SNDP - Sree Narayana Dharma Paripalana Yogam

Kudroli Sri Gokarnanatha Kshetra, Mangalore in Karnataka

2012-10-19T10:31:00.002+05:30

Kudroli Sri Gokarnanatha Kshetra, Mangalore in Karnataka, India. It was consecrated by Narayana Guru

Sri Narayana Guru (A social reformer and a saint) consecrated the Shivalinga in this temple in 1912. This temple is situated at Kudroli, which is about 3 Km away from the main city area of Hampankatta in Mangalore. The original temple structure was in Kerala style, which was replaced, by Chola style during recent renovation in 1991. The main deity of the temple is Lord Shree Gokarnanatha ( Lord Shiva). Navarathri Utsava (Dasara festival) is very famous and is one of the main tourist events in this temple. A grand procession of Goddess Durga along with the Nava Durgas takes place during this festival now popularly known as "Mangalore Dasara", which attracts many tourists and devotees from distant corners of the state, Nation and all over the world and is very popular like Mysore Dasara.

The Billawa Community was being traditionally suppressed by the upper caste treating them as 'untouchables'. It is in such a scenario that the community found a messiah in Sri Narayana Guru. Sri Narayana Guru who hailed from Kerala has been regarded as the uplifter of the downtrodden and a visionary social servant. Learning about the work undertaken by Sri Narayana Guru in establishing social equality through his temple in Shivagiri, Kerala, a prominent Billawa leader from Mangalore, Sahukar Koragappa visited the Guru along with the leaders of the community in 1908. The delegation appraised Sri Narayana Guru about the problems faced by the Billawas in admission of the community into the temple at Mangalore. Sri Narayana Guru visited Mangalore on invitation from this delegation and ascertained for himself, the exactness of the then prevailing situation. After visiting the place, Sri Narayana Guru himself selected the place in Kudroli and advised the community elders about a suitable location to build a temple and the work began under his direction in the year 1908. Elders such as Sahukar Koragappa took the initiative in ensuring smooth progress in the temple's construction.

Sri Narayana Guru himself formally consecrated the temple in February 1912 by installing the Sacred Shiva Linga, which was brought by him. He also named this place as Shree Gokarnanatha Kshethra. Sri Narayana Guru advocated that all of God's creation had the right to worship the Almighty and preached that people irrespective of the caste, creed or religion must worship one divine force, known by different names.

As per the Guru's advice, idols of Lord Ganapathy, Lord Subramanya, Goddess Annapoorneshwari, Lord Bhairava, the Nava Grahas (Lords of Nine Planets), Lord Shanishwara and Lord Shri Krishna has been installed at the Kshethra. This has helped devotees to worship at all these sannidanams (abode) and seek blessings and solace for their varied problems at one place.

Sree Narayana Guru Mandir - Colombo Sri Lanka

2012-10-01T10:42:00.000+05:30

Sree Narayana Guru Maha Samadhi

2012-09-21T09:27:00.000+05:30

"ഒരു ജാതി ഒരുമതം ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്
ഒരു യോനിയൊരാകാരമൊരു ഭേദവുമില്ലതില്‍"

അദ്വൈത സത്യം സൂര്യതുല്യം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ച ഭാരതത്തിലെ ജനസമൂഹത്തെ ജാതിപ്പിശാചു പിടികൂടാനിടയായത് അത്യന്തം നിര്‍ഭാഗ്യകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്. ഇത്തരം മലിനങ്ങളായ ഭേദചിന്തകള്‍ കൊണ്ട് സത്യസ്വരൂപം തീരെ മറയ്ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ മറമാറ്റി അതിനെ വീണ്ടും പ്രകാശിപ്പിക്കാനാണല്ലോ മഹാത്മാക്കള്‍ അവതരിക്കുന്നത്. കേരളം ജാതിപ്പി

ശാചിന്റെ ബാധനിമിത്തം ഒരു ഭ്രാന്താലയമായി മാറിയിരുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് അതൊഴിച്ചുമാറ്റാന്‍ ശ്രീനാരായണഗുരു അവതരിച്ചത്. അങ്ങനെ ജാതിഭേദവും അവാന്തര ജാതിഭേദവും കൊണ്ട് ഭ്രാന്താലയമായിത്തീര്‍ന്നിരുന്ന രാഷ്ട്രത്തിന് ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവന്‍ നല്‍കിയ ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശം ജാതി നിഷേധമായിരുന്നു. ആലുവ അദ്വൈതാശ്രമത്തില്‍ വച്ച് ശ്രീനാരായണഗുരു രചിച്ച 'ജാതിനിര്‍ണ്ണയം' എന്ന കൃതി ചിന്താശക്തിയുള്ള ഏതൊരു വ്യക്തിയെയും ജാതിപ്പിശാചിന്റെ ബാധയില്‍ നിന്നും വിമുക്തനാക്കുകയും തുടര്‍ന്ന് പരമപുരുഷാര്‍ത്ഥമായ ആത്മാനുഭവത്തില്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ജാതിനിഷേധത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയമായ പൊരുള്‍ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഈ കൃതിയില്‍ തത്ത്വദര്‍ശനത്തില്‍ രൂപംകൊണ്ട ശാസ്ത്രചിന്തയുടെ ഉജജ്വല രൂപം കാണാം. ജാതിയുണ്ടെങ്കില്‍ അതെന്താണ്? ജാതിയും ജന്മവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമെന്താണ്? 'ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്' എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ അന്തഃസത്ത എന്താണ്? ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഈ കൃതിയില്‍ നിന്നും നിസ്സംശയമായ മറുപടി ലഭിക്കുന്നു. ഇതു വായിച്ച് മനനം ചെയ്യുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ജാതിപിശാചിന്റെ പിടിയില്‍ നിന്നും രക്ഷ കിട്ടും എന്നത് തീര്‍ച്ചയാണ്. മനുഷ്യരുടെ ഇടയില്‍ ജാതിയൊന്നൊന്നില്ലെന്നു യുക്തിയുക്തം തെളിയിക്കാനാണ് ഗുരുദേവന്‍ ചെറുതെങ്കിലും ചിന്തോദ്ദീപകമായ ജാതിനിര്‍ണ്ണയം എന്ന ഈ കവിത രചിച്ചത്. ഈ ചെറുകൃതി നമ്മുടെ സംസ്കാരിക മണ്ഡലത്തിന് ഒരു കെടാവിളക്കായി എന്നും വിളങ്ങും.

മനുഷ്യാണാം മനുഷ്യത്വം
ജാതിര്‍ഗോത്വം ഗവാം യഥാ
ന ബ്രാഹ്മണാദിരസ്യൈവം
ഹാ! തത്ത്വം വേത്തി കോഽപിന.

ഒരു ജാതി ഒരുമതം ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്
ഒരു യോനിയൊരാകാരമൊരു ഭേദവുമില്ലതില്‍

ഒരു ജാതിയില്‍നിന്നല്ലോ പിറന്നീടുന്നു സന്തതി
നര ജാതിയിതോര്‍ക്കുമ്പോഴൊരു ജാതിയിലുള്ളതാം

നരജാതിയില്‍ നിന്നത്രേ പിറന്നീടുന്നു വിപ്രനും
പറയന്‍താനുമെന്തുള്ളതന്തരം നരജാതിയില്‍?

പറച്ചിയില്‍ നിന്നു പണ്ടു പരാശരമഹാമുനി
പിറന്നു മറസൂത്രിച്ച മുനി കൈവര്‍ത്തകന്യയില്‍

ഇല്ലജാതിയിലൊന്നുണ്ടോവല്ലതും ഭേദമോര്‍ക്കുകില്‍
ചൊല്ലേറും വ്യക്തിഭാഗത്തിലല്ലേ ഭേദമിരുന്നിടൂ.

ജീവികളെ മനുഷ്യര്‍ , മൃഗങ്ങള്‍ , പക്ഷികള്‍ എന്നിങ്ങനെ രൂപഭേദമനുസരിച്ച് ഇനങ്ങളായി വേര്‍തിരിച്ചാല്‍ തര്‍ക്കശാസ്ത്ര പ്രസിദ്ധങ്ങളായ മനുഷ്യത്വാദി ജാതികളുണ്ടാവാം. അല്ലാതെ ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള ജീവികളെ ജാതികളായി വേര്‍തിരിക്കുന്നത് അത്യന്തം അശാസ്ത്രീയമാണെന്നാണ് ആദ്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

മനുഷ്യാണാം മനുഷ്യത്വം
ജാതിര്‍ഗോത്വം ഗവാം യഥാ
ന ബ്രാഹ്മണാദിരസ്യൈവം
ഹാ! തത്ത്വം വേത്തി കോഽപിന.

യഥാ - എപ്രകാരമാണോ; ഗവാം - പശുവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ജന്തുക്കള്‍ക്ക്, ഗോത്വം - ഗോവിന്റെ ഭാവം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ഗോത്വം, ജാതി - ജാതിയാണെന്ന് തര്‍ക്കശാസ്ത്രത്തിലും മറ്റും കരുതപ്പെടുന്നത് അതുപോലെ; മനുഷ്യാണാം - മനുഷ്യര്‍ക്ക്; മനുഷ്യത്വം - മനുഷ്യത്വമെന്നത്; ജാതി - ജാതിയായി ഗണിക്കാവുന്നതാണ്. അസ്യ - മനുഷ്യന്; ബ്രാഹ്മണാദി - ജനനം കൊണ്ടു കുട്ടുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മണാദി ജാതി; ഏവം ന - ഇപ്രകാരം യുക്തിയൊന്നുമുള്ളതല്ല; ഹാ - കഷ്ടം; കഃ അപി - ആരും തന്നെ; തത്ത്വം ന വേത്തി - യഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്തെന്നറിയുന്നതേയില്ല.

എപ്രകാരമാണോ പശുവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ജന്തുക്കള്‍ക്ക് ഗോവിന്റെ ഭാവം എന്ന അര്‍ത്ഥമുള്ള ഗോത്വം ജാതിയാണെന്ന് തര്‍ക്കശാസ്ത്രത്തിലും മറ്റും കരുതപ്പെടുന്നത് അതുപോലെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മനുഷ്യത്വമെന്നത് ജാതിയായി ഗണിക്കാവുന്നതാണ്. മനുഷ്യന് ജനനം കൊണ്ട് കിട്ടുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണാദി ജാതി ഇപ്രകാരം യുക്തിയൊന്നുമുള്ളതല്ല. കഷ്ടം, ആരുംതന്നെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്തെന്നറിയുന്നില്ല.

ഒരു ജാതി ഒരുമതം ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്
ഒരു യോനിയൊരാകാരമൊരു ഭേദവുമില്ലതില്‍

മനുഷ്യന് ജാതിയൊന്നേയുള്ളൂ, മതം ഒന്നേയുള്ളൂ, ദൈവം ഒന്നേയുള്ളൂ, ഉല്പത്തിസ്ഥാനം ഒന്നേയുള്ളൂ, ആകൃതി ഒന്നേയുള്ളൂ, ഈ മനുഷ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഭേദം ഒന്നുംതന്നെ കല്‍പ്പിക്കാനില്ല.

ഒരു ജാതിയില്‍നിന്നല്ലോ പിറന്നീടുന്നു സന്തതി
നര ജാതിയിതോര്‍ക്കുമ്പോഴൊരു ജാതിയിലുള്ളതാം

മനുഷ്യന്‍റെ സന്താനപരമ്പര മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നും മാത്രമാണല്ലോ ജനിക്കുന്നത്. ഇതാലോചിച്ചാല്‍ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗം മുഴുവന്‍ ഒരു ജാതിയിലുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമായി തീരുമാനിക്കാം.

നരജാതിയില്‍ നിന്നത്രേ പിറന്നീടുന്നു വിപ്രനും
പറയന്‍താനുമെന്തുള്ളതന്തരം നരജാതിയില്‍?

ബ്രാഹ്മണനും പറയാനും മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നുതന്നെയാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഈ നിലയ്ക്ക് മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഭേദം എന്താണുള്ളത്?

പറച്ചിയില്‍ നിന്നു പണ്ടു പരാശരമഹാമുനി
പിറന്നു മറസൂത്രിച്ച മുനി കൈവര്‍ത്തകന്യയില്‍

പുരാണകാലത്തുതന്നെ വേദവ്യാസന്റെ പിതാവായ പരാശരമഹര്‍ഷി അദൃശ്യന്തി എന്നുപേരായ പറച്ചിയില്‍ നിന്നും ജനിച്ചതായി കാണുന്നു. വേദങ്ങളെ ചിട്ടപ്പെടുത്തി ബ്രഹ്മസൂത്രം രചിച്ച വേദവ്യാസന് മത്സ്യഗന്ധി എന്നുപേരായ മുക്കുവ സ്ത്രീയില്‍ ജനിച്ചതായും കാണുന്നു.

ഇല്ലജാതിയിലൊന്നുണ്ടോവല്ലതും ഭേദമോര്‍ക്കുകില്‍
ചൊല്ലേറും വ്യക്തിഭാഗത്തിലല്ലേ ഭേദമിരുന്നിടൂ.

വിവേകത്തിലും ഗുണകർമ്മങ്ങളിലും മനുഷ്യർക്ക് പരസ്പരഭേദം ഉണ്ടാകാം. അത് ജന്മവുമായി കൂട്ടിക്കുഴക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

[ കടപ്പാട് : പ്രൊഫ. ജി. ബാലകൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ സാറിന്റെ വ്യാഖ്യാനം. ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ കൃതികള്‍, ജീവചരിത്രം, കൃതികളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍, സത്സംഗപ്രഭാഷണങ്ങള്‍ എന്നിവയ്ക്ക് ശ്രേയസ് സന്ദര്‍ശിക്കുക : http://sreyas.in/narayanaguru

About Sree Narayana Guru - Tagore, Gandhi, Nehru

2012-09-21T09:00:00.000+05:30

മഹാ കവി രവീന്ദ്രനാഥടാഗോര്‍ ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിനെ പറ്റി - ഞാന്‍ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗത്ത്‌ സഞ്ചരിച്ചു വരികയാണ്. ഇതിനിടക്ക്‌ പല സിദ്ധന്‍മാരെയും മഹാര്ഷിമാരെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ മലയാളത്തിലെ ശ്രീനാരായണഗുരു സ്വാമികളെക്കാള്‍ മികച്ച - അദ്ദേഹത്തോട് തുല്യനായ ഒരു മഹാപുരുഷനെയും എനിക്ക് കാണാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അനന്തതയിലേക്ക് നീട്ടിയിരിക്കുന്ന ആ യോഗ നയനങ്ങളും ഈശ്വര ചൈതന്യം തുളുമ്പുന്ന ആ മുഖതേജസ്സും ഞാന്‍ ഒര

ിക്കലും മറക്കുന്നതല്ല.

മഹാത്മാ ഗാന്ധി ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിനെ പറ്റി - മനോഹരമായ തിരുവിതാങ്കൂര്‍ രാജ്യം സന്ദര്‍ശിക്കുവാന്‍ ഇടയായതും പുന്യാത്മാവായ ശ്രീനാരായനഗുരുസ്വാമികളെ ദര്‍ശിക്കുവാനിടയായതും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ പരമ ഭാഗ്യ്യമായി ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നു.

ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിനെ പറ്റി - എവിടെയെല്ലാം മഹാത്മാക്കള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നുവോ, അവിടമെല്ലാം മഹാക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പോലെ പുണ്യ തീര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ആകും. ജാതി മത രഹിതമായ ഒരു സമൂഹമാണ് ഇവിടെ വേണ്ടതെന്നു ഗുരു ഉദ്ഘോഷിച്ചു.

Sree Narayana Guru Biography PDF

2012-09-20T14:27:00.004+05:30

ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ മഹാകവി ശ്രീ കുമാരന്‍ ആശാന്‍ രചിച്ച് ‘വിവേകോദയ’ത്തില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ലേഖനങ്ങളെ തോന്നയ്ക്കല്‍ കുമാരനാശാന്‍ സ്മാരക കമ്മിറ്റി പുനഃപ്രകാശനം ചെയ്തതാണ് ഈ കൃതി.

ബ്രഹ്മശ്രീ ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ ജീവചരിത്ര സംഗ്രഹം PDF ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യൂ.

Sree Narayana Guru - Jeevakarunya Panchakam

2012-09-19T14:45:00.000+05:30

ശ്രീ നാരായണഗുരുവിന്റെ ജീവകാരുണ്യപഞ്ചകം എന്ന കൃതിയും, ആ കൃതിക്ക് ശ്രീ ജി ബാലകൃഷ്ണന്‍ നായരുടെ വ്യാഖ്യാനത്തില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിയെടുത്ത ചില ഭാഗങ്ങളും താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

ജീവകാരുണ്യപഞ്ചകം

എല്ലാവരുമാത്മസഹോദരെ -
ന്നല്ലേ പറയേണ്ടതിതോര്‍ക്കുകില്‍ ന‍ാം
കൊല്ലുന്നതുമെങ്ങനെ ജീവികളെ -
ത്തെല്ലും കൃപയറ്റു ഭുജിക്കയെന്നതും.

കൊല്ലാവ്രതമുത്തമമാമതിലും
തിന്നാവ്രതമെത്രയുമുത്തമമ‍ാം
എല്ലാമതസാരവുമോര്‍ക്കിലിതെ -
ന്നലെ പറയേണ്ടത് ധാര്‍മികരെ!

കൊല്ലുന്നതു തങ്കല്‍ വരില്‍ പ്രിയമാ -
മല്ലീവിധിയാര്‍ക്കു ഹിതപ്രദമ‍ാം?
ചൊല്ലേണ്ടതു ധര്‍മ്യമിതാരിലുമൊ -
ത്തല്ല മരുവേണ്ടതു സൂരികളെ!

കൊല്ലുന്നവനില്ല ഭുജിപ്പതിനാ -
ളില്ലെങ്കിലശിക്കുകതന്നെ ദൃഢം
കൊല്ലിക്കുകകൊണ്ടു ഭുജിക്കുകയ‍ാം
കൊല്ലുന്നതില്‍നിന്നുമുരത്തൊരഘം.

കൊല്ലായ്കയിലിവന്‍ ഗുണമുള്ള പുമാ -
നല്ലായ്കില്‍ മൃഗത്തോടു തുല്യനവന്‍
കൊല്ലുന്നവനില്ല ശരണ്യത മ -
റ്റെല്ലാവക നന്മയുമാര്‍ന്നിടിലും.

വ്യാഖ്യാനം

ആത്മസത്യം കണ്ടെത്തുക എന്ന ജീവിതപരമലക്ഷ്യം നേടാന്‍ അനുപേക്ഷണീയമായ ഗുണമാണ് ജീവകാരുണ്യം അഥവാ അഹിംസ. മറ്റു ജീവജാലങ്ങളില്‍ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള ദ്രോഹചിന്ത പുലര്‍ത്താതെ സമഭാവന ശീലിക്കുകയാണ് സത്യാന്വേഷണ സാധന. അഹിംസ അഥവാ ജീവകാരുണ്യം മനുഷ്യന്‍ അവശ്യം അംഗീകരിക്കേണ്ട ഗുണമാണെന്ന് പ്രതിപാദിക്കുന്ന കൃതിയാണ് ‘ജീവകാരുണ്യപഞ്ചകം’.

1. പരമസത്യമായ ആത്മാവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങളാണ് ഇക്കാണുന്നവയെല്ല‍ാം. അതിനാല്‍ അവ പരസ്പരം സഹോദരങ്ങളാണ്. ഇക്കാര്യം ചിന്തച്ചാല്‍ മനുഷ്യര്‍ എങ്ങനെ മറ്റു ജീവികളെ കൊല്ലും? അല്‍പ്പംപോലും കാരുണ്യമില്ലാതെ മറ്റു ജീവികളുടെ മ‍ാംസം എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കും? മറ്റു ജീവികളെ കൊല്ലുകയും ഭുജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഭേദചിന്തയെയും അഹങ്കാരത്തെയും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയും സത്യദര്‍ശനത്തില്‍ നിന്നും അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുതകുന്ന ധര്‍മങ്ങളില്‍ വച്ചേറ്റവും വലുതാണ്‌ അഹിംസ. പരദ്രോഹചിന്തയില്ലായ്മയാണ് അഹിംസയുടെ ആന്തരരൂപം. ഞാന്‍ വേറെ, നീ വേറെ എന്ന ചിന്തയില്‍ നിന്നാണ് ഭയവും ദ്രോഹചിന്തയും ആരംഭിക്കുന്നത്. ഭേദചിന്തയും ദ്രോഹചിന്തയും മാറ്റി സമഭാവനയോടെ ജീവിക്കാന്‍ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തയാള്‍ സ്വധര്‍മ്മനിര്‍വഹണത്തിനായി ചിലപ്പോള്‍ ശാരീരികമായി ഹിംസിച്ചാലും അത് ഹിംസയാകുന്നില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥലാഭത്തിനായി ദ്രോഹചിന്തയോടെ ഒരു ജീവിയേയും ശാരീരികമായി ഉപദ്രവിക്കാതിരികുന്നിടത്താണ് അഹിംസ ആരംഭിക്കുന്നത്. പരദ്രോഹചിന്ത വെടിഞ്ഞു എല്ല‍ാം ഒന്നെന്നുകാണുന്ന അഹിംസയാണ് എല്ലാ മതങ്ങളും ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്.

3. ഹിംസയില്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നവന്‍ താനാണെങ്കില്‍ അതിഷ്ടമായിരിക്കുമോ? ഹിംസ തുടങ്ങിയ ക്രൂരതകള്‍ ആരുടേയും കുത്തകയല്ല. വിധി എപ്പോഴും ഒരുവന്റെ ഹിതം തന്നെ അനുസരിക്കുമെന്ന് കരുതരുത്. കൊല്ലുന്നവന്‍ ഏത് നിമിഷവും കൊല്ലപ്പെടാവുന്നവനായി മാറാവുന്നതേയുള്ളൂ. അചഞ്ചലമായ പ്രകൃതിനിയമം തെറ്റുകയില്ല. സത്യാനുഭവത്തിനു വഴി തെളിക്കുന്ന ഈ ധര്‍മനിയമമാണ് അറിവുള്ളവര്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഉപദേശിക്കേണ്ടത്, അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും വേണം.

4. തിന്നാന്‍ ആളില്ലെന്ന് വന്നാല്‍ കൊല്ലാനും ആളുണ്ടാവില്ല എന്ന്‍ തീര്‍ച്ചയാണ്. അപ്പോള്‍ തിന്നുന്നത്‌ തന്നെയാണ് വലിയ ഹിംസ. കൊല്ലുന്നതിനു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പ്രേരണ നല്‍കുന്നതുകൊണ്ട് കൊല്ലുന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ പാപവും തിന്നുന്നത്‌ തന്നെയാണ്.

5. മറ്റു ജീവികളെ ഹിംസിക്കാതിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനാണ് വിവേകമുള്ളവന്‍. കൊല്ലുന്ന അവിവേകിയും മൃഗവും തമ്മില്‍ ഒരു ഭേദവുമില്ല. കൊല്ലുന്നവന് മറ്റെല്ലാ നന്മകളുമുണ്ടെങ്കില്‍പോലും ഒരിടത്തും അഭയം ലഭിക്കുന്നതല്ല.

അതുകൊണ്ട് ഒരു സത്യാന്വേഷി കൊല്ലലും തിന്നലും ദൃഢമായി ഉപേക്ഷിക്കണം എന്ന് ശ്രീ നാരായണസ്വാമി ഉപദേശിക്കുന്നു.

ശുഭം.

158th Sree Narayana Guru Jayanthi..

2012-08-31T11:49:00.002+05:30

നാരായണഗുരു മഹാപരമ്പരയിലെ കണ്ണി

2011-11-25T19:33:00.000+05:30

---സ്വാമി മുനി നാരായണപ്രസാദ്‌

യേശുവിനെയും ശങ്കരാചാര്യരെയും രാമാനുജാചാര്യരെയും മധ്വാചാര്യരെയും ഒക്കെ സാമുദായികത വെച്ചുകൊണ്ട് നോക്കുന്നവരുണ്ടെങ്കിലും അവര്‍ നല്കിയ ജ്ഞാനസാരത്തിന്റെ സ്വരൂപം ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ പണ്ഡിതസമൂഹവും വിശ്വാസിസമൂഹവും ഒരുപോലെ ശ്രദ്ധവെക്കുന്നു. നാരായണഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തില്‍ അതു സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നുതന്നെ പറയാം. ഒരുപക്ഷേ, അത് ഇനി സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതേ ഉള്ളൂ എന്നും വരാം.

നാരായണഗുരുവിന്റെ ജന്മദിനം കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളവും കേരളീയര്‍ വസിക്കുന്ന മറുനാടുകളിലും വളരെ കേമമായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഈ അവസരത്തില്‍ ആനുകാലികങ്ങള്‍ ഗുരുവിനെക്കുറിച്ച് സാംസ്‌കാരിക നേതാക്കന്മാര്‍ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാറുണ്ട്. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും ഇതില്‍ താത്പര്യംവെക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സമുദായക്കാര്‍ മാത്രമാണ്. ഗുരു ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ, ആ സമുദായത്തിന്റെ സംഘടനാ നേതാക്കന്മാര്‍ ഗുരുവിനെ 'നമ്മുടെ സമുദായ ഗുരു' എന്ന് പ്രകീര്‍ത്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് എല്ലാ സമുദായക്കാരും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനെ പ്രത്യേക സമുദായത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടിനുള്ളില്‍ തളച്ചിട്ടുകാണുന്ന പ്രവണത നാരായണഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല സംഭവിച്ചത്. നാരായണഗുരുവിനെ ഈഴവരും തീയരും സ്വന്തം സമുദായ ഗുരുവായി കാണുന്നതുപോലെ, നായര്‍ സമുദായം ചട്ടമ്പിസ്വാമികളെ കുലഗുരുവായി കാണുന്നു. ശങ്കരാചാര്യര്‍, രാമാനുജാചാര്യര്‍, മധ്വാചാര്യര്‍ എന്നീ ഗുരുക്കന്മാരെ ബ്രാഹ്മണരിലെ ഓരോ വിഭാഗം അതതുസമൂഹത്തിന്റെ ഗുരുവായിക്കണ്ട് ആദരിക്കുന്നു. മനുഷ്യവര്‍ഗത്തിന്റെ ഏകത്വത്തെ, സത്യത്തിന്റെ ഏകത്വത്തെ മാത്രം കണ്ടുകൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതരഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ച മഹാഗുരുക്കന്മാരെ ഇത്തരത്തില്‍ കാണുന്നത് കേരളത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ഭാരതത്തിന്റെതന്നെ മഹാശാപമാണെന്നു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

മറ്റൊരുതരം ആരാധകര്‍

ഗുരുവിന്റെ മഹത്ത്വത്തെ വിലയിരുത്തുന്ന മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ സാംസ്‌കാരിക നായകന്മാരും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കന്മാരുമാണ്. അവര്‍ ഊന്നല്‍ കൊടുക്കുന്നത് ആനുകാലിക കേരളത്തില്‍ ഗുരു മുഖാന്തരം ഉണ്ടായ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിനാണ്. ഇതിന്റെ പല വശങ്ങളെ എടുത്തുകാണിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരിക്കും അവര്‍ നടത്തുന്ന പ്രസംഗങ്ങളും നയിക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകളും. അങ്ങനെയുള്ള പല നേതാക്കന്മാരും പുതിയ പുതിയ പുസ്തകങ്ങളും ആണ്ടുതോറും എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു.

സത്യദര്‍ശിയായ ഒരു ഗുരുവിന്റെ സ്വാധീനം ജനജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു രംഗങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലിക്കും. ഒന്ന്, ആനുകാലിക സാഹചര്യങ്ങളോടും പ്രശ്‌നങ്ങളോടും ആ മഹാത്മാവ് എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു എന്നതും കുറവുകള്‍ നികത്താന്‍ എങ്ങനെ സഹായിച്ചു എന്നതും. രണ്ട്, ശാശ്വതമായി നിലനില്ക്കുന്ന സ്വാധീനം. യേശു ഇന്നും ലോകജനതയുടെ അന്തര്‍മണ്ഡലത്തില്‍ നിത്യയൗവനത്തോടുകൂടി ജീവിക്കുന്നത്, ആ ദൈവപുത്രന്‍ മൊഴിഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ നിത്യനൂതനത്വംകൊണ്ടാണ്. (യേശു സ്വന്തമായി ഒന്നും എഴുതി വെച്ചില്ല.) താന്‍ ജീവിക്കാനിടയായ യഹൂദജനതയുടെ ജീവിതക്രമത്തോടും വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളോടും ഒക്കെ എങ്ങനെയാണ് യേശു പ്രതികരിച്ചതെന്നും എങ്ങനെയാണ് അവരെ തിരുത്തിയതെന്നും ഉള്ളത് ആനുഷംഗികംമാത്രം. അതുപോലെ, നാരായണഗുരുവും തന്റെ ചുറ്റും കാണുന്ന സാമൂഹികമായ സമ്പ്രദായങ്ങളിലെ ഔചിത്യരാഹിത്യത്തോടും അശാസ്ത്രീയതയോടും പ്രതികരിച്ചതും അവയെ തിരുത്തിയതും ആനുഷംഗികംമാത്രം. ഗുരുവിന്റെ തനതായ മഹിമ, അവിടന്ന് നേരിട്ടുതന്നെ എഴുതിവെച്ച ദാര്‍ശനികകൃതികളിലും സ്‌തോത്രകൃതികളിലും ഹിതോപദേശ പ്രധാനമായ കൃതികളിലുമായി നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നു. മലയാളം, സംസ്‌കൃതം, തമിഴ് എന്നീ മൂന്നു ഭാഷകളില്‍ ഒരേസമയം കൃതഹസ്തനായ ഒരപൂര്‍വ കവികൂടിയായിരുന്നു ഗുരു എന്ന് എത്രപേര്‍ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്?

മൂന്നാമതൊരു കൂട്ടര്‍

ആദ്യം പറഞ്ഞ കൂട്ടരേക്കാള്‍ എണ്ണത്തില്‍ വളരെ കുറവാണ് രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടര്‍. എന്നാല്‍ വിശാലമനസ്‌കതയില്‍ രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരാണ് മുന്‍പന്തിയില്‍. അതിനേക്കാള്‍ മുന്‍പില്‍ സ്ഥാനംനലേ്കണ്ട മറ്റൊരുതരം ആരാധകര്‍ ഗുരുവിനുണ്ട്-അവര്‍ ഈഴവരല്ല. കേരളത്തിലെ സാംസ്‌കാരിക നായകന്മാരുമല്ല. അവര്‍ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. എണ്ണത്തിലാകട്ടെ അവര്‍ വളരെ കുറവും. എന്നാലും ഗുരുവിന്റെ അമൃതവാണികള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന 'ആത്മോപദേശശതക'ത്തിലൂടെയും 'ദര്‍ശനമാല'യിലൂടെയും 'അറിവി'ലൂടെയും 'അദൈ്വതദീപിക'യിലൂടെയും മറ്റും മറ്റും കടന്നുപോയി മനനം ചെയ്യുന്ന അവരില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്ന സ്വാഭാവികമായ പ്രതികരണം, ''ഗുരു പറയുന്ന ഈ രഹസ്യം ലോകനേതാക്കന്മാര്‍ക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നെങ്കില്‍ ലോകം എന്നേ രക്ഷപ്പെട്ടുപോകുമായിരുന്നു'' എന്നാണ്. ഗുരുവിനെ ഇത്തരത്തില്‍ അറിഞ്ഞ് ആരാധിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കേരളത്തിലെ ജാതിചിന്തയെപ്പറ്റിയോ സാമുദായിക പ്രശ്‌നങ്ങളെപ്പറ്റിയോ ഒന്നും അറിയില്ല. അവര്‍ ഗുരുവിനെ ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കാണുന്നത് സ്വന്തം ജീവിതത്തോടും ആകെ ലോകത്തിലെ ജീവിതക്രമത്തോടും ആണ്. സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ഗുരുവിന്റെ ജ്ഞാനവചസ്സുകള്‍ എത്രമാത്രം സംഫുല്ലമാക്കുന്നു എന്ന് അവര്‍ ആത്മപരിശോധന നടത്തും. ലോകജീവിതത്തെ സംഫുല്ലമാക്കാന്‍ അതേ ഉപദേശങ്ങള്‍ എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താം എന്ന് അവര്‍ പരിശോധിക്കും. രണ്ടാമതു പറഞ്ഞത് എന്നും ഒരു സ്വപ്നമായും ആദ്യ പറഞ്ഞതു ജീവിത യാഥാര്‍ഥ്യമായും ആണ് അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്.

ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ വിലയിരുത്തല്‍

നാരായണഗുരുവിനെ പ്രധാനമായും മൂന്നു തലത്തില്‍ കണ്ടു വിലയിരുത്തിപ്പോരാറുള്ളതിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടല്ലോ. അവയില്‍ ഏതാണ് ഏറ്റവും ഉദാത്തം? മൂന്നാമത്തേതുതന്നെ. കാരണം, ശാശ്വതത്വമുള്ള താത്ത്വികമായ ഒരു അടിത്തറ അതിനുണ്ട്. മാത്രമല്ല, അതിന് എക്കാലത്തും എവിടെയും സ്വീകാര്യമായ മൂല്യവുമുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ഗുരൂപദേശങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവര്‍ (മാധ്യമങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ) ഏതു തരത്തിലുള്ള വിലയിരുത്തലിനാണ് മുഖ്യസ്ഥാനം നലേ്കണ്ടത്? മൂന്നാമത്തേതിനുതന്നെ. എന്നാല്‍ മാധ്യമങ്ങളും ജനങ്ങളില്‍ മിക്കവരും ഇന്ന് മുഖ്യത കല്പിക്കുന്നത് അതിനല്ല. യേശുവിനെയും ശങ്കരാചാര്യരെയും രാമാനുജാചാര്യരെയും മധ്വാചാര്യരെയും ഒക്കെ സാമുദായികത വെച്ചുകൊണ്ട് നോക്കുന്നവരുണ്ടെങ്കിലും അവര്‍ നല്കിയ ജ്ഞാനസാരത്തിന്റെ സ്വരൂപം ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ പണ്ഡിതസമൂഹവും വിശ്വാസിസമൂഹവും ഒരുപോലെ ശ്രദ്ധവെക്കുന്നു. നാരായണഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തില്‍ അതു സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നുതന്നെ പറയാം. ഒരുപക്ഷേ, അത് ഇനി സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതേ ഉള്ളൂ എന്നും വരാം.

ജ്ഞാനസാരം

എന്താണ് ഗുരുക്കന്മാര്‍ കണ്ടെത്തിയ ജ്ഞാനസാരം? പ്രപഞ്ചത്തെ-ജീവിതത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന രഹസ്യം തന്നെയാണത്. പല ഗുരുക്കന്മാര്‍ കണ്ടെത്തിയത് ഒരു രഹസ്യമോ പല രഹസ്യമോ? ഈ പ്രപഞ്ചം ഒന്നാണ്. ജീവിതം എന്ന അതിലെ പ്രതിഭാസവും ഒന്നാണ്. അപ്പോള്‍ അവയെ സംബന്ധിക്കുന്ന സത്യവും ഒന്നായിരിക്കാനേ തരമുള്ളൂ. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍, പല ഗുരുക്കന്മാര്‍ പലതരത്തില്‍ പറഞ്ഞതോ? അവര്‍ പറഞ്ഞതിലെ തരത്തിനേ വ്യത്യാസമുള്ളൂ; അവയിലെ പൊരുളിനു വ്യത്യാസമില്ല. എന്താണ് ആ പൊരുള്‍? സ്വന്തം ജീവിതത്തെ തീവ്രമായ ഒരു തപസ്സാക്കിത്തീര്‍ത്ത ഗുരു, ആ സത്യത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്:

'' 'അവനിവനെന്നറിയുന്നതൊക്കെയോര്‍ത്താല്‍
അവനിയിലാദിമമായൊരാത്മരൂപം.'' (ആത്മോപദേശശതകം-24)

അതായത് 'അവന്‍', 'ഇവന്‍', 'മറ്റേവന്‍', 'അത്', 'ഇത്', 'മറ്റേത്' എന്നൊക്കെ നാം വെവ്വേറെ എന്നതുപോലെ മനസ്സിലാക്കിപ്പോരുന്നതെല്ലാം, ആദിമമായ ഒരൊറ്റ സത്യത്തിന്റെ നാനാതരം പ്രകടഭാവങ്ങളാണ്. ആ സത്യത്തെ ആത്മാവെന്നു ഗുരു വിളിച്ചു. ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്‍, ഭൗതിക പ്രപഞ്ചത്തിനെല്ലാം ആധാരമായിരിക്കുന്നത് ഊര്‍ജമാണെന്നു കണ്ടെത്തി. അതുപോലെ, ഭൗതികമെന്നോ അല്ലാത്തതെന്നോ ഉള്ള ഭേദമില്ലാതെ സമസ്തപ്രപഞ്ചത്തിനും ആധാരമായിരിക്കുന്നത് ആത്മാവാണ്. ഊര്‍ജം എന്ന ഒരൊറ്റ സത്യം വടിവാര്‍ന്നതാണ് ഭൗതിക പ്രപഞ്ചമെന്ന് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ആത്മാവ് എന്ന ഏക സത്യം വടിവാര്‍ന്നതാണ്. ഭൗതികവും ഭൗതികേതരവും ഉള്‍പ്പെടുന്ന പ്രപഞ്ചം എന്ന് ഗുരു ദര്‍ശിക്കുന്നു. എന്താണ് ഈ ആത്മാവ് എന്ന സത്യം? അതു പൊരുളില്‍ അറിവാണ്. ബോധമാണ്. എന്തിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന അറിവ്? ഒന്നിനെയും സംബന്ധിക്കുന്ന അറിവല്ല. സകലതിനെയും സംബന്ധിക്കുന്ന അറിവ് ഏത് ബോധത്തിലാണോ രൂപംകൊള്ളുന്നത് ആ ബോധമാണ് ആത്മാവ്. ആ അറിവില്‍ നടക്കുന്ന അനാദിയായ കളിയാണ്, അഥവാ നാടകമാണ് ഈ പ്രപഞ്ചവും ജീവിതവും എല്ലാം. ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളില്‍ത്തന്നെ പറഞ്ഞാല്‍:

''അറിവിലനാദിയതായ് നടന്നിടും തന്‍-
തിരുവിളയാടലിതെന്നറിഞ്ഞിടേണം.'' (ആത്മോപദേശശതകം-34)

ഈ സത്യം സിദ്ധാന്തിക്കാനായി ആധുനികശാസ്ത്രത്തിനു സ്വീകാര്യമായ പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങളും വിശ്ലേഷണരീതിയും ഒക്കെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താന്‍ ഗുരു ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

സകലതും ഒരൊറ്റ ആത്മസത്യത്തിന്റെ കളിയാണ് എന്നറിയുമ്പോഴോ? ആ ഏകത്വബോധം ജീവിതത്തിലും ജീവിതതാത്പര്യങ്ങളിലും പ്രതിഫലിക്കും.

''അവനവനാത്മസുഖത്തിനാചരിക്കു-
ന്നവയപരന്നു സുഖത്തിനായ് വരേണം.'' (ആത്മോപദേശശതകം-24)

എന്നത് അപ്പോള്‍ ആദ്യം ഉദ്ധരിച്ച പദ്യഭാഗത്തിലെ ദര്‍ശനത്തിന്റെ പ്രയോഗഭാവമാകും. അപ്പോള്‍ ഇപ്പറഞ്ഞ പദ്യഭാഗം ഒരു ഹിതോപദേശം മാത്രമല്ല.
''അവനിവനെന്നറിയുന്നതൊക്കെയോര്‍ത്താ-
ലവനിയിലാദിമമായൊരാത്മരൂപം.''

എന്ന തത്ത്വാവബോധം യഥാര്‍ഥ ജീവിതത്തില്‍ പ്രതിഫലിച്ചതു മാത്രമാണത്. എന്നാല്‍ ഇത്തരത്തില്‍ രണ്ടു വശങ്ങളെ ചേര്‍ത്തുവെച്ച്, ഇപ്പറഞ്ഞ ഹിതോപദേശത്തെ ഒരു മുഴുവന്‍ പദ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാണുന്നവര്‍ വളരെ വിരളം. തത്ത്വാവബോധവും ജീവിതത്തില്‍ അതിന്റെ പ്രയോഗവും ഒരൊറ്റ നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങള്‍പോലെയായിരിക്കുമ്പോഴേ തത്ത്വദര്‍ശനം ജീവിതഗന്ധിയായിരിക്കുകയുള്ളൂ. അത്തരത്തിലുള്ളതാണ് നാരായണഗുരുവിന്റെ ഒരിക്കലും മരണമില്ലാത്ത സത്യദര്‍ശനവും.

മറ്റൊരു പ്രയോജനതലം

ഇപ്പറഞ്ഞ അദൈ്വതദര്‍ശനംതന്നെയാണ് 'ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്' എന്ന സൂക്തത്തിന്റെയും അന്തര്‍രഹസ്യമായിരിക്കുന്നത്. ഏകതയുടെ തലം, ജാതിയും മതവും കടന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ ഏകതയിലെത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് പ്രസക്തമായിവരുന്ന മറ്റൊരു തലമുണ്ട്-'ഒരു ലോകം' എന്നത്. ഈ ലോകം ഒരൊറ്റ സത്തയാണ്. ഒരൊറ്റ യൂണിറ്റാണ് എന്നതാണ് വസ്തുത. അതില്‍ അധിവസിക്കുന്ന കോടാനുകോടി ജീവിവര്‍ഗങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് മനുഷ്യന്‍. മനുഷ്യന്‍ ഒഴികെയുള്ള ജീവിവര്‍ഗങ്ങളെല്ലാം ലോകത്തെ ഒന്നായിക്കണ്ടനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് സ്വസ്ഥരായി കഴിയുന്നു. വിവേകശാലികളെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന മനുഷ്യര്‍ മാത്രം ലോകത്തെ അനേകം തുണ്ടുകളായി (രാജ്യങ്ങളായി) വിഭജിച്ച് ആ തുണ്ടുകളുമായി താദാത്മ്യപ്പെട്ടു കഴിയാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിരിക്കുന്നു. ഒരു തുണ്ടിനെ മറ്റൊന്നില്‍നിന്നു വേര്‍തിരിക്കുന്ന രേഖ ഭൂപടത്തിലല്ലാതെ ഭൂതലത്തില്‍ കാണുകയില്ല. ഈ കാല്പനികരേഖകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി മനുഷ്യന്‍ ചെലവിടുന്ന പണവും പ്രയത്‌നവും എത്ര വലുതാണ്. എത്ര സഹജാതരെയാണ് അതിനുവേണ്ടി നിഷ്‌കരുണം വെടിവെച്ചിടേണ്ടിവരുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ അജ്ഞത അവന്റെ സാമൂഹികജീവിതത്തില്‍ പരമാവധി എത്തിനില്ക്കുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭമാണിത് എന്നു പറയാം. ഇതൊക്കെ ഓര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്, ''ഗുരുക്കന്മാരുടെ വാക്കുകള്‍ ലോകനേതാക്കള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ലോകം രക്ഷപ്പെട്ടുപോകുമായിരുന്നു'' എന്നു ചിലരെങ്കിലും ചിന്തിച്ചുപോകുന്നത്. ഇത്തരം ചിന്തകളൊക്കെ വെറും സ്വപ്നാടനങ്ങള്‍ മാത്രമാണെന്നുള്ളതു സമ്മതിച്ചേ മതിയാവൂ. മനുഷ്യര്‍ തമ്മില്‍ ജാതിഭേദം ഇല്ല എന്നുള്ള ഗുരുവിന്റെ നിലപാടും ഇതുപോലെത്തന്നെ ഒരു സ്വപ്നമായി അവശേഷിക്കുകയല്ലേ? എന്നാലും മഹാഗുരുക്കന്മാരുടെ മഹത്‌സ്വപ്നങ്ങള്‍, അപ്രായോഗികം എന്നു സമ്മതിക്കവേ തന്നെ, അവ എത്രയോ സത്യവും മൂല്യമുള്ളതുമാണെന്ന് നാം സമ്മതിച്ചുപോകുന്നു. ഇത്തരത്തില്‍ മഹത്‌സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണുന്ന മഹാഗുരുക്കന്മാര്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല എങ്കില്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം ഇന്നുള്ളതില്‍നിന്ന് എത്ര തരംതാഴ്ന്നതാകുമായിരുന്നു! അത്രയ്ക്ക് കട്ടപിടിച്ചതാണ് മനുഷ്യനില്‍ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന അജ്ഞത.

''അറിവിനെ മൂടുമനിത്യമായയാം ഈ ഇരുളിനെയീര്‍ന്നെഴും ആദിസൂര്യനാ''യിട്ടാണ് ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഓരോ ഗുരു ഭൂജാതനാകുന്നത്. ആ പരമ്പരയിലെ ഇങ്ങേയറ്റത്തെ ഒരു കണ്ണിയാണ് നാരായണഗുരു.

http://www.mathrubhumi.com/article.php?id=485375

Watch Chempazhanthy Sree Narayana Gurukulam

2010-07-06T14:56:00.001+05:30

http://chempazhanthy.com/gallery.htm

Temples consecrated by Sree Narayana Gurudevan

2010-03-30T12:29:00.000+05:30

There are nearly one hundred temples in the name of Gurudevan. But the actual prathishtas made by Gurudevan are only 44. They are 22 Siva temples, 14 Subrahmanya temples, one ganapathi, one Devi, one Bhagavathi, one Sarada, one Lamp, one metal plate with words Sathyam, Dharmam, Daya and Shanthi and two Mirrors.

Siva Prathishtas at Aruvippuram (Neyyattinkara, Trivandrum Dist.), Kolathukara (Trivandrum), Chempazhanthi (Trivandrum), Vakkam deveswaram (Trivandrum), Kayikkara (Trivandrum), Kadaikkavoor Oottuparamb, Anjuthengu, Sivagiri, Siddheswaram, Ayiramthengu, Panavally, Poothotta, Kumbalangi (Ernakulam Dist), Palluruthi, Moothakunnam, Peringottukara (Trichur Dist), Trichur Koorkanchery, Kozhikode, Thalasseri, Kannur, Kudroli (Karnataka State), Erode (Thamizhnad).

Subrahmanyan: Kunnumpara (Trivandrum Dist), Vakkam Velayudhan nada, Vakkam Puthiakav, Erath, Sivagiri, Prakkulam Velikkat (Kollam Dist), Prakkulam Kumaramangalam, Anchalummood, Kumarakam (Kottayam), Idappadi, Poonjar, Chemmanathukara, Cherai (Ernakulam Dist), Kottar (Thamizhnad)

Ganapath : Kottar (Thamizhnad), Devi: Mannanthala (Trivandrum)
Bhagavathy : Kunninezhath (Trivandrum). Sarada : Sivagiri

Lamp: Karamukk (Trichur Dist),
Sathyam Dharmam, Daya Shanthi : Murukkumpuzha (Trivandrum)

Mirror: Kalavankodam (Cherthala, Alleppy Dist),
Ullala (Near Vaikom, Kottayam Dist)

Temples established year wise

1888. Shiva temple established at Aruvippuram, Thiruvananthapuram

1889. Devi Temple dedicated at Mannanthala, Thiruvananthapuram

1892. Temple established at AayiramThengu, Alappad, Kollam

1893. Established Sree Kulathoor Kolathukara Shiva Temple, Thiruvananthapuram

1893. Dedicated Sree Subrahmanya Temple(Sree Dharmashastha Temple), Earathu near Kayikkara Thiruvananthapuram

1895. Bhagavathi temple dedicated at Karunagappalli (near Kunnazathu), kollam

1898. Subrhamaniya temple dedicated at Vazhamuttam, Kunnumpara, Thiruvananthapuram

1904. Subrhamaniya temple dedicated at Thammandi, Kumaramangalam, Erunakulam

1906. Founded a temple at Trichur.

1907 The Sree Bhakthi Samvardhini Yogam, Kannur was constituted with the blessings of Sree Narayana Guru

1907 December/1908 January . Guru laid foundation for Sreekandeswaram temple at Kozhikkode

1908 February. Jaganatha Temple at Thalasserry, kannur dedicated.

1909. Foundation stone laid for temple at Mangalapuram

1912 Kudroli Sri Gokarnatheshwara temple, In mangalore, Karnataka

1912 Sreekandeswaram temple established at Kozhikkode

1914. August, Advaitha Ashramam at Aluva started.

1914 consecrated idol of Lord Shiva at Palluruthy Sree Bhavaneeswara Temple

1914 Ernakulam(Poonurunni-Vytila Road) Sree Narayaneswaram Temple. The temple was raised at the instance of Sree Narayana Guru.
1915. Dedicated Jnanaswara temple at Anchuthengu
1916. Temple at Koorkkancheri, Trichur dedicated.
1916. Dedicated Sundareswara Temple Kannur.
1920 May 15 Dedicated the temple at Karamukku.
1921. Dedicated the Sree Kalakandeshwaram Temple, Murukumpuza, Thiruvananthapuram
1927. June 14, Temple dedicated at Kalavamkodam(Cherthala Thaluk of Alleppey District) with a mirror inscribed with AUM

Some of the other temples built by Sree Narayana Gurudevan are:-

Puthiya Kavu Subrahmanya Temple, Vaikom , Thiruvananthapuram
Vaikom Subrahmanya Temple (Velayudhan Nada), Vaikom , Thiruvananthapuram
Vaikom Deveshwara Temple, (Vaikom Puthan Nada), Vaikom , Thiruvananthapuram
Mannanthala Anandavalleshwaram Temple, Mannanthala, Thiruvananthapuram
Sreekapaleshwara Temple, Anjuthengu, Thiruvananthapuram
Poothotta Sree Narayana Vallabha Temple, Kanayanoor, Erunakulam
Vealikkattu Sree Narayanamangalam Kartikeya Temple, Kollam
Kunninezath Sree Narayana Bhoovaneshwari Temple, Kozhikod, Karunagappalli, Kollam
Sree Narayanamangalam Temple, Moothakunnam, North Paroor, Erunakulam
Sree Kumaramangalam Subrahmanya Temple, Kumarakam, Kottayam
Vezhapra Shaktiparambu Temple, Ramankari, Alappuzha
Sree Ardhanareeshwara Temple, Kumbalangi, Kochi
Sree Pillayar Kovil(Temple), Kottar, Nagarkoil, Tamil Nadu
Sree Gowreeshwara Temple, Cherai, Erunakulam
Sree Sharada Temple, Sivagiri, Varkala, Thiruvananthapuram
Sree Anandabhuteshwaram Temple, Mezhuveli, Kozhanchery, Pathanamthitta
Sree Pottayil Devi Temple, Nadama , Thrupunithura, Erunakulam
Sree Njaneshwara Temple, Puthan Nada, Chirayinkeezhu, Thiruvananthapuram
Sree Mahadevar Temple, Nagambadam, Kottayam
Sree Ardha Nareeshwara Temple, Ootuparambu, Kadakkavoor, Thiruvananthapuram
Sree Maheshwara Temple, Sreenarayanapuram, Koorkenchery, Thrissur
Sree Somasekharam Temple, Tannyam, Peringottukara, Thrissur
Sree Subrahmanya Temple, Nellikkunnu, Kasaragod
Palakkunnu Sree Bhagavati Temple, Uduma, Kasaragod
Sree Narayaneshwaram Subrahmanya Temple, Vaikom, Kottayam
Sree Bhadrachala Subrahmanya Temple, Valappad, Thrissur
Sree Chidambara Temple, Kandassamkadavu, Thrissur
Sree Kandeshwaram Sree Mahadeva Temple, Cherthala, Alappuzha
Sree Kumarapuram Temple, Mangad, Kollam
Manakkal Temple, Chempazanthi, Thiruvananthapuram
Sree Balasubrahmanya Temple, Bharananganam, Meenachil, Kottayam
Aakalpantha Prashobhini Sree Subrahmanya Temple, Poonjar Thekkekar

Sree Brahmapuram (Mathaanam) Temple, Vadayar, ThalayolaParambu, Kottayam
Chernnamangalam Siva Temple, Koduvazhannoor, Pulimath Vazhi, Thiruvananthapuram
Sree Shakteeshwaram Temple, Vayalar, Alappuzha
Ullala Omkareshwara Temple, Thalayazham, Vaikom, Kottayam
Sree Nayinaar Deva Temple, Arumanoor, Neyyattinkara, Thiruvananthapuram
Sree Vishwanatha Temple, Manathala, Gurupadapuri, Chavakad, Thrissur
Vallabhasseril Siva Temple, Alamthuruthi, Thiruvalla, Pathanamthitta
Sree Sankara Narayana Temple, Koovappadi, Cheranellur, Erunakulam
Katiravan Kunnu Sree Balasubrahmanya Swamy Temple, Puthoor, Kollam
Sree Narayana Maheshwara Temple, Pullazhi, Thrissur
Myladum Kunnu Bhajana Madom Subrahmanya Temple,Anappad, Thiruvananthapuram
Kumarapuram Sree Subrahmanya Temple, Maannanam, Kottayam
Sree Ghuhanandapuram Temple, Thekkumbhagam, Chavara, Kollam
Kuppana Sree Velayudhamangala Temple, Kollam
Sree Swamy Madom Temple, Anjuthengu, Thiruvananthapuram
Sree Amruthamkulangara Temple, Kollam
Bhuvaneshwari Temple, Thachankonam, Varkala, Thiruvananthapuram
Sree Chidambaranatha Temple, Oottara, Kanjiramkulam, Thiruvananthapuram
Sree Kalikulangara Temple, Nandyattukunnam, Paravoor, Erunakulam
Sanmargasandayini Sree Anandasayaneshwaram Temple, Kayippuram, Muhamma, Alappuzha
Sree Shaktidhara Temple, Njarakkal, Vaipin, Erunakulam
Sree Narayana Temple, Puliyannur, Meenachil, Kottayam
Sree Narayanapuram Temple, Aashraamam, Kollam
Plavazhikam Devi Temple, Nedunganda, Varkala, Thiruvananthapuram
Shivadarshana Devaswom Temple, Pampadi, Kottayam
Elankavu Sree Bhagavati Temple, Mullakkal, Alappuzha
Sree Ganeshamangalam Temple, Vadanappilli, Thrissur
Sree Suryanarayanapuram Temple, Pampadi, Kottayam
Sree Balasubrahmannya Temple, Kurichikara, Thrissur
Dharmagiri Sree Subrahmanya Swamy Temple, Thruthala, Palakkad
Erected Madam(Guruswamy Mutt) at Kudakkalam, near Thalassery, Kannur
Sri Narayana Velayudhan Kovil, Pilackool, Thalassery, Kannur District

SREE NARAYANA GURUDEVAN- HIS TEN COMMANDMENTS

2010-03-30T12:22:00.000+05:30

1.Be enlightened with education.
2.Be strengthened with organization.
3.Make progress through industry.
4.Don’t speak caste, ask caste and think caste.
5.One caste, one religion and one God for mankind.
6.Whatever be the religion, it is sufficient if it is good for mankind.
7.Whatever be the difference in faith, dress or language, as all humanity belongs to one caste, there is no harm in inter- marriage and inter-dining.
8.Do not make liquor, don’t drink it and don’t sell it.
9.Spend judiciously.
10.Man who knows dharma should work hard for the progress and well being of his neighbour.

Sree Narayana Guru Milestones

2010-03-26T10:55:00.000+05:30

1856 Birth, Vayalvarom House, Chempazhanthy, Trivandrum, Kerala, India
1861-71 Basic education under Chempazhanthy Pillai
1872-77 Stayed in Trivandrum - learned Tamil language and literature
1877-79 Higher education under Kummampally Raman Pillai at Varanapally House
1889 Came back to Chempazhanthy
1881 Started a school at Anchuthengu; Nanu became Nanu Asan
1882-84 Got attracted to Spiritualism but relatives persuade him to marry Kaliamma Started to wander around - visited Maruthuamala and Aruvippuram Death of father - Madanasan
1884-87 Left the home and traveled as a mendicant; spent time in meditation Meeting with Chattabi Swamikal; Yogic practice under Thycadu Ayya Swami
1887 Started to stay at Aruvippuram
1888 Consecration of Sivalinga at Aruvippuram - Great revolution in the life of the Guru
1891 Meeting Kumaru (who later became the greatest Poet Kumaran Asan) at Kayikkara
1893 Conditioning of Aruvippuram Temple affairs
1895 Journey to Bangalore with Kumaran Asan
1898 Formation of Aruvippuram Temple Society: known as Vavoottu Yogam
1899 Installation of Subramanya Idol at Kunnumpara, near Kovalam
1903 Formation of Sree Narayana Dharma Paripalana Yogam (S.N.D.P) in January
1904 Exempted Guru from appearing any Courts First Anniversary of S.N.D.P Yogam with a Women Conference Started a school at Vakkom in February Settled at Sivagiri, Varkala Organized a meeting at Paravoor to discuss about stopping bad customs in society
1905 Started an evening school for Paryas at Vettoor near Varkala

1907 Guru visited Malabar, North Kerala

1908 Reception by Theosophical Society (January) Installation of Sree Jagannatha Temple Idol at Thalaserry, North Kerala (February) Founded Sree Khanteswara Temple, Kozhikod
1909 Traveled to Mangalore. Founded Kudroli Gokarna natha Temple at the request of Billava community

1911 Census Report of Travancore declared Guru as National Saint
1912 Stoppage of 'Kettu Kalyanam' (an unnecessary marriage ceremony) Installation of the idol of Goddess Sharada at Sivagiri (April)
1914 Establishment of Adwaita Ashram at Aluva (August) Karaleeya Nair Society gave a reception at Kottayam
1916 Founded Sanskrit School at Aluva (August) Went to Thiruvannamalai and visited Ramana Maharshi (February) Celebrated 60th birthday Went to Madras accepting Justice Sadasiva Iyer's and Justice Krishnan's invitation
1918 Journey to Ceylon (Sri Lanka) and visited many places there
1920 Installed a 'Lighted Lamp' as the idol in the Karamukku Temple (May 15)
1921 All Kerala Convention of Brotherhood at Aluva (May 15) Installed a slab as idol at Murikkumpuzha Temple with the words: "Sathyam' (Truth), Dharmam (Ethics), Daya (Compassion), Sneham (love)"
1922 Nobel Laureate Poet Rabindranath Tagore visited Guru at Sivagiri
1924 Unexpected demise of Kumaran Asan in a boat accident (January 16) Guru organized The All Religious Conference at Aluva (February) Vaikom Sathyagraha for the rights of the Backward Classes to enter Temples
1925 Visit of Mahatma Gandhi at Sivagiri to meet Guru (March 12) Bodhananda Swami was declared as Guru's successor (September 27) Diwan Watts visits Guru at Sivagiri Laid foundation stone for Brahma Vidyalaya (A school for teaching all religions)
1926 Second journey to Ceylon Demise of Sathyavrida Swami (September 1)
1927 First statue of Guru was unveiled at Thalassery, North Kerala Installed a 'Mirror' as the idol at Kalavancodem (June 14) Sree Narayana Dharma Sangham was registered (January 9)
1928 Nataraja Guru founded Gurukulam at Ootty Attained Maha Samadhi in September

¬Sree Narayana Guru Devan (ശ്രീ നാരായണ ഗുരു ദേവന്‍) (1855–1928)

2010-03-26T10:10:00.000+05:30

Nārāyana Guru was born in August 20, 1856, in the village of Chempazhanthi near Thiruvananthapuram, the son of Madan Asan, a farmer, and Kutti Amma. The boy was dotingly called Nānu. Madan was also a teacher ("Asān") who was learned in Sanskrit and proficient in Astrology and Ayurveda.He had three sisters. As a boy, Nānu would listen to his father with keen interest when he narrated stories from the Ramayana and the Mahabharata to the simple folks of his village. Nānu was initiated into the traditional formal education Ezhuthinirithal by Chempazhanthi Pillai, a local schoolmaster and a village officer. Besides schooling, young Nānu continued to be educated at home, under the guidance of both his father and uncle Krishnan Vaidyan who was a reputed Ayurvedic physician and a Sanskrit scholar, where he was taught the basics of the Tamil and Sanskrit languages and traditional subjects such as Siddharūpam, Bālaprobhodhanam and Amarakośam.

As a child, Nanu was very reticent and was intensely drawn to worship at the local temple. He would criticise his own relatives for social discrimination and the apartheid-like practice of segregating children from, supposedly, lower castes. He preferred solitude and would be found immersed in meditation for hours on end. He showed strong affinity for poetics and reasoning, composing hymns and singing them in praise of God. He lost his mother when he was 15. Nānu spent the most part of his early youth assisting his father in tutoring, and his uncle in the practice of Ayurveda, while devoting the rest of his time for devotional practices at the temples nearby.[4]

[edit] Transformation as master, yogi and seeker of truth
The young Nanu had a keen mind and was sent to a famous scholar, Kummampilli Rāman Pillai Āśān at Karunagapally, a village fifty miles away from his home, at the age of 21. Living as a guest in a prominent family house Varanapally near Kayamkulam, Nānu, along with other students, was taught Sanskrit language and poetry, drama and literary criticism, and logical rhetoric. He studied the Vedas and the Upanishads. He also began teaching in a near-by school. His knowledge earned him the respect of many and he came to be known as "Nanu Asan".

Nanu returned home to spend some time with his father, who was on the death bed. For a short period he ran a village school for the children of his neighbourhood. While continuing his quest for "the ultimate truth", Nānu would often spend time in the confines of temples, writing poems and hymns and lecturing to villagers on philosophy and moral values.

[edit] Married life
Under pressure from his family, Nanu married Kaliamma, the daughter of a traditional village doctor. The marriage was a simple affair with the groom's sisters themselves investing the bride with the 'Thaali' (wedding knot) on his behalf. The bride remained with her parents, since Nanu asan became a wanderer not long after.

[edit] 'Parivrajaka' (A Spiritual Wanderer)
After the demise of his father and wife, Nanu Asan continued his life of a wandering Sanyasin. He became a 'Parivrajaka' (one who wanders from place to place in quest of Truth). It was during one of these days that Nanu met Kunjan Pillai, who later came to be known as Chattampi Swamikal. Kunjan Pillai, who discovered and appreciated Nānu Āśān’s philosophical genius and passion for Yoga, introduced him to Thycaud Ayyavu, a Hatha yogi. Under the Yogi, Nānu Āśān mastered various Yogic practices including Hatha Yoga. The exposure gained from this scholastic experiences had a lasting impact on the later life and philosophy of Nārāyana Guru.

[edit] Enlightenment and its poetic expression
Nānu moved to his hermitage deep inside the hilly forests of Maruthwāmala, where he led an austere life immersed in meditative thought and yoga and subjected himself to extreme sustenance rituals. This phase of solitude lasted for 8 long years. After an unpretentious life of over thirty years abounding in knowledge and harsh experiences, this epoch is considered the culmination of the meditative recluse; the point at which Nārāyana Guru is believed to have attained a state of Enlightenment.

Nārāyana Guru’s later literary and philosophical masterpiece Atmopadeśa Śatakam (one hundred verses of self-instruction, written in Malayalam circa 1897) is considered a fertile poetic expression, encapsulating the Guru’s philosophy of egalitarianism, emanating from the author’s attainment of an experienced state of primordial knowledge and quintessence of the Universe; and his ensuing ability to view the human race, from a dignified and elevated perspective, as nothing but one of a genus, in unqualified equality and without any racial, religious, caste or other discriminations whatsoever.

[edit] Consecration of Siva Lingam at Aruvippuram

Narayana Guru's Tomb at SivagiriLearning from the sacred books and the practice of Yoga did not quench the thirst of Nanu. He continued his wanderings in quest of Truth. By and by, he came to a beautiful place called Aruvippuram. It was a forest area. There were hills around. A gurgling rivulet (of river Neyyar) also flowed there. As more people sought him out for healing or advice, he and his disciples felt the need for a regular temple for worshipping Shiva. At a beautiful spot near the river, he had his followers build a small canopy of coconut leaves and mango leaves over an altar on a rock jutting out in the water. The year was 1888. They improvised lamps with shells and arranged them in rows. They were lighted at dusk and a piper began to play devotional tunes. The whole place was soon filled with pious village folk. Gurudevan, who had been sitting apart and meditating all night, stood at midnight and walked into the river. As thousands watched silently (If silence had music, the atmosphere was filled with it, wrote one correspondent) he descended into the river and then reemerged, holding an idol of Shiva. He stood beneath the canopy with it in his arms for three hours, totally lost in meditation, tears flowing down his cheeks. Finally, at three in the morning, he installed the idol on the pedestal. His action was equivalent of overturning the tables of the money changers, or refusing to give up a seat on the bus. From the beginning of time, so far as anyone knew, only Brahmins had ever installed an idol. Yet when Gurudevan performed the sacred rite it appeared so natural for him to pick up a small rock and install it. To those who questioned the timing of the consecration saying it was not an astrologically auspicious time, he replied: Horoscope is to be cast after the birth of a child, not before. He instructed to place a plaque containing a motto on the temple wall which read as:

Devoid of dividing walls of Caste
Or hatred of rival faith,
We all live here
In Brotherhood,
Such, know this place to be!
This Model Foundation!
A new phase began in the Guru's life in 1904. He decided to give up his wandering life and settle down in a place to continue his Sadhana (spiritual practice). He chose Sivagiri, twenty miles north of Thiruvananthapuram. Goddess 'Amba' became his deity of worship.

Next, he started a Sanskrit school in Varkala. Poor boys and orphans were taken under his care. They were given education regardless of caste distinctions. Temples were built at different places - Thrissur, Kannur, Anjuthengu, Tellicherry, Calicut, Mangalore. A temple was built for Sharada Devi in 1912, at Sivagiri. Worship at such temples helped reduce to a large extent superstitious beliefs and practices.

One of the temples built in Thrissur is the Sri Narayana Temple at Koorkenchery. The temple has a school in its compound named Sri Narayana School. The School encourages students' talents by organising talent competitions. These competitions, regularly held every year, have been a platform for youngsters to stand up and recognise their talents.

In 1913, he founded the Advaita Ashram at Aluva. This was an important event in his spiritual quest. This Ashram was dedicated to a great principle - Om Sahodaryam Sarvatra (all men are equal in the eyes of God). This became the motto of the new Ashram.

When Nārāyana Guru attained the age of sixty, his birth day was observed throughout the west-coast from Mangalore to Sri Lanka. Between 1918 and 1923 he visited Sri Lanka many times. In 1921, a Conference of Universal Brotherhood was held at Aluva. Again in 1924, a conference of all religions was held there. Guru stressed the need for a Brahma Vidyalaya for a comparative study of different religious faiths.

Sree Nārāyana Guru had many followers and disciples. Nataraja Guru, a notable disciple of Sree Nārāyana Guru, introduced Guru's visions and ideals to the western world. He established Narayana Gurukulam in 1923 in the Nilgiri Hills with the blessings of Nārāyana Guru.

[edit] Om Sahodaryam Sarvatra (The Brotherhood of All)
In 1913, the Guru founded an Ashram at Aluva. It was called the Advaita Ashram. This was an important event in the life of the Guru. The Ashram was dedicated to a great principle - Om Sahodaryam Sarvatra (all human beings are equal in the eyes of God). In 1921, a Conference of Universal Brotherhood was held at Alwaye. Again in 1924, a conference of all religions was held there. The Guru stressed the need for a Brahma Vidyalayam for the comparative study of various religious faiths. An institution called Narayana Gurukulam was established in the Nilgiri Hills, Tamil Nadu by Bodhananda Swamikal and later handed over to Nataraja Guru.

[edit] Final Ceylon Journey
Gurudevan visited Ceylon again in 1926. He had some moving experiences while travelling in Tamil Nadu in connection with his journey to Ceylon. While he was in Sree Ganapathi temple in heavy rain he said, "If there is anyone writing my biography, these experiences should not be missed, they should be recorded."After that journey to Ceylon, Gurudevan did not want to return. He went back only after repeated requests of his disciples and devotees.

[edit] Message to Sree Narayana Dharma Paripalana (SNDP) Yogam
In a message to the SNDP Yogam in 1926 Gurudevan declared, No community can make progress except through organization. He further said in that message, The name Ezhava does not denote a caste or a religion and he made temple rights to everyone. Therefore people can be admitted to this organization without paying heed to differences of caste.

On June 14, 1927 Sree Narayana Guru consecrated a mirror - with the message "Om shanti" written on the surface - in a temple in Kalavankode. The prathishta of the mirror is symbolic in that Advaita philosophers interpret the mirror as the visible symbol of the unity of the Finite and the Infinite. That was the last prathishta that the Guru would do. Schools rather than temples are to be preferred, he exhorted in a dramatic shift of focus. Gurudevan participated in the anniversary of the SNDP Yogam held at Palluruthi in 1927. It was a splendid meeting which demonstrated the sincere, devout faith of the people in Gurudevan. T. K. Madhavan was one of the chief architects of this meeting. In 1928 Gurudevan took part in the special meeting of the SNDP Yogam at Kottayam and gave away registration certificates to the branch organizations.

Even though Guru started SNDP as a forum to lead the activities for social equality and caste less society, eventually SNDP turned out to be a forum of Ezhava caste, which is a contradiction to Guru's vision. Various factions in the SNDP Yogam accuse others of financial irregularities and corruption [5][6]. There are allegations that liquor barons are controlling the SNDP Yogam [7].It is an irony that today SNDP Yogam represents exactly those things/ideas which Guru opposed.

[edit] Sivagiri pilgrimage
Sivagiri pilgrimage was conceived by Vallabhasseri Govindan Vaidyar and T K Kittan Writer. It was duly approved by Gurudevan on January, 1928. The setting was SNDP's Nagambadam Shiva temple. It was 3 pm and Gurudevan was resting under a mango tree when the two presented the concept of Sivagiri pilgrimage. Before giving its his blessings he set out the goals of such a pilgrimage. He said: "Let the pilgrims congregate at the beginning of the European New Year. It should be Dhanu 16-17 in Malayalam calendar. Let the pilgrims observe 10 days'self-purification according to Sri Buddha's principles of five purities (pancha dharma) - body, food, mind, word, deed.

He ruled that pilgrims could wear yellow clothes - the colour of the garments Sri Buddha wore. Let no one purchase yellow silk because we have recommended yellow garments. Not even new clothes are required on the pilgrimage. A pilgrim can dip a white garment in turmeric water and wear after drying. The pilgrimage should be conducted with simplicity and preferably be accompanied by the chanting of hymns. There should be no shouting and pilgrims should scrupulously avoid trappings of ostentation.

To Govindan Vaidyar and Kitten Writer, Gurudevan counted on his fingers the goals of the pilgrimage, explaining how to achieve them. The goals were the promotion of

1. Education
2. Cleanliness
3. Devotion to God
4. Organisation
5. Agriculture
6. Trade
7. Handicrafts
8. Technical training
He advised them to organise a series of lectures on the themes with experts conducting them. The lectures should be listened to attentively. More important, the principles should be put into practice. Success must accompany efforts. Only then will the country and the people benefit. this must be the core purpose of Sivagiri pilgrimage.

The Palluruthi event in 1927 was the last anniversary of the Yogam which Gurudevan attended. It was also the last public function Gurudevan attended.

Gurudevan went to Vellur Mutt at Vaikom to rest. There he was taken ill. He went to Alwaye and later to Trichur for treatment. Dr. Krishnan took Gurudevan to Palghat. From there Gurudevan travelled to Madras for treatment.

[edit] Death
Guru became seriously ill in September 1928. He remained bedridden for some time. Devotees came in large numbers to have a glimpse. The same year, Gurudevan's birthday was celebrated in many places, mostly in Kerala, Madras, Mangalore, Srilanka and Europe. On 20 September, Guru died.

Commemorative coins issued by the Reserve Bank of India in 2006 on the occasion of the 150th birth anniversary of Nārāyana Guru. Click on picture for enlarged view.[edit] Nārāyana Guru’s philosophy
Hailing from the land of Adi Shankara, Sree Nārāyana Guru was a great proponent and re-evaluator of Advaita Vedanta. Guru’s philosophy, which is fundamentally of Advaitic and non-dual wisdom in principles, further extended Advaitic concepts into practical modes of self-realisation through spiritual education, compassion and peaceful co-existence of humanity, whilst promoting social equality and universal brotherhood. His philosophy strongly denounced discrimination in the name of caste or religion, and emphasised focusing on education and private enterprise for the ongoing upliftment of the quality of life. Guru’s philosophy emphasised the consistency between true existence of the "common reality" on Earth and one Divine behind the creation and sustenance of the Universe.

Guru’s philosophy is exemplified in his mystical writings that are truly interchanging warps and wefts of ethics, logic, aesthetics and metaphysics woven into masterpieces of silken rich poetry. Guru’s literary works in Malayalam, Sanskrit and Tamil are of a conceptual and aesthetic quality at par with the Upanishads.

At the time of its conception, Nārāyana Guru’s philosophy was in many respects ahead of its time and focused on a futuristic world order that could be shaped from his philosophical connotations that are underlain with transcendental aesthetics and logic embodied in knowledge and pure reason. Most of the serious scholars of Nārāyana Guru’s philosophy have been from generations beyond his lifetime; and this list keeps growing.

[edit] Tolerance toward others

A message sent by Nārāyana Guru to Sahodarasangham during their annual conference - May 15, 1921Guru had followers from all walks of life. Some of these were atheists. An Advaithin to the core, he did not differentiate people on the basis of their relegion, caste, colour or beliefs. He was tolerant toward all philosophies that stood for the progress of mankind.

To avoid the attempts made by a section of his followers to identify him with the community he was born into, Nārāyana Guru was forced to state explicitly that he did not belong to any particular caste or religion. Through a message he sent in the year 1916, he proclaimed : It is years since I left castes and religions. Yet some people think that I belong to their caste. That is not correct. I do not belong to any particular caste or religion.

[edit] The Guru's influence on other social thinkers
Concerning the caste system, Gandhi said the following to Nārāyana Guru: "The caste-Hindus and the low caste-Hindus are both the sons of Hinduism. The caste-Hindu is the elder brother who shoulders responsibility, and he therefore exercises certain privileges. The low caste-Hindu is his younger brother who is to be cared for. If the elder brother turns out to be somewhat rough and aggressive that should not make the younger brother a runaway from his mother Hinduism."[8] Nārāyana Guru, however, disagreed, and voiced his tolerance for those who converted to other religions, with the argument that one should follow what one truly believes in. He also questioned the logic of Gandhi's argument, arguing that caste in India was a socio-economic issue.

[edit] Guru's Famous Teachings
One Jati(Caste) One Religion, One God for Man
All are of one Self-fraternity Such being the dictum to avow,In such a light how can we take life And devoid of least pity go on to eat
Whichever the religion It suffices If it makes a better man.
Ask not, Say not Think not caste
Acts that one performs For one's own sake Should also aim for the good Of other men
Love of others is my happiness, Love that is mine is happiness for others. And so, truly, deeds that benefit a man Must be a cause for other's happiness too.
Grace, Love, Mercy -all the three - Stand for one same reality- Life's Star. He who loves is who really lives.
Whatever may be the difference in men's creed, dress, language etc. because they all belong to the same kind of creation, there is no harm at all in their dining together or having marital relation withone another.
Liquor is poison Make it not Sell it not Drink it not.
Devoid of dividing walls Of caste or race Or hatred of rival faith We all live here In Brotherhood
Progress through education. Strengthen through organisation.
[edit] Public acceptance, honours and veneration

The first Jnana Vigraham of Narayana GuruSince his lifetime Nārāyana Guru has been conferred formal recognitions and honours by the State, intelligentsia and society. In 1901 the State Census Manual of Travancore recorded Sree Nārāyana as a revered "Guru" and an erudite Sanskrit scholar. A sharp drop in the statistics of the commission of crime was also attributed to the correcting and moralizing influence of Nārāyana Guru on the society. In 1904 the then Maharajah of Travancore exempted Nārāyana Guru from personal appearances in court, an honour recognizing the Guru as a distinguished living personality.

Malayala Manorama cover spread on 31 December 1999 naming Nārāyana Guru as 'Malayalee of the Century'The first statue of the Guru was conceived by Moorkoth Kumaran and sculpted by an Italian sculptor Prof. Tavaroli whilst the Guru was still alive. The bronze statue, which took 14 months to complete, was installed at the Jaggannaatha temple at Thalassery and unveiled on 13 March 1927, after the consecration of the statue by Bodhananda Swamikal, the disciple and then spiritual successor-designate to Nārāyana Guru.

On the Guru's Mahasamadhi (passing away), the famed Jnanapith award winner poet Mahakavi G. Sankara Kurup paid tribute to Nārāyana Guru by writing a Malayalam verse venerating the Guru as The Second Buddha. Sree Nārāyana Guru's legacy continues to be revered at esteemed levels within social, intellectual and spiritually organised communities worldwide.

The Stamp published by Sri Lankan GovernmentAll across the State of Kerala, and outside of the State, hundreds of small chapel-like Guru Mandirams are devoted to the reverence and worship of Sree Nārāyana Guru. Most recently, a distinctively styled iconographic statue of Nārāyana Guru named the Jnana Vigraham was conceived and created by a team of artists, as a suggestive model for the future, to improve the aesthetic quality of statues of Nārāyana Guru kept in homes and placed in Guru Mandirams worldwide.

At the turn of the 21st Century, Sree Nārāyana Guru was named as The Malayalee of the Century by Kerala's leading daily Malayala Manorama. The full cover-page spread of the newspaper was dedicated to Nārāyana Guru in its last issue of the Century on 31 December 1999. So also Nārāyana Guru was featured first among the "100 great lives" nominated by Malayala Manorama on the occasion of Malayala Manorama's centenary celebrations in the year 1988.

[edit] Saint Disciples Of Guru
Sree Bodhananda Swamikal
Sad Guru Shivalingadasa Swamikal
Satyavrata Swamikal
Chaitanya Swamikal
Nataraja Guru
Swamy Ananda Theerthan
Swamy Dharma Theerthan
Swamy Ernest Kerk
Govindhananda Swami
Dharma Thirthar Swami
Atmananda swami
Sankarananda Swami
Sreenarayana Theerthar
[edit] Works
[edit] In Malayalam
1.Swanubavageethi
2.Atmopadesa Śatakam
3.Advaitha Deepika
4.Arivu
5.Daiva Dasakam Play Now
6.Jeevakarunya Panchakam
7.Anukamba Dasakam
8.Jathi Nirnayam
9.Jathi Lakshanam
10.Chijanda Chinthakam
11.Daiva Chintanam - 1 & 2
12.Athma Vilasam
13.Shiva Satakam
[edit] In Sanskrit
1.Darsana Mala
2.Brahmavidya Panchakam
3.Nirvruthi Panchakam
4.Slokathrayi
5.Vedantha Suthram
6.Homa Manthram
7.Municharya Panchakam
8.Asramam
9.Dharmam
10.Charama Slokangal
11.Homa Mantram
12.Chidambarashtakam
13.Guhashtakam
14.Bhadrakaliashtakam
15.Vinayaka Ashtakam
16.Sree Vasudeva Ashtakam
17.Genani Navamanjari
[edit] In Tamil
1.Thevarappathinkangal
[edit] Translations
1.Thirukural
2.Isavasyo Upanishad
3.Ozhivil Odukkam
His knowledge earned him the respect of many and he came to be Known as "Nanu ashan"

Read Sree Narayana Gurudev Full Poems

2010-03-26T10:00:00.000+05:30

Read Sree Narayana Gurudev Full Poems. You can Download All Sree Narayana Gurudev Poems (Gurudeva Krithikal) form this blog. Go link in this blog

ജീവകാരുണ്യപഞ്ചകം

2010-03-26T09:31:00.000+05:30

എല്ലാവരുമാത്മസഹോദരെ -
ന്നല്ലേ പറയേണ്ടതിതോര്‍ക്കുകില്‍ നാം
കൊല്ലുന്നതുമെങ്ങനെ ജീവികളെ -
ത്തെല്ലും കൃപയറ്റു ഭുജിക്കയെന്നതും.

കൊല്ലാവ്രതമുത്തമമാമതിലും
തിന്നാവ്രതമെത്രയുമുത്തമമാം
എല്ലാമതസാരവുമോര്‍ക്കിലിതെ -
ന്നലെ പറയേണ്ടത് ധാര്‍മികരെ!

കൊല്ലുന്നതു തങ്കല്‍ വരില്‍ പ്രിയമാ -
മല്ലീവിധിയാര്‍ക്കു ഹിതപ്രദമാം?
ചൊല്ലേണ്ടതു ധര്‍മ്യമിതാരിലുമൊ -
ത്തല്ല മരുവേണ്ടതു സൂരികളെ!

കൊല്ലുന്നവനില്ല ഭുജിപ്പതിനാ -
ളില്ലെങ്കിലശിക്കുകതന്നെ ദൃഢം
കൊല്ലിക്കുകകൊണ്ടു ഭുജിക്കുകയാം
കൊല്ലുന്നതില്‍നിന്നുമുരത്തൊരഘം.

കൊല്ലായ്കയിലിവന്‍ ഗുണമുള്ള പുമാ -
നല്ലായ്കില്‍ മൃഗത്തോടു തുല്യനവന്‍
കൊല്ലുന്നവനില്ല ശരണ്യത മ -
റ്റെല്ലാവക നന്മയുമാര്‍ന്നിടിലും.

വ്യാഖ്യാനം

ആത്മസത്യം കണ്ടെത്തുക എന്ന ജീവിതപരമലക്ഷ്യം നേടാന്‍ അനുപേക്ഷണീയമായ ഗുണമാണ് ജീവകാരുണ്യം അഥവാ അഹിംസ. മറ്റു ജീവജാലങ്ങളില്‍ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള ദ്രോഹചിന്ത പുലര്‍ത്താതെ സമഭാവന ശീലിക്കുകയാണ് സത്യാന്വേഷണ സാധന. അഹിംസ അഥവാ ജീവകാരുണ്യം മനുഷ്യന്‍ അവശ്യം അംഗീകരിക്കേണ്ട ഗുണമാണെന്ന് പ്രതിപാദിക്കുന്ന കൃതിയാണ് ‘ജീവകാരുണ്യപഞ്ചകം’.

1. പരമസത്യമായ ആത്മാവിന്‍റെ രൂപഭേദങ്ങളാണ് ഇക്കാണുന്നവയെല്ലാം. അതിനാല്‍ അവ പരസ്പരം സഹോദരങ്ങളാണ്. ഇക്കാര്യം ചിന്തച്ചാല്‍ മനുഷ്യര്‍ എങ്ങനെ മറ്റു ജീവികളെ കൊല്ലും? അല്‍പ്പംപോലും കാരുണ്യമില്ലാതെ മറ്റു ജീവികളുടെ മാംസം എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കും? മറ്റു ജീവികളെ കൊല്ലുകയും ഭുജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഭേദചിന്തയെയും അഹങ്കാരത്തെയും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയും സത്യദര്‍ശനത്തില്‍ നിന്നും അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുതകുന്ന ധര്‍മങ്ങളില്‍ വച്ചേറ്റവും വലുതാണ്‌ അഹിംസ. പരദ്രോഹചിന്തയില്ലായ്മയാണ് അഹിംസയുടെ ആന്തരരൂപം. ഞാന്‍ വേറെ, നീ വേറെ എന്ന ചിന്തയില്‍ നിന്നാണ് ഭയവും ദ്രോഹചിന്തയും ആരംഭിക്കുന്നത്. ഭേദചിന്തയും ദ്രോഹചിന്തയും മാറ്റി സമഭാവനയോടെ ജീവിക്കാന്‍ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തയാള്‍ സ്വധര്‍മ്മനിര്‍വഹണത്തിനായി ചിലപ്പോള്‍ ശാരീരികമായി ഹിംസിച്ചാലും അത് ഹിംസയാകുന്നില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥലാഭത്തിനായി ദ്രോഹചിന്തയോടെ ഒരു ജീവിയേയും ശാരീരികമായി ഉപദ്രവിക്കാതിരികുന്നിടത്താണ് അഹിംസ ആരംഭിക്കുന്നത്. പരദ്രോഹചിന്ത വെടിഞ്ഞു എല്ലാം ഒന്നെന്നുകാണുന്ന അഹിംസയാണ് എല്ലാ മതങ്ങളും ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്.

3. ഹിംസയില്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നവന്‍ താനാണെങ്കില്‍ അതിഷ്ടമായിരിക്കുമോ? ഹിംസ തുടങ്ങിയ ക്രൂരതകള്‍ ആരുടേയും കുത്തകയല്ല. വിധി എപ്പോഴും ഒരുവന്‍റെ ഹിതം തന്നെ അനുസരിക്കുമെന്ന് കരുതരുത്. കൊല്ലുന്നവന്‍ ഏത് നിമിഷവും കൊല്ലപ്പെടാവുന്നവനായി മാറാവുന്നതേയുള്ളൂ. അചഞ്ചലമായ പ്രകൃതിനിയമം തെറ്റുകയില്ല. സത്യാനുഭവത്തിനു വഴി തെളിക്കുന്ന ഈ ധര്‍മനിയമമാണ് അറിവുള്ളവര്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഉപദേശിക്കേണ്ടത്, അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും വേണം.

4. തിന്നാന്‍ ആളില്ലെന്ന് വന്നാല്‍ കൊല്ലാനും ആളുണ്ടാവില്ല എന്ന്‍ തീര്‍ച്ചയാണ്. അപ്പോള്‍ തിന്നുന്നത്‌ തന്നെയാണ് വലിയ ഹിംസ. കൊല്ലുന്നതിനു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പ്രേരണ നല്‍കുന്നതുകൊണ്ട് കൊല്ലുന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ പാപവും തിന്നുന്നത്‌ തന്നെയാണ്.

5. മറ്റു ജീവികളെ ഹിംസിക്കാതിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനാണ് വിവേകമുള്ളവന്‍. കൊല്ലുന്ന അവിവേകിയും മൃഗവും തമ്മില്‍ ഒരു ഭേദവുമില്ല. കൊല്ലുന്നവന് മറ്റെല്ലാ നന്മകളുമുണ്ടെങ്കില്‍പോലും ഒരിടത്തും അഭയം ലഭിക്കുന്നതല്ല.

അതുകൊണ്ട് ഒരു സത്യാന്വേഷി കൊല്ലലും തിന്നലും ദൃഢമായി ഉപേക്ഷിക്കണം എന്ന് ശ്രീ നാരായണസ്വാമി ഉപദേശിക്കുന്നു.

ശുഭം.

ശ്രീവാസുദേവാഷ്ടകം

2010-03-25T17:53:00.001+05:30

ശ്രീവാസുദേവ, സരസീരുഹപാഞ്ചജന്യ-
കൗമോദകീഭയനിവാരണചക്രപാണേ,
ശ്രീവത്സവത്സ, സകലാമയമൂലനാശിന്‍,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം, മേ.

ഗോവിന്ദ, ഗോപസുത, ഗോഗണപാലലോല,
ഗോപീജനാങ്‍ഗകമനീയനിജാങ്ഗസങ്ഗ
ഗോദേവിവല്ലഭ, മഹേശ്വരമുഖ്യവന്ദ്യ,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം, മേ.

നീലാളികേശപരിഭുഷിതബര്‍ഹിബര്‍ഹ,
കാളാംബുദദ്യുതികളായകളേബരാഭ,
വീര, സ്വഭക്തജനവത്സല, നീരജാക്ഷ,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ.

ആനന്ദരൂപ, ജനകാനകപൂര്‍വവദുന്ദു-
ഭ്യാനന്ദസാഗരസുധാകരസൗകുമാര്യ,
മാനാപമാനസമമാന സരാജഹംസ,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ.

മഞ്ജരീരമഞ്ജുമണിശിഞ്ജിതപാദപദ്‍മ,
കഞ്ജായതാക്ഷ, കരുണാകര, കഞ്ജനാഭ,
സഞ്ജീവനൗഷധസുധാമയ, സാധുരമ്യ,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ.

കംസാസുരദ്വിരദകേസരിവീര, ഘോര
വൈരാകരാമയവിരോധകരാജ, ശൗരേ,
ഹംസാദിരമ്യസരസീരുഹപാദമൂല,
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ.

സംസാരസങ്കടവിശങ്കടകങ്കടായ
സര്‍വാര്‍ഥദായ സദയായ സനാതനായ
സച്ചിന്മയായ ഭവതേ സതതം നമോസ്‍തു
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ

ഭക്തപ്രിയായ ഭവശോകവിനാശനായ
മുക്തിപ്രദായ മുനിവൃന്ദനിഷേവിതായ
നക്തിന്ദിവം ഭഗവതേ നതിരസ്മദീയാ
ശ്രീഭുപതേ, ഹര ഹരേ, സകലാമയം മേ.

വിനായകാഷ്ടകം

2010-03-25T17:53:00.000+05:30

നമദ്ദേവവൃന്ദം ലസദ്വേദകന്ദം
ശിരഃശ്രീമദിന്ദും ശ്രിതശ്രീമുകുന്ദം
ബൃഹച്ചാരുതുന്ദം സ്‌തുതശ്രീസനന്ദം
ജടാഹീന്ദ്രകുന്ദം ഭജേഭീഷ്ടസന്ദം.

കിലദ്ദേവഗോത്രം കനദ്ധേമഗാത്രം
സദാനന്ദമാത്രം മഹാഭക്തമിത്രം
ശരച്ചന്ദ്രവക്ത്രം ത്രയീപൂതപാത്രം
സമസ്‌താര്‍ത്തിദാത്രം ഭജേ ശക്തിപുത്രം.

ഗളദ്ദാനമാലം ചലദ്‌ഭോഗിമാലം
ഗളാമ്ഭോദകാലം സദാ ദാനശീലം
സുരാരാതികാലം മഹേശാത്മബാലം
ലസത്പുണ്ഡ്രഫാലം ഭജേ ലോകമൂലം.

ഉരസ്‌താരഹാരം ശരച്ചന്ദ്രഹീരം
സുരശ്രീവിചാരം ഹൃതാര്‍ത്താരിഭാരം
കടേ ദാനപൂരം ജടാഭോഗിപൂരം
കലാബിന്ദുതാരം ഭജേ ശൈവവീരം.

കരാരൂഢമോക്ഷം വിപദ്‌ഭങ്‌ഗദക്ഷം
ചലത്സാരസാക്ഷം പരാശക്തിപക്ഷം
ശ്രിതാമര്‍ത്ത്യവൃക്ഷം സുരാരിദ്രുതക്ഷം
പരാനന്ദപക്ഷം ഭജേ ശ്രീശിവാക്ഷം.

സദാശം സുരേശം സദാ പാതുമീശം
നിദാനോദ്ഭവം ശാങ്കരപ്രേമകോശം
ധൃതശ്രീനിശേശം ലസദ്ദന്തകോശം
ചലച്ചൂലപാശം ഭജേ കൃത്തപാശം.

തതാനേകസന്തം സദാ ദാനവന്തം
ബുധശ്രീകരന്തം ഗജാസ്യം വിഭാന്തം
കരാത്മീയദന്തം ത്രിലോകകൈകവൃന്തം
സുമന്ദം പരന്തം ഭജേഹം ഭവന്തം.

ശിവപ്രേമപിണ്‌ഡം പരം സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണം
ലസദ്ദന്തഖണ്‌ഡം സദാനന്ദപൂര്‍ണ്ണം
വിവര്‍ണ്ണപ്രഭാസ്യം ധൃതസ്വര്‍ണ്ണഭാണ്‌ഡം
ചലശാരുശുണ്‌ഡം ഭജേ ദന്തിതുണ്ഡം.

ധര്‍മ്മ ഏവ പരം ദൈവം

2010-03-25T17:49:00.000+05:30

ധര്‍മ്മ ഏവ പരം ദൈവം
ധര്‍മ്മ ഏവ മഹാധനം
ധര്‍മ്മസ്സര്‍വ്വത്ര വിജയീ
ഭവതു ശ്രേയസേ നൃണാം

ഈ ശ്ലോകം വിഷ്ണ്വാഷ്ടകം കഴിഞ്ഞ് ‘ഇതും ഗുരുസ്വാമി അവര്‍കള്‍ എഴുതിയതാകുന്നു’ എന്നാ കുറിപ്പോടെ ശിവലിംഗദാസ സ്വാമികളുടെ നോട്ടുബുക്കില്‍ ചെര്‍ത്തിരുന്നതാണ്.

വ്യാഖ്യാനം – പ്രൊഫ. ജി. ബാലകൃഷ്ണന്‍ നായര്‍

ധര്‍മഃ ഏവ – ധര്‍മം തന്നെയാണ്; പരം – പ്രപഞ്ചത്തിനാദികാരണമായ; ദൈവം-പരബ്രഹ്മം; ധര്‍മഃ ഏവ – ധര്‍മം തന്നെയാണ്; മഹാധനം-ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്; ധര്‍മഃ സര്‍വത്ര – ധര്‍മം എല്ലായിടത്തും; വിജയീ-വിജയം കൈവരിക്കുന്നു; നൃണാം ശ്രേയസേ – അങ്ങനെയുള്ള ധര്‍മം മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മോക്ഷത്തിനായി; ഭവതുഃ – ഉപകരിക്കുമാറാകട്ടെ.

ധര്‍മം തന്നെയാണ് പ്രപഞ്ചത്തിനാദികാരണമായ പരബ്രഹ്മം. ധര്‍മം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്. ധര്‍മം എല്ലായിടത്തും വിജയം കൈവരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ധര്‍മം മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മോക്ഷത്തിനായി ഉപകരിക്കുമാറാകട്ടെ.

ധര്‍മ ഏവ പരം ദൈവം
നിലനില്‍പ്പിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി കര്‍മം, ബ്രഹ്മം ഇങ്ങനെ രണ്ടെണ്ണമേ പ്രാഥമിക അന്വേഷണത്തില്‍ തന്നെ വേര്‍തിരിയുന്നുള്ളൂ. കര്‍മത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളാണ് പ്രപഞ്ചം.ഈ കര്‍മത്തിനധിഷ്ഠാനമാണ് ബ്രഹ്മം. ഇങ്ങനെയിരിക്കെ എന്താണ് ധര്‍മം? സത്യമറിയാതെ കുഴങ്ങുന്ന വലിയ ചിന്തകന്മാര്‍ക്കുപോലും വ്യക്തമായ ഒരു നിര്‍വചനം കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. സത്യനിഷ്ഠനായ ഗുരുദേവനാകട്ടെ ഇവിടെ ആദ്യത്തെ വരിയില്‍ത്തന്നെ ധര്‍മത്തിന് വ്യക്തമായ നിര്‍വചനം നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിനാദികാരണമായ പരബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് ധര്‍മം. ധരിക്കുന്നത് ‘ധര്‍മം’ എന്നാണല്ലോ ധര്‍മ പദത്തിനര്‍ത്ഥം. കര്‍മരൂപേണ കാണപ്പെടുന്ന പ്രപഞ്ചത്തെ ധരിക്കുന്നത് ബ്രഹ്മമാണെന്നു വേദാന്തശാസ്ത്രത്തിനു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

സദാചാരങ്ങളാണ് ധര്‍മമെന്നു പ്രസിദ്ധിയുണ്ടല്ലോ, അതോ? അതോ, സത്ത് ബ്രഹ്മസ്വരൂപമാണല്ലോ. ബ്രഹ്മം ധര്‍മമായതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മത്തോടടുപ്പിക്കുന്ന കര്‍മത്തെയും ധര്‍മമെന്നു ലാക്ഷണികമായി പറയാം. സത്തിനോടടുപ്പിക്കുന്ന കര്‍മമാണ് സദാചാരം. സത്യത്തില്‍നിന്നും അകറ്റികളയുന്ന കര്‍മം അധര്‍മവും. അപ്പോള്‍ ഭേദചിന്തയകറ്റി ഏകത്വത്തെ ഉറപ്പിക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ഏതു കര്‍മവും ധര്‍മമാണ്. ദാനാദികര്‍മങ്ങള്‍പോലും ഭേദചിന്തയ്ക്കും അഹങ്കാരത്തിനും ശക്തികൂട്ടി സത്യത്തില്‍ നിന്നും അകറ്റുന്നതായാല്‍ അത് അധര്‍മമാണെന്ന് ഓര്‍ക്കേണ്ടതാണ്.

ധര്‍മ ക്ഷേത്രമാണ് പ്രപഞ്ചം. പരമാത്മാവിന്റെ ശരീരമാണ് പ്രപഞ്ചമെന്നര്‍ത്ഥം. ഭഗവദ്‌ഗീത തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുള്ള ‘ധര്‍മക്ഷേത്ര’ പദം ഈ നിലയില്‍ താല്പര്യ നിര്‍ണ്ണയം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. ധര്‍മത്തിന് ഗ്ലാനി വരുമ്പോഴും അധര്‍മത്തിന് അഭ്യു‍ത്ഥാനം സംഭവിക്കുമ്പോഴും താന്‍ അവതരിക്കുമെന്നും ഭഗവാന്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ധരിക്കേണ്ടതാണ്. അദ്വൈതബോധത്തിന് മങ്ങല്‍തട്ടി ദ്വൈതബോധത്തിന് ശക്തി കൂടുമ്പോള്‍ ഈശ്വരബുദ്ധി ഉറപ്പിക്കാനായി ഏതെങ്കിലും രൂപത്തില്‍ താന്‍ വന്നെത്തുമെന്ന് താല്പര്യം.

സത്യത്തോടടുക്കാന്‍ അതെത്രകണ്ട് സഹായിക്കുന്നു എന്നുമാത്രമാണ് ഒരു കര്‍മത്തെ ധര്‍മമാക്കി മാറ്റുന്നത്. ധര്‍മത്തിന്റെ അഥവാ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷാത്കാരത്തില്‍ കര്‍മം മുഴുവന്‍ മറഞ്ഞുപോകുമെന്നും ഓര്‍ക്കേണ്ടതാണ്.

ധര്‍മ ഏവ മഹാധനം
ധര്‍മമാണ്‌ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്. എന്തിനാണൊരാള്‍ സമ്പത്ത് സഞ്ചയിക്കുന്നത്? സുഖം കണ്ടെത്താന്‍. ബ്രഹ്മം ഒന്നുമാത്രമാണ് സുഖസ്വരൂപം. ഭൗതിക സമ്പത്തുകൊണ്ടനുഭവിക്കുന്ന ക്ഷണികസുഖങ്ങള്‍പോലും ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിന്റെ ലേശങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. അപ്പോള്‍ ബ്രഹ്മലാഭമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തെന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതിനു സഹായിക്കുന്ന ധര്‍മരൂപമായ കര്‍മവും വലിയ സമ്പത്താണ്. അര്‍ത്ഥകാമങ്ങള്‍ ധര്‍മരൂപമായ കര്‍മത്തിനും ധര്‍മം മോക്ഷത്തിനും വഴിതെളിക്കണം. അപ്പോള്‍ മാത്രമേ അര്‍ത്ഥകാമങ്ങള്‍ക്ക് പുരുഷാര്‍ത്ഥസിദ്ധിയുള്ളൂ. മഹാഭാരതത്തിലെ മാഹാത്മ്യകഥനത്തില്‍ സൂതന്‍ പറയുന്നത് നോക്കുക:

ഊര്‍ദ്ധ്വബാഹുര്‍വിരൗമേഷ
ന ച കശ്ചിച്ഛൃണോതിമേ
ധര്‍മാദര്‍ത്ഥശ്ചകാമശ്ച
സ കിമര്‍ഥം ന സേവ്യതേ.

‘കൈപൊക്കി ഞാനിതാ വിളിച്ചുപറയുന്നു. പക്ഷെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ധര്‍മത്തിലൂടെ മാത്രമേ അര്‍ത്ഥകാമങ്ങള്‍ സഫലമാവൂ. പിന്നെന്തുകൊണ്ട് ആ ധര്‍മം അനുസരിക്കപ്പെടുന്നില്ല‘. ഭാഗവതം ആദ്യംതന്നെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്. അര്‍ത്ഥകാമങ്ങളെ ധര്‍മപരമാക്കാനും ധര്‍മ്മത്തെ മോക്ഷലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കാനും ഒരൊറ്റ വഴിയേയുള്ളൂ. നിലയ്ക്കാത്ത തത്ത്വജിജ്ഞാസ. എന്താണ് തത്ത്വം? അദ്വൈതാഖണ്ഡബോധമാണ് തത്ത്വം.

ധര്‍മസ്സര്‍വ്വത്ര വിജയീ
ഇതൊരു പ്രപഞ്ച പ്രവര്‍ത്തന നിയമമാണ്. അലംഘനീയമായ നിയമം. ധര്‍മബുദ്ധിയോടെ ആര് സത്യത്തെ സമീപിക്കുന്നുവോ അവന്‍ ഭqതികമായും അദ്ധ്യാത്മികമായും വിജയിക്കും. അധര്‍മത്തിലൂടെ ആര് അസത്യത്തെ സമീപിക്കുന്നുവോ അവന്‍ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് പരാജയമടയും. മനുഷ്യചരിത്രം പുരാതനകാലം മുതന്‍ ഇന്നുവരെ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള നിയമമാണിത്. മഹാഭാരതത്തില്‍ വ്യാസപ്രഖ്യാപിതങ്ങളായ രണ്ടു മുദ്രാവാക്യങ്ങളുണ്ട്. “ധര്‍മോ രക്ഷതി രക്ഷിതഃ - ധര്‍മം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല്‍ അത് തിരിച്ചും രക്ഷിക്കും; ‘യതോധര്‍മസ്തതോജയഃ – എവിടെ ധര്‍മമുണ്ടോ അവിടെ ജയമുണ്ടാകും”. ജീവിതത്തിന്റെ അന്തിമവിജയം സത്യാനുഭവം കൊണ്ടുള്ള ധന്യതയാണെന്നോര്‍ക്കണം. അത് ധര്‍മം കൊണ്ടുമാത്രമേ സാദ്ധ്യമാവൂ.

ഭവതു ശ്രേയസേ നൃണാം
‘ശ്രേയസ്സ്’ എന്ന പദത്തിന്റെ നിഷ്കൃഷ്ടമായ അര്‍ഥം ബ്രഹ്മപ്രാപ്തി അഥവാ മോക്ഷം എന്നാണ്. ധര്‍മം മോക്ഷാനുഭവത്തിലെത്തുന്നതാണെന്ന് ഗുരുദേവന്‍ ഈ വരിയില്‍ വ്യക്തമായിത്തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യബോധം വളര്‍ത്താത്ത കര്‍മമൊന്നും ധര്‍മമല്ല. അവ ജീവിതത്തെ ആയാസപ്പെടുത്താന്‍ മാത്രമേ ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ. “ധര്‍മസ്യ തത്ത്വം നിഹിതം ഗുഹായാം – ധര്‍മ രഹസ്യം ഹൃദയഗുഹയില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു” എന്ന് വ്യാസന്‍ മഹാഭാരതത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇക്കാര്യം സൂചിപ്പിക്കാനാണ്. ഹൃദയ ഗുഹയില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ആത്മാവാണ്. അതിനെ മറമാറ്റി തെളിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ്‌ ധര്‍മം. ഇതാണ് ധര്‍മരഹസ്യം.

ഇങ്ങനെ ഒരു കൊച്ചു പദ്യത്തില്‍ ധര്‍മ രഹസ്യം മുഴുവന്‍ ഉള്ളടക്കി ഒരു ദിവ്യമന്ത്രം പോലെ നമുക്ക് അനുഗ്രഹിച്ഛരുളിയ അനുകമ്പാനിധിയായ ഗുരുദേവനെ പാദപാതം പ്രണമിക്കാം.

ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ

വിഷ്ണ്വഷ്‍ടകം – ശ്രീ നാരായണഗുരു

2010-03-25T17:45:00.000+05:30

വിഷ്ണും വിശാലാരുണപദ്‍മനേത്രം
വിഭാന്തമീശാംബുജയോനിപൂജിതം
സനാതനം സന്മതിശോധിതം പരം
പുമാംസമാദ്യം സതതം പ്രപദ്യേ.

കല്യാണദം കാമഫലപ്രദായകം
കാരുണ്യരരൂപം കലികല്‍മഷഘ്നം.
കലാനിധിം കാമതനൂജമാദ്യം
നമാമി ലക്ഷ്മീശമഹം മഹാന്തം.

പീതാംബരം ഭൃങ്ഗനിഭം പിതാമഹ-
പ്രമുഖ്യവന്ദ്യം ജഗദാദിദേവം
കിരീടകേയൂരമുഖൈഃ പ്രശോഭിതം
ശ്രീകേശവം സന്തതമാനതോ‍സ്മി.

ഭുജങ്ഗതല്പം ഭുവനൈകനാഥം
പുനഃ പുനഃ സ്വീകൃതകായമാദ്യം
പുരന്ദരാദ്യൈരപി വന്ദിതം സദാ
മുകുന്ദമത്യന്തമനോഹരം ഭജേ.

ക്ഷീരാംബുരാശേരഭിതഃ സ്ഫുരന്തം
ശയാനമാദ്യന്തവിഹീനമവ്യയം
സത്‍സേവിതം സാരസനാഭമുച്ചൈര്‍-
വിഘോഷിതം കേശിനിഷുദനം ഭജേ.

ഭക്താര്‍ത്തിഹന്താരമഹര്‍ന്നിശന്തം
മുനീന്ദ്രപുഷ്പാഞ്ജലിപാദപങ്കജം
ഭവഘ്‍നമാധാരമഹാശ്രയം പരം
പരാപരം പങ്കജലോചനം ഭജേ.

നാരയണം ദാനവകാനനാനലം
നതപ്രിയം നാമവിഹീനമവ്യയം
ഹര്‍ത്തും ഭുവോ ഭാരമനന്തവിഗ്രഹം
സ്വസ്വീകൃതക്ഷ്മാവരമീഡിതോസ്‍മി

നമോസ്‍തു തേ നാഥ! വരപ്രദായിന്‍!
നമോസ്‍തു തേ കേശവ! കിങ്കരോസ്മി
നമോസ്‍തു തേ നാരദപുജിതാങ്ഘ്രേ
നമോ നമസ്ത്വച്ചരണം പ്രപദ്യേ.

ഫലശ്രുതി:
വിഷണ്വഷ്ടകമിദം പുണ്യം യഃ പഠേദ്‍ഭക്തിതോ നരഃ
സര്‍വപാപവിനിര്‍മുക്തോ, വിഷ്‍ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

SNDP Institutions

2009-07-24T13:42:00.000+05:30

1 Asan Memorial Association, Chennai, Tamil Nadu
2 Chandrika Educational Trust, Irinjalakuda, Thrissur
3 Gurudeva Trust, Ernakulam
4 Narayanaguru International Institute of Science and Technology Trust, Tamil Nadu
5 Shree Narayana Cultural Mission Trust, Ahmedabad, Gujarat
6 Sree Buddha Educational Society, Kollam
7 Sree Bhakthi Samvardhini Yogam, Kannur
8 Sree Dharma Paripalana Yogam, Kochi
9 Sree Kanteswara Kshetra Yogam, Kozhikode
10 SNDP yogam
11 SN Trust
12 Sree Narayana Charitable Trust, Thiruvananthapuram
13 Sree Narayana dharma Sangam Trust
14 Sree Narayana Educational & Cultural Trust, Chentrappinni, Thrissur
15 Sree Narayana Educational Institutions, Ernakulam
16 Sree Narayana Educational Society, Kollam
17 Sree Narayana Gurukulam Trust
18 Sree Narayana Mandira Samiti, Mumbai
19 Sree Narayana Mission, chennai
20 Sree Narayana Vallabha Educational Society, Poothotta, Ernakulam
21 Swami Swaswatheekananda trust for charity and education, Thengumkavu, Pathanamthitta
22 Vidya International Charitable Trust, Thrissur

Writings of Sree Narayana Guru

2009-07-24T13:37:00.000+05:30

1925
Homa Mantra in Sanskrit1918
Sri Narayana Smriti (A work on relegious or social conduct) in Malayalam1916
Darsana Mala (Garland of Visions) in Sanskrit
Municharya Panchakam (Five verses on the way of the Renounced Recluse) in Sanskrit1915
Nirvriti Panchakam (Five verses on Inward Release) in Malayalam1914
Daiva Desakam (Ten verses on God) in Malayalam
Jati Mimamsa (A critique of Caste) First verse in Sanskrit remaining in Malayalam
Anukampa Desakam (Ten verses on Mercy) in Malayalam
Jiva Karunya Panchakam (Five verses on Kindness to life) in Malayalam1909
Janani Nava Ratna Manjari (A cluster of nine verses on Mother) in Malayalam 1897
Atmopadesa Satakam (One hundred verses on Self Instruction) in Malayalam1888-1897
Chinta Jadangal (Ten verses on Thought and Intertia) in Malayalam
Kundalini Pattu (Seventeen verses with a refrain of the Kundalini snake) in Malayalam
Pinda Nandi (Nine verses on Prenatal gratitude) in Malayalam
Sadasiva Darsanam (Vision of theEternal Siva) in Malayalam
Devi Stavam (Nine verses on the Goddess) in two parts one in Sanskrit another in Malayalam
Subrahmanya Stotram (Fifteen verses on Subrahmanya) in Malayalam
Indriya Vairagyam (Fifteen verses on Detachment) in Malayalam
Saravana Bhava Stuti (Ten verses on Subrahmanya) in Malayalam
Shanmukha Stavam (Nineteen verses on the Six Faced god Subrahmanya) in Malayalam
Kali Natakam (A long poem on the Dance of Kali) in Malayalam
Bahuleya Ashtakam (Eight verses on Bahuleya ) in Malayalam
Chitambara Ashtakam (Eight verses on the Mental sky, Siva) in Malayalam
Siva Prasada Panchakam (Five verses on the Grace of Siva) in Malayalam
Ottapadyangal (A sequence of fifteen verses) in Malayalam
Arivu (Fifteen verses on Knowledge) in Malayalam
Brahma Vidya Panchakam (Five verses on the Science of the Absolute) in Sanskrit
Isa Vashya upanishad (Translation of the Isa-vasya) in Malayalam
Advaita Deepika (The bright lamp of non-dual wisdom) in Malayalam.
Swanubhava Giti (Song of self-realization) in Malayalam
Ardha Nari-Iswara Stotram (Five verses on the androgynous Siva) in Malayalam
Tiru Kural (Translation of Tiru Kural) in Malayalam
Ozhivil Odukkam (Translation from Tamil) in Malayalam1887
Siva Ashtakam (Eight verses on Shiva) in Malayalam
Thevarappathinkangal (Five hymn sequences about God) in Tamil
Subrahmanya Ashtakam (Eight verses to Subrahmanya) in Malayalam.
Saravana Bhava Stotram (Hymn to the lake born god Subrahmanya) in Malayalam1884
Vinayaka Ashtakam (Hymns in Praise of Vinayaka, the Elephant God) in Sanskrit
Guha Ashtakam (Eight verses on Guha or Subrahmanyan) in Sanskrit
Sree Vasudeva Ashtakam (Eight verses on Shree Vasudeva) in Sanskrit
Bhadralaki Ashtakam (Eight verses on Bhadrakali) in Sanskrit
Navamanjari (A cluster of nine verses) in two series, one in Malayalam and another in Sanskrit
Vairagya Desakam (Ten verses on Detachment) in Malayalam1881
Chijjda Chintanam (Reflections of the mind and Inertia) in Malayalam
Daiva Chintanam (Reflections of the divine) in Malayalam

Mile Stones in the life of Sree Narayana Guru

2009-07-24T13:10:00.000+05:30

1854
Birth - Vayalvaram House, Chempazhanthi, Trivandrum. Parents named him Narayanan but called him Nanu
1860-71
Basic Education started under Chempazhanthi Pillai. Till age 17, education and Farming
1872-77
Stayed in Trivandrum and learned Tamil language and literature
1877-79
Went to Karunagapally for higher education; stayed at Varanappally . Kummampalli Raman Pillai Asan was the teacher
1879
Came back to Chempazhanthi
1881
Started a school at Anchuthengu; Nanu became Nanu Asan
1882
Marriage to Kaliamma
1882-84
Started to wander around - visited Maruthuvamala and Aruvippuram
1884
Death of Father - Madanasan
1884-87
Left the home. Chattambi Swami introduced Nanu Asan to Thaikkattu Ayyavu Swami and learned Yoga from him. Spent time in Meditation and travel
1888
Installed Sivalinga at Aruvippuram
1891
Kumaranasan meets Guru
1893
Conditioning of Aruvippuram Temple affairs
1895
Guru's journey to Bangalore accompanied by Kumaranasan
1898
Started Aruvippuram Temple meeting: known as Vavoottu Sangham
1903
Wrote 'Atmopadesa Satakam'. The establishment of Sree Narayana Dharma Paripalana Yogam
1904
Guru exempted from appearing in the court. The first anniversary of SNDP Yogam, Guru presided the meeting. Presided the meeting at Paravur (Kollam) against bad customs in society
1905
Started a evening school, at Vettoor near Varkala, for Parayas
1907
C. Krishnan and Kallingal Rarichan Mooppan and C. Krishnan invited Guru to Malabar and Guru went to Malabar
1908
Installation of Sree Jagannatha Temple Idol at Thalaserry
1909
Traveled to Mangalore. Founded Kudroli Gokarnatheshwara Temple at the request of Billava community
1910
Founded Sreekanteswara Temple, Kozhikode
1911
Founded Sree Sundareswara Temple at Kannur. Stoppage of 'Kettu Kalyanam' (an unnecessary marriage ceremony) at Karimkulam
1912
Installation of Godes Sharada at Sivagiri
1914
Reception at Keralyeeya Nair Meeting, Kottayam
1915
Establishment of the Adwaita Ashramam at Aluva
1916
Started school at Adwaita Ashramam. Went to Thiruvannamalai and visited Ramana Maharshi. Wrote 'Mananamala' and 'Municharya Panchakam'. Celebrated 60th birthday. Went to Madras accepting Justice Sadasiva Iyer's and Justice Krishnan's invitation
1917
Stayed at Adwaita Ashramam
1918
Journey to Ceylon. Stayed 12 days there and visited many places
1820
Installation of the 'lighted lamp' in the Karamukku Temple
1921
Installed a slab at Murukkumpuzha Temple with the words: "Sathyam (Truth), Dharmam (Ethics), Daya (Compassion), Sneham (Love)"
1922
Rabindranath Tagore came to Varkala and visited Guru. Mahakavi Kumaranasan died on January 16
1924
The All Religious Confrence at Aluva. The Vaikom Sathyagraham; Guru visited Vaikom
1925
Mahatma Ghandhi visited Guru at Varkala. Guru appointed Swami Bodhananda as his successor. Diwan Watts came to Sivagiri and visited Guru
1926
Second journey to Ceylon
1927
Installation of a 'Mirror' as the idol at Kadavamkodam Temple
1928
The Dharma Sangham rgistered
1928
Illness started when Guru was at Vaikom Velloor Madam. The Samadhi at 3pm, on September 20

Useful Resources about Sree Narayana Gurudevan

2009-07-24T13:07:00.000+05:30

Web Resources
www.sivagiri.org
www.narayanaguru.org
www.sreenaryanagurudevan.org
www.geocities.com/guruforum
www.geocities.com/islandgurukula
www.sreenarayanaguru.com

Print Resources
Selected Book Reviews

East - West University and Narayana Gurukula Publications

www.geocities.com/islandgurukula

By Nataraja Guru 1895-1973
An integrated Science of the Absolute
TheAuobiography of an absolutist
The Bhagavatgita Translation and Commentary
Isavasya updanisad - (Commentary)
The Life and Teachings of Narayana Guru
Wisdom: The Absolutees Adorable
Soundarya Lahari of Sankara
The search for a Norm in Western Thought
Vendanta Revalued and Restated
The Philosophy of a Guru
Towards a One World Economics
World Education Manifesto
Memorandum on World Government
Dialetical Methodology
Anthology of the Poems of the Narayana Guru
Man - Woman - Dialetics

MALAYALAM
Nataraja Guruvinte AtmakathaTranslation-Swami MangalanandaTranslation-Swami Muni Narayana Prasad
Anukambadasakam CommentaryTranslation- Swami Muni Narayana Prasad
Pindanandi CommentaryTranslation- Swami Muni Narayana Prasad
Prapanchasudhi Dasakam, Anubhuthi Dasakam Commentary
Vidyabhyasam Oru Margarekha StudyTranslation-Swami Muni Narayana Prasad
By Guru Nitya Chaithanya Yati 1924-1999
Beyond Cause and Effect
Love and Blessings Auto Biography
The Psychlogy of Darsana Mala
An Intelligen Man's Guide to Hindu Religion
The Brhadaranyaka Upanisad Volumes I, II, III
Psychology : An Estern Perspective
The Saundaryalahari of Sankaracharya
The Bhagavad Gita
Neither This Nor That But AUM
Love and Devotion
The Haunting Eco Substring
Experiencing the Isavasya Upanisad
A Bouquet of Verses in Praise of the Supreme Mother
Sree Narayana Guru
Daivadasakam (A Prayer for Humanity)
Marxism and Humanist Nonarchy
God - Reality or Illusion ?
Arivu - Epistomology of Gnosis
Pranayama
Psychology: An Eastern Perspective
Vinayakastakam
The Psychodynamics of Pranava
Gita - A Managerial Science
An Intelligent Man's Guide to the Hindu Religion

MALAYALAM
Apoorva Vaidyanmar
Aatmopadesa Shatakam (Nooru Dhyanangal)
Ithirikkaryam
Imbam Dambathyathil
Irupathiyonnam Noottandilekku
Irangippokku
Ullil Kinnaram Parayunnavar
Ente Christmas Vicharam
Geethanjali
Janani Navaratnamanjari
Jathi Matham Daivam
Thathwamasi -Thathwavum Anushtanavum
Darshanika Veekshanathil Arogyashastram
Nijananthavilasam Sri Chattampi Swamikal Commentary
Nitya Chaithanya Geethangal
Nee Sathyam Jnanam Anandam
Nervazhi
Pranavathinte Manthrachaithanyam
Brihadaranyakopanishad Commentary
Bhakthi
Bhagavat Gita Swadhyayam
Manass Enna Prathibhasam
Marakkanavathavar
Mauna Mandahasam
Yaticharitham
Vinayakashtakam
Vedanta Parichayam
Roomi paranja Kathakal
Viswasathinte Viswasyatha
Naam Avasyam Arinjirikendathu
Guruvum Sishyanum
Narayana Guruvinte Atmadarsanam Prayogika Jeevithathil
Lavanyanubhavavum Saudaryanubhuthiyum
Parishudha Khuranu Hridayanjali
Praivarthanonmukha Vidyabhyasam
Yogam Enna Sahajavastha
Daivam Sathyamo Mithyayo
Premavum Bhakthiyum
Thumbappoo Muthal Sooryan Vare
Kudumbha Shanthi Oru Manashastra Sadhana
Simon the Bua Avarude Katha Parayunnu
Samyak Darshanam
Soundaryam Anubhavam Anubhuthi
Oru Vimochana Samuhya Shasthram
Guruvinte Mathrika
Manushya Puthranaya Yesu
Daivadashakam
Maxim Gorkhiyum Russian Sahityavum Oru Padanam
Pakshakkatha Rogikku Veettil Shushrusha
Nanmayilekkoru Vazhi
Sankeerthanangal
Kumaranasan
Seetha Noottandukaliloode
Yathra
Manashasthravum Manashasthrajnanmarum
Bharatiya Manashastram
Yathicharya
Moolyangalude Kuzhamarichil
Manashastram Jeevithathil
Jeevithathile Vasantharamam
Bharathiya Manashasthrathinu Oru Aamukham
Ente Hridayathile Gandhi
Avashyam Anuvarthikkenda Vidyabhyasam
Swapnam
Nerudayude Ormakkurippukal
Prashnotharangal
Athmopadesha Shatakathile Darshanathanima
Praanayamam
Snehasamvadam
Urjathandavam
Amrithanubhavam

TAMIL
Isavasyopanishad
By Muni Narayana Prasad
Kenopanishad Commentary
The Taittiriya Updanishad Commentary
Vedanta Sutras of NG
Functional Democracy - A Failure in India
Mundaka Updanisad Commentary
Katha Upanisad Commentary
Prashna Updnisad Commentary
Aitareya upa Commentary
Atmopadesha Satak Hindi
Children's Narayan Guru
Basic Lessons on India's Wisdom
Karma and Incarnation

MALAYALAM
Arivu Commentary
Arivinte Aadya Padangal
Athmopadesha Shatakam Simple Commentary
Kadal Ranchi Translation
Karmavum Punarjanmavum
Kali Nadakam
Kunjunni Rajan Translation
Kuttikalude Narayanaguru
Kenopanishad
Kolatheereshasthavam Commentary
Gurukula Dhyanamanjusha
Guhashtakam
Greek Chinthakar
Chidambarashtakam
Janani Navaratna Manjari
Devisthavam
Nyayadarshanam
Prarthana Enthu Enthinu Engine
Bahuleyashtakam
Brahma vidya panchakam
Mannanthala Devisthapam
Mandakopanishad Commentary
Vedanthasuthram
Sivaprsada panchakam
Siva Sathakam
Shanmukha Sthothram
Subhashithangal
Hindu Mathathinte Shasthra Veekshanam
Homa Manthram
Jeevitha Paryadanam Geethayiloode
Guru Arul
Vishnuashtakam
Shanmukha Dashkam
Bhadrakaliyashtakam
Subramanya Keerthanam
Vishnusthrothangal
Chandogyopanishad
Prapanja Srishti
Adwaida Deepika

By Others
Gestures in Silence Deborah Buchanan
Of Love and Colors Gopidas
Narayana Guru's Relevancy of Today N.C. Kumaran
Mirror by the Road Peter Oppenheimer
The Philosophy of Sree Narayana Guru Dr. S. Omana
Dhyana Manjusa: A Bouquet of Meditations Trans. Vinaya Chaitanya
Edda's Diaries Edda Walker
What Naryana Guru Is Not Nancy Yeilding

MALAYALAM
Amma Sree Sharada Devi Jnanamayi Indiradevi
Kavi Bharatiya Sahithya Shasthrathil Prof. Prayar Prabhakaran
Darshanamala Prof. M.H. Shasthri (Translation from Sanskrit)
Bhakti- Yathiyude Nirvachanam Shoukathu
Bhajagovindam P. Narayan Nambyar
Ramana Maharshi P K Raghavan Pillai
Sree Narayana Guru Kavyadhwavil RL Praseeda
Sookthimukthavali Panthalam Raghavappanikkar
Sree Narayana Guru Jeevithavum Porulum Dr. S. Omana
Guruvum Vachanavum Swami Chidambara Theertha
Guru Savidhathil Prof. J Malamani
Ekanthika Bhakthi Krishnamayi Radhadevi
Daivam Pranayam Sangeetham Gopidas
Snehadeepam Prof. Kedakulam Karunakaran
Chaithanya Geethangal Swami Thyageeshwaran
Gurudevakrithikal

The above Books are available from
Narayana Gurukula,Srinivasapuram P.O.Varkala, Kerala695145, India
Naryana Gurukula,Fernhill P.O.,Nilgiris, Tamilnadu, 643004, India
Island Gurukula Aranya,8311 Quail Hill Road, Bainbridge Island, Washington 98110 USA

Teachings of Guru

2009-07-24T13:00:00.000+05:30

Whichever the religion,It sufficesIf it makes a better man.
One in kind, one in faith,One in God is man Of one same womb, one there is at all.
All are of one Self-fraternitySuch being the dictum to avow,In such a light how can we take lifeAnd devoid of least pity go on to eat
Ask not, Say not Think not caste
Acts that one performs For one's own sakeShould also aim for the goodOf other men.
Love of others is my happiness,Love that is mine is happiness for others.And so, truly, deeds that benefit a man Must be a cause for other's happiness too.
Grace, Love, Mercy -all the three -Stand for one same reality- Life's StarHe who loves is who really lives.
Whatever may be the difference in men's creed, dress, language etc. because they allbelong to the same kind of creation,there is no harm at all in their dining together or having marital relation withone another.
Liquor is poison Make it notSell it notDrink it not.
Devoid of dividing wallsOf caste or race Or hatred of rival faithWe all live hereIn Brotherhood

About Sree Narayana Guru

2009-07-24T12:49:00.000+05:30

Sree Narayana Guru was born in the year 1854 AD at Chempazhanthy, in the suburb of the city of Trivandrum, the present capital of Kerala State, India. In those days Trivandrum was the capital of a princely state called Travancore. Before Travancore came under the hegemony of the Maharaja Marthanda Varma there were eight feudal chiefs who were politically powerful and opposed to the ruling prince. One such chief was of Chempazhanthy. Narayana Guru's father was Madan Asan and his mother was Kutti Amma. He was the only son of his parents in the family of Vayalvaram, of which a small cottage is still remaining next to a Bhagavati Temple called Manakkal. Even though Madan Asan was not rich, he was of moderate means. His title, Asan, shows that he was looked upon with respect by his villagers. It is not known if he was a teacher. It is likely that Nanu, as Narayana Guru was called by his parents, learnt Tamil, Malayalam, and Sanskrit from his father.
In the days of Narayana Guru the most vital information everyone wanted to know of another person was his caste. This may look ridiculous to the present generation, but no one thought so in those days. Everybody wanted to know caste and everyone revealed his caste also as a matter of course.

Education
Nanu's first teacher was his own father, Madan Asan. He had formal schooling in the village school of Chempazhanthy Pillai. Apart from Malayalam and Tamil he learned by heart, as was the practice in those days, Sidharupa, Balaprabodhana and Amrakosa. He was blessed with a penetrating understanding and a sharp memory from very early childhood. Although there were a few schools in Travancore and Cochin in those days, Nanu's circumstances were such that he had to satisfy himself with what he received from his father, his uncle Krishnan Vaidyar and the village schoolmaster.

Becoming a Guru

From 1884 to 1904 Narayana Guru's headquarters was mostly at Aruvipuram. The S. N. D. P. Yogam, founded with the blessings of the Guru, became a powerful mouthpiece of all the socially and economically oppressed people of Travancore. The call for justice and equality made by the Yogam also began to be echoed in other parts of Kerala and Madras State (now Tamilnadu). Narayana Guru was a parivrajaka and he never stayed in one place for more than a fortnight. Even in those days when there were no roads, he walked on foot to almost every village in Kerala and the then Madras State. This enabled thousands of people to relate to him personally. His ideals and mode of life influenced them. From all the accounts, he roamed about in South India, healing people of their physical and mental maladies and inspiring everyone to live a clean life of love and co-operation. Since those days these accounts have become legendary and therefore it is hard to separate fact from fiction. However, his life had a close resemblance to that of Jesus Christ who wandered in Judea, Jordan, Galilee and Syria healing people and giving sermons. In 1901 the State Census Manual of Travancore recorded Sree Narayana as a Guru and an erudite Sanskrit Scholar. A sharp drop in the statistics of the commission of crime was also alluded to as a result of the correcting and moralizing influence of Narayana Guru on the society.
Affinity with the Tamil culture
Narayana Guru knew Tamil even in his boyhood days. Before going to Marutvamalai and even after settling down in Aruvipuram, he was in close contact with several Tamil scholars and the well known ashrams and adheenams in Tamilnadu In the ashrams of the Saivites in Karaikudy, Madurai, Kumbhakonam and Tiruchendur the Guru was always received with great honor. The Sannyasins of the Kovilur mutt in Karaikudy even now remember him as a Guru of their spiritual hierarchy. Narayana Guru was very thorough with , Sivapuranam and all the works of Pattanathu Pillayar, Manicka Vachakar, Appar, Sundaramurti, and Tirujnana Sambantar. He even translated part of Tiruvalluvar's TiruKural, Ramalinga Swamikal, who became very famous in Tamilnadu as an advocate of integral vision (samarasam) and social equality (samerase suddha sammirga nilai), was like an elder brother to Narayana Guru. Taimanavar's hymns such as Sukhavari must have influenced Narayana Guru's composition of hymns and psams. The Guru was, however, critical of Taimanavar's sentimentalism. Narayana Guru was not in the habit of writing compositions in his own hand. He always sung them for his devotees and only very few of such compositions were recorded by people. Among these are three Tamil works, which have been recovered from the fast disappearing records of those days. One Such work entitled Tevaram has been recently published by Dr. T. Bhaskaran of the Malayalam Department of the Kerala University. To understand · the Malayalam compositions of Narayana Guru, one should have a fairly good familiarity with the myths and legends popularly sung in Tamilnadu and also should know some of the basic terms used by the followers of Saiva Siddhanta and Sivadvaita.
Sanskrit Background
We have already mentioned that the Guru had a very systematic and very good training in Sanskrit grammar, rhetoric, poetry and Vedanta philosophy. His understanding of other Darsanas was also precise and profound, Unlike the traditional uncritical acceptance by students of the commentaries and notes given by previous Acharyas like Sankara, he was critical. Even though, by and far, he was an Advaitin and a good defender of Sankara, he was very sympathetic in giving his attention to the arguments of Ramanuja and Madhva directed against Sankara. We will have occasion to discuss this in a later chapter where we have to compare Narayana Guru's stand with Sankara, Ramanuja and Madhva.
The Guru mostly relied on his own experiences, which were in perfect res3nance with the original teachings of the Upanishads. Outside the Prasthanatraya the only other books he had accepted were Yoga.Vasistha Ramayana of Valmiki and the Yogasutras of Patanjali. He had, however, his own reservation in accepting all that is given in these works, as the last word on yoga.
Guru and Mahatma Gandhi
It is an irony of history that the man who dedicated his entire life for the cause of abolition of caste is today pinned down to the name of a particular caste group of Kerala as their benefactor; while Mahatma Gandhi, who ardently believed in the four varnas and the merit of occupational distribution implied in the caste system, is now venerated as the foremost champion against casteism and untouchability.
Some followers of Narayana Guru, headed by T. K. Madhavan wanted to include in the policy and program of the Indian National Congress, the abolition of taboos and the shown to people nick-named as the untouchables. Mahatma Gandhi was not convinced of Narayana Guru's doctrine of "One Caste, One Religion, and One God." However, Mahatma Gandhi found it was of great political advantage to include the program of abolishing untouchability in the general schedule of the Indian National Congress. Mahatma Gandhi called himself a Vaishnavite and he wanted to see India as a people of Vishnu (Vaishnava Janata). In spite of his love for all and his universal outlook, he hated Hindus embracing Christianity or Islam.
After the inclusion of the abolition of untouchability in the national program of the Congress, T. K. Madhavan and others did not want to wait for the fate of the program to come on its own. They decided to get involved in direct action. Mahatma Gandhi gave his approval too. The venue of the action was Vaikam, and it became famous as the VaikamSatyagraha. Narayana Guru placed his land at the disposal of the Satyagrahis to make their camp. Other leaders of Kerala who took an active part in the Satyagraha were Manhath Padmanabhan and Changanasseri Parameswaran Pillai. Even though Narayana Guru gave his full consent and blessings to this agitation, he had his own views of Satyagraha. Afterwards, when Mahatma Gandhi met Narayana Guru at Varkala, the sage of Sabarmati and the Guru of Varkala had an interesting discussion which was of great significance in helping us to know the outlooks of these two great men. When Mahatma Gandhi arrived in Cochin, some Hindu enthusiasts wanted Gandhi to impress upon Narayana Guru the need to stop low caste Hindus from getting converted to Christianity. Mahatma Gandhi presented the subject in a tactful manner to Narayana Guru. He said The caste-Hindus and the low caste-Hindus are both the sons of Hinduism. The caste-Hindu is the elder brother who shoulders responsibility, and he therefore exercises certain privileges. The low caste-Hindu is his younger brother who is to be cared for. If the elder brother turns out to be somewhat rough and aggressive that should not make the younger brother a runaway from his mother Hinduism.
Narayana Guru could not agree with the logic of Mahatma Gandhi's suggestion. The Guru said If a Hindu has no belief in his religion and has belief in another religion, it is good that he embraces the religion in which he believes. Such a conversion will help Hinduism in getting rid of a non-believer, and the religion to which the man gets converted will have the benefit of adding one more believer to it. Moreover the man will be benefited with love and sympathy which he will get from his fellow-believers. There is nothing wrong in such conversions. On hearing this Mahatma Gandhi approached the subject from another angle. He said: 'The convert is embracing Christianity not for the spiritual worth of that religion but for the social and economic benefits he gets from that religion. Narayana Guru agreed to that and he wanted Mahatma Gandhi to understand it as a socio-economic problem, which could be met only by taking adequate measures that, could give social and economic justice to the aggrieved members of the society. This point went home to Mahatma Gandhi and it was even responsible for making a big change in Gandhi's attitude .towards the entire problem of caste-conflict in India. It was significant that Mahatma Gandhi afterwards changed the name of his paper Navajovan to Harijan and even called himself a Harijan.
Guru and Rabindranath Tagore
Nationalism is as much a blinding force as tribalism or parochialism. Many of the national leaders of India had saintly qualities and were deeply erudite in their scholarship. But their horizon of interest was confined to the tradition of India or at best to the problems of India. Rabindranath Tagore was an exception to this. He loved India more as a state of mind than a geographical area of the globe. He kept both his heart and mind open to all traditions and exposed himself to the influence of all religions and races. He lived and thought and envisaged the future of man as a true citizen of the world. His language was more of a poet than of a logician. His mystical insight was deep and profound. In short, in his thoughts, sympathies and visions, he was very close to Narayana Guru, if not identical with the Guru at least in some respects.
When Tagore's Gitanjali was selected for the Nobel Prize, he became the greatest pride of India. Narayana Guru wanted to know more of Tagore. His own disciple, Thampi (afterwards Nataraja Guru), was an ardent admirer of Tagore, and so he brought all the available works of Tagore, and told the Guru the substance of what he read. Narayana Guru appreciated Tagore's visions even in Gitanja!i, but he was not in favor of his own disciple imitating the style and diction of Gitanjali. The Guru knew that his century was meant to be an age of analysis and reason. So he advised his disciple Nataraja Guru to be clear and precise in his presentation and Substantiate his statements with evidence. Except in the matter of presenting thoughts as riddles, in all respects Narayana Guru considered Tagore as a good model for Thampi.
When Tagore visited South India, he was officially invited to be a guest of honor in the Sivagiri Mutt. Nataraja Guru was specially deputed by Narayana Guru to attend on Tagore. The following is an eyewitness account of the visit given by Nataraja Guru and referred to in his book The Word of the Guru. Once came the poet Rabindranath Tagore, on one of his Southern tours, to visit the Guru. In honor of the great poet of Bengal the people in the vicinity of the hermitage arranged a kingly reception. Elephants were requisitioned. He was to be brought in procession as far as the foot of the hill of the ashram. Musical accompaniments were arranged. The Guru stood in the verandah of his rest-house and himself ordered the best carpets that the hermitage possessed, to be brought out to adorn the foot of the seat of the honored guest. The people thronged with the guest, anxious to hear the conversation between the Guru and the seer of Santiniketan. Each of the crowd thought himself the chosen follower of the Guru, and, as space was limited, it took some time to establish silence for the conversation. The two veteran leaders greeted with joined palms, and sat down facing one another. The seer of Bengal broke the deep silence that marked their meeting, and complimented the Guru, on the 'great work' he was doing for the people. The Guru's reply was not delayed. 'Neither have we done anything in the past nor is it possible to do anything in the future. Powerlessness fills us with sorrow.' His words sounded an enigma to some. Others thought he was just joking. Still others examined the logic of the statement. A characteristic silence followed the remark. The crowd looked at one another for a meaning, but it was the Guru's face itself that gave the silent commentary to the words. Deep silence and earnestness sat on his features. Smiles of curiosity and the rival expectations of the people were drowned into the neutral depths of silence by the suggestion that was expressed on the features of the Guru. All was silent for a minute or two. The climax of the interview was reached in silence where all met in equality. Usual conversation followed and the poet and the crowd retired.