<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929</id><updated>2026-11-01T07:56:55.574-03:00</updated><category term="Guen Yokoyama"/><category term="música"/><category term="jazz"/><category term="Pop/rock"/><category term="Cantoras"/><category term="MPB"/><category term="Música erudita"/><category term="ECM"/><category term="Cinema"/><category term="Literatura"/><category term="cantores"/><category term="Miles Davis"/><category term="Piano"/><category term="Música Instrumental"/><category term="Rhythm’n’blues"/><category term="Stacey Kent"/><category term="Keith Jarrett"/><category term="Soul music"/><category term="Diana Krall"/><category term="Downbeat"/><category term="MiB"/><category term="guitarra"/><category term="Billie Holiday"/><category term="Caetano Veloso"/><category term="Charlie Haden"/><category term="Crônica"/><category term="Carlos Conde"/><category term="Chick Corea"/><category term="Indie Rock"/><category term="Jim Tomlinson"/><category term="John Coltrane"/><category term="Relatos curtos"/><category term="Saxofone"/><category term="Tom Jobim"/><category term="Alternative"/><category term="Bossa Nova"/><category term="Gregory Porter"/><category term="Johann Sebastian Bach"/><category term="Nina Simone"/><category term="World Music"/><category term="rock"/><category term="Country-folk"/><category term="Folk music"/><category term="Folk-rock"/><category term="Jazz fusion"/><category term="Joni Mitchell"/><category term="Leonard Cohen"/><category term="Melody Gardot"/><category term="Pop"/><category term="Rock Progressivo"/><category term="Stefano Bollani"/><category term="Tony Bennett"/><category term="David Bowie"/><category term="Jack DeJohnette"/><category term="Jeff Buckley"/><category term="Música Latina"/><category term="Norah Jones"/><category term="Paul McCartney"/><category term="Violão"/><category term="Bebo Valdés"/><category term="Dinah Washington"/><category term="José James"/><category term="Larry Klein"/><category term="Lizz Wright"/><category term="Música brasileira"/><category term="Nat King Cole"/><category term="Pat Metheny"/><category term="Rhythm’ and Blues"/><category term="Anat Cohen"/><category term="Antony and The Johnsons"/><category term="Bill Frisell"/><category term="Cat Power"/><category term="Charles Lloyd"/><category term="Frank Sinatra"/><category term="Gal Costa"/><category term="Gary Burton"/><category term="Jaco Pastorius"/><category term="Jeff Beck"/><category term="Oregon"/><category term="Paul Motian"/><category term="Ralph Towner"/><category term="Robert Fripp"/><category term="Soul"/><category term="Wayne Shorter"/><category term="Weather Report"/><category term="34ª Mostra de Cinema de São Paulo"/><category term="Anita O’Day"/><category term="Antônio Carlos Jobim"/><category term="Bill Evans"/><category term="Blues"/><category term="Bob Dylan"/><category term="Bolero"/><category term="Branford Marsalis"/><category term="Charlie Parker"/><category term="Clint Eastwood"/><category term="Collin Walcott"/><category term="David Murray"/><category term="Duke Ellington"/><category term="Egberto Gismonti"/><category term="Eliane Elias"/><category term="Ella Fitzgerald"/><category term="Eric Clapton"/><category term="Esperanza Spalding"/><category term="George Shearing"/><category term="Jan Garbarek"/><category term="Jane Monheit"/><category term="John McLaughlin"/><category term="Led Zeppelin"/><category term="Madeleine Peyroux"/><category term="Manfred Eicher"/><category term="Música portuguesa"/><category term="Naná Vasconcelos"/><category term="Playlist"/><category term="Richard Galliano"/><category term="Roberto Menescal"/><category term="The Rolling Stones"/><category term="Vijay Iyer"/><category term="Zeca Leal"/><category term="Alberico Cilento"/><category term="András Schiff"/><category term="André Mehmari"/><category term="Astor Piazzolla"/><category term="Ben Monder"/><category term="Bill Charlap"/><category term="Blue Note Records"/><category term="Brad Mehldau"/><category term="Cécile McLorin Salvant"/><category term="Dexter Gordon"/><category term="Doris Day"/><category term="Dorival Caymmi"/><category term="Enrico Rava"/><category term="Franz Schubert"/><category term="Gil Scott-Heron"/><category term="Hamilton de Holanda"/><category term="Hank Jones"/><category term="Jamie Saft"/><category term="Jim Hall"/><category term="John Zorn"/><category term="Julio Cortázar"/><category term="King Crimson"/><category term="Kurt Elling"/><category term="Larry Coryell"/><category term="Lianne La Havas"/><category term="Marcos Valle"/><category term="Maurice Ravel"/><category term="Mel Tormé"/><category term="Milton Nascimento"/><category term="Música instrumental brasileira"/><category term="Nana Caymmi"/><category term="Radiohead"/><category term="Ruy Castro"/><category term="Sarah Vaughan"/><category term="Shirley Horn"/><category term="Stan Getz"/><category term="Standards"/><category term="Terje Rypdal"/><category term="The Beatles"/><category term="Tierney Sutton"/><category term="Toninho Horta"/><category term="Wong Kar-Wai"/><category term="Zsófia Boros"/><category term="folk"/><category term="ACT Music"/><category term="Aaron Parks"/><category term="Adele"/><category term="Andrea Motis"/><category term="Antonio Vivaldi"/><category term="Armênio Guedes"/><category term="Art Blakey"/><category term="Augusto de Campos"/><category term="Betty Carter"/><category term="Britpop"/><category term="Carlos Barbosa-Lima"/><category term="Carmen McRae"/><category term="Carol Sloane"/><category term="Carol Welsman"/><category term="Charles Mingus"/><category term="Chris Connor"/><category term="Chucho Valdés"/><category term="Claude Debussy"/><category term="Clifford Brown"/><category term="Country"/><category term="Country folk"/><category term="Daniel Barenboim"/><category term="Dança"/><category term="Dave Holland"/><category term="David Sylvian"/><category term="Diego Figueiredo"/><category term="Diogo Carvalho"/><category term="Documentário"/><category term="Edu Lobo"/><category term="Elis Regina"/><category term="Elisabeth Schwarzkopf"/><category term="Elvis Costello"/><category term="Geoff Keezer"/><category term="George Harrison"/><category term="Glenn Gould"/><category term="Gospel"/><category term="Hugh Laurie"/><category term="Ivan Lins"/><category term="Japan"/><category term="Jason Moran"/><category term="Jazzmeia Horn"/><category term="Jimi Hendrix"/><category term="Jimmy Scott"/><category term="Joe Farrell"/><category term="Joe Zawinul"/><category term="John Abercrombie"/><category term="John Surman"/><category term="Johnny Hartman"/><category term="João Donato"/><category term="João Gilberto"/><category term="Julia Hülsmann"/><category term="Karrin Allyson"/><category term="Kenny Barron"/><category term="Kenny Wheeler"/><category term="Lee Konitz"/><category term="Lou Reed"/><category term="Louis Armstrong"/><category term="Luciana Souza"/><category term="Miroslav Vitous"/><category term="Modern Jazz Quartet"/><category term="Música cubana"/><category term="Otis Redding"/><category term="Paul Simon"/><category term="Peter Gabriel"/><category term="Poesia"/><category term="Quincy Jones"/><category term="Rachel Z"/><category term="Ravi Shankar"/><category term="Richard Strauss"/><category term="Robert Plant"/><category term="Roberta Gambarini"/><category term="Rock’n’roll"/><category term="Rudresh Mahanthappa"/><category term="Sam Cooke"/><category term="Samba Jazz"/><category term="Sax tenor"/><category term="Sharon Jones and The Dap-Kings"/><category term="Solveig Slettahjell"/><category term="Sophie Milman"/><category term="Stanley Clarke"/><category term="Sting"/><category term="Susannah McCorkle"/><category term="Tango"/><category term="The Bad Plus"/><category term="The White Stripes"/><category term="Thom Yorke"/><category term="Vibrafone"/><category term="Vinícius Cantuária"/><category term="Vinícius de Moraes"/><category term="Wynton Marsalis"/><category term="cole porter"/><category term="download"/><category term="jazz-rock"/><category term="kd lang"/><category term="música francesa"/><category term="4AD"/><category term="Abbas Kiarostami"/><category term="Abdullah Ibrahim"/><category term="Ahmad Jamal"/><category term="Airto Moreira"/><category term="Al DiMeola"/><category term="Al Green"/><category term="Alfred Brendel"/><category term="Allen Touissant"/><category term="Ambient music"/><category term="Amy Winehouse"/><category term="Ana Moura"/><category term="Andreas Scholl"/><category term="Andy Sheppard"/><category term="Anne Sofie von Otter"/><category term="Anoushka Shankar"/><category term="Aretha Franklin"/><category term="Arild Andersen"/><category term="Art Farmer"/><category term="Arthur Blythe"/><category term="Arturo Sandoval"/><category term="Ary Barroso"/><category term="Avishai Cohen"/><category term="Baden Powell"/><category term="Bauhaus"/><category term="Beatles"/><category term="Ben Watt"/><category term="Ben Webster"/><category term="Benny Golson"/><category term="Bertrand Blier"/><category term="Black Keys"/><category term="Blood Sweat &amp; Tears"/><category term="Blur"/><category term="Brigitte Bardot"/><category term="Bryan Ferry"/><category term="Cannonball Adderley"/><category term="Carla Bley"/><category term="Carlos Fernando"/><category term="Carly Simon"/><category term="Carnaval"/><category term="Cassandra Wilson"/><category term="Chet Baker"/><category term="Chris Potter"/><category term="Christian Jacob"/><category term="Codona"/><category term="Coleman Hawkins"/><category term="Consuelo Velásquez"/><category term="Cyrille Aimée"/><category term="CéU"/><category term="Danilo Caymmi"/><category term="David Byrne"/><category term="David Clayton-Thomas"/><category term="David Lynch"/><category term="Dayna Stephens"/><category term="Dee Dee Bridgewater"/><category term="Dilermando Reis"/><category term="Dimos Goudaroulis"/><category term="Don Cherry"/><category term="Dori Caymmi"/><category term="Duke Pearson"/><category term="Eberhard Weber"/><category term="Eddie Higgins"/><category term="Edmar Pereira"/><category term="Elizete Cardoso"/><category term="Ellis Marsalis"/><category term="Emanuel Ax"/><category term="Eric Alexander"/><category term="Eric Nepomuceno"/><category term="Erik Satie"/><category term="Eumir Deodato"/><category term="Everything But The Girl"/><category term="Eydie Gormé"/><category term="FAU-USP"/><category term="Fado"/><category term="Ferenc Snétberger"/><category term="Flora Purim"/><category term="George Adams"/><category term="Geri Allen"/><category term="Gilberto Gil"/><category term="Gonzalo Rubalcaba"/><category term="Graham Nash"/><category term="Gretchen Parlato"/><category term="Grover Washington Jr"/><category term="Gustav Mahler"/><category term="Helen Forrest"/><category term="Helen Merrill"/><category term="Herbie Hancock"/><category term="Horace Silver"/><category term="Iggy Pop"/><category term="Impulse!"/><category term="Interpol"/><category term="Ira Sullivan"/><category term="J.D. Salinger"/><category term="Jack Kerouac"/><category term="Jacky Terrasson"/><category term="Jakob Bro"/><category term="Jazz europeu"/><category term="Jazz progressivo"/><category term="Jimmy Garrison"/><category term="Jimmy Page"/><category term="Joe Beck"/><category term="Joe Lovano"/><category term="Joe Pass"/><category term="John Cale"/><category term="John Lennon"/><category term="John Taylor"/><category term="Johnny Marr"/><category term="Jon Balke"/><category term="Jorge Cravo (Cravinho)"/><category term="Joshua Redman"/><category term="Juan Gelman"/><category term="June Christy"/><category term="Katia Labèque"/><category term="Kazuo Ohno"/><category term="Kevin Spacey"/><category term="Kiri Te Kanawa"/><category term="Kit Downes"/><category term="Lady Gaga"/><category term="Lambert Hendricks and Ross"/><category term="Lennie Tristano"/><category term="Lennon e McCartney"/><category term="Lenny White"/><category term="Leny Andrade"/><category term="Lester Young"/><category term="Luiz Bonfá"/><category term="Luiz Paulo Baravelli"/><category term="Macy Gray"/><category term="Mahavishnu Orchestra"/><category term="Manhattan Transfer"/><category term="Marc Copland"/><category term="Maria Bethânia"/><category term="Maria Schneider"/><category term="Marianne Faithfull"/><category term="Marilyn Monroe"/><category term="Mark Murphy"/><category term="Marvin Gaye"/><category term="McCoy Tyner"/><category term="Mercedes Sosa"/><category term="Michael Kiwanuka"/><category term="Michelangelo Antonioni"/><category term="Mick Hucknall"/><category term="Mick Jagger"/><category term="Milt Jackson"/><category term="Monica Salmaso"/><category term="Natalie Cole"/><category term="Nelson Ayres"/><category term="Nick Cave"/><category term="Nick Drake"/><category term="Nico"/><category term="Norma Bengell"/><category term="Nouvelle Cuisine"/><category term="Odette Lara"/><category term="Ornette Coleman"/><category term="Oscar Castro-Neves"/><category term="Pablo Neruda"/><category term="Paco De Lucia"/><category term="Pascal Bruckner"/><category term="Paul Bley"/><category term="Paul Lewis"/><category term="Phil Woods"/><category term="Pixinguinha"/><category term="Prefab Sprout"/><category term="Quatuor Ebène"/><category term="R.E.M."/><category term="Ragtime"/><category term="Ray Charles"/><category term="Reggae"/><category term="Renato Sellani"/><category term="Renée Fleming"/><category term="Return to Forever"/><category term="Ringo Starr"/><category term="Rob Waring"/><category term="Robert Glasper"/><category term="Robert Wyatt"/><category term="Rod Stewart"/><category term="Rodrigo Amarante"/><category term="Romero Lubambo"/><category term="Rubén Gonzalez"/><category term="Ryuichi Sakamoto"/><category term="Seal"/><category term="Sean Foran"/><category term="Sergio Mendes"/><category term="Sharon Jones"/><category term="Simply Red"/><category term="Sinéad O’Connor"/><category term="Sonny Rollins"/><category term="Stanley Kubrick"/><category term="Steve Swallow"/><category term="Stevie Wonder"/><category term="Stuart McCallum"/><category term="Sviatoslav Richter"/><category term="Talking Heads"/><category term="Teddi King"/><category term="Teju Cole"/><category term="The Smiths"/><category term="The XX"/><category term="Theo Bleckmann"/><category term="Thomas Strønen"/><category term="Till Brönner"/><category term="Tim Buckley"/><category term="Tommy LiPuma"/><category term="Toots Thielemans"/><category term="Tracey Thorn"/><category term="Velvet Underground"/><category term="Violoncelo"/><category term="Vitor Araújo"/><category term="Wadada Leo Smith"/><category term="Wanda Sá"/><category term="Willie Nelson"/><category term="World Saxophone Quartet"/><category term="Zoot Sims"/><category term="eddie ahbez"/><category term="radio.string.quartet.vienna"/><category term="3 Cohens"/><category term="AC/DC"/><category term="AaRON"/><category term="Aaron Diehl"/><category term="Acordeão"/><category term="Across the Univers"/><category term="Adam Page"/><category term="Adrian Belew"/><category term="Aga Zaryan"/><category term="Agnaldo Rayol"/><category term="Agnes Jaoui"/><category term="Ahamd Jamal"/><category term="Air Doll"/><category term="Aki Takase"/><category term="Akua Dixon"/><category term="Alabama Shakes"/><category term="Alan Broadbent"/><category term="Albert Mangelsdorff"/><category term="Aleksandr Sokurov"/><category term="Alex Ross"/><category term="Alexandre Lora"/><category term="Alfie Boe"/><category term="Alfonsina Storni"/><category term="Alfred Deller"/><category term="Alfredo Rodriguez"/><category term="Alice Caymmi"/><category term="Alice Munro"/><category term="Alice Smith"/><category term="Allan Harris"/><category term="Allen Toussaint"/><category term="Amanda Brecker"/><category term="Amandine Beyer"/><category term="Amina Alaoui"/><category term="Amores Roubados"/><category term="Amália Rodrigues"/><category term="Anat Fort"/><category term="Anders Hellborn"/><category term="Andre Previn"/><category term="Andrei Konchalovsky"/><category term="Andrew Cyrille"/><category term="André Fernandes"/><category term="André Gorz"/><category term="Andy Warhol"/><category term="Anish Kapoor"/><category term="Anita O‘Day"/><category term="Anja Harteros"/><category term="Ann Burton"/><category term="Anne-Sophie Mutter"/><category term="Annette Peacock"/><category term="Annie Lennox"/><category term="Anouar Brahem"/><category term="Antonio Gonçalves Filho"/><category term="António Zambujo"/><category term="Antônio Carlos e Jocafi"/><category term="Aris Christofellis"/><category term="Arismar do Espírito Santo"/><category term="Arne Jansen"/><category term="Art Ensemble of Chicago"/><category term="Art Hirahara"/><category term="Art Kane"/><category term="Art Lande"/><category term="Art Rock"/><category term="Art Tatum"/><category term="Arthur Conley"/><category term="Arthur Koestler"/><category term="Arto Lindsay"/><category term="As Quatro Voltas"/><category term="Asaf Sirkis"/><category term="Atoms for Peace"/><category term="Ava Gardner"/><category term="Avi Avital"/><category term="BMW Jazz Festival"/><category term="Barbara Casini"/><category term="Barney Kessel"/><category term="Barney Wilen"/><category term="Bateria"/><category term="Beach House"/><category term="Bebop"/><category term="Becca Stevens"/><category term="Beethoven"/><category term="Bejun Mehta"/><category term="Ben Harper"/><category term="Benjamin Clementine"/><category term="Benjamin Taubkin"/><category term="Bernard Lavilliers"/><category term="Bernard Shaw"/><category term="Bernardo Sassetti"/><category term="Berry Gordy"/><category term="Bert Stern"/><category term="Bester Quartet"/><category term="Betha Hermano"/><category term="Beto Guedes"/><category term="Betty Blake"/><category term="Beverly Kenney"/><category term="Bianca Jagger"/><category term="Bill Carrothers"/><category term="Bill Evans Jazz"/><category term="Bill Withers"/><category term="Billy Childs"/><category term="Billy Wilder"/><category term="Black Francis"/><category term="Blondie"/><category term="Blossom Dearie"/><category term="Blubell"/><category term="Bob Dorough"/><category term="Bobby Gillespie"/><category term="Bobby Previte"/><category term="Bobby Scott"/><category term="Bobby Short"/><category term="Bobby Troup"/><category term="Bobby Womack"/><category term="Bobo Stenson"/><category term="Bono Vox"/><category term="Booker T."/><category term="Boris Vian"/><category term="Bran Eno"/><category term="Brendan Perry"/><category term="Brenno Rossi"/><category term="BrianEno"/><category term="Brit Pop"/><category term="Brittany Howard"/><category term="Bruna Prado"/><category term="Bruno Blois"/><category term="Bud Powell"/><category term="Buddy Bolden"/><category term="Buddy DeFranco"/><category term="CJ3"/><category term="CSN"/><category term="CSN&amp;Y"/><category term="Camané"/><category term="Cantoras. Música"/><category term="Carla Bruni"/><category term="Carlos Gardel"/><category term="Carlos Nuñez"/><category term="Carlos Santana"/><category term="Carmen Miranda"/><category term="Carminho"/><category term="Carole King"/><category term="Carsten Dahl"/><category term="Catherine Deneuve"/><category term="Catherine Russell"/><category term="Catrin Finch"/><category term="Cedar Walton"/><category term="Cee-Lo Green"/><category term="Cellar Live"/><category term="Cellar Music"/><category term="Charenée Wade"/><category term="Charles Bradley"/><category term="Charles Lloyd New Quartet"/><category term="Cheryl Studer"/><category term="Chi Yuarn Lee"/><category term="Chiquinha Gonzaga"/><category term="Choro"/><category term="Chris Anderson"/><category term="Chris Gillespie"/><category term="Chrissie Shrimpton"/><category term="Christian McBride"/><category term="Cibelle"/><category term="Cigarro"/><category term="Clarineta"/><category term="Clark Terry"/><category term="Claude Bolling"/><category term="Claude Williamson"/><category term="Claudio Abbado"/><category term="Claudio Arrau"/><category term="Coldplay"/><category term="Colin Vallon"/><category term="Colin Walcott"/><category term="Connie Francis"/><category term="Contrabaixo"/><category term="Cool jazz"/><category term="Cotidiano"/><category term="Cream"/><category term="Crimson Jazz Trio"/><category term="Cristina Braga"/><category term="Cristina Branco"/><category term="Crosby Stills Nash &amp; Young"/><category term="Cybill Shepherd"/><category term="Cécile McL"/><category term="Cítara"/><category term="Damon Albarn"/><category term="Dan McCarthy"/><category term="Dan Pierson"/><category term="Dan Tepfer"/><category term="Daniel Herskedal"/><category term="Daniel Hope"/><category term="Daniel LaTorre"/><category term="Daniel Piza"/><category term="Danilo Rea"/><category term="Daptone Records"/><category term="Darcy James Argue; Darcy James Argue’s Infernal Machines"/><category term="Das Lied von der Erde"/><category term="Dave Brubeck"/><category term="Dave Frishberg"/><category term="Dave Stewart"/><category term="David Benoit"/><category term="David Crosby"/><category term="David Daniels"/><category term="David Feldman"/><category term="David Friesen"/><category term="David Gilmour"/><category term="David Xirgu"/><category term="De Kalafe"/><category term="Dead Can Dance"/><category term="Delta Saxophone Quartet"/><category term="Denise Donatelli"/><category term="Derek Smith"/><category term="Desenho"/><category term="Dewey Redman"/><category term="Diana Panton"/><category term="Dick Clement"/><category term="Diego El Cigala"/><category term="Diego Luna"/><category term="Dizzy Gillespie"/><category term="Django Bates"/><category term="Django Reinhardt"/><category term="Djavan"/><category term="Dolar Brand"/><category term="Dollar Brand"/><category term="Dom Um Romão"/><category term="Don McLean"/><category term="Donna Lewis"/><category term="Dora Juárez Kiczkovsky"/><category term="Doris Dörrie"/><category term="Douglas Lora"/><category term="Dudley Moore"/><category term="Dudu Maia"/><category term="Duduka da Fonseca"/><category term="Duo Assad"/><category term="Duo piano/guitarra"/><category term="Duran Duran"/><category term="Durutti Column"/><category term="Dusty Springfield"/><category term="Dylan Howe"/><category term="Earl Coleman"/><category term="Eartha Kitt"/><category term="Easy Listening"/><category term="Easy Rider"/><category term="Ed Reed"/><category term="Eddie Kramer"/><category term="Eddie Vedder"/><category term="Edgar Discos"/><category term="Edvard Munch"/><category term="Edward Simon"/><category term="Eels"/><category term="Elegância"/><category term="Elina Duni"/><category term="Elisabeth Bishop"/><category term="Elisabeth Kontomanou"/><category term="Elvin Jones"/><category term="Emilie-Claire Barlow"/><category term="Emily Bear"/><category term="Emily Remler"/><category term="Emmanuel Pahud"/><category term="Emmanuelle Riva"/><category term="Eric Dolphy"/><category term="Ernesto Lecuona"/><category term="Escola Brasil:"/><category term="Esportes"/><category term="Esther Williams"/><category term="Estranha Compulsão"/><category term="Etta James"/><category term="Etta Jones"/><category term="Eurythmics"/><category term="Eva Cassidy"/><category term="Fabiano Araújo"/><category term="Fabiano do Nascimento"/><category term="Fabio Golfetti"/><category term="Factory"/><category term="Fazil Say"/><category term="Fazioli"/><category term="Federico Brito"/><category term="Federico Britos"/><category term="Ferreira Gullar"/><category term="Flavio Boltro"/><category term="Fleet Foxes"/><category term="Fleurine"/><category term="Francis Ford Coppola"/><category term="Franco Fagioli"/><category term="Frank Wess"/><category term="Fred Hersch"/><category term="Frederico Nasser"/><category term="Freitas Valle"/><category term="Frevo"/><category term="Fritz Lang"/><category term="Fréderic Chopin"/><category term="Gary Peacock"/><category term="Gayle Moran"/><category term="Gebhard Ullmann"/><category term="Genesis"/><category term="Geoffrey Oryema"/><category term="George Gachot"/><category term="George Wein"/><category term="Georges Arvanitas"/><category term="Gerry Mulligan"/><category term="Giachomo Puccini"/><category term="Giacomo Puccini"/><category term="Gidon Kremer"/><category term="Gilad Hekselman"/><category term="Gill Manly"/><category term="Giovanna Pessi"/><category term="Glen Moore"/><category term="Gorka Benítez"/><category term="Grachan Moncur III"/><category term="Gred Leisz"/><category term="Greetje Kauffeld"/><category term="Greg Osby"/><category term="Grupo Corpo"/><category term="Guen Ypkpyama"/><category term="Guilherme Kastrup"/><category term="Guinga"/><category term="Gustavo Pinheiro"/><category term="Guy Maddin"/><category term="Gérard Lesne"/><category term="Göran Söllscher"/><category term="Hamiet Bluiett"/><category term="Hamleto Stamato"/><category term="Hammond Grooves"/><category term="Hampton Hawes"/><category term="Hans Zimmer"/><category term="Harold Arlen"/><category term="Harpa"/><category term="Harry Connick Jr"/><category term="Hedvig Mollestad"/><category term="Heinz Sauer"/><category term="Helène Noguerra"/><category term="Henry Purcell"/><category term="Henry Threadgill"/><category term="Here’s That Rainy Day"/><category term="Herman Leonard"/><category term="Hermeto Pascoal"/><category term="Hilary Hahn"/><category term="Hilde Hefte"/><category term="Hindi Zahra"/><category term="Histórias"/><category term="Hollywood"/><category term="Hong Sang-soo"/><category term="House"/><category term="Hugh Hefner"/><category term="Humberto Werneck"/><category term="Hune Christy"/><category term="Hélène Grimaud"/><category term="Ian Wallace"/><category term="Ida Sand"/><category term="Igor Stravinsky"/><category term="Imani Uzuri"/><category term="Impressionismo"/><category term="Indie"/><category term="Indie Pop"/><category term="Indra Rios-Moore"/><category term="Inês Souza"/><category term="Irene Grandi"/><category term="Irene Kral"/><category term="Irmãos Dardenne"/><category term="Irã"/><category term="Isabel Coixet"/><category term="Isabelle Faust"/><category term="Isobel Campbell"/><category term="Israel Kamakawiwo’le"/><category term="Jacintha"/><category term="Jack Johnson"/><category term="Jack Palance"/><category term="Jack Teagarden"/><category term="Jack White"/><category term="Jack Wilkins"/><category term="Jackie McLean"/><category term="Jacqueline Myrna"/><category term="Jacques Klein"/><category term="Jacques Morelenbaum"/><category term="Jafar Panahi"/><category term="Jagger/Richards"/><category term="James Blake"/><category term="James Carter"/><category term="James Farm"/><category term="Jamie Cullum"/><category term="Janelle Monáe"/><category term="Janis Joplin"/><category term="Jazz Record Center"/><category term="Jazz avant-garde"/><category term="Jazz britânico"/><category term="Jazz escandinavo"/><category term="Jazz espanhol"/><category term="Jazz francês"/><category term="Jazz inglês"/><category term="Jazz norueguês"/><category term="Jazz rock"/><category term="Jazz-Dub"/><category term="Jean-Efflan Bazouved"/><category term="Jean-Louis Trintignant"/><category term="Jean-Luc Godard"/><category term="Jean-Pierre Rampal"/><category term="Jeffery Smith"/><category term="Jeniffer Warnes"/><category term="Jens Thomas"/><category term="Jeremy Pelt"/><category term="Jesse Belvin"/><category term="Jessica Gall"/><category term="Jim Morrison"/><category term="Jimmy Giuffre"/><category term="Jimmy Rowles"/><category term="Jimmy van Heusen"/><category term="Joan Chamorro"/><category term="Joanna MacGregor"/><category term="Joanna Wallfisch"/><category term="Jody Nardone"/><category term="Joe Mooney"/><category term="Joel Calderazzo"/><category term="Joey Alexander"/><category term="Joey Calderazzo"/><category term="Joey DeFrancesco"/><category term="John Bonham"/><category term="John Cheever"/><category term="John Donne"/><category term="John Ford"/><category term="John Lewis"/><category term="John Paul Jones"/><category term="John Wetton"/><category term="Johnny Burke"/><category term="Johnny Mandel"/><category term="Jon Durant"/><category term="Jon Hendricks"/><category term="Jonathan Franzen"/><category term="Jonny Greenwood"/><category term="Jorge Amado"/><category term="Jorge Drexler"/><category term="Jorge Mautner"/><category term="Joseph Haydn"/><category term="Joseph O’Neill"/><category term="José Eduardo Agualusa"/><category term="José Luis Montón"/><category term="João Marcos Coelho"/><category term="João Rabello"/><category term="Judith Berkson"/><category term="Judy Collins"/><category term="Julie London"/><category term="Julio Silva"/><category term="Julius Hemphill"/><category term="Jun Miyake"/><category term="Juscelino Kubitschek"/><category term="Jutta Hipp"/><category term="Júlio resende"/><category term="Kamasi Washington"/><category term="Karel Boehlee"/><category term="Karl Richter"/><category term="Kat Edmonson"/><category term="Kate Bush"/><category term="Kate McGarry"/><category term="Katie Thiroux"/><category term="Kazuo Ishiguro"/><category term="Keith Richards"/><category term="Ken Peploeski"/><category term="Ken Peplowski"/><category term="Kendra Shank"/><category term="Kenny Clarke"/><category term="Kenny Kirkland"/><category term="Kenny Werner"/><category term="Ketil Bjørnstad"/><category term="Kevin Eubanks"/><category term="Kevin Hays"/><category term="Kim Deal"/><category term="Kim Nalley"/><category term="Kinga"/><category term="Klezmer"/><category term="Kore-eda"/><category term="Kristoffer Tophøj"/><category term="Kurt Ellenberger"/><category term="Kurt Rosewnwinkel"/><category term="Kurt Rsenwinkel"/><category term="LPs"/><category term="Langston Hughes"/><category term="Lars von Trier"/><category term="Laura Theodore"/><category term="Laurence Hobgood"/><category term="Laurent Cantet"/><category term="Laurie Anderson"/><category term="Lauryn Hill"/><category term="Lavinia Meijer"/><category term="Leandro Braga"/><category term="Leo Brouwer"/><category term="Leon Fleisher"/><category term="Leonard Feather"/><category term="Leonardo Padovani"/><category term="Leonardo Padura"/><category term="Leopold Stokowski"/><category term="Les Mystére des Voix Bulgares"/><category term="Lester Bowie"/><category term="Lewis Wright"/><category term="Leyla McCalla"/><category term="Liam Sillery"/><category term="Liane Carroll"/><category term="Liat Cohen"/><category term="Lieder"/><category term="Liev Tolstoi"/><category term="Lilly"/><category term="Lilly-Ann Hertzman"/><category term="Linton Kwesi Johnson"/><category term="Lisa Bassenge"/><category term="Lisa Gerrard"/><category term="Lisa Lindsley"/><category term="Lisa Simone"/><category term="Lisa Stansfield"/><category term="Lloyd Cole"/><category term="Lorez Alexandria"/><category term="Los Hermanos"/><category term="Los Indios Tabajaras"/><category term="Los Zafiros"/><category term="Lucian Ban"/><category term="Luciano Berio"/><category term="Luciano Pavarotti"/><category term="Lucio Dalla"/><category term="Lucy Yeghiazaryan"/><category term="Luiz Carlos Vinhas"/><category term="Luiz Gonzaga"/><category term="Luiz Melodia"/><category term="Luís Henrique Pellanda"/><category term="Lyambiko"/><category term="Lyle Mays"/><category term="Lynne Arriale"/><category term="M"/><category term="Machado de Assis"/><category term="Maciej Obara"/><category term="Mad About the Boy"/><category term="Mads Vinding"/><category term="Makoto Ozone"/><category term="Mal Waldron"/><category term="Manuel Bandeira"/><category term="Marc Johnson"/><category term="Marc Ribot"/><category term="Marc-André Hamelin"/><category term="Marcelo Camelo"/><category term="Marcia Camargos"/><category term="Marco Pereira"/><category term="Marcos Resende"/><category term="Marcus Miller"/><category term="Margaret Whiting"/><category term="Margrete Grarup"/><category term="Maria Adelaide Amaral"/><category term="Maria Farantouri"/><category term="Maria Mendes"/><category term="Maria Pia de Vito"/><category term="Marian McPartland"/><category term="Marielle Labèque"/><category term="Marilyn Crispell"/><category term="Marina Lima"/><category term="Mario Batkovic"/><category term="Marisa Marcondes Leal"/><category term="Marisa Monte"/><category term="Mariza"/><category term="Mark Lanegan"/><category term="Mark Turner"/><category term="Mark Twain"/><category term="Mark Wingfield"/><category term="Markus Reuter"/><category term="Marlui Miranda"/><category term="Martha Argerich"/><category term="Martin Luther King Jr."/><category term="Mary Stallings"/><category term="Masabumi Kikuchi"/><category term="Mat Maneri"/><category term="Matt Gold"/><category term="Matt Pierson"/><category term="Matthew Garrison"/><category term="Maureen Budway"/><category term="Max Richter"/><category term="Maynard Ferguson"/><category term="Meia-Noite em Paris"/><category term="Metric"/><category term="Mia Farrow"/><category term="Mia Hansen-Løve"/><category term="Michael Brecker"/><category term="Michael Bublé"/><category term="Michael Haneke"/><category term="Michael Ondaatje"/><category term="Michael Wollny"/><category term="Michel Piccoli"/><category term="Michelangelo Frammartino"/><category term="Mick Karn"/><category term="Midnight Sun"/><category term="Miguel Zenón"/><category term="Mike Hadreas"/><category term="Mike Moreno"/><category term="Miley Cyrus"/><category term="Milos Forman"/><category term="Miloš Karadaglić"/><category term="Mimi Fox"/><category term="Mischa Maisky"/><category term="Moby"/><category term="Mongo Santamaría"/><category term="Montevidéu"/><category term="Montserrat Caballé"/><category term="Mordy Ferber"/><category term="Morgana King"/><category term="Morrissey"/><category term="Motown"/><category term="Mstislav Rostropovich"/><category term="Mulgrew Miller"/><category term="Museu do Disco"/><category term="My Blueberry Nights"/><category term="Médéric Collignon"/><category term="Mônica Salmaso"/><category term="Músic erudita"/><category term="Música crossover"/><category term="Música flamenca"/><category term="Música folclórica"/><category term="Música italiana"/><category term="Música popular"/><category term="N"/><category term="Nailor Proveta"/><category term="Nancy Harms"/><category term="Nancy King"/><category term="Nancy Wilson"/><category term="Nani Moretti"/><category term="Naomi Kawase"/><category term="Natalia Mateo"/><category term="Natalie Dessay"/><category term="Nate Friedman"/><category term="Near East Quartet"/><category term="Neil Diamond"/><category term="Neil Young"/><category term="Nejc Gazvoda"/><category term="Nels Cline"/><category term="Nelson Jacobina"/><category term="Nelson Mandela"/><category term="Neosoul"/><category term="Nick Mason"/><category term="Nicki Parrott"/><category term="Nicky Schrire"/><category term="Nicola Conte"/><category term="Nicolas Masson"/><category term="Nijinsky"/><category term="Nikita Mikhalkov"/><category term="Nire Bilge Ceylan"/><category term="Nnenna Freelon"/><category term="Noel Coward"/><category term="Noral Jones"/><category term="Norma Winstone"/><category term="Novela “Os Imigrantes”"/><category term="Novelli"/><category term="O Poderoso Chefão"/><category term="Oasis"/><category term="Old and New Dreams"/><category term="Oliver Lake"/><category term="Olivier Messiaen"/><category term="On the Road"/><category term="Orchestre National de Jazz"/><category term="Orchestrion"/><category term="Original Dixieland Jazz Band"/><category term="Orlando Silva"/><category term="Orson Welles"/><category term="Oscar Niemeyer"/><category term="Oscar Peterson"/><category term="Outkast"/><category term="Pablo Giorgelli"/><category term="Pablo Picasso"/><category term="Pablo Ziegler"/><category term="Paddy McCaloon"/><category term="Passos-MG"/><category term="Patrice Leconte"/><category term="Patricia Barber"/><category term="Patricia O’Callaghan"/><category term="Patricio Guzmán"/><category term="Patrick Zimmerli"/><category term="Paul McCandless"/><category term="Paul Robeson"/><category term="Paulinho da Viola"/><category term="Paulo Cesar Pinheiro"/><category term="Paulo Coelho"/><category term="Paulo Mendes Campos"/><category term="Paulo Vanzolini"/><category term="Pearl Jam"/><category term="Peggy Lee"/><category term="Percy Heath"/><category term="Perfume Genius"/><category term="Pery Ribeiro"/><category term="Pete McCann"/><category term="Pete Rugolo"/><category term="Pete Townsend"/><category term="Pete Townshend"/><category term="Peter Bogdanovich"/><category term="Peter Murphy"/><category term="Pharoah Sanders"/><category term="Philip Catherine"/><category term="Philip Glass"/><category term="Philippe Jaroussky"/><category term="Phineas Newborn Jr."/><category term="Pink Floyd"/><category term="Pixies"/><category term="Placido Domingo"/><category term="Plena Music"/><category term="Política"/><category term="Primal Scream"/><category term="Prince"/><category term="Pulp"/><category term="Quartet West"/><category term="Rachel Fuller"/><category term="Rachel Podger"/><category term="Racismo"/><category term="Rainer MAria Rilke"/><category term="Randy Brecker"/><category term="Ranee Lee"/><category term="Raphael Rabello"/><category term="Rare Silk"/><category term="Ravi Coltrane"/><category term="Rebecca Martin"/><category term="Renato Mello"/><category term="Renee Rosnes"/><category term="Rez Abbasi"/><category term="Rezsõ Seress"/><category term="Richard Fleischer"/><category term="Richard Wright"/><category term="Richie Havens"/><category term="Rio Jazz Monterrey Festival"/><category term="Rita Reys"/><category term="Robert Altman"/><category term="Roberto Fonseca"/><category term="Rodolfo Stroeter"/><category term="Roger Cicero"/><category term="Rogerio Boccato"/><category term="Rogério Caetano"/><category term="Rolando Villazón"/><category term="Ronaldo Bôscoli"/><category term="Roni Ben-Hur"/><category term="Rosa"/><category term="Rosa Passos"/><category term="Rosemary Standley"/><category term="Rosinha de Valença"/><category term="Roxy Music"/><category term="Russell Malone"/><category term="Sabrina Starke"/><category term="Salvatore Accardo"/><category term="Samba"/><category term="Samba-canção"/><category term="Sammy Cahn"/><category term="Sananda Maitreya"/><category term="Sandy Stewart"/><category term="Sarah McKenzie"/><category term="Schubert"/><category term="Scott DuBois"/><category term="Segredos Íntimos"/><category term="Seu Jorge"/><category term="Sheila Landis"/><category term="Shinya Fukumori"/><category term="Shirley Ekhard"/><category term="Show Boat"/><category term="Siero"/><category term="Simon &amp; Garfunkel"/><category term="Simone Sou"/><category term="Singers Unlimited"/><category term="Sir Georg Solti"/><category term="Sonny Fortune"/><category term="SpokFrevo Orchestra"/><category term="Stan Kenton"/><category term="Stan Sulzmann"/><category term="Stanley Jordan"/><category term="Stax"/><category term="Steinar Guðjónsson"/><category term="Stephen Stills"/><category term="Stephen Thelen"/><category term="Steppenwolf"/><category term="Steve Cardenas"/><category term="Steve Eliovson"/><category term="Steve Howe"/><category term="Steve Kuhn"/><category term="Steve Lehman"/><category term="Steve Reich"/><category term="Steve Winwood"/><category term="Stewart Matthewman"/><category term="Stéphane Kerecki"/><category term="Submarino"/><category term="Sun Space"/><category term="Sungjae Son"/><category term="Sunnyside Records"/><category term="Susanna Wallumrød"/><category term="Susanne Bier"/><category term="Suzanne Verdal"/><category term="Sylvain Blessel"/><category term="Sérgio Santos"/><category term="Tears for Fears"/><category term="Tenório Jr."/><category term="Teo Macero"/><category term="Terence Trent D’Arby"/><category term="Teri Thornton"/><category term="Tessa Souter"/><category term="The Cookers"/><category term="The Doors"/><category term="The Edge"/><category term="The Hi-Lo’s"/><category term="The King’s Singers"/><category term="The Magic Numbers"/><category term="The Pogo Problem"/><category term="The Police"/><category term="The Resistance Organ Trio"/><category term="The Sundays"/><category term="The Vaccines"/><category term="The Verve"/><category term="The Who"/><category term="Thelonious Monk"/><category term="Theo Angelopoulos"/><category term="Thierry Escaich"/><category term="Thomas Vinterberg"/><category term="Thomas van Zandt"/><category term="Tim Berne"/><category term="Tim Landers"/><category term="Tisziji Muñoz"/><category term="Tobias Christl"/><category term="Tom Harrell"/><category term="Tom Waits"/><category term="Tomeka Reid"/><category term="Tommy Flanagan"/><category term="Toninho Ferragutti"/><category term="Tony Scott"/><category term="Tony Williams"/><category term="Tori Amos"/><category term="Torquato Neto"/><category term="Trichotomy"/><category term="Trio Brasileiro"/><category term="Trombone Shorty"/><category term="Trompete"/><category term="Truman Capote"/><category term="Tuba"/><category term="Tutty Moreno"/><category term="Twin Danger"/><category term="Térez Montcalm"/><category term="Ulf Wakenius"/><category term="Ute Lemper"/><category term="Vanessa Bley"/><category term="Vera Galli"/><category term="Verneri Pohjola"/><category term="Veronica Ferriani"/><category term="Viagem"/><category term="Victor Biglione"/><category term="Village Vanguard"/><category term="Vince Mendoza"/><category term="Vincent Courtois"/><category term="Vini Reilly"/><category term="Vinicius de Moraes"/><category term="Virginie Teychiné"/><category term="Vladimir Martynov"/><category term="Vozes"/><category term="Wallace Roney"/><category term="Walt Whitman"/><category term="Walter Smith III"/><category term="Wes Anderson"/><category term="William Burroughs"/><category term="Wim Wenders"/><category term="Wolfgang Amadeus Mozart"/><category term="Woodstock"/><category term="Woody Allen"/><category term="Woody Allen."/><category term="Worl Music"/><category term="Xiomara"/><category term="Yaron Stavi"/><category term="Yeah Yeah Yeahs"/><category term="Yeahwon Shin"/><category term="Yoko Ono"/><category term="Yorgos Lanthimus"/><category term="Yoshito Ohno"/><category term="Yuval Cohen"/><category term="art-rock"/><category term="balé"/><category term="covers"/><category term="e.e. cummings"/><category term="guitar"/><category term="hip hop"/><category term="melhores do ano"/><category term="música cubana; Música"/><category term="ne me quitte pas"/><category term="sax alto"/><category term="soft-rock"/><category term="teatro"/><category term="Érico Cordeiro"/><category term="Ópera"/><category term="“a capella”"/><title type='text'>sobretudo,música</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>883</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2797696023055595636</id><published>2026-07-21T15:30:34.503-03:00</published><updated>2026-10-01T12:09:29.135-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Andy Sheppard"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bossa Nova"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cantoras"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jacques Morelenbaum"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rogerio Boccato"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Romero Lubambo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sarah McKenzie"/><title type='text'>O amor brasileiro de Sarah Mckenzie</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVYvSNnHnI27zYg5WllO888hZvJPasrH3WXUg0s16LG_0-dXproCt5uAQ32pm_iUJNe0JbKBoaVggeVr_XahzvQHFi4orzGUwfpOEfOMOWcPdvj36f7qCKMvxeUM36hRpYluHlPLoIZPIyPObF6cI-T5_rFFsgYC8j0LnSku9cAMe9_Vvo24N6icRH7Rer/s1003/Sarah%20McKenzie%201.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;675&quot; data-original-width=&quot;1003&quot; height=&quot;215&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVYvSNnHnI27zYg5WllO888hZvJPasrH3WXUg0s16LG_0-dXproCt5uAQ32pm_iUJNe0JbKBoaVggeVr_XahzvQHFi4orzGUwfpOEfOMOWcPdvj36f7qCKMvxeUM36hRpYluHlPLoIZPIyPObF6cI-T5_rFFsgYC8j0LnSku9cAMe9_Vvo24N6icRH7Rer/s320/Sarah%20McKenzie%201.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Quando Sarah McKenzie lançou seu primeiro álbum, &lt;i&gt;We Could Be Lovers&lt;/i&gt;, em 2015, é bem possível que tenha passado pela cabeça dos diretores da gravadora Impulse de que ela poderia ser uma nova Diana Krall.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A canadense “descoberta” por Ray Brown estreou com &lt;i&gt;Steppin’ Out&lt;/i&gt; pelo selo canadense Justin Time, em 1983, e o sucesso foi tão grande que a americana GRP Records lançou no mercado americano. Diana Krall era um daqueles talentos que surgem de tempos em tempos. Apesar da diferença de formatos – Nat “King” Cole foi introdutor do formato trio com a guitarra no lugar do contrabaixo – a banda, formada por Diana Krall, John Clayton e Jeff Hamilton lembrava as primeiras gravações em que Cole, pelo estilo da combinação piano/voz.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Em 2015, a canadense já era famosíssima, com fãs fanáticos mundo afora. Devido ao sucesso, depois de ter passado pela Impulse, nesse tempo era do cast do selo Verve Records. Para a Impulse, quem sabe, ao lançar Sarah McKenzie, como disse no primeiro parágrafo, podem ter pensado que tinham uma nova Diana Krall na mão.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sarah, depois da formação inicial na Australian Academy of Performing Arts mudou-se para os Estados Unidos e foi estudar na Berklee School of Music. Tal como Diana, era loura, bonita, compunha, tocava piano e cantava.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sarah não estourou como Diana. De 2015, quando lançou seu primeiro álbum, &lt;i&gt;Without You&lt;/i&gt; é o sexto lançamento na carreira. Desde 2017, quando foi convidada para se apresentar na inauguração do clube Blue Note, no Rio de Janeiro, fazia parte de seus planos um dia fazer um álbum “brasileiro”. Curiosidade: fez uma aparição no programa “Encontro com Fátima Bernardes”, da TV Globo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No início da pandemia da Covid entrou em contato com o violonista brasileiro radicado nos Estados Unidos Romero Lubambo, que já havia participado de&amp;nbsp;&lt;i&gt;Paris in the Rain&lt;/i&gt; (Impulse, 2017). Falou também com Jacques Morelenbaum, que tinha conhecido quando veio ao Brasil. Com os dois, em 2020, de forma remota, fizeram uma gravação de &lt;i&gt;Corcovado&lt;/i&gt; e disponibilizaram no Facebook. Tiveram 1,7 milhão de acessos. Estava dado o primeiro passo para o álbum que se chamaria &lt;i&gt;Without You&lt;/i&gt;, que é a oitava faixa, composição dela com letras de Lubambo. Nela temos uma das participações de Andy Sheppard, aqui fazendo um solo na flauta.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Com a adição do baixista Geoff Gascoine, o baterista Peter Erskine (ex-Weather Report), o percussionista brasileiro Rogerio Boccato e a participação do saxofonista e flautista Bob Sheppard, o álbum tem um total de quatro composições de Sarah, com destaque para o suingado &lt;i&gt;Quoi, Quoi, Quoi, Quoi&lt;/i&gt; e o resto com standards brasileiros, como &lt;i&gt;Gentle Rain&lt;/i&gt;, faixa inicial, &lt;i&gt;Corcovado&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Fotografia&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Once I Loved&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Dindi&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Garota de Ipanema&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Chega de Saudade&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Bonita&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Modinha&lt;/i&gt;, ou seja, Antônio Carlos Jobim, com uma pitada de Luiz Bonfá.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Além de &lt;i&gt;Quoi, Quoi, Quoi, Quoi&lt;/i&gt;, as composições de McKenzie são “brasileiras”. &lt;i&gt;The Voice of Rio&lt;/i&gt; é uma canção sessentista com o piano bem ao estilo da época e o violão de Lubambo. &lt;i&gt;Mean What You Say&lt;/i&gt; vai na mesma toada. É meio uma samba bossa nova com um solo do violonista na medida exata.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ao som do violoncelo de Morelenbaum e o violão de Lubambo, &lt;i&gt;Gentle Rain&lt;/i&gt; abre com majestade o disco. McKenzie, como Diana Krall, sabem combinar muito bem a voz, se acompanhando ao piano e fazendo solos de muito bom gosto. &lt;i&gt;Corcovado&lt;/i&gt;, a seguir, começa com o solo de Morelenbaum. É impressionante como ele soube imprimir uma marca. É muito fácil reconhecer o seu violoncelo em suas participações, seja com Caetano Veloso ou Ryuichi Sakamoto. &lt;i&gt;Fotografia&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Once I Loved You&lt;/i&gt; seguem na mesma toada. Nesta última destaca-se o sensível acompanhamento de Lubambo, com um solo muito bonito. É voz e violão, que realçam a melancolia da música. Esses clássicos da bossa nova são atemporais mesmo. Podem ser interpretados pela milésima vez por cantores e músicos diferentes e sempre lembraremos de seu compositor. É o caso de &lt;i&gt;Wave&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Dindi&lt;/i&gt;. Nesta última, Sarah canta esplendidamente, acompanhada por seu piano de poucas notas. A entrada do violão e o som personalíssimo de Morelenbaum são o destaque, com o belíssimo solo de Sheppard. Há um certo frescor que são intrínsecos às criações dessas composições.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;É difícil ser original com uma canção tão tocada. &lt;i&gt;A Garota de Ipanema&lt;/i&gt; é uma das cinco mais executadas de todos os tempos. Bem que tentam. Na metade dela, é apenas o violão, a percussão de Rogerio Boccato, com acordes ao piano privilegiando as notas médias. Após um átimo de silêncio, entra o cello e Sarah repete algumas vezes “she doesn’t see”. A seguinte é aquele outro clássico que até os russos devem saber de cor: &lt;i&gt;Chega de Saudade&lt;/i&gt;. Sarah canta a parte inicial em português, canta parte em inglês e volta para o português.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Não consigo ouvir &lt;i&gt;Dindi&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Bonita&lt;/i&gt; sem lembrar de Sarah Vaughan. As interpretações de &lt;i&gt;Dindi&lt;/i&gt; que vou lembrar sempre são a da americana, um pouco pelo jeito que entoa o nome Dindi e a de Sylvia Telles, que acho primorosa. A de Sarah é esquecível. A faixa final, &lt;i&gt;Modinha&lt;/i&gt; é uma daquelas “torch songs” clássicas. É preciso uma certa dramaticidade, como a de Elis Regina em &lt;i&gt;Elis &amp;amp; Tom&lt;/i&gt;, e a campeã de todos os tempos, a de Nana Caymmi. A de McKenzie é cantada em português sem sotaque, apenas ela e o piano. Vamos dar um desconto: é um bom fecho para a sua aventura brasileira.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ouça o disco:&lt;/p&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/2inxTSjVztLDsnumbpY9Bv?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;script async src=&quot;https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-8490888390361298&quot;
     crossorigin=&quot;anonymous&quot;&gt;&lt;/script&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2797696023055595636/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/07/o-amor-brasileiro-de-sarah-mckenzie.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2797696023055595636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2797696023055595636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/07/o-amor-brasileiro-de-sarah-mckenzie.html' title='O amor brasileiro de Sarah Mckenzie'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVYvSNnHnI27zYg5WllO888hZvJPasrH3WXUg0s16LG_0-dXproCt5uAQ32pm_iUJNe0JbKBoaVggeVr_XahzvQHFi4orzGUwfpOEfOMOWcPdvj36f7qCKMvxeUM36hRpYluHlPLoIZPIyPObF6cI-T5_rFFsgYC8j0LnSku9cAMe9_Vvo24N6icRH7Rer/s72-c/Sarah%20McKenzie%201.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-1391219952418081321</id><published>2026-04-29T12:53:00.002-03:00</published><updated>2026-05-05T17:57:42.380-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Art Hirahara"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jim Tomlinson"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Música brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stacey Kent"/><title type='text'>“A Time for Love” é o título do novo álbum de Stacey Kent</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiFGLIYk6ggUSz5hzvMcc46hkRLxBC4Wa5Wm95R84XAruBzSxvpoePA117rXeXtUiQLDLHU6q2fEZ87s4g-xjz489-3BH8KVUQwqbxpRsdbdOcTW4j0VelEkXPL8NKeCImI8m1AO6-hLKpr-VWB5msF44FimABG9Fi5RPbVy6oHKzc8CoJpjNBQ-s_p-c21&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;500&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiFGLIYk6ggUSz5hzvMcc46hkRLxBC4Wa5Wm95R84XAruBzSxvpoePA117rXeXtUiQLDLHU6q2fEZ87s4g-xjz489-3BH8KVUQwqbxpRsdbdOcTW4j0VelEkXPL8NKeCImI8m1AO6-hLKpr-VWB5msF44FimABG9Fi5RPbVy6oHKzc8CoJpjNBQ-s_p-c21&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Não é de se estranhar que Stacey Kent tenha se lançado profissionalmente quando tinha pouco mais de 30 anos. Talvez tivesse outros objetivos.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&amp;nbsp;Formou-se em Literatura Comparada na Sarah Lawrence College em Nova York. Depois foi morar em Londres e estudou na Guildhall School of Music and Drama.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Na escola, conheceu Jim Tomlinson, com quem se casaria. Passaram a se apresentar em clubes, que lhe deu uma boa cancha. Quando lançou o primeiro disco, pelo selo Candid, nem parecia uma estreante. Isso fica claro desde a primeira audição de &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Close Your Eyes&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt; (Candid, 1997). Acompanhada por Jim Tomlinson, o guitarrista Colin Oxley, egresso da Guildhall também, o pianista David Newton, Andrew de Jong Cleyndert (baixo) e Steve Brown (bateria), Stacey revelava-se uma intérprete com personalidade logo na primeira faixa: &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;More Than You Know&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ouça &lt;i&gt;More Than You Know&lt;/i&gt;. Quer melhor apresentação da qualidade de Stacey Kent?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/track/5bnZeHxRzTot2OWF0BHg1v?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;De 1997 até 2026 são mais de duas dezenas de discos lançados, todos muito bons. Seu repertório é amplo e variado. É a única cantora que domina vários idiomas com perfeição: em inglês, sua língua nativa, em francês, que aprendeu criança e aperfeiçoou na faculdade, e em português, que aprendeu e aperfeiçoou com o poeta português Antônio Ladeira.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A ligação com o português vem, antes de mais nada, de sua paixão pela música brasileira, despertada ao ouvir o álbum &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Getz/Gilberto&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt; (Verve, 1964).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A surgimento da Bossa Nova foi um acontecimento marcante no cenário musical americano, em proporções diferentes, tanto quanto a do rock britânico, com a primeira excursão dos Beatles.Houve a famosa apresentação dos brasileiros no Carnegie Hall, em Nova York. Foi um sucesso enorme o disco do saxofonista britânico Stan Getz com João Gilberto e Astrud Gilberto. Logo depois todo mundo tocava ou cantava Bossa Nova. Nem o maior cantor de todos os tempos a ignorou. Apresentou Jobim em seu programa de TV e gravou&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;i&gt;Francis Albert Sinatra &amp;amp; Antônio Carlos Jobim &lt;/i&gt;(Capitol, 1967).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sinatra não ousou cantar em português. Suas interpretações são com versões de Ray Gilbert. Tom Jobim se lamentou muitas vezes por isso. Tanto Gilbert e outros que fizeram as versões ficaram com 50% dos direitos autorais. Ficaram milionários sem fazer força. Ao contrário de Sinatra, Ella Fitzgerald e Sarah Vaughan, as maiores cantoras da geração, resolveram cantar algumas composições em português. Por mais geniais que foram&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;, dói nos ouvidos.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&amp;nbsp;Em anos mais recentes temos intérpretes americanos que cantam em português, como Kurt Elling, Diana Krall, Carol Welsman, Esperanza Spalding e Gretchen Parlato, até com certa competência. Mas, como Stacey, ninguém.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A paixão de Kent pelo Brasil é recíproca. Deve ter feito ao menos uma dezena de apresentações aqui. Fora isso tem álbuns com Marcos Valle (&lt;i&gt;Live at Birdland – New York City, 2013&lt;/i&gt; e&amp;nbsp;&lt;i style=&quot;caret-color: rgb(34, 34, 34); color: #222222;&quot;&gt;Ao Vivo Comemorando 50 anos de Marcos Valle&lt;/i&gt;) e Roberto Menescal (&lt;i&gt;The Changing Lights&lt;/i&gt;, 2013).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Desde a pandemia da Covid (2020-2023), Stacey tem lançado discos com menor frequência. Nesse período, em dezembro de 2021 saiu &lt;i&gt;Songs from Other Places&lt;/i&gt;, acompanhada apenas pelo marido e produtor Jim Tomlinson – sax e flauta – e o pianista Art Hirahara.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;i&gt;Summer Me, Winter Me&lt;/i&gt; é de 2023. A base continua a mesma, dessa vez acrescida de uma banda e uma formação camerística em alguns números.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Nesse álbum, que mereceria uma postagem separada, tem algo que merece uma observação. &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Summer Me, Winter Me&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Under Paris Skies&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;If You Go Away&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt; são versões em inglês de canções francesas. A última faixa é &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ne me quite pas&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;, de Jacques Brel, a versão original de&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt; If You Go Away&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Grande interpretação do clássico de Jacques Brel, com o belo piano de Art Hirahara.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/track/1YhQ0oi3ay18dgcGdgDebT?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #0b5394;&quot;&gt;Maturidade.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;Em março completou 61 anos. É uma idade em que não é mais preciso prestar satisfação a ninguém. O tempo pode correr mais lento (ou não) e é possível deixar a pressa de lado.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A combinação com a gravadora era de que um novo álbum seria lançado em 2025. Aconteceram alguns contratempos. Por ter sido anunciado nas redes sociais, a solução foi a de lançarem singles em um EP intitulado &lt;i&gt;A Little Time for Love&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;enquanto não se completassem as gravações&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;. Finalmente, em abril de 2026 disponibilizou-se &lt;i&gt;A Time for Love&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Pelo título, fica clara a concepção. É intimista. Segue a linha de &lt;i&gt;Some Other Places&lt;/i&gt;. Kent é acompanhada apenas por Jim Tomlinson e Art Hirahara. O ecletismo dela não se resume apenas ao repertório, em que convivem música francesa, brasileira, italiana e de língua inglesa. Como vários outros intérpretes contemporâneos, incorpora músicas compostas depois dos anos 1960, quando o jazz e os musicais do teatro americano deixam de ser tão populares. No disco recente, o standard mais antigo é &lt;i&gt;Lucky to Be Me&lt;/i&gt;, de Leonard Bernstein, Adolph Green e Betty Comden, de 1944.&lt;i&gt; The Shadow of Your Smile&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;A Time for Love&lt;/i&gt;, ambas do genial Johnny Mercer e letra de Paul Francis Webster, são da década de 1960, respectivamente, de 1965 e 1966. &lt;i&gt;Trains and Boats and Planes&lt;/i&gt;, de Burt Bacharach e Hal David, é de 1965&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;As associadas ao pop são&lt;i&gt; God Only Knows&lt;/i&gt;, de Brian Wilson, e &amp;nbsp;&lt;i&gt;As&lt;/i&gt;, de Stevie Wonder, do clássico &lt;i&gt;Songs in the Key of Life&lt;/i&gt; (1976). Sobre incluir temas não considerados standards, Kent, em entrevista feita por Sergio Martins (OESP, 25/04/2026), afirma:&amp;nbsp;“Tinha acabado de me apresentar no Ronnie Scott’s, em Londres, quando um senhor chamou a minha atenção por eu ter cantado &lt;i&gt;You’ve Got a Friend&lt;/i&gt;, de Carole King – uma música que adoro e há tempos faz parte do meu repertório. Ele disse então que Billie Holiday jamais teria interpretado &lt;i&gt;You’ve Got a Friend&lt;/i&gt;. Respondi então que ela nunca gravou porque trata-se de uma canção que foi composta doze anos depois da morte dela. Mas provavelmente faria parte do repertório de Billie caso ainda estivesse viva. Porque é uma grande música e Billie era uma intérprete tão comovente que certamente se interessaria por &lt;i&gt;You’ve Got a Friend.&lt;/i&gt;”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Nas composições que não são na língua inglesa, Stacey revisita &lt;i&gt;La javanaise&lt;/i&gt;, de Serge Gainsbourg, canta &lt;i&gt;E la Chiammo Estate&lt;/i&gt;, de Bruno Martino, e &lt;i&gt;Carinhoso&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;É difícil destacar as melhores. Na minha opinião, vale destacar &lt;i&gt;God Only Knows &lt;/i&gt;– a primeira vez que a ouvi com um cantor associado ao jazz foi com John Pizzarelli em uma apresentação no Bourbon Street há mais de quinze anos –, &lt;i&gt;Trains and Boats and Planes&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;What Goodbye Is For&lt;/i&gt;, única do marido Jim Tomlinson, &amp;nbsp;&lt;i&gt;As&lt;/i&gt;, de Wonder, a mais animada do disco, &lt;i&gt;La javanaise&lt;/i&gt;, com o duo teclado e flauta, e, naturalmente, &lt;i&gt;Carinhoso.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Uma última observação. Stacey Kent é cantora de voz pequena, sem arroubos. É a sua grande qualidade. Em uma publicação no Facebook dia que sua voz é a pela qual se expressa. “Existe o canto operístico, existe o canto folk, existem todas essas diferentes abordagens para a voz humana. […] é ótimo que existam. A minha é mostrar a minha voz natural. O estilo é uma abordagem muito natural, e isso porque a minha metaé alcançar as pessoas de uma forma muito humana e direta. Mas isso me lembra certas coisas, como a maneira como um pai ou mãe fala com o filho, como um amigo íntimo fala com alguém próximo. É essa linha direta entre as pessoas”. Perfeito, não. Stacey nos toca diretamente, como se estivesse cantando para nós, humanos encantados por ela.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ouça o novo álbum.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/3I6j3dwMH8rMlsydFzu6cv?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/1391219952418081321/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/04/a-time-for-love-e-o-titulodo-novo-album.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/1391219952418081321'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/1391219952418081321'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/04/a-time-for-love-e-o-titulodo-novo-album.html' title='“A Time for Love” é o título do novo álbum de Stacey Kent'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiFGLIYk6ggUSz5hzvMcc46hkRLxBC4Wa5Wm95R84XAruBzSxvpoePA117rXeXtUiQLDLHU6q2fEZ87s4g-xjz489-3BH8KVUQwqbxpRsdbdOcTW4j0VelEkXPL8NKeCImI8m1AO6-hLKpr-VWB5msF44FimABG9Fi5RPbVy6oHKzc8CoJpjNBQ-s_p-c21=s72-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2230182163611095521</id><published>2026-04-14T15:09:00.001-03:00</published><updated>2026-04-14T15:09:50.891-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bill Evans"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Duo piano/guitarra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Geri Allen"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jim Hall"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kurt Rosewnwinkel"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><title type='text'>O encontro adorável de Geri Allen e Kurt Rosenwinkel</title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #45818e; font-family: verdana;&quot;&gt;Antes, algumas linhas sobre Geri Allen e Kurt Rosenwinkel.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Gery, depois de ter se graduado na Howard University, Washington, ao mudar para Nova York foi estudar com Kenny Barron. Iniciou sua carreira musical associando-se ao coletivo M-Base, que teve entre seus mentores Steve Coleman e Greg Osby. Vários músicos que participaram do coletivo, destacaram-se no universo da música, como ela, Graham Haynes, Cassandra Wilson e Robin Eubanks.&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx7sn3Zj_qPSjHulC5DHCUHqFaInLCeE4oeryMaMUI7_QRnUoQ_P8u7xvyZ3sIWkTKlZ2dtu1HcywNFdgJljTqEP_TXInqOyswId0Jk8nhEKxc1AnnyTAlyS7Vm6GNWpgHwhAvaHmqYGtV0ldFFamEESGZjdXZlSbkHIp70dCJq44H5OVaNtUsjnsZbSYF/s957/Geri%20Allen%20e%20Kurt%20Rosenwinkel%20(PH:%20Michael%20Jckson).png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;538&quot; data-original-width=&quot;957&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx7sn3Zj_qPSjHulC5DHCUHqFaInLCeE4oeryMaMUI7_QRnUoQ_P8u7xvyZ3sIWkTKlZ2dtu1HcywNFdgJljTqEP_TXInqOyswId0Jk8nhEKxc1AnnyTAlyS7Vm6GNWpgHwhAvaHmqYGtV0ldFFamEESGZjdXZlSbkHIp70dCJq44H5OVaNtUsjnsZbSYF/w400-h225/Geri%20Allen%20e%20Kurt%20Rosenwinkel%20(PH:%20Michael%20Jckson).png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Quem conhece a discografia do baixista Charlie Haden, no trio em que ela é a pianista e o baterista é Paul Motian, como &lt;i&gt;In the Year of the Dragon&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(JMT, 1989) e &lt;i&gt;Segments&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(DIW, 1989). Um terceiro álbum, com a mesma formação, e &lt;i&gt;Live at The Village Vanguard&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(DIW, 1991). Tem dezenas de álbuns como líder nos quais toca com músicos importantes, como o ex-marido Wallace Roney, David Murray, Ron Carter, Tony Williams, Andrew Cyrille, Terry Lynne Carrington. Participou de álbuns de Ornette Coleman, Charles Lloyd, Oliver Lake e Betty Carter. Morreu cedo, vítima de câncer, pouco depois de completar 60 anos, em 2017.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Apesar do nome, Kurt é americano nascido na Filadelfia, em 1970. Como Allen, tocou com um mundaréu de gente. Foi sideman de Aaron Goldberg, Mark Turner, Brian Blade, Seamus Blake, Joshua Redman, Chris Potter e, vale destacar, um dos vários guitarristas das bandas de Paul Motian. Mesmo nunca tendo sido considerado o guitarrista nº1 de alguma votação dos críticos da revista “Downbeat”, está sempre classificado entre os dez melhores.Como Pat Metheny, Bill Frisell e outros, criou uma sonoridade original que o identifica facilmente.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #45818e; font-family: verdana;&quot;&gt;Sobre o duo.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Agora podemos abordar sobre o encontro de Geri Allen e Kurt Rosenwinkel que aconteceu no Philharmonie de Paris e virou disco só em outubro de 2033: &lt;i&gt;A Lovesome Thing (Live at Philharmonie de Paris)&lt;/i&gt;. Em julho de 2012, o guitarrista consultou-a de participar de uma apresentação que faria no The Jazz Standard Club, Nova York. Impressionada de como o som entre eles fluiu tão naturalmente e ficou de agendar um novo encontro, que acabou acontecendo meses depois.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem ensaio, encontraram-se no dia e &lt;i&gt;A Lovesome Thing&amp;nbsp;&lt;/i&gt;é o registro dessa apresentação memorável. A magia da música é essa: parece algo do além dois músicos se entenderem tão rapidamente. Vi isso na minha juventude, no primeiro Hollywood Festival, acho que em 1978 ou 1979, quando na apresentação de Hermeto Pascoal, John McLaughlin entrou fazendo uns riffs bem tímidos, e logo estava tocando um frevo, provavelmente, sem nunca ter ouvido esse gênero musical na vida. Essa jam foi memorável. Logo entrou Chick Corea fazendo percussão com dois bastonetes de madeira. Meio travadão, entrou Stan Getz, acompanhando a parafernália sonora do velho bruxo de Arapiraca. Da apresentação na Philharmonie de Paris, ouvimos é uma conjunção cósmica entre Allen e Rosenwinkel. Esse momento mágicos são a alegria da vida.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;A Flower Is a Lovesome Thing&lt;/i&gt;&amp;nbsp;, de Billy Strayhorn, e &lt;i&gt;Embraceable You&lt;/i&gt;, de George Gershwin, são standards que ambos devem conhecer “ad nauseam”, portanto, é mais simples estruturarem musicalmente, cada um construindo seus improvisos, sabendo a hora em que dão as deixas para cada um. &lt;i&gt;Ruby My Dear&lt;/i&gt;, de Thelonious Monk, é o terceiro standard, e é um destaque do álbum. As composições deles são &lt;i&gt;Simple #2&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(Rosenwinkel) e &lt;i&gt;Open-Handed Reach&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(Allen).&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Adoro duos piano/guitarra desde que ouvi pela primeira vez &lt;i&gt;Intermodulation&lt;/i&gt;, com Bill Evans e Jim Hall. Esse sim é obra-prima. O de Allen e Rosenwinkel pode não ser, no entanto, entra na classificação de um belo disco, daqueles que ouvimos com muito prazer.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça:&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/35QTlfQbEMQDZ615LnXzQQ?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Leia sobre o duo de Bill Evans e Jim Hall em &lt;i&gt;Intermodulation&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;a href=&quot;https://guenyokoyama.blogspot.com/2013/12/duos-sao-comuns-no-jazz-nem-tanto.html?q=Jim+hall&quot;&gt;https://guenyokoyama.blogspot.com/2013/12/duos-sao-comuns-no-jazz-nem-tanto.html?q=Jim+hall&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2230182163611095521/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/04/o-encontro-adoravel-de-geri-allen-e.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2230182163611095521'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2230182163611095521'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/04/o-encontro-adoravel-de-geri-allen-e.html' title='O encontro adorável de Geri Allen e Kurt Rosenwinkel'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx7sn3Zj_qPSjHulC5DHCUHqFaInLCeE4oeryMaMUI7_QRnUoQ_P8u7xvyZ3sIWkTKlZ2dtu1HcywNFdgJljTqEP_TXInqOyswId0Jk8nhEKxc1AnnyTAlyS7Vm6GNWpgHwhAvaHmqYGtV0ldFFamEESGZjdXZlSbkHIp70dCJq44H5OVaNtUsjnsZbSYF/s72-w400-h225-c/Geri%20Allen%20e%20Kurt%20Rosenwinkel%20(PH:%20Michael%20Jckson).png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2284667749061239109</id><published>2026-03-03T11:48:00.000-03:00</published><updated>2026-03-03T11:48:05.496-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="art-rock"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fabio Golfetti"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Renato Mello"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rock Progressivo"/><title type='text'>The Frame of Life, de Renato Mello e Fabio Golfetti</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&amp;nbsp;Alguém me viu, um abraço, ambos com máscara, decerto, em um vernissage, e disse: “Que legal te encontrar!” Não a via há uns três ou quatro anos. Conversamos como velhos amigos. Depois de nos despedirmos, algo me afligiu. Não lembrava do nome dela. Só fui lembrar no dia seguinte depois de ficar fazendo (muitas) associações aleatórias.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Amigos diziam que tinha uma memória prodigiosa. Posso dizer que sim, principalmente, na música. Por curiosidade, ao ouvir discos de minha preferência, sabia até quem tinha sido o engenheiro de som, muito pelo costume de ler encartes e contracapas. Agora tem o Google e não guardo mais nada na memória. Espero que esses esquecimentos banais não atinjam um nível preocupante.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhB1foPSZnndvFwg2CoXi2A--yH-pD0n3AkXKJwRC9TBkNqY9fibHs6kbVZ1yo4mnpCItc9vxIQSEut1ZkG3ejJOCVyP9cMp318lTxefPYRanH0i2emBITId3hedLaoGh-p6q91c2x4Y7O55YQ6A71NPJ0GubH-w6PLDF0MHYrCrp9CK9Xn_qQ9J0JfwqDe&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;405&quot; data-original-width=&quot;450&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhB1foPSZnndvFwg2CoXi2A--yH-pD0n3AkXKJwRC9TBkNqY9fibHs6kbVZ1yo4mnpCItc9vxIQSEut1ZkG3ejJOCVyP9cMp318lTxefPYRanH0i2emBITId3hedLaoGh-p6q91c2x4Y7O55YQ6A71NPJ0GubH-w6PLDF0MHYrCrp9CK9Xn_qQ9J0JfwqDe&quot; width=&quot;267&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ao ouvir &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Frame of Life&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;, álbum de Renato Mello e Fabio Golfetti, vejo o tanto quanto somos habitados por lembranças longínquas que perduram.&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Renato, arquiteto por profissão, foi um dos membros de uma banda paulistana que alguns devem conhecer: Kafka. Lançaram dois discos LPs pelo selo Baratos Afins. Apresentaram-se em casas como Madame Satã, frequentada por uma juventude digamos, alternativa, que gostava de Sisters of Mercy, Bauhaus, The Smiths, Acho and the Bunnymen, The Cure e outras do gênero. Renato se distanciou do universo da música, mas nunca se desligou dela. Nunca deixou a guitarra e o saxofone alto e teclados, exercitando-se sempre, e compondo, enfim, a música sempre esteve presente.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A origem do título do disco está intimamente relacionado à formação de arquiteto de ambos. Vem de uma frase de Frank Lloyd Wright:&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;“Architecture is the frame of life. It is the nature and substance of whatever is.”.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;A gravação de Frame of Life coincide com a época da pandemia da Covid. Foi feita entre setembro e dezembro de 2021, imagino que tenha sido remotamente com cada um dos músicos em suas casas. Além de Mello no sax alto, guitarra, teclados e vocais, e Golfetti na guitarra, tocam Gabriel Golfetti (teclados e baixo), Giovanni Lenti (bateria) e Gustavo Santhiago (flauta em &lt;i&gt;Space Is the Key&lt;/i&gt;).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;i&gt;Future Past Mystery&lt;/i&gt;, que abre o disco, é uma faixa longa de quase dez minutos. Instrumental, bem climática, tem Fabio nos glissandos e Renato no sax. É impactante. Fica melhor ainda pela perfeita combinação com a próxima, mais tranquila, cheia de nuances: &lt;i&gt;Starfish&lt;/i&gt;. Os vocais e a letra são de Renato. &lt;i&gt;Fallingwater&lt;/i&gt;, a seguinte, a referência, evidentemente é Frank Lloyd Wright, arquiteto da Casa da Cascata, na Pensilvânia. &lt;i&gt;Fruitless Park&lt;/i&gt; é outra não instrumental. &lt;i&gt;Space Is the Key&lt;/i&gt; é a mais “complicada”, inspirada em Sun Ra, cultuado por Fabio e Renato. Tem uma estrutura circular, com flautas de Gustavo Santhiago em overdubs. &lt;i&gt;End of Life&lt;/i&gt; encerra o disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj-uxLq5aqOwkkoo_aHwaW-xYD8RHYm-MHPXXRh5uektlXY3Or0mRwb8Hk1lQJFe3C6V2vvsOPK3XWhsdx2uFNp7JY77aueXQop7jL54dgymUJe_NPUjhwB1j91zQOwxbcR5FbGg7cxKLn9VF4aMeSBnmvx4hwVT13obsBxOCg50tOpAuBmEm1eLpvZJur9&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;450&quot; data-original-width=&quot;450&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj-uxLq5aqOwkkoo_aHwaW-xYD8RHYm-MHPXXRh5uektlXY3Or0mRwb8Hk1lQJFe3C6V2vvsOPK3XWhsdx2uFNp7JY77aueXQop7jL54dgymUJe_NPUjhwB1j91zQOwxbcR5FbGg7cxKLn9VF4aMeSBnmvx4hwVT13obsBxOCg50tOpAuBmEm1eLpvZJur9&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;i&gt;Frame of Life 2&lt;/i&gt;, gravado entre o fim de 2022 e abril de 2023, vai na linha do anterior. Os títulos das músicas – &lt;i&gt;Songs of Two Planets&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Sounds Like Paintings&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;The Sky Above&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Events in Calm Water&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Daybreak&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Night Sketch, Off White Shadows&lt;/i&gt; – dão uma pista clara para o tipo de som que ouvimos. Podemos descrever como paisagens sonoras, até na construção delas, lembrando vagamente &lt;i&gt;Music for Films&lt;/i&gt; (EG Records, 1976), de Brian Eno, pelo menos nos títulos. São camadas superpostas, instrumentações em overdubs, guitarras em glissandos de Golfetti que funcionam, assim como os teclados, sugerindo pinturas impressionistas, paredes sonoras virtuais. Um destaque é &lt;i&gt;Events in Calm Water&lt;/i&gt;. Como sugere o título, sobre a superfície da água, que são o baixo e um teclado discreto, sobressaem-se sons de saxofone, às vezes só, em outras em camadas sobrepostas, e um breve solo de guitarra, que nem chega a ser um solo exatamente. Na verdade são sons que dançam em uma superfície.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Nesse segundo disco, Fernando Alge participa das cinco faixas finais. Não posso dizer com certeza se os solos em&lt;i&gt; Events in Calm Water&lt;/i&gt; são dele, assim como outro belíssimo solo em &lt;i&gt;Day Break&lt;/i&gt;, que é a seguinte. A sétima, &lt;i&gt;Night Sketch&lt;/i&gt;, com uma batida mais roqueira, com baixo e bateria bem marcados, ouvimos belíssimas intervenções de guitarra.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Ouça &lt;i&gt;Frame o Life&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/2gpuXwyGdj3cHFSPrGXrrA?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Ouça Frame of Life 2.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/4um0yMeqpXv9S2fg2ZMpf6?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2284667749061239109/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/03/the-frame-of-life-de-renato-mello-e.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2284667749061239109'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2284667749061239109'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/03/the-frame-of-life-de-renato-mello-e.html' title='The Frame of Life, de Renato Mello e Fabio Golfetti'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhB1foPSZnndvFwg2CoXi2A--yH-pD0n3AkXKJwRC9TBkNqY9fibHs6kbVZ1yo4mnpCItc9vxIQSEut1ZkG3ejJOCVyP9cMp318lTxefPYRanH0i2emBITId3hedLaoGh-p6q91c2x4Y7O55YQ6A71NPJ0GubH-w6PLDF0MHYrCrp9CK9Xn_qQ9J0JfwqDe=s72-c" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-951962596990295607</id><published>2026-03-02T12:40:00.000-03:00</published><updated>2026-03-02T12:40:36.211-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Clifford Brown"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Julio Cortázar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><title type='text'>O fantasma de Clifford Brown</title><content type='html'>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGqHwdS5bGelxxcAwXs43yKVHqYUT5fQZp_HbfvApZDBopVd8BJkYz5WGIPiX3HiSku3RhC3e6wlmNZjqVGVMmb6ugQwM6CKFzjsKrrYDPZmoFFBf-hVyqWktxvcQz-9dKtIX-OI9ToyY3/s1600/cb1.jpg&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGqHwdS5bGelxxcAwXs43yKVHqYUT5fQZp_HbfvApZDBopVd8BJkYz5WGIPiX3HiSku3RhC3e6wlmNZjqVGVMmb6ugQwM6CKFzjsKrrYDPZmoFFBf-hVyqWktxvcQz-9dKtIX-OI9ToyY3/s320/cb1.jpg&quot; width=&quot;282&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; face=&quot;&#39;Helvetica Neue&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif&quot; style=&quot;color: #bf9000;&quot;&gt;O “careta” Clifford Brown&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;Na mesma época em que tinha comprado os dois volumes que compõem &lt;i&gt;A Volta ao Dia em Oitenta Mundos&lt;/i&gt;, referência de Julio Cortázar sobre um título de Jules Verne, estavam sendo lançados alguns álbuns duplos destacando alguns nomes do jazz pela PolyGram. De capa branca e ilustrações em tinta marrom, eram suficientemente caros para os bolsos dos universitários que tinham que se virar com mesadas “na conta”. Até essa data, meados da década de 1970, eram raros os lançamentos de jazz no Brasil.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Na página 109 do tomo I de &lt;i&gt;A Volta…&lt;/i&gt;, da edição em espanhol da Editora Siglo Veinteuno – na FAU-USP, a Ciça, arquiteta formada pela UnB, montou uma “banquinha” de livros de literatura e de arquitetura em espanhol – Cortázar falava desse até então desconhecido, para mim, Clifford Brown: “Como Bird, como Bud, he didn’t stand the ghost of a chance”. O autor fazia um jogo de palavras com o título do standard composto por Victor Young, com letra de Bing Crosby e Ned Washington, de 1932, e os relacionava à morte de outras duas figuras do jazz: o pianista Bud Powell e o sax-alto Charlie Parker.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ao contrário desses dois, o trumpetista Clifford era “careta”. Era um certinho, enfim, mas de um talento estupendo. Parker morreu antes dos 40, vítima dos excessos da droga e do alcool. Powell, apesar de “un poco loco”, decorrente – dizem – de uma surra que levara da polícia, e lhe acarretara transtornos de ordem mental – ficou internado por um ano sendo tratado com eletrochoques –, foi brilhante pianista e fez parte do lendário show no Massey Hall, Toronto, com Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Charles Mingus e Max Roach, em 1953. Morreu relativamente cedo – pouco mais de 40.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nos anos 1950 reinavam o trumpete de Miles Davis e o do atrevido Dizzy Gillespie. Brown surgiu nesse cenário e logo se destacou como, se não o melhor, tão bom quanto os outros dois. Miles era o cara do sopro sem vibrato, dos registros médios, e se destacaria por estar no lugar certo e na hora certa. Estaria entre os gestores do bebop e dentre os que criariam o cool jazz. Clifford surgiu como um furacão. Se estivesse vivo, certamente, estaria liderando as listas dos melhores em seu instrumento. Além do poder de invenção harmônica era dono de um sopro que sabia ser doce e agressivo, atingindo as notas mais altas do trumpete sem “gritar”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não é possível se prever o que teriam sido os percursos de Jimi Hendrix, Janis Joplin, de Jim Morrison ou do trumpetista Fats Navarro, sua grande influência – morreu antes de completar 27 anos de idade, vítima da tuberculose e da heroína –, e também de Clifford. Mas Brown teve uma carreira fulgurante num tempo em que Miles e Dizzy Gillespie estavam na linha de frente.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A ascensão dele foi algo que lembra – desculpem se acharem a comparação um pouco fora de contexto – à do espetacular astro do soul Otis Redding, morto em um acidente no próprio avião, aos 26 anos. Clifford ia fazer 26 – coincidência ou não, Hendrix, Morrison e Joplin, com 27, um a mais – e ambos estavam no topo e, certamente, avançariam muito além. Redding morreu sem ter visto &lt;i&gt;(Sittin’ on) The Dock of the Bay&lt;/i&gt;&amp;nbsp;atingir o primeiro lugar das paradas. Brown gravava um disco melhor que o outro pela EmArcy. Numa noite chuvosa de junho de 1956, a caminho de Chicago, onde fariam uma apresentação, a mulher do pianista Richie Powell, que dirigia o carro, perdeu o controle e derraparam. Resultado: três mortos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Max Roach, um dos pioneiros do bebop e dos maiores bateristas da história, já era figura de proa no jazz quando surgiu Brown. Mesmo assim, ao formarem a banda, deixou que Brown tivesse seu nome em primeiro lugar. A bateria enérgica de batidas limpas combinaram perfeitamente com seu trumpete. E não seria despropósito algum dizer que Roach foi o par ideal de Brown. Juntos, com o belo sax tenor do &lt;i&gt;underrated&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Harold Land, do pianista irmão menor de Bud e igualmente talentoso, Richie Powell, e George Morrow no baixo, formaram uma das mais integradas bandas do jazz. Eram excepcionais nas músicas uptempo, em que a bateria de Roach brilhava e que, nas baladas, Land – como em &lt;i&gt;Darn That Dream&lt;/i&gt;&amp;nbsp;–, Powell e Clifford despejavam emoção da mais pura qualidade.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Algumas músicas ficaram associadas às interpretações de Brown e Roach: &lt;i&gt;Delilah&lt;/i&gt;, do mesmo Victor Young, que compôs &lt;i&gt;I Don’t Stand a Ghost of a Chance With You&lt;/i&gt;&amp;nbsp;– que tem um belo solo de Richie Powell e lembra seu irmão Bud –, &lt;i&gt;Parisian Thoroughfare&lt;/i&gt;&amp;nbsp;e &lt;i&gt;Jordu&lt;/i&gt;, de Duke Jordan. Nem é preciso dizer a mesma coisa de &lt;i&gt;The Blues Walk&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Daahoud&lt;/i&gt;&amp;nbsp;e &lt;i&gt;Joy Spring&lt;/i&gt;: são composições do trumpetista.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Segundo Julio Cortázar, Brown “inventa uma ilha do absoluto na desordem, onde ele e tantos outros estamos mortos”. Talvez pensasse assim o argentino quando se arriscava a “ser” Clifford ao tocar amadoristicamente seu trumpete.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ouça o clássico Clifford Brown and Max Roach, gravado entre 1954 e 1955, pelo selo EmArcy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/2EKn6vs5MXWjMubeBhqgKG?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;
Esse texto foi publicado e escrito em 5 de abril de 2010&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/951962596990295607/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/03/o-fantasma-de-clifford-brown.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/951962596990295607'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/951962596990295607'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/03/o-fantasma-de-clifford-brown.html' title='O fantasma de Clifford Brown'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGqHwdS5bGelxxcAwXs43yKVHqYUT5fQZp_HbfvApZDBopVd8BJkYz5WGIPiX3HiSku3RhC3e6wlmNZjqVGVMmb6ugQwM6CKFzjsKrrYDPZmoFFBf-hVyqWktxvcQz-9dKtIX-OI9ToyY3/s72-c/cb1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-8468915422978254353</id><published>2026-02-26T11:37:00.001-03:00</published><updated>2026-02-26T11:37:38.719-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Martha Argerich"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Músic erudita"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Piano"/><title type='text'>Martha Argerich, ou o que são e o que achamos que são</title><content type='html'>Temos o costume de colocar os gênios em panteões. Assim, tornam-se inatingíveis e guardamos uma distância respeitosa e, ao mesmo tempo, temerosa. E o medo faz coisa. Ninguém é deus e muito menos, inatingível. A revelação dos deslizes do ídolo do golfe Tiger Woods, em atitudes absolutamente humanas – traía intencional e determinadamente sua esposa com mulheres menos belas que ela e com profissionais do sexo –, fez com que, de quase deus virasse o que, no fundo, todos são: “ordinários”, no sentido da palavra em inglês, que significa “simples”. Sim, simples humanos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sim, gênios são peculiares e, incluídos nesse gênero, os prodígios. Em algumas especialidades as tendências manifestadas cedo são essenciais ao posterior desenvolvimento de suas características especiais. Mas não basta o prodígio. Mais que ele é preciso muita disciplina e treino. No tênis, para citar um caso célebre, temos o de Björn Borg, que, prematuramente, aos 26 anos abandonou as quadras para viver a “high life” a que todo milionário poderia se permitir. Descobriu que, além da férrea disciplina a que era submetido, “lá fora” existiam mulheres lindas, drogas e muita festa. Outro tenista, “muy” amigo, Vitas Gerulaits, foi um dos responsáveis por esse “desvio” em sua vida. E, afinal, não foi muito feliz nesse “novo mundo”. Gastou todo o dinheiro que ganhou, entrou em empreendimentos que lhe custaram a falência e tentou o suicídio uma vez.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Esse caso de desvio, por outros caminhos, aconteceu com o maior enxadrista brasileiro de todo os tempos, Henrique da Costa Mecking, o “Mequinho”, terceiro no ranking mundial. Conheceu o ocaso por conta de uma doença rara – a miastenia – e algumas excentricidades toleradas apenas nos gênios.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgdV6QrDNH9rfKxiJfTnuKB6KpK-HbBo8m3Qn5qHxqGbTra8DZWydisV21d1WJKqaSepGju_PTu9PMtbwd_IClcvDor_bXoz_XYfieGbG60ldrHn5ZutrmNo6UF8_HhXEF8eee_dzbAl0T/s1600/Untitled-1.jpg&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;179&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgdV6QrDNH9rfKxiJfTnuKB6KpK-HbBo8m3Qn5qHxqGbTra8DZWydisV21d1WJKqaSepGju_PTu9PMtbwd_IClcvDor_bXoz_XYfieGbG60ldrHn5ZutrmNo6UF8_HhXEF8eee_dzbAl0T/s320/Untitled-1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #0b5394; font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Argerich, grande virtuose, grisalha e feliz&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;No entanto, é na música que o pendor parece indispensável, principalmente no piano. A maioria dos grandes virtuoses deste instrumento mostrou seus talentos muito cedo, alguns com apenas três anos de idade. É o caso do brasileiro Nelson Freire. O mineiro, que grava pela Decca, uma das maiores do repertório clássico, é hoje um dos maiores pianistas vivos. Acontece o mesmo com sua grande amiga, a argentina Martha Argerich.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dizem que genialidade não escolhe lugar para nascer. Pode sugir um gênio musical nos confins da mata amazônica? Pode ser? Improvável? E depois, nada acontece se não houver um pequeno “empurrão” do destino… ou do governo. Um caso exemplar – vamos ficar circunscritos à América Latina – é o de Claudio Arrau. Prodígio – fez sua primeira apresentação pública com cinco anos –, filho de família tradicional, com menos de dez anos, foi enviado junto com sua mãe – o pai morreu quando tinha um ano –, financiado pelo governo chileno, para estudar na Alemanha com Martin Krause. Isso se deu nos anos 1910.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bom tempo depois, sucedeu-se algo parecido com outro prodígio: Martha Argerich. Juan Perón, presidente à época, subsidiou sua ida para a Europa para estudar com Friederich Gulda na Áustria, empregando seus pais em embaixadas. Até hoje, de uma geração de ouro em que se destacam Maurizio Pollini, Alfred Brendel, András Schiff, Stephen Kovachevich – que era Bishop e trocou o nome por causa de um astro de rock homônimo – e o brasileiro Nelson Freire, a argentina é pianista do primeiro time.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Está disponível em streaming na Prime Video o belo documentário &lt;i&gt;Martha Argerich – Conversa Noturna&lt;/i&gt;, de 2003, direção de Georges Gachot, pelo selo EuroArts, que, desde o ano passado, está lançando uma série de títulos de música clássica no mercado brasileiro. Vemos os gênios como pessoas inatingíveis, como disse inicialmente. A Martha que imaginei, deveras, não existe. Aquela mulher que tinha um certo ar existencialista, com bastos cabelos negros, olhos levemente amendoados, fumante, era a “dama inatingível”. É possível que essa imagem tenha se sedimentado por conta do incidente em que, como protesto, abandonara o júri de um desses concursos de piano, quando um competidor, o croata Ivo Pogorelich, fora eliminado. Dizendo que Ivo era um gênio, foi embora. Parecia atitude de “prima-dona”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No documentário de Gachot, essa impressão vai embora. Primeiro pelo seu jeito de “não estar nem aí” para a aparência visual. Em vez da senhora cheia de “pancake” no rosto, de cabelos cuidadosamente cofiados, estamos à frente de alguém que não se preocupa em tingi-los e muito menos de penteá-los mais cuidadosamente. Suas mãos – invariavelmente belas, produzem sons tão sublimes – carecem de nuanças que as enfeitem. Sem um traço de maquiagem, fala, e muito. É um susto. Achava até que não falava! Conta histórias engraçadas como a de Friederich Gulda que, ao conhecer o inexcedívell jazzista Erroll Garner, disse-lhe que seu piano lembrava a música de Ravel. Erroll respondeu: “Quem é esse cara?”. Mais ou menos assim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O aparente “estrelismo” se explica pela timidez. Imagine-se uma menina de pouco mais de dez anos fora de sua terra natal, viajando sem parar, sem poder fazer amigos ou brincar como qualquer criança. É o sacrifício dos gênios. A quase criança, com dezessete anos sentia-se uma mulher solitária de 40. Argerich sobreviveu à disciplina a que se submeteu e parece feliz tocando piano. É o que passa o bom documentário de Gachot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A naturalidade das mãos de Argerich passeia pelas teclas do piano em suave dança, enérgicas quando necessária, pelas composições mais difíceis de Liszt, de Prokofiev, por atmosferas diáfanas como a de &lt;i&gt;Mamãe Gansa&lt;/i&gt;&amp;nbsp;– que toca a quatro mãos com Nelson Freire –, de Ravel, são pura magia. Se o homem normal vir alguns objetos como inatingíveis, os gênios também. Martha, logo no início do documentário, fala de quando foi assistir a uma apresentação de Claudio Arrau, bem menina, com sua mãe: “Foi a emoção mais forte que senti com a música. Eu tinha seis anos, lembro-me bem. Foi com o 4º de Beethoven [&lt;i&gt;4º Concerto para Piano e Orquestra, op. 58&lt;/i&gt;]… que eu não toco.” Pois é, Martha nunca tocará esse que, com o terceiro, são dos mais belos de todo o repertório bethoveniano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Veja e ouça:&lt;br /&gt;
Ravel – &lt;i&gt;Jeau d’eau&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;390&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/J_36x1_LKgg&quot; title=&quot;YouTube video player&quot; width=&quot;480&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O link para assistir ao vídeo é&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://www.primevideo.com/-/pt/detail/Martha-Argerich---Conversas-Noturnas/0N31V4C0827WBDLSROLD4BNNFN&quot;&gt;https://www.primevideo.com/-/pt/detail/Martha-Argerich---Conversas-Noturnas/0N31V4C0827WBDLSROLD4BNNFN&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
Publicado em 17/3/2010 pela primeira vez</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/8468915422978254353/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/martha-argerich-ou-o-que-sao-e-o-que.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8468915422978254353'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8468915422978254353'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/martha-argerich-ou-o-que-sao-e-o-que.html' title='Martha Argerich, ou o que são e o que achamos que são'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgdV6QrDNH9rfKxiJfTnuKB6KpK-HbBo8m3Qn5qHxqGbTra8DZWydisV21d1WJKqaSepGju_PTu9PMtbwd_IClcvDor_bXoz_XYfieGbG60ldrHn5ZutrmNo6UF8_HhXEF8eee_dzbAl0T/s72-c/Untitled-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-8412968894514537824</id><published>2026-02-23T12:08:00.000-03:00</published><updated>2026-02-23T12:08:30.485-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alberico Cilento"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Carlos Conde"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="George Shearing"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gerry Mulligan"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mel Tormé"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Russell Malone"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Siero"/><title type='text'>Mel Tormé, Carlos Conde, Alberico Cilento e Siero</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot;&gt;&lt;/div&gt;Carlos Conde foi uma referência para muitos de nós quando o assunto é jazz. Por muitos anos, até pouco antes de adoecer, manteve seu programa na Rádio Cultura, sempre trazendo novidades do gênero, adquiridas em suas viagens semestrais a Nova York e a outros lugares. Em cada viagem comprava cerca de 200 CDs. Para que não fossem apreendidos pela alfândega, jogava fora as caixinhas (jewel boxes), trazia os disquinhos em porta CDs da Case Logic, as capas e encartes em um envelope.&amp;nbsp;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Apesar da diferença de idade, ficamos amigos. Minha timidez impedia de abordá-lo e me apresentar. Outro grande especialista e colecionador era o Alberico Cilento. Via-o sempre na Grammophone, uma loja cuja matriz era no Rio de Janeiro, na avenida Juscelino Kubitshek, em São Paulo, e também na Edgar Discos, na rua Lacerda Franco, Pinheiros, que vendia mais discos usados do que novos. Não lembro direito de como ficamos amigos. Frequentei muito sua casa no Jardim Marajoara. Gostava de mostrar trechos de música com solos que considerava memoráveis. Aprendi muito com ele.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Por várias décadas, Alberico foi um dos bam-bam-bam do atendimento da DPZ. Ganhava muito bem mas nunca trocou seu Fiat 147; seus amigos diziam, “troca por um carro mais decente, mais de acordo com a sua posição”. Preferia ter um Steinway de um quarto da cauda do que se exibir andando em carrões. Na verdade, tinha dois pianos de um quarto de cauda. O Steinway da sala era para seus amigos músicos, como João Donato, tocarem. O Blüthner, que ficava na sua sala de música, onde ficava seu aparelho de som, os milhares de LPs e CDs, era para ele se exercitar como mero amador.&lt;/div&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: medium; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left;&quot;&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não lembro também como foi a primeira vez em que conversei com o Carlos Conde. É bem provável que tenha sido na Grammophone. Vários compradores compulsivos de LPs, CDs e fitas de vídeo cassete (depois surgiram os Laser Discs, que eram caríssimos e tiveram vida curta) baixavam aos sábados de manhã na loja. É possível que Alberico tenha me apresentado ao Conde. Um outro colecionador que estava sempre lá era o Sieiro, um espanhol de voz forte, como a do Conde. Era mais eclético; gostava de todos os gêneros musicais, fora o sertanejo, certamente. Para se ter uma ideia, quando resolveu vender seus LPs que se encontravam no sítio em Mairiporã, entrou em contato com o músico e cantor Ed Motta e este arrematou 800 LPs de uma vez.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Apesar da diferença de idade, uns 25 anos, ficamos amigos. Do seu círculo de amizade de apaixonados por jazz eu era o mais novo. O negócio dele era o jazz trio, mais do que qualquer outra formação. Odiava jazz latino, vibrafones e congas. Nem podia ouvir falar de Tito Puente. Sendo um adolescente na década de 1970, fui iniciado no que chamavam de rock progressivo (Yes, King Crimson, Emerson, Lake &amp;amp; Palmer, Van der Graaf Generator). Daí, passar a me interessar pela música estritamente instrumental foi um passo natural. Conheci Weather Report, Soft Machine, Chick Corea e Miles Davis.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj-FB1DH-TU-CmAKUAs3NDkTHjVmSP_-9Hk63kqOOw15D8VgoSovLRJh_sKxtQda9EqfDdSxKnDcytfrqAX98NC_4aX_D69VBrsE7SqdK2yGz0XjnTF2T00d0VhnfW7slxxTXr_VUQhIUbY0IrAVc8DWWp9N_RWA_an3tPo2pDya22h1B0pPC7lLtbmipb1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;455&quot; data-original-width=&quot;631&quot; height=&quot;231&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj-FB1DH-TU-CmAKUAs3NDkTHjVmSP_-9Hk63kqOOw15D8VgoSovLRJh_sKxtQda9EqfDdSxKnDcytfrqAX98NC_4aX_D69VBrsE7SqdK2yGz0XjnTF2T00d0VhnfW7slxxTXr_VUQhIUbY0IrAVc8DWWp9N_RWA_an3tPo2pDya22h1B0pPC7lLtbmipb1=w333-h231&quot; width=&quot;333&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #76a5af; font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Conde, Russell Malone e eu&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Meu gosto se inclinava aos mais modernos também, como John McLaughlin, Miles Davis elétrico, Weather Report e outros, apesar de gostar muito dos mais antigos, como Duke Ellingotn, Coleman Hawkins, Lester Young e tantos outros, muitos deles a partir das dicas dos meus amigos jazzófilos. Como todo bom colecionador, Conde gostava de bisbilhotar o que os outros estavam comprando. Olhava os que tinha separado e dizia: Chick Corea? “Mas você é jovem, então, tudo bem”.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Com o tempo fomos ficando próximos. Como ganhava muitos convites para shows por conta de seu programa, passou a me convidar para vários deles. Os melhores eram os do Bourbon Street. Sentávamos sempre na primeira fileira. Assim, assisti às apresentações de Bucky Pizzarelli (umas três vezes), Carol Welsman, Nnena Freelon, John Carter, Russell Malone, Karyn Allyson e outros mais. Depois dos shows, íamos ao camarim e ele sempre pedia que os artistas autografassem os CDs e LPs que levava. Todos os que tenho autografados, consegui-os porque ia na cola dele.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;A história do disco com assinatura falsa. &lt;/b&gt;Acho que existe ainda a Jazz Record Center, uma loja que fica no oitavo andar de um prédio na West 26th Street. Conheci por causa dele. Além de venderem discos novos, a especialidade são itens de colecionadores e uma vasta memorabilia como pôsteres, livros, camisetas e revistas. Um dos itens são LPs e CDs autografados. Foi aí que descobri que o Conde não pedia autógrafos apenas porque era fã. Ele levava para Nova York e vendia.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Certa vez, logo depois de voltar de Nova York, Conde disse com a maior alegria de que tinha vendido um LP do Mel Tormé autografado por 120 dólares. Daí Alberico contou que ele e um outro amigo resolveram pregar uma peça nele dando o LP em que eles próprios falsificaram o autógrafo, sabendo da idolatria que elnutria pelo cantor. Nunca imaginariam que ele levasse o disco para vender. Resposta do Conde: “Agora já foi; está vendido”.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Um último parágrafo. Nos Estados Unidos, muitos discos são anunciados nas revistas com datas de lançamento determinadas. Desafortunadamente, o CD “The Classic Concert”, com Mel Tormé, Gerry Mulligan e George Shearing, gravação de um show de 1982 no Carnegie Hall, sairia alguns dias depois que Conde já não estaria em Nova York. Ele ficou louco. Como sabia que eu estava indo para lá pouco depois, ligou para mim pedindo que comprasse o disco. Disse que assistiu ao show e era importante tê-lo. Claro, comprei para ele e para mim na J&amp;amp;R. Ouça o CD.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/0aGbP1QfJ6beGHdSLPyVXU?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/8412968894514537824/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/mel-torme-carlos-conde-alberico-cilento.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8412968894514537824'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8412968894514537824'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/mel-torme-carlos-conde-alberico-cilento.html' title='Mel Tormé, Carlos Conde, Alberico Cilento e Siero'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj-FB1DH-TU-CmAKUAs3NDkTHjVmSP_-9Hk63kqOOw15D8VgoSovLRJh_sKxtQda9EqfDdSxKnDcytfrqAX98NC_4aX_D69VBrsE7SqdK2yGz0XjnTF2T00d0VhnfW7slxxTXr_VUQhIUbY0IrAVc8DWWp9N_RWA_an3tPo2pDya22h1B0pPC7lLtbmipb1=s72-w333-h231-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-1544939462431489617</id><published>2026-02-16T10:41:00.000-03:00</published><updated>2026-02-16T10:41:47.452-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="David Sylvian"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Doris Dörrie"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ryuichi Sakamoto"/><title type='text'>Ryuichi Sakamoto e as cerejeiras em flor</title><content type='html'>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg93YmSEykyFXm6LqXDsP_B3Wy3hHEnZ2osKYqQH-E-_qvcrBLXwVHZwtcg5LUkl5_U8ghPRaeo3EGdx9ln1gjnbddtQ-e6VxcFbcU8Ox4H_fBmOWq-vsl2VfIAHSmRrA107vXmBFX4d1nF/s1600/hanami.jpg&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;219&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg93YmSEykyFXm6LqXDsP_B3Wy3hHEnZ2osKYqQH-E-_qvcrBLXwVHZwtcg5LUkl5_U8ghPRaeo3EGdx9ln1gjnbddtQ-e6VxcFbcU8Ox4H_fBmOWq-vsl2VfIAHSmRrA107vXmBFX4d1nF/w400-h219/hanami.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #45818e; font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;O sonho secreto de Trudi era conhecer o Monte Fuji&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Os cinéfilos, provavelmente, devem lembrar-se do filme &lt;i&gt;Homens&lt;/i&gt;, de 1985, de Doris Dörrie na direção. Depois de muito tempo longe do circuito nacional, chegou-nos &lt;i&gt;Hanami - Cerejeiras em Flo&lt;/i&gt;r. A estrutura de &lt;i&gt;Hanami&lt;/i&gt;&amp;nbsp;é linear, para infelicidade dos que acham a descontinuidade e a desconstrução o máximo. É uma bela história de amor de uma casal da “melhor idade” – já inventaram tantos eufemismos para a palavra “velho” nesses tempos politicamente corretos! Esta é a mais recente, que sucede a “terceira idade” – Trudi (Hannelore Elsner) e Rudi (Elmar Wepper). Depois da morte da mulher, Trudi descobre que ela nutria uma paixão, que nunca revelara, pela cultura japonesa. Esse processo de descoberta é o parte da revelação para o marido daquela que passou tantos anos ao seu lado vivendo uma “vidinha” numa pequena cidade alemã e parecia tão circunscrita a tancanhêz desse pequeno universo. Primeiro, é levado pela namorada de sua filha a assistir uma apresentação de Tadashi Endo, um dos mestres do butoh, na capital alemã. Depois, mexendo nas coisas da mulher, descobre que ela conhecia o teatro butoh e colecionava imagens do Monte Fuji.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Rudi vai ao Japão – ele, que nem visitar os filhos em Berlin queria – e visitar o Monte como parte de “viver a vida” não vivida de Trudi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chama a atenção não só o enredo, em que o butoh não aparece por mero acaso – essa arte surgida depois da Segunda Grande Guerra é definida como a “dança da escuridão” –, pois Dörrie trata da morte, mas também as belas músicas que ouvimos nesse filme. Uma delas é &lt;i&gt;Asadoya Yunta&lt;/i&gt;, e a outra é&amp;nbsp;&lt;i&gt;Chinsagu no Hana&lt;/i&gt;, canção folclórica da região de Okinawa, que fazem parte de um álbum de Ryuichi Sakamoto, lançado em 1990.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sakamoto é bem conhecido dos brasileiros. Se o nome não soar tão familiar, uma lembrança: trabalhou como ator em &lt;i&gt;Furyo – Em Nome da Honra &lt;/i&gt;(&lt;i&gt;Furyio&lt;/i&gt;), de Nagisa Oshima. Compôs a trilha sonora de &lt;i&gt;O Último Imperador&lt;/i&gt;&amp;nbsp;e teve a música &lt;i&gt;Bibo No Aozora&lt;/i&gt;&amp;nbsp;incluída no filme &lt;i&gt;Babel&lt;/i&gt;, de Alejandro Iñárritu. Quem viu &lt;i&gt;Furyo&lt;/i&gt;&amp;nbsp;deve se lembrar da música-tema &lt;i&gt;Merry Christmas, Mr. Lawrence&lt;/i&gt;, A versão com letra, que se chama &lt;i&gt;Forbidden Colours&lt;/i&gt;, é belíssima, na voz de David Sylvian. Vale a pena conhecer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O som de Sakamoto é uma mescla de influências da música tradicional japonesa com a de outras culturas, inclusive a brasileira: gravou dois álbuns – &lt;i&gt;Casa&lt;/i&gt;&amp;nbsp;e &lt;i&gt;A Day in New York&lt;/i&gt;&amp;nbsp;– com Jacques Morelenbaum e a cantora Paula Morelenbaum. Desse universo conhecido como “world music”, Sakamoto se destaca pela modernidade e de como explora a instrumentação eletrônica – às vezes, um tanto indigesta ao explorar e mimetizar demais influências do hiphop, do rap e do eletropop –, mas sempre com resultados instigantes e originais. Na busca “world”, tem como parceiros músicos de todos os continentes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um disco, &lt;i&gt;Beauty&lt;/i&gt;, que está entre os melhores que gravou, serve de amostra da versatilidade e talento em saber misturar as mais diferentes linguagens étnicas. É uma ousadia misturar instrumentos orientais com os ocidentais, percussão africana, indiana e japonesa e vocais em sua língua de origem com o inglês e até com o português. As citadas acima, &lt;i&gt;Asadoya Yunta&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Ao no Aozora&lt;/i&gt;&amp;nbsp;e &lt;i&gt;Chinsagu no Hana&lt;/i&gt;&amp;nbsp;fazem juz ao título &lt;i&gt;Beauty&lt;/i&gt;. São belíssimas, emocionantes e inesquecíveis. A parte “brasileira” cabe ao americano nascido em Pernambuco, Arto Lindsay na composição &lt;i&gt;Rose&lt;/i&gt;: canta em inglês e perfeito “português pernambucano”. Em outra música, dentre as “excentricidades” ouvimos uma mistura de violino do indiano Shankar, as dissonâncias da guitarra de Lindsay, sons do grupo africano Farafina e vocais de Youssou N’Dour e em outra, participação brasileira do percussionista Naná Vasconcelos. Haja “world” para Sakamoto! No campo das interpretações idiossincráticas, registre-se a versão de &lt;i&gt;We Love You&lt;/i&gt;, de Mick Jagger e Keith Richards, electropop percussiva com a participação mais que especial de um dos fundadores do Soft Machine, Robert Wyatt, nos vocais e backing de ninguém nada menos que o ex- Beach Boys Brian Wilson. No repertório das “belezas” desse álbum, não podemos deixar de citar &lt;i&gt;Diabaram&lt;/i&gt;, com vocais “dilacerantes” do senegalês Youssou N’Dour (é, realmente o mundo está cada dia mais “worldy”: alguém imaginaria um japonês e um africano juntos?). É um dos grandes momentos dessa verdadeira alquimia chamada música que poucos sabem fazer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não deixem de ver o filme de Doris Dörrie e não deixem de ouvir Ryuichi Sakamoto. Pode começar com &lt;i&gt;Forbidden Colours&lt;/i&gt;, cantada pelo grande David Sylvian.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;object height=&quot;505&quot; width=&quot;640&quot;&gt;&lt;param name=&quot;movie&quot; value=&quot;http://www.youtube.com/v/jsG2M66-_xc?fs=1&amp;amp;hl=en_US&amp;amp;color1=0x2b405b&amp;amp;color2=0x6b8ab6&quot; /&gt;
&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot; /&gt;
&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot; /&gt;
&lt;embed allowfullscreen=&quot;true&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; height=&quot;505&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/v/jsG2M66-_xc?fs=1&amp;amp;hl=en_US&amp;amp;color1=0x2b405b&amp;amp;color2=0x6b8ab6&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; width=&quot;640&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça &lt;i&gt;Beauty,&lt;/i&gt; de Sakamoto.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/3nEIAnYBqMO1ZohOcmJqjy?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/1544939462431489617/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/ryuichi-sakamoto-e-as-cerejeiras-em-flor.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/1544939462431489617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/1544939462431489617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/ryuichi-sakamoto-e-as-cerejeiras-em-flor.html' title='Ryuichi Sakamoto e as cerejeiras em flor'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg93YmSEykyFXm6LqXDsP_B3Wy3hHEnZ2osKYqQH-E-_qvcrBLXwVHZwtcg5LUkl5_U8ghPRaeo3EGdx9ln1gjnbddtQ-e6VxcFbcU8Ox4H_fBmOWq-vsl2VfIAHSmRrA107vXmBFX4d1nF/s72-w400-h219-c/hanami.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-6246076801684406027</id><published>2026-02-11T12:53:00.000-03:00</published><updated>2026-02-11T12:53:36.544-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="David Murray"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ECM"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mal Waldron"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><title type='text'>A beleza dramática do piano de Mal Waldron</title><content type='html'>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1Gbd5eGkYldhv33snDiJuAhGpdZyZCb81HyTmVEziIaSSECTVlcgDA2OSZ7Xpvo6kUpNgmiK1TNtFKNUNkJGQW5l6z-fnC-Y3wBBpvqEy-W-xBDYZ5o7Tcv3rJESlXlpwe4szLkUSEGbe/s1600/mw1.jpg&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;275&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1Gbd5eGkYldhv33snDiJuAhGpdZyZCb81HyTmVEziIaSSECTVlcgDA2OSZ7Xpvo6kUpNgmiK1TNtFKNUNkJGQW5l6z-fnC-Y3wBBpvqEy-W-xBDYZ5o7Tcv3rJESlXlpwe4szLkUSEGbe/w400-h275/mw1.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; face=&quot;&#39;Helvetica Neue&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif&quot; style=&quot;color: #bf9000;&quot;&gt;&lt;b&gt;Waldron e seu inseparável companheiro, o cigarro&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;Uma amiga, faz tempo, quando soube que eu ia viajar, pediu-me que trouxesse um produto da Clinique chamado “Dramatically Different Mosturizing Lotion”. Achei o nome um tanto forte e sugestivo, Ela não estava “dramaticamente estragada” e nem hoje está. O nome ficou na lembrança. Fato é que lembrei disso ouvindo o pianista Mal Waldron.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No início da carreira, tocou com o baixista Charles Mingus e com Billie Holiday em seus últimos dois anos. Rotulam-no como um representante do free jazz, mas não dá para classificá-lo nesse gênero particularmente. Quando ele passou a tocar profissionalmente, dominavam o cenário musical novaiorquino o bepop e o hard bop e é natural que tenha absorvido parte dessas linguagens.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Waldron, por excesso de trabalho e pelo consumo de algumas drogas ilícitas, sofreu um colapso nervoso e ficou afastado da cena musical de 1963 a 1969. O primeiro disco da “retomada” – &lt;i&gt;Free at Last’&lt;/i&gt; – foi também o primeiro da gravadora ECM, do alemão Manfred Eicher, que se tornaria conhecida por abrigar Keith Jarrett e por revelar talentos europeus “vindos do frio“, principalmente, da Escandinávia. Mal, a partir daí, gravou bastante, muita coisa em parceria com cantoras – Jeannie Lee, Abbey Lincoln, Judie Niemack –, e instrumentistas como David Murray, o avant-garde Steve Lacy e o baixista David Friesen, quase sempre com resultados muito bons. Seu piano começou a aparecer mais, em comparação às gravações das décadas de 1950/60: seus parceiros, geralmente, apareciam mais que ele. No belo disco &lt;i&gt;The Quest&lt;/i&gt;, mesmo sendo as músicas de sua autoria, destacavam-se mais os solos do saxofonista e clarinetista Eric Dolphy e de Ron Carter tocando cello – quem tocava baixo era Joe Benjamin.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não se pode considerar Waldron um improvisador por excelência, como Oscar Peterson ou Art Tatum são ou eram. Sua importância como intérprete se vale menos de “pirotecnias improvisatórias” e mais pelo modo personalíssimo de tocar e desenvolver os temas. &lt;i&gt;Willow Weep for Me&lt;/i&gt;, que não é de sua autoria e está em &lt;i&gt;Free at Last&lt;/i&gt;, é um bom exemplo: Waldron fica quase que tão somente na melodia, sem desdobrá-la em improvisos. Sua qualidade maior está em criar sonoridades diferentes. Um pouco como os “bops”, a tônica não está na melodia. A repetição dos motivos, a forma percussiva que ataca as teclas, sem floreios e o uso de poucas notas, dão um tom sombrio, “dramaticamente diferente”. Waldron “martela” nervosamente o teclado, porém, quando a música pede, toca com enorme delicadeza, sugerindo climas de paz, melancolia e um certo “lirismo impressionista”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Foi lançado no meio de 2008 pela JustinTime um CD que é, provavelmente, a última gravação de Mal. &lt;i&gt;Silence&lt;/i&gt;&amp;nbsp;– duo do saxofonista David Murray e o pianista – foi gravado em Bruxelas, última morada de Mal, em 2001. Ele, depois do colapso nervoso, mudou-se para a Europa, vivendo, inicialmente na Alemanha e depois fixou residência em Bruxelas, onde morreu em dezembro de 2002. Dois anos anos antes apresentara-se no Chivas Jazz Festival. Ficara hospedado num flat na região dos Jardins e, no dia seguinte a sua apresentação, almoçava tranquilamente com outros músicos que estavam no Brasil, no Esplanada Grill. Um deles era Don Byron que, pela “cara-de-pau” de meu amigo Takashi Fukushima, viemos a conhecer. Mal fumava toneladas de cigarros. Uma amiga, fumante também, viajou no mesmo voo em que voltava para Bruxelas. Coincidência: em Roma, uma das escalas, encontraram-se… na área dedicada aos fumantes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Murray tornou-se conhecido tocando no grupo “quase free” World Saxophone Quartet. Antes disso, em 1976, tinha lançado &lt;i&gt;Low Class Conspiracy&amp;nbsp;&lt;/i&gt;. Em seu primeiro disco sob seu nome, apresentava maturidade surpreendente para um jovem de vinte anos. Desde então, gravando solo, duos, trios, quintetos, octetos e bigbands, tem perto de uma centena de discos lançados. Mais surpreendente que a prolixidade é a de como consegue manter um bom nível de qualidade e a facilidade com que transita nos estilos jazzísticos, dos mais tradicionais aos mais experimentais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A primeira faixa de &lt;i&gt;Silence&lt;/i&gt;&amp;nbsp;é uma antiga composição de Waldron em parceria com o baterista Max Roach – &lt;i&gt;Free for C.T.&lt;/i&gt;&amp;nbsp;–, em que David toca clarinete baixo. Nesse instrumento é capaz de atingir desde as notas mais graves às mais agudas com precisão impressionante e uma “alma” apenas comparável à do gênio Eric Dolphy, falecido precocemente em 1964. Murray, no sax-tenor, seu principal instrumento, sem dúvida, é um dos grandes virtuoses da atualidade. O início de &lt;i&gt;Free…&lt;/i&gt;&amp;nbsp;é uma pequena amostra das características de Waldron: notas e acordes que se intercalam entre os graves e médios, que se repetem e “potencializam” a força desta composição. O acompanhamento para o clarinete baixo é “seco” de acordes que se destacam mais pela forma sincopada que toca. O piano é majestoso, não é um simples acompanhante. Ele e o clarinete têm o mesmo peso até quando o solo é de Murray.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O “mood” do disco é de interpretações que realçam as características do piano de Mal: à exceção de &lt;i&gt;Silence&lt;/i&gt;, composição de Murray – que é um belo “showcase” de seu estilo no sax-tenor – e &lt;i&gt;Jean-Pierre&lt;/i&gt;, da última fase de Miles Davis, o restante é de baladas. Delas, a mais bela é a do clássico de Waldron – &lt;i&gt;Soul Eyes&lt;/i&gt;&amp;nbsp;–, também a faixa mais longa do CD, em que o pianista executa um solo belíssimo. É a outra, além de &lt;i&gt;Free for C.T.&lt;/i&gt;, em que Murray toca clarinete baixo. Inicia-se com um solo de quase sete minutos e é uma bela amostra da maestria de Murray como improvisador. Nos dois standards, &lt;i&gt;I Should Care&lt;/i&gt;, de Sammy Cahn, Alex Sttordahl e Paul Weston, e &lt;i&gt;All Too Soon&lt;/i&gt;, de Duke Ellington, os dois “arrasam”;&amp;nbsp;a primeira, principalmente, é “dramaticamente” impecável.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ouça o piano dramático em sua &lt;i&gt;Seagulls of Kristiansund&lt;/i&gt;, aqui acompanhada pela fantástica Jeanne Lee.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;390&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/XA-f3PP1zTE&quot; width=&quot;480&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Publicado pela primeira vez no meu outro blog (Da lata), em 26/72011.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/6246076801684406027/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/a-beleza-dramatica-do-piano-de-mal.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6246076801684406027'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6246076801684406027'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/a-beleza-dramatica-do-piano-de-mal.html' title='A beleza dramática do piano de Mal Waldron'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1Gbd5eGkYldhv33snDiJuAhGpdZyZCb81HyTmVEziIaSSECTVlcgDA2OSZ7Xpvo6kUpNgmiK1TNtFKNUNkJGQW5l6z-fnC-Y3wBBpvqEy-W-xBDYZ5o7Tcv3rJESlXlpwe4szLkUSEGbe/s72-w400-h275-c/mw1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2201777760623140195</id><published>2026-02-10T12:23:00.000-03:00</published><updated>2026-02-10T12:23:06.953-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><title type='text'>O acumulador que deu certo</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;Uma linha tênue separa o colecionador do acumulador. Meu receio é o de não saber de que lado estou. Sempre comprei em quantidade, vinhos, charutos, sabonete, azeite de oliva, em suma, qualquer coisa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mais por distração, presumo, lembro de o acúcar está acabando. Vou ao mercado e, ao guardá-lo, vejo que tinha um pacote fechado na despensa. Nesses dias, além do açúcar, vi tenho em dobro, feijão carioca.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Não acho que meu caso seja patológico, apesar de ter mais que três mil DVDs e Blu-Ray e mais de sete mil CDs, além de milhares de livros espalhados pela casa em prateleiras, inclusive no banheiro, esta, destinada à música e ao cinema, o que pode me classificar no gênero “colecionador”, mas não no de “acumulador”.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Nessa classificação, não conheci alguém que ganhasse, se houvesse um concurso, do seo José. Tendo convivido durante anos com ele, passando muitos fins de semana no sítio perto de Campinas, fiquei sabendo de muitas histórias, contadas pelos seus filhos, e algumas, que presenciei. Lembro de uma vez em que comprou um quilo de orégano. Dona Palmira, sua mulher, distribuiu saquinhos de orégano para quem aparecia na sua casa.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No tempo em que a linha telefônica era cara e difícil de se adquirir, tinha mais de dez. Bom, aí existia uma coisa objetiva: alugava e levantava um bom dinheiro. Com isso, alguns imóveis e uma boa aposentadoria como funcionário público, pode-se dizer que conseguia viver confortavelmente.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ele tinha uma maneira sui generis de complementar a aposentadoria. Um exemplo: quando o metrô foi inaugurado, em 1974, comprou 1.000 bilhetes. Li em algum jornal, talvez há cerca de dez anos, em que se dizia que o preço do bilhete valorizou mais que qualquer aplicação financeira, mais que poupança ou ações. Não sei se ele tinha essa visão de grande investidor ou estrategista financeiro. Como bom descendente de português, acumulava e gastava pouco.&lt;/p&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh6oMOmri6DWAf-7gkrUpPtuLx_diheRGI5T75J4b0JHFhXglisE3c3BFvtxjy3ZwWYyzlBFVb5BGD_2XrXiuKyyedJ9vxK_HMAf-p6Aucu4Q5tqDKWdr2YgWBhxJIf9HC9wsdk2rfGpn6oAxCWC_6LKbsjzSurzTpVKVJFeDQJpJjK-UFzf0cy6YT6aj0v&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;317&quot; data-original-width=&quot;550&quot; height=&quot;184&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh6oMOmri6DWAf-7gkrUpPtuLx_diheRGI5T75J4b0JHFhXglisE3c3BFvtxjy3ZwWYyzlBFVb5BGD_2XrXiuKyyedJ9vxK_HMAf-p6Aucu4Q5tqDKWdr2YgWBhxJIf9HC9wsdk2rfGpn6oAxCWC_6LKbsjzSurzTpVKVJFeDQJpJjK-UFzf0cy6YT6aj0v=w320-h184&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #3d85c6; font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;O famoso “tijorola”&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Logo que o telefone celular foi lançado, quando você tinha ficar na fila para conseguir comprar um, ser José comprou duas linhas. Lembro que sua filha foi uma das primeiras pessoas que conheci que possuía o que era conhecido como “tijorola”. Explico: a primeira marca a surgir foi a Motorola, que dominou por anos o mercado, junto com a Nokia, que veio logo a seguir. O aparelho era enorme. Lembro também que os exibidos de plantão adoravam se mostrar com eles presos na cintura. Sempre tem um metido por mór. O ex-deputado federal Carlos Benevides, filho de Carlos Mauro Cabral Benevides, que foi senador entre &lt;/span&gt;nas&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;anos 1970 e 80, ficou famoso porque gostava de se exibir com dois celulares, um em cada lado da cintura. Deram-lhe o apelido de “o mais rápido do Oeste”, remetendo aos pistoleiros dos westerns americanos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Muitos leitores provavelmente nem vão saber dos famosos orelhões da Telesp. Foi uma criação genial de uma designer brasileira, uma derivação das cabines telefônicas de antigamente. Para utilizá-los eram necessárias as fichas telefônicas, de formato redondo, como as moedas, com uma ranhura no meio. Você inseria as fichas para poder fazer a ligação. Todo mundo andava com essas fichas no bolso para o caso de terem que ligar para alguém. Digo todo mundo porque todo mundo andava mesmo com as tais fichas porque era o único modo de se telefonar quando se estava na rua. Pois então, &lt;/span&gt;sei&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;José tinha 1.500 delas em casa. Quando ficaram obsoletas, com o surgimento dos telefones móveis, algo tinha que ser feito. Um dos filhos levou-as até uma central da Telefônica e recebeu o valor correspondente em dinheiro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2201777760623140195/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2020/09/o-acumulador-que-deu-certo.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2201777760623140195'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2201777760623140195'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2020/09/o-acumulador-que-deu-certo.html' title='O acumulador que deu certo'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh6oMOmri6DWAf-7gkrUpPtuLx_diheRGI5T75J4b0JHFhXglisE3c3BFvtxjy3ZwWYyzlBFVb5BGD_2XrXiuKyyedJ9vxK_HMAf-p6Aucu4Q5tqDKWdr2YgWBhxJIf9HC9wsdk2rfGpn6oAxCWC_6LKbsjzSurzTpVKVJFeDQJpJjK-UFzf0cy6YT6aj0v=s72-w320-h184-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-3703849049156409498</id><published>2026-02-05T10:50:00.001-03:00</published><updated>2026-02-09T10:26:18.110-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ECM"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Keith Jarrett"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Manfred Eicher"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Oregon"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ralph Towner"/><title type='text'>Ralph Towner (1/3/1940 – 18/1/2026)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1MsUgIB0sYJfqNmygoJ1BDC3mT5W0XnZp4E1oHeSUhyphenhyphenr00IXKdE7wsRs8sjM31JLml_N2DtDbwbuB9wZDXT5uOT4-XfRvOYpTrQpZ5WtzMPO-l193BPO1R7-tTSj_VAHOUy_-KXftstb3fV7fDK7Jvewf-dnCCLMBKGgmgWQlpRtRcX2a3vHMWTNbHVOS/s600/Ralph%20Towner.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;600&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1MsUgIB0sYJfqNmygoJ1BDC3mT5W0XnZp4E1oHeSUhyphenhyphenr00IXKdE7wsRs8sjM31JLml_N2DtDbwbuB9wZDXT5uOT4-XfRvOYpTrQpZ5WtzMPO-l193BPO1R7-tTSj_VAHOUy_-KXftstb3fV7fDK7Jvewf-dnCCLMBKGgmgWQlpRtRcX2a3vHMWTNbHVOS/s320/Ralph%20Towner.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Um dos mais geniais violonistas da atualidade faleceu em 18 de janeiro de 2026, em Roma. Em 1º de março faria 86 anos. Associado ao gênero jazz, suas composições podem ser classificadas num contexto mais amplo. Músico com formação clássica, era bom pianista (a mãe tocava piano), trompetista razoável (o instrumento que seu pai tocava) e genial violonista. Estudou piano na Universidade de Chicago, e depois violão na Academia de Música de Viena.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Em uma entrevista feita pelo pianista alemão Pablo Held, ou melhor, uma conversa, em 2022, no YouTube, parecia que sua memória falhava. Em um certo momento queria citar o nome de um pianista italiano e a memória falhava. Era o de Arturo Benedetti Michelangeli. Foi apenas um lapso, como qualquer um de nós pode ter. No resto da conversa mostrou-se bem lúcido, conversando basicamente sobre música, em vários momentos usando o violão para exemplificar sobre o que falava. Pouco tempo antes fizera uma apresentação em Lugano, no Auditório Stelio Molo RSI, cujo registro foi gravado e tornou-se seu último disco:&amp;nbsp;&lt;i&gt;At First Light&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(ECM, 2023).&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;A paixão por Bill Evans foi determinante para seu interesse pelo jazz. No início dos anos 1970 tornou-se membro da Paul Winter Consort, banda com um viés “crossover“, mesclando a linguagem de improviso do jazz com música indiana e a folclórica. Glen Moore, Colin Walcott e Paul McCandless, que eram do Consort, resolveram montarem um grupo, o Oregon.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;O primeiro álbum, em 1970, foi lançado por um selo pequeno, com pouca repercussão. Foi relançado dez anos depois, quando já eram bem conhecidos, com o título &lt;i&gt;Our First Record.&lt;/i&gt;&amp;nbsp;O segundo, &amp;nbsp;&lt;i&gt;Music of Another Presente Era&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1972) pode ser considerado o de estreia, pois tem uma distribuição decente, contratados pelo selo Vanguard. Ao longo da longeva carreira, que prosseguiu mesmo depois da morte do percussionista e citarista Colin Walcott, aos 38 anos em um acidente do ônibus que os transportava em uma turnê na Europa, lançaram cerca de 40 discos. Algumas participações dessa época, fora do Oregon devem ser citadas:&amp;nbsp;&lt;i&gt;I Sing the Body Electric&lt;/i&gt; (Columbia, 1972), segundo disco do Weather Report, &lt;i&gt;The Restful Mind &lt;/i&gt;(Vanguard, 1975), de Larry Coryell, e&amp;nbsp;&lt;i&gt;In the Light &lt;/i&gt;(ECM 1973), de Keith Jarrett.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;A longa e profícua parceria.&lt;/b&gt; Convidado por Manfred Eicher, grava seu primeiro LP pela ECM Records em 1973:&amp;nbsp;&lt;i&gt;Trio / Solos&lt;/i&gt;. É um álbum de Ralph Towner – todas as composições são suas com exceção de &lt;i&gt;Re: Person I Knew,&lt;/i&gt; de Bill Evans) – com a participação de seus companheiros do Oregon.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não foi Manfred Eicher, dono e produtor do selo ECM, o pioneiro em montar formações diferentes com seu casting. Depois do fim da Segunda Guerra Mundial, Norman Granz, fundador dos mais prestigiados selos voltados ao jazz, como a Norgran, Clef, Verve e, bem mais tarde, a Pablo, teve a ideia de reunir músicos em apresentações ao vivo com o espírito de serem uma espécie de jam sessions. Esses encontros eram gravados e depois lançados e intitulados Jazz at The Philharmonica (JATP).&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Dentro desse espírito de reunir músicos convidados em combos inéditos, Eicher montou, por exemplo, um quarteto com o americano Keith Jarrett e músicos europeus (Jan Garbarek, Palle Danielsson e Jon Christensen). Eicher deu a oportunidade de Jarrett aventurar-se por outros formatos, como os piano solos (&lt;i&gt;The Koln Concert&lt;/i&gt; foi o primeiro e tornou-se o disco de jazz mais vendido no mundo), concertos em formato de orquestra e câmara, duetos incomuns como o dele ao piano e Jack DeJohnette na percussão (&lt;i&gt;Ruta and Daytia&lt;/i&gt;), álbuns dele tocando órgão e até cravo, executando a obras de Bach, Handel, Shostakovich e Arvo Pärt. Fora tudo isso, foram dezenas de álbuns no formato mais clássico do jazz, o trio, com Gary Peacock e Jack DeJohnette.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Depois do álbum &lt;i&gt;Trio / Solos,&lt;/i&gt; citado acima, há dezenas de belos registros com John Abercrombie, Gary Burton, Eberhard Weber, Jon Christensen, Gary Peacock e Egberto Gismonti, dentre outros. &amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça &lt;i&gt;Oceanus&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Nimbus&lt;/i&gt;, do disco &lt;i&gt;Solstice,&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Palácio de Pinturas&lt;/i&gt;, de &lt;i&gt;Sol do Meio Dia&lt;/i&gt;, de Egberto Gismonti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/4z0QLvt3Al706TZbm4cORL?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Existem vários registros solo, como &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; (ECM, 1973), &lt;i&gt;Solo Concert&lt;/i&gt; (ECM, 1980), &lt;i&gt;Blue Sun &lt;/i&gt;(ECM, 1983), &lt;i&gt;Anthem &lt;/i&gt;(ECM, 1981), &lt;i&gt;Ana&lt;/i&gt; (ECM, 1997), &lt;i&gt;Time Line&lt;/i&gt; (ECM, 2006), &lt;i&gt;My Foolish Heart &lt;/i&gt;(ECM, 2017) e &lt;i&gt;At First Light&lt;/i&gt; (ECM, 2023). O meu preferido é &lt;i&gt;Solo Concert,&lt;/i&gt; registros de apresentações em Munique (Amerika Haus) e em Zurique (Limathaus). São quatro composições dele, duas de John Abercrombie (&lt;i&gt;Timeless&lt;/i&gt;, a última faixa, é sublime) e &lt;i&gt;Nardis&lt;/i&gt;, de Miles Davis.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/4ekEgzWsRJ3RX0pm4X4o5n?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça também &lt;i&gt;At First Light.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; data-testid=&quot;embed-iframe&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/0NrIhUxqXHbIR75LWZNURP?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script async src=&quot;https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-8490888390361298&quot;
     crossorigin=&quot;anonymous&quot;&gt;&lt;/script&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/3703849049156409498/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/ralph-towner-131940-1812026.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3703849049156409498'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3703849049156409498'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2026/02/ralph-towner-131940-1812026.html' title='Ralph Towner (1/3/1940 – 18/1/2026)'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1MsUgIB0sYJfqNmygoJ1BDC3mT5W0XnZp4E1oHeSUhyphenhyphenr00IXKdE7wsRs8sjM31JLml_N2DtDbwbuB9wZDXT5uOT4-XfRvOYpTrQpZ5WtzMPO-l193BPO1R7-tTSj_VAHOUy_-KXftstb3fV7fDK7Jvewf-dnCCLMBKGgmgWQlpRtRcX2a3vHMWTNbHVOS/s72-c/Ralph%20Towner.png" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-8587210984628144376</id><published>2025-05-02T19:19:00.001-03:00</published><updated>2026-02-09T14:53:25.511-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Música brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Nana Caymmi"/><title type='text'>Nana Caymmi e uma historinha com amigos</title><content type='html'>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjFSNE89CbhvW1TVcFtLzhYrVoUpLASpuPCn-EyBWmea3bhv0tbNrsYbeL8RZj2EpzOVkX0wYLE6vLFviMf2iGgUWP0DDm9fdXamUrpiI5RkgasqqzTa6iwROw-vu-qLIgO6aFWzaqzMgu9VyxWFWSi7uWRkEsorDU3z2a-ozGQ1nkJ4nyk2r1UxIAuvXp4&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;632&quot; data-original-width=&quot;552&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjFSNE89CbhvW1TVcFtLzhYrVoUpLASpuPCn-EyBWmea3bhv0tbNrsYbeL8RZj2EpzOVkX0wYLE6vLFviMf2iGgUWP0DDm9fdXamUrpiI5RkgasqqzTa6iwROw-vu-qLIgO6aFWzaqzMgu9VyxWFWSi7uWRkEsorDU3z2a-ozGQ1nkJ4nyk2r1UxIAuvXp4&quot; width=&quot;210&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #76a5af; font-family: verdana; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Nana quando jovem&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;p&gt;Apesar das diferenças de idade, ela e ele, mais de vinte anos mais novo que eu, ficamos muito amigos e mantivemos por alguns anos uma forte amizade, mesmo fora do trabalho. O que nos uniu foi que tínhamos muitos interesses em comum. A primeira aproximação foi com ele. Como ouvia música em qualquer momento, tinha uma caixinha de som e ficava trabalhando embalado pelo jazz. Ele veio puxar uma conversa porque eu estava ouvindo John Coltrane, se não me falha a memória.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Com ela, lembro que nossa primeira conversa foi sobre cinema. Assistia tudo, conhecia muito, adorava Audrey Hepburn em “Boneca de Luxo” (“Breakfast at Tiffany’s, 1961), de Blake Edwards. Amava também Diane Keaton e Woody Allen. Apesar de ter menos de 30 anos na época, em vez de filmes contemporâneos, tinha predileção pelos clássicos americanos das décadas de 1950 e 60. Tínhamos outra predileção em comum, os discos de Eydie Gormé cantando boleros, que, aliás, ele detestava e achava muito brega. Adorávamos também o álbum “Lágrimas Negras” de Bebo Valdés e o espanhol El Cigala. Esse ele odiava mais que a vida. Em casa, quando coloquei o vídeo, ele, num ataque de ira, tirou o DVD e disse: “Isso vocês não vão ouvir!”. Aí colocou “Pulse”, do Pink Floyd, que ele adorava.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Passamos a fazer coisas juntos. Como eu tenho quase todos esses clássicos, os discos e filmes em DVD, muitos dos encontros aconteciam na minha casa. Eu fazia jantares ou lanches e bebíamos bem. Eu e ela tínhamos uma preferência especial pelas “torch songs”, que hoje podemos classificar como “sofrências”, mas por favor, não nos confundam com fãs de música sertaneja. Daí a razão de gostarmos especialmente do estilo “esganado” de cantar de El Cigala.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;É aqui que Nana Caymmi entra na história. Um dia saímos nós três e o Ricardo, que não tinha quase nada em comum com a gente. Fomos no meu carro ao restaurante. Na época, tinha um aparelho de MiniDisc, que hoje nem mais existe. Tinha o costume de fazer seleções temáticas para ouvir no trânsito – playlists, para usarmos a expressão atual. Na volta do almoço, começa a tocar “Boca a Boca” (Milton Nascimento, Fernando Brant). Entramos no estacionamento, desliguei o carro, e ficamos ouvindo a música até o fim. Nós três, emocionados, em silêncio, estávamos com os olhos marejados. Saímos em silêncio, sem trocarmos uma palavra. O Ricardo não deve ter entendido nada.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ouça o meu playlist com a Nana. As minhas preferidas são da década de 1970.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/4JZHEXQFuFJ8AyvW8rZeB1?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/8587210984628144376/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/05/nana-caymmi-e-uma-historinha-com-amigos.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8587210984628144376'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8587210984628144376'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/05/nana-caymmi-e-uma-historinha-com-amigos.html' title='Nana Caymmi e uma historinha com amigos'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjFSNE89CbhvW1TVcFtLzhYrVoUpLASpuPCn-EyBWmea3bhv0tbNrsYbeL8RZj2EpzOVkX0wYLE6vLFviMf2iGgUWP0DDm9fdXamUrpiI5RkgasqqzTa6iwROw-vu-qLIgO6aFWzaqzMgu9VyxWFWSi7uWRkEsorDU3z2a-ozGQ1nkJ4nyk2r1UxIAuvXp4=s72-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2425608688910582824</id><published>2025-03-25T11:20:00.001-03:00</published><updated>2025-03-25T11:20:29.175-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bill Evans"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jakob Bro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Joe Lovano"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kurt Rsenwinkel"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lee Konitz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Paul Motian"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Steve Cardenas"/><title type='text'>O paraíso de Paul Motian</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinudfDyjXh-sjqJuSvwbEgMbXYZY6iyaHYBKd1clgs-VX1sP03zyIx3ynKoxOrrMaPiFbuNaHLsw4TJgjba4BaDKeBtnBvwC4RoxXZo6SF-I-lhOGDHgdj54pOtnJ_qE7n_kIyPicrGIXCypMlaGmt9mKLhnm8EfKoaYu9Zzd6Vnbd12zVrms0COImGbGs/s817/Paul%20Motian.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;654&quot; data-original-width=&quot;817&quot; height=&quot;256&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinudfDyjXh-sjqJuSvwbEgMbXYZY6iyaHYBKd1clgs-VX1sP03zyIx3ynKoxOrrMaPiFbuNaHLsw4TJgjba4BaDKeBtnBvwC4RoxXZo6SF-I-lhOGDHgdj54pOtnJ_qE7n_kIyPicrGIXCypMlaGmt9mKLhnm8EfKoaYu9Zzd6Vnbd12zVrms0COImGbGs/s320/Paul%20Motian.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;A primeira vez em que Paul Motian me chamou atenção foi em um disco de Keith Jarrett. Nos anos 1970, o pianista formou um quarteto de respeito, com Dewey Redman (saxofone), Charlie Haden (contrabaixo), Motian (bateria). Uma amiga trouxe &lt;i&gt;El Juicio&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(Atlantic, 1973), alguns anos antes de o americano ficar conhecidíssimo, pelo menos no Brasil, com seu solo &lt;i&gt;The Köln Concert&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(ECM, 1975).&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A batida de Motian era diferente, cheio de pausas, um ritmo que não associaria ao mainstream. Tomei gosto pela música instrumental e meus primeiros interesses se direcionaram ao jazz-rock, ou jazz progressivo, como você preferir. Minhas primeiras aquisições foram I Sing the Body Electric e Mysterious Traveller, do Weather Report, No Mystery, da banda de Chico Corea, Extrapolation, de John McLaughlin, e Third, da banda inglesa Soft Machine. Keith Jarrett entrou na história porque tinha tocado com Miles Davis, outra referência seminal. Um amigo de meu pai trouxe Agharta, Get Up with It e Big Fun, do trompetista de quem fã mor. Cheguei a ter cerca de 70 LPs dele. Depois de conhecer seus discos de sua fase elétrica, comprei os da década de 1960, quando a banda era com Wayne Shorter, Herbie Hancock, Ron Carter e Tony Williams. “Regressivamente” fui comprando os seus primeiros gravados na Prestige Records. Em algum momento Bill Evans entrou na história, por causa de Kind of Blue. Esse maravilhamento pelo estilo de Evans fez com que comprasse tudo o que encontrava dele. Em Sunday at the Village Vanguard (Riverside 1960), além de impressionado com o baixista Scott LaFaro, descubro que baterista era Paul Motian. Pois então: era mainstream e ao longo do tempo foi criando o “estilo Motian”.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Vi duas vezes, o que considero um privilégio, como morador do Brasil, uma vez aqui em São Paulo, e outra no Village Vanguard, Nova York, apresentando-se com Joe Lovano e Bill Frisell. Os três têm registros na ECM, JMT e Winter &amp;amp; Winter.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Além do trio, o que acho mais me interessou foram as formações heterodoxas, em que “dobrava” alguns instrumentos, como dois saxofonistas, dois ou três guitarristas. Alguns fui conhecer justamente em seus álbuns: Kurt Rosenwinkel, Ben Monder, Steve Cardenas e Jakob Bro.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Nessas formações “dobradas” acho especialmente bons Paul Motian on Broadway III (JMT, 1993) e Garden of Eden (ECM 2006). No primeiro, os dois saxofonistas são um exemplo da arte da improvisação. A riqueza das linhas sonoras de ambos em seus solos são para pensarmos que paraísos existem, com sonoridades transcendentais. Sempre tive uma admiração imensa por Lee Konitz. Tocou com deus e o mundo. Ele é o mestre da beleza calma, apolínea no sue modo de tocar. Joe Lovano é um tenorista e soprano que foi revelado um pouco mais tarde. Quando passou a ser mais conhecido já tinha uma experiência que o jogou no topo das listas dos melhores. É outro com uma sofisticação enorme nos seus solos.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No “jardim do paraíso”, Motian escolhe um repertório com composições próprias, de Steve Cardenas, um dos guitarristas – os outros são Ben Monder e Jakob Bro –, de Chris Cheek, um dos saxofonistas – o outro é Tony Malaby –, clássicos de Jerome Kern, Charlie Parker e Charles Mingus, Thelonious Monk. Este último foi gravado pelo baterista de origem armênia em muitas ocasiões. Aliás, é de se pensar nas semelhanças de estilo. São duas sonoridades que se distinguem pelos seus modos idiossincráticos de executarem seus instrumentos.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ouça Garden of Eden.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/3TCMyCH1kbVbzkJSY35KcF?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2425608688910582824/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/03/o-paraiso-de-paul-motian.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2425608688910582824'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2425608688910582824'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/03/o-paraiso-de-paul-motian.html' title='O paraíso de Paul Motian'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinudfDyjXh-sjqJuSvwbEgMbXYZY6iyaHYBKd1clgs-VX1sP03zyIx3ynKoxOrrMaPiFbuNaHLsw4TJgjba4BaDKeBtnBvwC4RoxXZo6SF-I-lhOGDHgdj54pOtnJ_qE7n_kIyPicrGIXCypMlaGmt9mKLhnm8EfKoaYu9Zzd6Vnbd12zVrms0COImGbGs/s72-c/Paul%20Motian.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-3127711351684182200</id><published>2025-03-11T17:09:00.002-03:00</published><updated>2026-04-17T14:36:00.465-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bob Dylan"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="folk"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><title type='text'>Algo sobre “Um completo desconhecido” e sobre Bob Dylan</title><content type='html'>&lt;p&gt;1. O primeiro álbum que tive de Bob Dylan foi &lt;i&gt;The Freewheelin’&lt;/i&gt;. Era um dos LPs que encomendei para os meus pais. Minha geração é um pouco posterior à dos que já o conheciam. O primeiro LP que comprei na vida foi “Led Zeppelin III”. Acho que os seguintes foram (&lt;i&gt;Pictures at an Exhibition&lt;/i&gt;, de Emerson, Lake &amp;amp; Palmer, e &lt;i&gt;Fragile&lt;/i&gt; da banda Yes, possivelmente em 1972 ou 1973. Com o passar do tempo, fui atrás de artistas de outras gerações de que falavam, como Beatles, Rolling Stones etc. Foi assim que cheguei em Bob Dylan.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;2. Antes de entrar em Arquitetura na USP, fiz seis meses na FAU-Santos. Tinha 18 anos e era a primeira vez que saía da casa dos meus pais. Dividi um pequeno apartamento na Ponta da Praia com um amigo que, por meio de outros, fiquei conhecendo na época do vestibular. Gastava todo o dinheiro da mesada comprando LPs, tinha uma quantidade considerável com 17 anos. Levei alguns e o meu equipamento, que era constituído de um Sansui, um toca-discos Elac e um par de caixas Polivox. Como morávamos em um apartamento que hoje seria chamado de estúdio (naquele tempo chamava-se kitnet), nossos vizinhos deviam ouvir o que escutávamos. O nosso de parede, um cara alto, meio calvo, uns dez anos mais velho, um doidão, descobrimos já de cara, consumidor de algumas drogas ilícitas, bateu na porta bem quando ouvíamos Bob Dylan. Entrou dizendo que era seu ídolo, sem cerimônias foi aumentando o som. O que eu quero dizer é que a diferença de idade era a razão de seu entusiasmo. Era um cara que viveu o surgimento de Dylan na música. Nós, mais jovens, tivemos a iniciação ouvindo o rock progressivo de Emerson, Lake &amp;amp; Palmer, Genesis, Yes e King Crimson.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;3. Ao assistir ao filme &lt;i&gt;Um completo desconhecido&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(2024), direção de James Mangold, fiquei com vontade de fazer um registro. Nunca li alguma biografia ou autobiografia de Dylan, portanto, o que escrevo está baseado no que vi e pode não corresponder exatamente com a a realidade.&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP425TvrU3xTsxaEuMfi731k0_8qj-dYfVI24SMcNUbeI2ZdD3N2EgUY59kCkLUt7rvNQ4UIrRvwfCuggNGuu8_xiuunsjblCltMlRgjSzaeO64Ybp8Wp0Ed_CwlzBKSl_ql5uGxYvlLtsjnwJLbzIDPUw5tUgs0AfehPf7MjHES6HDmj1olg5TXfigGc2/s1000/Bob%20Dylan.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1000&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP425TvrU3xTsxaEuMfi731k0_8qj-dYfVI24SMcNUbeI2ZdD3N2EgUY59kCkLUt7rvNQ4UIrRvwfCuggNGuu8_xiuunsjblCltMlRgjSzaeO64Ybp8Wp0Ed_CwlzBKSl_ql5uGxYvlLtsjnwJLbzIDPUw5tUgs0AfehPf7MjHES6HDmj1olg5TXfigGc2/s320/Bob%20Dylan.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;4. Minha maior curiosidade, quando vi a capa de &lt;i&gt;The Freewheelin’&lt;/i&gt; pela primeira vez era pela mulher que &amp;nbsp;caminhava sorrindo abraçada a ele. Chamava-se Suze Rotolo. Digamos que me senti uma paixão platônica e um pouco de inveja. Estranhei que no filme se chamasse Sylvie Russo. Pesquisei e descobri que o próprio Dylan pediu ao diretor que trocasse seu nome. Pelo filme conclui-se que era uma moça culta, mais do que ele, politicamente engajada, ao contrário do “caipira” nascido em Duluth, Minesota. Porém era atormentada pela relação dele com Joan Baez. Teria sido mesmo?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;5. O título da crítica de Inácio Araújo” na “Folha de S.Paulo” é: “Filme de Bob Dylan começa bem, mas se perde em burocracia”. Fiquei até receoso de assistí-lo. Ainda bem que não foi o suficiente para aplacar a minha curiosidade e posso dizer que adorei. Talvez soe um pouco esquemática e imagino que o diretor tenha dado mais ênfase no início de sua carreira, sua idolatria por Woodie Guthrie, seu maior ídolo e referência. Ao optar por passar a usar a guitarra elétrica, chocou um universo de amantes do folk, gênero com que ficara famoso. Foi um choque ele entrar com uma formação diferente no Newport Folk Festival. Era uma época de grandes mudanças estruturais, com o movimento civil, o flower power na Califórnia, drogas, amor livre, invasão britânica com os Rolling Stones e os Beatles e Jimi Hendrix fazendo uma revolução com sua guitarra elétrica em Londres e depois em sua terra natal. Dylan era um cara desses caras do “the times they are a-changin’”. Um marco dessa transformação é a apresentação de Bob Dylan, em 1966, no Royal Albert Hall, Londres, em que a primeira parte é acústica seguida pela elétrica.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;6. No Brasil, logo depois, aconteceria algo parecido. Em 1967, no Festival de Música Popular da TV Record, Caetano Veloso resolve apresentar sua música &lt;i&gt;Alegria, Alegria&lt;/i&gt; com a banda de rock argentina The Beat Boys. Foi acompanhada por vaias, mas uma parcela do público adorou a novidade. Aconteceram até passeatas em favor da pureza da música brasileira e contra a influência americana, com participantes conhecidos como Elvis Regina e até Gilberto Gil, que logo depois se renderia às guitarras elétricas e influências alienígenas.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;4. Desde sempre tive curiosidade de saber quem era a mulher que caminha com Bob na capa de &lt;i&gt;The Freewheelin’&lt;/i&gt;. Estranhei de que no filme chama-se Sylvie Russo, quando na vida real chamava-se Suze Rotolo. No filme Sylvie é uma namorada atormentada pelo ciúme que tinha de Joan Baez. Pelo que sei, Dylan e Baez tiveram uma relação tumultuada que durou um tempo, cheia de idas e vindas. Uma primeira sincronia: dias depois que vi o filme, assisti ao documentário que Jorge Bodansky fez sobre a artista plástica Eleonore Koch (&lt;i&gt;As cores e amores de Lore&lt;/i&gt;), e ela cita Joan Baez como sua cantora preferida.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;5. &lt;i&gt;Masters of War&lt;/i&gt;. A crise dos mísseis em Cuba, em outubro de1962, quando foi descoberto que os soviéticos estavam construindo bases de lançamentos de artefatos nucleares em Cuba, foi a “maior guerra atômica que não aconteceu”. Para mim que era uma criança e nascido no Brasil tal crise passou em branco, mas lembro que meus pais estavam acompanhando por meio da revista americana “Life”, que minha mãe comprava direto. A 40 quilômetros de Passos, estava sendo construída a usina hidrelétrica de Furnas. Era uma legião estrangeira trabalhando lá, indianos, americanos, filipinos, japoneses, daí a razão da facilidade de se encontrar revistas americanas. Minha mãe não sabia nada da língua inglesa, mas não perdia um número da “Life” e nem das brasileiras “Cruzeiro”, “Manchete” e a “Fatos &amp;amp; Fotos”, a versão “Life” nacional, com pouco texto e profusão de imagens.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Foi um fato marcante na história do mundo ocidental. O discurso de John Kennedy, presidente dos Estados Unidos, deflagrou pânico total no povo americano, com prateleiras de supermercado esvaziadas pelo medo do confronto, caos e gente improvisando ou construindo abrigos. No filme são reproduzidas registros da época. Parece que serviu de inspiração para Bob compor&amp;nbsp;&lt;i&gt;Masters of Wars&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(é uma das faixas em &lt;i&gt;The Freewheelin”&lt;/i&gt;).&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Coincidentemente, a crise dos mísseis é narrada em &lt;i&gt;Lições&lt;/i&gt; (Companhia das Letras, 2022), de Ian McEwan, que estou lendo por esses dias. Adoro essas sincronias. Roland um pré-adolescente apaixonado por sua professora de piano, está pouco ligando para a crise, ao contrário dele, razoavelmente mais velha que ele. Roland vai à casa de Myriam, a professora, e transam. Depois, liga o rádio enquanto limpa a casa. A notícia era de que a crise tinha acabado. Krushev ordenara a retirada dos mísseis em Cuba. Na cabeça de todos Kennedy tinha salvado o mundo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Bom, acho que é isso. Estou ouvindo &lt;i&gt;The Freewheelin’&lt;/i&gt; agora. Seu primeiro disco autoral é uma série de obras-primas. Começa com &lt;i&gt;Blowin’ the Wind&lt;/i&gt;, um clássico que até o nosso Eduardo Suplicy cantou, se bem que desconfio que em razão de ser tão de carteirinha de Joan Baez. A segunda é uma das minhas preferidas de todos os tempos: &lt;i&gt;Girl from the North Country&lt;/i&gt;. Devido à minha dificuldade de prestar atenção em letras de música, não faço a mínima ideia do que se trata e até hoje não sei quem é a tal “girl from the north country”. E aí vem &lt;i&gt;Masters of War,&lt;/i&gt; que potência de música! Em vez de mais comentários, ouça o LP.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/0o1uFxZ1VTviqvNaYkTJek?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/3127711351684182200/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/03/algo-sobre-um-completo-desconhecido-e.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3127711351684182200'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3127711351684182200'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2025/03/algo-sobre-um-completo-desconhecido-e.html' title='Algo sobre “Um completo desconhecido” e sobre Bob Dylan'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP425TvrU3xTsxaEuMfi731k0_8qj-dYfVI24SMcNUbeI2ZdD3N2EgUY59kCkLUt7rvNQ4UIrRvwfCuggNGuu8_xiuunsjblCltMlRgjSzaeO64Ybp8Wp0Ed_CwlzBKSl_ql5uGxYvlLtsjnwJLbzIDPUw5tUgs0AfehPf7MjHES6HDmj1olg5TXfigGc2/s72-c/Bob%20Dylan.png" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-4195295148638742646</id><published>2024-11-05T19:31:00.002-03:00</published><updated>2024-11-05T19:31:13.990-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Agnaldo Rayol"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cantores"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crônica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Música brasileira"/><title type='text'> Algumas coisas sobre Agnaldo Rayol</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Até os onze anos morei em Passos, MG. Na minha infância ouvia Tonico e Tinoco, Miguel Acevez Mejía, Agnaldo Timóteo e Elvis Presley, os preferidos da Elsa, que era a empregada doméstica – era assim que eram designadas naquele tempo. Meus pais vinham a São Paulo com frequência, mais meu pai que tinha que vir para comprar materiais para a sua loja de fotografia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs xtlvy1s x126k92a&quot; style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Nas vezes em que minha mãe o acompanhava sempre vinha com novidades fonográficas. &lt;span class=&quot;html-span xdj266r x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r xexx8yu x4uap5 x18d9i69 xkhd6sd x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs&quot; style=&quot;margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: inherit;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;html-a xdj266r x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r xexx8yu x4uap5 x18d9i69 xkhd6sd x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs&quot; style=&quot;cursor: pointer; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: inherit;&quot; tabindex=&quot;-1&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;Trazia discos (chamados compactos simples, em que cabiam apenas duas músicas, uma em cada lado dos disquinhos). Assim, meu gosto foi ficando mais sofisticado. Não sei se ela pedia recomendação nas lojas, mas trazia os sucessos da época: Wanderley Cardoso, Ronnie Von e Chico Buarque, que fez o maior sucesso em um dos primeiros festivais da TV Record com “A Banda”. Ah, não posso deixar de citar Roberto Carlos. A televisão não tinha chegado em Passos, mesmo assim comprava semanalmente a revista “Intervalo” e ficava sonhando com o dia em que me pai comprasse uma. Na revista, na parada de sucessos musicais, o destaque eram os Beatles, de quem não fazia a menor ideia do que tocavam.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs xtlvy1s x126k92a&quot; style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Pensando na educação dos filhos, meu pai, quando terminei o primário, que eram os primeiros anos do antigo primeiro grau, com o dinheiro que ganhou, construiu um sobrado em que a loja ficava no térreo e casa no outro pavimento em um bairro da periferia de São Paulo, onde dois de seus irmãos tinham se estabelecido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs xtlvy1s x126k92a&quot; style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Desse início em São Paulo, em poucos anos ele montou uma loja em um lugar melhor, o Brooklin Paulista e prosperou. Comprou um terreno no bairro do Morumbi e construiu uma nova casa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs xtlvy1s x126k92a&quot; style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Bom comerciante, em pouco tempos “engoliu” seus dois concorrentes na região. A Foto Yokoyama virou “a loja do Brooklin”. Executivos da Volkswagen, Alpargatas, Casas Pernambucanas eram seus clientes, moradores da parte rica do bairro. Algumas figuras mais conhecidas moravam lá também e se tornaram clientes, dentre eles, Rivellino e alguns astros da música: Agnaldo Rayol, seu irmão Reynaldo Rayol, Marcos Roberto e Marcos Fridman, esse últimos que apareciam eventualmente no programa Jovem Guarda, de Roberto e Erasmo Carlos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhMl1qkLpbeMJGgoQkcrUrY0iZ2sPIUmsymA--zgC6KDBLgyYjKpUyOn-N76JMW2i0sy6RlRdUZ--Yo4050PxSG0_Rdb7AgB7gaPHVOLY_nnjuCp0oxw-4_jHAzuuGTJDDZWxsD1WfCi76n14FuF_Jc-0KSnOPz0_M8Z-nucwDMlyuM393hy-M2gQcZHloz&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; data-original-height=&quot;200&quot; data-original-width=&quot;200&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhMl1qkLpbeMJGgoQkcrUrY0iZ2sPIUmsymA--zgC6KDBLgyYjKpUyOn-N76JMW2i0sy6RlRdUZ--Yo4050PxSG0_Rdb7AgB7gaPHVOLY_nnjuCp0oxw-4_jHAzuuGTJDDZWxsD1WfCi76n14FuF_Jc-0KSnOPz0_M8Z-nucwDMlyuM393hy-M2gQcZHloz&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Um pequeno parágrafo antes de chegar ao último. Agnaldo Rayol era o representante, digamos, da música brega, comparando-o com Ronnie Von e Roberto Carlos. Fizera o maior sucesso com “A Praia”. Foi tanto que saiu até um disquinho promocional da pasta de dentes Kolynos. Aposto que quem nasceu em meados dos anos 1950 deve ter tido esse compacto simples, brinde que você ganhava ao comprar o dentifrício.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs xtlvy1s x126k92a&quot; style=&quot;caret-color: rgb(226, 229, 233); font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Bem, chegando onde eu queria chegar. O Agnaldo Rayol ia fazer uma viagem ao exterior e precisava tirar a foto 5x7 para o passaporte. Ligaram para a loja avisando que ele ia em um horário determinado, sabe, tipo estrela mesmo. Naquela época fãs atacavam seus ídolos, rasgavam suas roupas etc. Evidente que meu pai nos avisou e, estávamos todos lá, minha mãe e meus irmãos. Entra ele todo bem vestido, com óculos escuros maior que a cara dele, tira a foto e vai embora. Esse foi o meu único e derradeiro encontro com o Agnaldo Rayol.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ouça “A Praia”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;auto&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;352&quot; loading=&quot;lazy&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/track/0hfx9pVIjvin5hVhA5okxW?utm_source=generator&quot; style=&quot;border-radius: 12px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/4195295148638742646/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2024/11/algumas-coisas-sobre-agnaldo-rayol.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/4195295148638742646'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/4195295148638742646'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2024/11/algumas-coisas-sobre-agnaldo-rayol.html' title=' Algumas coisas sobre Agnaldo Rayol'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhMl1qkLpbeMJGgoQkcrUrY0iZ2sPIUmsymA--zgC6KDBLgyYjKpUyOn-N76JMW2i0sy6RlRdUZ--Yo4050PxSG0_Rdb7AgB7gaPHVOLY_nnjuCp0oxw-4_jHAzuuGTJDDZWxsD1WfCi76n14FuF_Jc-0KSnOPz0_M8Z-nucwDMlyuM393hy-M2gQcZHloz=s72-c" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-6243383514407937706</id><published>2023-07-21T16:10:00.002-03:00</published><updated>2026-02-04T22:04:11.694-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ambient music"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="BrianEno"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="guitarra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jon Durant"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pop/rock"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Robert Fripp"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stephen Thelen"/><title type='text'>Sons viajantes de Jon Durant e Stephan Thelen</title><content type='html'>&lt;!--Google tag (gtag.js)--&gt;
&lt;script async=&quot;&quot; src=&quot;https://www.googletagmanager.com/gtag/js?id=G-DNHKKD5BQS&quot;&gt;&lt;/script&gt;
&lt;script&gt;
  window.dataLayer = window.dataLayer || [];
  function gtag(){dataLayer.push(arguments);}
  gtag(&#39;js&#39;, new Date());

  gtag(&#39;config&#39;, &#39;G-DNHKKD5BQS&#39;);
&lt;/script&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifQVRJV-wd8ZvhK0ZfTlQmyXWOK38l0t_Z5McfZb61jfAUzci5iemCryw2f3yJ3X1mkJdjc40iG2vmZXANN88D6YCZx5hY3e37lL4zGbnqVZHbcd_XCIl7sE0kaV-JX4VJU3ai5CRmm7Us/s1040/Jon+Durant+Stephan+Thelen.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;616&quot; data-original-width=&quot;1040&quot; height=&quot;190&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifQVRJV-wd8ZvhK0ZfTlQmyXWOK38l0t_Z5McfZb61jfAUzci5iemCryw2f3yJ3X1mkJdjc40iG2vmZXANN88D6YCZx5hY3e37lL4zGbnqVZHbcd_XCIl7sE0kaV-JX4VJU3ai5CRmm7Us/w320-h190/Jon+Durant+Stephan+Thelen.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Ao ouvir “Crossings”, duo dos guitarristas Jon Durant e Stephen Thelen, a primeira associação é com os álbuns de Robert Fripp com Brian Eno e Andy Summers, ex-Police. Evidente que o protagonismo do trio era do baixista e cantor Sting, mas, como é de costume em trios, tanto nos de jazz, como nos de rock, cujo exemplo maior foi o Cream, formado por Eric Clapton e Jack Bruce, o bom som é a soma das partes. Tinha a guitarra de Summers como elemento primordial e a brilhante bateria de Stewart Copeland. Resumo: Andy Summers era muito mais que um suporte para o brilho de Gordon Sumner. Além de gravar com o ícone Robert Fripp, chegou a enveredar pela música brasileira, por meio de gravações com o também guitarrista argentino, radicado no Brasil, Victor Biglione, e até em parceria com Fernanda Takai.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Os discos gravados com Fripp conservam um frescor, depois de tanto tempo, principalmente, para os fãs do chamado rock progressivo. São eles “I Advance Mask” (1982) e “Bewitched” (1984).&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;“Crossings” nos faz lembrar do duo de Fripp, mas não com outro guitarrista, mas sim com Brian Eno: “(No Pussyfooting)” (1973). Lembro até hoje com que estranheza ouvi pela primeira vez esse LP (não existia CD nem streaming naquele tempo). Na época analógica, quando o sintetizador inventado por Robert Moog era uma invenção recente a ser explorada, o som dos dois era uma novidade. Ainda não tinha surgido o termo “ambient music”. Pois, Eno é a figura central dessa nova linguagem que depois ficou comum e incorporada em todos os gêneros musicais.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A guitarra, nas mãos de Robert Fripp, atingiu um novo patamar. Além desse instrumento, popularizou o Mellotron, uma engenhoca, ainda na era analógica, que tinha um “banco de dados” de sons pré-gravados em fitas magnéticas que eram acionadas pelo teclado. Não foram pioneiros, mas Fripp e Edgar Froese, do Tangerine Dream, souberam explorar sonoridades originais do instrumento, não apenas como fundo sonoro.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Robert Fripp, criador do King Crimson, é um dos que expandiu as possibilidades de uma simples guitarra conectada a pedais. Além da guitarra, é o músico que melhor soube explorar um instrumento – se bem que não se deve deixar de citar outro mestre, Edgar Froese, do Tangerine Dream – , ainda analógico, que tinha um “banco de dados” de sons pré-gravados em fitas magnéticas que eram acionadas pelo teclado. É também o criador do que ficou conhecido como “frippetronics”. Seu estilo de tocar fez escola e impressiona até hoje. Resumindo: é gênio.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Não sei se de quantos possam ter ouvido “(No Pussyfooting)”, mas tê-lo ouvido em 1973 ou pouco depois, foi uma experiência insólita. Era um tipo de música pura novidade na época. Os sons interligados, contínuos em duas faixas longas apresentavam um novo lugar, uma paisagem desértica e infinita. Os dois tinham “inventado” uma cascata de sons que eram reproduzidos em looping. Tudo muito simples, visto hoje, mas muito engenhoso, pelo menos para aquele tempo. Ambos gravaram sons em uma fita magnética e colaram uma ponta na outra para serem tocadas em um gravado de rolo Revox, considerado o top desestimo de aparelho. Uma explicação: antes do streaming, dos CDs, existiram os gravadores e reprodutores em fita. Os populares eram os que nós chamávamos de “fita cassete” e os mais sofisticados e de reprodução de alta fidelidade os gravadores de rolo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Pois Eno e Fripp fizeram um disco usando os gravadores/reprodutores Revox, sintetizadores VCS 3 e guitarras. O que se ouve em “(Nopussyfooting)” é uma cascata sonora, às vezes, opressiva, climática e original.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Escrevi cinco parágrafos sobre Robert Fripp e suas parcerias com Andy Summers e Brian Eno para escrever poucas linhas de Jon Durant e Stephen Thelen. É que “Crossings” lembra muito “(No Pussyfooting)”. Quase esqueço de citar “Evening Star” (1975) e, menos ainda, “Equatorial Stars” (2004), mas é de propósito. Mas é o álbum que me vem à cabeça quando ouço “Crossings”.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Jon Durant toca uma guitarra fretless. Não conheço muitos que tocam esse tipo de instrumento.Stephan Thelen produz sons no e-bowed guitar, que vem a ser uma engenhoca eletrônica em que se obtém um “sustain” infinito, o que lembra o “looping” do Revox. Esse som atmosférico evoca os climas sonoros de Robert Fripp e Terje Rypdal. Sobre eles não tenho muito mais o que comentar. Que tal mergulhar no som dos dois?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ouça o álbum.&lt;/p&gt;&lt;iframe seamless=&quot;&quot; src=&quot;https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=1750019603/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/tracklist=false/transparent=true/&quot; style=&quot;border: 0; height: 470px; width: 350px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://jondurant.bandcamp.com/album/crossings&quot;&gt;Crossings by Jon Durant &amp;amp; Stephan Thelen&lt;/a&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/6243383514407937706/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2023/07/sons-viajantes-de-jon-durant-e-stephan.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6243383514407937706'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6243383514407937706'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2023/07/sons-viajantes-de-jon-durant-e-stephan.html' title='Sons viajantes de Jon Durant e Stephan Thelen'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifQVRJV-wd8ZvhK0ZfTlQmyXWOK38l0t_Z5McfZb61jfAUzci5iemCryw2f3yJ3X1mkJdjc40iG2vmZXANN88D6YCZx5hY3e37lL4zGbnqVZHbcd_XCIl7sE0kaV-JX4VJU3ai5CRmm7Us/s72-w320-h190-c/Jon+Durant+Stephan+Thelen.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-2176315843262782893</id><published>2021-10-05T20:01:00.000-03:00</published><updated>2021-10-05T20:01:40.261-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Playlist"/><title type='text'>Jazz para dias chuvosos</title><content type='html'>&lt;br /&gt;1. Stan Getz &amp;amp; Kenny Barron - First Song&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt; 2. Pat Metheny - Icefire &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 3. Tomasz Stanko - Stone Ridge &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 4. Richard Galliano - La javannaise &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 5. Eric Alexander - For Heaven’s Sake &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 6. John Hicks - Monks Mood&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 7. Anouar Brahem - Tois qui sais &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 8. Modern Jazz Quartet - Django&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 9. George Coleman, Mike Stern, Ron Carter, Jimmy Cobb - My Funny Valentine &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; 10. David Bowie + Angelo Badalamenti - A Foggy Day&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ouça.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;iframe allow=&quot;autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture&quot; allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;380&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/3SNPEnlSn4L3aZq00FkWJt&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;/div&amp;gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/2176315843262782893/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/10/jazz-para-dias-chuvosos.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2176315843262782893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/2176315843262782893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/10/jazz-para-dias-chuvosos.html' title='Jazz para dias chuvosos'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-670023631953700570</id><published>2021-07-14T20:20:00.003-03:00</published><updated>2021-07-14T20:20:41.708-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cigarro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Esportes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Relatos curtos"/><title type='text'>Flagra</title><content type='html'>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggcYgCkHb0gg4XkRZSbEF1_c3BVr9G2yj_blU4OS4H9pyVTC_KGvonMZAW5szjHW1QgtiKEA1cTfahWRQkb9RVAwyP787uZ8tmcx0rhR_D_Rvx1pm7hkWtgWRGnUUkeM3UkSIuJog4nNyh/s1024/Semenova.png&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;731&quot; height=&quot;377&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggcYgCkHb0gg4XkRZSbEF1_c3BVr9G2yj_blU4OS4H9pyVTC_KGvonMZAW5szjHW1QgtiKEA1cTfahWRQkb9RVAwyP787uZ8tmcx0rhR_D_Rvx1pm7hkWtgWRGnUUkeM3UkSIuJog4nNyh/w268-h377/Semenova.png&quot; width=&quot;268&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;b style=&quot;caret-color: rgb(11, 83, 148); color: #0b5394;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;Semenov&lt;/span&gt;a, a&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;color: #0b5394;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&amp;nbsp;gigante de 2,13 m.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;Ao ler sobre uma mulher que faltou ao trabalho, alegando estar “doente”, ter sido demitida depois de ser vista na transmissão por TV festejando a vitória da Inglaterra sobre a Dinamarca, no estádio de Wembley, semifinal da Eurocopa 2021, lembrei-me de caso semelhante que aconteceu com &amp;nbsp;primo meu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aconteceu há quarenta anos. Em 1971, o Brasil sediou o 6º Campeonato Mundial de Basquete Feminino. Acho que foi a primeira transmissão ao vivo de jogos de basquete feminino no país. Um dos participantes era o Japão, que acabou ficando em 5º. O Brasil, com um time, cujos destaques eram Norminha, Marlene, Heleninha e Nilza, conseguiu o terceiro lugar, e a União Soviética da desengonçada gigante de 2,13 m, Uliana Semenova, imbatível, foi a campeã.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como bom descendente de japoneses, meu primo, dois irmãos e amigos foram assistir ao embate entre Brasil e Japão, na fase final, que aconteceu no Ginásio do Ibirapuera, São Paulo. Eu, não tão fanático, nem lembro de ter visto o jogo, mas, provavelmente, a colônia em peso estava como os olhos fixos nos televisores a torcer pela seleção japonesa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Meu primo nem tinha completado 15 anos na época, mas já fumava, claro que, escondido do meu tio. Ele era tão rígido com os filhos que, mesmo mais velhos, nunca fumaram na frente dele. Era medo, mas também, respeito, bem da educação japonesa, rígida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que era pouco provável aconteceu. Filmaram-nos vendo o jogo. Um deles era esse meu primo, com um cigarro na mão. Chegando em casa, meu tio, partidário que era adepto dos safanões como forma de educar, foi direto nele com a mão levantada quando chegaram de volta. Nem deu para desconfiar por que, só depois dos tabefes, e, muito menos, argumentar. Soube depois que aparecera na televisão com um cigarro na mão a torcer pela seleção japonesa.&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/670023631953700570/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/07/flagra.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/670023631953700570'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/670023631953700570'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/07/flagra.html' title='Flagra'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggcYgCkHb0gg4XkRZSbEF1_c3BVr9G2yj_blU4OS4H9pyVTC_KGvonMZAW5szjHW1QgtiKEA1cTfahWRQkb9RVAwyP787uZ8tmcx0rhR_D_Rvx1pm7hkWtgWRGnUUkeM3UkSIuJog4nNyh/s72-w268-h377-c/Semenova.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-6274077846706250824</id><published>2021-06-27T16:44:00.001-03:00</published><updated>2021-06-27T16:44:10.794-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Relatos curtos"/><title type='text'>De jegue</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-wO4S0erNSCBlb21xOB_bJ_dYirZ1cMZ98F7hvuLIprIGUmzUxGfLW_IRDEU2Wmz2cBOBNhDGUc6hE3XRrC2y2dSTQ3IiMhZJMY9P88508bXkKF7ylp3MydSLLH5Mli1ujjLBYHcinVhe/s464/Jegue.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;464&quot; data-original-width=&quot;464&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-wO4S0erNSCBlb21xOB_bJ_dYirZ1cMZ98F7hvuLIprIGUmzUxGfLW_IRDEU2Wmz2cBOBNhDGUc6hE3XRrC2y2dSTQ3IiMhZJMY9P88508bXkKF7ylp3MydSLLH5Mli1ujjLBYHcinVhe/s320/Jegue.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tenho uma admiração muito grande pelo meu lavador de carros, aliás, do meu e de muitos outros da redondeza. Trabalhava como empregado em um Lava-Carros que fica a três quarteirões da minha casa. Um dia, resolveu deixar de ser empregado. Comprou um fusquinha velho e, com um primo, passou a lavar carros a domicílio. Bom de papo, nordestino de boa conversa, “roubou” vários clientes. Em pouco tempo, eram tantos os que usavam de seus serviços que ambos, deixaram de pagar aluguel e compraram suas casas.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Raimundo, esse é o seu nome, é magro de voz forte. Da minha casa sei quando está por aqui. Enquanto lava, aspira e seca os automóveis, não para de falar, cumprimenta quem passa, conta piadas e é amigo de todo mundo. Aí, quando vejo que meu carro está necessitado de uma lavagem, vou lá falar com ele. Responde: “Agora não dá, pois tenho quatro carros programados para agora. Tem que agendar. Dá uma ligada marcando.”&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Quando lava meu carro, fico conversando com ele. Gosto do sotaque e do modo como falam. Têm sempre uma resposta na ponta da língua. Adoro papear com eles. Em certa feita, dobrou a esquina uma Mercedes, cantando pneus. Freou perto de onde estávamos, com um sorriso que mostrava todos os dentes. Raimundo diz a ele: “Tá querendo se mostrar? Garanto que lá em Pernambuco você só pilotava jegue.” Quem dirigia era o manobrista de uma churrascaria perto de casa.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Lembrei da história ao ler que o presidente, em reação aos protestos de “Fora Bolsonaro”, “Genocida”, ao entrar em um avião, disse que os insatisfeitos deviam estar viajando de jegue e não de avião.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tenho enorme respeito pelo Raimundo, um nordestino que veio para São Paulo e venceu, e nunca por um idiota capaz de dizer isso aos que o acham, isso mesmo, um idiota, imbecil, com falta total de empatia. Quer mesmo é que todos morram. Respeito mais os jegues e, por ele, não tenho nenhum.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/6274077846706250824/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/06/de-jegue.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6274077846706250824'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6274077846706250824'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/06/de-jegue.html' title='De jegue'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-wO4S0erNSCBlb21xOB_bJ_dYirZ1cMZ98F7hvuLIprIGUmzUxGfLW_IRDEU2Wmz2cBOBNhDGUc6hE3XRrC2y2dSTQ3IiMhZJMY9P88508bXkKF7ylp3MydSLLH5Mli1ujjLBYHcinVhe/s72-c/Jegue.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-8198162302208422884</id><published>2021-03-25T11:27:00.000-03:00</published><updated>2021-03-25T11:27:54.690-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Collin Walcott"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cítara"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ECM"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jazz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Oregon"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ralph Towner"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="World Music"/><title type='text'>Grazing Dreams, de Collin Walcott, um dos dez melhores da ECM</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM5P9SrF3dWQI58LSbUN2nogp9q46xfujsbQ_CBHSUr8ZJ7i7O7uASeVZ16czhut88KU3H1VXn5RHHTIe-QnxU4KK3DMa9x9mxag02Mhy_qV6TbkVkjtPD__OuMydmWux7ZUhxlAphhowe/s1600/Collin+Walcott.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1144&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;458&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM5P9SrF3dWQI58LSbUN2nogp9q46xfujsbQ_CBHSUr8ZJ7i7O7uASeVZ16czhut88KU3H1VXn5RHHTIe-QnxU4KK3DMa9x9mxag02Mhy_qV6TbkVkjtPD__OuMydmWux7ZUhxlAphhowe/w640-h458/Collin+Walcott.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Minha amiga rica voltou de San Francisco com vários LPs: “Mysterious Traveller” (Weather Report), “Bundless” (Soft Machine), “Closeness” (Charlie Haden), “Shakti” (John McLaughlin),“In Concert” (Oregon), “Low Class Conspiracy” (David Murray) e o primeiro do World Saxophone Quartet. Não consigo lembrar nomes de pessoas, não guardo um número de telefone, mas para algumas coisa a minha memória é ótima, principalmente se são inúteis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esses discos representaram um guinada no meu gosto musical, ou melhor, ampliaram meu horizonte sonoro. Na década de 1970, os Rolling Stones estavam lançando “Exile on Main Street” e logo mais estavam flertando com o glam-rock, os Beatles estavam em fase terminal, resultado do cisma Lennon x McCartney, e vinham novas ondas como a do rock mais pesado, com Led Zeppelin, Black Sabbath, Grand Funk Railroad, Humble Pie e alguns outras bandas, e a do que passaram a chamar de rock progressivo. As formações mais conhecidas foram King Crimson, Yes, Genesis, Gente Giant, Jethro Tull e Emerson, Lake &amp;amp; Palmer, que surgiram entre o fim e o início da década. Muitos embarcaram nessa onda que, grosseiramente, poderia ser considerada rock com alguns traços de inteligência, ou uma abordagem menos visceral e mais cerebral, mais “inteligente” e culta, flertando até com a música erudita. Keith Emerson incorporava Aaron Copland e Mussorgsky, Jethro Tull, Bach, Beethoven e Schubert.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lembro de que os primeiros LPs que comprei foram “Led Zeppelin III”, “Pictures at an Exhibition” (Emerson, Lake &amp;amp; Palmer), “In the Court of the Crimson King” (King Crimson) e “The Yes Album” (Yes). A balança pendeu para o chamado rock progressivo. Mais ambiciosos – ou pretensiosos, dependendo da ótica –, as composições eram mais elaboradas, menos 4 x 4.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dos LPs citados no primeiro parágrafo, os que me impressionaram foram “Mysterious Traveller”, o do World Saxophone Quartet, surpreendente, apenas com sopros (saxofones, clarinetas e flauta), sem bateria e contrabaixo, e “Closeness”, o primeiro de Charlie Haden como líder, em duos, com Keith Jarrett, Alice Coltrane, Ornette Coleman e Paul Motian. Outro foi “In Concert”, da banda Oregon: transformou-se em paixão. Posteriormente, comprei todos os que foram lançados, até a morte de um de seus membros: Collin Walcott.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Low Class Conspiracy” foi o primeiro como líder de David Murray, saxofonista que formou o World Saxophone Quartet, com Oliver Lake, Hamiet Bluiett e Julius Hemphill. Sou fã de Murray até hoje. Estava naquela fase em que estava comprando livros sobre arte e estética da turma da Escola de Frankfurt – Walter Benjamin principalmente –, Georg Lukács  e “Literatura e Revolução”, de Leon Trotsky. O título do LP de Murray era, por isso, um chamariz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Achei “Bundless” meio chato. Mas despertou-me a curiosidade de conhecer melhor o Soft Machine. Ouvindo os anteriores, quando Robert Wyatt era ainda um dos membros da banda, virei fã de carteirinha, como se dizia antigamente. Ouço até hoje os “III”, “IV” e, até mesmo, o “V”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Nem rock, nem jazz&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;Paul Winter é considerado um dos pais da world music. Influenciado por Villa-Lobos – morou um ano no Brasil na década de 1960 – e amante da música inglesa do século 17, criou a Paul Winter Consort. Ralph Towner, Paul McCandless, Glen Moore e Collin Walcott, que participaram da banda, formaram o Oregon em 1970. Pela Vanguard lançaram em 1972, “Music of Anther Present Era”. Rapidamente ficaram conhecidos e o álbum que tinham saído por uma pequena gravadora, a Increase Records, em 1970, foi relançado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dos quatro, o que mais se destacou foi Ralph Towner, violonista de formação erudita, talentosíssimo e autor um dos melhores discos da ECM, o ao vivo “Solo Concert”, registrado na Alemanha e Suiça, em 1979.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tempos depois, já conhecendo outros álbuns do Oregon, acho que, em razão de uma crítica positiva na revista &lt;i&gt;Downbeat&lt;/i&gt; de “Grazing Dreams” (ECM), acabei comprando o LP, importado, no Rio de Janeiro. Já estava gastando todo o meu dinheiro em discos. Aconteceu um festival de jazz na ex-capital do Brasil com várias atrações imperdíveis: Weather Report, Pat Metheny, Mccoy Tyner e o Art Ensemble of Chicago. Fomos eu e mais dois amigos. Ficamos no apartamento da tia de um deles. O imóvel ficava a dois quarteirões das duas melhores lojas de LPs importados: a Modern Sound e a Billboard.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Grazing Dreams” e “Sophisticated Giant” (CBS, 1977), de Dexter Gordon, outro que comprei na mesma ocasião, estão entre os meus discos preferidos por duas razões. Uma é a de que são ótimos e a outra é porque foram os dois primeiros importados de jazz que comprei. É pouco? A vida da gente é marcada por simbolismos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como era – e é ainda – costume de Manfred Eicher, dono e produtor da maioria dos discos da ECM, unir os músicos do seu plantel –, nesse que é o segundo solo de Walcott pela gravadora, tocam Don Cherry, John Abercrombie, Palle Danielsson e o brasileiro Dom Um Romão, que participara de “I Sing the Body Electric”, “Sweetnighter” e “Mysterious Traveller”, do Weather Report. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acho que “Grazing Dreams” é para quem tem uma abertura para o que é chamado de world music, a começar do fato de que os instrumentos principais de Walcott são a cítara e a tabla. Soma-se a isso a ligação de Don Cherry com instrumentos africanos como o doussn&#39; gouni. A cuíca e o berimbau, tocados por Dom Um Romão, são “exóticos” para os não-brasileiros e, portanto, “world”.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;O disco é único por vários fatores. O que se ouve é diferente de qualquer coisa. Um bom exemplo é &quot;The Swarm&quot;. Seu início é de sons desconexos de trompete, flauta, cítara e guitarra. Repentinamente todos os sons se conectam e, guiados pelo trompete e a cítara, vai ficando dramática e, pronto. Termina. Começa então “Mountain Morning”. Curtíssima. É um prelúdio para a ondulante e hipnótica “Jewel Ornament”. Com a tabla servindo de base rítmica, Cherry sola na flauta, mas o que se sobressai é a guitarra discreta de Abercrombie. Depois da música título, tem “Samba Tala”, um duo ótimo com Dom Um Romão e Walcott. E termina com a belíssima “Moon Lake”. O início dela, com ele na cítara, é sublime.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Confira.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;iframe allow=&quot;encrypted-media&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;380&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/album/6l5pgpvoGekLk8J9NEqho4&quot; width=&quot;300&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;A parceria de Walcott com Cherry frutificou. Com Naná Vasconcelos, formaram a Codona – cada sílaba são as duas primeiras letras de seus nomes. Sobre eles, leia &lt;a href=&quot;http://guenyokoyama.blogspot.com/2016/03/o-mundo-world-de-nana-vasconcelos.html?q=Codona&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;“O mundo ‘world’ de Naná Vasconcelos”&lt;/a&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Muitos nem devem conhecer Collin Walcott por uma razão simples. O ônibus que transportava o Oregon em uma excursão na antiga Alemanha Oriental colidiu. Estava no primeiro banco e cochilava. Bateu a cabeça e morreu. Tinha 38 anos. Foi em 1984. Fazem mais de 36 anos que aconteceu.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/8198162302208422884/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/grazing-dreams-de-collin-walcott-um-dos.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8198162302208422884'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8198162302208422884'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/grazing-dreams-de-collin-walcott-um-dos.html' title='Grazing Dreams, de Collin Walcott, um dos dez melhores da ECM'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM5P9SrF3dWQI58LSbUN2nogp9q46xfujsbQ_CBHSUr8ZJ7i7O7uASeVZ16czhut88KU3H1VXn5RHHTIe-QnxU4KK3DMa9x9mxag02Mhy_qV6TbkVkjtPD__OuMydmWux7ZUhxlAphhowe/s72-w640-h458-c/Collin+Walcott.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-6845134465326995561</id><published>2021-03-11T14:29:00.000-03:00</published><updated>2021-03-11T14:29:18.632-03:00</updated><title type='text'>O morto</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXWNtlJHR9OIOPPjbI7So3D8e-uW5hVG5xJ43lmjtNI6nZgpaTR0L7qMjQjZIk_xVsMo-Mu2c8m9yEQjkX-zkNFM3vuTNhffVvcgzW8VAinYUzgmnBT2Dw1Wv_tFA3WFYXIr-icQOHohoG/s219/Screen+Shot+2021-03-09+at+20.18.13.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;219&quot; data-original-width=&quot;217&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXWNtlJHR9OIOPPjbI7So3D8e-uW5hVG5xJ43lmjtNI6nZgpaTR0L7qMjQjZIk_xVsMo-Mu2c8m9yEQjkX-zkNFM3vuTNhffVvcgzW8VAinYUzgmnBT2Dw1Wv_tFA3WFYXIr-icQOHohoG/s0/Screen+Shot+2021-03-09+at+20.18.13.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Desde a adolescência tomei gosto de fazer seleções de músicas preferidas e gravá-las, antigamente, em fitas cassete, cuja abreviação em português era K-7, depois em CDs e, por último, em Mini Discs (MD). Hoje, essas seleções têm outro nome: “playlist”. Os brasileiros de hoje fazem playlists. É mais uma palavra importada da língua inglesa. Alguns acham que é para se usar o artigo feminino, e outros, o masculino. Se considerarmos que usa-se o artigo feminino para “seleção”, o correto, em princípio, é “a” playlist.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bom, vamos ao que importa. Procuro sempre, além de selecionar as preferidas, montar seleções temáticas. Esta é uma delas. Foi intitulada “O morto”. Existe a sina dos 27 anos. Estão incluídos quatro que se inserem nessa classificação: Janis Joplin, Jimi Hendrix, Kurt Cobain, do Nirvana, e Amy Winehouse. Dois morreram em acidentes de avião: Buddy Holy (22 anos), Otis Redding (26 anos). Mama Elliot, ou Mama Cass, como era conhecida, do The Mamas &amp;amp; Pappas, morreu do coração, em decorrência do excesso de peso. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A consumo exagerado de drogas ilícitas ou abuso de remédios contra dor foram causas da morte de muitos, como Prince, Michael Jackson e Elvis Presley. Este último morreu relativamente jovem: 42. Chet Baker é o exemplo clássico do músico vítima do abuso de drogas pesadas. Mesmo tendo que sair dos Estados Unidos, ser preso mais ide uma vez, seguiu na carreira musical, nunca mais como o genial trompetista surgido na década de 1950. Mesmo claudicante, parecendo um fantasma ambulante, não parou de tocar. Provavelmente jogou-se pela janela de um apartamento de hotel em que se hospedava, em Amsterdam. Vários jazzistas de sua geração conseguiram  se livrar das drogas – ou aprenderam a consumir com parcimônia –, como Gerry Mulligan, Dexter Gordon, Miles Davis e Sonny Rollins e voltaram a tocar brilhantemente. Outros, como Lester Young, Charles Parker e Bud Powell não conseguiram.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A depressão levou dois ingleses geniais – Nick Drake (26 anos) e Ian Curtis (23 anos) – a cometerem suicídio. Sobre Nick Drake, leia &lt;a href=&quot;http://guenyokoyama.blogspot.com/2011/03/o-morto-nick-drake.html?q=Nick+Drake&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;“O morto Nick Drake”&lt;/a&gt;. Um terceiro que morreu jovem foi Jeff Buckley. Depois do sucesso estrondoso de “Grace” (CBS 1994), teve dificuldade em concluir seu segundo álbum. Viajava com seu road manager, parou o carro dizendo que queria nadar. Entrou no rio de roupa e desapareceu. Seu corpo foi encontrado uma semana depois, em 29 de maio de 1997 no rio Wolf, perto da nascente do rio Mississippi. Tinha 30 anos. Mais detalhes em &lt;a href=&quot;http://guenyokoyama.blogspot.com/2011/03/o-morto-jeff-buckley.html?q=Jeff+buckley&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;“O morto Jeff Buckley”&lt;/a&gt;. &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Frank Zappa e Rory Gallagher faleceram relativamente cedo. Zappa teve câncer de próstata e morreu poucos dias antes de fazer 53. O potente guitarrista e vocalista irlandês tinha problema de fígado e morreu com 47 antes de conseguir fazer um transplante. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1990, Curtis Mayfield, autor da genial “Super Fly”, foi atingido por uma torre de em uma apresentação em Nova York e ficou tetraplégico. Elton John, Bruce Springsteen, Eric Clapton, Steve Wonder, Steve Winwood e Aretha Franklin, dentre outros, gravaram um emocionante tributo. A música presente nessa playlist – “New World Order” –, é do álbum do mesmo nome, gravado depois do acidente. Morreu em 1999, com 57 anos por causa da diabetes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por último, sem ser o último, a lista é completada por Sam Cooke. Foi assassinado pelo gerente de um motel em que estava hospedado, em 1964. Mais detalhes, você pode ler no post &lt;a href=&quot;https://www.blogger.com/#&quot;&gt;“O comum entre Arte˙a Franklin e Otis Redding”&lt;/a&gt;. Sua “A Change Is Gonna Come”, lançada em 1963, é a música símbolo da luta dos negros pelo fim da segregação racial, levada pelo Movimento dos Direitos Civis, por Martin Luther King.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Elvis Presley - Jailhouse Rock&lt;br /&gt;2&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Buddy Holly - Heartbeat&lt;br /&gt;3&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Curtis Mayfield - New World Order&lt;br /&gt;4&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Frank Zappa - Black Napkins&lt;br /&gt;5&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Janis Joplin - Ball and Chain&lt;br /&gt;6&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Sam Cooke - Twistin’ in the Night Away&lt;br /&gt;7&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Nirvana - Smells Like Teen Spirit&lt;br /&gt;8&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Chet Baker - You Go to My Head&lt;br /&gt;9&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Rory Gallagher - A Million Miles Away&lt;br /&gt;10&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Nick Drake - River Man&lt;br /&gt;11&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Jeff Buckel - Nightmares by the Sea&lt;br /&gt;12 &amp;nbsp;Otis Redding - Sittin’ in the Dock of the Bay&lt;br /&gt;13. Joy Division - Shadowplay&lt;br /&gt;14&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;The Mamas &amp;amp; The Papas - Dream a Little Dream of Me&lt;br /&gt;15. Jimi Hendrix - Castles Made of Sand&lt;br /&gt;16&lt;span&gt;&amp;nbsp; Amy Winehouse - Back to Black&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois dessa longa preleção, ouça a playlist.&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allow=&quot;encrypted-media&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;380&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/7vfwXjDfoEnxDN1tsVfwST&quot; width=&quot;300&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/6845134465326995561/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/o-morto.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6845134465326995561'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6845134465326995561'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/o-morto.html' title='O morto'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXWNtlJHR9OIOPPjbI7So3D8e-uW5hVG5xJ43lmjtNI6nZgpaTR0L7qMjQjZIk_xVsMo-Mu2c8m9yEQjkX-zkNFM3vuTNhffVvcgzW8VAinYUzgmnBT2Dw1Wv_tFA3WFYXIr-icQOHohoG/s72-c/Screen+Shot+2021-03-09+at+20.18.13.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-8419086534279740225</id><published>2021-03-09T12:00:00.000-03:00</published><updated>2021-03-09T12:00:26.651-03:00</updated><title type='text'>Dá samba. Uma playlist batuta.</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXGetgWqM22M-opddaN6XbT1HKoKRWmcRy1Bx4PCjL7-usgFT0NKcDa672ogTXSaxAx0fnwKkhRdF1RpQsLlWsq-e-yEuSxOUDIPm1zZqK9UIcbcqxLcate0-LuWBOFTJx1AhE-N2hXvJ1/s223/Screen+Shot+2021-03-08+at+13.40.59.png&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;223&quot; data-original-width=&quot;217&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXGetgWqM22M-opddaN6XbT1HKoKRWmcRy1Bx4PCjL7-usgFT0NKcDa672ogTXSaxAx0fnwKkhRdF1RpQsLlWsq-e-yEuSxOUDIPm1zZqK9UIcbcqxLcate0-LuWBOFTJx1AhE-N2hXvJ1/w194-h200/Screen+Shot+2021-03-08+at+13.40.59.png&quot; width=&quot;194&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Pode parecer samba do crioulo doido, mas não é. Tem vários sambas mas tem de outros estilos, como “A Flor e o Espinho”, de Nelson Cavaquinho. Dizia-se antigamente “isso dá samba” para indicar que ia dar certo. Não sei qual é a expressão atual para isso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Luiz Melodia - A Voz do Morro&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span&gt;2 &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt; Chico Buarque - Festa Imodesta&lt;br /&gt;3&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Gilberto Alves - Não Tenho Inveja&lt;br /&gt;4&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;4 Ases e 1 Coringa - Boneca de Pano&lt;br /&gt;&lt;span&gt;5&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Zé Miguel Wisnik - Viúvo&lt;br /&gt;6 &lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Rosa Passos - Samba da Minha Terra&lt;br /&gt;&lt;span&gt;7 &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Anjos do Inferno - Helena, Helena&lt;/div&gt;&lt;div&gt;8&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;Dorival Caymmi - Rosa Morena&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;9&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Jorge Veiga - Na Cadência do Samba&lt;br /&gt; 10&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Nelson Cavaquinho - A Flor e o Espinho&lt;br /&gt; 11&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Miltinho - Eu Quero Um Samba&lt;br /&gt; 12&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Teresa Cristina - Argumento&lt;br /&gt; 13&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Mario Reis - O Sol Nasceu Pra Todos&lt;br /&gt; 14 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Vassourinha - Juracy&lt;br /&gt; 15&amp;nbsp;&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;Miltinho - Eu Quero Um&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Samba&lt;/div&gt;&lt;div&gt; 16 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francisco Alves - Vivo Deste Amor&lt;br /&gt; 17&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Silvio Caldas - Fita Amarela&lt;br /&gt; 18 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;João Gilberto - É Luxo Só&lt;br /&gt; 19 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Cartola - Preciso Me Encontrar&lt;br /&gt; 20 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Luiz Barbosa - Perdi a Confiança&lt;br /&gt;21 &lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Paulinho da Viola - Pecado Capital&lt;br /&gt;22&amp;nbsp;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Silvio Caldas - Minha Palhoça&lt;br /&gt; 23&amp;nbsp;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Carlos Galhardo - Favela&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;A playlist.&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;iframe allow=&quot;encrypted-media&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;380&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/32sOtd1ms9zbzPnXFUBZf2&quot; width=&quot;300&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/8419086534279740225/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/da-samba-uma-playlist-batuta.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8419086534279740225'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/8419086534279740225'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/da-samba-uma-playlist-batuta.html' title='Dá samba. Uma playlist batuta.'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXGetgWqM22M-opddaN6XbT1HKoKRWmcRy1Bx4PCjL7-usgFT0NKcDa672ogTXSaxAx0fnwKkhRdF1RpQsLlWsq-e-yEuSxOUDIPm1zZqK9UIcbcqxLcate0-LuWBOFTJx1AhE-N2hXvJ1/s72-w194-h200-c/Screen+Shot+2021-03-08+at+13.40.59.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-3440043450078926161</id><published>2021-03-07T22:29:00.001-03:00</published><updated>2021-03-07T23:34:36.008-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="MPB"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Playlist"/><title type='text'>Brasil: uma playlist fora do padrão</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIdWGOGGYUpIUm8Pueavg1PRg-phIsajz9lBjUtsP1qfu6OlH-FF2bPtagafTrfaTh5GsTvaLKrHFIwopzK_2lhWtbaRZPXLVl0wurcZ1ST4Th7AH3eqWd9xlJ9RQzzmTKO51IGWiCDOs4/s227/Screen+Shot+2021-03-06+at+11.33.31.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;227&quot; data-original-width=&quot;220&quot; height=&quot;267&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIdWGOGGYUpIUm8Pueavg1PRg-phIsajz9lBjUtsP1qfu6OlH-FF2bPtagafTrfaTh5GsTvaLKrHFIwopzK_2lhWtbaRZPXLVl0wurcZ1ST4Th7AH3eqWd9xlJ9RQzzmTKO51IGWiCDOs4/w259-h267/Screen+Shot+2021-03-06+at+11.33.31.png&quot; width=&quot;259&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A playlist &amp;nbsp;chamada “Brasil” é bem variada, fora de um padrão. Alguns números da década de 1960 se misturam a outras mais recentes mas, nem tanto, pois a mais nova deve ser do início desse século. Chutando, as mais recentes são de 2003-2005: “X do Problema” (Marcos Sacramento), “Ilê Ayê” (Daúde), “Doce na Feira”, de Monica Salmaso, “Perto do Coração” (Nelson Ayres), “Baião de Quatro Tempos” (Zé Miguel Wiznik) e “Terra Estrangeira” (Eveline Hecker).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A seleção é pouco ortodoxa, Mas, se você é curioso, clica na playlist que disponibilizei no Spotify.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;1 Marcos Sacramento - X do Problema&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;2 Vanessa da Mata - Alegria&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;3 Gal Costa - Lágrimas Negras&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;4 Daúde - Ilê-Ayê (Que Bloco É Esse?)&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;5 Paulinho da Viola - Deixa Pra Lá&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;6 Walter Wanderley - Garota de Ipanema&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;7 Sergio Ricardo - Folha de Papel&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;8 Dick Farney &amp;amp; Norma Bengell - Você&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;9 Caetano Veloso - Madrugada e Amor&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;10 Joel Nascimento - Canto Triste&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;11 Milton Banana - Cidade Vazia&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;12 Monica Salmaso - Doce na Feira&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;13 Eveline Hecker - Terra Estrangeira&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;14 Agostinho dos Santos - Manhã de Carnaval&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;15 Nelson Ayres - Perto do Coração&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;16 Olivia Byington - Canção do Amor Demais&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;17 José Miguel Wisnik - Baião de Quatro Toques&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;18 Marcos Valle - Ilusão à Tôa&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;19 Rumo - Deus Nos Livre dos Castigos das Mulheres&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;20 Virginia Rodrigues -Por Toda a Minha Vida&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;21 Waldir Azevedo - Pedacinho de Céu&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;iframe allow=&quot;encrypted-media&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;380&quot; src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/0cMRqEtfLi2KToNNrbd9OH&quot; width=&quot;300&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/3440043450078926161/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/brasil-uma-playlist-fora-do-padrao.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3440043450078926161'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/3440043450078926161'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/brasil-uma-playlist-fora-do-padrao.html' title='Brasil: uma playlist fora do padrão'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIdWGOGGYUpIUm8Pueavg1PRg-phIsajz9lBjUtsP1qfu6OlH-FF2bPtagafTrfaTh5GsTvaLKrHFIwopzK_2lhWtbaRZPXLVl0wurcZ1ST4Th7AH3eqWd9xlJ9RQzzmTKO51IGWiCDOs4/s72-w259-h267-c/Screen+Shot+2021-03-06+at+11.33.31.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-5186464788910245338</id><published>2021-03-05T18:58:00.001-03:00</published><updated>2021-03-07T22:24:54.587-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="MPB"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Música Instrumental"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Playlist"/><title type='text'>Trilhas da dor</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFYvj8Dske_HlaAJOx0MW1K0sI91u_L7oBTCD9W4ecXNNUXXW3-jmoVcjLpoxIP46Ykfj4pGZr5ll-ODmseqdfOotgOrWCKzLEPnzLT4D522ABgkDB6pBYiBvludkfQRvCj4RukqtxBrRJ/s219/Screen+Shot+2021-03-05+at+18.44.02.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;219&quot; data-original-width=&quot;218&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFYvj8Dske_HlaAJOx0MW1K0sI91u_L7oBTCD9W4ecXNNUXXW3-jmoVcjLpoxIP46Ykfj4pGZr5ll-ODmseqdfOotgOrWCKzLEPnzLT4D522ABgkDB6pBYiBvludkfQRvCj4RukqtxBrRJ/s0/Screen+Shot+2021-03-05+at+18.44.02.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Amo música de fossa. Para quem não é do tempo em que se usava essa expressão, usava-se quando você estava triste por dor de corno, por ter sido abandonado pela namorada ou namorado. Dizia-se: “estou na fossa”, “ele está na maior fossa”. Antes que se canalizasse o esgoto, fazia-se uma fossa, que era onde iam todos os dejetos da casa. Infelizmente, existe na maioria das casas dos brasileiros ainda, em pleno século 21. Então, “estar na fossa” era um caso sério.&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;1 Maria Bethânia - O Que Tinha de Ser&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;2 A.C. Jobim - Por Toda Minha Vida&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;3 Odette Lara &amp;amp; Edu Lobo - Canção do Amor Ausente&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;4 Paulinho da Viola - Sinal Fechado&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;5 Alaíde Costa - Insensatez&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;6 Maysa - Bom Dia, Tristeza&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;7 Nana Caymmi - Canção em Modo Menor&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;8 Edu Lobo &amp;amp; Maria Bethânia - Pra Dizer Adeus&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;9 Zé Miguel Wisnik - Pérola aos Poucos&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;10 Odette Lara &amp;amp; Vinícius de Moraes - Samba em Prelúdio&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;11 Caetano Veloso - Eu Sei Que Vou Te Amar&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;12 Morelenbaum / Sakamoto - Sem Você&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;13 Nana Caymmi - Vire Essa Folha do Livro&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;14 Dorival Caymmi - Noite de Temporal&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;15 Aracy de Almeida - Último Desejo&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;16 Milton Nascimento - Beatriz&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;17 Edu Lobo - Sobre Todas as Coisas&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;18 Nana Caymmi - Boca a Boca&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;19 Elis Regina - Modinha&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;20 Nana Caymmi - A Noite do Meu Bem&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;iframe src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/1Eb6LnekY4Dpflx4iQIXw1&quot; width=&quot;300&quot; height=&quot;380&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; allow=&quot;encrypted-media&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/5186464788910245338/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/trilhas-da-dor.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/5186464788910245338'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/5186464788910245338'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/trilhas-da-dor.html' title='Trilhas da dor'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFYvj8Dske_HlaAJOx0MW1K0sI91u_L7oBTCD9W4ecXNNUXXW3-jmoVcjLpoxIP46Ykfj4pGZr5ll-ODmseqdfOotgOrWCKzLEPnzLT4D522ABgkDB6pBYiBvludkfQRvCj4RukqtxBrRJ/s72-c/Screen+Shot+2021-03-05+at+18.44.02.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6354664587989750929.post-6813798708656893730</id><published>2021-03-05T16:52:00.004-03:00</published><updated>2021-03-07T22:25:14.325-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guen Yokoyama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="música"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Playlist"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pop/rock"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rock Progressivo"/><title type='text'>The Song Remains the Same 2</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh_x8qCpnm2Y3h-STpCTepSrSnxwu4A03nAaLNpv3PVetBqtOSZ6CPjH5zHB79_znlD2Kv9Ps_0PR1C-yT9imhEH7mhzG_L3vwF11VwxUKB4f5y-VptNZICIuacr8HEWzkKAtIYbeqUokd/s220/Screen+Shot+2021-03-05+at+16.43.36.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;220&quot; data-original-width=&quot;211&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh_x8qCpnm2Y3h-STpCTepSrSnxwu4A03nAaLNpv3PVetBqtOSZ6CPjH5zHB79_znlD2Kv9Ps_0PR1C-yT9imhEH7mhzG_L3vwF11VwxUKB4f5y-VptNZICIuacr8HEWzkKAtIYbeqUokd/s0/Screen+Shot+2021-03-05+at+16.43.36.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;Voltando à seara do rock, ao fazer o “The Memory Remains”, tive que fazer um “parte 2”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 1 Focus - Hocus Pocus&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 2 Cream - The White Room&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 3 Deep Purple - Lazy&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 4 Led Zeppelin - Babe I’m Gonna Leave You&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 5 Yes - Yours Is No Disgrace&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 6 Humble Pie - I’m Ready&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 7 Genesis - The Chamber of 32 Doors&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 8 Grand Funk Railroad - Footstompin’ Music&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 9 Emerson, Lake &amp;amp; Palmer - From The Beginning&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 10 Jethro Tull - My God&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt; 11 The Rolling Stones - Let It Loose&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: SFNSText, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;iframe src=&quot;https://open.spotify.com/embed/playlist/2N94Sd8zxKPFxvvF9uOuky&quot; width=&quot;300&quot; height=&quot;380&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowtransparency=&quot;true&quot; allow=&quot;encrypted-media&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/feeds/6813798708656893730/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/the-song-remains-same-2.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6813798708656893730'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6354664587989750929/posts/default/6813798708656893730'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://guenyokoyama.blogspot.com/2021/03/the-song-remains-same-2.html' title='The Song Remains the Same 2'/><author><name>Guen Yokoyama</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15863789615662156862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh_x8qCpnm2Y3h-STpCTepSrSnxwu4A03nAaLNpv3PVetBqtOSZ6CPjH5zHB79_znlD2Kv9Ps_0PR1C-yT9imhEH7mhzG_L3vwF11VwxUKB4f5y-VptNZICIuacr8HEWzkKAtIYbeqUokd/s72-c/Screen+Shot+2021-03-05+at+16.43.36.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>