Stelios Nik.Gavalas (Στέλιος Νικ.Γαβαλάς)

Oδηγώντας με τη Vipassana.

2012-01-08T16:19:00.006+02:00

Όταν άρχισα ν αντιλαμβάνομαι τον κόσμο εκατομμύρια γιατί; άρχισαν να με κυριεύουν για τα πάντα γύρω μου.

Όποτε οι απαντήσεις δεν ήταν ικανοποιητικές ή άκουγα το αδιανόητο στ αυτιά μου ''... γιατί έτσι '' πάντα θύμωνα, αναζητώντας με περισσότερη επιμονή τις απαντήσεις.

Η ζωή μου στοιχειώνεται από ''γιατί'',επειδή όσο απαντιούνται, τόσο γεννιούνται περισσότερα,για τα πάντα.

Παρηγοριά μεγαλώνοντας βρήκα στην επιστημονική αλήθεια ,όπου καθετί ορίζεται, τεκμηριώνεται,αποδεικνύεται πειραματικά και αντέχει στη βάσανο της αμφισβήτησης στέρεα.

Η απόλυτη κυριαρχία του άκρατου καταναλωτισμού, ως ύψιστη κ μοναδική αξία στο δυτικό μοντέλο ζωής, με αποτέλεσμα τη τελευταία μεγάλη παγκόσμια κρίση, κρίση κυρίως αξιών και κατόπιν οικονομική, πυροδότησε περισσότερο την αμφισβήτηση μου σε αυτό το τρόπο του ζείν.

Αμφισβήτηση όχι μόνο των κυρίαρχων αξιών στο βασίλειο του εγωισμού, όπου καταξίωση κ τιμωρία είναι η μοναξιά, έπαθλο κ ποινή η περιθωριοποίηση, αλλά παρεπόμενα και στους τρόπους με τους οποίους έχουν μάθει οι σύγχρονοι άνθρωποι να προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους ή αυτές που νομίζουν για ανάγκες τους.

Από παρακίνηση φίλης, συμμεριζόμενης και αλληλέγγυας των κοινών αγωνιών μας, μου συνέστησε να παρακολουθήσω ένα 10ήμερο σεμινάριο διαλογισμού Vipassana, που διοργανώνει ο Ελληνικός Σύλλογος Vipassana, πράγμα που και η ίδια είχε πράξει στο παρελθόν.

Δύσπιστος στη αρχή, μετά από τις διαβεβαιώσεις της, ότι τίποτα δεν θα δώ που να μην είναι τεκμηριωμένο στη πραγματικότητα, αλλά και μετά από τη παρακολούθηση ντοκυμαντέρ, για την εφαρμογή και τα οφέλη της μεθόδου,στους φύλακες και φυλακισμένους, στις φυλακές Τιχράρ στο

Ν. Δελχί στην Ινδία, παρακολούθησα την 10ήμερη εκμάθηση της τεχνικής από 28 Δεκ έως 8 Ιαν 2012, στις εγκαταστάσεις ξενοδοχείου στα Σφακιά.

Νόμιζα ότι ξέρω να οδηγώ, περηφανευόμουν ότι κατέχω τον τρόπο να ταξιδεύω, να διαχειρίζομαι επαρκώς τη πραγματικότητα,ότι έχω εμπειρίες,μέχρι που μου ζήτησαν, μετά από εκπαίδευση, στην συγκέντρωση κ επίγνωση της αναπνοής,της φυσικής μου αναπνοής, να οδηγήσω το νού μου, στην ανακάλυψη των αισθήσεων κάθε σημείου του σαρκίου μου, επιδερμικά και εσωτερικά .

Το μυαλό μου! Το μυαλό μας!

Αυτό το ανυπότακτο, ναρκισσιστικό άλογο στο καλπασμό,με ευλυγισία μαϊμούς, δύναμη ελέφαντα και αγριάδα τίγρης, ταξιδεύει όπου και όπως αυτό θέλει,με οδηγό την επιθυμία, τον πόθο για την τυφλή απόλαυση.

Που κλωτσάει και βρυχάται ή θρηνεί σπαρακτικά αποστρεφόμενο τη δυστυχία.

Αυτό που πάντα αναπολεί, γελώντας ή κλαίγοντας, το παρελθόν ή ονειρεύεται και σκαρώνει παραδείσιους μέλλοντες χρόνους.

Αυτό το νού, που κυνηγά την ευτυχία, στη τυφλή κατανάλωση αισθήσεων και πραγμάτων, που δυστυχεί στην έλλειψη ή στην πρόσβαση στα παραπάνω, όταν η πρόσβαση δεν είναι αυτή που νομίζει ότι του αξίζει, για τις ανάγκες που το έχουν εκπαιδεύσει να νομίζει ότι έχει.

Να οδηγήσω το νού μου, ν αποκτήσει επίγνωση, του τι και πώς αισθάνεται το σώμα μου, κάθε στιγμή, ρεαλιστικά,σήμερα,στο παρόν.

Νούς που θα στέκεται, ΑΤΑΡΑΧΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ,σε κάθε χονδροειδή αίσθηση αποστροφής ( λχ πόνο,πίκρα,φαγούρα ), αλλά και κάθε αίσθηση πόθου (λχ ανατριχίλα) με επίγνωση της προσωρινότητας,ότι έρχονται κ παρέρχονται.

Με οδηγό λχ το αίσθημα του πόνου, όταν σε ακινησία το σώμα ,στη στάση οκλαδόν, να αρχίζει ο νούς,να σκάβει στο λάκκο του ασυνείδητου νου, για να βγάλει και να πετάξει κάθε παλιά στοιβαγμένη ανάμνηση πόνου και δυστυχίας του παρελθόντος .

Με οδηγό κάποιο αίσθημα ευχαρίστησης, κάπου στο σώμα να βρεί και να εξολοθρεύσει ο νούς, κάθε παλιά σωρευμένο συναίσθημα τυφλού πόθου ή εξάρτησης.

Η τεχνική της Vipassana βέβαια, δεν αποσκοπεί μόνο σε εξαγωγή τυφλού πόθου και δυστυχίας του παρελθόντος, αλλά και τη καθημερινή ΑΤΑΡΑΧΗ,επιτυχημένη διαχείριση αντίστοιχων καθημερινών απειλών, τυφλού πόθου και δυστυχίας.

Όλα αυτά που περιγράφω πριν, δεν στα προσφέρει η τεχνική θεωρητικά, στα λόγια, αλλά αποδεικνύει, μέσα από πολύωρη καθημερινή άσκηση,του σώματος σε στάση οκλαδόν, συγκέντρωσης του νού, μέσω της φυσικής αναπνοής του καθένα ασκούμενου, στις αληθινές αισθήσεις του, δικού του σώματος, τη στιγμή της άσκησης .

Η εκμάθηση της τεχνικής ασκείται καθημερινά για 10 ημέρες,ομαδικά μαζί όλοι οι μαθητές, ή μεμονωμένα στα δωμάτιά τους ,με πρόγραμμα που ξεκινά στις 4.00 το πρωί και τελειώνει στις 9.00 το βράδυ, με παύση στις 6.30-8.00πμ για πρωινό, μία 2ωρη παύση για χορτοφαγικό γεύμα στις 11.00πμ και ωριαία στις 5.00μμ για τσάι κ φρούτο, καθώς και ενδιάμεσα μικρά διαλείμματα.

Κάθε μαθητής-τρια παίρνει 10ήμερο όρκο σιωπής,ότι δε θα σκοτώσει,κλέψει,πει ψέματα,κάνει sex ή χρήση τοξικών ουσιών.

Τυπικός κοινωνός του δυτικού μοντέλου ζωής,έπρεπε να εκπαιδεύσω το μυαλό μου να διαχειρίζεται τις ανάγκες του διαφορετικά,αλλά και να απαλλαγεί από τα βαρίδια που σώρευσε για χρόνια και κουβαλούσε.

Ανακάλυψα τόνους θυμού και θλίψης που έβγαλα ή πρέπει να βγάλω έξω αλλά και πρέπει να μάθω

ν αποκρούω στις καθημερινές απειλές νέας σώρευσης.

Η αληθινή Vipassana βέβαια δεν είναι τόσο αυτή του ''δοκιμαστικού σωλήνα'' των ελεγχόμενων συνθηκών της 10ήμερης εκμάθησης,όσο η άσκησή της στη καθημερινότητα,η επίμονη αντίσταση στις μολύνσεις του καθημερινού τοξικού περιβάλλοντος ,η επιτυχημένη επιβίωση, η εξέλιξη στην αληθινή ευτυχία.

Ευχαριστώ το Κώστα και τη Klaudia καθώς και την ομάδα των παλιών μαθητών-εθελοντών, που ανέλαβαν την άψογη οργάνωση,καθημερινή υποστήριξη των αναγκών μας, για τη διεξαγωγή του σεμιναρίου,υποσχόμενος προσπάθεια μελλοντικής,αντίστοιχης ανταπόκρισης.

Μια τεχνική που ξεκίνησε να ασκείται στην Ινδία 2500 χρόνια πριν απλή, λιτή, απέριττη, αληθινή, επίκαιρη όσο ποτέ μας δείχνει το μονοπάτι.

Μακάρι να το διαβούν όλοι.

Μακάρι να βιώσουν όλα τα πλάσματα του κόσμου αληθινή γαλήνη κ ευτυχία.

Χρήσιμες διευθύνσεις : http://www.gr.dhamma.org

Λευτέρη !... στάσου ψηλά, μπροστά μας, να έχεις ορατότητα και βλέπε μας, για να μας … φυλάς !!!

2011-12-11T21:58:00.002+02:00

Καλέ φίλε Λευτέρη,

ηλιόφωτη η Κυριακή, προσκαλεί να ξεχυθεί κανείς στο δρόμο, να μυρίσει αέρα αλλιώτικο καθάριο, μακριά από τα συμβατικά της καθημερινότητας, να γίνει παιδί, να νιώσει αθώος.

Πιστός στο κάλεσμα φοράς το κράνος, κουμπώνεις το μπουφάν κ μιζάρεις το Honda,προς ανατολικά, πάνω στο ΒΟΑΚ.

Μπροστά ο Μανώλης ,πίσω ο Χάρης, τέλος εσύ.

Ο δρόμος γνωστός, γνωστές κ οι παγίδες του, της Κυριακής οι απρόσεκτοι, μα η παρέα γνωρίζει να φυλάγεται από τα χίλια μύρια ανάποδα, που μπορούν το δρόμο να κόψουν.

Όσο για σένα η σύνεση κ η αυτοκυριαρχία σ οδηγούν, δεν είσαι ανώριμος, ούτε υπερφίαλος ,ξέρεις να βάζεις τα όρια, δε μεθάς από υπεροχή ελέγχου στο θηρίο της Honda, μα το σέβεσαι και το μετράς.

Μας συστήθηκες, ούτε θυμάμαι πια πότε, με ένα γνήσιο αληθινό χαμόγελο που ακτινοβολούσε πάντα καλοσύνη κ ομορφιά ψυχής, από τους πολύτιμους φίλους της αδελφής μου, φίλος μας κατόπιν και συνασπαζόμενος τους ίδιους τρόπους, να γυρνάμε στους δρόμους, στη φύση.

Πνεύμα ανήσυχο δεν περιοριζόσουν στα κατεστημένα του πολιτικού μηχανικού, μα πάσχιζες κ αναρωτιόσουν για το περιβάλλον, τη φύση τον άνθρωπο, μέσα από την ουσία του εφ ζην, μακριά από ψεύτικους γυαλιστερούς παράδεισους .

Τα λόγια σου λίγα, ουσιαστικά, το βλέμμα σου γεμάτο δίψα για το καινούργιο, λάτρης της απλότητας, της λιτότητας μα και του καθετί που άξιζε το κόπο .

Αρπούσες το μπράτσο μου με το χέρι σου κ έλεγες «…γεια σου φίλε…» με τόση βεβαιότητα που μ έκαναν ν αισθάνομαι την έννοια της αυθεντικής αποδοχής κ εκτίμησης.

Η μεγάλη κατηφόρα πριν το Φόδελε τελειώνει αρχίζοντας αυτή η άτιμη αριστερή στροφή κάτω στο λάκωμα. Το μέρος σκιερό ,η κλίση ανάποδη, «φωλιάζει» εμμονικά της νύκτας την υγρασία, κρατώντας το δρόμο υγρό, ξεγελώντας με άθλια πρόσφυση.

Στροφές αυτές οι τέσσερεις, βωμός θυσίας πολλών, μέρος καταστροφής οχημάτων, χρόνια τώρα.

Αλλά φευ, κανείς δε νοιάζεται, ούτε νιώθει την ανάγκη, να κάνει το αυτονόητο στο σημείο, να διορθωθούν οι κλίσεις σηκώνοντας τις περιφέρειες των στροφών κατά 1,5 μ από τα κέντρα τους.Να διορθώνονται οδηγικά λάθη, σώζοντας ανθρώπους κ οχήματα.

Το Honda γλιστρά, φεύγει στις μπαριέρες κ σε πετά εκτός, μακριά μας για πάντα, στερώντας μας τη παρέα, τη φιλία σου.

Αχ ρε Λευτέρη μου βάζεις δύσκολα !

Απόκαμα να ξεπροβοδίζω φίλους κ να φτωχαίνω τη ζωή μου.

Χαιρέτα μας το Βαγγέλη κ τους υπόλοιπους, μη ξεχάσεις να σταθείς ψηλά, μπροστά μας, να έχεις ορατότητα και βλέπε μας, για να μας … φυλάς !!!

Στέλιος Νικ. Γαβαλάς 10 Δεκ 2011

Δέκα τρόποι για να σώζεις ζωές (αναδημοσίευση από το περιοδικό Moto 481 14 Απρ 2011) )

2011-06-07T16:51:00.000+03:00

editorial περιοδικού Moto τεύχος 481 14 Απρ 2011
link πηγαίας δημοσίευσης

του Βασίλη Καραχάλιου

To κείμενο αυτό απευθύνεται σε όσους οδηγούν αυτοκίνητο, είτε είναι μοτοσυκλετιστές είτε όχι.

1.
Σε περισσότερα από τα μισά θανατηφόρα για τον μοτοσυκλετιστή τροχαία εμπλέκονται άμεσα και αυτοκίνητα. Η έμμεση εμπλοκή αυτοκινήτων ανεβάζει το ποσοστό ακόμη περισσότερο, αλλά συνήθως δεν καταγράφεται (ούτε τιμωρείται...). Τις περισσότερες φορές, το σφάλμα είναι του οδηγού του αυτοκινήτου. Υπάρχουν πολλά περισσότερα αυτοκίνητα στο δρόμο απ’ ότι μοτοσυκλέτες, αλλά οι οδηγοί τους δυσκολεύονται στο να δουν την μοτοσυκλέτα, να εκτιμήσουν την κατάσταση και να ενεργήσουν σωστά. Αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι γεγονός. Και οφείλετε να το γνωρίζετε, για να κάνετε κάτι γι’ αυτό.

2.
Με το μικρό της μέγεθος, μια μοτοσυκλέτα εύκολα κρύβεται πίσω από τις τυφλές γωνίες του οπτικού πεδίου σου, όταν οδηγείς αυτοκίνητο. Και οι μοτοσυκλετιστές οφείλουν να το γνωρίζουν αυτό, και να προσπαθούν να μην μένουν σε αυτές τις τυφλές γωνίες. Για να καταλάβεις πόσο σημαντικές είναι, και πόσα μπορούν να κρύβουν, κάθισε κανονικά στο αυτοκίνητο και ζήτησε από το παιδί σου ή την γυναίκα σου να περπατήσει αργά γύρω του, σε μια απόσταση δέκα μέτρων. Τώρα σκέψου πως ένας μοτοσυκλετιστής από μακριά θα φαίνεται σε πλάτος όσο το δάχτυλό σου. Μπορεί άνετα να παραμείνει αθέατος πίσω από τις τυφλές γωνίες. Ψάξε να τον βρεις. Κι αν δεν τον βρεις, ξανακοίταξε. Τα μάτια μας βλέπουν με οξύτητα μόνο σε ένα εύρος δύο μοιρών, και όταν “κοιτάμε για να δούμε”, αφιερώνουμε σε κάθε σημείο μόνο δύο έως τρία χιλιοστά του δευτερολέπτου. Μπορεί να μην είναι αρκετά για να σώσουν μια ζωή.

3.
Λόγω του μικρού της πλάτους, μια μοτοσυκλέτα δίνει την εντύπωση πως βρίσκεται πιο μακριά απ’ ότι στην πραγματικότητα είναι. Επιπλέον, είναι δύσκολο να εκτιμήσεις την ταχύτητά της, οπότε το πρόβλημα διπλασιάζεται: Όχι μόνο η μοτοσυκλέτα είναι πιο κοντά, αλλά πηγαίνει και πιο γρήγορα από όσο εκτιμάμε. Εξήγησέ το αυτό στους φίλους σου μοτοσυκλετιστές, για να το έχουν κι αυτοί στο νου τους. Και πάντα να υπολογίζεις πως είναι πιο κοντά σου απ’ ότι νομίζεις, για να ενεργείς ανάλογα.

4.
Οι μοτοσυκλετιστές πολλές φορές επιβραδύνουν απλά κλείνοντας το γκάζι και κατεβάζοντας ταχύτητες, οπότε το πίσω στοπ ΔΕΝ ανάβει. Άφησε μεγαλύτερες αποστάσεις, για να έχεις και αντίστοιχα μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια, για να προλάβεις να αντιδράσεις. Πάντα να προβλέπεις πως ένας μοτοσυκλετιστής μπορεί να επιβραδύνει ανά πάσα στιγμή και το στοπ του φρένου του να μην ανάψει (αν είναι καμένο;). Μια απόσταση αυτοκινήτου - μοτοσυκλέτας τεσσάρων ως πέντε δευτερολέπτων είναι αρκετή. Σκέψου τώρα πόσο πιο δύσκολα και επικίνδυνα είναι τα πράγματα μέσα στην πόλη, όπου εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να αφήνεις τόση απόσταση.

5.
Ένας μοτοσυκλετιστής μπορεί να αλλάξει πορεία χωρίς καμία προειδοποίηση, ακόμα και μέσα στα όρια της λωρίδας που κινείται, και χωρίς κάποιο προφανή για εσένα λόγο. Μπορεί να χρειαστεί να αποφύγει μια λακκούβα, ένα ξύλο πεταμένο στο δρόμο, ένα άλλο αυτοκίνητο που έκανε ελιγμό, ο,τιδήποτε. Οι μοτοσυκλετιστές αλλάζουν πορεία για κάποιο συγκεκριμένο λόγο, κι όχι για να σου κάνουν ασκήσεις ετοιμότητας που μπορούν κάλλιστα να αποβούν μοιραίες για εκείνους.

6.
Στις περισσότερες μοτοσυκλέτες τα φλας δεν σβήνουν μόνα τους, και συχνά ξεχνιούνται αναμμένα. Υπάρχει πιθανότητα να στρίψει η μοτοσυκλέτα στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που δείχνει το φλας, ή να μην στρίψει καθόλου. Σιγουρέψου για το τι ακριβώς συμβαίνει πριν προσπεράσεις ή βρεθείς κοντά στη μοτοσυκλέτα.

7.
Όσο κι αν η ευελιξία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά προτερήματα των μοτοσυκλετών, σε οποιαδήποτε ταχύτητα, ποτέ να μην σκεφτείς πως ο μοτοσυκλετιστής θα μπορέσει να σε αποφύγει αν βρεθείς στην πορεία του. Όσο καλοί φίλοι κι αν είστε όταν δεν οδηγείτε, στο δρόμο ισχύει το από μακριά κι αγαπημένοι. Κάθε φορά: Κοίτα, ξανακοίτα, κρίνε, κάνε.

8.
Δώστε διπλάσια προσοχή όταν ο δρόμος γλιστράει, κι ειδικά όταν βρέχει. Η δική σου ορατότητα είναι ήδη περιορισμένη, και των μοτοσυκλετιστών ακόμα χειρότερη. Τα κράνη δεν έχουν υαλοκαθαριστήρες. Οι ζελατίνες των κρανών θολώνουν. Επιπλέον, σε γλιστερούς ή βρεγμένους δρόμους μια μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να σταματήσει εύκολα ή να κάνει τον απαραίτητο ελιγμό. Πρόσεχέ την διπλά. Δώσε περισσότερο χρόνο σε όλους να αντιδράσουν: Βγάζε πάντα φλας, πολύ πριν αλλάξεις πορεία.

9.
Όταν βλέπεις μια μοτοσυκλέτα στο δρόμο, δες κάτι παραπάνω από σίδερα και πλαστικά: Αυτός που την οδηγεί μπορεί να είναι ο αδελφός σου, ο φίλος σου, ο γείτονάς σου, αυτός που θα γνώριζες αύριο. Θα συγχωρούσες ποτέ τον εαυτό σου αν του έκανες κακό; Θυμήσου: Την μοτοσυκλέτα σήμερα την οδηγεί ο φίλος σου, κι αύριο εσύ.

10.
Πολύ συχνά οδηγείς το αυτοκίνητό σου με μειωμένη προσοχή, και με έλλειψη συγκέντρωσης, σαν να μην έχεις αντιληφθεί πόσο σοβαρή είναι από μόνη της η ίδια η οδήγηση. Οι λόγοι; Τα παιδιά που μιλάνε ή περιφέρονται μέσα στο αυτοκίνητο, η ενασχόληση με το ηχοσύστημα, η προσήλωση στην οθόνη του GPS, ο καφές και το σάντουιτς που τρως και πίνεις, και φυσικά, το κινητό. Που θα χτυπήσει, που θα πρέπει να το βρεις, που θα κοιτάξεις ποιος είναι, που θα κοιτάξεις που ακριβώς είναι το κουμπί που θα πατήσεις, που θα αρχίσεις να μιλάς. Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως έχεις πείσει τον εαυτό σου πως όλα αυτά δεν σε επηρεάζουν, γιατί εσύ μπορείς να τα καταφέρεις όλα ταυτόχρονα. Κάνεις λάθος. Ακόμα κι όταν ολοκληρώσεις τα προκαταρκτικά και μιλάς πια στο τηλέφωνο, ξέρεις πόσο μειώνει αυτό την προσοχή σου; Όσο κι αν ήσουν τύφλα στο μεθύσι! Και όχι, η απόσπαση της προσοχής είναι ίδια, ακόμα κι αν χρησιμοποιείς bluetooth. Kι ας το επιτρέπει ο ΚΟΚ. Καμία συνομιλία δεν αξίζει όσο η ζωή ενός ανθρώπου. Ακόμα κι αν περιμένεις το πιο σημαντικό τηλεφώνημα της ζωής σου, όταν χτυπήσει το τηλέφωνο, σταμάτησε το αυτοκίνητο όπου νόμιμα κι ακίνδυνα για όλους μπορείς, και μίλα όσο θες.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, 1.200.000 άνθρωποι σκοτώνονται σε τροχαία κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, κι άλλα 50.000.000 άνθρωποι γλιτώνουν “μόνο” με μόνιμες αναπηρίες. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων απλά δεν παίρνουν την οδήγηση στα σοβαρά. Φρόντισε να μην είσαι ένας από αυτούς.

Η επιστημονική αλήθεια για τη Μακεδονία ( Τεκμηριώση μέσω επιστολής στο περιοδικό Archaeology Magazine από τον καθηγητή του Berkley Stephen G. Miller )

2011-05-09T17:08:00.002+03:00

Read in english :Professors Stephen G Miller Letter to Archaeology Magazine

Stephen G. Miller,

Η προσφορά στην παγκόσμια ιστορία για την γεωγραφία της Αρχαίας Ελλάδας,στην τεκμηρίωση της καταγωγής των Ελλήνων και της απόδειξης της καταγωγής του Μεγ.Αλεξάνδρου του αείμνηστου καθηγητή Αρχαιολογίας Μανώλη Ανδρόνικου με αποκορύφωμα την ανασκαφή των ταφικών μνημείων της Βεργίνας και την ανακάλυψη του τάφου του Φίλλιπου Βασιλιά της Μακεδονίας και πατέρα του Μεγ.Αλεξάνδρου είναι αδιαφιλινίκητη και τεράστια .

Αξίζει όμως να μνημονευθούν και τα παρακάτω :

Ο επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, Stephen G. Miller, που δεν είναι Έλληνας, με βάση τη συμβατική του όρου έννοια, έγραψε και απηύθυνε την επιστολή που ακολουθεί στο αγγλόφωνο περιοδικό «Αρχαιολογία», για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους σε σχέση με την ιστορική αλήθεια της Μακεδονίας.

22 Ιανουαρίου, 2009
Προς τον διευθυντή σύνταξης του περιοδικού «Αρχαιολογία»
36-36 33η οδός
Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη 11106
Η.Π.Α.

Αγαπητοί Κύριοι,

Διάβασα σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου της «Αρχαιολογίας» και με ανυπομονησία περιέτρεξα τις σελίδες στο άρθρο «Ένα γράμμα από την Μακεδονία» μόνο για να ανακαλύψω ότι ήταν ένα..γράμμα από την αρχαία Παιονία -την χώρα που εκτείνεται βορείως του όρου Βαρνούς και Όρβηλος. Ο απολογισμός του Λίβι για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) δείχνει ξεκάθαρα ότι οι Παίονες ζούσαν βορείως αυτών των.βουνών (όπου σήμερα μορφοποιούν τα βόρεια γεωγραφικά όρια της Ελλάδος) και νοτίως των Δαρδανίων που είναι το σημερινό Κόσοβο. Ο Στράβων (7 παρ.4) είναι ακόμα πιο λακωνικός λέγοντας ότι η Παιονία ήταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη σύνδεση από τον έναν στον άλλον χώρο (ακόμα και σήμερα) ήταν διαμέσου του στενού φαραγγιού που διαρρέει ο Αξιός (ή Βαρδάρης) ποταμός. Με άλλα λόγια, η περιοχή που περιγράφεται από τον Matthew Brunwasser στο «Έχοντας τον Αλέξανδρο» ήταν η Παιονία της αρχαιότητας.

Παρά το αληθές γεγονός ότι κατακτήθηκαν από τον Φίλιππο τον Β', πατέρα του Αλέξανδρου, το 359 π.Χ. (Διόδωρος ο Σικελιώτης 16.4.2), οι κάτοικοι της Παιονίας δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και δεν έζησαν ποτέ στην Μακεδονία. Πράγματι ο Δημοσθένης (Ολύνθιοι 1.23) μας αναφέρει ότι είχαν «υποδουλωθεί» από τον Φίλιππο τον Μακεδόνα και ως εκ τούτου δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) κάνει την ίδια αναφορά. Επί παραδείγματι, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο κυβερνήθηκαν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν θεώρησαν ποτέ τους εαυτούς τους Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομάστηκε Μακεδονία (και μέχρι σήμερα απ' όσο γνωρίζω δεν αναζητά τέτοιο όνομα). Φυσικά, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν κατακτήσει μία «στενή λωρίδα της Παιονίας που εκτεινόταν κατά μήκος του Αξιού ποταμού από την εσωτερική μεριά της Πέλλας και κατέληγε στην θάλασσα». Κατ' αυτό το τρόπο κάποιος θα μπορούσε να καταλάβει ότι κάτοικοι στην μοντέρνα δημοκρατία με κέντρο τα Σκόπια ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και διεκδικούσαν σαν δική τους την γη που περιγραφόταν από τον Θουκυδίδη. Αλλά γιατί, αντ' αυτού, οι σύγχρονοι άνθρωποι της αρχαίας Παιονίας προσπάθησαν να αποκαλέσουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και την γη τους, Μακεδονία;

Ο κύριος. Brunwasser (σελ. 55) ενώ αναφέρεται στις ελληνικές αξιώσεις «ότι αυτό υπονοεί αξιώσεις επί του ελληνικού εδάφους» και σημειώνει ότι «η βόρεια επαρχία της Ελλάδος επίσης ονομάζεται Μακεδονία», δεν λαμβάνει υπόψη του και δεν αναφέρει το γεγονός ότι η περιοχή αυτή της βόρειας επαρχίας της σύγχρονης Ελλάδος αποκαλείται συνεχώς Μακεδονία για πάνω από 2500 χρόνια (Ηρόδοτος 5.17).

Πάντως, η πιο πρόσφατη ιστορία, μας δείχνει ότι οι ελληνικές ανησυχίες δεν είναι χωρίς βάση. Επί παραδείγματι, ένας χάρτης που τυπώθηκε στα Σκόπια το 1992, απεικονίζει ξεκάθαρα ότι η Μακεδονία επεκτείνεται από τα εδάφη της Παιονίας μέχρι το όρος Όλυμπος στα νότια, πράγμα που σημαίνει ότι η αρχαία περιοχή των Παιόνων και η Μακεδονία παρουσιάζονται ως μία οντότητα. Οι ίδιες αξιώσεις εμφανίζονται σε ένα ψευδοχαρτονόμισμα που δείχνει ότι εκδόθηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Μακεδονίας, το οποίο εμφανίζει ως «μακεδονικό» μνημείο τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που ανήκει στην Ελλάδα. Υπάρχουν πολύ περισσότερα παραδείγματα σε ημερολόγια, χριστουγεννιάτικες κάρτες, αυτοκόλλητες ετικέτες για προφυλακτήρες κλπ, και όλα απεικονίζουν τις ίδιες εδαφικές αξιώσεις.

Πέραν τούτο ο κύριος Brunwasser σε άρθρο του, έχει κάνει αναφορά (International Herald Tribune 10/1/08) στο έργο του «Μακεδονικού Ινστιτούτου για Στρατηγική Έρευνα 16:9» το οποίο αναφέρει ότι «σε ένα εδάφιο της Καινής Διαθήκης ένας Μακεδόνας εμφανίζεται στον Απόστολο Παύλο ικετεύοντάς τον: "Ελάτε στην Μακεδονία και βοηθήστε μας"». Αλλά ας δούμε που πήγε ο Απ. Παύλος στην Μακεδονία: Στην Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στην Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (εδάφια 16:11- 17:10), πόλεις που βρίσκονται όλες στην ιστορική Μακεδονία και καμία στην Παιονία. Τι αξιοπιστία μπορεί να έχουν οι ισχυρισμοί ενός Ινστιτούτου που έχει έδρα τα Σκόπια, που απαιτούν να ονομάζονται Μακεδονία, στηριζόμενα σε ένα ταξίδι που έγινε στην Μακεδονία της αρχαιότητας, η οποία είναι η σημερινή ομώνυμη βόρεια επαρχία της Ελλάδος;

Αναρωτιέμαι πού θα καταλήγαμε εάν ένα συγκεκριμένο μεγάλο νησί της νοτιοανατολικής ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών (σ.σ.: υπονοεί την Κούβα) ονόμαζε τον εαυτό του Φλώριδα, και είχε στο νόμισμά του μορφές του κόσμου του Ντίσνεϊ και διένειμε χάρτες δείχνοντας την «Μεγάλη Φλώριδα», στην όρια της οποίας ήταν αμερικανικά εδάφη.

Σαφώς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του όταν αναφερόταν στο όνομα «Μακεδονία» ο Αμερικανός Γενικός Γραμματέας του Κράτους Edward Stettinius στις 26 Δεκεμβρίου 1944, όταν έγραψε:
«Οι υπηρεσίες του αμερικανικού κράτους έχουν επισημάνει με ιδιαίτερη ανησυχία τις προπαγανδιστικές φήμες και ανεπίσημες δηλώσεις που γίνονται υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από την Βουλγαρία, αλλά και από τις Γιουγκοσλαβικές αντιστασιακές ομάδες και άλλες πηγές, με τον υπαινιγμό ότι περιοχή της Ελλάδος συμπεριλαμβανόταν στο προβαλλόμενο ενιαίο κράτος. Αυτή η κυβέρνηση θεωρεί τη συζήτηση περί «Μακεδονικού έθνους», περί Μακεδονικής «πατρικής γης», ή περί Μακεδονικής «εθνικής συνείδησης» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει καμία εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα, και αποσκοπεί στη δημιουργία επιθετικών βλέψεων ενάντια στην Ελλάδα».
[Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)].

Ο κύριος Brunwasser (ένας κάτοικος της Βουλγαρίας), παρ' όλα αυτά, τονίζει με έμφαση πως η Ελλάδα διεκδικεί τον Αλέξανδρο τον Γ' ως.Έλληνα. Αυτή η τοποθέτηση, μου προκαλεί απορία. Τι υπάρχει για να διεκδικήσει; Ο προ-προ-προ πάππος του Αλέξανδρου, Αλέξανδρος Ι, πιστοποιήθηκε σαν Έλληνας στην Ολυμπία, και σύμφωνα με τα λόγια του Ηρόδοτου, του πατέρα της Ιστορίας «Τυγχάνει να γνωρίζω ότι οι πρόγονοι του Αλέξανδρου είναι Έλληνες» (Ηρόδοτος 5:22). Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε διάφορους ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και στους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4:9; Moralia 105A), τα δυο πιο αντιπροσωπευτικά Ελληνικά ιερά στην Αρχαία Ελλάδα όπου μη-Έλληνες δεν επιτρεπόταν να αγωνιστούν. Εάν λοιπόν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν και ο γιος του Έλληνας;

Όταν ο Ευριπίδης, που πέθανε και θάφτηκε στην Μακεδονία, έγραψε το έργο του «Αρχέλαος» προς τιμή του μεγάλου θείου του Αλέξανδρου, το έγραψε στα σλαβικά;
Όταν έγραψε τις «Βάκχες», όντας στην αυλή του Αρχέλαου, δεν τις έγραψε στα ελληνικά, όπως δηλαδή μας παραδόθηκε; Ή να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας» που έγραφε στα σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και το έργο του μεταφράστηκε στα ελληνικά;
Ποια ήταν η γλώσσα της διδασκαλίας όταν ο Αριστοτέλης έκανε μάθημα στον Αλέξανδρο;
Ποια γλώσσα έγινε γνωστή και διαδόθηκε από τον Αλέξανδρο στις εκστρατείες του στην Ανατολή;
Γιατί έχουμε τις αρχαίες επιγραφές στα ελληνικά σε οικισμούς που ιδρύθηκαν από τον Αλέξανδρο τόσο μακριά, ακόμα και στο Αφγανιστάν και καμία στα σλαβικά;
Γιατί τα ελληνικά έγιναν η αληθινή γλώσσα της αυτοκρατορίας του Αλέξανδρου εάν ήταν στην πραγματικότητα «Μακεδόνας»;
Γιατί η «Καινή Διαθήκη» γράφηκε στα ελληνικά και όχι στα σλαβικά;

Στην σελίδα 57 του αποκαλούμενου «Γράμμα από την Μακεδονία» υπάρχει μια φωτογραφία από τον συγγραφέα να στέκεται μπροστά «από ένα χάλκινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πρίλεπ». Τo άγαλμα είναι προφανώς σύγχρονο, αλλά η ερώτηση είναι εάν ο πραγματικός Αλέξανδρος της ιστορίας θα μπορούσε να διαβάσει τη σλαβική επιγραφή κάτω από τα πόδια του. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η παρουσία των Σλάβων στην περιοχή είναι πολύ μεταγενέστερη των Ελλήνων, η απάντηση είναι προφανής.

Ενώ η έκθεση που έκανε ο κύριος Brunwasser για την αρχαιολογική του έρευνα στην Παιονία είναι ευπρόσδεκτη, η υιοθέτηση και η προώθηση από πλευράς του, της σύγχρονης πολιτικής θέσης των ανθρώπων της Παιονίας για τη χρήση του ονόματος Μακεδονία είναι πράξη όχι μόνο ανεπιθύμητη, αλλά και επιζήμια για τους αναγνώστες της «Αρχαιολογίας» που, όπως φαντάζομαι, ενδιαφέρονται για πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Η απόφαση όμως να διαδοθούν αυτές οι ιστορικές ανοησίες από ένα περιοδικό σαν την«Αρχαιολογία» -μια έκδοση του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής- είναι επιζήμια για την δική του φήμη και αξιοπιστία.

Ας το πούμε για μια φορά ακόμα: η περιοχή της αρχαίας Παιονίας ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν και η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφιδα, η Βαβυλώνα, η Ταξίλα, και πολλές ακόμα πόλεις. Μπορεί κατ' αυτή τη λογική να είχαν γίνει «Μακεδόνες» προσωρινά αλλά ποτέ κανείς από εκείνες τις περιοχές δεν ήταν φυλετικά πραγματικά «Μακεδόνας».

Επιτρέψτε μου να κλείσω αυτή την επιστολή, κάνοντας την εξής πρόταση για να λυθεί το σύγχρονο ερώτημα για την χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία -αυτό έκανε και ο Φίλιππος ο Β' το 359 π.Χ. Και αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους εκείνης της περιοχής μιας και υποστηρίζουν ότι είναι Έλληνες με την ιδιοποίηση του ονόματος Μακεδονία και του διασημότερου Μακεδόνα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατόπιν οι σύγχρονοι άνθρωποι αυτής της νέας ελληνικής επαρχίας θα μπορούσαν να εργαστούν στην εκμάθηση και στην ομιλία, στο διάβασμα και στο γράψιμο της ελληνικής γλώσσας, ενδεχομένως το ίδιο καλά όπως έκανε και ο Αλέξανδρος.

Με εκτίμηση

Stephen G. Miller
Professor Emeritus, University of California,
Berkley

A MODEST PROPOSAL FOR OVERCOMING THE EURO CRISIS REDUX

2011-02-12T02:18:00.005+02:00

Αν αισθανόμαστε Ευρωπαίοι πρέπει και να σκεφτόμαστε αντίστοιχα.
Να σκεφτόμαστε συλλογικά και ενιαία έχοντας συνολική ματιά .
Να ψάχνουμε και να προτείνουμε λύσεις που οδηγούν
σε κοινό ευρωπαικό όραμα, σχέδιο,ανάπτυξη.
Και να εργαζόμαστε αντίστοιχα για την επιτευξή των παραπάνω.
Αλλιώς υποκρινόμαστε. ή ...

Περιμένουμε να μας σώσουν ;;;;

Ποιοί ;;;;;;

Ευτυχώς κάποιοι Έλληνες επιμένουν να σκέφτονται.
Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.

Αφιερώστε λίγο χρόνο για τα παρακάτω links έχουν ενδιαφέρον :

Μία πρόταση για την Κρίση

Ευρωομόλογα τοξικά ή ευρωομόλογα θεραπευτικά;

Επαναγορά χρέους;

Τα δίκια της Μέρκελ

Tο κείμενο της πρότασης στά αγγλικά

Υπογράφει ο Γιάννης Bαρουφάκης

(Διδάσκει οικονομική θεωρία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών προσποιούμενος έντεχνα τον οικονομολόγο. Έχοντας ζήσει είκοσι τρία χρόνια στην Αγγλία, στην Σκωτία, στο Βέλγιο και στην Αυστραλία, όπου και δίδασκε πριν την επιστροφή στα πάτρια, έχει δεθεί συναισθηματικά με την ιδιότητα του 'ξένου' - ιδίως τώρα που ζει μόνιμα στην Ελλάδα. Γράφει περί οικονομικών, φιλοσοφίας, πολιτικής και... θεωρίας παιγνίων. Μεγαλύτερό του κατόρθωμα θεωρεί ότι το 2005 η Αυστραλιανή κυβέρνηση αναγκάστηκε να περάσει ειδική τροπολογία από την Ομοσπονδιακή Βουλή ώστε να εξαναγκαστεί το κρατικό ραδιόφωνο να καταργήσει εβδομαδιαία του εκπομπή.)

συνυπογράφει ο Stuart Holland

(Ο Stuart Holland διδάσκει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Coimbra στην Πορτογαλία. Προηγουμένως είχε διατελέσει καθηγητής στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Sussex ενώ την δεκαετία 1979-1989 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής στη Βουλή των Κοινοτήτων (Βρετανία). Αν και ηγετικό στέλεχος του Εργατικού Κόμματος, επέλεξε την θέση του Συμβούλου του Προέδρου της Commission Jacques Delors σε μια περίοδο που ετίθεντο τα θεμέλια της ευρωζώνης.)

Από ''αριστερά'' βληθέντες μετανάστες, πεσόντες για την απαξίωση των ΑΕΙ μας.

2011-01-30T20:20:00.002+02:00

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες, όπως όλοι, το θέατρο του παραλόγου με την ‘’προοδευτική καθοδήγηση’’ από κάποιους ‘’αριστερούς’’ των δύστυχων λαθρομεταναστών, να καταλάβουν τη Νομική Αθηνών, με την επιδίωξη λήψης πολιτικού ασύλου.

Προφανής από την αρχή, η άτοπη κατάληξη του ενχειρήματος.

Βέβαιος ο τηλεκανιβαλισμός τους από τα μέσα, προς άγραν τηλεθέασης.

Βέβαιη η στοχοποίηση περαιτέρω, καθώς και δυσχερέστερη, η θέση αυτών των δύστυχων ανθρώπων, μετά από τα παραπάνω, στην ελληνική κοινωνία.

Δυστυχώς κάποιοι, δήθεν σκεπτόμενοι με μυαλό ‘’αμοιβάδας’’, μπορούν να βλάψουν περισσότερο αυτούς που δήθεν θέλουν να προστατεύσουν, ακόμα και από εκείνους τους πανέξυπνους ‘’Ελληναράδες’’ που με πρόσχημα την εθνική ταυτότητα, επιτίθενται επί δικαίων και αδίκων.

Η χώρα δεν χωρεί όλης της γης τους κατατρεγμένους. Ο ανεξέλεγκτος και με τον σημερινό τρόπο πολλαπλασιασμός, υποδοχή και διάχυση τους στην ελληνική κοινωνία, εξαθλιώνει τους ίδιους πρώτα και εκείνους που ήρθαν πριν από αυτούς, οδηγώντας τους βαθύτερα στην εκμετάλλευση, από ντόπιους και ξένους επιτήδειους.

Τα σύνορα μας είναι ευρωπαϊκά σύνορα, η λαθρομετανάστευση είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Με επιμονή πρέπει να το καταστήσουμε σαφές στους εταίρους μας, με κάθε τρόπο, μιας και εμείς μονομερώς επωμιζόμαστε το πρόβλημα.

Η Ευρώπη πρέπει να εμπεδώσει πως κίνητρα καλυτέρευσης των συνθηκών διαβίωσης και ισότητας στην πατρίδα τους, κοστίζουν λιγότερο, από την διατήρηση τους στο απαξιωτικό και μειωτικό καθεστώς, ως πρόσφυγες στις παρυφές της Ε.Ε

Ο δεύτερος μεγάλος χαμένος, για άλλη μια φορά, είναι ο μεγάλος ασθενής ,τα απαξιωμένα ΑΕΙ της χώρας και η προσχηματική, υποκριτική χρήση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σε μια εποχή όπου η δημοκρατία είναι απόλυτα εδραιωμένη στη χώρα μας καθώς και η απόλυτη ελευθερία της διακίνησης των ιδεών, η διατήρηση του πανεπιστημιακού ασύλου μόνο ως πρόσχημα αυθαιρεσίας και ανομίας μπορεί να υπάρχει .

Καιρός να ξεπεράσουμε ιδεοληψίες του παρελθόντος και να αφήσουμε την κοινή μας ιδιοκτησία, των χώρων της ανώτατης και ανώτερης παιδείας, στην αποστολή τους, ως χώρους παιδείας κυρίως του μη προνομιούχου Έλληνα-δας .

Κάθε εμμονική προσύλωση σε αριστερισμούς του παρελθόντος, δεν είναι παρά ‘’κυνήγι μαγισσών’’, βλάπτουν πρώτιστα το φτωχό Έλληνόπουλο και τη μόνη του ελπίδα να σπουδάσει αξιοπρεπώς στο δημόσιο ΑΕΙ ,καθιστώντας την Παιδεία στην πατρίδα μας ταξικότερη.

Όπως εύστοχα γράφει και επισημαίνει οΤάκης Μίχας στις 29 Ιαν 2011 σε άρθρο του : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5047

«…Πρόκειται για το γνωστό στην οικονομική βιβλιογραφία ως «Το πρόβλημα της Κοινοκτημοσύνης». Κάθε πόρος που ανήκει σε όλους-είτε πρόκειται για τις θάλασσες ή τα δάση ή τα δημόσια ΑΕΙ ή τα βοσκοτόπια – μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα από περισσότερες από μια ομάδες και από περισσότερους από ένα στόχους πολλοί από τους οποίους βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους. Κανένας δεν έχει το αποκλειστικό δικαίωμα στη χρήση του πόρου ούτε μπορεί να εμποδίσει άλλους να τον εκμεταλλευτούν είτε για ιδίαν χρήση είτε για οποιαδήποτε άλλη χρήση που έρχεται σε αντίθεση με την δική τους.
Έτσι στην πραγματικότητα ένας πόρος που «ανήκει» σε όλους στην ουσία δεν ανήκει σε κανένα. Αν χρησιμοποιείται από όλους εξαντλείται ταχύτατα και ολοκληρωτικά. Κανείς δεν έχει κίνητρο να τον διατηρήσει ή να τον συντηρήσει. …» για να συνεχίσει

«…Στο βαθμό που απουσιάζουν σαφή δικαιώματα ιδιοκτησίας η κάθε ομάδα προσπαθεί να

υπερεκμεταλλευθεί τον πόρο προς όφελός της. Ένα τμήμα των φοιτητών προσπαθεί να τα χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για μελλοντική επαγγελματική εξέλιξη. Από την άλλη πλευρά οι ομάδες της ΕΚΑ θέλουν να χρησιμοποιούν τον ίδιο χώρο για διαφορετικούς στόχους: ως γυμναστήρια για την επανάσταση, ως τεκέδες, ως αποχωρητήρια, κλπ….»

30 Ιαν 2011

Στέλιος Νικ. Γαβαλάς

Η Ακαδημία των Vi Vi

2010-12-19T01:48:00.009+02:00

Τι είναι η Ακαδημία των ViVi;

( Συχνή ερώτηση όταν δίνω τη διεύθυνσή μου στο Ρέθυμνο )

Είναι η ονομασία της αρχής του επαρχιακού δρόμου Ρεθύμνου-Χρωμοναστηρίου στον οικισμό Αγία Πελαγία νότια των Μυσσιρίων στο Ανατολικό Ρέθυμνο.

Προσπαθώντας να προσεγγίσω την ιστορία ως μη ειδικός απλά αναφέρω:l

Ακαδημία των ViVi (Vie Vivere στα ιταλικά Τρόπος ζωής ) ή Ακαδημία των «Ζωντανών» είναι ένωση διανοουμένων ευγενών και αστών του Ρεθύμνου την περίοδο της Ενετοκρατίας (13^ος αι -17^ος αι) .

Συγκεκριμένα την περίοδο της ακμής από τον 16^ο αι έως το 1669, χρονιά άλωσης του Χάνδακα, σημερινού Ηρακλείου, από τους Οθωμανούς.

Χαρακτηριστικά μέλη οι Κωνσταντίνος Τζάνες Μπουνιαλής αγιογράφος (από τους κορυφαίους της Κρητικής Σχολής ) , ο αδελφός του Μαρίνος Τζάνες Μπουνιαλής, ποιητής, συγγραφέας του «Κρητικού Πολέμου»

Σχετικές Αναφορές :

«…Επίκεντρο της πνευματικής ζωής στην Κρήτη αποτέλεσαν οι «Ακαδημίες» που ίδρυσαν οι διανοούμενοι των τάξεων των αστών και των ευγενών. Τα μέλη των Ακαδημιών οργάνωναν συγκεντρώσεις, στις οποίες απαγγέλλονταν τα ποιήματά τους ή ανεβάζονταν θεατρικές παραστάσεις. Από τις πιο γνωστές ήταν η Ακαδημία των Vivi στο Ρέθυμνο, των Stravaganti στο Ηράκλειο και των Sterili στα Χανιά. Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της ακμάζουσας περιόδου αποτέλεσε η ανάπτυξη του θεατρικού λόγου: τα περισσότερα έργα είναι δραματικά, με εξαιρέσεις τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου, που αποτελεί έμμετρη μυθιστορία και τη Βοσκοπούλα, που είναι ποιμενικό ειδύλλιο. Τα έργα αυτά ακολουθούσαν κυρίως τα ιταλικά πρότυπα, με αρκετή όμως ελευθερία στη διασκευή. Το θέατρο ήταν το λογοτεχνικό είδος που διέθετε τον μεγαλύτερο αριθμό έργων στην περίοδο της ακμής…»

Διαβάστε περισσότερα Wikipedia «Κρητικό Θέατρο»

«…Η περίοδος της ακμής της Κρητικής λογοτεχνίας τοποθετείται στα τέλη του 16ου αι. μέχρι την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς, το 1669. Η πλούσια λογοτεχνική παραγωγή σχετίζεται άμεσα με την κοινωνική, οικονομική και πνευματική άνθηση που σημειώθηκε στο νησί κατά τα τέλη του 16ου αι., όταν έπαψαν οι Οθωμανικές εισβολές και τα επαναστατικά κινήματα των κατοίκων. Παράλληλα, η σταδιακή παρακμή του φεουδαρχικού συστήματος και η οικονομική ανάπτυξη της αστικής τάξης διευκόλυναν την πνευματική εξέλιξη και την δημιουργία αξιόλογης πνευματικής κίνησης. Επίκεντρο της πνευματικής ζωής ήταν οι «Ακαδημίες» που ίδρυαν διανοούμενοι που προέρχονταν από τις τάξεις των αστών ή των ευγενών. Τα μέλη των Ακαδημιών οργάνωναν συγκεντρώσεις στις οποίες απαγγέλλονταν τα ποιήματά τους ή ανεβάζονταν θεατρικές παραστάσεις. Οι συγγραφείς, τα έργα των οποίων σώζονται, ήταν μέλη ανώτερων τάξεων, είχαν μεγάλη μόρφωση και παρακολουθούσαν τις λογοτεχνικές εξελίξεις της Ιταλίας…»

Διαβάστε περισσότερα Wikipedia “Κρητική λογοτεχνία της Βενετοκρατίας”

Αντιπεριφερειάρχης με ‘’δόσεις’’ … για τους ‘’μικρούς’’μας φίλους

2010-11-24T19:14:00.004+02:00

Σχολιαζόμενο άρθρο : http://www.patris.gr/articles/190812/124297

Στις 12 Νοεμ 2010 άρθρο του Δημ. Μπογδανίδη της εφημ. Πατρίς του Ηρακλείου με τίτλο ‘’Πονοκέφαλος για Αρναουτάκη-Κουράκη η κατανομή των πολιτικών αξιωμάτων’’ μεταξύ άλλων μετέφερε μια πιθανή κατανομή των θέσεων ευθύνης εκτός των εκλεγμένων γεωγρ. αντιπεριφερειαρχών.

Για τη θέση του προέδρου του περιφ. συμβουλίου φέρεται ως φαβορί ο Κος Σαρρής πρώην υπουργός από το Ηράκλειο.

Για τις τρεις θέσεις ‘’κλειδιά’’ θεματικών αντιπεριφερειαρχών φέρονταν στις προθέσεις του Κου Αρναουτάκη :

<< …Μαζί με τους κ. Κουκιαδάκη, Καστρινάκη, Λιονή και Βουλγαράκη θα τοποθετηθούν ακόμη τρεις ‘θεματικοί” αντιπεριφερειάρχες. Σίγουρα ο ένας θα είναι από το Ηράκλειο, ο άλλος από τα Χανιά και μάλλον κυκλικά ένας από Λασίθι-Ρέθυμνο. Επίσης θεωρείται βέβαιο ότι ο πρόεδρος θα είναι από το Ηράκλειο για να είναι κοντά με τον περιφερειάρχη.>>

Οι θέσεις των θεματικών αντιπεριφερειαρχών μαζί με το χαρτοφυλάκιο που τις συνοδεύει πρέπει να θεωρούνται και οι θέσεις κλειδιά για την ανάπτυξη στο νέο ‘’Καλλικρατικό τοπίο ‘’

Όπως το άρθρο αναφέρει ( και μάλλον όχι τυχαία) μία θέση περισσεύει για τους ασθενείς της ανάπτυξης στη Κρήτη Ρέθυμνο και Λασίθι την οποία θα κατέχουν … εκ περιτροπής στη λογική <<… δώσε μου και μένα θείο το τόπι να παίξω λίγο.>>

Θα προτρέξει κάποιος να επισημάνει << Πού είναι το πρόβλημα ; Πληθυσμιακά Ηράκλειο και Χανιά υπερτερούν σημαντικά έναντι Ρεθύμνου και Λασιθίου >>

Ξεχνούν όμως ότι :

Ο ‘’Καλλικράτης’’ είναι σχέδιο διοικητικής δομής και οργάνωσης για την ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη, εντοπισμό των ανισορροπιών-ανισοτήτων που χρόνια συμβολίζουν προκλητικά Ρέθυμνο και Λασίθι .
Ανισορροπίες και αναπτυξιακές υστερήσεις δημιουργήθηκαν, μεθοδευόμενες συστηματικά από την συνθλιπτική αδιφαγεία των πόρων κυρίως της περιοχής του Ηρακλείου αλλά και των Χανίων.
Το στοίχημα της ανάπτυξής της ενιαίας Κρήτης, η από χρόνια δηλούμενη αλλά ποτέ υλοποιούμενη έννοια του συνκρητισμού, δεν υπηρετούνται από το προκλητικό μάζεμα θεσμών, εξουσιών, σχεδιασμού, πόρων από Ηράκλειο και Χανιά.
Η Κρήτη αν θέλουμε να την βλέπουμε στη σωστή της διάσταση, όπως τη βλέπουν και αντιλαμβάνονται οι ξένοι από τους οποίους προσδοκούμε πόρους για ανάπτυξη ( ΕΣΠΑ κα) αλλά και άμεσο εισόδημα (Τουρισμός, εξαγωγές αγρ. προιόντων κα ) δεν μπορεί να εκσυγχρονίζεται με φαινόμενα γιγαντισμού μικρών γεωγραφικών περιοχών ( πχ Δήμος Ηρακλείου ) και η υπόλοιπη περιφέρεια να βυθίζεται στην υπανάπτυξη ή τη παρακμή.

Οι τρεις θεματικές θέσεις αντιπεριφερειαρχών πρέπει να κατανεμηθούν στις τρεις ενότητες Χανίων, Ρεθύμνης, Λασιθίου αντίστοιχα. Ο περιφερειάρχης είναι από το Ηράκλειο και κατά πως φαίνεται και ο πρόεδρος του Περιφ. Συμβουλίου.

Η παραπάνω πρόταση είναι αυτονόητη και δεν χρειάζεται για να τεκμηριωθεί καμιά περισπούδαστη επιχειρηματολογία ή διατύπωση σοφισμάτων και λεκτικών ελιγμών.

Ποιοι ικανότεροι να ενσκήψουν στα προβλήματα Ρεθύμνου και Λασιθίου από αυτούς που μεγάλωσαν ζώντας και βιώνοντας αυτά.

Οι Κρητικοί εμπιστεύτηκαν στον Κο Αρναουτάκη και την ομάδα του, την υπόθεση του νησιού για τα επόμενα 4 χρόνια .

Ελπίζω εκείνος αλλά και οι εκλεγμένοι συνεργάτες του να μην υποκύψουν σε κανενός είδους τοπικές, κομματικές πειθαρχίες ή λογικές και να συνθέσουν μαζί με τους υπόλοιπους εκλεγμένους στο περιφ. Συμβούλιο, συλλογικές πολιτικές, στρατηγικές ανάπτυξης ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Κρήτης.

Ρέθυμνο 24 Νοε 2010

Στέλιος Νικ. Γαβαλάς

Σύμβουλος Επιχειρήσεων

www.steliosnikgavalas.blogspot.com

Κοινωνική δικτύωση ή δίκτυο μοναχικών ;;;

2010-11-01T20:25:00.003+02:00

Steliosnikgavalas@blogspot.com

The Social Network

Σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ ,σενάριο Άαρον Σόρκιν

Ηθοποιοί: Τζέσε Άιζενμπεργκ, Άντριου Γκάρφιλντ, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ

Η αλλιώς η ιστορία ενός ιδιοφιούς πρωτοετή σπουδαστή του Harvard University του Μαρκ Ζούκερμπεργκ και η είσοδος του στο club των ...δισεκατομυριούχων.

Από τη σύλληψη της ιδέας το 2004 ενός το δυνατόν ευρύτερου κοινωνικού δικτύου,η κατασκευή,τα προβλήματα ,η καταξίωση, οι μάχες με τους δελφίνους, στο Facebook του σήμερα των 500 εκατομυρίων χρηστών παγκοσμίως και των 27 δισ δολαρίων.

Η δημιουργία μιας δυκτιακής καινοτομίας, η μετατροπή της σε ποθητό εργαλείο αναγνωρισιμότητας, απόκτησης χρήματος και εξουσίας, η μετεξέλιξή της σε κοινωνικό φαινόμενο αποδοχής και χρήσης.

Ο κώδικας του κυνισμού των ανθρώπων μιας γενιάς που θεοποιεί την εικόνα, θύμα στη μόδα, βολεύεται ναρκισσιστικά πίσω από την οθόνη, κρυμένη ή απομακρυσμένη ή ελεγχόμενα εκτεθειμένη στούς ''κινδύνους''και τα προβλήματα των δια ζώσης επαφών.

Μέσα από την πλοκή της ακρόασης των εναγόντων,καθώς και του ιδίου του εναγόμενου για την πατρότητα της ιδέας του Facebook στο Αμερικάνικο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο ξετυλίγονται παρενθετικά τα ιστορικά γεγονότα όλης της υπόθεσης.

Η ταχύτητα και γρήγορη εξέλιξη της ταινίας ξεδιπλώνει το χαρακτήρα του Μάρκ Ζούκερμπεργκ των συνεργατών,συνεταίρων και δελφίνων διεκδικητών,αντιδίκων αλλά και των κυρίαρχων αντιλήψεων,στερεότυπων,αξιών της σύγχρονης αμερικάνικης και όχι μόνο κοινωνίας.

Η ταινία ξεκινά παρουσιάζοντας τον ατιμέλητο άτσαλο,αμάθητο και αμήχανο Μάρκ, μπροστά στη θέα ενός κοριτσιού στο πρώτο ραντεβού τους, όπου βιώνει την αναπόφευκτη απόριψή του, ξαναρίχνοντάς τον πανικόβλητο στη μοναξιά του.

Η ταινία κλείνει με το Μάρκ στο απόγειο της δόξας του, να κάνει επίμονα ''refrech'' στο ''profil'' του ίδιου κοριτσιού εκληπαρώντας να τον κάνει ''ADD''

Η ταινία αξίζει την προσοχή σας..

ΥΓ : Ως ένας εκ των 500 εκατομυρίων,όψιμος χρήστης του Facebook, ''έφτιαξα προφίλ'' σε αυτό για τη δυνατότητα παροχής, ανάρτησης ταξιδιωτικών φωτογραφιών κατόπιν παρότρυνσης κάποιων που με κριτίκαραν, πως τις κρατώ γιά τον εαυτό μου.

Εχω πιάσει τον εαυτό μου να πλανιέται για ώρες ως συνδεδεμένος χρήστης, κι ας ανήκω σε μιά γενιά που γαλουχήθηκε στο να συναντά, αγκίζει, αισθάνεται, νιώθει, μοιράζεται, επικοινωνεί πρόσωπο με πρόσωπο.

Και δεν είμαι ο μόνος που έχω υποκύψει σ αυτό το νέο εθιστικό και μοναχικό παιχνίδι, παρακολουθώντας αντίστοιχα, τους συνδεδεμένους χρήστες ''φίλους μου''.Ευτυχώς δεν έχω γίνει θύμα των applications (Farmville etc) .
Stay away my friends

Στέλιος Νικ.Γαβαλάς

Θεατής στη "Καντίνα" των Τσιώλη,Καπλανίδη

2010-09-07T13:11:00.003+03:00

Στη κινηματογραφική “Βαβυλωνία” του Δημ.Βυζάντιου, ο αστυνόμος (Ηλίας Λογοθέτης), παλεύει ανάμεσα στο caso pensato ( εκ προμελέτης ) και το caso accidente ( εξ αμελείας) ,να εφαρμόσει το νόμο και να βάλει τάξη ανάμεσα στο συνονθύλευμα απ΄ όλες τις ράτσες των Ελλήνων, στη ταπεινή λοκάντα στ' Ανάπλι (Ναύπλιο) της εποχής του Καποδίστρια, χαρτογραφώντας το ελληνικό αλλαλούμ των αρχών του 19ου αι.
Στη “Καντίνα”ο Σταύρος Τσιώλης (σενάριο) και ο Σταύρος Καπλανίδης (σκηνοθεσία) στήνουν το Φίλλιπο το καντινιέρη (Αλέξανδρος Λογοθέτης) play maker στο παρουσιαζόμενο ελληνικό σουρεάλ του 21ου αι.
Σαν να μην άλλαξαν πολλά από την εποχή του νεοσύστατου Ελλ.Κράτους, το ίδιο αλλαλούμ σκιαγραφείται από τους χαρακτήρες που παρελαύνουν, στην πάνω σε καταπατημένη δημόσια έκταση, στημένη καντίνα, που τη φωτίζει το κλεμμένο από τη ΔΕΗ ρεύμα, από το παρακείμενο στύλο.
Εικόνα γνώριμη όσο και χαρακτηριστική η ''Καντίνα” του ελληνικού κίτσ ,της μικροκομπίνας ,της βασιλεύουσας λαμογιάς ,της κουτοπονηριάς.
Δεν λείπει το συναίσθημα, αρκετές ευαίσθητες στιγμές θα εξελιχθούν, ενώ το γέλιο φτάνει ως προϊόν έξυπνου λαϊκού χιούμορ, όσο και αυτοσαρκασμού.
Χωρίς περιττά φτιασιδώματα ,έντονο promotion ( που ωστόσο γίνεται ορατή η απουσία του), η “Καντίνα “ πολύ απλά μπορεί και να διασκεδάσει και να προβληματίσει το θεατή, που δεν θα χαλάσει άσκοπα τα 90 περίπου λεπτά της διάρκειάς της.
Θα προβάλλεται έως 9 Σεπ στο Αττικόν και μετά θα γυρίσει το Λεκανοπέδιο της Αττικής.
Ελπίζω η διανομή να φροντίσει να προβληθεί και στην επαρχία.

Υ.Σ - Αλέξανδρε ! Πολύ μαρσάρισμα στους ...Καλαματιανούς, μα πολύ μαρσάρισμα !

Με αφορμή τo "Γάλα" του Β. Κατσικονούρη από το Θίασο της Βαγενά

2010-09-07T12:49:00.003+03:00

Ο Βασ.Κατσικονούρης περιγράφει στο έργο του την οδύσσεια και τα μαράζια του σύγχρονου καταφρονεμένου του οικονομικού μετανάστη του 21ου αι.

Το έργο μέσα από τις εξαιρετικές ερμηνείες του θιάσου και της σκηνοθεσίας της Α. Βαγενά, βαράει αλλεπάλληλες γροθιές στο στομάχι του συντηριτικού και φοβισμένου στις αλλαγές, Έλληνα μικροαστού.

Με έκανε ν΄ αναρωτηθώ βέβαια,πότε το δικό μου στομάχι μου έσφιξε περισσότερο.

Σπαράσσοντας η μάνα για το άρρωστο παιδί της; ή

Με το γεμάτο ανασφάλεια και φόβο βλέμμα του ξεριζωμένου λαθρομετανάστη από την Οσετία που του έκαψαν τα πάντα; ή

Με τη μωλωπισμένη από το ξύλο πουτάνα στο Korgan της Σιβηρίας να προσφέρει τραυλίζοντας τη βίζιτα;

Με τα ισόκαιρα της κόρης μου 16χρονα τότε κοριτσάκια αχθοφόρους που εκλιπαρούσαν σπαρακτικά να κουβαλήσουν τις αποσκευές μας στο Κονταρί (σύνορα Νεπάλ-Θιβέτ); ή

Με τα ζητιανάκια του Καΐρου ή της Καλκούτας ; ή

Με τους άστεγους, ξεχασμένους από το θεό, στο ψόφο του βοριά, στα Παριζιάνικα κεντρικά guartier; ή

Με τους πρεζάκηδες της Σολωμού ή της Ομόνοιας στην Αθήνα;

Σε ένα κόσμο που πίσω από επίπλαστες καταναλωτικές ευημερίες, παράγει ακατάπαυτα πόνο.

Πόνο που αν δεν τρομάξεις και κλείσεις τα μάτια σου ή κλειδώσεις τη ψυχή σου, μπορείς να ελπίζεις πως οι δικές σου εικόνες είναι πιο αληθινές και πληρέστερες.

Να σ΄ οδηγούν να αγωνίζεσαι στο πλευρό της ουσίας των πραγμάτων, ν' απορρίπτεις τα ''προϊόντα'' που σου πιπιλίζουν το νου να καταναλώσεις και να γυρεύεις ... τα αγαθά στη ζωή .

Κυνηγήστε τη παράσταση μόλις που προλαβαίνετε. Αξίζει!!!

Υ.Γ

Η Αννα Βαγενά στο πρόλογό της μας ευχαρίστησε που επιλέξαμε αυτή, το θίασο της και το καλό θέατρο που χωρίς τηλεοπτικούς αστέρες παλεύει να προβληματίσει .

Η κόρη μου η Εμμανουέλα μου υπενθύμισε πως οι περί εαυτών κρίσεις περισσεύουν, είναι προτιμότερο να αφήνονται στο θεατή,ο οποίος θα απορρίψει τα σκουπίδια και θα ξεχωρίσει τα διαμάντια. Ας τον αφήσουνε ήσυχο να διαλέξει. Όλοι

Το Φοινικόδασος του Πρέβελη δεν κάηκε τυχαία .

2010-08-23T19:06:00.002+03:00

Το Φοινικόδασος του Πρέβελη δεν κάηκε τυχαία .
Επιτρέπεται προστατευόμενη περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλους :
Να μην επιτηρείται σοβαρά ;;;
Να κατασκηνώνουν χωρίς όρια και προφυλάξεις ;;;
Να κάνουν barbecue ;;;
Να έχει πήξει στις ξαπλώστρες, στις καντίνες, τα μπαράκια ;;;
Και τέλος το έγκλημα να φυτεύεται πευκόδασος στα βόρεια του Φοινικοδάσους ώστε στη πρώτη σπίθα να γίνει παρανάλωμα του πυρός και τα καρβουνιασμένα, ερυθροπυρωμένα κουκουνάρια να εκτοξεύονται στους Φοίνικες.
Το super ντούπερ σύστημα οπτικής επιτήρησης των 2 εκατ ευρώ σε τι οφέλησε;;;
Ποιός θα αποζημιώσει για τη ζημία ;;;
Ποιός θα μας απαλλάξει από τους ηλιθίους, τους υποτίθεται καθ' ύλην αρμόδιους ;;;
Ο κύριος εισαγγελέας τι γνώμη έχει για όλα αυτά ;;;

Στέλιος Νικ.Γαβαλάς
Steliosnikgavalas.blogspot.com

Photo: www.goodnet.gr

Συνάντηση Αποφοίτων Λυκείων του Ρεθύμνου το 1984

2010-08-07T20:29:00.000+03:00

Καλλικράτης: Η τελευταία μας ευκαιρία !

2010-04-06T14:37:00.001+03:00

Πράγματι κανείς με κριτήριο που φτάνει το μάτι του ,το Αμάρι είναι μεγάλο ,ο Αη Βασίλης μεγαλύτερος και πλουσιότερος ,ο Μυλοπόταμος τεράστιος και λεβέντης ,όσο για το Ρέθυμνο το κέντρο του κόσμου.

Αυτή είναι η δυστυχώς η κρατούσα αντίληψη που μας καλλιεργήθηκε και ισχύει μέχρι τα σήμερα δηλαδή η ματιά του τόπου μας με το δικό μας βλέμμα μέχρι εκεί που φτάνει γιατί , πιό πέρα είναι για τα μάτια μας μακριά, πολλές φορές πολύ μακριά..

Κάποιοι από εμάς πιστεύουν ότι είναι υπόθεση να πας και να έρθεις στα Χανιά ,όσο για το Ηράκλειο μέγα γεγονός , ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ .

Μην ξεχνάμε πως υπάρχουν και κάποιοι ,όχι λίγοι, που δεν έχουν ποτέ φύγει από το νομό μας! Ναι αλήθεια είναι υπάρχουν!

Οι παραπάνω είναι οι καλύτεροι ακροατές των απόψεων διαφόρων που διατυπώνονται τελευταία για τη πιθανή χωροταξία του «Καλλικράτη» απόψεις που φτάνουν μέχρι εκεί που … φτάνει το μάτι τους.

Δεν διδαχτήκαμε τίποτα από τη ‘’μερισματοποίηση’’ των κομματικών φιλοδοξιών ορισμένων που έφτιαξαν το ‘’Καποδίστρια ‘’ στο νομό στα μέτρα και τις διαστάσεις των προσωπικών φιλοδοξιών εαυτών και της παρέας τους να κυβερνήσουν με δόξα και τιμή.

Τι κι αν είχε το γουβέρνο τους μικρότερο μέγεθος πολλές φορές από ένα βιώσιμο αγροτικό κλήρο στην Ευρώπη και κατοίκους λιγότερους από ένα αστικό οικοδομικό τετράγωνο. Αυτοί ήτανε Δήμαρχοι , Αντιδήμαρχοι, Πρόεδροι Δ.Σ, Πάρεδροι, Σύμβουλοι και με ευθυτενή κορμοστασιά παρέλαυναν στο ‘’φέουδο’’.

Τα αποτελέσματα γνωστά :12 στη πλειοψηφία τους υπανάπτυκτοι , καταχρεωμένοι Ρεθυμνιώτικοι δήμοι με τους κατοίκους τους με μόνιμα παράπονα, με το περιβάλλον κατακρεουργημένο, με σκουπίδια παντού , την άναρχη δόμηση ,με τις λακκούβες και τα νεροπάρματα να βασιλεύουν στους δρόμους .

Ναι υπήρχαν και φωτεινές εξαιρέσεις αυτοδιοικητικών με πυγμή, αναπτυξιακό πνεύμα και έργο, μα ή σκόνταφταν στη τοπική μιζέρια ή τη ταμειακή ανέχεια των ΟΤΑ τους.

Αν κανείς ανέβει στο Βρύσινα ή καλύτερα στο Κέδρος ή το Ψηλορείτη όχι για να πάρουν τα μυαλά του αέρα αλλά για να διευρυνθεί η ματιά του, θα δει πως τούτος ο τόπος το Ρέθυμνο ΕΙΝΑΙ ΕΝΙΑΙΟΣ και δεν μπορεί να διοικείται , αναπτύσεται ΧΏΡΙΑ.

Αν η προτεινόμενη από εμένα πεζοπορία σας κάνει να μειδιάτε ανοίξτε το χάρτη της Ευρώπης και μη φοβάστε δε θα χαθείτε ,απλά το Ρέθυμνο δεν το έχει ο χάρτης .Ετσι απλά γιατί είναι μικρό, ίσα που ξεχωρίζει η Κρήτη . Και στην Ευρώπη τη μεγάλη μας οικογένεια, από την οποία προσδοκούμε την ανάπτυξή μας ,την Κρήτη ξέρουν ως ενιαία περιφέρεια και προορισμό.

Θα σας το βεβαιώσουν οι πάντες απασχολούμενοι στο τουρισμό στη περιοχή μας.

Μικρότερος σε έκταση ο νομός μας από τη μικρότερη σε έκταση περιοχή της Σιένα (Provincia di Siena) στη Τοσκάνη στην Ιταλία. Ο πληθυσμός μας ,λιγότερος από 80.000 ένας δηλαδή μεσαίος αστικός ελληνικός δήμος .

Δεν μπορεί, αν θέλουμε να έχουμε τύχη στην ανάπτυξη της νέας ενιαίας περιφέρειας Κρήτης, παρά να γίνουμε ΡΕΘΥΜΝΟ ΕΝΑΣ ΔΗΜΟΣ.

Με κεντρικό συνολικό αναπτυξιακό σχεδιασμό ,με γνώμονα τη συλλογική συνολική αντίληψη του τόπου μας .

Με μια ισχυρή τεχνική υπηρεσία που θα έχει το επιστημονικό δυναμικό και το υπόβαθρο να σχεδιάζει εκπονεί μελέτες ώριμες για χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ ,να υλοποιεί δράσεις ολοκληρωμένες να ρυθμίζει τις ανάγκες της καθημερινότητας ,να διαχειρίζεται αξιολογικά, εργονομικά και ουσιαστικά το συνολικό μηχανολογικό εξοπλισμό του νομού αλλά και το έμψυχο αυτοδιοικητικό προσωπικό.

Με μια οικονομική υπηρεσία που θα στήνει αληθινούς και εφικτούς αναπτυξιακούς προυπολογισμούς θα εισπράτει και διαχειρίζεται τους συνολικούς πόρους του νομού και θα τους κατανέμει με γνώμονα την ισόρροπη ανάπτυξη ,τις αναπτυξιακές ευκαιρίες ,τη καινοτομία, τη προοπτική κέρδους για τις επιμέρους περιοχές αλλά και το Ρέθυμνο γενικότερα.

Το 4^ο Κοιν.Πλαίσιο εκτός από το τελευταίο χαρτί προόδου για την Περιφέρεια ,βάζει στόχους ανάπτυξης και προυποθέτει απαιτήσεις για σοβαρούς φορείς υλοποίησης, όχι για ερασιτέχνες ή επαίτες.

Ο ‘’Καλλικράτης ‘’είναι η ευκαιρία μας για υλοποίηση ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΑΓΡΟΤΟΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ,ΘΕΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ συγκράτηση ή και επαναφορά κατοίκων στα χωριά οι οποίοι δεν θα ‘’μασσάνε’’ την επιδότηση αράζοντας στα καφενεία μα θα καλλιεργούν, βοσκούν με οικολογικά χαρακτηριστικά και όρους αγοράς , καθώς και να φιλοξενούν παραθεριστές σε μικρά παραδοσιακά καταλύματα κοινωνώντας τα ήθη μας και διαδίδοντας το πολιτισμό μας που βάναυσα έχει πληγεί από διάφορους ‘’χαιδεμένους κατσούνομαγκες ‘’ τελευταία.

Αλήθεια πώς μπορείτε ορισμένοι να υποτιμάτε τη νοημοσύνη του κόσμου και να σκαλίζετε φοβίες του τύπου ΄ « … και να θέτε για ένα χαρτί να πηγαίνετε από τη Λοχριά ή τα Ανώγεια ή τις Σίσσες στο Ρέθυμνο να το πάρετε …» και άλλα τέτοια όμορφα,προσπαθώντας να μας πείσετε ότι στον 21^ο αιώνα βρισκόμαστε ακόμα στη Μινωική Εποχή.

Βλακεία ;;; δεν το πιστεύω . Πονηριά ;;; μπόλικη !!!

Είναι η διαφορά της ματιάς μας από το βλέπεις συμπολίτες σε ένα σύγχρονο κόσμο μέσα στην Ευρώπη, και όχι υπηκόους ,κομματικούς πελάτες ,ψηφοφόρους.

‘Οσο για τους καλούς φίλους ενεργούς συμπολίτες που σκέπτονται κατά πόσον το εγχείρημα του ενός δήμου θα περάσει από την γνώριμη ελληνική ανοργανωσιά και θα αποτύχει είναι στο χέρι μας όλοι μαζί να στηρίξουμε τη προσπάθεια, επενδύοντας στα σίγουρα μακροπρόθεσμα ωφελήματα της στο μέλλον, γιατί θα διεκδικούμε ενωμένοι και όχι διηρημένοι, γνωρίζοντας ότι το Ρεθυμνιώτικο ‘’σήμερα’’ δεν μπορεί να γίνει χειρότερο .

Ο ‘’Καλλικράτης ‘’ απαιτεί συνολική ,ανατρεπτική ,προοδευτική ματιά ν’ απαρνηθούμε το συντηρητισμό και τις φοβίες μας ,να σταματήσουμε να θεωρούμε εαυτούς παντέρημους .

Κι αν ακόμα ο φόβος μας κυριεύει ,τα παιδιά μας καθόλου.

Ας τους επιτρέψουμε να ζήσουν σε ένα καλύτερο, ζωντανότερο, μεγαλύτερο συνολικό Ρέθυμνο, τόπο και υποδομή, να προοδεύσουν χωρίς διαιρέσεις.

‘Oσο για κάποιους σαν και μένα δεν τρέχουμε στην Ευρώπη αλλά θα προσπαθούμε και θα αγωνιζόμαστε ασταμάτητα ‘’να φύγουν οι Τούρκοι από το τόπο μας ‘’ και να γίνουμε Ευρώπη.

Ρέθυμνο 6 Απριλίου 2010

Χριστός Ανέστη

Στέλιος Νικ.Γαβαλάς

SteliosNikGavalas.Blogspot.com
facebook.com/Stelios.Nik.Gavalas

Κακή οδηγική συμπεριφορά και οδικό δίκτυο οδηγούν σε τροχαία

2010-03-17T17:45:00.008+02:00

Συνέντευξη στο Ραδιοφωνικό σταθμό TEAM Fm στις 16/3/2010

Δημοσίευση στην Κρητ.Επιθεώρηση στις 17/3/2010 σελ 9

Ακούστε live

Υπ΄αριθμόν ένα αιτία θανάτου αυτή τη στιγμή στη χώρα, είναι τα τροχαία ατυχήματα. Στη χώρα μας χάνεται κάθε χρόνο μια μικρή κωμόπολη, θα μπορούσαμε να έχουμε πολεμική σύρραξη και να έχουμε λιγότερα θύματα. Παρόλα αυτά ελάχιστα γίνονται στην κατεύθυνση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων.

Υπερβολές; Καθόλου. Δυστυχώς πραγματικότητα. Και στην Κρήτη ακόμη πιο τραγική αφού είμαστε στις πρώτες θέσεις σε πανελλαδικό επίπεδο στα τροχαία ατυχήματα.

Με αφορμή το δυστυχώς πάντα επίκαιρο θέμα, μιλήσαμε με τον κ. Στέλιο Γαβαλά, μέλος του Συλλόγου Μοτοσικλετιστών Ρεθύμνου, για την οδική ασφάλεια. Ο ίδιος μάλιστα έχει ταξιδέψει με μοτοσικλέτα σχεδόν σε όλο τον κόσμο και έχει μέτρο σύγκρισης τόσο για την κατάσταση οδικών δικτύων όσο και στην οδηγική συμπεριφορά.

«Το ζήτημα των τροχαίων ειδικά στην περιοχή μας είναι θέμα συμπεριφοράς. Δεν παρκάρουμε τον εγωισμό μας όταν ξεπαρκάρουμε το αυτοκίνητο ή το δίκυκλό μας. Ανεβαίνουμε στο όχημα και τότε οι περισσότεροι αισθάνονται κυρίαρχοι, ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, όπως θέλουν, αδιαφορώντας ότι μοιράζονται το οδικό δίκτυο με χιλιάδες άλλους συμπολίτες τους και κείνη τη στιγμή η έλλειψη της προσοχής, των αισθήσεων από την οδήγηση είναι ό,τι χειρότερο. Μπορεί να στοιχίσει ζωές, σοβαρούς τραυματισμούς», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γαβαλάς περιγράφοντας τη γνωστή δυστυχώς νοοτροπία μας.

Είναι όμως μόνο θέμα νοοτροπίας ή και κακού οδικού δικτύου;
«Αν δει κανείς τη δουλειά που έχει γίνει στις γειτονικές χώρες – μέλη της ευρωπαϊκής ένωσης στο θέμα του οδικού δικτύου βάσει της ευρωπαϊκής οδηγίας, πραγματικά είναι αστείο και φαιδρό αυτό που κάνουμε εμείς ως κράτος, φορείς αλλά και ως πολίτες», σημειώνει.
Τονίζει όμως παράλληλα πως όταν υπάρχει γνώση της κατάστασης του οδικού δικτύου, δεν υπάρχουν επικίνδυνοι δρόμοι, αλλά επικίνδυνοι άνθρωποι. «Γνωρίζουμε το οδικό μας δίκτυο, γνωρίζουμε τα χάλια του που είναι παράμετρος για τα οδικά ατυχήματα, δεν αποτελεί όμως δικαιολογία όταν στις Σίσσες πηγαίνει καθένας με το αυτοκίνητό του με 120 χλμ και προσπαθεί σε βρεγμένο δρόμο να στρίψει και βγαίνει απέναντι. Αφού ξέρει τι δρόμος είναι αυτός».

Παράλληλα, ο κ. Γαβαλάς υποστηρίζει ότι απολύτως καμία ενέργεια δεν έχει γίνει συντονισμένα όσον αφορά στην πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων. «Η μόνη προσπάθεια που έγινε και είχε και κάποια αποτελέσματα ήταν η προσπάθεια του 2003 όπου οι διωκτικές αρχές είχαν επικεντρωθεί στην παράβαση της εβδομάδας.

Κράνος, ζώνη, ταχύτητα, οτιδήποτε, υπήρχε σκληρή και αμείλικτη αστυνόμευση πάνω στη συγκεκριμένη παράβαση κάθε φορά. Αυτή η τακτική είχε φέρει αποτελέσματα και πράγματι το 2003 είχαμε μείωση των τροχαίων, είχε αποτέλεσμα η δράση αυτή, παρά το ότι περιορίστηκε και αυτή η προσπάθεια στην καταστολή και όχι σε μέτρα πρόληψης και ενημέρωσης».
Όσο για την κυκλοφοριακή αγωγή που πολύς λόγος γίνεται και από πράξεις σχεδόν τίποτα, «είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο».

"Ανοησία να μη φοράνε οι οδηγοί ζώνη ή κράνος"

«Είναι αδιανόητο να κυκλοφορούμε με οποιοδήποτε δίκυκλο χωρίς να φοράμε το ενδεδειγμένο πιστοποιημένο κράνος ασφαλείας», λέει χαρακτηριστικά ο Στέλιος Γαβαλάς.
Χρησιμοποιεί ένα χαρακτηριστικό απλό παράδειγμα.
«Την ώρα που βαδίζουμε πηγαίνουμε περίπου με τρία χλμ την ώρα. Θα τολμούσε κανείς να συνεχίσει βαδίζοντας και να τρακάρει το κεφάλι του στον τοίχο;
Με εκατονταπλάσιες ταχύτητες κινούμαστε στο οδικό δίκτυο. Είναι ανοησία λοιπόν να μη φοράει κανείς κράνος. Και ακριβώς στην πόλη χρειάζεται το κράνος επειδή υπάρχει η μεγαλύτερη συντριπτικά πιθανότητα να γίνει σύγκρουση. Ο ίδιος ο δικυκλιστής θα δεχθεί τις συνεπείς πάνω στο σώμα του. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία πάνω σε αυτό».
Όσο για τους οδηγούς αυτοκινήτων επικεντρώνεται στη ζώνη, που πολλοί ανακαλύπτουν διάφορα τρικ για να μη την φοράνε χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι θέτουν τη σωματική τους ακεραιότητα σε κίνδυνο.

«Βλέπουμε πολλούς, κατά τα άλλα υπεύθυνους ανθρώπους, να αγοράζουν τα κρικάκια που πουλάνε στα είδη με αξεσουάρ αυτοκινήτου και να τα τοποθετούν εκεί που κλείνει η ζώνη για να μη σφυράει και οδηγούν χωρίς να τη βάζουν ή δένουν τη ζώνη μόνη της με το κάθισμα και μπαίνουν στη συνέχεια στο αυτοκίνητο και οδηγούν. Την ώρα όμως που θα ανοίξει ο αερόσακος, που θα ανοίξει με ταχύτητες 300 χλμ την ώρα θα τον αποκεφαλίσει αν δεν είναι δεμένος. Δεν προστατεύει ο αερόσακος αν δεν είμαστε δεμένοι.
Είναι σαν να καθόμαστε μπροστά από ένα όπλο και να περιμένουμε να εκπυρσοκροτήσει. Και δεν αφήνουμε ποτέ τα παιδιά χωρίς να φοράνε ζώνη ασφαλείας».
Για το άλλο μεγάλο θέμα, την ταχύτητα ο ίδιος υποστηρίζει ότι μπορεί «να τρέχεις με 30 και μπορεί να πηγαίνεις με 130 και να μην τρέχεις. Στην Εγνατία Οδό στα τμήματα που έχουν παραδώσει και είναι ευρωπαϊκά δίκτυα δεν τρέχεις όταν πηγαίνεις με 130 με ένα σύγχρονο συντηρημένο αυτοκίνητο. Και πολλές φορές με 30 χλμ αν περνάς την Εμμ. Παχλά μπορεί να είναι υπερβολική ταχύτητα.
Δεν μπορούμε να τρέχουμε με ένα διαλυμένο αυτοκίνητο κακοσυντηρημένο, που δεν έχει περάσει ΚΤΕΟ ποτέ. Τότε και τα 50 είναι υπερβολικά».
Τέλος, τα κινητά τηλέφωνα. «Οι πάντες μιλάνε στο τηλέφωνο και δεν είναι προσηλωμένοι στην οδήγηση. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι υποεξαπλασιάζεται η ικανότητά μας στην οδήγηση όταν μιλάμε σε κινητό. Υπάρχουν και τα blue tooth», υπογραμμίζει.

ΒΟΑΚ

Ένα από τα επικινδυνότερα οδικά δίκτυα της χώρας είναι ο Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, σύμφωνα με τον κ. Γαβαλά. «Από όπου και αν τον πιάσεις είναι ένα από τα επικινδυνότερα οδικά δίκτυα στη χώρα. Έχει υψηλό δείκτη ατυχημάτων, είναι χάλια η σχεδίασή του, παλιά, με παράνομες διανοίξεις».
Σχολιάζοντας την επικείμενη ίδρυση της «ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε.», σημειώνει πως οι ιθύνοντες έστω και αργά κατάλαβαν ότι πρέπει να φτιάξουν έναν ταχύτερο φορέα διαχείρισης του έργου. «Εύχομαι, ελπίζω να προλάβουμε να κάνουμε μελέτες για να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ. Φοβάμαι όμως ότι θα περάσει το ΕΣΠΑ και ΒΟΑΚ δεν θα ’χουμε.
Στη σωστή κατεύθυνση πάντως θεωρώ ότι είναι η δημιουργία της εταιρείας που θα διαχειρίζεται τις μελέτες και την κατασκευή του δικτύου», τονίζει.
Κρατάμε για το τέλος το σχόλιό του για το οδικό δίκτυο του τόπου μας.
«Πολλοί δρόμοι της Ασίας, του λεγόμενου τρίτου κόσμου, είναι σε καλύτερη κατάσταση από το δικό μας δίκτυο. Μήπως ο τρίτος κόσμος είναι εδώ;»

ΧΑΡΑ ΒΗΛΑΡΑ

Κυνηγετικοί - Καρναβαλικοί Προβληματισμοί

2010-02-01T00:36:00.001+02:00

21ο Κυνήγι Θησαυρού Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010 3.56μμ

Αυτή τη στιγμή οι προπορευμένες ομάδες είναι στο 12ο σημείο.
Η εξέλιξη του παιχνιδιού άγνωστη πόσο μάλλον ο ευρών το Θησαυρό.
Έξυπνα οι διοργανωτές Αργόσχολοι δίδουν διαφορετικούς γρίφους κόβοντας την όρεξη για ... “γαργάρες” στο τηλέφωνο.
Γνώριμο το τεραίν για παιχνίδι, γνώριμο στύλ, χαρακτηριστικό αυτών που το διοργανώνουν, ώριμα στημένο.
Ώριμα είπα;;;;;;;

Εμ βέβαια ,έχουν περάσει 21 χρόνια από το πρώτο αυτοσχέδιο κυνήγι του 1989,20 χρόνια από το 1ο κυνήγι του Team Fm φανταστείτε :
Τα παιδιά που γεννήθηκαν κείνο το Φλεβάρη του 89 είναι σήμερα 21 ετών ,3 χρόνια ήδη ενήλικες, 3οετείς στο πανεπιστήμιο ή έχουν γυρίσει από το στρατό, είναι σε δουλειές .

Εμείς ;;;;;;;;

Από τα 22,23,24 φτάσαμε 43,44,45 ,άλλοι-ες 50+ φούσκωσε η κοιλίτσα ,ο ποπός μας, γκριζάρισαν ή έπεσαν τα μαλλιά μας όμως εμείς εδώ με κινητό στο δρόμο, καβάλα στο μηχανάκι ή στο χώρο συνεύρεσης & σκέψης ή στο καθιερωμένο τσιμπούσι.

Κατ αρχήν καλό. ΟΧΙ καλό ΑΡΙΣΤΟ!!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ξεφύγαμε από τη χειμωνιάτικη μούχλα του΄80 και πίσω, αναστήσαμε το καρναβάλι ζωντάνεψε η πόλη, διασώζεται και διαδίδεται η ιστορία της, όλη η Κρήτη έρχεται εδώ ,όλη η Ελλάδα το γνωρίζει.
Ζούμε και νιώθουμε αποκριές ,μεγαλώνουμε νιώθοντας γεμάτα, χαρούμενα τέτοιες μέρες νικώντας τη μιζέρια.

Όμως .......................................

Τι υποδομές έχουμε δημιουργήσει ώστε οι σημερινοί-ες 18ρηδες-ρες, 25άρηδες-ρες να συμμετέχουν στο παιχνίδι επί ίσοις όροις ;
Όχι σαν ακόλουθοι, εκτελεστές οδηγιών, παρακολουθούντες αλλά σαν ισότιμοι συνπαίκτες , συνδιοργανωτές .
Αν γυρίσουμε πίσω στη δεκαετία που πέρασε θα δούμε το παιχνίδι στα χέρια 5-6 το πολύ ομάδων με τις τρεις από αυτές να έχουν τη μερίδα του λέοντος .

Καλά θα μου πείτε οι αξιότεροι κερδίζουν και αναλαμβάνουν να στήσουν την επόμενη διοργάνωση που το πρόβλημα ;;;;

Οσμώνει και αφρουγκάζεται η εκάστοτε διοργάνωση ,έχοντας υπ όψιν τις ανάγκες, τα οράματα τις αξίες και τις κρατούσες αντιλήψεις των νεώτερων ;;;;;
Στήνεται το παιχνίδι ανταποκρινόμενο στο στύλ, στις συνήθειες ,στη μόδα του σήμερα ,εξυπηρετεί και μιλά τη γλώσσα των πιτσιρικάδων ;;;;
Έχουν στη ηγετική τους σύνθεση οι ομάδες νέους ανθρώπους με φρέσκιες ιδέες που μιλούν τη γλώσσα της εποχής ;;;;;

Η ιστορία έχει αποδείξει πως ακμαίοι και δυνατοί που επαναπαύθησαν στις δάφνες τους ,εγωιστικά ώς οι καλύτεροι, δεν συντηρήθηκαν αλλά χάθηκαν.
Τα είδη που εξελίσσονται και προσαρμόζονται διατηρούνται και κυριαρχούν.
Μπαίνουν μάλιστα στις διαδικασίες αυτές εν όσο είναι δυνατά και ακμαία οσμηζώμενα τις αλλαγές στο περιβάλλον τους ΕΝΚΑΙΡΩΣ .

Με τρομάζει όταν ακούω αυτοκριτική ή απολογισμούς από κάποιους αυτό το φοβερό “...Εμείς οι μεγάλες ομάδες ... “

Μεγάλους η μικρούς ,σημαντικούς ή ασήμαντους μας κρίνουν οι άλλοι και εν τέλει η ιστορία αν έχει χώρο για φλυαρία.

Εξαιρετική η ακριβή έκδοση που αποτυπώνει την καρναβαλική έως σήμερα ιστορία .

Αλλά τα απομνημονεύματα του κανείς τα γράφει σαν κρεμάσει τα σύνεργα της τέχνης του και όχι όσο την ασκεί.
Ελπίζω να σηματοδοτεί την επίγνωση της ανάγκης να γυρίσουμε σελίδα στο θεσμό και να τον εξελίξουμε.

Εδώ υπάρχει ακόμα δουλειά πολλή.

Ενας αμεταννόητος Ανιχνευτής και για την αντιγραφή

Στέλιος Νικ .Γαβαλάς
http://www.SteliosNikGavalas.blogspot.com
http://www.Facebook.com/Stelios.Nik.Gavalas

Nepal -Tibet Aug 2009

2009-09-15T01:05:00.000+03:00

Αναδημοσίευση από Κρητική Επιθεωρηση 24 Αυγ 2009

Από το Νεπάλ στο Θιβετ

Άλλη μια «αποστολή» εξερεύνησης για τον ρεθυμνιώτη Στέλιο Γαβαλά και τους συνταξιδιώτες του εν μέσω θέρους, στη λεγόμενη «Στέγη του κόσμου».

Με σύντροφο πάντα τις μηχανές μεγάλου κυβισμού, το ταξίδι ξεκίνησε από το Kathmandu, την πρωτεύουσα του Νεπάλ, διέσχισαν το κατεχόμενο Θιβέτ με προορισμό τη Λάσα την πρωτεύουσα του Θιβέτ.

Είναι μαγική αίσθηση λέει ο Στέλιος Γαβαλάς να διασχίζεις τη «Στέγη του κόσμου» από το Nyalam στα 3800μ., στο Tigri στα 4500 μ. και το Shygatse στα 3900 μ., περνώντας τα περάσματα των 5150 μ και 5250 μ για να φτάσουν στη Lhasa στα 3600 μ.
Πορεία ανακάλυψης ενός αρχαίου νομαδικού πολιτισμού με πλούσια και βαθιά παράδοση που φτάνει μέχρι τις μέρες μας ανεξίτηλη από το 1500 π.χ.
Δεν είναι τυχαία το μεγαλύτερο και ιερότερο κέντρο του Βουδισμού στην Ασία.Τα μοναστήρια η κατανυκτική ατμόσφαιρα και η ευλάβεια μοναχών και πιστών επισκεπτών το μαρτυρεί.
Το φυσικό περιβάλλον άλλοτε πράσινο με ποτάμια να το διασχίζουν και κυρίως άγριο ορεινό με πανύψηλα βουνά, μαρτυρεί τη μοναδικότητα του τοπίου.
Οι ταξιδιώτες έφυγαν από τη Lhasa και κατευθύνονται στο Everest Base Camp.

Χαρά Βηλαρά

10ο Οδοιπορικό της Ελιάς Greece -Beijing-Moscow 2008

2008-10-30T18:18:00.000+02:00

Αναδημοσίευση από Κρητική Επιθεώρηση 31 Οκτ 2008

Ενα οδοιπορικό με μοτοσυκλέτες, για το διαπολιτισμικό διάλόγο, για την ειρήνη και τη συναδέλφωση των λαών.

*Συνέντευξη με το Στέλιο Γαβαλά για το οδοιπορικό του καλοκαιριού

"Οι Δρόμοι της Ελιάς", είναι ένα πολιτιστικό οδοιπορικό, μια πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου της Μεσσηνίας που ξεκίνησε το 1998, και στην οποία συμμετέχουν τα Επιμελητήρια που υπάρχουν σε ελαιοκομικές περιοχές όπως δηλαδή του Ρεθύμνου.

Είναι διαδρομές πολιτισμού και διαλόγου μεταξύ λαών και πολιτισμών με αφορμή την ελιά, ενωτικού στοιχείου των λαών της Μεσογείου. Είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες με σκοπό τη διεθνή προβολή και αξιοποίηση της ιστορίας και του πολιτισμού του πολύτιμου δέντρου, προς όφελος των ελαιοπαραγωγικών περιοχών.

Οι «Δρόμοι της Ελιάς», με αφορμη τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Κίνας, ξεκίνησαν από τη χώρα μας, δεν έφτασαν όμως μέχρι το Πεκίνο, καθώς δεν εξασφάλισαν την άδεια εισόδου στη χώρα, διότι τους ζητούσαν ...περισσότερο χρόνο για τον έλεγχο.

Ωστόσο για τους συμμετέχοντες δικυκλιστές ήταν ένα ταξίδι με πλούσια εμπειρία, με μια σκιά όμως να απλώνεται πάνω από όλο το ταξίδι, καθώς ένα άτομο από την αποστολή βρήκε τραγικό θάνατο σε δρόμο της Γεωργίας, όταν ενα αυτοκίνητο ξέφυγε από την πορεία του και έπεσε πάνω στη μηχανή που οδηγούσε.

Κάποιοι από τους μοτοσυκλετιστές γύρισαν, καθώς το επεισόδιο τους συντάραξε, οι περισσότεροι όμως συνέχισαν διότι θεώρησαν ότι αυτό θα ήθελε και ο άτυχος συνοδοιπόρος τους, αφιερώνοντας το ταξίδι στην μνήμη του.

Από το Ρεθυμνο συμμετείχε στο ταξίδι ο Στέλιος Γαβαλάς που έχει συμμετάσχει σε όλα τα ταξίδια της αποστολής και μίλησε για την εμπειρία του στην εκπομπή «Πρώτη Γραμμή» του Team Fm.

Όπως λέει ο ίδιος, ο βασικός στόχος των «Δρόμων της Ελιάς», είναι η καταγραφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της ελιάς -κοινής για όλους τους μεσογειακούς λαούς, διεθνής προβολή και αξιοποίησή της προς όφελος των τοπικών οικονομιών, η δημιουργία «συνεργιών» μεταξύ πολιτιστικής κληρονομιάς της ελιάς, τουρισμού και ανάπτυξης.

Ωστόσο η προσπάθεια που είναι και πολύ ακριβή, καμία κρατική επιχορήγηση δε λαμβάνει. «Όλο το κόστος βγήκε από χορηγίες εταιρειών, από συνεισφορές ιδιωτών αλλά και των ίδιων των οδοιπόρων. Νομίζω ότι αξίζει ενίσχυσης από το ελληνικό κράτος αυτή η προσπάθεια, όμως φαίνεται πως το κράτος δεν έχει τη διάθεση», λέει ο ίδιος.

ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Το ταξίδι ξεκίνησε στις 14 Ιουλίου από τη Γιάλοβα της Μεσσηνίας, διέσχισαν τη χώρα, έφτασαν στο Σουφλί - τον τελευταίο ελληνικό προορισμό και πρώτο σταθμό του «Δρόμου του Μεταξιού» - και στη συνέχεια διέσχισαν την Τουσρκία με πρώτο σταθμό τη Σμύρνη. Μια χώρα για την οποία μιλάει με καλύτερα λόγια ο κ. Γαβαλάς, όπως με τα καλύτερα λόγια μιλάει και για την εξαιρετική φιλοξενία που έιχαν από τους Τούρκους, τις μέρες που πέρασαν στη χώρα.

Στη Γεωργία που ήταν ο επόμενος προορισμός η αναρχία είναι αυτό που θα θυμάται ο Στέλιος Γαβαλας. «Είναι μια χώρα πανέμορφη, με ανθρώπους ήρεμους, φτωχούς αλλά αξιοπρεπείς οι οποίοι νέμονται από μια κάστα νεόπλουτων προεξεχοντος του ίδιου του προέδρου της. Οι οδικές συνθήκες είναι άθλιες, οι οδηγοί δεν υπολογίζουν τίποτα και πραγματικά ενω οδηγώ 27 χρόνια μηχανή πρώτη φορά ένιωσα τρόμο».

Και δυστυχώς το κακό δεν άργησε να γίνει. «Μια νταλίκα βγήκε στο αντίθετο ρεύμα και κυριολεκτικά εκτέλεσε ένα συνοδοιπόρο μας. Δε θρηνήσαμε άλλα θύματα γιατί το κονβόι είχε μοιραστεί, δυστυχώς όμως ο Μιχάλης βρέθηκε μόνος του στη μέση. Στο νοσοκομείο συζητήσαμε και για πολλούς δεν χωρούσε δίλημμα αν θα συνεχίσουμε. Κάποιοι αισθάνθηκαν όμως ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν. Για τους υπόλοιπους ήταν ξεκάθαρο. Σχεδιάζαμε αυτό το ταίδι χρόνια, θεωρούμε ότι είναι αποστολή, δεν πήγαμε βόλτα, εάν γυρίζαμε πίσω θα καταστρέφαμε μια προσπάθεια δέκα ετών. Επίσης ο Μιχάλης, αυτός ο ενθουσιώδης άνθρωπος θα ήθελε να προχωρήσουμε», τονίζει.

Το ταξίδι συνεχίζεται περνώντας μέσα από το Αζερμπαιτζάν, ένα εξωτικό μέρος όπως σημειώνει ο ίδιος, με δείγματα πολιτιμού που έχει βάθος και ρίζες στο χρόνο με αρκετά ανεπτυγμένο τουρισμό, δεδομένου του μέγεθους της περιοχής.

Στη χώρα έγινε έκθεση για πρώτη φορά και μετά η αποστολή πέρασε στο Τουρκμενιστάν. Μια πολύ όμορφη χώρα όπως σημειώνει οκ. Γαβαλάς, στην οποία έχει εγκατασταθεί τα τελευταία 50 χρόνια περίπου ο νομαδικός λαός των Τουρκμένων που αποκτά σταδιακά αστική συμπεριφορά.

Η επόμενη χώρα ήταν το Ουζμεκιστάν η χώρα του Emer Timour η χώρα του παραμυθιού ‘’Χίλιες και μία Νύκτες’’.

<<…Ετσι αισθάνεσαι καθώς επισκέπτεσαι τη Buchara και τη Samarcand πως πετάς με το μαγικό χαλί σε μια παραμυθένια χώρα με χιλιάδες ξακουστά μνημεία χαρακτηριστικά του πολιτισμού της

Κ. Ασίας .Συνεχίσαμε στη πρωτεύουσα Tashkend μεγαλούπολη κτισμένη με το γνωστό σοβιετικό στυλ. Εκεί υπάρχει μεγάλη ελληνική κοινότητα που μα ς δεξιώθηκε με μια πολλή όμορφη ,ανατολίτικη βραδιά.>>

Φτάνοντας στο Καζακστάν άρχισε να επιβεβαιώνεται και το γεγονός της άρνησης εισόδου της Κίνας στην αποστολή, διότι ακόμη δεν είχαν λάβει απάντηση. Ωστόσο στο Καζακστάν έτυχαν μιας ενθουσιώδους υποδοχής. «Στο Καζακστάν είχαν εκτοπιστεί Έλληνες Πόντιοι διωγμένοι από το Στάλιν, έχουν φτιάξει τις οικογένειές τους και ζουν εκεί και η υποδοχή τους ήταν συγκινητική. Είναι απερίγραπτο αυτό που νιώσαμε, οι περισσότεροι δεν μιλάνε ελληνικά ή μιλάνε την ποντιακή διάλεκτο αλλά η φιλοξενία τους ήταν ανεπανάληπτη ενώ κάναμε από κοινού και μια μεγάλη εκδήλωση λίγο πριν φύγουμε».

Φτάσανε στη συνέχεια στα κινέζικα σύνορα, ακούσανε για μια ακόμα φορά το «δώστε μας χρόνο» και άλλαξε πλέον ο ρούς του ταξιδιού.

«Μας ζήταγαν περισσότερο χρόνο, προφανώς γιατί δε θέλουν επισκέπτες σε μέρη που δε θέλουν να δείξουν, που η φτώχεια είναι μεγάλη, η κακουχία τεράστια και τα προβλήματα από τον κίτρινο ποταμό αξεπέραστα ακόμα και σήμερα. Παρά το ότι είμασταν διπλωματική αντιπροσωπεία και πέντε μήνες νωρίτερα είχαμε κάνει ότι χρειαζόταν για να αποκτήσουμε άδεια, δεν τα καταφέραμε», λέει ο Στέλιος Γαβαλάς.

Έτσι διέσχισαν όλη την καζάκικη στέπα (3000 Km ) από το Almaty ,για να φτάσουν τελικά στη Σιβηρία. Διασχίσανε οδικώς τη Δ.Σιβηρία, έκαναν ανάβαση των Ουραλίων και έφτασαν στη Μόσχα. «Η Μόσχα ήταν ένας μεγάλος σταθμός, είχαμε εμπορικές επαφές, στήσαμε την έκθεση, δίπλα σε μια υποάιθρια αγορά, έγινε γευσιγνωσία. Έγιναν επαφές με το Επιμελητήριο της Μόσχας, το Υπουργείο Γεωργίας όπου είμασταν καλεσμένοι, είχαμε γόνιμες επαφές. Η πόλη βέβαια είναι υπέροχη αλλά πανάκριβη. Υπάρχουν μεγάλες αντιθεσεις με πολύ φτωχούς ανθρώπους και αφάνταστα πλούσιους που καταναλώνουν ασύστολα».

Επόμενος σταθμός ήταν η Ουκρανία και στη συνέχεια μέσω Ρουμανίας και Βουλγαρίας, επιστρέψανε στην Ελλάδα.

Οι «Δρόμοι της Ελιάς» υποστηρίζονται από πολλούς διεθνείς Οργανισμούς και φορείς, τα ελληνικά και τα μεσογειακά Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια, Πανεπιστήμια, Μουσεία Ελιάς και ΜΚΟ σε όλες τις ελαιοπαραγωγικές χώρες.

Οι "Δρόμοι της Ελιάς", βασισμένοι στην αγάπη για ένα δέντρο που συμβολίζει την ειρήνη και την ευημερία αλλά και στην επιθυμία των απλών ανθρώπων να ξεπεράσουν την μοναξιά που επιβάλλει η καθημερινότητα και ο φόβος του «άλλου», αναγνωρίστηκαν το 2003 από την Unesco ως «Παγκόσμια Πολιτιστική Διαδρομή» και το 2005 από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως «Μεγάλη Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Διαδρομή».

Τα επόμενα βήματα είναι οδοιπορικά και εκδηλώσεις στις αραβικές χώρες, την Ευρώπη και τη Ρωσία με στόχο την ευαισθητοποίηση του καταναλωτικού κοινού για την περιοχή μας και τα προϊόντα της. Με βάση το ότι «κάποτε το εμπόριο προήγαγε τον πολιτισμό, σήμερα ο πολιτισμός προάγει το εμπόριο» θεματικός άξονας αυτών των εκδηλώσεων είναι ο πολιτισμός της ελιάς. Αυτό επιχειρείται μέσω των «Δρόμων της Ελιάς».

ΧΑΡΑ ΒΗΛΑΡΑ

5ο Πολιτιστικό Οδοιπορικό ¨Οι Δρόμοι της Ελιάς ¨ Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2003 ( Περιοδικό ΕΠΙ+ΕΠΙ Εκδοση Ιαν 2004 )

2008-09-30T17:53:00.001+03:00

Αγαπητέ συνοδοιπόρε

Ιδιαίτερα ευτυχείς για τη συμμετοχή σου στο

5ο Οδοιπορικό ¨Οι Δρόμοι της Ελιάς¨
Σε καλωσορίζουμε στέλνοντάς σου όλες τις πληροφορίες

που χρειάζεσαι για να ετοιμαστείς και να μας βοηθήσεις

να υλοποιήσουμε μαζί αυτό το συναρπαστικό ταξίδι

που αγκαλιάζει κάθε χρόνο τη Μεσόγειο …

( Γιώργος Καραμπάτος Πρόεδρος Επιμελητηρίου Μεσηνίας )

Έτσι ξεκίνησε η συμμετοχή τριών ανθρώπων του Συλλόγου Μοτοσυκλετιστών Ρεθύμνης σε μια αποστολή που για 5η συνεχή χρονιά (από το 1999) θα διένυε 16.000 χλμ με Μοτοσυκλέτα σε 45 μέρες σ’ ολόκληρη τη Μεσογειακή Λεκάνη περνώντας από όπου το τοπίο είναι λαδί και οι άνθρωποι σαν και εμάς εδώ ,συνδυάζουν χαρά και λύπη ,ευτυχία και θλίψη ,ευημερία και φτώχια με τις χρονιές της … βεντέμας της Ελιάς .

Καλά και ποιος ο λόγος ; θ’ αναρωτηθεί κάποιος .

Που το νέο και το ενδιαφέρον ;;;

Στα παλιά τα χρόνια με την ανταλλαγή των αγαθών και το εμπόριο οι άνθρωποι γνωρίζονταν αντάλλαζαν γνώση , δεξιότητες ,συνήθειες, έθιμα αφομοίωναν αμφότεροι τον πολιτισμό του άλλου δημιουργώντας συνολική πρόοδο για όλους.
Στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι δεν ήρθαν τόσο κοντά μεταξύ τους αλλά και ποτέ άλλοτε δεν αποξενώθηκαν τόσο πολύ όσο σήμερα δημιουργώντας καχυποψία παράλογους ανταγωνισμούς εχθρότητα και απόσταση .
Σήμερα λοιπόν είναι αναγκαία η προσέγγιση των λαών απλώνοντας το χέρι ο ένας στον άλλο με σκοπό τη κατανόηση , γνώση , αλληλεγγύη για την εμπέδωση φιλίας και εμπιστοσύνης .

Δεν υπάρχει καλύτερος πρεσβευτής γι αυτό το σκοπό από την προσφορά της κουλτούρας μας ,του τρόπου ζωής μας ,των συνηθειών μας στους άλλους και αντίστοιχη είσπραξη των ιδίων από αυτούς .
Έτσι οι λαοί συνειδητοποιούν τι τους ενώνει και προσπαθούν να απαλλαγούν από αυτά που τους χωρίζουν μιας και η μοναξιά είναι ανθρώπινο έλλειμμα και όχι επιδίωξη .

Το ΄’ Πολιτιστικό οδοιπορικό της Ελιάς΄΄ μια λαμπρή πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας αυτόν το σκοπό έχει να γνωρίσουν οι ΄Έλληνες Ελαιοκόμοι τους υπόλοιπους Ελαιοκόμους του Κόσμου που σχεδόν όλοι βρίσκονται στα παράλια της Μεσογείου ,να δώσουν χείρα φιλίας να γνωριστούν και να συζητήσουν να βρούν από κοινού λύσεις σε κοινά προβλήματα να συνεργαστούν .

ΠΩΣ ;;;;;
Δίδοντας και λαμβάνοντας Πολιτισμό !!!!

Και ο πολιτισμός δεν αφορά μόνο τους Ελαιοκόμους μα όλους τους Έλληνες .Το Οδοιπορικό προβάλει την Ελλάδα ολόκληρη , συμβάλλει στην επίτευξη των γενικότερων εθνικών στόχων,προσθέτει λιθάρι στην εμπέδωση και προαγωγή της κουλτούρας μας στους γείτονές μας .

Η Ελαιοκαλλιέργεια γίνεται κατά 95% στα παράλια της Μεσόγείου.
Καλλιεργούνται γι αυτό το σκοπό περίπου 6 εκατομμύρια εκτάρια γης.
Αντιπροσωπεύει το 3,5% της Παγκόσμιας Αγοράς Λιπών.

Ένας στόχος Αύξησης κατά 1% του Παγκόσμιου Μερίδιου Αγοράς θα απαιτούσε να καλλιεργηθούν ακόμα 3 εκατομμύρια εκτάρια γης έκταση που είναι αδύνατον να βρεθεί στις περιοχές που ευδοκιμεί .
Απόδειξη συν τοις άλλοις πως η παραγωγή του είναι περιορισμένη και πεπερασμένη θέτοντας όρια στην προσφορά του άρα του δίδουν μόνο από αυτό το λόγο, δυνατότητα απόκτησης τιμής που το κατατάσσει στην elite της παγκόσμιας αγοράς των λιπών.

Αν προσθέσουμε την ολοένα αυξανόμενη τάση, παγκόσμια, για οικολογική βιολογική διατροφή διατροφικά στοιχεία που είναι η πλειοψηφία της Μεσογειακής Διατροφής με κορυφαία θέση στο Ελαιόλαδο και τις Ελιές διαπιστώνουμε πως το προϊόν έχει πεδίο δόξης λαμπρό .
Φυσικά γι αυτούς που μπορούν να το καλλιεργούν – παράγουν – προωθήσουν – διανείμουν σωστά.
Και το σωστά σήμερα απαιτεί γνώση , συνεργασίες , συνέργιες ,ανοικτές αντιλήψεις , ανεξάρτητη σκέψη .

Υπάρχουν και άλλες Ελληνικές προσπάθειες που πασχίζουν για τους ίδιους σκοπούς .
Είναι καιρός να ενώσουμε όλοι μαζί τις δυνάμεις μας αξιοποιώντας συγκριτικά πλεονεκτήματα αλλά και τις εμπειρίες και το δυναμικό μας προς επίτευξη του κοινού μας στόχου .

Το Φετινό Οδοιπορικό είχε και άλλες σημαντικές διαστάσεις :

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΗΣΗ

• Υιοθετήθηκε από την UNESCO με μια μεγαλειώδη τελετή στην έδρα της στο Παρίσι στις 31/10/2003 μετά από παμψηφία της Γενικής της Συνέλευσης των Μονίμων Αντιπροσώπων,, ως το 2ο Πολιτιστικό Οδοιπορικό υπό την Αιγίδα της μαζί με το Οδοιπορικό του Μεταξιού.
• Μετά από συνάντηση με τον Εκτελεστικό Διευθυντή του International Olive Oil Council
( Παγκόσμιο Συμβούλιο Ελαιολάδου ) στη Μαδρίτη κατ’ εξοχήν αρμόδιο για τις ενέργειες
προώθησης και διαφήμισης των Ελαιοκομικών προϊόντων της Ευρωπ. Ένωσης κέρδισε την άμεση υποστήριξη του με πρώτη τη συμμετοχή του Συμβουλίου στη Γιορτή της Ελιάς
στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας το Μάιο του 2004 στα πλαίσια των εκδηλώσεων
για την Ολυμπιακή Αθήνα .Αλλά και αναμένουν πλάνο συγκεκριμένων δράσεων ενεργειών
του Οδοιπορικού που θα συμμετέχουν.

Για μας τους εννέα που συμμετείχαμε με τις μοτοσικλέτες μας στον κορμό του Οδοιπορικού η χαρά ήταν διπλή. Γιατί εκτός από το να ταξιδεύουμε, γνωρίζοντας ανθρώπους , αποκτώντας εμπειρίες , αισθανόμενοι πολίτες του κόσμου γίναμε λαμπαδηδρόμοι της Ελιάς και της Ελλάδας.

Και του Χρόνου με το καλό λοιπόν στο 6ο οδοιπορικό.

Καλές στραθιές

Στέλιος Νικ.Γαβαλάς
Μέλος του Δ.Σ του

Ε.Β.Ε Ρεθύμνης
( Εμπορικό Τμήμα )
gavalass@gmail.com

SNG Financial & Insurance Advisors

2007-02-02T19:45:00.002+02:00

Η Εταιρία

Η SNG financial advisors είναι μία εξειδικευμένη εταιρία στον χρηματοοικονομικό χώρο.

Είναι ένας οργανισμός πωλήσεων χρηματοοικονομικών προϊόντων, ο οποίος επιπλέον εξειδικεύεται στον οικονομικό σχεδιασμό-Financial Planning.

Είναι μιά εταιρική πρωτοβουλία-πρόταση που ιδρύθηκε το 2005 από στελέχη της αγοράς για να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο ή κάθε οικονομική μονάδα, να δημιουργήσουν το δικό τους οικονομικό πλάνο και να κατευθυνθεί προς τα καλύτερα χρηματοοικονομικά προϊόντα και υπηρεσίες που του είναι απαραίτητα για να επιτύχουν τους στόχους τους.

Η SNG financial advisors συνεργάζεται με κορυφαίες ασφαλιστικές εταιρείες & τράπεζες, Ελληνικές & ξένες, και δίνει στους πελάτες της το πλεονέκτημα να επιλέξουν όχι μόνο το προϊόν που επιθυμούν, αλλά και τον φορέα από τον οποίο θα το προμηθευτούν.

Μερικά από τα προϊόντα που προσφέρει είναι :

Ιδιώτες

Στεγαστικά & καταναλωτικά δάνεια,

Αμοιβαία κεφάλαια,

Συνταξιοδοτικά και προγράμματα υγείας,

Ασφαλίσεις Ζωής, Περιουσίας,

διαμεσολαβεί σε χρηματηστηριακά προιόντα και υπηρεσίες, κ.α.

Επιχειρήσεις

Επαγγελματικές πιστώσεις,δάνεια,

Leasing, Factoring,

Ασφαλίσεις επαγγ. εγκαταστάσεων,

Ασφαλίσεις Αστικής επαγγελματικής ευθύνης,

Ασφαλίσεις παραγωγής & Διάθεσης (Product Liability)

Ασφαλίσεις μεταφοράς (Commodities )

Άλλος τομέας δράσης της εταιρίας είναι :

Υπηρεσίες διερεύνησης δυνατοτήτων τοποθέτησης ελληνικών προιόντων σε αγορές της αλλοδαπής

Δημιουργία δικτύων διανομής & πωλήσεων

Εξειδικευμένες παρεχόμενες δράσεις προώθησης και πωλήσεων στο εξωτερικό.

Που δραστηριοποιείται :

Πειραιάς,

Πετμεζά 4 & Ηρακλέους Πρ.Ηλίας 185 33

Κρήτη,

Ακαδημίας ViVi 16 Αγ.Πελαγία Ρέθυμνο 741 00

Τηλ: 28310 52 500 Fax: 28310 56 500
Mob:6974 997 377 gavalass@gmail.com

Οικογενειακά Οικόσημα

2007-01-19T03:05:00.002+02:00

Οικόσημο Oικογένειας Γαβαλά

Τοποθεσία: Μονή Οδηγήτριας Κυράς Γωνιάς

Οικισμός: Κολυμπάρι Κισσάμου Χανίων, Κρήτη

Χρονολογία: 1601 - 1645

Ιστορικό Σημείωμα:
Κρητική αρχοντική οικογένεια, μια εκ των 12 οικογενειών των αναφερομένων ως "Αρχοντόπουλων", ενδεχομένως βυζαντινής προέλευσης. Μέλη της πρωτοστάτησαν σε εξεγέρσεις κατά των Βενετών στην Κρήτη (13ος-14ος αι.), αργότερα όμως εντάχθηκαν στο σύστημα της βενετικής κυριαρχίας και τους αναγνωρίστηκε τίτλος Κρητικής ευγενείας ("Nobili Cretensi").
Αυτό το έγχρωμο οικόσημο (εύρημα σπάνιο στον ελλαδικό χώρο) ανήκει στον αφιερωτή της εικόνας της Σταυρώσεως του γνωστού ζωγράφου Κωνσταντίνου Παλαιόκαπα (17ος αι.), στη Μονή Οδηγήτριας Κυράς Γωνιάς (Κολυμπάρι).

Αναφέρεται από:
G. Gerola, Monumenti veneti nell’ isola di Creta, τ. 4ος, Βενετία 1932-1940˙
Μανόλης Μπορμπουδάκης, Εικόνες του Νομού Χανίων, Αθήνα 1975˙
Μ.Ι. Μανούσακας, «Η παρά Trivan απογραφή της Κρήτης (1644) και ο δήθεν κατάλογος
των Κρητικών οίκων Κερκύρας»,
Κρητικά Χρονικά, τ. 3ος, 1/1949, σ. 35-59˙
E.Gerland, Histoire de la Noblesse Crétoise au Moyen Age, Παρίσι 1907

Τύπος: Εραλδικό μνημείο
Τίτλος Έρευνας: Εραλδικά μνημεία της Ελλάδας
Ερευνητικό Κέντρο: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών/ Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
Επιστημονικός υπεύθυνος: Λεωνίδας Καλλιβρετάκης
Δικαιώματα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών/ ΕΙΕ
Λέξεις-κλειδιά: Εραλδικό Μνημείο
Φωτογράφηση τεκμηρίου: Κωστής Καλλιβρετάκης, 2006
Πηγή:
http://pandektis.ekt.gr/dspace/handle/123456789/163508