Stotra (hymns)

Shri Ganapati Namashtakam Stotram

2012-01-25T23:50:00.000+05:30

Shri Ganapati Namashtakam Stotram

We are celebrating God Ganapati Janma (birth Day) on 26th January 2012 i.e. Magha (Name of the month) Shukla Chaturthi. We call this day as Ganesh Jayanti. I am uploading Ganapati Namashtak Stotram which is from Shri Brahma VaivartPurana, Ganapati khanda. This stotra is in Sanskrit. This stotra is told by God Vishnu to Goddess Parvati as she was angry with Parshuram (Incarnation of God Vishnu). This is a very pious and holy stotra. 1 O! Mother (Parvati) Ganesh, Ekdant, Heramb, VighnaNayak, Lambodar, Shoorpakarna, Gajavaktra, and Guhagraj are eight (Very Pious) names of your son. O! HarPriye (Wife of God Shiva) please listen the meaning of these eight names of your son. This stotra is main stotra among many and it removes all difficulties (from life of the devotees). 2 “Ga” indicates Knowledge. “Na” indicates mukti. I bow to the God of these two i.e. God Ganesh. “Ek” indicates head/leader. “Dant” indicates power/energy. I bow to Ekdant who is most powerful. 3 “He” indicates poor/weak. “Ramb” indicates care taker. I bow to God Heramb who is care taker of weak and poor people. 4 “Vighna” indicates difficulties. “Nayak” indicates the one who removes difficulties. I bow to VighnaNayak who removes difficulties. 5 God Vishnu had given him Naiyedya and God Shiva (father) given him many sweets to eat hence his belly have become very long. As such he is being called as Lambodar. I bow to God Lambodar. 6 His ears are long and like Shoorpa (shifting Pan) for removing difficulties and indication of knowledge and wealth as a blessing to the devotees. I bow to Shoorpkarna. 7 There are flowers on his head given to him by Rushies. These flowers were given to Rushies by God Vishnu as blessings. He is having a head of Gajendra. I bow to Gajavaktra. 8 He has come in God Shiva family before Guha (Skanda). He is being worshiped first, before worshiping other Gods. I bow to Guhagraj. O Durge! This holy and pious Namashtak Stotra of your son is described in Vedas also. Think over it and then take a suitable decision. The devotee becomes happy and victorious; who recites this stotra thrice a day every day. All his difficulties and troubles are removed just like serpents run away from the eagle. He becomes very knowledgeable by the blessings of God Ganesh. Desirous of a son receives son and desirous of good wife receives a beautiful, wise and good wife. A devotee who is dull becomes knowledgeable and a famous poet.

श्रीगणपती नामाष्टक स्तोत्रम्

विष्णुरुवाच

गणेशमेकदन्तं च हेरम्बं विघ्ननायकम् I

लम्बोदरं शूर्पकर्णं गजवक्त्रं गुहाग्रजम् I

नामाष्टार्थ च पुत्रस्य श्रुणु मातर्हरप्रिये I

स्तोत्राणां सारभूतं च सर्वविघ्नहरं परम् II १ II

ज्ञानार्थवाचको गश्च णश्च निर्वाणवाचकः I

तयोरीशं परं ब्रह्म गणेशं प्रणमाम्यहम् I

एकशब्दः प्रधानार्थो दन्तश्च बलवाचकः I

बलं प्रधानं सर्वस्मादेकदन्तं नमाम्यहम् II २ II

दिनार्थवाचको हेश्च रम्बः पालकवाचकः I

परिपालकं दिनानां हेरम्बं प्रणमाम्यहम् I

विपत्तिवाचको विघ्नो नायकः खण्डनार्थकः I

विपत्खण्डनकारकं नमामि विघ्ननायकम् II ३ II

विष्णुदत्तैश्च नैवेद्यैर्यस्य लम्बोदरं पुरा I

पित्रा दतैश्च विविधैर्वन्दे लम्बोदरं च तम् I

शूर्पाकारौ च यत्कर्णौ विघ्नवारणकारणौ I

सम्पद्दौ ज्ञानरुपौ च शूर्पकर्णं नमाम्यहम् II ४ II

विष्णुप्रसादपुष्पं च यन्मूर्ध्नि मुनिदत्तकम् I

तद् गजेन्द्रवक्त्रयुतं गजवक्त्रं नमाम्यहम् I

गुहस्याग्रे च जातोSयमाविर्भूतो हरालये I

वन्दे गुहाग्रजं देवं सर्वदेवाग्रपूजितम् II ५ II

एतन्नामाष्टकं दुर्गे नामभिः संयुतं परम् I

पुत्रस्य पश्य वेदे च तदा कोपं तथा कुरु I

एतन्नामाष्टकं स्तोत्रं नानार्थसंयुतं शुभम् I

त्रिसंध्यं यः पठेन्नित्यं स सुखी सर्वतो जयी II ६ II

ततो विघ्नाः पलायन्ते वैनतेयाद् यथोरगाः I

गणेश्वरप्रसादेन महाज्ञानी भवेद् ध्रुवम् I

पुत्रार्थी लभते पुत्रं भार्यार्थी विपुलां स्त्रियम् I

महाजडः कवीन्द्रश्च विद्दावांश्च भवेद् ध्रुवम् II ७ II

II इति श्रीब्रह्मवैवर्ते गणपतीखण्डे श्रीविष्णुर्प्रोक्तं गणपति नामाष्टकं संपूर्णं II

श्रीगणपती नामाष्टक स्तोत्रम्

मराठी अर्थ

भगवान श्रीविष्णू हे गणपती नामाष्टक स्तोत्र पार्वतीला सांगत आहेत. माते ! तुझ्या मुलाची गणेश, एकदंत, हेरंब, विघ्ननायक, लंबोदर, शूर्पकर्ण, गजवक्त्र आणि गुहाग्रज अशी आठ नांवे आहेत. या आठही नांवांचा अर्थ ऐक. हे शिवप्रिये ! हे उत्तम, पवित्र स्तोत्र सर्व स्तोत्रांचे सारभूत आणि सर्व विघ्नांचे निवारण करणारे आहे. 'ग' ज्ञानार्थवाचक आणि 'ण' निर्वाणवाचक आहे. या दोन्ही (ग + ण) चे जे ईश्वर आहेत, त्या परब्रह्म गणेशाला मी नमस्कार करतो. 'एक' शब्द प्रधानार्थक आहे आणि 'दन्त' बलवाचक आहे. ज्यांचे बल सर्वांहून अधिक आहे, त्या 'एकदन्ताला' मी नमस्कार करतो. 'हे' दीनार्थवाचक आणि 'रम्ब' पालक (पालनकर्ता) याचे वाचक आहे. म्हणून दीनांचे पालक 'हेरम्ब' यांच्या समोर मी नत मस्तक होतो. "विघ्न" विपत्तिवाचक आणि "नायक" खण्डनार्थक आहे. अशा प्रकारे जे विघ्नांचे विनाशक आहेत, त्या "विघ्ननायकाला" मी अभिवादन करतो. पूर्वींच्या काळी विष्णूने दिलेला नैवेद्य आणि पित्याकडून दिलेले नाना प्रकारचे मिष्टांन खाल्यामुळे ज्याचे पोट मोठे झाले आहे अशा "लंबोदराला" मी वंदन करतो. ज्यांचे कर्ण भक्तांची विघ्न निवारण्यासाठी, त्यांना संपदा आणि ज्ञान देण्यासाठी सुपासारखे आहेत, त्या "शूर्पकर्णापुढे " मी नतमस्तक होतो. ज्यांच्या डोक्यावर मुनींनी दिलेले विष्णूंचे प्रसादरूपी पुष्प आहे आणि जो गजेन्द्राच्या मुखाने युक्त आहे, त्या "गजवक्त्राला" मी नमस्कार करतो. जो "गुह" म्हणजे स्कन्द यांच्या आधी जन्म घेऊन शिवाच्या घरी अवतीर्ण झाले आणि सर्व देवांच्या आधी अग्रपूजेचा मान असणार्या "गुहाग्रजाला" मी वंदन करतो. दुर्गे ! आपल्या पुत्राच्या उत्तम नामाष्टक स्तोत्राचे वेदांतील महत्व आधी जाणून घे आणि मग क्रोध आवर किंवा योग्य निर्णय घे. हे स्तोत्र जे नाना अर्थांनी भरलेले आहे आणि शुभकारक आहे, त्याचा पाठ जोकोणी रोज त्रिकाळ करतो, तो सुखी आणि सर्वत्र विजयी होतो. गरुडापासून साप जसे लांब पळतात तशीच संकटे त्याच्यापासून लांब पळतात. गणेश्वराच्या कृपेने तो निश्चितच महान ज्ञानी होतो. पुत्राची इच्छा करणारास पुत्र आणि पत्नीची इच्छा करणारास उत्तम सुशील स्त्री लाभते. तसेच महामूर्ख असला तरी निश्चितच तो विद्वान आणि श्रेष्ठ कवी होतो. अशा रीतीने श्रीविष्णूंनी पार्वतीला सांगितलेले हे ब्रह्मवैवर्त पुराणाच्या गणपतीखंडांतील गणपती नामाष्टक पूर्ण झाले.

Shri Ganapati Namashtakam Stotram

Custom Search

Gurucharitra Adhyay 18 श्रीगुरूचरित्र अध्याय (१८) अठरावा

2012-01-22T12:57:00.000+05:30

Gurucharitra Adhyay 18

The Gurucharitra Adhyay 18 is in Marathi. This Adhyay describes the piousness and holiness of Amarapur and Shri Guru blesses a vipra who was very poor. The vipra became rich because of the blessing by Shri Guru. Hence this Adhyay is recited by the devotees for removal of poverty. The story goes like this. There was a vipra (Brahmin) family having two children. The family was very poor. The vipra every day used to go to the village for Bhiksha, where people give him rice, wheat and flour for preparing food. Whenever vipra don't get anything from the villagers, the family use to eat the beans from a creeper which was in the court-yard of his house. One day Shri Guru came to his house for bhiksha. Vipra took Shri Guru to his house. Vipra’s wife serves food to Shri Guru as bhiksha. Shri Guru blessed the family and went away. However while going he took out the bean creeper and thrown it out. The bean creeper was serving as a food to the family in case of need. As such the wife started crying accompanied by children. However the vipra was very quiet. He was very much sure that Shri Guru had blessed them by visiting his house for bhiksha. When the vipra was digging out the remaining root of the creeper, he found a vessel filled with gold and was very much pleased. The family was very happy and they came to know how Shri Guru had blessed them and removed their poverty. One has to recite this Adhyay 18 with devotion, concentration and faith and then only Shri Guru’s blessings will reach to him.

श्रीगुरूचरित्र अध्याय (१८) अठरावा

श्री गणेशाय नमः I श्री सरस्वत्यै नमः I श्री गुरुभ्यो नमः I

जय जया सिद्धमुनि I तूं तारक भवार्णी I

सुधारस आमुचे श्रवणीं I पूर्ण केला दातारा II १ II

गुरुचरित्र कामधेनु I ऐकतां न धाये माझें मन I

कांक्षीत होतें अंतःकरण I कथामृत ऐकावया II २ II

ध्यान लागलें श्रीगुरूचरणीं I तृप्ति नव्हे अंतःकरणीं I

कथामृत संजीवनी I आणिक निरोपावें दातारा II ३ II

येणेंपरी सिद्धासी I विनवी शिष्य भक्तीसीं I

माथा लावूनि चरणांसी I कृपा भाकी तये वेळीं II ४ II

शिष्यवचन ऐकोनि I संतोषला सिद्धमुनि I

सांगतसे विस्तारोनि I ऐका श्रोते एकचित्तें II ५ II

ऐक शिष्या-शिखामणि I धन्य धन्य तुझी वाणी I

तुझी भक्ति श्रीगुरुचरणीं I तल्लीन झाली परियेसा II ६ II

तुजकरितां आम्हांसी I चेतन जाहलें परीयेसीं I

गुरुचरित्र आद्यंतेसीं I स्मरण जाहलें अवधारीं II ७ II

भिल्लवडी स्थानमहिमा I निरोपिला अनुपमा I

पुढील चरित्र उत्तमा I सांगेन ऐका ऐकचित्तें II ८ II

व्कचित्काळ तये स्थानीं I श्रीगुरू होते गौप्योनि I

प्रकट जहाले म्हणोनि I पुढें निघाले परियेसा II ९ II

वरुणासंगम असे ख्यात I दक्षिणवाराणसी म्हणत I

श्रीगुरू आले अवलोकित I भक्तानुग्रह करावया II १० II

पुढें कृष्णातटाकांत I श्रीगुरू तीर्थें पावन करीत I

पंचगंगासंगम ख्यात I तेथें राहिले द्वादशाब्दें II ११ II

अनुपम्य तीर्थ मनोहर I जैसें अविमुक्त काशीपुर I

प्रयागासमान तीर्थ थोर I म्हणोनि राहिले परियेसा II १२ II

कुरवपुर ग्राम गहन I कुरुक्षेत्र तेंचि जाण I

पंचगंगासंगम कृष्णा I अत्योत्तम परियेसा II १३ II

कुरुक्षेत्रीं जितकें पुण्य I तयाहूनि अधिक असे जाण I

तीर्थे असतीं अग्रण्य I म्हणोनि राहिले श्रीगुरू II १४ II

पंचगंगानदीतीर I प्रख्यात असे पुराणांतर I

पांच नामें आहेति थोर I सांगेन ऐका एकचित्तें II १५ II

शिवा-भद्रा-भोगावती I कुंभीनदी-सरस्वती I

' पंचगंगा ' ऐसी ख्याति I महापातक संहारी II १६ II

ऐसी प्रख्यात पंचगंगा I आली कृष्णेचिया संगा I

प्रयागाहूनि असें चांगा I संगमस्थान मनोहर II १७ II

अमरापुर म्हणिजे ग्राम I स्थान असे अनुपम्य I

जैसा प्रयागसंगम I तैसें स्थान मनोहर II १८ II

वृक्ष असे औम्दुबरु I प्रत्यक्ष जाणा कल्पतरू I

देव असे अमरेश्वरू I तया संगमा षट्कूळी II १९ II

जैसी वाराणसी पुरी I गंगाभागीरथी-तीरीं I

पंचनदी संगम थोरी I तत्समान परियेसा II २० II

अमरेश्वर संनिधानीं I आहेति चौसष्ट योगिनी I

शक्तितीर्थ निर्गुणी I प्रख्यात असे परियेसा II २१ II

अमरेश्वरलिंग बरवें I त्यासी वंदूनि स्वभावें I

पूजितां नर अमर होय I विश्वनाथ तोचि जाणा II २२ II

प्रयागीं करितां माघस्नान I जें पुण्य होय साधन I

शतगुण होय तयाहून I एक स्नानें परियेसा II २३ II

सहज नदीसंगमांत I प्रयागसमान असे ख्यात I

अमरेश्वर परब्रह्म वस्तु I तया स्थानीं वास असे II २४ II

याकारणें तिये स्थानीं I कोटितीर्थे असतीं निर्गुणी I

वाहे गंगा दक्षिणी I वेणीसहित निरंतर II २५ II

अमित तीर्थें तया स्थानीं I सांगतां विस्तार पुराणीं I

अष्टतीर्थ ख्याति जाग्रणी I तया कृष्णातटाकांत II २६ II

उत्तर दिशीं असे देखा I वाहे कृष्णा पश्चिममुखा I

शुक्लतीर्थ नाम ऐका I ब्रह्महत्यापाप दूर II २७ II

औदुम्बर सन्मुखेसी I तीनी तीर्थें परियेसीं I

एकानंतर एक धनुषी I तीर्थें असती मनोहर II २८ II

" पापविनाशी " 'काम्यतीर्थ ' I तिसरें सिद्ध 'वरदतीर्थ ' I

अमरेश्वरसंनिधार्थ I अनुपम्य असे भूमंडळीं II २९ II

पुढें संगम-षट्कूळांत I ' प्रयागतीर्थ ' असे ख्यात I

' शक्तितीर्थ ' ' अमरतीर्थ ' I ' कोटितीर्थ ' परियेसा II ३० II

तीर्थें असती अपरांपर I सांगतां असे विस्तार I

याकारणें श्रीपाद्गुरू I राहिले तेथें द्वादशाब्दें II ३१ II

कृष्णा वेणी नदी दोनी I पंचगंगा मिळोनि I

सप्तनदीसंगम सगुणी I काय सांगूं महिमा त्यांची II ३२ II

ब्रह्महत्यादि महा पातकें I जळोनि जातीं स्नानें एकें I

ऐसें सिद्धस्थान निकें I सकळाभीष्ट होय तेथें II ३३ II

काय सांगूं त्यांची महिमा I आणिक द्दावया नाही उपमा I

दर्शनमात्रें होती काम्या I स्नानफळ काय वर्णूं II ३४ II

साक्षात् कल्पतरु I असे वृक्ष औदुम्बरु I

गौप्य होऊन अगोचरु I राहिले श्रीगुरु तया स्थानीं II ३५ II

भक्तजनतारणार्थ I होणार असे तीर्थ ख्यात I

राहिले तेथें श्रीगुरुनाथ I म्हणोनि प्रकट जाहले जाणा II ३६ II

असतां पुढें वर्तमानीं I भिक्षा करावया प्रतिदिनीं I

अमरापुरग्रामीं I जाती श्रीगुरू परियेसा II ३७ II

तया ग्रामीं द्विज एक I असे वेदाभ्यासक I

त्याची भार्या पतिसेवक I पतिव्रताशिरोमणी II ३८ II

सुक्षीण असे तो ब्राह्मण I शुक्लभिक्षा करी आपण I

कर्ममार्गी आचरण I असे सात्विक वृत्तीनें II ३९ II

तया विप्रमंदिरांत I असे वेल उन्नत I

शेंगा निघती नित्य बहुत I त्याणें उदरपूर्ति करी II ४० II

एखादे दिवशीं त्या ब्राह्मणासी I वरो न मिळे परियेसीं I

तया शेंगांतें रांधोनि हर्षी I दिवस क्रमी येणेंपरी II ४१ II

ऐसा तो ब्राह्मण दरिद्री I याचकपणें उदर भरी I

पंचमहायज्ञ कुसरी I अतिथी पूजी भक्तीनें II ४२ II

वर्ततां श्रीगुरू एके दिवसीं I तया विप्रमंदिरासी I

गेले आपण भिक्षेसी I नेलें विप्रें भक्तीनें II ४३ II

भक्तिपूर्वक श्रीगुरूसी I पूजा करी तो षोडशी I

घेवडे-शेंगा बहुवसी I केली होती पत्र-शाका II ४४ II

भिक्षा करून ब्राह्मणासी I आश्र्वासिती गुरु संतोषीं I

गेले तुझे दरिद्र दोषी I म्हणोनि निघती तये वेळीं II ४५ II

तया विप्राचे गृहांत I जो का होता वेल उन्नत I

घेवडा नाम विख्यात I आंगण सर्व वेष्टिलें असे II ४६ II

तया वेलाचें झाडमूळ I श्रीगुरूमूर्ति छेदिती तात्काळ I

टाकोनि देती परिबळे I गेले आपण संगमासी II ४७ II

विप्रवनिता तये वेळीं I दुःख करिती पुत्र सकळी I

म्हणती पहा हो दैव बळी I कैसें अदृष्ट आपुलें II ४८ II

आम्हीं तया यतीश्र्वरासी I काय उपद्रव केला त्यासी I

आमुचा ग्रास छेदुनि कैसी I टाकोनि दिल्हा भूमीवरी II ४९ II

ऐसेपरी ते नारी I दुःख करी नानापरी I

पुरुष तिचा कोप वारी I म्हणे प्रारब्ध प्रमाण II ५० II

म्हणे स्त्रियेसी तये वेळीं I जें जें होणार जया काळीं I

निर्माण करी चंद्रमौळी I तया आधीन विश्व जाण II ५१ II

विश्वव्यापक नारायण I उत्पत्तिस्थितिलया कारण I

पिपीलिकादि स्थूळ-जीवन I समस्तां आहार पुरवीतसे II ५२ II

' आयुरन्नं प्रयच्छती ' I ऐसें बोले वेदश्रुति I

पंचानन आहार हस्ती I केवीं करी प्रत्यहीं II ५३ II

चौर्यायशीं लक्ष जीवराशी I स्थूल सूक्ष्म समस्तांसी I

निर्माण केले आहारासी I मग उत्पत्ति तदनंतरे II ५४ II

रंकरायासी एक दृष्टीं I करूनी पोषितो हे सर्व सृष्टि I

आपुलें आर्जव बरवें वोखटी I तैसे फळ आपणासी II ५५ II

पूर्वजन्मीचें निक्षेपण I सुकृत अथवा दुष्कृत जाण I

आपुलें आपणचि भोगणें I पुढिल्यावरी काय बोल II ५६ II

आपुलें दैव असतां उणें I पुढिल्या बोलती मूर्खपणें I

जें पेरिलें तेंचि भक्षणें I कवणावरी बोल सांगे II ५७ II

बोल ठेविसी यतीश्वरासी I आपलें आर्जव न विचारिसी I

ग्रास हरितला म्हणसी I अविद्यासागरी बुडोनि II ५८ II

तो तारक आम्हांसी I म्हणोनी आला भिक्षेसी I

नेलें आमुचे दरिद्रदोषी I तोचि तारील आमुतें II ५९ II

येणेंपरी स्त्रियेसी I संभाषी विप्र परियेसीं I

काढोनि वेलशाखेसी I टाकीता झाला गंगेंत II ६० II

तया वेलाचें मूळ थोरी I जें कां होतें आपुलें द्वारीं I

काढूं म्हणूनि द्विजवरीं I खणिता झाला तया वेळीं II ६१ II

काढितां वेलमूळासी I लाधला कुंभ निधानेसीं I

आनंद जाहला बहुवसी I घेऊनि गेला घरांत II ६२ II

म्हणती नवल काय वर्तलें I यतीश्वर आम्हां प्रसन्न झाले I

म्हणोनि ह्या वेला छेदिलें I निधान लाधलें आम्हांसी II ६३ II

नर नव्हे तो योगीश्वर I होईल ईश्वरीअवतार I

आम्हां भेटला दैन्यहर I म्हणती चला दर्शनासी II ६४ II

जाऊनि संगमा श्रीगुरूसी I पूजा करिती बहुवसी I

वृतांत सांगती तयांसी I तये वेळीं परियेसा II ६५ II

श्रीगुरू म्हणती तयासी I तुम्हीं न सांगणें कवणासी I

प्रकट करितां आम्हांसी I नसेल लक्ष्मी तुमचे घरीं II ६६ II

ऐसेपरी तया द्विजासी I सांगे श्रीगुरू परियेसीं I

अखंड लक्ष्मी तुमचे वंशीं I पुत्रपौत्रीं नांदाल II ६७ II

ऐसा वर लाधोन I गेली वनिता तो ब्राह्मण I

श्रीगुरूकृपा ऐसी जाण I दर्शनमात्रें दैन्य हरे II ६८ II

ज्यासी होय श्रीगुरूकृपा I त्यासी कैचें दैन्य पाप I

कल्पवृक्ष आश्रय करितां बापा I दैन्य कैंचें तया घरीं II ६९ II

दैवें उणा असेल जो नरु I त्याणें आश्रयावा श्रीगुरू I

तोचि उतरेल पैलपारु I पूज्य होय सकळिकांसी II ७० II

जो कोण भजेल श्रीगुरू I त्यासी लाधेल इह परू I

अखंड लक्ष्मी त्याचे घरीं I अष्ट ऐश्वर्ये नांदती II ७१ II

सिद्ध म्हणे नामधारकासी I श्रीगुरूमहिमा असे ऐसी I

भजावें तुम्हीं मनोमानसीं I कामधेनु तुझ्या घरीं II ७२ II

गंगाधराचा कुमर I सांगे श्रीगुरूचरित्रविस्तार I

पुढील कथामृतसार I ऐका श्रोते एकचित्तें II ७३ II

II इति श्रीगुरूचरित्रामृते परमकथाकल्पतरौ श्रीनृसिंहसरस्वत्युपाख्याने सिद्ध-नामधारकसंवादे

अमरापुरमहिमानं-द्विजदैन्यहरणं नाम अष्टादशोSध्यायः II

श्रीपादश्रीवल्लभ-नृसिंहसरस्वती-दत्तात्रेयार्पणमस्तु II

श्रीगुरुदेवदत्त II शुभं भवतु II

Gurucharitra Adhyay 18 श्रीगुरूचरित्र अध्याय (१८) अठरावा

Custom Search

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati श्रीनृसिंह-सरस्वतींची आरती

2012-01-17T15:58:00.000+05:30

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati is in Marathi. It is a beautiful creation of son of Gangadhar. He says that Shri Guru Narusinha Saraswati's native place was sangam of five rivers including Krishna river (Narasobachi Wadi)and that place Devotee TrivikramBharati is greatest among other devotees. Shri Guru (Shri Nrusinha Saraswati) went to Gangapur after staying there for a longer period. Guru was incarnation of God Dattatreya and he blessed many devotees. A 60 year old lady was blessed with a son when nobody was expecting it, but it only was possible because of the blessing of Shri Guru. A dead brahmin was blessed and his body was purified by holy water by Shri Guru and brahmin became live again. A buffalo who was dry and not giving milk was blessed by Shri Guru and the buffalo started giving milk. Illiterate person was blessed by Shri Guru and that person became very intelligent and wise with spiritual knowledge. Tree which was dry and not supposed to become to life again was found filled with leaves and branches when Shri Guru watered it. Shri Guru blessed a devotee who was suffering from skin disease and his disease had gone and his skin found clean. Son of Gangadhar says he is unable to describe the greatness of Shri Guru. Eight devotees from eight villages requested Shri Guru to visit their village at the time of Diwali. It was not possible to visit all the eight villages in one day. However Shri Guru made it possible and was present at all villages at the time of Diwali. One of devotee was thinking to visit Mallikarjun temple of God Shiva. Hence Shri Guru blessed him and took him to God Shiva's temple within a fraction of seconds. Shri Guru blessed many devotees and became famous as very kind towards the devotees. Son of Gangadhar bow to him.

श्रीनृसिंह-सरस्वतींची आरती

कृष्णपंचगंगासंगम निजस्थान I चरित्र दावुनि केलें गाणगापुरि गमन II

तेथे भक्त श्रेष्ठ त्रिविक्रमयति जाण I विश्वरूपें तया दिधले दर्शन II १ II