Sinirimi Bozan Şeyler

Oyuncak Hikayesi

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 13 Oct 2011 19:34:00 +0000

Çocukların oyuncakları konusunda bir iki tecrübemi paylaşmak istiyorum.

"Bir sürü oyuncağı var hiçbiriyle oynamıyor, kıymet bilmiyor" şeklinde ben de çok söylendim. Sonunda bir yöntem buldum işe yarıyor. Şöyle;

Oyuncaklar kesinlikle çocukların erişemeyecekleri yerde muhafaza edilmeli aynı ilaçlar gibi :)
Çocuğa oynaması için verildikten sonra ilgisi azalmaya başlayınca (1-2 gün içinde) değiştirilmeli

Bütün oyuncaklar aynı yerde çoğunlukla bir kutu içinde olduğu zaman çocuğun o karmaşa içinde bir düzen yaratması bir tanesine konsantre olup, parçalarını diğerlerinden ayrıştırıp oynaması gerçekten mümkün değil. Genelde yapılan bütün kutunun boşaltılması ki bu da hiçbiriyle oynayamamasını sağlıyor. Bu yüzden yöntem işe yarıyor.

Bu vesileyle bir iki tane de sinir olduğum şey yazayım.

Pilli oyuncaklara sinir oluyorum
Bir yerine basınca müzikler çalan ve susmayan oyuncaklara sinir oluyorum (bunlar pilli olanlar zaten)
Kocaman, çok yer kaplayan, plastik oyuncaklara sinir oluyorum
Ambalajı makas - bıçak kullanmadan açılmayan oyuncaklara sinir oluyorum
Kurulumu zor olan (benim bile yarım saatimi alan hatta beceremediğim) oyuncaklara sinir oluyorum

Çocuk Yetiştirmek

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 04 Aug 2011 20:29:00 +0000

Çok zor olduğu konusunda hepimiz hem fikiriz. Benim takıldığım konu yanlış şeyler doğru sonuçlar doğurabiliyor.

Atalar da öyle demiş "bir musibet bin nasihata bedelmiş"

Şimdi karısını sürekli döven bir babanın çocuğu büyüyünce karısını mı döver yoksa bu işten o kadar tiksinmiştir ki asla elini kaldırmaz mı?

Ödevlerini yaptı mı diye takip etmezsen sorumsuz mu olur yoksa okulda yediği cezalardan dolayı üstüne düşenleri yapma konusunda daha hassas mı olur?

Hiç oyuncak almazsan zekası mı gelişmez yoksa hiç oyuncağı olmadığı için daha yaratıcı mı olur?

Sürekli kendisiyle oyun oynayıp ilgilenirsen kişiliği daha mı iyi gelişir yoksa yalnızlıktan dolayı hayatta tek başına daha güçlü self motivasyonu kuvvetli bir insan mı olur?

Fazla bilgisayar kullanmasına izin verirsen MSN - facebook - FarmVille karşısında hayatını heba mı eder yoksa Bill Gates gibi bir şey mi olur?

Üniversiteye gitmek istemezse sen de buna izin verirsen bi cafede garson mu olur yoksa bir cafe zincirinin sahibi mi?

Gerçekten zor iş. Aldığınız aksiyonun sizi düşündüğünüz hedefe ulaştırması bence düşük bir olasılık değil mi? Sinir bir durum...

47. Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu

noreply@blogger.com (CUZO) — Tue, 12 Apr 2011 17:38:00 +0000

Bakmayın 47. dediklerine aslında 2 HC kategorisinde (bisikletin şampiyonlar ligi diyebiliriz) dördüncüsü yapılıyor Türkiye'de ve yine TRT ve Eurosport tarafından 123 ülkede HD formatında yayınlanacak.

Beni bu yarış oldukça heyecanlandırıyor Ege-Akdeniz kıyılarının en güzel yerlerinden geçecekler seyretmeye doyamıyorum ama en fazla heyecanlandıran kısmı ise bu yıl Sultanahmet'ten başlayacaklar, Galata köprüsünü ardından Boğaz Köprüsü'nü geçecekler ve bitiş Bağdat Caddesi üstünde olacak.

Bunun için 24 Nisan'da İstanbul'a gelmeye değer. Önce TV başında Boğaz Köprü'sü geçişi seyredilir sonra kayıt tuşuna basılır, koşa koşa Bağdat caddesine gidip final seyredilir, tadından yenmez.

Geçen sene Antalya girişindeki kazayı da aşağıda bu vesileyle hatırlayalım.

Daha Fazla Hayat

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 24 Feb 2011 18:31:00 +0000

Bill Gates 55 yaşında ve 55 milyar doları varmış. Kimsenin bu kadar parası olmasına izin verilmemesi gerektiğini daha önce paylaşmıştım ama şimdi bundan bahsetmeyeceğim.

Bill Gates şu an 18 yaşında olmak için hiç düşünmeden 55 milyar dolarını verirdi bence. Maddi boyutunu bir kenara bırakırsak uzayda yüzbinlerce gezegen içinde hayat olma olasılığı ve bu hayat olan gezegende tüm büyük anne ve babaların birlikte olması olasılığı sonucu ana - babamızın oluşması ve klasik milyonlarca sperm arasında birinci gelerek dünyaya gelmemiz.

Hayat bu kadar değerli işte ama kıymetini bilip hakkını vermek çok zor değil mi? Aslında bu kadar hayat bile çok fazla :)

Duyuru

noreply@blogger.com (CUZO) — Mon, 31 Jan 2011 20:33:00 +0000

Yeni blog açtım cuzofoto.blogspot.com paylaşmak istedim. Çektiğim fotoları koyuyorum genelde sinir bozmayanları işte bir örnek.

Sağol Ferdi senin blogdan esinlendim :)

Mükemmel Eşleşme

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 27 Jan 2011 20:25:00 +0000

İnsan insana muhtaç, herkes kendi kafasına uygun birini arıyor ama bulamıyor ne acı değil mi? Arkadaş arayan, sevgili arayan, hayaline ortak arayan, hobisine eşlik edecek adam arayan, çalıştıracak eleman, çalışılacak düzgün patron arayan vs ama bulamıyor, bulunmuyor, olmuyor işte. Genelde istenilen gibi olmuyor çok azı mükemmel eşi bulabiliyor gerisi razı bulduğuna.

Peki bunun neresi benim sinirimi bozuyor? Aslında aranan kişi bulunmaz hint kumaşı değil var öyle biri hem de çok uzaklarda değil. Ama ne sen onu tanıyorsun ne o seni öyle birbirinizin yanından, yakınından habersiz geçiyorsunuz.

Çocuğuna mükemmel davranacak bakıcı, belki yan binanın patronundan zulüm gördüğü için hayatından nefret etmiş çaycısı. Ama birbirlerinden haberleri yok zavallı anne bi dolu bakıcı değiştirirken çaycı abla da hayata küs yaşamaya devam ediyor. Ya da ruh ikizin olacak tip ile sabahları aynı vapura biniyorsun ama nerdeeee. En iyi arkadaşını, belki hayatını şekillendiren kişiyi okuldan mı tanıyorsun? Düşünsene o okula gitmesen o kişi en iyi arkadaşın olmayacaktı. Buradan hareketle gidemediğin bir sürü başka okul var demek oralardan ne kadar iyi arkadaş kaçırdın haberin yok. Düşündükçe üzülüyorum.

Gerçekten çok acı yahu hayatını cehennemden cennete çevirecek kişi etrafında ama senin ondan haberin yok. Buna bir çözüm bulunsa dünyanın şekli şemali değişir. Yok mu bu işin bi çaresi o kadar psikolog var, sosyolog var, teknoloji var hala çözülmedi mi tencere - kapak ilişkisi. İnsanlara test falan yapılsın, çevresinden görüş alınsın, profili çıkartılsın çözülsün bu iş. Kansere çare bulmaktan daha önemli büyük sevap walla...

Bu Düğünler Niye Böyle?

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 13 Jan 2011 18:54:00 +0000

Merak ediyorum sadece ben miyim düğünlere gitmekten hoşlanmayan yoksa siz de benim gibi misiniz? Evlenmeye karşı değilim ama düğünler gerçekten çok sıkıcı geliyor bana.

%80'ini tanımadığınız 3 yaş - 90 yaş arası 300 kişiyle beraber
Takım giymek zorunda olduğunuz
Gelin ve damat için gittiğiniz ama onlarla sadece 1 dakika konuşabildiğiniz
Çoğu gitmek istediğiniz değil görevi yerine getirmek için gittiğiniz aktiviteler benim için düğünler.

Gidilen mekanlar, yapılan ikramlar, çalınan müzikler, çekilen fotoğraflar, giyilen kıyafetler, gelinlik, pasta, halay vs'nin ne kadar sıradan şeyler olduğunu da söylememe gerek yok herhalde. Üstüne nerdeyse 1 yıl boyunca düşünülüp çalışıldığı halde bu kadar sıradan, yazık.

Not : Yukarıdaki foto gitmekten zevk aldığım nadir düğünlerden birine ait belirteyim de sıkıntı olmasın sonra :)

Cenazelere katılmayı daha anlamlı buluyorum. Düğünlerde bir mutluluğu paylaşamıyorsunuz yukarıda anlattığım zorunluluklardan dolayı ama cenazede acıyı paylaştığımı hissediyorum gerçekten. Ölüm çok gerçek bu yüzden rolü, havası, cakası, düzeni, sırası olmuyor.

Nasıl mı olsun düğünler? Üstüne çok düşünmedim ama ne biliyim 5 oturumda kutlansın. Misafirler segmente edilsin, her gün 50şer kişilik gruplar katılsın. Bir gün damadın anasının akrabaları gelsin, bir gün gelinin iş yerinden arkadaşları gelsin, diğer gün okul arkadaşları gelsin vs Öyle takım elbise, gelinlik giymeye gerek olmasın, ikramlar, müzikler, sürprizler, mekan gelecek gruplara göre ayrı düzenlensin. Katılanlar mutlu çift ile doya doya sohbet etsin, anıları yad etsin. Rahat bir ortamda neşe içinde kutlansın.

Ne biliyim bu da saçma oldu ama olsun düşünün daha iyi kurgular bulursunuz.

Son Söz : Allah mutlu mesut etsin :)

10 Milyon Yetsin

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 06 Jan 2011 18:33:00 +0000

Dünya üstünde hiç kimsenin 10 milyon dolardan daha fazla parası olmasına izin verilmemeli bence. 10 milyon rakamını attım kafadan, hesap kitap yapılıp daha mantıklı bir rakam bulunabilir.

Birkaç sebepten izin verilmemeli. Birincisi zaten kimse o kadar paradan fazlasını haketmiyor. Yani ne yapmış olabilirsin ki 10 milyon dolardan fazla parayı hakedecek. Çok mu çalıştın, çok iyi bir yere tezgah mı açtın, aklına çok iyi bir fikir mi geldi yani nedir? Herkes çok çalışıyor, sen açmasan başkası oraya tezgahı açar, senin aklına gelmese başkasının aklına gelirdi o fikir. Edison, Pasteur, Atatürk vs gibi isimleri hariç tutuyorum tabi onlar fazlasını hakediyor ama onların da bu kadar parası olmadı hiç.

İkincisi kaynakların insanlar arasında daha hakkaniyetli dağılması ve aç gözlülüğün bir miktar önüne geçilebilmesi için izin verilmemeli. Sonuçta ihtiyacının çok üstünde kazandığın para başka ulvi amaçlar için kullanılabilecekken senin banka hesabında duruyor.

Bu fikre dünya üstünde 10M$'dan fazla parası olan bir milyon kişi sıcak bakmayacaktır sanırım ama zaten dünyayı onlar yönettiği için böyle gider :)

Mutluluğun Sırrı

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 30 Dec 2010 18:42:00 +0000

Mutluluk üstüne çok konuşuldu resmini çizmeye çalıştılar, çubuğunu bile çıkardılar ama sırrını ben açıklayacağım.

Şu hayatta mutlu olmak istiyorsan kimseden bir şey beklemeyeceksin. Çünkü kendimizden başka kimseden hayır yok.

Terfi ettirsinler mutlu olucam, Cavidan benimle evlensin mutlu olucam, hava güzel olsun mutlu olucam, trabzon şampiyon olsun mutlu olucam, şu işe beni alsınlar mutlu olucam... ııh bu resim mutluluktan çok hayal kırıklıklarının ve asap bozukluğunun resmi.

Herkese çevrenizden fazla bir şey beklemediğiniz (kısaca mutlu demek istiyorum) bir yıl dilerim.

Hız Limiti, Cezalar, Arabalar...

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 26 Dec 2010 18:59:00 +0000

20 yıldır araba kullanırım toplam 5 - 6 adet trafik cezası yediğimi hatırlıyorum. Kıbrıs'da ise son 3 ayda tam 600 TL lik ceza yedim ve daha kötüsü yemeye de devam ediyorum. Her yere kamera koymuşlar hız sınırı 65 km ne yapayım illa bi tanesine yakalanıyorsun.

Simdi soruyorum hayvanat bahçesinde yaşayan yavru kutup ayısı gibi "peki kardeşim neden bu araba 260 yapabiliyo?" Dünyada 260 yapmanın yasal olduğu yerler mi var? Eğer varsa bir gün arabamızla oraya gideriz diye mi arabalar böyle? Devletler cezalardan para kazansın diye mi yoksa daha çok kaza olsun daha fazla araba satılsın diye mi? Bu kadar fazla ceza yediğime sinirleniyorum ama daha fazla buna imkan tanıyan her türlü şartın hazır olmasına sinir oluyorum.

Eroin satmak da serbest olsun nasıl olsa kullanmak yasak.

Yetkilileri göreve çağırıyorum...

Konuşmanın Gücü

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 16 Dec 2010 19:32:00 +0000

Güzel ve etkileyici konuşmak ne kadar önemli, hayatta en fazla özendiğim bende olmasını istediğim yetenek. İstediğiniz kişiye istediğiniz şeyi yaptırabilirsiniz, istediğiniz malı satar, istediğiniz kadını tavlar, istediğiniz işi alır, tek bir fıske vurmadan kavgaları kazanırsınız, kitleleri harekete geçirir hatta ölmeye gönderebilir ya da ölümden vazgeçirebilirsiniz. Bu kadar önemli ama ben bazen tıkanıp kalıyorum ne diyeceğimi bilemiyorum sinir oluyorum bu duruma.

Herkesin anladığı bir dil var sonuçta. Bazen tek bir kelime veya cümle ile yıllardır kitli akıllara girebilirsiniz. Bazen o dili bulup başarılı oluyor bazen de "anlamıyor bu adam laftan" deyip pes ediyoruz. Ama emin olun o kişiye o lafı anlatacak insanlar var BİZ beceremedik.

Ama kolay mı etkileyici konuşmak? Kitabı var mı okuyup öğrensek, kursa gitsek çalışsak olmaz mı? Olmaz işte olmuyor. Filmlerde çıkar adam 2 dakka konuşur filmin akışı kaderi değişir. Tabi senarist o anı yazmak için 2 gün uğraşmış yazmış çizmiş bi dolu, benim dediğim onu gerçekten o an yapabilmek bunu yapanlar var işte.

Tabi nasıl olacaksın böyle biri. Akıl lazım, zeka lazım, nüktedan olmak lazım, cesaret lazım, kültür, sanat, spor, edebiyat, tarih, politika, hayata dair şeyleri bilmek lazım. O yüzden kursa giderek olmaz.

Bu yazıya yarım saat uğraştım işte sonuç bu düşüne düşüne bile lise kompozisyonu gibi oluyor. Çok isterdim hakkaten...

Başlığa uygun bir filmle yazıyı sonlandıralım ama seyretmeden önce replikten bir bölümü okuyun bakalım hatırlayabilecek misiniz filmi?

- Now I have come to the crossroads in my life.

- I always knew what the right path was. Without exception, I knew, but I never took it.

- You know why ?It was too damn hard.

- Now here's Charlie. He's come to the crossroads.

- He has chosen a path. It's the right path.

- It's a path made of principle that leads to character.

- Let him continue on his journey.

- You hold this boy's future in your hands, Committee.

- It's a valuable future, believe me.

- Don't destroy it. Protect it. Embrace it.

- It's gonna make you proud one day, I promise you.

Uçmak Zor İş.

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 05 Dec 2010 18:53:00 +0000

Uçaktan tırsma nedenlerimi daha önce paylaşmıştım. Şimdi uçak yolculuklarıyla ilgili sinir olduğum şeyleri sırasıyla yazmak istiyorum.

Güvenlik kontrolünden geçmek için sıra beklemeye sinir oluyorum.
Kontrol sırasında kemerimi, saatimi, ceplerimi, telefonumu, ceketimi, cüzdanımı, bilgisayarımı çıkarmak zorunda kalmaya sinir oluyorum.
Check-in kuyruğunda beklemeye sinir oluyorum.
Pasaport kontrol kuyruğunda beklemeye sinir oluyorum.
Aynı güvenlik kontrolünden geçmek için yine sıraya girmeye sinir oluyorum.
Kontrol sırasında her şeyimi yeniden çıkarmaya sonra da yeniden giymeye sinir oluyorum.
Uçağa binerken sıraya girmeye ve orada da evrak kontrolü yapılmasına sinir oluyorum.
Uçağın içinde 15 - 20 dakika piste girmek için mal gibi beklemeye sinir oluyorum.
Havalanmak için yine uçak içinde kalkış sırasını beklemeye sinir oluyorum.
İnmeden yarım saat önce alçalmaya başlamaya ve bu sebeple müzik çaları kapattırıp koltuğu dik konuma getirtmelerine sinir oluyorum.
İndikten sonra kapıların hemen açılmamasına sinir oluyorum.
Uçaktan inerken yine kuyruğa girmeye sinir oluyorum.
Tekrar pasaport kontrol kuyruğuna girmeye sinir oluyorum.
Bavulu almak için beklemeye sinir oluyorum.
1 saatlik yolculuk için 4 saat harcamaya sinir oluyorum.

Yetkililere sesleniyorum (çok severim bu lafı) şu işi basitleştirin lütfen.

Heyecan

noreply@blogger.com (CUZO) — Mon, 29 Nov 2010 18:15:00 +0000

Bazı şeyler vardır çok iyi bilirsiniz, farkında olmadan uygularsınız, çevrenizi buna göre değerlendirir ama adını koymazsınız. Sonra biri çıkıp söylediğinde "hakkaten yaw" dersiniz ya, işte bana aynen böyle oldu.

Şu hayatta başarı için, iyi bir arkadaş, iyi bir sevgili, iyi bir eş olabilmek için, iyi bir ebeveyn, iyi bir çalışan, iyi bir iş adamı, iyi bir sporcu, iyi bir sanatkar olmak için yani kısaca bir şeyi iyi yapabilmek için en temel ihtiyaç : HEYECAN (coşku anlamında diyorum korku, şaşkınlık getireninden değil)

Çevreme bakıyorum takdir ettiğim insanlar hep heyecanlı, ben heyecan duyduğum işlerde çok daha başarılı oluyorum. Heyecan olunca başarılı olunacak diye bir şey yok ama heyecan olmayınca olmuyor. Aynı parayla saadet olmadığı ama parasız da olmadığı gibi bir durum :)

Bundan sonra bir insanı veya kendimi herhangi bir durum için değerlendirirken heyecan derecesine bakacağım ilk olarak.

Not : Heyecan deyince aklıma aşağıdaki film geldi Billy Elliot. Ne muhteşem bir filmdi. Baba ve abi çocuk boksör olsun istiyor çocuk balet olmak istiyor. Seyredin bakın nasıl olmasın bu büyük coşkuyla önünde kim durabilir?

Romantik Komediler

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 03 Oct 2010 18:34:00 +0000

Bu tür filmlerin bir çoğunun posterinde bir kadın ve bir erkeğin salakça poz vermesi ve hiç de romantik ve komik olmaması sinirimi bozuyor. WEB'den birkaç film afişi buldum hakkaten niye böyle bunlar?

Bir de konu şöyledir mutlaka : Tanışırlar, aşık olurlar, bir şey olur küserler, barışırlar ve final. Hele barışma sahnesi halka açık bir yerde herkesin gözü önünde öpüşerek olmuyor mu ... diyecek şey bulamıyorum.

Turistik Kıbrıs

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 19 Sep 2010 19:28:00 +0000

Kıbrıs'ta hem sinir olacak hem de hayran olacak çok şey var. Ama concept gereği sinir olduklarımdan başlayayım.

Kuzey Kıbrıs Bellapais, St Hilarion, Kantara gibi çok güzel tarihi yerlere sahip deniz falan da şahane. Senede 300 bin turist Kuzey'i ziyaret ederken, Güney Kıbrıs'a 3 milyon turist geliyor. Bunların sebeplerine girecek değilim derin mevzular.

Bura Bellapais :

Ancak tarihi/kültürel yerlerin ziyarete açık olduğu saat 09:00 - 17:00 arası. 11:00 ile 16:00 arası hava 85 derece olduğu için bu yerleri gezmesi imkansız hale geliyor yazın. Yani gezebilmek için kendinizi zorlamalısınız.

Memlekette bu kadar güzel yer var ama işinize gelirse işte. Sinir bir durum değil mi?

Freelander

noreply@blogger.com (CUZO) — Wed, 02 Jun 2010 08:27:00 +0000

Bu bloga genelde kendi sinirimi bozan şeyleri yazıyorum ama etrafımda siniri harika bozulan arkadaşlar var onları da zaman zaman paylaşmak istiyorum. Buyrun size Kıbrıs'ta çok yaşanan bir Freelander hikayesi.

Merhaba;

Sizle aldığım bir kararı paylaşmak istedim. Bugün yine Land Rover servisine gittim. Arabaya 2300 € sıkıştığını belirttiler.(Normalde 4400€ genel müdürleri indirim yaptı). Yaklaşık bir ay öncede aynı servise yakın bir meblağ ödediğim için aracı oradan alarak hızla uzaklaştım. Ve araç beni Kermia kavşağında YİNE, YENİ, YENİDEN, YİNE, HER ZAMANKİ GİBİ, OLAĞAN HALLERİNDEN BİRİ GİBİ, SIRADAN BİR GÜNKÜ GİBİ, HEP YAPTIĞI GİBİ beni yolda bıraktı. Orada yakındaki tamirciye gittim hemen yanında da galeri var. Tamirci yapacağını söyledi daha makul fiyatlarla, bende galericiye dönüp “Ey büyük insan bu araca beni bir daha bindirtme” dedim o da babasında da aynı araç olduğunu ve bunların şanzımanlarının hastalıkları olduğunu söyledi. (Babası kanserden ölmüş neden acaba) Nasipse haftaya bu illetden, bu virüsten, cebimi cüzdanımı, banka hesabımı, psikolojimi tırtıklayan bu teknoloji artığından haftaya kurtulmayı planlıyorum. Bunu kantinde bir pasta keserek kutlayacağım.

Not: Girne’deki ustam daha önce arabanın mazot pompası, krank bilyesi, kliması, turbo hortumu için ayrı zamanlarda ”BU ARAÇLARIN HASTALIĞIDIR“ demişti.

Freelander sahibi hayatında iki kez mutlu olur 1-aracı aldığı gün 2-sattığı gün.

Freelanderın yoksa Allahın şükret hayata sarıl ve değerini anla.

Freelanderın olacağına 3 metresin olsun aynı masraf.

Kırmızı ışıkta bir freelander yanında durursa camı aç ve sürücünün gözlerine bakıp “Anlıyorum seni hepsi geçecek” de.

FÖSEV yaz 5555’e gönder Freelander sahiplerine yardımda bulun.

Dün hiç tanımadığım bir İngilize sırf Freelanderı tasarlamış olabilir diye kafa göz girdim.

Ağızda kaybolmayan sakız, yolda kalmayan freelander istiyoruz.

Ekinler dize kadar freelander gel bize kadarrrrrr.

İstifa mı Kovulma mı?

noreply@blogger.com (CUZO) — Wed, 05 May 2010 15:02:00 +0000

Bu işte bir gariplik var.

Doğru düzgün çalışmayan, etik davranmayan, çevresini zehirleyen, performansı düşük çalışan işten atılınca bi sürü para alıyor zarar verdiği şirketinden.

Ama tam tersi çalışan, şirkete her açıdan bir dolu katkısı olmuş tip istifa edince şirket "teşekkür ederiz" deyip gönderiyor.

Hakkaten garip bi durum yalan dünya işte.

Bedelli Askerlik

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 25 Apr 2010 08:16:00 +0000

Ne zaman bu konu memlekette gündeme gelse hemen "dağda mehmetçik terörist peşinde koşarken parası olana ayrıcalık yapılmaz" şeklinde bir çok açıklama gelir.

Herkes mehmetçik adına konuşuyor ama kimse onlara gidip sormuyor. Kararı onların vermesi gerekir bence. 100 tane askere "içinizden 30 kişinin kendisi yerine parası askerlik yapacak, böylece sizde 100 kişilik koğuşta yatmayacaksınız, daha iyi kıyafet giyecek, daha iyi teçhizat kullanacak (çelik yelek vs), daha iyi yemek yiyecek, daha iyi eğitileceksiniz ne dersiniz?" diye sorulsa cevapları ne olur acaba?

Gerçi ben parası olup bedelli yapacaklardan olurdum ama :) tersi olsaydı "hayır abi elalemin paralısı mutlaka askere gelecek ve tuvalette benle beraber kuyruğa girecek" diye kastırmak yerine daha iyi şartlarda askerlik yapmayı tercih ederdim.

Amacımız bu ülkeyi daha güçlü yapmaksa bedelli askerliği çıkaralım oradan ciddi bir gelir elde edelim, daha az askere bakmak durumunda kalacağımız için maliyetlerimizi düşürelim, bu bedelli yapacak adamlar paralı adamlar olduğuna göre iş-güç sahibidirler askere gelmeyecekleri için çalışmaya ekonomiye değer katmaya vergi ödemeye devam ederler oradan da kazanalım. Bu kaynağın bir kısmıyla askerimizi çok daha iyi donatalım, eğitelim, güçlendirelim.

Bu memleketin en akıllısı ben miyim tabii ki değil. Herkes biliyor bunları peki neden yapmıyoruz? Biraz böyle gelmiş böyle gider durumu gibi geliyor bana.

Ara ki Bulasın...

noreply@blogger.com (CUZO) — Thu, 11 Mar 2010 16:24:00 +0000

Aradığınız bir kelimeyi, google bütün dünyayı araştırıp, size 0.3 saniye içinde sonuçları söylerken, MS Outlook'un aynı şeyi sadece Deleted Items'larınızın içinde 5 dakikada yapıyor olması size de mantıksız ve sinir bozucu geliyor mu merak ettim?

Yaşasın! Tour of Turkey Başlıyor

noreply@blogger.com (CUZO) — Wed, 10 Mar 2010 09:40:00 +0000

Nasıl heyecanlıyım anlatamam nefesimizi tuttuk artık gün sayıyoruz. İlk defa canlı olarak bir bisiklet yarışı seyredeceğim inşallah. Hem de öyle sıradan bir yarış değil. Geçen yıl Uluslararası Bisiklet Birliği (UCI) tarafından dünya bisikletinin şampiyonlar ligi olarak kabul edilen 2.HC kategorisine alınmış (bu kategoride dünyada yapılan sadece 17 yarış var) İstanbul'da başlayıp Alanya'da sona erecek prestijli bir yarış 46. Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu.

20 Profesyonel takım, dünyanın en iyi 176 bisikletçisiyle kıyasıya yarışacak. Yarışı Eurosport günde 2 saat canlı olarak 123 ülkede naklen yayınlayacak. Türkiye'nin de süper reklamı olacak tabi düşünsenize Sultanahmet, Kuşadası, Bodrum, Marmaris, Gökova, Pamukkale, Kaş, Kalkan, Kaputaş, Ölüdeniz, Side vs vs muhteşem yerlerden geçiyorlar. 11 Nisan saat 11:00 de Sultanahmet'teyim sizi de bekliyorum.

Yarışla ilgili bazı bilgiler :

1 hafta süresince; 176 bisikletçi, 160 araç, 20 Tır, 80 kişilik çekim ekibi, yerli-yabancı 70 kişilik medya ordusu, 1 uçak, 2 helikopter ve 4 motosikletli kameraman ekibi, 50 kişilik organizasyon ekibi ve 70 kişilik gönüllü ordusu vb. yaklaşık 750 kişilik kafile yaklaşık 1.300 Km.yol kat edecek.

Tur, 1.252 km’lik parkurda 8 etapta koşulacak.

21 Nisan’da İstanbul’da Prolog etabıyla ile başlayacak ve aynı gün takımların havayoluyla İstanbul’dan İzmir’e transferinin ardından, Kuşadası-Bodrum, Bodrum–Marmaris, Marmaris–Pamukkale, Pamukkale-Fethiye, Fethiye–Finike, Finike–Antalya, Antalya–Alanya etaplarının koşulmasıyla 18 Nisan günü sona erecek.

Meraklısına geçen seneki yarıştan bir video aşağıda...

TOUR OF TURKEY
Yükleyen aliakrep. - Basketbol, beyzbol, gÃ¼reÅ� ve diÄ�er spor videolarÄ±.

Hepimiz Birbirimizden Sorumluyuz

noreply@blogger.com (CUZO) — Sun, 28 Feb 2010 20:08:00 +0000

What Women Want filmi yıllar geçtikten sonra fark ediyorum ki bende izler bırakmış. Bu da kadınları daha iyi anlayabilmek ve kendimi onların yerine koyabilmek... hahaha şaka len şaka çok da umrumdaydı kadınları anlamak kim anlamış ki ben anlıycam? Anladığım kadarıyla idare edicem artık :)

Neyse konuya dönüyorum filmde ofiste mektupları dağıtmakla görevli olan kızı (ofisboy'un kız olanı işte) kimse sallamıyor ve değer vermiyor, kız da intiharı düşünüyordu. Adamımız Mel Gibson kadınları anlıyor ya kızın derdini anlayıp ona yardım ediyordu. İşte bu kısımdan etkilenmişim zamanında.

Çevremizdeki herkesden sorumlu olduğumuz fikrine tamamen katılıyorum.

Yakınlarımızdan, sevdiklerimizden kendimizi sorumlu hissediyoruz ama burada konu o değil. Çok az tanıdığımız insanlardan bile sorumluyuz aslında. Kapıdaki güvenlik görevlisi, yemek yediğimiz yerdeki garson, iş yerinden çok az tanıdığımız bir arkadaş, komşumuz, kapıcımız, bakkalın çırağı, ofisteki çaycı, marketteki kasiyer kız hepsi.

Evet sanki bu insanları görmezden gelir, değer vermez, insan gibi davranmazsam bu onların hayatlarında bardağı taşıran son damla olacak ve gidip intihar ettiklerinde bunda benim de payım olacak diye korkuyorum :) Bu yüzden elimden geldiğince bardağı taşıran son damla değil bardağın içinden damla eksiltmeye yarayacak şekilde hareket etmeye çalışıyorum.

Adı üstünde bir damla kadar. Bir selam, bir güleryüz, bir teşekkür, biraz hoşgörü bazen bir insan için dünyayaı daha yaşanır hale getirebilir.

Ben de aynısını bekliyorum çevremden duyurulur :)

Bu Ne Biçim Hikaye Böyle

noreply@blogger.com (CUZO) — Fri, 26 Feb 2010 09:56:00 +0000

Bu şarkının hastasıyım...

Mazhar Alanson - Bu Ne Bicim Hikaye Boyle
Yükleyen kyle4ever. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Bu ne biçim hikaye böyle hasta misin nesin bana söyle
Gel gidelim güneylere yenilenip dinlenmeye
Deliyim ben aslinda senin gibisin sevmekle deli

Basarisiz olduysan oldun yikma kendini zaten yorgunsun
Ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin
Ya vazgeçer unutursun yada yolun açik olsun hadi
Bu felek kimine kavun kimine kelek yedirdi
Sevinip de simarinca sana derhal bildirildi tabi

Nerde hani o canim gözler hani nerde verdigin sözler
Boguldum ben gözyasina elimi tutan el nerde
Sorarim kendi kendime elimi tutan el nerde hani

Not : Bu yanık ses kime ait diyenler buraya.

Bayılırım Trafiğe Kapalı Bölgelere

noreply@blogger.com (CUZO) — Wed, 24 Feb 2010 19:16:00 +0000

Taksim'in en güzel zamanı Papa falan geldiğinde her yer trafiğe kapatıldığında yaşanıyor bence. İstiklal Caddesi'nin en rezil yerleri ise araç trafiğine açık sokakların caddeyi kestiği yerler mesela.

Ya da herhangi bir şehrin, bir tatil yöresinin yine en güzel yeri trafiğe kapalı bölgeleri istisnasız. Trafiğe kapatıldı diye çirkinleşti, eski güzelliği kalmadı, artık kimse gelmiyor diye bir şey duymadım hiç aksine bölge güzelleşiyor.

Bugün harika bir haber aldım. Sultanahmet trafiğe kapatılıyormuş nihayet. Bizim gibi otomobile tapan bir ülke için (bakma öyle sana diyorum) iyi bir gelişme. Darısı Taksim'in, Şişli'nin, Mecidiyeköy'ün, Beşiktaş'ın, Bebek'in, Kadıköy'ün başına inşallah.

Yazarken bile heyecanlandım. Şu Bebek sahili trafiğe kapalı olsa ne mükemmel bir yer olurdu değil mi?

Seçim Sistemi

noreply@blogger.com (CUZO) — Tue, 23 Feb 2010 19:13:00 +0000

Ben demokrasiyi sindiremedim galiba. Bizi yönetenleri seçmemiz çok saçma değil mi?

Firmalar yöneticilerini seçimle göreve getirseydi olacakları tahmin etmeye çalışıyorum da manzara felaket. Adaylar sabah şirketin girişinde çalışanları karşılar, onlarla kahvaltı eder, dertlerini dinler, erkeklerle akşam halı sahada maç yapar, kızlarla pilatese gider vs. "Seçilirsem hepinizin maaşına zam yapıcam" türünden vaatlerde bulunmayı ihmal etmezler ayrıca. Kendilerini destekleyenleri ise göreve geldikten sonra müdür falan yaparlar. Ve buna benzer yakından bildiğimiz bir sürü rezillik daha yaşanır.

Hakkaten çok saçma yahu. Şirket yöneticisi böyle seçilir mi hiç? Seçilmez tabi ama başbakan seçiliyor.

Ve insanoğlunun bulabildiği en iyi sistem bu. Vay be ne diyim.

Kurumsal Hayat, Bisiklet Analojisi

noreply@blogger.com (CUZO) — Tue, 16 Feb 2010 15:50:00 +0000

Yıllardır bisiklete bine bine ve işe çalışmaya gide gile ikisi arasında bir sürü benzerlik bulmaya başladım. İşte aşağıya yazıyorum sizlerin de eklemeleri varsa beklerim.

* Gideceğiniz yeri biliyorsanız, hedefinizi koymuşsanız ikisinde de oraya ulaşırsınız. "Bisiklet sürerek Hindistan'a gidicem veya çalıştığım departmanın bir gün başına geçicem" hedefi büyük ihtimal gerçekleşir.

* Tam tersi de geçerli. Eğlenmek için amaçsızca takılıyorsanız gerçekten çok eğlenirsiniz ama günün sonunda nerede olacağınız belli olmaz. Gücünüz de tükendiyse çok ağlarsınız.

* Dağda, ormanda yol ayrımlarında bazı seçimler yapmanız gerekir eğer yanlış yolu seçerseniz ne kadar iyi olursanız olun çok yorulur, çok vakit kaybedersiniz. Aynı şekilde işinizi yaparken yanlış iş dalı, yanlış iş planı veya strateji ile istediğiniz kadar çalışkan veya akıllı olun, liderlik yapın, insanları ikna edip amacınıza inandırın işiniz çok zor.

* Bisiklette iyi bir kılavuzunuz varsa tur sizin için çok kolaylaşır. Hem nereden gideceğiniz hem de enerjinizi doğru yerde harcamanız için sizi yönlendirir. İş hayatında daha da önemli. Donanımlı biri size rehberlik etmeye başladı mı kendinizi her zaman doğru insanlarla doğru işi yaparken bulursunuz.

* Yokuşlar zorludur. Kaslarınızı yakar, sabrınızı zorlar ama esas sizi geliştiren, güçlendiren onlardır. Fazla söze gerek yok Seth abimiz harika anlatmış bu benzerliği burada.

* İnişler çok zevklidir hiç zorlanmaz hiç yorulmazsınız ama eğlenceye fazla dalıp dikkatinizi dağıtırsanız fena dağılırsınız. Aynı şekilde işiniz rahat olabilir, büyüyen bir sektörde çalışabilirsiniz ya da çevresel faktörler başarıya ulaşmak için size yardımcı olabilir ama kendinizi rahata alıştırır eğlenceye dalarsanız sonunuz belli.

Benzetemediğim bir konu var yalnız. Bisiklette torpil olmuyor :)