Sportif Cümleler

Bir süre veda diyelim ama bu ayrılığın kalıcı olma ihtimali çok yüksek

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sun, 05 Apr 2026 07:12:00 +0000

Size hep "blog'a" yazma isteğim bitmediği sürece "devam" edeceğimi söylemiştim. Aradan birçok yıl geçti, neredeyse 20. yıla yürüyeceğiz. Hayalim de buydu aslında ama bendeki motivasyonun bitmeye başladığını uzun zamandır hissediyordum. Hatta geldiğim o noktada "motivasyonu" kaybettim. İtiraf etmeliyim ki X'te aktif oluşum da bunda etken. Orada üretilen içeriklerle, kısa zamanda birçok kişiye ulaşmak daha mümkün. Haliyle de devam etme isteğim oraya yönelik var. Kaçınız X kullanıcısı bilmiyorum ama sizleri oraya beklerim, her an birlikte olabiliriz. Günün birinde blog'a döner miyim onu da bilmiyorum. Şu an için o motivasyonum maalesef kayboldu. En azından bir süre veda diyelim ama bu ayrılığın kalıcı olma ihtimali çok yüksek. Bugüne kadar blog'a değer ve kıymet vermiş herkese çok teşekkür ediyorum. Benden çok, sizlerin emeği çok daha fazla. Herkes hakkını helal etsin.. Söylediğim gibi sizleri X'e beklerim. https://x.com/Burakeren_1987 hesabından devam edeceğiz..

Hücum açısından bakınca, alternatif sayısı azaldı ama el hala güçlü

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Fri, 03 Apr 2026 09:31:00 +0000

Osimhen ve Sane'nin yokluğuna Sara'yı da ekledik. Hücum açısından bakınca, alternatif sayısı azaldı ama el hala güçlü. Birçok opsiyon var ve bu kadroyla da güçlü olduğumuzu düşünüyorum. Osimhen'i illa ki ararız, takımın yüzde 60'ı diye kabul ederiz ama "bireysel yetenek" sayımız fazla. Tecrübeli ayaklar var ve böyle zamanlarda beklenti duyarsın. Icardi ve İlkay Gündoğan özelinde "sahneye" çıkma zamanı. Icardi'nin Galatasaray geçmişinde takımı ayakta tuttuğu çok ama İlkay Gündoğan'dan yana olan beklenti henüz karşılanmadı.

Şöyle bir sıkıntı var. Sara'nın yokluğunda İlkay Gündoğan oynar dersek, Icardi'yi forvette kullanmak zor. 4-2-3-1 oynuyorsun, forvetin ve arkasında oynayan ismin "hareketsizliği" seni düşürür. Bu isimlerle oynamanın yolu topun büyük oranda sende kalmasıdır. Trabzonspor deplasmanında kolay iş olmadığı gibi, senin oyununda da ön alan baskısı var. Osimhen'in yokluğu üzerine ön alan baskısından belli oranda ödün vermek durumundayken, forvet arkasını da hareketsiz bir isimle doldurursak, baskıdan bütünüyle söz edemeyiz. Haliyle de ilk 11'de ya Icardi ya da İlkay Gündoğan oynayacak.

Okan Hoca, Icardi özelinde mesajı verdi. Belli ki Trabzonspor maçında forvette o oynayacak. Barış Alper Yılmaz'ın bu deplasman adına ideal isim olduğunu düşünsem de, böyle bir ortamda Icardi'ye kayıtsız kalmak güç. Atımlık kurşunu kaldıysa, bunu görmenin tam sırası. Böyle bir zamanda tecrübe ve "kaliteye" inanacağız. Haliyle de Icardi'yi daha pozitif nasıl kullanmalıyız diye konuşmalıyız. Icardi'yi en ileri uçta kullandığımız düzende, Yunus Akgün'ü hemen onun arkasında beklerim. Bu senaryoda da, Barış Alper Yılmaz sağ, Lang da sol kanada yazılıyor.

Bu kurgu içinde sıkıntı "alternatif" olur. Yine de elin hala güçlü. Singo ya da Boey'i sağ bekte kullanıp, Sallai'yi kanat alternatifi gibi düşünürsün. Barış Alper Yılmaz / Sallai kanatlarını aynı anda 11'de düşünmem, çünkü yaratıcılık düşüyor. Bu senaryoda Lang olmazsa olmaz. Asprilla da görev bekleyecek, bir anda opsiyon halini aldı. Ne verir bilmem de, kendisini kanıtlamak ve şampiyonluk hikayesinde yer almak için büyük bir fırsatı olacak. Forvet arkası için ise İlkay Gündoğan opsiyon. Enerji gerektiği anda Nhaga'yı düşünebilirsin. Kulübe hala güçlü yani.

Biz Galatasarayız ve bizi biz yapan değerlerle güzeliz

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Thu, 02 Apr 2026 09:59:00 +0000

Icardi'nin Ghezzal'ın müdahalesi sonrası sakatlandığındaki özverisini hatırlayın. 2-3 aylık bir dinlenme süresi gerekirken, sahada kalmayı tercih etti. Belki de o dinlenmeyi yaşamalıydı ama sorumluluk aldı. Sorumluluk alan bir isme de "neden" diyemeyiz. Osimhen'de de bu söz konusu. Kolu alçıya alındı, istese tedavisini ülkesinde geçirebilirdi. Bunu tercih etmedi. Ameliyatın hemen ertesinde taburcu olabilirdi ama hastanede birkaç gün kalıp, tam anlamıyla iyileşmek için çabaladı. Bu da fedakarlık mesela, hayatından ödün veriyor. Şimdi de "salon" çalışmalarına başladı. Erken dönmek için elinden geleni yapıyor.

Osimhen için Fenerbahçe maçını işaret ediyorlardı ama bence Gençlerbirliği maçında dönecek. Bunu sakatlığının açıklanmasının ardından yazmıştım. O ara herkes bana öyle olur mu dedi ama Osimhen'in fedakarlık göstereceğini biliyordum. Bu adamların aidiyeti sorgulanmaz. Galatasaray'ın Osimhen'e ilk günden bu yana dokunuşunu görüyoruz. Tüm hassas hücrelerine işledik ve ortaya kusursuz bir aidiyet çıktı. Şu an takımı için canını dişine takan bir Osimhen var. Şampiyonluğun son virajını alırken, bunu Osimhen'siz yapmayacağız. O da takımını yalnız bırakmaması gerektiğini biliyor. Erken geri dönecek olmasından daha doğal ne olabilir?

Galatasaray'ın Falcao diye bir forveti de vardı. Transferi tüm yaz beklendi, yapılan karşılamayı hala unutmam. Karşılığını alabildik mi peki? Sürekli sakatlandı ve Galatasaray için asla fedakarlıkta bulunmadı. Sakatlanmasına bir şey demem de, tedavi süresini limitlerine kadar zorladı. Üstelik Türkiye'de de değil. Maç seçmesine, bazı deplasmanlara gitmek istememesine girmiyorum bile. Falcao, Icardi ya da Osimhen'in önünde bir futbolcu değil. Kendini Galatasaray'ın üzerinde görebilir de, biz onu öyle görmedik. Hele ki Icardi ve Osimhen gibi forvetleri yaşadıktan sonra, Falcao ile alakalı negatif yorumlarımız daha da perçinlendi.

Gün sonunda Falcao'yla yolları ayırırken, kalan 1 yıllık sözleşmesinden doğan hakları da ona verdik. Kuruşuna kadar aldı. Geçen 2 yılda çok katkı veremedim, hayal kırıklığı yarattım demedi. Biz bu konuda Omar'dan dahi tokat yemiş bir takımız. Yüzünü nasıl sakatladığını hatırlayın. Tedavisini ettirdik, onu futbola geri döndürdük. O ise kendisiyle yolların ayrılması söz konusu olduğunda, kulübü dava etti ve tazminat aldı. Kağıt üzerinde "hak" ama kulüp ona nasıl yaklaştı hatırlayın. Şimdi arkasından kötü konuşunca suçlu mu olacağız? Falcao konusu da böyle işte. Osimhen ve Icardi gibi isimlere bakıp, bu kulübün hakkını gerçek anlamda verenlere sarılalım.

Bunları yazma sebebim, bazısının Osimhen ve Icardi gibi isimlerin aidiyetini sorgulamasından kaynaklı. Icardi'yi "fizik durumu" üzerinden eleştirmek başka ama hadsizlik etmek bambaşka. Osimhem için de bu geçerli. Biz Galatasarayız ve bizi biz yapan değerlerle güzeliz. Bizi biz yapan değerler de bu futbolcular. Aidiyet gösteren, canını dişine takan, sorumluluk almaktan asla kaçınmayan futbolcularla "başarı" yolunda yürüyeceğiz. Yorum yaparken biraz daha dikkatli olmalı ve saha içini konuşayım diye, saha içinde "iftira" ya da "suçlama" yoluna gidilmemeli.

2002'den bu yana geçen yıllar, Dünya Kupası hasretiyle büyüyen bir nesil

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Tue, 31 Mar 2026 21:11:00 +0000

2002'den bu yana geçen yıllar. Dünya Kupası hasretiyle büyüyen bir nesil. 2002'de lise 1'e gidiyordum, şu an 38 yaşındayım. 2002'de gelen Dünya 3.lüğünün ardından bu kupaya katılamamış olmak büyük eksikliğimizdi. Kıymetli bir jenerasyon yakaladık. Yıldız futbolcuların var, taş gibi takımsın. Her şeyin başında da, Montella gibi mükemmel bir teknik direktöre sahipsin. Dünya Kupası'na katılmayı sonuna kadar hak ettik. Romanya ve Kosova maçları, gün sonunda iyi futbolu konuşacağın maçlar değildi. 1-0 olsun senin olsun, sonuç almalısın. Önemli olan, gün sonunda Dünya Kupası'na katılım hakkı elde etmekti.

Kosova karşısında "sonuç" almak adına sahadaydık ve zor olacağını biliyorduk. Çünkü güçlü rakip. Mutlak favori olsan da, temkinli yaklaşmak zorundasın. Montella'nın her 2 maçta yaptığı en önemli doğru, rakiplere temkinli yaklaşması ve kontrolü elden bırakmak istememesiydi. Çok şükür ki "geriye dönüş" senaryosu yaşamadık ve 1-0'ı bulan takım biz olduk. Bunu da sabırla başardık. Kosova karşısında baskı yediğimiz oldu, gün sonunda "riskli değişiklikler" de yaptık ama o golü yemedik. Kazanan haklı diyeceğiz. Montella da istisnasız kazanıyor. Türk Milli Takım'ına kazandırdığı özellik bu.

Çünkü en büyük sıkıntımız bu tarz maçlardı. Favorilere karşı iyi oynadığımız, hatta sonuç aldığımız zamanlar oldu. Katıldığımız şampiyonalarda başarılar da kazandık ama Romanya ya da Kosova gibi rakipler karşısında sonuç alamıyorduk. Montella döneminde bu tarz rakiplere karşı, iç / dış saha fark etmeden sonuç alıyoruz. Romanya ve Kosova karşısında favori görünebilirsin ama eskiden zorlanıyordun. Şimdi ise net sonuç alıyorsun. Kazanan takım kimliğidir bu ve Türkiye olarak bu havayı uzun zamandır yakalamamıştık.

Dünya Kupası biletinin ardından "saha içine" yönelik konuşabileceğim çok fazla bir şey yok. Gerek de yok. Sonuç alma maçları ve gün sonunda Dünya Kupası'ndayız. Eminim ki Dünya Kupası'nda da derece yapacağız. Gruba ve sonrasında çizilen yola bakınca, ilk etapta "çeyrek final" gayet makul bir hedef. 2024 Avrupa Şampiyonası'nda müthiş maçlar oynamış, yarı finalin kapısından dönmüştük. Hollanda'yı nasıl zorladığımızı hatırlayın. Bugün daha kaliteli ayaklara sahibiz ve bu takım birlikte oynatarak büyüdü. Bir daha oynasak, eminim ki sonuç öyle olmayacak. Montella'ya inanıyor ve başardığı her şey için teşekkür ediyorum.

Ozan Kabak, Galatasaray açısından daha bile değerli olabilir

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Mon, 30 Mar 2026 10:00:00 +0000

Sözleşmesi biten "yerli" futbolcular arasında, Zeki Çelik ve Ozan Kabak'ın en değerli isimler olduğunu biliyoruz. Hele ki Ozan Kabak, Galatasaray açısından daha bile değerli olabilir. Altyapısından yetişme bir futbolcu sonuçta. Avrupa listesinde elini çok güçlü kılıyor. Galatasaray'ın bu anlamda açığı var ve her sezon 1-2 ismi eksik bildirmek zorunda kalıyoruz. Ozan Kabak'la alakalı bu anlamda "var bir hayalimiz". Tabii gönül istiyor da, işin oluru var mı diye düşünmek lazım. O noktada da Ozan Kabak için "neden gelmiyor" diye sorgulayamıyorum. Daha çok saygı duyma tarafındayım.

18 yaşında Almanya'ya gitti ve Türkiye'ye "tatiller" haricinde hiç dönmedi. Duyduğuma göre ailesini de oraya aldırmış. Bir ara Alman vatandaşlığı alma muhabbeti vardı. Türkiye'yle alakalı çok bir düşünesi yok gibi. Milli Takım'da katkısını verip, akabinde Almanya'ya dönüyor. Yaşadığı o büyük sakatlığın ardından çok iyi ve güçlü şekilde döndü. Bunu da her futbolcu başaramaz. O bu kadar iyi dönmüşken ve sözleşmesi de bitiyorken, birçok talibi olacak. Henüz 26 yaşında ve belki de kariyerinin en iyi zamanlarına girmek üzere. Hadi taliplerini ekarte ederiz de, Ozan Kabak'ın Türkiye'ye dönmek istemeyişini nasıl aşarız? Bir şey de diyemiyorum. Bu vizyonda olan bir futbolcuya saygı duyarım.

Ozan Kabak'ın kariyerini şekillendirenler aslında ona kötülük yaptı. 18 yaşında onu Galatasaray'dan koparmayacaklardı. Arda Turan, Galatasaray'dan ayrılırken 23-24 yaşlarındaydı. Kariyerini görüyorsunuz? 18'inde ayrılırsın da, en iyisine gidersin. Arda Güler'in yaptığı gibi. Ozan Kabak'ı Stuttgart'a götürdüler, sonra Schalke 04'e geçti derken, kısa zamanda çok takım değiştirdi. Bu da istikrar sağlamasının önündeki en büyük engeldi. Transfer işinde futbolcudan ziyade "menajer" kazanır. Hoffenheim'da tam istikrar yakaladı derken, Euro 2024'ün hemen öncesinde yaşadığı sakatlık geldi ve 1 yılı geçen sürede futbol oynayamadı.

Yine de bir şekilde treni yakaladı. Yeniden yüksek seviyeye çıktı ama önünde yeni bir transfer gündemi oluştu. Kısa zamanda çok takım dolaşırken, belki de buna bir takım daha ekleyecek. Avrupa'da devam edeceğini düşünüyorum. Hoffenheim'da kalacak olsa şimdiye sözleşme uzatmıştı. Daha iddialı bir takıma gitmek isteyecektir ama adresi büyük ihtimalle Bundesliga olur. Galatasaray açısından gündem oluşursa ise onu ilk 11 için ikna edebilirsiniz. Ozan Kabak, alternatif kılabileceğiniz bir futbolcu değil. İlk 11 için düşünürsünüz. Emin Bayram dönecek olsa farklı konuşurum ama Ozan Kabak'ı seviye olarak başka bir yere koyuyorum.

Zeki Çelik için çekincem "Türkiye'deki algı"

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sun, 29 Mar 2026 11:17:00 +0000

Sezon sonu sözleşmesi bitecek futbolculara bakınca "yaz" döneminde güçlü bir havuz var. O havuz içinde de, Zeki Çelik ve Ozan Kabak gibi 2 değerli yerli var. Galatasaray açısından düşününce, 2'sinin transferi de büyük avantaj sağlar. Gelirler mi kısmı zor ama denemeye değer. Galatasaray'ın yerli çekirdeğini güçledirmesini şart görüyorum. 10+4'lük yabancı sınırı, yerliye duyulacak ihtiyacı daha da katlayacak. Galatasaray'ın "yaz dönemi" yerli futbolcu piyasasına güçlü gireceğini düşünüyorum. Dünya Kupası öncesi ilk açıklanacak transferler de "yerli" isimler olacaktır.

Zeki Çelik için çekincem "Türkiye'deki algı". Avrupa'da değer gören çoğu yerli nedense ülkemizde çok beğenilmez. Hakan Çalhanoğlu bu sıkıntıyı yıllarca yaşadı. Hala da yer yer yaşıyordur. Zeki Çelik'in de yaşadığı bu. Raineri ve Gasperini gibi kurt teknik adamlar bir şey bilmiyor da, ülkemizdeki o algı sahipleri çok iyi biliyor. Zeki Çelik'in kariyerine bakın. Lille'nin kazandığı şampiyonlukta pay sahiplerinden. Roma'ya transfer oluyor, yıllardır o takımda. Son 2 sezonuna bakıyorsun, Serie A'nın en iyi sağ beklerinden biri olarak kabul edilmekte. Juventus gibi takımlarla adı anılıyor. Eminim ki bu ayarda nice takım da peşindedir.

Onu Türkiye'ye getirmek, yüksek maaş vermeyi gerektirir. Benzer maaşları yurt dışında da bulmaya devam edebilir. Sen o maaşı verince, "algıcıların" yorumlarını şimdiden görür gibiyim. Serie A'da bu kadar iyi durumdayken, gelip de kendini beğendirmeye çalışmasını görmek istemem. Galatasaray'a transferi büyük iştir, eli çok güçlendirir. Doğru bakış açısıyla bakan bunu söyler ama futbolcuyu çok yıpratacaktır. İyi de bir Galatasaraylı bu arada. De Rossi Roma'nın başındayken, takımındaki yabancı futbolcuları "ülkelerinde tuttuğu takımlar" üzerinden motive ediyordu. Zeki Çelik'in motivasyon kaynağı da, "karşında Fenerbahçe varmış gibi hareket et" olmuştu.

İyi bir savunma beki. Yeri geldiğinde 3'lü savunmada iyi bir sağ kenar stoper. Singo / Zeki Çelik'le sağ bek rotasyonun yine güçlü. Bu transfer, Boey'i takımda tutmana gerek kılmaz. Ödeyeceğin bonservis cebinde kalıyor. Sallai var daha, hala çok güçlü opsiyon. Singo'yu stoper, Sallai'yi neredeyse her yerde kullanabiliyorsun. Zeki Çelik'i de kullanırsın. Avrupa'da liste yapacaksın, Zeki Çelik'in Türkiye yetiştirmesi sayılması avantajın olacak. Ozan Kabak'ı da alabilsen, altyapı kuralı adına açığını kapatacaksın. Tüm bunlar Avrupa listesinin tam anlamıyla hakkını vermek demek. Zeki Çelik transferini imkansız görmüyorum ama yıllık ücret tarafında eli yükseltmek lazım. Juventus'ları çalımlarız yoksa, araları aştık artık.

Hayaller bitmez, çalışmaya devam edecek

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sat, 28 Mar 2026 10:10:00 +0000

Fransa karşısında aldığı süre çok kısıtlı olsa da, o "kısa zamanda" Brezilyalı taraftarlar gözünde bıraktığı izlenim güçlü. Yapılan paylaşımlara bakınca, Sara'nın daha fazla süre alması gerektiğinden söz edilmiş. Hırvatistan karşısında alacağı süre artar, hatta ilk 11 bile başlayabilir. Önemli olan ilk adımı atmak, sonra da kapıyı aralamak. Fransa karşısında 10 dakikada yaptığı istatistiklere bakın. Danilo'ların girdiği dakikada oyuna Sara da dahil olsa, eminim ki bu maçı çevirirlerdi. İyi bir Şampiyonlar Ligi sezonu geçirdi ve bunun neticesinde kendisini "hayallerini yaşarken" buldu. Hayaller bitmez, çalışmaya devam edecek. Sıradaki hedef Dünya Kupası olacak.

Sara'yı biraz daha "derin oyun kurucu" gibi kullandılar. Galatasaray'da biraz daha 10 numaraya yakın oynarken, Brezilya Milli Takım'ında oyuna girdiğinde "derin oyun kurucu" rolündeydi. Sara'nın en iyi performanslarını "orta sahanın merkezinde" verdiğine inanıyorum. 4-2-3-1'in 10 numarası değil Sara. Bence net bir 8 numara ama onun adına ideal olan 4-3-3 gibi bir kurgu. 4-3-3 oynasan, Sara ve Torreira'dan müthiş bir çift 8 oluşur. Arkalarında da Lemina'yla orayı süpürürsün. Biz ise 4-2-3-1 oynayıp, Sara'yı rakip kaleye yaklaştırmaya çalışıyoruz. O da katkı veriyor. Ağırlıklı olarak bu mevkide oynayıp da Brezilya Milli Takım'ına gitti.

4-2-3-1 oynamaya devam edeceğiz tabii. Sara'yı forvetin arkasında kullanacağız. En olmadı, merkez orta sahaya çekilecek. Bizde de derin oyun kurucu gibi oynayabilir. Geriden oyunu kurar, pas yapar, dripling ile seni öne taşır. Sara'nın 2 özelliği pek konuşulmaz. Dripling ve "savunma" özelliği. Oyunun 2 yönünü oynuyor. Bunu yaparken de, sahanın en çok mesafe kat edeni oluyor. Galatasaraylılara sorsan "Gedson Fernandes" gelsin der ama Sara kalitesinde bir futbolcu olmadığını konuşmaz. Gedson kadar dripling yapar, onun kadar savunma da yapar. Gedson'la istikrar yakalayamazken, Sara'nin çizgisi hep yüksektir.

Sara'yla alakalı haberler okuyorum. Değeri 40 milyon avro olarak belirlenmiş gibi. Ne 40 milyon avro'su? Bu değer hangi kriterlere göre biçiliyor? Sara, Brezilya Milli Takım'ıyla sahaya adım attığı an bonservisine +10 milyon avro'yu ekledi. Hırvatistan maçında daha fazla süre alır ve iyi işler yaparsa, bu değer artacak. Sonrasında Dünya Kupası görürse, paha biçememeye başlayacağız. Sara gibi bir orta saha almanın değeri bugün ne? Sara'yı 40 milyon avro'ya sattın diyelim, aynı kalitede yerini doldurmak ne derece kolay? Sen zirveyi hedefliyorsun ve en iyilerden biri olmaya çalışıyorsun. Kadronu güçlü tutmak zorundasın. Buradan birileri ayrılacaksa ve o isim de senin olmazsa olmazınsa, değeri ona göre biçeceksin.

Türkiye 1-0 Romanya, Dünya Kupası'na 1 kala

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Thu, 26 Mar 2026 19:09:00 +0000

Karşısında daha güçlü bir rakip varken, Lucescu'nun felsefesi değişmez. Galatasaray günlerini hatırlayın, Şampiyonlar Ligi başarıları böyle geldi. Rakip favoriyken, savunma oyununu en iyi oynatan teknik direktörlerden. 7'sinde de böyleydi, 77'sinde de böyle. Tek maç, hata yapma lüksün yok. Haliyle de odağın "sabır" olmalı. Bu tarz maçlarda iyi oyun da kovalamam, sonuç alman gerekiyor. Romanya maçına bakıyorum, müthiş bir oyun oynamadık ama "sabır" sonuç getirdi. Ferdi Kadıoğlu'nun koşusu ve Arda Güler'in asisti, katı savunmayı çözdü. Ferdi Kadıoğlu'nun sol bekten gelip de yaptığı o koşuya müdahale etmek zor.

Romanya, dersine iyi çalışmış. Barış Alper Yılmaz'ın rakip bek karşısında ilk kez bu denli etkisiz kaldığını gördüm. Kenan Yıldız da topu aldığında başında daima 2-3 kişi oluyordu. İlk yarıya bakınca, sadece soldan gelebildik. Merkez ya da sağ kanatta hücum etkimiz yoktu. Top sende ama yaratıcılığın düşük kaldı. Haliyle de pozisyon bulmakta zorlandın. Böyle bir ilk yarının ardından, 2. yarıya panikle girmemek lazım. "Yaratıcılığı" arttırma noktasında hamle bekliyordum ve risk alırdım diye yazdım ama doğru yöntem "sabretmek". Mevcut kaliteye inanıp, golü bulduk. Maç 1-0'a geldikten sonra ise Romanya'nın pek bir şansı kalmıyor.

Montella, "forvetsiz" oyunundan pek ödün vermiyor. Net bir forvetimizin olmaması da bunda etmendir ama "sahte 9" diye nitelendireceğimiz ama aslında "forvetsiz" olan oyun üzerinden sonuç alıyor. Kerem Aktürkoğlu'nu en ileri uçta başlatınca, bu maçın kilidini açmak kolay değil. Ancak rakip kalenin ağzının içine kadar girmelisiniz. İlk yarıda o pas üçgenleri kurulsa da sonuç alamadık. Kerem Aktürkoğlu'nun ön alan presi övülse de, Barış Alper Yılmaz'ı önde kullanıp, Orkun Kökçü'yü forvetin arkasına yazınca, daha verimli bir hücum izleyebilirdik. Hem de merkezi daha güçlü tutardın. Bu maçta merkezi güçlü tutmanın pek espirisi olmasa da, yaratıcılıktan ödün verdik.

2. yarıda baskı kurarken ise Hakan Çalhanoğlu'nun biraz daha rakip kaleye yaklaşması kıymetliydi. Arda Güler bu sayede daha fazla alan bulur oldu ve kalitesini gösterdi. Türkiye, önlem alınması zor bir takım. Hücumda hattında hangi bir isme özel önlem alacaksın ki? İlla biri boşa çıkıyor ve sonuca gidiyor. Hakan Çalhanoğlu öne çıkarken, İsmail Yüksek'in orta sahayı tek başına süpürmesi önemli etmen. Hücumda farkı "sol kanatta" yarattık. Ferdi Kadıoğlu / Kenan Yıldız hattı oldukça üst düzey. Sağdan hiç gelemedik. Barış Alper Yılmaz'ın rakip bek karşısında baskın olamaması hayal kırıklığıydı. Bu da oyunu belli isimler üzerine yıktı.

Milli Takım arası, transfer konuşabilmek adına ideal zamanı yarattı

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Wed, 25 Mar 2026 10:00:00 +0000

Milli Takım arası, transfer konuşabilmek adına ideal zamanı yarattı. Şampiyonluğa giderken "transfer" sezon sonuna bırakıldı denir ama düşündüğün hamleleri şimdiden yapabiliyor olman lazım. Her sezon aynı muhabbeti yapsak da, transferin ağırlığı son güne kalıyor. Yine kalacaktır, bundan eminim. Sane transferi bu noktada beni biraz umutlandırıyor. Onun adına çalışmalar öncesinde başlamış ve Haziran ayının başında iş bitirilmişti. Yine gündeme alacağımız bazı iddialı isimler var ve onlarla alakalı da "çalışmalar" başlamıştır diye düşünüyorum. Bernardo Silva'nın sezon sonu sözleşmesi bitiyor. Çok iddialı rakiplerimiz var ama transferini imkansız görmüyorum. Yeter ki şimdiden çalışmaya başla.

Sözleşmesi biten başka "iyi isimler" de var ve kimi transfer etmek isteriz bilmiyorum. Galatasaray'ın eksikleri az çok belli. 4-2-3-1'den ödün vermeyeceğimiz açık. Transfer işi de sanki "giden" futbolculara bağlı şekillenir. Genel manada transfer konusu (sözleşmesi biten futbolcular hariç), Dünya Kupası sonrasında belli olur. Transferdeki hareketlilik adına Temmuz ortası beklenir. Senin o güne kadar, bonservisi elinde olan futbolcular ya da düşündüğün yerliler adına hamle yapman lazım. Galatasaray'ın diğer yandan da yerli transferi için hamle yapacağını düşünüyorum. Yerli rotasyonun genişlemesi şart. Yerli futbolcuda da şöyle bir şey var, muadil bulmak zor. X ismi elinden kaçırdığın an geçmiş olsun.

10 numara transferini düşünürüz. Mertens'in yeri dolmuş değil ve bu tarzda bir ismin ihtiyacı var. 4-3-3'e dönsek planlar değişir ama 4-2-3-1'den ödün vermeyiz. Bu formasyon da "10 numara" ister. Sara'nın durumu "merkez orta saha" transferi açısından önemli. Şampiyonlar Ligi'nde müthiş bir sezon geçirdi, Brezilya Milli Takım etiketini de yemek üzere. Bana sorarsanız, yeni sezon adına takımda tutmakta en çok zorlanacağımız futbolcu. Sara giderse, 2 merkez orta saha birden almak gerekebilir. Her koşulda 6 numara transferinin gerçekleşeceğini düşünüyorum. Hem de büyük bonservis bedelleri gözden çıkarılarak. Ek olarak Hakan Çalhanoğlu'nun da tüm bu planlamaların haricinde Galatasaray forması giymesini bekliyorum.

Geriye 2 ihtiyaç kalıyor. Forvet ve sol stoper için alternatif üretmek. Tabii bunu "mevcut takımı korumak" üzerine yazıyorum. Icardi'nin ayrılacağını düşünüyorum. Galatasaray'ın mutlaka, Osimhen olmadığında da aynı oyunu oynamasını sağlayacak bir forvete ihtiyacı var. Aynı zamanda kenardan oyuna aldığında hem gol katkısı verebilecek, hem de enerjiyi düşürmeyecek bir isim. 10+4'ün +4'ü adına bir hamle de olabilir, yerli transferi de. Benim adayım Porto'dan Deniz Gül. Sol stoper için de aynı düşüncedeyim. 10+4'ün +4'üne uyan biri de olabilir, yerli de. Alanyaspor'lu Ümit Akdağ o noktada düşüncem. Bu 2 hamle "yerli havuzunu da" çok genişletecek. Özellikle forvet hamlesi, en az orta sahaya düşüneceğin transferler kadar önemli.

Gönül rahatlığıyla, Osimhen yoksa Icardi var diyebiliyor muyuz?

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Tue, 24 Mar 2026 10:15:00 +0000

Osimhen'siz Galatasaray'ın yaşadığı sorunlar malum. Şu an puan farkı 7 olsa da, Osimhen'siz Galatasaray "puan kaybına" müsait bir takıma dönüşebiliyor. Osimhen de ne zaman döner bilmiyorum ama bir süre olmayacağı kesin. Haberlere bakınca hedef, Fenerbahçe maçına dönüşü. Benim tahminim ise Gençlerbirliği deplasmanında takımda yer alabileceği. Öncesine döner mi bilemem. Ameliyat sonrası "iyileşme" reaksiyonu ve Osimhen'in isteği o süreci belirler. Şampiyonluğun keskin virajında, Osimhen mutlaka sahada olmak ister. Erken dönerse de şaşırmayalım. Galatasaray'ın güçlü bir sağlık heyeti var. Şu an konuşmamız gereken, Osimhen'siz ne yapacağımız.

Normal şartlarda olması gereken, Osimhen yoksa Icardi var diyebilmek. Peki bunu "gönül rahatlığıyla" diyebiliyor muyuz? Ben diyemeyen taraftayım. Bu konuya sık sık değiniyorum ama yine yazayım. Osimhen, Galatasaray'ın oyun düzeninde en büyük yer tutan futbolcu. Hatta tek başına o düzenin neredeyse yüzde 50'si. Osimhen denklemden çıktığında, oynadığın oyunun kalitesi büyük oranda düşüyor. Osimhen varmış gibi oynamaya çalışırken de, Icardi'yle o oyunu oynaman imkansız. Bambaşka 2 tarz çünkü. Icardi an itibarıyla biraz daha oyun kurulumunda var, biraz daha 10 numara tadı taşır oldu. Ön alanda hareketlilik ve pres tarafında ise yok. Bu da zaten en büyük sıkıntı.

Icardi varken, Icardi'ye uygun bir oyun mu oynanmalı konusu da güzel soru. Icardi'ye göre oyun kurgularsak, o oyun ne kadar aktif olacak? Icardi, o tempoyu karşılayabilecek mi? Hala büyük bir gol silahı ve şampiyonluğun son virajında bu özelliği büyük ihtiyaç. Bu özelliği nasıl kullanabiliriz dersek, "nöbetçi golcü" olarak kullanırsak derim. Gol aradığın anlarda, oyuna sonradan dahil ederek. Son maçlarda oyuna girmemesi üzerinden Okan Hoca eleştiriliyor ama Icardi'lik durum oluşmadı ki. Skor korumaya çalışırken Icardi'yi oyuna aldığında düşüyorsun. Bu bir gerçek. Çünkü ön alanda hareketlilik göstermiyor. Artık o özelliği üzerinden ilerlemiyor.

Liverpool maçının ilk yarısı 1-0 bitti. Eşitti yani skor. Icardi'yi Osimhen yerine oyuna aldığında, Liverpool stoperleri karşısında etkili olur, baskın çıkardı diyebilen var mı? Anlatmak istediğim mesele bu. Ligde Icardi'nin ilk 11 oynadığı maçlar oynadık, goller de attı ama oyun gücün yükselmiyor. Osimhen'in ayrılığı uzun sürerse, ona ihtiyaç duyacağın lig maçları da olacak. Kocaelispor maçında Icardi'nin önemi daha büyük mesela. Ama Trabzonspor ve Göztepe deplasmanları Barış Alper Yılmaz'a bakıyor. Daha önce oynadı ve etki etti. Osimhen'li düzeni devam ettirebilme adına maalesef elindeki tek hücumcu o. Bu tarzda başka bir forvet opsiyonun yok.

Gün sonunda Galatasaray kazansın. Kim oynarsa oynasın böyle. Icardi bakarsınız bu hazırlık dönemini müthiş geçer ve kalan haftalarda eski günlerden pasaj sunar. Golleriyle birlikte de bizi yeniden şampiyonluğa uzandırır. Herkes bunu ister elbette. Barış Alper Yılmaz oynarsa da aynı temenni var. Ben "kendimce" saha içine yönelik bir yorum yapıyorum. Galatasaray'ın oyunu Osimhen tarzı bir forvetle oynadığında güçlü. O yoksa, Barış Alper Yılmaz oynar diyorum. Keşke Ocak ayında bu tarzda bir forvet alsaydık da, şu an farklı opsiyonları konuşsaydık. Icardi, takımın 1. kaptanı bir de. Ondan bu yönde hareket etmesini bekliyorum. Liverpool maçındaki tavrını çok doğru bulmadığını söylemiştim ama bunlar aşılır. Önümüzdeki hazırlık döneminden itibaren herkes Galatasaray için çabalar.

Kalan haftalarda ideal orta saha yapısı?

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Mon, 23 Mar 2026 10:18:00 +0000

Torreira / Lemina 2'lisi, geçen sezon şampiyonluk yolundaki son virajdaki "teminatımızdı". Lemina transferiyle birlikte yakalanan senkron, ideal 3'lünü yakalamanı sağlamıştı. Şu an ligdeki konumumuzu ve önümüzdeki fikstürü düşününce, Torreira / Lemina'yla mı devam edilmeli yoksa Lemina yerine Sara'yı merkeze çekip, Yunus Akgün'ü mü 10 numarada oynatmalı? 7 puanlık avantaj var ve Trabzonspor deplasmanı sonrası da zor bir viraj göremiyorum. Galatasaray, oyun ve kadro kalitesi olarak herkesin üzerinde. Trabzonspor deplasmanı sert geçeceğinden, Torreira / Lenina / Sara 3'lüsüyle devam. Zaten Sane de yok. Haliyle de Yunus Akgün sağ kanatta oynayacak gibi görünüyor.

Sonrası adına ise "merkezde" ekstra defansif önlem yanlısı değilim. Torreira bir 6 numara değil ama çift 8 gibi oynarken de etkiliyiz. Sara'nın 10 numaradan ziyade, 8'de daha etkili olduğunu düşünüyorum. Torreira / Sara merkeziyle yürürsün, sorun olmaz. Önlerinde Yunus Akgün olur ve bu sayede hareketlilik artar. Hücum presi noktasında en iyi isimlerden biri ve Sane ile uyumları da güçlü. Solda Lang oynar, Osimhen dönünce de Barış Alper Yılmaz oraya geçer. Burada kasıt, ön alanda daha hareketli olup, hücumu üretken kılmak. Trabzonspor maçının ardından, "hücum" olarak öne çıkacağımız haftaları oynayacağız.

Juventus'u 5-2 yenerken de merkezinde Torreira / Sara vardı, önlerinde de Yunus Akgün oynadı. Hücum olarak gösterdiğimiz etkiyi izledik. Trabzonspor maçı sonrası Göztepe'yi de atlattığımız an, haftada çift maç mevzusu büyük oranda bitiyor. Bu da daha diri bir Galatasaray demek. Baskınla rakibi boğacaksın. Yunus Akgün ve Sane gibi isimleri yeniden güçlü alternatif kılmalıyız. Biraz fazla yabana atıldılar diye hissediyorum. Keşke mümkün olsa da, İlkay Gündoğan'ı 10 numara gibi oynatabilsek. Ya da Sara'yı 10 numara gibi kullanmaya devam edip, İlkay Gündoğan'ı 8 numara oynatabilsek. Kağıt üzerinde bu da güçlü bir opsiyon ama İlkay Gündoğan'ın fizik durumu buna engel.

Uğurcan

Singo Davinson Abdülkerim Jakobs

Torreira Sara

Sane Yunus Barış

Osimhen

İdeal olanı yazıyorum, Trabzonspor maçı kadrosu değil bu. Osimhen sakat, Sane cezalı. Barış Alper Yılmaz bu formatta forvet oynayıp, Lang sola geçecek. Lang'ın oynayabilecek durumda olması müthiş avantaj. Trabzonspor maçı özeline dönersek, Lemina orta sahaya geçecek, Yunus Akgün de sağ kanada. Sara da forvet arkasında oynar. Senin eksiklerin kadar, rakibin de eksikleri var. Oulai yok ve bu büyük bir avantaj. Batagov'un da oynamama durumu, savunma dengelerini kaybetmeleri ihtimali açısından önemli. Kalan bütün haftalarda kazanmayı bekliyorum ve gayet olası hedef. Trabzonspor deplasmanında 3 puan almamak için bir sebep var mı?

Singo'ya hala takım içinde yer bulamamış olmak can sıkıcı

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sat, 21 Mar 2026 10:18:00 +0000

Singo'ya hala takım içinde yer bulamamış olmak can sıkıcı. Nereye koysak olmuyor demeyeceğim de, bir türlü içimize sinen olmuyor derim. Singo'nun aslında ana mevkisi, 3'lü savunmanın stoperi oluşu. 3'lü savunma oynasan, ondan iyi stoper bulamazsın. Hızlı, atletik ve çok güçlü. Hücumu zorlamayı, ısrarla öne çıkmayı seviyor. 3'lü savunmanın temelinde de, kenar stoperlerin bu özelliği göstermesi değerlidir. Galatasaray gibi ön alanda oynamayı seven, savunmasını öne çıkaran bir takım adına, Singo'nun varlığı böyle bir düzende inanılmaz olurdu. Tabii biz 3'lü savunma oynamayacağız, onu biliyorum. Sezonun bu bölümünde gereksiz bir geçiş olur. Yeni sezonda düşünülür mü dersek, yine imkanı yok.

Serdar Alı Çelikler'i sevmem ama maalesef söylediği doğru bir şey var. 4-2-3-1 ülkesiyiz, iş buraya döndü. Türkiye'de başarı bu formasyonla geliyor. Okan Hoca da 4-2-3-1'i en iyi oynatan teknik direktörlerden. Türkiye'de ise tartışmasız 1. sırada. 4-2-3-1'i öyle bir formül etmiş ki kendi felsefesini mükemmel yansıtıyor. O felsefede de ön alanda baskı, hücum odağı ve atletizm var. Galatasaray'ın bu sezon daha atlet bir takım haline gelmesi, Şampiyonlar Ligi'ndeki yürüyüşünün en önemli sebebi. Singo da bu "atletik" düzen içinde çok önemli. Ona bir türlü net yer bulamamış olmak can sıkıyor. Sağ bek mi, stoper mi yoksa orta sahada olabilir mi?

6 numara transferi gerçekleşmeyince, acaba 6 numara olabilir mi diye bir haber yapıldı. Doğru değildir diye düşünürken, doğru olduğunu gördük. İlk 11'de denenmedi ama kenardan hamle olarak 6 numara işi tuttu. Çünkü o anlarda enerji gerekiyordu ve dripling meziyeti iş gördü. İlk 11'de orta saha oynaması halinde ise benzer etkiyi gösteremezdi. Dönüşebilir mi bilmem. Dönüşse aslında "X-Men mutasyonu" gibi bir şey olacak ama şu an buna zaman yok. Geriye de stoper ve sağ bek kalıyor. Stoper tandemin iyi ve uyumlu oysa. Sağ bekte de 2 net alternatifin var. İşin özü, Singo iyi bir alternatif ama ilk 11'i düşünürken yer bulmak zor.

4'lü savunmanın stoperi olarak çok dağınık. 3'lü savunmanın stoperi gibi hareket ediyor çünkü, bazı alışkanlıklar giderilmiyor. Sağ bek için bakınca, büyük maçlarda müthiş koz. Hatta o anlar için elindeki en iyi sağ bek. Çünkü iyi bir savunmacı ve mevcut özellikleri sayesinde seni ileri taşıyor. Mutlak favori olduğun maçlarda ise sağ bekte çok savunmacı kalabiliyor. Hücumu çok zorluyor ama ön alanda tekniği çok yeterli kalmıyor. O noktada da Sallai önde. Boey ise savunma / hücum dengesi noktasında önde. Sallai, ligin ilk yarısının en iyilerinden. Boey bence takımdaki en iyi sağ bek. Singo ise çok özel bir futbolcu, mutlaka ilk 11'e monte edilmeli. Ben bu işin içinden çıkamıyorum. Siz ne dersiniz, Singo mutlaka ilk 11 oynamalı ve oynayacaksa da esas mevkisi ne olmalı?

Önlem adı altında yapılan hamleler Galatasaray'da pek çalışmıyor

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Fri, 20 Mar 2026 10:08:00 +0000

Önlem adı altında yapılan hamlelerin, Galatasaray'da pek çalışmadığını yıllardır görüyoruz. Liverpool deplasmanı öncesindeki tek korkum, "savunma" odağıyla sahada olursak "varlık" gösteremeyeceğimiz üzerine. Okan Hoca'nın oyunu bu değil. Oyunu biraz daha dengede tutmak lazım, ona kabulüm ama "savunma" odağı bizde çalışmaz. Sallai'yi sağ öne koyduğun an odağım "savunma" diyorsun. Öyle bir kadro ki "gol" yediğin anda geçmiş olsun, geri dönüşün imkansız. Üretemezsin çünkü. Sadece Sallai tercihi değil tabii, Osimhen'in kolunun kırılması bizi asıl bitiren etmendi. Koca devreyi kolu kırık şekilde oynayıp, takım bir anda 10 kişiyle devam etti.

Sane'yi bu maçlarda oynatmak zorundasın. Transfer edilme amacı bu zaten. Liverpool ayarında takımlara karşı "kalite" hamlen o senin. 2 Liverpool maçında süre dahi almadı, 2'sini de kazandık ama bu durum onun deplasmanda da oynamamasına sebep olmamalı. Kalite kadar tecrübe de aradın. Okan Hoca'yı dinledik, tecrübe eksiğimiz var, bu seviyelerde oynadıkça bunu kazanacağız diyor. Oysa bu seviyenin gediklisi kulübesinde oturuyor. Sadece Sane de değil bu arada, İlkay Gündoğan için de söylüyorum. Hadi İlkay Gündoğan'ın temposu yetmiyor diyelim. Sane niye yedek?

Yaptığımız yanlışı, 2. yarıda Sane ve Lang'ı oyuna alarak gidermeye çalıştık. Osimhen'in kolu kırılmasa, oyuna giren isim sadece Sane olurdu ama sağ önde "hücum" hamlen gerçekleşirdi. Maça böyle başlamalıydın. İlk yarıda yediğin baskının temelinde önde top tutamamak var. Sallai ve Barış Alper Yılmaz'la topu taşırsın ama tutamazsın. Sane ise topu orada tutar, rakibi daha rahat eksiltirdin. Rakibin üzerine kararlı gitmenin yolu onun sahada olmasıydı. Bu seviyenin futbolcusu çünkü. Sane gibi bir ismi kenarda tutmak ve bu maçta 11 başlatmamak, benim anlayabildiğim bir karar olmadı.

2. yarıda oyuna aldıktan sonra bir şeylerin değişmesini beklemek güç. Çünkü Osimhen oyundan çıkmıştı ve momentum tamamen rakipteydi. İlk yarının sonlarında Uğurcan Çakır penaltı tuttu, skor sadece 1-0'dı ve her şey ortadaydı ama oyun öyle demiyordu. Osimhen de yokken, rakip savunma arasında kayboldun gittin. Barış Alper Yılmaz, alan bulması dahilinde forvette etki eder. Öyle bir alan yoktu. Sane yine biraz kıpırdamaya çalışan isimdi ama kalecimiz hariç kimse için "bireysel performans" olarak övgüde bulunamayız. Felaket bir futbol ve bunun çeşitli nedenleri vardı. Maalesef gücümüz yetmedi, buraya kadardı.

Liverpool 4-0 Galatasaray, bu şekilde elenmiş olmak üzdü ama gururluyuz

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Wed, 18 Mar 2026 22:23:00 +0000

Liverpool karşısında maça çıkarken kırıldık. Maç içinde Galatasaray adına "ihtimal" hiçbir zaman oluşmadı. Maça Sallai'yle başlamak ve Osimhen'in kolundan yaşadığı sakatlık her şeyi bitirmiş. Sağ önde Sallai'nin gereksiz bir defansif hamle olduğunu söylemiştim. Ön alanda top tutamamanın en önemli sebebiydi. Osimhen de kolundan yaşadığı sakatlığın ardından takımı koca devre 10 kişi oynattı. Osimhen'den yararlanamıyorsak, bu seviyede şansımız kalmıyor. 2 performans olmazsa olmazdı. Uğurcan Çakır ve Osimhen. Uğurcan Çakır'ın tarihi farkı engellediğini gördük ama bu senaryo biraz da Osimhen'in devre dışı kalmasından sonra oluştu.

Günlerdir konuşuyoruz. "Savunma" odağıyla çıktığın bir maçta "savunamazsın". Çünkü böyle bir takım değilsin. Ne zaman "savunma" odağıyla sahada olsan o golü yersin ve çıkardığın 11'in anlamı kalmaz. Sallai'nin sağ önde oynaması hata dediğimde, bunu savunanlar oldu. 1-0 geriye düştükten sonra ne olacak dediğimde ise cevap veremediler. 1-0 geriye düştün, 2-0 da olabilirdi, daha farklı da bitebilirdi. İlk yarı için konuşuyorum. Uğurcan Çakır ve Liverpool arasında geçen bir maçtı. Tarihi 8-0'lık galibiyeti yeniden yaşamak istediler ama kaleci faktörün, Şampiyonlar Ligi'nin ilk anından itibaren çok baskın. Son 16'yı görmende Uğurcan Çakır'ın payı çok büyük.

Maç içinde "stoper" tandemin birkaç kez değişemez. Bu bile tükenmişliğin resmini çizer. Maçı Jakobs / Singo bitirdi. Bir ara Singo orta sahaya, Lemina stopere geçti. Maç öncesi Singo orta saha, Lemina stoper olabilir mi deniliyordu. Davinson Sanchez olsa çok bir şey değişmezdi ama bu arayışlara da girmezdin. Her şeye rağmen ilk yarının sadece 1-0 bitmesi senin adına küçük de olsa ihtimaldi. 2. yarıda da hiçbir şekilde varlık gösteremedin ki. Sane ve Lang hamleleri doğruydu. Zaten o an yapılabilecek başka bir hamle yoktu. Sara 8'e geçti, Yunus Akgün forvet arkası olarak oyuna alındı. Bunlar doğru hamle ama gömleğin düğmesi ilk başta yanlış iliklendi ve bu hamleler "çırpınış" niteliğindeydi.

Galatasaray adına bireysel performanslara girersek, işin içinden çıkamayız. Maalesef bazı dersler alınmıyor. Juventus deplasmanında da kötüydük ama imkan yakalıyorduk. Tabii orada avantaj, 5-2'nin rövanşında rakibin aldığı büyük riskler. Burada ise Liverpool rahattı. Senin savunmayı düşünmen ya da risk aldığın anlar bir şey değiştirmedi. İlk dakikada da pozisyon buluyorlardı, 90. dakikada da. Mücadele edemedin. Liverpool'un vitesi çok açtığını düşünmüyorum. Arada bu denli seviye farkı olduğuna da inanmıyorum bu arada. Liverpool'u 2 kez yenerken, mücadele olarak üst düzey efor sarf ettin. Burada ise yanlış ilk 11 sonrası konuşacak çok bir şey kalmadı. Osimhen'siz de bu seviyelerde ihtimalimiz yok, acı gerçek.

Canımız sağ olsun. Liverpool'a bu şekilde elenmiş olmak üzdü ama gururluyuz. Harika bir Şampiyonlar Ligi serüveni yaşadık. Avrupa'da bu seviyeye ulaşmayı özlemişiz. Ait olduğun yer burası. Daima bu seviyede yer almalısın. İlk 24 doğal hedef. Senin asıl hedefin ilk 16 olacak ve sonrasına bakacaksın. Son 16 seviyesini süreklilik haline getirirsen, ötesi adına hayal kurmaya başlayacaksın. Bu tarz maçlar tecrübe. Maalesef Liverpool karşısında ilk anda kırıldık ve maça çıkmamız anlam ifade etmedi. Okan Hoca'nın süreç içinde farklı ve güçlü oyunlarını gördük ama kendinden ödün verdiği zamanlarda maalesef sonuç kötü oldu. Frankfurt maçı gibi diyebiliriz. Liverpool deplasmanı da ondan çok farklı olmadı.

Gabriel Sara, Brezilya Milli Takım'ında

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Tue, 17 Mar 2026 10:15:00 +0000

Kendim başarmış kadar mutluyum. Sara, gözümüzün önünde bu ilerlemeyi kaydetti ve gün sonunda Brezilya Milli Takım'ında. Bu başarı elbette kendisinin ama Okan Hoca'nın katkısını kimse yadsıyamaz. Hani Okan Hoca, futbolcu gelişiminde yoktu? Hani futbolcular ilerleyemiyordu. Bunu söyleyenler için "Boey ve Barış Alper Yılmaz" gibi örnekler veriyorduk ama dinleyen yoktu. Sara'nın Brezilya forması giyecek olmasından sonra dinlerler mi dersek, yine dinlemezler. Takıntılılar çünkü, şartlanmış onlar. Okan Hoca'yı eleştirdiğini zannedip de "saçmalayan" insan sayısı maalesef çok. Başarı "kimine" tokat etkisidir. Sara konusunda da, Okan Hoca konusunda da saçmalayan o kadar çok insan vardı ki.

Sara konusunda saçmalayanlardan başlayalım. Sara, Galatasaray'a geldiği günden bu yana "kalitesini" gösteriyordu. Geçen sezon kazanılan şampiyonlukta pay sahibiydi ama bazısına sorsak "hayal kırıklığı" der. Yaşadığı sakatlık vardı, devamında istikrarını yitirdi ama en iyi günlerini Lemina / Torreira / Sara 3'lüsüyle geçtin ve ligde kimseye nefes bile aldırmadın. Bu sezonu zaten konuşmaya gerek yok. En başından bu yana en iyilerden. Özellikle Şampiyonlar Ligi'nde en büyük fark yaratan futbolcularının başında. Zaten Brezilya'ya seçilmesinin temelinde de Şampiyonlar Ligi yatıyor. Ancelotti bilmiyor da, buradaki bazı insanlar çok iyi biliyor değil mi?

Türkiye Ligi olmasa da, Şampiyonlar Ligi vitrindir. Orada sağladığın başarı, birçok futbolcu adına kapı açar. Yarın transfer konuşulurken, birçok futbolcun adına teklifler gelecek, kimini takımda tutamayacaksın. Tutmakta zorlanacağın futbolcuların başında da Sara gelecek. Brezilya etiketini yediği an zaten +10 milyon avro daha değere eklemiş oluyor. Bir de orada tutunsa "paha biçemeyeceğim" noktaya gelecek. Şu an seçilmiş olması dahi çok ciddi bir piyasa kaynağı. Hak etti de. Kim hak etmedi diyebilir ki? Hak etmedi diyeni ciddiye mi alırız sizce? Ya da bugüne kadar söylediklerini ciddiye mi alıyorduk?

Israrla aynı örneği veriyorum. Maç içinde en çok mesafe kat eden ol, hem kilit pasta zirveyi al, gol at, asist yap, duran top at, pres oyununda da ol, top kazan, top dağıt. Sara temelinde birçok özellik sayarım. 2 yönlü orta sahanın "tanımı" bu. Hem de bunları onu 10 numara gibi kullanırken yapıyor. Sara'nın etiketi olsa maliyeti ne olurdu diyorduk. Şimdi etiketi de var ve yine soralım. Maliyeti ne olur? 40 milyon avro'dan aşağı satmazken, şu an alt limit 50 milyon avro ve bu paralar hayal değil. Premier Lig'de öyle isimlere paralar dökülüyor ki. Sara mı hak etmeyecek?

Ocak ayında transfer pazarındaydı. Belli bir miktar görülse satılma ihtimali de vardı. İyi ki gitmemiş. Gitmiş olsa bugün hem lig, hem de Şampiyonlar Ligi'nde ilerleme ihtimali zora girerdi. Olası transferi sonrası kazanacağın rakamı görünce, o günleri daha derinden yad edersin. Okan Hoca'ya dönersek, Galatasaray'a kattığı değerin haddi hesabı yok. Boey'i nereden aldı, nereye getirdi mesela. Barış Alper Yılmaz için de bu geçerli. Yunus Akgün'den tutar, birçok ismi daha örnek olarak veririm. Okan Hoca'yla değer kazanıp, hayallerine uzanıyorlar. Galatasaray da gün sonunda en büyük kazanan oluyor. Başarılıyız, değer katıyor ve kazanıyoruz.

Sportif Cümleler, 17 yaşında

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Mon, 16 Mar 2026 10:17:00 +0000

Yıllar peşi sıra akıyor ve artık saymayı bıraktım. Blog'un 17. yılına girmiş olmasını da tesadüfen fark ettim. Normalde Mart ayının başında yazmam gereken bu yazıyı, Mart'ın ortasında ancak yazabiliyorum. Blog'u açtığımız dönem takımın başında Bülent Korkmaz vardı. Skibbe yeni kovulmuş, Bülent Korkmaz göreve gelmişti. Sonrasında Rijkaard'ı gördük, devamında Hagi geldi, Fatih Hoca'ya yeniden kavuştuk. Mancini, Prandelli, Hamza Hamzaoğlu yine devam ettik. Mustafa Denizli, Riekerink ve Tudor'lu günlerde acı çektik. Devamında yine Fatih Hoca'ya kavuştuk. Arada Torrent'le acı geçen aylar ve Okan Buruk'la başlayan yükseliş dönemi. Geçen bu dönemleri, Sportif Cümleler'de konuştuk.

17 yılda 8 tane lig şampiyonluğu, 9.'su da yolda. Her 2 yılda 1 şampiyonluk ortalamasının üzerindeyiz. Türkiye ve Süper Kupa'ları saymıyorum bile. Şampiyonlar Ligi'nde de başarılar var. Nice büyük maçı yine burada konuştuk. Üzüldüğümüz anlar da oldu. İtiraf edeyim, "eleştiri" zamanı yazmak daha kolay. Başarıyı "övmek" ise zor. Başarı var zaten, üzerine daha fazla ne ekleyebilirim? İşler kötü giderken, eleştirmek kolay, herkes içindekini dökmek için bir adres arıyor. O adres de Sportif Cümleler olmuştu. 15712 post, 88500 civarı yorumdan bahsediyoruz. "Forum" kültürü ölmüş olabilir. Bence "blog" kültürü de öldü ama 2'sinin karışımı bir içerik üretmiş haldeyiz. Tabii tüm bunlar siz okuyucuların sayesinde.

X'te daha aktifim ama burayı da boşlamıyorum. Günde 1 post da olsa mutlaka atmaya çalışıyorum. O post'un da dolu dolu olmasını istiyorum. Maç yazılarını direkt olarak yazıyor, ertesi günü tatil ediyorum. Ya da maç günleri "gündüz" yazı olmuyor. Biraz sayıyı düşürdüm ama ilgi alaka bu sayede dağılmamış oluyor. X'te ise içerik daha doygun ve sıcak. Orada anında "etkileşim" gerekiyor. Burası tamamen hobi artık. 17. yılın sonunda bırakmak istemiyorum. Gittiği yere kadar gitsin diyorum. Allah izin verirse, 20. yılı da görmek isterim. Yorum atan, okuyan, doğru eleştiren herkese teşekkür ederim. Blog'a devam etmemin en temel kaynağı gelen yorumlar.

İyi ki varsınız diyelim. Birlikte nice güzel günlere. Daha alacağımız yol, kutlayacağımız nice başarı var. Galatasaray'ı konuşmaya, yorumlamaya ve kendimizce "birbirimize" bir şeyler katmaya devam edeceğiz. Eleştiri daima güç verir, yeter ki doğru ve yapıcı olsun. Fikri olan, şöyle yapsan ya da yapmasan daha iyi olur diyeceğimiz tarzda yorumları da beklerim. Yeni dönemin içeriğine birlikte karar verebiliriz. Elimden geleni yapıp, burayı boşlamamaya çalışıyorum. Önümüz Liverpool maçı, umarım Şampiyonlar Ligi'nde yeni bir çeyrek finali "yıllar" sonra yeniden burada konuşuruz. Her şey için çok teşekkür ederim.

Galatasaray 3-0 Başakşehir FK, ligi kapatıyoruz

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sat, 14 Mar 2026 19:35:00 +0000

Başakşehir karşısında alınan galibiyetin, Liverpool rövanşına yansıması olacak. "Ligle" alakalı noktayı koydun çünkü. Elbette yarış bitmedi, rehavete girilmeyecek ama şu ortamda yakalanan 7 puanlık farkın da kapatılabileceğini düşünmüyorum. Başakşehir maçının zorlu geçeceğini biliyorduk. İlk yarısına bakınca, ligin an atlet 2 takımının çarpışmasını izledik ve muazzam bir mücadele vardı. 2. yarı başladığında ise "düdük" çaldığı andan itibaren Galatasaray'ın etkisini gördük. Arada büyük bir kalite farkı var. Beşiktaş maçında 10 kişi kalana kadar da bu durum böyleydi. Liverpool maçını düşünürken, bu maçta haldır haldır tempo yapmamak doğruydu ama gol arayacağın anda vitesi açman, birkaç dakika içinde işi bitirmene sebep.

Başakşehir karşısında büyük bir rotasyon yapamazdın. Fenerbahçe'nin mağlubiyeti sonrası, bugün "lige" nokta koymak zorundaydın. Geriye bir daha bakmamalısın çünkü. Liverpool maçının sonucu belli olmaz, Şampiyonlar Ligi'ne devam etmen sürpriz değil. Orada oynarken, dönüp de lige bakmaman gerekiyor. 7 puanlık farkın ardından da bakmayacaksın. Liverpool deplasmanında kafan daha rahat. Yansıması bu noktada. Başakşehir gibi atlet, formda ve iyi bir teknik direktör takımına karşı da vitesi biraz yükseltince aldığın bu galibiyet, kalan haftalar adına en ufak umutları dahi kırar. İlk yarısı kora kor ama 2. yarısı çok rahat. Nuri Şahin oyunu dengeleyeyim derken, o ara 2-0'ı bulabilmen. Bunlar önemli işler.

İlk yarıda kora kor bir maç vardı. Ligin en atlet 2 takımının çarpışması "mücadele" olarak keyif verdi. Barış Alper Yılmaz özelinde alınan Ebosele önlemi iyi bir taktik dokunuş ama eksik kalacakları çok barizdi. Niye oyundan alınmadı da diyemiyoruz, çünkü malzeme bu kadar. Pozisyon bulduk, pozisyon verdik. Başakşehir'in farkı, buldukları pozisyonların kaleyi tutması. Ama Uğurcan Çakır seni oyunda tutuyor işte. Kalene gelen ilk toplar gol olmayınca, sürpriz ihtimalini ortadan kaldırıyorsun. Lang ve Yunus Akgün özelinde etkisiz kaldık, onlar iyi oynamadan bu maçta hücumda fark yaratmak güçtü. 2. yarının farkı, Lang ve Yunus Akgün'ün etki göstermesi. İlk yarıda sadece Barış Alper Yılmaz üzerinden gelmeye çalıştık. O da Ebosele'yi yıprattı ve 2. yarının kapısını açtı.

2. yarıya pozisyonlar bularak girdin, akabinde Ebosele atıldı. İlk andan itibaren "savunma arkası" koşuları denedik bu arada. Başakşehir, atlet ve hızlı bir takım olduğundan, savunmasını öne çıkarıyor. Biz de o koşuları ısrarla gösterip, savunma arkasına uzun pasları denedik. Attığın 2 gol bu şekilde geldi. Başakşehir riski aldıkça, savunması ister istemez daha öne çıktı. Muhammed Şengezer ve Opoku gibi isimler öne çıktı deriz ama maç 3-0 bitiyor. Bu da Galatasaray'ın farkı işte. Baskı kurulduğu andan itibaren sonucu almak kolay. Bu baskıyı ilk yarıda beklerdim ama Nuri Şahin, Galatasaray'ı iyi çalışmış. Liverpool rövanşı, böyle bir rakibe karşı oynamak hiç kolay değil. Beşiktaş maçının ardından, kalan haftalar adına "benim için" en zor maçtı. Trabzon deplasmanından daha az çekiniyorum.

Fenerbahçe - Gaziantep FK maçı şamatalı geçecek. Şampiyonluğu kaybetmeye yüz tutmuş Fenerbahçe'ye, 2.'liği kaybetme ihtimali doğdu. Tedesco'yla da yola devam demişler. Tribün tepkisini merak ediyorum. Gaziantep FK da çok moralli geliyor. Başakşehir maçında gelen 3-0'lık galibiyetin bir yansıması da o gün Kadıköy'de yaşanacak. Gün sonunda, Galatasaray'ın Trabzonspor'u deplasmanda yenmesini istedikleri noktaya gelecekler. Şu Başakşehir'in, Kadıköy'de "normal şartlarda" kaybetme ihtimalini görmüyorum. Nuri Şahin, çok formda ve iyi bir teknik direktör. Başakşehir'le iyi bir organizasyon oluşturdu. Galatasaray adına sıradan bir rakip değildi. Liverpool maçlarının arasında, böyle bir rakibi 3-0 geçebilmek çok büyük iş.

Rotasyon imkanı bol olsa da, tam olarak eksiksiziz diyemiyoruz

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Fri, 13 Mar 2026 10:16:00 +0000

Galatasaray'da "rotasyon" söz konusu olunca hamle imkanı bol. Yine de tam olarak eksiksiz bir kadro mu var dersek, cevap hayır. Osimhen, belki de en başta dinlendirmen gereken isim ama sahada olmak zorunda. Osimhen'i denklemden çıkarınca, güçlü oyun diye bir şey kalmıyor. Icardi'yi 11 başlatarak, o oyunu oynamak imkansız. Barış Alper Yılmaz'ı forvet olarak kullanmak lazım diyeceğim ama o da kenara gelmeli. Liverpool maçının sonuna bakın, 2 futbolcu da yorgundu. Barış Alper Yılmaz'ın oyundan çıkmak için işaret yaptığını ilk kez görüyorum. Osimhen'in de bitkinliği maç sonunda belliydi. Hem bu maçın yorgunluğu var, hem de önümüz Liverpool deplasmanı.

Liverpool maçlarının arasında Başakşehir'le oynamak da kolay değil. Neyse ki deplasmana gitmiyoruz diyeceğim ama Başakşehir zor rakip. Nuri Şahin, ligin formda teknik direktörlerinden biri. Kenarda Okan Hoca'nın olmayacak olması da dezavantaj mesela. "Lider" diye bahsedeceğimiz futbolcuların tam anlamıyla ortaya çıkması gereken maç geldi. Burada kazanılacak 3 puan, şampiyonluğun anahtarı. Devamında puan kaybı olacağını düşünmüyorum çünkü. Zor gibi görünen deplasmanlar aslında "görece" olarak kolayladı. Galatasaraylı futbolcuların "maç seçme" durumu da geride kaldı. Geniş kadronun nimetlerinden bu haftalarda faydalanacağız ama Osimhen'i kenara alamıyoruz.

Uğurcan

Boey Singo Davinson Elmalı

Torreira İlkay

Sallai Yunus Lang

Osimhen

Başakşehir maçının 11'i böyle olmalı diye düşündüm. Osimhen'i kenara alamayacağız ama diğer mevkiler adına rotasyon imkanı var. Sallai'yi Barış Alper Yılmaz'ın muadili gibi düşünebiliriz. Yunus Akgün bu maçla birlikte 11'e döner, Lang da son Liverpool maçını iyi geçti. Söylemiş olduğum "liderlerin" sahneye çıkması gereken maçta, İlkay Gündoğan'ı da yeniden tam anlamıyla denkleme sokmanın zamanı geldi. Bu maçta haldır haldır tempoyla oynamak güç. Oyunu yönlendirecek ve seni sakin kılacak bir İlkay Gündoğan bu maçta oldukça gerekli. Torreira'nın enerjisi ise bu maça da yeter. Orta saha ve hücum hattına bakınca oldukça "dengeli ve kaliteli" bir kadro oluştu.

Abdülkerim Bardakcı'nın cezası da problem. Sağ stoper idare oluyor ama eksiklik solda olduğunda sorun yaşanıyor. Jakobs'un mutlaka dinlendirilmesi lazım. Bu yüzden "sol stoperde" oynamalı sorusunu sormuyorum. Singo'nun stoper oynarken türlü dengesizlikleri olsa da, "stoper" tecrübesi daha yüksek. Başakşehir'in de atlet ve uzun hücumcuları düşünülünce, Singo tercihi doğru olacaktır. Eren Elmalı ve Boey konusunda ise içimiz rahat, bek rotasyonu belki de en güçlü tarafımız. Genel olarak 11'e bakınca, Başakşehir'i geçebilmesi gerek ama zor maç. Nedense bu maça bileniyorum, Beşiktaş deplasmanı beni bu kadar çekindirmiyordu. Burada alınacak 3 puan, şampiyonluğun kapısını sonuna kadar açacak.

Sara'nın Brezilya Milli Takım ihtimali

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Thu, 12 Mar 2026 10:17:00 +0000

Sara'nın Brezilya Milli Takım'ına seçilme ihtimali bir süredir konuşuluyor. Eskiden olsa "imkan" verilmeyecek bu iş, günümüz için gayet mümkün. Brezilya Milli Takım'ı adına Türkiye Ligi gösterge olmaz ama Şampiyonlar Ligi'ne odaklanırlar. Galatasaray'da bazı futbolcuların Şampiyonlar Ligi'nde kötü maçı yok. Jakobs bunlardan ilki. Diğeri de Sara. Özellikle maçların seviyesi yükseldikçe, bu futbolcuların etkisi daha çok öne çıkıyor. Şampiyonlar Ligi'nde vitrine çıkmışken, Brezilya için ihtimal oluyorsun. En azından geniş havuzdaki futbolculardan birine dönüşüyorsun.

Brezilya Milli Takım'ı forması giydiği dönemde Türkiye Ligi'ne gelip, seçilmeye devam eden futbolcular var. Ya da Beşiktaşlı Bobo gibi 1 defaya mahsus, menajer eliyle davet almış futbolcu da var. Sara'nın durumunu bunlarla karıştırmayalım. Sara gibi Brezilya Milli Takım'ı ile daha önce pek işi olmamış bir futbolcunun "davet" almışlığı yok. Bu "davet" beraberinde kırılma getirir ve sonrasında birçok ismin o seviyede olduğunu görebiliriz. Nice Brezilyalı, Türkiye'yi daha rahat tercih edecektir. Sara da Brezilya etiketini yediği an değerine en az 10 milyon avro daha ekler.

Transfer dönemi geldiğinde, Galatasaray'ın elde tutmakta en çok zorlanacağı futbolcuya dönüşür. Yaz dönemi geldiğinde, bu başarı hikayesinin ardından birçok ismin teklifler alacağını göreceğiz. Kimi gitmek de isteyecek. Çoğunu tutarız da, Sara'yı tutmak kolay değil. Premier Lig'den nice teklifler gelecek çünkü, büyük rakamları konuşacağız. Oranın futbolcusu çünkü. Galatasaray bu işten elbette büyük kazanacak da, Sara konusunda "negatif algı" besleyenler ne yapacak? En başından bu yana aynı yerdeyiz, Sara iyi futbolcu. Hem de çok iyi futbolcu. Yaşananlar asla şaşırtıcı değil.

Bir ofansif orta saha düşünelim. Hem takımın en çok mesafe kat eden ismi, hem en çok kilit pas atan futbolcusu, hem gol / asist etkisi yüksek, hem duran topları kullanacak, hem de defansif anlamda yükümlülüklerini yerine getirip, pres oyununda da güçlü olacak. 8-10 numara olduğunu söylüyoruz ama diğer yanda da 2 yönlü bir orta saha. Komple paket yani. Bu orta sahanın değeri elbette büyük olacak. Brezilya Milli Takım'ı formasını giyerse o değer daha da artacak. Bazısı 25-30 milyon avro'ya razıydı. Masaraya en az 45-50 milyon avro koyulmalı.

Premier Lig piyasasına bakın, kimlere ne paralar ödeniyor. Sara da o ligin kalemiyken, Galatasaray'ın talebi elbette yüksek olmalı. İlla satılsın demiyorum, keşke kalsa. Çünkü bu profilde başka bir ismi bulmak kolay değil. Yine de yapacak bir şey yok. Sara'yı tutmak gerçekten kolay değil. Şampiyonlar Ligi'nde yazılan bu hikayenin ardından, bizim gibi takımlara gelecek transfer teklifleri hayatın doğal akışı. Uefa ve Süper Kupa'yı kazanan kadroyu hatırlayın, herkes kapış kapış gitmişti. Şimdi transfer piyasası daha canlı, paralar büyük ve Galatasaray da o günlere göre daha akıllı. Hayal ettiğimiz paraları kazanırız.

Galatasaray 1-0 Liverpool, gurur duyuyorum

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Tue, 10 Mar 2026 20:10:00 +0000

Turu geçeriz, geçemeyiz kısmını bilmem. Deplasmanda her şey olabilir. Ben bu "disiplinle" oynadığın sürece ihtimal var. Liverpool'la 2 maç oynadın ve 2 maçta yediğin gol sayısı 0. Kadro değeri hesaplamayı sevenler, Liverpool'un rakamını açıklasın, aradaki farkı düşünsün. Galatasaray'ın başardığı büyük iştir. Şampiyonlar Ligi'nde son 16'ya gelmenin yanı sıra, aynı sezon içinde 2 kez Liverpool'u yeniyorsun. Kimseye kolay tur bırakmayacağını da gösterdin. Liverpool, ilk maçtan aldığı dersler üzerinden bir 11 çıkardı. O 11 içinde, Galatasaraylı bazı futbolcular adına önlem vardı. Yine başaramadılar, buna izin vermedin. Çünkü senin planın çok daha güçlü.

Maçın başındaki görüntümüz çok gergindi. Geriden çıkamamak bir yana, çok fazla pas hatası vardı ve pozisyonlar verdik. Orada gol yiyip de şok yaşamamak değerli. Oyunu çabuk dengeledin çünkü. Davinson Sanchez / Singo hattında riskler alıyorduk ki onlar da toparladı. Sonrasında baskını hissettirdin ve korner organizasyonunla golü buldun. Sonrasındaki oyun fazlasıyla dengeli. Rakibin de, senin de bulduğun imkanlar var ama Liverpool adına net pozisyon diyebileceğin an 1 tane. O da 2. yarıda. Galatasaray'ın Liverpool karşısındaki 2 galibiyetinin de odak noktasında "savunma" var. Liverpool'u durdurduk, gün sonunda kazandık, maç sonunda kaçanlara bakınca da 2 ya da 3 olabilirdi dedik.

Jakobs, bu seviyeler adına savunma açısından "elit bek". Yine bu ayardaki tüm maçlarda hata yapmadığını görürüz. Singo'yu Gakpo önlemi diye ilk 11 kullandın ama karşısında farklı bir isim vardı. Yine de maçın başındaki gelgitler haricinde oldukça iyiydi. Davinson Sanchez ve Abdülkerim Bardakcı için de bu geçerli. Savunma konsantrasyonun üst düzey. Bu odağı son ana kadar kaybetmemek önemli. Kaybettiğin anda da sahneye Uğurcan Çakır çıkıyor. Jakobs, Salah'ı sindirdi mesela. Etikite de tek an dışında pozisyona giremedi. Singo da Wirtz karşısında çok etkili. Szoboszlai'nin şutları haricinde "baskı" kurabildikleri bir sekans yok. 2. yarıda bir noktada merkezden çok geldiler. Oyuncu değişikliklerini yine geç yaptık diyebiliriz.

Osimhen ve Barış Alper Yılmaz'ın daha etkili olabileceğini düşünsem de, takımın sarı kart ceza sınırında olması eli kolu bağlıyor. Nasıl agresif olacaksın ki. Mecburen kendini dizginliyorsun ve bu da mücadele gücünü etkiliyor. Barış Alper Yılmaz, Kerkez'e yine sarı kartı gördürdü ama bu maçta sağ kanattaki etkisi, sol kanattaki kadar yok. Lang'ın hücum performansı değerliydi, seni ilk yarıda taşıyan isim. Sara'nın hücuma etkisi yine müthiş, adamın Şampiyonlar Ligi'nde kötü maçı yok. Osimhen de ön alanda yine müthiş mücadele verdi ama yapabilecekleri biraz sınırlı kaldı gibi. 2. yarıda açılan alanı daha net kullanabilirdik. Savunma odağını yüksek tutunca, risk de çok alınmıyor. Juventus karşısında momentumu kazanmıştık ama Liverpool maçında "denge" en önemlisiydi.

Bu tarz maçlarda merkezde "dripling" etkili oluyor. Singo oyuna girdikten sonraki dakikalara bakın. Merkezden delebilmeyi başardın ve pozisyonlar geliyordu. Belki de Davinson Sanchez'in cezasında, Lemina stoper, Singo orta sahada oynar. O maçta da dripling önemli olacak. Rövanş günü geldiğinde ne olduğunu görürüz. Davinson Sanchez'in cezalı duruma düşmesi elbette handikap ama Galatasaray kadrosu yeterli genişliğe sahip. Gün sonu ne olursa olsun, bu takımla gurur duyacağız. Yıllardır şahit olmadığımız bir Avrupa hikayesi bu. Okan Buruk, başarısız Avrupa sezonlarının acısını çıkarıyor. Bu hikaye başlıca onun ve ilk sıraya yazmamız gereken isim. Aynı sezon içinde 2 kez Liverpool'u yendin. Ötesine konuşacak bir şey yok. Kimseye kolay tur yok, bunu kanıtladık. Galatasaray'ı karşısına alan, temkinli olmak zorunda.

Liverpool ve Başakşehir maçlarının 2 farklı ilk 11'i olacak

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Mon, 09 Mar 2026 10:15:00 +0000

Beşiktaş karşısında 10 kişi kalmasak, kalan süreler Galatasaray adına daha rahat geçecek ve mutlaka "fişi" çekecek golü bulacaktık. Lang ve Yunus Akgün oyuna giriyordu çünkü, rakip de risk almaya başlamıştı. Bu isimlerle açılan alanı mutlaka değerlendirirdik. 2-0'ı yakaladıktan sonra da, Liverpool maçı adına "dinlendirme" hamleleri gelecekti. 10 kişi kalınca, efor ister istemez yükseldi. Beşiktaş deplasmanında alınan galibiyet çok önemli ama 10 kişi kaldıktan sonraki dakikalar adına "efor" ister istemez yükseldi. Bu da beraberinde bazı yorgunlukları getirebilir. Liverpool maçı da tempolu, ön alan baskısıyla nefes bulacağızı ve galibiyet arayacağımız şekilde ilerleyecek.

Liverpool maçının rotasyonu olmaz. Boey ve Yunus Akgün gibi isimleri ilk 11 görebiliriz ama diğer isimler kimler olacak biliyoruz. Ön alan baskısından yine ödün vermeyeceğiz, rakip geriden kısa paslarla çıkarken, onları hataya zorlayacağız. Liverpool ile oynadığımız ilk maçı hatırlayın, bu yolla çok fazla pozisyon bulmuştuk. Bu da eforu yükseltecek ve haftasonuna gelirken "rotasyon" kaçınılmaz olacak. Başakşehir, disiplinli bir takım. 2 Liverpool maçının arasına denk gelmese sorun görmezdim ama şimdi kolay olmayacak. Şansımız şu, Galatasaray'ın şampiyonluğa oynayacak 2 tane ilk 11 kullanabilme durumum var.

Yeter ki o 11'lerin forveti Osimhen olsun. Osimhen haricinde herkesin "rotasyon" durumu oluşabilir. Osimhen kenara gelirse eğer "oyun" bütünüyle değişiyor. O da Galatasaray'ı güçlü kılmıyor. Icardi'yi yavaştan "Gomis" sürecine aldığımızı görüyoruz. Gomis'in son sezonunu hatırlayın, pek süre almaz olmuştu ve 2. forvetliği de Barış Alper Yılmaz'a kaptırmıştı. Osimhen yokluğunda, Barış Alper Yılmaz yine ilk forvet alternatifin ama kanatlarda da olmazsa olmazın. Onu da dinlendireyim dersen ve Sane de cezalıyken, Lang / Yunus Akgün kanatlarına dönebilirsin. Beşiktaş maçında Asprilla kadroya bile alınmadı. Böyle bir kadro genişliği var.

Okan Hoca'nın Liverpool ve Başakşehir'e karşı 2 ayrı 11 çıkaracağını düşünüyorum. Rotasyonu bol görürüz ve bu maçı geçersek, kalan haftalar adına kuşkum olmayacak. Galatasaray'ın ligi süpüreceğine inanıyorum. Başakşehir, şu aşamada en çekindiğim maç. Burayı geçtiğinde, önün olabildiğince açık. Kalan haftaları "kaliten" ile rahatlıkla geçersin. Milli Takım arasına kadar, zorlu 3 maç kaldı. Liverpool'a karşı elimizden geleni yapıp, Başakşehir karşısında kayıp yaşamayacağız. Kadro genişliği ve kalitesini en son noktaya kadar kullanacağız. Yine ayrı yere geleceğiz ama keşke bu kaliteyi sezon öncesi sağlasaydık ve şu an daha konforlu olabilseydik.

Uğurcan

Boey Davinson Abdülkerim Jakobs

Torreira Lemina

Barış Yunus Lang

Osimhen

Liverpool maçının 11'i bence bu. Yunus Akgün'ü ön alan baskısını düşünerek ilk 11 başlatırız. Bu maçta "topa sahip olmak" ana etken değil, geçiş kovalayacağız. Kazandığımız Liverpool maçı, bu maç adına rotamızı belirler. Liverpool elbette şu an daha iyi durumda ama Galatasaray da o güne oranla seviye atladı, kadro kalitesini yükseltti. Sane'nin formsuzluğu, Barış Alper Yılmaz'ı sağ kanada atıp, Lang'ı da sol kanat başlatır. Boey de bu maçlar adına büyük sigorta.

Uğurcan

Sallai Davinson Singo Elmalı

Torreira Sara

Yunus İlkay Lang

Osimhen

Liverpool maçında sakatlık kaynaklı sıkıntı yaşanmazsa, Başakşehir karşısında da bu 11'i görürüz. Başakşehir, düzen takımı. Nuri Şahin'in maç özelinde mutlaka planı olacaktır ama "savunma" odakları düşük ve onların da "topa sahip olma" gibi sevdaları olacak. Galatasaray'ın aradığı ideal rakip işte. Orta saha merkezinde ekstra savunma önlemlerine gerek yok. İlkay Gündoğan'ı bu maçta 11 yazıp, Sara ile de pas kalitesini yükseltiriz. Jakobs'u sol stoper yazmam, çünkü üst üste zorlu maçlarda 11 oynuyor. Singo'nun ya da Davinson Sanchez'in sol stoper oynaması sorun olsa da, yapacak bir şey yok. Osimhen'den ise ödün veremezsin. İşi ne kadar erken bitirirsen, onu o kadar çok dinlendirme şansın doğar.

Beşiktaş 0-1 Galatasaray, şampiyonluk modu açılmıştır

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Sat, 07 Mar 2026 19:41:00 +0000

Galatasaray'ın en keskin virajı. Beşiktaş deplasmanlarında zorlanıyor, 10 kişi bırakılıyorduk. Bu artık öğrendiğimiz bir gerçek. Sane'nin kırmızısı üzerine tartışmayacağım, o iş bile bile lades. Sane, kırmızı kartı kovalıyordu. 11'e 11 devam etsen, çok daha öncesinden bitireceğin ve Liverpool'u düşeceğin bir günde, baskıyı ısrarla üzerine çektin. Her oyuncu değişikliğinde, rakibin baskısını biraz daha kabul ettin. Beşiktaş'ın organizasyon dahilinde üreteceği yoktu ama karambol olur, sağdan soldan orta kesiyorlar. Orada da Uğurcan Çakır devreye giriyor. Bu adam kendin hikayesini, daha doğrusu destanını yazıyor. Galatasaray kalesinde "şampiyonluk modlarına" alışığız. Uğurcan Çakır, Muslera'nın bıraktığı yerden devam ediyor.

Galatasaray'ın maç planı güçlüydü ve üst düzey konsantrasyon izledik. "Odak" hatasıyla oluşan bir pozisyon yok. En büyük korkum da buydu. Galatasaray, Beşiktaş maçına müthiş hazırlanmış. Topu rakibe bırakırız diye düşünüyordum ama 10 kişi kalana kadar oyunu da yönlendirdik. Osimhen ve Barış Alper Yılmaz'a atılan tüm uzun topları aldık, bu da rakip yarı sahasında kalmanı sağladı. Beşiktaş'ın savunması hızlı görünse de, ciddi zamanlama hataları var. Sane & Sallai ile Rıdvan Yılmaz'ın kanadını belki yeterince işleyemedik ama bakınca gol de oradan kesilen ortayla geldi. Sane o kadar 2 ucu keskin bıçaktı ki felaket oynadığı maçta yaptığı asist enfes. Diğer yanda da kırmızı kart görerek atılacağı bir o kadar bariz.

Beşiktaş'ın kanatlarına atılan toplara bakın, büyük boşluklar vardı. Bunu da değerlendirmek istedik ama çok pas hatası yapıyoruz. Sane kadar, Sara da hiç işin içine giremedi. Hatta ilk yarının belli anlarında Lemina da böyleydi. Beşiktaş'ın kalitesinin, Galatasaray'la boy ölçüşemeyeceği çok netti. İlk yarıda o kalite farkını hissettirip, bence farkı biraz daha açabilirdik. Osimhen, rakip savunmayla oynuyordu resmen. 2. yarıya girerken, oyun daha da sana bakıyordu. Beşiktaş risk alacaktı, savunmasını daha da öne çıkaracaktı ve sen o boşluğu doldurabilirdin. Beşiktaş'ın baskısı tam kırıldı, alanı kovaladık dedik. Yunus Akgün ve Lang'ı oyuna sokacakken Sara'nın kırmızısı, maalesef tüm planları bozdu. Sonrasındaki yüm değişiklikler felaket.

Barış Alper Yılmaz'la Eren Elmalı neden değişti mesela? Tüm maçı kapanarak oynamayı neden düşündün? Her hamle, seni biraz daha "kapanmaya" itti ve son ana kadar Beşiktaş baskısını hissettin. Neyse ki "kaos" dışında bir şey üretemediler. Uğurcan Çakır'ı sakatladıkları pozisyonda, topu taca attık da gidip oradan atak denediler. Orkun Kökçü, yerde yatan Galatasaray'lının üzerinden atlayıp hücum deniyordu. Bunları yaşadık. Kaos içinde debelenip durdular ve Uğurcan Çakır'ı geçemediler. Geçemezler de. Galatasaray'ın 10 kişi kalması mesele değil, kalite yine üst düzey. Maç 1-0 ilerlerken ise kim gol yeriz diye korkuyordu? Bir an önce 2'yi bulsak da iş bitse modundaydık. Bitecekti de. Galatasaray, Beşiktaş karşısında "güçlü oyun planı" ve devamında "kalitesi" ile kazandı.

Önümüzdeki fikstür ama zor ama şampiyonluk yolundaki en keskin virajı almış olduk. Galatasaray puan kaybeder özelinde yeşerttikleri umutlar bu maçlara yönelikti. Galatasaray hem ligde yürüyecek, hem de Şampiyonlar Ligi'nde. Geniş kadrosu tüm kulvarları taşıyacak. Fenerbahçe tarafında ise korkmaları gereken maçların "iç sahada" olduğunu ısrarla yazıyorum. Samsunspor da korkmaları gereken takımlardan biri. Hele ki bizim Beşiktaş galibiyetimiz üzerine, umutların iyice kırılmaya başlayacağını düşünüyorum. 4 puan farkı büyük avantajdır ve Galatasaray bunu daha öteye taşıyacak. Şampiyonluk modu açılmıştır, herkese hayırlı olsun. Rotasyonun sık gerçekleştiği ortamda dahi ortaya çıkan kadro "şampiyon" olacak kalitede.

Sağ bekte kim oynar sorusu gibi, forvet arkasında için de benzer bir soru sorulabilir

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Fri, 06 Mar 2026 10:21:00 +0000

Sağ bekte kim oynar sorusu gibi, forvet arkasında için de benzer bir soru sorulabilir. Hatta forvet arkası için alternatif sayısı daha fazla bile olabilir. Gün sonunda, Okan Hoca'nın tercihi önemli. Kimi oynatırsa da "niye" diyemeyeceğim. Geniş ve kaliteli kadronun güzelliği bu. Maça göre hamle imkanını sana getiriyor. Bunu çok daha öncesinde sağlayabilsen, bugün daha konforlu ortamda maç yorumu yapmış olacaktın. Önümüze bakacağız artık, bundan sonrası önemli. Yunus Akgün, Sara, İlkay Gündoğan ve Sallai gibi adaylar var. Tercihin daha çok Yunus Akgün ve Sara üzerinden döneceğini düşünüyorum. Hangisi oynarsa oynasın, birbirine oranla iyi özellikleri var.

Yunus Akgün'ün ön alandaki presi önemli. Şampiyonlar Ligi'nde Bodo ile oynanan maçı hatırlayın, Osimhen'le birlikte ön alanda rakibe nefes aldırmamışlardı. Topu rakibe bırakıp, ön alanda baskıya odaklanacağın maçta, Yunus Akgün'ü düşünmek mantıklı. Sakatlığını tamamen atlattı ve takımla çalıştı. Sara'nın ise son haftalarda "gol" katkısı çok iyi seviyede ve geçen sezonun son haftalarında galibiyet serisi yakalarken, Lemina / Torreira / Sara 3'lüsüyle oynuyorduk. Bu 3'lünün sahada olduğu oyunlar da çok güçlü. Ayrıca Sara'nın, pas tarafında Yunus Akgün'e baskın bir tarafı var. Yunus Akgün ise çok daha hareketli, farkı orada.

İlkay Gündoğan ve Sallai de diğer opsiyonlar ama onların forma ihtimali daha düşük. İlkay Gündoğan'a kalan haftalarda büyük ihtiyacımız var. Liverpool maçındaki seviyesinde olsa, bu tarz maçlarda direkt olarak oynatacağım isim olurdu. Ön alanda çok hareketli olmayabilir ama presi yöneten isimdi. Liverpool maçını hatırlayın, pres zamanlamasını mükemmel ayarladı. Son haftalarda toparladı ama maalesef o durumda değil. Bu yüzden de "hamle" noktasında en önemli kozlarından. Skoru ararken ya da korumak isterken, bu fark etmez. İlkay Gündoğan, ilk dönmen gereken orta saha belki de. Son haftalardaki ivmelenmesi, kalan haftalar adına elimizi güçlendirdi.

Bir de Sallai ihtimali var, bu da konuşulmuş. Boey'i transfer ettikten sonra, Sallai'nin orta sahada değerlendirilebilme ihtimalinden söz ediliyordu. 4-3-3 oynamıyoruz tabii, merkez 2'liden biri olmaz. 4-2-3-1'in forvet arkasında düşünebilirsin. Okan Hoca, Sallai'yi hazırlık maçlarında forvet olarak da kullanmıştı. Yönlü futbolcu, elini rahatlatıyor ama o mevkilerde daha doğru alternatifler varken, Sallai'nin jokerliğine başvurmaya gerek yok. Sağ bekte ya Boey ya Sallai oynayacak. Boey oynarsa, Sallai yine güçlü hamle. Boey'u kullanıyoruz, Sallai'ye de ayıp olmasın tadında bir hamle elbette olmaz. Onun da ön alan presi, hareketliliği değerli ama hücumu biraz "kısır" kılabilir.

Hangi sağ bek?

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Thu, 05 Mar 2026 10:24:00 +0000

Galatasaray'ın elinde 3 iyi sağ bek var. Oysa sezon içinde öyle bir an yaşadık ki sağ bekte kimseyi bulamadık. Ya da Boey sonrası yaşadığımız buhranlı günleri düşünün, gün sonunda dönüp dolaşıp da geldiğimiz nokta Kaan Ayhan'dı. Sallai'nin sezon içinde gösterdiği gelişim mükemmeldi. Singo'nun sezon başında sağ bekte oynadığı maçlarda gösterdiği etki büyüktü. Boey'in de son haftalardaki ivmesi oldukça değerli. Kendi seviyesini tam anlamıyla yakaladığında neler vereceğini de iyi biliyoruz. Güzel rekabet ama karar vermesi de bir o kadar zor.

Okan Hoca'nın önüne, Boey fırsatı sunulduğunda, elbette buna kayıtsız kalmayacaktı. Çünkü ilk 1.5 sezon oynanan oyun gücüne bakın, Boey'in varlığı önemli bir yer tuttu. Gün sonunda ilk tercihi yine o olacaktır ve kalmak istemesi halinde opsiyon şartları karşılanır. Peki Sallai'yi şu aşamada kenara almak ne kadar doğru? Sezonun geneline bakın, en istikrarlı futbolcularının başında. O da artık gerçek anlamda bir sağ beke dönüştü. Kanada attığında sırıtmasının sebeplerinden biri, sağ bekte gösterdiği alışkanlık. Özellikle hücum yönünde verdiği katkı büyük.

Peki Singo'yu, sağ bek için tamamen mi devre dışı bıraktık? Şu aşamada evet. Rotasyonun, Sallai / Boey üzerinden döneceğini düşünüyorum. Beşiktaş maçını Sallai'yle oynarken, Liverpool karşısına Boey'le çıkarız. Boey'in Bayern Münih dönüşünde, bildiğimiz Boey olmak dışında, Mariano'ya dönüşme emareleri gösterdiğini görüyoruz. Bu da "komple bek" olmanın tanımıdır. Gün sonunda formayı o alır. Sallai'yi de "büyük joker" olarak kullanmaya devam ederiz. Singo ise stoperde devam edecektir ama onun da bu mevkide etkin performans göstermesi, 3'lü savunmaya dönüp dönmeyeceğine bağlı.

Davinson Sanchez / Abdülkerim Bardakcı 2'lisinin uyumu güçlü. Singo, stoper için alternatif konumda. 30 milyon avro'luk bonservis ile elbette büyük beklentiyle geldi ama gün sonunda yapacak bir şey kalmıyor. Singo, şu aşamada rotasyonunu güçlendirecek. Yer yer stopere atacaksın, bazen orta sahaya hamle olacak. Savunma ararken, sağ bek için de mutlaka güçlü bir alternatif. Birilerini alternatif olarak düşünmek, onu yabana atmak anlamına gelmiyor. Şu an takım nasıl çok daha etkin olur, herkes kendince bunu düşünüyor. Galatasaray'ın kadrosu derin ve çok güçlü. Alternatif olarak o kadar kırıldık ki şu bolluğu yaşamak çok büyük keyif. En başta yaşasak, bugün konuştuğumuz konular bambaşka olacaktı.

Alanyaspor 1-2 Galatasaray, Türkiye Kupası için ideal ortam budur

noreply@blogger.com (Burak Eren) — Tue, 03 Mar 2026 20:05:00 +0000

Türkiye Kupası için "ideal" ortam budur. Rotasyon yapabildiğin, yeni yüzleri gördüğün maçların keyfi büyük. İlk 11'i gördüğümde "o niye yok" demeden, Nhaga'yı izleyebilecek olmanın sevinciyle ekran başına oturduk. Gün sonu skor 2-1 yazsa da, maçın genelinde oldukça rahattık. İlk yarısını Barış Alper Yılmaz'ın sürüklediği, 2. yarısında ise Sane ve Nhaga etkisiyle 3. gole yaklaştığımız bir maçtı. 3. golü bulabilmek lazım burada. 3. golü bulsan, gençleri oyuna daha erken atabilirdin. Çok daha rahat bir ortam oluşacaktı. Alanyaspor'un golü bulması sürpriz olmuyor, çünkü her değişikle "dengeyi" ister istemez bozuyoruz. Beşiktaş maçı var, bazı futbolcular özelinde ayarlama yapmak gerekiyor.

Barış Alper Yılmaz, son dönemde form olarak üst düzeyde. Şu anki görüntüde de, kanatları Sane ve Barış Alper Yılmaz aldı. Forvet olarak düşününce de, Osimhen'in olmadığı zamanlarda en önemli isim. Sadece savunma arkasına koşularıyla değil, rakip ceza sahası içinde aldığı topları da çok iyi dağıttı. Aldığı penaltı müthiş, Nhaga'ya asistindeki sakinliği ve çevre kontrolü harika. 2 de pozisyonu var. Barış Alper Yılmaz'ın çevresinde oynarken tüm hücum hattı etkiliydi. 2. yarıya girerken, dengeler biraz daha değişiyor. Ahmed Kutucu'yu forvete atınca, orada kalabilme ihtimali kalmadı. Her topu ezdi. Ahmed Kutucu'ya atılan toplar bir daha geri gelmiyordu.

Sane ve Boey gibi isimleri, maç eksiklerini gidermek adına ilk 11'de başlatmak doğruydu. Sane'nin ivme kazanmaya başladığını gördük ki Beşiktaş maçı için ona ihtiyaç var. Boey konusunda da, Bayern Münih'e "Boey" olarak sattığımız futbolcu, Mariano olarak geri döndü diyebiliriz. Oyun aklı çok gelişmiş. Geçen de söyledim, futbolu çok olgun. Boey / Sane hattı üst düzey katkı verdi. Hücumda hareketli isimlerle oynayınca da oyun çok keyifli. Nhaga'nın da hücuma desteğini gördük, tekniği çok iyi seviyede. İlkay Gündoğan da oyunu harika yönlendirdi. 3-0'ı bulsak, ötesini mutlaka görürdük. Maçın son 10-15 dakikası sıkıntılı geçse de, değişiklikler sonrası bunu yaşamak doğal.

Gün sonunda hem skor olarak, hem de "oyuncu" bazlı kazanmak güzeldi. Oyuncu bazlı ne kazandık dersek, alternatif üretmeye devam ediyoruz. Asprilla'dan istediğini alamazken, Nhaga'nın potansiyelini görüyorsun gibi. Kazanmak da mühim, 4'de 4 ile grubu lider bitirdin. Türkiye Kupası'nda rotasyon belli oranda devam etmek zorunda. Galatasaray'ın güçlü ve geniş kadrosu, Alanyaspor deplasmanında da sorun yaşamıyor. "Alternatif" olarak gördüğümüz isimlere bu süreleri verdikçe, zorlu maçlar öncesi olası sıkıntılar ya da hamle adına elin güçleniyor. Mutlu olmak ve Beşiktaş maçına odaklanmak lazım. Çünkü o maçın kaderi, ligi koparabilmek anlamını taşıyacak.