Buna göre Süper Final Şampiyonluk Grubu Fikstürü aşağıdaki gibi oluşmuştur.
1. Hafta 14-15 Nisan
Fenerbahçe – Trabzonspor
Beşiktaş – Galatasaray

2. Hafta 21-22 Nisan
Galatasaray – Fenerbahçe
Trabzonspor – Beşiktaş

3. Hafta 28-29 Nisan
Trabzonspor – Galatasaray
Fenerbahçe – Beşiktaş

4. Hafta 2-3 Mayıs
Galatasaray – Trabzonspor
Beşiktaş – Fenerbahçe

5. Hafta 5-6 Mayıs
Trabzonspor – Fenerbahçe
Galatasaray – Beşiktaş

6. Hafta 12-13 Mayıs
Fenerbahçe – Galatasaray
Beşiktaş – Trabzonspor

Süper Final Avrupa Ligi Grubu Fikstürü ise aşağıdaki gibi şekillenmiştir.

1. Hafta 14-15 Nisan
İstanbul Büyükşehir Belediyespor – Eskişehirspor
Sivasspor – Bursaspor

2. Hafta 21-22 Nisan
Bursaspor – İstanbul Büyükşehir Belediyespor
Eskişehirspor – Sivasspor

3. Hafta 28-29 Nisan
Eskişehirspor- Bursaspor
İstanbul Büyükşehir Belediyespor – Sivasspor

4. Hafta 2-3 Mayıs
Bursaspor – Eskişehirspor
Sivasspor – İstanbul Büyükşehir Belediyespor

5. Hafta 5-6 Mayıs
Eskişehirspor – İstanbul Büyükşehir Belediyespor
Bursaspor – Sivasspor

6. Hafta 12-13 Mayıs
İstanbul Büyükşehir Belediyespor – Bursaspor
Sivasspor – Eskişehirspor

Nefesleri kesecek dev maçlar sonunda 1. olan takım şampiyonluk unvanını kazanarak Devler Ligi gruplarına katılacak.
2. olan takım, Şampiyonlar Ligi’ne 2. ön eleme turu ile katılacak.
3. olan takım Avrupa Ligi bileti alacak.
4. olan ekip ise, Avrupa Ligi play-off grubunu ilk sırada tamamlayan takımla 20 Mayıs Pazar günü karşılaşacak, kazanan Avrupa Ligi’ne gidecek.
UEFA’ya gidecek bir diğer takım ise Türkiye Kupası Şampiyonu olacak.

Mark Zuckerberg 1984’de New York’ta değil de, İstanbul’da doğmuş olsaydı ve bu topraklarda yaşasaydı bugün ne yapıyor olurdu? Aynı zekâ, aynı beden, tek farkı Türk olması, Türkiye’de yaşaması. Sizce sonuç ne olurdu? Bence en yüksek beş ihtimal şöyle:

1. Facebook klonu (çakması) bir iş modelini Türkiye’de pazarlayıp, 10-15 milyon dolarlık bir servetle Türkiye’nin en parlak internet girişimcileri arasına girebilirdi.
2. Eğer varlıklı bir aileden geliyor ve bağlantıları da kuvvetliyse, Fenerbahçe’ye yönetici olabilirdi.
3. Üniversite okumak için ABD’ye gider, orada girişimcilik adına bir şeyler yapar, ama nihayetinde Milli Eğitim Bakanlığı tornasından çıktığı için bir noktaya kadar başarılı olabilirdi.
4. Üniversite sınavına hazırlanıp, Türkiye’de üniversitelerden birinde bilgisayar mühendisliği okuyup, teknoparklardaki yazılım şirketlerinden birinin parlak çalışanlarından biri olabilirdi.
5. ÖSS[1]’ye hazırlanırken motorunu yakıp, vasat bir kariyer ve vasat bir hayat sahibi olabilirdi.

İhtimaller elbette sınırsız. Ama kesin olan şu: Mark Zuckerberg Türkiye’de yaşasaydı bu ölçekte bir girişimcilik ve yenilikçilik hikayesine imza atamazdı. Eğer buna katılmıyorsanız, bizim ülkemizde, tamamen kendi tırnaklarıyla, 20’li yaşlarında milyar dolarlık değer yaratan bir başarı hikayesi bulmaya çalışın.

Peki neden bizim topraklarımız bir Mark Zuckerberg çıkaramıyor? Bunun nedeni girişimcilik ve yenilikçilik eko-sistemimizin eksikleriyle açıklanabilir. Sorun insanlarımızda değil, insanlarımızın içinde yaşadıkları sistemde. Facebook’un hikayesine bakarak, bizde olmayanı veya defolu olanı üç başlık altında özetleyebiliriz:

1. Yetenek ve beceriler. Mark Zuckerberg, bir yandan bilgisayar mühendisliği okurken, bir yandan da psikoloji alanında derinleşebilmesini sağlayan bir eğitim aldı. Facebook da aslında bu iki disiplinin kesişebilmesiyle çıktı. Dünyadaki birçok yenilik de farklı disiplinlerin bir araya gelmesiyle ortaya çıkıyor. Bizim sistemimiz ise farklı insanları ne kadar bir araya getirebiliyor, böyle yetenekleri ne kadar ortaya çıkarabiliyor emin değilim. Hadi çıkardı diyelim. Daha sonra, parlak bir fikir, şirketleşme aşamasına girdiği zaman, onu taşıyabilecek insan kaynağını, dünyadaki gelişmeleri takip eden, araştırma – geliştirme yapabilecek gençleri ne düzeyde yetiştiriyoruz? Bunları yapabilmek için en temel ön koşul olan İngilizce’yi ne kadar öğretebiliyoruz?[2]
2. Finansmana erişim ve lokasyon. Zuckerberg, Harvard’da fikri pişirdikten sonra, stratejik bir karar verip okulunu bıraktı ve şirketini büyütebileceği Silikon Vadisi’ne taşındı. Burada hem finansman kaynaklarına hem de şirketinin sağlıklı büyümesini sağlayacak stratejik ortaklara, bağlantılara ve de insan kaynağına ulaştı. Bizim topraklarımızda ise böyle bir mekân henüz oluşmadı. İstanbul, girişim sermayesi açısından son zamanlarda zenginleşse de, Silikon Vadisi’nin imkânlarına ve derinliğine ulaşabilir mi emin değilim. Belki İzmir coğrafi imkânları açısından bu gibi girişimlere daya uygun bir lokasyon olurdu ama maalesef Türkiye yıllardır İzmir’in yenilikçi kapasitesini arttırmak için hiçbir yatırım yapmadı. Ankara’nın teknokentleri fena değil ama kaldırımları olmadığı için parlak gençleri ne kadar çekebilir bilmiyorum.[3]
3. Kurumsal altyapı ve yasal çerçeve. Zuckerberg’in sahip olduğuna benzer bir kurumsal altyapının Türkiye’de olmaması da büyük eksiklik. Fikri mülkiyet haklarından, uyuşmazlık çözüm mekanizmalarına ve mahkemelerin kapasitesine/kalitesine kadar pek çok şeyin eksikliğinden bahsedilebilir. Örneğin, Facebook’un kuruluş aşamasında, Zuckerberg önemli bir ihtilaf ile karşı karşıya kaldı, hatta büyük ölçüde doğru olan, fikir hırsızlığı ile suçlandı. Ancak bu ihtilafı çözebilecek, karşı tarafla (Winklevoss Kardeşler) uzlaşabilmesini sağlayacak bir kurumsal altyapı içinde şirketini büyütebildi.[4] Bizde ise böyle bir durumda akıbeti ne olurdu tam kestiremiyorum. En iyi ihtimalle yaşamına “Topal Mark” olarak devam ederdi.

Sonuç yerine ise, izninizle birkaç soruyla bitireyim, yoksa içimde kalacak. Ekosistemimizdeki çarpıklıkları anlamak için belki bu sorulardan başlayabiliriz: Neden bizim ülkemizde en başarılı internet girişimcilik hikâyelerinde, yeni bir fikir göremiyoruz da, sadece ve sadece yurtdışında başarılı olmuş iş modellerinin Türkiye’ye uyarlanmasını (klonlaştırılmasını veya lokalize edilmesini) görüyoruz? Bu sadece internet âlemine de mahsus değil. Neden Türkiye’nin en başarılı televizyon yapımcıları yeni bir fikir geliştirmek yerine,  sadece yurtdışında başarılı olan formatları Türkiye’ye getirerek para kazanıyorlar?  Neden Türkiye’nin en orijinal televizyon programları sadece Flash TV’de yayınlanıyor? Neden Fenerbahçe altyapısı yıllardır Alex gibi bir yıldız yetiştiremedi?

Kısacası, Ankara’nın ekolojik sisteminde nasıl kaplanlar ve zebralar yaşayamıyor ancak kediler ve keçiler yaşayabiliyorsa, ülkemizin girişimcilik ve yenilikçilik eko-sisteminde de Mark Zuckerberg, Steve Jobs, Bill Gates gibiler yaşayamıyor. Ekolojimizi değiştiremeyiz ama ekonomik yapımızı değiştirebiliriz.

Gelecekte bu topraklarda nasıl nesiller olacak bilemiyorum ama ekonomik hedeflerimize ulaşmak açısından biraz da yenilikçi nesiller yetiştirmeye çabalasak ve uygun ortamı yaratsak hiç fena olmazdı.

[1] Benim zamanımda ÖSS derdik de şimdi ne diyorlar tam emin olamadım sistem sürekli değiştiği için. LGS, LYS, YGS, ÖSYM-GY! gibi garip kısaltmalar var galiba.

[2] http://www.tepav.org.tr/en/haberler/s/2537

[3] http://www.tepav.org.tr/tr/kose-yazisi-tepav/s/2890

[4] Eğer seyretmediyseniz mutlaka görün derim: “The Social Network”http://www.imdb.com/title/tt1285016/

Kaynak: http://www.tepav.org.tr/tr/kose-yazisi-tepav/s/3016

Malum Facebook zaman tüneline geçtiğinden beri İzlesene.com ve dailymotion gibi video sitelerinde ne izlerseniz duvarınızda yayınlanır oldu.Bunu kapatmak için:

1- Önce buraya tıklayın.

2- Malum video sitesinin yanındaki düzenleye basın.

3- Benim adıma paylaşım yazan yeri sadece benyapın.

Artık duvarınızda paylaşsa bile sizden başka kimse izlediğiniz videoları göremeyecek.

Ayrıca arkadaşlarınızın paylaştığı bu içerikleri görmemek içinde videonun yanındaki ok’a tıklayıp “…’den gelen tüm haberleri gizle”yi tıklayın.

Google yöneticileri uzun süredir tartışılan planlarına açıklık getirdi ve ismini “Project Glass” verdikleri henüz kavramsal aşamada olan “augmented reality – arttırılmış gerçeklik” gözlüklerini tanıttı.

Google+ sosyal ağına konulan bir linkte fotoğraflar ve bir tanıtım videosu yer alıyor.Fotoğraflarda, bir mikrofon ve kullanıcının sağ gözünün üst kısmından internet bilgilerine erişimini sağlayan kısmen şeffaf bir video ekranıyla, sade tasarımlı bir gözlük görülüyor.

Ürünü geliştirenler, linki ziyaret edenlerden görüşlerini yazmalarını da istiyorlar.

Zenginleştirilmiş gerçeklik gözlüğünün maliyeti konusunda ise bir bilgi verilmiyor.

Gözlüğü geliştiren, şirketin deneysel labaratuarı Google X, açıklamasında hedefini şöyle açıklıyor:

“Aramızdan bir ekip dünyayı keşfetmenize ve paylaşmanıza katkıda bulunacak bu teknolojiyi geliştirmek üzere Project Glass üzerinde çalışmaya başladı. Bu bilgiyi sizinle paylaşıyoruz çünkü bu konuda bir tartışma ortamı yaratmak ve sizlerin değerli katkılarını almak istiyoruz.”
Ne işe yarayacak?

Tanıtım videosuna göre gözlüğü taktığınızda size farklı hizmetler ulaştıran 14 simge sunuluyor.

Bunlar arasında hava durumu, haritadaki yeriniz ve günlük notlarınız da var.

Bu hizmetlerin bir kısmının ya kullanıcı tarafından yapılan bir hareketle ya da bulunulan duruma göre açıldıkları anlaşılıyor.

Tanıtım filminde boş bir duvara bakan bir kullanıcıya gözlük o akşamki bir randevusunu hatırlatıyor.

Sonra kullanıcı camdan dışarı baktığında ekrandan o gün yüzde 10 yağış ihtimali olduğu bilgisi geliyor.

Bir arkadaştan o gün buluşmak isteyip istemediği mesajı gelince gözlüğün ekrarında uyarı beliriyor.

Kullanıcı buna sesli bir mesajla cevap yollarken, ekranda büyük bir mikrofon görüntüsü hemen herşeyi örtüyor.

Uygulamalar arasında kullanıcıya küçük oklarla yolunu gösterebilen Google Harita, baktığınız şeyi arkadaşlarınızla paylaşmak üzere fotoğrafını çekebilme ve bir video konferans sistemi de bulunuyor.

Tanıtım malzemesinden, kulaklık gibi bir parça görünmemesine karşın gözlükten müzik ve diğer sesli kaynaklara ulaşılabileceği de anlaşılıyor.
Söylentiler ve gerçek

Proje hakkında çoktandır epey söylenti dolaşıyordu ama Google ilk kez bu tür bir gözlük üzerinde çalıştığını doğrulamış oldu.

New York Times gazetesi daha önce ilk gözlüğün yıl sonuna kadar piyasaya çıkacağını ve fiyatının da 250 ila 600 dolar arasında olacağını yazmıştı.

Fakat uzmanlar tanıtım filminde gösterilen teknolojinin piyasaya çıkabilmesinin daha uzun zaman alabileceğine işaret ediyorlar.

Davies Murphy Group Europe’dan baş teknoloji analisti Chris Green BBC’ye, Brother gibi başka şirketlerin de bu konsept üzerinde çalıştıklarını fakat bir yere gelip tıkandıklarını anlattı.

Sebebi de Green’e göre, bu şirketlerin geliştirdiği teknolojilerde kullanıcının gözlükten ayrı ama ona bağlanan birer bilgi işlem ve şarj cihazı da taşımayı gerektirmesi.

Green, zenginleştirilmiş gerçeklik sistemlerinin kullanıcıya göre reklam imkanlarında büyük fırsatlar açacak bir teknoloji olduğun söylüyor ama şu anda en büyük sorunun teknolojiyi bir gözlüğe yerleştirilebilecek kadar küçültebilmekte olduğunu kaydediyor.

Bağlantı: https://plus.google.com/111626127367496192147/posts/aKymsANgWBD

YouTube, bugünden başlayarak yüklü olan ve yüklenecek kısa 1080p videoları yazılımsal olarak 3D’ye çeviriyor.

YouTube’un Auto-3D özelliği öncelikli olarak videoyu iki eş video olarak bölüyor. Bir sonraki adımda da bu iki video bu sefer de paralel işlenerek gerçek 3D’ye yakın bir sonuç elde ediliyor. Nasıl yapıldığına dair detaylı bilgi Youtube Blog’unda anlatılıyor.

Filmin ana konusu diyebileceğim bir cümle bu. Filmin konusuna değinecek olursam, ilk filmin devamı olarak hayalet sürü Johnny Blaze(Nicolas Cage), Doğu Avrupa’nın çok ıssız bir bölgesinde inzivaya çekilmiş ve hayal sürücüyü tekrar gün yüzüne çıkarmamak için kendince çabalara bürünmüştür. Hayalet sürücüyü unutturduğunu düşündüğü anda çok gizli bir mezhebe bağlı kilise, ondan genç bir çocuğun şeytanın eline düştüğünü ve kurtarmasını ister. Çünkü şeytan bulunduğu fani bedenden daha genç bir bedene geçerek deccal olacak ve dünyanın sonunu getirecektir. Hayalet sürücü ilk başlarda yardım etmek istemezken, o çocuğun kaderi olduğuna inanır ve harekete geçer.

Film bu şekilde başlamaktadır ve filmin kötü yanı da ilk filmdeki gizemin pek olmaması. Yani neler olacağını kolay tahmin etmeniz. Bence filmdeki bol aksiyonun sebebi de gizemin az olmasından kaynaklarıyor. Baştan sonra aksiyona boğarak olmayan gizemi bastırmaya çalışmışlar. Aksiyonun bol olma sebebi ise filmin 3D olarak yapılmasıyla alakalı olduğu apaçık ortada.

Bunun haricinde filmin ikinci kısmının Türkiye’de çekilmiş olması, gezip gördüğüm yerlerde çekilmiş olması çok etkiledi beni. Özellikle bir Denizli’li olarak Pamukkale’deki Antik Şehir  Tiyatrosunu ve gezmiş olduğum Kapadokya’yı görmek ayrı bir heycan yarattı. Böylesine devasa bir filmin Türkiye’de çekilmiş olması ülkemizin tanıtımına büyük bir katkısı olacağı çok açık. Filmden öğrendiğim en büyük şey ise Pamukkale’den, Kapadokya’ya motorsiklette ve kavga ederek gidersem 3 dakika içinde gidebileceğimdir

İyi seyirler..

Buyrun anlatılan olayın canlandırma videosu:

Eksikliklerinin olduğu noktalar az olması daha okunabilir kılıyor. Hatice Sultan gönlünü kaptırdı demiştim. Bölümün sonuna kadar buhranlı ve acılı bir sultanımız var. Ki bence aşktan öte bir kadının şefkate ihtiyaç duymasının verdiği açlıktı. Sonuçta baba, anne sevgisini bizim gibi booool booool şımara şımara yaşamıyor. Aşkının karşılığının olması sultanımıza farklı bir çemberden kirişle açı yaptırıyor. Burada beni en çok sevindiren Hatice Sultanı’mızın sevgili Çalı Bülbül’ünün öldürülmesi oldu. Tamam ölüm sevindirici bir şey değil ama iffeti korunaklı olarak kalması da tabi ki güzel. Okuyunca bu haklı sevincimi anlayacaksınız. Hatice Sultan buradan sonra kendine geliyor ve Yavuz Sultan Selim’in kızı olduğunu hatırlıyor. Benim buradan çıkardığım sonuç bir musibet bin nasihattan iyidir. Sadece okunması gereken kısım hakkında bilgi vermek istemiyorum. Spoilerin içine boğup da kitabı okumamanızı istemem. Serinin son kitabı olarak ilk kitap – Moskof Cariye Hürrem- gibi çok doyuma ulaşamadığımı söylemek zorundayım. Sonuçta kitabın sonunda ilk kez bir kitaba ağlayarak kendi rekorumu kırdım. Kitaba ve yazara düşüncesizce yorum yapanlara da bir şeyler söyleyerek yazıma son vereceğim. Tarihi roman ve tarih kitapları arasındaki farkı öğrenmeniz gerektiğini düşünüyorum. Kitap zevk almak ve öğrenmek için okunur. Zaten bu yorumu yapan insan dışılara tek söyleyebildiğim önce kitap okumayı öğrenin. Okuyanın da canını sıkıp iblislik yapmayın.

Barcelona’nın yıldız futbolcuları Türkçeleriyle güldürdü. Futbolcuların Türkçe “Tek rakibim Turkish Airlines” demesi komik anlara sahne oldu. İşte Messi, Xavi, Iniesta, Pique, Alves gibi isimlerin Türkçe’yle imtihanı!

Türk Hava Yolları’nın sponsoru olduğu FC Barcelona’nın dünyaca ünlü futbolcuları, geçtiğimiz günlerde Antalya’da gerçekleştirilen Türk Hava Yolları Yönetim Zirvesi için çekilen filmi sosyal medya ortamında paylaşıldı. Türkçe konuşmaya çalışan futbolcuların kamera arkası görüntüleri ve Xavi Hernandez’in Türkçe “Tek rakibim Turkish Airlines” demesi güldürdü.

THY’den yapılan açıklamada, FC Barcelona’nın Xavi Hernandez, Eric Abidal, Sergio Busquets, Javier Mascherano, Pedro Rodriguez, Dani Alves Da Silva, Cesa Fabregas, Andres Iniesta, Gerard Pique, Lionel Messi gibi yıldız futbolcularının, 13-14 Ocak tarihleri arasında Antalya’da ”Asıl maç şimdi” sloganıyla düzenlenen THY Yönetim Zirvesi öncesi herhangi bir ücret almadan THY için kamera karşısına geçtiği belirtildi.  Filmde futbolcular, kendi dillerinde söyledikleri;

“Bir kez kazanırsan galip olursun. Tekrar kazanırsan şampiyon olursun!”
“Kazanırsın ya da kaybedersin. Bu oyunun tek galibi var!”
“Gözünü toptan ayırma!”
“En iyi savunma saldırıdır. Agresif ol!”
“Asla vazgeçme!”
“Güçlü ol!”
“Sahada ayak basmadık yer bırakma!”
“Hızlı ol. Kendinle yarış!”
“Hiçbir fırsatı kaçırma!”
“Takım ruhuna inan!” mesajlarıyla, taktikler veriyor.

Barcelonalı futbolculardan Xavi Hernandez, filmin eğlenceli finalinde, “Tek Rakibim Turkish Airlines” diyerek güldürüyor.

Neden izlemelisin?

Çünkü 17 milyon dolar harcayıp hacizlere girerek sırf isim yapma çabası gütmeyip dünyaya bizim tarihimizi Muhteşem
Yüzyıl gibi kara bir lekeyi ortadan kaldırırcasına göstererek, Türk-islam dünyasının aslında nasıl olduğunu betimleyerek ortaya neredeyse mükemmel bir film çıkarmış. Yapımcısı Faruk Aksoy demiş ki; “Recep İvedik’ten, Çılgın Dersane serisinden vs. bir çok saçma sapan pornografik filmlerimden kazandıklarımımın hepsini bu filme yatırdım.” Şimdi gidin de saçma sapan aslı astarı olmayan aynı oda içinde çekilen aşk filmlerine gösterdiğiniz ilgiyi biraz da tarihinize, bugün yaptığımız atalarımızı unutup gerçekleri asimile etme çabamıza bir de o tarihden kafa yoralım bakalım neler hissedeceksiniz.

Film hakkında ayrıntılı bir şekilde eleştiri yazısı filmi bir çok kişi izledikten sonra yani pazartesi gününe kadar yazılacaktır. Mutlaka izlemeniz gereken bir film olduğuna inanıyorum.

Film Hakkında Uludağ Sözlükten Kısa Bir Alıntı:

10 üzerinden 8 verilebilecek bir film. bu tarz bir filmin ilk olması açısından da bakacak olursak gayet başarılı bir film olmuş. ayrıntılar olabildiğince yansıtılmaya çalışılmış. savaş ve dövüş sahneleri mükemmele yakın bir seviyede. ufak tefek ayrıntılar var sırıtan ama hollywood filmlerinde bile olabilecek şeyler. bazı sahneler daha uzun tutulabilirdi veya uzun tutulan bazı sahneler daha kısa olabilirdi. ulubatlı hasan çok öne çıkarılmış. haketmiyor değil ediyor orası ayrı konu. gemilerin karadan yürütülmesi meselesinde planlama aşaması ve haliç e girmeye çalışan düşman gemileriyle olan çatışma yansıtılabilirdi filme. bunlar daha iyi olmasını beklediğim ayrıntılardı. artı yönlere gelirsek kostümler, silahlar, toplar, mancınıklar ve diğer kuşatma silahları ve savaş alanında yaşananlar oldukça gerçekçi. kıyaslama yapmak ne derece doğru bilmem ama fikir verme açısından bakarsak, savaş sahneleri cennetin krallığı filmindeki sahnelerle yarışacak seviyede diyebilirim. yapanların eline ve emeğine sağlık. geç oldu ama güzel oldu bence. beklentilerimi karşıladığına ve izlediğime değdiğine inanıyorum. ve de kesinlikle tavsiye ediyorum. iyi seyirler herkese. (mercurial)