tag:blogger.com,1999:blog-166078692606563482026-10-02T16:01:01.906+03:00Studio Enigma Studio Enigma. Classic Italo/Euro Disco Radio studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.comBlogger3068125tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-79933089759202997992025-12-19T12:16:00.008+02:002026-02-17T13:55:44.152+02:00Thomas Bainas - The Second Waltz (2025)<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b style="color: #660000; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmjyrKGWuPnltWzPexSLs7iymRsYLmruh4vdciggmsC9gPSE74d0DF0bUQEx7ExGu8V3ugsT3LS3sqONzOT2r9Lsewq1_J3c2IUkIbULB4fRYzPWToDTme7V4-1EDNwEg43RaQmBAnssbo187la190TxljsjVI31DcgCu0NQ_Iw52UaL3q6YFUTC6FZYE/s1560/1000022639-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1051" data-original-width="1560" height="216" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmjyrKGWuPnltWzPexSLs7iymRsYLmruh4vdciggmsC9gPSE74d0DF0bUQEx7ExGu8V3ugsT3LS3sqONzOT2r9Lsewq1_J3c2IUkIbULB4fRYzPWToDTme7V4-1EDNwEg43RaQmBAnssbo187la190TxljsjVI31DcgCu0NQ_Iw52UaL3q6YFUTC6FZYE/s320/1000022639-01.jpeg" width="320" /></a>"The Second Waltz"</b></div><p></p><div style="text-align: right;"><span style="caret-color: rgb(102, 0, 0); font-family: georgia; font-size: 14px;"><span style="color: #660000;"><b>Music, Synths, Arranged, Programmed and Produced by Thomas Bainas (December 2025).</b></span></span></div><p>&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="caret-color: rgb(102, 0, 0); font-family: georgia; font-size: 14px;"><span style="color: #660000;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/RZZSo4P_9DE?si=T6XApot-nqOWFsHe" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-56759586750102414382024-12-11T15:02:00.004+02:002024-12-11T15:02:57.028+02:00Thomas Bainas - Άφησε με να 'ρθω μαζί σου (2024)<p><br /></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI8Y4_4bC478s1Z-sEF0OI7MvLj7oeoo8oJN6JrQl9alXAig9krI4QiQRvqsLd8x3PXnewlWA2H7h5TXJLN37Y23Nofi7ioMp0FLrxn542uREs-MStMA8FLmUEdGhf0wuuGtBcaZAfiWhyphenhyphensUbh65lwN54JJVzVsJe4zUaYgOyvHo5KiYfnEu1kwVwt09k/s706/15230682_10211420744931133_7294359389168368423_n.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #cc0000;"><img border="0" data-original-height="482" data-original-width="706" height="218" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI8Y4_4bC478s1Z-sEF0OI7MvLj7oeoo8oJN6JrQl9alXAig9krI4QiQRvqsLd8x3PXnewlWA2H7h5TXJLN37Y23Nofi7ioMp0FLrxn542uREs-MStMA8FLmUEdGhf0wuuGtBcaZAfiWhyphenhyphensUbh65lwN54JJVzVsJe4zUaYgOyvHo5KiYfnEu1kwVwt09k/s320/15230682_10211420744931133_7294359389168368423_n.jpg" width="320" /></span></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><b style="color: #cc0000; font-family: georgia;">"Άφησέ με να ΄ρθω μαζί σου (η Σονάτα του Σεληνόφωτος)" </b><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;">ποίημα του Γιάννη Ρίτσου.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;">&nbsp;Απαγγέλει η Λυδία Κονιόρδου.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;">Μουσική Θωμάς Βαϊνάς&nbsp;</span><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;">(Δεκέμβριος 2024).</span></div><p></p><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/4HPhhBl9QzA?si=84qxgRV9hnMvzqoa" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: white; caret-color: rgb(255, 255, 255); text-align: start; white-space: pre-wrap;"><span style="color: #cc0000; font-family: georgia;">"Άφησέ με να έρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησέ με να έρθω μαζί σου. Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια δε θέλω να τ ακούσω. Σώπα. Άφησε με να έρθω μαζί σου λίγο πιο κάτου, ως την μάντρα του τουβλάδικου, ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο, Άφησε με να έρθω μαζί σου..... Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα, κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε, δεν έχει σημασία άν φεύγεις ή αν γυρίζεις Άφησε με να έρθω μαζί σου Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μοναχός στη δόξα και στο θάνατο. Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί. Άφησε με να έρθω μαζί σου.... "</span></span></div>studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-65051263186332783892023-12-15T11:44:00.003+02:002023-12-15T11:45:06.822+02:00Thomas Bainas - Vosporos (2023)<p style="text-align: center;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><p></p><span style="color: #660000; font-family: georgia;"><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhahl2nDvEckM5F0eKi2aUXnk4tstpFG_HSoJwBNtj6OFIKWN8T8sPc7nwBQPyk7Ox7m2NqJmpXMJ2aUO0lsNyH60MrFvCt6PjYOgCAgjWMlzRlFeYiPp57hQaclCKYNPjinVCUbElcfHFJKXAq9TTiSVJBKTfCwOzKDLtTkaFS4Xbfz13J20al-ZvP-v0/s960/radiothalassografiafonto.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhahl2nDvEckM5F0eKi2aUXnk4tstpFG_HSoJwBNtj6OFIKWN8T8sPc7nwBQPyk7Ox7m2NqJmpXMJ2aUO0lsNyH60MrFvCt6PjYOgCAgjWMlzRlFeYiPp57hQaclCKYNPjinVCUbElcfHFJKXAq9TTiSVJBKTfCwOzKDLtTkaFS4Xbfz13J20al-ZvP-v0/s320/radiothalassografiafonto.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><b>"Vosporos"</b></div></b><div style="text-align: center;"><b>Music, Synths, Arranged, Programmed and Produced by Thomas Bainas (December 2023).&nbsp;</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/qvXwpNVwlqA?si=HoVOvu8-bcUfv4ac" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div></span>studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-77739101414246478982023-03-14T18:52:00.044+02:002026-02-03T13:40:25.464+02:00Thomas Bainas "Όταν έρχεται ο ξένος (When the stranger comes)"<p></p><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUrKrD-kyxGOeQNfQI6hJQQXdDTePi3y3MFIXsF48ZC5I4t1IC6QHe3pxk0RBCJY9Jq5D1vTYoLbLCf6_MNN9hQBCQbpr7j1a-rOS7TL0PNAAyZ_b9AM1IhycqXJPJ58yTMHa4NKfEOtTmeTynxMWh7AFrN1xZeRO9x65IHlnWY5CqOgzi_S8QmxEdLSY/s1600/IMG_20200909_144137.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1062" data-original-width="1600" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUrKrD-kyxGOeQNfQI6hJQQXdDTePi3y3MFIXsF48ZC5I4t1IC6QHe3pxk0RBCJY9Jq5D1vTYoLbLCf6_MNN9hQBCQbpr7j1a-rOS7TL0PNAAyZ_b9AM1IhycqXJPJ58yTMHa4NKfEOtTmeTynxMWh7AFrN1xZeRO9x65IHlnWY5CqOgzi_S8QmxEdLSY/w320-h213/IMG_20200909_144137.jpeg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>"Όταν έρχεται ο ξένος&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>(When the stranger comes)".&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>Poem and Voice by Greek Poet Giannis Ritsos.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>Music, Synthesizers, Computers, Arranged, Programmed and Produced by Thomas Bainas.&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #660000;"><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Greece September 2020</span>.</span></b></div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="font-family: -webkit-standard; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: left;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></span><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-family: georgia; font-size: medium;"><span face="-webkit-standard"><b>"Όταν έρχεται ο ξένος" (Ποίηση/Απαγγελία Γιάννης Ρίτσος. Μουσική Θωμάς Βαϊνάς) (Ολόκληρο το ποίημα)</b></span></span></div><div style="text-align: left;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/DLxVFUUbtkA" title="YouTube video player" width="560"></iframe><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><b style="color: #660000; font-family: georgia; text-align: left;">(the instrumental version. Music by Thomas Bainas)</b></div> <div style="text-align: left;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Ji-k9H1vvno" title="YouTube video player" width="560"></iframe>&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><span style="color: #660000;"><span style="caret-color: rgb(102, 0, 0);"><b>1 από 13 "Σκεπασμένοι καθρέπτες"&nbsp;</b></span></span></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/jb_uLlkKSyo?si=pbyJxs9l-BPLImwy" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></span><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Hn47CT62weY" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">2 από 13 "Πρωινοί ορίζοντες"&nbsp;</b></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/Qi59RqeW1-o?si=JlmoLyZrjSF8K0Ix" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">(ορχηστρικό - instrumental)</b></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/o7p4-nlDTkg" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">3 από 13 "Αντίλαλοι"&nbsp;</b></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/CLh1VIhHSq8?si=dafzT9ZvUiU20U3a" title="YouTube video player" width="560"></iframe><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><br /></b></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/l7HwoEuKMUw" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">4 από 13 "Το θαύμα του ήλιου"&nbsp;</b></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/Wo1b-5I6cl4?si=nzq324LVqM4nbWqe" title="YouTube video player" width="560"></iframe><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/sCFuInkdNhc" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>5 από 13 "Το φτερό μιας μέλισσας"</b></span></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/MnVkvaLYuzM?si=QbLavDlSPHusuL93" title="YouTube video player" width="560"></iframe><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/U2HoJ75ncyw" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>6 από 13 "Αθώρητα κάθετα ποτάμια"</b></span></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/Vh12n-IfT-k?si=Ss7qgF575mDAIiqp" title="YouTube video player" width="560"></iframe><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/LDq_zticUoQ" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">7 από 13 "Ματωμένη εσπέρα Φθινόπωρου</b><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">"</b></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/RBb8QEZn3Is?si=tIUJlR1Uzxsrh9Rp" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3LHUIIig5Yg" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>8 από 13 "Υψηλά ηλιοτρόπια</b><b>"</b></span></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/lAoZ-AXd8jE?si=U5w7TBNs8O3wieRi" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/MuoQl-X6_XQ" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>9 από 13 "Σκάλα ριγμένη στο άπειρο</b><b>"</b></span></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/ZrK3WPVx0Jw?si=PyZbyxMp6caaGXFm" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/kHuGLe0ZVwc" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">10 από 13 "Η παρρησία του αγέρα</b><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">"</b></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/74kd0AsaBhM?si=wXr9COW85Zl6SQ4J" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/b25H0RCdkEI" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="color: #660000; font-size: medium;"><b>11 από 13 "Σώματα ακέραια</b><b>"</b></span></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/s3QYpqV_dk8?si=1gheM-6xH_JzNWyG" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/aYrefnHKezM" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><b><span style="color: #660000; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">12 από 13 "Μόνιμη αντανάκλαση</b><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;">"</b></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/ZcRjU9EIqgg?si=NAyxqJw_fdv2WLbP" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/HUyrlI-jiTw" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b>13 από 13 "Αντικατοπτρισμός</b><b>"</b></b></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/f7z0WusaSDI?si=V11lqq-n7dRKiSKp" title="YouTube video player" width="560"></iframe><div><b style="caret-color: rgb(102, 0, 0); color: #660000;"><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b>(ορχηστρικό - instrumental)</b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b><br /></b><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/CQmCjWf4K88" title="YouTube video player" width="560"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s600/greek_stavros.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="80" data-original-width="600" height="43" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjka1dAMQ3lwX_GeXReZrYa9i8aoL2JNBXmLH7OVaboRQCuUad6Jd4UEWAEme_EPKxO43TJuYdahSAI6owiKq8eUZ02OkzcbX1t7OUVtbpqeY_Fd6-pb8fzSUqi55S15WJqrmKzL9IzmRDSf4v_89VC4nNHFLgbvLSl7RlGWEdZy7Xsk3UPOkLVCWT9_8o/s320/greek_stavros.gif" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><i>- - - -Τὴν ὥρα ποὺ μέναμε κλεισμένοι στὴ μεγάλη κάμαρα μὲ τοὺς σκεπασμένους καθρέφτες / ἦρθε Ἐκεῖνος, ἀκάλεστος, ξένος – τί ζητοῦσε; / Ἐμεῖς δέ θέλαμε νὰ δοῦμε, ν' ἀκούσουμε, νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε. / Τὸ σκονισμένο του ροῦχο ἐλεητικό – δέ ζητούσαμε ἐμεῖς εὐσπλαχνία –, / τὰ λυωμένα παπούτσια του ἀπαιτοῦσαν συμπάθεια – δέν εἴχαμε ἐμεῖς νὰ δώσουμε τίποτα –, / ξένος, ἀκάλεστος, ἀμέτοχος στὴ λύπη μας, / ἦρθε νὰ λυπηθῇ ἐμᾶς. Πίσω ἀπ' τὰ σκονισμένα γένεια του / τρεμόφεγγαν τ' ἀστέρια τοῦ χαμόγελου / μὲ αὐτή τὴν αὐταρέσκεια τῆς ἐπιείκειας, μὲ τὴ συγκατάνευση / τῆς ἀρχαίας δοκιμασίας του, σὰ νάλεγε: Κι αὐτό θὰ περάσῃ, / ὅπως οἱ κεντημένες μπάντες στοὺς τοίχους τῶν παλιῶν σπιτιῶν / σμίγοντας μιὰ νοικοκυρίστικη σοφία μὲ πολλά παράταιρα μεταξωτά λουλούδια / – τριαντάφυλλα, γαρύφαλα, πανσέδες (ὄχι μενεξέδες), / κ' οἱ κορδέλλες ὁλόγυρα οἱ κεντημένες κίτρινες...<br /><br />- - - -Τί ἤθελε;.. / Κι ἄν ἔχουμε, δέ θέλουμε νὰ δώσουμε τίποτα. Ἄς μᾶς ἀφήσουν ἐπιτέλους / στὸ σεπτό σεβάσμιο πένθος μας, στὸ θάνατό μας, / στὴν περηφάνειά μας νὰ μή δειλιάζουμε μπροστά στὶς σκιές τῶν πραγμάτων νὰ μᾶς ἀφήσουν / νὰ ἐξαντλήσουμε τὴ στάση τῆς γονυκλισίας μας, ἀκούγοντας παρήγορο / τὸν ξυλοφάγο στὶς γωνιές τῆς σιωπῆς... / Νὰ φύγῃ, εἴπαμε. / Ξένος, ἀκάλεστος, ὕπουλος, / ὑποκρινόταν τὸ φτωχό γιὰ νὰ πιστέψουμε στὸν πλοῦτο μας, / νὰ μή μᾶς ταπεινώσῃ, νὰ μᾶς δωροδοκήσῃ μὲ τὴν ὀρφάνειά του, / μὲ τὴν ἀχάμνια του (ἔδειχνε κιόλας τὰ γυμνά πλευρά του, τὸ φαρδύ του στέρνο), / γιὰ ν' ἀποσπάσῃ ἀπὰ μᾶς ἕνα χαμόγελο πάλι, μιὰ νέα μαρτυρία ζωῆς∙ / κουδούνιζε πάνω μας τὸ βλέμμα του σάν παιδική κουδουνίστρα, / νὰ συγκεντρώσῃ τὴν προσοχή μας σ' ἕνα ἀλλοῦ∙ ἀναποδογύριζε / τὶς τσέπες τοῦ παντελονιοῦ καὶ τοῦ σουρτούκου του / νὰ δείξῃ τὸ ἄδειο του, νὰ μᾶς πείσῃ∙ / κι ἀπ’ τὶς τσέπες του πέφταν λίγα χνούδια μονάχα, λίγα τρίμματα καπνοῦ / μαλακά σὰ νὰ χιόνιζε σ' ἕνα μικρό γκρίζο τοπίο, μισό μέτρο, / κ' οἱ ἀντεστραμμένες ἄδειες τσέπες του ἦταν / σάν τ' αὐτιά ἥμερων ζώων ποὺ ἀφουγκράζονται πέρα ἀπ' τὴ σιωπή, / ἢ σὰ μικρές ξύλινες σκάλες σ' ἕναν περιστεριῶνα / ὅπου μυρίζει ἀσβέστης, κουτσουλιά καὶ ζεστά πούπουλα. / Ἦταν μιὰ ἀρχή ἀπὸ μικρή τρυφερότητα ποὺ δέν ξαφνιάζει, δέ μετατοπίζει∙ / ἦταν μιὰ μετρημένη λήθη, νὰ ξεθαρρευτοῦμε, / νὰ ἐπεκτείνουμε τὴ μνήμη πρὸς τὰπέρα ἢ πρὸς τὰ πάνω...<br /><br />- - - -Ἀπὸ ποῦ ἔρχονταν αὐτός ὁ Ξένος; Τί ζητοῦσε; Ὁ δρόμος του / ἐρχόταν ἀπ’ τὸ χτές ἢ ἀπ’ τὸαὔριο; Στ' ἄλουστα μαλλιά του / ἦταν στάχτες καὶ σταγόνες δροσιᾶς – φανερό πὼς εἶχε ὁδοιπορήσει μὲς στὴ νύχτα / κ' ἴσως νἄχε περάσει ἀπ’ τὴ φωτιά, κάτω ἀπ' τ' ἀποκαΐδια. Στὴ φωνή του ἀναγνωρίζαμε / τὸ τρίξιμο τῆς πόρτας ὅταν ἀνοίγουν νὰ μᾶς φέρουν ἕνα ζεστό, / ὅταν τὰ συνεργεῖα τῶν ξυλουργῶν στὴ γειτονιά μας πλανίζουν μεγάλα σανίδια / γιὰ νέες οἰκοδομές, ὅταν στὸν ἴσκιο τῆς μάντρας τὰ θερινά μεσημέρια / συνάζωνται μαστόροι καὶ τεχνῖτες, χειρώνακτες καὶ θεληματάρηδες, / καὶ κουβεντιάζουν γιὰ τὸ μεροκάματο, ἁπλοποιῶντας τὸ χρόνο, / στρογγυλεύοντας τὴ ζωή σὲ δυό μονάχα κανονικά ἠμισφαίρια, / τὄνα φωτεινό καὶ τ' ἄλλο σκοτεινό∙ κ' ὕστερα, στὴ μικρὴ σιωπὴ ποὺ μεσολαβοῦσε, / ἀκουγόταν τὸ τελευταῖο περσινό φύλλο ποὺ ξεκολλοῦσε ἀπ’ τὸ δέντρο / κ' ἔπεφτε μ' ἕναν τρομαχτικό κι ἀνήκουστο θόρυβο ἀνάμεσα στὰ γόνατά τους, / κι αὐτοί συνέχιζαν πάλι τὴ δίκαιη κουβέντα τους γιὰ τὸ ψωμί καὶ τὸ ἁλάτι, / ἐνῶ ὁΞένος συνέχιζε μόνος του πιὸ πέρα...<br /><br />- - - -Ἔξω ἀπ' τὸ παράθυρο φωτίζονταν ὁ ἀντικρυνός τοῖχος / κάτασπρος μὲ τὸ διαγώνιο ἥλιο∙ τραβοῦσε τὸ βλέμμα∙ τραβοῦσε τὴν ἀκοή∙ / δέν ἀκούγαμε τὸ ἴδιο μας τὸ κλάμα. Ἐκεῖνα ποὺ χάσαμε καὶ χάνουμε, ἔλεγε, / ἐκεῖνα ποὺ ἔρχονται, προπάντων ἐκεῖνα ποὺ φτιάχνουμε / εἶναι δικά μας, μποροῦμε νὰ τὰ δώσουμε, ἔτσι ἔλεγε. / Ἀκάλεστος, ξένος, ἀπαράδεχτος, / κ' ἦταν τὰ λόγια του σά μιά σειρά σταμνιά σὲ νησιώτικα παράθυρα, / γερά, καλόκαρδα σταμνιά ἱδρωμένα, / θυμίζοντας τὸ δροσερό νερό σὲ νεανικά στόματα / – κι ἂς ἀρνιόμαστε τὸ νερό καὶ τὴ δίψα μας∙ θυμίζανε / ἢ τὶς γλάστρες μὲ τὰ βασιλικά, τὰ γεράνια, τὴν ἀρμπαρόριζα, / τὴν ὥρα ποὺ βραδυάζει καὶ γυρίζουν τὰ ζῶα ἀπ’ τὴ βοσκή, / κι ὁ χρόνος εἶναι μαλακός κι ἀπέραντος, διακεκομμένος μόνο ἀπ' τὰ κουδούνια τῶν προβάτων / – διάφορα μέταλλα, διάφοροι ἦχοι, διάφορη ἀπόσταση, / πιστοποιῶντας τὴν ἀπεραντοσύνη σὲ κάθε κατεύθυνση : / μπροστά ἢ πίσω, ἀπ’ τὄνα ἢ τ'ἄλλο πλάι, πάνω ἢ κάτω. / Ἡ στιγμή δέν ἠταν πιά ἕνα κλείσιμο, / μὰ τὸ κέντρο μιᾶς ἔκτασης μ' ἄπειρη περιφέρεια, / πέρα ἀπ’ τὰ βουνά καὶ τὸν ὁρίζοντα, πίσω ἀπ' τὸ χτές καὶ τὸ αὔριο, πέρα ἀπ’ τὸ χρόνο, σ’ ὅλο τὸ χρόνο / τὸν πεθαμένο καὶ τὸν ἀγέννητο, πάνω / ἀπ’ τὸν καπνό τῶν βραδυνῶν καπνοδόχων, ποὺ μοσκοβολοῦσε ταπεινότητα, / καρτερία, μετριοπάθεια, πέρα, πάνω ἀπ’ τοὺς λύχνους που ἀνάβαν πρὶν ἀπ' τ' ἄστρα, / πάνω ἀπ’ τ' ἄστρα που ἀνάβαν πρίν ἀπ’ τὴν προσοχή μας καὶ τὴ γνώση μας / – εὐτυχισμένα τ' ἄστρα, πρᾶα, εὐοίωνα, / δίχως καθόλου προαίσθημα Θανάτου, δίχως καθόλου θάνατο... / Καὶ τὰ παιδιά ποὺ ὑπήρξαμε, ἔλεγε, / τὰ ὑπάρχουμε, ἀπαλλαγμένα κιόλας ἀπ’ τὴ στενότητα τῶν πρώτων μας χρόνων, / ἀπ’ τὴν ὀξύτητα τῆς στενότητας, ἀπ’ τὴν ἀνυπομονησία τῆς αὔξησης, / ἀπ' τῶν «μεγάλων» τὴν παρεξήγηση. / Τὰ παιδιά κλαῖγαν καταμόναχα / ἀνάμεσα στὰ θάμνα καὶ κανένας δέν τἄπαιρνε στὰ σοβαρά, / γιατὶ τὰ πρόσωπά τους ἦταν βαμμένα ἀπ' τὰ μοῦρα ἢ τὰ βατόμουρα / κ' ἦταν ἡ λύπη τους κόκκινη κι ἀστεία. / Τὰ ὑπάρχουμε, / τὰ διατηροῦμε τώρα σ' ἕνα φῶς πλατύ, μαζί μὲ τὸν ἀπέραντο κάμπο, / μαζί μὲ τὰ στάχυα καὶ τὶς παπαροῦνες, μαζί μὲ τ' ἀμπέλια, / μαζί μὲ τὸ ληνό καὶ τὰ πόδια τῶν ἀμπελουργῶν βαμμένα ὣς τὰ γόνατα ἀπ’ τὸ μοῦστο, / τότε ποὺ οἱ ἄντρες μὲ σκισμένα βρακιά καὶ σκισμένα πουκάμισα / βρίζονταν δίχως λόγο καὶ δίχως θυμό..- μεγάλες γυμνόστηθες βλαστήμιες, / δασύτριχες βλαστήμιες, ποὺ τὸν ἀνόητο ἀντρισμό τους καὶ τὴν εὐθυμία τοὺς / ἀπόφευγαν τὰ κορίτσια, κρυμμένα / πίσω ἀπ’ τὰ πελώρια τσαμπιά τῶν σταφυλιῶν, πίσω ἀπ’ τὰ φαρδιά κληματόφυλλα, / καὶ τ' αὐτιά τῶν γυναικῶν ἦταν κρουστά καὶ ρόδινα σὰν πρωινοί ὁρίζοντες. // Ἀρκεῖ νὰ σπάσουμε τὴν πολιορκία τῆς στιγμῆς, ἔλεγε. –Πώς; Πές μας!.. (Δέν ἀπάντησε...) / Ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε τότε ποὺ κόβαμε καλάμια ἀπ’ τοὺς ὄχτους καὶ φτιάχναμε κοντάρια, / πετῶντας τα πάνω ἀπ’ τὰ ψηλά ἀρχοντόσπιτα, δοκιμάζοντας / τὴ δύναμη τῶν χεριῶν μας, τοῦ ξύλου, τοῦ σίδερου, τῆς πέτρας, τοῦ ἄνεμου, / πολλαπλασιάζοντας ἀνύποπτα τὴ δύναμη τῶν χεριῶν μας, / μαθαίνοντας νὰ κυβερνᾶμε ὄχι μόνο τὸ στέρεο μὰ καὶ τὸ ἀνάλαφρο. // Ἡ ἐξοχή μοιραζόταν σὲ κύκλους μοναξιᾶς δίπλα στὶς πικροδάφνες, τὶς ἀλυγαριές, τὰ βάτα∙ τὰ πουλιά πρωτομάθαιναν τὰ ὀνόματά τους∙ τὸ ἴδιο καὶ τὰ δέντρα καὶ τὰ πράγματα / – ὁ σουγιάς ποὺ πελεκὰς τὸ καλάμι, / ἡ μικρή φυσαρμόνικα στὴν τσέπη σου, / ὁ δόκανος, ἡ ξόβεργα, ἡ φλογέρα, / τὸ βῆμα τοῦ ἀρνιοῦ, τὸ χρεμέτισμα τοῦ ἀλόγου, / ὁ ἦχος τοῦ ποταμοῦ ποὺ ἦταν σὰν ἄλλο μακρόσυρτο χρεμέτισμα ἑνὸς ἀλόγου φωτεινοῦ σ' ὅλο τὸ μάκρος τοῦ δαφνῶνα, / τὰ ξέχωρα χρώματα κι ἀρώματα τῶν λουλουδιῶν, / τὸ μαλλί, τὸ μπαμπάκι, τὸ λινάρι, τὸ μετάξι, / τὸ κυνήγι τῶν μελισσουργῶν τὰ χαράματα στὶς λεῦκες, / ὁ πολύχρωμος οὐρανός τῶν χαρταετῶν, τὸ τέντωμα τοῦ σπάγγου κ' ὕστερα ἡ χαλάρωση, / αὐτή ἡ ἀνάλαφρη λαμπρή καμπύλη του σπάγγου σὰ βαθειά ἐκπνοή / γιὰ νὰ τεντώσῃς καὶ πάλι τὸ στῆθος σὲ ἀπέραντη ἀνάσα. // Ἀργότερα θὰ σμίγαν ἀπὸ μέσα, μόνα τους, ὅπως τὰ στέρεα φύλλα στὰ κλαδιά τοῦ δέντρου / δένοντας χῶμα, φῶς κι ἀέρα. Γιατὶ ἡ κάθε φωνή / εἶχε πολλούς ἀντίλαλους ἀνάμεσα στὰ δυό βουνὰ τ' Ἁι-Λιᾶ καὶ τῶν Ἁι- Σαράντα, / κι ἀς ἦταν ὁ κάμπος ἀπέραντος σὰν μιὰ ἀθανασία... Σάν θυμηθοῦμε, εἶπε, / ποτέ δὲν ἔχει περάσει ἡ ὥρα αὐτοῦ ποὺ θυμόμαστε. Τὰ φραγκόσυκα / δέν ἔχουν μόνο σχῆμα καὶ γεύση∙ συγκεντρώνουν / ἕναν κόσμο σπόρους καὶ νοήματα μέσα στὴν πράσινη τριχωτή γροθιά τους, / θυμίζουν τὶς ἀναβολές μας, θυμίζουν ἕνα ἀργότερα / σὰν συνέχεια τῆς δικῆς μας παράλειψης, / σὰν ἔλπιδα ἀνασύνθεσης ὅλου τοῦ κάμπου / ὅταν τὴν αὐγή τινάζεται ὁ κορυδαλλός στὰ ὕψη κι ὁ ὕμνος του / κάθετος κ' ἑλικοειδής κάνει τὴ γῆ νὰ γυρίζῃ σὰ σβούρα στὴν ἀνοιχτή παλάμη μας... // Μύριζε τότε ἡ νοτισμένη ρίγανη, ὁ σανός, τ' ἄγρια τριαντάφυλλα / οἱ ἀγωγιάτες πότιζαν τ' ἄλογα στὴ βρύση κάτου ἀπ' τὰ πλατάνια / τ' ἄλογα κόβαν τὶς τριχιές τους τὸ μεσημέρι καὶ χάνονταν καλπάζοντας στὸ διάστημα / τὸ κακάρισμα τῆς κόττας ἦταν μιὰ δόξα μέσα στὸ χρυσό ἀχερῶνα... Δέν εἰναι λοιπὸν ἀπουσία / τὸ ἄνοιγμα τοῦ παράθυρου ἢ τοῦ λάκκου μπρὸς στὸν οὐρανό. Δέν εἰναι ἀπουσία ὁ καλπασμός τοῦ ἀλόγου / ἡ ἀντικατάσταση τῶν μαραμένων λουλουδιῶν μὲ φρέσκα λουλούδια στὸ ποτήρι / μὲ φρέσκο νερό τὸ πλύσιμο τοῦ ποτηριοῦ κ' ἡ μιὰ χειρονομία ποὺ διαδέχεται τὴν ἄλλη – ποιά ἁμαρτία; / Ὅλα πορεύονται κάπως κυκλικὰ ἐπιστρέφουν / σ' ἕνα πιό πάνω ἐπίπεδο τὰ ξανασυναντοῦμε... // Τὰ καδρόνια τοῦ σπιτιοῦ μὲ τὰ διπλά καρβέλια, μὲ τὰ ρόδια, τὰ κυδώνια, / μένουν πάντα σὰν ὁριζόντιες κολῶνες στὸ ναό μιᾶς ἁπλῆς γνωριμίας / – πλαγιασμένες κολῶνες σὲ στάση ἀνάπαυσης, φιλίας, συνουσίας, ὕπνου... Τότε τὰ παιδιά / ἀρνιόντανε νὰ κοιμηθοῦν τὰ μεσημέρια, / μὴν κλείσουν μιά στιγμή τὰ μάτια τους στὸ θαῦμα τοῦ ἥλιου / μὴ καὶ τἄβρῃ τὸ δεῖλι κοιμισμένα∙ δοκίμαζαν / τὴν ἁφή καὶ τὴ γεύση τοῦ ἐφήμερου (ποιό ἐφήμερο;) τρέχαν ξυπόλητα στ' ἀγκάθια τῆς αἰωνιότητας, / ξυπόλητα ὄχι μήπως καὶ τ' ἀκούσουν οἱ μεγάλοι, / μονάχα γιὰ νὰ νιώθουν στὶς φτέρνες τους τὴ ζεστή κοιλιά τῆς γῆς!.. Τὰ παιδιά στέκονταν λαχανιασμένα, / κοιτάζαν μιὰ στιγμὴ τὴν κινούμενη εἰκόνα τοὺς μὲς στὸ ποτάμι, / κατουροῦσαν στὸ ποτάμι νιώθοντας τὴ δροσιά τοῦ ἤχου πάνω στὰ ζεσταμένα ἀπ' τὴν τρεχάλα σκέλια τους, / τὴν ὥρα ποὺ τὰ τζιτζίκια κ' οἱ ἀτσίγγανοι ἀναστάτωναν τὶς συνοικίες τοῦ μεσημεριοῦ... Ὅταν βράδυαζε, / ἥσυχα τὰ ποτάμια κ' οἱ ἀγελάδες ἀναμηρυκάζανε τὴν ἱστορία τοῦ κόσμου, / τ' ἀτίθασα ἄλογα γύριζαν μόνα τους στὸ στάβλο, / τὰ παιδιά γύριζαν σπίτια τους, / τὰ καρπούζια τρίζαν ἀπ’ τὸ νύχτιο ἀγιάζι, / ὁ δυόσμος μύριζε σά νὰ τὸν ἀνέμισε βιαστικό πέρασμα / ἀπ’ τὸ φαρδὺύ φουστάνι μιᾶς ἔνοχης γυναίκας... Τότε ἀκούγονταν ἀπόμακρα / τὰ ὄργανα ἀπ’ τὸ πανηγύρι τοῦ ἄλλου χωριοῦ, / στὸν Ἁι-Δημήτρη ἢ πιό πέρα, στὰ Τάλαντα, / κ' ἡ στρογγυλή αὐριανή βουή πύκνωνε μέσα στὶς καμπάνες, / ἀκούγονταν τ' ἀλυχτήματα τῶν σκυλιῶν στὰ χωράφια, τὸ μακρυνό βῆμα τοῦ δραγάτη, / τὰ χελιδόνια ποὺ ἀναδεύονταν στὸν ὕπνο τους μὲς στὶς χλιαρές φωλιές τους, / οἱ μυστικές ὁμιλίες ποὺ ρυθμίζανε τὴ διανομή τοῦ νεροῦ στὰ μποστάνια, / τὸ χτύπημα τῆς τσάπας στὸ μαλακό ὑγρό χῶμα καὶ πιότερο ἀπ’ ὅλα / τ' ἀστέρια ποὔπαιρναν βαθειές εἰσπνοές κι ἀναστενάζαν ἥσυχα, / λέγοντας τὄνα στ' ἄλλο, καὶ σὲ μᾶς: Τί ὄμορφη ποὖναι ἡ πλάση!..<br /><br />- - - -Ἔτσι σκαλίσαμε / τὶς πρῶτες τρῦπες στὸ καλάμι..- ἔτσι μάθαμε / νὰ σεργιανᾶμε στὸ καλάμι τὰ δάχτυλα / ξαναλέγοντας τοὺς στεναγμούς τῶν ἄστρων... / Ὁ δασοφύλακας κατηφόριζε μὲς στὸ φεγγαρόφωτο μὲ τὸ δίκαννό του, / σὰ νἆχε περασμένο στὸν ὦμο του ἕναν μικρό πίδακα ἀσημένιο νερό, κι ὁ ταχυδρόμος / ἔβαζε τὴν πέτσινη τσάντα του γιὰ προσκέφαλο κάτω ἀπ’ τὰ δέντρα / κι ἀποκοιμιόταν στὸν κόρφο τοῦ κόσμου, / ἐνῶ τὰ κοάσματα τῶν βατράχων πετροβολοῦσαν μάταια τὴ διάφανη ἀπόσταση... // Οἱ τοῖχοι, οἱ μάντρες, τὰ πεζούλια, ἀχνίζανε ζεστά μὲς στὴ νυχτερινή ὑγρασία, / γιατὶ ἐδῶ εἶχαν ἀκουμπήσει τὶς φαρδιές τους πλάτες οἱ ζεστοί ἑλληνικοί μῆνες, / κ' ἐπάνω στὴν πλαγιά τοῦ λόφου βούιζε τὸ μικρό κοιμητῆρι μὲ τοὺς ξύλινους σταυρούς / ἀπ’ τὸ μεγάλωμα τῆς χλόης, τῶν ἀγριολούλουδων, τῆς τσουκνίδας, / κι ὁλάκερο φωσφόριζε σὰ λοξή λίμνη μὲς στὴ νύχτα. Στὸν ἴσκιο τῆς μάντρας του / σταλιάζανε τὸ μεσημέρι τὰ μεγάλα ἀγόρια τρώγοντας τὰ κλεμμένα καρπούζια. Τώρα / φέγγιζε ἥσυχο καὶ σοβαρό τὸ κοιμητῆρι, / σὰν τὸ νουθετικό, τὸ ἀξύριστο πρόσωπο τοῦ πατέρα..- τόσο που ἂν ἔβρισκες χάμω ἕνα κομμάτι ψωμί πεταμένο, / τὄπαιρνες, τὸ ἀσπαζόσουνα κρυφά καὶ τὸ ἀκουμποῦσες στὸ περβάζι ἑνὸς παράθυρου...<br /><br />- - - -Ἦταν μιὰ ριγηλή μικρή βουή μέσα σὲ κάθε δευτερόλεπτο, / σὰν τὸ φτερό μιᾶς μέλισσας δίπλα στὸ μάγουλο ἑνὸς λουλουδιοῦ, / κ' οἱ μέλισσες ἦταν πολλές στὸν κῆπο / καὶ μεῖς τόσο κοντά στὰ πράγματα ποὺ μέναμε ἀπόμακροι / καὶ δέ μπορούσαμε νὰ ἑνώσουμε μὲς στὴν ἰδέα τῆς μέλισσας τὸ κεντρί καὶ τὸ μέλι της – θυμόσαστε; Τότε / ποὺ ἦταν ἀλλιῶς νὰ κάθεσαι σ' ἕνα σκαμνί ἢ σ' ἕνα δέντρο, / σὲ μιὰ παλιά μυλόπετρα ἢ σ' ἕνα σπασμένο κιονόκρανο. / Ὕστερα πλάτυνε ὁ χρόνος κ' ἡ βουή κ' ἡ γνώση / σὲ μιὰν ἐπιστροφή ἀπ’ τὸ μακρυά ἐδῶ στὸν ἑνωμένο χρόνο / ὅπου κάθε νύχτα τὰ βατράχια ὑπάρχουν μὲς στὸν κάμπο / κι ὁ κάμπος μέσα στὰ βατράχια..- θυμηθῆτε τὶς ἀρχαῖες φωνές τους, / ποὺ πλημμυροῦσαν τὴν ἀκοή τῆς θερινῆς νύχτας! / Τὰ βατράχια ποὺ κάθονταν στὰ μαλακά τους πόδια ἐχέμυθα καὶ φλύαρα, / ἕτοιμα νὰ πηδήσουν στὸ νερό κ' ἕτοιμα πάλι νὰ πηδήσουν στὸν ἄερα, / ἀφήνοντας πίσω ἀπ' τὸ πήδημά τους ἕνα μυστικὸ σύρσιμο, καὶ τὸν ἀντίλαλό της φωνῆς τοὺς / κόμπο-κόμπο μὲς στὴ σπονδυλική στήλη τοῦ καλοκαιριοῦ... Λέω γιὰ τότε / ποὺ ἀκόμη καὶ τ' ἀστέρια φαίνονταν ὑπερφυσικά καὶ ἀσύστατα, / κ' ἔπρεπε νὰ μεσολαβήσῃ διαλλαχτική ἡ σιωπή κι ὁ χρόνος / ὥσπου νὰ ξαναβροῦν τὴ φύσι- κότητά τους οἱ φωνές τῶν βατράχων κι ὁ ἀντίλαλός τους, / τὰ χαμένα καλοκαίρια, οἱ ἀπέραντες νύχτες, / οἱ μέλισσες καὶ τ’ ἄστρα μὲς στὸν ἄπειρο κάμπο, / ὁ κάμπος κ' η σιωπή κι ὁ χρόνος...<br /><br />- - - -Ὅλα δικά μας, πιό δικά μας μὲ τὴ μνήμη μας – ἔλεγε ὁ Ξένος – πιό εὐτυχισμένα! / Οἱ μυστικοί ἐλαιῶνες στοὺς μικρούς λόφους μὲ τ' ἀποστολικά σούρουπα∙ / τὰ καλαμένια τσαρδιά τῶν χωρικῶν, κουρνιασμένα στὰ δέντρα, ποὺ τὰ φώτιζαν μόνο τὰ μικρά μάτια τῶν πουλιῶν∙ / τὰ δεμάτια οἱ λυγαριές, ποὺ μαλακώναμε βδομάδες στὸ ρυάκι νὰ φτιάξουμε καλάθια∙ / τὰ μελωμένα μαῦρα σῦκα, παγωμένα ἀπ' τὴν αὐγή, ὅταν ἀφήναμε τὰ σαντάλια μας / μπροστὰ στὴ ρίζα τῆς συκιᾶς καὶ σκαρφαλώναμε στὸν οὐρανό, / ὄχι ἀπ’ τὴ σκάλα, μήτε ἀπ’ τὰ κλαδιά, μὰ ἀπ’τὰ πατήματα τοῦ ἀγέρα!.. Κάθε βράδυ – θυμᾶσαι; – / τὸ μέγα ἀστέρι σὰν τὸ μάτι τοῦ παντοκράτορα ἐπιτηροῦσε τὸν ὕπνο τῶν βοσκῶν καὶ τῶν ψαράδων, / καὶ τὰ πόδια τῶν γυναικῶν, ὅταν ἔβγαζαν τὶς κάλτσες τους, / ἦταν πλατιά καὶ φωτεινά..- φώτιζαν τὶς μεγάλες ταράτσες ὅπου λιάζαν τὴ μαύρη σταφίδα, / φώτιζαν τὰ σκαμνιά καὶ τὶς πόρτες... Πρὶν κοιμηθοῦν οἱ γυναῖκες / χτένιζαν τὰ μακρυά μαλλιά τους μὲ ἱερατικές κινήσεις, / σά νἄβρεχαν τὰ δάχτυλά τους σὲ ἀθώρητα κάθετα ποτάμια, / σὰ νὰ συνωμιλοῦσαν μ' ἕναν ἄλλον ἔρωτα, ἐνῶ οἱ ἄντρες εἶχαν κιόλας κοιμηθῆ / κ' ἡ τραχειά ἀναπνοή τους ἔκανε νὰ θροΐζουν τὰ σγουρά μουστάκια τους / σὰν τὰ ξερά στάχυα στὸν κάμπο... Οἱ γυναῖκες, / μεγάλες, μυστικές, μονάχες, / σχεδόν αὐθύπαρκτες καὶ αὐτάρκεις, συνέχιζαν / μια ἀόρατη συνομιλία ἐνῶ χτενίζονταν, / σά νὰ ὑπαγόρευαν μιὰ συμμαχία μὲ τὰ ὑψηλά στρώματα τῆς νύχτας / ἐπικυρώνοντας ἕνα-ἕνα τ' ἄρθρα τῶν ἄστρων μὲ μια ἀνεπαίσθητη κίνη­ση τοῦ κεφαλιοῦ, / μιὰ συμμαχία μὲ τὶς κορφές τῶν πλατανιῶν, τῶν εὐκάλυπτων, τῆς λεύκας, / μὲς τὶς βουβές πηγές μὲ τὶς περίπλοκες ρίζες τοῦ νεροῦ..- / καὶ τὰ βατράχια, συνεννοημένα, στοὺς πράσινους ὄχτους, / ξεχείλιζαν τὴ στεφάνη τῆς νύχτας / κάνοντας μιὰ βαθύσκιωτην ἀντιμετάθεση γιὰ νὰ καλύψουν τὴ σιωπή τῶν γυναικῶν, / νὰ καλύψουν τὸ βλέμμα τους, τὴν ἐπαρσή τους, τὴν ἐρήμωσή τους... // Μιὰ κουκουβάγια πετρωμένη στὴ στέγη τὶς κοιτοῦσε μὲ τὰ δυό ὁλοστρόγγυλα φῶτα της, / ἔκανε πὼς δέν τὶς ἔβλεπε, κι αὐτές πὼς δέν τὴν ἔβλεπαν∙ / μὰ κάτω ἀπ' τὴν προαιώνια τους σκλαβιά, μὲς ἀπὸ δυό μικρές ὑπόγειες σήραγγες / τοὺς μεταβίβαζε ὥς τὶς φλέβες τοὺς τὸ στυλωμένο φῶς της... // Ἀπρόσιτες γυναῖκες, δεσποτικές, αὐταρχικές, ἀειπάρθενες, / φιλενάδες τῆς νύχτας, φιλενάδες τῆς μουγγῆς βλάστησης, / εἶχαν συναντηθῆ μὲ τὶς μάγισσες μὲς στὶς βαθειές πέτρινες σπηλιές γεμάτες τυφλές νυχτερίδες, / κι ὅταν ἔρριχναν τὸ ἁλάτι στὸ φαΐ ποτέ δὲν ἤξερες τί προετοιμάζανε∙ / τὸ τσουκάλι, τὸ καζάνι, τὸ τηγάνι, / φοροῦσαν μιὰ προσωπίδα καπνιά∙ δέ μαρτυροῦσαν τὰ μυστικά τῆς γυναίκας, δέ μαρτυροῦσαν / τὰ κρυφά τους βότανα, τοὺς συνδυασμούς τῆς μαγειρικῆς τους, τὴ μοναξιά τους ὅταν ψιλοκόβουν τὸ μαϊντανό, / ὅταν σιδερώνουν στὴν κάμαρα ὣς ἀργά, καὶ τὶς προφταίνῃ τὸ φεγγάρι στὸ ἀνοιχτό παράθυρο / κι αὐτές προσέχουν μὴν πατήσουν τὸ τετράγωνο τοῦ φεγγαριοῦ πάνω στὸ πάτωμα, / τὴν ὥρα ποὺ τὰ σιδερωμένα ἐσώρουχα, στοίβα στὸ τραπέζι, / εἶναι σὰν ἄκοπα φύλλα βιβλίων ποὺ ἐκεῖνες τὰ διάβασαν / καὶ ξέρουν ὅλα τὰ μυστικὰ τοῦ σώματός μας... / Ἐμεῖς δέ γνωρίζουμε / τὰ ξόρκια τους ὅταν γυαλίζουν στὴν αὐλή μὲ χῶμα τὰ χαλκώματα, / κι ἀστράφτουν τὰ χαλκώματα στὸν ἥλιο σὰν ἐπίγεια οὐράνια σώματα, κι ἀστράφτουν κ' οἱ γυναῖκες μὲς στὸ θρίαμβο τῆς ἡγεμονίας τοὺς / μπροστά ἀπ’ τὶς βουβές στρατιές τῶν κλεισμένων πραγμάτων... / Δέ γνωρίζουμε / τὴν πεισμωμένη ἐλευθερία τῆς σιωπῆς τους ὅταν ἀρνοῦνται νὰ ὀργιστοῦν, / τὴν περηφάνεια τους καθὼς ἡ σεμνότητα λυγίζῃ τὰ ματόκλαδά τους, / τὴν πολυάριθμη ἄμυνά τους, σὰν τὰ σφιχτά ἀλλεπάλληλα φλούδια τοῦ φρέσκου σκόρδου, / αὐτά τὰ εὔθραυστα ντύματα..- τί ἐννοοῦν; τί ἀποσιωποῦν; / ποιά πάνοπλη ἀρετή προστατεύουν πίσω ἀπ’ τὸ διάφανο χαμόγελό τους μέσα στὴ ματωμένη ἑσπέρα τοῦ Φθινοπώρου, / ὅταν τὰ βήματα τῆς Παναγίας προδίδωνται ἀπ’τὸ τρίξιμο τῶν ἄχυρων καὶ τῶν ξερῶν φύλλων, / κι ἀπ’ τὰ φωτεινά στίγματα ποὺ ἀφήνουν σ' ὅλο τὸ μάκρος τοῦ δρόμου / τὰ ταπεινά πατήματα τῶν γαϊδουριῶν, τῶν βοδιῶν, τῶν προβάτων; κ' ἐκεῖνες / ἔχουν μιὰ στρογγυλή σταγόνα αἷμα στὸ φουστάνι τοὺς / κ' ἕνα ἀδιόρατο ἄχ στὸ στόμα τους, / ἀπ’ τὴ βελόνα τάχα ποὺ τοὺς τρύπησε τὸ δάχτυλο, καθὼς ξεχάστηκαν ράβοντας..- ποιά ἐπίθεση / ὠργάνωναν τὰ σιωπηλά πλάσματα τοῦ θεοῦ μὲς στὴν ἔρημη ἀγάπη τους δέν ξέραμε ἀκόμα. / Οἱ γυναῖκες / ἔκλεβαν ἀπ’ τὸν ἄντρα τὴ σπορά καὶ καλλιεργοῦσαν μόνες τὸ χωράφι, / εἶχαν τὴ δική τους ἰδιοκτησία, ἀπαραβίαστη. Σεργιανοῦσαν / σείοντας μὲς στὴ μέθη τῆς δημιουργίας τὴ στρογγυλή κοιλιὰ τοὺς / κάτω ἀπ’ τὶς πορτοκαλιές τῆς Ἄνοιξης – σάμπως νὰ κουβαλοῦσαν πίσω ἀπ’ τὴν ἄσπρη τους ποδιά / μικρές γήινες σφαῖρες... / Δέ μιλοῦσαν οἱ γυναῖκες∙ / ἀγέρωχες αὐτές, ἀνῆκαν στὸ μέλλον, προχωροῦσαν, / ὅταν οἱ ἄντρες σταματοῦσαν κάθε τόσο μπρός στὸ ἀλέτρι, / ἤ ὅταν κρατοῦσαν τὸ δρεπάνι σὰν τὸ κουρασμένο φρύδι τοῦ φεγγαριοῦ, μὲς στὴν ἀσάφεια τοῦ ἀπόβραδου... / Αὐτὲς μόνες μὲς στὸ περβόλι μὲ τὰ ὑψηλά ἡλιοτρόπια περίμεναν βέβαιες τη γέννηση, / καὶ τὰ ἡλιοτρόπια τοὺς φώτιζαν τὸ λαιμό καὶ τὸ πρόσωπο μὲ φωτεινούς κύκλους, / κ' οἱ πρῶτες ρόδινες φακίδες στὰ μεγάλα μέτωπά τους / ἦταν τὰ μυστικά σημάδια τῆς αἰώνιας ζωῆς, / ὅπως οἱ βολβοί τῶν φυτῶν, οἱ πατάτες τῶν κυκλάμινων, / ὅπως οἱ ἀπόρρητες ρίζες τῶν δέντρων, ποὺ δουλεύουν χωρὶς νὰ τὶς ἀκοῦμε, χωρὶς νὰ τὶς βλέπουμε...<br />- - - -Εἶναι πάντα μιὰ γέννηση – ἔλεγε ὁ Ξένος – / κι ὁ θάνατος μιὰ πρόσθεση, ὄχι ἀφαίρεση. Τίποτα δέ χάνεται... / Γιὰ τοῦτο οἱ ἄντρες, / ὅταν νιώθουν τὸ φόβο ἀπ’ τὴ δουλειά, ἀπ’ τὴ φθορά, ἀπ' τὸ κενό, ἀπ’ τὶς ἐφημερίδες, / ἀπ’ τὴ μνήμη τῶν πολέμων, ἀπ’ τὸ τρίξιμο στὶς κλειδώσεις τῶν δάκτυλών τους / ἤ ἀπ’ τὴν κραυγή τοῦ ἥλιου ποὺ σφηνώνεται μέσα στὰ κόκκαλά τους, / ἁρπάζουν τὶς γυναῖκες ὅπως ἁρπάζουν τὰ κλαδιά ἤ τὶς ρίζες ἑνὸς δέντρου πάνω ἀπ’ τὸ γκρεμό / κ' αἰωροῦνται κεῖ πάνω, σὰ νὰ παλεύουν ἤ νὰ παίζουν μὲ τὸ χάος... // Κ' οἱ γυναῖκες ξέρουν καὶ κλείνουν τὰ μάτια τους, / δέ λένε ὄχι, / περιμένουν∙ / κι ὅταν αὐτοί κοιμοῦνται πάλι ἐκεῖνες ἀγρυπνοῦν∙ / κ' εἶναι κι αὐτοί παιδιά τους ὅπως τὰ παιδιά τους, / θὰ τοὺς μεγαλώσουν κι αὐτούς ὅπως καὶ κεῖνα, / θὰ τοὺς ταΐσουν μὲ τὸ μαστό τους, μὲ τὴ σιωπή τους καὶ μὲ τὴν ἄρνησή τους κάποτε, / θὰ τοὺς ποτίσουν ξανά μὲ τὴ δίψα τῆς ἕνωσης, κ' ἕνα πελώριο κῦμα σκοτεινό / θὰ στρογγυλέψῃ τὴν ὅρμή του κάτω ἀπ' τ' ἀντρικά πλευρά, πανέτοιμο / νὰ χτυπήσῃ κατακούτελα τὰ φράγματα, νὰ σύντριψῃ τὰ φράγματα, / ὥσπου νὰ σβήσῃ στὴν καθημερινή ἀμμουδιά, στὰ μικρά βότσαλα, στὴν κούραση, στὴ λησμοσύνη, / δίχως πολλές φορές νὰ βρῇ νὰ χτυπήσῃ τὸ βράχο, νὰ τιναχτῇ δοξαστικό ψηλά / σὰν ἀντίστροφος καταρράχτης μιᾶς συντριμμένης ἔντασης. // Καὶ πάλι οἱ γυναῖκες, / σὰ νὰ μήν εἶδαν τὸ χαμηλωμένο κῦμα τους, θὰ τοὺς ἀφήσουν νὰ πλαγιάσουν, / θ' ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς δουλειές τοῦ σπιτιοῦ, ποὺ κρατᾶνε τὰ μάτια χαμηλωμένα, / θὰ γονατίσουν μπροστά στὴ σκάφη νὰ πιάσουν ἀποβραδίς τὸ προζύμι, / σὰ νὰ μὴν πρόσεξαν τὸ κράνος τῶν ἀντρῶν πούπεσε καταγῆς∙ θὰ τὸ μαζέψουν ἥσυχα κι αὐτό, / σὰ νἄταν μιὰ πήλινη γλάστρα, θὰ φυτέψουν ἀργότερα κεῖ μέσα λουλούδια, / μικρά λουλούδια σπιτικά, κάτι γαλάζια λουλούδια πεντάφυλλα, / θὰ τοὺς μαντάρουν, πλάι στὴ λάμπα, τὰ τσουράπια τους / μὲ κεῖνο τὸ ὑπομονετικό ξύλινο αὐγό θὰ τοὺς μαντάρουν / τὴ χιλιοτρυπημένη ἐμπιστοσύνη τους, γιατι οἱ ἄντρες / πολύ περπατᾶνε, πολύ κουράζονται, πολύ φοβοῦνται, πολύ πολεμᾶνε, / κ' εἶναι λεβέντες μὲ τὰ στριφτά μουστάκια τους, τὶς ἄγριες τρίχες τους, τ' ἄγρια ὄργανά τους, / κ' εἶναι παιδιά, κι οὔτε γνωρίζουνε τὴ δύναμή τους, / μονάχα ἀπὸ καυγάδες καὶ παλληκαριές γνωρίζουν, γιατί αὐτοί / δέν ἔμαθαν τὴν πλήρη ἀναμονή μῆνες καὶ μῆνες, καὶ τὴν ἄλλη χρονιά, / αὐτοί δέ φέρνουν μὲς στὰ σπλάχνα τοὺς τὴ ζωή, δέν τὴν ταΐζουν μὲ τὸ σπλάχνο τους / δέν ἀκοῦνε τὰ βήματα τοῦ ἐπερχόμενου μέσα τους / δέν εἰναι ἡ γῆς, μονάχα ὁ σπόρος ποὺ ρίχνεται στὴ γῆς, κ' ὕστερα ὁ κάματος κι ὁ ὕπνος, / ἕνας ὕπνος πλατύς καὶ βαθύς, δίχως ὄνειρα. Τὰ ὄνειρα πάλι τὰ κρατᾶνε οἱ γυναῖκες, μὰ κάποτε / ἀκοῦνε οἱ ἄντρες μὲς στὸν ὕπνο τους, ἀκοῦνε τὰ ἴδια τους τὰ βήματα μέσα στὸν ὕπνο / σά νὰ σηκώθηκαν σὲ μιὰ πομπή τὰ τέλεια ἀγάλματα, / σά νὰ μιλοῦν οἱ πέτρες, τὰ ποτάμια, τὰ δάση, / κι ὁ γνωρισμένος ὕπνος τους περιβάλλει τὴ γῆ καθὼς ὁ ἀγέρας, / τὴ γῆ μὲ τὶς γυναῖκες, τὰ παιδιά, τοὺς αἰῶνες. / Τοῦτος ὁ ὕπνος / γίνεται ἡ γνωριμία ὅλης της ἔκτασης τοῦ βασιλείου μας, / μιὰ σκάλα ριγμένη μέσα στὸ ἄπειρο, / τὸ μέγα ξύπνημα τῆς ὅλης δύναμής μας μέσα σ' ὅλο τὸ φῶς. // Καὶ τότε στρέφουν οἱ ἄντρες καὶ χαμογελᾶνε κ' ὑπομένουν / μὲ τὴ γαλήνια στάση τοῦ κατωρθωμένου, / σὰ νἄχαν κόψει λίγο πρὶν πάνω στὸ γόνατό τους / ἕνα ποτάμι μὲ τὰ δυό τους χέρια – ἔτσι γαλήνια / τόσο που οἱ γυναῖκες τρομάζουν, / χάνονται στὴν κουζίνα, θυμιάζουν τὰ κονίσματα, / ἑτοιμάζουν φασκόμηλο καὶ βεντοῦζες, / καῖνε μοσχοκάρφια στὴ φλόγα τῆς καντήλας, / ρίχνουν σταγόνες λάδι στὸ ποτήρι τὸ νερό, / σταυρώνουν τὸ ψωμί καὶ τὸ προσκέφαλο!.. // Μὰ ὁ ἴσκιος τῆς ξύλινης σκάλας ἀνεβαίνει πάνω ἀπ’ τὸ ταβάνι, / κ' οἱ πλεξοῦδες τὰ κρεμμύδια σαλεύουν ἀπὸ ἀόρατους ἀνέμους σάν πανιά καραβιῶν ποὺ τοὺς παίρνουν τοὺς ἄντρες τους, / καὶ στὰ κρεμασμένα μπρίκια καθρεφτίζονται ἄγνωστα πρόσωπα τῆς παλιᾶς φαμίλιας που ἐπιστρέφουν, // ὁ σταυρός ὁ χαραγμένος στὸ ζυμάρι ὀρθώνεται, / ὁ ἀσβέστης στὸ λάκκο τῆς αὐλῆς ἀρχίζει νὰ κοχλάζῃ, / οἱ πετεινοί λαλοῦνε ὅλη τη νύχτα / σά νὰ ξημερώνῃ ἑφτά φορές, σά νὰ μή νύχτωσε καθόλου, / καὶ τὰ πρόσωπα τῶν ἀρσενικῶν, ἀκόμη καὶ τῶν πιό μικρῶν ἀγοριῶν, ἀστράφτουν μὲς στὸ βράδυ, / γιομᾶτα πιτσιλιές σουβάδες σά νἄχτιζαν ὁλημερίς μιὰ μεγάλη ἐκκλησία / ὅλο γυμνές κολῶνες καὶ πελώρια παράθυρα / χωρίς χρωματιστά τζάμια, χωρίς εἰκόνες, χωρίς ἐπιτάφιους, / μὲ μιὰ ὑψηλή λευκότητα χωρίς σκιά, χωρίς πληγή, χωρίς θάνατο...<br />- - - -Κ' εἶναι σὰν μιὰ ἔξοδος ἀπ' τὸ χρόνο, σὰν καθήλωση τοῦ χρόνου, σὰν κατάργησή του / ἀπ' τὴν ταχύτητα τῆς σκέψης καὶ τῆς μνήμης καὶ τοῦ ὀνείρου, / κι ἀπ’ τὴν ὑπομονή τῆς ἀνθρώπινης πράξης. / Εἶναι ἡ ἕνωση, εἶπε, / τοῦ ἄντρα καὶ τῆς γυναίκας, τῆς σιωπῆς καὶ τῆς φωνῆς, τῆς ζωῆς καὶ τῆς ποίησης / – καὶ πιά τὸ σφύριγμα τῆς σιγαλιᾶς μέσα στὶς κλειδαρότρυπες τῶν σπιτιῶν δέ γίνεται πίσω ἀπ' τὶς πλάτες σου, / καὶ τὸ φύσημα τῆς νύχτας μὲς στὶς τρῦπες τῶν ἄστρων δέν εἰναι ἑνα σύνθημα / γιὰ κάποιον ἄλλον ποὺ ἐσύ δέν τὸν βλέπεις καὶ ὑπονοεῖ ἐσένα. / Οἱ πόρτεςπάνω καὶ κάτω μένουν ὀρθάνοιχτες∙ φυσάει ὁλόγυρα μὲ παρρησία ὁ ἀγέρας, / καθαρίζει ἡ ἀτμόσφαιρα, τὰ κλειδιά ἀχρηστεύονται ἀπὸ μόνα τους, / κι ὅλος ὁ κάμπος, ὁ ἀρχαῖος, ὁ χοντροκόκκαλος, / τρέμει τὰ μεσάνυχτα σύγκορμος ἀπ’ τὸ βουητὸό τῶν γρύλλων, ἀπ' τὶς κραυγές τῶν βατράχων, ἀπ' τὸ πριόνισμα τοῦ Γαλαξία, / καὶ τὸ φεγγάρι που ἀνεβαίνει τελετουργικά ἀπ’ τὸν ὁρίζοντα / εἶναι σὰν τὸν καινούργιο μουσκεμμένο κουβά που ἀνεβάζει τὸ ἀμίλητο νερό ἀπ’ τὸν Κάτω Κόσμο...<br />- - - -Τότε τὰ κόκκαλα τῶν Ἑλλήνων – τῶν Ἐνετῶν, τῶν Φράγκων, τῶν Τούρκων, τῶν Ἑλλήνων – / θαμμένα κάτω ἀπο ὁλόκληρα βουνά χρόνια καὶ χώματα ὀρθώνονται / ἔξω ἀπ’ τὶς πρασινισμένες πανοπλίες τους καὶ τὰ σάπια τους ροῦχα / – γυμνά σώματα, εὐαίσθητα, ἀκέρια, / στέρεα κ' ἐρωτικά, μέσα στὴν πρώτη γνωριμία τῶν αἰσθήσεων, / ὄχι ἐχθρικά τὄνα στ' ἄλλο, ὄχι ἀντίπαλα, / μὲ μόνο τους ὅπλο τὴν ἀρχαῖα ἐπιθυμία τους, τὸ αἷμα μας, τὴ μνήμη μας... / Τὰ χέρια τῶν ἄντρων φαρδαίνουν, / ὁ ἀντίχειρας γίνεται ἕνα μεγάλο γεφύρι ἀπ' τοὺς αἰῶνες, / τὰ βουνά εἰναι σὰ γόνιμα στήθια γυναίκας, λεία καὶ ἀγέρωχα, / ὠγκωμένα ἀπ’ τὸ γάλα. / Καὶ τὰ ἱερά ἀνθρώπινα ἐργαλεῖα / κρέμονται στὰ καρφιά τοῦ σπιτιοῦ, ἢ στὰ ἐργαστήρια, / ἥσυχα, σοβαρά, ἀνεξίθρησκα / σάμπως νὰ μήν ὑπῆρχε χωρισμός καὶ χάσμα κι ἀπουσία καὶ στέρηση. / Τὸ ὀδοντωτό πριόνι, μὲ τὸ στενόμακρο σχῆμα μιᾶς χιλιετίας, / τὸ σφυρί, σὰν τὸ ἄγαλμα τῆς ἀντρικῆς γροθιᾶς, / τὸ δρεπάνι, σὰν τὸ ἀνοιγμένο μπράτσο τοῦ ἔρωτα, κ' οἱ μετάλλινες πρόκες, / σὰν τὰ ἐπίμονα δόντια ποὺ κατατρῶνε τὴν ἀπόσταση καὶ τὸ ἄγνωστο, / ἀκόμη καὶ τὰ ξύλινα καρφιά ποὺ καρφώνουν τὰ παπούτσια / εἶναι σὰ μικρά ἀστέρια μπηγμένα σ' ἕνα χαμηλό χρήσιμο στερέωμα. // Ὁ ξυλοφάγος μεμιᾶς σταματάει τὴ δουλειά του κι ἀφουγκράζεται / τὰ πυκνά συντεταγμένα βήματα τῶν σταφυλιῶν, / τοὺς σπόρους που ἀνοίγουν τὶς σκεβρωμένες πόρτες τους∙ κ' ἡ μαύρη μελίγκρα / ποὺ πολιορκοῦσε τὰ κόκκινα φύλλα τῆς ροδιᾶς, σωριάζεται καταγῆς, / καὶ τὰ τριαντάφυλλα ἀνάβουν στοὺς κήπους! Κείνη τὴν ὥρα οἱ ἄντρες / παίρνουν μιὰν ἄλλη οἰκειότητα μὲ τ' ἄστρα∙ καθὼς γυμνοί ἀπ’ τὴ μέση σκύβουν στὸ παράθυρο / εἶναι σὰ νἄκοψαν μὲ τὸ σουγιά τους ἕνα πεπόνι / καὶ νὰ ρίχνουν τοὺς νοτισμένους σπόρους κάτω στὴ νύχτα. Καὶ τὸ τρίξιμο τῶν παλιῶν σανίδων / κάτω ἀπ' τὰ γυμνά πέλματα τῆς γυναίκας ποὺ σηκώθηκε τὰ μεσάνυχτα / ἀποχτάει μιὰν εἰλικρίνεια κι ἀγαθότητα, σάμπως νὰ λέῃ τὸ φαγωμένο πάτωμα: // Πάτα ἐλεύθερα! Τὰ παιδιὰ κοιμοῦνται ἥσυχα. Ἔπεσε ὁ πυρετός τους... Κ' οἱ γυναῖκες / χαμογελοῦν πάλι ὁλομόναχες μὲς στὴ σοφία τῆς διάρκειας, / καὶ τὰ παιδιά χαμογελοῦν στὸν ὕπνο τους / σά νἄμαθαν μεμιᾶς τὸ μυστικό τῆς ἀρχιτεκτονικῆς μέσα στὴν ἴδια του τὴ μυστικότητα / ἀπ' τοὺς χωματένιους προμαχῶνες τῆς σφήκας, μὲ τὶς πολλές ἀπύθμενες ὀπές, / κι ἀπ' τὰ κέρινα ἑξάγωνα κελλάρια τῆς μέλισσας.<br />- - - -Ἴσως ἔτσι νὰ μάθαμε καὶ μεῖς ἀργότερα, ἀπ’ τὰ παιδιά ποὺ ὑπήρξαμε, / ἀπ’ τὶς γυναῖκες, ἀπ' τὶς μέλισσες, ἀπ' τ' ἄστρα, / ἀπ' τὴν ἀνάμνηση, ἀπ' τὴν πράξη, ἀπ' τὴ θέληση, / τὴν τάξη καὶ τὴν οἰκονομία τῆς φύσης, τοῦ σπιτιοῦ, τοῦ γραφείου, τοῦ σώματός μας...<br /><br />- - - -Ὅλα δικά μας – εἶπε ὁ Ξένος – ὅλα τοῦ κόσμου τούτου ! / Καὶ τοὺς νεκρούς μας τοὺς κουβαλᾶμε μέσα μας, / χωρίς ὁ χῶρος νὰ στενεύῃ, χωρίς νὰ βαραίνουμε∙ / συνεχίζουμε τὴ ζωὴ τοὺς ἀπ' τὶς βαθειές στοές καὶ τὶς ἔρημες ρίζες, / τὴ δική τους ζωή, τὴ δική μας ἀκέρια μὲς στὸν ἥλιο. Τότε ἀκριβῶς εἶναι ποὺ γίνεται / μιὰ μεγάλη ἡσυχία, μιὰ μεγάλη διαφάνεια∙ / διακρίνονται πέρα τὰ γαλανά νησιά καὶ τὰ νησίδια ποὺ ποτέ ὣς τότε δέ φάνηκαν, / κι ἀκούγεται εὐδιάκριτα ἡ χορωδία τῶν μικρῶν κοριτσιῶν ἀπ' τὴν ἀντίπερα ὄχθη / – τῶν μικρῶν κοριτσιῶν ποὺ φύγανε νωρίς, ἀφήνοντας / μισοτελειωμένη τὴν πρώτη τους συνομιλία μὲ μιὰ μαργαρίτα...<br /><br />- - - -Σᾶς ἔλεγα, λοιπόν, πὼς δέν ὑπάρχει ὁ θάνατος – τελείωσε ὁ Ξένος, / ἥμερα, ἁπλά, τόσο ποὺ ἐμεῖς χαμογελάσαμε χωρίς δισταγμό, / δέ φοβηθήκαμε τοὺς σκεπασμένους καθρέφτες. Ἕνας τρίγωνος ἥλιος στὸν ἀπέναντι τοῖχο / εἶχε ἐπιμηκυνθῆ, φωτιζόταν ὁλόκληρο τὸ βορεινό δωμάτιο / ἀπὸ μιὰ μόνιμη ἀντανάκλαση... Μᾶς πῆρε τὸ ἄρωμα / ἀπὸ βουνά καρπῶν ποὺ ξεφορτῶναν στὰ μανάβικα. / Ἀκούσαμε τοὺς χτύπους στὸ γειτονικό σιδεράδικο καὶ τὰ τρὰμ ποὺ ἔστριβαν δίπλα στὰ κρεοπωλεῖα... // Εἴχαμε τὴν ἰσόρροπη αἴσθηση μιᾶς ἀφάνταστης εἰρηνικῆς συγκομιδῆς, / ἀπὸ μεγάλες, τετράδιπλες, ζαχαρωμένες ντομάτες, τοποθετημένες / μὲ προσοχή καὶ τάξη σὲ ὀρθογώνια καφάσια, ποὺ μεταφέρονταν / ἀπ' τὶς ἀγροτικές περιοχὲς ἴσα στὶς ἀγορές τῶν πόλεων καὶ στὰ πολύβουα λιμάνια..- / πελώρια αὐτοκίνητα τρέχαν στοὺς ἡλιόλουστους δρόμους, / σὰ μυστικά ὁλοπόρφυρα βουνά... / Σηκωθήκαμε, / ξεσκεπάσαμε τοὺς καθρέφτες, κοιταχτήκαμε, / κ' ἤμασταν νέοι πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια, νέοι / ὓστερ' ἀπὸ χιλιάδες χρόνια, γιατι ὁ χρόνος κι ὁ ἥλιος / ἔχουν τὴν ἴδια ἡλικία: τὴν ἡλικία μας! / Κι αὐτό τὸ φῶς δέν ἤτανε καθόλου ἀντικατοπτρισμός, / μὰ τὸ δικό μας φῶς, φιλτραρισμένο μέσα ἀπ’ ὅλους τους θανάτους! // Κι αὐτός ὁ Ξένος ἦταν ὁ πιό δικός μας!.. Οἱ γυναῖκες τοῦ ζέσταιναν νερό νὰ πλυθῆ, / οἱ ἄντρες βγῆκαν νὰ ψωνίσουν γιὰ τὸ τραπέζι. Τὸ πιὸ μικρό κορίτσι τοῦ σπιτιοῦ / ἔφερε παστρικές πετσέτες, ἕνα μικρό ρόδινο μοσκοσάπουνο, / ἕνα κύπελλο ζεστό νερό, τὸ μεγάλο πινέλο τοῦ ξυρίσματος, / καὶ τ' ἀκούμπησε πλάι στὸν ὁλόγυμνο καθρέφτη. // Ὁ ἀτμός ἀπ' τὸ ζεστό νερό χνώτιζε λίγο-λίγο τὸν καθρέφτη, σάμπως νὰ τὸν ἕντυνε καὶ πάλι, / καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Ξένου, ποὺ ἄρχισε νὰ ξυρίζεται, / μὲς ἀπ' τὶς σαπουνάδες θαμποφαίνονταν, μὲς στὸ ὄρθιο κρύσταλλο, / ἀγαθό, νεανικό καὶ μειλίχιο σὰν πρωινό φεγγάρι...<br /><br />Γιάννης Ρίτσος</i></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><i><br /></i></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><span style="background-color: white; color: #4d5156;">Το ποίημα του Γιάννη&nbsp;</span><span style="color: #5f6368; font-weight: bold;">Ρίτσου</span><span style="background-color: white; color: #4d5156;">&nbsp;"</span><span style="color: #5f6368; font-weight: bold;">Οταν έρχεται ο Ξένος</span><span style="background-color: white; color: #4d5156;">" (1958) περιλαμβάνεται στον τόμο "Τέταρτη διάσταση".</span></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-23778390801967290232020-11-01T16:34:00.003+02:002020-11-03T19:09:58.807+02:00Thomas Bainas - If (poem by R. Kipling)(2020)<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8hcjCwN26R7xuiPIFupGdNcBkgqcVPT5I4FCbbe0qOJjU12lIJNiJtX0xYfo7JPJuG9ldhEHX4Zc8Ys5qpr81Lx9OByViROPWhElwAAss6STodo0p_27N2c5m3h3gajGdO_ubdQxIWpo/s879/Kipling_If_%2528Doubleday_1910%2529.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiviAYhQmMp3WcD0wBd5eS1qu8KC2DAOU-iFFoO3gnrY-XCpnYnsf2goQvxm1Rjc7Y1gBAX_8EOCPclffYirEzZu-j0WP0un0dvZesEkxelbtZXbRbgzn6SHJcfVeZwh4PZv9jtV-a_rVA/s879/Kipling_If_%2528Doubleday_1910%2529.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="590" data-original-width="879" height="134" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiviAYhQmMp3WcD0wBd5eS1qu8KC2DAOU-iFFoO3gnrY-XCpnYnsf2goQvxm1Rjc7Y1gBAX_8EOCPclffYirEzZu-j0WP0un0dvZesEkxelbtZXbRbgzn6SHJcfVeZwh4PZv9jtV-a_rVA/w200-h134/Kipling_If_%2528Doubleday_1910%2529.jpg" width="200" /></a></div></div><div style="text-align: center;">Thomas Bainas - If (poem by R. Kipling)<span style="font-family: georgia;">.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;">Music, Synthesizers, Computers, Arranged, Programmed and Produced by Thomas Bainas.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;">Lyrics by the Poet Rudyard Kipling.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;">Voice by Martin Harris.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;">Greece November 2020.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia;"><br /></span></div><span style="font-family: georgia;"><div style="text-align: center;"><i>("If</i>—" is a poem by English Nobel laureate Rudyard Kipling (1865–1936), written circa 1895&nbsp;as a tribute to Leander Starr Jameson. It is a literary example of Victorian-era stoicism.&nbsp;The poem, first published in Rewards and Fairies (1910), ch. 'Brother Square-Toes,' is written in the form of paternal advice to the poet's son, John).</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3IlEWEXKm9g" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div></span><div style="text-align: center;"><i>"If you can keep your head when all about you</i></div><div style="text-align: center;"><i>Are losing theirs and blaming it on you;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can trust yourself when all men doubt you,</i></div><div style="text-align: center;"><i>But make allowance for their doubting too;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can wait and not be tired by waiting,</i></div><div style="text-align: center;"><i>Or, being lied about, don’t deal in lies,</i></div><div style="text-align: center;"><i>Or, being hated, don’t give way to hating,</i></div><div style="text-align: center;"><i>And yet don’t look too good, nor talk too wise;</i></div><div style="text-align: center;"><i><br /></i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can dream—and not make dreams your master;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can think—and not make thoughts your aim;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can meet with triumph and disaster</i></div><div style="text-align: center;"><i>And treat those two impostors just the same;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can bear to hear the truth you’ve spoken</i></div><div style="text-align: center;"><i>Twisted by knaves to make a trap for fools,</i></div><div style="text-align: center;"><i>Or watch the things you gave your life to broken,</i></div><div style="text-align: center;"><i>And stoop and build ’em up with wornout tools;</i></div><div style="text-align: center;"><i><br /></i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can make one heap of all your winnings</i></div><div style="text-align: center;"><i>And risk it on one turn of pitch-and-toss,</i></div><div style="text-align: center;"><i>And lose, and start again at your beginnings</i></div><div style="text-align: center;"><i>And never breathe a word about your loss;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can force your heart and nerve and sinew</i></div><div style="text-align: center;"><i>To serve your turn long after they are gone,</i></div><div style="text-align: center;"><i>And so hold on when there is nothing in you</i></div><div style="text-align: center;"><i>Except the Will which says to them: “Hold on”;</i></div><div style="text-align: center;"><i><br /></i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can talk with crowds and keep your virtue,</i></div><div style="text-align: center;"><i>Or walk with kings—nor lose the common touch;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If neither foes nor loving friends can hurt you;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If all men count with you, but none too much;</i></div><div style="text-align: center;"><i>If you can fill the unforgiving minute</i></div><div style="text-align: center;"><i>With sixty seconds’ worth of distance run—</i></div><div style="text-align: center;"><i>Yours is the Earth and everything that’s in it,</i></div><div style="text-align: center;"><i>And—which is more—you’ll be a Man, my son"!</i></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: right;"><b>Rudyard Kipling<span style="text-align: left;">&nbsp;- 1865-1936</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="text-align: left;"><br /></span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="text-align: left;"><br /></span></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">"Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι τά’ χουν χαμένα και σ’ εσένα ρίχνουν την αιτία,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος δεν σε πιστεύει, κι αν μπορείς να του συχωρνάς αυτή τη δυσπιστία,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">να περιμένεις αν μπορείς, δίχως να χάνεις την υπομονή σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">κι αν όλοι σε συκοφαντούν, να μη καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">κι αν σε μισούν εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν να ονειρεύεσαι μπορείς και να μην είσαι δούλος των ονείρων,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν ν’ αντικρίζεις σού βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς τους δυο τυραννικούς απατεώνες,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς, όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">παραλλαγμένη απ’ τους κακούς, για να’ ναι για τους άμυαλους παγίδα,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">ή συντριμμένα να θωρείς όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ’ εργαλεία που ‘ναι φθαρμένα,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν όσα απόκτησες μπορείς, σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και δίχως φόβο μονομιάς κορώνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και να τα χάσεις και απ’ αρχής ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και να μη βγάλεις και μιλιά ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό, όλα να τα σφίξεις,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">να σε δουλέψουν ξαναρχής κι ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δε σου ‘χει τίποτα απομείνει</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σ’ όλα αυτά «βαστάτε»,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">με βασιλιάδες να γυρνάς δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακραίνεις,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν μήτε φίλοι μήτ’ εχθροί μπορούνε πια ποτέ να σε πειράξουν,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">όλο τον κόσμο ν’ αγαπάς, μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">δική σου θα’ ναι τότε η γη μ’ όσα απάνω της κι αν έχει,</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">και κάτι ακόμα πιο πολύ:</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: georgia;">Άντρας αληθινός θά’ σαι παιδί μου"!</span></i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><p></p><p></p></div>studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-22062569876397771152020-01-03T17:48:00.001+02:002020-01-04T18:53:27.478+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpQK_8-nLvFRHxPBdgFpvPi7RN1qdRUiCYwp9g-QOKbTh_tXNFB8sd9_MFAm6gQDo-KcC6rpek0tZFGhQHJgY9j17JFg40NhzZDsdDaVU4e4NzcVsI-oPH8fCqIcfZ205APVucMTfd-gI/s1600/5392759-dark-angel-png-transparent-images-fallen-angel-broken-wings-free-fallen-angel-png-920_680.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="680" data-original-width="920" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpQK_8-nLvFRHxPBdgFpvPi7RN1qdRUiCYwp9g-QOKbTh_tXNFB8sd9_MFAm6gQDo-KcC6rpek0tZFGhQHJgY9j17JFg40NhzZDsdDaVU4e4NzcVsI-oPH8fCqIcfZ205APVucMTfd-gI/s200/5392759-dark-angel-png-transparent-images-fallen-angel-broken-wings-free-fallen-angel-png-920_680.jpeg" width="200" /></a></div> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">"Broken Wings (Σπασμένα φτερά)"&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Music, Synthesizers, Computers, Arranged, Programmed and Produced by Thomas Bainas.&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Lyrics by Greek Poet Kostas Karyotakis ("<i>Σὰν δέσμη ἀπὸ τριαντάφυλλα", "Ὅλα τὰ πράγματά μου ἔμειναν</i>").&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Voice by Mirka Kalatzopoulou.</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Greece January 2020.</span></div> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"> </span><span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /> <div> <span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div> <div> <span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div> <div> <span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/5Z9c_PR6OII" width="560"></iframe> </div> <div> <div style="text-align: left;"> <span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;">Σὰν δέσμη ἀπὸ τριαντάφυλλα εἶδα τὸ βράδυ αὐτό. Κάποια χρυσὴ, λεπτότατη, στοὺς δρόμους εὐωδιά. Καὶ στὴν καρδιὰ αἰφνίδια καλοσύνη. Στὰ χέρια τὸ παλτό, στἀνεστραμμένο πρόσωπο ἡ σελήνη, Ἠλεκτρισμένη ἀπὸ φιλήματα θἄλεγες τὴν ἀτμόσφαιρα. Ἡ σκέψις, τὰ ποιήματα, βάρος περιττό. Ἔχω κάτι σπασμένα φτερά. Δὲν ξέρω κὰν γιατὶ μᾶς ἦρθε τὸ καλοκαίρι αὐτό. Γιὰ ποιὰν ἀνέλπιστη χαρά, γιὰ ποιὲς ἀγάπες, γιὰ ποιὸ ταξίδι ὀνειρευτό.</span></div> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; white-space: pre-wrap;"> </span><br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; white-space: pre-wrap;"><span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;">Ὅλα τὰ πράγματά μου ἔμειναν ὅπως νἄχω πεθάνει πρὶν ἀπὸ καιρούς. Σκόνη στὴ σκόνη ἐγέμισεν ὁ τόπος, καὶ γράφω μὲ τὸ δάχτυλο σταυρούς. Ὅλα τὰ πράγματά μου ἀναθυμοῦνται μιὰν ὥρα ποὺ περάσαμε μαζί, σ' ἐκείνη τὰ βιβλία μου λησμονοῦνται, σ' ἐκείνη τὸ ρολόι ἀκόμα ζῆ. Ἤταν εὐτυχισμένη τότε ἡ ὥρα, ἤταν ἕνα δείλι ζωγραφιστό. Ἔχω πεθάνει τόσα χρόνια τώρα, κ' ἔμεινε τὸ παράθυρο κλειστό. Κανένας, οὔτε ὁ ἥλιος, πιὰ δὲ μπαίνει. Τὸ ἐρημικό μου σπίτι ἀντιβοεῖ στὴν ὥρα κείνη ἀκόμα, ποὺ σημαίνει, αὐτὴ μονάχα, βράδυ καὶ πρωί. Δὲν ξέρω δῶ ποιὸς εἶναι τώρα ὁ τόπος δὲν ξέρω ποιὸς χαράζει τοὺς σταυρούς, κι ὅλα τὰ πράγματά μου ἔμειναν ὅπως νἄχω πεθάνει πρὶν ἀπὸ καιρούς.</span></span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; white-space: pre-wrap;"><span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;"><br /></span> <span style="background-color: #f9f9f9; color: #0d0d0d; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;"> Κώστας Καρυωτάκης - Ελεγεία και σάτιρες (1927)</span></span></div> </div> <span style="background-color: white; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; white-space: pre-wrap;"> </span></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-78139665890195722572019-12-21T22:22:00.001+02:002020-12-24T16:06:24.910+02:00Thomas Bainas - Silent Night<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="text-align: center;"><b style="caret-color: rgb(13, 13, 13); font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; white-space: pre-wrap;"><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b style="caret-color: rgb(13, 13, 13); font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; white-space: pre-wrap;"><br /></b></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPa-wSBNMcuRUL9Bfic4FRmvclYdukL9eNsQGZHTFGTMceMjD1wrV0yGC66Uni-08Ihhu2K-JfXivfM3nDQQOg8WpD7j-fBlP9_R5ajUhXdD4WdROS5jlu-mc3kY6ZyiKjB-HGjeYDxUI/s924/Screenshot+2020-12-24+at+3.56.58+PM.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="571" data-original-width="924" height="124" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPa-wSBNMcuRUL9Bfic4FRmvclYdukL9eNsQGZHTFGTMceMjD1wrV0yGC66Uni-08Ihhu2K-JfXivfM3nDQQOg8WpD7j-fBlP9_R5ajUhXdD4WdROS5jlu-mc3kY6ZyiKjB-HGjeYDxUI/w200-h124/Screenshot+2020-12-24+at+3.56.58+PM.png" width="200" /></a></div><b style="caret-color: rgb(13, 13, 13); font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; white-space: pre-wrap;">"Silent Night"</b><span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;"> Synthesizers, Computers, Arranged, Programmed and Produced by </span><b style="caret-color: rgb(13, 13, 13); font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; white-space: pre-wrap;">Thomas Bainas</b><span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;"> with the use of Yamaha CS-10,&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Korg M-1, Korg Poly-800, Logic Pro X.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">Recorded on December 2019 - Greece.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">"Silent Night" (German: "Stille Nacht, heilige Nacht") is a popular Christmas carol, composed in 1818 by Franz X. Gruber to lyrics by Joseph Mohr in the small town of Oberndorf, Salzburg, Austria. </span><span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;">The song was first performed on Christmas Eve 1818 at St. Nicholas parish church in Oberndorf, a village in the Austrian Empire.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/7Mc7rbu9KPQ" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-2568958054615694992019-07-28T17:04:00.002+03:002022-07-06T19:30:47.241+03:00Beta Section - Astrolabe (2019)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_scgGJtuYEK11nbfo0PjLXFviSgwjckVGyxtjx05DJdSxVrxvZUYF7qg3LC1vCzmctwSqSTOU710CY2dE6sgIANxBCl7kFS0h9OScmRHhBIl-mYIqf-K3xFphlTvCt2VUaFbOfSdRe6I/s1600/davison-carvalho-steampunk-table-astrolabe-06-fhd+copy2.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="145" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_scgGJtuYEK11nbfo0PjLXFviSgwjckVGyxtjx05DJdSxVrxvZUYF7qg3LC1vCzmctwSqSTOU710CY2dE6sgIANxBCl7kFS0h9OScmRHhBIl-mYIqf-K3xFphlTvCt2VUaFbOfSdRe6I/s200/davison-carvalho-steampunk-table-astrolabe-06-fhd+copy2.jpg" width="200" /></a><table style="text-align: center;"><tbody><tr><td><b><span style="font-size: large;"><i><span style="color: #cc0000;">Buy the song sending mail to thomasbainas@yahoo.gr</span><br /></i></span></b></td></tr></tbody></table> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>Beta Section "Astrolabe" </b> (greek word "αστρολάβος").</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Music, Synths, Computers, Programmed, Arranged by&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Beta Section (Thomas Bainas) used Yamaha CS10 (1977) and CS2X (1999) Synthesizers and Logic Pro X.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">A Studio Enigma Production - 2019 Greece.</span></div> <div style="text-align: center;"> <i><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></i></div> <div style="text-align: center;"> <i><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">(Astrolabe is an elaborate inclinometer, historically used by astronomers and navigators to measure the altitude above the horizon of a celestial body, day or night. It can be used to identify stars or planets, to determine local latitude given local time (and vice versa), to survey, or to triangulate.</span></i></div> <div style="text-align: center;"> <i><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></i></div> <div style="text-align: center;"> <i><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Ο αστρολάβος είναι ένα ιστορικό αστρονομικό όργανο το οποίο χρησιμοποιούσαν οι ναυτικοί και οι αστρονόμοι για την ναυσιπλοΐα και την παρατήρηση του Ήλιου και των αστεριών από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 18ο αιώνα μ.Χ., μετά τον οποίο χρησιμοποιήθηκε ένα πιο εξελιγμένο όργανο, ο εξάντας. Χρησιμοποιώντας τον αστρολάβο προέβλεπαν τις θέσεις του ήλιου της σελήνης, των πλανητών και των άστρων. Με τη βοήθεια του αστρολάβου είναι δυνατό να βρεθεί η ώρα αν είναι γνωστό το γεωγραφικό μήκος και πλάτος ή αντίστροφα.</span></i></div> <div style="text-align: center;"> <i><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Η εφεύρεσή του αποδίδεται στον Έλληνα αστρονόμο και μαθηματικό Απολλώνιο τον Περγαίο (πιθανότατα γύρω στο 220 π.Χ.) και λίγο αργότερα στον Ίππαρχο)</span></i>.</div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"></span><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"> </span></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/egG70iRFI04" width="560"></iframe><br /> <br /></div> </div> <form action="https://www.paypal.com/cgi-bin/webscr" method="post" target="paypal"> <input name="cmd" type="hidden" value="_s-xclick" /> <input name="hosted_button_id" type="hidden" value="3JZWMACMFZGJ6" /> <br /></form> </div> <div style="text-align: center;"> <b><span style="text-align: left;">Beta Section - Astrolabe&nbsp;</span>(extended)</b></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/LNU5AI5UO1E" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-23197398963155723972019-05-10T12:37:00.000+03:002019-05-10T12:37:02.176+03:00H «Οδύσσεια» Η Κορυφαία Ιστορία Που Διαμόρφωσε Τον Κόσμο.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi35bypL77EvEZCBXHUIYOn9Wq2L1r2sirZEBNnzyg7i9i8xinYxW-Kg_xvb6DWkcjJjVjnxzlbGNYlMYAO269SsOjQ5Pun_W0kmornhuV97JzZrVEKWgifHTfhz9oz_8XZVmeQQ_fj-IA/s1600/odisseia-omirou-1527430856.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="396" data-original-width="695" height="113" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi35bypL77EvEZCBXHUIYOn9Wq2L1r2sirZEBNnzyg7i9i8xinYxW-Kg_xvb6DWkcjJjVjnxzlbGNYlMYAO269SsOjQ5Pun_W0kmornhuV97JzZrVEKWgifHTfhz9oz_8XZVmeQQ_fj-IA/s200/odisseia-omirou-1527430856.jpg" width="200" /></a></div> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το αριστούργημα του επικού ποιητή βρέθηκε στην πρώτη θέση της λίστας του BBC σχετικά με τα έργα που στιγμάτισαν την ιστορία της ανθρωπότητας, διαμορφώνοντας κοσμοθεωρίες.<br />Η «Οδύσσεια του Ομήρου, το δεύτερο κατά σειρά έπος που δημιουργήθηκε στις απαρχές της ανθρώπινης ενασχόλησης με την συγγραφή κειμένων, ανακηρύχθηκε ως η κορυφαία ιστορία που διαμόρφωσε τον κόσμο, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην σχετική λίστα του BBC Culture.<br /><br />Το BBC Culture ζήτησε από δεκάδες ειδικούς ανά τον κόσμο να δημιουργήσουν την κορυφαία πεντάδα σχετικά με τις ιστορίες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και την εξέλιξη της παγκόμσιας κουλτούρας και σκέψης.<br /><br />Έτσι τουλάχιστον 108 συγγραφείς, δημοσιογράφοι, πανεπιστημικοί, κριτικοί και μεταφραστές από 35 κράτη, επέλεξαν τα βιβλία, τα μυθιστορήματα, τα ποιήματα και τα θεατρικά έργα που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.<br /><br />Στην κορυφή βρέθηκε η Οδύσσεια του Ομήρου και ακολουθεί στη δεύτερη θέση η «Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά», ενώ η πρώτη δεκάδα κλείνει με το έτερο αριστούργημα του Ομήρου, την Ιλιάδα.<br /><br />Αναλυτικά η πρώτη δεκάδα, που συμπεριλαμβάνει μοναδικά αριστουργήματα της ανθρώπινης έμπνευσης<br /><br />1. Οδύσσεια (Όμηρος, 8ος αιώνας πΧ)<br /><br />2. Η Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά (Χάριετ Μπίτσερ Στόου, 1852)<br /><br />3. Φρανκενστάιν (Μαίρη Σέλεϊ, 1818)<br /><br />4. 1984 (Τζορτζ Όργουελ, 1949)<br /><br />5. Τα πάντα γίνονται κομμάτια (Τσινούα Ατσέμπε, 1958)<br /><br />6. Χίλιες και Μία Νύχτες (πολλαπλοί συγγραφείς, 8ος- 18ος αιώνας)<br /><br />7. Δον Κιχώτης (Μιχαήλ Θερβάντες, 1605-1615)<br /><br />8. Άμλετ (Σαίξπηρ, 1603)<br /><br />9. 100 Χρόνια Μοναξιά (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967)<br /><br />10. Ιλιάδα (Όμηρος, 8ος αιώνας πΧ).<br /><br />[gazzetta.gr]</span></div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-88634372906011199822019-05-06T10:00:00.003+03:002019-05-10T11:58:17.575+03:00Thomas Bainas - Tu Sais, Je T'Aime (You Know, I Love You) 2019<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtmN8vxarrZa3Ap8bI0PHkQbKGVHyNUuhFWCm71uX4CIkl8UCFuhAK4Tack5myTd_YJKJ5RkSx98qn1K_ToLzR-hzGwGAdah0SqkXl2fifcnIj_31HyfL6gwDYod-KHZhNDr44H7_xTgA/s1600/10360779_727707770611620_2388385920272733692_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="404" data-original-width="499" height="161" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtmN8vxarrZa3Ap8bI0PHkQbKGVHyNUuhFWCm71uX4CIkl8UCFuhAK4Tack5myTd_YJKJ5RkSx98qn1K_ToLzR-hzGwGAdah0SqkXl2fifcnIj_31HyfL6gwDYod-KHZhNDr44H7_xTgA/s200/10360779_727707770611620_2388385920272733692_n.jpg" width="200" /></a><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Thomas Bainas "Tu Sais, Je T'Aime (You Know, I Love You)" &nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Synthesizers, Computers, Arranged, Programmed, Mixed, Produced by Thomas Bainas (Greece - May 2019).&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">(Original song by Joe Dassin "L' ete Indien". &nbsp;Written by &nbsp;Lemesle, Losito, &nbsp;Delanoë, Ward, Gutugno, Pallavicini 1975 - Intro voice by Joe Dassin).</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; font-size: medium;"><b style="caret-color: rgb(255, 0, 0);"><br /></b></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #cc0000; font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif; font-size: medium;"><b style="caret-color: rgb(255, 0, 0);">Thomas Bainas "Tu Sais, Je T'Aime" (rad)</b></span></div> </div> </div> </div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/BFaJsWIFX9s" width="560"></iframe><br /> <span style="text-align: left;"><br /></span> <span style="text-align: left;"><br /></span> <span style="text-align: left;"><span style="color: #cc0000; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Thomas Bainas "Tu Sais, Je T'Aime" (Extended)</b></span></span></div> </div> </div> <h1 class="title style-scope ytd-video-primary-info-renderer" style="border: 0px; line-height: 2.4rem; margin: 0px; max-height: 4.8rem; overflow: hidden; padding: 0px;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;"><yt-formatted-string class="style-scope ytd-video-primary-info-renderer" force-default-style=""></yt-formatted-string></span></h1> <h1 class="title style-scope ytd-video-primary-info-renderer" style="border: 0px; line-height: 2.4rem; margin: 0px; max-height: 4.8rem; overflow: hidden; padding: 0px;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;"><yt-formatted-string class="style-scope ytd-video-primary-info-renderer" force-default-style=""></yt-formatted-string></span></h1> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/LX21YZvVESA" width="560"></iframe></div> </div> </div> <form action="https://www.paypal.com/cgi-bin/webscr" method="post" target="_top"> <input name="cmd" type="hidden" value="_s-xclick" /> <input name="hosted_button_id" type="hidden" value="SLV4ENLSH9ANU" /> </form> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-47163099253793070672019-02-25T00:16:00.000+02:002019-02-25T00:16:29.470+02:00Recreating The ’80s Home Studio Experience<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNYUAYk4CRwHJsLT34BTXf33PYcjXbu6Ag2TAXMUxQt69ftlX5AbfEU3QEzA8YkRvs44970kyCwLSazDYeOQ9uwr1fI2czTE5V_gNPxQln-FPdml8MRIxiSJ4hiP3-NIRrTnCSr-gtsC0/s1600/1985_11-4iNS4ikvgKOEpePTEjwwnbNWALskb.i5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="667" data-original-width="1000" height="133" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNYUAYk4CRwHJsLT34BTXf33PYcjXbu6Ag2TAXMUxQt69ftlX5AbfEU3QEzA8YkRvs44970kyCwLSazDYeOQ9uwr1fI2czTE5V_gNPxQln-FPdml8MRIxiSJ4hiP3-NIRrTnCSr-gtsC0/s200/1985_11-4iNS4ikvgKOEpePTEjwwnbNWALskb.i5.jpg" width="200" /></a></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Nostalgia is a kind of selective memory. From our 21st-century perspective, the past stretches out like a golden landscape of great music, classic gear and bizarre haircuts, and we tend to overlook the fact that there were plenty of dreadful records in the ’70s and ’80s — and that many of the great ones were made despite, not because of, the equipment then available. It’s also easy to forget that the gap between home and professional studio environments was once a gaping chasm. Much of the equipment that is revered as ‘vintage’ today would have been available only in professional studios in 1985, and far too expensive for most home-studio operators.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">With that in mind, we thought that a fitting way to mark SOS’s 30th anniversary would be to revisit home recording as it really was in the mid-’80s. We set out to assemble a setup that would include only equipment that was realistically within the reach of the average SOS reader, and use it to program, record and mix a complete pop song — in an ’80s musical style, naturally!</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para1" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">The Lie Of The Land</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Sound On Sound was launched in response to a revolution in project-studio music recording. The advent of the MIDI protocol, MIDI sequencers, timecode-based synchronisers and narrow-gauge multitrack, all in the first half of the 1980s, meant it was becoming practical for hobbyist musicians to create complete tracks. Suddenly, eight- and 16-track recording was no longer solely the province of professional studios; but perhaps just as significantly, sequenced MIDI synth sounds and drums could both augment track count and maintain audio quality by being run into the final mix as synchronised live sources, rather than being recorded to multitrack.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Instruments such as the Yamaha DX7, Roland Juno 106 and Korg Polysix were bringing polyphonic synthesis to a mass market; Akai and Emu were doing the same with sampling, and with a little imagination it was possible to extract plausible rhythm tracks from a new generation of drum machines. There was a good selection of relatively affordable mixers to tie everything together, and even luxuries such as digital reverb were starting to become a realistic prospect for home-studio operators. For the first time ever, talented amateurs could create sophisticated recordings without the help of other musicians or engineers.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Yet, at the same time, many other technologies we now take for granted still lay in the future. Affordable sample-based synths and workstation keyboards would not appear until the later part of the decade. Steinberg had yet to create the ubiquitous Arrange Page, the graphical template to which today’s sequencing software adheres. Digital recording was in its infancy, so not only were luxuries such as non-linear editing and plug-in processing unknown, but unless you were lucky enough to own a Sony PCM F1 converter, master mixes had to be recorded to quarter-inch analogue or cassette tape. And entire market sectors that thrive today, such as active monitors, acoustic treatment and affordable capacitor microphones, had yet to be created at the launch of SOS.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para2" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Assembling The Studio</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Of those SOS staff based in our offices near Cambridge (a list that does not include founders Ian and Paul Gilby, Editor in Chief Paul White or Technical Editor Hugh Robjohns), only Editorial Director Dave Lockwood worked in ’80s home studios first time around. His recollection of the typical home-studio setups of the time — described in the ‘What Would You Find In An ’80s Home Studio?’ box — became our template in setting up the studio. His attic also proved an invaluable source of period-correct equipment, including the centrepiece of the entire setup: an Atari 1040ST home computer, complete with MIDI synchroniser and a copy of C-Lab’s Notator sequencer.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Other team members were able to beg, steal or borrow a few other typical home-studio items: a 16-channel Soundcraft 200SR mixer, a pair of Yamaha REV7 digital multi-effects units and a Fostex M80 quarter-inch eight-track tape machine. However, although we could muster various ‘vintage’ synths between us, what none of us had was a suitable selection of early MIDI instruments. With that in mind, we turned to leading UK hire firm FX Rentals, who very kindly lent us several key pieces from their vast treasure trove of music gear: an original Yamaha DX7, a Roland Juno 106 polysynth and TR707 drum machine, and an Akai S950 rackmounting sampler.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Assembling this lot brought home how unwieldy the home studios of yore were. Our setup might have been a typical ‘bedroom studio’, but anyone who managed to fit that lot into his or her bedroom would struggle to do any actual going to bed too! Even in SOS’s large meeting room, it was a challenge to arrange it all in such a way that all of our cables reached, and everything was accessible, while any changes to the setup would plunge us into feverish sessions of patching and re-patching. Since the Soundcraft mixer was a live-sound variant with no tape returns and only four groups, this had to be done on a regular basis. In some cases it was also a headache to find appropriate cables: the main outputs of the mixer, for example, appeared only on male XLRs, which needed somehow to be connected to RCA phono inputs on our master recorders and be paralleled to our monitors.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para3" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">The Write Stuff</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Our first challenge was to find a suitable song to work on. We toyed with the idea of covering an actual ’80s hit, but this would have posed copyright problems, and we didn’t want to be tied to slavishly recreating existing sounds. Nor did we want to begin with a song that had already been demoed or arranged using modern equipment and techniques. We also felt it would be nice to have a lyrical theme that tipped its hat to the decade in question. Reviews Editor Chris Korff supplied that with his genius title ‘Love Is A Two Player Game’, and from there it was a relatively straightforward process to weld some vaguely suggestive ’80s video-game references to cheesy extended chords of the kind favoured in ’80s white soul. I made a deliberately rough demo with vocal and acoustic guitar, leaving lots of space that could be filled in later with characteristic ’80s arrangement ideas.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para4" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Messing With MIDI</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">As we started the project before our hire synths arrived, Dave Lockwood and I decided to try to get a head start by hooking the Atari up to a Yamaha MU50 General MIDI sound module, and roughing out the MIDI arrangement.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Dave picks up the story:<br />&nbsp;“I have no idea why I’ve kept an Atari computer in my attic for the last 25 years, but having dug it out for this project, I can’t say I really expected it to power up, never mind to find all the necessary peripherals — you know how there’s always a vital part missing when you revisit old technology. But, there I was with a 1040, its dedicated, small monochrome monitor, a mouse and copies of C-Lab’s Creator and Notator on floppy disk, complete with the all-important hardware dongle. The only dongle I could find was for Notator, so we would have to use that, and my Version 1.0 disks seemed to have all been updated to Version 3.0, but that really didn’t matter, as we wouldn’t be using anything that wasn’t in Version 1.0.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“The software fired up first time. Amazing. It wouldn’t always do that when it was new. Then I installed my E-Magic Unitor SMPTE sync box, causing Notator to hang at the end of loading. Cleaning the tarnished connectors worked its usual magic and we were up and running. Now all I had to do was remember how to work it all.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“To be strictly ‘period correct’ it should probably have been a less sophisticated SMPTE sync box — something like an XRI Systems unit, maybe — and Steinberg’s pioneering Pro 24 doing the sequencing, but we had the Unitor and knew that it worked. Creator/Notator was also what I spent many years using in the mid-to-late ’80s, so even though I hadn’t looked at it for the best part of 25 years, I reckoned it would all come back pretty quickly.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“Notator (Creator is the same sequencer without musical notation) is a pattern-based sequencer with a very powerful Arrange mode for song construction. Becoming reacquainted with it for this project reminded me just what a powerful tool that mode is when building the early shell of a MIDI arrangement. No modern DAW is quite so fast at changing the length of whole sections or adding repeats with small variations. Huge structural changes can be made with a single numeric variable.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“Tempo was established using the system click, and then a simple shell drum part, step-programmed with kick, snare and hi-hat. In recognition of the number of sequencer-based ‘80s hits that were between 120 and 125 bpm, 4/4 time, with drums and keyboards hard-quantised to 16ths, we created a song based on exactly that, settling on a tempo of 123bpm.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“Looking at the 16 empty tracks of Pattern 1, I could remember that step writing was done in the track Edit window and, eventually, that notes were inserted by dragging the Note icon (pleasingly, actually the word ‘Note’) to the work area where they appear with the usual parameter set: note pitch, MIDI channel, velocity and position.”</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para5" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Steps &amp; Patterns</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br />“With a pattern-based sequencer, positional data always relates to position within the pattern, not the arrangement, so the start of your pattern is always 1.1.1.1 and halfway through an eight-bar pattern is therefore always 5.1.1.1. This makes step writing easy, as you always know where you are in the pattern, even if you have no idea what position that would be in the overall arrangement. Segment Copy took our two bars of basic drums up to eight bars, which was the longest individual pattern length required by the song.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“The vintage keyboards and drum machine that we were going to be using had not arrived in time for our programming session, so we were temporarily using a hardware General MIDI module for sounds. Nonetheless, we were careful to choose sounds that were as close as possible to the ones we would actually be using. Our GM module had a DX-style Rhodes and an analogue synth-like pad that would cover the work of the DX7 and Juno 106 that we were awaiting. The note allocations for the drums, which were to come from a Roland TR707, were reliably standard, although I miscalculated both the number of toms and crash cymbals, and forgot that the actual 707 ride cymbal would sound like a trash can being hit with... probably another trash can. We would rethink that one in the later programming.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“At this stage, we still planned to use real bass guitar, so a very basic synth bass playing eighth notes gave us our basic feel for the programming work.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“With Arrange mode turned on, patterns are placed in a list that is played out sequentially, so our basic working method was to create a pattern for each of our major sections: intro, verse, chorus, and so on. The simplified harmonic shape of the piece was outlined with the pad sound, and the Rhodes-like voice used to replicate the distinctive DADGAD-tuned acoustic guitar part Sam had used to write the song. Some of those voicings were then simplified in deference to parts that we thought would be added later.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“Notator’s Arrange mode has a set of track mutes that are associated only with Arrange entries, not the patterns themselves. This means you can use the same pattern a number of times whilst muting and unmuting different tracks each time it is played — perfect for a simple song structure where you might want to vary just the drum fill into the next part. Nine patterns covered all the sections, given the variations that could be generated by the Arrange mutes, and in an afternoon we were able to create a complete framework for the song that could be used to program more detailed MIDI parts and ultimately sync to tape for audio overdubs.”</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para6" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Adapting The Arrangement</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Despite occasional frustrations, we got things done surprisingly quickly, and one day’s work was enough for us to generate a near-complete MIDI arrangement of the song. This, I think, was mainly down to the simplicity of the Notator system compared with a modern DAW.<br />&nbsp;The lack of a graphical arrange page, tempo track or piano-roll editor closed off some of the options we might otherwise have explored in a modern DAW; there’s a limit to what you can do, but what’s possible can be achieved with a speed and immediacy that is lacking in today’s vastly more complex music software. Likewise, the knowledge that most aspects of the arrangement have to be fixed before you can record any audio forces you to make decisions rather than put them off until mixdown.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Even on the much-maligned General MIDI sound palette, our draft arrangement sounded pretty good, with appropriately brash drums, lush keyboard pads and punchy synth bass. We couldn’t wait to hear the effect of translating it onto period-correct, sought-after vintage instruments. With a sense of real anticipation, we unpacked the DX7, Juno and TR707 from their flight cases, dug out yet more MIDI cables, selected the classic Rhodes piano and string pad patches and pressed Play.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">It was awful.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">The richness and density of our arrangement was completely lost. Classic synths though they are, the DX and Juno sounded thin and weedy in isolation. Compared with the MU50, the DX seemed to have an exaggerated response to note velocity, which made even a simple keyboard part sound horribly uneven, while the Juno simply wouldn’t play even a basic melody part without randomly dropping notes. And although the TR707’s chunky kick and snare sounds held up well, its MIDI spec was about as basic as it could be, more or less responding only to Note On messages and nothing else.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Although we did have access to an original Korg MS20, we didn’t have a MIDI-CV converter handy, so we cheated slightly and pressed the reissue MS20M into service on bass. As if to show solidarity with the instruments of 30 years ago, it too turned out to have an incomprehensible MIDI spec, and it took us at least half an hour to figure out how to change the channel on which it received notes.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">In a modern context, it would have been the work of moments to shove a compressor plug-in over the DX piano, but that wasn’t an option for home studios of the ’80s. Happily, Notator actually features quite a comprehensive set of real-time MIDI processors and effects, so although some manual editing of note velocity was necessary, adding some MIDI compression took care of the worst of it. Meanwhile, it turned out that the one thing that the Juno would reliably respond to was program change messages, so we were able to program a couple of slightly different patches for different sections of the song. Once we’d fired up the REV7s and added swathes of cheap reverb to everything, it was beginning to come back together again, though we eventually ended up keeping a few of the more incidental GM sounds, simply because they sounded so gloriously ’80s.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para7" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Trouble With Tape</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">With our MIDI arrangement almost complete, it was time to think about recording some audio. We had a tape machine, we had tape, we had looms and isopropyl alcohol for cleaning the heads.<br />&nbsp;What could possibly go wrong? Pretty much everything, as it turned out, as Dave recalls: “We started with a Foxtex M80 quarter-inch eight-track, found that it wasn’t working properly, went to a B16 that we also soon found didn’t work properly, nearly bought a Tascam 38 on eBay, tried to borrow an R8, and then fixed the M80 that we started with. Of course, it didn’t stay fixed: tracks one and eight ceased recording as soon as we got everything plumbed in, but we decided this was not too atypical of the ‘80s home-studio experience, and agreed to press on regardless. With track eight inoperative, track seven became our new ‘edge track’ to be used for SMPTE timecode, which left five working tracks for audio.”</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">If there was one positive that surprised us about the tape experience, though, it was the resilience of the synchroniser. Despite the indignities to which our timecode track was subjected by the tape machine, we never once lost sync, and the Atari would resume MIDI playback almost as soon as the recorder got up to speed.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">We had always planned to run the MIDI instruments live at mixdown, but even then, given that we had hoped to record doubled lead and backing vocals, at least two electric guitar tracks, acoustic guitar and fretless bass, it wasn’t obvious how we were going to fit everything in. Putting off that dilemma for the time being, we started by recording electric guitar.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para8" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Clean, Compressed &amp; Clicky</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">When we think of the sounds that define the ’80s, it’s perhaps not guitar tones that spring immediately to mind. If anything, it’s probably remembered as a decade when guitar music was pushed out of the mainstream by synth-pop. Nevertheless, there were some guitar sounds that are very characteristic of the era. Having worked as a session guitarist as well as a producer/engineer, Dave Lockwood was in the perfect position to recapture these.&nbsp;</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“If pushed to think of a typically ’80s guitar sound, many of us would probably identify ‘clean, compressed, ‘clicky’ DI’d Strat’ as a candidate. The ‘clean’ setting of a Tom Scholtz Rockman box is probably responsible for popularising this sound, but a nicer version of it, with less noise, can be achieved with a suitably squashy compressor pedal straight into a DI box. For this we used a ’70s Strat, on the ‘inbetween’ setting between bridge and middle pickups, through a clone of the MXR Dynacomp compressor, which kills the transients to just the right extent, feeding a 1980 BSS active DI box with a very useful 8kHz low-pass filter setting.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“Even in the smaller home and project studios of the ‘80s, most players generally preferred to mic an amp for any distorted guitar parts, whenever possible. Acceptable DI solutions simply weren’t available, perhaps until the advent of the Tom Scholtz Rockman — although some might argue the assertion that the Rockman’s distorted sound approached acceptability!</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“A slightly later, and better, DI solution was the original SansAmp pedal. I discovered you can make one of those sound a bit like a Rockman if you dial it in really badly, but you wouldn’t have thanked me for treading all over the track with that, and in the end I settled for something fairly generically amp-like from the SansAmp using its Mesa Boogie settings. The same sound was used for the crunchy chording and the second half of the solo.”</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para9" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Recording With A Microphone&nbsp;</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Dave’s electric guitar parts occupied two of our five available tape tracks, albeit with occasional gaps. Next up, we decided, would be acoustic guitar: our first foray into recording an acoustic source. These days, we are spoilt for choice regarding studio microphones, but prior to the influx of affordable Chinese-built capacitor mics in the ’90s, it was a very different state of affairs, and it would be a rare home studio that owned a range of mics for different purposes. Much more likely was that a single half-decent mic would be pressed into service on any source, and we decided that the only mic available to our time-capsule home studio would be an AKG C451 with the CK1 cardioid capsule. This combination is still widely used today on acoustic guitar, but probably isn’t something most of us would reach for on male or female vocals!</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Today, many home-studio owners probably have at least one fancy outboard mic preamp, or perhaps a ‘voice channel’ with compression and EQ built in, but such indulgences were unknown in 1985. You recorded through your mixer, and if, like ours, that mixer was a Soundcraft 200SR, your processing options were limited to fixed, four-band EQ.<br />&nbsp;We did allow ourselves a pop shield, since small-diaphragm capacitor mics are very susceptible to plosives, but although our improvised studio space was quite boxy, we decided that acoustic screens such as the SE Reflexion Filter were a definite no-no for the time.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">The dynamic range available on even the most basic of today’s computer-based recording systems typically exceeds 100dB, meaning that you can pretty much leave as much headroom as you like when recording quiet or dynamic instruments; the limitation on the dynamic range in the recording will be due to ambient noise in the recording space rather than system noise. Things are a bit different when recording to narrow-band tape on a poorly maintained, 30-year-old eight-track machine, and it took some juggling of gain pots and a firm strumming hand to get a decent level to tape. The C451’s fierce high-frequency lift, which can be a hindrance with digital recording, helped to combat the inevitable loss of top end that comes with the recording format.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para10" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Recording Vocals</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">In 1985, as now, the most important part of any pop track was the vocals, but the number of products targeted specially at recording and mixing the human voice has mushroomed since the ’80s. As well as the aforementioned ‘voice channels’, most of us probably have access to pitch- and time-correction, de-essing and other vocal-oriented effects, not to mention unlimited recording tracks with advanced editing and comping tools. So it was an interesting experience recording vocals to a single track, with options limited only to ‘keep it’ and ‘do it again’. In practice, though, we quickly got used to the approach of working through the song, recording a verse at a time and performing drop-ins to correct any dodgy lines. Once again, it meant committing to a take straight away rather than putting off the decision until mixdown, but although my final vocal performance had plenty of ropey bits in it, that was more to do with lack of time and an over-ambitious harmony part than with the limitations of the recording process.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">The ’80s was arguably the golden age of the pop duet — who can forget such gems as ‘Don’t Give Up’, ‘Up Where We Belong’ or, er, ‘Especially For You’? — and our song lent itself fairly naturally to this treatment. The two vocalists were, however, recorded separately: not an uncommon procedure when a home studio may perhaps have had only one good microphone.</span><span class="media-image-right" style="box-sizing: inherit; clear: right; display: block; float: right; margin: 10px 0px 5px 10px;"></span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para11" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">Completing The Jigsaw</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Nell Glasper, Sound On Sound’s Production Editor, is a fine singer of traditional and contemporary folk music, but soon locked on to the necessary ‘detached’ vocal style required of the female lead here. With Nell’s main vocal down, we were faced with a dilemma. We wanted the female vocal to be doubled, but we had run out of working tracks! So we took the bold decision to erase the acoustic guitar, which seemed a bit less crucial to the arrangement once the vocals were in place. It was a decision we never regretted: Nell’s accurate double perfectly captured the full ‘80s ‘disinterested vocalist’ effect. The only place where the acoustic guitar was really missed was in the middle eight, where one of Dave’s electric parts did not play, so with some nifty drop-in work we were able to reincorporate a new take just for this section.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">That chorus-y double-tracked sound is very characteristic of ’80s pop production, so we decided to try the same trick on the bass. Elsewhere in the song, the synth bass was a pretty dull pedal-note affair, but we’d come up with quite a nice melodic line for the middle eight, and there was a gap in the male vocal part at this point, so we supplied Chris Korff with a fretless MusicMan and set him to work.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">With a bit of imagination, it’s surprising how much you can fit on to a handful of tape tracks, and had we been working on the song for longer, I’m sure we’d have come up with more ideas to squeeze into unused corners of the arrangement. With a deadline looming, though, we decided it was time to integrate the one piece of ’80s music technology we hadn’t yet exploited: FX’s Akai S950 sampler. Although we had a decent supply of 3.5-inch floppy disks, what we didn’t have was the factory library or indeed any sounds for the unit, so Reviews Editor David Glasper was assigned the unenviable task of programming something from scratch. There wasn’t a pressing need for additional musical elements in the song, so he chose to reinforce the lyrical theme by sampling and manipulating some classic ’80s video-game sounds (see box), which we integrated mainly into the fade at the end.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Finally, it was News Editor Will Betts who supplied the finishing touches to our track, with a couple of magnificent orchestral stabs and a virtuoso General MIDI helicopter solo — anachronistic perhaps, but very, very ’80s in sound. It was time to mix.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para12" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">All Hands On Deck</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">The very idea of a separate mix stage has become unfamiliar in the DAW world, and it’s perhaps in mixing above all that the difference between old and new emerged most clearly. In a computer-based system we have complete freedom to EQ, compress, effect and automate every last shake of a tambourine or pluck of a string, and often enough, we start to do this as soon as the tracks are laid down, safe in the knowledge that everything can be ripped out and changed at a moment’s notice.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">In our ’80s home studio, by contrast, we had a pair of Yamaha REV7 reverbs (although we used only one of them), a guitar pedal set up as a global mono delay, and a four-channel Aphex compressor. The Soundcraft desk has fixed four-band EQ on every channel, but no master EQ at all; it does at least have master bus inserts, though, so we were able to set two bands of the Aphex up as a bus compressor, while a third did its best to iron out the inconsistencies in my vocal performance.</span><span class="media-image-right" style="box-sizing: inherit; clear: right; display: block; float: right; margin: 10px 0px 5px 10px;"><span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span><span class="caption" style="box-sizing: inherit; display: block; line-height: 16px; margin: 5px 0px 0px; width: 300px;"><span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></span></span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">In the DAW world, everything we do at the mix can be automated, edited and stored for later recall. Mixing on an analogue desk is much more like a musical performance, and the same recording of the same song will come out differently every time. Luckily, we had plenty of hands available to man the faders, and our MIDI arrangement was sufficiently developed that few fader moves were required in that department. However, two of the TR707 sounds we were using — the handclaps and the tambourine — shared an output, and one seemed much louder than the other, so Nell was deployed to adjust the tiny onboard slider that controlled their level. As the sources most in need of fader riding, the vocals each got their own operator, while Chris Korff was deputed to add spacey delays to the video-game samples.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">After a number of rehearsal passes, we had come up with a fairly detailed map of the song with levels for each section. Even then, we had to do four or five ‘takes’ of the final mix before we got one that we were satisfied with; the difference between something’s sitting at the right level and its being noticeably too loud or quiet could be as little as a couple of millimetres of fader travel. Knowing that the song would eventually need to end up in the digital domain if anyone was to hear it, we cheated slightly and recorded the master to a Mac as a 24-bit WAV, as well as to DAT and cassette, for the sake of authenticity. The latter sounded a lot better than a lo-res MP3.</span></div> <h2 style="box-sizing: inherit; line-height: 26px;"> <a href="https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw#top" name="para13" style="box-sizing: inherit; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif; font-size: small;">What Did We Learn?</span></a></h2> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Between us, the SOS staff who participated in this project can look back on more than a century of home-studio recording experience. Yet apart from Dave Lockwood, none of us have first-hand experience of the studio world into which SOS was born three decades ago. If there’s one thing that our attempt to recreate this world brought home, it’s that music technology has always been the tail that wags the dog. Working with an ’80s studio makes crystal clear why so much ’80s music sounds as it does! Machine-like, hard-quantised backing tracks; arrangements given life by MIDI mutes rather than human performance variation; unconvincing synthetic recreations of real instruments; digital reverb as a sticking plaster to cover up all sorts of evils: so many of the characteristic qualities of ’80s records came about not because they were intrinsically desirable, but because they represented the path of least resistance given the technology of the time. It would have been far harder to use our ’80s home studio to make music that didn’t recall that decade.</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Today’s music technology is infinitely more powerful, and the ways in which it shapes our music are perhaps more subtle — but are we any closer to being its masters than was the case 30 years ago? Or does today’s technology merely push us in different directions?</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68);"> <span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><em style="box-sizing: inherit;">Thanks to FX Rentals for supplying the instruments used in this feature</em>.&nbsp;</span></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68); color: #444444; font-family: &quot;Open Sans&quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68); color: #444444; font-family: &quot;Open Sans&quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px;"> <b><i>https://www.soundonsound.com/techniques/recreating-80s-home-studio-experience?fbclid=IwAR04Q4q4gY5RI0K6d39gytXrz6EghLuQz-oEKgMdjTse1T9El9_6KaKa6Bw</i></b></div> <div class="boxout clearfix" style="background-color: #cccccc; box-sizing: inherit; caret-color: rgb(68, 68, 68); clear: both; color: #444444; font-family: &quot;Open Sans&quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px; margin: 0px 0px 20px; min-height: 1px; overflow: hidden;"> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> </div> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> </div> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> </div> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> </div> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> </div> <div style="box-sizing: inherit; padding: 0px 20px;"> <em style="box-sizing: inherit;"></em></div> </div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-2611768915155632412019-01-07T18:38:00.003+02:002019-01-07T18:38:35.466+02:00Ο Τόλκιν και οι Έλληνες<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzIxey4CeA1lxF3KiRvNR-La4NxX_bKRb6Ot2JFxulVoGWJVCxkfqBe6C9qkUEO6SkYiUahvVlGedK1QpSmJtUXHiLU3P-Nq_YW03mOsJgWDOvgJ6X0CW8rE165SWRQMKPOz_9Q-sFAQw/s1600/gondolin-2-900x539.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="539" data-original-width="900" height="191" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzIxey4CeA1lxF3KiRvNR-La4NxX_bKRb6Ot2JFxulVoGWJVCxkfqBe6C9qkUEO6SkYiUahvVlGedK1QpSmJtUXHiLU3P-Nq_YW03mOsJgWDOvgJ6X0CW8rE165SWRQMKPOz_9Q-sFAQw/s320/gondolin-2-900x539.jpg" width="320" /></a></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα έργα του καθηγητή Τόλκιν είναι διαδεδομένα σε ολόκληρο τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε πάμπολλες γλώσσες. Στη χώρα μας οι αναγνώστες τους πολυάριθμοι και πιστοί. Που οφείλεται, όμως, η προτίμηση του ελληνικού κοινού σε αυτό το έργο; Τι βρίσκουν οι Έλληνες στα βιβλία ενός Άγγλου φιλόλογου, που ασχολείται με ένα απώτερο φανταστικό παρελθόν, βασισμένο εκ πρώτης όψεως σε γλώσσες, μύθους και παραδόσεις της Βόρειας Ευρώπης; Ποιά σύνδεση υπάρχει ανάμεσα στην νεοελληνική νοοτροπία και την επική Μέση-γη; Σε ποιό βαθμό είχε εκείνος επηρεαστεί από την δική μας μυθολογία και λογοτεχική κουλτούρα; Οι εξηγήσεις και οι αιτιολογίες είναι πάμπολλες και πολλές μελέτες παγκόσμιας εμβέλειας έχουν ήδη γραφτεί πάνω στο θέμα. Εμείς θα προσπαθήσουμε να τις συνοψίσουμε και να επικεντρωθούμε στα σημεία εκείνα, που σίγουρα έκαναν μέσα μας ένα μικρό «κλικ» καθώς διαβάζαμε για πρώτη φορά τα βιβλία. Μια λάμψη υποσυνείδητης αναγνώρισης και ταύτισης με γνώση και συναισθήματα θαμένα βαθειά στα πολιτιστικά μας γονίδια, που μας έκαναν να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε αυτά τα «ξενόφερτα» βιβλία.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο JRR Tolkien γεννήθηκε το 1892 και ως μαθητής και φοιτητής τις δεκαετίες 1910-20 ανατράφηκε με κλασσική παιδεία, Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά. Έχοντας μια ενστικτώδη αδυναμία στις γλώσσες από μικρό παιδί, είχε αποκτήσει ένα εντελώς δικό του αισθητικό κριτήριο. Έτσι, μια γλώσσα του ήταν αρεστή ή όχι κυρίως από τον ήχο της. Αν και οι μεγαλύτερες αδυναμίες του ήταν τα Αγγλοσαξωνικά, τα αρχαία Ουαλλικά και τα αρχαία Φινλανδικά, πάνω στα οποία στήριξε αργότερα τις δικές του γλώσσες των Ξωτικών, θεωρούσε τα Ελληνικά μία από τις πλέον εύηχες γλώσσες. Σύμφωνα με τον βιογράφο του Humphrey Carpenter, ο καθηγητής είχε πει κάποτε: «Η ρευστότητα των Ελληνικών, τονισμένη ανά διαστήματα με τραχύτητα, και με την επιφανειακή της λάμψη, με σαγήνεψε. Αλλά μέρος της έλξης ήταν η αρχαιότητα και η απόσταση του ξένου (ως προς εμένα)». Ο ίδιος δε σε μια επιστολή του παραδέχεται πως: «Ανατράφηκα με τους Κλασσικούς, και πρωτοανακάλυψα την αίσθηση της λογοτεχνικής απόλαυσης στον Όμηρο». Όταν ήρθε, λοιπόν, η ώρα να γράψει τη δική του μυθολογία, δεν θα μπορούσε να λησμονήσει, ότι η Ελλάδα ήταν αυτή που έδωσε την πρώτη μορφή λογοτεχνίας στην Ευρώπη και ότι τώρα αυτός είχε την ευκαιρία να αποτίσει φόρο τιμής και να ξεπληρώσει με τον τρόπο του αυτό το χρέος. Θέλοντας να δημιουργήσει μια πλήρη μυθολογία για την δική του πατρίδα και θέλοντας να της προσδώσει την πατίνα του χρόνου και της «ιστορικότητας», συνειδητοποίησε πως δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερη βάση από αυτήν των ελληνικών μύθων.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το πρώτο του διήγημα έχει τίτλο η «Πτώση της Γκόντολιν» και είναι μια άμεση αναφορά στην «Πτώση της Τροίας». Η Γκόντολιν μοιάζει με την Τροία. Είναι κι αυτή μια πόλη χτισμένη πάνω σε λόφο, αλλά είναι κρυμένη και οχυρωμένη, όσο καμιά πόλη στην υπαρκτή μυθολογία ή ιστορία. Είναι βεβαίως κι η πλουσιότερη και ομορφότερη από όλες. Οι εχθροί της την καταλαμβάνουν με δόλο, παρά τις προειδοποιήσεις της Ίντριλ, που ως άλλη Κασσάνδρα προσπαθεί να πείσει τον βασιλιά-πατέρα της, ότι το Κακό πλησιάζει. Και ενώ οι Έλληνες μπαίνουν στη Τροία μέσα σε ένα ξύλινο άλογο, τα Ορκς του Μόργκοθ χρησιμοποιούν μεταλικούς Δράκους για να πετάξουν πάνω από από τα επτά τείχη της Γκόντολιν. Ολόκληρη η δομή του κειμένου της «Πτώσης της Γκόντολιν» είναι βασισμένη στα ελληνικά μυθολογικά πρότυπα, από τα γενεαλογικά δέντρα των Ξωτικών Αρχόντων μέχρι τη λεηλασία της πόλης. Με την πρώτη αυτή ιστορία, ο Τόλκιν έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία της δικής του μυθολογίας για την Αγγλία και τη στήριξε στη σχολική του αγάπη, τον Όμηρο.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και δεν σταμάτησε εκεί. Διαβάζοντας την δημιουργία του κόσμου στην αρχή του «Σιλμαρίλλιον», αμέσως σημειώνουμε ομοιότητες και διαφορές ως προς την ελληνική Κοσμογονία. Σημαντικότερη όλων είναι η σύγκριση του ίδιου του τρόπου της Δημιουργίας αλλά και των θεών. Οι Έλληνες δεν πίστευαν, ότι οι θεοί έφτιαξαν το Σύμπαν αλλά μάλλον ότι το Σύμπαν γέννησε τους θεούς. Στο σύμπαν του Τόλκιν υπάρχει ο Ένας ο μοναδικός πάνσοφος και παντογνώστης Πλάστης, ο Ιλούβαταρ, που δημιουργεί τόσο τον υλικό κόσμο, όσο και τους Άινουρ ή Βάλαρ. Οι Βάλαρ αποτελούν την γέφυρα μεταξύ του χριστιανικού μονοθεϊσμού και του παγανιστικού πολυθεϊσμού και συγχρόνως επιτελούν τον άλλο βασικό σκοπό της κλασσικής μυθολογίας – την προσωποποίηση της θεϊκής παρέμβασης στην ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν 15 Βάλαρ. Οι 14 από αυτούς ονομάζονται από τα Ξωτικά «Δυνάμεις του Κόσμου» και έχουν μεγάλες ομοιότητες με τους Ολύμπιους θεούς μας. Ο 15ος είναι ο Μέλκορ, αντίστοιχο του χριστιανικού Εωσφόρου, και αντιπροσωπεύει το απόλυτο Κακό.</span></div> <figure class="wp-caption aligncenter" id="attachment_4583" style="caret-color: rgb(204, 204, 204); clear: both; margin: 20px auto 10px; max-width: 100%; width: 660px;"><a data-slb-active="1" data-slb-asset="468058609" data-slb-group="3289" data-slb-internal="0" href="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2.jpg" style="-webkit-text-decoration-skip: objects; text-decoration: none;"><span style="color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Valar" class=" wp-image-4583" height="294" sizes="(max-width: 660px) 100vw, 660px" src="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2.jpg" srcset="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2.jpg 1100w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2-300x133.jpg 300w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2-1024x456.jpg 1024w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/Valar-2-900x401.jpg 900w" style="border: 2px solid rgb(51, 51, 51); display: block; height: auto; margin: 0px; max-width: 100%;" title="Valar" width="660" /></span></a><figcaption class="wp-caption-text" style="font-style: italic; padding-top: 5px;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Valar</span></figcaption></figure><div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σχεδιάζοντας τους Βάλαρ, ο Τόλκιν επέλεξε να διατηρήσει μεν τα βασικά “θεϊκά” χαρακτηριστικά, αλλά να μην αντιστοιχίσει κανέναν τους απόλυτα με θεούς των άλλων ευρωπαϊκών μυθολογιών. Έτσι οι διάφοροι Βάλαρ μοιράζονται τις γενικές ιδιότητες του ελληνικού Δωδεκάθεου, δανειζόμενοι και από το σκανδιναβικό και κέλτικο αντίστοιχο, είναι δε πολύ πιο ήπιοι και απόμακροι, σχεδόν αγγελικοί στην ποιότητα τους. Έχοντας δημιουργήσει την Άρντα από το Χάος με την Μουσική των Άϊνουρ, γίνονται οι φύλακες της, επιδιώκοντας την ασφάλεια και την πρόοδο αυτής της γης και των κατοίκων της, των Παιδιών του Ιλούβαταρ. Όμως, αντίθετα με τους Ολύμπιους, σπανίως παρεμβαίνουν δραστικά στις υποθέσεις τους. Ο ρόλος τους είναι μάλλον εκπαιδευτικός και συμβουλευτικός παρά ελεγκτικός. Επιτρέπουν σε Ξωτικά και Ανθρώπους να παίρνουν μόνοι τις αποφάσεις και να είναι υπεύθυνοι για τα αποτελέσματα των πράξεων τους.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι θεοί του Ολύμπου αντιπροσωπεύουν τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και αισθήματα, όντας μάλλον εκείνοι δημιουργήματα των ανθρώπων, παρά το αντίθετο. Είναι άμεσοι θεοί, εμπλέκονται στην καθημερινότητα των θνητών, κάνουν σχέσεις μαζί τους και&nbsp;μοιράζονται τις καλές και τις κακές τους ιδιότητες. Αντίθετα, οι Βάλαρ παρά τα κοινά σημεία αναφοράς με τους Έλληνες θεούς, είναι απόμακροι, ανώτεροι και ιδανικοί.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο Μάνγουε, Άρχοντας των Βάλαρ, είναι κυρίαρχος των στοιχείων του αέρα και έχει για αγγελιαφόρους τους Αετούς, ακριβώς όπως ο Δίας. Η Βάρντα, η σύζυγος του, σαν άλλη Ήρα κυβερνάει το στερέωμα, τα αστέρια και την ενόραση. Κι αυτοί κατοικούν στην κορφή του ψηλότερου βουνού του κόσμου τους, στο Τανίκουετιλ, την κορφή των Πελόρι. Όμως ζουν με σοβαρότητα και γαλήνη, σαν αρχάγγελοι κι όχι με την το λάγνο πάθος και την εκδικητική ζήλια των δικών μας, πολύ ανθρώπινων θεών.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο Ούλμο, είναι ο άρχοντας των Υδάτων, πολύ κοντά στον Ποσειδώνα, χωρίς όμως την δική του ιδιοσυγκρατική προσωπικότητα. Όλα τα νερά της Μέσης-γης, ιδιαίτερα οι πηγές και τα ποτάμια, είναι ιερά και θεραπευτικά. Η δύστροπη και επικίνδυνη συμπεριφορά της θάλασσας αποδίδεται στους βοηθούς του, τον Όσσε και την Ούινεν, που αντιστοιχούν στον Τρίτωνα και τις Νηριίδες. Όπως ο Ποσειδώνας, έτσι κι ο Ούλμο είναι δεύτερος στη ιεραρχία των θεών, και κατοικεί μακριά τους στα βάθη των ωκεανών.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο ρόλος της Μάνας-Φύσης αποδίδεται πάντα σε μια θηλυκή θεότητα. Η Δήμητρα (Γαία-μήτηρ) στην Ελλάδα, η Γιαβάννα (Γιάβε=καρπός) στη Μέση-γη. Ονομάζεται και Κεμεντάρι, βασίλισσα της γης. Είναι παντρεμένη με τον με τον Άουλε, τον σιδηρουργό, ανάλογο με τον δικό μας Ήφαιστο, κι η σχέση τους είναι δύσκολη, όχι γιατί εκείνη είναι άπιστη όπως η δική μας Αφροδίτη, αλλά γιατί τα ενδιαφέροντα τους είναι τελείως διαφορετικά και πολλές φορές αντίθετα.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αδελφή της Γιαβάννα είναι η Βάνα, που το όνομα της σημαίνει «η παντοτινά νέα» και που το πέρασμα της κάνει τα λουλούδια να ανθίζουν και τα πουλιά να κελαηδούν, αντίστοιχη της δικής μας Περσεφόνης. Είναι γυναίκα του Όρομε του Κυνηγού, που ακολουθεί περισσότερο τα κέλτικα πρότυπα, θυμίζοντας έντονα τον Κερνούνο, αντίθετα με την αδελφή του τη Νέσσα, που είναι η Κυρά του Λευκού Ελαφιού, η Δρομέας και η Χορεύτρια, αντίστοιχη της Αρτέμιδας. Αλλά δεν είναι παρθένα, όπως η Άρτεμις, είναι παντρεμένη με τον Τούλκας, τον γελαστό πολέμαρχο, αντίστοιχο του σκανδιναβού Θορ.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στην ελληνική μυθολογία έχουμε τον Μορφέα, «τον αδελφό του θανάτου». Στην Άρντα βρίσκουμε τον Ίρμο, τον άρχοντα των Ονείρων. Γυναίκα του είναι η Έστε, η Θεραπεία και αδελφός του ο Νάμο, πιο γνωστός ως Μάντος, Φύλακας και Κριτής των Νεκρών. Σύζυγος του Νάμο είνα η Βάϊρε, η Υφάντρα (μόνο μία στη παράδοση της Μέσης-γης), που δεν υφαίνει το πεπρωμένο θνητών και αθάνατων, αλλά ιστορεί στα κεντίδια της όλα όσα συνέβησαν στον κόσμο. Πιο βόρεια στον χαρακτήρα, αλλά παράλληλη με τις δικές μας Κλωθώ, Λάχεση και Άτροπο.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τέλος υπάρχει η Νιένα, η Αθηνά της Άρντα, που εκπροσωπεί την Σοφία αλλά και το Έλεος. Αυτές οι ιδιότητες της βοήθησαν όσο τίποτε άλλο την νίκη του Φωτός επί του Σκότους. Δικός της μαθητής και απεσταλμένος, σύμβουλος-προστάτης της Μέσης-γης, ήταν ο Ολόριν ή Γκάνταλφ.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πέραν των βασικών αυτών συγκρίσεων υπάρχει και η ίδια η εικόνα της Μέσης-γης, που ενώ σε πρώτη ανάγνωση προβάλει ένα τυπικά μεσαιωνικό πρότυπο, έχει μια ειδοποιό διαφορά. Είναι μια μεσαιωνική Ευρώπη, όπου οι Άνθρωποι συνυπάρχουν με&nbsp;μυθικά πλάσματα. Ξωτικά, Νάνοι, Δράκοι, Έντς και Χόμπιτς αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της. Ακριβώς όπως και στην ελληνική μυθολογία, όπου οι άνθρωποι συναναστρέφονταν δρυάδες και νύμφες, κενταύρους, σάτυρους και τέρατα.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στη συνέχεια οι ιστορίες γίνονται πιο περίπλοκες, οι ήρωες δανίζονται στοιχεία από τις σκανδιναβικές saga, τα γεγονότα είναι πιο φανταστικά. Μέχρι που φτάνουμε στη «Ιστορία των παιδιών του Χούριν» και πρωτογνωρίζουμε τον καταραμένο Τούριν. Ξέρουμε ότι ο καθηγητής τον έχει βασίσει πάνω στον ήρωα του παραδοσιακού ισλανδικού έπους «Καλέβαλα», αλλά για μας η ιστορία του είναι μια αρχαία ελληνική τραγωδία στο φόντο της Μέσης-γης. Όλα τα στοιχεία είναι εκεί: κατατρεγμός, ηρωϊσμός, παιγνίδια της μοίρας, ύβρις, αιμομιξία, ο από μηχανής θεός, η τελική αιματοβαμμένη κάθαρση. Το μυαλό πάει αυτόματα στον τραγικό Οιδίποδα. Ο παραλληλισμός είναι αναπόφευκτος. Ίσως γι αυτό κι ο Τούριν να είναι από τους πλέον αγαπητούς ήρωες του «Σιλμαρίλλιον». Αλλά κι ο πατέρας του, ο ηρωϊκός Χούριν, έχοντας τολμίσει να αντιπαρατεθεί με τον ίδιο τον Μόργκοθ, βρίσκεται αλυσοδεμένος στις πλαγιές του βουνού Θανγκόροντριμ, να τιμωρείται αιώνια, υπομένοντας όλα τα μαρτύρια χωρίς να μπορεί να πεθάνει, ως άλλος Προμηθέας.</span></div> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody> <tr><td style="text-align: center;"><a href="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/gondolin-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="gondolin" border="0" class=" wp-image-4592 " height="384" sizes="(max-width: 568px) 100vw, 568px" src="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/gondolin-2.jpg" srcset="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/gondolin-2.jpg 947w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/gondolin-2-300x179.jpg 300w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/gondolin-2-900x539.jpg 900w" style="border: 2px solid rgb(51, 51, 51); display: block; height: auto; margin-top: 0px; max-width: 100%;" width="640" /></a></td></tr> <tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Gondolin</td></tr> </tbody></table> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και μετά έρχεται η Νούμενορ, η Αταλάντε, όπως ο ίδιος ο Τόλκιν την ονομάζει στον «Χαμένο Δρόμο». Άμεση αναφορά στην Πλατωνική Ατλαντίδα. Ένα νησί-ήπειρος, δώρο των θεών, όπου οι Άνθρωποι μεγαλούργησαν, αναπτύσοντας έναν θαυμαστό πολιτισμό. Υποκύπτουν, όμως τελικά στη ανθρώπινη φύση τους και τον φόβο του θανάτου. Με την δολερή παρένεση του Σάουρον, αντιτάσσονται στους Βάλαρ, αναζητώντας την απαγορευμένη σε αυτούς αθανασία, υπογράφοντας την καταδίκη τους. Ο Μάνγουε στέλνει μια τρομακτική καταιγίδα, που πνίγει τους αλλαζονικούς στόλους τους και καταποντίζει την πατρίδα τους. Μόνο ελάχιστοι Πιστοί σώζονται και μεταφέρουν τον απόηχο του πολιτισμού τους στη Μέση-γη.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αλλά και οι γνωστότεροι ήρωες του «ΑτΔ», όπως ο Φρόντο και ο Άραγκορν, έχουν τα βασικά στοιχεία του κλασσικού ήρωα. Επιφανειακά η στάση και η συμπεριφορά τους θυμίζει περισσότερο τους ήρωες της σκανδιναβικής, γερμανικής και αγγλοσαξωνική παράδοσης, ανθρώπους ατρόμητους, γενναίους που ψάχνουν την τύχη τους και την γενική αναγνώριση. Ήρωες που αποδέχονται χωρίς μεμψιμοιρία οτιδήποτε τους επιφυλάσσει η μοίρα τους και που συχνά θυσιάζονται για να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους. Τέτοιοι ήρωες, όπως ο Beowulf και ο Wanderer, ήταν ιδιαίτερα αγαπητοί στον Τόλκιν, λόγω της ειδικότητας του ως καθηγητή της Αγγλοσαξωνικής. Όμως ο Τόλκιν ήξερε ακριβώς τι ήθελε να πεί με την ιστορία του, έτσι οι ήρωες του έχουν στοιχεία από σχεδόν όλες τις παραδόσεις, χωρίς βέβαια να λησμονεί και τους αρχετυπικούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας. Οι αρετές και τα κίνητρα των αρχαίων ελλήνων ηρώων ήταν αυτά του κοινού ανθρώπου. Πίστη στους θεούς, εξυπνάδα, γνώση, ανδρεία, βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης, βοήθεια στους αναξιοπαθούντες, φιλία, αφοσίωση στην σύντροφο και ασείγαστη αγάπη και πάθος για το «νόστιμον ήμαρ».</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Έτσι είναι εύκολο να καταλάβουμε τη βαθειά αγάπη του Frodo για το Shire, την αφοσίωση του Sam στον Frodo ή τη βαθειά αγάπη του Aragorn στην Arwen. Η απίστευτη περιπέτεια που ζουν οι τέσσερεις Hobbit είναι στην ουσία μια μικρή Οδύσσεια. Ξεκίνησαν από την ήσυχη χώρα τους για ένα μεγάλο σκοπό, χάθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, κινδύνεψαν, βρήκαν όμως και φίλους στο δρόμο και υποστηρικτές, αλλά πάνω από όλα δεν λιποψύχησαν. Εκτέλεσαν την αποστολή τους με μοναδική επιθυμία την επιστροφή στην πατρίδα. Και όταν επέστρεψαν εκεί βρήκαν μια έκρυθμη κατάσταση, την οποία κλήθηκαν να διευθετήσουν.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα κοινά μοτίβα είναι πάμπολλα. Με καθαρά ελληνική λογική, ο Τόλκιν πιάνετε από ένα όνομα για να δημιουργήσει μια παράπλευρη μικρή ιστορία ή ένα ποίημα. Για παράδειγμα, όταν η Συντροφιά μπαίνει στο Λόριεν, περνά τον ποταμό Νίμροντελ και ο Λέγκολας δράττεται της ευκαιρίας να τους τραγουδήσει το μοιρολόϊ της ομόνυμης Ξωτικής πριγκίπισσας που χάθηκε ψάχνοντας τον αγαπημένο της Άμροθ. Έτσι από ένα όνομα βγαίνει μια ιστορία και ένα τραγούδι που την εξιστορεί. Όπως ο Όμηρος, που ξεκινώντας από το το όνομα της πόλης Ίλιον, έφτιαξε το ομότιτλο έπος, την Ιλιάδα, που ιστορούσε την ιστορία αυτής της πόλης.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αλλά οι συγκρίσεις ξεπερνούν τα όρια της αρχαιότητας και ακουμπούν και άλλα κομμάτια της ελληνικής ιστορικής μνήμης. Τι είναι οι Rangers του Βορρά, αν όχι Ακρίτες; Σύνορα φυλάνε κι αυτοί, σε καιρούς σκοτεινούς κι επικίνδυνους. Σαν τον Διγενή, έτσι κι Aragorn, είναι από δύο γένη –Άνθρωπος από νουμενοριανή ρίζα αλλά αναθρεμμένος από τα Ξωτικά- και στέκει ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους. Κι όπως ο ένας πάλεψε με τον Χάροντα στα Μαρμαρένια Αλώνια, έτσι κι άλλος πάλεψε με τον Sauron μέσα από το palantir. Ο θνητός που ξεπερνάει τον εαυτό του και αντιμετωπίζει έναν αθάνατο ως ίσος προς ίσον. Και έπειτα, μετά τη νίκη, η ικανότητα κατανόησης των διαφορετικών λαών είναι αυτή που τον αναδεικνύει ως τον ικανό ηγέτη, που θα συμφιλιώσει της αντιθέσεις και θα γιατρέψει τις πληγές, που ο πόλεμος έχει προκαλέσει στη Μέση-γη.</span></div> <figure class="wp-caption aligncenter" id="attachment_4499" style="caret-color: rgb(204, 204, 204); clear: both; margin: 20px auto 10px; max-width: 100%; width: 475px;"><a data-slb-active="1" data-slb-asset="637853086" data-slb-group="3289" data-slb-internal="0" href="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/jrr-tolkien-01.jpg" style="-webkit-text-decoration-skip: objects; text-decoration: none;"><span style="color: black; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="J.R.R. Tolkien" class="size-full wp-image-4499" height="275" sizes="(max-width: 475px) 100vw, 475px" src="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/jrr-tolkien-01.jpg" srcset="https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/jrr-tolkien-01.jpg 475w, https://tolkien.gr/wp-content/uploads/2013/12/jrr-tolkien-01-300x173.jpg 300w" style="border: 2px solid rgb(51, 51, 51); display: block; height: auto; margin: 0px; max-width: 100%;" width="475" /></span></a><figcaption class="wp-caption-text" style="font-style: italic; padding-top: 5px;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">J.R.R. Tolkien</span></figcaption></figure><div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το θέμα είναι τεράστιο και τα παραδείγματα ατελείωτα. Ας το κλείσουμε προς το παρόν με το εξής: Ο Τόλκιν προσπάθησε στη διάρκεια της ζωής του να ολοκληρώσει έναν επικό κύκλο αντάξιο με αυτόν του Ομήρου, προσαρμοσμένο στη νοοτροπία της Αγγλίας και ποτισμένο με τις κέλτικες και αγγλοσαξωνικές παραδόσεις. Και το πέτυχε, στο βαθμό που ο μαθητής μιμείται και τιμά τον δάσκαλο του. Τα γραπτά του έχουν πραγματικά επικές διαστάσεις τόσο στη θεματολογία τους, όσο και στο εύρος και το μεγαλείο της αφήγησης, το ψυχικό σθένος των ηρώων, αλλά και την εσωτερική κρυμμένη ποίηση ενός έμμετρου-πεζού λόγου. Δεν είναι άστοχος ο χαρακτηρισμός του έργου του Τόλκιν, ως φανταστικό έπος. Και είναι ένα έπος αντάξιο των αρχαίων ελληνικών αντιστοίχων τους.</span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Καίτη Καραγεώργη&nbsp;aka&nbsp;<span style="font-style: italic;">circi</span></b></span></div> <div style="caret-color: rgb(204, 204, 204); margin-bottom: 20px; text-align: justify;"> <b>πηγή: <a href="https://tolkien.gr/2013/12/30/3289/?fbclid=IwAR1k-mYRMBcTS8Qa2zZUt5G3H-g9zrGyDV42eCTI3foNepUHYirxMxXX_3k">https://tolkien.gr/2013/12/30/3289/?fbclid=IwAR1k-mYRMBcTS8Qa2zZUt5G3H-g9zrGyDV42eCTI3foNepUHYirxMxXX_3k</a></b></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-21874029040736108962019-01-03T00:28:00.001+02:002019-01-03T00:34:45.463+02:00********Happy New Year dear friends - All the best for 2019 !!!*******<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZDm2Bj7EjWV4xey_QYmurtnDYj24J30ddHTCXZff6plxAKDB5_TWY0YPtQpJhlcC1k54-6sVPQGkAYF4en48Zr-T3WF-JQFaxO_OxQhBvDf7hmlnmyHxvzN4ydmYXNSooRcWyjtD5FVQ/s1600/49192780_10156823153603398_9034584494501265408_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="378" data-original-width="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZDm2Bj7EjWV4xey_QYmurtnDYj24J30ddHTCXZff6plxAKDB5_TWY0YPtQpJhlcC1k54-6sVPQGkAYF4en48Zr-T3WF-JQFaxO_OxQhBvDf7hmlnmyHxvzN4ydmYXNSooRcWyjtD5FVQ/s1600/49192780_10156823153603398_9034584494501265408_n.jpg" /></a></div> <br /></div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-5737089579065343872018-12-09T19:18:00.000+02:002019-01-18T21:39:20.832+02:00Stereo in Solo "Flowers on the moon" (Thomas Bainas 80's version) 2018<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white; color: #0a0a0a; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"></span></span><br /> <div style="text-align: center;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUAHBo6PfBuZqVSm_GI6iqXMxSX-ftHcnVOluSnh71thNcM9o5SuOTlhZ7Is0RkEdvIHfSuERM51zGZqT7aJjPdsmmibdtBiZZYiFQkbWAYhX75DTKyQA48byG3iRfBmEhkWjMZoj4ZI/s1600/IMG_3564.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="644" data-original-width="742" height="173" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUAHBo6PfBuZqVSm_GI6iqXMxSX-ftHcnVOluSnh71thNcM9o5SuOTlhZ7Is0RkEdvIHfSuERM51zGZqT7aJjPdsmmibdtBiZZYiFQkbWAYhX75DTKyQA48byG3iRfBmEhkWjMZoj4ZI/s200/IMG_3564.JPG" width="200" /></a></div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Additional Synthesizers, Arranged, Drums and Computers Programming, Mixed, Mastered by Thomas Bainas (Greece - December 2018). &nbsp;</span><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Music, Lyrics, Lead Voice, Guitar, Synthesizers and Computers, Arranged and Produced by Thierry Noritop (France - 2018). "Flowers on the moon" is the first single from the album "Somewhere out there".&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Remember STEREO "Somewhere in the night", "No more" or "Moonshine" from the 80’. After the return of the band in 2014 with the album "Back to somewhere", STEREO in SOLO is Thierry Noritop's first solo album, one of the two members of the French band.</span></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/yGjW47Y4NSo" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-30969094237067527092018-11-29T19:14:00.016+02:002025-10-30T20:04:55.791+02:00"Στα Κύματα" με τον Θωμά Βαϊνά ("On the Waves" radio show) <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="text-align: center;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJm5bagi26Ll78MaNvQf5NR2tOiQMRpZBTWbKvGm5ejjNhbIWGBP_6MQGy_uaTeSlM5oWse6DrInBksF24EpXtwXz6wdE_U7FtS1BFa8uaa6Zd7iQpjONrbvdH53bqFyojIwa9TzAMoAM/s1600/RR.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="347" data-original-width="300" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJm5bagi26Ll78MaNvQf5NR2tOiQMRpZBTWbKvGm5ejjNhbIWGBP_6MQGy_uaTeSlM5oWse6DrInBksF24EpXtwXz6wdE_U7FtS1BFa8uaa6Zd7iQpjONrbvdH53bqFyojIwa9TzAMoAM/s200/RR.JPG" width="172" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <span style="color: #660000; font-family: georgia; font-size: x-large;"><b>&nbsp;"Στα Κύματα" με τον Θωμά Βαϊνά.&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia, &quot;times new roman&quot;, serif;">&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia, &quot;times new roman&quot;, serif;">&nbsp;&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLn7SDEZHd3fEouPBKxTHQmED6N9i3AF2-8-RJ68UZo1TrRQ3FKzVoIHuhXrPLqSDMMvhCkTGMRCQA_tZpp_7YHuyRSTShHAhtukc2AR-vbUHqc04_GHTidovjoPaGYRBHSSsM-eMk2-s/s831/139854185_10158833665798398_2267524558952129609_n.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="479" data-original-width="831" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLn7SDEZHd3fEouPBKxTHQmED6N9i3AF2-8-RJ68UZo1TrRQ3FKzVoIHuhXrPLqSDMMvhCkTGMRCQA_tZpp_7YHuyRSTShHAhtukc2AR-vbUHqc04_GHTidovjoPaGYRBHSSsM-eMk2-s/s320/139854185_10158833665798398_2267524558952129609_n.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLiOyzKkCH5YDSD9NpUlcy4PTEAIswXrNm6Mi3FkR1U-086NQvCY5I_KvONV8-XPUQORtQs_wGy9xjEleXH5sFtJkwLpeA-3XYDpTlQK9gZiEb5JqgQaO2dm2hyphenhyphenjGMwbCvyFcOjQYiOMz-im4raLQZVJ3b05FdR3BXCI0xAp3vmHJcznFW7AFhk6enVK0/s400/djrooms-moreanimations08.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="400" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLiOyzKkCH5YDSD9NpUlcy4PTEAIswXrNm6Mi3FkR1U-086NQvCY5I_KvONV8-XPUQORtQs_wGy9xjEleXH5sFtJkwLpeA-3XYDpTlQK9gZiEb5JqgQaO2dm2hyphenhyphenjGMwbCvyFcOjQYiOMz-im4raLQZVJ3b05FdR3BXCI0xAp3vmHJcznFW7AFhk6enVK0/s320/djrooms-moreanimations08.gif" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0VE_hDG-iZZ8Q8IozhiHdKO_aHDJhtx55WaGNTGtktUbFl4M-cA065QkZiqiSZlv57sswhMCMQ-3mMxbN-bSVZIhqHHkqIHEY3HYiRuvq12_95eOwxJXElvbUnCJErVyseCiZv3JT7fpMeHNFKiXbM7ERVW4YrdrTLgdTKL_BRui22qapunJBe1VwusI/s400/djrooms-moreanimations08-1%20(dragged).tiff" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="228" data-original-width="400" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0VE_hDG-iZZ8Q8IozhiHdKO_aHDJhtx55WaGNTGtktUbFl4M-cA065QkZiqiSZlv57sswhMCMQ-3mMxbN-bSVZIhqHHkqIHEY3HYiRuvq12_95eOwxJXElvbUnCJErVyseCiZv3JT7fpMeHNFKiXbM7ERVW4YrdrTLgdTKL_BRui22qapunJBe1VwusI/s320/djrooms-moreanimations08-1%20(dragged).tiff" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><br /></span></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-31437398945056308752018-11-20T09:57:00.000+02:002018-11-20T09:57:53.682+02:00Romance - King of romance (1988)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyL14Vr_o8dAGj8KrLcGbYUeL8cTtnP_9oYZ0T2LotGLUC0PaQY9T8KzXjJ_SW3T44nxcL4ISk2LWO_jcBWHqloD3YVFgSpY0pYI3HobV2ikL_bZbkYzJAy0TAbZBO0ZjWEDBhPtF0XZE/s1600/R-1997983-1523521676-3069.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="589" data-original-width="600" height="196" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyL14Vr_o8dAGj8KrLcGbYUeL8cTtnP_9oYZ0T2LotGLUC0PaQY9T8KzXjJ_SW3T44nxcL4ISk2LWO_jcBWHqloD3YVFgSpY0pYI3HobV2ikL_bZbkYzJAy0TAbZBO0ZjWEDBhPtF0XZE/s200/R-1997983-1523521676-3069.jpg" width="200" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <b>Romance "King Of Romance"</b> 1988</div> <div style="text-align: center;"> Lyrics By – A. Weindorf, B. Thuwuleit.</div> <div style="text-align: center;"> Music By – Alfons Weindorf.</div> <div style="text-align: center;"> Co-producer – Werner Rygol.</div> <div style="text-align: center;"> Producer – A. Weindorf, B. Weindorf.</div> <div style="text-align: center;"> ROMANCE are Alfons Weindorf, German producer, composer and singer (on groups Fancy, Elvin, Hurricanes, Tom, Paul McDouglas) and Bettina Thuluweit (German singer, keyboard and guitar player).</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/rCh6D-ZMWQI" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-13720729713087954642018-11-19T23:20:00.001+02:002018-11-19T23:30:11.791+02:00Gazebo - Masterpiece (Get Far Remix 2018)<div style="text-align: center;"> <iframe seamless="" src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=49391860/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/tracklist=false/transparent=true/" style="border: 0; height: 470px; width: 350px;"><a href="http://gazebo.bandcamp.com/album/masterpiece-2018">Masterpiece 2018 by Gazebo</a></iframe></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/5GVfffeNKts" width="560"></iframe> </div> Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-18801452706340575082018-11-16T01:21:00.001+02:002018-11-16T01:21:51.014+02:00Moderno - Waves Of Light (Night Mix) November 2018<div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/vANGbUPO104" width="560"></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://3.bp.blogspot.com/-OqHHuGbutaE/W-3_EOF1AUI/AAAAAAAAjUI/3JktpDIQkVcOx3D9W_hK8NdgdO6Ag1aJACLcBGAs/s1600/946327_680528928628440_1453989158_n.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="200" src="https://3.bp.blogspot.com/-OqHHuGbutaE/W-3_EOF1AUI/AAAAAAAAjUI/3JktpDIQkVcOx3D9W_hK8NdgdO6Ag1aJACLcBGAs/s1600/946327_680528928628440_1453989158_n.png" /></a></div> Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-63466732146075113862018-11-03T22:45:00.000+02:002018-11-03T22:45:20.482+02:00Felli - Garden Of Eden (Joey Mauro's Version) [Italo Disco 2018]<div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/8hadIxzeeqk" width="560"></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://2.bp.blogspot.com/-WLp31mhnqEE/W94IbP0CT_I/AAAAAAAAjNU/7BI6h3h6u_YQFTRU9IPXNYlYiY28n3KzwCLcBGAs/s1600/maxresdefault.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="179" src="https://2.bp.blogspot.com/-WLp31mhnqEE/W94IbP0CT_I/AAAAAAAAjNU/7BI6h3h6u_YQFTRU9IPXNYlYiY28n3KzwCLcBGAs/s320/maxresdefault.jpg" width="320" /></a></div> Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-18362427723799678462018-10-25T23:24:00.001+03:002018-10-25T23:24:31.545+03:00Peter Arcade ‎- Optical Illusions (2007)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig0kY6dSqa0pE1M3-WiAjOoEQo0zdOc_gI952RCDXynTs-RiBil7rlzaWih7Byq6sztFoAY5H-LaSLGsKf9cm2a-sGtEkTj89KITT4ySStBuAScRqQN6LbxnJ9-NDiM66DSNHHq1fCUD0/s1600/Screen+Shot+2018-10-25+at+22.52.05.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="501" data-original-width="553" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig0kY6dSqa0pE1M3-WiAjOoEQo0zdOc_gI952RCDXynTs-RiBil7rlzaWih7Byq6sztFoAY5H-LaSLGsKf9cm2a-sGtEkTj89KITT4ySStBuAScRqQN6LbxnJ9-NDiM66DSNHHq1fCUD0/s200/Screen+Shot+2018-10-25+at+22.52.05.png" width="200" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; color: #111111; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;">Peter Arcade ‎- Optical Illusions </span></div> <span style="background-color: white; color: #111111; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; color: #111111; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;">Produced By – Kimmo Salo, Piero Aresti</span></div> <span style="background-color: white; color: #111111; font-family: &quot;roboto&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px; white-space: pre-wrap;"> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </span></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/gmrcIK4BvWg" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-59488997613001114242018-10-24T13:36:00.000+03:002018-10-24T14:01:01.659+03:00C.C. Catch ‎- 'Cause You Are Young (1986)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivS3MbffoWU8CSN_vt4VuEGdpIXKIzOwN0mZ9d4ML_Oxq_qAewEAxyQQb_mYz6TnggYh9NlVkTtXHF0yZn55dFmpdZCzh-5cXjnnZsl0t8YOFRT6Z9JMaSlT7MYmlSDPjtiiTfxgAigfw/s1600/R-536434-1322924359.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="600" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivS3MbffoWU8CSN_vt4VuEGdpIXKIzOwN0mZ9d4ML_Oxq_qAewEAxyQQb_mYz6TnggYh9NlVkTtXHF0yZn55dFmpdZCzh-5cXjnnZsl0t8YOFRT6Z9JMaSlT7MYmlSDPjtiiTfxgAigfw/s200/R-536434-1322924359.jpg" width="200" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Caroline Catharina Müller, Dutch/German singer born on 31 July 1964, in Oss/Netherlands).<i>&nbsp;</i></span><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><i>"Cause You Are Young&nbsp;"</i>(1986,&nbsp;</span><span class="role" style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Written, Arranged, Produced by</span><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Dieter Bohlen) is h</span><span style="font-family: georgia, &quot;times new roman&quot;, serif;">er second single released in 20 January 1986 (her first is "I can lose my heart tonight" from 1985).&nbsp;</span><span style="font-family: georgia, &quot;times new roman&quot;, serif;">The album version is similar to the 12'' version but not identical. The album version ends cold while the 12'' version fades out plus album version has inverted left-right channels.</span></div> <div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-family: &quot;helvetica neue&quot; , &quot;helvetica&quot; , &quot;nimbus sans&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;">Produced and arranged for Intersong&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;helvetica neue&quot; , &quot;helvetica&quot; , &quot;nimbus sans&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;">Published by Hanseatic&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; font-family: &quot;helvetica neue&quot; , &quot;helvetica&quot; , &quot;nimbus sans&quot; , &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: 14px;">℗ 1986 Ariola Eurodisc GmbH&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </span></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/RXiQT6D0-q0" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-60462067137019860732018-10-17T16:54:00.002+03:002018-10-24T13:36:50.355+03:00Modern Talking - With a little love (maxi 1985)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVXaJYYIDEo8I01KtYR7jGC0I1o9A3irJ-QjVwlpqihPqj0_CWxMj58ID8GKft2X1Ja37Pr4kp3oyVAvdg2vxx9H-EctxBrzNxqhxR_1wqc3vI017LswJreDhJz0UlWZ75DXD1mhagqfE/s1600/R-303063-1164111921.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="118" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVXaJYYIDEo8I01KtYR7jGC0I1o9A3irJ-QjVwlpqihPqj0_CWxMj58ID8GKft2X1Ja37Pr4kp3oyVAvdg2vxx9H-EctxBrzNxqhxR_1wqc3vI017LswJreDhJz0UlWZ75DXD1mhagqfE/s200/R-303063-1164111921.jpg" width="200" /></a><br /> <div style="text-align: center;"> <b>Modern Talking &nbsp;"With a little love"</b> (maxi)&nbsp;from the 2nd album "Let's Talk About Love" 1985 and B' side special edition maxi single "Atlantis is calling (sos for love)" 1986.</div> <div style="text-align: center;"> Music, Lyrics, Arranged, Produced by Dieter Bohlen.</div> <div style="text-align: center;"> Published by Hansa/Hanseatic. ℗ 10/85 Special Thanks to: Luis Rodriguez.&nbsp;Many thanks to our friends: Birger Corleis, Rolf Köhler, Michael Scholz, Ralf Stemmann, Detlef Wiedeke, Arni-Studio and all the fans of Modern Talking.</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/6D-U9L8shOY" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-87142113426025925232018-10-07T12:47:00.000+03:002018-10-07T12:47:00.811+03:00Andermay – En Azul (Italoconnection Remix)<div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/1UHv5VsSURI?rel=0" width="560"></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <img border="0" data-original-height="400" data-original-width="400" src="https://3.bp.blogspot.com/-xFiweH5ZDdY/W7nV0KG1iZI/AAAAAAAAjJs/GmuFz-zISyk_-z8ncZVV-V87aoAQ_l9WACLcBGAs/s1600/9b081e50d1c163efffa7bfd882477d34.gif" /></div> Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-30810752364667400472018-10-01T15:59:00.000+03:002018-10-01T15:59:31.526+03:00Sandra - You'll be mine (1986)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_9IqS_G-TMcz-TjR8M51PiXLz1bE1A5SHxFdx_lfheqmCFvK6Zges8xMM5v0ufkDI-1sDbGTUPe3sFQccT9Awtv7ElUN9MQbW3RKuTSmJIOW91zf0BPh4v3K43gxGDdySYjGa28vaDJ4/s1600/Screen+Shot+2018-10-01+at+15.53.17.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_9IqS_G-TMcz-TjR8M51PiXLz1bE1A5SHxFdx_lfheqmCFvK6Zges8xMM5v0ufkDI-1sDbGTUPe3sFQccT9Awtv7ElUN9MQbW3RKuTSmJIOW91zf0BPh4v3K43gxGDdySYjGa28vaDJ4/s200/Screen+Shot+2018-10-01+at+15.53.17.png" width="200" /></a><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"></span><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><b>Sandra - You'll be mine</b> (from the album "Mirrors" 1986 Germany).</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Lyrics by Klaus Hirschburger, Michael Cretu.</span><br /> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Music by Hubert Kemmler, Michael Cretu.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Arranged by Michael Cretu.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Backing Vocals by Hubert Kemmler.&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Produced by Armand Volker, Michael Cretu.</span></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/S-ZqV79zjSI" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16607869260656348.post-84000762785673622722018-09-27T13:24:00.000+03:002018-10-01T00:59:23.927+03:00Cube - Two Heads Are Better Than One (1982)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGbNRg_jwyFBFpaMiw7vT-n7_DFKM-kfLDn7VuJ9WVlkRiYU0IicFhaX4PDo8LCcoa3_BkBprMpDzVKsHQJ_QweuJZhYv7_UMehchhqQYmT4mHXysfy3EYfPulUka_fOxzyURD3zVsLT8/s1600/R-493120-1270687578.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="596" data-original-width="600" height="198" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGbNRg_jwyFBFpaMiw7vT-n7_DFKM-kfLDn7VuJ9WVlkRiYU0IicFhaX4PDo8LCcoa3_BkBprMpDzVKsHQJ_QweuJZhYv7_UMehchhqQYmT4mHXysfy3EYfPulUka_fOxzyURD3zVsLT8/s200/R-493120-1270687578.jpg" width="200" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Cube are:&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Paul Griffiths (Lead vocals, guitar)&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Rudy Trevisi (Keyboards, sax, percussions, backing vocals)&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Serse May (Programmer synthesizers, keyboards, backing vocals)&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">"<i>Two Heads Are Better Than One</i>" Italy 1982&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Arranged and Produced by Cube&nbsp;</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;">Written by Mauro Malavasi, Massimo Trevisi</span></div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><span style="background-color: white;"></span></span><br /> <div style="text-align: center;"> <ul class="list_no_style" style="list-style: none; margin: 0px; max-width: 644px; padding: 0px; text-align: start;"><span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><span style="background-color: white;"> </span></span></ul> </div> <span style="font-family: &quot;georgia&quot; , &quot;times new roman&quot; , serif;"><span style="background-color: white;"> </span></span><br /> <h1 class="hide_mobile has_action_menu" id="profile_title" style="font-family: &quot;Helvetica Neue&quot;, Helvetica, &quot;Nimbus Sans&quot;, Arial, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 20px; margin: 0px; padding-bottom: 5px;"> <div class="content" style="font-size: 14px; font-weight: normal; margin-left: 95px; min-height: 1.4em; padding-bottom: 3px; word-wrap: break-word;"> <div class="readmore uncropped" id="profile" style="max-height: none; overflow: auto; padding-bottom: 0px; position: relative; transition: height 0.2s;"> <br /></div> </div> </h1> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/DjkYlm4rcRg" width="560"></iframe></div> </div> studenigmahttp://www.blogger.com/profile/18154521201245168265noreply@blogger.com0