Staycalm

X-ray Fluorescence (XRF)

2017-02-23T11:41:00.001+07:00

X-ray Fluorescence (XRF) เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการวิเคราะห์ธาตุ ที่อยู่ในตัวอย่างทดสอบ โดยสามารถวิเคราะห์ได้ทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยสามารถใช้ได้กับงานวิจัยในหลายๆ ด้าน เช่น วัสดุศาสตร์, ธรณีวิทยา, สิ่งแวดล้อม, ทางการแพทย์ รวมถึงตัวอย่างจากอุตสาหกรรมด้านต่างๆ เป็นต้น การวิเคราะห์ของเครื่อง XRF จะอาศัยหลักการเรื่องรังสีเอกซ์ ของตัวอย่าง โดยจะยิงรังสีเอกซ์เข้าไปในตัวอย่าง ธาตุต่างๆ ที่อยู่ในตัวอย่างจะดูดกลืนรังสีเอกซ์ แล้วคายพลังงานออกมา โดยพลังงานที่คาย หรือ Fluorescene ออกมานั้น จะมีค่าพลังงานขึ้นกับชนิดของธาตุที่อยู่ในตัวอย่างนั้นๆ ทำให้เราสามารถแยกได้ว่า ในตัวอย่างที่ทดสอบนั้น มีธาตุอะไรอยู่บ้าง โดยใช้ Detector วัดค่าพลังงานที่ออกมาจากตัวอย่าง

เครื่อง XRF โดยทั่วไปจะมีด้วยกัน 2 แบบ คือ Wavelength Dispersive XRF (WDXRF) และ Energy Dispersive XRF (EDXRF) โดยเครื่อง XRF ของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ ม.แม่ฟ้าหลวง จะเป็นแบบ EDXRF ซึ่งจะสามารถทำการวิเคราะห์ธาตุในตัวอย่าง ได้ตั้งแต่ Na - U เรียงตาม Atomic number โดยสามารถทำการวิเคราะห์ได้ทั้งแบบไม่มี Standard และ มี Standard (ต้องเอา Standard มาเอง) สามารถวิเคราะห์ตัวอย่างได้ในหลายลักษณะ ทั้งของแข็ง, ผง, ตัวอย่างที่ขึ้นรูปแล้ว หรือ ตัวอย่างที่เป็นของเหลว

ข้อดีของเครื่อง XRF เมื่อเปรียบเทียบกับเทคนิคอื่นๆ ก็คือ เป็นเทคนิคที่ไม่ทำลายตัวอย่าง (ยกเว้นกรณีที่ต้องบดตัวอย่างเพื่อขึ้นรูปเป็นเม็ด) และให้ผลการทดสอบที่รวดเร็ว และไม่จำเป็นต้องใช้ Standard ในการทดสอบ

ข้อเสียของ XRF แบบ EDXRF ก็คือความสามารถในการวิเคราะห์ ตัวอย่างที่มีปริมาณน้อยๆ จะทำได้ยาก โดยเฉพาะธาตุในกลุ่ม Light Element หากมีปริมาณน้อยๆ ผลที่ได้จะไม่ดีเท่าที่ควร อีกทั้ง หากตัวอย่างนั้น ไม่สามารถขึ้นรูปให้เป็นของแข็ง เพื่อทดสอบในสภาพ Low pressure ก็จะเกิดการดูดกลืนรังสีของอากาศ ภายในห้องใส่ตัวอย่าง ซึ่งมีผลให้ Intensity ของ X-ray ที่ได้ลดลง

โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการการตรวจเปรียบเทียบวัตถุพยานประเภทแก้ว กระจก และสี ด้วยเทคนิค X-Ray Fluoresence;XRF

2017-02-23T11:21:00.001+07:00

โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการการตรวจเปรียบเทียบวัตถุพยานประเภทแก้ว กระจก และสี ด้วยเทคนิค

X-Ray Fluoresence;XRF

ด้วยสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ กระทรวงยุติธรรม เป็นหน่วยงานที่ได้รับความไว้วางใจ และความเชื่อถือจากประชาชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในกระบวนการยุติธรรม ทั้งในประเทศและต่างประเทศในการตรวจพิสูจน์หลักฐานและการตรวจพิสูจน์วัตถุพยานต่างๆ และกลุ่มตรวจสอบอาวุธปืนและวัตถุพยานทางฟิสิกส์ มีภารกิจหน้าที่ความรับผิดชอบในการตรวจพิสูจน์อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน การตรวจเปรียบเทียบลูกกระสุนปืนและปลอกกระสุนปืน การตรวจเปรียบเทียบร่องรอย(Tools Mark) รอยสะเก็ดระเบิด เช่น เหล็กเส้นตัดเป็นท่อน รอยตะปูเรือใบ รอยรองเท้า รอยยางรถยนต์ รอยลวดเย็บกระดาษ ตลอดจนถึงวัตถุพยานทางฟิสิกส์อื่นๆ เช่นเศษชิ้นส่วนสีรถยนต์ เศษแก้วและกระจก น้ำมัน เส้นใย ไฟเบอร์และอื่นๆ

ปัจจุบันความสำคัญของวัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกในประเทศไทยนั้น ค่อนข้างมีน้อย เนื่องจากเป็นเพียงเศษชิ้นส่วนวัตถุพยานชิ้นเล็กๆ มองเห็นได้ยาก และหาความเชื่อมโยงในทางนิติวิทยาศาสตร์ได้ไม่ง่ายนัก หากแต่ในต่างประเทศวัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกนั้นมีความสำคัญค่อนข้างมาก โดยเฉพาะในคดีอุบัติเหตุจราจร ชนแล้วหนี (Hit and Run) คดีงัดแงะ (Forced entries) ซึ่งโดยปกติที่ใช้ในการจำแนก แยกประเภทของแก้วและกระจกก็จะใช้การดูสี ดูความหนา ดูค่าดัชนีหักเห (Reflective Index) และถ้าต้องการตรวจวิเคราะห์ในระดับ Individual ก็อาจใช้ FT-IR หรือ เทคนิค Laser Ablation ICP-MS ซึ่งเป็นเทคนิคที่ยอมรับกันในต่างประเทศมาแล้ว แต่ก็ยังมีความยุ่งยากอยู่หลายประการทั้งในด้านเครื่องมือที่ใช้ในการตรวจ การเลือกแก้วมาตรฐานที่มีความเหมาะสม เป็นต้น

กลุ่มตรวจสอบอาวุธปืนและวัตถุพยานทางฟิสิกส์มองเห็นถึงความสำคัญและคุณประโยชน์ของเครื่องมือวิทยาศาสตร์ซึ่งทางกลุ่มงานมีอยู่แล้ว จึงต้องการสร้างเสริมและพัฒนาเทคนิคการตรวจที่มีอยู่แล้วในประเทศ ซึ่งก็คือเทคนิค X-Ray Fluorescence; XRF ขึ้นเพื่อนำมาปรับใช้ให้เข้ากับกระบวนงานการตรวจพิสูจน์วัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกเพื่อสนับสนุนงานการตรวจวิเคราะห์ทางนิติวิทยาศาสตร์ได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม และมีความเชื่อถือได้ต่อไป ทั้งนี้ก็เป็นไปเพื่อการสอดรับกับนโยบายและยุทธศาสตร์ของสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ด้านการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ประชาชนด้วยความถูกต้องเป็นธรรมและยกระดับมาตรฐานงานการตรวจพิสูจน์พยานหลักฐานด้านนิติวิทยาศาสตร์ในระดับที่มีความน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น

วัตถุประสงค์

๗.๑ เพื่อศึกษาเอกลักษณ์ของธาตุองค์ประกอบของวัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกโดยใช้เทคนิค XRF, เปรียบเทียบความแตกต่างของธาตุองค์ประกอบอันเป็นเอกลักษณ์ของวัตถุพยานประเภทแก้วกระจก และสี

๗.๒ เพื่อศึกษา ค้นคว้าและเก็บรวบรวมเป็นฐานข้อมูลวัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกเพื่อใช้ในการตรวจวิเคราะห์เปรียบเทียบต่อไปในอนาคต

เป้าหมาย

พัฒนาศักยภาพบุคลากรกลุ่มตรวจสอบอาวุธปืนและวัตถุพยานทางฟิสิกส์ สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ให้มีความรู้ ทักษะ และความเชี่ยวชาญในการตรวจวิเคราะห์วัตถุพยานประเภทแก้วและกระจกได้อย่างถูกต้อง สามารถสร้างความเชื่อมั่นและอำนวยความยุติธรรมให้แก่ผู้รับบริการได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลสูงสุด

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

๑๕.๑ เพื่อนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในการสนับสนุนงานการตรวจพิสูจน์วัตถุพยานทางฟิสิกส์ คือการตรวจเปรียบเทียบวัตถุพยานประเภทแก้ว กระจก และสี ด้วยเทคนิคเอ็กเรย์ฟลูออเรสเซนส์ ; XRF เพื่อให้ได้มาซึ่งผลการตรวจพิสูจน์ทางห้องปฎิบัติการที่มีความน่าเชื่อถือมากขึ้น

๑๕.๒ เพื่อเสริมสร้างความมั่นใจในการตรวจพิสูจน์คดีจราจร หรืออุบัติเหตุเฉี่ยวชนทางรถยนต์ และคดีความมั่นคงในพื้นที่ภาคใต้ ให้แก่ผู้ตรวจพิสูจน์

๑๕.๓ เพื่อศึกษา แนวทางการจัดทำฐานข้อมูลวัตถุพยานประเภทแก้ว กระจก และสี เพื่อไว้ใช้ในการ

สืบค้น และการตรวจเปรียบเทียบต่อไปในอนาคต

ไส้เดือนเขียนจดหมายถึงมนุษย์

2015-07-28T14:54:00.000+07:00

รอยไส้เดือน เกลื่อนไป ในผิวดิน
เป็นลวดลาย หลายระบิล หลายท่วงท่า
มีความหมาย ว่ากระไร ใครสงกา
หรือเห็นว่า ไร้สิ่ง น่าสนใจ
คือจุดหมาย ไส้เดือน เตือนมนุษย์
ไม่รู้สิ้น รู้สุด มาแต่ไหน
ทั้งคืนวัน ขยันเขียน เวียนทำไป
มนุษย์อ่าน หรือไม่ ไม่อาวรณ์
มันพร่ำบอก พร่ำสอน พร่ำวอนว่า
พร่ำพรรณนา ให้ระวัง ให้สังหรณ์
ว่าสรรพสิ่ง เปลี่ยนไป ไม่ถาวร
ทุกๆ ตอน อนิจจัง อนัตตา

................................................................................

ความรู้ทุกชนิดที่โลกรู็ยิ่งเพิ่มความพุ่งขึ้นของโลก เป็นไปเพื่อความเกิด ของตัวตน อันเป็นต้นเหตุของความทุกข์ คือการเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น
ส่วนความรู้เพียงประการเดียวที่เป็นไปเพื่ออิสระและผาสุก คือความรู้เพื่อดับตัวตน อันเป็นการดับทุกข์ในแง่ความรู้นั้น คือรู้ชัดว่าสิ่งทั้งหลายทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น ว่าเรา ว่าของเรา อยู่ตราบลมหายใจสุดท้ายของชีวิต...

Laser ablation inductively coupled plasma mass spectrometry (LA-ICP-MS)

2015-07-27T13:25:00.001+07:00

Laser ablation inductively coupled plasma mass spectrometry (LA-ICP-MS)

เป็นเครื่องมือวิทยาศาสตร์ชั้นสูงที่ได้มีโอกาสไปศึกษา ดูงาน เพื่อเพิ่มเติมทักษะการใช้เครื่องมือที่สถาบัน UTS ประเทศออสเตรเลีย เมื่อ เดือนตุลาคม ปี 2554 เป็นระยะเวลา 15 วัน ถ้าจะกล่าวให้เข้าใจง่ายๆก็คือ เครื่องมือชนิดนี้เป็นเครื่องมือตรวจพิสูจน์ทางเคมี ที่ต่อพ่วงกับระบบเลเซอร์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการตรวจพิสูจน์ตัวอย่างตรวจ ซึ่งเป็นที่รู้จักดีอยู่และมีใช้ทั่วไปในปัจจุบัน

เทคนิค LA-ICP-MS เป็นการวิเคราะห์ตามหลักการ Mass Spectrometry โดยรวมเอาคุณสมบัติของแสงเลเซอร์ มาทำงานร่วมกันกับระบบการทำงานของ ICP-MS ทำให้เทคนิคการตรวจวิเคราะห์มวลไอออน ขยายขอบเขตจนครอบคลุมชนิดของตัวอย่างที่เป็นของเหลว ของแข็ง และก๊าซ อีกทั้งกับผู้ตรวจพิสูจน์ ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายจากการเตรียมตัวอย่างแบบเดิม กล่าวคือ ICP-MS ใช้ตรวจตัวอย่างที่เป็นของเหลว หรือสารละลาย เมื่อต้องการตรวจตัวอย่างที่เป็นของแข็ง ผู้ตรวจพิสูจน์จำเป็นต้องทำการย่อยตัวอย่าง ด้วยกรดเข้มข้น (Acid Digestion) เพื่อเปลี่ยนของแข็งให้เป็นสารละลายก่อน จึงสามารถทำการวิเคราะห์ได้

หลักการทำงานของ LA-ICP-MS ก็เป็นหลักการเดียวกันกับ ICP-MS จะแตกต่างกันแค่ในส่วนของการเตรียมตัวอย่างเท่านั้น การที่ในประเทศไทยพบว่าเทคนิค LA-ICP-MS มีการนำไปใช้ในงานการวิเคราะห์ความบริสุทธิ์ของอัญมณีของสถาบันวิจัยอัญมณีฯ การตรวจวิเคราะห์แหล่งน้ำทะเลและใช้เพื่อการศึกษาวิจัยในมหาวิทยาลัยอีก 2 แห่ง สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ จึงเป็นหน่วยงานเดียวที่นำหลักการ Mass Spectrometry และเทคนิค LA-ICP-MS มาใช้สนับสนุนงานการตรวจพิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์

ในต่างประเทศ เทคนิค LA-ICP-MS ถูกนำไปใช้ประโยชน์ในงานหลายด้านในต่างประเทศ โดยเฉพาะ ออสเตรเลีย สวิสเซอแลนด์ เกาหลี อังกฤษ โดยนำไปใช้ประโยชน์ในงานด้านธรณีวิทยา; logical, งานชีววิทยาประยุกต์;Biological งานโบราณคดี; Archaeological งานด้านสิ่งแวดล้อม ; Environmental งานด้านนิวเคลียร์ ; Nuclear งานวิทยาศาสตร์ของการทำโลหะผสมผสาน; Metallurgy Sciences การตรวจวิเคราะห์ทาง Microanalysis รวมถึงงานตรวจพิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์ด้วย แต่ LA-ICP-MS ยังไม่เป็นที่รู้จักในประเทศไทย เพราะเป็นเครื่องมือที่มีราคาสูง การใช้งานและการประมวลผลยังค่อนข้างซับซ้อนอยู่ และการปรับ Performance ของเครื่องมือนี้ หลังเปลี่ยนโหมดการใช้งานต้องใช้เวลาพอสมควร ซึ่งอาจทำให้เกิดความไม่สะดวกในการใช้งานที่ต้องเชื่อมต่อ 2 ระบบเข้าด้วยกันทุกครั้ง แต่จากการที่ได้ไปศึกษาดูงานที่สถาบันการศึกษาเพื่อการวิจัยที่ซีดนีย์ ครั้งนี้ ทำให้ทราบว่า โดยปกติ การใช้งานเคริ่องมือนี้ ให้เป็นประโยชน์และมีความเสถียรต่อการระบบการทำงานของเครื่องมือนี้ในต่างประเทศส่วนมากจะไม่ใช้ปรับเปลี่ยนโหมดการใช้จากการตรวจของเหลว กับของแข็ง สลับกันไปมา แต่เลือกที่จะเพิ่มจำนวนเครื่องและแยกใช้ไปประเภทใดประเภทหนึ่ง คือไม่เลือกตรวจของเหลว ก็ตรวจของแข็งไปเลยอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อความคงที่ของระบบการทำงานของเครื่องมือขณะทำการตรวจ ซึ่งมีผลทำให้ผลการตรวจวิเคราะห์ของเครื่อง LA-ICP-MS มีความถูกต้องมากขึ้น

...ที่หน่วยงานของผม ใช้เครื่องมือนี้ในการตรวจพิสูจน์เขม่าปืน เพียงอย่างเดียว ซึ่งถ้าคิดถึงเรื่องความคุ้มค่าของเครื่องมือนี้กับขีดความสามารถที่เครื่องมือนี้ทำได้ ผมค่อนข้างเสียดาย ที่ในงานตรวจพิสูจน์ของเหลวของหน่วยงานผม มีการนำไปใช้ประโยชน์ได้ไม่มากเท่าที่สมควรจะเป็น แต่จากการได้ดูงานที่ออสเตรเลีย ผมเห็นว่าหลายๆอย่างที่กำลังเป็นที่น่าสนใจและได้รับความสำคัญกับการเอาใจใส่ดูแลของพลเมืองและประชากรโลก อย่างเช่น ทางด้านสิ่งแวดล้อม เครื่องมือนี้สามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในการตรวจวิเคราะห์แร่ธาตุต่างที่อยู่ในดินแหล่งกำเนิด และสามารถระบุที่มาของดินในแต่ละที่โดยการตรวจหาอัตราส่วนของปริมาณแร่ธาตุเอกลักษณ์ในดินบริเวณนั้นๆ ในออสเตรเลีย มีการตรวจวิเคราะห์ไวน์จากในพื้นที่ต่างๆของประเทศออสเตรเลีย เอง และ ประเทศผู้ผลิตไวน์ในโลก โดยทำการตรวจเปรียบเทียบแร่ธาตุที่อยู่ในไวน์แต่ละรส แต่ละยี่ห้อ แล้วสามารถหาความเชื่อมโยงกลับไปหาที่มาของแหล่งที่เป็นผู้ผลิตไวน์ในแต่ละยี่ห้อได้อย่างชัดเจน เนื่องจากประเทศของเขามีพื้นที่กว้างขวาง ความแตกต่างทางธรณีวิทยา แร่ธาตุประกอบในดินที่ปลูกองุ่นที่ใช้ทำไวน์นั้นมีความแตกต่างกันทางกายภาพ ภูมิอากาศ และสภาพแวดล้อม จนสามารถระบุพื้นที่ซึ่งเป็นดินที่ปลูกองุ่นของไวน์แต่ละยี่ห้อ ได้ ก็ถือว่าเป็นความก้าวหน้าอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกัน ในทางนิติวิทยาศาสตร์ของออสเตรเลียได้มีการวิจัยเหล็กที่เป็นตัวปืน โครงปืน และส่วนต่างๆของปืนที่มีในประเทศออสเตรเลียเอง และพบได้บ่อยๆ โดยตรวจเปรียบเทียบอัตราส่วนของเหล็กในปืนต่างกระบอกกัน แล้วสามารถเชื่อมโยงหาชนิด ยี่ห้อ และขนาดของปืนที่น่าจะเป็นได้โดยมีการศึกษาและเก็บไว้ในฐานข้อมูลของตัวเอง ส่วนนี้ก็คือความก้าวหน้าของเทคโนโลยีเช่นกัน ยังมีตัวอย่างการใช้เครื่องมือนี้อีกหลายอย่างเช่น การตรวจหาอายุของโครงกระดูกมนุษย์ ในกรณีบุคคลสูญหายที่เสียชีวิตโดยการตรวจอายุเฉลี่ยจากการตรวจวัดคาร์บอน 14 และการตรวจฟันน้ำนมเด็กทารกจากชั้นเคลือบฟัน การตรวจเปรียบเทียบสีรถยนต์ หรือ เศษแก้วกระจก ตรวจความบริสุทธิ์ของอัญมณี ตลอดถึงแหล่งน้ำว่ามีที่มาจากที่ใด โดยตรวจอัตราส่วนอิเล็กตรอนของธาตองค์ประกอบในหลักการเดียวกันเช่นกัน

อ้างอิง

http://www.nhm.ac.uk/research-curation/science-facilities/analytical-imaging/micro-analysis/la-icp-ms/index.html

การจัดการและพัฒนาองค์การโดยยึดหลักธรรมมาภิบาล

2015-07-27T13:22:00.001+07:00

โครงการที่ 1 การจัดการและพัฒนาองค์การโดยยึดหลักธรรมมาภิบาล

วัตถุประสงค์

เพื่อสร้างธรรมาภิบาลให้เป็นแบบอย่างในการดำเนินงานพื้นฐานของข้าราชการในสังกัด

เพราะหลักการพัฒนาธรรมในใจที่ผ่านมา ยังไม่ได้ผลเท่าที่ควร การจัดทำระบบ ระเบียบปฏิบัติแบบเดิมเป็นรูปแบบที่มีลักษณะเป็นธรรมเนียมมากเกินไป คนจึงเข้าใจยาก การสานต่อระดับความเข้าใจทางธรรมจึงยากไปตามลำดับของการปฎิบัติ

ดังนั้นธรรมภิบาลควรเริ่มต้นตั้งแต่บรรทัดแรกของทุกบทบัญญัติ ทุกบรรทัดที่เป็นรากฐานของการกระทำ คนไม่ควรใช้ความฉลาดมากเกินไป เพราะความฉลาดนำไปสู่การเอารัดเอาเปรียบและเห็นแก่ตัว ซึ่งเป็นเรื่องของอารยะขัดขืน ยอมความกันไม่ได้ตามกฎหมาย การวัดผลเป็นรูปธรรมจึงไม่ใช่คำตอบของธรรมาภิบาล แต่ไม่ได้หมายความว่าความเป็นรูปธรรมจะสะท้อนความเป็นธรรมาภิบาลออกมาไม่ได้ เพราะคนเรียนรู้ธรรมมาแล้วแต่เล็กๆ ต่างคนต่างอ้างว่าตัวเองเป็นธรรม สุดท้ายนำไปสู่พวกมากลากไป ประชาธิปไตยไม่เป็นประชาธิปไตยเสียที เพราะประชาธิปไตยในรูปแบบที่ตายตัวนั้นเป็นเรื่องของพวกมากลากไปจริงๆ การจะโต้ตอบปัญหาประเภทนี้ จึงต้องดึงเอาระดับความเป็นธรรมะในใจของแต่ละบุคคลขึ้นมา ให้ถึงระดับหนึ่งแล้วมองย้อนกลับลงไปมองดูการกระทำของตนเอง ซึ่งโดยมากจะไม่มีผลต่อความรับผิดชอบในส่วนตนเนื่องจากโดยมากเป็นการกระทำต่อผู้อื่นเสียมากกว่า เป็นเหตุให้ความเป็นธรรมะสร้างได้ยากมาก ถึงมากที่สุด แม้สร้างแล้วก็ยังคงต้องชั่งใจว่าเขาอยู่ระดับไหน ขั้นไหนแล้ว สำหรับฉันถ้าให้ออกแบบรูปแบบการตรวจสอบ หรือภาษาทางวิทยาศาสตร์ เรียกว่า Kids น้ำยาตรวจสอบ แบบพกพา นั้น ถามว่าทำได้ไหม คำตอบคือทำได้นะ

เพียงแค่พิจารณารูปแบบนามธรรมของธรรมาภิบาลขึ้นมา แล้วให้คิดย้อนไปหาความเป็นนามธรรมที่ควรเป็นไป หรือโอกาสความเป็นไปได้ที่จะเกิดของธรรมะข้อนั้น ๆ หรือง่ายๆก็คือการล็อคเลข ให้ออกตามใจสั่งนั่นเอง เหมือนการล็อคเลขสลาก ที่สามารถทำให้เห็นความเป็นรูปธรรม ซึ่งก็คือตัวเลขก่อนล่วงหน้า โดยตั้งข้อกำหนดและเงื่อนไขให้ตรงกันกับเลขที่ล็อคเท่านั้นเอง ฟังดูง่าย แต่วิธีคิดค่อนข้างซับซ้อนเล็กน้อย เพราะคนโดยปกติใช้สมองคิด ไม่ใช้ใจคิด จึงไม่เอาใจใส่ในสิ่งที่คิด เมื่อคิดผิด ความบกพร่องที่เกิดขึ้นจึงถูกปัดเป็นเรื่องของใจ ซึ่งเหมือนกับการปลูกต้นไม้ ถ้าคนปลูกดอกไม้ ลูกที่ได้ควรเป็นดอกไม้ไม่ใช่ผลไม้ เปรียบเหมือนการกระทำจะย้อนไปหาหลักธรรมข้อแรกที่ว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เสียก่อน เพราะคนส่วนมากไม่ค่อยเชื่อเช่นนี้ แต่กลับให้ความเชื่อในส่วนที่เรียกว่าความคิด ซึ่งคือการคาดเดา ไปในทางเข้าข้างตนเองเสียเป็นส่วนใหญ่ พฤติกรรมเช่นนี้ ทำไปนานๆเข้าจะเกิดเป็นอุปนิสัย ทำอะไร ไม่ค่อยคิดถึงหัวใจชาวบ้านเขาอื่น แต่โยนความผิดที่เกิดขึ้นให้เขาอื่นเสียแทน ซึ่งในหลักความจริงยังไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทุกประการ พระพุทธเจ้าจึงแยกความคิด ออกจากความเห็น ออกจากความเป็นไปได้ ออกจากกันอย่างสิ้นเชิง วันนี้จึงขอนำเสนอกลยุทธิ์ กลวิธีง่ายๆ ที่ใช้ตรวจสอบความเป็นธรรมาภิบาลของคน โดยการให้มีการจัดทำหรือประมวลความคิด จาก 2 ส่วน คือ ส่วนแรก จากความคิดตนเอง และอีกส่วนคือความคิดผู้อื่น โครงการนี้จึงสามารถถอดรูปแบบเป็นรูป-นาม เพื่อทำการชี้วัดระดับความเป็นธรรมภิบาลได้ไม่ยาก

สิ่งแรกที่ต้องทำความเข้าใจให้ตรงกันเสียก่อน คือ การใช้ อริยมรรค 8 ประการ ให้เป็นรูปแบบที่ตายตัวเสียก่อน การจะเข้าใจถึงระดับนี้ จึงต้องทดสอบความทรงจำที่เรียกว่าอริยมรรค 8 ประการ ขึ้นมาก่อน เป็นกระบวนการ ต่อเนื่อง ให้เห็นความเป็นอัตลักษณ์มากยิ่งขึ้น โดย อริยมรรค 8 มีดังนี้

1. สัมมาทิฎฐิ
หมายถึง ความเห็นถูกต้อง คืออันดับแรกเราจะต้องมีความเห็นที่ถูกต้อง คือ การมีดวงตาเห็นธรรมต้องเห็นธรรมเสียก่อนจึงค่อยทำอะไรต่อไปได้ ครั้นจะศึกษารวบรัด จับคนมานั่งสมาธิ คงเป็นไปไม่ได้แน่แท้ เพราะศาสนาและศีลธรรมกำลังเสื่อมหายไปจากสังคมเรื่อยๆ จึงจัดความเห็นได้จากการจำลองภาพในใจ ที่เป็นรูป และ นาม ออกจากกันเสียก่อน โดยังไม่ต้องลงลึกในส่วนของธรรมะ

2. สัมมาสังกัปปะ
หมายถึง ความดำริถูกต้อง ซึ่งคำว่าดำริจะหมายถึง ความคิด ซึ่งควรแยกออกจากความปรารถนา ความใฝ่ฝัน หรือความมุ่งหมาย ในทางที่ดี

ซึ่งแตกต่างจากการศึกษาธรรมสมัยเดิม แล้วจัดรูปแบบการพัฒนาให้เหมาะกับสมองเสียใหม่ คือ คิดแบบลัด กับ คิดแบบตรงไปตรงมา ผลที่ได้จากกระบวนการคิด ลักษณะนี้ จะเป็นการฝึกฝนความชำนาญ ด้านตรรกะและการรู้สึก = ความเข้าใจ

โดยยึดหลักง่ายๆว่า คิดให้ดี คิดให้ไว แต่ต้องไม่กระทบต่อผลของผู้อื่นรอบข้างหนึ่ง ไม่อาฆาตพยาบาท=ความประสงค์ร้ายต่อผลของเขาอื่น จึงตกไปทันที เพราะเมื่อคนคิดให้อยู่ในกรอบที่ถูกกำหนดขอบเขตเสียใหม่ โดยการจำกัดคำให้ชี้ชัดกว่าเดิม แต่ครอบคลุมกว่าเดิม ความรู้ส่วนนี้จะนำไปสู่การศึกษาอันส่งผลต่อพฤติกรรมได้เช่นกันกับการปฏิบัติ เพียงแค่คิด 1 ต่อ แต่สามารถกวาดและเก็บลูกด้านข้างได้ด้วย (กลวิธีคิดแบบนี้ไม่เหมาะสมสำหรับปกครองคน เช่นผู้บริหาร แต่เหมาะสำหรับสอนคนให้เรียนและรู้จักเลือกใช้คำได้อย่างถูกวิธี เช่น มาสเตอร์ เป็นต้น

โปรดติดตาม...

พอกันทีทุนนิยมก้าวหน้าดีกว่าศักดินาล้าหลัง...ถึงเวลาเปลี่ยนทัศนะวิสัยของนักเมืองยุคใหม่กันแล้ว

2015-07-26T08:53:00.000+07:00

เป็นจุดขายกันมานาน คำกล่าวว่า ทุนนิยมก้าวหน้าดีกว่าศักดินาล้าหลัง กับการปลูกฝังระบบนายทุนเข้าไปในหัวประชาชนให้ลุกขึ้นมาต่อสู้ กับระบบศักดินาเพราะคิดว่ามันล้าหลัง พอเถอะครับ วันนี้ผมคงไม่มาเถียงว่าใครจะเป็นอำมาตย์ ใครเป็นไพร่ ใครดีกว่า ใครล้าหลังมันไม่มีประโยชน์ ไม่ว่าจะยุคสังคมนิยม มนุษย์นิยม รัฐนิยม ปฏิบัตินิยม จนถึง ทุนนิยม ผมก็เห็นนักการเมืองดื่มไวน์ขวดละเป็นหมื่น กินอาหารมื้อละเป็นแสน ก็อดนึกถึงพี่น้องประชาชนที่ยากจนหลงเชื่อ ลุกขึ้นมาต่อสู้แทนพวกทุนนิยมพวกนี้ ทั้งที่ตัวเองก็แทบจะไม่มีข้าวสารกรอกหม้ออยู่แล้ว...ถึงเวลาที่ประชาชนควรจะรู้เท่าทันนักการเมืองและถึงเวลาแล้วที่นักการเมืองจะต้องเปลี่ยน Attitude ของการคิดแบบนักการเมืองเก่าๆเสียที เพราะเวลานี้ ไส้พุงของการเป็นนักการเมืองน้ำเน่านั้นมันส่งกลิ่นเหม็นกำจายไปทั่วจนคนเขารู้เท่าทันกันหมดแล้ว โดยเฉพาะภาพลวงตาแบบนนโยบายประชานิยม หรือแม้กระทั่งการคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายซึ่งเป็นการแสวงหาผลประโยชน์ทางการเมืองของกลุ่มนักการเมืองและนักธุรกิจที่มีความสัมพันธ์เชิงต่างตอบแทนระหว่างกันและกัน พรรคการเมืองซึ่งต้องการทรัพยากรด้านการเงินและคะแนนเสียงสนับสนุนเพื่อให้ชนะเลือกตั้งจะรับการสนับสนุนด้านการเงินและการเป็นฐานคะแนนเสียงจากกลุ่มธุรกิจ เมื่อชนะการเลือกตั้งแล้ว พรรครัฐบาลก็จะดำเนินนโยบายเพื่อเอื้อประโยชน์ให้แก่กลุ่มธุรกิจที่เป็นพันธมิตรของตนเป็นการตอบแทน เช่นให้สิทธิพิเศษด้านภาษีอากร ยกเว้น หรือ ลดหย่อนภาษี สิทธิพิเศษด้านการค้า การสัมปทาน การประมูล การรับเหมาโครงการก่อสร้าง เป็นต้นลักษณะเฉพาะของประชาธิปไตยแบบเลือกตั้งของไทยที่ผ่านมาก็คือสส.หรือนักการเมืองจะทำหน้าที่ดึงเอาทรัพยากร งบประมาณ จากส่วนกลางไปไว้ในส่วนภูมิภาค ท้องถิ่นต่างๆ รวมทั้งเข้าตัวเองด้วย มากขึ้น ชาวบ้านตามท้องถิ่นต่างๆตระหนักว่าตนเองมีอำนาจต่อรองผลประโยชน์ทางวัตถุโดยตรงและโดยอ้อมจากศูนย์กลางกลางโดยผ่านสส.หรือนักการเมืองมากขึ้น โดยเริ่มจากเงินซื้อเสียงและนำไปสู่นโยบายประชานิยมโดยตรงในปัจจุบัน

ท่านต้องคิดใหม่ ทำใหม่ เป็นนักการเมืองน้ำดีเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนของประชาชนให้ได้ สร้างความกนดีอยู่ดี ความสงบปลอดภัย ให้ความยุติธรรมให้กับสังคม ช่วยกันรักษาความชอบธรรมของคนไว้ให้ได้ เลิกอ้างว่าการเลือกตั้งคือการแสดงออกถึงการเป็นประชาธิปไตยเพราะการเลือกตั้งเป็นเพียงข้อกำหนดที่น้อยที่สุดของการเท่าเทียมกันในทางการเมืองเท่านั้น หากแต่กระบวนการประชาธิปไตยต่างหากคือสิ่งที่นักการเมืองควรให้ความใส่ใจควบคู่ไปกับนโยบายสาธารณะ อย่าได้คิด อย่าได้ทำ หรือชี้นำนโยบายแบบเดิมๆมามอมเมาประชาชนหรือชาวบ้านให้ต้องวาดฝันในอากาศอีกต่อไป เพื่อท่านจะได้เป็นนักการเมืองน้ำดี นักการเมืองยุคใหม่ นักการเมืองที่มีทัศนะวิสัยดีต่อเสถียรภาพของประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ไม่ใช่นักการเมืองที่หวังเพียงซื้อเสียงเลือกตั้งเข้ามาโกงกินเงินแผ่นดินอีกต่อไป

ชวนคนไทยมาปลูกต้นประชาธิปไตยกันเถิด

2015-07-21T18:43:00.000+07:00

June 20, 2012 at 1:35pm

แนวทางการปรองดองเพื่อปรับระดับความเข้าใจในประชาธิปไตย(ของฉัน)
บทสรุปของสภาวะปัญหาต่างๆของประเทศไทย นับจากที่ได้รับพระราชทานรัฐธรรมนูญฉบับแรก ในสมัยรัชการที่ 7 นั้น ในมุมมองของนักนิติฯอย่างฉัน มองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ยุ่งยาก แต่พอกระโดดเข้ามาคลุกวงในแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายในการที่แก้ไข-สะสางปัญหาต่างๆเหล่านั้นให้แล้วเสร็จภายในวันนี้ พรุ่งนี้ ด้วยเพราะในภาพรวมของปัญหานั้น ฉันมองเห็นได้ไม่ยาก อาจเพราะลอยตัวอยู่ข้างนอก จากความเข้าใจแต่เดิมที่ว่าประชาธิปไตยคือรัฐธรรมนูนนั้น ในมุมมองของฉัน มองว่ามันก็ไม่น่าจะผิด แต่มันก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด ในความรู้สึกของฉันเท่าที่รู้จักคำว่า ประชาธิปไตย ฉันอยากจะอธิบายว่า ประชาธิปไตย เป็นรูปแบบการปกครองแบบหนึ่ง ซึ่งประเทศไทยเรานั้นมีพระมหากษัตริย์เป็นองค์พระประมุข ในส่วนนี้ ค่อนข้างชัดเจนเนื่องจากความเป็นมาของประเทศและประวัติศาสตร์บันทึกไว้ชัดเจน ถึงการรบที่พระมหากษัตริย์ไทยสมัยก่อนต้องเอาเลือดเนื้อและชีวิต แลกและปกป้องมาพร้อมกับบรรพบุรุษไทยที่ต่อสู้มาร่วมกัน
แม้กระทั่งในสมัยรัชกาลที่7 ทราบว่าพระองค์ก็ได้เตรียมทดลองใช้ระบอบการปกครองรูปแบบนี้ เพื่อเตรียมพระราชทานให้แก่ประชาชนอยู่แล้ว แต่ก็บังเอิญมาเกิดการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองโดยคณะราษฎร์เสียก่อน

ฉันก็ไม่รู้ว่าภาษาการปกครองนั้นต้องใช้คำว่าอะไร แต่สำหรับฉัน พฤติกรรมที่จะก่อให้เกิดกระแสการปรองดอง และการมีส่วนร่วมกันของคนในสังคมไทยนั้นควรต้องเป็นไปในแนวทางที่สอดคล้องกัน คือไม่ใช่ความขัดแย้ง และไม่ใช่การยึดอำนาจโดยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ความเข้าใจที่ว่าประชาธิปไตยคือรัฐธรรมนูนนั้น สำหรับฉันเป็นความคิดที่ไม่ตรงต่อหลักการสักเท่าไหร่ เพราะถ้าฉันย้อนเวลากลับไปอดีตได้ ฉันถามตัวเองว่าจะเริ่มต้นอย่างไร ที่จะปลูกต้นไม้ในวันนั้นให้ได้ต้นประชาธิปไตยได้อย่างไร

ข้อแรก หากฉันบอกว่า ประชาธิปไตยคือความเท่าเทียมกัน ของวิถีและขอบเขตของประชาชนที่อยู่ภายใต้การปกครองรูปแบบหนึ่ง ที่ยึดหลักความเป็นกลางอย่างเป็นธรรม นั่นคือหลักของธรรมาภิบาล หมายความว่า เมื่อคุณเป็นนักปกครอง วันนี้ คุณจะต้องปกครองและบริหารบ้านเมืองไทยนี้ให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุข สงบสุขและสันติได้ด้วยวิธีใดบ้าง คำตอบอาจตอบได้เป็นหางว่าว แต่มันจะต้องมีถ้อยคำสักคำหนึ่ง ที่กลั่นกรองแล้วได้ภาพรวมออกมาที่เหมือนกันคือต้องได้ต้นประชาธิปไตย --- เท่านี้คือเบื้องต้นที่ฉันจะพิจารณา โดยอาจจะไล่ไปตามลำดับความสำคัญเช่น ไม่คดโกงชาติไม่ทุจริต ไม่เจ้าเล่ห์ ไม่และไม่ ถามนักปกครองกลับสักนิดว่า คำว่าบริหารท่านให้คำจำกัดความคำๆนี้อย่างไร ฉันคงจะไม่ตอบคำถามว่าต้องตอบอย่างไร แต่จะบอกว่า เมื่อจะปลูกต้นประชาธิปไตย ให้ได้นั้นคุณได้เพาะเมล็ดพันธ์ประชาธิปไตยลงในหัวใจคุณหรือยัง ถ้าคุณตอบว่าเพาะแล้วนี้ไงเมล็ดรัฐธรรมนูน ถามว่าคุณจะมีทางปลูกเมล็ดรัฐธรรมนูญอย่างไรให้ได้ต้นประชาธิปไตย คำตอบคือไม่มี!
งั้นถ้าบอกใหม่ว่าจงปลูกเมล็ดพันธ์แห่งความเท่าเทียมกัน ลงในพื้นที่ในใจมนุษย์ประชาชนทุกคนในประเทศพร้อมกัน เช่นนี้ทำได้หรือไม่ เพราะเมล็ดแห่งความเท่าเทียมกันนี้เมื่อเติบโตขึ้น มันจะกลายเป็นต้นไม้ มีกิ่ง ก้าน ใบ ที่เราคนไทยสามารถเรียกชื่อว่าต้นประชาธิปไตย นั่นเอง

-บนพื้นฐานแห่งความเท่าเทียมกัน เมล็ดพันธ์ประชาธิปไตยจะเติบใหญ่ได้เต็มที่ นี่ต่างหากคือสิ่งที่ต้องปลูกลงไปในใจคนไทยทุกคน (ไม่เว้นแม้แต่พระมหากษัตริย์ที่พระราชทานให้ ) จากนั้นเมื่อต้นไม้ที่ชื่อประชาธิปไตยนี้เติบโต เบ่งบานในใจคนทุกคนแล้ว เราทั้งประเทศก็เอาต้นไม้ทุกต้นมัดใส่พานทองสักใบหนึ่ง ในพานทองนี้แหละคือต้นประชาธิปไตยของทุกคนในชาติที่เอามารวมกันเป็นหนึ่ง .....ในขั้นที่ 1

เมื่อมองลงมาถึงในขั้นที่ 2 เราย้อนกลับมาดูวิธีปลูกเมล็ดพันธ์ที่แต่ละคนมีอยู่ทุกคนๆละ 1 ว่าคุณผู้บริหารจะปลูกเมล็ดนี้ลงในใจประชาชนอย่างไร ให้ทุกๆดวงใจของคนไทยมีเมล็ดพันธ์ประชาธิปไตยอยู่ก้นหลุม
ทุกๆหลุม และเมื่อต่างคนต่างรดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย จนเติบโตเป็นต้นประชาธิปไตยแล้ว ผู้บริหารก็เรียกประชาชนทุกคนมา เอาต้นที่ว่ามามัดรวมกันใส่พาน ทั้งมัดที่อยู่ร่วมกันในพานนี้เองคือมัดของต้นประชาธิปไตยของพวกคุณคนไทยทุกคน
ส่วนวิธีที่ใช้ปลูกตอนหย่อนเมล็ดพันธ์ลงก้นหลุม เอาดินกลบฝังแล้วรดน้ำ จนเสร็จเรียบร้อยนั้นถึงได้เรียกว่ารัฐธรรมนูน เพียงเท่านี้ คนไทยก็จะได้ต้นประชาธิปไตยมัดรวมกันใส่อยู่ในพานทองซึ่งได้จากการปลูกด้วยวิธีที่ชื่อรัฐธรรมนูน
(เชื่อว่าภายหลังพอคนพูดตัดคำออกไปสั้นๆเข้า จึงกลายเป็นประชาธิปไตยคืออะไร คนตอบก็ชี้ไปที่พานแล้วตอบว่านั่นไง เห็นเขาเรียกอะไรนะ รัด ถะ ทำ มะ นูน อะไรสักอย่างนี้เองแหละ !!! นะคะ

ปัญหาที่แท้จริงในเวลานี้คือคนไทยทุกคนขาดความสามัคคี

2015-07-21T18:34:00.002+07:00

พอดีไปอ่านบทความดีๆมา ผมเห็นว่าก่อนที่เราจะถกเถียงกันไปในเรื่องของการเลือกตั้งว่าจะทำการปฏิรูปก่อนหรือหลังการเลือกตั้งดี เหตุการณ์ที่เกิดเมื่อวาน มันสะท้อนให้ผมเห็นว่าไม่ว่าจะเลือกตั้งก่อนปฏิรูปหรือปฏิรูปแล้วก็เลือกตั้ง คำถามในลักษณะนี้ ต่อให้เราเถียงให้ตาย รบกันเอง ฆ่ากันเองให้ตายไปข้างหนึ่ง มันก็ไม่มีทางสร้างหนทางที่จะเดินหน้านำพาประเทศไปสู่อิสระภาพและมีประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ได้สมดังเจตนารมณ์ที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ เหตุเพราะต้นตอของปัญหาอันแท้จริงที่กำลังสร้างความขัดแย้งในปัจจุบัน ถ้าเปรียบเป็นมะเร็งแล้วดูท่ามันจะลุกลาม ยิ่งรักษาก็ไม่หายขาดเป็นที่แน่นอน ผมได้ทบทวนดูอีกครั้ง ความคิดเห็นของผมในเวลานี้อาจจะไม่โดนใจใคร (อยากด่า ก็เชิญนะครับ แต่อย่าให้ผมได้ยินก็แล้วกันเพราะผมไม่ใช่ผูก ผมแค่อยากนำเสนอข้อเท็จจริงหลังจากจมปลักอยู่กับเหตุผลจอมปลอมมาหลายเดือนแล้ว นั่นคือ พวกเรากำลังหลงประเด็น คิดเกินความจริงไปข้อหนึ่งซึ่งเหมือนศรีธนญชัย ที่คิดจะเอาตัวรอด เพราะก็ได้ไปร่วมเดินประท้วง เป็นตัวตั้งตัวตีมาเหมือนกัน แต่พอดี เมื่อเช้าผมได้พบปะพูดคุยกับแม่ชีคนหนึ่งกับผู้โดยสารที่นั่งอยู่ใกล้กัน แม่ชีท่านว่า ไม่มีนักการเมืองคนไหนหรอกที่ไม่โกง แม้กระทั่งผมเองก็ยังทำงานได้ไม่เต็มที่ เกเรกับงานก็บ่อย แต่ผมฟังแม่ชีพูดแล้วผมก็เห็นจริง แม่ชีบอกว่าคนที่อยู่ข้างบน เป็นหัวหน้า เขาอยากจะทะเลาะกันก็ปล่อยเขาไป ส่วนประชาชนคนไทยที่ยังต้องอาศัยอยู่ในเมืองไทยนั้น เรายังคงต้องอยู่กันอีกนาน

แม่ชีบอกว่าพวกเราอยู่ข้างล่างจะตีกันทำไมทั้ง 2 ข้าง จะเข่นฆ่ากันไปทำไม ทิฐิในตัวเราเองหรือเปล่า เราคนไทยแตกแยกออกเป็น 2 ฝั่ง 2 ฝ่าย ต่อสู้เข่นฆ่ากันเอง ถกเถียงกัน เกือบทุกที่ของประเทศ บอกตามตรงผมไปไหนไม่สะดวกใจเลยครับ หูมันคอยระแวงว่าคนที่เดินข้างๆ สวนไปสวนมาเขาสีไหนกันแน่ แต่แม่ชีให้คำแนะนำว่า เราประชาชนผู้อยู่ข้างล่าง พวกเรายากจน และไม่เคยได้มีใครคิดจะลุกมาเป็นผู้นำแก้ไขปัญหาอย่างแท้จริง แม่ชีพูดว่า เราเป็นชาวบ้านหาเช้ากินค่ำ ก็จับมือกันสร้างการเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นด้วย 2 มือของเราเองทั้ง 2 ฝ่าย ไม่ต้องทะเลาะวิวาทตามเขาข้างบนไป ไม่ต้องทำผิดกฏหมาย ซึ่ง ณ เวลานี้ผมมองว่าเป็นโอกาสดีเพราะเราแบ่งข้างกันชัดเจน เลือกฝ่ายที่ชอบและก็เริ่มหาวิธีสกปรก ใส่ความกันไปมา ทำได้ตั้งแต่ใส่ร้ายป้ายสี ทำให้เกิดความระแวง เดินไปไหนบนถนนไทยไม่แน่ใจว่าจะมีใครมาตีหัวกบาลตอนไหน และเมื่อเกิดความสูญเสียสิ่งที่ทำได้คือยกย่องเขาให้เป็นวีรชนคนกล้าที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ผมถามตัวเองหลายครั้ง ว่าชัยชนะที่รออยู่คืออะไร และมันจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของบ้านเมืองของเราไดเไหม รอยยิ้มสยามจะกลับสู่ประเทศไทยได้หรือไม่ บังเอิญผมได้อ่านบทความเรื่องหนึ่ง เขาเขียนถึงสถานการณ์บ้านเราว่าปัญหาที่แท้จริงในเวลานี้คือคนไทยทุกคนนี่แหละครับเพราะกฏหมายที่มีการบังคับใช้อยู่ก็ใช้ไม่ได้แล้ว ประเทศไทยกำลังฉุดกระชากลากถูกันลงเหว และการเปลี่ยนแปลงมันก็อาจจะเกิดโดยฝ่ายที่ฆ่าคนไทยได้เยอะที่สุดเป็นผู้ชนะ

กปปส.ใช้วิธีสันติอหิงสา ชุมนุมมา 3 เดือนแล้ว สิ่งที่สูญเสียไปมันกลายเป็นชีวิตของประชาชนผู้บริสุทธิ์ที่เขายังไม่เข้าใจดีว่าประชาธิปไตยนั้นเป็นอย่างไร สุดท้ายคนไทยก็ตอบไม่ได้สักคนว่าประชาธิปไตยที่แท้จริงคืออะไร ผมเองก็ชักไม่มั่นใจแล้วเหมือนกัน เราต่างสูญเสีย และ หลังพิงฝา จะด้วยเพราะว่าความต้องการของทักษิณ ผู้เป็นนักโทษหนีคดีที่หนีไปนอนกระดิกเท้าอยู่ดูไบ นอนดูพวกเราคนไทยฆ่ากันเอง ความฉิบหายก็เกิดกับไทยทั้งนั้น ผมยังไม่ได้หมายถึงการคอร์รัปชั่นที่จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องกำจัดแบบขุดรากถอนโคนให้หมดไป ไม่ว่าจะยากแค่ไหน ก็ต้องให้เวลากับมัน

...แต่คำถามที่ผมสงสัยก็คือเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับชัยชนะแล้วมันตอบโจทย์ให้กับประเทศไทยได้หรือไม่ เพราะพอฝ่ายหนึ่งเป็นรัฐบาลอีกฝ่ายหนึ่งก็จะเป็นอันธพาลไม่มีวันเลิก ผมอยากขอให้พี่น้องทบทวนสักนิดถึงสถานการณ์ของบ้านเมืองในเวลานี้ เรากำลังก้าวไปสู่ความเป็นรัฐล้มเหลว หรือรัฐล้มละลาย ซึ่งแน่นอน มันเป็นคำตอบที่ทำให้เกิดชัยชนะ แต่ผมมองว่า คำๆนี้ละครับที่เราต้องรีบทำด่วนที่สุด พอดีไปอ่านบทความดีๆมา ผมเห็นเข้าแล้วเริ่มมองเห็นหนทางที่ยังพอมีแสงสว่างอยู่บ้าง ยาวซักหน่อย แต่ขอท่านอดทนอ่านดูสักเล็กน้อยครับ

ท่านทั้งหลายคงได้ตระหนักดีกันแล้วว่า ปัญหาของประเทศไทยของสังคมไทย ที่สำคัญที่สุดขณะนี้คือ ปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่น เพราะเป็นต้นเหตุของความยากจน นำไปสู่ปัญหาอาชญากรรม ปัญหายาเสพติด และในที่สุดก่อให้เกิดการเรียกร้องให้ปฏิรูปประเทศไทย โดยมวลมหาประชาชน หรือปฏิวัติประชาชน หรือประชาภิวัตน์ สุดแต่จะเรียก

ทั้งปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่น ยังเป็นปัญหาสำคัญสูงสุดในการบ่อนทำลายความสงบสุขของชาติทำลายศีลธรรม ความถูกต้องดีงาม และความสามัคคีของคนในชาติ ขณะนี้สังคมไทยกำลังถูกจับตามองของสังคมโลกว่าเป็นประเทศที่มีการทุจริตเป็นอันดับต้นๆ ของโลก หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้โดยไม่มีมาตรการทางกฎหมายทางสังคม มาป้องกันและปราบปรามอย่างเด็ดขาด จริงจังแล้วก็ไม่แน่ว่าในที่สุดอาจตกเป็นรัฐที่ล้มเหลว (Failing State) หรือเป็นประเทศที่ล้มละลาย (Bankrupt State) ก็ได้

นั่นหมายถึงความเสียหายอย่างใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นกับประเทศชาติ เป็นมหันตภัยของชาติ

นักปราชญ์ท่านได้กล่าวไว้ว่า บุคคลเกิดมาอาจโชคร้ายเพราะเหตุ 2 ประการคือ

ประการหนึ่งคือ เกิดในประเทศที่มีแต่การสงคราม

ประการหนึ่งคือ เกิดในประเทศที่ผู้ปกครองฉ้อฉลทุจริต เข้าไปในป่าที่มีเสือดุร้ายก็ไม่แน่ว่าเสือจะกัดหรือไม่ แต่อยู่ในประเทศที่มีผู้ปกครองฉ้อฉล มันจะกัดเอาอย่างแน่นอน กล่าวคือร้ายยิ่งกว่าเสือนั้นเอง

อย่าปล่อยให้คุณภาพชีวิต (quality of Life) ของคนไทยเพื่อนร่วมญาติต้องตกต่ำ หรือต้องลำบากยากไร้ หรือนำไปสู่สงครามกลางเมือง (Civil War)

ขอได้โปรดมาร่วมกันใช้สติปัญญา ศึกษาค้นคว้า หรือวิจัยเพื่อหาหนทางแก้ปัญหาโดยเร่งด่วนที่สุดก่อนจะสายเกินกว่าจะแก้ไขได้ ก่อนสังคมไทยจะเสียหาย คนในชาติแตกความสามัคคีกันยิ่งกว่านี้

เท่าที่ปรากฏในเบื้องต้นพบว่ามาตรการทางกฎหมาย การเมืองและศีลธรรมทางสังคมมีความบกพร่องหลายประการ จนกลายเป็นจุดอ่อนและควรได้รับการแก้ไขโดยด่วน กล่าวคือ

มาตรการทางกฎหมาย

1.หน่วยงานที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและปราบปรามการทุจริตของชาติปฏิบัติงานล่าช้ากรณีนักการเมือง หรือข้าราชการทุจริตในเรื่องร้ายแรง วงเงินสูง กว่าจะรู้ผลคนทั้งหลายก็ลืมเลือนแล้ว ต้องแก้ไขให้ดำเนินการอย่างเร่งด่วนเป็นกรณีฉุกเฉินและรู้ผลภายในหกเดือน เป็นต้น ทั้งต้องเป็นหน่วยงานเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนโดยแท้จริง

2.ต้องแก้กฎหมายเพิ่มโทษฐานคอร์รัปชั่นให้เป็นความผิดอุกฉกรรจ์ มีโทษจำคุกตั้งแต่ยี่สิบปี ถึงประหารชีวิต และกำหนดอายุความไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีเช่นเดียวกับประเทศจีน

3.ต้องแก้กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาให้ราษฎรทั่วไปร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีทุกจริตคอร์รัปชั่นได้โดยถือว่าเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายด้วย

4.ต้องแก้กฎหมายให้ความผิดฐานทุจริตคอร์รัปชั่นให้เป็นมูลฐานความผิดหนึ่ง ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินด้วย เพื่อให้มีการยึดหรืออายัดทรัพย์สินได้ทันที ป้องกันการยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินระหว่างคดีดังเช่นได้เกิดขึ้นแล้วในหลายคดี

5.ต้องมีกฎหมายบัญญัติให้ข้าราชการและข้าราชการการเมืองทุกระดับชั้นแจ้งบัญชีทรัพย์สินตั้งแต่เข้าสู่ตำแหน่ง และทุกสิบปี ถ้าหากมีใครมีรายได้เพิ่มมากพิเศษก็ต้องแจ้งทุกครั้ง เพราะปัจจุบันเก็บข้อมูลได้มากไม่สิ้นเปลืองกระดาษดังแต่ก่อนแล้ว

มาตรการทางสังคม

1.จะต้องให้คณะรัฐมนตรีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาหรือสาบานตนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าจะไม่ทุจริตคอร์รัปชั่นก่อนเข้ารับหน้าที่ แม้จะแลดูล้าหลังไปบ้างก็ตาม

2.น่าจะต้องปรับปรุงตำราเรียนให้นักเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรียนวิชาความรู้เบื้องต้นทางรัฐศาสตร์ ถึงผลเสียของการซื้อสิทธิขายเสียงว่าในที่สุดประเทศชาติได้รับความเสียหายมากน้อยเพียงใด เพราะบางส่วนอาจไม่ได้เรียนมัธยมต่อไป

3.น่าจะต้องสร้างระบบคุณธรรม ศีลธรรม ให้ยกย่องเชิดชูผู้นำต้นแบบ (Role Modal) ไม่ทุจริต ไม่คอร์รัปชั่น ไม่คดโกง ฉ้อฉล ให้เป็นต้นแบบของสังคม ในทำนองรัฐบุรุษ (Statesman) เหมือนเช่นประเทศที่เจริญแล้วทั้งหลาย เพื่อลบล้างความคิดว่า ?โกงก็ไม่เป็นไร ขอให้เราได้ส่วนแบ่งบ้างก็แล้วกัน? เป็นต้น

โปรดช่วยกันคิด โปรดช่วยกันทำ โปรดอย่าได้นิ่งเฉย เพื่อประเทศไทย เพื่อสังคมไทย และเพื่อเพื่อนร่วมชาติอันเป็นที่รักยิ่งของเราทุกๆ คน จงมาช่วยกันเถิดครับ

***ขอบคุณบทความอ้างอิง...ฐนยศ คีรีนารถ ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์

***ผู้เขียนไม่ได้เขียนบทความนี้นะครับผมไม่ทราบใครเขียนเก็บไว้เป็นหลักฐาน...บนวิถีทางความเปลี่ยนแปลง

2015-07-16T12:22:00.003+07:00

คำถามคาใจ....ถึงผู้ยังฝักไฝ่เสนา-อำมาตย์

- ถึงวันนี้ ผมได้ลิ้มรสชาติของประชาธิปไตยที่บรรดาที่เรียกตัวเองว่าไพร ต่อสู้-ดิ้นรน เรียกร้องให้ได้มา โดยนับแต่รัฐประหาร ปี 2549 เป็นต้นมา สิ่งที่ผมปฎิเสธตัวเองไม่ได้นั้นคือความจริงที่ว่า..ในความหมายของคำว่าประชาธิปไตยแท้จริงแล้วหมายความว่าอย่างไร จากที่ผมเดินตามหลังนักประชาธิปไตยรุ่นเก่าก่อน ได้เห็นการต่อสู้ ต้อต้าน เรียกร้องให้ได้ประชาธิปไตยมา ถึงกับยอมเสียเลือด เสียเนื้อ เพื่อเป็นนักสู้แห่งวิถีประชาธิปไตย ผมต้องยอมรับครับผม ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ ฮึกเหิม และมีพลังอำนาจ ผมในวันนี้ก็ยอมตายได้เพื่อคำว่าประชาธิปไตย
- วันนี้ก็ตั้งใจจะไปร่วมกลุ่มกับเขา แต่ติดภาระหน้าที่ส่วนตัวจนนอนเกือบเช้า ตื่นมาก็งัวเงีย จะไปดีไม่ไปดีกลัวที่บ้านดุว่าอยู่ไม่ติดบ้าน
- ภาพนักสู้แห่งประชาธิปไตยลอยวนเวียนตรงหน้า เพราะที่ผ่านมาผมเป็นประชาชนธรรมดา กินข้าวแกงมื้อละสิบยี่สิบบาท บ้านก็อยู่ในดงสลัม สภาพแวดล้อมมีแต่อาชญากรรมทั้งนั้น เรียกว่าผิดศีลกันได้ทุกข้อ รวมถึงข้อกำหนดตามกฎหมายด้วย ผมกินข้าววัดมาตั้งแต่เท่าลูกหมา เรียนโรงเรียนวัด เดินตลาดนัด ตรอกวัดกับทด(ประตูน้ำ)เป็นสถานที่อโคจรของผม ผมไม่ได้รับอนุญาติให้ไปโดดน้ำเล่นกับเพื่อนข้างนอก ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปดูหนังขายยา หนังกลางแปลง ไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นของเล่นแม้แต่ตุ๊กตาสักตัว เพื่อนเล่นผม คือกระดาษ ปากกา อยากได้อะไรก็วาดเอา นึกเอง หรือไม่ก็ปั้นเอา ดินเหนียวครับ หรือดินน้ำมันก็หรูแล้ว ผมได้รับมอบหมายจากผู้ผกครองว่าจงเฝ้าบ้าน ไม่มีอะไรก็นอนหลับอยู่ในบ้าน เพื่อนสมัยประถมที่เรียนด้วยกันมา วัดรังสิตนี้เองครับ จบป.6 ก็แยกย้ายมีครอบครัว มีเหย้าเรือนกันตั้งแต่นั้น เดี๋ยวนี้กระเตงลูก ร้องจ้ากันทุกคน
ทั้งรุ่น สามห้องเรียน เหมือนว่าจะมีเรียนต่อกันไม่กี่คน ที่เหลือก็รับจ้างแบกหาม เป็นกรรมกร ติดยา ขายยา เก็บผักเก็บหญ้า ประกอบอาชีพหาเลี้ยงตัวไปตามมีตามกรรม ไม่ค่อยได้ดีหรอกครับ
- ผมที่ยังอยู่รอดนั่งกินข้าว ดูทีวี ใช้ชีวิตปกติ ได้นี้ก็ต้องขอบคุณหนังสือ+ตำราที่กองเป็นพะเนินในห้องหลังบ้าน นั่นเป็นสมบัติทั้งหมดที่ผมมี ผมหวงห้องผมมาก ไม่ยอมให้ใครเข้าห้อง เก็บตัว ชอบดับไฟอ่านหนังสืออยู่มืดๆ จะมีเสียงบ้างก็คงเป็นเสียงร้องเพลงตามประสา หรือไม่ก็เสียงวิทยุ" การศึกษา"สำหรับเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีสตางค์มากมาย มันสำคัญและยิ่งใหญ่มากมายขนาดไหน สำหรับคนมีสตางค์ เรียบจบโท จบตรี จบด็อกเตอร์คงจินตนาการไม่ได้ แต่คุณเชื่อเถอะการศึกษาเปลี่ยนแปลงคนได้ทั้งชีวิต !!
- เด็กๆของคุณจะรักเรียน ไม่รักเรียน ก็ดีแต่เขาก็มีสังคมให้ฝึกฝน ทดลองอยู่ ทดลองใช้ชีวิต ได้เรียน เขียน อ่าน และฟัง จากเสียงเจี๊ยวจ้าวในโรงเรียนนี่แหละครับ มันก่อเกิดอุปนิสัยได้ ก็มันโดนบังคับให้อยู่อย่างนั้นตั้ง หกปี ไม่เกิด ไม่มี ก็เลี่ยงไม่ได้ การเก็บตัวทำให้การใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้เป็นไปอย่างทรมาณมาก มันเจ็บปวดเมื่อต้องเข้าสังคม ผมเห็นมาตรการยกเลิกเรียนฟรี แล้วผมถึงกับถอนใจเฮือก นั่นมันสวรรค์ของผมเลยนะคุณรู้มั้ย การได้เรียนหนังสือฟรีถือเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ แล้วถ้าคุณมีความสามารถที่จะทำได้ สร้างกุศลเหล่านั้นได้ คุณจะใจร้ายไม่ให้อีกหรือครับผม ทุกวันนี้ ผมยอมรับว่าเพื่อนฝูงในโลกไซเบอร์เป็นอะไรที่ผมขาดไม่ได้ เหมือนผมได้มาสร้างโลกใบใหม่ของตัวเองไว้ที่นี่ ด้วยสองมือเปล่า บวกสมองน้อยๆ เรียนแค่เอาอยู่นั่นแหละครับ แต่มันทำให้ผมยิ่งเก็บตัว หมกมุ่นอยู่กับโลกที่ตัวเองสร้างในโทรศัพท์ แท็บเล็ตพีซี ไม่ใช่คำตอบของทุกปัญหา ของการศึกษาเด็กไทยหรอกครับผม ผมการันตี 101% อุปกรณ์ นวัตกรรมที่คนเพียรสร้างขึ้นให้โลกทันสมัยนั้น ไม่อบอุ่นเหมือนวงแขนและอ้อมกอดคนข้างๆหรอกครับ เทียบกันไม่ได้เลย แค่คุณพ่อแม่ให้กอด ให้หอม มีเพื่อนให้เดินจับมือ เคียงบ่า เคียงไหล่ ความรู้สึกภายในที่สำผัสได้มันแตกต่างกันมากทีเดียว เมื่อวันนี้คนยังมีศาสนา แต่พยายามทุกวิถีที่จะบูชาวัตถุ สิ่งปลูกสร้าง รูปเคารพ มันต่างจากงมงายแค่เส้นด้ายบางๆเองครับผม ถ้าตาคุณไม่ดี มองไม่เห็น เผลอสติ จบเห่เลยนะครับ จากงมงายก็บ้าน่ะสิครับผม ผมเป็นเหมือนตราบาปของตนเอง เพราะผมดูแลของผมมากับมือ เป็นรักแท้ของผมแต่ผมดูแลไว้ไม่ได้ ผมไม่อยากอ้างหรือกล่าวหาสังคมหรอกครับ เพราะมันเป็นสิงแวดล้อม ก็เปรียบเสมือนธรรมชาติที่เลี่ยงไม่ได้ เช้าตื่นลืมตาคุณก็ต้องใช้ชีวิตอยู่กับมัน แต่ผมชอบโลกของผม มันเงียบสงบ ไม่มีความวุ่นวาย ไม่มีใครทะเลาะตบตีกัน ไม่มีอาชญากรรม ไม่มีการปกครอง ไม่มีเพื่อน มีแต่ความเหงา กับความเงียบ ตลอดมาสามสิบกว่าปี มองผม...แล้วอยากให้ลูกหลาน บุตรชาย บุตรสาว ทายาทตัวน้อยๆของคุณ แบกโลกไว้ทั้งใบ จมอยู่กับความทุกข์ที่มืดและเหงา ไม่มีใครเลยแม้แต่ตัวเอง เป็นเพื่อน ร่วมทุกข์ร่วมสุข จับมือตัวเอง นอนกอดตัวเอง ไม่ใช่จินตนาการนะครับ ชีวิตจริง ตัวเป็นๆ คุณยอมรับที่จะให้มันเกิดกับเด็กๆของคุณได้จริงๆหรือ
- ตราบใดที่คุณยังต้องเวียนว่ายตายเกิดใช้ชีวิตอยู่ในสังคม ยังต้องหาเลี้ยงตนเอง ประกอบอาชีพแลกข้าวปลาอาหาร ต้องทำกิจกรรมบางอย่างร่วมกันเป็นสังคม คุณหยุดใช้จินตนาการ ผมกล้าพอที่จะท้าทาย ไม่มีใครเข้าถึงโลกมืดๆดำๆใบนั้นที่ผมพยายามเล่าให้ฟังหรอกครับผม ต่อให้คุณเรียกตนว่าอัมมาตย์หรือไพร่ ผมกล้าเอาศีรษะ เป็นเดิมพัน แถมฟันธง101 %
- ถามคุณวันนี้กล้าพอที่จะเรียกตัวว่าไพร่-อัมมาตย์ เรียกตนว่าเป็นผู้กล้าแห่งวิถีประชาธิปไตย ต่อสู้ รบราฆ่าฟันกันเองเพื่อวิถีแห่งระบอบประชาธิปไตยของตัวเอง พรรคพวกตัวเอง กลุ่มวาทะแห่งคมหอกคมดาบของตัวคุณเองได้อย่างเต็มภาคภูมิใจอีกหรือไม่ ถ้าผมกล้าพอที่จะยืนยันและยอมรับกับพวกคุณว่าผมคือตัวอย่าง
ชีวิตที่ดีที่สุดของสังคมไทยแล้ว ยังมีชีวิตที่บัดซบกว่านี้อีกมากในสังคมไทย บัดซบชนิดที่ว่าพวกคุณจินตนาการไม่ถึงเลยก็ว่าได้ สังคมที่ยังมีการต่อต้านอำนาจรัฐ สังคมประชาธิปไตย สังคมแห่งโลกใหม่ คุณมองเห็นความมึดบอดในใจบ้างหรือไม่ บทเรียนคำคม ถ้อยวาจาสุภาษิตที่อ่านแล้วฟังดูดี เตือนสติคนที่เห็นเต็มไปหมด ทุกหลักศาสนา ปรัชญา และตรรกะ รวมถึงศาสตรทุกแขนงด้วย คุณจะหยิบยกมาวางไว้หน้าเพจ แต่งหน้าบ้านในเฟสบุ้คให้ดูดีอย่างไร ก็เปลี่ยนคนในสังคมไม่ได้หรอกครับถ้าเขาไม่เคยเปิดใจ รับมันไว้ในใจ เข้าใจถึงคุณค่าและประโยชน์ของถ้อยคำแต่ละถ้อยคำในประโยคเหล่านั้นอย่างแท้จริง ได้ลิ้มรส สำผัสความบัดซบทางความคิดของการมีชีวิตในสังคมที่ล้มเหลวบนโลกใบนี้ ที่มีอยู่จริง ในขณะที่พวกคุณหัวเราะมีความสุขกับสวรรค์ วิมานทางความคิดแห่งบัณฑิต และผู้ปัญญาชนทั้งหลาย ความทุกข์ที่เลวร้ายบัดซบที่สุดที่ยังมีในโลกใบนี้จริงจินตนาการไม่ได้หรอกครับ

IF YOU ARE NOT PART OF THE SOLUTION YOU ARE PART OF THE PROBLEM

2015-07-16T12:20:00.000+07:00

จดหมายจากอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถึงนายกรัฐมนตรีเนื่องในวันปีใหม่ และคริสตมาส พร้อมข้อเสนอ 5 ประการ รวมถึงการเกี๊ยเซี๊ยะที่อยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรม นิติรัฐ เสรีภาพ เสมอภาค การแก้ไขรัฐธรรมนูญ ให้มีหลักสากล เป็นอารยะ และเป็นประชาธิปไตย และยึดมั่นในเสรีภาพ และความเสมอภาค และการแก้ไขกฎหมายอาญามาตรา 112 -----------------------------Open Letter to Premier Ms. Yingluck Shinnawatra and Foreign Ministerจดหมาย (ใหม่) ฉบับที่ 4 (25 ธันวาคม 2554/2011)เรื่อง ขอเสนอแนะวาระสำคัญ 5 ประการเรียน นรม. (หญิง) ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และ รมต. กต. (ผ่านมิตร และสื่อมวลชนกระแสหลัก และกระแสรอง) เนื่องในวารดิถีวันขึ้นปีใหม่ และวันคริสตมาส ขอส่งความปรารถนาดีมายัง ฯพณฯ นรม. (หญิง) ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และ รมต. กต. สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล กับคณะ ครม. ขอให้เจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ เพื่อปฏิบัติงานให้กับ “ชาติและราษฎรไทย” ของเรา และขอเสนอแนะวาระสำคัญ 5 ประการ ที่สมควรจะได้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (1) ขอให้เพิ่มวันหยุดราชการ เนื่องในโอกาสวันสำคัญทางศาสนาและลัทธิความเชื่อหลัก ของประชาชนของประเทศของเรา คือ วันคริสตมาส วันฮารีรายา วันฮินดู และวันตรุษจีน ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับธรรมเนียมปฏิบัติอันเป็นอารยะในสากลโลก และประเทศอาเซียนของเรา เช่นเดียวกับ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และสิงคโปร์ ที่กำหนดให้มีวันหยุดครบทุกศาสนาและความเชื่อหลัก (รวมทั้งวันวิสาขะบูชา) (2) ขอให้ดำเนินการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ให้มีหลักสากล เป็นอารยะ และเป็นประชาธิปไตย และยึดมั่นในเสรีภาพ และความเสมอภาค กับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดำเนินการแก้ไขบทบัญญัติ ที่เกี่ยวกับเรื่องของคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ มาตรา 112 (3) ขอให้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงชื่อของประเทศ จาก “ราชอาณาจักรไทย” เป็น “ราชอาณาจักรสยาม” (Kingdom of Thailand – Kingdom of Siam) เพื่อให้ “สยาม” นั้นเป็นนามของประเทศหรือดินแดน ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับความเป็นจริง และลักษณะของความหลากหลายของประชาชนหรือคน ที่มีชาติพันธุ์ กับภาษาและวัฒนธรรม ที่เป็นทั้ง “ไทย ไท/ไต ลาว เขมร มลายู คนอีสาน คนเมือง พวน ผู้ไท ขึน ยวน ยอง ลื้อ มอญ กูย ลั๊วะ/ละว้า เวียด ฮ่อ จีน แต้จิ๋ว กวางตุ้ง ฮกเกี้ยน ไหหลำ แคะ จาม ชวา ซาไก มอแกน ทมิฬ ปาทาน เปอร์เซีย อาหรับ ม้ง เย้า กะเหรี่ยง ปะหล่อง มูเซอร์ อะข่า กำหมุ มลาบรี ชอง ญากูร์ บรู โอรังลาอุต ฝรั่ง (ชาติต่างๆ) แขก (ชาติต่างๆ) ลูกครึ่ง ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ” กว่า 50 ชนชาติและภาษา (4) ขอให้ดำเนินนโยบายการต่างประเทศ ที่ให้ความสำคัญต่อประเทศเพื่อนบ้านใกล้ชิด และองค์กรอาเซียน สร้างความสัมพันธ์อันดีเป็นพิเศษกับลาว กัมพูชา พม่า และมาเลเซีย และเน้นวาระทางด้านสังคมและวัฒนธรรมที่ให้ความสำคัญต่อสตรีเพศ (women’s agenda) พร้อมทั้งดำเนินการวิ่งเต้น เพื่อขอพระราชทานอภัยโทษ จากพระมหากษัตริย์กัมพูชา หรือขอนิรโทษกรรมจากรัฐสภากัมพูชา ให้กับนายวีระ สมความคิด และนางสาวราตรี พิพัฒนาไพบูรณ์ ที่ถูกจับกุมคุมขังอยู่ในกรุงพนมเปญมาเกือบจะครบ 1 ปีแล้ว (5) ขอให้ดำเนินการ “เกี้ยเซี้ย” สมานฉันท์ สามัคคี ปรองดอง ขึ้นในชาติ ระหว่างคนเสื้อสีต่างๆ (เหลือง-ชมพู แดง ฟ้า เขียว หลากสี) โดยคำนึงถึงหลักของความยุติธรรม นิติรัฐ เสรีภาพ เสมอภาค โดยมีกระบวนการที่เป็นสันติวิธี เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ความรุนแรง การใช้อาวุธ อันจะนำไปสู่การนองเลือด และ/หรือ “กาลียุค”จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณาดำเนินการด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง นายชาญวิทย์ เกษตรศิริ ข้าราชการบำนาญ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัย (วิชา) ธรรมศาสตร์ (และการเมือง)หมายเหตุถ้าท่านไม่เป็น ส่วนหนึ่ง ของการแก้ปัญหาท่านก็เป็น ส่วนหนึ่ง ของปัญหาIF YOU ARE NOT PART OF THE SOLUTIONYOU ARE PART OF THE PROBLEMถ้าท่านต้องการรักษา สถาบันกษัตริย์ คู่กับประชาธิปไตย และสันติสุขเพื่อชาติ และราษฏรไทย เจ้าของแผ่นดินนี้ท่านต้องปฏิรูปกฏหมายหมิ่นฯ มาตรา 112IF YOU WANT TO PRESERVE THE MONARCHY, DEMOCRACY, AND PEACEFOR THE NATION AND THE PEOPLES OF THIS LANDYOU MUST REFORM THE LESE MAJESTE LAW: ARTICLE 112

ปวดท้องตรงไหน เป็นอะไรกันแน่

2015-07-16T12:18:00.005+07:00

เราสามารถแบ่งบริเวณที่ปวดท้องได้เป็น 9 ส่วน คือ

1. ชายโครงขวา คือตับและถุงน้ำดี อาการที่พบมักจะกดแล้วเจอก้อนแข็งร่วมกับอาการตัวเหลือง ตาเหลือง ซึ่งสันนิษฐานเบื้องต้นได้ว่า อาจเป็นโรคเกี่ยวกับตับหรือถุงน้ำดี เช่น ตับอักเสบ ฝีในตับ ถุงน้ำดีอักเสบ

2. ใต้ลิ้นปี่ คือ กระเพาะอาหาร ตับอ่อน ตับ และกระดูกลิ้นปี่

- ปวดเป็นประจำเวลาหิวหรืออิ่ม อาจเป็นโรคเกี่ยวกับกระเพาะ

- ปวดรุนแรงร่วมกับคลื่นไส้อาเจียน อาจเป็นโรคตับอ่อนอักเสบ

- คลำเจอก้อนเนื้อค่อนข้างแข็งและมีขนาดใหญ่ อาจหมายถึงตับโต

- คลำได้ก้อนสามเหลี่ยมแบนเล็กๆ มักเป็นกระดูกลิ้นปี่

3. ชายโครงขวา คือม้าม ซึ่งมักจะคลำเจอก้อนเนื้อบริเวณนี้

4. บั้นเอวขวา คือท่อไต ไต ลำไส้ใหญ่

- ปวดร่วมกับถ่ายอุจจาระผิดปกติหรือถ่ายเป็นเลือด อาจเป็นเพราะลำไส้ใหญ่อักเสบ

- ปวดร้าวถึงต้นขา อาจเป็นนิ่วในท่อไต

- ปวดร่วมกับปวดหลัง มีไข้ หนาวสั่น ปัสสาวะขุ่น อาจเป็นกรวยไตอักเสบ

- คลำเจอก้อนเนื้อ อาจเป็นไตโตผิดปกติหรือเนื้องอกในลำไส้ใหญ่

5. รอบสะดือ คือ ลำไส้เล็ก มักพบในโรคท้องเดินหรือไส้ติ่งอักเสบ ( ก่อนจะย้ายมาปวดท้องน้อยขวา) แต่ถ้าปวดแบบมีลมในท้อง ก็อาจเป็นเพราะกระเพาะลำไส้ทำงานผิดปกติ

6. บั้นเอวซ้าย คือ ท่อไต ไต ลำไส้ใหญ่ ( เหมือนข้อ 4)

7. ท้องน้อยขวา คือ ไส้ติ่ง ท่อไต และปีกมดลูก

- ปวดเกร็งเป็นระยะ ร้าวมาที่ต้นขา อาจเป็นเพราะมีก้อนนิ่วในกรวยไต

- ปวดเสียดตลอดเวลา กดแล้วเจ็บมาก มักเป็นไส้ติ่งอักเสบ

- ปวดร่วมกับมีไข้สูง หนาวสั่น มีตกขาว มักเป็นเพราะปีกมดลูกอักเสบ

- คลำแล้วเจอก้อนเนื้อ อาจเป็นก้อนไส้ติ่งหรือรังไข่ผิดปกติ

8. ท้องน้อย คือ กระเพาะปัสสาวะและมดลูก

- ปวดเวลาถ่ายปัสสาวะหรือถ่ายกระปริบกระปรอย มักเป็นเพราะกระเพาะปัสสาวะอักเสบ หรือนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ

- ปวดเกร็งเวลามีประจำเดือน เป็นอาการปวดประจำเดือน แต่ในรายที่ปวดเรื้อรังในหญิงแต่งงานแล้วไม่มีบุตร อาจเป็นเนื้องอกในมดลูก

9. ท้องน้อยซ้าย คือ ปีกมดลูกและท่อไต

- ปวดเกร็งเป็นระยะและร้าวมาที่ต้นขา มักเป็นนิ่วในท่อไต

- ปวดร่วมกับมีไข้ หนาวสั่น ตกขาว เป็นเพราะมดลูกอักเสบ

- ปวดร่วมกับถ่ายอุจจาระผิดปกติ อาจเป็นเพราะลำไส้ใหญ่อักเสบ

- คลำพบก้อนร่วมกับอาการท้องผูกเป็นประจำ อาจเป็นเนื้องอกในลำไส้.

By: Goody-Goody Bring Good Luck

เปลี่ยนอะไร....อะไรเปลี่ยน

2015-07-16T12:18:00.002+07:00

ถึงพี่คนดี...ผมขอโทษถ้าจบประโยคนี้ผมจะกลายเป็นคนก้าวร้าวในสายตาใครต่อใคร แต่ขอให้ผมได้มีระบาย ความข้องใจคนโง่อย่างผมเถอะครับ เผื่อมันจะทำให้ผมคลายใจลงบ้าง มองตามวิสัยทัศน์ที่อาจจะแคบของผมนั้น คนไทย 50% กำลังเป็นเหมือนมังกรไม่มีหัว เหมือนมดที่ไม่มีฟีโรโมน คนๆหนึ่งจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้อย่างไรครับผม ถ้าเขาไม่เข้าใจหรือเข้าใจคำว่าเปลี่ยนผิดไป เพราะผมดูมาตั้งนานแล้ว เห็นจะมีก็แต่พี่คนดีที่พยายามปรับและเปลี่ยน อาจจะโดยการวิเคราะห์ประสบการณ์เอง และหรือฟังคำแนะนำจากผู้หลักผู้ใหญ่ท่านอื่นๆ ผมเห็นการเปลี่ยนแปลงที่มีการขับเคลื่อนจริงอยู่แค่ไม่กี่สิ่งอย่างเองครับผม สำหรับผมมองที่พี่คนดีเป็นหลัก เพราะผมเห็นความพัฒนาครับที่จะเกิดขึ้นจากสิ่งที่พี่คนดีกำลังทำ กำลังปรับปรุง แต่อีกหลายๆคนที่ผมคงต้องขออนุญาตใช้คำว่าผิดหวังครับผม ผมอาจจะคาดหวังอะไรที่มันยิ่งใหญ่ชัดเจนเกินไป แต่สิ่งที่ผมเห็นตอนนี้มันไม่ได้กระผีกเสี้ยวของทางที่มันควรจะเป็นในสิ่งที่ผมหวังไว้เลย เพราะสติปัญญาผมน้อย ผมเรียนมาน้อย จนพูดได้ว่าผมไม่รู้อะไรเลย ผมเริ่มจะเชื่อเสียแล้วว่าคนไทยลืมง่าย ผมไม่เข้าใจว่าเปลี่ยนของผมกับคนอื่นนั้นเหมือนกันบ้างหรือเปล่า เรามีความคิดที่เปลี่ยนตัวเองโดยการพัฒนาหรือเปล่า หลายๆโครงการ หลายๆกลุ่ม ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด แต่ละกลุ่มแต่ละโครงการล้วนมีจุดประสงค์ที่ดีเลิศ มองเห็นอนาคตของโครงการทั้งนั้น แต่ ณ จุดหมายปลายทาง หลายคนคงจะบอกว่าหลายคน หลายทาง ต่างคนต่างแยกกันทำ เข้าโค้งสุดท้ายค่อยมารวมกันอีกทีเพื่อความเป็นเอกภาพ แต่ครั้งนี้ การเมืองบ้านเราจะนอนคอย คอยรอความเป็นเอกภาพเมื่อเข้าโค้งสุดท้ายไม่ได้แล้ว เมื่อเรากำลังต่อสู้อยู่ในสงครามมวลชน ความยิ่งใหญ่ของมวลชนจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าเรายังเดินไปด้วยกันแบบนี้ จับตัวเป็นกลุ่มเป็นก้อน แล้วก็เมาท์ เมาเมนต์กันอย่างไม่ลืมหูลืมตา สื่อก็กระหน่ำนำเสนอข่าว คนเสพก็เมาท์กัน สนุกใหญ่ เช้าชาม-เย็นชาม อย่างนี้หรือครับคือการเปลี่ยนแปลง ผมคงจะผิดหวัง ถ้ามันเป็นอย่างนั้น ความเปลี่ยนที่กลายเป็นกระแสให้คนเมาท์กันสนุกปากนั้น สำหรับผม..มันไม่ใช่ความเปลี่ยนแปลง เพราะมันไม่ก่อให้เกิดความพัฒนา...
พี่คนดีครับ ความสงสัยของผม มันก็คงเป็นแค่เพียงสายลมที่พัดผ่านไป ไม่มีความหมายอะไรเลยเหมือนที่ผ่านมาใช่มั้ยครับผม ผมมั่นใจว่าคงต้องมีผู้มีปัญญาอีกหลายท่านที่เข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังถาม และยังมีสื่อจำนวนไม่น้อยที่ทำหน้าที่ได้ดีอยู่แล้ว สำหรับผมนะครับ ถ้าความสงสัยของผมรบกวนท่าน ผมต้องขออภัยไว้ตรงนี้ด้วยครับผม
/มิก

ผมเชื่อมั่นว่าคนไทยทุกคนตอบได้ว่าทำอย่างไร...ให้คนไทยอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ

2015-07-16T12:17:00.000+07:00

เคยเป็นไหม ที่คุณได้ยินเสียงร้องตะโกนดังมาจากหัวใจของคุณ เหมือนขณะนี้ ที่ผมกำลังรู้สึก มันกดดันหัวใจผมมานานเกินพอแล้ว เป็นโอกาสดีแล้วที่วันนี้ "กฏหมาย." ได้ช่วยหยุดความแตกต่าง ช่องว่างที่กัดกินใจคนไทยทั้งหลายมาพอสมควรแล้ว

วันนี้ผมขอให้คนไทยทุกคน ใครที่เดินช้าขอให้รู้ว่าคนข้างหน้ากำลังรอ ส่วนคนที่เดินเร็วก็ขอให้หยุดรอกันสักนิดครับ

แผ่นดินของเรามีคนไทยมากกว่าหกสิบล้านคน จะวิ่งไปให้ไวและพร้อมเพรียงกันคงทำไม่ได้ ต้องมีแตกแถว แตกแนวล้มไปบ้าง เร็วบ้าง ช้าบ้าง แต่กติิกามีว่า ประเทศไหนถึงเส้นชัยคือผู้ชนะ หนึ่งวันที่เหลือนี้ขอให้เราคนไทยหยุดเพื่อรอกันและกัน เพื่อความพร้อมเพรียงกันของคนไทยทั้งชาติครับ ถ้าถามว่าพร้อมแล้วจะทำอะไร ยังครับ เราจะทำพรุ่งนี้ แต่วันนี้ขอให้เราหยุดรอกัน กระชับวงแขนคนข้างๆให้แน่น จับมือเพื่อนข้างๆใหม่ครับ สูงตำ่ไม่เป็นไรเดี๋ยวปรับได้ภายหลังครับ ผมขอเรียนให้ทราบว่าข้างหน้าคือเส้นชัยครับ เราจะไปด้วยกันเราต้องไปด้วยกันครับ ไม่ว่าคุณเป็นใครมีอดีตอย่างไรไม่สำคัญแล้วครับ จา่กนี้เราจะต้องเดินไปด้วยกันครับ

ผมบอกได้แค่ว่าข้างหน้าคือเส้นชัย แต่ต้องไปด้วยกัน ถ้าคำถามของผมที่ว่า จะดีกว่าไหมถ้าคนไทยอยู่อย่างสันติภายใต้ธงค์ไตรค์ผืนนี้้

ถ้าคุณเห็นด้วย ...พรุ่งนี้เราจะเดินหน้าต่อ

หลังจากจุดนี้,วันนี้ ผมมั่นใจในสติปัญญาของท่าน ท่านรู้ดีว่าจะต้องทำอย่างไร ทำตามคำตอบที่หัวใจท่านตะโกนครับ

ถึงจะเก็บไว้ในใจไม่เป็นไร ขอแค่ทำในสิ่งที่ท่านได้ยินจากหัวใจ ไม่ต้องฟังใครอีกแล้วครับ

พรุ่งนี้ออกทำไปทำในสิ่งที่ใจคุณเรียกร้องครับ

พรุ่งนี้ไปทำหน้าที่ของคนไทยตามที่หัวใจคุณปรารถนาครับ

ผมเชื่อมั่นว่าคนไทยทุกคนตอบได้ว่าทำอย่างไร...ให้คนไทยอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ

"ประเทศไไทย...ไม่รักก็อย่าทำร้าย" ขอระบายหน่อย

2015-07-16T12:15:00.001+07:00

ขอบคุณทุกท่านที่แอดผมเป็นเพื่อนนะครับ อีกวันเดียวเราก็ต้องไปใช้สิทธิ์ของเรากันแล้ว ตอนนี้ผมคงปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ที่การตัดสินใจของท่านเอง คิดให้ยาวๆ สำหรับเพื่อนที่คิดโหวตโน คุณยังมีเวลาแม้จะเป็นวินาทีสุดท้ายก่อนลงปากกา อย่าให้ประชาธิปไตยในมือท่านสูญเปล่า โดยการไม่ใช้สิทธิ์ออกเสียง เพราะเรียนตรงๆผมเบื่อมากมายกับการที่มีกลุ่มคนมารวมตัวกัน แบ่งแยกเป็นสีนั้นสีนี้ ออกมาเรียกร้องหาประชาธิไตย ก็ตอนนี้มันอยู่ในมือแล้วใช้ให้เป็นประโยชน์สิครับผม

ไม่มีใครที่จะเพรียบพร้อมไปได้หมดทุกอย่าง แม้กระทั่งตัวผมหรือตัวคุณเองก็ตาม การที่เราสามารถวิจารย์สิ่งที่ผู้อื่นเป็นคนตัดสินใจ เชื่อไหมครับมันง่ายกว่าการที่คุณต้องเป็นผู้ตัดสินใจ ณ เวลานั้น 100 เท่า 1000 เท่า

ทุกวิกฤติที่คุณอภิสิทธิ์ก้าวผ่านมันมา 2 ปี พร้อมกับรัฐบาลชุดนี้ ผมมองว่าเป็นนายกและรัฐบาลที่มีความสามารถไม่น้อยไม่ด้อยไปกว่าใครหรอกครับผม ถ้าจะกล่าวอ้างว่าคุณอภิสิทธิ์ทำงานเหมือนเด็ก ช้าบ้างดีแต่พูดบ้าง ผมว่าก่อนที่จะกล่าวหาท่านอย่างนั้น ลองมองตัวเองดูตัวเองสักนิดดีมั้ยครับผม ว่าตัวเราสามารถทำได้อย่างเขาไหมหนอ พูดให้สละสลวยสวยงาม สร้างวิมานจินตนาการในอากาศใครก็พูดได้ แต่สิ่งที่คุณอภิสิทธิ์พูดแล้วไม่ทำ พอจะมีใครที่กล่าวหาเช่นนี้เอาหลักฐานมาแจงกันบ้างสิครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้คุณกล้าพอที่จะกล่าวหา ตำหนิผู้อื่นโดยไม่ได้พิจารณาตัวเองเสียก่อนเลยว่าตัวคุณทำดีได้แค่ไหน

ผมไม่ได้อยู่ข้างคุณอภิสิทธิ์ ไม่ได้เข้าข้างปชป แต่ผมจะยืนอยู่เคียงข้างคนที่ไม่ทำร้ายแผ่นดินเกิดของผมหรือถ้าจะมองที่ความร้ายปชป.ก็ยังเลวร้ายไม่เท่าคนที่โกงกินบ้านเมือง กินคนเดียวไม่พอเอาพี่น้องพวกพ้องมาโกง ช่วยกันยำประเทศผมซะเละ ลองสงบใจแล้วคุณลองมองย้อนกลับไปซิว่าการชุมนุมเรียกร้องครั้งไหน ไม่นำมาซึ่งความเสียหายบ้าง เวลาทำลายมันแค่พริบตา แต่ความเสียหายที่ตามมาโยนให้รัฐบาลรับผิดชอบ อย่างนี้ถูกต้องแล้วหรือครับผม

ผมไม่ได้อยากจะคุ้ยเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ มันกี่ยุคกี่สมัยแล้วที่คนไทยผู้มีปัญญาทั้งหลายไม่มีน้ำใจเป็นนักกีฬา ยิ่งการศึกษาสูงมีคนนับหน้าถือตาแล้วคิดผิด ประเทศชาติติดลบได้เลยนะครับผม ย้อนกลับมาที่ปัญหาเศรษฐกิจ การประชุมอาเซียนที่พัทยา ผู้นำประเทศต่างๆเขามาเพื่อทำความเข้าใจ เจรจาเพื่อจะสร้างและพัฒนาสิ่งดีๆให้แก่คนในประเทศ แต่ภาพที่ผมไม่เคยลืมเลยคือกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง หน้าตาถมึงทึงโหดเหี้ยมชั่วช้าใช้วาจาหยาบคายชักนำคนกลุ่มหนึ่งไปเพื่อทำลายการประชุมอาเซียนในครั้งนั้น...คุณคิดว่าผลจากการกระทำการนำของไอ้บ้าคนหนึ่งในวันนั้นประเทศเสียหายเท่าไหร่

ปีที่ 2 คนบ้ากลุ่มเดิมชักชวนนำพาชาวบ้านหน้าตาซื่อๆเข้ามา จ้างมา ถ้าใครเถียงว่าไม่ได้มีการจ้างวานเกิดขึ้นมายันกับผมเพราะผมเห็นกับตา ชาวบ้านชาวนา ถูกคนบ้าบอกให้ลงชื่อในเอกสาร อ้างว่าทำเพื่อพิทักษ์ปกป้องสถาบัน(เอาท่านมาเกี่ยวทำไม) เป็นผมๆก็ลงนะ แล้วผมทำถวายหัวเลย ผมให้ได้หมดเลย เก็บบัตรประชาชนเขาไป คนซื่อที่ไหนจะกล้าทิ้งบัตรประชาชนครับผม เพราะอะไร เพราะเขาตระหนักดีว่าตัวเขานั้นคือประชาชนคนไทยคนหนึ่ง ถูกต้องหรือไม่

ทว่าคำเชิญชวนเหล่านั้นมันออกมาจากความคิดของคนที่คิดทำลายชาติ ทำร้ายประเทศ เห็นแก่ตัวอย่างมากมายมหาศาล ชาวบ้านโดยเฉพาะพี่น้องชาวอีสาน รับฟังแต่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ใดๆเลย ต้นสายปลายเหตุไม่รู้ฟังไอ้ตัวที่อยู่บนเวทีมันพูดกรอกหูอย่างเดียว เขาบอกเร้วว ข้าก็เฮ้วววไปช่วย ผลสุดท้ายเป็นอย่างไรครับผม

ลองนึกนะถ้าวันนี้มีคนมาที่บ้านคุณ ถือไม้ถือกระบอง ปิดล้อมการจราจรจนคุณเข้าออกไม่ได้ใช้ชีวิตไม่ได้ คุณเดือดร้อนไหม? ถ้าคุณต้องการให้ใครสักคนมาช่วยคุณคิดว่าเจ้าหน้าที่จะหนีพ้นหรือครับ เพราะเขาคือเจ้าหน้าที่ แต่สุดท้ายความบ้าเลือดการะหายสงคราม กระหายความตาย ของคนกลุ่มเดิมก็ยังไม่หยุด ยุพี่น้องชาวบ้านเข้าปะทะเจ้าหน้าที่ โดยให้แต่ข้อมูลเท็จ ก็เพราะฟังไอ้ตัวที่อยู่บนเวทีพูดอยู่คนเดียว พอเกิดการประทะ เนื้อหนังคนธรรมดาจะทนได้หรือครับ ประทะกันก็ตาย ทั้งทหาร ตำรวจ ชาวบ้าน

แล้วไอ้มันตัวเดิมก็ตะโกนโยนความผิดให้เจ้าหน้าที่กล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่ทำร้ายประชาชนผมขอถามคำเดียวเมิงไม่พาเขามาเรื่องมันจะเกิดไหม เมิงไม่ไปจ่ายเงิน หลอกพาเค้ามาถึงกรุงเทพ เจ้าหน้าที่เขาจะตามไปประทะถึงถิ่นอีสานไหม ?

ผมกล้าพอที่จะบอกว่าพี่น้องเสื้อแดงที่มาจากต่างจังหวัดเขาต่างก็ถูกหลอกมา ใช้เป็นเครื่องมือคนเลว พอปืนลั่นผมจะไปเดินเคียงข้าง ประทานโทษ ผมไม่เห็นเงาหมาสักตัว

ภาพกรุงเทพลุกเป็นทะเลเพลิง ท่านยังจำได้หรือไม่

ภาพศาลากลางจังหวัดถูกเผา ท่านยังจำได้หรือไม่

ห้างร้านสาธารณะตู้โทรศัพท์ รถเมล์ถูกทุบทำลาย ท่านจำได้หรือไม่

ผมมองว่าทุกภาพเหตุการณ์เลวร้ายแบบนั้น ไม่มีใครต้องการเห็น คนที่ทำเขาก็ทำเพราะไอ้คนบ้ามันสั่งไว้ เห็นๆกันจะๆ ไม่ต้องตัดต่อ

แล้ววันนี้ไอ้คนกลุ่มนี้ มันกำลังจะกลับมา แต่ครั้งนี้มันแต่งสูทผูกไทน์ มันหวังจะได้ยืนเชิดหน้าในสภา เพราะว่าหัวหน้ามันหญ่าย นึกสิครับ ประเทศไทยครั้งนี้บรรเจิดแน่ แค่คิดผมแทบจะสำลักอากาศตายแล้วครับผม

ถ้าวันนั้นคุรเคยทำผิด วันนี้มีโอกาสแก้ไขเสียใหม่ ออกไปใช้สิทธิ์กาเบอร์ 10

ถ้าคุณยังไม่ตัดสินใจ ผมไหว้ด้วยความกรุณาแกมขอร้อง ออกไปใช้สิทธิ์กาเบอร์ 10

ถ้าคุณยังลังเลไม่อยากจะโหวตใครหรือไม่โหวตอะไรก็ตาม ผมกราบขอให้ฝืนใจสักนิดหน่ิอย ออกไปใช้สิทธิ์กาเบอร์ 10

เพราะผลมันเห็น สุดท้ายก็ต้องได้ไม่ใครก็ใคร แต่การที่คุณไม่โหวต ถูกต้องไม่เกิดประโยชน์กับฝ่ายใด

แต่เกิดโทษทางอ้อม อย่างแน่นอน 101% เพราะคะแนนมันจะเทลงไปให้อีกฝ่าย เขาฝากไว้แล้ว กูแพ้ กูเผา

แล้วถ้าเขาชนะ นึกดูสิครับ ไอ้บุคคลกลุ่มนั้นมันจะทำหน้าอย่างไร มันจะโห่ร้องดังกล้องแค่ไหน พอผ่านเวลาฉลอง คุณจะต้องออกมาอีก เพราะมันคงกินจนหมดประเทศแน่นอน

จะรอให้ถึงเวลานั้นทำไมครับผม ในเมื่อวันนี้ท่านมีประชาธิปไตยอยู่ในมือ ใช้มันให้เกิดประโยชน์ที่สุดเถิดครับ

3 กรกฎาคม 2554 ถือไปครับบัตรประชาชน จะได้ระลึกรู้ว่าทุกคนคือประชาชน ไปใช้สิทธิ์กาเบอร์ 10

ถึงเขาจะไม่ได้ดั่งใจ ดีแต่พูดความจริงอยู่ได้ทุกวี่วัน ถึงเขาจะตัดสินใจช้าไปหน่อยเพราะมันคือความรอบคอบ แต่การันตีครับผม

ว่าอย่างน้อยพรรคประชาธิปัตย์ ไม่เผาแผ่นดิน ออกไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งกาเบอร์ 10

"ไม่รักก็อย่าทำร้าย" ครับ

ความพอเพียง

2015-07-10T10:26:00.002+07:00

ความพอเพียง

คำว่า พอเพียง มีความหมายว่า พอมีกิน

เศรษฐกิจแบบพอเพียง หมายความว่า ผลิตอะไรมีพอที่จะใช้

ไม่ต้องขอยืมคนอื่น อยู่ได้ด้วยตนเอง

แปลจากภาษาฝรั่งได้ว่า ให้ยืนบนขาของตัวเอง

หมายความว่า สองขาของเรายืนบนพื้นให้อยู่ได้

ไม่หกล้ม ไม่ต้องไปขอยืมของคนอื่นเพื่อที่จะยืนอยู่

คำว่า พอ คนเราถ้าพอในความต้องการ มันก็มีความโลภน้อย

เมื่อมีความโลภน้อย ก็เบียดเบียนคนอื่นน้อย

พอเพียง อาจมีมาก อาจมีของหรูหราก็ได้

แต่ว่าต้องไม่ไปเบียดเบียนคนอื่น

พระราชดำรัสพระราชทานอในโอกาสที่คณะบุคคลเข้าเฝ้า

ถวายพระพรชัยมงคล เฉลิมพระชนมพรรษา 4 ธันวาคม 2541

การทำงาน

2015-07-10T10:25:00.002+07:00

การทำงาน

เมื่อมีโอกาสและมีงานทำ

ควรเต็มใจทำโดยไม่จำเป็นต้องตั้งข้อแม้

หรือเงื่อนไขอันใด ไว้ให้เป็นเครื่องกีดขวาง

คนที่ทำงานได้จริงๆนั้น ไม่ว่าจะจับงานสิ่งใด

ย่อมทำได้เสมอ ถ้ายิ่งมีความเอาใจใส่

มีความขยัน และ ความซื่อสัตย์สุจริต

ก็ยิ่งจะช่วยให้ประสบผลสำเร็จในงานที่ทำสูงขึ้น

พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร

วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา 8 กรกฎาคม 2530

.....

แก้ปัญหาด้วยปัญญา

2015-07-10T10:24:00.001+07:00

แก้ปัญหาด้วยปัญญา

ปัญหาทุกอย่างไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ มีทางแก้ไขได้

ถ้ารู้จักคิดให้ดี ปฏิบัติให้ถูก

การคิดได้ดีนั้น มิใช่การคิดได้ด้วยลูกคิด หรือด้วยสมองกล

เพราะโลกเราในปัจจุบันจะวิวัฒนาการไปมากเพียงใดก็ตาม

ก็ยังไมมีเครื่องมืออันวิเศษชนิดใด

สามารถขบคิดแก้ไขปัญหาต่างๆได้อย่างสมบูรณ์

การขบคิดวินิจฉัยปัญหา จึงต้องใช้สติปัญญา

คือคิดด้วยสติรู้ตัวอยู่เสมอ

เพื่อหยุดยั้งและป้องกันความประมาทผิดพลาด

และอคติต่างๆมิให้เกิดขึ้น

ช่วยให้การใช้ปัญญาพิจารณาปัญหาต่างๆ

เป็นไปอย่างเที่ยงตรง ทำให้เห็นเหตุเห็นผลที่เกี่ยวเนื่องกัน

เป็นกระบวนการได้กระจ่างชัด ทุกขั้นตอน

พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 1 สิงหาคม 2539

.....

...

กาแฟ๊ กาแฟ

2015-07-08T15:01:00.002+07:00

นักวิจัยของมหาวิทยาลัยรัทเจอร์ของสหรัฐฯ รายงานว่า

ได้พบจากการทดลองกับหนูว่า ด้วยการให้กินกาแฟ และให้ออกกำลังกายขนาดปานกลาง ช่วยให้ร่างกายมันทำลายเซลล์ก่อนจะเป็นมะเร็ง ซึ่งเกิดจากดีเอ็นเอที่ถูกรังสีอัลตราไวโอเลต บีทำลายลงได้ดีขึ้น หัวหน้านักวิจัยโรคมะเร็ง อัลลัน คอนนีย์กล่าวว่า " เราเชื่อว่า มันมีความสำคัญในแง่ของการป้องกัน โดยเฉพาะมะเร็งของผิวหนัง และอาจจะรวมทั้งมะเร็งชนิดอื่นด้วย "

นักวิจัยได้ศึกษาหนูชนิดไร้ขน

โดยฉายรังสีอัลตราไวโอเลต บีจากโคมไฟพิเศษ ซึ่งมีอำนาจทำลายดีเอ็นเอในเซลล์ผิวหนังให้เสียหาย ด้วยการแบ่งหนูออกเป็น 3 พวก พวกหนึ่งให้กินน้ำที่มีกาแฟเจืออยู่ เทียบเท่ากับคนที่กินกาแฟวันละ 2 ถ้วย พวกที่ 2 ให้ออกกำลังโดยการถีบจักร และพวกที่ 3 ทั้งให้กินกาแฟและถีบจักร

จากการตรวจหนูเหล่านั้นพบว่า

พวกที่กินกาแฟและได้ถีบจักรออกกำลังด้วย ร่างกายมีความสามารถในการฆ่าเซลล์ ก่อนที่จะเป็นมะเร็งของผิวหนังในตัว

เพิ่มขึ้นอีกอย่างหยาบๆ ถึง 400% เมื่อเทียบกับหนูที่อยู่ตามธรรมชาติ จนนักวิจัยชักอยากจะได้ทดลองกับมนุษย์ให้เร็วขึ้น

แต่ได้บอกเตือนนักอาบแดดทั้งหลายว่า

"อย่าเพิ่งคิดว่าแค่ได้ออกกำลังและกินกาแฟก็พอแล้ว จนเลิกครีมทากันแดดเสียเลย"

วันนี้มีวิธีรักษาอาการนอนกรนแบบง่ายๆมาฝาก

2015-07-08T15:00:00.002+07:00

วันนี้มีวิธีรักษาอาการนอนกรนแบบง่ายๆมาฝาก เพียงแค่คุณยอมเปลี่ยนแปลงกิจกรรมบางอย่างในชีวิตประจำวันเพียงเล็กน้อย ดังนี้

1.ลดน้ำหนักหากคุณคิดว่าคุณมีนำ้หนักที่มากเกินไป

2.เลิกสูบบุหรี่

3.นอนตะแคงข้าง แทนการนอนหงาย

4.ลดปริมาณการดื่มแอลกฮอล์ และ ยาต่างๆ โดยเฉพาะยาระงับประสาทในช่วงก่อนเข้านอน

5.แก้ไขอาการคัดจมูกหรือ หายใจไม่สะดวก ขณะที่คุณล้มตัวลงนอน ทางที่ดีคุณควรสั่งน้ำมูกออก หรือใช้สเปรย์พ่นเพื่อให้คุณหายใจโล่ง

6.เมื่อคุณหลับอาจหาอุปกรณ์บางอย่างใส่ไว้้ในปาก เพื่อให้คุณหายใจง่ายขึ้น เจ้าอุปกรณ์ที่ว่านี้จะช่วยดันลิ้น และขากรรไกรของคุณไปด้านหน้า ทำให้การไหลเวียนของอากาศในช่องปากเป็นไปอย่างไม่ติดขัด

แต่ถ้าวิธีการรักษาขั้นต้นไม่ได้ผล คุณอาจใช้ยาเพื่อช่วย เพื่อให้คุณหายใจสะดวกขึ้นระหว่างที่คุณหลับ วิธีการรักษานี้เรียกว่า “การใช้เครื่องเป่าความดันลมเพื่อเปิดขยายทางเดินหายใจแบบต่อเนื่อง” หรือ CPAP แต่สำหรับคนไข้ที่เป็นกรณีพิเศษ แพทย์อาจแนะนำให้ผ่าตัดเพื่อเปิดทางเดินหายใจ

จำไว้ว่า "การนอนกรน" อาจไม่จำเป็นต้องใช้่การรักษาทางการแพทย์เท่านั้น เพราะบางครั้งเพียงคุรลองปฏิบัติตามขั้นตอนง่ายๆข้างต้น ก็สามารถช่วยคุณประหยัดค่ารักษามหาศาลที่คุณอาจต้องเสียไปหากใช้ารรักษาทางการแพทย์

ประชานิยม..เป้าหมายสุดท้ายในการทำลายประเทศไทยของเรา

2015-07-08T14:59:00.002+07:00

วันนี้...ผมมีข้อความบางคำเกี่ยวกับสภาพการเมืองปัจจุบันของบ้านเมืองเรามาฝากกันนะครับผม
คำถามแรก...คุณรู้จัก นโยบายประชานิยมหรือไม่
มุมมองของผมขอนำเสนออย่างนี้ครับ...
คำว่าประชานิยมนั้น ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็นนโยบายที่ประชาชนจะต้องให้ความนิยมชมชอบแน่นอน แต่แท้ที่จริงแล้ว นโยบายทางการเมืองลักษณะนี้เป็นเพียงนโยบายที่ใช้ในการล่อซื้อใจ ล่อซื้อคะแนนนิยมจากพี่น้องประชาชนเท่านั้นแหละครับ เป็นเหมือนการวาดวิมานในอากาศหนึ่งละ อีกหนึ่งเป็นการใช้เงินในอนาคตด้วยนะผมว่า เป็นนโยบายที่ซื้อใจประชาชนได้ดี เพราะฟังดูเผินๆเหมือนมีประโยชน์ที่สุดอย่างยั่งยืน อยู่ดีกินดี และความมั่นคงในการดำรงชีวิตของประชาชน หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่เราเรียกว่าประชานิยมนั้นเป็นเพียงลวงตาของสวัสดิการสังคมเท่านั้น ประชาชนอาจหลงไหลไปกับภาพลวงตานั้นในระยะสั้นๆดังที่เราต่างรู้เห็นกันมาบ้างแล้วในต่างประเทศ ประชานิยมในด้านการใช้จ่ายเงินเพื่อจัดบริการสาธารณะนั้น รัฐบาลในระบอบประชาธิปไตยควรดำเนินการให้ประชาชนได้รับบริการสาธารณะ พื้นฐานที่มีคุณภาพดี เพียงพอ เสมแอภาค ทั่วถึงเท่าเทียมกัน โดยเฉพาะในด้านการบริการด้านสวัสดิการสังคม เก็บภาษีน้อยๆ สร้างภาระผูกพันเพียงน้อยๆเพื่อหวังเอาใจประชาชน หวังผลการเมืองในระยะสั้น (Buchanan,Tollison, and Tullock 1980)ย่อมขัดแย้งขัดแย้งกับหลักการมุ่งประโยชน์สูงสุดของประชาชน เพราะทั้งหมดที่กล่าวมาถึงประชานิยมนั้นเป็นเพียงภาพลวงตาของสวัสดิการสังคมอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นนโยบายของรัฐบาลยิ่งลักฤษณ์และทักษิณกำลังร่วมกันกระทำให้เกิดภาพลวงตา มองเห็นแต่ผลประโยชน์ข้างหน้าไม่คำนึงถึงอนาคตที่ลูกหลานคนไทยจะต้องรับใช้กรรมแทนพวกเขา เพราะการขาดดุลทางคลังเพื่อสร้างสวัสดิการจอมปลอมนี้แท้จริงเป็นปัจจัยคุกคามการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง(Buchanan and Wagner 1977)

บ่น บ่น บ่น

2014-02-28T10:28:00.001+07:00

คนไทยน่ะมีข้อเสียอยู่ข้อหนึ่ง...คือไม่มีความคิดในรูปแบบประยุกต์ใช้ ในบางครั้งเรื่องที่มันไม่เกี่ยวกันก็กลับเอามารวมกัน บางทีเรื่องที่เกี่ยวกันก็มองหรือปฏิเสธ มองข้ามไป คาดว่าไม่มีความคิดที่บูรณาการได้ ความคิดก็เลยจมอยู่แค่นั้น นำไปทำอะไรไม่ได้ จะพูดคุย คิดเห็นอย่างไรเคยฝังใจอะไร ก็คิดเห็นและทำอยู่เช่นนั้น ทำแต่แบบเรื่องเดิมๆ เมื่อเริ่มกระบวนการคิดและ
คาดเดาคำตอบที่เป็นความเห็น เป็นความรู้สึกของตัวเองแล้วอัดใส่มันเข้าไปในสมองและความคิดตัวเอง
ฉันเองก็กำลังเป็นเหมือนกัน ประมาณว่าไม่เคยส่องกระจกดูเงาหัวตัวเองเลยทำตัวไม่ดียังคิดจะไปออกความคิด แสดงความเห็นในเรื่องต่างๆ ที่ตัวเองยังทำไม่ได้ มองเห็นแต่ภาพลักษณ์ของผู้อื่นแล้วก็ครั่งไคล้ เครซี นึกว่าตัวเองมีชื่อเสียง โด่งดังและคิดว่าตัวเองฉลาดมากกว่าคนอื่น เหมือนคนกำลังวิ่งตามหาอะไรสักอย่าง เป็นกระแส เขาว่าไง เราก็ว่างั้น ถ้าอดทนได้ก็แล้วไป อดทนไม่ได้ก็ระเบิดลง

คนด่าไม่ให้โกรธว่ายากแล้ว คนชมไม่ให้ยิ้มทำได้ยากกว่า เมื่อเวลาเปลี่ยนไปจากดำเป็นขาว จากขาวเป็นดำ ฉันจึงดูเหมือนความไม่จริงใจ ก็จะค่อยๆถูกเบียดออกไป ฉันก็คิดนะว่าสิ่งต่างๆที่มีคนเหมือนสนับสนุนให้กำลังใจให้ทำบางสิ่งบางอย่าง แต่บางครั้งก็ทำไม่ได้ ถ้าได้พูดคุยได้บอกกันตรงๆก็จะบอกเลยว่าทำไม่ได้ ไม่ต้องมาถามคำถามเดิมๆอีก มีใคครเคยมองเข้าไปในห้องมืดๆแล้วเห็นตัวตลกบ้าง คำตอบคือไม่มี เพราะมันมืด เรื่องดีๆที่มาพร้อมกับโอกาสดีๆ บางครั้งก็มองว่า ยัยนี่ไม่รู้จักพอ บางครั้งก็มองว่ายัยนี่อีโง่ หรือบางครั้งก็อาจเป็นการใช้ธรรมเนียมรุ่นน้องต้องมองและเดินไปหาผู้ใหญ่ คนจำนวนน้อยต้องเดินไปหาคนที่มากกว่า ถามว่าตัวเองทำได้มั้ย ตอบเลยว่าทำได้ ถ้าสมมุติเอา เพราะชีวิต 3 ปีที่เกิดขึ้นมันเปลี่ยนจากดำเป็นขาว เปลี่ยนจจากขาวเป็นดำ ประมาณว่า roll play ไปตามกติกาที่สมรู้ร่วมคิดแล้วเห็นด้วยว่าตนเองยอมและปฏิบัติการได้ ก็อ่อนน้อมถ่อมตนเข้าไป ใครเดินมาด่า เอาอะไรตีหัวก็ต้องยืนรอให้ตีซ้ำ โถ ทีเดียวก็น็อคแล้ว

หลายคนพยายามมองให้มันร้ายกว่านั้น นึกว่าลุ่มหลงตัวเอง ฉันก็บอกแล้ว ว่าฉันไม่ใช่นางฟ้า เป็นคนธรรมดา มีรัก โลภ โกรธ หลง มีความรู้สึกที่อยากระบายกับใครสักคนบ้าง ถ้าไม่งั้นก็ฟังเพลง แต่ตอนนี้ฉันก็นังหน้าคอมฯไม่มีแก่ใจจะทำงาน มันเบื่อ เซ็ง และก็ถือว่าตัวเองก็ไม่ใช่ขี้ข้านักโทษเหมือนกัน งั้นเวลานี้ฉันก็ถืออารยะขัดขืนเหมือนกัน

แต่มันก็แค่ระบายออกมา มันแน่นอก น้ำตามันจะพาลไหลเอาให้ได้ ไม่อยากจะทำอะไรแล้ว หน้าที่บ้าบออะไร แยกแยะอะไรไม่ออกแล้ว ทำได้อย่างเดียวคือ หยุดทำ แล้วก็ลบทุกอย่างเสีย จะได้ไม่ต้องเดินย้อนกลับไปหามันอีก คนในสังคมเข้าใจยากมาก
ฉันเองก็ยังๆไม่ไว้ใจตัวเองเลยสักนิด แต่ฉันว่าพอเพียงแล้วแหละ นี่มันเกิน 1 ปี ตามที่สัญญากับตัวเองเอาไว้ ฉันไม่ได้ผิดคำพูดที่สัญญาไว้ แล้วก็เหนื่อยใจแล้ว ไม่อยากทำอะไรนอกจากนอนหลับ ใครจะดุ ด่าว่าเกเร ก็ช่าง ฉันก็เป็นแค่คนโง่ๆเองจะเอาอะไรกับความไม่รู้หนักหนา ****ก็หวังนะ ว่าต่อไปจะไม่มีใครตามแอบมองถึงขนาดเวลาเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ แต่งตัว

หนึ่งปีนะ...อย่าลืม

2012-12-26T09:40:00.000+07:00

หนึ่งปีผ่านไป ปีที่ผ่านมาแทบจำจดจำอะไรไม่ได้เลย คงเพราะทำตัวไร้สาระไปวันๆหนึ่ง วนเวียนตนเองอยู่ในสังคมโซเชียล ตอนนี้อยากจะลด ละ เลิก แต่ก็น่าหัวร่อ ไม่เห็นมีที่ไปเลยแต่อย่างใด
ดูเหมือนว่าคำพูดนี้สื่อความหมายได้หลายอย่างทีเดียว ปกติเคยคิด พูด ทำอะไรก็ทำไป ปล่อยไปตามสบาย ไม่ต้องมีความรับผิดชอบมากนัก ทำก็ต่อเมื่อเป็นความรับผิดชอบและอยากจะทำด้วยใจเท่านั้น ความสุขเกิดจากการได้ทำในสิ่งที่ตนเองชืานชอบ มีความถนัด และสนุกสนานไปกับมันทุกขณะจิตที่ทำนั่นก็เพียงพอแล้ว ไม่เคยคิดว่าจะทำอะไรสักอย่างเพื่อสิ่งใดแล้วตัวเองจะทำได้ประสบความสำเร็จเลย น่าขายหน้า แต่มันเป็นความจริงนี่นา หลายต่อหลายครั้งที่ตั้งรางวัล มีสิ่งของล่อให้อยากทำนี่ นู่น นั่น ไม่เคยเห็นจะทำอะไรสำเร็จสักที มันจะต้องตกม้าตายตอนจบทุกทีเหมือนกัน
แต่ถ้าลองว่าถ้าอยากทำ ฉันก็จะทำแบบไม่ลืมหูลืมตา เหมือนคนบ้าเลย มีหลายคนเคยถามว่าถ้าเลือกได้อยากทำงานกับคนแบบไหน ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นคนช่างเลือกและเลือกที่รักมักที่ชังที่สุด แต่เมื่อต้องวางตัวเป็นกลาง ทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้าลองมีเรื่องขัดเคืองใจอะไรขึ้นมา อภัยได้ก็ลืม อภัยไม่ได้ก็ไม่ถึงกับแค้นนะ ปล่อยวางได้ แต่การปฏิบัติตัวต่อกันอย่างที่เคยทำมันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปเท่านั้นเอง มันเหมือนเป็นความรู้สึก ลองว่าได้แผลรักษาหายมันก็ไม่เหมือนเดิม
บางคนอาจมองว่าเป็นความเครียดแค้น โกรธชัง แต่ฉันมองว่าไม่ใช่ มันกลับเป็นเรื่องของความเต็มใจมากกว่า เหมือนเพื่อนที่เราเคยคบหา ช่วยเหลือกันมา
ถ้าเมื่อเริ่มแรก เราก็้แจก 100 ให้กันไป จากนั้น คะแนนตรงนี้มันก็จะลดลง ๆ ตามลำดับ ของเก่าจะสู้ของใหม่ได้ไง 55
แต่ก็อีกนั่นแหละ บางครั้งการที่เราทุ่มเททำอะไรลงไปแล้วไม่สำเร็จ มันก็ต้องท้อเป็นธรรมดา จากที่เคยรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่าก็เลยกลายเป็นเศษกรวด
ก็เลยคิดว่าไม่ทำจะดีกว่า เพราะทำสำเร็จไปก็มีค่าไม่ต่างกัน แต่ถ้าเป็นตัวฉันเองฉันจะทำเเพราะเห็นว่ามันมีประโยชน์อยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย ไม่ต้องทำแล้วเป็นคนดีในสายตาคนอื่นหรอกนะ แค่มันพอมีประโยชน์ใช้สอยอยู่ได้บ้างเท่านั้น จบ
-- ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว เริ่มนึกถึงการเปลี่ยนแปลง แต่ยังนึกไม่ออกเลย ถ้าพูดความรู้สึกที่แท้จริงออกไป มันก็จะกลายเป็นคนติดลบ แต่อย่างน้อย
เราต้องซื่อสัตย์ต่อตัวเอง เฮ้อ ตกลงก็ยังคงคิดไม่ได้ว่าจะทำอะไร ต่อไปในปีใหม่ดี ฉันไม่ชอบการต่อสู้ เพราะถ้าสู้แล้วแพ้ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันชอบทำสักเท่าไหร่ ยิ่งถ้าเป็นการรบที่ไม่จบ ไม่เสร็จ มันยิ่งน่าเบื่อ หากยิ่งมีในเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องอยู่เนืองๆ เราว่าทำไปก็เปลืองตัวเปล่าๆ
มันไม่ทำให้ตัวเรามีคุณค่าขึ้นมา ใช่ เป็นคนไม่แคร์ ไม่แยแสอะไรเลย ถ้าทำก็ทำเต็มร้อย ถ้าไม่ทำก็ไม่ทำเลย ที่จริงฉันไม่มีตรงกลางนะ สำหรับการใช้ชีวิต จะมีก็แต่ความคิดเห็นนี่เองที่พอจะเป็นกลางหน่อย คงเพราะหนังสือที่ชอบอ่านตอนเป็นเด็ก นั่งเขียนไดอารี่วันนี้ก็เพราะไม่มีอะไรจะทำอยู่นั่นแหละ การจะริเริ่มทำอะไรตอนนี้มันเหมือนไม่มีไฟเอาเสียเลย ยิ่งถ้าทำแล้วต้องเป็นการนำพาตนเองไปขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น ต้องยืมจมูกเขาหายใจ ฉันยิ่งขี้เกียจใหญ่ เกรงว่ามันจะทำคนอื่นให้ลำบากเสียเปล่าๆ มันเป็นความขัดแย้งกันเองภายในตัวฉัน และในปีนี้มันกำลังจะจบลง ปีหน้าไม่ต้องมีหน้าที่ต้องสร้างภาพ
อะไรอีกแล้ว ก็คงจะมีอะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิตบ้าง เปลี่ยนจากสังคมเดิมๆ ความคิดเดิมๆ และคนที่ไม่รู้จัก เป็นเหมือนปลากระโดดลงในบ่อน้ำใหม่
ว่ายไปหาลำธารใสสายเล็กๆข้างหน้า หวังว่าที่นั่นจะยังมีแสงตะวันรอฉันอยู่ สุขสันต์วันปีใหม่ แด่เธอ ...คนในความทรงจำของฉัน

ปัญหาน้ำท่วม ปี 2555 ไม่ใช่แค่เล่นๆ

2012-08-30T13:57:00.000+07:00

เพื่อความไม่ประมาท...อย่าเชื่อรัฐบาลชุดนี้ เชื่อไม่ได้ ยังไงก็ไม่เชื่อ ไว้ใจไม่ได้สักคน....
กรุงเทพ...ต้องเตรียมพื้นที่รับน้ำเอาไว้ก่อน คือเคลียร์คลองในกรุงเทพให้แห้งกิ๊ก...เลยนะครับ แล้วก็เตรียมพื้นที่ระบายน้ำสำรองไว้ด้วย (ให้นึกถึงพื้นที่คลองส่งน้ำที่มีพื้นที่แบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งข้างบนและฝั่งข้างล่าง ลองนึกดูสิว่ายังมีพื้นที่ไหนที่สามารถรองรับปริมาณน้ำเพิ่มได้บ้าง จากปริมาณน้ำปกติ ให้สำรองพื้นที่ตรงนั้นไว้อย่าให้น้ำเข้าไป แต่เก็บไว้เป็นพื้นที่เผื่อเหลือเผื่อขาดเพื่อรอรับน้ำสำรองที่อาจท่วมเนื่องจากพื้นที่ในกรุงเทพระบายย้ำไม่ทัน)

ความหมายของพระราชดำรัส ท่านให้ระมัดระวังช่วงรอยต่อของคลองภายในกรุงเทพแต่ละคลองว่าความกว้างของคลองมันกว้างเท่าไหร่ กว้างกี่เมตรแล้วก็เปรียบเทียบช่วงรอยต่อดูสิว่าตรงไหนแคบหรือกว้างกว่ากัน เช่นคลองที่ 1 กว้าง 5 เมตร คลองที่ 2 กว้าง 3 เมตร แล้วสองคลองนี้มันต่อกันน้ำไหลมา มันก็ต้องท่วมพื้นที่ตอนล่างของคลองแน่นอน วิธีแก้ไม่ให้ท่วม คุณก็ไปเอาเครื่องผลักดันมาตั้งตรงรอยต่อของคลอง เสร็จแล้วก็ลองคำนวณปริมาณไหลเข้า ไหลออก (จำลองจากโมเดลดูก็ได้) ดูซิว่าความถี่ ความไวของการไหลเป็นเท่าไหร่ (มันมีเครื่องวัดอยู่) ทีนี้ก็มาคำนวณหาค่าชดเชยเอาว่าจะต้องตั้งกี่เครื่อง..ก็คิดจะช่วงกว้าง 2 เมตรที่หายไป จากคลองที่ 1 น้ำไหลเท่าไหล เราก็ลบจาก 3 เมตรของน้ำที่ไหลออกไป ผลก็จะได้ช่วงกว้างน้ำ ที่ขาดหายไปก็เท่ากับ 2 เมตรของคลองด้านบน จากนั้นเราก็มาคำนวณกับเครื่องดันน้ำว่ามันดันด้วยความเร็วเท่าไหร่ ได้เท่าไหร่ ก็เทียบบัญญัติไตรยางค์ไป แล้วก็เอาเครื่องไปติดไว้ตรงรอยต่อ พอน้ำไหลมา ก็ดันให้เร็วขึ้น ....ทางข้างหน้าต้องเป็นอย่างไร ต้องเรียบและโล่ง น้ำจะได้ไปไวไว ( เอาแค่นี้ก่อน ...แค่ว่าน้ำฝนตกลงมาแล้วกทม.เอาอยู่หรือเปล่า ...เพราะว่าน้ำในกทม.เขาถูกแบบไว้ระบายน้ำฝนส่วนเกินที่ท่วมพื้นที่ในกรุงเทพเท่านั้น (ใช่ไม๊)

** เขาไม่ได้มีคลองในกทม.ไว้รองรับน้ำจากภาคเหนือที่ไหลบ่าลงมานะครับ น้ำเหนือเขาออกแบบทางไว้แล้วให้ระบายออกทางด้านข้าง ก็คือเอาคลองรังสิตทั้งสายเลย เป็นฐาน ซึ่งเห็นว่ารัฐบาลชุดนี้มีการสร้างกำแพงกั้นน้ำกั้นไว้ ประมาณว่ากำแพงกั้นน้ำที่กำลังทำใหม่อยู่ในขณะนี้นั่นเอง แต่....มีกำแพงชั้นนี้แล้วก็ไม่ได้หมายความว่ากำแพงด้านนอกคุณจะไม่กั้น กำแพงด้านนอกคุณก็ต้องกั้น เคยวางกระสอบก็ต้องวางกระสอบ (ไปเตรียมมาไว้เลย...กระสอบ อย่างไรก็ต้องได้ใช้ เพราะถ้าคุณไม่มีแผนกั้นน้ำที่เป็นแนววางกระสอบเดิม แปลว่า...คุณจะปล่อยให้น้ำท่วมข้างนอกเหมือนปีก่อนเด๊ะๆ แต่ เขาได้ทำการกั้นพื้นที่สำคัญๆประเภทที่เป็น นิคมอุตสาหกรรม สถานที่ท่องเที่ยว...ทำหรือยัง มีมาตรการอย่างไร (ขนของขึ้นที่สูงแล้วจะคนไปไว้ที่ไหน...เอาคนนอนแช่น้ำเหมือนปีก่อน หรือจะให้เขาอยู่กันอย่างไร จะมีเรือกี่ลำจอดเป็นทางเข้าออกเพื่อการเดินทางกี่ลำคุณก็ว่าไป (ชาวบ้านเขาจะได้เตรียมตัวถูก) แล้วก็ถ้าเป็นไปได้ ไปเตรียมพื้นที่คอนโดเอาไว้เลย 1 ชุด เอาสูงๆ เอาหลายๆห้องด้วย แล้วข้างล่างสักชั้นที่ 2 คุณก็เอาสะเบียงไปเก็บสะสมเอาไว้ เตรียมไว้ให้เป็นยุ้งข้าวเลย ถามว่าถ้าน้ำมา เอาไม่อยู่จริงๆ คุณก็อพยพคนไปอยู่ที่นี่ เตรียมช่องทางการเดินทางไว้ให้เขาแล้วก็ประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า...ที่นี่มาอยู่ได้...มาอยู่ได้ถ้าน้ำท่วมบ้าน ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม ก็ให้มาอยู่ที่นี้ ...ทำเป็นศูนย์ลี้ภัยเตรียมไว้ไม่เป็นเป็นหรือครับ (เงินเบิกไปตั้งเยอะ...เอาไปทำอะไรหมด) ทำไมไม่เอาไปซื้อของ พวกที่นอนหมอนมุ้ง เสื้อผ้า (ก็เอาเท่าที่จำเป็น...จะรอของบริจาคอย่างเดียวไม่ได้ เพราะเวลาน้ำมา มันมาเยอะ ประชาชนก็วิ่งหัวชนกัน เจ้าหน้าที่ก็ไม่มี ...งานในส่วนนี้จะไม่มีคนรับผิดชอบ*** ตรงนี้เป็นช่องว่าง
คราวที่แล้วแก้ปัญหาโดยการใช้อาสาสมัคร คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าเขาจะยังอยู่ที่เดิม รอให้คุณใช้ คุณแน่ใจได้อย่างไรว่าทรัพยากรจะมีเหมือนเดิม การขนส่ง ปูนทราย มีสแปรไว้แล้วหรือยัง......นี่มันการเตรียมการรองรับน้ำระดับตำนานเลยนะครับ คุณทำเล่นๆได้อย่างไร (ตกกระโหลกแตกดีมั้ย)

ลำพังน้ำในกรุงเทพ น้ำท่วมเพราะฝนตกนั้นไม่เท่าไหร่ แต่ถ้ามีน้ำเหนือไหลลงมาทับด้วย ตัวใครตัวมัน ....ช่วยไม่ทันแล้ว นอนแช่น้ำไปได้เลย เพื่อความปลอดภัย แผนกั้นน้ำต้องเริ่มวางตั้งแต่ก่อนน้ำเข้าอยุธยา ไปสำรวจคลองดูเอาอยู่หรือเปล่า...ไม่ต้องไปดูก็รู้ เอาไม่อยู่ เพราะน้ำท่วมอยุธยาทุกปี ปีนี้ก็ต้องท่วม แต่คุณป้องกันได้ ทำไมไม่ป้องกัน คุณลงพื้นที่ คุณไปดูอะไรมาบ้าง ช่วงรอยต่อของแม่น้ำกับคลองในกรุงศรีอยุธยา ได้ไปสำรวจหรือยัง มีมาตรการอะไรรองรับบ้าง ถ้ามีน้ำท่วมจุดหนึ่งภายในกรุง คุณจะระบายน้ำไปทางไหน ...ตอบได้หรือยัง เพราะว่าต้องไม่ลืมว่าแนวกั้นน้ำตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว จากคันกั้นน้ำของนิคมอุตสาหกรรม ทีนี้ถ้าเอาไม่อยู่ ตัดพื้นที่ตรงอุตสหกรรมออก น้ำจะมาเยอะกว่าปีก่อนอีก และก็สูงกว่าเดิมด้วย เพราะอะไร....เพราะพื้นที่รับน้ำที่เคยเป็นนิคมอุตสาหกรรมเดิมที่น้ำเคยเข้าไปท่วมหายไปแล้ว คุณจะเอาน้ำไปไว้ที่ไหน...จะระบายไปทางไหน จะสูบออกได้ตรงไหน บ้าง...ถ้าตรงนี้ตอบไม่ได้ ก็เสี่ยงนอนในน้ำเข้าไปอีก
...............

ประเด็นสำคัญก็คือแนวคันกั้นน้ำทั้ง 2 ข้าง ทั้งทางฝั่งศิริราช และฝั่งตรงข้าม ปีที่แล้วทำกำแพงกระสอบทรายกี่ชั้น แล้วปีนี้เอากำแพงกระสอบทรายออก แล้วชดเชยด้วยอะไร กำแพงเหล็กเปล่าๆ หรืออะไร ไม่ต้องปูกระสอบแล้วแน่นะ หาญไปหรือเปล่า

ฝั่งตรงข้ามศิริราช วางกำแพงกั้นหรือยัง สูงกี่เมตร คำนวณความสูงเผื่อปริมาณน้ำเหนือหรือยัง เพราะเส้นเจ้าพระยานี้ต้องรับน้ำหมดทั้งจากฝั่งตะวันออกที่ไหลลงไปจากทางตอนเหนือ แล้วปันให้ไหลออกมาทางซีกปทุมธานี ผ่านคลองรังสิต เส้นนี้ต้องแข็งทั้งเส้น ถามว่าทำไมต้องวางให้แข็ง เพราะระบบการบริหารจัดการน้ำของคุณเชื่อไม่ได้ เอาแน่อะไรไม่ได้สักอย่าง เลย ให้การไปคนละทางสองทาง ยังหาจุดเชื่อมโยงทางน้ำไม่เจอเลย ถามว่ารู้ได้อย่างไร ตอบว่ารู้ได้เพราะน้ำคุณไหลไม่มีความต่อเนื่อง น้ำทุกวันนี้ที่ไหลจากเหนือลงไม่เป็นสาย แต่จะกลายเป็นน้ำบ่า คือไหลมาเป็นหน้ากระดาน ไหลมาเป็นผืนๆ แล้วถ้าน้ำส่วนนี้มาเจอกับน้ำในทุ่งที่คั่งอยู่เพราะน้ำฝน............อีก เป็นอันจบข่าว หมดทางไป ถามว่ารู้ได้อย่างไร รู้จากข่าวภัยแล้งของคุณที่รายงานออกมาในแต่ละพื้นที่ไงครับ มันฟ้องว่าระบบชลประทานคุณไม่ดี ไม่มีมาตรฐาน ไม่มีระบบชดเชยการส่งน้ำเลย เพราะเป็นไปไม่ได้ที่น้ำล่างแห้ง แต่น้ำท่วมไหลมารวมกันตรงกลาง แล้วบอกน้ำแล้งอยู่ตรงปลาย ...........รายงานอย่างนี้มันเป็นไปไม่ได้ ฟังรายงานข่าวจากพื้นที่น้ำแล้ง ก็รู้แล้วว่าโกหก...เพราะมีน้ำท่วมในพื้นที่ภาคเหนือ แต่พอมาถึงช่วงปลายน้ำหรือตอนเหนือ แถบ พิษณุโลก ข้ามมาฝั่งสุรินทร์ ศรีษะเกต ........ภาพมันบอกว่าคุณไม่ได้มีการระบายน้ำแบบคลองส่งคลอง หรือที่เราเรียกว่าคลองโยงน้ำ เพราะถ้ามีระบบไหลตัวนี้รองรับน้ำอยู่ปัญหาน้ำแล้งจะต้องไม่มี ...แต่นี้มีทั้งที่น้ำในเขื่อนแห้งเกือบสนิท แปลว่าคุณปล่อยน้ำออกหมด ไม่มีกักเก็บไว้ในระบบที่เป็นคลองส่งน้ำ ที่ทำไว้เป็นลำคลองสายเล็กๆ ไม่มีแน่นอน
***คำถามคือน้ำท่วมแล้วน้ำหายไปไหน ............นี่สิข้อสงสัย ว่าน้ำหายไปไหน น้ำไม่ได้ไหลลงทะเล ไม่ได้อยู่ในแม่น้ำ ไม่ได้อยู่ในทุ่ง แล้วน้ำหายไปไหน เขื่อนก็ไม่มีน้ำ ถ้าน้ำไหลลงแม่น้ำมันก็ต้องไหลผ่านลำคลอง ไหลผ่านห้วยหนองคลองบึง แต่นี้น้ำหายไปเฉยๆ น้ำหายไปไหน ...สันนิษฐานได้ทางเดียวคือระบบส่งน้ำของคุณไม่มีความเชื่อมโยง มั่นใจ...ต้องมีบางจุดที่น้ำไหลออกทะเลไม่ได้ ไม่เช่นนั้นรายงานน้ำฝนจะต้องไม่ออกมาเป็นอย่างนี้...................ต้องมีคนโกหก 100 %

.......................................................................................................
แผนการระบายน้ำออกทะเลที่ขอนำเสนอ ก็คือใช้ 3 ช่องทางน้ำโดยกระจายน้ำเหนือให้ไหลแยกออกเป็น 2 ฝั่ง ฝั่งตะวันออก ลงแม่น้ำท่าจีน ที่ ฉะเชิงเทรา โดยไหลน้ำออกไปจากเส้นน้ำเหนือตอนกลาง ที่ไหลลงมารวมกันที่คลองรังสิตทั้งสาย ผ่านเข้าเส้นทางคลอง 3 วา 6 วา ตัดเข้าเส้นหนองจอก ให้น้ำไปไหลออกทางฝั่งตะวันออก คือไหลลงแม่น้ำบางปะกง ส่วนหนึ่ง
ตามเส้นทางนี้นะครับ
ระบบทางน้ำในกทม.ปทุมธานี
ระบบการชลประทานในกทม.และปริมณฑล

ถ้าพิจารณาจากแผนที่ทางน้ำซึ่งแสดงถึงแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งไหลผ่านใจกลางกรุงเทพมหานคร หรือถ้าเป็นสมัยก่อนเราจะบอกว่าเป็นเส้นแบ่งระหว่าง กทม.และกรุงธนบุรี

ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแม่น้ำท่าจีน ซึ่งแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ที่จังหวัดอุทัยธานีไหลผ่านจังหวัดชัยนาท สุพรรณบุรี นครปฐม และออกทะเลที่จังหวัดสมุทรสาคร อาจเรียกชื่อต่างๆกันตามทางจังหวัดที่แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านเมื่อไหลผ่าน มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 325 กม.

ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแม่น้ำบางปะกง ซึ่งกำเนิดจากแม่น้ำนครนายกและแม่น้ำปราจีนบุรีไหลมาบรรจบกันที่จังหวัดปราจีนบุรี ไหลผ่านจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดฉะเชิงเทรา มีความยาวทั้งหมด 230 กม.

แผนที่แสดงทางน้ำสำคัญๆของจังหวัด ปทุมธานี นนทบุรี กทม และสมุทรปราการ
จากแผนที่ข้างต้น ในเขตกทม.และปริมณพลจะมีคลองหลักๆจำนวนมาก ที่ได้ยินกันเกือบทุกวัน เช่น

ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา กทม.- ฉะเชิงเทรา, กทม.- สมุทรปราการ ระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำบางปะกง มี คลองแสนแสบ คลองประเวศน์บุรีรมย์ คลองสำโรง มีลักษณะทางกายภาพเกือบคู่ขนานกัน ระหว่างคลองทั้งสามมีคลองเล็กๆขุดเชื่อมต่อเพื่อประโยชน์การระบายน้ำมากมาย

ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำท่าจีน ตั้งแต่จังหวัดปทุมธานี นนทบุรี กทม. และสมุทรปราการ มีคลองสำคัญๆ คือ คลองพระยาบรรลือ คลองพระพิมล คลองทวีวัฒนา คลองมหาสวัสดิ์ คลองภาษีเจริญ คลองมหาชัย คลองสรรพสามิต คลองสหกรณ์

แผนที่คูคลองในจังหวัดปทุมธานี

ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนจังหวัดปทุมธานี-ฉะเชิงเทรา มีคลองระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำนครนายก แม่น้ำบางปะกง มี คลองเชียงรากน้อย คลองรังสิตประยูรศักดิ์ คลองหกวา คลองระพีพัฒน์ มี คลอง 1- คลอง 17 ขุดเชื่อมต่อระหว่างคลองระพีพัฒน์ คลองรังสิต และคลองหกวา

เหตุผล เพราะ ในส่วนนี้ ปีที่แล้วมีปัญหา 2-3 ข้อ แต่เป็นจุดอ่อนสำคัญทั้งหมดที่ทำให้น้ำล้อมกรุง ไล่ตั้งแต่ คันกั้นน้ำฝั่งกรุงเทพมหานคร ที่เป็นรอยต่อเชื่องระหว่าง คลอง 3 วา 6 วา ตอนล่าง ปีที่แล้วมีน้ำรั่วเข้ามาตลอดแนว ทำให้น้ำที่ควรไหลออกไปทางฝั่งทิศตะวันออก ที่ควรไปออกที่แม่น้ำบางปะกง ไหลวกกลับเข้ามาท่วมกรุงทพฝั่งแถบบางนา หนองจอก ทั้งแถบ
ซึ่งแต่เดิม พื้นที่ว่างตรงนี้มีโอกาสน้ำท่วมจากน้ำล้นจากคันกั้นน้ำแถบล่าง(เป็นช่วงน้ำไหลลงโค้งพอดี—จากแผนที่ ดังนั้นช่วงรอยหักตรงนี้เป็นรอยต่อสำคัญที่ต้องเอาเครื่องสูบและเครื่องดันน้ำไปตั้งไว้ในพื้นที่ให้ทำงานสลับกัน คือ ติดตั้งเพื่อจุดประสงค์ 1)ให้มีการผลักดันน้ำออกสู่ทะเล ให้เร็วและมากที่สุด 2) และรองรับสูบน้ำส่วนเกินที่ไหลรอดเข้ามาจากรอยรั่วบริเวณคันกั้นน้ฟันหลอ ในจุดต่างๆ ตรงส่วนนี้ แต่ตรงนี้สำคัญที่ตัวคันกั้นน้ำ ต้องระวังไม่ให้มีรอยรั่ว ไม่งั้นน้ำตรงนี้จะไหลเข้าท่วมกรุงเทพฝั่งตะวันออก พอป้องกันตรงนี้เสร็จแล้วก็ใช้วิธีบังคับด้วยแนวคันกั้นน้ำที่สร้างใหม่ เอาเป็นฐานรับน้ำตอนล่าง แล้วก็ปล่อยน้ำให้ไหลออกที่แม่น้ำบางปะกงกับแม่น้ำท่าจีน
(โดยไม่ให้น้ำไหลวกกลับมาท่วมกรุงเทพฝั่งตะวันออกด้านใน ไล่ตั้งแต่ ดอนเมือง สายไหม รามอินทรา มีนบุรี หนองจอก บางนาตราด-แถบลาดกระบัง ...ตรงนี้ก็จะไม่ท่วม ปีที่แล้วน้ำเข้าจุดนี้

ข้อแนะนำเพิ่มเติม...
งบประมาณที่กู้ไป รัฐบาลน่าจะแบ่งมาซื้อเครื่องสูบน้ำติดตั้งไว้บริเวณปลายคลอง ปลายแม่น้ำ
และถ้าเป็นพื้นที่บริเวณปลายน้ำก็ควรเอาเครื่องสูบกับเครื่องดันไปติดตั้ง ในกรณีถ้าคิดว่าเอาอยู่ เพื่อช่วยให้เกษตรกรที่เขาทำนากุ้ง แถบชายทะเล ตรงนี้ ได้ไม่ต้องเจอกับปัญหาน้ำกร่อยเนื่องจากน้ำเหนือซึ่งเป็นน้ำจืดไหลมารวมกันกับน้ำทะเล แถบจังหวัดที่ขึ้นต้นด้วย สมุทร...ทั้งหลาย พอน้ำลง น้ำทะเลไม่หนุน ก็รีบผลัก และสูบออก น้ำจะได้ไม่ขังอยู่ในทุ่ง อย่างเช่นเป็นรอยต่อจากนครปฐมก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่น้ำเหนือจะมาตลบจากทางด้านหลังได้ ก็ใช้วิธีเดียวกันป้องกัน
ในปีที่แล้วน้ำท่วมตรงนี้ถ้าติดตั้งแบบนี้ไว้ก็บรรเทาความเสียหายได้เยอะ
****
ศักยภาพการระบายน้ำออกสู่ทะเลถ้าดูศักยภาพการระบายน้ำข้อมูลพื้นฐานจริงๆ จะเห็นว่าทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา จากพื้นที่ปทุมธานีถึงสมุทรปราการสามารถระบายน้ำลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาได้ประมาณ 26 ล้านลบ.ม.ต่อวัน และสามารถระบายน้ำลงสู่แม่น้ำบางปะกงได้ประมาณ 21 ล้านลบ.ม.ต่อวัน และสามารถผันน้ำออกสู่อ่าวไทยโดยตรงได้ประมาณวันละ 25 ลบ.ม.ต่อวัน ส่วนทิศตะวันตกสามารถระบายลงสู่แม่น้ำท่าจีนได้วันละ 32.18 ล้านลบ.มต่อวัน (มติชน) แต่ในเชิงปฏิบัติจริงจะได้เท่าไรนั้นคงต้องดูปริมาณน้ำทั้งหมด และพิจารณาว่าควรจะผันน้ำออกที่บริเวณใดจึงจะทำให้น้ำออกสู่ทะเลได้เร็วที่สุดและสามารถลดแรงดันน้ำต่อกำแพงสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย

ทีนี้มาเจาะเส้นทางระบายน้ำฝั่งตะวันตก เส้นแม่น้ำเจ้าพระยา เส้นนี้จะรับน้ำ เส้นคลองเปรม

ป้องกันน้ำท่วมปี 2555 ไม่ใช่ของเล่น

2012-08-30T13:48:00.000+07:00

กรุงเทพ...ต้องเตรียมพื้นที่รับน้ำเอาไว้ก่อน คือเคลียร์คลองในกรุงเทพให้แห้งกิ๊ก...เลยนะครับ แล้วก็เตรียมพื้นที่ระบายน้ำสำรองไว้ด้วย (ให้นึกถึงพื้นที่คลองส่งน้ำที่มีพื้นที่แบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งข้างบนและฝั่งข้างล่าง ลองนึกดูสิว่ายังมีพื้นที่ไหนที่สามารถรองรับปริมาณน้ำเพิ่มได้บ้าง จากปริมาณน้ำปกติ ให้สำรองพื้นที่ตรงนั้นไว้อย่าให้น้ำเข้าไป แต่เก็บไว้เป็นพื้นที่เผื่อเหลือเผื่อขาดเพื่อรอรับน้ำสำรองที่อาจท่วมเนื่องจากพื้นที่ในกรุงเทพระบายย้ำไม่ทัน)

ความหมายของพระราชดำรัส ท่านให้ระมัดระวังช่วงรอยต่อของคลองภายในกรุงเทพแต่ละคลองว่าความกว้างของคลองมันกว้างเท่าไหร่ กว้างกี่เมตรแล้วก็เปรียบเทียบช่วงรอยต่อดูสิว่าตรงไหนแคบหรือกว้างกว่ากัน เช่นคลองที่ 1 กว้าง 5 เมตร คลองที่ 2 กว้าง 3 เมตร แล้วสองคลองนี้มันต่อกันน้ำไหลมา มันก็ต้องท่วมพื้นที่ตอนล่างของคลองแน่นอน วิธีแก้ไม่ให้ท่วม คุณก็ไปเอาเครื่องผลักดันมาตั้งตรงรอยต่อของคลอง เสร็จแล้วก็ลองคำนวณปริมาณไหลเข้า ไหลออก (จำลองจากโมเดลดูก็ได้) ดูซิว่าความถี่ ความไวของการไหลเป็นเท่าไหร่ (มันมีเครื่องวัดอยู่) ทีนี้ก็มาคำนวณหาค่าชดเชยเอาว่าจะต้องตั้งกี่เครื่อง..ก็คิดจะช่วงกว้าง 2 เมตรที่หายไป จากคลองที่ 1 น้ำไหลเท่าไหล เราก็ลบจาก 3 เมตรของน้ำที่ไหลออกไป ผลก็จะได้ช่วงกว้างน้ำ ที่ขาดหายไปก็เท่ากับ 2 เมตรของคลองด้านบน จากนั้นเราก็มาคำนวณกับเครื่องดันน้ำว่ามันดันด้วยความเร็วเท่าไหร่ ได้เท่าไหร่ ก็เทียบบัญญัติไตรยางค์ไป แล้วก็เอาเครื่องไปติดไว้ตรงรอยต่อ พอน้ำไหลมา ก็ดันให้เร็วขึ้น ....ทางข้างหน้าต้องเป็นอย่างไร ต้องเรียบและโล่ง น้ำจะได้ไปไวไว ( เอาแค่นี้ก่อน ...แค่ว่าน้ำฝนตกลงมาแล้วกทม.เอาอยู่หรือเปล่า ...เพราะว่าน้ำในกทม.เขาถูกแบบไว้ระบายน้ำฝนส่วนเกินที่ท่วมพื้นที่ในกรุงเทพเท่านั้น (ใช่ไม๊)

** เขาไม่ได้มีคลองในกทม.ไว้รองรับน้ำจากภาคเหนือที่ไหลบ่าลงมานะครับ น้ำเหนือเขาออกแบบทางไว้แล้วให้ระบายออกทางด้านข้าง ก็คือเอาคลองรังสิตทั้งสายเลย เป็นฐาน ซึ่งเห็นว่ารัฐบาลชุดนี้มีการสร้างกำแพงกั้นน้ำกั้นไว้ ประมาณว่ากำแพงกั้นน้ำที่กำลังทำใหม่อยู่ในขณะนี้นั่นเอง แต่....มีกำแพงชั้นนี้แล้วก็ไม่ได้หมายความว่ากำแพงด้านนอกคุณจะไม่กั้น กำแพงด้านนอกคุณก็ต้องกั้น เคยวางกระสอบก็ต้องวางกระสอบ (ไปเตรียมมาไว้เลย...กระสอบ อย่างไรก็ต้องได้ใช้ เพราะถ้าคุณไม่มีแผนกั้นน้ำที่เป็นแนววางกระสอบเดิม แปลว่า...คุณจะปล่อยให้น้ำท่วมข้างนอกเหมือนปีก่อนเด๊ะๆ แต่ เขาได้ทำการกั้นพื้นที่สำคัญๆประเภทที่เป็น นิคมอุตสาหกรรม สถานที่ท่องเที่ยว...ทำหรือยัง มีมาตรการอย่างไร (ขนของขึ้นที่สูงแล้วจะคนไปไว้ที่ไหน...เอาคนนอนแช่น้ำเหมือนปีก่อน หรือจะให้เขาอยู่กันอย่างไร จะมีเรือกี่ลำจอดเป็นทางเข้าออกเพื่อการเดินทางกี่ลำคุณก็ว่าไป (ชาวบ้านเขาจะได้เตรียมตัวถูก) แล้วก็ถ้าเป็นไปได้ ไปเตรียมพื้นที่คอนโดเอาไว้เลย 1 ชุด เอาสูงๆ เอาหลายๆห้องด้วย แล้วข้างล่างสักชั้นที่ 2 คุณก็เอาสะเบียงไปเก็บสะสมเอาไว้ เตรียมไว้ให้เป็นยุ้งข้าวเลย ถามว่าถ้าน้ำมา เอาไม่อยู่จริงๆ คุณก็อพยพคนไปอยู่ที่นี่ เตรียมช่องทางการเดินทางไว้ให้เขาแล้วก็ประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า...ที่นี่มาอยู่ได้...มาอยู่ได้ถ้าน้ำท่วมบ้าน ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม ก็ให้มาอยู่ที่นี้ ...ทำเป็นศูนย์ลี้ภัยเตรียมไว้ไม่เป็นเป็นหรือครับ (เงินเบิกไปตั้งเยอะ...เอาไปทำอะไรหมด) ทำไมไม่เอาไปซื้อของ พวกที่นอนหมอนมุ้ง เสื้อผ้า (ก็เอาเท่าที่จำเป็น...จะรอของบริจาคอย่างเดียวไม่ได้ เพราะเวลาน้ำมา มันมาเยอะ ประชาชนก็วิ่งหัวชนกัน เจ้าหน้าที่ก็ไม่มี ...งานในส่วนนี้จะไม่มีคนรับผิดชอบ*** ตรงนี้เป็นช่องว่าง

คราวที่แล้วแก้ปัญหาโดยการใช้อาสาสมัคร คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าเขาจะยังอยู่ที่เดิม รอให้คุณใช้ คุณแน่ใจได้อย่างไรว่าทรัพยากรจะมีเหมือนเดิม การขนส่ง ปูนทราย มีสแปรไว้แล้วหรือยัง......นี่มันการเตรียมการรองรับน้ำระดับตำนานเลยนะครับ คุณทำเล่นๆได้อย่างไร (ตกกระโหลกแตกดีมั้ย)

ลำพังน้ำในกรุงเทพ น้ำท่วมเพราะฝนตกนั้นไม่เท่าไหร่ แต่ถ้ามีน้ำเหนือไหลลงมาทับด้วย ตัวใครตัวมัน ....ช่วยไม่ทันแล้ว นอนแช่น้ำไปได้เลย เพื่อความปลอดภัย แผนกั้นน้ำต้องเริ่มวางตั้งแต่ก่อนน้ำเข้าอยุธยา ไปสำรวจคลองดูเอาอยู่หรือเปล่า...ไม่ต้องไปดูก็รู้ เอาไม่อยู่ เพราะน้ำท่วมอยุธยาทุกปี ปีนี้ก็ต้องท่วม แต่คุณป้องกันได้ ทำไมไม่ป้องกัน คุณลงพื้นที่ คุณไปดูอะไรมาบ้าง ช่วงรอยต่อของแม่น้ำกับคลองในกรุงศรีอยุธยา ได้ไปสำรวจหรือยัง มีมาตรการอะไรรองรับบ้าง ถ้ามีน้ำท่วมจุดหนึ่งภายในกรุง คุณจะระบายน้ำไปทางไหน ...ตอบได้หรือยัง เพราะว่าต้องไม่ลืมว่าแนวกั้นน้ำตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว จากคันกั้นน้ำของนิคมอุตสาหกรรม ทีนี้ถ้าเอาไม่อยู่ ตัดพื้นที่ตรงอุตสหกรรมออก น้ำจะมาเยอะกว่าปีก่อนอีก และก็สูงกว่าเดิมด้วย เพราะอะไร....เพราะพื้นที่รับน้ำที่เคยเป็นนิคมอุตสาหกรรมเดิมที่น้ำเคยเข้าไปท่วมหายไปแล้ว คุณจะเอาน้ำไปไว้ที่ไหน...จะระบายไปทางไหน จะสูบออกได้ตรงไหน บ้าง...ถ้าตรงนี้ตอบไม่ได้ ก็เสี่ยงนอนในน้ำเข้าไปอีก

...............

ประเด็นสำคัญก็คือแนวคันกั้นน้ำทั้ง 2 ข้าง ทั้งทางฝั่งศิริราช และฝั่งตรงข้าม ปีที่แล้วทำกำแพงกระสอบทรายกี่ชั้น แล้วปีนี้เอากำแพงกระสอบทรายออก แล้วชดเชยด้วยอะไร กำแพงเหล็กเปล่าๆ หรืออะไร ไม่ต้องปูกระสอบแล้วแน่นะ หาญไปหรือเปล่า

ฝั่งตรงข้ามศิริราช วางกำแพงกั้นหรือยัง สูงกี่เมตร คำนวณความสูงเผื่อปริมาณน้ำเหนือหรือยัง เพราะเส้นเจ้าพระยานี้ต้องรับน้ำหมดทั้งจากฝั่งตะวันออกที่ไหลลงไปจากทางตอนเหนือ แล้วปันให้ไหลออกมาทางซีกปทุมธานี ผ่านคลองรังสิต เส้นนี้ต้องแข็งทั้งเส้น ถามว่าทำไมต้องวางให้แข็ง เพราะระบบการบริหารจัดการน้ำของคุณเชื่อไม่ได้ เอาแน่อะไรไม่ได้สักอย่าง เลย ให้การไปคนละทางสองทาง ยังหาจุดเชื่อมโยงทางน้ำไม่เจอเลย ถามว่ารู้ได้อย่างไร ตอบว่ารู้ได้เพราะน้ำคุณไหลไม่มีความต่อเนื่อง น้ำทุกวันนี้ที่ไหลจากเหนือลงไม่เป็นสาย แต่จะกลายเป็นน้ำบ่า คือไหลมาเป็นหน้ากระดาน ไหลมาเป็นผืนๆ แล้วถ้าน้ำส่วนนี้มาเจอกับน้ำในทุ่งที่คั่งอยู่เพราะน้ำฝน............อีก เป็นอันจบข่าว หมดทางไป ถามว่ารู้ได้อย่างไร รู้จากข่าวภัยแล้งของคุณที่รายงานออกมาในแต่ละพื้นที่ไงครับ มันฟ้องว่าระบบชลประทานคุณไม่ดี ไม่มีมาตรฐาน ไม่มีระบบชดเชยการส่งน้ำเลย เพราะเป็นไปไม่ได้ที่น้ำล่างแห้ง แต่น้ำท่วมไหลมารวมกันตรงกลาง แล้วบอกน้ำแล้งอยู่ตรงปลาย ...........รายงานอย่างนี้มันเป็นไปไม่ได้ ฟังรายงานข่าวจากพื้นที่น้ำแล้ง ก็รู้แล้วว่าโกหก...เพราะมีน้ำท่วมในพื้นที่ภาคเหนือ แต่พอมาถึงช่วงปลายน้ำหรือตอนเหนือ แถบ พิษณุโลก ข้ามมาฝั่งสุรินทร์ ศรีษะเกต ........ภาพมันบอกว่าคุณไม่ได้มีการระบายน้ำแบบคลองส่งคลอง หรือที่เราเรียกว่าคลองโยงน้ำ เพราะถ้ามีระบบไหลตัวนี้รองรับน้ำอยู่ปัญหาน้ำแล้งจะต้องไม่มี ...แต่นี้มีทั้งที่น้ำในเขื่อนแห้งเกือบสนิท แปลว่าคุณปล่อยน้ำออกหมด ไม่มีกักเก็บไว้ในระบบที่เป็นคลองส่งน้ำ ที่ทำไว้เป็นลำคลองสายเล็กๆ ไม่มีแน่นอน

***คำถามคือน้ำท่วมแล้วน้ำหายไปไหน ............นี่สิข้อสงสัย ว่าน้ำหายไปไหน น้ำไม่ได้ไหลลงทะเล ไม่ได้อยู่ในแม่น้ำ ไม่ได้อยู่ในทุ่ง แล้วน้ำหายไปไหน เขื่อนก็ไม่มีน้ำ ถ้าน้ำไหลลงแม่น้ำมันก็ต้องไหลผ่านลำคลอง ไหลผ่านห้วยหนองคลองบึง แต่นี้น้ำหายไปเฉยๆ น้ำหายไปไหน ...สันนิษฐานได้ทางเดียวคือระบบส่งน้ำของคุณไม่มีความเชื่อมโยง มั่นใจ...ต้องมีบางจุดที่น้ำไหลออกทะเลไม่ได้ ไม่เช่นนั้นรายงานน้ำฝนจะต้องไม่ออกมาเป็นอย่างนี้...................ต้องมีคนโกหก 100 %

สร้างโลกทัศน์ที่ดีให้แก่การเมืองจะดีกว่ามั้ย

2012-08-24T14:48:00.002+07:00

ทำอย่างไรคนไทยจึงจะใช้น้ำมันราคาถูกและไม่ต้องเสียภาษีนำเข้าน้ำมันให้กับต่างประเทศแบบทุกวันนี้
--
ถ้าสังคมช่วยกันสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ ลองปรับเปลี่ยนมุมมองและความคิดเห็น
ให้สอดคล้องกับรูปแบบแนวคิด Creative ในปัจจุบัน เพื่อสร้างโลกทัศน์ที่ดีให้แก่การเมืองจะดีกว่ามั้ย

ผมนั่งอ่านมุมมองและความคิดของนักปราชญ์และผู้รู้ด้านประชาธิปไตยแล้วผมเกิดไอเดียบางอย่างเกิดขึ้นมา
และผมมองว่าเป็นความคิดต่างและมองมุมต่างในแง่ดี ที่เหมาะสมกับการแก้ไขปัญหาในเรื่องของความแตกต่างทางด้านความคิดและความขัดแย้งในสังคมปัจจุบันได้เป็นอย่างดีนะครับ เพราะโดยส่วนมากคนไทยมักมองคนที่มีความคิดเห็นในมุมต่างเป็นศัตรูที่อยู่ตรงกันข้ามกับความคิดของตน เลยกลายเป็นว่าการมองมุมต่างเพียงมุมมองเดียว สามารถทำให้เกิดผลความเห็นขัดแย้งที่แพร่สะพัดไปได้อีกหลากหลายมุมมองทีเดียว
นั่งอ่านคำวิพากษ์วิจารณ์ตัวบุคคลที่ดำรงตำแหน่งต่างๆในทางการเมืองแล้วทำให้ผมมองเห็นความเป็นอัตตาของมนุษย์มากขึ้นได้อย่างชัดเจน การที่คนทุกวันนี้จับกลุ่มสุมศีรษะนินทา เอ้ย..ให้ข้อมูลแลกเปลี่ยนกันโดยถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนมุมมองความคิดเห็นทางความคิดของคนแต่ละคนนั้น ส่วนตัวผมมองว่ามีประโยชน์แต่มุมมองหลักที่ประชาชนคนไทยควรร่วมมือร่วมใจกันสร้างให้เห็นเป็นรูปธรรม จับต้องได้ในวันนี้น่าจะเป็นเรื่องของมุมมองและความเห็นที่จะนำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์เสียมากกว่า ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น เมื่อเห็นใครสักคนที่เราไม่ชอบเดินคุยมากับใครสักคนที่เราเองก็ไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้า แต่บังเอิญวินาทีนั้นเพื่อนใหม่ของคุณคนนี้ดันเดินเข้ามาหาคุณพร้อมกับคนที่เป็นศัตรูกับคุณ ผมกล้าพนันได้เลยนะครับว่า หลังจากช่วงเวลาแห่ง first impression ผ่านไป หากบังเอิญว่ามีบางอย่างที่สร้างความไม่พอใจขึ้น กับพื่อนใหม่คนนี้คุณจะมองหน้ากันไม่ได้อีกเป็นระยะเวลาอย่างยาวนาน เพียงเพราะเหตุผลที่ว่าอคติเกิดจากการไม่ชอบขี้หน้าศัตรูคุณพาดพิงอิงมาถึงเพื่อนใหม่นี้ด้วย ถามว่ามีเหตุผลอะไรมั้ย...สำหรับคนที่วางหัวใจเป็นกลางได้อย่างแท้จริง ผมบอกได้เลยว่ามีแต่น้อย แต่ความคิดและมุมมองเช่นที่ผมว่ามานี้ จะให้ผลที่ดีมากๆกับบุคคลที่มีความเห็นในเรื่องส่วนตัว (ขอย้ำว่าเป็นความเห็นที่เป็นส่วนตัว) ที่มีต่อตัวบุคคล และจะช่วยลดความเป็นตัวตนของบุคคลที่มีอำนาจในสังคมลงได้มากทีเดียว ด้วยเหตุผลที่อย่างน้อยที่สุด คุณได้ตัดเอาความเป็นหัวโขนของคนๆหนึ่งที่เดินถือออกมาจากบ้าน เก็บเข้ากระเป๋าไป คนๆนี้ก็จะเหลือเพียงหัวโขนที่แสดงออกได้ทางไอเดียหรือความคิดแบบ Creative ได้อย่างเดียวแล้วนะครับ เพราะว่าคุณถอดเอาหัวโขนของเขาออกไปแล้ว
เหลือก็แต่เพียงบทบาท ภาระและหน้าที่ที่จะต้องมีในตัวบุคคลที่ดำรงอยู่เท่านั้น เมื่อเราถอดเอาความคิดเห็นที่เป็นเฉพาะในมุมมองของความคิดเห็นที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับงานในหน้าที่ของคนๆนั้น จะสะท้อนให้คนในสังคมมองเห็นความสำคัญในตัวของคนๆนั้นที่มีต่อความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ มากกว่าที่จะพุ่งประเด็นลงไปขุดคุ้ยค้นหาว่าต้นตระกูลนับแต่โบราณนานมา บุคคลผู้นี้เป็นใคร ทำอะไร อยู่ที่ไหน เพราะสำหรับผม...สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่เขาคนนั้นกำลังกระทำอยู่ ณ เวลาในปัจจุบันขณะนั้น ซึ่งสมควรเป็นสิ่งที่คนในสังคมควรหยิบขึ้นมาคิดพิจารณามากกว่าที่จะไปเอาใจใส่ในเรื่องของที่มาที่ไปของเขา ผมเชื่อว่า หน้าที่การงานมีความสำคัญมากกว่าตัวบุคคล และมันสะท้อนให้เห็นถึงความรับผิดชอบที่เขากระทำได้ชัดเจนกว่าการจินตนาการตัวเองขึ้นมาสักตัวหนึ่ง แล้วให้ตัวอวตารตัวนี้เล่นบทต่างๆในสังคมตามพื้นฐานและหน้าที่สามัญ นอกจากจะช่วยลดในเรื่องของการใช้อำนาจและอิทธิพลส่วนบุคคลด้วยแล้ว ยังเป็นการลดและแก้ไขปัญหาความเห็นต่างที่เป็นปัญหาต่อการปรองดองของประเทศชาติขณะนี้ด้วยนะครับ
ผมมองว่า...คนไทยน่าจะเลิกใส่ใจที่ตัวตนของคนแล้วหันมาให้ความสำคัญ กับเนื้องานที่คนๆนั้นรับผิดชอบมากกว่าจะมาด่ากันสาดเสียเทเสีย โดยต่างคนต่างหยิบความไม่ได้เรื่องของตัวเองมาประณามคู่ต่อสู้ ...เพราะต่อให้ฝีปากกล้าแค่ไหน...ถ้าไม่ด่าไปให้ลึกถึงตัวเนื้อหาสาระที่คนๆนั้นทำ ไม่ได้เฉพาะเจาะจงลงไปที่ตัวเนื้องานเสียที ความสร้างสรรค์ที่ควรจะมีภายหลังการวิพากษ์วิจารณ์นั้นคงจะเกิดได้น้อยมาก อีกทั้งตัวอย่างเนื้อหาสาระที่มักหยิบมาเป็นหัวข้อปะทะคารมกันเท่าที่ผมสังเกตส่วนมากหาจุดลงแทบไม่ได้เลย คือเป็นคำค้านความเห็นของอีกฝ่ายหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความคิดที่สร้างสรรค์ Creative หรือ imagination ขึ้นมาได้เลย สำหรับผม...มองว่าการวิพากษ์วิจารณ์ตัวบุคคลในลักษณะเช่นนี้ก่อให้เกิดความสร้างสรรค์ที่น้อยกว่าการวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ของวิชาการที่จะมาพร้อมกับเนื้องานหรือผลงานที่คนๆนั้นรับผิดชอบดูแลอยู่

และการจะด่ากร่น ขุดชาติตะกูลมาด่าใส่กันอย่างทุกวันนี้ เรื่อยๆ ต่อไปมันจะกลายเป็นประเด็นปัญหาที่ทำให้คนในสังคมเข้าหน้ากันไม่ติด จะเดินไปไหนมาไหนก็ต้องใส่หน้ากากที่ทำให้คนอื่นเชื่อว่าตัวเองเป็นคนดี...ผมมองว่ามันทำให้เรื่องบางเรื่องจบลงได้ยาก เหตุผลก็เพราะการถกเถียงกันในลักษณะเน้นไปที่อัตตาของบุคคลแต่ละคนนั้น ผลร้ายที่สุดก็คือการมองหาความเป็นตัวตนของตัวเองไม่เจอ ต้องเป็นคนประเภทที่มีความกล้าเท่านั้นที่จะผลักดันตัวเองขึ้นไปยืนอยู่แถวหน้าๆในสังคมทุกวันนี้ได้ เลยกลายเป็นว่าใครพูดเก่ง ฝีปากเก่ง ให้ความอารักขาลิ้นของตนเองได้ดี มันจะเป็นตัวผลักดันและสนับสนุนให้คนๆนั้นเติบโตและมีคุณค่าขึ้นมา โดยการใช้วาจาและคำพูดเป็นอาวุธนั้นเองนะครับ การวิพากษ์วิจารณ์ในลักษณะนี้ก็ให้เกิดช่องว่างและความเสียหายต่อบุคคลที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์มากเสียยิ่งกว่าการหยิบเรื่องส่วนตัวสักเรื่องไปกรุข่าวและสร้างประเด็นโจษขานขึ้นมา ดังที่ใครๆชอบกล่าวว่าผลักดัน เจ็ดัน อะไรประมาณนี้นะครับ สิ่งที่ผมห่วงก็เพราะความเห็นในลักษณะนี้สามารถสร้างความสับสนและยุ่งเหยิงกลับคืนให้กับสังคมได้ไม่สิ้นสุด และอาจกลายเป็นประเด็นปัญหาที่แก้ไขไม่ได้หากว่ามีการเจรจาเพื่อปรานีประนอมกันในสังคมนั้นไม่ลงตัว เนื่องจากที่มาและสาเหตุของความขัดแย้งจะถูกกัดกินลึกลงไปถึงเนื้อในความเป็นตัวตนของผู้ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ อธิบายได้ด้วยคำสั้นๆเลยนะครับว่าผลกระทบต่อบุคคลคนนั้นทุกแง่มุมเสียศูนย์ทันที ไม่ว่าคุณงามความดีที่เขาสร้างและสั่งสมมาจะมีมากมายเท่าไหร่ ก็จะไม่เกิดประกายฉายแสงแห่งเหตุผลให้คนได้คิดเพราะมัวแต่ไปติดอยู่ในเยื่อหุ้มแห่งความมีตัวตน หรือที่เราเรียกว่าอัตตาอยู่นั่นเองนะครับ--มุมมองของผมหากว่าต้องการจะวิพากษ์ วิจารณ์การเมือง ผมมองเอาเองนะครับ ว่าก็สมควรต้องอ้างอิงลงไปในเนื้อหาสาระและรายละเอียดของงานมากกว่าเดิม อยากเสนอให้ให้มีผู้รู้หรือนักปราชญ์หยิบชิ้นงานที่กำลังเป็นที่ให้ความสนใจหรือกำลังเป็นประเด็นปัญหาเหล่านั้นขึ้นมานำเสนอและ ช่วยกันชี้นำให้เกิดความรู้ถูก เข้าใจถูกให้กับคนในสังคม (คล้ายกับการนำเสนอความจริงนั้นแหละนะครับ แต่เราตัดความเป็นตัวบุคคลออกไป เพื่อช่วยกันสร้างความเข้าอกเข้าใจให้กับประชาชนมากที่สุดในเรื่องหรือหัวข้อที่วิพากษ์วิจารณ์นั้นๆ และผมยังมองเห็นว่าการออกความคิดเห็นในลักษณะหยิบชิ้นปลามันนี้ค่อนข้างที่จะง่ายกว่าในการนำเสนอเหตุผล เพื่อแก้ไขปัญหาหรือหักล้างอ้างอิงความคิดเห็นส่วนตัวของกันและกันนะครับ

หากคนในสังคมให้ความสำคัญลึกลงไปในเนื้อหาสาระในสิ่งที่ต้องการวิจารณ์มากกว่าการให้ความคิดเห็นส่วนตัว คือช่วยกันวิพากษ์วิจารณ์การทำงานให้ออกมาในรูปแบบไม่ระบุตัวบุคคล แต่สะท้อนให้เห็รแง่มุม Creative ได้อย่างสร้างสรรค์ บวกความมีจินตนาการ ผมมองว่าจะเป็นการแสดงออกถึงความคิดและมุมมองเป็นประโยชน์และสะท้อนถึงวิธีการแก้ไขปัญหาในรูปแบบต่างๆได้เป็นอย่างดี โดยที่ผู้วิพากษ์วิจารณ์พยายามเลี่ยงที่จะหยิบเอาตัวบุคคลแต่ละบุคคลขึ้นมาสาธยายสารพันปัญหาที่เกี่ยวกับตัวเขา เกี่ยวข้องกับชีวิตที่เป็นส่วนตัวของเขา และพยายามมองหาความน่าสนใจในมุมมองอย่างอื่นที่ควรมองเห็นได้ง่ายๆ ไม่ต้องไปขุดคุ้ยถึงชาติตระกูลที่บ้าน ผู้ให้กำเนิด บิดามารดาเป็นใคร ประกอบอาชีพอะไร เพียงเพื่อเจตนาเดียวคือต้องการค้นหาผู้ที่จะมามีบทบาทเป็นผู้รับผิดชอบให้กับสังคมในการทำหน้าที่ตรงนั้น มุมมองและประเด็นปัญหาจะเพิ่มเติมได้หลากหลาย เกิดความคิดเห็นเชิง creative หรือทฤษฎีความเข้าใจใหม่เป็นจำนวนมาก ช่วยเพิ่มรอยหยักในสมองได้อีกเยอะทีเดียวนะครับ มุมมองของผมนะ...หากเราคนไทยเปลี่ยนการวิพากษ์วิจารณ์ให้เห็นมุมมองทางการเมืองที่สะท้อน

ให้สังคมเห็นความแตกต่างและความหลากหลายทางความคิดให้เห็นชัดเจนจนเกิดประโยชน์สูงสุดโดยสามารถนำความคิดเห็นนั้นเป็นตัวนำทางไปสู่ความคิดเห็นที่เป็นกลาง ความคิดเห็นที่ถูกต้องและเป็นมุมมองมาตรฐานมากกว่าจะพยายามใส่ความรู้สึกของตัวเองลงไปในคำพูด ศักยภาพทางการเมืองของคนไทยในเรื่องของความคิดวิเคราะห์จะก้าวหน้าและเติบโตขึ้นเป็นอย่างดี อยู่ที่ผู้หลักผู้ใหญ่สมัยนี้กล้าเพียงพอหรือไม่ที่จะปรับพฤตึกรรมและมุมมองของตนเองให้หันเข้าหายุคแห่งการสื่อสารด้วยระบบดิจิตัลของทุกวันนี้ .ซึ่งล้วนต่างเข้าใจดีว่ามันมีความแพร่ที่รวดเร็วมากน้อยเพียงใด

การถ่ายทอดความคิดเห็นในเนื้องานออกมาทางสังคม ให้สังคมได้ช่วยกันคิด เห็นแล้วช่วยกันสร้างมุมมองต่อยอด ช่วยกันตกผลึกความคิดรวบยอดที่สมบูรณ์ออกมา น่าจะเป็นอีกหนึ่งวิธีที่สามารถนำเสนอเพื่อเป็นทางออกของความขัดแย้งรุนแรงที่เกิดจากความเห็นต่างในวันนี้ได้อีกระดับหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นการฝึกให้ตนเองเป็นคนที่คิดเห็นอย่างสร้างสรรค์ ไม่คิดลบ คิดเห็นอะไรก็จะมีความเป็นกลางมากขึ้น ซึ่งความเห็นในลักษณะที่เป็นกลางเหล่านี้ จะสะท้อนให้เห็นความเป็นเนื้อเดียวกันทางความเห็นของสังคมนั้นๆได้อีกระดับหนึ่งทีเดียว จะไม่ลองทบทวนและวกกลับความคิดสักนิดดูหรือครับ ผมมองว่ามันมีประโยชน์กว่าการสาดสีเข้าหากัน และยังช่วยเป็นยาปรองดองผสานหัวใจที่แตกร้าวในสังคมได้ด้วย