sugarcane2009

ภาษีอากร-ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

2010-07-08T23:56:00.002+07:00

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา..... คือ ภาษีที่จัดเก็บจากบุคคลทั่วไป หรือจากหน่วยภาษีที่มีลักษณะพิเศษ ตามที่กฎหมายกำหนดและมีรายได้เกิดขึ้นตามเกณฑ์ที่กำหนด

แหล่งเงินได้ทีจะต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

1. เงินได้เกิดจากแหล่งในประเทศ หมายถึง เงินได้ที่เกิดขึ้น หรือเป็นผลสืบเนื่องจากมี
1.1 หน้าที่งานที่ทำในประเทศไทย หรือ
1.2 กิจการที่ทำในประเทศไทย หรือ
1.3 กิจการของนายจ้างในประเทศไทย หรือ
1.4 ทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทย (ดอกเบี้ย เงินปันผล ค่าเช่า ฯลฯ
* เงื่อนไข ผู้มีเงินได้เกิดจากแหล่งในประเทศนี้มีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้ตามที่ประมวลรัษฏากร กำหนดไว้เสมอเว้นแต่จะมีข้อยกเว้นตามกฎหมาย ทั้งนี้ ไม่ว่าเงินได้พึงประเมินในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วนั้น จะจ่ายในหรือนอกประเทศ และไม่ว่าผู้มีเงินได้นั้นจะเป็นผู้อยู่ในประเทศไทยหรือไม่ก็ตาม)

2. เงินได้เกิดจากแหล่งนอกประเทศไทย หมายถึง เงินได้ที่เกิดขึ้นหรือเป็นผลสืบเนื่องจากมี
2.1 หน้าที่งานที่ทำในต่างประเทศ หรือ
2.2 กิจการที่ทำในต่างประเทศ หรือ
2.3 ทรัพย์สินที่อยู่ในต่างประเทศ
* เงื่อนไข ผู้มีเงินได้เกิดจากแหล่งนอกประเทศในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วจะต้องเสียภาษีเงินได้ ในประเทศไทยก็ต่อเมื่อเข้าองค์ประกอบทั้ง 2 ประการ ดังต่อไปนี้
(1) ผู้มีเงินได้เป็น ผู้อยู่ในประเทศไทย ในปีภาษีนั้นชั่วระยะเวลาหนึ่งหรือหลายระยะเวลา รวมทั้งหมดถึง 180 วัน และ
(2) ผู้มีเงินได้ นำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทยในปีภาษีนั้นด้วย

ในการเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาบางกรณี ถ้าเกี่ยวข้องกับบุคคลของบางประเทศที่มี อนุสัญญาภาษีซ้อน
* หรือความตกลงเพื่อป้องกันการเก็บภาษีซ้ำซ้อนกับประเทศไทยจำเป็นต้องพิจารณาถึงความ ตกลงหรืออนุสัญญาว่าด้วยการเว้นการเก็บภาษีซ้อนระหว่างประเทศไทยได้ทำความตกลง
ตามกฎหมาย เงินได้ที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เรียกว่า "เงินได้พึงประเมิน”หมายถึง เงินได้ของบุคคลใดๆ หรือหน่วยภาษีใดข้างต้นที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม ของปีใดๆ หรือเงินได้ ที่เกิดขึ้นในปีภาษี ได้แก่
1. เงิน
2. ทรัพย์สินซึ่งอาจคิดคำนวณได้เป็นเงิน ที่ได้รับจริง ที่ได้รับจริง
3. ประโยชน์ซึ่งอาจคิดคำนวณได้เป็นเงิน (เกณฑ์เงินสด)
4. เงินค่าภาษีอากรที่ผู้จ่ายเงินหรือผู้อื่นออกแทนให้
5. เครดิตภาษีตามที่กฎหมายกำหนด

ผู้ที่มีเงินได้เกิดขึ้นระหว่างปีภาษีจะมีหน้าที่ต้องยื่นแบบฯ ก็ต่อเมื่อมีเงินได้ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนด ไม่ว่าเมื่อคำนวณภาษีแล้วจะมีภาษีต้องชำระเพิ่มเติมหรือไม่ก็ตาม ดังนี้
1. ผู้มีเงินได้จากการจ้างแรงงานประเภทเงินเดือน ค่าจ้างที่ได้รับในปีภาษีนั้น (ตั้งแต่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม)

- กรณีไม่มีคู่สมรสต้องมีเงินได้พึงประเมินเกิน 50,000 บาท
- กรณีที่มีคู่สมรสไม่ว่าฝ่ายเดียว หรือทั้งสองฝ่ายต้องมีเงินได้พึงประเมินรวมกัน เกิน 100,000 บาท
2. ผู้มีเงินได้จากการทำธุรกิจการค้าทั่วไปที่มิใช่เกิดจากการจ้างแรงงานที่ได้รับในปีภาษีนั้น (ตั้งแต่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม)
- กรณีไม่มีคู่สมรสต้องมีเงินได้พึงประเมินเกิน 30,000 บาท
- กรณีมีคู่สมรสไม่ว่าฝ่ายเดียวหรือทั้งสองฝ่ายต้องมีเงินได้พึงประเมินรวมกัน เกิน 60,000 บาท
3. กองมรดกของผู้ตายที่ยังไม่แบ่งเกิน 30,000 บาท
4. ห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลเกิน 30,000 บาท

ขอขอคุณข้อมูลจาก http://www.rd.go.th/publish/555.0.html

ภาษีอากร-แบบฝึกหัดบทที่ 2

2010-07-08T23:09:00.005+07:00

ข้อ 1

วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ ศรีไศล(ภรรยา)เงินเดือน ม.ค.-ก.ค. (15,000 ×7) = 105,000 บาท
เงินเดือน ส.ค.-ธ.ค.(16,500 × 5) = 82,500 บาท
เงินเดือนทั้งปี = 187,500 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+ค่าจ้างทำบัญชี) = 127,500 บาท
เงินเดือนถัวเฉลี่ย 12 เดือนสุดท้าย
((15,000×7)+(16,500×5))/2 = 15,625 บาท
เงินเดือนถัวเฉลี่ยบวกร้อยละ 10 = 15,625+(15,625×10%)= 17,187.50 บาท
เงินเดือนถัวเฉลี่ย × ปีทำงาน 17,187.50 × 10 = 171,187.50 บาท
** ให้เปรียบเทียบระหว่างเงินเดือนถัวเฉลี่ยกับเงินได้พึงประเมินที่ได้รับเอาส่วนที่น้อยตั้ง**
เงินค่าใช้จ่ายพึงประเมินที่ได้รับ(เหตุออกจากงาน) = 150.000 บาท
หักค่าใช้จ่ายส่วนที่ 1 =( 7,000 × 10 ) = 70,000 บาท
คงเหลือ = 80,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่ายส่วนที่ 2 50% ของส่วนที่เหลือ = 40,000 บาท
(เงินได้พึงประเมินที่ได้รับ) = 150,000 บาท
รวมค่าใช้จ่ายทั้งสองส่วน 70,000+40,000 = 110,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย(เหตุออกจากงาน) = 40,000 บาท

วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของนายศักดิ์สิทธิ์(สามี)
เงินเดือนทั้ง ปี 16,000 × 12 = 192,000 บาท
ค่านายหน้า = 82,500 บาท
รวมเป็นเงิน = 274,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+ค่านายหน้า) = 214,000 บาท (1)

เงินค่าลิขสิทธิ์ = 55,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% = 22,000 บาท
คงเหลือเงินได้หลังหักค่าลิขสิทธิ์ = 33,000 บาท (2)

ค่าเช่าบ้าน(1,200× 5× 12) = 72,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 30% = 21,000 บาท
คงเหลือเงินได้หลังหักค่าเช่าบ้าน = 50,400 บาท (3)
รวมเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของศักดิ์สิทธิ์ = 297,400 บาท

ข้อ 2

วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นายพงศ์ศักดิ์ (สามี)
เงินเดือนทั้ง ปี 55,000 × 12 = 660,000 บาท
รับจ้าง (650,000-390,000) = 260,000 บาท
(390,000 มาจากรายได้จากการเป็นวิศวกร 650,000 × 60%)
รวมเป็นเงิน = 920,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+ค่านายหน้า) = 860,000 บาท (1)

รายได้จากการเป็นวิศวกร 650,000 × 60% = 390,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 30% = 117,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย(วิศวกร) = 273,000 บาท
เงินได้ของนายพงศ์ศักดิ์หลังหักค่าใช้จ่าย = 1,133,000 บาท

วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นางพรศรี (ภรรยา)
รายได้จากการเปิดร้านมินิมาร์ท = 520,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 80% = 416,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย = 104,000 บาท (1)

รายได้จากค่าเช่าบ้าน = 144,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 30% = 43,200 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย = 100,800 บาท (2)
ดังนั้นเงินได้ของนางพรศรีหลังหักค่าใช้จ่าย (1) + (2)= 204,800 บาท

ข้อ 3
วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นางสาวิตรี
รายได้ค่าเช่าที่ดิน 3 ไร่ๆละ 5,000 บาท = (5,000 ×ไร่×เดือน)
(5,000 ×3×10) = 150,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 15% = 22,500 บาท
คงเหลือเงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย = 127,000 บาท (1)

ขายอสังหาริมทรัพย์ 3 ไร่ๆละ 250,000 บาท = (250,000 ×ไร่)
(250,000 ×3) = 750,000 บาท
ได้รับการยกเว้น = 200,000 บาท
คงเหลือ = 550,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 50% = 275,000 บาท
คงเหลือเงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย = 275,000 บาท (2)
ดังนั้นเงินได้ของ นางสาวิตรีหลังหักค่าใช้จ่าย (1) + (2)= 402,500 บาท

ข้อ 4
วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นายพงศ์ศักดิ์
เงินเดือนทั้ง ปี (20,000 × 12) = 240,000 บาท
ค่าแรง = 350,000 บาท
รวมเป็นเงิน = 590,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+ค่าแรง) = 530,000 บาท (1)

รายได้จากการเป็นวิศวกร = 145,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 30% = 43,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย(วิศวกร) = 101,500 บาท (2)

รายได้จากการรับเหมาก่อสร้าง = (รับเหมาทั้งปี - ค่าแรง)
(1,250,000 – 350,000) = 900,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 70% = 630,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย(รับเหมา) = 270,000 บาท (3)
ดังนั้นเงินได้ของ นางสาวิตรีหลังหักค่าใช้จ่าย (1) + (2)+(3)= 901,500 บาท

ข้อ 5
วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นางนุชนาท(ภรรยา)
เงินเดือนก่อนเสียชีวิต (ม.ค.-ก.ย.) 15,000 ×9 = 135,000 บาท
ค่ารับจ้างทำบัญชี(ก่อนเสียชีวิต) = 35,000 บาท
คงเหลือ = 170,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+ค่าจ้างทำบัญชี) = 110,000 บาท
เงินค่าลิขสิทธิ์ = 25,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% = 10,000 บาท
เงินหลังหักค่าใช้จ่าย(ต้องนำไปรวมกับสามี) = 15,000 บาท (1)

วิธีคำนวณหาเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นายชัยยุทธ์(สามี)
เงินเดือนทั้ง ปี 25,000 × 12 = 300,000 บาท
เงินโบนัส 2.50 × 25.000 = 62,500 บาท
คงเหลือ = 362,500 บาท
หัก ค่าใช้จ่าย 40% แต่ไม่เกิน 60,000 บาท = 60,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย (เงินเดือน+โบนัส) = 302,500 บาท

เงินพึงประเมินได้รับจากการลาออกจากงาน 650,000 บาท
หัก การใช้จ่ายส่วนที่ 1 (7,000 × 20 ) = 140,000 บาท
คงเหลือ = 510,000 บาท
หัก ค่าใช้จ่ายส่วนที่ 2 50% ของส่วนที่เหลือ = 255,000 บาท
รวมค่าใช้จ่ายทั้งสองส่วน = 395,000 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย(เพราะลาออกจากงาน) = 255,000 บาท
รวมเงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของนายชัยยุทธ์ (302,500+255,000) = 557,500 บาท (2)
**ดังนั้นเงินได้นอกจากเงินเดือนและค่าจ้างของภรรยาจะต้องนำมารวมกับของสามี
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นายชัยยุทธ์ จะเท่ากับ (1)+(2) = 572,500 บาท
เงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายของ นางนุชนาท = 110,000 บาท

วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค

2010-06-02T14:59:00.000+07:00

พระราชบัญญัติ วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551
มาตรา 20 การฟ้องร้องคดีผู้บริโภค โจทย์จะฟ้องด้วยวาจาหรือเป็นหนังสือก็ได้ ในกรณีที่โจทย์ประสงค์จะฟ้องด้วยวาจา ให้เจ้าพนักงานคดีจัดให้มีการบันทึกรายละเอียดแห่งคำฟ้องแล้วให้โจทย์ลงลายมือชื่อไว้เป็นสำคัญ
คำฟ้องต้องมีข้อเท็จจริงที่เป็นเหตุแห่งการฟ้องร้องคดีรวมทั้งคำขอบังคับชัดเจนที่จะทำให้เข้าใจได้ หากศาลเห็นว่าคำฟ้องนั้นไม่ถูกต้องหรือขาดสาระสำคัญบางเรื่อง ศาลอาจมีคำสั่งให้โจทก์ลงลายมือชื่อไว้เป็นสำคัญ

หลักกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค (พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 )

2010-06-02T14:45:00.001+07:00

มาตรา 3 ในพระราชบัญญัตินี้
               ซื้อ หมายความรวมถึง เช่า เช่าซื้อ หรือได้มาด้วยประการใดๆโดยให้ค่าตอบแทนเป็นเงินหรือผลประโยชน์อย่างอื่น
               ขาย หมายความรวมถึง ให้เช่า ให้เช่าซื้อ หรือจัดหาให้ไม่ว่าด้วยประการใดๆ โดยเรียกค่าตอบแทนเป็นเงินหรือผลประโยชน์อย่างอืน ตลอดจนการเสนอหรือการชักชวนเพื่อการดังกล่าวด้วย
               สินค้า หมายความว่า สิ่งของที่ผลิตหรือมีไว้เพื่อขาย
               บริการ หมายความว่า การรับจัดทำการงาน การให้สิทธิใดๆ หรือการให้ใช้หรือให้ประโยชน์ในทรัพย์สินหรือกิจการใดๆ โดยเรียกค่าตอบแทนเป็นเงินหรือผลประโยชน์อื่นแต่ไม่รวมถึงการจ้างแรงงานตามกฎหมายแรงาน
               ผลิต หมายความว่า ทำ ผสม ปรุง ประกอบ ประดิษฐ์ หรืแปรสภาพ และหมายความรวมถึง การเปลี่ยนรูป การดัดแปลง การคัดเลือก หรือการบรรจุ
               ผู้บริโภค หมายความว่า ผู้ซื้อหรือผู้ได้รับบริการจากผู้ประกอบธุรกิจหรือผู้ซึ่งได้รับการเสนอหรือการชักชวนจากผู้ประกอบธุรกิจเพื่อให้ซื้อสินค้าหรือรับบริการ และหมายความรวมถึงผู้ใช้สินค้าหรือผู้ได้รับบริการจากผู้ประกอบธูรกิจโดยชอบ แม้มิได้เป็นผู้เสียค่าตอบแทนก็ตาม
               ผู้ประกอบธุรกิจ หมายความว่า ผู้ขาย ผู้ผลิตเพื่อขาย ผู้สั่งหรือผู้นำเข้าในราชอาณาจักรเพื่อขายหรือผู้ซื้อเพื่อขายต่อซึ่งสินค้า หรือผู้ให้บริการ และหมายความรวมถึงผู้ประกอบกิจการโฆษณาด้วย
              ข้อความ หมายความรวมถึง การกระทำให้ปรากฎตัวอักษร ภาพ ภาพยนต์ แสง เสียง เครื่องหมายหรือการกระทำอย่างใดๆที่ทำให้บุคคลทั่วไปสามารถเข้าใจความหมายได้
              โฆษณา หมายความรวมถึง การกระทำการไม่ว่าโดยวิธีใดๆให้ประชาชนเห็นหรือทราบข้อความเพื่อประโยชน์ในทางการค้า
              สื่อโฆษณา หมายความว่า สิ่งที่ใช้เป็นสื่อในการโฆษณา เช่นหนังสือพิมพ์ สิ่งพิมพ์ วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ ไปรษณีย์โทรเลข โทรศัพย์หรือป้าย
              ฉลาก หมายความว่า รูป รอยประดิษฐ์ กระดาษหรือสิ่งอื่นใดที่ทำให้ปรากฎข้อความที่เกี่ยวกับสินค้าซึ่งแสดงไว้ที่สินค้าหรือภาชนะบรรจุหรือหีบห่อบรรจุสินค้า หรือสอดแทรกหรือรวมไว้กับสินค้าหรือภาชนะหรือหีบห่อบรรจุสินค้า และหมายความรวมถึงเอกสารหรือคู่มือสำหรับใช้ประกอบสินค้า ป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงไว้ที่สินค้าหรือภาชนะบรรจุหรือหีบห่อบรรจุสินค้านั้น
             สัญญา หมายความว่า การตกลงกันระหว่างผู้บริโภคและผู้ประกอบธุรกิจเพื่อซื้อและขายสินค้าหรือให้และรับบริการ
              คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการคุ้มครองผ้บริโภค
              กรรมการ หมายความว่า กรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
              พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้
              รัฐมนตรี หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

มาตรา4 ผู้บริโภคมีสิทธิได้รับความคุ้มครองดังต่อไปนี้
             (1) สิทธิที่จะได้รับข่าวสารรวมทั้งคำพรรณนาคุณภาพที่ถูกต้องและเพียงพอเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการ
             (2) สิทธิที่จะมีอิสระในการเลือกหาสินค้าหรือบริการ
             (3) สิทธิที่จะได้รับความปลอดภัยจากการใช้สินค้าและบริการ
             (4) สิทธิที่จะได้รับความเป็นธรรมในสัญญา
             (5) สิทธิที่จะได้รับการพิจารณาและชดเชยความเสียหาย

แนวข้อสอบ กฎหมายธุรกิจ

2010-05-31T13:23:00.000+07:00

กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา

2010-05-20T23:52:00.003+07:00

           ทรัพย์สินทางปัญญา หมายถึง ผลงานอันเกิดจากความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์
ทรัพย์สินทางปัญญา ได้แก่ กรณีที่กฎหมายคุ้มครองสิทธิในการสร้างสรรค์การประดิษฐ์หรือการคิดค้นสิ่งใหม่ๆ มีด้วยกัน 3 ประเภท คือ
1. ลิขสิทธิ์
2. สิทธิบัตร
3. เครื่องหมายการค้า

ลิขสิทธิ์
    ลิขสิทธิ์ หมายความว่า สิทธิแต่ผู้เดียวที่จะกระทำการใดๆเกี่ยวกับงาน ที่ผู้สร้างสรรค์ได้ทำขึ้น
    กฎหมายลิขสิทธิ์มุ่งคุ้มครองงานที่บุคคลได้สร้างสรรค์ขึ้นด้วยตัวเอง ไม่ให้ใครลอก หรือเลียนแบบ เอาไว้ใช้ประโยชน์เพื่อให้ ผู้สร้างสรรค์
   งานที่ได้รับการคุ้มครอง
    1. งานวรรณกรรม
    2. งานนาฏกรรม
    3. งานศิลปกรรม
    4. งานดนตรีกรรม
   5. งานโสตทัศนวัสดุ งานภาพยนตร์ งานแพร่เสียงแพร่ภาพ
   6. งานสิ่งบันทึกเสียง
   7. งานนักแสดง

ผู้มีลิขสิทธิ์
   1. ผู้รับโอนลิขสิทธิ์
   2. ผู้ว่าจ้างในสัญญาจ้างทำของ
   3. ลูกจ้างในสัญญจ้างแรงงาน
   4. กระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น

การคุ้มครองสิทธิ์
   งานสร้างสรรค์ใดมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ผู้สร้างสรรค์หรือผู้มีลิขสิทธิ์นั้นย่อมมีสิทธิ์แต่ผู้เดียวในการ
    1. ทำซ้ำหรือดัดแปลง
    2. เผยแพราต่อสาธารณชน
    3. ให้เช่าต้นฉบับ หรือสำเนางานโปรแกรมคอมฯ โสตทัศน์วัสดุ ภาพยนต์และสิ่งบันทึกเสียง
    4. ให้ประโยชน์อันเกิดจากลิขสิทธิ์แก่ผู้อื่น
    5. อนุญาตให้ผู้อื่นใช้สิทธิตาม 1 หรือ 2 หรือ 3 โดยกำหนดเงื่นไขอย่างหนึ่งอย่างใดด้วยหรือไม่ก็ได้

การละเมิดสิทธิ์
     ในเรื่องการคุ้มครองลิขสิทธ์ กฎหมายอนุญาตให้ผู้มีลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวมีสิทธิ ที่จะทำซ้ำ ดัดแปลงหรือเผยแพร่ต่อสาธารณชน เพราะฉนั้นหากบุคคลใดที่ไม่มีลิขสิทธิ์และไม่ได้รับอนุญาตการทำการดังกล่าว ให้ถือว่าการกระทำนั้นเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์

ข้อยกเว้นของการละเมิดลิขสิทธิ์
1. งานอันไม่อาจมีลิขสิทธิ์
    - ข่าวประจำวันและข้อเท็จจริงต่างๆ
    - รัฐธรรมนูญ กฎหมาย
    - ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง คำชี้แจง และหนังสือตอบโต้ของกระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น
    - คำพิพากษา คำสั่ง คำวินิจฉัย และรายงานทางราชการ
    - คำแปล การรวบรวมสิ่งต่างๆ ตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น
2. การกระทำที่ถือว่าเป็นข้อยกเว้นของการละเมิดลิสิทธิ์
    - การกระทำเพื่อประโยชน์ทางการศึกษามิใช่หากำไร
    - การกระทำเพื่อใช้งานส่วนตัว
    - การกระทำซ้ำเพื่อประโยชน์ของราชการ
    - การกระทำโดยรับรู้ความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของผู้อื่น

สิทธิบัตร
      สิทธิบัตร หมายความว่า หนังสือสำคัญที่ออกให้เพื่อคุ้มครองการประดิษฐ์หรือออกแบบผลิตภัณฑ์ตามกฎหมายกำหนด

สิทธิบัตรการประดิษฐ์
    การประดิษฐ์ หมายความว่า การคิดค้นหรือการคิดทำขึ้น อันเป็นผลได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์ หรือกรรมวิธีใหม่ หรือการกระทำใดๆที่ทำให้ดีขึ้น ซึ่งผลิตภัณฑ์และกรรมวิธี
     การประดิษฐ์ที่จะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย
     1. การประดิษฐ์คิดค้นขึ้นใหม่
     2. การประดิษฐ์ที่มีขั้นตอนการประดิษฐ์สูงขึ้น
     3. การประดิษบ์ที่สามารถประยุกต์ใช้ในทางอุตสาหกรรม

การประดิษฐ์ที่ขอรับสิทธิบัตรไม่ได้
     1. อาหาร เครื่องดื่มหรือยา หรือสิ่งผสมของยา
     2. เครื่องจักรที่ใช้ในเกษตรกรรมโดยตรง
     3. สัตว์ พืช หรือกรรมวิธีทางชีววิทยาในการผลิตสัตว์และพืชขึ้น
     4. กฎเกณฑ์และทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์
     5. ระบบข้อมูลสำหรับการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์
     6. การประดิษฐ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยศีลธรรมอันดี อนามัย สวัสดิภาพของประชาชน
     7. การประดิษฐ์ที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา

ผู้ทรงสิทธิบัตรการประดิษฐ์
     ผู้ทรงสิทธิบัตรการประดิษฐ์ ได้แก่ผู้ได้รับการจดชื่อลงในทะเบียนสิทธิบัตรในขณะที่ออกกสิทธิบัตร หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นผู้ได้รับสิทธิหรือเจ้าของสิทธิบัตรนั้น ได้แก่
     1. ผู้ประดิษฐ์
     2. ผู้รับโอนสิทธิบัตร
     3. นายจ้างของผู้ประดิษฐ์
     4. ส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ

การละเมิดสิทธิบัตรการประดิษฐ์
     ผู้รงสิทธิบัตรตามกฎหมายเท่านั้นที่เป็นผู้มีสิทธิใช้หรือแสวงหาประโยชน์จากการประดิษฐ์นั้น คือ
    1. ผลิต ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตร
    2. ใช้กรมวิธีตามสิทธิบัตร และ
    3. ขายหรือมีไว้เพื่อขายผลิตภณฑ์ที่ผลิตหรือใช้กรรมวิธีตามสิทธิบัตร
       หากผู้กระทำการดังกล่าวไม่ใช่ผู้ทรงสิทธิย่อมเป็นการละเมิดสิทธิบัตรมีโทษอาญาตามกฎหมาย และอาจถูกเรียกร้องค่าเสียหายได้

เครื่องหมายการค้า
       เครื่องหมายการค้า หมานความว่า เครื่องหมายที่ใช้หรือจะใช้เป็นที่หมายหรือเกี่ยวข้องกับสินค้า เพื่อแสดงว่าสินค้าที่ใช้เครื่องหมายของเจ้าของเครื่องหมายนั้นแตกต่างกับสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น
       เครื่องหมายการค้าต้องมีลักษณะ
    - ต้องเป็นเครื่องหมาย
    - ต้องใช้หรือจะใช้เป็นที่หมายหรือเกี่ยวข้องกับสินค้า
    - เพื่อแสดงว่าสินค้านั้นๆแตกต่างกับสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้าของผู้อื่น

เครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนได้
       ต้องมีลักษณะตามที่กฎหมายกำหนดไว้ดังนี้
    1. เครื่องหมายการค้านั้นต้องมีลักษณะบ่งเฉพาะ
        ลักษณะบ่งเฉพาะอันเป็นสาระสำคัญที่จะต้องมีในเครื่องหมายการค้านี้
        - ชื่อตัว ชื่อสกุลของบุคคลธรรมดาที่ไม่เป็นชื่อสกุล
        - คำหรือข้อความ อันไม่ได้เห็นถึงลักษณะ หรือคุณสมบัตรของสินค้านั้นโดยตรง
        - ตัวหนังสือ ตัวเลข หรือคำที่ประดิษฐ์ขึ้น
        - ลายมือชื่อของผู้จดทะเบียน
        -ภาพของผู้ขอจดทะเบียน
        - ภาพที่ประดิษฐ์ขึ้น
    2. เครื่องหมายการค้านั้นจะต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามกฎหมาย
        - ตราแผ่นดิน เครืองหมายราชการ ธงพระอิสยศ ธงราชการ หรือธงชาติของประเทศไทย
        - เครื่องหมายประจำชาติหรือธงชาติของรัฐต่างประเทศ
        - พระปรมาภิไธย พระนามาภิไธย พระปรมาภิไธยย่อ หรือพระนามาภิไธยย่อ
        - พระบรมฉายาลักษณ์ หรือพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระมหากษัตริย์ พระราชินี หรือรัชทายาท
        - พระราชลัญจกร
        - เครื่องหมายกาชาด นามกาชาด หรือกาเจนีวา
        - เครื่องหมายที่เหมือนหรือคล้ายกับเหรียญ ใบสำคัญ หรือหนังสือรัรอง ฯลฯ
        - เครื่องหมายที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย ศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือรัฐประกาศนโยบาย
        - เครื่องหมายที่เหมือนกับเครื่องหมายที่มีชื่อเสียงแพร่หลายทั่วไป หรือคล้ายกับเครื่องหมายดังกล่าวจนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดในความเป็นเจ้าของ หรือแหล่งกำเนิดของสินค้า
        - เครื่องหมายอื่นที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
    3. เครื่องหมายการค้านั้นต้องไม่เหมือน หรือคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นที่ได้จดทะเบียนไว้แล้ว

EVERYDAY ENGLISH

2009-08-28T09:22:00.000+07:00

Miss. Puttachat Wannaphrom No.13 Business Computer 51

Look at the street map of Suzie’s town. Where can she do these things? Find the places on the map.

1. Send an email.
A: Excuse me! Is there an Internet Cafe near here?
B: Go straight to the left along Queen Street, turn left at intersection, go straight along Park Lane Road, then at cross roads. It's next to the Bank.
A: OK. Thank.

2. Go for a walk.
A: Excuse me! Is there a Park near here?
B: Cross the street, go straight to the left along Queen Street, through the junction, it’s opposite the Bank.
A: OK. Thank.

3. See a film.
A: Excuse me! Is there a Cinema near here?
B: Cross the street, go straight to the left along Queen Street, turn right at intersection, go straight along Park Lane Road, it’s next to the Bakery’s.
A: OK. Thank.

4. Have a drink.
A: Excuse me! Is there a Pup near here?
B: Cross the street, go straight to the right along Queen Street, cross junction, it’s opposite the Bookshop.
A: OK. Thank.

5. Catch a bus.
A: Excuse me! Is there a Bus Stop near here?
B: Cross the street, go straight to the left along Queen Street , met junction turn right, cross and go straight to the Park Lane road, it’s opposite the Baker’s and Cinema.
A: OK. Thank.

ดูเป็นตัวอย่างได้ แต่ห้ามคัดลอกน่ะ

คำศัพท์ควรรู้
along : ตาม
turn left : เลี้ยวซ้าย
turn right: เลี้ยวขวา
Go straight :ตรงไป
cross:ข้าม
intersection:แยก
junction:ทางแยก
opposite:ตรงข้าม
near:ใกล้
next to:ถัดไป

Look at the times.

2009-07-30T18:04:00.000+07:00

Miss. Puttachat Wannaphrom No.13 Business Computer 51

1. It’s twenty-five past eleven

2. It’s haft past nine.

3. It’s ten to one.

4. It’s ten past seven.

5. It’s twenty past ten.

6. It’s twenty to four.

7. It’s quarter past eight.

8. It’s quarter to five.

9. It’s before two o’clock.

10. It’s after eight o’clock.

มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม

2009-07-20T15:03:00.000+07:00

ความหมายของสิ่งแวดล้อม
สิ่งต่างๆ ทั้งทางธรรมชาติและทางสังคมที่อยู่รอบๆ มนุษย์มีทั้งที่ดีและไม่ดีมีลักษณะทางกายภาพและชีวภาพ
เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติและสิ่งที่มนุษย์กระทำขึ้น ทั้งที่มองเห็นได้และเห็นไม่ได้ในรูปของสสารและพลังงาน รวมทั้งสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต ผลรวมของสภาพทางกายภาพ เคมีและชีวะที่สิ่งมีชีวิตทั้งหลายต้องพบเห็นอยู่เสมอ ซึ่งประกอบด้วย ภูมิอากาศ น้ำ แสงสว่าง ดิน พืชพรรณและชนิดของสิ่งมีชีวิตอื่น มีอิทธิพลเกี่ยวโยงถึงกัน เป็นปัจจัยที่เกื้อกูลเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน ผลกระทบจากปัจจัยหนึ่งมีส่วนเสริมสร้าง หรือทำลายปัจจัยอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เป็นวงจรและวัฏจักรที่เกี่ยวข้องกันทั้งระบบ
สรุป ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวมนุษย์ มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันอย่างเป็นระบบ มีอิทธิพลต่อการดำรงชีพทั้งทางตรงและทางอ้อม

ประเภทของสิ่งแวดล้อม
1. จำแนกตามลักษณะการเกิด
1.1 เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หรือ สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ แบ่งเป็น
1.1.1 สิ่งแวดล้อมทางชีวภาพ ได้แก่ สิ่งแวดล้อมที่มีชีวิต เช่น คน สัตว์น้ำ สัตว์ป่า ต้นไม้
1.1.2 สิ่งแวดล้อมที่ไม่มีชีวิต หรือสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ ได้แก่ น้ำ ดิน แร่ อากาศ พลังงาน ภูมิประเทศ
1.2 สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น แบ่งเป็น
1.2.1 สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ ได้แก่ ที่อยู่อาศัย เครื่องมือเครื่องใช้ เฟอร์นิเจอร์ เส้นทางคมนาคม ฯลฯ
1.2.2 สิ่งแวดล้อมที่เป็นมโนภาพ ได้แก่ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ประเพณี ความเชื่อ ศาสนา ภาษา ฯลฯ
2. จำแนกตามลักษณะการมองเห็น
2.1 สิ่งแวดล้อมที่เป็นรูปธรรม ประกอบด้วยสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ เช่น ต้นไม้ สัตว์ ดิน น้ำ แร่ธาตุ ฯลฯ และสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น สิ่งก่อสร้าง ยานพาหนะ เฟอร์นิเจอร์ เครื่องประดับ ฯลฯ
2.2 สิ่งแวดล้อมทางนามธรรม หรือสังคม เป็นสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น เพื่อความเป็นระเบียบในการอยู่ร่วมกันในสังคม แต่มิใช่วัตถุ ได้แก่ ระบบสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม ประเพณี การเมือง กฎหมาย ฯลฯ
คุณสมบัติบางประการของระบบสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ
1.โครงสร้างของระบบธรรมชาติ ล้วนเกิดจากการรวมตัวของสสารและพลังงาน
2.ความสลับซับซ้อนของโครงสร้างในระบบธรรมชาติ
3.ระบบธรรมชาติเป็นระบบที่สามารถควบคุมตัวเองได้
คุณสมบัติเฉพาะตัวของสิ่งแวดล้อม
1. มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มีกลไกควบคุมการเกิด และเกิดขึ้นเฉพาะแห่ง เช่น ต้นไม้ น้ำ ดิน สัตว์ วัฒนธรรม ฯลฯ
2.ไม่อยู่โดดเดี่ยวในธรรมชาติ แต่จะมีสิ่งแวดล้อมอื่นอยู่ด้วยเสมอ เช่น มนุษย์กับที่อยู่อาศัย ต้นไม้กับดิน สัตว์กับพืช ปลากับน้ำ ฯลฯ
3. ต้องการสิ่งแวดล้อมอื่นด้วยเสมอ เพื่อความอยู่รอด หรือรักษาสถานภาพตนเอง หากขาดสิ่งแวดล้อมอื่นที่จำเป็นต่อการอยู่รอดอาจสูญสลายไป เช่น ปลาต้องการน้ำ ต้นไม้ต้องการดิน ฯลฯ
4. อยู่กันเป็นกลุ่ม เรียกว่า สรรพสิ่ง หรือ ระบบสภาพแวดล้อม หรือ ระบบนิเวศ ภายในระบบนิเวศนั้นก็จะมีองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตที่มีหน้าที่การทำงานร่วมกัน เพื่อความอยู่รอด
5. เกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กันเป็นลูกโซ่ เมื่อทำลายสิ่งแวดล้อมหนึ่งย่อมส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมอื่นเสมอ
6. มีลักษณะความทนทานและความเปราะบางต่อการถูกกระทบมากน้อยต่างกัน
7. เปลี่ยนแปลงไปตามเวลาที่เปลี่ยนไป การเปลี่ยนแปลงอาจเป็นการชั่วคราว หรือถาวรก็ได้

ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งแวดล้อม
1. กฎความต้องการต่ำสุด (Law of Minimum) ในปี ค.ศ.1840 จัสตัส ฟอน ลีบิก นักพฤกษศาสตร์และสรีระ พบว่าธาตุอาหาร ความชื้น อุณหภูมิ สารอาหาร และธาตุที่จำเป็นอื่น ๆ ซึ่งเป็นปัจจัยสัมพันธ์อยู่ด้วย มีผลต่อการเจริญเติบโตของพืชหากได้รับในปริมาณที่พอเหมาะพืชจะเจริญเติบโตได้ดี ถ้าได้รับในปริมาณน้อยเกินขีดจำกัดที่จะอยู่ได้ สิ่งมีชีวิตนั้นก็จะตายได้
2. กฎความทนทานของเชลฟอร์ด (Law of Tolerance) เชลฟอร์ดเป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันที่ได้ศึกษาทางนิเวศวิทยาของสัตว์ พบว่า ไม่เพียงแต่สภาพแวดล้อมที่มีน้อยเกินไปเท่านั้นที่มีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิต แต่ถ้ามีมากเกินไปก็มีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกัน สิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดจะมีช่วงของความทนทาน ต่อปัจจัยต่าง ๆ เพียงช่วงหนึ่งเท่านั้น ถ้าสูงหรือต่ำกว่าช่วงดังกล่าวจะเป็นอันตราย ไม่สามารถดำรงอยู่ในที่นั้นได้ หรือไม่สามารถเติบโตแพร่พันธุ์ได้
3.หลักการแห่งความสัมพันธ์ที่มีขอบเขตขวางกั้นของปัจจัยสิ่งแวดล้อม
หลักการนี้กล่าวไว้ว่า ปัจจัยของสิ่งแวดล้อมแต่ละอย่างมีความสัมพันธ์กันอย่างแน่นแฟ้นไม่สามารถแยกปัจจัยใดปัจจัยหนึ่ง โดยไม่กระทบถึงส่วนอื่นของระบบนิเวศได้ ดังนั้นไม่ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเพียงใด ก็จะมีผลกระทบต่อระบบนิเวศได้เพราะสิ่งแวดล้อมเกิดจากการประสานงานกันของหลายปัจจัย
4.หลักการของปัจจัยที่เป็นตัวการจำกัดที่สำคัญที่สุดที่ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
หลักการนี้กล่าวว่า ปัจจัยของสิ่งแวดล้อมใดก็ตามที่ถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นจนไม่เป็นปัจจัยจำกัดของสิ่งนั้น ๆ อีกต่อไป แต่จะมีผลกระทบไปถึงปัจจัยอื่นและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อกันเป็นลูกโซ่ จนทำให้ระบบนิเวศหนึ่งเปลี่ยนไปเป็นอีกระบบนิเวศหนึ่งได้ เช่น ป่าผลัดใบ เมื่อมีความชื้นเพียงพอจะกลายเป็นป่าดงดิบได้ เป็นต้น

ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม
1. แนวความคิดภาวะแวดล้อมต้องเป็นไป เน้นอิทธิพลสิ่งแวดล้อมที่มีอยู่เหนือมนุษย์ ซึ่งเห็นได้ชัดเจนในสมัยแรกเริ่มที่มีมนุษย์เกิดขึ้นในโลก
2. แนวความคิดภาวะแวดล้อมอาจเป็นไป ความเป็นอยู่ของมนุษย์ไม่ได้อยู่ภายใต้อิทธิพลสิ่งแวดล้อมอย่างสมบูรณ์ มนุษย์สามารถเลือกใช้หรือแก้ไขแต่งเติมสิ่งแวดล้อมให้เหมาะกับความต้องการได้ ทั้งนี้ขึ้นกับปัจจัยหลายประการ เช่น ขนบธรรมเนียมประเพณี การปกครอง เป็นต้น
3. แนวความคิดคาดการณ์ล่วงหน้า มนุษย์สามารถนำประสบการณ์ ข้อมูล ความรู้สึก สิ่งเร้า มาใช้ตีความ เพื่อแก้ปัญหาและปรับตัวให้เข้าให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม
4. แนวความคิดที่ว่ามนุษย์เป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลก มนุษย์เป็นผู้ควบคุมธรรมชาติ และในอนาคตมนุษย์จะเป็นผู้ทำลายโลก
5. แนวความคิดสิ่งแวดล้อมทำลายมนุษย์ จากการที่มนุษย์ดำรงชีพด้วยการรบกวนหรือทำลายสิ่งแวดล้อม อันมีผลต่อสมดุลธรรมชาติ เกิดปัญหามลพิษในสิ่งแวดล้อม อันเป็นผลให้ย้อนกลับมากระทบต่อชีวิตของมนุษย์
6. แนวความคิดมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมจะต้องมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ในภาวะที่สมดุล เนื่องจากมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมต่างมีอิทธิพลซึ่งกันและกัน

อิทธิพลของสิ่งแวดล้อมต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์
1. ลักษณะทางกายภาพของร่างกายมนุษย์ สิ่งแวดล้อมทางภูมิศาสตร์มีอิทธิพลต่อส่วนประกอบและลักษณะทางกายภาพของร่างกายมนุษย์หลายประการ ได้แก่
1.1 สีของผิวหนัง
1.2 ขนาดของร่างกาย
1.3 ระบบการหายใจ
2. วิถีการดำเนินชีวิตของมนุษย์
3. ลักษณะสุขภาพอนามัย
4. การตั้งถิ่นฐานของประชากร
5. ที่อยู่อาศัย
6. ความหลากหลายทางวัฒนธรรม
7. ชนิดของพืชและสัตว์ประจำถิ่น
8. กิจกรรมทางด้านการเมือง
9. ความแตกต่างในเรื่องลัทธิศาสนา

อิทธิพลของมนุษย์เหนือธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
1. ลักษณะอิทธิพลของมนุษย์ โดยทั่วไปมนุษย์และสังคมจะอยู่ในท่ามกลางธรรมชาติ ถูกอิทธิพลของธรรมชาติแผ่รัศมีปกคลุมไปทั่ว มนุษย์ไม่ได้เพียงแต่ต้องการเข้ากับธรรมชาติได้เท่านั้น เมื่อถึงเวลาเหมาะสมโดยเฉพาะสำหรับมนุษย์บางสังคม ส่วนใหญ่มนุษย์ต้องการเอาชนะธรรมชาติ มีอำนาจเหนือธรรมชาติ เช่น สร้างเครื่องบินบินไปในอากาศ ชนะป่าเขาด้วยวิธีการต่าง ๆ แต่มนุษย์จะมีอำนาจเหนือธรรมชาติอย่างเด็ดขาดหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
2. ขั้นตอนของการเอาชนะธรรมชาติ
นักมานุษยวิทยาแบ่งสังคมออกเป็น 5 แบบ ตามลักษณะการหาอาหาร คือ
1. สังคมล่าสัตว์และหาของป่า
2. สังคมสัตว์เลี้ยงแบบเร่ร่อน
3. สังคมเกษตรกรรมพื้นที่กว้าง
4. สังคมเกษตรกรรมพื้นที่น้อย
5. สังคมอุตสาหกรรม
แต่นักสังคมวิทยาบางคนแบ่งสังคมออกเป็น 3 ประเภท ตามลักษณะหรือระดับของความเจริญ คือ
1. สังคมประเพณี
2. สังคมระหว่างเปลี่ยนผ่าน
3. สังคมสมัยใหม่
สิ่งที่ช่วยให้มนุษย์เอาชนะธรรมชาติ คือ เทคโนโลยี เทคโนโลยีที่เห็นง่าย คือ เทคโนโลยีทางวัตถุ เช่น มีด ขวาน จอบ เป็นต้น
รูปแบบของการเอาชนะธรรมชาติ การเอาชนะธรรมชาติของมนุษย์
1. การปรับตัวให้เข้าได้กับธรรมชาติแวดล้อมแล้ว
2. มนุษย์เอาชนะธรรมชาติด้วยการใช้ประโยชน์จากธรรมชาติในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ใช้ประโยชน์จากดินและที่ดินด้วยการเพาะปลูก สร้างบ้านเรือนหรืออาคาร
3. รวมความว่ามนุษย์มีการใช้ประโยชน์จากธรรมชาติหลายรูปแบบจนนับไม่ถ้วน และในอนาคตมนุษย์จะคิดค้นวิธีการเอาชนะธรรมชาติด้วยรูปแบบใหม่ ๆ โดยใช้ปัญญา ความฉลาดของมนุษย์ต่อไป

รูปแบบและระดับการปรับตัวของมนุษย์ให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม
การปรับตัวของสิ่งมีชีวิตมีรูปแบบและระดับการปรับตัว 5 ระดับ ได้แก่
1. การปรับตัวในระดับพฤติกรรม (Behavioral level) เป็นการปรับตัวอย่างรวดเร็วทันทีทันใดของมนุษย์ ต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม เช่น การหลบภัยอันเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์
2. การปรับตัวในระดับการรับรู้ทางสรีระ (Functional level) เป็นการปรับตัวโดยร่างกายมนุษย์ปรับสภาพการทำงานของสรีระด้านต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับภาวะแวดล้อม
3. การปรับตัวในระดับพันธุกรรม (Genetic level) เป็นการปรับตัวของมนุษย์ที่ต้องใช้ระยะเวลาที่ยาวนานหลายช่วงอายุ เพื่อปรับตนให้เข้ากับภาวะแวดล้อมนั้น ๆ ซึ่งจะมีผลต่อลักษณะรูปร่างส่วนประกอบร่างกาย อวัยวะต่าง ๆ สีผิว ตลอดจนความทนทานต่อสิ่งแวดล้อมแต่ละแบบเป็นพิเศษ
4. การปรับตัวในระดับการคิดค้นศิลปวิทยาการและเทคโนโลยี มาปรับสิ่งแวดล้อมให้เข้ากับตน หรือปรับตนเองให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม เป็นการปรับตัวโดยใช้ความรู้ความสามารถของมนุษย์ที่เรียนรู้กฎเกณฑ์ธรรมชาติ เข้าใจกลไกของธรรมชาติ นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับตน เช่น เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม การสร้างที่อยู่อาศัย รวมถึงเทคโนโลยีอื่น ๆ ที่ทำให้สภาพความเป็นอยู่ของมนุษย์ดีขึ้น (การปรับตัวทางด้านวัฒนธรรม)

5. การย้ายถิ่นที่อยู่อาศัย (Migration level) มักจะใช้ในกรณีที่ไม่สามารถปรับตัวโดยวิธีการอื่น ๆ อีกแล้ว หรือ ในกรณีที่เห็นว่ามีความสะดวกสบายและปลอดภัยกว่า

วิวัฒนาการ (EVOLUTION )
ความหมาย : กระบวนการซึ่งสิ่งมีชีวิตจะเปลี่ยนแปลงและมีความหลากหลายมากขึ้น จนเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่เมื่อเวลาผ่านไป
ทฤษฎีวิวัฒนาการเกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 19 เมื่อนักธรณีวิทยาและนักชีววิทยาเริ่มสงสัยคัมภีร์ไบเบิลในเรื่องที่ว่า พระเจ้าเป็นผู้สร้างโลก
ทฤษฎียุคแรก (ซึ่งในปัจจุบันไม่ยอมรับกันแล้ว) ของ ฌอง บับติสต์ ลามาร์ก เสนอว่า พันธุ์ต่าง ๆ มีการสืบทอดลักษณะที่ได้รับมาภายหลัง (Acquired Characteristics)
ทฤษฎียุคใหม่ได้มาจากแนวคิดเรื่อง การคัดเลือกตามธรรมชาติ เสนอโดย ชาร์ลส์ ดาร์วิน (และเกือบจะพร้อม ๆ กัน โดยนักสัตววิทยา ชื่อ เอ.อี. วอลเลซ) ใน ค.ศ. 1859

ดาร์วินเสนอว่า สิ่งมีชีวิตมักให้กำเนิดลูกหลานออกมามากกว่าที่จำเป็นในการคงจำนวนประชากรไว้ และในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดก็มีความแตกต่างกันในแต่ละตัว
ในการแก่งแย่งแข่งขันเพื่อให้ได้อาหารและคู่ผสมพันธุ์ สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเหมาะสมกับสิ่งแวดลดล้อมมากที่สุด จะมีโอกาสอยู่รอดและถ่ายทอดลักษณะนั้น ๆ สู่ลูกหลานได้มากที่สุด
ลักษณะที่ประสบความสำเร็จหรือเป็นลักษณะที่เอื้อประโยชน์ ก็จะอยู่รอด
ลักษณะที่ล้มเหลวก็จะถูกคัดออกไป
“นี่คือ การคัดเลือกทางธรรมชาติ”
เมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไปหรือเมื่อมีลักษณะใหม่ ๆ เกิดขึ้นในสิ่งมีชีวิตแต่ละตัว และลักษณะใหม่ ๆ นี้ เป็นที่ต้องการต่อการดำรงชีวิต สิ่งมีชีวิตนั้น ๆ ก็จะเปลี่ยนแปลง ในที่สุดก็เกิดเป็นสิ่งที่มีชีวิตชนิดใหม่
ใน ค.ศ. 1900 การค้นพบผลงานวิจัยของ เกรเกอร์ เมนเดล นักบวชและนักพฤกษศาสตร์ ชาวออสเตรีย เพิ่มรากฐานทางพันธุศาสตร์ ให้กับการคัดเลือกทางธรรมชาติ และเป็นการรับรองแนวความคิดของดาร์วิน ให้หนักแน่นยิ่งขึ้น

วิวัฒนาการของมนุษย์
มนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิตบนโลก จากหลักฐานและร่องรอยที่มีการค้นพบได้อธิบายให้ทราบถึงวิวัฒนาการก่อนมาเป็นมนุษย์ปัจจุบันไว้ 3 ลักษณะ ดังต่อไปนี้
1. วิวัฒนาการทางชีววิทยา (Biological evolution) การศึกษาและสรุปความเป็นมาเกี่ยวกับสายพันธุ์ของมนุษย์ ยังเป็นเรื่องที่ยุ่งยากที่ต้องมีการศึกษาและหาบทสรุปต่อไป แต่จากหลักฐานที่มีการค้นพบและศึกษาที่ผ่านมา ได้มีการจัดลำดับของสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับมนุษย์ในปัจจุบันตามลำดับดังต่อไปนี้
สายพันธุ์มนุษย์
1. รามาพิเธคัส (Ramapithecus) หรือลิงใหญ่ของพระราม เป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายกระบี่หรือลิงใหญ่ไร้หาง (Ape) มีอายุราว 148 ล้านปีมาแล้ว อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย เดินตัวตรงและมีลักษณะร่วมหลายประการกับมนุษย์ปัจจุบัน เช่น ร่างกายตั้งตรง และโครงสร้างขากรรไกรคล้ายมนุษย์ แต่พบหลักฐานน้อยมากจึงไม่สามารถเชื่อมโยงถึงความสัมพันธ์กับมนุษย์ในปัจจุบันได้
2. โพรคอนซูล (Proconsul) เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกาเมื่อราว 20 – 10 ล้านปีมาแล้ว มีลักษณะคล้ายกับลิงชิมแพนซี มีความใกล้ชิดกับคนมาก จนมีนักวิทยาศาสตร์บางรายอ้างว่า เป็นบรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดที่เรามีร่วมกับกระบี่ ต่อมาภายหลังสายพันธุ์ของกระบี่และคนซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ก็เริ่มแยกตัวออกไป
3. ออสตราโลปิเธคัส (Australopithecus) มีการค้นพบแหล่งฟอสซิลโครงกระดูกในประเทศเอธิโอเปีย ทวีปแอฟริกา เมื่อปี ค.ศ. 1974 และที่เก่าแก่ที่สุด เรียกว่า ลูซี มีอายุเมื่อประมาณ 3 ล้านปีมาแล้ว เธอป่วยเป็นโรคไขข้ออักเสบ เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 40 ปี ออสตราโลปิเธคัสมีลักษณะคล้ายมนุษย์ ใกล้ชิดกับกอริลลาและชิมแปนซี มีความสูงตั้งแต่ 0.9 เมตร ถึง 1.8 เมตร สมองมีขนาดหนึ่งในสามของมนุษย์ปัจจุบัน พบว่ามีลักษณะเดินตัวตรงเช่นเดียวกับมนุษย์
4. โฮโม ฮาบิลิส (Homo habilis) หรือมนุษย์ผู้ผลิตเครื่องมือ ฟอสซิลที่พบครั้งแรกมีความเกี่ยวพันกับเครื่องมือที่ทำด้วยหิน เป็นมนุษย์ดึกดำบรรพ์ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดที่มีสายพันธุ์ใกล้เคียงกับมนุษย์ โดยมีชีวิตอยู่เมื่อราว 2.3 – 1.4 ล้านปีก่อน อยู่ในทวีปแอฟริกาตะวันออกมีการทำเครื่องมือหินหลายชนิด รวมถึงเครื่องมือที่ใช้ตัดขูดขีด และค้อนสำหรับทำเครื่องมือใหญ่จากหินเหล็กไฟ จัดอยู่ในประเภทกลุ่มนักล่าและกินซากสัตว์ มีขนาดร่างกายเท่ากับเด็กอายุ 12 ขวบในปัจจุบัน สูง 1.2-1.5 เมตร ขากรรไกนูน สมองมีขนาดครึ่งหนึ่งของมนุษย์ปัจจุบัน เนื่องจากความเหมือนมนุษย์ปัจจุบันจึงจัดเข้าอยู่ในสกุลเดียวกับมนุษย์ปัจจุบัน คือ โฮโม นั่นเอง
5. โฮโมอีเร็กตัส (Homo erectus) หรือมนุษย์ตัวตรง มีชีวิตอยู่เมื่อราว 1.9 ล้านปี ถึง 3 แสนปีมาแล้ว (แต่ก็มีหลักฐานว่าอาจอยู่ต่อมาจนถึงเมื่อ 27,000 ปีมานี้เอง) สูง 1.5-1.8 เมตร หน้าผากลาด ขากรรไกหุบเข้า สมองมีประมาณร้อยละ 60-80 ของขนาดสมองเฉลี่ยของมนุษย์ปัจจุบัน และเป็นผู้ค้นพบไฟ มีภาษาพูด มีเครื่องมือเฉพาะงาน มีพิธีกรรมง่าย ๆ และวิธีการล่าสัตว์ที่ก้าวหน้า มีการค้นพบโครงกระดูกของมนุษย์ดังกล่าวกระจายอยู่หลายแห่ง เช่น ที่เกาะชวาประเทศอินโดนีเซีย เรียกว่า มนุษย์ชวา ที่ใกล้เมืองปักกิ่งประเทศจีน เรียกว่า มนุษย์ปักกิ่ง และอาจรวมถึงซากฟอสซิลที่พบที่ อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปางเมื่อไม่นานมานี้ ที่มีหลักฐานยืนยันว่าเป็นโฮโมอีเร็กตัสด้วย
6. โฮโม นีอันเดอธาเลนซีส (Homo neanderthalensis) พบฟอสซิลชิ้นแรกที่ลุ่มแม่น้ำนีอันเดอร์ ในประเทศเยอรมนี จากรูปร่างลักษณะนับว่าเหมือนมนุษย์ปัจจุบัน มีอายุเมื่อประมาณแสนปีมาแล้ว เชื่อว่ามนุษย์กลุ่มดังกล่าวอาศัยอยู่ทั่วไปทั้งในยุโรปและเอเชีย มนุษย์กลุ่มนี้นอกจากจะมีลักษณะเหมือนกับมนุษย์ปัจจุบันแล้วยังพบว่า มีการนับถือศาสนา มีการฝังคนตาย มีการทำเครื่องประดับ และเครื่องมือที่แสดงถึงการมีอารยธรรมด้วย
7. โฮโม ซาเปียนส์ (Homo sapiens) หรือ มนุษย์ผู้มีสติปัญญา ได้แก่ เหล่ามนุษยชาติในปัจจุบัน ได้พบร่องรอยของมนุษย์ดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจากที่มนุษย์นีอันเดอธาเลนซีส ได้หายไปแล้ว แต่ปรากฏกลุ่มใหญ่ขึ้นมาแทน คือ มนุษย์โครมันยอง (Cro - mangon) โดยพบโครงกระดูกในถ้ำโครมันยองของประเทศฝรั่งเศส ตรวจพบว่ามีอายุเมื่อราว 35,000 ปีมาแล้ว นับว่าเป็นสายพันธุ์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับมนุษย์ปัจจุบันมากที่สุด

2. วิวัฒนาการทางวัฒนธรรม (Cultural evolution) จากการที่มนุษย์มีสมองมากทำให้สามารถเรียนรู้ จดจำ ประดิษฐ์ คิดค้น และสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ได้เจริญก้าวหน้ามาเป็นลำดับ ผลจากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวถูกถ่ายทอดเป็นวัฒนธรรมของมนุษย์ โดยพิจารณาจากเครื่องมือเครื่องใช้ที่มนุษย์ในสมัยนั้น ๆ ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นใช้ ดังต่อไปนี้
2.1 ยุคหินเก่า 2.4 ยุคสำริด
2.2 ยุคหินกลาง 2.5 ยุคเหล็ก
2.3 ยุคหินใหม่

2.1 ยุคหินเก่า เป็นยุคที่มนุษย์ได้นำเอาวัสดุที่อยู่ใกล้ตัวมาเป็นเครื่องมือในการหาอาหาร ทั้งการล่าสัตว์และการกะเทาะเปลือกเมล็ดพืช มนุษย์กลุ่มแรกที่ได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ผู้ผลิตเครื่องมือคือ โฮโม ฮาบิลิส ซึ่งมีอายุเริ่มแรกอยู่ระหว่าง 2 - 1.5 ล้านปีมาถึงยุคหินกลาง มนุษย์รุ่นต่อมาก็มีการนำเครื่องมือหินที่ผ่านการกะเทาะแบบง่าย ๆ มาเป็นลำดับ จนกระทั่งถึงราว 8,000 ปีก่อน ค.ศ. หรือในยุคของมนุษย์โครมันยอง ปัจจุบันมีการค้นพบเครื่องมือหินดังกล่าวกระจายอยู่หลายแห่งของโลก

2.2 ยุคหินกลาง เริ่มเมื่อประมาณ 8,000 ปีก่อน ค.ศ. หลังจากที่ผ่านยุคน้ำแข็งอุณหภูมิของโลกสูงขึ้น การใช้ชีวิตในวิกฤติยุคน้ำแข็งทำให้มีการต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตรอด เครื่องมือง่าย ๆ แบบเดิมถูกนำมาตกแต่งให้มีประสิทธิภาพในการใช้งานยิ่งขึ้น รูปแบบเครื่องมือจึงแตกต่างไปจากเดิม การใช้ชีวิตก็ยังคงเป็นการเก็บของป่าและล่าสัตว์อยู่ จนกระทั่งสิ้นสุดยุคหินกลางเมื่อราว 6,000 ปี ก่อน ค.ศ. เมื่อมนุษย์ได้เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตจนแตกต่างไปจากวิถีชีวิตดั้งเดิม เพราะประชากรเพิ่มขึ้นขณะที่อาหารในธรรมชาติลดน้อยลง

2.3 ยุคหินใหม่ เริ่มเมื่อประมาณ 6,000 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น อาหารที่มีอยู่ตามธรรมชาติมีไม่เพียงพอต่อการแสวงหาและการล่า แต่มนุษย์ก็ได้ค้นพบวิธีการเพาะปลูกและการเลี้ยงสัตว์ โดยนำเอาเมล็ดหรือต้นกล้าของพืชมาเพาะปลูกหมุนเวียนตามฤดูกาล ทำให้วิถีชีวิตเปลี่ยนแปลงจากที่เคยเร่ร่อนเพื่อเก็บของป่าและล่าสัตว์ เป็นการตั้งหลักแหล่งถาวรในบริเวณที่เหมาะแก่การเพาะปลูก นับได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของกำเนิดแหล่งอารยธรรมตามลุ่มแม่น้ำที่สำคัญ ๆ เช่น อารยธรรมลุ่มน้ำไนล์ ลุ่มน้ำไทกรีส – ยูเฟรตีส ลุ่มแม่น้ำคงคา ลุ่มน้ำฮวงโห – แยงซีเกียง เป็นต้น เครื่องมือหินถูกนำมาขัดและตกแต่งให้ประณีตยิ่งขึ้น

2.4 ยุคสำริด เริ่มเมื่อประมาณ 4,000 ถึง 1,200 ปีก่อนก่อนคริสตกาลมนุษย์นำโลหะมาประดิษฐ์เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ โลหะที่ใช้อย่างแพร่หลายในขณะนั้นคือ โลหะสำริด ซึ่งเกิดจากการนำเอาแร่ดีบุกมาผสมกับทองแดง ผลจากการนำโลหะสำริดมาใช้ดังกล่าวทำให้เกิดกิจกรรมต่าง ๆ ขึ้นในชุมชน ได้แก่ งานช่างฝีมือ (โลหะกรรม) การติดต่อค้าขายเพื่อแลกเปลี่ยนสินค้าที่จำเป็น (แร่ดีบุกและทองแดง) กับชุมชนอื่น ๆ ที่อยู่ห่างไกล มีการเดินทางติดต่อระหว่างชุมชน ชุมชนที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายได้ขยายเป็นเมืองขนาดใหญ่ มีการนับเวลาตามปฏิทินเพื่อสะดวกในการเดินทางติดต่อกับชุมชนขึ้น และวางแผนการเพาะปลูก เป็นต้น

2.5 ยุคเหล็ก เริ่มเมื่อประมาณ 1,600 ปีก่อน ค.ศ. เมื่อมีการค้นพบแร่เหล็กทำให้มีการใช้อย่างแพร่หลาย เพราะเหล็กหาได้ง่าย แต่การนำแร่เหล็กมาใช้ต้องนำแร่เหล็กที่ปะปนอยู่ในเนื้อหินมาหลอมหรือถลุง ทำให้อาจเป็นอุปสรรคต่อการขนย้าย จึงสันนิษฐานว่ามีการใช้เครื่องทุ่นแรงประเภทล้อเลื่อน เช่น เกวียน และรถม้าเกิดขึ้นในยุคนี้ด้วย

3. วิวัฒนาการทางสังคม (Social evolution) ผลจากการมีวิวัฒนาการทั้งทางร่างกายและทางวัฒนธรรม ทำให้รูปแบบทางสังคมของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปด้วย โดยเริ่มจากการใช้ชีวิตเร่ร่อนเพื่อแสวงหาอาหารตามธรรมชาติ มีการรวมกลุ่มแบบง่าย ๆ แล้วพัฒนาซับซ้อนเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ ซึ่งวิวัฒนาการทางสังคมดังกล่าว ดร.อัลวิน ทอฟเลอร์ ได้จำแนกไว้เป็น 3 ระดับ ดังต่อไปนี้
3.1 สังคมคลื่นลูกที่ 1
3.2 สังคมคลื่นลูกที่ 2
3.3 สังคมคลื่นลูกที่ 3

3.1 สังคมคลื่นลูกที่ 1 (First wave) เป็นสังคมเพื่อยังชีพที่เน้นการผลิตและการแสวงหาอาหารเพื่อการยังชีพเป็นสำคัญ วิถีชีวิตของคนในสังคมเป็นแบบเรียบง่าย ความสัมพันธ์ของสมาชิกเป็นแบบปฐมภูมิ การผลิตมุ่งเพื่อการบริโภคเป็นสำคัญ หากเหลือจากการบริโภคก็อาจมีการแลกเปลี่ยนโดยใช้ระบบสิ่งของแลกสิ่งของ (Barter system) มนุษย์ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมคลื่นลูกที่ 1 เป็นเวลายาวนานตั้งแต่ยุคของการใช้ชีวิตแบบเก็บของป่าและล่าสัตว์จนถึงสังคมเกษตรกรรมเพื่อยังชีพในชนบทปัจจุบันด้วย

3.2 สังคมคลื่นลูกที่ 2 (Second wave) เป็นสังคมการค้า และ อุตสาหกรรมโดยเฉพาะหลังจากที่มีการปฏิวัติอุตสาหกรรมในทวีปยุโรป ได้นำเครื่องจักรมาใช้แทนแรงงานคน ทำให้การผลิตต่อหน่วยเพิ่มสูงขึ้น การคมนาคมขนส่งสะดวกรวดเร็วมากขึ้นมนุษย์สามารถ ติดต่อค้าขายและเดินทางแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมได้อย่างกว้างขวาง วิถีชีวิตของคนในสังคมจึงเปลี่ยนแปลง จากสังคมที่เรียบง่ายเป็นสังคมที่ซับซ้อน ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลงไปเป็นแบบทุติยภูมิ(เป็นทางการ) มีการใช้ระบบเงินตราเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า โดยเปลี่ยนจากเงินที่เป็นเงินหรือโลหะมีค่ามาเป็นเงินกระดาษเพื่อสะดวกในการพกพา

3.3 สังคมคลื่นลูกที่ 3 (Third wave) เป็นสังคมแห่งอนาคตหรือสังคมแห่งข่าวสารและเทคโนโลยีหรือสังคมแห่งโลกไร้พรมแดน อันเป็นผลมาจากความก้าวหน้าด้านการสื่อสาร โดยเฉพาะสื่ออิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ ทำให้เราสามารถติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลกในเวลาอันรวดเร็ว บทบาทและสถานภาพของคนจะถูกเก็บรวบรวมไว้ภายในระบบเทคโนโลยี สารสนเทศที่ทันสมัย สามารถสืบค้นได้อย่างถูกต้องรวดเร็ว ผลจากความก้าวหน้าดังกล่าวทำให้ระบบการผลิต การบริโภคและการจำหน่ายจ่ายแจกสินค้าและบริการ ล้วนต้องใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาเกี่ยวข้อง สื่อกลางในการแลกเปลี่ยนก็จะเปลี่ยนจากเงินกระดาษเป็นบัตรเครดิตที่สามารถรวบรวมข้อมูลของเจ้าของบัตรไว้ภายใต้ระบบเดียวกันทั้งหมด ปัจจุบันสังคมคลื่นลูกที่ 3 เริ่มเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตเรามากขึ้นทุกวัน และจะส่งผลชัดเจนมากที่สุดในศตวรรษที่ 21 นี้อย่างแน่นอน
การจำแนกเผ่าพันธุ์มนุษย์
โดยจำแนกเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ได้ 3 กลุ่ม ดังต่อไปนี้
1. เผ่าคอเคซอยด์ เชื่อว่ามีถิ่นกำเนิดแถบเทือกเขาคอเคซัส มีลักษณะเด่น คือ ตาสีน้ำตาลถึงสีฟ้า สีผิวขาวอมชมพูจนถึงน้ำตาลเหลือง ผมหยักศก กะโหลกศีรษะเป็นวงรี ผมสีดำถึงสีทอง ตั้งถิ่นฐานอยู่ในทวีปยุโรป ต่อมาได้อพยพไปตั้งถิ่นฐานในหลายทวีปทั้งอเมริกาและออสเตรเลีย ได้ขับไล่ชนพื้นเมืองและครอบครองดินแดนหลายแห่ง ได้แก่ ขับไล่ชาวอะบอริจินในทวีปออสเตรเลีย เป็นต้น

2. เผ่ามองโกลอยด์ มีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในทวีปเอเชีย มีรูปร่างปานกลาง ผิวเหลือง มีขนตามใบหน้าและร่างกายเพียงเล็กน้อย ผมตรง กะโหลกศีรษะกลม จมูกแบน กระดูกโหนกแก้มนูนเด่น เปลือกตาอูม ตาสีเข้ม และมีก้อนเนื้อตรงมุมนัยน์ตาซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคนเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์ และเป็นไปได้ว่ากลายมาจากเครื่องป้องกันลมหรือป้องกันไม่ให้ทรายเข้านัยน์ตา ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งเผ่าอินเดียแดง ชนพื้นเมืองอินูอิต (Inuit) ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองที่เดินทางข้ามช่องแคบเบริง จากทวีปเอเชียไปยังทวีปอเมริกาเหนือ เมื่อประมาณ 40,000 ถึง 12,000 ปี ล่วงมาแล้ว ซึ่งยังมีแผ่นดินเชื่อมต่อระหว่างสองทวีป

3. เผ่านิกรอยด์ ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตร้อนในแอฟริกา(ส่วนที่อยู่ใต้จากทะเลทรายสะฮารา) และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในหมู่เกาะใกล้แนวศูนย์สูตร มีรูปร่างเล็ก ผิวดำ ผมหยิก ริมฝีปากหนา ตาสีดำ จมูกแบน กะโหลกศีรษะกลม ปัจจุบันได้มีการผสมผสานกับกลุ่มอื่น ๆ ทั้งในพื้นที่เดิมและกับแถบอื่น ๆ ที่อพยพไปทำให้รูปร่างลักษณะแตกต่างไปจนเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมบ้าง

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลผลิตทางด้านพืชและสัตว์
ปัจจัยทางภูมิศาสตร์ประกอบด้วย 2 ปัจจัยใหญ่ ๆ ดังนี้ คือ
1. ปัจจัยทางกายภาพ โลกของเราประกอบด้วยแก่นโลก เนื้อโลก และเปลือกโลก ถิ่นอาศัยของสิ่งมีชีวิต และทรัพยากรทั้งหลาย ได้แก่ บรรยากาศภาค (อากาศ) อุทกภาค (น้ำ) ธรณีภาค (ดิน หิน แร่) อยู่บนส่วนที่เป็นเปลือกโลก ทรัพยากรที่ไม่มีชีวิตเหล่านี้ เป็นปัจจัยทางกายภาพ ที่เกื้อกูลให้สิ่งมีชีวิตดำรงชีวิตอยู่ได้
1.1 บรรยากาศภาค (Atmosphere)
บรรยากาศ คือ ส่วนที่เป็นก๊าซชนิดต่าง ๆ ที่หุ้มห่อโลกไว้ เบาบางเมื่ออยู่สูงขึ้นไป และหนาแน่นกว่าที่บริเวณใกล้ผิวโลก มีองค์ประกอบหลักของอากาศโดยปริมาตรดังนี้
ไนโตรเจน ร้อยละ 78.08
ออกซิเจน ร้อยละ 20.95
อาร์กอน ร้อยละ 0.934
คาร์บอนไดออกไซด์ ร้อยละ 0.34
นอกจากนั้นยังมี ก๊าซเฉื่อย ได้แก่ นีออน ฮีเรียม คริปตอน และซีตอน ที่เหลือเป็นก๊าซที่มีปริมาณน้อยมาก ปริมาณความหนาแน่นของอากาศร้อยละ 99 อยู่สูงจากพื้นโลกไปถึงระยะ 30 กิโลเมตร

ชั้นบรรยากาศ แบ่งเป็นชั้นต่างๆ ได้ 4 ชั้น ดังนี้
1. โทรโพสเฟียร์ (Troposphere)
2. สตราโตสเฟียร์ (Stratosphere)
3. เมโซสเฟียร์ (Mesosphere)
4. เทอร์โมสเฟียร์ (Thermosphere) หรือ ไอโอโนสเฟียร์ (Ionosphere)

อิทธิพลของบรรยากาศภาคที่มีต่อสิ่งแวดล้อม
พลังงานจากดวงอาทิตย์ มีส่วนสำคัญที่ก่อให้เกิดวิวัฒนาการของบรรยากาศ และการเปลี่ยนแปลงของลมฟ้าอากาศ ด้านอุณหภูมิ ความชื้น และความกดอากาศ ซึ่งมีอิทธิพลต่อสิ่งแวดล้อม ดังนี้
1. อุณหภูมิของอากาศเปลี่ยนแปลงตามระดับละติจูด
2. อุณหภูมิของอากาศเปลี่ยนแปลงตามระดับความสูง
3. อากาศเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล
4. อากาศเปลี่ยนแปลงตามอิทธิพลของลม เช่น ลมประจำปี ลมประจำฤดู ลมประจำเวลา ลมประจำถิ่น และลมพายุ
5. อากาศเปลี่ยนแปลงตามอิทธิพลของกระแสน้ำ
6. เกิดปรากฏการณ์เอลนิโญและลานิญา
6.1 เอลนิโญ หรือ เอลนิโน (El Nino)
6.2 ลานิญา (La Nina)
6.3 ภาวะเรือนกระจก (Greenhouse effect)
แหล่งที่มาและความสำคัญของก๊าซเรือนกระจก
*6.3.1 ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2)
*6.3.2 ก๊าซมีเทน (CH4)
*6.3.3 ก๊าซไนตรัสออกไซด์ (N2O)
*6.3.4 ก๊าซที่มีสารประกอบพวกคลอโรฟลูออโรคาร์บอน (CFC)

1.2 อุทกภาค (Hydrosphere)
ความสำคัญของอุทกภาคในระบบสิ่งแวดล้อม สรุปได้ดังนี้
1. เป็นแหล่งอาหาร
2. เป็นตัวกำหนดลักษณะภูมิอากาศ ภูมิประเทศ
3. เป็นตัวกำหนดชีวิต สัดส่วนลักษณะการกระจายตัวของรูปแบบการดำเนินชีวิตประชากร
4. เป็นแหล่งพลังงาน การคมนาคม นันทนาการ
5. เป็นตัวควบคุมและทำให้เกิดปรากฏการณ์ธรรมชาติต่าง ๆ ในสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะ วัฏจักรของน้ำ ที่มีการหมุนเวียนของน้ำในแหล่งน้ำและในบรรยากาศ