Somewhere On Earth

เจนไหนๆ ก็ต้องทำมาหากินกันทั้งนั้นแหละ

2026-10-25T09:09:20.691+07:00

หลายวันก่อนตอนกำลังขึ้นบันไดเลื่อน BTS ไปชานชาลา ได้ยินเสียงเรียก "แม่คะ แม่คะ" เราก็ไม่ได้สนใจ จนมีสะกิด หันไปเด็กวัยรุ่นอายุน่าจะไม่เกิน 22 ปี เรียกอยู่ "แม่คะตรงนี้ไป xx หรือเปล่าคะ" เราก็นึกพักนึง "อ่อ ใช่ค่ะ" แล้วพอถึงชานชาลาเราก็เดินปลีกตัวไป

ฉันเป็นแม่ตั้งแต่เมื่อไรฟระ 555

ปกติชีวิตมีแต่ลูกเป็นแมว แทนตัวเราเองว่า "หม่าม้า" ส่วนนังลูกๆ อาจเรียกเราว่า "นังทาส" ก็เป็นได้ 555

วันนี้ก็ได้อ่านเรื่องความต่างและขัดแย้งระหว่างเจน อ่านไปก็ชักเบื่อๆ จะทะเลาะกันทำไมเนี่ย โซเชียลควรมีไว้เข้าสังคมแบบสนุกๆ หรือว่าการเถียงกันด่ากันมันสนุก??

การแบ่งเจนมันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อไรเราก็ไม่รู้ แรกๆ ก็อินกับพวกนี้ แต่หลังๆ เริ่มคิดว่าทุกเจนมันก็มีทั้ง ดี-เลว, น่ารัก-น่ารังเกียจ, รวย-จน, ขยัน-ขี้เกียจ ฉลาด-โง่ ฯลฯ มีกันหมดแหละ เบื่อนักกับการประทับตราว่าเจนนี้เป็นแบบนี้ เจนนั้นเป็นแบบนั้น ปั่นกันอยู่ได้ (แถมยังมีพวกมาปั่นแยก หญิง-ชาย อีก เช่น แบบนี้ต้องผู้หญิงเป็นคนขับแน่)

ตอนเริ่มมีอินเทอร์เน็ตใหม่ๆ ชอบมาก ด้วยความที่เมื่อก่อนแปลหนังสือ แปลโง่ๆ มาก็เยอะ เพราะไม่เคยไปต่างประเทศ ไม่เคยใช้ชีวิตที่นั่น ไม่มีเพื่อนเป็นชาวต่างชาติ ตัดฉากมา ณ ตอนนี้อ่านอะไรไม่เข้าใจก็เปิด google ได้คำตอบปั๊บ (แต่ไม่ได้แปลหนังสือแล้ว เหนื่อยมาก และยังโง่อยู่)

เมื่อไม่นานมานี่อ่านข่าวที่เจนไหนเขียนไม่รู้ ประมาณว่า "ป้าวัย 42" หรือ "ยายวัย 50" แทบอยากตบปากนังเด็กพวกนี้ แต่ตอนนี้อ่านแล้วฮาดีอ่ะ

นึกถึงเด็กวัยนี้ก็นึกถึงตัวเองตอนวัยรุ่น เราฟังเพลงยุคนี้แล้วกุมขมับ "เพลงเอี้ยะอะไรฟระ" ย้อนไปเมื่อก่อนพ่อแม่คงกุมขมับตอนเราฟังเพลงของเฉลียง 555

เอาเหอะ พิมพ์ 555 มันจะดูแก่ก็เรื่องของกรู ก็แก่จริงอ่ะ แก่กับตายมันเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เป็นกันทุกเจนแหละ เถียงกันอยู่ได้ ไปแกล้งแมวดีกั่ว

มิ้วจ๋ามาหาหม่าม้าเร้ววววว

งานหนังสือศูนย์สิริกิติ์วันแรก ไม่ได้หนังสือ ได้แต่งูมาตัวเดียว

2026-10-24T06:29:38.991+07:00

หนังสือจากบูธ Friendship I26

ปกติถ้าไม่ใช่ตอนไปเปิดบูธงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์ เราจะไม่ค่อยไปเดินงานวันแรก และไม่ไปในวันหยุด เพราะกลัวคนเยอะ แต่...

เมื่อวานนี้เบื่อมากอยู่บ้านจนปีศาจขี้เกียจเข้าสิงทุกขุมขน อยากออกนอกบ้านแต่ไม่รู้จะไปไหน อยากไปๆๆๆๆ งานหนังสือ ไม่ได้มีหนังสือที่อยากซื้อเลย อยากไปคุ้ยหนังสือเล่มละ 20 บาท ไปเดินชมบูธ ไปเดินดูปกหนังสือ ไป ไป ไป

ปรากฏว่าพอไปถึงโอ้วววว คนเป็นล้าน ล้นหลามจนมนุษย์ป้าคนนี้มึนงง ทำได้แค่เดินเอาตัวเองให้รอด หนังสงหนังสือไม่ได้ซื้อเลย อารมณ์อยากคุ้ยหนังสือ 20 บาท หมดไปกับการเดินเบียดเสียด มองเข้าไปเห็นแต่ละบูธคนเยอะมาก ไม่มีที่ให้แทรกกายเข้าไปดูหนังสือเลย

ในงานมีล่าตราประทับเอาไปแลกของรางวัล แค่แถวขอแผ่นประทับยังยาววววววว จุดแสตมป์ก็เจอแค่ 3 จุด มีที่ให้คนไปประทับตราเล่นด้วยนะ และ... คนเยอะ ยืนรอให้มีที่ว่างจนเหี่ยวเฉา แต่ก็ยืนรออ่ะนะ เพื่ออะไร...ถามตัวเอง คงต้องวางมือจากกิจกรรมนี้แล้วล่ะ คนเล่นกันเยอะเกิ๊น

เฮ้อ... หาเรื่องแท้จริงเลย

แต่ก็ได้งูมาตัวนึงนะ 555

ชาวบอร์ดเกมต้องชอบแน่

เครื่องประดับหลากหลาย

สติ๊กเกอร์ก็หลายร้าน

Handnote Station Q1 มีโปสการ์ดสวยๆ มี DIY ปกสมุด และมีแสตมป์ฟรี

สายโหราศาสตร์ไพ่ทาโรต์น่ารักๆ ต้องร้านนี้เลย

ภูฟ้าของน่ารักเยอะ

เช่นม้าตัวนี้

ร้านนี้เสื้อสวย ศิลปินมาแนะนำด้วยตัวเองเลย พูดไทยได้ด้วยนะ

ช่วงนี้อยากอ่านแต่แนวนี้ แต่...เลือกไม่ถูก เยอะมาก

ณ บูธสวนเงินมีมา O22

แต่งกันอลังการหลายบูธ

ร้านนี้ขอแนะนำว่าต้องมา มีหลากหลายแนว Friendship I26

Friendship I26

แวะก่อนกลับ

ได้กลับมาแบบงงๆ

งูงานหนังสือ 555

The East Palace (Netflix : 2026) ซีรี่ส์ผีเกาหลี บู๊ ไม่น่ากลัว

2026-10-22T07:47:16.257+07:00

สมัยก่อน (เอาล่ะ คำขึ้นต้นบ่งบอกเลยว่าแก่ 555) ก็สมัยก่อนจริงๆ นะ หนังผีในแถบเอเชียเราโดยเฉพาะหนังญี่ปุ่นเนี่ยถือว่าน่ากลัวหลอนจนไม่กล้านอนกันเลย บรรยากาศหลอนเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ในมุมมืด รอคอยให้ตัวละครในเรื่องเดินเข้าไปติดกับ

(ส่วนหนังผีไทย ไม่ค่อยน่ากลัวแบบ 100% ต้องมีตลกเข้ามาแทรกตลอดอ่ะ จนดูๆ ไปชักไม่ค่อยแน่ใจว่าหนังผีหรือหนังตลก)

ได้มาดู The East Palace ซีรี่ส์ผีย้อนยุคของเกาหลี ไม่น่ากลัวเลย แต่เป็นหนังบู๊เหมือนฮอลลีวู๊ดแทน เทคนิคซีจีกันตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็ดูสนุกเพลินๆ ดีเหมือนกัน

ชื่อไทยของเรื่องนี้คือ บูรพาอาถรรพ์ เรื่องราวเกิดขึ้นในวังตะวันออก หรือวังบูรพา --ม่ายนะไม่ใช่วังบูรพาในกทม อ่าาาาา ไปต่อไม่เป็นเลย เอาใหม่ๆ

เหตุเกิด ณ พระราชวังบูรพา รัชทายาทของวังนี้เสียชีวิตตามกันติดๆ ถึง 3 คน และเมื่อย้อนรอยไป 30 กว่าปีก่อนก็เกิดเหตุการณ์แบบนี้ โดยมีคำร่ำลือกันว่าเกิดจากคำสาปของผีในสระน้ำที่ต้องการกำจัดสายเลือดในราชวงศ์ให้สิ้นซาก

และสืบเนื่องจากรัชทายาทคนล่าสุดและคนสุดท้ายที่ยังเป็นเด็กเริ่มล้มป่วย กษัตริย์จึงได้ไปตามหาคนที่จะมาช่วยขับไล่ผีร้ายจากวัง คนผู้นี้ชื่อว่ากูจอน เรียกว่าลักพาตัวมากันเลยทีเดียว และส่งเจ้าหญิงชื่อว่าแซงกังมาตามประกบการทำงานของกูจอนคนนี้

เรื่องราวดำเนินไปทั้งการช่วงชิงอำนาจภายในวัง-ราชวงศ์ การปราบภูติผี และความลับที่ค่อยๆ เปิดเผยออกมาทีละเรื่อง ซับซ้อนซ่อนเงื่อนแต่ไม่ยากเกินกว่าจะเดา

ก็อย่างที่บอกสนุกดีเหมือนกัน การเดินเรื่องที่ไม่อืดอาด ลุยไปข้างหน้าฆ่า(ผี)กันทั้งเรื่อง

Russian Doll Season 1 (Netflix 2019) เกมเมอร์คงเข้าใจ

2026-10-20T13:27:22.216+07:00

ใครที่เป็นสายเกมคงเคยเล่นเกมที่มีจุดบันทึกความก้าวหน้าของเกมไว้หรือที่เรียกว่า Save Point พอผ่านไปสักพักแล้วตัวตนเราในเกมตาย โปรแกรมก็จะไปเริ่มต้นใหม่ตรงจุดที่เราบันทึกไว้

ในซีรี่ส์ Russian Doll ซีซัน 1 นาเดียยืนมองกระจกในห้องน้ำบ้านเพื่อน (แม็กซีน) ที่กำลังจัดปาร์ตี้วันเกิดครบรอบ 36 ปีให้กับนาเดีย โดยที่เจ้าของวันเกิดไม่ค่อยสนใจเท่าไรนักกับงานวันเกิดครั้งนี้ มันก็เหมือนวันทั่วไปๆ

จากนั้นเหตุการณ์ก็ดำเนินไป จนกระทั่งนาเดียถูกรถชนเสียชีวิต และนาเดียก็จะกลับมายืนมองกระจกในห้องน้ำเดิมอีกรอบ ในเวลาเดิม เหตุการณ์เดิมๆ และหลังจากนั้นเหตุการณ์ก็จะเปลี่ยนฉากไปเรื่อยๆ ตามการเลือกกระทำของนาเดีย แต่ในที่สุดนาเดียก็จะตายและกลับมาที่หน้ากระจกอีกครั้ง รอบแล้วรอบเล่า

มันเหมือนเริ่มต้นรีเซตเกมใหม่ที่จุด Save Point

แล้วนาเดียก็จะหาทางที่จะเอาตัวรอดจากการเสียชีวิตด้วยวิธีต่างๆ นานา แต่จักรวาลก็ยังหาวิธีต่างๆ นานาในการทำให้เธอเสียชีวิตในที่สุด

พบกับครั้งแรกของอลันกับนาเดีย

แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร นาเดียก็ไม่หลุดออกจากลูปนี้เสียทีจนกระทั่งเธอได้พบกับอลัน ชายหนุ่มอีกคนที่พบเหตุการณ์เดียวกับนาเดีย พวกเขาจึงรวมหัวกันเพื่อค้นหาว่าอะไรคือเหตุผลที่ทำให้ตนเองติดอยู่ในลูปนี้

บันทึกการดูของตัวเอง

รอบนี้เป็นการดูรอบที่ 2 รอบแรกเมื่อหลายปีก่อน ดูแล้วสนุกมาก ที่คิดว่าชอบที่สุดในเรื่องก็คือบุคลิกลักษณะของนาเดีย ที่ท่าทางกวนๆ ใช้ชีวิตเหมือนไม่ยี่หระกับอะไร เหมือนไม่ใส่ใจกับอะไร แต่ในใจลึกๆ คือเป็นคนที่จิตใจดี รักเพื่อน ห่วงใยผู้คน อีกคนที่ชอบคือแม็กซีนเพื่อนที่ท่าทางคล้ายกับนาเดีย

ลิซซี่ กับ แม็กซีน เพื่อนของนาเดีย

รวมถึงพล็อตเรื่องราวที่น่าสนใจ อยากรู้อยากติดตามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนดูรอบแรกก็งงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนจบ

รอบนี้เนื่องจากหาอะไรที่สนุกๆ ดูไม่เจออีกต่อไปแล้ว จนต้องกลับไปดูเรื่องเก่าๆ ที่ชอบ ก็เข้าใจในที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาเดียและอลันในฉากจบ ใบ้ๆ ให้ก็คือต้องดูการแต่งตัวของทั้ง 2 คนว่าแตกต่างจากตอนอื่นๆ ยังไง แล้วจะเข้าใจ

ส่วนซีซัน 2 ก็เคยดูแหละแต่เหมือนจะไม่ค่อยชอบเท่าไร ก็เก็บไว้ก่อนละกัน

ขนาดบางรอบทำตัวเลวยังไม่พ้นจากลูป

ทฤษฏีเบื้องหลังเรื่องราวใน Russian Doll

ตามที่ตัวเองคิด Russian Doll คือตุ๊กตาที่ซ้อนๆ กันอยู่ข้างใน เมื่อเราเปิดตัวนอกออกเราก็จะพบตัวต่อไป เมื่อเปิดตัวต่อไป ก็จะพบกับตัวต่อไปๆๆๆๆ จนถึงตัวสุดท้ายก็จะพบกับความว่างเปล่าด้านใน เหมือนในเรื่องที่การตายช่วงท้ายๆ หลายสิ่งหลายอย่างรอบตัวนาเดียและอลันก็เริ่มหายไป ทั้งผู้คน ข้าวของ ส่วนผลไม้ด้านนอกเน่าเสีย ในขณะที่ด้านในยังเหมือนเดิม

เราก็เลยลองให้ Gemini ค้นหาว่ามีทฤษฏีอะไรบ้างที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในเรื่อง ลองมาดูว่ามีอะไรบ้าง หลายอย่างก็น่าสนใจนะ

1. ทฤษฎีทางจิตวิทยา (Psychology)

การวนลูปเวลาแสดงนัยถึงสภาวะทางจิตใจและบาดแผลในอดีต การติดอยู่ในวงจรรูปแบบเดิม (Repetition Compulsion) ตามทฤษฎีของ Sigmund Freud ที่กล่าวว่ามนุษย์มักจะสร้างหรือย้อนกลับไปเจอกับสถานการณ์เจ็บปวดเดิมๆ โดยไม่รู้ตัว เพื่อพยายามที่จะเอาชนะหรือแก้ไขบาดแผลในอดีต นาเดียมีปมเรื่องของแม่และกลัวการผูกพัน ส่วนอลันก็มีปมเรื่องความสมบูรณ์แบบและการทำร้ายตัวเอง
โดยที่ Russian Doll คือสัญลักษณ์ของการค้นลึกเข้าไปในจิตใจของคนเราที่มีหลายชั้น ที่ต้องลอกออกมาทีละชั้นๆ เพื่อไปพบกับปมที่ลึกที่สุดเพื่อที่จะก้าวผ่านมันไปให้ได้ และประกอบส่วนที่แตกหักนั้นเข้าด้วยกันซึ่งก็คือกระจกที่แม่ของนาเดียทุบทำลาย
และกระจกเงาในเรื่องยังค่อยๆ หายไปเรื่อยๆ เมื่อวนย้อนกลับมาหลายครั้ง ตามทฤษฎีจิตวิเคราะห์ กระจกสะท้อนการรับรู้ตัวตน (Self-reflection) การที่กระจกหายไปสื่อถึงการที่ตัวตนของพวกเขากำลังแตกสลายเมื่อปฏิเสธที่จะมองเห็นความจริงภายในใจ

ผลไม้เน่าเสียด้านนอก

2. ทฤษฎีฟิสิกส์ควอนตัมและวิทยาศาสตร์ (Quantum Physics & Science)

Nadia ซึ่งเป็นโปรแกรมเมอร์เกม พยายามอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ โดยที่ Bug ในระบบเกิดจากความผิดพลาดบางอย่าง พวกเขาเคยได้พบกันโดยบังเอิญในคืนแรกแต่กลับเมินเฉยต่อความเดือดร้อนของอีกฝ่าย ทำให้จักรวาลต้องสร้างลูปมาดักแก้โค้ด
นอกจากนั้นยังมีทฤษฎีพหุภพ ซึ่งบอกว่าเวลาไม่ได้ไปไหน แต่มันสร้างเส้นเวลาขนาน (Parallel Timelines) ขึ้นมาเรื่อยๆ ดังจะเห็นในตอนจบ ที่ทั้งสองคนต้องเข้าไปช่วยกันในคนละเส้นเวลา เพื่อทำให้ทั้งสองมิติเชื่อมโยงและสมบูรณ์อีกครั้ง
แมวของชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger’s Cat) อันนี้ชอบ นาเดียมีแมวชื่อ Oatmeal มันหายไปและปรากฏตัวเป็นระยะ เป็นสัญลักษณ์ของภาวะควอนตัม (Quantum Superposition) คือแมวมีสภาวะทั้ง "อยู่" และ "ไม่อยู่" พร้อมกัน เช่นเดียวกับสถานะการมีชีวิตและการตายของตัวละครในลูป

แมวชื่อโอ๊ตมีล ผลุบๆ โผล่ๆ ทั้งเรื่อง

3. ทฤษฎีทางปรัชญาและตำนาน (Philosophy & Mythology)

ตำนานด้ายแดงแห่งอาริแอดนี (Ariadne’s Thread) ดังในอีพีสุดท้ายของซีซัน 1 มีชื่อว่า Ariadne ซึ่งมาจากเทพปกรณัมกรีก เรื่องของ Ariadne ที่มอบม้วนด้ายให้ Theseus ใช้แกะรอยหาทางออกจากเขาวงกต ในเรื่องนาเดียและอลันคือ ด้ายแดง ของกันและกัน ที่ช่วยนำทางให้ออกจากเขาวงกตแห่งการวนลูป
ปรัชญาการแสวงหาความหมายของการมีชีวิต (Existentialism) ทั้งนาเดียและอลันต่างใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยวและไร้จุดหมายในตอนแรก แต่การวนลูปบังคับให้พวกเขาต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่า ชีวิตที่มีคุณค่าคืออะไร? และสุดท้ายพบว่าความหมายของชีวิตเกิดจากการเชื่อมโยงและการใส่ใจมนุษย์คนอื่น

4. โครงสร้างแบบวิดีโอเกม

ในเรื่องนาเดียเป็นนักพัฒนาวิดีโอเกม ส่วนอลันเป็นนักเล่นคนหนึ่ง นั่นคืออีกสิ่งหนึ่งที่เชื่อมโยงทั้ง 2 คนเข้าด้วยกัน และมีโอกาสได้เล่นวิดีโอเกมด้วยกัน ในเรื่องทุกครั้งที่ตาย ตัวละครจะไปโผล่ที่จุด Save Point เดิมเสมอ (ทฤษฎีนี้ตรงใจเราที่สุดแหละ)
การที่จะข้ามไปยังด่านถัดไปให้ได้พวกเขาต้องหาเบาะแสแก้โจทย์เพื่อทำภารกิจ ช่วยให้ฝ่ายรอดชีวิต เกมถึงจะเปิดล็อกผ่านด่านต่อไปได้

ก่อนจบ

อีกเรื่องที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลยในเรื่องนี้ นั่นคือ.... เพลง Gotta Get Up(1971) ของ Harry Nilsson ที่เปิดในปาร์ตี้วันเกิด เนื้อเพลงเหมือนตะโกนสิ่งที่อยู่ในหัวของนาเดียออกมาเลยทีเดียวว่าปล่อยฉันไป ฉันจะไป

Gotta get up, gotta get out
Gotta get home before the mornin' comes
What if I'm late, got a big day
Gotta get home before the sun comes up
Up and away, got a big day
Sorry, can't stay, I gotta run, run, yeah
Gotta get home, pick up the phone
Gotta let the people know I'm gonna be late

เพลงติดหูมากจนต้องไปหามาฟังและชอบจนกระทั่งบัดนี้

#RussianDoll #Netflix

Mayor of Kingstown ซีรี่ส์ Netflix สงครามเย็นที่คุกรุ่นกลางใจเมือง

2026-10-19T08:52:43.379+07:00

คิงส์ทาวน์ (Kingstown) เมืองเล็กๆ ในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ไม่มีธุรกิจอะไรเติบโตเลย นอกเหนือจาก "อุตสาหกรรมเรือนจำ" เมืองนี้มีคุกตั้งอยู่ถึง 7 แห่ง รายได้ของคนในเมืองแทบทั้งหมดขึ้นอยู่กับระบบราชทัณฑ์ ทำให้เมืองนี้เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ความโกรธแค้น และอำนาจมืด

กฎหมายตามปกติไม่สามารถควบคุมความสงบได้ มิตช์ แมคลัสกี กับน้องชายไมค์จึงก้าวเข้ามาเป็น คนกลาง หรือผู้คุมกฎเบื้องหลัง โดยมิตช์ได้ตั้งสำนักงานขึ้นรับงานเป็นผู้ไกล่เกลี่ย หรือ ผู้ประสานงานเบื้องหลัง (Fixer / Mediator) หน้าที่คือ จัดการความสงบ อย่างไม่เป็นทางการ ประสานงาน แก้ไขปัญหา และคานอำนาจระหว่างกลุ่มต่างๆ ในเมืองคิงส์ทาวน์ อันได้แก่ ตำรวจ ผู้คุมคุก แก๊งขาใหญ่ในเรือนจำ FBI และองค์กรอาชญากรรมภายนอก เพื่อไม่ให้เกิดสงครามหรือความขัดแย้งที่รุนแรง

มิตช์ - ไมค์ - ไคล์

มิตช์จึงถูกเรียกว่าว่าเป็น Mayer หรือ นายกเทศมนตรี ของเมืองคิงส์ทาวน์ เป็นด้านตรงข้ามกับ Mayer ที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการของรัฐบาล ทำสิ่งที่หลบเลี่ยงกฎหมาย หรือแม้แต่ผิดกฎหมาย โดยมีไมค์เป็นคนทำงานใกล้ชิด ในขณะเดียวกันน้องชายคนสุดท้อง ไคล์ เป็นตำรวจสืบสวนฆาตกรรม ในบางเวลาก็ถูกดึงเข้ามาช่วยเหลืองานของครอบครัวด้วยเช่นกัน

มีสิ่งผิดกฏหมายหลายอย่างในเมืองดำเนินไปโดยที่ตำรวจต้องเบือนหน้ามองไปทางอื่นเป็นบางครั้ง ทั้งการค้ายา ค้ามนุษย์ การฆาตกรรม และปล่อยให้ไมค์ออกมารับหน้าที่แทนเพื่อลดระดับความร้อนแรงของสถานการณ์

ไมค์อยากหนีไปจากเมืองนี้ แต่ก็เหมือนมีรากที่ยึดโยงกับที่นี้และครอบครัวที่ทำให้เขาไปไหนไม่ได้ หรือจริงๆ ใจเขาเองนั่นแหละที่ไม่อยากไป เมื่อมิตช์เสียชีวิตกะทันหัน สถานการณ์บีบบังคับให้เขาต้องขึ้นมารับตำแหน่ง "Mayor" แทนที่พี่ชาย และไม่มีทางที่จะถอนตัวได้อีก

ไมค์ถือเป็นด้านมืดของนายกเทศมนตรีอย่างแท้จริง เขาพร้อมที่จะฆ่าคนได้โดยไม่ลังเล หากว่านั่นช่วยแก้ปัญหาให้เขาได้ และยังทำหน้าที่เป็นเหมือนผู้พิพากษาความผิดด้วยตัวคนเดียว

ไมค์ - บันนี่

ตัวละครอีกตัวที่เราชอบคือ บันนี่ หัวหน้าแก๊งค์ผิวดำ กลุ่มค้ายา เป็นเพื่อนของไมค์ที่ดูจะเข้าใจกันและกันมาก บางครั้งก็ไปนั่งดื่มด้วยกันหน้าบ้านของบันนี่ บางครั้งก็แทบจะยิงกันตาย บางมุมก็มีบทตลกๆ ให้คลายเครียดได้

นักแสดงหลัก

เจเรมี เรนเนอร์ (Jeremy Renner) รับบท ไมค์ แมคลัสกี (Mike McLusky) ผู้ทำหน้าที่เป็นคนกลางหรือ "Mayor" คนปัจจุบันของเมือง
ไคล์ แชนด์เลอร์ (Kyle Chandler) รับบท มิตช์ แมคลัสกี (Mitch McLusky)พี่ชายคนโต อดีต Mayor ของเมือง (ปรากฏตัวในซีซันแรกเท่านั้น น่าเสียดาย ชอบนักแสดงคนนี้จัง)
เทย์เลอร์ แฮนด์ลีย์ (Taylor Handley) รับบท ไคล์ แมคลัสกี (Kyle McLusky) น้องชายคนเล็กที่เป็นตำรวจ ที่ด้านหนึ่งต้องทำตามกฏหมายแต่อีกด้านก็ต้องรับมือกับความจริงรอบตัวที่ดำมืด
ไดแอน วีสต์ (Dianne Wiest) รับบท มิเรียม แมคลัสกี (Mariam McLusky) แม่ของพี่น้องแมคลัสกี ผู้สอนหนังสือในเรือนจำหญิง (แสดงเฉพาะซีซันแรก) คนที่พยายามยึดเหนี่ยวให้ลูกอยู่ในที่ทางที่ถูกต้อง
ฮิวจ์ ดีลอน (Hugh Dillon) รับบท เอียน เฟอร์กูสัน (Ian Ferguson) ตำรวจสายตรวจรุ่นเก๋าที่ทำงานร่วมกับไมค์และรู้ความลับทุกอย่างในเมือง (และยังเป็นหนึ่งในผู้สร้างซีรีส์นี้ด้วย)
โทบี แบมเทอเฟ (Tobi Bamtefa) รับบท บันนี วอชิงตัน (Bunny Washington)หัวหน้าแก๊งอาชญากรรมรายใหญ่ในคุกที่เป็นพันธมิตรคนสำคัญของไมค์
เอมมา แลดด์ (Emma Laird) รับบท ไอริส (Iris) ผู้หญิงจากโลกใต้ดินที่เข้ามาพัวพันกับชีวิตของไมค์

นอกจากนั้นก็ยังมีนักแสดงเด่นๆ ที่รับบทผู้คุม นักโทษทั่วไป นักโทษโรคจิต (ไมโลในซีซันแรก) ตำรวจหน่วยสวาท ฯลฯ ที่ทุกคนไม่มีใครขาวสะอาดเลย

ผู้สร้างและทีมงานเบื้องหลัง (Creators & Producers)

เทย์เลอร์ เชอริแดน (Taylor Sheridan) ผู้สร้างและโปรดิวเซอร์มือทองผู้ร่วมสร้างผลงานดังระดับโลกอย่าง Yellowstone, 1883, 1923 และภาพยนตร์ Sicario ซึ่งเขานำประสบการณ์และความถนัดในการเขียนบทแนวชีวิตคนชายปริมณฑล/ดราม่าเข้มข้นมาใส่ไว้ในเรื่องนี้
ฮิวจ์ ดีลอน (Hugh Dillon) นักแสดงและนักดนตรีชาวแคนาดาที่เป็น ผู้ร่วมสร้าง (Co-creator) ซีรีส์เรื่องนี้ร่วมกับ เทย์เลอร์ เชอริแดน โดยเขาดึงเอาประสบการณ์ชีวิตวัยเด็กที่เติบโตในเมืองที่มีเรือนจำมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนบท

คิงส์ทาวน์ (Kingstown) ไม่มีอยู่จริง

เป็นเมืองสมมติที่ผู้สร้างแต่งขึ้นมาเพื่อให้เป็นฉากหลังของเรื่องราวในโลกอาชญากรรมนี้ แต่สถานที่และบรรยากาศในเรื่องก็นำมาจากแรงบันดาลใจจริง

ผู้ร่วมสร้างซีรีส์อย่าง เทย์เลอร์ เชอริแดน (Taylor Sheridan) เคยเติบโตในรัฐเท็กซัสและได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมต่างๆ เขาจำลองภาพเมืองที่พึ่งพาธุรกิจเรือนจำ ซึ่งในสหรัฐอเมริกาจริงๆ มีเมืองลักษณะนี้อยู่บ้าง ที่เศรษฐกิจของเมืองผูกติดกับคุกขนาดใหญ่

ซีรี่ส์ไปถ่ายทำกันที่เมือง โทรอนโต และเมืองใกล้เคียงในรัฐออนแทริโอ ประเทศแคนาดา โดยสถานที่ที่เราเห็นว่าเป็นเรือนจำในเรื่อง ส่วนใหญ่คือเรือนจำเก่าจริงๆ ที่ถูกนำมาใช้เป็นกองถ่าย

ชอบไหม??

ตอนเริ่มต้นดูเหมือนจะชอบนะ แต่พอถึงซีซัน 2 ตอนกลางๆ เริ่มไม่ค่อยแล้ว เหมือนพายเรือวนในอ่าง เรื่องเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ แก้กันไปแก้กันมาก็พันกันเป็นปมยุ่งเหยิง ไม่ค่อยมีอะไรใหม่ๆ ชักเบื่อๆ แล้ว

ใน IMDB บอกว่าตอนนี้ซีรี่ส์ Mayor of Kingstown มีทั้งหมด 4 ซีซัน (ยังไม่จบ) แต่บน Netflix มีแค่ 2 ซีซัน ดูตัวอย่างใน Youtube เหมือนซีซันหลังๆ เริ่มมีตัวละครอื่นออกมากันอีก ณ ตอนนี้ยังไม่จบแค่ซีซัน 4 ส่วน 5 จะออกเมื่อไรไม่รู้ ซีซันหลังอาจมีอะไรสนุกขึ้นก็ได้ (มั้ง?)

ทำให้นึกไปถึงซีรีส์เรื่อง The Wire (2002–2008) ที่เคยดู ความเห็นส่วนตัวคิดว่า The Wire สนุกกว่า น่าติดตามกว่า และมีหลายอย่างใน The Wire ที่ทำให้เรารู้สึกผูกพันกับตัวละครมากกว่าในเรื่องนี้

หรือบางทีเราอาจมาดูเรื่อง Mayor of Kingstown ตอนที่เริ่มเบื่อกับการดูซีรี่ส์/หนังก็เป็นได้นะ

ว่าแล้วลองกลับไปดู The Wire อีกรอบดีมั้ยเนี่ย แต่ต้องต่ออายุ HBO นะสิ ว่าแต่เรื่องนี้ยังอยู่ใน HBO Max หรือเปล่าน้อ

ภาพลวงตาย หรือ Delusion : หมายเหตุเก็บไว้นิดโหน่ย

2026-10-12T08:11:49.295+07:00

เมื่อวานหาดูซีรี่ส์ใน Netflix เบื่อๆ เลยลองเปิดดูซีรี่ส์ไทย (ที่ปกติไม่ดู --ไม่ชอบซีรี่ส์/หนัง ทางเอเชีย) ลองดูเรื่อง ภาพลวงตาย หรือ Delusion

มีฉากหนึ่ง "วรรณ" คุยกับตำรวจหนุ่ม "พีท" เรื่องพ่อของตัวเองที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผีโพง คำพูดไม่ได้เป๊ะๆ นะ วรรณบอกว่า...

"คุณเป็นคนกรุงเทพฯ คุณเชื่อเรื่องผีด้วยเหรอ"

ฮากันเลยทีเดียว คนกรุงเทพไม่เชื่อเรื่องผีตอนไหนนนนนน ใครเขียนบท 5555

ตอนนี้ยังดูไม่จบเลย ไปต่อหรือพอแค่นี้!!!

ใครชอบทำ Workshop ควรอย่างยิ่งที่จะไปที่นี่ พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ มีถึง 13 ตค 69 นี้นะ

2026-10-11T21:15:09.730+07:00

หลังจากนั่งมองน้ำท่วมมาหลายวัน และอ่านแต่ข่าวน้ำท่วม ไม่เคยได้ออกไปไหนไกลบ้าน กลัวกลับบ้านไม่ได้ 555 วันนี้เลยขอออกไปเที่ยวอีกครั้ง ที่ที่คุ้นเคย พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ เดือนนี้จัดงานยาวจากวันที่ 10 -13 ตุลาคม 2569 งานจัดใหญ่โตเหมาะสำหรับ

คนชอบกาแฟ รอบนี้เน้นกิจกรรมกาแฟ มีบูธกาแฟเยอะมาก มีเวทีให้ความรู้เรื่องกาแฟอีกด้วย
เวิร์คชอปหลายจุด ทั้งแบบง่ายๆ และแบบยากขึ้นมานิด เนื่องด้วยวันนี้ไปกับแฟน กลัวเขารอ ไม่งั้นได้ทำหลายเวิร์คชอปล่ะ
ต้นไม้เยอะ ราคาไม่แพงด้วย ทั้งไม้ผล ไม้ประดับ
นักล่าตราประทับ มีเลเยอร์แสตมป์ตั้งแต่หน้างาน กับตราประทับพร้อมถุงผ้าที่บูธสภากาชาตไทย และอื่นๆ ที่เราไม่ได้เข้าไปร่วมกิจกรรม อย่างที่บอก เกรงใจคนไปด้วยจ้า ...อย่าลืมเอาสมุดสะสมส่วนตัวไปด้วยนะคับ
นักล่ากิจกรรม เขามีการตามล่า QR code ที่ติดอยู่ทั่วงาน สแกนแอปหน้างานแล้วไปตามสะสมคะแนนจากป้าย QR Code ตอนแรกมัวแต่หา เลยไม่ได้ดูบูธสักเท่าไร ได้มาก็ไปแลกของรางวัลกันเลย
นักกิน มีทุกรอบ ของน่ากินทั้งนั้น และผักผลไม้ก็มีเยอะ
ของขายจากงานฝีมือ ผลิตภัณฑ์จากชุมชน และอื่นๆ เยอะแยะมากมาย
ที่เราชอบสุดคือบูธหนอนไหม สวย และน่าสงสารชะตากรรมของมันอ่ะนะ
ภาพถ่ายมีแค่ไม่กี่มุม เราพยายามเลือกถ่ายจุดที่คนไม่เยอะ ไม่อยากให้ติดภาพคนอื่นมาด้วยอ่ะนะ

ติดตามข่าวสาร

Workshop หลากหลาย

สินค้าน่าซื้อหา

ชอบที่สุดคือหนอนไหม แม้จะกลัวหนอนก็เถอะ 555

ของที่ได้จากการทำกิจกรรม

East of Eden ซีรีส์ Netflix จากนวนิยายของ จอห์น สไตน์เบ็ก (John Steinbeck)

2026-10-05T18:40:56.322+07:00

ช่วงหลายวันก่อนที่น้ำท่วมถนนหน้าหมู่บ้าน ออกไปไหนไม่ได้ เปิด FB ก็เจอแต่ข่าวน้ำท่วม หรือไม่ก็ข่าวโยนความผิดกันไปมา เรื่องนั้นเรื่องนี้ อารมณ์ชักจะหม่นหมอง เลยต่ออายุ Netflix ซะเลย กะหาอะไรดูลบเมฆหมอกในหัว ก็มาเจอเรื่องนี้เลย East of Eden

ซีรี่ส์จากหนังสือของนักเขียนรางวัลโนเบล

สมัยก่อนเคยอ่านนวนิยายของ จอห์น สไตน์เบ็กบางเล่ม เช่น Tortilla Flat แปลเป็นไทยโดยประมูล อุณหธูป ใช้ชื่อภาษาไทยว่า โลกียชน เป็นปกเก่ามาก น่าจะได้ตอนไปคุ้ยหาหนังสือเก่าในงานสัปดาห์หนังสือฯ คุรุสภา ตอนนี้หนังสือไม่อยู่ล่ะ ขายเป็นมือสองไปแล้ว

หรือเรื่อง Sweet Thursday จำไม่ได้ล่ะว่าแปลไทยชื่ออะไร จำได้ว่าอ่านสนุก, Of Mice and Men จำได้นิดหน่อย แต่เนื้อเรื่องหดหู่เสียจนไม่อยากจำ

ส่วน The Pearl, Cannery Row, The Grapes of Wrath บางเรื่องก็เคยอ่านแต่จำเนื้อเรื่องอะไรไม่ได้เลย บางเรื่องก็น่าจะไม่เคยอ่าน

East of Eden นี่ก็เคยได้ยินชื่อ แต่ไม่เคยอ่านแน่นอน

มีฉบับแปลไทยด้วยนะ จะหาซื้อได้มั้ย

East of Eden

เป็นซีรีส์ดราม่า สะท้อนเรื่องราวของความดี-ความชั่วในตัวคน และการเลือกที่จะทำหรือไม่ทำ ค่อนข้างซีเรียสไปนิดสำหรับชีวิตที่ต้องการความบันเทิง ก็นะ... กลายเป็นว่าถึงจะหม่นหมองไปบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าอ่านดราม่าทางโซเชียลยุคนี้

ถือว่าสนุกสำหรับเราเลยล่ะ!

East of Eden บน Netflix เล่าเรื่องราวของ 2 พี่น้อง (ผู้ชาย) ที่นิสัยต่างกัน สนิทสนมกันตั้งแต่เด็กเนื่องจากปัญหาในบ้านทำให้ต้องพึ่งพากันในด้านจิตใจ แต่กระนั้นความใกล้ชิดกันในขนาดนี้ก็สร้างทั้งความรักความผูกพัน และความเกลียดชังไปพร้อมๆ กัน

อดัมกับชาร์ลส์ในวัยเด็ก

ตัวละครหลักเหมือนจะเอามาเทียบเคียงกับบุคคลในคัมภีร์ไบเบิ้ล เคนกับเอเบล (Cain and Abel) (ขอเรียกชื่อตามเสียงในซีรี่ส์นะคะ)

เคน กับ เอเบล เป็นบุตรชายของอดัมกับอีฟ เคนเป็นพี่ชายคนโต มีอาชีพเพาะปลูก ส่วนเอเบลเป็นน้องชาย มีอาชีพเลี้ยงแกะ ทั้งคู่ได้นำผลผลิตจากอาชีพของตนมาถวายแด่พระเจ้า โดยเคนนำพืชผลจากการเพาะปลูกมาถวาย ส่วนเอเบลนำแกะหัวปีและไขมันของมันมาถวาย

พระเจ้าทรงพอพระทัยในเครื่องบูชาของเอเบลมากกว่า ทำให้เคนโกรธและแค้นใจมาก วันหนึ่งเคนจึงชวนเอเบลออกไปที่ทุ่งนา แล้วลงมือฆ่าน้องชายของตัวเอง ถือเป็นเหตุฆาตกรรมครั้งแรกของมนุษยชาติในคัมภีร์ไบเบิล

ตัวละครหลักและการสื่อความหมายเชิงสัญลักษณ์

ไซรัส แทรสก์

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้คือ ไซรัส แทรสก์ (Cyrus Trask รับบทโดยนักแสดงและนักเขียนบทละครชื่อดัง เทรซี เลตส์ (Tracy Letts)) พ่อของอดัมกับชาร์ลส์ แม่ของอดัมตายตั้งแต่เขายังเป็นทารก พ่อจึงแต่งงานใหม่ และมีลูกอีกคนคือชาร์ลส์

ไซรัส

เขาเลี้ยงลูกอย่างเข้มงวดและรุนแรง พี่น้องทั้ง 2 คนเติบโตมาด้วยความรักผูกพันและประคับประคองจิตใจกับเรื่อยมา จนกระทั่งในวันเกิดของไซรัสที่เขาได้รับของขวัญจากลูกชายทั้งคู่ ความชื่นชอบในของขวัญที่ไม่เท่าเทียมกัน จนเป็นชนวนสร้างปมเล็กๆ ให้เกิดความขัดแย้งให้เกิดขึ้นกับชาร์ลส์ และค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นตามวัย

ตัวละครไซรัสนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แทน พระเจ้า ในเรื่องราวรุ่นแรก ที่เลือกรับเครื่องบูชาและแสดงความลำเอียงออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ลูกชายของไซรัส แทรสก์

เมื่อถึงวัยเข้าร่วมกองทัพ ชาร์ลส์ที่เก่งกาจในเรื่องการใช้ปืนและต้องการเป็นทหารกลับถูกพ่อสั่งให้ทำงานอยู่ที่ฟาร์ม ส่วนอดัมที่รักสงบถูกส่งไปเข้าเป็นทหาร สร้างปมความขัดแย้งให้ขยายใหญ่

จนถึงจุดหนึ่งเมื่ออดัมโตพอและเริ่มขัดขืนอำนาจของพ่อ และทำตัวหายสาบสูญ จนกระทั่งวันหนึ่งเขากลับคืนสู่บ้านและพบว่าพ่อกับแม่ของชาร์ลส์เสียชีวิตแล้ว พี่น้องเริ่มปรองดองกัน

อดัม

เคธี กับ ชาร์ลส์

ไซรัสทิ้งมรดกเอาไว้ให้ทั้งคู่มากมาย ในขณะที่ชาร์ลส์เองก็สร้างฟาร์มจนประสบความสำเร็จ จนกลายเป็นคนที่ร่ำรวยมากทั้งคู่

Adam Trask รับบทโดย Christopher Abbott ชื่อ Adam อักษร A เป็นตัวแทน Abel (เอเบล) และชื่อยังพ้องกับ Adam ที่เป็นพ่อในไบเบิลด้วย เขาเป็นคนจิตใจดีและเป็นลูกรักของพ่อ
Charles Trask รับบทโดย Mike Faist อักษรที่นำหน้าชื่อ C แทน Cain (เคน) เขาเป็นคนที่อารมณ์ร้อน มีบาดแผลในใจ และอิจฉาที่พ่อลำเอียง

หญิงสาวที่ปรากฏตัวในคืนหนึ่ง

ความบาดหมางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งเมื่อมีหญิงคนหนึ่งมาปรากฏตัวหน้าบ้านในสภาพปางตาย เธอคนนั้นชื่อ เคธี เอมส์ ในอีพีหนึ่งของเรื่อง นำเสนอเรื่องราวของเคธี แสดงให้เห็นว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นในตอนที่เธออายุ 5 ขวบ ที่อาจเป็นชนวนที่ทำให้เธอเป็นเธอเช่นในเรื่อง เมื่อเติบโตขึ้นเธอเรียนรู้ที่จะใช้เสน่ห์ของตัวเองชักใยผู้คนรอบตัวให้กลายมาเป็นหุ่นให้เธอเชิดแบบไม่รู้ตัว

พี่น้องทั้ง 2 เองก็ตกอยู่ในบ่วงแห่งความลุ่มหลง

เคธี

อดัมแต่งงานกับเคธีและพาเธอย้ายจากคอนเนตทิคัตอพยพไปยังหุบเขาซาลินาส รัฐแคลิฟอร์เนีย และอดัมตั้งใจจะสร้างฟาร์มเป็นสวงสวรรค์มอบให้กับเคธี แต่เคธีไม่ต้องการชีวิตแบบนั้น ที่นั่นเธอตั้งท้องลูกแฝด ซึ่งเมื่อคลอดแล้วเธอก็หนีจากทุกคนไป ปล่อยทิ้งให้อดัมให้เหี่ยวเฉา ปล่อยทิ้งลูกแฝดไว้แบบไม่ใยดี

เคธี เอมส์ Cathy Ames (รับบทโดย Florence Pugh): อักษรนำ C ของเธอก็สะท้อนถึงด้านมืดและสัญลักษณ์ของ Cain เช่นกัน เธอคือตัวละครหญิงที่เป็นชนวนเหตุและนำพาความแตกร้าวมาสู่พี่น้องตระกูล Trask ทั้งสองรุ่น

เพื่อนผู้เคียงข้างอดัม

ในระหว่างที่อดัมอยู่เหมือนไร้ชีวิต เขาก็ได้เพื่อนข้างกาย 2 คนมาช่วยดู คือแซม แฮมิลตัน ชาวไอริช เพื่อนบ้าน และ ลี ชาวจีนที่เกิดในอเมริกาทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านของอดัม ทั้งสองคนถือเป็นตัวละครหัวใจสำคัญที่คอยช่วยเหลือและเตือนสติอดัมในยามที่เขาแตกสลาย

ลี กับ แซม

Samuel Hamilton รับบทโดย Ciarán Hinds (เคียรัน ไฮนส์) — นักแสดงอาวุโสชาวไอริชที่มีผลงานดังอย่าง Game of Thrones และ Rome
Lee รับบทโดย Hoon Lee ฮุน ลี — นักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีที่มีผลงานดังจากซีรีส์ Banshee และ Warrior

ฝาแฝดทายาทของ Adam

เหตุการณ์เหมือนเป็นการฉายซ้ำของโศกนาฏกรรม Cain and Abel อีกครั้ง

เคเล็บ (หรือ แคล) กับ แอรอน ลูกแฝดที่ลีเลี้ยงดูมาจนโต เขามองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างพ่อกับลูกชายทั้ง 2 แต่ก็เข้าไปแก้ไขอะไรไม่ได้

แอรอน กับ เคเล็บ

อดัมเองหลังจากหลุดออกจากวังวนของเคธีได้ก็เริ่มพยายามตั้งตัวขึ้นใหม่ แม้เขาจะไม่ได้เข้มงวดหรือรุนแรงกับลูกชายเหมือนพ่อของเขา แต่ในการแสดงออกถึงความรัก เขาสร้างรอยร้าวขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทั้งสองโดยไม่รู้ตัว และนำไปสู่โศกนาฏกรรมในตอนท้ายของเรื่อง

Caleb "Cal" Trask รับบทโดย Joseph Zada อักษร C ตัวแทนของ Cain (เคน) เขาเป็นแฝดคนที่มีบุคลิกมืดมน ดุดัน และพยายามดิ้นรนเพื่อความรักจากพ่อ
Aron Trask รับบทโดย Joe Anders เป็นตัวแทนของ Abel (เอเบล) เขาเป็นแฝดคนน้องที่ดูบริสุทธิ์ เป็นคนดี และเป็นที่รักของพ่อมากกว่า

ความหมายของ East of Eden

คำว่า "East of Eden" แปลว่า ทางทิศตะวันออกของเอเดน เกี่ยวข้องกับเคนโดยตรง เพราะมันคือ สถานที่ที่เคนถูกเนรเทศไปใช้ชีวิตหลังจากที่เขาลงมือฆ่าเอเบล น้องชายของตัวเอง

ตามบันทึกในพระคัมภีร์ไบเบิล (ปฐมกาล บทที่ 4) หลังจากที่เคนทำความผิดครั้งใหญ่ พระเจ้าได้ทรงสาปแช่งและเนรเทศเขาออกจากผืนดินอุดมสมบูรณ์ โดยในคัมภีร์ระบุไว้ว่า:

"เคนจึงทูลลาพระยาห์เวห์ไป และอาศัยอยู่ที่แผ่นดินโนด ทางทิศตะวันออกของเอเดน"

เคธีที่รู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ในดินแดนอันห่างไกลผู้คน

ความเกี่ยวโยงของสถานที่นี้กับตัวละครเคนและเนื้อเรื่อง มีความหมายลึกซึ้ง 3 ด้าน

ดินแดนแห่งการเร่ร่อนและคำสาป คำว่า "ดินแดนโนด" (Land of Nod) ในภาษาฮีบรู แปลว่า "การซัดเซพเนจร" ทิศตะวันออกของเอเดนจึงไม่ใช่แค่ชื่อตำแหน่งบนแผนที่ แต่เป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ที่แห้งแล้ง ห่างไกลจากความโปรดปรานของพระเจ้า และเป็นที่อยู่ของคนบาปที่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก
การสูญเสียสรวงสวรรค์ สวนเอเดนคือสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์และการอยู่ร่วมกับพระเจ้า การที่เคนต้องระหกระเหินไปอยู่ทาง "ทิศตะวันออก" หมายถึงการที่มนุษย์ได้ก้าวข้ามสายตาของพระเจ้า ออกไปเผชิญโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยความทุกข์ยากด้วยตัวเอง
นัยในนวนิยายและซีรีส์ เมื่อผู้เขียน John Steinbeck นำคำนี้มาใช้เป็นชื่อเรื่อง East of Eden จึงเป็นการเปรียบเปรยว่า ตัวละครทุกตัวในเรื่อง โดยเฉพาะตัวละครที่มีอักษรนำด้วยตัว C อย่าง Charles, Cal หรือ Cathy กำลังใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนแห่งคำสาปของเคน พวกเขาต้องดิ้นรนกับด้านมืด ความอิจฉาริษยา และความรู้สึกผิดที่ส่งทอดกันมาทางสายเลือด

แผลเป็นที่หน้าผาก

ตอนดูถึงอีพีท้าย ก็เห็นความเหมือนกันบางอย่างของชาร์ลส์กับเคธี คือรอยแผลเป็นที่หน้าผาก และในระหว่างหาข้อมูลก็ได้เห็นบทความ รอยประทับของเคน (The Mark of Cain) ที่พระเจ้าทำไว้ให้เคนก่อนเดินทางไปทิศตะวันออกของเอเดน หาข้อมูลจาก AI ได้เนื้อหายาวๆ แต่ส่วนหนึ่งที่พบและเกี่ยวเนื่องกับเนื้อเรื่องคือ

ในตำนานทางศาสนา บางกลุ่มเชื่อว่าเป็นตราประทับรูปอักษรฮีบรูบนหน้าผาก บางตำนานในยุคกลางเชื่อว่าเป็นแผลเป็นขนาดใหญ่ หรือกระทั่งการงอกของเขาสัตว์

เพื่อปกป้องเคนไม่ให้ถูกผู้ใดฆ่าในระหว่างเดินทาง

สัญลักษณ์นี้มีนัยยะสองด้าน คือตราแห่งคำสาป vs ตราแห่งความเมตตา

สัญลักษณ์ของคนบาป รอยประทับนี้คือเครื่องหมายของความอับอายและตราบาปที่ติดตัวไปจนตาย เป็นสัญลักษณ์ของคนที่ฆ่าพี่น้องตัวเอง ในอีกด้านมันคือความเมตตาของพระเจ้า รอยประทับนี้กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของการปกป้องและโอกาสครั้งที่สอง เพราะแม้เคนจะทำบาปหนาหน่วง แต่พระเจ้าก็ยังทรงไว้ชีวิตและคุ้มครองไม่ให้ใครมาทำร้ายเขา

เคธี

ในนวนิยายและซีรีส์ East of Eden รอยประทับของเคนถูกนำมาเปรียบเปรยถึง "บาดแผลทางใจและพันธุกรรมความชั่วร้าย" ที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น

ชาร์ลส์ (ตัวแทนเคนรุ่นพ่อ) มีแผลเป็นขนาดใหญ่บนหน้าผากที่เกิดจากอุบัติเหตุขุดดิน ซึ่งส่งผลให้ใบหน้าของเขาดูมืดมนและน่ากลัว คล้ายกับรอยประทับของเคนในจินตนาการ
แคล (ตัวแทนเคนรุ่นลูก) แม้จะไม่มีแผลเป็นทางกายภาพ แต่เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองมี "รอยประทับที่มองไม่เห็น" เป็นความมืดดำในจิตใจที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดจากเคธี ทำให้เขามักตั้งคำถามว่าตนเองป่าเถื่อนและถูกสาปให้ทำลายคนอื่นเหมือนเคนหรือไม่
เคธีเองก็มีรอยแผลเป็นที่หน้าผาก ซึ่งได้มาตอนที่ถูกทำร้าย ทำให้เกิดความเหมือนที่ซ้อนทับกับชาร์ลส์ ที่เราจะพบตอนที่เคธีเริ่มหลอน และอาจเป็นความรู้สึกผิดลึกๆ เธอจึงสร้างตัวตนของชาร์ลส์ขึ้นมาเคียงข้างตัวเองเพื่อเป็นตัวแทนด้านมืดของตัวเอง

เรื่องราวจบลงที่ Timshel (ทิมเชล)

ทิมเชลถือเป็นกุญแจสำคัญในการปลดล็อกคำสาปรอยประทับของเคน Timshel หมายถึง มนุษย์เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกทางเดินของตัวเองว่าจะทำดีหรือทำชั่ว เพื่อดูว่าตัวละครที่มีชื่อรหัสสายเลือดของ "เคน" (C) จะสามารถเอาชนะโชคชะตาและไม่ทำบาปซ้ำรอยเดิมในอดีตได้หรือไม่

อดัมในวันที่ตื่นจากมนตร์สะกดของเคธี

Drink Me

เราสงสัยฉากหนึ่งคือ ฉากเด็กหญิงอายุ 5 ขวบในชุดแบบ Alice in Wonderland มุดลงโพรงมืด และประโยคที่เคธีบอกว่า อยากตัวเล็กลงจนความชั่วร้ายหาไม่เจอ เป็นการตีความใหม่และเสริมเข้ามาโดย โซอี คาซาน (Zoe Kazan) ผู้สร้างซีรีส์ฉบับนี้

เป็นฉากที่บอกเป็นนัยว่าเกิดเหตุการณ์ร้ายบางอย่างตอนเคธีอายุ 5 ขวบซึ่งสร้างบาดแผล (Trauma) จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นคนเย็นชา ไร้ความรู้สึก และเลือกที่จะทำร้ายผู้อื่นเพื่อปกป้องตัวเองในเวลาต่อมา

โดยสำหรับในหนังสือไม่มีฉากนี้ แต่จะเป็นการฉายแววความเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมผ่านการโกหกเรื่องถูกทำร้ายตอนอายุ 10 ขวบแทน

ทีมงานเบื้องหลังหลัก (Key Crew)

โซอี คาซาน (Zoe Kazan): ผู้สร้าง (Creator), ผู้เขียนบท (Writer) และหัวหน้าผู้จัดซีรีส์ (Co-Showrunner) (เธอเป็นหลานสาวของ Elia Kazan ผู้กำกับภาพยนตร์ East of Eden ฉบับคลาสสิกปี 1955)
เจบ สจวร์ต (Jeb Stuart): ผู้เขียนบทและหัวหน้าผู้จัดซีรีส์ร่วม (Co-Showrunner)
การ์ธ เดวิส (Garth Davis): ผู้กำกับใน 4 ตอนแรก (Episodes 1–4)
ลอร์ เดอ คลากมงต์-ตอนแนร์ (Laure de Clermont-Tonnerre): ผู้กำกับใน 3 ตอนหลัง (Episodes 5–7)
จอห์น สไตน์เบ็ค (John Steinbeck): ผู้เขียนนวนิยายต้นฉบับปี 1952

ก่อนจบ

ติดตามเรื่องราวเต็มๆ ได้บน Netflix ที่ขอบอกว่าดูแล้วจะไม่เสียดายเวลา ตอนนี้ชักอยากหาหนังสือมาอ่านเสริม

ถ้าจะว่าไปในตัวเราทุกคนมีเคนกันทั้งนั้น ไม่มีใครเป็นคนดีเลิศจนไม่มีความเลวในตัว เพียงแต่ว่าเราจะควบคุมมันไว้ไม่ให้ออกมาทำร้ายคนอื่นได้ไหมเท่านั้นเอง ...Timshel

ตอนแรกว่าจะเขียนสั้นๆ พอหาข้อมูลไปเรื่อยก็เริ่มมากขึ้นๆ คงต้องจบแล้วล่ะ (ตอนแรกจะใส่ข้อมูลชองจอห์น สไตน์เบ็ค แต่คงไม่ไหวค่ะ 555)

eBook เหมียวน้อยกลางสายฝน : นวนิยาย แมว หมา กับคน

2026-10-01T15:21:47.937+07:00

“ไม่เลี้ยง ยังไงก็ไม่ให้เลี้ยง” เสียงนั้นยืนยันหนักแน่น ยืนยันมาตั้งแต่วันที่เจ้าเหมียวน้อยถูกพาเข้ามาในบ้าน นับแล้วเป็นร้อยครั้งละมั้ง

“บ้านเราเลี้ยงหมาไว้ 2 ตัวแล้ว จะเลี้ยงแมวได้ยังไงกัน แล้วดูสิ ดุยังกะอะไร เข้าใกล้เป็นไม่ได้ เจ้าต้นโดนกัดซะมือเหวอะขนาดนั้น เอาไปปล่อยวัดดีกว่า”

🐱🐱🐱🐱🐱🐱🐱🐱

นั่นคือคำยืนยันจากพ่อที่เอนเอียงเป็นทาสหมามากกว่า ลูกชายเป็นคนพบเจ้าก้อนน้อย 3 สีร้องหิวโหยอยู่ท่ามกลางพงหญ้า จึงพากลับมาอยู่ในบ้านที่มีหมาอยู่แล้ว 2 ตัว ตะวัน-โกลเด้นอินโทรเวิร์ตที่เงียบเรียบร้อย มาม่อน-ไซที่เป็นยิ่งกว่าเอ็กซโทรเวิร์ต 😂

ลูกสาวอีกคนก็กำลังวางแผนแทรกเจ้าแมวจิ๋วไว้เป็นสมาชิกในบ้าน ด้วยการตั้งชื่อว่า "น้องอาย" (ชื่อนี้แม่ตั้งให้ ใครกล้าแตะ)

ชีวิตในครอบครัว 4 คน และอีก 2 ตัว จึงกำลังเปลี่ยนไปเพื่อต้อนรับน้องใหม่วัยซ่า ในบ้านที่มีทั้งเสียงหัวเราะและคราบน้ำตา

🐶🐶🐶🐶🐶🐶🐶🐶

จากนักเขียน(นิยาย)มือใหม่ ที่เป็นนักเขียนมือเก่าแนวงานฝีมือซะ 6 เล่ม อีกเล่มคือเล่าเรื่องแมวที่บ้าน (เรื่องจริงไม่ปนนิยาย) เพิ่งได้มาเขียนนิยายที่เป็นนิยายก็เล่มนี้แหละ "เหมียวน้อยกลางสายฝน"

หนังสือใหม่ของ สำนักพิมพ์เต่าตัวโต ...โต โต โต 🐢🐢

ช่วยๆ กันอุดหนุนหน่อยนะคะ เป็นมือใหม่จริงๆ ในด้านนิยาย ไม่มีรางวงรางวัลอะไรกะเขา ชื่อเสียงก็ไม่มี 😂 เขียนไปๆ ตลกก็มี ร้องไห้ก็ด้วย แก้ไปหลายรอบจน "ไม่แก้ละว้อยยยยย"

ที่สำคัญตอนวางขายบน naiin.com ตื่นเต้นมากจนพิมพ์ชื่อผิดลงไปอี๊ก แง้ววววว เลยมีหนังสือที่นายอินทร์ชื่อว่า "เหมียวน้อยในสายฝน" ในขณะที่ปกเขียนว่า "เหมียวน้อยกลางสายฝน" กำลังรอการแก้ไขอยู่ค่ะ

ใครอยากสนับสนุนนักเขียนมือใหม่เข้าไปดูกันได้นะคะ มีแต่ที่เป็น eBook ไม่กล้าพิมพ์เป็นเล่มกระดาษ กลัวขายไม่ออก 🤣

ได้ดูงานแสดงแสงสีเสียง ร.ศ.๑๑๒ เดอะมิวสิคัล จนต้องหาประวัติศาสตร์วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 มาอ่าน

2026-09-30T10:16:38.542+07:00

เดือนนี้เป็นเดือนที่เดินสายไปหลายที่ งานที่นี่ถือว่าโชคดีมากที่ได้ไปชมการแสดงก่อนที่ฝนจะตกหนักจนกทม. กับลำลูกกาจมอยู่ในน้ำที่ขังหลายวัน และไปไหนไม่ได้ แง

หลายวันก่อนวันแสดงก็เริ่มมีฝนตกทั่วบริเวณกทมกับปริมณฑล เห็นว่างานนี้จัดที่ป้อมพระจุลจอมเกล้า จังหวัดสมุทรปราการ ก็ยังคิดว่าฝนจะตกไหม จะได้ดูไหม เพราะเป็นงานกลางแจ้ง

เราไปถึงช่วงบ่าย เมฆครึ้มตลอดวัน ช่วงเดินเล่น เดินหาของกิน รอเวลาแสดงก็มีฝนปรอยๆ มานิดหน่อย ที่ชอบที่สุดคือเห็นแมลงปอบินกันเยอะมาก และคิดเข้าข้างตัวเองว่าฝนคงไม่ตกหนักแน่นอน

แล้วเมื่อฟ้ามืดก็ถึงเวลาการแสดง ยังไม่มีวี่แววของฝนหนัก ตอนที่ละครเล่นไปช่วงท้ายเรื่อง ฝนเทสลับหยุด คนก็เดินออกจากที่นั่งสลับกับลงนั่ง ตกๆ หยุดๆ ร่มก็กางๆ หุบๆ จนกระทั่งละครจบ

เราน่ะเป็นพวกไม่กลัวฝน กลัวก็แต่โทรศัพท์เปียก ก็นั่งดูไปเรื่อย ฝนตกก็ไม่ลุก แต่เก็บๆ หยิบๆ โทรศัพท์ออกจากเป้กันน้ำ (กันได้นิดหน่อย) จนเบื่อ ช่วงหลังเลยไม่หยิบออกมาแล้ว ดูอย่างเดียว

แต่สงสารนักแสดงมากกว่าเพราะเปียกโชกเลย หลบก็ไม่ด้ายยยย

หลังจากวันที่เราไปก็มีการเลื่อนการแสดงเพราะฝนหนักมาก พอฝนหยุดก็เปิดการแสดงใหม่อีกรอบ ดีใจกับทีมงานด้วยนะคะ

ฉากหลังคือเรือหลวงแม่กลองที่ปลดระวางแล้ว

เป็นครั้งแรกที่ได้ดูละครเวทีแบบนี้ เป็นการแสดงที่น่าชื่นชมมากทีเดียว ทั้งเนื้อเรื่องก็สนุก แทรกความรู้ด้านประวัติศาสตร์ของชาติไทยให้เราได้รู้ว่าเราได้อยู่สุขสบายทุกวันนี้เพราะกษัตริย์ไทยและทหารไทยปกป้องประเทศอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง

ถ้ามีงานแสดงครั้งต่อไป ขอแนะนำให้ต้องดูเรื่องนี้อย่างยิ่ง

พามาอ่านประวัติศาสตร์ไทยในยุค ร.ศ.112

ก่อนที่จะพาไปอ่านประวัติศาสตร์ในช่วง ร.ศ.112 เรามาทำความรู้จักกับ ร.ศ. กันก่อนนะ

ร.ศ. ย่อมาจาก รัตนโกสินทรศก เป็นระบบการนับศักราชของไทยที่เริ่มนับในปี พ.ศ. 2325 โดยนับ ร.ศ. 1 ในปีที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นเป็นราชธานี

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ทรงโปรดเกล้าฯ ให้เริ่มใช้ ร.ศ. เป็นศักราชอย่างเป็นทางการในราชการแผ่นดินตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 ซึ่งตรงกับ ร.ศ. 108 เพื่อให้ระบบการนับศักราชของสยามมีความเป็นสากลและมีความเป็นเอกภาพเทียบเท่ากับอารยประเทศ สยามจึงนับศักราชจากเหตุการณ์ตั้งกรุงรัตนโกสินทร์

สำหรับคนที่สนใจการคำนวณ สูตรก็คือ พ.ศ. = ร.ศ. + 2324 หรือ ร.ศ. = พ.ศ. - 2324

มาถึงเหตุการณ์วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112

วิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) คือเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองและการทหารครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 ระหว่างสยามกับจักรวรรดินิยมฝรั่งเศส ซึ่งนำไปสู่การสูญเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง (ลาวในปัจจุบัน) และเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของการปฏิรูปประเทศสยาม

ในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 24 ประเทศฝรั่งเศสอยู่ในช่วงการขยายอิทธิพลยึดประเทศในแถบอินโดจีนเป็นอาณานิคม หลังจากที่ได้ประเทศเวียดนามและกัมพูชาเป็นของตนเองแล้ว จึงอ้างสิทธิเหนือดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงซึ่งขณะนั้นเป็นของสยาม

การกระทบกระทั่งตามชายแดนสร้างความตึงเครียดสะสมจากการ จนกระทั่งเกิดกรณีพระยอดเมืองขวางต่อสู้กับทหารฝรั่งเศสที่เมืองคำม่วน ส่งผลให้ฝรั่งเศสใช้เป็นข้ออ้างส่งเรือรบเข้ามาข่มขู่สยามถึงกรุงเทพฯ

คดีพระยอดเมืองขวาง

พระยอดเมืองขวาง หรือ ขุนรองตรังคภูมิ เป็นข้าหลวงสยามประจำเมืองคำม่วน นำกำลังเข้าขับไล่ทหารฝรั่งเศส ซึ่งนำโดยนายร้อยโท โกรสกรูร็อง (Grosgurin) ที่ยึดพื้นที่ ผลจากการปะทะทำให้นายโกรสกรูร็องและทหารฝรั่งเศสเสียชีวิต

พระยอดเมืองขวาง

ฝรั่งเศสโกรธเคืองอย่างมาก นำเหตุการณ์นี้มาอ้างว่าสยามสังหารนายทหารของตน และใช้เป็นข้อเรียกร้องส่งเรือรบเข้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

มีการนำเหตุการณ์นี้เข้าสู่การตัดสินของศาลไทย ผลการตัดสินว่าพระยอดเมืองขวางทำหน้าที่ป้องกันดินแดนตามสมควรแก่เหตุ จึงพ้นผิด ทางฝั่งฝรั่งเศสไม่พอใจกับคำตัดสินนี้ จึงบีบบังคับให้ตั้งศาลผสมขึ้นใหม่จากฝ่ายสยามและฝรั่งเศส และตัดสินจำคุกพระยอดเมืองขวางเป็นเวลา 20 ปี และได้รับพระราชทานอภัยโทษหลังจากจำคุกได้ราว 4 ปี

หมายเหตุเพิ่มเติม : เมืองคำม่วน ปัจจุบันคือ แขวงคำม่วน (Khammouane Province) ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป. ลาว) โดยมีศูนย์กลางการปกครองหลักอยู่ที่ เมืองท่าแขก ตั้งอยู่ตรงข้ามประเทศไทยตรงจังหวัดนครพนม โดยมีแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นโพ้นพรมแดนธรรมชาติ สามารถเดินทางข้ามหาสู่กันได้ทางสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 3

ในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วงก่อนวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 เมืองคำม่วนเป็นหัวเมืองสำคัญทางฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงที่อยู่ภายใต้การปกครองของสยาม มีข้าหลวงสยาม (เช่น พระยอดเมืองขวาง) ไปประจำการอยู่ หลังจากเกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 และการลงนามในสนธิสัญญา พ.ศ. 2436 สยามจำต้องยกดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงทั้งหมด รวมถึงเมืองคำม่วน ให้แก่จักรวรรดินิยมฝรั่งเศส นำไปสู่การจัดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส ก่อนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศลาวในเวลาต่อมา

Timeline เหตุการณ์

พ.ศ. 2435 - ต้นปี 2436 เกิดความตึงเครียดตามชายแดน โดยฝรั่งเศสเริ่มส่งกำลังทหารเข้ายึดพื้นที่บริเวณฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงและเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่สยามหลายจุด

13 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 เรือรบฝรั่งเศส 2 ลำ คือ เรือแอร์มองต์ (Inconstant) และ เรือกอแมต (Comète) ฝ่าการป้องกันที่ป้อมพระจุลจอมเกล้าเข้ามาจอดหน้าสถานทูตฝรั่งเศสในกรุงเทพฯ พร้อมหันปากกระบอกปืนเข้าหาวังหลวง

20 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ฝรั่งเศสยื่นคำขาดให้สยามถอนกำลังจากฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ชดใช้ค่าเสียหาย 3 ล้านฟรังก์ และลงโทษเจ้าหน้าที่สยาม เมื่อสยามต่อรอง ฝรั่งเศสจึงส่งเรือมาปิดล้อมอ่าวไทย

3 ตุลาคม พ.ศ. 2436 สยามจำต้องยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดเพื่อรักษาเอกราชส่วนใหญ่ไว้ โดยลงนามในสนธิสัญญากรอบใหญ่ สยามเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง (พื้นที่ลาวส่วนใหญ่) และฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองจันทบุรีไว้เป็นหลักประกันนานถึง 10 ปี

ถุงเงินแดง

หลังเหตุการณ์ครั้งนี้สยามจำเป็นต้องจ่ายค่าปรับสงครามให้กับฝรั่งเศส รัชกาลที่ 5 ทรงนำ เงินถุงแดง อันเป็นเงินพระราชสมบัติส่วนพระองค์ที่สมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงสะสมไว้จากการค้ากับต่างประเทศ มาจ่ายเป็นค่าปรับสงครามให้ฝรั่งเศสได้ทันเวลา

นอกจากนั้นยังได้เร่งปฏิรูปกองทัพ จัดตั้งกระทรวงมหาดไทย รวมศูนย์อำนาจปกครอง และส่งพระราชโอรสไปศึกษาวิชาการทหารและการเมืองในยุโรป

และเพื่อถอดถอนแรงกดดันจากฝรั่งเศส พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2440 เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับมหาอำนาจอื่น โดยเฉพาะรัสเซียและเยอรมนี

สภาอุณาโลมแดง

สภากาชาดไทย ก็มีจุดกำเนิดจากสงคราม ร.ศ. 112 เดิมชื่อว่า สภาอุณาโลมแดง ก่อตั้งโดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ท่านเห็นว่าทหารสยามเจ็บป่วยและบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก แต่ขาดแคลนยารักษาโรคและหน่วยบรรเทาทุกข์อย่างเป็นระบบ จึงได้ริเริ่มรวมกลุ่มสตรีชั้นสูง นำความขึ้นกราบบังคมทูลสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี (ต่อมาคือ สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี) เพื่อขอพระราชทานอนุญาตจัดตั้งองค์กรช่วยเหลือทหารในช่วงการรบ ร.ศ. 112 (มีเรื่องนี้ในละครด้วย)

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นชอบและโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้ง สภาอุณาโลมแดงแห่งชาติสยาม ขึ้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) โดยมีสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนาฯ ทรงเป็นสภาโภคินี (นายกสภา) และท่านผู้หญิงเปลี่ยนเป็นอัครนารีนาถ

ในเวลาต่อมาองค์กรนี้ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ICRC) และเปลี่ยนชื่อเป็น สภากาชาดสยาม และ สภากาชาดไทยเช่นในปัจจุบันนี้

ข้อมูลการแสงสีเสียง ร.ศ.112 เดอะมิวสิคัล

การจัดแสดง ร.ศ.๑๑๒ THE MUSICAL ตอน ปราการแห่งศักดิ์ศรี ยุทธนาวีปากน้ำ (จัดแสดงช่วงปลายกันยายน พ.ศ. 2569 ณ ป้อมพระจุลจอมเกล้า จังหวัดสมุทรปราการ

หน่วยงานหลักผู้จัดงาน

นายสุนทร ปานแสงทอง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ ร่วมมือกับกองทัพเรือ และหน่วยงานภาคเอกชนในท้องถิ่น

ทีมงานการผลิตและสร้างสรรค์ (Production & Creative Team)

ศุภวัฒน์ หงษา ผู้ประพันธ์บทละคร และร่วมกำกับการแสดง
สุวรรณดี จักราวรวุธ ผู้กำกับการแสดง
ร่วมกับทีม Dreambox Theatre ซึ่งเป็นกลุ่มละครเวทีระดับมืออาชีพของไทย

ดนตรีและเพลงประกอบ

โดย ทีมคีตการประพันธ์เพลงมิวสิคัลใหม่กว่า 14 บทเพลง

ทีมนักแสดง

ไนกี้ – นิธิดล ป้อมสุวรรณ, แม็กกี้ – อาภา ภาวิไล, รอน – ภัทรภณ โตอุ่น, แดนดาว ยมาภัย, ผัดไท – จรรยา ธนาสว่างกุล, ครูรักษ์ – ศรัทธา ศรัทธาทิพย์ พร้อมทีมนักแสดงสมทบ คอรัส และทีมนักแสดงฉากยุทธนาวีอีกเป็นจำนวนมาก

ส่งท้าย

ทั้งนี้และทั้งนั้นต้องขอขอบคุณทีมงานทั้งหมดที่ช่วยกระตุกต่อมรักชาติให้ทำงานได้ดียิ่งขึ้น ข้อมูลที่นำมาใส่ใสบล็อกนี้เป็นการหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต และใช้ AI ช่วยค้นหา ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยอย่างยิ่งค่ะ

อ่านข่าวทางการได้ที่ https://smilecatzmedia.blogspot.com/2026/09/blog-post.html

บันทึกระหว่างนั่งมองฝน-เฝ้าระดับน้ำ ได้นั่งเก็บภาพถ่ายมาไว้ในบล็อก

2026-09-26T15:14:00.696+07:00

ปีนี้เป็นอีกปีที่ลุ้นกับระดับน้ำที่ท่วมขังจากฝนที่ตกอย่างต่อเนื่องในวันที่ 3 แล้ว ชีวิตก็ผ่านน้ำท่วมบ้านมาก็หลายครั้ง ตอนเด็กก็ท่วมพื้นดินหน้าบ้านทุกปี โชคดีที่พ่อกับแม่สร้างบ้านสูงกว่าระดับน้ำ เลยได้วิ่งดูน้ำท่วมกันรอบบ้านสนุกสนาน

โตมาไปอยู่จันทบุรี ท่วมบ่อยเป็นปกติของที่นั่น คนบ้านริมน้ำก็ขนของกันทุกปี บ้านพักพนักงานของบริษัทที่แฟนทำงานอยู่พื้นที่สูงก็เลยไม่เคยท่วม มีครั้งที่เขาแตก (คือภูเขาแตก) ปีนั้นท่วมตัวเมืองแทบทุกพื้นที่ และในขณะที่บ้านอื่นรอบข้างนั่งชิล (เราทำงานอยู่ที่บ้าน) เราทยอยขนของขึ้นชั้นบนทั้งวัน ดังนั้นในตอนที่น้ำมาถึงหน้าบ้าน เราก็เลยได้นั่งชิลในตอนที่คนอื่นรีบร้อนขนของกันจ้าละหวั่น 555 (แลดูสะใจยังไงไม่รู้เรา)

อีกปีที่จดจำไว้ไม่รู้ลืมคือน้ำท่วมใหญ่ปี 54 ตอนนั้นเราย้ายมาอยู่ลำลูกกากัน น้ำท่วมจนต้องหอบหิ้วแมวอพยพไปอยู่จันทบุรีได้ 2 สัปดาห์ แล้วก็ต้องกลับบ้านมานั่งเฝ้าน้ำที่บ้านต่อจนกระทั่งมันลด ปี 54 คือปีที่นั่งลุ้นดูข่าวน้ำเหนือค่อยๆ ไหลลงมาที่นี่ พอมาจริงชีวิตคือลำบากมากที่สุด มีบันทึกไว้ในบล็อกนี้ด้วยนะคะเผื่อสนใจอ่าน

มาปีนี้ก็ลุ้นอยู่เล็กๆ แต่ก็คิดว่าท่วมก็ท่วม จะกังวลไปใย แล้วก็นั่งดูน้ำท่วมที่อื่นกันไป รอว่าน้ำจะมาในบ้านนี้ไหม ณ ตอนนี้คือท่วมรอบหมู่บ้านแล้ว ตอนนี้ที่นี่กลายเป็นเกาะ กลายเป็นคนติดเกาะ ไปไหนไม่ได้ 555

ตรงข้างถังน้ำเงินคือทางเข้าหมู่บ้านเราเอง มีบ้านอยู่ริมน้ำแล้วล่ะ 555

เลยมานั่งค้นรูปงานที่เพิ่งไปทำมา เดือนนี้ไปมาหลายงาน วันสุดท้ายของงานก็คือวันที่ 24 กย 69 อันเป็นวันที่ฝนเริ่มตกเยอะแทบทั้งวัน เราออกไปงานที่สมุทรปราการ แฟนอยู่เฝ้าบ้าน เขาไม่ได้ไปวิ่งส่งอาหารหลายวันตั้งแต่เริ่มมีข่าวน้ำท่วมหลายพื้นที่ ถ้าต้องเอามอร์ไซค์ไปลุยส่งอาหารเกรงว่าจะไม่คุ้มค่าซ่อม เลยอยู่บ้านแทนละกัน

มีช่วงวันกลางๆ น้ำท่วมที่ต้องเดินลุยน้ำออกไปซื้อเสบียง แม้น้ำจะไม่สูงมากเท่าที่เคยลุยตอนปี 54 แต่ขอบอกว่าน้ำระดับนี้ก็ซัดให้คนล้มได้ไม่ยากเลย วันแรกที่ออกไปเกือบตกหลุมฝาท่อชำรุดที่ริมถนน ดีว่าไม่ได้เหยียบลงไปตรงกลางเต็มๆ ไม่งั้นได้เลือด

ตอนลุยน้ำข้ามถนนต้องระวังทั้งรถปิกอัพ-รถบรรทุกคันใหญ่ที่ยังพอเข้ามาวิ่งได้ และเป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงทีเดียวในการข้ามถนน เพราะคลื่นจากรถพวกนี้ ดูเหมือนไม่แรง แต่ทำให้ตัวเอียงกันเลยทีเดียว ต้องคอยจับมือกันกับป๋า เพิ่มจำนวนขาเป็น 4 ข้าง ทำให้ไม่ล้ม

เดินเลยไปอีกราว 500 เมตร ตรงจุดนั้นพื้นที่สูงน้ำไม่ท่วม แต่มองไปไกลๆ มีจุดท่วมเลยไปอีก น่าจะด้วยคิดว่าน้ำไม่ลึก รถมอร์ไซค์หลายคันเลยตัดสินใจลุยน้ำเข้ามาตรงจุดนี้ และดับไปหลายคันต่อหน้าต่อตา ขอบอกว่าตรงหน้าหมู่บ้านเราน้ำลึกนะจ๊ะ

หลังจากนั้นต้องเดินแบบระวังมากๆ ไม่ให้ลงหลุม ไม่ให้ลื่นล้ม ไม่ให้มีอะไรเสียบขา ดูเหมือนไม่เหนื่อย แต่เพลียมากหลังกลับมา วันไหนที่ออกไปเดิน หัวค่ำจะเริ่มง่วงมากกกกก เหมือนโดนสูบวิญญาณออกจากร่าง จนวันหลังๆ เริ่มไม่ออกไปล่ะ เท้าเริ่มมีแผล เกรงว่าไปลุยน้ำจะไม่รอด

ช่วงก่อนถ่ายภาพมาไม่ได้ลงบล็อก บอกตรงๆ คือขี้เกียจ วันนี้กำลังจัดระเบียบไฟล์ในเครื่อง ก็เลยรื้อภาพเก่าๆ มาโพสต์ ได้จากในงานต่างๆ ที่มีโอกาสได้ไป

Thai Kitchen อาหารไทยสู่ครัวโลก

อาหารที่ทำจากวัตถุดิบในงาน ในภาพคือของโชว์ ของกินอยู่ด้านนอก

เพิ่งเคยเห็นทะเลสาบเมืองทอง

Thai T'Reasure นำผ้าไทยมาออกแบบเสื้อผ้าร่วมสมัย

ในงานวันแถลงข่าวยังไม่มีฝน พอถึงวันจัดงานจริงที่ไอคอนสยาม ฝนตกบ้างเป็นบางวัน ที่นั่นฟ้าครึ้ม งานจัดกลางแจ้ง มีเต๊นท์สูงกว้างพอดีตำแหน่งคนนั่ง ถ้าฝนตกก็คงเปียก และก็รอดจ้า

การออกแบบเสื้อผ้าจากผ้าไทย นี่คือวันแถลงข่าวของ ททท

อาหารที่เลี้ยงในงาน อร่อยเชียว

นี่คืองานวันจริงที่ ไอคอนสยาม

มีขายของด้วยล่ะ

ได้ดูแฟชั่นโชว์ครั้งแรก

ดูคอนเสิร์ต

Wonder (2017) หนังดี สไตล์ฮอลลีวู๊ด

2026-09-18T08:23:41.547+07:00

ห่างหายจากการเขียนบล็อกเกี่ยวกับหนังและซีรี่ส์มาเนิ่นนาน เหตุผลหนึ่งคือช่วงหนึ่งเลิกเขียนไปเลยทุกเรื่อง พอกลับมาเขียนบล็อกใหม่ก็อยากเขียนรีวิวหนัง/ซีรี่ส์แบบที่มีคุณภาพ คือมีทั้งรายละเอียดเนื้อหา ชื่อตัวละคร ชื่อนักแสดงและทีมงาน เกร็ดเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าสนใจ

ทำได้ไม่กี่เรื่องรู้สึกเหนื่อยเป็นพิเศษจนไม่อยากทำแล้ว 555

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีอะไรอยากเขียนถึง ก็เลยคิดว่าเราเขียนบล็อกเพื่อจัดระเบียบข้อมูลในหัว เพื่อเก็บเรื่องราวความประทับใจในสิ่งต่างๆ ออกมาเผื่อไว้วันหลังเราจะกลับมาอ่านเอง ก็นะ... เขียนอย่างที่ชอบละกัน

กลับมาที่ Wonder

เคยเห็นโฆษณาหนังเรื่องนี้นานล่ะ ก็น่าจะนานนะ เกือบ 10 ปีที่แล้ว หนังสือก็เคยเห็น ไม่แน่ใจว่ามีฉบับแปลไทยหรือไม่ เห็นแหละ แต่ไม่อยากดู เบื่อหนังแนวฮอลลีวู๊ดมาสักพัก มันมีสูตรสำเร็จหลายอย่างที่ดูจนเบื่อ

เมื่อวานหาหนังดูบน Netflix ไม่มีเรื่องอะไรที่อยากดูเลย ปาดหน้าจอมาเจอเรื่อง Wonder ก็เลยเปิดดูส้กหน่อยน่า ไม่ชอบค่อยเลิก (ซึ่งทำแบบนี้บ่อยมากช่วงหลัง ดูหนัง/ซีรี่ส์ไม่จบหลายเรื่อง ดูไปไม่หนุกก็ปิด ไปดูเรื่องอื่น ไม่อยากเสียเวลาชีวิตไปกับสิ่งที่ไม่ชอบ บางครั้งเลื่อนหาจนเหนื่อย ไม่ดูก็ได้ฟระ)

พอได้ดู Wonder ก็ดูเพลินแหละ สไตล์ฮอลลีวู๊ดอ่ะนะ

เรื่องราวของเด็กชายอ๊อกกี้ที่พิการแต่กำเนิด ผ่านการผ่าตัดศัลยกรรมมานับสิบๆ ครั้ง เพื่อทำให้เขามีชีวิตเหมือนคนปกติ ทั้งหายใจได้ มองเห็น ได้ยิน ฯลฯ แต่หน้าตาของเด็กชายก็ยังผิดรูปผิดร่าง ตั้งแต่เด็ก เขาเรียนอยู่ที่บ้าน เป็นโฮมสคูลที่มีแม่คอยสอน มีพ่อที่มีอารมณ์ขัน และพี่สาวที่รักอ๊อกกี้มาก

พ่อ / พี่สาว-เวีย / อ๊อกกี้ /เดซี่ (หมา) / แม่

ในที่สุดแม่ของเขาก็ตัดสินใจพาออกี้ก้าวเดินออกไปเผชิญหน้ากับโลกกว้าง โดยให้เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ที่นั่นเขาได้พบกับประสบการณ์ชีวิตที่ทั้งเจ็บปวด สุข สนุกสนาน มีเพื่อนคนแรกและคนต่อไป แต่ที่สุดแล้วต้องอาศัยความกล้าหาญมากในการพาตัวเองเดินเข้าไปในกลุ่มคนที่มีหน้าตาปกติ

ซึ่งไม่ว่าจะยังไง เขาต้องเข้าสู่โลกกว้างสักวันหนึ่งอยู่ดี เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

อ๊อกกี้กับแจ๊ค เพื่อนคนแรก

หนังยังแสดงให้เห็นว่าแม้คนหน้าตาปกติ การใช้ชีวิตในสังคมที่มีคนหมู่มาก ทุกคนก็ลำบากกันทั้งนั้น มากน้อยต่างกัน และทุกคนต้องปรับตัวเพื่อใช้ชีวิต

ในขณะที่น้องชายมีปัญหาเรื่องหน้าตา โอลิเวีย หรือเวีย พี่สาวของอ๊อกกี้ก็มีปัญหา ด้วยความสนใจทุกอย่างของพ่อแม่ไปตกที่อ๊อกกี้ ทำให้เวียเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง ไม่ทำตัวเป็นภาระให้พ่อแม่ แม้บางครั้งจะอ้างว้างก็ตามที

สไตล์ฮอลลีวู๊ด

สนุกอยู่นะเรื่องนี้ แม้จะสไตล์ฮอลลีวู๊ด แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ก็ไม่มีฉากพ่อแม่ปะทะกับลูกสาววัยรุ่นที่เห็นแทบทุกเรื่องจนเบื่อหน่าย ว่าทำไมเด็กในหนังเมื่อเข้าวัยรุ่นต้องขบถทุกคน เบื่อนะนั่น

เมื่อมีเพื่อนใหม่นิสัยดีก็ต้องมีเด็กเกเร เด็กคนที่ชอบแกล้งอ๊อกกี้ ชื่อจูเลี่ยน ทำออกมาได้สูตรสำเร็จคือเกเร ชอบแกล้ง และฉากที่ไม่ชอบคือในงานวิทยาศาสตร์ของโรงเรียน

จูเลี่ยน

ในงานนำเสนอโปรเจ็กต์วิทยาศาสตร์ ในขณะที่อ๊อกกี้กับแจ๊คทำโปรเจ็กต์ออกมาประสบความสำเร็จล้นหลาม คนดูชอบ และได้รับรางวัล โครงการของจูเลี่ยนกับเพื่อนทำโครงการออกมาล้มเหลว ถูกคนอื่นหัวเราะเยาะ เกิดปมในใจให้ตามรังควาญอ๊อกกี้ต่อ และนำพาไปสู่การลาออกจากโรงเรียนเพื่อไปเรียนที่อื่น

คือเรามักบอกว่าเราไม่ชอบถูกบูลลี่ แต่เรากลับชอบฉากที่เราไปบูลลี่ตัวละครที่เราเกลียด (ที่จูเลี่ยนถูกหัวเราะเยาะ) มันใช่เหรอ เมื่อก่อนเราก็ชอบนะฉากพวกนี้ แต่พอคิดดีๆ มันก็คือการบูลลี่กันอยู่ดี เพียงแต่เปลี่ยนข้างเท่านั้นเอง

การเล่าเรื่อง

ในเรื่องมีการเปลี่ยนมุมมองของผู้เล่า ทั้งจากอ๊อกกี้ เวีย แจ๊ค ฯลฯ ทำให้ได้เห็นความใจใจของแต่ละคน

เรื่องหนึ่งที่เล่าจากมุมของแจ๊คที่เห็นว่าจริงมากก็คือ --เมื่อมองหน้าอ๊อกกี้ไปนานๆ เราก็จะเริ่มชิน-- ไม่ว่าสวยหรือน่าเกลียด เมื่อเราเห็นทุกวันเราก็จะเริ่มคุ้นเคยกับสิ่งนั้น ไม่มีสวย-น่าเกลียดอีกต่อไป

โดยรวมหนังดูสนุก ได้มุมมองหลายอย่าง ควรค่าแก่การดูนะ

ซัมเมอร์ เพื่อนคนที่สอง

หน้าปกหนังสือ

ชอบภาพนี้

พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ อีกรอบกับมุมที่ไม่เคยไปเดิน

2026-09-06T10:44:19.421+07:00

อีกครั้งที่ได้ไปพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ ที่คลองหลวง ปทุมธานี ส่วนหนึ่งก็เพราะอยู่ใกล้บ้าน ที่นี่จัดงานขายสินค้าและให้ความรู้ด้านการเกษตรทุกเสาร์-อาทิตย์แรกของเดือน (บางเดือนจัดงานพิเศษหลายวันกว่านี้)

รอบนี้ไปกะไปดูเผื่อเขามีขายกล่องชันโรง ว่าจะลองเลี้ยงเอาไว้กิน ไว้แจก จอมโปรเจกต์ก็เรานี่แหละ 555

แต่ก็ไม่มี เลยเดินซื้อของกิน ซื้อต้นไม้มาด้วย ไม่ได้ถ่ายภาพอะไรสักเท่าไร จนถึงตอนกลับเดินกลับมาที่จอดรถ เห็นทุ่งนากว้าง ทุ่งดอกบัว สะพานไม้ เรือนไทยอยู่ลิบๆ เลยว่าจะเดินกลับมาดู เพราะใกล้ที่จอดรถ

จากนั้นก็เป็นการเดินเที่ยวแบบเดินกันเหงื่อซึม

Wisdom King Farm สาธิต 1 ไร่พอเพียง

ปกติเขาคงมีอบรมมั้ง แต่วันที่มานี่ไม่มีกิจกรรมอะไรตรงนี้ มีคนมาเดินบ้าง 3-4 คน เราก็เลยเดินชมพื้นที่ ชมต้นไม้ เขามีต้นอ่อนข้าวไว้ให้มาดำนากัน น่าจะเป็นกิจกรรมวันอื่น

โซนเรือนไทย 4 ภาค

ตรงนี้มีตัวอย่างเรือนไทยของทุกภาค สวยมาก วันนี้ไม่ได้เปิดให้ขึ้น เลยเดินตามใต้ถุนบ้าน ชมต้นไม้ใหญ่ที่มีรอบบริเวณ

ปกติเราเป็นพวกไฟฟ้าเยอะ ไฟฟ้าสถิตย์ โดยเฉพาะตอนลงจากรถที่ขับเอง โดนช็อตจนหลอนไม่กล้าจับอะไรที่เป็นโลหะเลยตอนลงจากรถ มาที่นี่ต้นไม้ใหญ่เยอะมาก พอเดินไปเราจะหงายมือขึ้นอาบป่าแบบไม่จับต้นไม้อ่ะ รู้สึกบนฝ่ามือมีไฟฟ้าแตกตัวจิ๋วๆ ระยิบระยับเลย รู้สึกเหมือนคลายประจุไฟฟ้าสถิตย์แบบไม่เจ็บ

ตอนออกจากบ้านมาที่นี่ก็มาแบบไม่ได้ตั้งตัว คือกำลังคิดว่าไปดีหรือไม่ไปดี แต่พองานที่ทำมันเกิดติดขัดจนออกอาการหงุดหงิดเล็กๆ ประกอบกับวันก่อนหน้ามีเรื่องค้างคาใจ ก็เลยตัดสินใจมาที่นี่

ชีวิตช่วงหลังๆ ก็คิดว่าตัวเองปล่อยวางได้เยอะแล้วนะ แต่บางวันเจอบางเรื่องราวที่ติดขัด เรื่องนั้นก็จะวนเวียนอยู่ในหัวไปมา ไม่ยอมลุดจากหัวซะที ก็เลยมาหาเรื่องคลายประจุเหมือนกับการคลายประจุไฟฟ้าสถิตย์นี่แหละ

พอกลับถึงบ้านก็ดีขึ้นเยอะ

โซนสะพานบนทุ่งนา

ตอนเดินจะกลับ เห็นมีสะพานหลากสีทอดผ่านกลับไปทางเดิม เลยขึ้นไปเดินเล่น แดดไม่แรงเท่าไร แต่ก็รีบเดินก่อนที่แดดจะมา

ขึ้นเรือขุด ต่อด้วยสะพานแขวน และทางเดินลอยฟ้า

พอกลับเข้าฝั่งก็ขึ้นเรือขุดที่เล็งเอาไว้แล้ว ขึ้นไปไม่มีอะไรนัก เห็นมีสะพานแขวนโยงจากเรือขุดไปยังทางเดินลอยฟ้า เอ้า ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปไหนไปกัน

มีป้ายบนสะพานว่าห้ามแกว่ง แต่มันแกว่งเองค่า 555 เดินไปก็ลุ้นไป พอขึ้นบนทางเดินลอยฟ้า ยืนๆ ถ่ายภาพรู้สึกเหมือนสะพานมันโยกอ่ะ นี่ก็ลุ้น 555 ทางเดินต้องเดินลัดเลาะหลบหลีกกิ่งไม้ สนุกสนาน ช่วงนี้ได้กลับไปเป็นเด็กหลายรอบเลย

ได้เวลากลับ

เดินจนเหงื่อซึม ได้เวลากลับบ้าน ต้นไม้ในรถรออยู่ กลัวมันเฉาน่ะ ไม่งั้นจะเดินอีก 555 แยกย้ายไว้ต้นเดือนหน้าค่อยว่ากันอีกครั้งนะคะ

Ragnarok Global Exclusive Media Showcase Bangkok : Zero Global From Zero to Infinity

2026-08-13T10:50:37.472+07:00

งานนี้จัดดอกไม้สวยมาก ธีมวันแม่สีฟ้า

สมัยก่อนตอนเด็กๆ กับตอนวัยรุ่นเราเป็นคนชอบเล่นเกมดิจิตอลนะ สมัยเราเป็นเด็กก็มีไม่ใช่ไม่มีเกมดิจิตอลนะ เป็นกล่องเกมมีตัวละครเป็นพล็อตจุดสีดำ กดปุ่มแล้ววิ่งไปวิ่งมา (กล่องเกมที่แอบหยิบมาเล่นจากกองสมบัติของพี่ชาย นิสัยแต่เด็กเลย 555) จนพัฒนากลายมาเป็นเกมบนคอมพิวเตอร์ ยุคที่หน้าจอเป็นตู้เหลี่ยมๆ (ทำงานซื้อเองแล้วนะ ไม่ได้ไปแอบเอาของพี่มาเล่น)

Note : เมื่อวานเหมือนจักรวาลส่งข้อมูลมา ในเพจเจาะเวลาหาอดีต เขาโพสต์กล่องเกมที่เราเคยเล่นทั้ง 2 เกม ลองกดเข้าไปดูกันนะ

ตัดมาช่วง 3-4 ปีก่อนก็ยังเล่นเกมบนโทรศัพท์ เป็นเกมแนวแก้ปริศนา (โดยเฉพาะของ Rusty Lake เล่นแทบทุกเกม ซื้อก็มี) มาจนถึงตอนนี้คือ Sudoku

เคยลองเล่น Among Us ไม่ไหว ไวเกิน ป้าแก่แล้วต้องเล่นแบบช้าๆ ไปเรื่อยๆ เอื่อยๆ เกมที่เร็วป้าจะหัวใจวายตายค่ะ 555

ออกจากลิฟต์ก็มีฝ่ายต้อนรับรออยู่

เมื่อวานได้ไปงานเปิดตัว Ragnarok เวอร์ชั่นใหม่ Zero Global From Zero to Infinity ที่จะเปิดให้เล่นพร้อมกันในวันที่ 18 สิงหาคม 2569 นี้ แล้วเราก็ได้เรียนรู้ว่า Ragnarok เป็นเกมที่มีอายุเกิน 20 ปีแล้ว มีพัฒนามาหลายเวอร์ชั่น และยังเป็นเกมที่ยังมีความนิยมอยู่ในปัจจุบัน

งานวันนี้จัดขึ้นที่โรงแรมดุสิตธานี มีการจัดงานได้ยิ่งใหญ่ ด้านหน้าเขาจัดให้มีฉากของเกม มีคอสเพลตัวละครให้ร่วมถ่ายภาพ เขียนข้อความติดบอร์ด และถ่ายภาพเพื่อพริ้นต์ออกมาเป็นหน้าหนังสือพิมพ์ Midgard Daily News

หน้าหนังสือพิมพ์กับของที่ได้

งานเริ่มต้นด้วยการแสดงดนตรีสด แต่อย่าถามว่าวงอะไร เดี๋ยวนี้ไม่รู้จักอะไรทั้งนั้น จากนั้นก็เป็นการขึ้นเวทีเปิดงานโดยผู้บริหารของ Gravity ค่ายเกมชื่อดังจากเกาหลี และมีการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเกม และอื่นๆ รวมถึงช่วงถามตอบ ที่ลุ้นที่สุดคือช่วงการจับฉลาก Lucky Draw ที่เขาให้เราแสกน QR ลงทะเบียนตอนเข้างาน ตอบคำถามแล้วตั้งชื่อ ลำดับเลขและชื่อจะเข้าไปอยู่เป็นลูกบอลลูกหนึ่งในจำนวนหลายร้อยลูกในระบบสุ่ม หน้าตาเหมือนกับตู้ Pinball ที่จะส่งลูกบอลส่วนใหญ่ทิ้งไป เหลือคนสุดท้ายที่จะได้รางวัล

หมายเหตุ : ภาพในห้องจัดงานไม่เยอะนัก เพราะถ่ายติดคนอื่น เลยไม่ได้เอามาลงค่ะ

ก่อนเริ่มงาน

ดนตรีสด

ช่วงถามตอบ

ลูกบอลที่เป็นเลขของเราไม่ปรากฏโฉมหน้าบนจอเลยด้วยซ้ำ คือมันตายไปตั้งแต่ต้นเลยค่ะ 555 ได้แต่ลุ้นคนอื่นแทนจน สนุกสนานแม้จะไม่มีชื่อเราอยู่ (ลุ้นจนลืมถ่ายภาพมา)

หลังจากทั้งหมดทั้งมวลผ่านไป เราก็ได้กินอาหารบุฟเฟต์ของดุสิตธานี ที่อร่อยมากกกก โดยเฉพาะขนมถูกใจที่สุด อิ่มหนำก็ได้ของฝากจาก Gravity กลับบ้านอย่างอิ่มใจ

มีแต่ที่ชอบ นี่เป็นมิวเฟย

ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นชูครีม

พาฟโลวา หวานจัด อร่อย 555

อยากเข้าไปเล่นเกมกะเขาเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าเรียนรู้ไม่ได้ ตอนนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์อยากเล่นเกมสักเท่าไร แต่ก็ไม่แน่นะอนาคตอาจเล่นก็ได้ ถ้ามีตังค์ใช้เยอะๆ แบบไม่ต้องกลัวจน 555

จัดดอกไม้สวยมากจนอยากหยิบกลับมาด้วย

การ์ดที่แจก ด้านหลังมี QR ไว้เล่นจับรางวัล

ขนมรองท้องก่อนเริ่มงาน

ด้วยความที่เกิดปีลิง

นิทรรศการศิลปะ Whispers of Colour The Butterfly's Secret ที่อาคาร วช.8

2026-08-13T09:48:22.804+07:00

มีโอกาสได้ไปธุระที่สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ หรือที่เขาเรียกกันสั้นๆ ว่า วช. ที่อาคาร วช.8 ชั้น 2 ขึ้นไปก็ได้เห็นนิทรรศการศิลปะเล็กๆ แต่สวยงามชื่อว่า Whispers of Colour The Butterfly's Secret หรือ รหัสนัยแห่งธรรมชาติ จากศาสตร์และศิลป์ เป็นงานศิลปะที่สร้างผีเสื้อจากหลากหลายวัสดุ

เข้าไปดูข้อมูลทาง FB ของ วช. ก็เห็นว่างานนี้จัดแสดงไว้ตั้งแต่เดือนตุลาคม ปี 2567 แต่ก็ไม่เห็นว่าจะสิ้นสุดเมื่อไร เข้าใจเอาเองว่าคงจัดแสดงไปเรื่อยๆ มั้ง (ตอนนั้นก็ไม่ได้ถามใครเลย เพราะต้องไปงาน)

เอารูปมาให้ดูกันเผื่อใครสนใจเข้าไปชมกันได้

พิกัด อาคาร วช.8 อยู่ใกล้กับรพ.สัตว์เกษตร

SACIT Symposium 2026 งานสำหรับคนรักเซรามิค ภาพชุด 2/2 ร้านค้าภายในอาคาร

2026-08-07T10:35:47.697+07:00

มาที่ภาพชุด 2 จะเป็นภาพของร้านค้าภายใน SACIT งานที่วางจำหน่ายประจำ มีทั้งที่เข้มขลังอลังการ และแบบที่น่ารักน่าชังอย่างตุ๊กตาผีน่ารักๆ ราคาก็มีทั้งที่ถูกมาก (ว่าจะกลับไปซื้อก็ลืมเลย) และราคาสูง ขอไม่เรียกว่า "แพง" นะคะ เพราะราคาสินค้าคือสิ่งที่สะท้อนคุณค่าของงานศิลปหัตถกรรมที่เหล่าศิลปินได้ลงแรง ลงความคิด และเวลาในการสร้างสรรค์งานแต่ละชิ้นออกมา

ภาพที่นำมาลงเป็นแค่ส่วนเล็กๆ เท่านั้น คนที่ชอบงานที่มีคุณค่าก็ลองไปชมกันได้

ตัวละ 40 บาท ว่าจะกลับไปเอาสักตัวก็ลืม

อยากได้อ่ะ ผีหัวขาดที่น่ารักมาก 555

สำหรับคนที่สนใจงาน SACIT Symposium 2026 เข้าชมได้ตั้งแต่วันที่ 6–7 สิงหาคม 2569 ณ สถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย (องค์การมหาชน) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

โพสต์ต่อไปเป็นภาพของร้านค้าภายใน SACIT นะคะ

SACIT Symposium 2026 งานสำหรับคนรักเซรามิค ภาพชุด 1/2 งานจัดแสดงและเปิดบูธภายในงาน

2026-08-07T10:23:53.578+07:00

สมัยเรียนมัธยม (ซึ่งก็นานมากกกกก) มีห้องเรียนศิลปะ มีเทอมหนึ่ง (หรือหลายเทอมก็จำไม่ได้) ได้เรียนศิลปะไทย ก็วาดตามที่อาจารย์สอน ลายพื้นๆ พวกกระจัง ประจำยาม พุ่มข้าวบิณฑ์ ฯลฯ มีครั้งหนึ่งได้วาดภาพตัวละครไทยลงกระดานไม้ สวยนะ แต่เป็นสวยแบบก๊อบปี้เขามา 555 น่าจะเก็บไว้และหายไปตั้งแต่เมื่อไรจำไม่ได้

เมื่อ 5-6 ปีก่อนเห็นมีคอร์สระยะสั้นที่หนึ่งละแวกบางรักเขาเปิดสอน ก็เปิดสอนมานานแล้ว ตอนเราอยากหัดวาดก็เลยไปค้นจนเจอ ลองไปเดินโฉบหน้าสถานศึกษา ก็รู้สึกว่าคงมาเรียนไม่ไหว ไกลเกิ๊นและต้องออกจากบ้านแต่เช้า ลองซื้อหนังสือมาหัดวาด ก็ทำได้แค่วาดตามๆ เขา ให้ผูกลายเองก็ทำไม่ได้

ด้วยความชอบ ทำให้เวลาไปเดินตามงานศิลปะที่มีลายไทยสวยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายภาพกลับมาชื่นชม และวาดฝันว่าสักวันฉันจะทำให้ได้มั่ง 555 ลายไทยของศิลปินหลายคนก็เป็นงานประยุกต์ที่สวยงามมาก

เมื่อวันที่ 6 สิงหา 69 ก็ได้มีโอกาสไปงาน SACIT Symposium 2026 เป็นงานประชุมวิชาการด้านศิลปหัตถกรรม ครั้งที่ 2 เป็นครั้งแรกที่ได้มาที่นี่ สถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย (องค์การมหาชน) อยู่อยุธยา

พอเข้าไปก็พบกับความอลังการของสถานที่ และห้องจัดแสดง (และจำหน่าย) งานศิลปหัตถกรรมไทยๆ สวยมากมาย ทั้งผ้าไทย เครื่องสาน เรือไม้ เครื่องปั้น งานผ้ามากมาย งานเครื่องประดับ ฯลฯ จำมาเล่าไม่หมด ต้องไปชมกันเองนะ

งานครั้งนี้มีแนวคิดของงานว่า From Earth to Eternity: Crafting Sustainability and Continuity in Ceramic Craft ซึ่งก็คือเน้นส่งเสริมงานด้านเซรามิค ซึ่งในงานก็มีวิทยากรทั้งศิลปินไทยและต่างประเทศมาบรรยาย และตั้งแสดงงานไว้เป็นจำนวนมากมาย สวยมากขอบอก ถ่ายภาพมาซะจนสงสัยว่าจะเอาลงบล็อกนี้หมดมั้ย 555

ในงานนี้ยังมีจุดให้ประทับตราเพื่อแลกของรางวัล โดยลงทะเบียนด้านหน้าแล้วก็จะได้พาสปอร์ตเพื่อนำไปประทับตรา 3 จุด แนะนำว่าควรนำสมุดของตัวเองไปด้วย เพราะประทับตราเสร็จเราต้องเอาพาสปอร์ตไปแลก เสียดายแต่ก็ได้ของรางวัลมาน่ารักน่าชังที่สุด เข็มกลัดดอกกล้วยไม้เซรามิคจ้า

แลกพาสปอร์ตเป็นเข็มกลัดเซรามิค

แบบแยกสีกันก็สวยอยู่นะ

ส่วนเราที่ไปทำงาน ไม่ได้พกเอาสมุดตราประทับไปด้วย ก็เลยประทับตราทั้ง 3 แบบไว้ในกระดาษ A4 ที่เขาแจก และประทับแยกกัน จึงได้กลับบ้านมาแค่นี้ จะกลับไปแสตมป์เก็บไว้อีกรอบก็ไม่ทันล่ะ ทีมกำลังจะขึ้นรถ เลยได้แต่เก็บไว้ในภาพถ่าย ส่วนเข็มกลัดให้พี่คนหนึ่งไปเพราะดูจะไม่เหมาะกับเรา เก็บไว้ก็คงเก็บไว้ไม่ได้ใช้งาน

โพสต์ต่อไปเป็นภาพของร้านค้าภายใน SACIT นะคะ

ความทรงจำในภาพถ่าย 13 : ภาพจากละแวกถนนทรัพย์ สามย่าน

2026-08-02T09:13:44.106+07:00

ณ ปัจจุบันชีวิตไม่ค่อยได้ออกไปทำกิจกรรมที่ไหน วันๆ ก็เดินวนเวียนในบ้าน ทำโน่นนิดนี่หน่อย ออกไปข้างนอกก็แค่ซื้อของกินของใช้ในชีวิตประจำวัน ก็เลยไม่มีอะไรมาเติมบล็อก

มีก็แค่ภาพถ่ายเก่าๆ ที่อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำ ภาพชุดนี้ได้มาจากตรอกซอกซอยแถวถนนทรัพย์ และสามย่าน ถ่ายไว้ตอนที่ไปเรียนชี่กง

ความทรงจำในภาพถ่าย 12 : แมววินจตุจักร

2026-07-31T08:06:51.661+07:00

ภาพชุดนี้ถ่ายไว้นานแล้ว ตรงวินมอร์ไซค์ทางลง BTS จะมีแมวตัวนึงนอนอยู่บนรั้ว ทุกครั้งที่เราไปตรงนั้นก็มักจะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายไว้ บางวันก็ใส่เสื้อวินอีกด้วย

ตอนนี้เขาทำหลังคาปิดคลุมรั้วตรงนี้ มองไม่เห็นแมวน้อยอีกแล้ว

แวะดูต้นไม้จ้า

รถติดที่บางแสน

2026-07-28T09:12:28.245+07:00

ภาพตอนเช้าไปเดินเอาเท้าแตะทรายกับน้ำทะเล

กลางเดือนกรกฏาคม 2569 ที่ผ่านมา พี่สาวชวนไปเที่ยวบางแสนกัน ไปกันในหมู่พี่น้อง พี่เขยเอารถตู้ของที่บ้านพาพวกเราเดินทางจากกทม. มุ่งหน้าสู่บางแสน

ห้องพักที่นี่พี่ชายที่อยู่ชลบุรีเป็นคนจองให้ พักกัน 1 คืน เป็นห้องพักริมชายหาด (กิจกรรมในครอบครัวของแท้ค่ะ 555)

เราไม่ใช่คนที่ชอบเที่ยวสักเท่าไร แต่สมัยวัยรุ่นถ้าจะไปทะเลเราจะเลือกทะเลแบบที่เป็นทะเลลงเล่นได้ บางแสนจึงไม่ใช่ทางเลือกของเรา

ตื่นตาตื่นใจ ไม่ได้เห็นทะเล้ทะเลมานานหลายปี

รอบที่มาบางแสนครั้งนี้ได้เห็นความอึดอัดในการเดินทาง ร้านค้าริมหาดมากมาย ทั้งแบบรถเข็นและแบบร้าน เยอะจนเลือกไม่ถูก ไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนอร่อยจนกว่าจะได้เข้าไปนั่งกิน รีวิวก็ใช่ว่าจะเชื่อได้ตลอด รถติดมากเพราะถนนแคบ รถเยอะ ตอนกลางคืนยิ่งหนักหนาสาหัส หยุดนิ่งตลอดทางกลับที่พัก

ตอนกลางวันริมหาดก็ลงไปเดินไม่ไหว แดดแรงเกินไป ตอนกลางคืนหาดทรายหายไป น้ำซัดเข้าตรงเขื่อนกั้นคลื่นอย่างแรง ลมทะเลพัดแรง อากาศจึงไม่ร้อน ทางเดินริมเขื่อนหนาแน่นไปด้วยโต๊ะเก้าอี้ที่วางกันชิดติดกัน คนวัยทำงานนั่งดื่มกินกัน บางคนกินกันถึงเช้า เก้าอี้โต๊ะก็มีให้เช่า ร้านรถเข็นก็เต็มพื้นที่ ร้านที่อยู่อีกฝั่งถนนก็เป็นพวกผับบาร์

ช่างวุ่นวายนัก ลองไปเดินเล่นริมหาดสักพักก็กลับมานั่งหน้าโรงแรม รับลมคุยกันในหมู่พี่น้อง แล้วก็เข้านอน เราเอา ipad ไปด้วยเพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรให้ดูนักในทีวี และก็จริงดังคาด มีแต่ข่าวน่าเบื่อ ก็เลยนอนดูซีรี่ส์ From รอเวลาง่วง

ห้องนี้เราพักคนเดียว เพราะแฟนไม่ไปด้วย คนอื่นก็มากันเป็นครอบครัวก็ไปพักกันเอง คืนนั้นนอนไม่ค่อยหลับเท่าไร แถมยังตื่นมาตอนตี 3-4 เพราะมีจุดพลุตรงชายหาด สีสันจริงๆ 555

แต่ก็รู้สึกดีที่ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ก่อนหน้านี้ 1 สัปดาห์เราก็ป่วยหนักหนาสาหัส ไข้ขึ้นหนักอยู่ 5 วัน ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ตอนเช้าฟ้าสว่างเลยออกไปเดินเล่น ได้เจอจุดที่มีหาดทรายให้ลงไปเดินเหยีบบทรายเหยียบน้ำทะเลบ้าง จนถึงเวลาที่นัดกันก็กลับมากินอาหารเช้าที่โรงแรม พักผ่อนแล้วกินข้าวเที่ยงและกลับกทม.

ระหว่างทางแวะหนองมนซื้อของกินกลับบ้าน พี่สาวออกตังค์ให้ทั้งทริป รวมถึงของซื้อกลับบ้าน

ตอนไปไม่อยากขับรถไปจอดที่บ้านพี่สาว เลยขอแรงพี่ชายอีกคนไปรับเราที่ BTS สักแห่งที่เขาผ่าน สรุปว่าขากลับหอบหิ้วของฝากพะรุงพะรังขึ้น BTS กลับบ้าน โสนะหน้า ครั้งหน้าคงเอารถไปจอดที่บ้านพี่สาวดีกว่า 555

ภาพนี้ใต้ BTS พญาไท กทม ระหว่างรอพี่ชายมารับ

ได้ไปวัดอีกจนได้

เคยคิดเล่นๆ ว่าด้วยวัยนี้มักมีแต่คนชวนเข้าวัด ไม่มีชวนไปเที่ยวธรรมชาติบ้างเลย นี่ไง้บางแสน แต่ก็ไม่พลาดกับการเข้าวัด 555

จริงๆ ที่นี่คือศาลเจ้า ชื่อว่า ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ สิ่งก่อสร้างมากมาย มองดูสวยงาม แต่พอเข้าไปจะหาจุดถ่ายภาพจริงๆ จังๆ กลับพบว่าที่นี่จัดข้าวของรกเกินไป เราเลยไม่รู้จะถ่ายภาพยังไงให้ออกมาสวย เดินวนไปวนมาหามุมถ่ายภาพ ก็ได้มานี่แหละ คนที่เขาถ่ายภาพเก่งคงถ่ายออกมาสวยหลายมุมอ่ะนะ

มาแนว LOMO

โรงแรมที่เรียกว่า บูติกโฮเทล

ดัดแปลงจากตึกแถว ภายในตกแต่งสวยอยู่ ไม่รก แต่ที่จอดรถน้อยไปหน่อย รถตู้ของพี่สาว-พี่เขยหาที่จอดลำบากมากกกกกก

ยามเย็นที่ร้านอาหาร

ไปขับวนหาร้านอาหาร ไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อยมั่ง ในที่สุดก็ได้ร้านนี้ อยู่จนพระอาทิตย์ตกน้ำป๋อมแป๋ม

ยามเช้ากับหาดทรายเล็กๆ และน้ำทะเล

เช้ามาก็เดินไปเรื่อยๆ ได้เจอหาดทรายให้ลงไปย่ำเล่นได้ ข้างหลังก็คือร้านอาหารที่น่าจะโต้รุ่ง เก็บมาแต่ภาพถ่ายและความทรงจำ

Sea Glass มาหาเล่นกับเขามั่ง แต่ยังไม่มนสวยเท่าของคนอื่น

ถ้ามีชุดพร้อมจะลงไปเดินเล่นบนนี้

แอบถ่ายหมา

ตอนนี้มีคนไปถ่ายตรงหน้า มันเลยลุกขึ้นเห่าแบบ non stop

ตรงนี้คือจุดนั่งกินกันตอนกลางคืน ส่วนตรงกำแพงริมหาดก็เอาเก้าอี้มานั่งกัน หนาแน่นมาก

ร้านขนมปัง Sourdough มาตั้งร้านตอนเช้า เราซื้อกลับมา 1 ก้อน อร่อย

มีแบบ Sandwich ด้วย

รอทริปถัดไป...

Union Mall Art Space ไปดูภาพถ่ายหมาแมว

2026-07-01T08:06:33.436+07:00

หลังจากช่วงเวลาที่สมบุกสมบันกับการตามล่าหาตราประทับในหลายๆ กิจกรรม ณ ตอนนี้เราเข้าสู่สถานะกึ่งจำศึล คือส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้าน จัดเก็บข้าวของ แยกประเภทการเก็บและการกำจัด จัดระเบียบสวนรกๆ ให้พอมีที่ทางในการเดิน ดูแลแมว ดูแลสุขภาพตัวเอง อาจออกนอกบ้านบ้างก็คือไปซื้อของกินของใช้

ก็มีบางวันนะที่ได้ออกไปงานเล็กน้อยก็ถือโอกาสแวะที่นั่นที่นี่บ้างในระยะทางใกล้ๆ

วันนั้นก็ได้ไป Union Mall ที่เขามีส่วนแสดงงานศิลปะที่ชั้น 4 ไปหาตราประทับ เลยได้ชมนิทรรศการภาพถ่ายหมาแมวและสัตว์อื่นๆ ที่นั่น

ชอบที่สุดรูปนี้ เหมือนตาแมว

บ้านนกมาร์เก็ต บางเลน นครปฐม ตลาดน่ารักน่าเดิน

2026-06-26T07:55:13.737+07:00

มีมาสคอตน่ารักมาต้อนรับเราในควันที่จัดเต็ม ...มิดหายไปเลย 555

วันก่อนนัดเพื่อนไปหาของกินกันที่ร้านเกาเหลาอากง แล้วจู่ๆ เพื่อนก็บอกว่าไปเดินตลาดรังนกกัน เราก็หาใน Map ว่าอยู่ที่ไหน ไม่เห็นมี เจอแต่ บ้านนกมาร์เก็ต ไม่เห็นมีตลาดรังนกเลย ถามเพื่อน เพื่อนก็บอกว่านี่แหละๆๆ 555 เปลี่ยนชื่อให้เขาซะแล้ว

ว่าแล้วก็ตามเขาไปแบบมึนๆ เอารถไปจอดบ้านพี่สาวคนหนึ่งแล้วเอารถไปคันเดียว เวลานั่งรถสมองเราจะหยุดการประมวลผล ก็เลยนั่งมองข้างทาง ไม่จดไม่จำเส้นทางอะไรทั้งนั้น ประมาณว่าใครก็อย่าหวังพึ่งพาการนำทางจากเราทั้งนั้น มึนค่ะ

ไปถึงก็บ่ายๆ แล้ว ที่นี่เขาปิด 4 โมงเย็น เปิดเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ เข้าไปข้างในเขาจัดแต่งสถานที่น่าเดินมาก มีเวทีเล่นดนตรีสด มีร้านกาแฟ ของขายมีทั้งสินค้างานแฮนด์เมด ของกินที่ไม่เหมือนกับตลาดนัดที่อื่น ผักผลไม้ราคาประหยัด สถานที่สะอาด

และยังมีกิจกรรม ซื้อครบตามที่เขากำหนดก็จะให้ร่วมกิจกรรมตามจำนวนเงิน เช่น ทำเวิร์กช็อป (เวียนเปลี่ยนไป) นวด หรือจับฉลาก มีให้ปักหมุดสถานที่แล้วก็จะได้ของด้วยนะ

ถ่ายรูปมาไม่เยอะเท่าไรที่นี่ ส่วนใหญ่จะนั่งเล่นนั่งคุยกันกับเพื่อน

Facebook : บ้านนกมาร์เก็ต Baannok Market
พิกัด
เปิด เสาร์-อาทิตย์ 9.00-16.00 น.

ตอนนี้ไม่ค่อยอยากกินกาแฟ

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงรีบโดดเข้าใส่

ถ่ายภาพสินค้ามาร้านเดียว

เพราะเพื่อนเลือกซื้ออยู่ เลยยืนดูด้วย

ร้านนี้แหละ

พี่สาวซื้อเลี้ยง น้ำมะพร้าวสดๆ เย็นๆ ชื่นใจ

ผู้พิทักษ์ร้านเสื้อผ้า นิ่งมาก ตอนแรกนึกว่าตุ๊กตา

ไว้มาใหม่น้า

ภาพถ่ายจากวัดเล่งเน่ยยี่ 2 ตอน 1

2026-06-20T09:15:05.706+07:00

1-2 เดือนก่อนเราไปลงเรียนภาษาจีนที่วัดเล่งเน่ยยี่ 2 เป็นคอร์สฟรี ทั้งที่ไม่เคยคิดอยากเรียนภาษาจีน (หรือภาษาอื่นใดอีก เอาแค่ภาษาอังกฤษที่เรียนตั้งแต่อนุบาลให้คล่องก่อนจะดีมากๆ) แต่ก็มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เรียนอยู่ก่อนชักชวน เราก็อิดเอื้อนมานาน ก็เลยไปลองเรียน

ผลก็คือล้มเหลว 555 และหยุดเรียนตอนท้ายๆ (ส่วนหนึ่งก็คือติดงาน อีกส่วนคือยอมแพ้)

ช่วงไปเรียนก็จะไปก่อนเวลา ไปเดินชมวัดและนั่งสมาธิ บรรยากาศและสถาปัตยกรรมของวัดราวกับเดินทะลุเข้าไปในซีรี่ส์จีนที่เคยดูตอนเด็กๆ ไปแต่ละครั้งก็จะเห็นมุมมองใหม่ๆ ของวัด และอดไม่ได้ที่จะถ่ายภาพเก็บไว้ แต่ก็ไม่เคยเอามาลงบล็อก

เนื่องจากช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปไหน เลยขอเอาภาพของวัดเล่งเน่ยยี่ 2 หรือ วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ มาลงไว้ในบล็อกนี้ ไม่ได้เรียงลำดับการถ่ายภาพ แต่เจอก็เอามาลง

เหมียวน้อยกลางสายฝน นิยายเล่มแรก --ช่วงขายหนังสือค่ะ ^_^

2026-06-19T08:51:35.134+07:00

เพิ่งจบการเขียนนิยายเล่มแรกเกี่ยวกับหมาแมว ชื่อหนังสือคือ เหมียวน้อยกลางสายฝน ฝากไว้เผื่อใครชอบเรื่องแมวหมาอ่านง่ายๆ ไม่คิดมาก เข้าไปดูได้นะคะ

ณ ตอนนี้มีจำหน่ายที่ MEB ที่เดียวค่ะตามลิงค์ไปเลย มีทั้งแบบ PDF และ EPUB

eBook เหมียวน้อยกลางสายฝน

อ่านตัวอย่างได้เลยค่า ^_^

#นิยาย #แมว #หมา #เต่าตัวโต

Bloom ผลิ นิทรรศการดอกไม้ @พิพิธภัณฑ์แสตมป์ไทย

2026-06-18T11:42:53.393+07:00

เมื่อวานต้องไปงานที่ไบเทคช่วงบ่าย แต่แฟนต้องไปแว้นส่งอาหาร เราเลยต้องออกจากบ้านแต่เช้า ติดรถเขาไปขึ้นรถไฟฟ้าเรื่องมากนักไม่ได้ 555 เลยต้องหาสิงอยู่ที่ไหนสักแห่ง เห็นกลุ่มใน FB บอกว่ามีนิทรรศการ Bloom หรือ ผลิ ที่พิพิธภัณฑ์แสตมป์ไทย ไปหาที่สังหารเวลาที่นั่นกันดีกว่า

ซื้อ One Day Pass อีกแล้วจ้า เลยได้ขึ้นๆ ลงๆ รถไฟฟ้ากันสนุกสนาน 555

บล็อกนี้ไม่ค่อยมีอะไรเล่าเท่าไร เน้นภาพ

บันไดดอกไม้

สดใสตลอดทาง

แจกคนละ 1 ใบ

นิทรรศการดอกไม้

โมเดลต้นคำหยาดศรีสิรินธร

ส่งโปสการ์ดให้เพื่อน

เหมือนกิจกรรม Ink Stamp จะกลายเป็นกิจกรรมหลักของหลายพื้นที่ รวมถึงที่นี่ด้วย

มีจุดให้แสตมป์หลายจุด

กระดาษรองปั๊มยังสวย

กรอบแบบนี้ก็น่ารักดีนะ

มุมนี้ให้ความรู้เรื่องดอกไม้

รอบที่แล้วมุมนี้ไม่เคยดู แสตมป์แปลกๆ เยอะ

โอ้ววววว ...แสตมป์ทำจากผ้า+ลายปัก

นี่ก็ทำเลียนแบบผ้าลูกไม้เอามาติดไว้บนแสตมป์

อันนี้ไม่ได้ลองลูบดู น่าจะมีผิวสัมผัสอะไรสักอย่าง

พื้นผิวเหมือนขนสัตว์

เป็นอักษรเบรลล์

เป็น 3 มิติ มีหลายแบบ แต่ถ่ายภาพมาไม่เห็น ต้องมาดูเอง

แชร์ภาพลงโซเชียล ได้หมุนไข่ 1 ลูก นี่คือแสตมป์ที่ได้ สวย ชอบ

ถ่ายจากอีกห้องที่น่าจะจัดเตรียมเปิดให้คนเข้าไปประทับตราเล่นกัน

สนใจรับดอกไม้กลับไปได้นะ

มีให้เลือกหลายแบบ

ราคาตามนี้เลย ดอกไม้ 4+ใบไม้ 2+ริบบิ้น+ถุงผ้า ราคา 190 บาท

กระดานผสมสี ถ่ายมาจากโต๊ะศิลปินที่ออกแบบแสตมป์

เวลายังเหลือ แวะลงสวนจตุจักร มาอาบป่า

บ่ายเป็นงาน Manufacturing Expo 2026 ที่ไบเทค เดินดูแต่ละบูธ ไม่รู้เลยว่าสินค้าแต่ละชิ้นเขาเอาไปทำอะไรกันบ้าง มีหลายบูธแจกของ ได้เงื่อนมงคลมาจากบูธ Made-in-China.com เป็นงานแฮนด์เมด แบบว่าถักเอง ตอนแรกเขาบอกแจกหมดแล้ว สงสัยสายตาเราคงบอกว่า อยากได้ๆๆๆ น้องเขาเลยหยิบตัวโชว์มาส่งให้ ขอบคุณมากๆ ค่า เย้

กลับบ้านอย่างมีความสนุกสุขสันต์ มาทำงานต่อจนเกือบเที่ยงคืน ปิดจ๊อบจ้า

Note : วันนี้ทำกิจกรรมที่พิพิธภัณฑ์แสตมป์ไทย รู้สึกอารมณ์มันเนือยๆ ไม่ค่อยตื่นเต้นสนุกสนานเหมือนเมื่อ 2-3 เดือนก่อนที่วิ่งหาตราประทับที่โน่นที่นี่ สงสัยว่าคงถึงเวลาขึ้นบทใหม่ของชีวิตแล้ว ต้องหากิจกรรมอื่นทำแทน ซึ่งตอนนี้ที่คิดไว้คือฝึกวาดภาพ (อีกรอบละคับท่าน)

ดังนั้นสมุดพาสปอร์ตที่ซื้อมาจาก 2 แห่งก็เก็บไว้ และอาจแปลงสภาพเป็นสมุดวาดภาพแทน