்திய அரசும் அந்தப் பாதையில் தான் பயணிக்கிறது. இந்த நிலையில் புதிய மாநிலம் அமைந்தாலும் அவர்கள் எந்த வகையில் கொள்கையை மாறுவார்கள்?

அந்த மாணவர்களின் ஒரே எதிர்பார்ப்பு, சமூகப் பாதுகாப்புள்ள வேலை வாய்ப்பு.

கனவுகள் கொளுந்துவிட்டு எறியத் துவங்கியிறுக்கிறன. பலரும் திசை திருப்பிவிட்டு குளிர் காய்ந்துகொள்ளப் பார்க்கிறார்கள்.

ஒருவேளை இளமையின் சக்தி ஏமாற்றப்படலாம்! .. எல்லாவற்றிற்கும் வரலாறு பதில் சொல்லும்.

பிரிவினைக் கோசங்களை முன்வைக்கும் எவரும் ஆந்திரக் கவிஞனின் இந்த வாசகத்தை தெரிந்துகொள்ளட்டும், “தேசம் என்பது மண்ணல்ல ... மக்களே” .. நீங்கள் எல்லைக் கோடுகள் மூலம் எங்கள் இதையங்களைக் கிழிக்கிறீர்கள்.

(சர்ர்ர் நு ஆரம்பிச்சு .. டச்சிங்கா முடிச்சிட்ட .. வெரிகுட் சிந்தா ... )

ஈரவெங்காயம் எங்கையா கெடைக்கும்?

2009-12-31T18:02:00.001-08:00

பெரியார்தான் வெங்காயம் நு அடிக்கடி சொல்லுவார், அதப் பார்த்தா எதோ இருக்கற மாதிரி தெரியும், ஆனா உரிச்சா உள்ள ஒன்னுமே இருக்காது, வெறும்பயலுகளத்தான் அப்படிச் சொல்லுவாங்க அவரு. ஆனா இப்ப மேட்டர் அது இல்ல.

ஈரவெங்காயம் எங்கையா கெடைக்கும்?

ஒருநாளாச்சும் மார்கெட்டுக்கு போயிருந்தா இவன் இப்பிடி கேப்பானா? அப்படி நீங்க கேட்கறது தெரியுது. ஆனாலும் நீங்க சொல்லியே ஆகனும்.

உடனே ஒரு புத்திசாலி, அது கடைல கிடைக்கும் நு சொன்னாலும் அதுக்கு என் கிட்ட ஒரு பதில் ரெடியா இருக்கு “அது காய்ஞ்ச வெங்காயம்”. நான் கேட்கறது ஈரவெங்காயம்.

நீங்க சொல்லாட்டியும் பரவால நானே சொல்லரன் .. ஈர வெங்காயம் நிலத்துல இருந்துதான் கிடைக்கும், (* விருது விழா 2010: மொக்க நம்பர் 1).

இந்த நிலத்துல இருந்து கிடைக்குற ஈரவெங்காயத்துல இருந்துதான் பிரச்சனையே. ஏன்னா .. அப்ப அப்ப அதோட விலை ஆகாயத்துக்கும் மேல பறக்குது, ஆனால் விளைய வெச்ச விவசாயி அப்படியே தான் இருக்குறாரு.

சிலநாள் முன்னாள தமிழ்நாட்டு விவசாயி ஒருத்தர்ட்ட பேசிட்டிருந்தன் ... அப்ப அவர் சொன்னார்.

போனவருசம் வெங்காய விதை சென்ற ஆண்டு ரூ. ஆயிரத்திற்கு கிடைத்தது. ஏன்னா, அத அரசாங்கம் கொள்முதல் செஞ்சு வித்துச்சு, ஆனால் இந்த ஆண்டு அரசு தனது வேளாண் துறைமூலம் வெங்காய விதைக் கொள்முதலுக்கு மிகத் தாமதமாதான் உத்தரவிட்டிருக்கு. இதனால கடலூர் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் பெரும்பாலான விதைகளை தனியார் நிறுவனங்கள் கொள்முதல் செஞ்சுட்டாங்க. அதனால இப்ப அவங்க அந்த விதைகளை அவர்கள் ரூ3,000 வரை உயர்த்தி வித்து லாபம் பாக்கராங்க. அப்படினு ....

அட .... அரசு கொள்முதல் நின்னா 200 சதவீதம் விலை ஏறுது பாருங்க.

இப்ப இதுல விவசாயிகளோட நிலைய பத்தி யோசிப்பத்த விட, நம்ம எல்லாருடைய நிலமையும் நினைச்சாதான் எனக்கு பெரும் கவலையா இருக்கு.

சாதரணா விதை விசயத்துலயே இப்படி நடக்குதே, பெட்ரோல் டீசல் விலை, பேருந்து கட்டணம், அத்தியாவிசயப் பொருட்கள் நு எல்லாத்துலயும் அரசு இப்ப செலுத்தர தலையீட்ட நிறுத்திட்டா என்ன நடக்கும்?

அதுதான தாராளாமயம், (neo-liberal) அத நம்ம இந்திய அரசாங்கம் அதி வேகமா செய்யப் பார்க்குது. நம்ம கழுத்துக்கு நாமலே சுறுக்கு மாட்டனுமா?

இந்த ஈர வெங்காயம் சிலது நாடாளுமன்றத்திலையும் கிடைக்குதுனு எங்க கிராமத்துலயே பேசிக்கிறாங்க ... அது முழுக்க அழுகிக்கெடக்குதாமே ...?

எனவே தான் சொல்லுகிறேன் ....

2009-12-30T07:03:00.000-08:00

படம் பாத்துட்டு அழகா விமர்சனம் பண்ணறாங்க. எங்க, “நீ ஒரு நல்ல கதை சொல்லு” நு கேட்டா மழுப்பராங்க.

சிலபேர் நாம ஒரு பதிவு எழுதினா மொக்கைனு சொல்லராங்க, அதே அவங்க ஒரு மொக்கை பதிவ எழுதிட்டு யாருக்கும் ரசனையே இல்லை நு திட்டராங்க.

மெசேஜ் அனுப்புனா ரிப்ளை பண்ணரதே இல்ல, ஆனா நாம பிசியா இருக்கும்போது டொய்ங் டொய்ங் நு ஒரே தொல்லை பண்ணி கொல்லராங்க .. என்னதாயா நெனக்குறீங்க? அவனவனுக்கு ஒரு நியாயமா? அவனவனுக்கு ஒரு சட்டமா?

ஆனா அப்பிடித்தான இருக்கு? ..

தனக்குனு வந்தா ஆஃப்ட்ரால் ஜேப்படி திருடனக் கூட கொன்னு எடுத்திடராங்க. அடுத்தவனுக்கு னா கொலைக் குத்தம் கூட சாதாரணமா போயிடுது. பேப்பர் நியூஸ்ல படிச்சிட்டு, ஜாலியா கமெண்ட் பண்ணிட்டு விட்டராங்க.

இப்பிடி என் நண்பர்கிட்ட சொன்னா அவர் கேட்குறார் “இவங்கள எப்பிடித்தான் யா திருத்தறதுனு?”

என்னமோ அவர் பெரிய யோக்கியர் மாதிரி.

போன வாரம் முழுக்க ”தெலங்கானா” தான் ஹாட், டாபிக். சோ.. விலைவாசிய மறந்தாச்சு, இப்ப திவாரி, அடுத்தது ... அடிப்படை பிரச்சனை எது தெரியுமா? நம்ம அரசாங்கத்தோட கொள்கை. அவங்களுக்கு விலைவசியும் தெரியாது, வெங்காயமும் தெரியாது. போனமாசம் நாடாளுமன்றம் நடந்தது, 21 நாள், அதுல

10 நாள் - லிபரான் கமிசன்
6 நாள் - தெலங்கானா

மீதி 6 நாள்ல 100 க்கும் அதிகமான மசோதாக்கல் நிறைவேற்றம். இதுல எதாச்சும் பத்தி நமக்கு தெரியுமா? எதுபத்தியாவது விவாதம் நடந்துச்சா?. அதுல எதாச்சும் செய்தியாச்சா? ஒரு மங்கானியும் இல்ல.

நம்ம எம்பிக்கல்ல 60 சதம்தான் பிரசண்ட், மத்தவிங்க நாடாளுமன்றத்துக்கு வரவேயில்ல.

இதெல்லாம் யாருங்க கேள்வி கேட்குறது? -- நாமதான கேட்கனும்?

இப்பிடி, நான் சொல்ல வர்ரது என்னனா? .. இனிமேல் ஒரு டாபிக்க பேசுன அதுல அடுத்தகட்டமா என்ன செய்யரதுனும் சேர்த்து யோசிங்க.

அரசியல் பத்தி நெரயாபேர் பேசரீங்க. ஆனால் செயல்ல ஒன்னுமே இல்லை, சிலர் அரசியல் பத்தி பேசரதே இல்ல, சாக்கடைனு ஒதுக்கிடராங்க.

வாழ்க்கைய தீர்மாணிக்கர விசயமா அரசியல் இருக்கு. எனவே இனிமேல், அரசியல் பத்தி பேசரவங்க செயல்ல இறங்கவும் பாருங்க. இதுவரைக்கும் பேசாதவங்க, அது பத்தி பேச ஆரம்பிங்க.

(குறிப்பு: இதுக்கு உடனே .. “என்னமோ இவர் பெரிய யோக்கியரா? நு கமெண்ட் போட வேண்டாம். விளையாட்டா எழுதுனாலும், இது சீரியசான பதிவு)

நண்பர் தேவை ...

2009-12-29T03:38:00.000-08:00

புத்தகம் படித்து விவாதிக்க நண்பர் தேவை

கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய மூலதனம் புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். உடன், படிகவும், புரியாத விசயங்களையும் விவாதிக்க நல்ல நண்பர் தேவை.

ஒரு நாளைக்கு 7 பக்கம். என்ற முறையில் சுமார் 6 மாதங்களில் படிக்கலாம். 2009 டிசம்பர் 15 இலிருந்து படிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன். யாராவது இருந்தால் எனது இ-மெயில் முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளவும்.

தோழமையுடன்,
இரா.சிந்தன்

”லிப்ட்” கேட்டா கைய வெட்டு .. பொண்ணு கேட்டா?

2009-12-28T07:11:00.000-08:00

கொடுவாய் பக்கத்துல ஒரு 4 கிலோமீட்டர் தொலைவுல கிராமம்.. பேரு நாட்டான் வளவு ..அங்க நாலு பசங்க எலாம் ஒரு 22 வயசுக்குள்ளதான் இருக்கும் .. ஜெகதீஸ், சதீஸ், பிரகாஷ்.. அப்புறம் இன்னொரு பிரகாஷ் ...

கொடுவாய்ல இருந்து வீட்டுக்கு நடந்து போயிருக்காங்க ...அப்ப அங்க மொக்கராசுக் கவுண்டர்னு ஒரு 23 வயசு பையன் வண்டில வந்திருக்காரு. அவருகிட்டையும் இந்த பசங்க கைய நீட்டியிருக்காங்க .. அவரு ”என்ன?” நு கேடிருக்கார் ...

“அதுவரைக்கும் வண்டில வரோம்”

”எதுவரைக்கும்?”

“நாட்டான் வளவு வரைக்கும்”

“நான் யாருன்னு தெரியுதாடா?

“தெரியலையே”

“செட்டிபாளையம் மொக்கராசுக் கவுண்டன்”

“ஓஹ் ?”

“என்கிட்ட லிப்ட் கேட்குற அளவுக்கு உங்களுக்கு என்ன தைரியம் “.........(டீ..ட்)” “(சாதி பெயர்”).. டாக்கு(dog)களா ...

”உங்களுக்கெ என்ன ரெண்டு கொம்பா மொளைச்சிருக்கு”

உடனே சுதாரித்த மொக்கராசுக் கவுண்டர், இப்ப சிக்கிளா இருக்கறோம் .. மேட்டர அப்பரமா டீல் பண்ணிக்கலாம் நு முடிவு பண்ணிட்டார்.

--

மணி 3:45, நாட்டான் வளவு .. அங்க இருந்த ஆண்பிள்ளைகளில் சிலபேர் மாலை போட்டு சபரிமலை ஏறிட்டங்க, மீதிபேர் மாலை போடாததால மலை ஏறிட்டாங்க ... லிப்ட் கேட்டா டீம் இப்ப ஆசுவாசமா உக்காந்திருக்கு. திடுதிப்புனு மொபட்ட முருக்கிட்டு, அப்பனையும் சேர்த்து 10 பேர கூட்டிடு வந்தார் நம்ம மொக்கராசு கவுண்டர். அவங்களௌம் மலை ஏறித்தான் ஆடிவந்தாங்க ..

”என்கிட்டையே லிப்டா? ...”

அடிங்க “டீ..ட்”, “டீ..ட்”, “டீ..ட்” ... (டீ...ட் நா கெட்ட வார்த்தை)

இதில் சதீஸ், பிரகாஷ், ஜெகதீஸ், கர்பிணிப் பெண் அம்சவேணி மற்றும் அவர்களது உறவினர்கள் கடுமையாக அடி பட்டனர். சதீஸ், பிரகாஸ் இருவரும் திருப்பூர் அரசு தலைமை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கபட்டுள்ளனர். தாக்குதலில் ஈடுபட்ட மொக்கராசுக் கவுண்டர் ஊதியூர் காவல் நிலையத்தில் பொய் புகாரும் கொடுத்துட்டார்.

விவரமான ஆளு நம்ம மொக்கராசு ..

லிப்ட் கேட்டு மொத்து வாங்குனவிங்கள இப்ப போலீசும் தேடுது ...

மேற்சொன்னது கதையல்ல .. உண்மைச் சம்பவம் ... !

”லிப்ட்” கேட்டா கைய வெட்டுவாங்க .. பொண்ணு கேட்டா?

(தொடர்ந்து அங்கே சென்ற தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி உண்மைகளை வெளிக் கொணர்ந்துள்ளது. இப்போது மக்களும் தைரியம் அடைந்துள்ளனர். தொடர்ந்து நடைபெறும் போராட்டங்கள் மூலம் அங்கே ஒரு சமூக மாற்றத்தை சாதிக்க வேண்டும். பெரிய வேலைதான்... யாராவது துவங்க வேண்டுமே ... )

மொக்கராசுக் கவுண்டருக்கு மப்பு இறங்கினாலும் அவர் மாறப்போவதில்லை. இந்த சமூகத்தின் ஒரு பகுதி அப்படித்தான் இருக்கிறது. திருந்தவேண்டும் ... இல்லாவிட்டால் நாம் திருத்த வேண்டும்.

களத்தில் இறங்கினால்தானே களை பறிக்க முடியும்!

கலங்கள் தொடரட்டும் ....

2009-12-26T08:34:00.000-08:00

”சாதிவெறியர்களின் சமூக ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான கலகம் துவங்கியிருக்கும் காலம் இது.”

மதுரையின் உத்தபுரத்தில் தகர்க்கப்பட்ட தீண்டாமைச் சுவர், பலரிடமும் ஒரு அசைவை ஏற்படுத்தியது. தமிழ்ச் சமூகம் முன்னேறிவிட்டதாக பலரும் பொய்த்தம்பட்டம் அடித்துவந்த நிலையில், மாயத் திரையை கிழித்துத்துப்போட்டது அந்த ஆதிக்கச் சுவர்.
அடுத்ததாக செட்டிபுலத்தின் நடைபெற்ற ஆலைய நுழைவுப் போராட்டங்கள், தொடர்ந்து நடைபெற்ற கைது நடவடிக்கைகளும், தடியடி சம்பவங்களும் சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஒருவரே கடுமையான தாக்குதலுக்கு உள்ளான சம்பவமும் ஊடகங்களால் மறைக்கபட்டாலும். அரசு யந்திரத்துள்ளும் புறையோடியிருக்கும் சாதி ஆதிக்கத்தை பொதுத் தளத்தில் வெளிச்சமாக்கியது. பச்சிளம் பிஞ்சென்றும், தாடி நரைத்த கிழவனென்றும் இந்த சாதிவெறி எந்த வரையரையும் வைத்திருப்பதில்லை.

தீண்டாமை போகிறபோக்கில் ஏற்பட்டதில்லை, எனவே போகிறபோக்கில் முடியப் போவதுமில்லை. அதற்கு எதிரான கலகங்கள் வெடிக்கும்போது, சாதி ஆதிக்க நடைமுறைகள் ஒருபுறமும். சாதி அடிமைத்தனம் (இந்தப் பதம் சரியெனே நினைக்கிறேன்.) தலித் மக்களின் மீது காலகாலமாய்ச் செலுத்தப்பட்டுவரும் அடக்குமுறைகளின் காரணமாக அவர்கள் எண்ணத் தளத்திலேயே திணிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த அடிமைத்தனம். அடங்கிவாழ அவர்களை பழக்கிய தன்மை. மற்றொருபுறமும். நம்மைத் தாக்கத் துவங்குகின்றன.

அப்போதெல்லாம், ஆதிக்கத் திமிருக்கு தக்க பதிலடி கொடுப்பது எவ்வளவு அவசியமோ, அதே அளவு முக்கியத்துவம் தலித் இளைஞர்களிடமும், சாதி எதிர்ப்புணர்வு கொண்ட மற்றவர்களிடமும் விழிப்புணர்வை பரப்புவதிலும், போராட்டக் களத்திற்குள் இழுத்துவருவதும் மிக அவசியம். இதை நேரடி அனுபவம் உணர்த்தியது.

நேற்று திருப்பூரில் நடந்தது மேம்போக்காக சாதாரண பிரச்சனைதான், (செய்தி) தலித் இளைஞனுக்கு முடி திருத்துவதற்கு மறுத்தார் ஒரு கடைக்காரர். (கொடுவாய், ராகம் சலூன்) கடையில் முன்பாக 10 நிமிடம் நின்று பேசிப்பார்த்தார்கள். (இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கத்தினர்) முடி வெட்ட மறுப்பது தவறு, பேதம் பார்க்காதீர்கள். தீண்டாமை செய்வது தவறு” இதுதான் அவர்கள் சொன்னது.

பதிலுக்கு கடைக்காரர் தரப்பிலும், ஊர்ச் சமூகத்திலிருந்தும், “எங்களை துன்புருத்தாதீர்கள்”, “நான் வெட்ட மாட்டேன் என்று சொல்லவில்லை, ஆனால் நேரமில்லை”, ”அந்தந்தச் சாதி அந்தந்த வேலையையா பார்க்கிறது?”, “அமைதியாக இருக்கும் ஊரில் கலகம் செய்யாதீர்கள்”, “மறுத்தால் வேறு கடைக்கு போகவேண்டியதுதானே?” இவ்வாறு அலறல் எழுந்தது.

தலித் இளைஞனுக்கு, முடி வெட்டுவதில் கூட சமத்துவம் கொடுக்காத இந்த சமுதாயத்தின் ஒரு பகுதியினரின் ஆதிக்க வெறி அந்த வார்த்தைகளின், பின் புலத்தில் குரூரமாய்ச் சிரித்தது.

அழுகிக் கெட்ட புண் மீது விழுந்த சிறு அடி, சீழ்ப்பிடித்த கொப்புளத்தை உடைத்துவிட்டது. மாநில முழுக்க நாற்றமெடுத்தது. சன் தொலைக்காட்சியில் இப்படி எழுதினார்கள் “முடிவெட்டச் சொல்லி வாலிபர் சங்கம் மிரட்டல், பல்லடத்தில் 300க்கும் அதிகமான சலூன் கடைகள் அடைப்பு”. மறியல், பதட்டம். வாலிபர்கள் அமைதியைக் கெடுத்ததாக சில பத்திரிக்கைகள் எழுதின.

அமைதியாக இருக்கும் பகுதியில், கலகமூட்டுவதாக பலர் அலறினார்கள். தலித் கிராமத்தின் பெரியவர்கள் ஒருவிதம் பயத்தை முகத்தில் காட்டினார்கள். ஆனால் இது இளையவர்கள் மத்தியில் ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது.

மேலே நிற்பவன்
மேலேயே நிற்க
விழுந்துகிடப்பவன்
விழுந்தே கிடக்க

குரள்வளையின் மீது
பாதங்கள் அழுந்துகையில்
சத்தம் வருவதில்லை
எல்லாம் அமைதியாக இருக்கிறது.

யாருக்கு வேண்டும் அந்த அமைதி? சாதி இல்லை, பேதம் இல்லை என்று சொல்லும் ஒவ்வொருவருக்கும் அந்த ”அமைதியை(!)” கலைக்கவேண்டிய கடமை முன் நிற்கிறது. இந்த நிலை மாறவேண்டுமானால், அது உடனே சாத்தியமில்லை, (நல்ல மனிதர்கள், வெறும் நல்ல மனிதர்களாக மட்டும் இருந்தால் அது எப்போதும் சாத்தியம் இல்லை) களத்தில் இறங்கினால்தானே .. களை பறிக்க முடியும்!

கரங்கள் இணையட்டும் ... கலகங்கள் தொடரட்டும் ....