Spinx World

The Live Rosary

2010-11-07T05:58:00.000+08:00

Ocober is consider to be the rosary month, and this year San Nicolas de Tolentino Parish organized a live rosary together with the parish organization. This event all sectors of church gathered in such a way that we can give our praise and worship to the Mother of God, Mama Mary. Each youth Organization come up with a live charactes in each mystery and in our case, we have the Visitation. The said role was played by Carmela and Bing bing, Carmela as elizabeth and Bing bing as Mary, Lack of costumes is not a hindrance to make our stint better. Sinagtala people also task to sing one song in one of the mystery and we sung Sa Iyo Lamang. Together with out new Organist. Sinagtala once again that we can do whatever task you want us to do.
The church was also loaded of candles and prayers as we go on the live rosary. parishoners lined the candles in the altar to form the rosary. of course father glynn was there to celebrate the rosary with us. that was a big experience for us. Hoping next year that the rosary will be much bigger. All of this we did in the glory of the Father...... Way to go SINAGTALA....

The Rosary Candle

Sinagtala in Practice....

How about me posing with mama Mary...

The Visitation Scene

The Sinagtala Family with Fr. Glynn

November 7 2010

2010-11-07T05:34:00.000+08:00

Staying awake. I tried sleeping but worries wakes me up. How do we fight back if we dont know to fight with. The so called COLD WAR is really not my game. People are getting bitter. Why? is it just because they realize that you are better than him. The magic word for that is Friends, you should be happy for what i have now. I thought that the first person to rejoice in my success are my friends and you belong to the elite list of my rare friends. Im no longer a kid, I dont have all the time in the earth to spend for all you. If im absent in some of the happenings, its because i am busy in my work.

Common, we are always saying that we are now matured, but what is this. I know that i cant vent out my sentiments in front of you guys but m always saying that you can always go on without me, life is not always because of me. 4 to 5 years from now, we will have our own family and if that time will come i hope we can share good things to our kids. dont be so naive. you already have the reason to strive hard. Im not saying that you need to take life seriously because life is too short to take it seriously. Im just saying that life should be able to put a direction in your life.... Im so disapointed on you. Sorry if this is what you think is wrong...

OUTTA HERE......

Masskara Gimik

2010-10-19T00:42:00.000+08:00

Its once again time to get out in the street and praty till you drop. This is what masskara meant for me. Every year, we go out in the street, enjoy the party that the street is offering. This year is somewhat different. There is a party in lacson st. and cant imagine lots of live bands in the street. People gathered to party. I dont have plan of going there though but then the party is very inviting and you cant get yourself away from the party. What a night. I have my friend Kirby. We join nad celebrate together. We cant move in the street because people is retracting you way. But we continue walking. When i turn my back, i cannot see my friend and i saw him in my side sweating, " grabe wala ka gid gabalikid ba" he uttered, i then reply " kay kabahao bi ka likod ko" yeah right, the crowd smells really unpleasant, maybe because its too hot when you are pressed in the middle of thouand people. We then met janlu who having a shot of beer in the street. the party never stop, today is the officail day of the Charter day of Bacolod. Too bad i was not able to party there. its ok theres a lot of next time for me though. Happy Masskara.

For Pareng Joemar

2010-10-14T00:37:00.000+08:00

Joemar is my friend since grades school. We are seatmates, Apelyido niya sunod sa apelyido ko. Hindi kami ganoon ka close. Noong nag high school kami classmates na naman kami. Yun nga lang ako kasi may pagkatopak ako. Sa tagal na hindi ko na maala-ala kung bakit kami nag -away na dalawa at humantong sa di pag-uusap. indi na kami naging magkaklase nung sumunod na taon. 4th year na nung naging magkaklase na naman kami. Naging seatmates na naman kami. Kasama ng iba pa nabuo ang barkada na BREAKS. doon na nagsimula ang mga kalokohang di matawaran. Ang mga pagpunta sa tindahan ni makoi para lang magpahabol sa mga bebe. Madidinig m talaga na si pareng joemar tumatawa na para bang hinahapo. Sa jokes naman, titira ng joke at siyempre lahat tatawa, sa isang sulok si pareng joemar, nag-iisip ng malalim, iniisip kung nakakatawa ba ang joke at pag narealize nya na nakakatawa pala, doon lang siya tatawa ng malakas at siya na lang mag-isa ang tumatawa. Sa aming mga lalake sa barkada, siya ang pinaka habulin. Madaming babae ang nagkakandarapa sa kanya. Gwapo naman kasi. Mahilig sa music, RnB ang tira niya. Magaling sumayaw. Masyadong strict ang parents niya. curfew niya ay 10pm. Sa gimikan, pagpatak ng alas diyes uuwi na yan. ganoon ka bait na bata ang pare naming to. Weekends, di aalis nang bahay nila pag di nakapaglinis, Kung papasok ka sa kwarto niya, aakalain mong kwarto ng babae sa sobrang ayos ng mga gamit niya. Wala ka talagang reklamo sa kanya. Naalala ko tuloy na pag may problema ka, magaling din siyang mag advise. Sa barkada namin, nakakapag usap kami ng softwares at programs pati na rin networks dahil alam niya yun. computer Science kasi siya. Kaya kung nag-uusap na kami ng mga ganyan. Wala na ang nakakintindi. Hindi kasi sila techy eh.

Pero May 17 2010, Alas 2:00 ng hapon. Ang pare namin, Nauna na sa langit. Siguro para ma ikuha kami ng reservation pag sumunod kami. Cancer ang dahilan ng pagkawala niya. Hindi namin akalain na ganoon lang kabilis ang kalagayan niya. Isang taon din ang laban niya sa kanyang sakit. masakit na panoorin ang kaibigan mo na nahihirapan at kayo ay walang magawa upang ibsan ito. Pero sa labang ito, panalo pa rin ang kaibigan namin, dahil naipakita niya na malakas siya at nakaya niyang harapin ang laban na yun. Napabilib kami ni joemar.

Sa ngayon, 5 buwan na si joemar sa lngit. pero ang ala-alang iniwan niya, patuloy na magiging buhay sa amin. Sa mga sandaling kakain kami ng mangga at hihigin nya ang patis para inumin, kapag bumili kami ng mani ang lahat ng bawang ay hihingin niya. Kapag nag-iinuman kami at ang pulutan ang magiging hapunan niya.

Nasaan ka man ngayon pareng joemar... ingat ka dyan at sana bantayan mo kami dito... Baskog ka man japon... baskog ta....

Im back

2010-08-08T00:38:00.000+08:00

Musta na ba ang blogging world? Anu na ba ang kaguluhan dito sa blogsphere? Sa akin heto. At last NAka uwi na rin ako sa bahay after 1 and a half year. Pagdating ko, Maraming pagbabago. Nag mga batang kapitbahay, nagsipaglakihan na, yung iba bagong panganak at ang mga kabababata ko, nagsibuntisan na. ganoon na ba kabata ngayon para maging isang magulang. Hinanap ko ang puno nga Talisay sa labasan, pero wala na ito, Pinutol daw para maging maaliwalas ang daan. Nakalkihan ko na ang punong yun. minsan napaukit ako doon ng mga bagay bagay at kaganapan sa buhay ko. pero wala na ito pinutol na, marahil dala na rin sa pagputol ang kabataan ko pero hindi ang ala-ala ng buhay ko.
Ang mga kaibigan ko, Noong umalis ako 3rd year pa lang ako noon, at ngayon, graduate na ang iba sa kanila. May Nurse na, teachers ang future manager pa. sayang nga lang at kailanman ay i na kami makukumpleto. Wala na ang isa naming kaibigan. Siguro nga ay pinauna na siys ni God sa taas para makapagpareserve ng kwarto sa aming lahat. Nakakapanghinayang lang isipin na ang mabuting tao pa ang nauuna. Nung umalis ako kumpleto ang barkada ngayon wala na ang isa.

Sa ngayon, Nasa school na naman ako, Proceedres ako. Bagong school, bagong friends, ang magic word ADJUST, kung papipiliin ako ng classmates, pipiliin ko ang high school classmates ko. masaya kasi sila, kwela at supportive. Balik bahay na din ako, balik kwarto, balik sermon at baik bantay na naman kay mama. Habang buhay na lang siguro ajo magpapabantay sa kanya, Kasi alam ko na its for my good. pero sana huwag naman sana maging kasing higpit noon. Im already 20 years old. di na ako bata. Ang buhay nga naman. Madami na ang pagbabago, sana di magbago ang mga kaibigan ko. Dahil ako hinding hindi magbabago sa mga kaibigan ko.

2nd Batch

2010-02-24T12:33:00.000+08:00

Idle Time

2010-01-24T11:45:00.001+08:00

Sa lahat ng mg o sa akin..heto na ang regalo ko sa inyo, pagsamantalahan niyo na..

Merry Christmas Muna

2010-01-06T00:55:00.001+08:00

Merry Christmas, Huli man daw ang mgaling, huli pa din. Sumapit na nga ang pasko at ibang okasyon , di pa rin ako makablog. Busy busyhan ako nitong nakaraang linggo. Dahil sa kabusihan na iyon, wala na akong panahon upang makabisita sa aking mahal na blog. Marami na sigurong bago sa mga kaibigan natin dito, Ill check it later.
Napadaan lang naman ako upang ibahagi ang psko ko. siyempre, di maaring di ko kayo kwentuhan.

Masaya naman kahit papaano ang unang pasko ko na wala sa bahay namin. Medyo kulang ang saya pero ok na rin. Nandiyan naman ang mga kaibigan. We are longing for are family pero nakakuha naman kami ng kasiyahan sa isat-isa, ang drama. anyway, kwentuhan tayo sa susunod. sa ngayon, heto mga pixies namin. More kwento sa sususnod!.

Happy Birthday

2009-12-01T19:09:00.000+08:00

December 1, 1989, isinilang ang isang bata sa kasagsagan ng kudeta. Ikinagulat ng mga doctor dahil sa tingin nila isa na namang bta ang sisikat. 20 years later ang batnag kudeta ay lumaki at naging ganap na binata. Naging isang magandang lalaki at lubos na hinagaan ng marami, kina-inggitan ng iba ngunit lubos na minahal ng mga tao.

Ang Batang yun walang iba kung indi si spinx.Sumapit na naman ang araw na ito. Ito ang araw na ako ay nagpapalit ng edad, Kung tutu-usin di naman nagbago ang aking hitsura, mukha pa rin akong bata, gwapo makisig at khit papa ano nakakkaikit pa rin..wahahahaha..Pasintabi sa mga kumakain.

Sa puntong ito, nais ko lamang pasalamatan ang lahat ng mga kaibigna ko na naka-alala ng birthday ko.Sobra talaga akong na tas sa inyo, Umaga pa lang puno na ng mga message niyo ang cp ko, pati Facebook at Friendster ko di rin nagpa-awat sa mga bati ninyo. Sa mga nag email na rin sa akin, Salamat sa lahat ng mga bati ninyo at lalo kong nadama na kahit papaano espesyal pa rin ako sa inyo.

Sa mg hindi nakalimot, Maraming salamat, Sa mga nakalimot, greetings is always opn kahit na late.

Ngayon at akoy 20 na, hindi na ako teen ager pero nukhang teen ager pa rin,

sa muli, Thank you!...

Ang Pagbabalik

2009-11-29T18:46:00.000+08:00

Medyo matagal ring namahing ang blog ko na ito. Mitong nakaraan kasi ay masyado ankong maraming nkahiligan. Isa na doon ang PBB, Wala lang, siguro masarap lang na manood ng buhay ng ibang tao, sabi nga nila nakikialam sa buhay ng mya buhay. Ngayon at akoy nagbabalik, nais ko munang batiin ang mga kaibigan ko sa kabilang sulok ng mundo, sa mga nakakbasa nito Hi, sa mga hindi, Hello na lang.

Wala pa ring nagbago sa akin, ganoon pa rin naman ako ngayon, wala pa ring ipinagbago, Paminsan minsan nagiging makulit, minsan naman nagiging snabber. lumipas na ang ilang linggo na hindi ako naka pagpost ng mga hinanakit ko. Pero wala naman talaga akong hinanakit, Masaya ako sa mga nag daang linggo ng buhay ko, Kulang na lang girlfriend at pwede na akong mamatay....Hahhaha...di nga...
siguro ngayon, Girlfriend na lang talaga ang hinihingi ko sa buhay ko para makompleto ko na ang misyon ko sa mundong ito. HAnap lang muna ng hanap, balang araw, makakakita din ako nga para sa akin, hindi ako mai-inip dahil alam ko na adarating din siya, DI ako mapapagod, dahil alam kong nasa paligid lang siya, at higi sa lahat, hindi ako magsasawa dahil pag nakiita ko na siya, di ko siya pakakawalan, Hayan senti na ako...

Sana nga at makita ko na siya, Ngayong birthday ko,sana mahanap ko na siya, yan ang tangi kong hiling!...

Sa susunod naman!

Kwentong Undas

2009-11-02T07:48:00.000+08:00

Excited talaga ako kapag nalalapit na ang undas, una, naglalabasan na ang mga nakakatakot na mga kwento ng mga kapre, tikbalang, white at black lady, dwende, aswang, manananggal at kung anu anu pang mga lamang lupa. Uso na naman ang umpukan sa bahay, makikinig sa kwentuhang katatakutan, siyempre, masaya yun, hindi ka nga lang makakatulog ng mahimbing, o di kaya ay di ka lang makapasok sa banyo at aantayin mo na lang na mag-umaga na bago ka maligo. Uso din ang takotan sa aming magkapatid, palibhasay takot talaga ang utol ko sa mga ganyan, imaginative kasi siya. Malikot ang imagination, in short praning siya pag tinatakot ko.

Bisita sa mga namayapang kamag-anak naman ang trip namin, Magkasama kami ng mga pinsan ko sa pagdalaw sa lolo namin, doon na lang kami nagkikita nina mama at iba pang kapamilya na umaga pa lang ay nandoon na, pinaka ayaw ko kasing mabilad sa araw eh.Kaya kung hindi hapon malamang gabi na ako dadalaw, Isang pagkakataon nga nang dumalaw kami ng pinsan ko sa puntod ng lolo ko, nagmarunong siya na alam niya kung nasaan ang puntod, ang daming tao at di na magkumayaw sa sementeryo. May palatandaan daw siya. Isang puno dawng tawa-tawa. Nilibot namin ang buong sementeryo pero wala kaming nakitang puno ng tawa-tawa. Buti na lang nakita kami ng mga matatandan naming kamag-anak at sinama kami. Doon na lang naming napag-alaman na ang tinutukoy pala niyang puno ay wala na, pinutol na.

Maraming pagkain ang handa sa ganitong panahon, kadalasan malagkiot, pero bakit nga ba? anu ba ang kinalaman ng mga malalgkit na pagkain sa araw na ito? dahil ba pagmalagkit, naakit nito ang mga patay, O baka naman nag trip trip lang nag mga ninuno natin ang nanggaya sa luto ng kapitbahay, pero, masarap naman ang pagkain sa ganitong mga panahon.Pag nag trip kayo ng mga bata sa inyo, pwede rin mag bahay bahay kayo, humingi ng pagkain. Magdala lang ng bilao para tiba tiba kayo sa pagkain.

Sa kabilang banada, kung uwian na, doon naman ako magpapa-iwan sa mga barkada ko sa kabilang sementeryo, sa sementeryo ng mayayaman. Masaya kasi sa kanila, may mga pakulo kasi ang saementeryo nila, kaya tumatambay kami doon kahit di naman namin kilala ang mga patay doon, maaring patay yun nga kaibigan nga kabarkada namin, Oh di kaya ay kapitbahay, o maari ring wala, mga werely aquaintaces lang, sarap kasi tumamabay sa sementeryo pag ganitong mga panahon, talagang piyesta kung piyesta.

Sabi nga nila, ang mga mahal daw natin sa buhay ay nagiging mga tala sa langit kung silay yumao, napatunayan ko na yan, isang gabi ng Nov.1, habang kami ay nasa sementeryo upang tumambay, Sa langit kami nakatingin upang pagmasdan ang mga bituin, maraming tala ang nagsisibaba, talaga sa lagit, para bang isa-isa silang nahuhulog sa langit, Wish naman ako ng wish, kais naman baka falling star na iyo. Nagpatuloy ang gabi ang patuloy din sa pag baba ang mga tala, hanggang sa makauwi na kami ng bahay ay nadoon pa rina ng tala na nagsisibabaan. Tama nga ang sinabi nila, kung ang mga tala ang siyang mga mhal natin sa buhay, marahil bumaba sila upang dalawin tayo sa araw na iyon.

Ang lungkot isipin na ngayong taon ay hindi ko magagawa ang mga nakasanayan ko tuwing undas, malayo ako sa amin eh, wala akong kapamilyang makakasama sa pagbisita sa sementeryo, di ako makakatambay doon, walang pagkaing malagkit.Siguro, ang undas na ang isa sa pinaka masayang panahon kasunod ito nga pasko ant ng bagong taon, sarap balikan ng undas, Happy Undas nga repapipz

Away ng elementary

2009-10-25T20:48:00.001+08:00

After Elementary days. we been to different high schools, some went to private schools in the city at kami naman na jologs ng school mas napiling mag aral sa public school, gipit kasi sa pera at mahal sa private school.

Nasa high school na kami nang time na hindi nagkasundo ang mga classmates namin noong elementary. Insecurity ba? Hindi, oh baka naman naging mayabang lang talaga ang mga nasa private school.

Yan ang naging dahilan kung bakit hindi na nag kikiboan ang mga classmates namin. Sabi nila insecure daw kaming mga nasa public schools sa kanilang mga taga pivate school, pero hindi,Bigla na lang talagang isang araw na kahit mag kita sa daan ang mga dati kong classmates, para silang mga strangers na di kilala ang isat isa. weird noh? kung gano kasaya ang buhay namin sa elementary, nawala na lang lahat dahil sa hindi malamang dahilan.

may masasabay ka sa jeep na classmates mo, pero di kau nag uusap, hay ang gulo.

hanggang sa isang araw naliwanagan na rin ako. naging mag syota ang isang taga private school at isang taga Public, ang saya. teka, nawasak na ba ang pader na pumapagitna sa aming lahat?, wala na ba ang di pag kakasunduan?

Ayon sa taga private school, di nila alam kung bakit di namin sila kinikibo, pero maging kami din ay di alam kong bakit ang mga taga private school ay di kami kinikibo, haaaaaay..para lang pala kaming mga tanga.nag-aaway sa walang dahilan.

Siguro kung may makakasalubong akong classmate ko sa elementary, wala na siguro ang mga yun, Ilang taon na rin kasi kaming di nagkikita eh. grumaduate na kami sa high school at ang iba pa graduate na rin sa college, tama lang na mag kalimutan na. pang batang away lang naman yun.

kay sarap pa ding maging bata.Ang gulo ng away.

Gusto ko sa birthday ko

2009-10-25T18:00:00.000+08:00

1 buwan na lang at mag bibirthday na ulit ako. Ilang araw na lang yun, mga isang buwan pa pla. Ang post kung ito ay para sa mga kaibigan kong mhala ako. Siguro nag-iisip na kayo kung anu ang gusto ko sa birthday ko. Pwes, ang guto ko sa birthday ko ay Ang libro ni bob Ong na KAPITAN SINO..

Yun lang ang hinahangad ko. Please sa mga nagmamahal sa akin, mura lang ito, 130 lang poh..

masarap basahin ito eh, makakadagdag pa ito sa koleksyon ko sa mga libro niya.ako na lang yata ang walang ganito ngayon.

Please na lnag, nag mamakaawa na ako ngayon..

Para sa birthday ko, December 1, Libro lang ni Bob Ong,

Momo and Me!

2009-10-23T05:38:00.000+08:00

Isan linggo pa bago magtakotan pero nag advance na ako. Kumakain ang teamnamin sa isang resto at doon na ang kakwentohan ng mga katakot-takot na mga experiences.

Akalain mo ba naman na sa tatlong building ng office namin (kasama na ang dating building) ay may mga taong nakikitira pala. Mga masasabi nating hindi makita ng normal na mata.Hindi naman sila bacteria pero tanging mga tao lang na may espesyal na mata ang nakakit, sila ang mga taong may third eye.

Halimbawa na lang sa office namin ngayon, may batang naglalaro daw dito. sinasabing matagal na raw ang bata sa opisina at marami na rin ang nakakexperience sa kanya. May ilan sa kasamahan ko ang may third eye kaya nakakita sila. May mga pagkakaton daw na ang bata ay tumatayo sa likuran mo at may panahong ang bata ang nakikiupo sa iyo. Scary diba....

Sa kabilang building naman daw, isang lalakeng maputik ang nagpaparamdam. Usap-usapan noon, mga dalawang taon na ang nakakalipas, habang ginagawa ang building, isang lalake ang natabunan ng lupa at di na nabuhay pa.Marahil, siya na siguro ang nagpaparamdam ng mga ganyan ngayon.

katakot...

Kahit di mo man sila makita, mararamdaman mo pa rin sila. Depende naman daw sa emosyon ng mga multo, Sinasabing masaya ang multo kung malamig siya at alam mo na may mainit naman pag hindi, Makulay din pala sila. Katulad na lang ng mga bright colors like white, sila tung tipong multo na sa bahay lang natin o sa mga building tumitira, smantalang earth colors naman ang mga multong sa mga puno o galing sa lupa.

Sabi nila, Nagpapakita lang daw sila sa mga taong matatakotin, at kapag blanko ang isip mo. Mabuti na lang at palagi akong may ginagawa.Yun nga lang pasok pa din ako sa isang criteria, Takot kasi ako.Ewan pero mukhang praning lang yata.

Habang sinusulat ko ang entry na ito, nakakaramdam ako ng kaba, baka sa aking pagpunta sa CR, ay may makasama akong bata. huwag naman sana.

Last Song Syndrome

2009-10-16T13:07:00.000+08:00

I was listening to this song over the radio. Until This time, I cant let this song out of my head, I mean I'm tring to sing the song over and over again. I Look like crazy singing this funny tgalaog song of YM..

heres the lyrics..

Mas mahal na kita ngayon, higit pa kesa noon
Mas mahal nakita ngayon, at sa habang panahon
Wala akong pakialam sa'king nakaraan
Kahit na ako'y pinagtatawanan
Ang mahalaga'y mas mahal na kita ngayon
Dahil...
Di mo na'ko tinutulak sa'ting hagdanan
Di mo na nilalagyan ng lason ang ulam
At sa gabi pag ako'y tulog nang mahimbing
Di mo na ako tinatakpan ng unan
Di mo na sinusubsob ang mukha ko sa kalan
Di mo na'ko sinisipa sa'king harapan
At mas makinis na rin ang balat sa dibdib
Dahil hinding hindi mo na'ko pinakukulam
Ang hapdi at kirot ng sinapit ko noon
Di ko na ramdam pagkat mas mahal na kita ngayon
Mas mahal na kita ngayon
Wag ka nang magtatanong
Basta't mahal na kita ngayon
Yan ang lagi kong tugon
Kahit di mo nakikita o nararamdaman
Ang aking tuwa ay walang paglagyan
Ang alam ko lang mas mahal na kita ngayon
Dahil...
Di mo na pinapakain ng para sa pusa
Di mo na pinipitik ang mata ng pigsa
At pag sinabi o sa'king gupit ko'y maganda
Di na masyadong malakas ang iyong tawa
Di mo na'ko pinasisinghot ng paminta
Di mo na nilalagyan ng langgam sa tenga
Hindi na kulay dugo ang aking paningin
Dahil hindi na hinihiwa ng blade sa mata
Ang hapdi at kirot ng sinapit ko noon
Di ko na ramdam pagkat mas mahal na kita ngayon
Ang mahalaga'y mas mahal na kita ngayon
Dahil...
Di mo na kinukwentong satanista ako
At ang nanay ko'y nireyp ng isang maligno
Nabawasan na rin ang bukol sa ulo
dahil hindi mo na'ko pinapalo ng tubo
di mo na pinapalayas ng nakahubo
di mo na pinapalayas ng nakahubo
Di mo na pinapaligo ng bagong kulo
Medyo hindi na rin ako nagmumukhang bungo
Dahil hindi mo na dinodonate ang aking dugo
Ang hapdi at kirot ng sinapit ko noon... howohuwohuwo
(di ko na ramdam pagkat mas mahal na kita ngayon)
Kahit nasan ka man mas mahal na kita ngayon
Ang cute mo naman bagay ka sa iyong... ATAUL...
Hay salamat!

I cant get it over..

mwahahahah...

its so funny, ...

Hayskul!

2009-10-16T08:36:00.000+08:00

i got this quiz from friendster. I answered this quiz, I enjoyed answering this because it makes me remember my high school life!

HS life
1. Inaaway mo ba yung guard sa gate niyo pag di
ka pinapapasok?
> Oo

2. Lagi ka bang nalelate?
>minsan pag puyat!

3. Complete uniform ka ba lagi?
> Oo naman!, ako pa

4. Sumusunod ka ba lagi sa mga school rules?
>Oo naman, mabait na bata eh!

5. Kumakanta ka ba ng Pambansang Awit at
School Hymn?
> Of course....

6. Active ka ba sa klase?
> yes, kailangan eh!

7. Mababa ba ang IQ mo o mataas?
>mataas, matalino daw ako!...sabi nila!

8. Nakikipagdaldalan ka ba habang
naglelesson ang teacher?
>madalas!

9. Hinaharass mo ba ang mga teacher niyo?
>hindi, hindi hindi, hindi ko kaya...

10. Napapunta ka na ba sa prefect of
discipline’s office dahil sa kabalbalan?
>hindi pa!..gusto ko sanan pero hindi nagkaroon ng chance na mapunta dun

11. Napahiya ka na ba sa klase?
>hmmmmp? Oo, nakakinis, parang gusto mong matunaw!

12. Napahiya ka na ba ng teacher sa klase?
>Hindi pa!...

13. Gumagawa ka ba ng assignments o copya
> minsan ako, minsan sila, hahhaah...tulungan kasi yan....

14. Kumakain ka ba tuwing break?
>Oo,
15. Ano ang first line ng School Hymn ninyo?
::: Oh hail to thee our alma mater hail talisay High

16. Naging medalist ka na ba?
>Oo

17. Nangotong ka na ba sa kaklase m?
>minsan kapag napagtitripan ko sila, tig pipiso yun, minsan sa ibang section, minsan sa mga kakilala

18. Natutulog ka ba sa klase?
>hindi, mahirap na baka may ma miss kang happenings

19. Pumapasok ka ba sa ibang room kahit na may
klase sila?
>Oo sa room ng kaibigan ko, nag seat in ako..walang magawa eh

20. Gusto mo ba ang mga patakaran ninyo
sanyong eskwelahan?
>Ok lang...

21. Nagtetext ka ba habang nagkaklase kayo?
>Oo naman...adik ako sa text noon..

22. Nagdadala ka ba ng mga pagkain sa room
niyo?
>Hindi, may disiplina ako, pero humihingi ako sa mga classmates ko na nagdadala...

23. Ano ang pinakamahirap na subject para sa
iyo?
>Physics...Grrrrrr.....
24. Natawag mo na bang “sir” ang ma’am nyo, at
“ma’am” ang sir niyo?
>NO,

25. Ano ang pangalan ng eskuwelahan mo?
>Rafael B. Lacson MEmorial High School

26. Naaksidente ka na ba sa school? anong
klaseng aksidente?
>Hindi pa....

27. Ano ang laging kinakain mong pagkain sa
canteen?
>masaya na ako noon sa mga chips and curls, pero may masarap din na sopas pero all time fav ko ang hotdog in stick!... yummmy!....

28. in general, love mo highschool?
>Oo naman, siyempre, talaga...sarap balikan,

____________________________________________________________________

Try nyo rin ang quiz na to!..masaya To!....

Torpe 911

2009-10-11T18:21:00.006+08:00

When i step in your world

I never heard a single word

You just gave me a smile

When i greeted you and say hi

Your Smile gave me happiness

And even gave a lot of peace and restlessness

You showed me the way

Now I don't know what to say

I understand what you feel

You understand what i feel

I promise you what i have

But you let it just like that

I tried to get your love

Because i am deeply in love

I tried to be your man

But its hard to have a woman like you

I'm always there to cheer you up

Give a hand and made you laugh

Give my shoulders for you to cry on

My hand was there to carry you on

But all of that means nothing to you

All of that was useless for you

You choose to hurt me

You choose to reject me

Now as i remember those hings

I can picture you're face that smiling

Why is it hard to forget

a woman that i cant get

You have you're own life now

I have mine too

Though you hurt me that much

I will still love you so much

Cosplay

2009-10-10T12:26:00.005+08:00

December 16 2009, its gonna be a big day in our company. Its gonna be a big night for us. Its thevdate of our year end celebration.To top the date, our company finally decide the theme that we our going to have,and its gonna be a COSPLAY.

I'm a bit excited for this. Imagine everybody is up for their costume.The party should be a combination of western and Asian character.So imagine your favorite character come in 1 in the night of celebration of the company.

As of now i'm thinking of what character should i play,

can i be a wizard like harry?

How about L?

Or to be a ninja like naruto?

What are you up to?

2009-10-10T12:01:00.002+08:00

Its nice so see that once in a while you are relaxing. Sitting down in the comfort of your room reading books and totally thinking of nothing.

That is actually what im up to at this moment. Im just siting in the room, having a book in my hand and reading. Its fantastic. Especially when its a Bob Ong book. Its just that i dont want to go out nowadyas and expose my self under the heavy heat of the sun. Though it is supposed to be cool season the other way around happened to us.

After reading books i'm just letting my self to be busy by writing some stuff. Really!, Im into writing, Im going to post some of my writings soon.

For now i'm also enjoying reading books,

Question:

What are you upto right now.?

Bob Ong

2009-10-09T06:32:00.006+08:00

Im still getting the Bob ong fever, Perhaps, masyado lang akong nadadala sa mag libro ni Bob Ong. Siguro masasabi ko na fan talaga ako ng taong ito. kaya nararapat lang na bigayan ko rin siyan ng space sa aking munting blog. masaya kasing basahin ang libro ni Bon Ong, yung tipong napapatawa ka sa mga seryosong isyu na kanyang tianatalakay. Magalaing ang istilo ng kanyang pagkakasulat.

siya ang may akda nga mga aklat na, ABNKKBSNPLAko, Bakit baliktad magbasa ang mga pilipino, Paboritong lbro ni hudas, alamat ng gubat, stainless longanisa, mac Arthur at ang pinaka bagong libro na Kapitan Sino.

Narito naman ang mag kowts ni Bob Ong kuha sa kanyang mga Libro:

Tungkol sa Love

>"Kung hindi mo mahal and isang tao, wag ka nang magpakita ng motibo para mahalin ka nya.."

>"Lahat naman ng tao sumeseryoso pag tinamaan ng pagmamahal.. Yun nga lang, hindi lahat matibay para sa temptasyon."

>"Gamitin ang puso para alagaan ang taong malapit sayo. Gamitin ang utak para alagaan ang sarili mo."

>"Huwag mong bitawan ang bagay na hindi mo kayang makitang hawak ng iba."

"Huwag mong hawakan kung alam mong bibitawan mo lang."

"Huwag na huwag ka hahawak kapag alam mong may hawak ka na."

"Parang elevator lang yan eh, bakit mo pagsisiksikan ung sarili mo kung walang pwesto para sayo. Eh meron naman hagdan, ayaw mo lang pansinin."

"Kung maghihintay ka nang lalandi sayo, walang mangyayari sa buhay mo.. Dapat lumandi ka din."

"Pag may mahal ka at ayaw sayo, hayaan mo. Malay mo sa mga susunod na araw ayaw mo na din sa kanya, naunahan ka lang."

"Hiwalayan na kung di ka na masaya. Walang gamot sa tanga kundi pagkukusa."

"Pag hindi ka mahal ng mahal mo wag ka magreklamo. Kasi may mga tao rin na di mo mahal pero mahal ka.. Kaya quits lang."

"Bakit ba ayaw matulog ng mga bata sa tanghali? alam ba nilang pag natuto silang umibig e hindi na sila makakatulog kahit gusto nila?"

"Hindi lungkot o takot ang mahirap sa pag-iisa kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo, wala man lang nakipaglaban upang makasama ka."

"Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lang yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumokontrol ng emotions mo, mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag Mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: magiging masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasalanan sa lahat ng nangyari sayo, kundi IKAW mismo!"

Tungkol sa buhay estudyante

"Mag-aral maigi. Kung titigil ka sa pag-aaral, manghihinayang ka pagtanda mo dahil hindi mo naranasan ang kakaibang ligayang dulot ng mga araw na walang pasok o suspendido ang klase o absent ang teacher. (Haaay, sarap!)."

"Nalaman kong marami palang libreng lecture sa mundo, ikaw ang gagawa ng syllabus. Maraming teacher sa labas ng eskuwelahan, desisyon mo kung kanino ka magpapaturo. Lahat tayo enrolled ngayon sa isang university, maraming subject na mahirap, pero dahil libre, ikaw ang talo kung nag-drop ka.

“Isa-isa tayong ga-graduate, iba't-ibang paraan. tanging diploma ay ang mga alaala ng kung ano mang tulong o pagmamahal ang iniwan natin sa mundong pinangarap nating baguhin minsan..."

"Hikayatin mo lahat ng kakilala mo na magkaroon ng kahit isa man lang paboritong libro sa buhay nila. Dahil wala nang mas kawawa pa sa mga taong literado pero hindi nagbabasa."

"dalawang dekada ka lang mag-aaral. kung 'di mo pagtityagaan, limang dekada ng kahirapan ang kapalit. sobrang lugi. kung alam lang 'yan ng mga kabataan, sa pananaw ko ehh walang gugustuhing umiwas sa eskwela."

Tungkol sa Buhay-buhay

"nalaman kong hindi final exam ang passing rate ng buhay. hindi ito multiple choice, identification, true or false, enumeration or fill-in-the- blanks na sinasagutan kundi essay na isinusulat araw-araw. Huhusgahan ito hindi base sa kung tama o mali ang sagot, kundi base sa kung may kabuluhan ang mga Isinulat o wala. Allowed ang erasures."

"Kumain ka na ng siopao na may palamang pusa o maglakad sa bubog nang nakayapak, pero wag na wag kang susubok mag-drugs. Kung hindi mo kayang umiwas, humingi ka ng tulong sa mga magulang mo dahil alam nila kung saan ang mga murang supplier at hindi ka nila iisahan."

"Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa'yo mga magulang mo, pwde kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa bandang huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili."

"Tuparin ang mga pangarap. Obligasyon mo yan sa sarili mo. Kung gusto mo mang kumain ng balde-baldeng lupa para malagay ka sa Guinness Book of World Records at maipagmalaki ng bansa natin, sige lang. Nosi balasi. wag mong pansinin ang sasabihin ng mga taong susubok humarang sa'yo. Kung hindi nagsumikap ang mga scientist noon, hindi pa rin tayo dapat nakatira sa jupiter ngayon. Pero hindi pa rin naman talaga tayo nakatira sa Jupiter dahil nga hindi nagsumikap ang mga scientist noon. Kita mo yung moral lesson?"

"Nalaman kong habang lumalaki ka, maraming beses kang madadapa. Bumangon ka man ulit o hindi, magpapatuloy ang buhay, iikot ang mundo, at mauubos ang oras."

Halo-halo, samot-saring kowts ni Bob

"Wag magmadali sa pag-aasawa. Tatlo, lima , sampung taon sa hinaharap, mag-iiba pa ang pamantayan mo at maiisip mong di pala tamang pumili ng kapareha dahil lang sa kaboses niya si Debbie Gibson o magaling mag-breakdance. Totoong mas importante ang kalooban ng tao higit anuman. Sa paglipas ng panahon, maging ang mga crush ng bayan sa eskwelahan e nagmumukha ring pandesal. Maniwala ka."

"ayokong nasasanay sa mga bagay na pwede namang wala sa buhay ko."

"hinahanap mo nga ba ako o ang kawalan ko?"

"hindi dahil sa hindi mo naiintindihan ang isang bagay ay kasinungalingan na ito. at hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohanan. "

"Sabi nila, sa kahit ano raw problema, isang tao lang ang makakatulong sa'yo - ang sarili mo. Tama sila. Isinuplong ako ng sarili ko. Kaya siguro namigay ng konsyensya ang Diyos, alam niyang hindi sa lahat ng oras e gumagana ang utak ng tao."

"Obligasyon kong maglayag, karapatan kong pumunta sa kung saan ko gusto, responsibilidad ko ang buhay ko."

"Masama akong tao, tulad mo, sa parehong paraan na mabuti kang tao, tulad ko."

"Mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala."

"iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala."

"iba ang informal gramar sa mali!!!"

"Para san ba ang cellphone na may camera? Kung kailangan sa buhay un, dapat matagal na kong patay."

"Pare, isa kang totoong tao at walang halong kasinungalingan. In English, FACT you, pare. Totoo ka. In English, FACT you!"

May Bob Ong na rin Ako

2009-10-08T13:21:00.008+08:00

Matagal ko ring hinanap ang librong ito. Sa wakas ay mayroon na rin ako.

Ito ay ang mga books ni Bob Ong, ilang bookstore din ang napuntahan ko bago ako makahanap, ilang branch ng National at book sale pero nasa fully book lang pala makikita.

Una akong nag ka interest sa mga libro ni Bob ong nang minsan mapag usapan siya ng mga bloggero, palagi kasing bukambibig nila na magaling si Bob Ong. Napagtanong ko din si Bob Ong sa mga kaibigan ko at laking gulat ko, Ohhh Shit!, bakit hindi ko siya kilala.

Sa tulong ni Mr. Google, nakabasa ako ng mga sulat ni Bob Ong, mga kowts at mga kung anu anu pa na gawa ni Bob Ong.

Kung tititngnan ang mga akda ni pareng bob, s unang tingin ay mukha lang itong biro, pero sa kabilang daku nito ay nandoon ang mga malalim na kahulugan ng mga sulatin niya.

Kaya ko nga hinanap talaga ang kanyang mga libro. mas naging fan ako ni Bob Ong matapos kong mabasa ang ilan sa mga aklat niya. Kaya plano ko ngayon na ma completo ang 7 aklat niya. Siguro by the end of this year completo na siya. mwahahahahah...

mayroon pa lang akong ABNKKBSNPLAko at ang paboritong libro ni hudas,

sarap basahin at talagang gugulong ka sa tawa..

mabuhay ka Bob Ong...

P.S.

Sa mga kaibigan ko diyan na balak akong bigyan ng regalo, di na kau mapapagastos, heto lang solve na ako!. bigyan niyo naman ako ng libro!....

Blogging

2009-10-05T03:41:00.005+08:00

Heto na naman ako sa pang apat na entry ko ngayong gabi. Sa ika apat na entry na ito, hindi ko pa rin lubos maisip kung anu ba talaga ang nais kong isulat. Bakit ba ako nagsususlat sa blogsperong ito. Bakit palagi na lang akong problemado sa tuwing di ko alam ang mga isususlat ko sa blog ko.

Sa isang post ng kapatid natin dito sa blogsphere. ISang kataga ang labis na pumukaw sa damdamin ko bilang blogero, "Magsulat ka. Hindi dahil gusto mo kundi nabubuhay ka. Huwag mong intindihin kung sino o kung may magbabasa. Ilabas mo ang opinyon mo sa mundo. Maki-alam ka. Huwag mong iisipin na hindi ka biniyayaan ng talento sa pagsusulat"

Tama siya, dapat bawat sa atin ay magsulat dahil lahat tayo ay binigyan ng talento na magsulat. Huwag ikahiya ang mga entry natin, bawat entry ay mahalaga sa bawat isa sa atin. Huwag isispin ang mga reaksyon ng mga tao, Ang importante ay naipalabas mo ang damdamin mo. Huwag matakt magsulat. Lahat tayo ay nabigyan ng talento sa pagsususlat, may kani-kaniyang stayl tayong ginagamit. Kahit na none sense itong post na ito, ok lang nakadagdag naman ito sa blog ko.

Parang Ako

2009-10-04T22:44:00.002+08:00

share ko lang sa inyo itong text message na natanggap ko, ang say!. parang akong ako talaga ang jke na to!...

Minsan, pinaupo ako sa gitna ng kuwartong puno ng tao… ayun! Nauso ang CENTER OF ATTRACTION.

Eh sa sobrang kaba, hinimatay ako… Du’n naimbento ang term na DROP DEAD GORGEOUS.

Tapos, hinuli ako ng pulis. Ano’ng kaso? POSSESSION OF A KILLER SMILE daw.

Sa sobrang inis, tinakpan ko na lang ng panyo ang mukha ko. Du’n nagsimula ang WHOLESOME IMAGE.

Pero may sumaksak sa akin bigla. Du’n nauso ang SAKSAKAN NG GWAPO

Walang kahangin-hangin.

Emo emohan!

2009-10-04T20:56:00.009+08:00

Di naman ako emo, pero bakit ako gumaganito ngayon. Bakit ba kahit ilang ulit niya na akong itaboy, Itakwil, awayin at bastedin. Heto pa rin ako at pilit na ginigiit ang sarili ko, including ang pinaka mahal kong puso para sa kanya. Siguro umaasa pa rin ako, na sana, isang araw, ma touch ang puso niya at mahalin niya rin ako.Pero heto, sa ika Nth na pagkakataon. Muli na naman akong sinaktan ng babaeng yun.

Niligawan ko siya ulit. Seryoso na seryoso ako. Parang kinarir na talaga ang ginawa ko. Parang pakiramdam ko, this time kaya ko nang mabihag ang kanyang puso. Kahit na long distance na ligawan, pinatolan ko. wala naman kasing masama sa mga ganitong klase ng romansa. mas romantic nga eh, at mukhang magiging achievement ko pa ito kung mapapasagot ko siya.

Ilang linggo rin ang tinagal nun, text ako nagtext. Mga bati sa umaga at sa pagtulog niya, nasiyahan din naman ang puso ko nang tumawag siya sa akin. para akong lumutang sa cloud 9. Parang lumipad akong bigla sa mga ulap ng marinig ang mala anghel niyang boses at binigyan ng pag-asa ang mus-mus kong puso.

Isang araw, isang kaibigan ang nagbigay ng linaw sa isip ko. Ang babaeng pangarap ko, ay panagrap na natupad na pala ng iba. Bigala akong lumagapak mula sa cloud 9, bumagsak sa aking pagkakalipad.

Bigla akong napatingin sa salamin at ginawang one sided ang aking buhok, napapunta sa sulok at nagmokmok. di naman ako emo, pero bakit nag sesentitihan ako sa babaeng yun. Bakit ko pa siya iniisip kahit na makailang ulit na niya akong balewalain, heto akot si Mr. Gago, pilit na nakikisiksik sa puso niyang may laman na pala.

Ganito ba dapat manligaw? Sa susunod, di na ako paloloko, Kung ayaw niya sa puso ko, di ko ito ipipilit. marami pang gustong umangkin nito, marami pa akong makikilala. Sana sa susunod, di na nila ako gawing emo kung sasaktan nila ako.

iba kung magmahal ang Torpe!..mamahalin ka at aalagaan, pero ang torpe pag nagalit, nagiging emo, Masakit!

Oi nagbabalik ako!

2009-10-03T21:27:00.008+08:00

Oi, nandito na naman ako. Naaliw lang ako sa pagbabasa ng mga blog ng mga kapatid nating blogero. Nakaka-aliw talagang basahin ang mga blog nila. Sa pagbabasa mo marami ka talangang matutunan. May mga topic kasing nakakatuwang basahin. Marami sa mga kasamahan nating mga bloggers kasi ang likas na magagaling. Ano ba naman ang panama ko sa kanila. Ang iba kasi diyan ay yung tipong ipinanganak na may laptop sa tiyan. Kaya ayun blog lang ng blog. Parang magkakalagnat kung hindi mag boblog.

Maraming istilo kasi sila sa pagsusulat. Ang iba may senti-sentihan. Nag iba naman ginagawang diary ang Blogsphere, meron naman diyan na pagpapatawa ang istayl, at blog na wala lang, pero may angas. gaya ng blog ko. Walang ka dating dating. wala naman kasing mga importanteng nakasulat dito. Parang blog lang siya ng isang frustrated writer. Nakaka-awa. Pero kahit na ganito lang to, eh pilit pa rin akong nagsusulat dito. Parausan na lang kasi itong blog na ito ng mag bagay bagay. efective naman siya kahit papano.

Nitong mga nakaraang araw kasi, para akong stress. Stress ako sa lahat. ewan ko ba kung bakit ako na stress. siguro dahil, trip lang ng katwan kung ma stress. Para rin kasing bagyong ondoy tong si brain eh. Siguro dahil din sa marami akong iniisip. Isa na diyan ang lablayp ko. mag 20 na ako sa december, gift ko ha, pero wala pa rin akong girlfriend hanggang ngayon. Anu ba kasi ang problema sa akin. Di naman ako pangit. yung ibang pangit nga diyan, kahit na di magawang mag hilamos at umayos ng sarili ay siya namang nakakbingwit ng mga magagandang dilag. Bakit kaming mga pinanaganak na gwapo ay di makahanap ng kahit isang binibini na magmamahal sa amin. Yun na nga lang ang hinihiling ko kay bro' sa pasko eh. Kahit di na niya ibigay ang iphone na hinihiling ko mabigyan niya lang ako ng girlfriend eh solve na ang bagong taon ko. Ayoko ko nmana kasing maging binata habang buhay. Pwede na kasi yung di kagandahan basta mayaman. Ok na yun. siguro pag mayaman siya yayaman na rin ako, at makakahanap na rin ako ng magandang asawa. Pero kung walang ganoon, kahit sino na lang basta mahal ako.

siya sige na, salamat sa pagdaan niyo sa blog ko. daan kau ulit at daan din ako sa inyo para daanan tayo. Sana naman sa susunod na dalaw niyo eh mag comment naman kayo para di na maging amagin ang blog ko.