Stołeczny Blog Sportowy

Legia organizuje turniej piłki wodnej

2013-11-27T03:05:00.001-08:00

Gdy pogoda na dworze powoli zaczyna robić się zimowa a rozgrywki piłkarskie w kraju myślą już o zimowym śnie. Przychodzi czas skoków narciarskich czy występów Kowalczyk rozgrywanych, gdzieś hen hen daleko od naszego miasta... czyli nuda. Na szczęście są jeszcze wydarzenia które sprawiają, że sport jest wciąż dla mnie nieodkrytą tajemnicą a nie zwykłym mnożeniem 2 x 45. Od najbliższego piątku do niedzieli rozgrywany będzie - "Warsaw Cup 2013" turniej piłki wodnej w którym weźmie udział pięć drużyn w tym Legia.

Turniej "Warsaw Cup" - organizowany jest po raz dziesiąty i wstyd mi się przyznać, że nigdy w nim wcześniej nie uczestniczyłem, nie relacjonowałem, nie wiedziałem. Piłka wodna w Warszawie kojarzyła mi się zawsze z pięknym, marmurowym basenem w Pałacu Młodzieży. Jednak o "Warsaw Cup" dowiedziałem się... przed chwilą.

Trzydniowe zawody organizuje sekcja piłki wodnej Legii Warszawa (Mistrz Polski juniorów młodszych 2012/13). Mecze rozgrywane będą w basenie OSIR Żoliborz przy ulicy Potockiej 1. Oprócz Legii zagra tam mistrz Ukrainy juniorów - UFK Lwów, mistrz Niemiec juniorów 2012/2013 - White Sharks Hannover, mistrz Szwecji - SKK Stockholm oraz Reprezentacja Gruzji juniorów. Stawka jest więc bardzo silna. Wstęp na spotkania jest darmowy.

Program turnieju:

29.11.2013 (piątek)

18.30 — UFK Lwów - Gruzja

19.45 — Legia Warszawa – White-Sharks Hannover

30.11.2013 (sobota)

Sesja poranna:

09.00 — UFK Lwów – White-Sharks Hannover

10.15 — Oficjalne otwarcie turnieju

10.45 — Legia Warszawa – SKK Sztokholm

Sesja wieczorna:

17.00 — SKK Sztokholm – White-Sharks Hannover

18.15 — Legia Warszawa – Gruzja

01.12.2013 (niedziela)

Sesja poranna:

09.00 — SKK Sztokholm – UFK Lwów

10.15 — Gruzja – White-Sharks Hannover

Sesja wieczorna:

16.00 — SKK Sztokholm – Gruzja

17.15 — Legia Warszawa – UFK Lwów

18.15 — Oficjalne zamknięcie turnieju, wręczenie nagród

Jeśli zechcecie wybrać się na turniej, warto znać kilka zasad gry. W każdej drużynie grać może po 7 zawodników (w tym bramkarz). Czas spotkania to 4 x 8 minut. Zawodnicy mogą dotykać piłki tylko jedną ręką, nie mogą stać na dnie basenu a trzecie przewinienie wyklucza zawodnika z meczu. To tylko skrót, żeby dowiedzieć się więcej warto przyjść na turniej "Warsaw Cup".

Politechnika biegiem obchodzi swoje święto

2013-11-15T06:14:00.000-08:00

Po raz ósmy odbył się "Bieg o Puchar Rektora Politechniki Warszawskiej". Rywalizacja jest częścią obchodów „Święta Politechniki Warszawskiej”. Bieg start i metę miał na lekko już zapomnianym przez warszawian stadionie "Syrenki", przy ulicy Stefana Batorego oraz w jego okolicach. W szranki mogły stanąć tylko osoby związane z Politechniką Warszawską: studenci, pracownicy i doktoranci. Choć puchary dostawali najlepsi, to jak powiedział rektor, każdy kto tu wystartował jest zwycięzcą.

Podczas rozgrzewki spotkać można było wielu biegaczy w dresach AZS Politechniki Warszawskiej, którzy uczestniczą nie tylko w akademickich zawodach, ale także w dużych imprezach. Piątkowe przedpołudnie było dość chłodne, więc rozgrzewki biegacze nie mogli zaniedbać. Uczestnicy poprzednich edycji pamiętali, że czasami biegano gdy pod butami leżał śnieg, lub w nosy szczypał mróz. Tym razem żadne ekstremalne warunki nie towarzyszyły biegowi. Po prostu czuć było, że lato już dawno jest za nami. Wśród uczestników pojawiło się wiele osób, dla których był to pierwszy start w imprezie.

O godzinie 11.05 na starcie zameldowało się prawie stu zawodników w tym spora grupa pań. To liczba niższa niż przed rokiem. Jednak wciąż większa niż na początku kiedy rektor Włodzimierz Kurnik inaugurował imprezę. "Muszę przyznać, że rok temu frekwencja była wyższa. Wtedy mieliśmy rekordową frekwencję 150 osób. Jednak zainteresowanie tym biegiem rośnie, bo w pierwszej edycji wystartowało trzydzieści osób. Wciąż nie jest to jednak to impreza i rozmiar, który nas satysfakcjonuje biorąc pod uwagę liczbę studentów na uczelni.Może studentów odstrasza termin i pogoda?Jednak uważam, że się rozwijamy ”- mówi Jolanta Dolecka Kierownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Politechniki Warszawskiej

Pierwsze metry "Biegu o Puchar Rektora PW" prowadziły bieżnią żużlową stadionu Syrenki.Dalej zawodnicy wybiegali w kierunku ulicy Waryńskiego, następnie w kierunku trasy Łazienkowskiej i wracali w kierunku klubu studenckiego „Park” przez górkę i z powrotem na stadion. Na "Syrence" mieli do pokonania jeszcze około 300 metrów. Łącznie trasa liczyła 2200 metrów. Czekając na biegaczy można było poczuć się jak gdzieś poza Warszawą. Piaszczyste boisko i tylko jedna stara trybuna. Reszta to wały ziemi okalające "murawę". Wszystko przypominało jakby lej po bombie, na którym wyrosło kilka drzew. Nie widziałem go na żywo, ale pewnie tak to musi wyglądać. Tylko znane wieżowce na horyzoncie zdradzały, gdzie jesteśmy. Jako pierwszy metę przekroczył Maciej Bodnar z wydziału Geodezji i Kartografii, który po za byciem studentem trenuje także triathlon. „Był to dla mnie dość krótki dystans, bo z reguły biegam 5 lub 10 km. Jednak było to bardzo fajne przetarcie w okresie roztrenowania i w drożenia się w nowy sezon. Startuję tu pierwszy raz bo jestem studentem pierwszego roku, myślę jednak że będę startował tu cyklicznie bo mało jest imprez sportowych w tym okresie jesiennym” – powiedział zwycięzca. Tuż za jego plecami na linii mety pojawił się Radosław Heron. Natomiast trzecia lokata przypadła Adamowi Świrgoniowi.

Wśród Kobiet zwyciężyła Magdalena Skarżyńska, dla której nie był to pierwszy start w "Biegu o puchar rekotora PW". „Dla mnie to było przetarcie. W poniedziałek rywalizowałam w Biegu Niepodległości, przede mną zawody w Serocku. Na początku w ogóle nie oglądałam się za siebie. Po koniec tylko, jak zostało siedemset metrów to obróciłam się, żeby zobaczyć że mam sporą przewagę, więc spokojnie sobie biegłam”. – dodała zwyciężczyni. Drugie miejsce zajęła Antonina Miłek. Natomiast trzecie Joanna Wiśniewska.

Po biegu na uczestników czekała grochówka, którą mogli się rozgrzać. Grupa studentów również zapraszała na „dogrywkę” w akademiku. Tym, którym dwa kilometry to było mało, już w cieplejszych ubraniach truchtali po żużlowej bieżni stadionu przy Batorego. Może jeśli w przyszłym roku uda się zaprosić siatkarzy AZS Politechniki Warszawskiej to i frekwencja będzie większa.

Po raz 25. biegiem uczcili niepodległosć

2013-11-12T03:19:00.003-08:00

Poniedziałkowy ranek 11 listopada, czyli Święto Niepodległości przywitał Warszawę pięknym słońcem. Jakby na uczczenie dnia, który upamiętnia kapitulacje Niemiec i zakończenie I wojny światowej oraz przekazanie przez Rade Regencyjną Naczelnego Dowództwa Józefowi Piłsudskiemu w 1918 roku. Ponad 11 tysięcy uczestników Biegu Niepodległości w różnym wieku: młodych, starszych, rodziców z dziećmi w wózkach, utworzyły biało czerwono- flagę i ruszyły ulicami al. Jana Pawła i al. Niepodległości żeby ogłosić „Mamy niepodległą”.

Mimo święcącego słońca, było jednak dość chłodno. Dlatego uczestnicy jubileuszowego 25. Biegu Niepodległości rozgrzewali się od wczesnych godzin, biegając w bocznych uliczkach. Z prędkością TGV rozniosła się wieść gminna, że wśród tysięcy uczestników jest premier Donald Tusk. Trzeba przyznać, że wzbudziło to duże zainteresowanie biegaczy i mediów, które czekały na premiera na mecie. Wzdłuż trasy zbierali się kibice. Niestety ich liczba w okolicach startu i mety na przestani znacząco się nie zwiększa. Warto się zastanowić jak można to zmienić, żeby w przyszłości ten tłum był bardziej liczny i bardziej biało-czerwony.

W okolicach startu rozstawiła się grupa rekonstrukcyjna, która nadawała klimatu biegowi oraz... zawodnicy futbolu amerykańskiego Warsaw Eagles. Kwadrans przed 11, rozgrzewkę ze sceny poprowadziła grupa „Biegam bo Lubię”. Serca tego dnia i tak były gorące. Następnie biegacze zaczęli ustawiać się w swoich grupach czasowych. Jako pierwsza wyruszyć na 10 kilometrową trasę miała grupa z rekordem poniżej 40 minut oraz vipy. Dwie minuty później następna grupa (40-45), a 4 minuty po najlepszych kolejna partia biegaczy z czasem pomiędzy 45 a 50 minut. Najliczniejszy była strefa ostatnia z czasem powyżej 50 minut. Nim uczestnicy wyruszyli na trasę, zawody rozpoczęli wózkarze. Następnie biegacze uroczyście odśpiewali hymn Polski. Tradycyjnie o godzinie 11:11 starter dał sygnał do biegu. Obserwatorzy zgromadzeni po obu stronach al Jana Pawła narzekali, że nie ma tego efektu "fali biegaczy". Jednak dzięki startowy w odstępach czasowych wbieganie na metę odbywało się płynnie i nie było „zatorów”

Pierwszy na mecie pojawił się wózkarz Bogdan Król (26:16). Wśród pań zwyciężyła natomiast Monika Pudlis z wynikiem 30:42. Następnie na metę zaczęli przybiegać pierwsi zawodnicy. Zwycięzcą 25. Biegu Niepodległości okazał się Arkadiusz Gardzielewski, który miał czas 30:03. „Cieszę się, że mogłem wygrać ten bieg. Nie miałem kryzysów na trasie. Biegłem w swoim tempie i liczyłem, że zgubię rywali. Tak właśnie się stało” – powiedział po przekroczeniu mety Gardzielewski. Drugie miejsce zajął Jakub Nowak, który do zwycięzcy stracił ponad minutę. „Trasa i pogoda była naprawdę fajna. Temperatura jak na listopad jest rewelacyjna. Atmosfera na trasie jest super, ludzie krzyczą, kibicują, dopingują zawodników. Co do wyniku to ja dopiero od miesiąca trenuję, bo miałem przeciążenie Achillesów, więc jestem zadowolony. Wynik dedykuję dziadkowi, który zmarł 1 listopada.” – powiedział Nowak. Trzecie miejsce zajął natomiast Paweł Ochal. 11 listopada 2013 w domu Państwa Ochalów było pewnie dużym świętem, bo wśród pań zwyciężyła żona Pawła Ochala - Olga (33:26). Również w klasyfikacji generalnej zajeła ona wysokie , bo 18. miejsce. "Do każdych zawodów dobrze się przygotowujemy. Trenujemy dwa razy dziennie. Zawsze jesteśmy dobrze przygotowani i jak jest siła to walczymy do końca” – powiedziała zwyciężczyni biegu. Druga była Agnieszka Gortel z ponad minutową stratą a trzecia Anita Kazemaka.

Bieg Niepodległości to nie tylko zawodowcy oraz vipy ale przede wszystkim amatorzy, dla których liczy się sam udział w imprezie. Wśród uczestników było kilka osób, które biegło jako przewodnicy niewidomych osób. Jedną z nich był Janusz „Gazownik” Bukowski „ Startuje po raz piętnasty. Głównie dlatego, że jest to bieg wyjątkowy, niepodległościowy. Jest to fajny hołd, tym którzy walczyli kiedyś, żebyśmy dziś mogli biec” – dodał organizator biegu „Wybiegaj Sprawność”.

25. Bieg Niepodległości przeszedł do historii. W tym roku zgromadził rekordową liczbę biegaczy. W przyszłym roku limit uczestników podniesiony ma być do 15 tysięcy uczestników. Chociaż impreza zdaniem obserwatorów ma jeszcze większy potencjał.

Futsal: Trener AZS UW "Grajmy do końca a śmiejmy się po meczu"

2013-11-10T04:38:00.000-08:00

Futsaliści AZS Uniwersytet Warszawski pokonali Constract Lubawa 6:1. Kontrast między drużynami był bardzo widoczny. Gospodarze zmuszeni byli do ataku pozycyjnego, natomiast goście nastawili się na obronę i Contre... tzn. kontre. Sobotni wieczór należał do Macieja Piwowarczyka, który "otworzył" wynik meczu, po czym dołożył jeszcze dwa gole. Po trafieniu dodali od siebie jeszcze: Grzegorz Och, Adam Grzyb i Jakub Mykowski. Gola dla drużyny gości zdobył Daniel Malinowski. Zapraszam na rozmowę z trenerem AZS UW- Rafałem Klimkowskim.

Początek spotkania można porównać do partii szachów. Tym bardziej, że AZS grał w białych koszulkach a Constract w czarnych. Nawet kolorystycznie dopasowaliście się do tej strategicznej gry. Dodam tylko, że nie były to szachy błyskawiczne.

(śmiech) Spodziewaliśmy się, że drużyna z Lubawy nie wyjdzie do nas wysoko i ustawi się blisko własnego pola karnego. Trzeba przyznać, że robili to bardzo skutecznie. My z uporem prowadziliśmy swoje akcje, czyli gdzieś do skrzydła a stamtąd do bramki było daleko. To był nasz duży problem. Nawet jak mieliśmy sytuacje to nie wynikały one z naszej dobrej gry pozycyjnej tylko z przechwytu piłki już wysoko na połowie przeciwnika, gdy rywale zaczynali akcje. Właśnie w ten sposób mieliśmy więcej sytuacji niż z naszej gry. Przełomowa na pewno była 15 minuta, gdy Maciej Piwowarczyk wygrał pojedynek „jeden na jednego” i uderzył z dystansu, dzięki czemu prowadziliśmy 1:0. Nie szło nam wtedy jako zespołowi, akcje się nie zazębiały tak jakbyśmy sobie wyobrażali ale w takich chwilach trzeba uruchomić indywidualne umiejętności i wziąć odpowiedzialność na siebie. Od tego momentu grało nam się lżej, bo przeciwnik musiał przyjąć inną taktykę a chyba nie był na to przygotowany.

Może nie był przygotowany ale AZS wygrywając 4:0 oraz mając przewagę jednego zawodnika po czerwonej kartce dla Dawida Mederskiego, zamiast pokazać swoją wyższość i doświadczenie, to traci gola. Przez moment na pewnego rodzaju euforii i woli walki rywale mogą strzelić kolejne bramki. Tej końcówki mogliście uniknąć?

Mogę się tylko zgodzić. Może nam nie iść, możemy nie przyjąć piłki, źle ją poprowadzić, bo to jest normalne. Możemy też przegrywać pojedynki „jeden na jeden”, bo to jednego bo to też jest normalne. Jednak trzy ostatnie minuty, zamiast udowodnić kto był bezdyskusyjnie lepszym zespołem to wdaliśmy się… powiem krótko: to lekceważenie przeciwnika, bo tak to wyglądało z mojej perspektywy. Zamiast podkręcić tempo, strzelić jak najwięcej bramek to chcieliśmy zadowolić się tym co mamy. Zaczęła się zabawa, w złym tego słowa znaczeniu co kosztowało nas utratę bramki. Te minuty pokazały mi, że dalej jesteśmy zespołem, który musi uczyć się dojrzałości. Pracujemy nad tym już od kilku lat. Chciałbym, żebyśmy wyznawali zasadę „grajmy do końca a śmiejmy się po meczu”. Oczywiście gra ma sprawiać radość, mamy sobie przybijać „piątki”, motywować po dobrym lub gorszym zagraniu. Jednak nie możemy lekceważyć rywala. Komentarze, które słyszałem w trakcie meczu, chciałbym słyszeć po końcowym gwizdku.

Jest to wasze drugie zwycięstwo z rzędu, na koncie macie też dwie porażki z zespołami uważanymi za faworytów grupy północnej. Jak trener ocenia powrót z koncepcji utworzenia I ligi podzielonej na dwie grupy, zamiast jednej centralnej która funkcjonowała przed sezonem?

Chyba osoby które zarządzają futsalem, gdzieś się pogubiły. Uważam, że zaplecze Ekstraklasy to musi być silna liga, która daje alternatywę, najwyższej klasie rozgrywkowej. Ktoś kto awansuje, może stanowić jakiś potencjał w Ekstraklasie. Będzie tam nową jakością… Może na początku nie nową siłę, ale właśnie da nową jakość wśród ekip, które istnieją od wielu lat. Niestety teraz poziom zaplecza nie jest najwyższy a my z tym składem i doświadczeniem, możemy bić się o jak najwyższe lokaty. Wiadomo, jednak że I liga ogólnopolska to większe koszta. Dlatego, przydała by się pomoc władz przy szukaniu sponsorów, jeśli mamy promować futsal, w całym kraju. Natomiast jeśli ligi mają być regionalne to, musimy chodzić po firmach i szukać sami. W tym czasie kolejne kluby jednak upadają.

Jak to jest z tym brakiem wsparcia. W Warszawie jest wiele jest lig halowych, była kiedyś Mazovia i nikt nie wspiera jedynego klubu futsalowego w Warszawie nawet przychodząc na mecze. Tylko niektórzy byli zawodnicy mają czas by przyjść na mecz. Jeżeli własne potencjalne środowisko nie będzie wspierało AZS UW, to ile czasu ta układanka wytrzyma?

Z futsalem jest jak z przejażdżką w metrze. Wsiadasz i jesteś anonimowy. Niestety tak jest. Piłkarze grający na trawie, spotykają się na obiadach, kolacjach czy gdzieś na mieście. Nawet jeśli gdzieś przypadkiem miną się to kojarzą, że gdzieś ktoś grał. Jest możliwość porozmawiania, o jakimś meczu, gdy się grało przeciwko sobie albo o klubie do którego miało się trafić. Natomiast w futsalu jest tak, że jesteśmy tylko my i ledwo wiążemy koniec z końcem. Rywale mówią, że słabo gramy, inni że lepiej ale tak naprawdę jesteśmy tu jedyni. W tej grze jest to fajne, że potrzebujesz tu tylko czterech zawodników i bramkarza i chociaż mało osób o tym wie to uprawia ten sport ogromna rzesza ludzi. Może nie znają wszystkich zasad, ale już grają na hali i np. auty rozpoczynają "z nogi". Jestem przekonany, że w futsal nieświadomie gra więcej osób niż w piłkę nożną, przynajmniej na poziomie amatorskim. Też ubolewamy nad tym, że Ci którzy kończą grać na dużych boiskach nie przychodzą grać u nas, bo jest naprawdę przyjemnie.

Co uniemożliwia przejście z piłki nożnej do futsalu?

Zabrzmi to brutalnie ale są to pieniądze. Ja jestem zadowolony, że bez nich funkcjonujmy tyle czasu. Chwała za to wszystkim moim zawodnikom i dziękuje tym, którzy nas finansują, żebyśmy mieli na sprawy organizacyjne, czyli opłacenie wyjazdu i opłacenie sędziów. W takich sytuacjach i chwilach, ważna jest tylko motywacja. Pieniądze są dobre, ale jak się kończą to i kończy się zespół. U nas jest kilku facetów, którzy mimo braku finansów są dla siebie wsparciem.

Dziękuję bardzo za rozmowę

Dziękuje. Zapraszam serdecznie na nasze spotkania w hali przy ul. Banacha.

Przygotowania do XXV Biegu Niepodległości

2013-10-30T01:29:00.003-07:00

Coraz mniej czasu pozostało na przygotowania do XXV Biegu Niepodległości, który 11 listopada ruszy ulicami stolicy. Jubileuszowa edycja imprezy z historią w tle z pewnością przejdzie do historii biegów masowych w Polsce. Wszystko za sprawą wielkiego zainteresowania uczestników. W pierwszej turze 12 tysięcy biegaczy zarejestrowały się bowiem w niecałe 32 godziny! Teraz wyzwanie przed organizatorami, żeby zawody przebiegły sprawnie.

To że teraz bieganie jest modne i imprezy biją kolejne rekordy frekwencji jest oczywistą oczywistością. Łatwo to pokazuje przykład Biegu Niepodległości. W 2001 roku wzięły w nim udział 664 osoby! Trzeba przyznać, że Warszawski Ośrodek Sportu i Rekreacji bardzo przyłożył się do organizowania imprez biegowych i w ostatnich latach kolejno startowały tu 6108 (2011 r.) i ponad 7200 osób (2012 r.).

Jednak tegoroczne zainteresowanie zaskoczyło nawet pracowników WOSiR. Najpierw rejestracja 12 tysięcy uczestników rozeszła, która rozeszła się w półtora dnia. Po weryfikacji zapisów na liście zostało jeszcze 900 wolnych miejsc. Chociaż spodziewano się, że Ci którzy chcieli pobiec już się zarejestrowali i tym razem tłoku rejestracja potrwa dłużej to nic z tego. Dodatkowa pula rozeszła się w 5 minut! „Cieszymy się, że mieszkańcy Warszawy polubili bieganie. W tym biegu nie liczy się tylko zwycięstwo ale także sam udział i upamiętnienie ważnych chwil w historii.- powiedział na konferencji prasowej Janusz Samel zastępca dyrektora Biura Sportu i Rekreacji w Ratuszu.

Mimo, że biuro zawodów otwarte jest od dwóch tygodni to odebranych zostało jedynie 4000 pakietów. Na konferencji prasowej dyrektor Warszawskiego Biura Sportu i Rekracji – Janusz Kopaniak apelował o to, żeby biegacze już teraz zgłaszali się do biura. „ Nie czekajmy na ostatnią chwilę, bo później mogą być dantejskie sceny i kilku godzinne kolejki. Cała frajda z tego wydarzenia może być przesłoniona”. – mówił. Biuro mieści się przy ulicy Rozbrat 26, otwarte jest w poniedziałki, środy, piątki w godzinach od 12-18, we wtorki od 10-16, w czwartki 14-20, piątki 10-14.Zamknięte będzie 2 listopada

Najważniejszą zmianą w tegorocznym Biegu Niepodległości, będzie stopniowy start.

Uczestnicy podzieleni zostali na cztery grupy. Tradycyjnie o godzinie 11:11 wystartuje grupa czerwona licząca około tysiąca zawodników ( rekord życiowy poniżej 40 minut). W tej grupie będą też vipy. Druga grupa (żółta – rekord 40-45 minut) wystartuje dwie minuty później – prawie dwa tysiące biegaczy. Trzecia grupa (niebieska) wystartuje niebieska (45-50 minut). Dwie minuty po „niebieskich” wystartują biegacze z rekordem powyżej 50 minut. Jak informowali organizatorzy najliczniejsza jest właśnie ta ostatnia grupa. O godzinie 11:21 na trasę wystartują uczestnicy marszu Nordic Walking. Kijkarze do pokonania będą mieli 6 km (nawrót znajdował będzie się na wysokości ulicy Koszykowej). Żeby przypomnieć o patriotycznej idei biegu start odbywał się będzie przy dźwiękach „ My, Pierwsza Brygada” – pieśni I Brygady Legionów Polskich dowodzonych przez Józefa Piłsudskiego.

Podczas biegu przeprowadzonych zostanie wiele akcji. Jeden z partnerów wydarzenia firma Amway Polska przekaże 2 zł za każdego uczestnika na rzecz fundacji „Wychowanie przez sport”. Dodatkowo dzięki Muzeum Piłsudskiego w Sulejówku uczestnicy będą mogli wysłać kartkę „Mamy Niepodległą” a od 4 listopada „neokartkę” – nadawane drogą elektroniczną a docierające jako kartki tradycyjne.

Tak duża impreza nie może odbyć się bez pewnych utrudnień. Szatnie dla 4000 biegaczy znajdować się będą w Centrum Handlowym „Arkadia”. Kawałek więc trzeba będzie przejść od Rondo Babka, co może spotkać się z utrudnieniami dla kierowców i samych biegaczy. Na ulicy Stawki będzie też obowiązywał zakaz parkowania. Dodatkowo 11 listopada od godziny 6 wyłączona zostanie z ruchu al. Jana Pawła i Anielewicza. Od godziny 8 nie będą kursować tramwaje od ronda do Racławickiej. Warto tego dnia jednak przyłączyć się do biegaczy i przyjść na trasę, żeby przyjść obejrzeć biało- czerwono flagę złożoną z biegaczy.

Zwycięzcy otrzymają pamiątkowe sygnety. Oprócz nich nagrodę otrzyma zawodnik, który ukończy bieg na 95 miejscu ( jak 95. rocznica odzyskania Niepodległości) oraz 1918 miejsce. Jak zapowiedział dyrektor Kopaniak w przyszłym roku limit uczestników Biegu Niepodległości zostanie podniesiony do 15 tysięcy uczestników.

Szybki Mózg na Stokłosach

2013-10-30T01:18:00.000-07:00

W środowy wieczór (25 września) w okolicach metra Stokłosy odbyła się piąta, ostatnia edycja biegów na orientację w ramach Grand Prix „Szybki Mózg”. Niestety zanim trafiłem w odpowiedni kwartał Ursynowa, gdzie rozgrywano zawody, minęło trochę czasu i impreza już trwała. Chyba świadczy to o tym, że nie był bym dobrym orientalistą. W przeciwieństwie do uczestników biegu, którzy ruszali się po miejscu zawodów jak mrówki, czasem biegnąc kursem kolizyjnym i mijając się. Najlepsi nie zatrzymywali się nawet, żeby czytać mapę.

Mimo środka tygodnia i obowiązków w pracy czy w szkole, w zawodach wzięło udział około 170 uczestników. Rywalizowali oni w czterech stopniach zaawansowania. Startowały tu dzieci i osoby początkujące, które miały mapy z mniejszą liczbą punktów kontrolnych, zuchu i profesjonaliści. Większość stanowili zawodnicy takich klubów jak UNTS Warszawa (gospodarz zawodów), UKS Kusego Warszawa, Spójni Warszawa czy AZS WAT. Nie zabrakło także biegaczy, którzy nie mieli żadnych klubów i chcieli zobaczyć czym są biegi na orientacje. Do wyłonienia finalistów najpierw trzeba było przeprowadzić kwalifikacje. Prowadzone one były metodą „knock out sprint” - znanych z biegów narciarskich w których zwycięzca eliminacji bezpośrednio awansował dalej.

Uczestnicy biegali z mapami w rękach wzdłuż ulicy Herbsta i między osiedlami przy Dembowskiego. Start i meta z „lampionem”, czyli czytnikiem kart, który trzeba przybić po zakończeniu rywalizacji, żeby zatrzymać swój czas znajdował się przy Szkole Podstawowej im. Jana Brzechwy. Niekiedy na ostatnich metrach dochodziło do zaciętej rywalizacji między młodymi zawodnikami o to kto pierwszy przybiegnie do wspomnianego punktu. O ile młodzi zawodnicy i początkujący jeszcze zatrzymują się, żeby spojrzeć na mapę, gdzie jest kolejny punkt, gdzie jest północ, tak profesjonaliści wszystko robią w pełnym biegu. Cały widok musiał być zaskakujący dla mieszkańców osiedla, którzy wracając z pracy mijali biegaczy, pozornie poruszających chaotycznie, nie w jednym kierunku tylko często w przeciwnym. Wszyscy jednak mieli jeden cel, jak najszybciej odnaleźć punkty z mapy i dobiec do mety.

„To są dla nas szczególne zawody, bo podsumowujemy cały cykl pięciu startów od wiosny do jesieni. Nagradzamy po trzech najlepszych zawodników w poszczególnych kategoriach wiekowych, więc może dlatego część uczestników chciała przyjść. Cieszy mnie, że na naszych imprezach jest coraz więcej dzieci. Przychodzą z nimi rodzice, którzy też się wciągają w bieganie. Ta nasza rodzina biegająca się rozrasta” – powiedziała Joanna Parfianowicz organizator zawodów.

Wyniki zawodów nie były wliczane do końcowej klasyfikacji, był to swego rodzaju epilog. Wśród zwycięzców "generalki" nie zabrakło znanych zawodników. Kategorię M30 wygrał mistrz świata juniorów w biegu na orientację Piotr Parfianowicz. Natomiast w kategorię M18 najlepszy okazał się brązowy medalista Mistrzostw Europy Krzysztof Wołowczyk. Pełną klasyfikację znajdziecie tu: http://unts.waw.pl/index.php?mnu=3&id=1956

Klasyfikacja Profesjonalistów „Szybki Mózg- Stokłosy”

1.ŁOBODZIŃSKI Piotr 11:23

2.WOŁOWCZYK Krzysztof 11:27

3.BUANES TRYGVE 12:43

Klasyfikacja Zuchów „Szybki Mózg- Stokłosy”

1.Cezary Brandebura 15.23

2.PIERZCHAŁA Michał 15.29

3.STĘPNIAK Michał 17:22

Cel AZS UW - "Bawić się dobrze"!

2013-08-25T02:58:00.005-07:00

Choć studenci mają jeszcze wakacje, to futsaliści AZS Uniwesytetu Warszawskiego postanowili skończyć z odpoczynkiem i wziąć się za przygotowania. Przed nimi kolejny rok na zapleczu Ekstraklasy. W nie dawno zakończonym sezonie byli nawet blisko awansu, walczyli bowiem w fazie play off. Mimo, że do startu rozgrywek jeszcze miesiąc w nogach mają już rozegrane dwa sparingi, co jest nowością bo wcześniej UW do rozgrywek przystępowało praktycznie z marszu. O przygotowaniach zespołu i planach na najbliższy sezon opowiada trener AZS - Rafał Klimkowski.

W poprzednim sezonie waszym pierwszym sparingiem był praktycznie pierwszy mecz w I lidze. Treningów biegowy praktycznie nie było. Tym razem jest inaczej.

Na razie zawodnicy piłki dotykają tylko podczas sparingów. Frekwencja jest różna- od ośmiu do aż szesnastu. Jest to miłe zaskoczenie dla mnie, że chłopaki chcą tak ciężko pracować. Natomiast smuci mnie to, że po tym jak się rozstaliśmy to nic ze sobą nie robili i to po nich widać. Znowu zaczynamy od zera, żeby dojść do jakiegoś poziomu. Do końca sierpnia wejdziemy na hale maksymalnie trzy razy a tak będziemy pracować nad wytrzymałością tlenową. Później przejdziemy na szybkość, silę i skoczność.

W zeszłym sezonie osiągaliście dobre wyniki. Teraz jednak dojdzie do zmiany w regulaminie i zawodnicy z dużego boiska będą mogli łączyć grę z futsalem. Dla was to chyba zła wiadomość, bo bogatsze kluby stać będzie na ściągniecie sobie piłkarzy z III ligi. Wy nie macie tego komfortu, że możecie zaproponować konkretne pieniądze wybranemu zawodnikowi bo gracie za darmo.

Ogólnie uważam, że jest to zmiana na korzyść dla futsalu ponieważ poziom techniczny samej gry się podniesie. Trafić do futsalu może dużo lepiej wyszkolonych technicznie zawodników, chociaż nie zawsze przekłada się to na organizację gry zespołu. Jednak prawda jest taka, że Ci co mają grać "na trawie" wybiorą duże boisko i tam będą zarabiać pieniądze niż reprezentanci Polski w futsalu. Zawodnik z III ligi, który lubi mieć piłkę przy nodze przychodząc do futsalu spokojnie może ocierać się o kadrę. Dla nas jest to trudna sytuacja, ale się do niej adaptujemy i można powiedzieć, że się przyzwyczailiśmy. Nikt nie chce grać za darmo bo boi się odniesienia kontuzji. Gdy kiedyś zaczynaliśmy to tak wyglądało, że było nas paru chłopaków, którzy stwierdzili żeby wieczorem pograć na hali. Teraz już moi zawodnicy grają tylko na hali. Na plus jest to, że taktycznie możemy starać się zniwelować nasze braki.

Wzmocnienia jednak będą, podobno wraca do zespołu wasz stary znajomy Rafał Prażuch- wychowanek Okęcia Warszawa, który ostatnio grał w Gromie Lipowo.

Mam nadzieję, że Rafał będzie z nami.Byłoby to duże wzmocnienie, bo jest to bramkostrzelny zawodnik a takich w Polsce mało.

Jaki jest plan AZS Uniwersytetu Warszawskiego na najbliższy sezon?

Bawić się dobrze!... (śmiech)

W takim razie dobrej zabawy! Dziękuje za rozmowę.

Mój Bieg Powstania Warszawskiego

2013-07-28T10:13:00.001-07:00

Mój bieg Powstania Warszawskiego start miał o godzinie 20:40. Dla mnie jednak zaczął się już wcześnie rano podczas lektury "Powstania Warszawskiego" i kilku wierszy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Jak zwykle chciałem lepiej poczuć klimat tamtego lata 69 lat temu. Bieg Powstania Warszawskiego to jedyna impreza biegowa, w której biorę udział jako zawodnik, więc zawsze jest to dla mnie szczególne wydarzenie. Może to banalne ale moją walką z samym sobą, ze swoimi słabościami i.... z zeszłorocznym wynikiem, chciałem oddać hołd uczestnikom walk o Warszawę z 1944 roku.

Stadion przy Konwiktorskiej około godziny 19:30 oblegany już był przez ludzi w czarnych koszulkach z „kotwicą” i biało-czerwoną opaską na ręce. Część ustawiała się do namiotów, żeby pobiec w akcji charytatywnej, cześć stała gdzieś po napoje, inni mogli przyjść do naszego stanowiska Festiwalu Biegowego. Niektórzy zajęli się też zwiedzaniem Stadionu przy Konwiktorskiej i rozgrzewką lub słuchaniem koncertów na scenie głównej. Każdy znalazł coś dla siebie. Ja wybrałem rozgrzewkę.

Niektórzy narzekali na pogodę. Faktycznie trenując w ostatnim tygodniu nie było czasu na przygotowanie organizmu do upałów. Mimo wszystko, jeśli ktoś przypomni sobie bieg rok temu i jak wtedy było gorąco/upalnie/tropikalnie (niepotrzebne skreślić) wie, że podczas 23. Biegu Powstania Warszawskiego pogoda była dużo lepsza.

W końcu zbliża się moja „Godzina W”. Ustawiam się pod koniec grupy biegaczy, bo moje warunki nie pozwalają mi przeprowadzić "Akcji Burza" i jak piorun nie pomknąć do mety. Mój zeszłoroczny wynik 35:50 w debiucie nie upoważnia mnie do lepszych miejsc w peletonie. Rozglądam się wokół, chyba tylko ja mam ponad sto kilo wagi. Chyba trzeba odstawić słodycze myślę, ale przecież jakiś nałóg trzeba mieć. Czuje się dobrze rozgrzany, ale wraz z kolejną piosenką Hemp Gru, krótką przemową i „Rotą” jakoś „stygnę”. Dlatego staram się podskakiwać, robić w tłumie małe kroki i małe krążenia ramion. Bijemy brawo co jakiś czas uczestnikom Powstania, którzy ze sceny będą oglądali start. W końcu wspólne odliczanie 10…9…8 (…) 3.2.1. Start!

Oczywiście za nim mój rząd ruszył minęła chwila. W głowie prośba, żebym cało i zdrowo

ukończyć zawody oraz pytanie kiedy i gdzie dogonią mnie Ci , którzy startują na 10 km. Bieg Powstania Warszawskiego stał się nagle biegiem na dochodzenie, a ja mam ok. 20 minut przewagi. Na początku nie ruszam na hurra, chociaż znajduję osobę, która biegnie w jak dla mnie dobrym tempie, trochę szybszym od mojego. Postanawiam trzymać się jej pleców. Mijamy tłumem Budynek Sądu Najwyższego i Pomnik Powstania Warszawskiego. Przy trasie stoi wielu kibiców, którzy biją nam brawo, co dodaje otuchy i siły. My też czasami odwdzięczamy się brawami dla kibiców. Jeśli biegnę przy krawężniku „przybijam” piątki z widzami. Cieplej mi się robi na sercu, gdy biegnę przy Kościele, w którym brałem ślub. Drugi kilometr zrobiłem w tempie 6:39 min/km. Pierwszy cztery sekundy wolniej. W końcu z Krakowskiego Przedmieścia zbiegamy w dół Karową. Niby tu można odpocząć, ale trzymam koncentrację, bo przy zbiegach najłatwiej o kontuzję. Jest też bardzo ciasno. Trafiam akurat na trójkę przyjaciół, którzy biegną obok siebie. Nie mam miejsca, żeby ich wyminąć. Jeszcze krótkie pozowanie do zdjęcia dla fotoreportera. Przed samą kurtyną wodną dopada mnie kolka. Myślę sobie kur…tyna wodna mnie ochłodzi i jakoś to rozbiegam. Niestety po jakiś 400 metrach nie mogę już złapać normalnego oddechu, więc zbiegam na bok i przechodzę do marszu. Przede mną morze głów biegaczy. Większość ludzi idzie część truchta. W głowie mam jeszcze podbieg przy Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Jak ja to pokonam? Dałem sobie 30 sekund na kilka głębszych oddechów i zaczynam lekko truchtać, po czym powoli przyspieszać. Trzeci kilometr i czwarty kilometr pokonałem z prędkością 7:02. Już nie tracę energii na witanie się z kibicami, nie rozglądam się w około. Nie wiem czy działa park fontann, czy nie. Biegnę do mety. Widzę tabliczkę z napisem 4 kilometr i podbieg przy Sanguszki. „Jeszcze mnie nie złapali”- myślę sobie dla otuchy o tych, którzy biegną na 10 kilometrów.

Ostatnia przybita piątka i zaczął się podbieg. W głowie wyświetliłem sobie górkę w Parku na Moczydle na której trenowałem. Nie zwalniałem, bo dłużej bym szedł tylko... przyspieszyłem. Dawałem z siebie ile mogłem. Nie wiem czy to dobry sposób, ale poszedłem va banque. Wtedy sygnał Policji przerwał moją walkę musiałem wbiec w tłum biegaczy i ustąpić tym którzy biegli na 10 kilometrów.

Ten podbieg kosztował mnie na prawdę dużo siły. Do mety nie miałem siły przyspieszyć już. Z resztą nie miałem miejsca, bo był duży tłum biegaczy. Na jakieś 40 metrów przed finiszem udało mi się znaleźć lukę i wyrwać z truchtu. Czas na mecie 0:34:22. Na doświadczonych biegaczach, którzy mają w nogach kilka imprez rocznie wynik ten nie robi wrażenia, a raczej ich śmieszy. A ja jestem cieszę się, że ze swoją posturą udało mi się pobić swój ubiegłoroczny wynik aż o 0:01:30. Chociaż po tym jak odebrałem medal mówiłem żonie, że to ostatni raz. To pewnie tylko do przyszłego roku! W końcu zejść muszę poniżej 30 minut.

Chociaż jako dziennikarz jestem na wielu zawodach czy treningach to bieg uważam, że bieg Powstania Warszawskiego ma w sobie coś szczególnego. Zobaczyć jak uczestnik Powstania Warszawskiego dostaje brawa od ludzi którzy ukończyli bieg jest bezcenny. Nie na zawołanie spikera, tylko spontaniczne. Takie rzeczy tylko na tym biegu.

fot: Marcin Kowalski

Sztafeta z "Narodowym" w tle

2013-06-29T12:41:00.001-07:00

W sobotę ponad 200 zespołów liczących po pięciu zawodników wystartowało z błoń Stadionu Narodowego w Warszawie w Sztafecie na 5 kilometrów. Zawody początkowo miały odbyć się w marcu, jednak przedłużająca się zima i padający śnieg spowodowały przełożenie imprezy na lato. Teraz pogoda dopisała i to zawodnicy padali ze zmęczenia za linią mety. Chociaż trzeba oddać, iż część biegaczy już po pokonaniu swojej "piątki" wyglądała tak, jakby mogła zrobić jeszcze kilka okrążeń.

Sztafeta wystartowała w samo południe. Trasa rozpoczynała i kończyła na błoniach, jednak przez pewien fragment prowadziła po terenie Stadionu Narodowego. Tam też znajdował się najtrudniejszy fragment, czyli podbieg który każdy zawodnik musiał pokonać dwa razy. O ile za pierwszym razem szło jeszcze dobrze, to za drugim podbieg sprawiał coraz większe problemy. Dodam, że pętla "Sztafety 5x5" miała długość 2,5 kilometra.

"Fajne jest to, że na takiej imprezie sztafetowej wszyscy dobrze się bawią" - mówi Marek Tronina organizator biegu - "Tu tylko jedna z pięciu osób biegnie na raz, więc w tym czasie pozostali zawodnicy są kibicami. Dodatkowo sąsiedztwo Stadionu Narodowego robi duże wrażenie"- dodaje organizator zawodów.

Trzeba oddać, że partnerzy z zespołów, którzy czekali na swoją kolej faktycznie dawali z siebie wszystko krzycząc przeciągle "jedzieeesz ... (i tu wstawiano imię zawodnika)" albo "daaaawaj ...(i tu wstawiano imię zawodnika)". Innym wariantem dopingu było wielokrotne "...jedziesz jedziesz jedziesz...". Dużo również było miłych akcentów jak np. wspólne wbiegnięcie na metę ojca z małą córką albo symboliczne zakończenie biegu przez całą drużynę trzymającą się za ręce.

Na trasie również widać było pełen przekrój wiekowy zawodników od nastolatków po prawdziwych seniorów. Można więc powiedzieć o prawdziwej sztafecie pokoleń. "W tym biegu minimum wiekowe wynosiło 16 lat. Natomiast jeśli ktoś przychodził z rodzicami, którzy przynosili zaświadczenia i zgadzali się na start dziecka to nasze biuro zawodów wyrażało zgodę" - mówi Marek Tronina. "Staramy się podchodzić życzliwie do ludzi którzy chcą biegać. Chociaż musimy też pamiętać o względach bezpieczeństwa, bo gdyby coś się stało to nikt nie weźmie pod uwagę, że organizator chciał umożliwić start z dobrego serca. Tu już nie ma przeproś. Staramy się jednak być elastyczni, 5 kilometrów to nie maraton, tu wszystko odbywa się na małej pętli, więc o to bezpieczeństwo łatwiej zadbać" - kończy organizator.

Zmiana daty bardzo pomogła "Sztafecie 5x5". W pierwotnym terminie impreza miała być jedynie wydarzeniem towarzyszącym Półmaratonowi Warszawskiemu i rozgrywać się miała w Parku Skaryszewskim. Dzięki tej zmianie stała się daniem głównym. Błonia Stadionu Narodowego pozwoliły utworzyć większe miasteczko zawodów. Impreza była kolejną dobrą reklamą biegania.

Najlepsza okazała się drużyna Treningbiegacza.pl z czasem 1:25:59. 2. miejsce zajął Zryw Siedlce z rezultatem 1:27:26 a na trzecim miejscu na podium stanęła Kondycja+ z wynikiem 1:32:10. Oprócz tego przyznano nagrody w kategorii Sztafet Rodzinnych i Sztafet Kobiecych.

Klasyfikacja generalna

Klasyfikacja rodzinna

Klasyfikacja kobieca

SportowaWarszawa.pl - twoja strona miasta

2013-06-25T07:20:00.000-07:00

Pewnie czasami chcesz wyjść na rower, ale brakuje Ci towarzystwa? Chcesz pograć w siatkówkę lub koszykówkę, ale nie lubisz przebijać się przez korki w celu znalezienia odpowiedniej hali? Może odkryłeś w sobie żyłkę działacza i chcesz zorganizować własne zawody? Nowy portal SportowaWarszawa.pl – wychodzi Twoim oczekiwaniom naprzeciw.

SportowaWarszawa.pl pomoże od początku do końca zaplanować Twoją aktywności. Można nie tylko wynająć boisko, sektor w hali sportowej, kort tenisowy, basen lub każdy inny obiekt, ale i zaprosić tam znajomych oraz powiadomić o planowanym wydarzeniu innych miłośników sportu. Platforma oferuje również możliwość zakupu biletu na profesjonalne wydarzenie sportowe, gdzie można podpatrzeć jak grają najlepsi. To wszystko za pomocą kilku kliknięć. Bez wychodzenia z domu i tracenia tak cennego czasu.

„Nasza strona przeznaczona jest dla każdego, kto lubi sport” – mówią autorzy projektu. „Daje ona olbrzymie możliwości. Aby się o tym przekonać, wystarczy się zarejestrować” – zachęcają. Rejestracja w serwisie dla użytkowników indywidualnych jest darmowa. Należy wypełnić krótki formularz lub skorzystać z możliwości zalogowania się przez portal społecznościowy. Po wykonaniu tego kroku można już korzystać z możliwości serwisu

Jak? Najprostszą formą wyszukania obiektu jest wpisanie interesujących parametrów: odpowiednich godzin rezerwacji, dzielnicy, w której powinien znajdować się obiekt i ceny jego wynajmu. Aby zorganizować zawody sportowe (mecz, turniej lub nawet ligę) wystarczy natomiast stworzyć odpowiednie wydarzenie i zaprosić na nie znajomych. Później – po wpisaniu wyników – system sam tworzy tabele czy turniejowe drabinki.

SportowaWarszawa.pl to świetnie rozwiązanie także dla obiektów sportowych. Dzięki serwisowi z łatwością dotrą one do nowej grupy klientów oraz zyskają możliwość wyróżnienia się wśród konkurencji.

Ogromny potencjał projektu został doceniony przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, który swą dotacją wsparł jego stworzenie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka – Dotacje na innowacje. Inwestujemy w waszą przyszłość (działanie 8.1), przeznaczonego dla „najbardziej innowacyjnych projektów internetowych”.

Juniorzy rywalizowali w Memoriale Krawczyka

2013-04-22T07:00:00.000-07:00

Przez weekend w hali gier warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego rozegrany został IV Memoriał Andrzeja Krawczyka w piłce ręcznej. Na parkiecie rywalizowało osiem zespołów w kategorii juniorów młodszych. Dodatkowymi atrakcjami były mecze III ligi mężczyzn pomiędzy AZS AWF i Victorią Tomaszów Mazowiecki, a także rywalizacja pomiędzy drużynami przyjaciół trenera Krawczyka i Michała "Yogiego" Piotrowskiego oraz AZS AWF. Mimo, że obu tych osób nie ma już z nami to jednak koledzy z uczelni o nich pamiętają i ich spuściznę utrwalają w najlepszy sposób, czyli poprzez sport.

Trener Andrzej Krawczyk oprócz tego, że zajmował się szkoleniem drużyny AZS AWF to przede wszystkim przez ponad 20 lat wykładał w Katedrze Zespołowych Gier Sportowych. Z pod jego ręki wyszło wielu trenerów i zawodników, którzy teraz chętnie przyjeżdżają na Memoriał jego pamięci. Popularny "Krawiec" odcisnął piętno na sporej grupie trenerów, która opuściła wydział AWF Warszawa o specjalizacji piłka ręczna. "My realizujemy tutaj to, czego nie udało się zrobić Andrzejowi" - mówi Paweł Olewniczak, organizator memoriału i trener AZS AWF - "My tu szkolimy młodzież. Od czterech lat na AWF jest sekcja juniorów młodszych i starszych. W tej chwili tymi juniorami starszymi próbujemy odbudować zespół seniorski, który gra w III lidze. Może to jeszcze nie wygląda tak, jak chcemy, ale fakty są takie, że są to pierwsi wychowankowie AZS AWF od 30 kilku lat, bo ostatnim wychowankiem, który od wieku juniora trenował to był Krzysztof Tryliński (obecnie prezes Grupy Belvedere- przyp. red.) - kończy organizator zawodów.

W memoriale wystartowały m.in ekipy: Agrykoli, Wilanowi, Szczypiorniaka Zielona Góra, KPR Legionowo oraz oczywiście gospodarzy. Ciekawy i skomplikowany był sposób punktowania za mecze. Za wygrany mecz należały się 3 punkty oraz dodatkowo za wygranie pierwszej połowy 2 pkt. Za remis po 1 pkt i za wygranie drugiej połowy 2 pkt. Za remis po 1 pkt. Przegrywając cały mecz, ale wygrywając jedną połowę można było zdobyć punkty. Cała rywalizacja odbywała się w ramach zasad fair play. Szacunek dla wybitnego wychowawcy i trenera zobowiązywał. Najlepsi okazali się zawodnicy Agrykoli, drugi był zespół Czarnych Regimin, a trzeci Wilanowia. "Ten turniej jest rozgrywany na koniec sezonu, więc mamy możliwość wypróbowania nowych zawodników, którzy wchodzą do starszych roczników. Teraz mogą się ogrywać. To czasem widać po wzroście, po wadze czy po sile, że wchodzi zawodnik, który jest dwa lata młodszy. Jesteśmy tu, bo to jest bardzo fajny turniej, imienia super ludzi. Im na pewno by też nie zależało, żeby tu na parkiecie ktoś się szarpał i bił" - powiedział trener drużyny z Wilanowa Paweł Rydz.

W spotkaniu III ligi AZS AWF przegrał jedną bramką z Victorią Tomaszów. W meczu przyjaciół trenera Krawczyka i "Yogiego" z obecnymi graczami drużyny z Bielan, pojawiło się wielu byłych szczypiornistów związanych z AWF. Z Norwegii przyjechał nawet Piotr Świgoń, były reprezentant Polski. W ten sposób uczczono pamięć trenera Krawczyka, który zmarł w 2009 roku i zawodnika Michała "Yogiego" Piotrowskiego, który zginął w wypadku w 2011 r. Ci, którzy ich znali wiedzieli, że dla młodszych zawodników mogli być wzorem zaangażowania w sport i oddania piłce ręcznej.

Orłom zabrakło powietrza

2013-04-20T13:18:00.001-07:00

Nowe gniazdo dla zespołu Warsaw Eagels nie okazało się szczęśliwe. Mecz pomiędzy "Orłami" a Seahawks Gdynia reklamowany był jako rewanż za ubiegłoroczny final Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego, kiedy to zespół z Gdyni na Stadionie Narodowym zdobył mistrzostwo Polski. Jednak w obu zespołach nie ma już kluczowych zawodników, którzy byli kołami zamachowymi tych drużyn. W drużynie Warsaw Eagels karierę zakończył (zawiesił?) reprezentant Polski - Grzegorz Janiak oraz na powrót do stolicy nie zdecydował się amerykański rozgrywający Kevin Lynch. W zespole Seahawks nie gra natomiast Kyle McMahon, który praktycznie w pojedynkę pokonał Eagels w pamiętnym finale. Zamiast niego jednak gdynianie mieli w swoich szeregach byłego gracza "Orłów" - Jeremy'ego Dixona, który robił różnicę.... a ta w tym meczu wynosiła trzynaście punktów na korzyść przyjezdnych (7:20).

Pierwsze spotkanie rozgrywane na stadionie przy ulicy Konwiktorskiej dla zawodników Warsaw Eagels wcale nie musiało być przegrane. Zabrakło trochę szczęścia, zgrania z nowym rozgrywającym i może większej wiary w sukces.Przez pierwszą kwartę "Orły" i "Jastrzębie" grały bardzo uważnie w obronie i tak naprawdę zespoły stroszyły pióra przed drugą kwartą. Nikt jednak w tej części meczu nie zdobył punktów. Kibice żeby zobaczyć pierwszy przyłożenie musieli poczekać do drugiej kwarty. Wtedy to zawodnik z importu- Clarence Anderson, minął przy linii bocznej obrońcę gości i wbiegł w pole punktowe dając prowadzenie 6:0 dla WE. Po chwili na 7:0 podwyższył Dawid Więckowski. Niestety "Orły" nie poszły (nie poleciały) za ciosem a wręcz przeciwnie na kilka sekund przed końcem drugiej kwarty zawodnik gości złapał piłkę w polu punktowym i zrobiło się 7:6. Rywalom Eagels nie udała się próba podwyższenia i wspomnianym wynikiem zakończyła się I połowa meczu.

III akt tego pojedynku rozpoczął się pod dyktando Seahawks, którzy dominowali na boisku. Brakowało tylko w tym wszystkim wykończenia. Goście tylko raz przekroczyli strefę punktową. W czwartej kwarcie rywale szli za ciosem i za sprawą przyłożenia Jeremy'ego Dixona i podwyższenia Marcina Bluma ustalili wynik na 7:20. Swoją szanse miały jeszcze "Orły", które przejęły w obronie piłkę i już zawodnik gospodarzy pędził na pole gdynian...ale sędziowie dopatrzyli się przewinienia. " Wydaje mi się, że popełniliśmy trochę błędów taktycznych - mówi Piotr Osuchowski, zawodnik WE - Trochę wywoływanie zagrywek szwankowało. Będąc przy end zonie, chyba mieliśmy cztery razy sytuacje, że brakowało 10 jardów. Myślę, że powinniśmy spokojnie biec ale quarterback wybrał inne zagrywki. W drugiej kwarcie myślę, że wszystko było ok. W trzeciej kwarcie z nas trochę powietrze uszło. Natomiast w akcji w której nasz zawodnik defensywny przejął piłkę nie powinno być flagi, bo Dixon jest "żywym" zawodnikiem, stara się wyrywać z takich sytuacji, on był cały czas na nogach. To pozbawiło nas w ogóle powietrza. - kończy gracz Eagles.

Mimo porażki Warsaw Eagels i tak są wymieniani jako faworyci do podium. Jednak prawdopodobnie po sezonie przygodę z futbolem amerykańskim zakończy, kilku doświadczonych zawodników. Czy wtedy też "Orły" będą w stanie bić się o te same cele?

Clarence Anderson,

Jeremy'ego Dixona

Wioślarstwo bez wody

2013-04-14T13:18:00.000-07:00

Kwiecień w kalendarzu Akademickich Mistrzostw Polski to czas ergometru wioślarskiego. Czego? Zapyta większość. Kilka osób może mieć styczność z tą maszyną na siłowni, jednak większości słowo "ergometr" nic nie mówi. W hali przy ulicy Banacha stawiło się ponad 600 zawodniczek i zawodników startujących w AMP, co najlepiej świadczy o rozwoju tej dyscypliny sportu. Sportu, który można nazwać halową odmianą wioślarstwa. Rywalizacja uczelnianych osad to bardzo znana forma rywalizacji pomiędzy uczelniami, jak choćby między Oxford i Cambridge. Na niektórych uczelniach w USA wioślarstwo można uprawiać w ramach wf. U nas takich warunków nie ma, więc na uczelniach w salach zaczęto montować ergometry i na "sucho" uprawiać wioślarstwo. Tak potrzeba stała się matką wynalazku i po woli rodzi nam się nowy sport jakim jest ergometr wioślarski!

Uczestnicy AMP podzieleni zostali na dwie kategorie wagowe. Mężczyźni startowali w kategoriach: lekkiej (do 75 kg) i ciężkiej, kobiety natomiast lekkiej (do 61,5 kg) i .. normalnej. Hala przy ulicy Banacha została podzielona na cztery sektory, po sześć ergometrów czyli równocześnie jechały 24 ergometry. Wszystko to sprawiło, że zawody przebiegały sprawnie. Zawodnicy mieli do pokonania 1000 metrów.

Wspominanych już ponad 600 zawodników reprezentowało 57 uczelni. Najlepsze wyniki osiągały te, które miały związki z ośrodkami wioślarskimi. Były to uczelnie z Poznania oraz Bydgoszczy. Nie zabrakło także zawodników Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego, którzy reprezentowali barwy stołecznych szkół wyższych: Uniwersytetu Warszawskiego, Politechniki Warszawskiej, SGGW Warszawa czy Akademii Leona Koźmińskiego. W przeszłości gromiła na AMP rywalki m.in Agnieszka Renc (SGGW Warszawa/WTW) - wicemistrzyni świata w dwójce podwójnej w wioślarstwie z Poznania 2009 i mistrzyni świata z 2012 roku z Bułgarii. Teraz wśród zawodników nie ma już osób, którzy odstawaliby od stawki. "Mamy bardzo wyrównane czasy. Już się nie zdarzają osoby, które przyjeżdżają na zawody i patrzą jak do tego usiąść" - mówi Rafał Jachimiak z AZS Warszawa, organizatorów zawodów.

Chociaż wszyscy związani z Akademickim Sportem pełni są uznania dla osób przeciągających kilometry w hali na ergometrach, to jednak wiedzą iż idealnym rozwiązaniem było by stworzenie osad wioślarskich na uczelniach. " Chcielibyśmy, żeby ten elitarny sport jakim jest wioślarstwo, wszedł na uczelnie. Wszyscy kojarzą The Boat Race rozgrywane na Tamizie. My w Warszawie mamy rywalizację Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki od pięćdziesięciu paru lat, rozgrywane regaty na Wiśle. Problem jest jednak taki, że rozwój sportu Akademickiego nie pozwala, żebyśmy mieli na każdej uczelni osadę. Natomiast ergometr pozwala poczuć na ekranie smak prawdziwego wioślarstwa".- dodaje Rafał Jachimiak.

Jeśli ktoś myśli, że ergometr to kilkukrotne przyciągnięcie się na maszynie udającej łódź wioślarską i po zawodach... to nic bardziej mylnego. Każdy wyścig to pot i zmęczenie do ostatniego oddechu. Zawodnicy na koniec zawsze muszą solidnie odpocząć, "poszukać" powietrza, Biegi są bardzo emocjonujące, bo kibice stoją zaraz za zawodnikami i wspierają uczestników. Zdecydowanie ergometr to nie są kajaki na mazurach.

AZS Warszawa od pewnego czasu zmonopolizował organizację AMP w ergometrze. W przyszłym roku impreza odbędzie się jednak w Bydgoszczy.

"Gramy coraz lepiej" - Rozmowa z Rafałem Klimkowskim trenerem AZS UW

2013-04-13T11:58:00.002-07:00

archiwum

Futsaliści AZS Uniwersytetu Warszawskiego pokonali KS Gniezno 4:2 i są o krok bliżej zajęcia 3. miejsca w I lidze niż ich rywale. Dodatkowo było to pierwsze zwycięstwo "Uniwerku" z drużyną z Wielkopolski. Przed meczem bilans był bezlitosny i pokazywał 0 zwycięstw UW, 1 remis i 7 wygranych KS. Mimo to gospodarze nie złożyli broni. W 11 minucie drogę do Drzwi Gnieźnieńskich, a dokładnie drogę do bramki KS Gniezna znalazł Adam Grzyb, który dostał piłkę od bramkarza UW - Michała Kozłowskiego! Siedem minut później podwyższył Buzurgmehr "Boha" Yusupov. W drugiej połowie swoje dwa grosze... i dwa gole dorzucili przyjezdni. Najpierw uderzyli z rzutu wolnego (Dariusz Rychłowski) a po trzech minutach był już remis (Piotr Błaszyk). Ten stan utrzymywał się tylko minute, bo główką popisał się Maciej Piwowarczyk i dał prowadzenie 3:2 dla AZS UW. Cztery minuty przed końcem meczu wynik ustalił Piotr Hereśniak- który zdobył swojego pierwszego gola w sezonie. Zapraszam na rozmowę z Rafał Klimkowskim, trenerem AZS UW.

R.Z.: Czy mieliście przed tym meczem jakiś kompleks, który nazywał się " KS Gniezno"?

R.K.: Powiem szczerze, że nie. Mieliśmy kompleks grając u nich, zawsze te mecze nam nie wychodziły. Rok temu jednak na wyjeździe zremisowaliśmy. Od tej pory trochę inaczej tam podchodziliśmy do gry. W Gnieźnie jest specyficzna hala, bardzo mała, sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie, chociaż tak w ogóle jest w futsalu. To jednak tam strata szybko powoduje kontrę 3 na 1 lub 3 na 2, często też sam na sam z bramkarzem. Natomiast co ciekawe bardzo lubimy grać z KS dlatego, że zawsze są emocje. Do tej pory górą było Gniezno, ciesze się, że teraz udało nam się wygrać. Zawsze miło wspominam te mecze, bo coś się dzieje ale na koniec zawsze przybijemy sobie "piątki".

R.Z.: Ten mecz chyba AZS-Gniezno będzie jednak wspominał najmilej? Chociaż zwycięstwo nie przyszło łatwo...

R.K.: Chłopaki czasem denerwują mnie, bo prowadzimy 2:0 wychodzimy na prostych nogach i liczymy, że rywal nie wyjdzie na mecz? Oczywiście, że wyjdzie i będzie mocno atakował przynajmniej na początku. My natomiast tracimy bramki po głupich ustawieniach w obronie.

archiwum

R.Z.: Cieszysz się, że został już tylko rewanż w Gnieźnie i będzie koniec sezonu?

R.K.: Nie cieszę się, bo sytuacja się powtarza. Chce z chłopakami potrenować jak najdłużej.Mam nadzieję, że tak do końca maja. Zawsze było tak, że po ostatnim meczu, nie którym już się nie chciało, bo nie ma z tego żadnych pieniędzy więc nawet raz w tygodniu się nie spotykaliśmy. Mijało pięć miesięcy, chłopaki nigdzie nie grają, czasami tylko się poruszają i po tym czasie ja ich dostawałem i te 3-4 miesięcy potrzebowałem, żeby funkcjonowali. Szkoda, że kończy się sezon, bo gramy coraz lepiej.

R.Z.: To skąd ten brak sił u nie których zawodników pod koniec meczu?

R.K.: Niestety Uniwersytet zabrał nam ostatnio hale i wszyscy razem trenowaliśmy tylko raz w tygodniu. Odpadły nam dwa piątki przed meczem z Gliwicami, któraś środa, więc tych jednostek treningowych było troszkę mniej. Ciężko mi też chłopaków zmusić i przypilnować ,żeby biegali samemu 2 x 12 w tętnie 160, do tego zrobili jakieś ćwiczenia. Kto jest zaparty sam w sobie, to zrobi to dla siebie a inni nie zrobią. Natomiast jak jest trening i ćwiczą wszyscy, to inaczej nawet się biega z piłką przy nodze niż bez piłki.

R.Z.: Gniezno przyjeżdżało tu w roli faworyta. Wiele osób uważa, że to szczęście iż w ogóle jesteście w play off. Jesteście więc podwójnymi farciarzami. Starczy wam szczęścia, żeby zyskać dobry wynik na wyjeździe i zająć 3 miejsce?

R.K.: Chcielibyśmy być na podium, bo czwarte miejsce jest niewdzięczne. Zrobimy wszystko w tym kierunku, ale znów powtórzy się sytuacja, że w piątek nie mamy treningu, w poniedzialek mamy ligę akademicką, we wtorek musi być trochę luźniej i zostaje nam środa gdzie możemy coś zrobić. Chociaż co mieliśmy przetrenować to już jest. Jednak ja lubię chłopakom przypominać o różnych rzeczach, bo zdarza im się zapominać. Co do tego, że ludzie uważają, że jesteśmy tu przez przypadek? To kompletnie się z tym nie zgodzę. Po za meczem z Euromasterem, który przegraliśmy 0:7 to we wszystkich innych meczach nie byliśmy gorsi. Nawet w przegranym w Gnieźnie 1:6 meczu wynik nie odzwierciedla przebiegu tego spotkania. To po meczu nawet przyznawał ich ówczesny trener. Mało tego my na 4 spotkania z Gliwicami 1 wygraliśmy, 1 zremisowaliśmy (nie licząc dogrywki) i 2 przegraliśmy. Mało która drużyna ma taki bilans. Uważam, że zasłużyliśmy ciężką pracą i zaangażowaniem na miejsce w którym jesteśmy. Staraliśmy się grać w futsal, może nie zawsze wychodziło ale jak zdobywaliśmy gole to one były naprawdę fajne.

---

AZS UW - KS Gniezno

4:2 (2:0)

Gole dla AZS UW : 11' Adam Grzyb, 19' Buzurgmehr Yusupov , 26' Maciej Piwowarczyk, 36' Piotr Hereśniak.

Gole dla KS Gniezno : 22' Dariusz Rychłowski , 25' Piotr Błaszyk

AZS UW : Michał Kozłowski (Paweł Stryjek) - Grzegorz Och, Adam Grzyb,Piotr Hereśniak, Buzurgmehr Yusupov, Jakub Mykowski, Przemysław Cegiełko, Remigiusz Mytyk, Nikodem Starek, Maciej Piwowarczyk.

KS Gniezno : Tomasz Fitt- Jacek Sander, Mateusz Jedliński, Bartosz Łeszyk, Piotr Błaszyk, Mateusz Kamiński, Dariusz Rychłowski, Adam Heliasz, Mariusz Sawicki, Filip Bartnicki, Oskar Stachowiak.

Sparing na początek... urlopu

2013-04-12T09:34:00.001-07:00

Siatkarze AZS Politechniki zakończyli sezon Plus Ligi na szóstym miejscu. Po tradycyjnym meczu z kibicami kończącym sezon dostali wolne. Kilku już wyjechało a Ci którzy mieszkają w Warszawie mają dostęp do siłowni, gdzie mogą pracować indywidualnie. Generalnie jednak wszyscy myślą o urlopach. Niespodziewanie dwa dni temu do "Inżynierów" odezwał się klub ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który trenuje w Polsce - Al Ain Club. Swój mecz odwołał sparingpartner z Kielc, więc polscy trenerzy Al Ain zwrócili się o pomoc do "Inżynierów". AZS zebrał... 7 zawodników. Do gry gotów też był drugi trener Politechniki...Takim zbieranym składem gospodarze przystąpili do rywalizacji.

Spotkanie miało rozpocząć się o 12, jednak goście widać nie spieszyli się do rywalizacji, bo w końcu mecz rozpoczęto z ponad godzinnym opóźnieniem. Jednak to drużyna, która później pojawiła się w Arenie Ursynów, lepiej rozpoczęła spotkanie. Może Politechnika potrzebowała też chwilę czasu na zgranie, bo występowała w eksperymentalnym ustawieniu. Nie wszyscy zawodnicy grali na swoich nominalnych pozycjach. Mecz zaczęli: testowany Marcin Stępień z KS Metra, Krzysztof Wierzbowski, Grzegorz Szymański, Maciej Zajder, Paweł Adamajtis i Maciej Olenderek. Pierwszego seta Politechnika przegrała do 17. Z czasem gospodarze się rozkręcali. W drugim secie nawet prowadzili, jednak ostatecznie przegrali do 20. Goście z Emiratów Arabskich byli bardzo zmobilizowani, chyba bardziej niż AZS. Trzeciego seta Al Ain wygrał 25:22. W czwartym secie, na który umówili się trenerzy górą już byli "Inżynierowie" 25:17, ostatecznie przegrywając mecz 1:3. Szkoda, że nie udało się chociaż zremisować w czterosetowym pojedynku, bo wynik pójdzie w świat i przynajmniej odpowiednik "Przeglądu Sportowego" w ZEA poda wynik. Może "Szejkowie" zaproszą AZS PW na rewanż u siebie?

AZS Politechnika: Marcin Stępień, Paweł Adamajtis, Krzysztof Wierzbowski, Michał Potera, Maciej Zajder, Grzegorz Szymański, Maciej Olenderek (libero);

Al Ain Club: Sottile, Khamis Ahmed, Bruno Zanuto, Rashid Eid, Abdullah Saif, Jamal Al Shamisi, Fairuz (libero), Armando Danger, Adel Atiq, Saeed Al Habsi, Walid.

R.Z.: Jeden klub w Polsce odmówił Al Ain sparingu. Czy trener nie obawiał się, że zawodnicy są po sezonach, myślą już o urlopach, więc mogą nie być maksymalnie skoncentrowani w meczu z egzotycznym rywalem?W takich grach łatwo o urazy.

Jakub Bedanaruk (trener AZS PW) - Nie. Zebraliśmy tych zawodników, którzy byli jeszcze w Warszawie i nie rozjechali się na wakacje. Po za tym chcieliśmy pomóc trenerowi Rysiowi i Wrzeszczowi, którzy przygotowują się do Pucharu Klubowych Mistrzów Azji. Jeśli jest szansa do pomocy to my jesteśmy chętni. Nie ukrywam, żeby zebrać szóstkę, był mały problem.

R.Z.: O takim meczu trudno coś więcej powiedzieć, niż to że była to dobra jednostka treningowa?

J.B.: Mecz nie miał większego znaczenia. Natomiast mieliśmy dziś, jednego młodego zawodnika z KS Metro, od trenera Szczuckiego, który bardzo mi się podobał. Całkiem możliwe, że otoczymy go opieką.

R.Z.: Jak będzie wyglądała przyszłość innych zawodników Politechniki? Kto z obecnego składu zostanie na przyszły sezon?

J.B.: Na teraz nie ma żadnych informacji, nie prowadzimy, żadnych rozmów. Musimy sprawdzić na czym my stoimy, czym będziemy dysponować. Prawda jest taka, że nikt nie ma kontraktu na nowy rok i na nowo będziemy robić zespół ale jeszcze nie teraz.

R.Z.: Mecze z takimi rywalami to też dobry sposób, żeby pokazać się menedżerom z innego klubu. W ZEA liga rozpoczyna się po naszych play off, więc można pojechać tam, pograć i zarobić petro dolarów.

J.B.: Bruno Zanuto, który gra w Al Ain, ostatnio występował w lidze włoskiej. Jego zespół nie dostał się tam do play off, więc pojechał do Emiratów pograć i zarobić. Oczywiście taki sposób jest dobry ze względów sportowych i finansowych. Te najlepsze zespoły ściągają najlepszych zawodników, naprawdę topowych na dwa miesiące i Ci mogą przywieść trochę dolarów.

Rugbyści Skry przed derbami z Frogs&Co

2013-04-12T01:49:00.000-07:00

Z powodu przeciągającej się zimy, tydzień później niż planowano rozpoczyna swoje zmagania I liga rugby. Ledwo puściły śniegi i mrozy a już przyjdzie kibicom oglądać zażarty pojedynek derbowy pomiędzy piętnastkami Skry i Frogs&Co. W sobotę nie będzie żartów na boisku jak i poza nim. Zwłaszcza, że sytuacja finansowa klubu z Wawelskiej od dłuższego czasu jest dramatyczna. Do tego Skra grunty dzierżawi tylko do 2014 roku a miasto nie chce przedłużyć tej umowy. Za rok więc Sportowy Klub Rototniczo-Akademicki, który założony został w 1921 roku może nie mieć, gdzie rozgrywać nie tylko derbów. Wróćmy jednak do teraźniejszości.

Faworytem tego spotkania jest Skra, która w tabeli I ligi zajmuje 4 miejsce. Lokatę niżej jest zespół Frogs&Co, który ma swoim koncie pięć punktów mniej niż gospodarze. "Żaby" na pewno będą chciały zrewanżować się za porażkę z rundy jesiennej, kiedy to przegrały 18:33. Zwycięstwo w spotkaniu rozgrywanym w deszczu nie przyszło jednak łatwo. Po zakończeniu rywalizacji Tomasz Borowski, trener Skry przyznał " Górowaliśmy nad nimi umiejętnością lepszego biegania, natomiast smuci mnie to, że oni lepiej grali w rugby, mieli lepsze przegrupowania i tracili mniej piłek".

Frogs to zespół założony przez francuzów i anglików, którym w Polsce brakowało rugby, więc założyli tu klub. Grę jajowatą piłka mają praktycznie we krwi. Dodatkowo w przerwie zimowej "Żaby" zasilili... trzej zawodnicy Skry. Nowe twarze kibice klubu z Wawelskiej zobaczą także w swojej drużynie.

Kto okaże się lepszy w tej rywalizacji? Kto przyłoży więcej punktów? Przekonamy się w sobotę 13 kwietnia o godzinie 12.

Uwaga, miasto zakręca kurek!

2013-04-09T12:05:00.001-07:00

Już na początku roku pisałem o zmianach w sposobie finansowania warszawskiego sportu. Nowy system szkolenia młodzieży miał premiować nie osiągane wyniki a liczbę zawodników trenujących w klubie. Wszystko w ramach oszczędności. Teraz miasto poszło krok dalej i zdecydowało się zrezygnować z finansowania warszawskich drużyn ligowych. Oto co przesłał mi jeden z czytelników Stołecznego Bloga Sportowego:

Kluby takie jak AZS AWF czy AZS Uniwersytet Warszawski od dawna czekały na informację o tym na jaką wysokość dotacji będą mogły liczyć w przyszłym roku.Jasne było, że Warszawa szuka oszczędności i z pieniędzmi będzie krucho.Nikt nie sądził jednak, iż w Magistracie zapanuje zasada głoszona przez Krzysztofa Kononowicz - "nie będzie niczego!".

Sam jestem też za tym, żeby profesjonalny sport, mógł utrzymywać się głownie z reklam sponsorów i posiadał bogatych właścicieli. Jednak jak widać po przykładzie Polonii Warszawa, która po odejściu Józefa Wojciechowskiego, miała problem ze znalezieniem sponsora.Jeśli więc problem ze znalezieniem sponsora ma klub piłkarski, który regularnie pojawia się w transmisjach telewizyjnych i ogólnopolskiej prasie (Przegląd Sportowy), to kto zajmie się sponsorowaniem rugbystów Skry czy hokeistów Legii, których czasem odwiedzi TVP Warszawa? Dlatego dziwi mnie to, że miasto nie poszło z klubami na jakąś ugodę, nie utworzyło planu wycofywania się ze sportu np. przez 3 lata. Zamiast tego z dnia na dzień woli zostawić się tu spaloną ziemie?

"Wsparcie warszawskich klubów drużyn ligowych nie jest zadaniem samorządu, nie dotyczy

również sportu dzieci i młodzieży" - w tym zdaniu Miasto przerzuca finansowanie karier przyszłych sportowców na ich rodziców, dziadków itd. Na wyróżniających się zawodników z Warszawy będą czekały już kluby np. z Legionowa, które przy wsparciu właśnie Miasta stało się silnym ośrodkiem piłki ręcznej i siatkówki kobiet.Warszawa odwraca się plecami do sportu, zamiast stworzyć plan rozwoju kolejnych dyscyplin, selekcji najlepszych zawodników, żeby uczyli się przywiązania do Miasta i po zakończeniu kariery chcieli tu wracać, otwierać swoje interesy, tu płacili podatki. Wydaje się, że ktoś poszedł na skróty i zamknął wszystko jedną decyzją nie myśląc o ludziach dla których ten sport to całe życie. Nie Liga Mistrzów, nie Reprezentacja Polski tylko rywalizacja na zapleczu Ekstraklasy, lub jeszcze niżej.

Zakręcenia kurka jest tak samo proste jak podniesienie cen biletów komunikacji miejskiej i do tego sprawienie, że autobusy rzadziej jeżdżą. Jaki zysk i można się wykazać... a może do tego jakąś premie dostać?

AZS UW przegrywa z Cukrem

2013-04-07T12:22:00.002-07:00

Sytuacja piłkarzy ręcznych AZS Uniwersytetu Warszewskiego nie jest cukierkowa. W tabeli są tuż przed strefą grożącą barażami o utrzymanie w I lidze a do tego ostatnie mecze grają z czołówką ligi. Ich poprzedni rywal, wicelider tabeli - Wybrzeże Gdańsk na swoim parkiecie pewnie pokonał Uniwerek 37:14. Teraz przyszło AZS mierzyć się z Polskim Cukrem Pomezanią Malbork, który również walczy o podium I ligi. Po wysokiej porażce w Gdańsku, zawodnicy trenerów Rzepki i Lisa chcieli sprawić niespodziankę i urwać punkty faworytowi spotkania. Niestety...

Przez pierwsze 3 minuty żaden z zespołów nie potrafił zdobyć gola. Jednak, gdy już ktoś się przełamał to byli to goście za sprawą Mariusza Babickiego. Po kolejnych 120 sekundach na tablicy wyników było już 0:3. W tym momencie na rzut z dystansu zdecydował się Michał Flisiak. Co prawda rzut wybronił bramkarz gości, to jednak poprawka Bartka Zaprutko była bezbłędna i wlała trochę słodyczy w serca kibiców. Po trzech minutach drugiego gola dla AZS zdobył z rzutu karnego Łukasz Monikowski. Idąc za ciosem do remisu doprowadził po kilku sekundach Paweł Puszkarski. 10 minuta na zegarze i 3:3 a więc wysoki cukier z Malborka nie jest taki groźny w obronie, można było sobie pomyśleć. Niestety optymizm szybko minął i Łukasz Cieślak najlepszy strzelec w pierwszej lidze przypomniał o sobie, że gra w tym meczu. To był najbardziej kaloryczny cukier w tej Mieszance Malborskiej. Najpierw wyprowadził swój zespół z rzutu karnego na prowadzenie 3:4 a potem na zmianę z kolegami punktował UW aż do wyniku 3:8 (po 20 minutach gry). W tym momencie AZS wziął czas. Na chwile pomogło, bo po powrocie do gry Zaprutko zdobył gola na 4:8. Jednak po chwili znów dwa trafienia dołożyli goście. Ostatecznie pierwsza połowa zakończyła się wynikiem 9:14, a mogło być zdecydowanie gorzej bo dwa ostatnie gole należały dla UW (Flisiak, Cezary Król).

W drugą połowę AZS wszedł z dużą werwą jak dziecko wpuszczone do cukierni. Widać było, że gospodarze głodni są zwycięstwa. Po dwóch minutach drugiej odsłony gola zdobył Michał Wysocki. Szybko odpowiedział na to trafienie Cieślak. Jednak UW pozostawało w grze dzięki dwóm trafieniom z rzutów karnych Łukasza Monikowskiego. Swojego gola dorzucił też Łukasz Wolski zmniejszając stratę do 13:15. Do 46 minuty Malbork prowadził dwoma golami (19-21). W tym momencie jednak Uniwerek sięgnął głęboko do swoich płuc po resztki sił. Najpierw kontaktowego gola zdobył Monikowski, dla którego to był piąty gol w meczu. Po chwili rywale ukarani zostali karą i AZS miał grać w przewadze. Co im tego dnia zupełnie nie szło. Większość przewag marnowali. Pół żartem można powiedzieć, że w tym momencie chyba specjalnie karę otrzymał także Cezary Król i znów gra toczyła się w równych siłach liczebnych. Swoją akcję mieli rywale jednak jej nie wykorzystali.Piłkę szybko przejął bramkarz "Akademików" Marcin Malanowski i zagrał do biegnącego do kontry Pawła Puszkarskiego, który doprowadził do remisu po 21!Do końca meczu zostało jedenaście minut. Szkoda, że w tym momencie kibice zebrani w hali przy Banacha nie poderwali się by zmobilizować zespół. Niestety okazało się, że był to ostatni akord, na jaki było stać UW. Od 49 minuty do 54 Pomezania zdobyła 5 bramek. Kanonadę gości przerwał Puszkarski przy stanie 22:26. W ostatniej minucie meczu swojego pierwszego gola w meczu zdobył Fracl Brinovec na 24:27 a spotkanie zakończył chwilę przed syreną Łukasz Cieślak, dla którego to był 14 gol w meczu.

Do końca rozgrywek I ligi pozostały 4 kolejki. AZS UW zajmuje 11 miejsce i ma 3 punkty przewagi nad Grunwaldem Poznań, który zajmuje miejsce barażowe.

Paweł Puszkarski (AZS UW) : Zabrakło nam w tym meczu zdrowia. Od dłuższego czasu trenujemy w niepełnym składzie.Nic się nie zmienia w tym temacie. Chłopaki wymieniają pracę zamiast treningów i to jest jasne. Mają swoje rodziny... W efekcie zabrakło nam zdrowia, zgrania i trochę szczęścia ale szczęście sprzyja lepszym. Myślę, że rywale ten mecz wygrali doświadczeniem. Jest tam wielu doświadczonych rywali, którzy grali w kadrach czy na parkietach ekstraklasy. Gdy doszliśmy ich na remis to oni nie zaczęli się spieszyć, tylko konsekwentnie zaczęli grać swoje.Może zagrywki mieli czytelne ale w tym meczu działały. Nie czujemy drżenia przed barażami, bo II liga to przepaść do pierwszej. Za nami jest jeszcze Poznań, myślę że unikniemy tej strefy barażowej, zdobędziemy jeszcze punkt i spokojnie się utrzymamy.

AZS Uniwersytet Warszawski - Polski Cukier Pomezania Malbork

24:28 (9:14)

AZS UW: Malanowski, Troński, Król 2, Wysocki 1, Waśko, Puszkarski 6, Flisiak 2, Wolski 1, Chmielewski, Monikowski 5, Zaprutko 4, Brinovec 1, Praski 2

Pomezania : Kądziela, Jaszczyński, Cielątkowski 1, Walasek 1, Bujnowski 3, Hanis, Cieślak 14, P. Kadziela, Piórkowski 3, Sibiga, Czarnecki, Babicki 3, Miedziński, Derdzikowski, Lipiński, Boneczko.

(Po)Grom "Kruków"

2013-04-06T11:36:00.000-07:00

Na spotkanie pomiędzy Grom Warszawa a Revens Łódź w ramach kolejki Polskiej Ligi Lacrosse jechałem z dziwnym uczuciem, jakby to była moja pierwsza relacja z meczu w życiu. Może to dla tego, że pierwszy raz widziałem mecz laxa na żywo. Żaden mecz piłki nożnej nie wzbudza we mnie już takiej tremy. Z ciekawości podglądałem w internecie skróty z meczów Major League Lacrosse ale nigdy nie byłem na naszym podwórku. W wybraniu się na mecz pomogły mi odwołane mecze rugby AZS AWF i Skry z powodu panującej zimy w kwietniu. Okoliczności sprzyjały żeby zaspokoić ciekawość...a wiadomo, że ciekawość to pierwszy krok do zobaczenia 17 goli!

Na sztucznym boisku przy ulicy Obrońców Tobruku zmierzyły się dwa zespoły, które przed ostatnim meczem rundy zasadniczej miały sprawę jasną. Grom był już pewien awansu do fazy play off, natomiast dla Revens, którzy zajmowali w tabeli ostatnie miejsce był to mecz o honor. Łodzianie zebrali tylko podstawową dziesiątkę i nie mieli żadnego gracza do rezerwowego (w lacrosse każda drużyna może mieć 13 zmienników) faworytem, więc byli gospodarze. Ogromne zdziwienie było więc,kiedy to przyjezdni wyszli na prowadzenie 0:1, pewnie finalizując jedną z nielicznych kontr. Był to zimy prysznic dla stołecznego zespołu, który do tej pory bij głową w dobrze ustawioną defensywę gości. Wyrównanie padło w 13 minucie spotkania po asyście Karola Joachima Pernala. Zawodnik z numerem 23 w drużynie Gromu był bardzo aktywny w pierwszej kwarcie. Po chwili z jego podania na prowadzenie gospodarzy wyprowadził Gaweł Sypniewski. Takim też wynikiem zakończyła się pierwsza odsłona meczu. Druga kwarta rozpoczęła się od rzutu z siłą gromu w wykonaniu Jakuba Lipczika, który podwyższył wynik na 3:1. Jednak ten wynik utrzymywał się tylko przez chwilę, gdyż "Kruki" zdobyły kontaktowego gola. Goście nie mając zmian, brali 90 sekundowe przerwy na żądanie. Tylko wtedy mogli odpocząć, gdyż lax to sport wymagający solidnej kondycji. Kończąc drugą kwartę Grom prowadził aż 6:2 a ostatniego gola zdobył Karol Dubrawski. Po przerwie, kiedy Revens odetchnęli i na trzecia kwartę wyszli wypoczęci gra się wyrównała. W 45 minucie spotkania gola zdobył po indywidualnej akcji Maciej Kawka na 7:2.

Kolejnego gola zdobył do tej pory asystujący Pernal, jednak po chwili goście zdobyli gola utrzymując stratę na poziomie 5 goli. Trwała tak wymiana ciosów i i punktowanie rywali z którego lepiej wychodzili gospodarze. Na 30 sekund przed końcem trzeciej kwarty wspominany już Kawka zdobył gola na 11:3. Ostatnia odsłona należała do Łodzian. O zadawanych ciosach wspomniałem nie przypadkiem, bo ogólne porównanie lacrossa do połączenia hokeja z rugby nie jest przypadkowe. Czasem ataki kijem na rękę zawodnika aż powodowały ciarki. Mimo, że w IV kwarcie pierwszy gola zdobył Grom za sprawą Remi Majdy (na 12:3) to rywale w chaosie, który zapanował na boisku lepiej się odnaleźli i zdobyli dwa trafienia ustalając wynik rywalizacji na 12:5. Po meczu obie ekipy w duchu fair play podziękowały sobie za rywalizację.

Jeśli ktoś ma już dosyć piłki nożnej to warto szukać nowych dyscyplin.

Remi Majda (Grom Warszawa) : Końcówka meczu była bardzo nerwowa w naszym wykonaniu. Mieliśmy zbyt wiele niedokładnych podań i zagrań, które po prostu nie wyszły. Nie wiem co to spowodowało? Może to, że mieliśmy dość sporą przewagę. To, że mieliśmy zagwarantowaną grę fazę w play off, nie miało w pływu na naszą mobilizację. Daliśmy też pograć tym mniej doświadczonym zawodnikom, żeby w razie jakiejś kontuzji to, żebyśmy mogli na nich liczyć. Co do lacrosse w Polsce to jesteśmy na tym poziomie na jakim był futbol amerykański w Polsce...10 lat temu. Kiedy 3 lata temu startowaliśmy były 4 drużyny, teraz jest 7 ekip, w przyszłym zgłosić się mają kolejne 3 zespoły, więc idzie ku lepszemu. Mamy nadzieję, że uda się przekonać do naszego sportu coraz większą liczbę kibiców.

"Dla mnie to najważniejszy mecz w życiu"- rozmowa z Michałem Kozłowski bramkarzem AZS UW

2013-03-24T14:44:00.001-07:00

Co łączy mecze: Polska - Ukraina w el. do Mistrzostw Świata i pojedynek futsalistów AZS UW z GAF Gliwice o awans do ekstraklasy? Dalekie skojarzenie ale jest jedna rzecz, szybko stracone gole przez gospodarzy. Wszyscy znamy losy piątkowego meczu naszej kadry na Stadionie Narodowym. W sobotę w hali przy ulicy Banacha było podobnie. Gospodarze ledwo zaczęli grę a już przegrywali 0:1. Mało tego po 13 minutach przegrywali już 0:3. Na tym jednak podobieństwa się kończą, bo o ile publiczność na Stadionie Narodowym zajęła się "szyderką", tak kibice UW wpierali swój zespój do końca meczu. Gracze Uniwerku odpłacili się w zamian do przerwy odrabiając straty na 2:3 (Adam Grzyb, Nikodem Starek) a w drugiej połowie doprowadzając do remisu (Grzegorz Och)! GAF jeszcze w regulaminowym czasie mógł zdobyć zwycięskiego gola z rzutu karnego, jednak bohaterem tej akcji okazał się bramkarz UW- Michał Kozłowski, który obronił pierwszy "krótki" rzut karny w swoim 70 występie. Potrzebna była dogrywka, żeby wyłonić zwycięzcę. W tej części swój karny przedłużony miał AZS, jednak Rafał Klimkowski strzelił obok słupka. Gdy do końca meczu pozostawała niecała minuta, AZS stracił piłkę na własnej połowie i Przemysław Dewucki zdobył swojego trzeciego gola w meczu dając zwycięstwo przyjezdnym na 46 sekund przed końcem dogrywki. GAF prowadzi więc w rywalizacji do dwóch zwycięstw 1-0. Drugie spotkanie rozegrane zostanie 6 kwietnia w Gliwicach. Zapraszam na rozmowę z Michałem Kozłowskim, bramkarzem AZS UW.

R.Z.: Co myśli zawodnik (zespół), który ma nakreślony na mecz jakiś plan a tu nagle dostaje gole na 0-1, 0-2 itd. I to nie po jakiś super akcjach rywali tylko po jakiś własnych błędach. Jak zebrać się do odrabiania strat? Pytam Cie mając na sercu jeszcze mecz Polska - Ukraina.

M.K.: Jeśli chodzi o kadrę to oni mieli wsparcie większej grupy kibiców, jednak nasi sympatycy chyba dali z siebie w meczu z GAF więcej. Różnica między nami a kadrą też jest taka, że nie dostajemy kolosalnych pieniędzy i to wszystko zależy od znalezienia pokładów mobilizacji. Czasami jest ciężko, bo dostaje się przypadkowe bramki aż ręce opadają, ale jeżeli trenuje się tak jak ja 16 lat to chce się pokazać słabym zawodnikiem i stare przysłowie mówi że gra się od pierwszej do ostatniej minuty. Wszystko można odrobić z nawiązką nawet w 40 minucie. W futsalu jest trochę łatwiej , bo nie ma możliwości gry na czas i to jest siła tego sportu. Z naszej perspektywy to w sumie jesteśmy przyzwyczajeni , że w tej rundzie zawsze przegrywamy i gonimy wynik. Często robimy to skutecznie. Z GAF zabrakło może koncentracji, żeby dograć do konkursu rzutów karnych. Wtedy wynik mógł być sprawą otwartą.

R.Z.: Apetyt w waszej drużynie rósł w miarę jedzenia. Na początku sezonu myśleliście o czwartym miejscu. Teraz jednak z podniesioną głową mówicie o ekstraklasie mimo, że gracie w play off z liderem I ligi.

M.K.: Gdybyśmy chcieli sobie tylko pokopać to byśmy nie spotykali się tu trzy razy w tygodniu o 21. Niemal nocowali na tej hali. Tylko spotykali raz np w środy i robili gierkę a potem czekali na to co wyjdzie. Ta runda pokazała, że możemy wygrać z każdym.Nawet z liderem na jego terenie. Dlatego stawiamy sobie poprzeczkę coraz wyżej. Były lata że graliśmy o utrzymanie w I lidze. Spadliśmy, jednak wróciliśmy na zaplecze ekstraklasy. Ten awans był inny bo tam drużyny były słabsze. Chociaż oczywiście kosztował nas sporo sił i mobilizacji. Teraz ten awans to zupełnie byłby inny poziom. Musimy być pewni siebie. Nie możemy podchodzić do meczu, że przyjeżdża GAF Gliwice, który ma masażystów, izotoniki, sztab ludzi a my jak piszą o nas w gazetach "gramy za frytki" to nic z tego nie wyjdzie. Pokazujemy, że jesteśmy dobrymi futsalistami jak oni. Żaden z nich nie jest Messim a nasza siła tkwi w drużynie. Na boisku każdy da z siebie wszystko w myśl zasady "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego".

R.Z.: To był wasz 15. mecz w sezonie. Biorąc pod uwagę stawkę meczu i przebieg rywalizacji uważasz, że to był wasz najlepszy mecz do tej pory?

M.K.: Znalazłoby się kilka dobrych meczów, jak choćby z Heliosem w Białymstoku gdzie zrobiliśmy pierwszy krok w kierunku play off. Dla mnie jednak to był najważniejszy mecz w życiu, bo do tej pory nie miałem możliwości grać o najwyższą klasę rozgrywkową w Polsce. Na "trawie" grałem w okręgówce, w juniorach też nie grałem o żadne mistrzostwa. Tu pojawiła się szansa gry o tą najwyższą klasę. Wynik pokazuje, że czegoś zabrakło. Szkoda tak mówić o meczu w którym przegrywa się tuż przed końcem we własnej hali. Sytuacja zmieniała się jak w kalejdoskopie bo szanse miał GAF, ja wznowiłem do Grześka Ocha i on mógł nam dać prowadzenie. Taka jest piłka. Nie wszystko jest sprawiedliwe i łatwe. Nie chowamy jednak głowy w piasek!

R.Z.: Teraz czeka was jeden mecz w Gliwicach a w przypadku waszego zwycięstwa dwa mecze na terenie rywala. W trakcie rundy zasadniczej wygraliście tam. Powiedz jaki to obiekt? Czy rywale mają za sobą tłumy kibiców?

M.K.: Nie ma tam hali, że zaraz obok linii są drabinki. Są wysokie trybuny, nie tak jak u nas, że wszystko jest na jednym poziomie. Co do dopingu to na ostatnim meczu było cicho. Co do gry to myślę, że niczym nas nie zaskoczą. Na pewno są w komfortowej sytuacji, że mają handicap jednego zwycięstwa. Warto pamiętać jednak że my u nich w lidze wygraliśmy w tym sezonie wygraliśmy. Jedziemy tam zagrać dwa mecze!

Mimo porażki grają o Ekstraklasę!

2013-03-18T03:42:00.000-07:00

Gdy w październiku startowała I liga futsalu, po pierwszym meczu przegranym z KS Gniezno 3:5 przeprowadziłem rozmowę z trenerem AZS UW Rafałem Klimkowskim w której powiedział mówił, że "Chciałby zagrać w play off". Pięć miesięcy później słowa stały się faktem. Głównie dzięki bardzo dobrej rundzie rewanżowej. Co prawda w weekend ostatni mecz rundy zasadniczej "Uniwerek" przegrał z Euromasterem Głogów 1:3, ale dzięki dobrym wynikom na innych parkietach utrzymał 4 miejsce. Teraz nieśmiało w hali przy Banacha mówi się o awansie do Ekstraklasy. Na tym szczeblu UW występowało już w sezonie 2007/2008. Chociaż z zawodników, którzy obecnie grają w AZS tylko Grzegorz Och i Przemysław Cegiełko pamiętają te czasy. Czy Uniwersytet Warszawski stać na skok tak głęboką wodę? Zacznijmy jednak od meczu z Euromasterem.

Często bywa tak, że im większa stawka meczu tym brzydszy mecz. Tak było i tym razem w pojedynku AZS UW - Euromaster. Co prawda fakt, że jest to mecz, który może dać Uniwerkowi grę w play off dawał trochę adrenaliny kibicom. Jednak zawartość futsalu w futsalu była mała. Goście grali wysokim pressingiem z pod którego gospodarze nie potrafili skutecznie wyjść. Widać było, że zespół z Dolnego Śląska to zawodnicy dobrze przygotowanie fizycznie, potocznie mówiąc "wyżyłowani". Dużo pracy miał bramkarz UW, Michał Kozłowski. W 8. minucie spotkania popisał się fantastycznym refleksem, gdy złapał piłkę która w bilardowy sposób odbiła się jeszcze od słupka AZS po czym pewnie wylądowała w rękach bramkarza gospodarzy. AZS próbował jednak strzelić gola i przejąc kontrolę nad spotkaniem. Po chwili sam na sam z bramkarzem Głogowa - Wojciechem Wójtowiczem znalazł się Grzegorz Och jednak uderzył za wysoko. Czternastą minutę meczu przeklinał na pewno będzie Przemysław Cegiełko, który ręką zatrzymał piłkę na linii bramkowej, po strzale Głogowa. W hali rozległ się gwizdek jednego z Sędziów. Chwila konsternacji, bo wszyscy tego w zamieszaniu dobrze nie widzieli. Po chwili konsultacji arbitrów "Cegła" ukarany został czerwoną kartą, dodatkowo przeciwko UW zostaje podyktowany rzut karny. Piłkę ustawia Piotr Pietruszko- z drużyny gości. Jednak jego silny strzał trafia w poprzeczkę ku radości kibiców UW. Jednak AZS przez dwie minuty musi bronić się w trzech zawodników w polu. Olbrzymia praca do wykonania, gdy jest się zamkniętym "w hokejowym zamku". W 15 minucie szale zwycięstwa na stronę Głogowa przechyla Sebastian Szala, który zamyka akcję kolegi z zespołu. Swój udział w doprowadzeniu do remisu może mieć.... Michał Kozłowski! Najpierw Rafał Klimkowski faulowany jest pod własnym polem karnym i goście zdobywają 5 przewinienie (następne oznaczać będzie rzut karny przedłużony z 10 metrów). Dosłownie sekundy później Boha Yusopov na linii pola karnego za lekko próbuje podać do Klimkowskiego, piłkę przejmuje rywal i strzela z "dużego palca". Instynktowne broni sytuację Michał Kozłowski, jednak piłka mu odskakuje i poprawiając interwencję bramkarz UW jest faulowany. Oznacza to 6 faul! Podczas gdy bramkarz AZS jeszcze jest opatrywany, po drugiej stronie boiska piłkę ustawia już Grzegorz Och. Dwie minuty przed końcem pierwszej połowy Kozłowski wraca na swoje miejsce a Och bierze długi rozbieg. Niestety Wójtowicz wyciąga się i końcówkami palców posyła piłę na poprzeczkę. Wynikiem 0:1 kończy się pierwsza połowa.

Druga odsłona i jej pierwsze 10 minut to chaos. Dużo niedokładności, strat z obu stron czasem tylko oglądaliśmy próby indywidualnych akcji lub kontrataki. Z tego chaosu jednak cało wyszli goście. W 30 minucie na 0:2 podwyższył Andrzej Koryciński. Cała akcja mogła się podobać wszystko rozgrywane było na niezłej szybkości a zawodnicy piłkę podawali sobie w powietrzu. Strzał też był z powietrza, więc widać że Euromaster na swoich treningach ma dużo czasu na siatko-noge. Wcześniej Koryciński nie trafił na pustą bramkę, więc tak to jest jest w futsalu, że w prostych teoretycznie sytuacjach się pudłuje a wychodzi czasem taka "brazyliana". Dosłownie kilka sekund później na tablicy było już 0:3 po tym jak Grzegorz Nowak wykończył szybką kontrę swojego zespołu. Równie błyskawiczna była jednak odpowiedz UW. Najpierw Michał Kozłowski wybronił akcję sam na sam z zawodnikiem gości, piłkę przejął Nikodem Starek i popędził lewą stroną pod bramkę gości. Trochę za mocno wypuścił sobie piłkę, jednak wywalczył rzut rożny. Po krótkim rozegraniu stałego fragmentu i zagraniu wzdłuż linii bramkowej, Maciej Piwowarczyk wepchnął piłkę do bramki gości. AZS miał szanse na gola kontaktowego, kiedy zespół szedł z kontrą a Remigiusz Mytyk podawał piłkę do Rafała Klimkowskiego, który stał na długim słupku bramki Głogowa. W ostatnim momencie jednak wślizgiem jednak tor lotu piłki przeciął zawodnik z Euromastera czym utrudnił oddanie strzału. W meczu już nic się nie zmieniło. Końcówkę spotkania dominował Euromaster który zwyciężył 3:1 i zajął 2 miejsce w I lidze. AZS UW w play off zmierzy się z liderem GAF Gliwice. Pierwszy mecz w Warszawie w sobotę. Gra toczy się do dwóch zwycięstw. Decydujące mecze rozegrane zostaną, więc na parkiecie drużyny która zajęła wyższe miejsce w tabeli.

Rafał Klimkowski trener AZS UW - Rundę mamy wyśmienitą poza falstartem w Gnieźnie, gdzie przegraliśmy 1:6. Dużo nam otuchy dodał ten meczu w Pucharze Polski z Pogonią Szczecin, bo uwierzyliśmy w swoje możliwości w swoje siły. Ciesze się z czwartego miejsce, ale bez kalkulacji przy zwycięstwie mogło się okazać, że byłoby drugie lub trzecie. To byłaby jakaś euforia.... Kiedyś jak chłopaki grali w Ekstraklasie to oczekiwali od tej sekcji zarobienia pieniędzy.My też chcemy mieć stypendia ale okazuje się, że bez nich też możemy istnieć. Ci chłopcy się na to zgodzili, chcą walczyć, chcą biegać bez tych pieniędzy i to jest fajne. Czy awans teraz do ekstraklasy by nas zabił? Ja uważam że nie. Jeśli chodzi o koszty to są podobne wyjazdy. Dalej gralibyśmy za darmo. Może udałoby się uzyskać dwie trzy firmy, które przyniosłyby po tysiąc złotych, żeby mieć na odżywki czy izotonik po meczu. Sportowo natomiast byłby ogromny problem i nie ma co ukrywać, że bylibyśmy w dolnej połówce tabeli każdy mecz byłby dla nas ciężki. Musielibyśmy do tego podejść jeszcze bardziej zaangażowani Ale na razie nie ma co tego rozpatrywać. Jeśli się uda będziemy się cieszyć.My w każdym meczu gramy o zwycięstwo a koniec sezonu zobaczymy gdzie jesteśmy.

Zdjęcia z meczu na portalu warszawa.sport.pl

http://www.warszawa.sport.pl/sport-warszawa/5,124560,13577427,Tak_graja_futsalowcy_AZS_UW__ZDJECIA_.html

AZS UW - Euromaster Głogów

1:3 (0:1)

Maciej Piwowarczyk 31'- Szala 15', Koryciński'30, Nowak 30'

AZS UW : 96. Michał Kozłowski, 2, Jakub Mykowski,9, Remigiusz Mytyk,11 Nikodem Starek, 20 Rafał Klimkowski- 12 Paweł Stryjek,6 Mateusz Olkowski,7 Grzgorz Och, 8.Przemysław Cegiełko, 14 Maciej Piwowarczyk, 23 Boha Yusupov, 25 Dominik Majewski.

Euromaster : Wojciech Wójtowicz, Sebastian Szala, Grzegorz Nowak, Kamil Kaczamar, Andrzej Koryciński,Łukasz Plewko,Piotr Pieruszko, Mateusz Niedźwiedź, Tomasz Trznadel, Tomasz Urbaniak, Michał Długosz.

Judo po polsku

2013-03-04T09:19:00.000-08:00

W weekend w Arenie Ursynów rozgrywany był turniej Judo European Open Men, czyli Otwarty Puchar Europy w tej japońskiej sztuce walki. Na tatami czyli tradycyjnej macie rodem z kraju kwitnącej wiśni walczyło prawie 400 zawodników. Nie zabrakło czołowych judoków ze starego kontynentu jak Lewan Ciklauri, Or Sasson czy Siergiej Prokin, którzy wygrali w swoich kategoriach wagowych. Reprezentacja Polski przegrała przez iponn - czyli przed czasem. Nasi dwaj zawodnicy zajmowali najwyżej 7. miejsca. Nie jest to wypadek przy pracy, tylko aktualny stan siły polskiego judo.

W naszej reprezentacji na zawody Pucharu Świata (takie jak rozgrywa choćby Justyna Kowalczyk w swojej dyscyplinie) nie znalazł się z przyczyn zdrowotnych Paweł Zagrodnik (piąty na IO w Londynie). Do tego brakowało Krzysztofa Wiłkomirskiego - brązowego medalisty Mistrzostw świata (2001) i Europy (2003). Zamiast nich selekcjoner Adam Maj powołał grupę młodych zawodników, która ma powalczyć o medale w Rio de Janeiro. Wspierać ich mieli doświadczeni Tomasz Adamiec (Ryś Warszawa) i Janusz Wojnarowicz, który jednak wycofał się w ostatniej chwili z powodu kontuzji. Niestety Adamiec walczący w sobotę swoją przygodę skoczył szybko. W 27 osobowej kadrze oprócz Adamca, znalazło się jeszcze sześciu zawodników z warszawskich klubów: Łukasz Kiełbasiński (Ryś Warszawa), Grzegorz Lewiński (AON Warszawa), Radosław Koszczyński (AZS AWF Warszawa), Igor Dzierżanowski (AON Warszawa), Paweł Płoński (AZS AWF Warszawa), Kacper Larem (Gwardia Warszawa). Wszyscy jednak odpadli w eliminacjach. Tylko Damian Szwarnowiecki (Gwardia Wrocław) i Łukasz Błach (Ślask Wrocław) przebili się przez kwalifikacje i zajęli w swoich kategoriach 7. miejsca.

"W sporcie w pewnym momencie siła jest taka jakie są finanse. Finansów nie ma do tego stopnia, że Tomasz Adamiec, który dwukrotnie reprezentował Polskę na Igrzyskach dostał informację w styczniu, że jeśli chce gdzieś startować to na własny koszt. Więc startuje tu bo koszty są żadne." - mówi Cezary Borzęcki - prezes i główny trener Ryś Warszawa -" Brakuje pieniędzy na szkolenie i wyjazdy, więc nasi zawodnicy są "nieobici" z rywalami. Ciężko jest gonić czołówkę samym charakterem."- dodaje szkoleniowiec.

Turniejów w ramach Grand Prix teraz bardzo się namnożyło i żeby zdobywać punkty rankingowe oraz walczyć z najlepszymi trzeba jeździć po całym świecie. Najbliższy turniej jest w Armenii. Czasem też imprezy odbywają się za oceanem co już jest ponad stan posiadania dla naszych klubów i związku.

Na plus trzeba zaliczyć duże zainteresowanie dzieci judo. Przez weekend w Arenie Ursynów zawsze była spora grupa młodych zawodników, którzy wspierali naszą reprezentację. Może wśród nich był gdzieś następca Pawła Nastuli?

Otwarty Puchar Europy kontynuuje tradycje Międzynarodowego Turnieju Warszawskiego. Jednej z najstarszych imprez judo w Europie. Pierwsza edycja rozegrana została w 1962 roku. Wśród polskich zwycięzców jest m.in Paweł Nastula (2004 r.) i Przemysław Matyjaszek, który wygrał jako ostatni z biało- czerwonych w 2007 roku .

Bardzo wymęczone zwycięstwo

2013-03-03T14:31:00.000-08:00

Fenomen sportów zespołów wciąż mnie zaskakuje. W środę w Pucharze Polski grasz rewelacyjny mecz, a w weekend w lidze, kiedy jesteś faworytem o mały włos nie przegrywasz. Nie piszę tu o Legii, tylko o futsalistach AZS Uniwersytetu Warszawskiego. "Uniwerek" w środę rywalizował z liderem Ekstraklasy prawie jak równy z równym a w niedziele jak równy z równym grał z... ostatnią drużyna I ligi, która na koncie nie miała żadnego punktu. To nie żart. Przed meczem zawodnicy gospodarzy, którzy w tym meczu zasiedli na trybunach, typowali łatwe zwycięstwo 5:0, ewentualnie pogrom. Zamiast tego był ogrom emocji do ostatnich sekund.

Zimny prysznic na rozgrzane głowy AZS spadł już po kilku sekundach od rozpoczęcia meczu. Sebastian Klaus z lewej strony parkietu uderzył mocno w górną część bramki Kamila Madzio. Bramkarz UW był bezradny. Ten gol nie był to prezentem od Santa Clausa raczej prztyczkiem w nos. Mimo, że w futsalu jedna bramka to jeszcze nie wiele, to rywale mogli skupić się na grze w obronie i czekaniu na kontry. To Uniwerek musiał tu wygrać, żeby wciąż liczyć się w walce o 4 miejsce w tabeli I ligi. Wszystkie ataki były jednak nieudane, a raczej udane do pewnego momentu. W decydującej fazie nikt nie chciał brać ryzyka na siebie i odgrywał piłkę do tyłu albo wszerz boiska. Sygnał do ataku musiał dać kapitan Grzegorz Och. Wychowanek GKS Bełchatów w 13. minucie pierwszej połowy przejął piłkę na środku boiska, przyjmując ją na klatkę piersiową, poprowadził krótkimi krokami i uderzył z dystansu w samo okienko bramki Marexu! Grający z numerem 7 na biało - czarnej koszulce zawodnik jeszcze w pierwszej połowie mógł dać prowadzenie gospodarzom. Na półtorej minuty przed końcem tej części gry, przyjezdni popełnili 6 faul, co skutkowało rzutem karnym przedłużonym. Kibice zebrani w hali przy Banacha 2, zaczęli bić brawo Ochowi żeby dodać mu otuchy. Jednak jego silny strzał z 10 metrów okazał się niecelny.

Druga połowa była równie emocjonująca, chociaż kibice UW nie spodziewali się takiego nerwowego ściskanie kciuków. Czasem na parkiecie miały miejsce szachy. Czasem mnożyły się niedokładności. Nie można było odmówić zaangażowania z obu stron, zwłaszcza wśród gości, którzy po 11 meczach mogli zdobyć pierwsze punkty. Bardzo blisko tego celu zrobili się po 5 minutach drugiej połowy, gdy Marcin Brysz zdobył drugiego gola dla Marexu. Bramkarz jego zespołu zagrał mu długą piłkę w pole karne UW a Brysz stojąc tyłem do bramki AZS trącił piłkę tak, że ta wpadła do siatki. Po chwili w sumie można by pakować manatki, gdyby Maciej Piwowarczyk wjechał "na wślizgu" z piłką do własnej bramki. Zawodnik gospodarzy tak niefortunnie przeciął zagranie wzdłuż pola karnego, że jechał z piłką do bramki obok Madzio. Nie wiem czy ma super mocny klej na podeszwach, jednak zdołał wyhamować i wybić piłkę. "Co się odwlecze..." jak mawia mądrość ludowa. Na 2:2 wyrównał Przemysław Cegiełko, który uderzył z lewej strony boiska z przed pola karnego w 34 minucie rywalizacji, nie dając szans kapitanowi- bramkarzowi gości Łukaszowi Ambrożemu. Gra od tego tego momentu się zaostrzyła. Goście dwu krotnie próbowali jeszcze schematu w którym Brysz zdobył gola głową, ale bez efektu. Widoczny był Sebastian Szostok, który próbował gry sam na sam z zawodnikami UW. Mimo starań Marexu, gola zdobył AZS za sprawą Macieja Piwowarczyka. "Piwko" na 3 minuty przed końcem meczu uderzył z "dużego palca" i dał pierwsze prowadzenie "Uniwerkowi" w tym meczu. Kolejnego gola mógł zdobyć Rafał Klimkowski z rzutu karnego przedłużonego. Rywale w 39 minucie meczu ukarani zostali 6 faulem i grający trener UW podszedł do strzału z 10 metrów. Tym razem w hali była cisza... jednak Klimkowski trafił w poprzeczkę tak. Jeszcze przez chwilę słychać było odgłos trafienia piłki w górną część bramki. Marex podjął ryzyko i grał z wycofanym bramkarzem próbując zamknąć UW w "hokejowym" zamku. Jednak sekundy przed końcem meczu żółto-niebiescy popełnili błąd przy wznawianiu akcji. Piłkę przejął Dominik Majewski, który trafił do pustej bramki. Po chwili sędziowie zakończyli mecz.

"Bardzo wymęczone zwycięstwo. Chłopaki grali o swoje pierwsze zwycięstwo. Nie chce powtarzać frazesów trenera Jana Urbana ale z każdym przeciwnikiem z dołu tabeli też się gra ciężko.Tym bardziej, że my tu nie zarabiamy żadnych pieniędzy i każdy mecz jest tylko po to żeby pokazać że jest się lepszym od drużyny przeciwnej" - powiedział Przemysław Cegiełko - "Niestety jest to naszą bolączką od kilku sezonów, że jak przyjeżdża przeciwnik z wyższej półki to gramy jakbyśmy byli w Ekstraklasie. Jak przyjeżdża rywal, który jest teoretycznie słabszy to się dostosowujemy do jego poziomu. To jest negatywne zjawisko, ale ciężko to wyeliminować, kiedy nie trenujemy regularnie. Nie chce się usprawiedliwiać ale może gdyby były jakieś premie za zwycięstwa pięcioma bramkami byłoby inaczej. Jednak będziemy starali się to wyeliminować w kolejnych meczach. ".

W spotkaniu w barwach AZS UW zadebiutował Ukrainiec, Oleksii Milashyn który kiedyś grał w swojej ojczyźnie na poziomie Ekstraklasy. Mimo, że gracz ma już prawie 35 lat to warto mu się przyglądać, bo może być wzmocnieniem zespołu.

AZS Uniwersytet Warszawski - Marex Chorzów

4:2

(1:1)

Grzegorz Och 13' Sebastian Klaus 1', Marcin Brysz'24'

Przemysław Cegiełko 34'

Maciej Piwowarczyk 38'

Dominik Majewski 40'

AZS UW : Kamil Madzio, (Michał Kozłowski)- Grzegorz Och, Maciej Piwowarczyk,Rafał Klimkowski, Buzurgmehr Yusupov, Oleksii Milashyn, Przemysław Cegiełko, Nikodem Starek, Szymon Szymańczuk, Piotr Hereśniak, Dominik Majewski.

Marex: Łukasz Ambroży, Łukasz Lubczyński - Sebastian Klaus,Michał Męczeński,Mateusz Węgrzyn, Grzegorz Gawron, Marcin Brysz, Sebastian Szostok, Grzegorz Jarząb, Mateusz Andrzejewski.

Cenne punty pojechały do Gdyni

2013-03-02T10:26:00.000-08:00

"Gra się tak jak się trenuje"- powiedział w rozmowie ze mną Robert Lis, II trener szczypiornistów AZS Uniwersytetu Warszawskiego. W tych słowach nie było radości nad wysokimi umiejętnościami i opanowaniu wielu schematów taktycznych przez zespół UW. Była to gorzka prawda po porażce w meczu, który można było wygrać. Brakowało niewiele: trochę skuteczności (czasem umiejętności), szczęścia i kilku graczy do zmian. W meczu z Kar-Do Spójnia Gdynia, karą za braki treningowe była porażka. Strata punktów u siebie jest bolesna, z bezpośrednim rywalem do walki o utrzymanie, który powiększył przewagę w tabeli I ligi nad UW do 3 punktów.

Mecz pomiędzy AZS UW a Kar-Do Spójnią Gdynia rozgrywany był o nietypowej porze... bo o godzinie 11. Spotkanie musiało toczyć się tak wcześnie, gdyż później w hali przy Banacha rozgrywany był półfinał Akademickich Mistrzostw Polski w tenisie stołowym. Tak naprawde to jednak stołecznym zawodnikom pasowała tak wczesna pora. W ten sposób chcieli się zrewanżować za mecz z pierwszej rundy, kiedy to w Gdyni również grali przed południem. W październiku żeby dotrzeć do Trójmiasta z Warszawy na mecz, wyjeżdżali przed piątą rano. Po dotarciu do hali Spójni nogi mieli jak z waty i bardzie czuli się jak pięściarz po mocnym ciosie niż jak piłkarz ręczny przed grą. W efekcie ich wyprawa zakończyła się porażką 21:29. Teraz takie zwycięstwo każdy w UW wziąłby w ciemno. Przy brakach kadrowych ( kontuzje Bartosza Monikowskiego i Bartosza Zaprutko) oraz brakach treningowych (na zajęciach średnio jest 10-12 zawodników i rzadko są to Ci sami gracze) ciężko będzie o punkty.

Pierwsza bramka w meczu padła łupem UW - a dokładnie Michała Flisiaka. W odpowiedzi jednak dwa trafienia zaliczyli goście: Maciej Gębala i Dawid Wesołek. Gospodarze mieli szanse na wyrównanie, jednak rzutu karnego nie wykorzystał Paweł Puszkarski. W szóstej minucie meczu mieliśmy już wynik 1:3. Gospodarze próbowali szybkich ataków, jednak nie przynosiły one korzyści. Czas płynął a rywale mieli przewagę jednej bramki, czasem dwóch. Na moment zrobił się remis przy wyniku 5:5, dzięki trafieniom Łukasza Wolskiego, wspomnianego już Flisiaka i Łukasza Monikowskiego. Jednak rywale po 120 sekundach odskoczyli na 5:7. Stratę zmniejszył Sławomir Kuc ale trwała wymiana cios za cios i Maciej Gębala zdobył gola dla Gdynian. Na 7:8 trafienie zdobywa Wolski i kiedy kolejne podwyższenie gości wisi w powietrzu, ładnie rzut Karola Radeckiego z lewego skrzydła broni bramkarz "Uniwerku" - Marcin Malanowski. To daje impuls do ataku i Michał Wysocki doprowadza do remisu 8:8. Od tego momentu zaczynają dziać się jednak dziwne rzeczy bo nikt nie potrafi rzucić bramki. UW z szybkich akcji biegowych, przechodzi do ataku pozycyjnego. Goście obijają słupki, w odpowiedzi UW trafia w bramkarza, Dobrą interwencją popisuje się Malanowski, w ataku rzut Monikowskiego zostaje obroniony. Dopiero po 5 minutach z sekundami pada gol dla Spójni. Mateusz Wróbel, rozwija skrzydła i... z dystansu nie daje szans bramkarzowi AZS. Zamiast odpowiedzi UW, po raz kolejny Wróbel, którego nie dało się zamknąć w garści rzuca z dystansu po ziemi i robi się 8:10. Po drugiej stronie boiska obroniony rzut UW i coraz większe napięcie. Francl Brinovec trafia w słupek. Dopiero Wolski wyskakuje ponad obrońcami i mocno rzuca w lewy róg bramki na 9:10. Dwa trafienia w tej połowie należą jednak do gości. Najpierw trafia M.Gębala a wynik pierwszej odsłony ustala Wróbel, który ze skrzydła zdobywa bramkę. Ostatnia minuta to jeszcze duże zamieszanie po stronie AZS. Gospodarze próbują swojej akcji, jednak tracą piłkę w ataku i na 3 sekundy przed końcem Kamil Praski kontrę Spójni powstrzymuje faulem za co zostaje ukarany 2 minutami kary. " Chcieliśmy grać kontratak, ale jak się nie rzuca sześciu kontrataków sam na sam to ciężko jest cokolwiek mówić. Jeśli w pierwszych piętnastu minutach cztery razy nie rzuciliśmy sam na sam to stwierdzimy, że nie ma to sensu i zaczekamy... ale i tu nie szło i tu nie szło"- powiedział trener Robert Lis.

Na początku drugiej połowy jednak przez moment Uniwerkowi wszystko szło, mimo osłabienia. Jakby los rekompensował pierwszą połowę meczu. Najpierw straty zmniejszył Monikowski. Chociaż jeszcze po stronie gdynian odpowiedział Wróbel, to jednak od 34 minuty do 38 gospodarze zdobyli 4 bramki (Wysocki,Wolski, Monikowski, Wolski). Do tego rzut karny obronił rezerwowy bramkarz UW - Bartosz Troński, który sprytnie powstrzymał próbę loba. W 40 minucie meczu na 15:13 podwyższył Hubert Chmielewski. Wydawało się, że wszystko jest pod kontrolą, czyli spokojnie leci z nami pilot. Niestety ster gdzieś się wymknął. Może zabrakło sił, bo AZS grał praktycznie przez cały mecz robią tylko dwie zmiany? Przewagę zmniejszył Damian Karpiński a wyrównał nie kto inny jak najgroźniejszy wróbel jakiego widziałem w piłce ręcznej, czyli Mateusz Wróbel. Ostatnie 10 minut zapowiadało się bardzo się ciekawie, bo na tablicy utrzymywał się wynik 19:20. W tym momencie nastąpiło zacięcie, może i walki było dużo ale nikt nie potrafił zdobyć gola przez cztery minuty. Niemoc przełamał... Wróbel. Na 3 minuty przed końcem AZS przegrywał trzema bramkami... 20:23. Tylko i aż trzema. Nie takie rzeczy się odrabiało w sporcie. W tym momencie gospodarze mają swoją akcję trafiają bardzo mocno... w poprzeczkę. Po chwili Adam Waśko zdobywa upragnionego gola. Nie minęła minuta i karny dla UW - wykonuje Łukasz Monikowski. Jego brat na trybunach nie patrzy. A szkoda, bo Łukasz pięknie lobuje bramkarz gości i robi się 22:23. Na tablicy półtorej minuty do końca gry. Goście są pod ścianą. Maciej Gębala wpada w pole karne i gwizdek...rzut karny. Pewnie zamienia stały fragment gry zamienia na gola- 22:24. To już chyba po meczu, kiedy na połowie przeciwnika Wolski przejmuje piłkę i wychodzi sam na sam z bramkarzem. Niestety trafia w niego. Mecz kończy trafieniem na 22:25 zawodnika grającego z numerem 3 - Macieja Gębaly.

"Mieliśmy dużo strat, bardzo dużo nie wykorzystanych stu procentowych okazji. Rywale to była drużyna w naszym zasięgu " - powiedział Marcin Malanowski - " Dzięki Bogu w tym roku tak się to ułożyło, że żadna drużyna nie spada bezpośrednio ponieważ dwie drużyny wycofały się z rozgrywek, więc jest tylko miejsce barażowe, które można zająć w najgorszym wypadku"

AZS Uniwersytet Warszawski - Kar-Do Spójnia Gdynia

22:25

(9:12)

AZS UW : Marcin Malanowski, Bartosz Troński- Łukasz Wolski 7, Łukasz Monikowski 5, Michał Flisiak 3, Michał Wysocki 2, Hubert Chmielewski 2, Sławomir Kuc 2, Adam Waśko 1, Paweł Puszkarski, Kamil Praski, Francl Brinovec.

Spójnia: Mateusz Zimakowski - Mateusz Wróbel 9, Maciej. Gębala 7, Damian Karpiński 5, Stanisław Gębala 1, Karol Radecki 1,Dawid Wesołek 1, Szymon Nowaliński 1, Grzegorz Dorsz

Orły przenoszą gniazdo

2013-02-19T10:02:00.003-08:00

Od przyszłego sezonu drużyna futbolu amerykańskiego Warsaw Eagels swoje mecze grać będzie na stadionie Polonii. Po trzech latach spędzonych na boisku przy Obrońców Tobruku, "Orły" zmieniają swój dom. Chociaż już w 2010 Warsaw Eagels rozpoczęli pierwsze próby współpracy z "Czarnymi Koszulami". Prawie trzy lata temu (28 lutego 2010) w przerwie meczu Polonia - Lech miała miejsce prezentacja zespołu WE oraz krótki trening na głównym boisku. Teraz "Orły" na płycie stadionu przy Konwiktorskiej walczyć będą o Mistrzostwo Polski. Chociaż nie przez wszystkich są tam mile widziani.

Przeciwni przenosinom Warsaw Eagles na stadion Polonii są kibice "Czarnych Koszul". Jednak sam klub mimo, że nie tryska optymizmem z powodu dzielenia się stadionem z innym klubem sportowym to jednak Adam Drygalski rzecznik Polonii zapewnia " Cieszymy się, że nasz obiekt jest tak atrakcyjny i wszyscy chcą na nim grać.Myślę, iż to jest doskonały moment żeby Warsaw Eagels zawitali na Konwiktorską. Kibice Futbolu Amerykańskiego będą mogli na własne oczy zobaczyć jak wygląda stadion Polonii i sprawi to, że ten obiekt będzie w jakimś stopniu modernizowany. Przydałoby nam się dodatkowa liczba krzesełek dla kibiców, tak żeby było to 10 tysięcy. Potrzebujemy dodatkowych pomieszczeń dla piłkarzy , nie tylko szatni ale i pomieszczeń do masażu. Potrzeby są duże." - dodaje Drygalski.

Obecnie stadion Polonii ma około 6800 miejsc. Poprzednie bemowskie boisko na którym grały Orły miało zaledwie 1000 miejsc siedzących. Trybuny nie zawsze były jednak pełne. Wyjątkiem były oczywiście spotkania z czołówką ligi jak np. z Devils Wrocław. Czy przenosiny nie jest zbyt dużym ryzykiem i na zwykłym ligowym meczu 5 tysięcy wolnych miejsc po których hula wiatr może okazać się smutnym widokiem? I czy to się opłaci finansowo? "Na to pytanie odpowiemy po pierwszych meczach - Jacek Śledziński General Manager WE - Jeśli będzie przychodziło wielu kibiców to nam się to opłaci. Jeśli nie to będziemy musieli zweryfikować nasze plany. Jestem jednak przekonany, że tych kibiców będzie bardzo dużo. Już teraz mamy pytania o bilety. My oferujemy naszym kibicom nie tylko rozrywkę sportową. Oczywiście jest ona najważniejsza, ale futbol obudowujemy całą masę atrakcji od najmłodszych dzieciaków po osoby starsze."- kończy manager WE.

Janusz Kopaniak dyrektor WOSiR zapewnia, że stan murawy będzie stale kontrolowany. Osoby niechętne przenosinom Orłów na Konwiktorską zarzucają, że futboliści amerykańscy mogą zniszczyć boisko, gdzie gra 3. po rundzie jesiennej zespół piłkarskiej Ekstraklasy. Oba kluby Warsaw Eagles i Polonia zapewniają że w nikt w interesie nie ma tu nic niszczyć. Dodatkowo do współpracy mogło dojść, bo terminy meczów nie kolidują ze sobą i obydwa kluby grają mecze u siebie "na zakładkę". Problem nie będzie też przygotowanie boiska piłkarskiego na którym gra Ekstraklasa do zasad Topligi. Pomalowanie linii przed meczem nie trwa długo (około 1 dnia), profesjonalne bramki są już w fazie produkcji.

Czy Orły na nowym stadionie z nowymi 4 zawodnikami z USA, będą miały nową jakość? Kibice przekonać będą mogli się 6 kwietnia. Rywalem Warsaw Eagles będą Devils Wrocław... czyli na początek klasyk.