Niektórzy ludzie cieszą się życiem niezależnie od tego, co się dzieje, podczas gdy inni nie mogą znaleźć szczęścia niezależnie od tego, jak bardzo się starają. Większość z nas plasuje się gdzieś pomiędzy tymi dwoma skrajnościami.

Powodem tej rozbieżności jest domyślny poziom szczęścia. Naukowcy odkryli, że niezależnie od tego, co dzieje się w naszym życiu, mamy tendencję do powracania do ustalonego poziomu szczęścia.

Kiedyś przeprowadzono bardzo słynne badanie, polegające na prześledzeniu losu ludzi, którzy wygrali w totolotka — co wielu osobom wydaje się magicznym biletem do królestwa radości. W ciągu roku szczęśliwi zwycięzcy wrócili do tego samego poziomu szczęścia, jaki odczuwali, zanim spotkał ich ten uśmiech fortuny. Co ciekawe, to samo dotyczyło osób, które zostały sparaliżowane. Po roku niepełnosprawności wracały do swojego oryginalnego poziomu szczęścia. Niezależnie od tego, czy spotykają ich szczęśliwe czy nieszczęśliwe doświadczenia, ludzie wracają do swojego stałego poziomu szczęścia. Dalsze badania wykazały, że od tej zasady istnieją tylko trzy wyjątki: utrata współmałżonka, która może wymagać dłuższego czasu powrotu do równowagi, chroniczne bezrobocie i ekstremalna bieda.

Żyjemy w czasach gdzie pośpiech, wysoka wydajność i znamiona pracoholizmu są mile widzianymi cnotami. Próbujemy zaplanować niemal każdą chwilę życia, maksymalnie chłonąć i pożerać w produktywny sposób każdą sekundę. Stratą czasu wydaje się być wszystko co nie służy zarabianiu, rozwojowi czy usprawnianiu czegokolwiek.

W wyścigu o to, aby każda minuta mojego życia była spędzona maksymalnie produktywnie, zauważyłam, że wybieram drogę z zakrętami, zamiast iść po prostej.

Jakiś czas temu poznałam świetną technologię o nazwie multitasking, czyli efektywne łączenie kilku czynności, tak aby bez żadnej starty, wykonywać każdą z nich jednocześnie. Wizja robienia wielu rzeczy na raz spodobała mi się szalenie więc zaczęłam sukcesywnie wprowadzać ją w życie. Ale właśnie tu zaczęły się pierwsze zakręty bo okazało się, że zwykłe skorzystanie z toalety przestało być „zwykłe” bo musiało się łączyć z przeczytaniem chociaż jednej strony książki . Oglądnie tv zostało zakwalifikowane jako „marnowanie i strata czasu” ale jeśli oglądałam z filtrem, np. jaką strategię mogę znaleźć u danego bohatera filmowego lub czego mogę się nauczyć patrząc na reklamy – wtedy było ok. Ale musiało być „coś więcej”, oglądanie dla oglądania i spędzenia chwili czasu bez doszukiwania się możliwości rozwoju, stało się wręcz niemożliwe. I tak technologia multitasking, mimo iż stosowana z umiarem i rozsądkiem jest rewelacyjna, w moim przypadku, stała się ograniczająca bo szukanie „większego sensu” we wszystkim, sprowadziło się do tego, że ciągle szukałam, zamiast cieszyć się tym co jest.

Jak to jest marzyć o czymś? Widzieć szczęśliwą przyszłość, dokonywać w myślach niemożliwego i entuzjastycznie odnosić się do swoich planów… z pewnością każdy zna ten moment wiary w swoje siły, który napływa dzięki marzeniom. Jakimś sposobem z tych wyobrażeń czerpiemy napęd do zmiany rzeczywistości na taką, jakiej oczekujemy.

To wspaniałe, niezwykle pożyteczne zjawisko nie jest jednak częstym gościem w naszych myślach. Często pod maską marzenia kryją się myśli, wyobrażenia czy plany, które nie wzbudzają autentycznej pasji podążania za nimi. Poza uzurpatorami spotykamy się także z przeszkodami, które osłabiają zbawienną moc marzeń. Ale na szczęście są i ich sprzymierzeńcy, którzy dodają nam energii do ich urzeczywistniania.

Pseudo-marzenia

Często marzenie kojarzy nam się z beztroskim leżeniem na trawie i wpatrywaniem się w przepływające nieśpiesznie chmury. Ale takie myślenie o niebieskich migdałach różni się od prawdziwego marzenia pewnym szczegółem: nie angażuje na ono do tego stopnia, by chciało się coś zmienić w swym życiu. Także wyobrażenia, w których widzimy siebie na tronie Anglii czy jako gwiazdę rocka niesłusznie nazywa się marzeniami, bo mówią o kompletnie odrealnionym celu. Następnym przykładem niewłaściwego myślenia o marzeniu jest sytuacja, gdy spełnienie wizji przyszłości zależy od pracy innych, a nie nas samych. Jednak Szczególnie jeden typ fantazji o swym życiu niebezpiecznie jest nazywać marzeniami: gdy zakładają, że szczęście da nam konkretny przedmiot czy stanowisko.

W wielu książkach mogłem przeczytać, że jasno określony cel i odpowiednia motywacja są kluczem do sukcesu. Teraz zajmiemy się odpowiedzią na pytanie, skąd wziąć codzienną motywację do działania? Czy motywacja istnieje, jak się motywować, jak się nie motywować?

Jeżeli zamkniesz oczy i pomyślisz o nic nie robieniu, to co widzisz? Niech zgadnę: osobę leżącą na kanapie, może ogląda jeszcze telewizję? W swoim wierszu, Tuwim napisał "na kanapie leży leń, nic nie robi cały dzień" a rodzice, nauczyciele bardzo chętnie przejęli to zdanie i przy nadarzającej się okazji było powtarzane jak mantra. W NLP nazywamy to kotwiczeniem, Pawłow nazywa warunkowaniem – czyli jeżeli w danym kontekście, gdy leżysz na kanapie i oglądasz telewizję, ktoś powtarzał Ci jedno zdanie, to właśnie z tym zdaniem będziesz kojarzył kontekst kanapy i czuł się w określony sposób leżąc na niej.

 
Pewnie nie raz słyszałeś zdania: nie mam motywacji do tego, nie chce mi się, nie potrafię się zmotywować, gdyby mi się tak chciało, jak mi się nie chce i wiele innych.

Myślę, że nikogo nie trzeba przekonywać do tego, jak pozytywnie wpływa koncentracja na wyniki w nauce, czy pracy.

Często problemy w tych dziedzinach wynikają właśnie z braku odpowiedniej koncentracji. Otacza nas bardzo dużo rozpraszaczy z jednych zdajemy sobie sprawę, a innych nie dostrzegamy.

Dziś poznasz kilka małych trików do zastosowania od zaraz, które znacznie wpłyną na poprawę Twojej koncentracji.

*Trik # 1* - Uwolnij się od "przeszkadzaczy"

FaceBook, GG, NK, demotywatory...

Czy też przejęły władzę nad Twoim czasem?

Pewnie jak każdy korzystasz przynajmniej z jednego z powyższych portali, i bardzo dobrze gdyż pozwalają one nam utrzymywać kontakt ze znajomymi, czy jak np. demotywatory dodać trochę uśmiechu do życia. 

Czytałem kiedyś wywiad z 85 letnią kobietą, która opowiadała o tym, co by zmieniła w swoim życiu, gdyby miała przeżyć je jeszcze raz. Dało mi to do myślenia. W rezultacie doszedłem do zaskakujących wniosków. Przeczytaj fragment wypowiedzi Nadine Stair i przekonaj się jak wiele mądrości można wyciągnąć z tych kilku zdań.

"Gdybym miała przeżyć życie jeszcze raz, odważyłabym się popełnić więcej błędów. Odprężyłabym się, rozluźniła. Byłabym głupsza niż w czasie tej podróży. Mniej rzeczy brałabym na poważnie. Wykorzystałabym więcej szans, pojechała na więcej wycieczek, wspięła się na więcej gór i przepłynęła więcej rzek. Jadłabym więcej lodów i mniej fasolki. Miałabym pewnie więcej prawdziwych problemów, ale za to mniej zmyślonych. (...) Częściej chodziłabym na tańce, częściej jeździła na karuzeli i zbierała więcej stokrotek." - Nadine Stair

Gdy przeczytałem te słowa coś pojawiło się w mojej głowie. Zupełnie jakby mnie olśniło! Zacznę więc od początku i pokażę Ci jaką wielką wartość niesie powyższy tekst.

"...odważyłabym się popełnić więcej błędów"

Jest to pierwsze stwierdzenie, które rzuca się w oczy. Czy przypadkiem Ty sam nie starasz się ciągle unikać popełniania błędów? Czy nie starasz się być zawsze idealny i poukładany? Może w końcu czas na to, aby zacząć cieszyć się życiem, zamiast bać się, że coś może się nie udać? Może by tak odważyć się zrobić coś nowego? Może by tak odważyć się być niedoskonałym? Mieć własne zdanie, nie martwić się o to, co powiedzą inni i próbować rzeczy, które mogą się nie udać? Może by tak w końcu odważyć się zrobić to, czego wszyscy się boją? Może już czas, aby odważyć się popełnić błąd?

Co pozwoli ci zwiększyć skuteczność wykorzystania Prawa Przyciągania o 30% lub więcej?

Zmiana w obszarze, który ludzie dzisiaj bardzo zaniedbali …

Nie wiem skąd wzięło się to przekonanie, że trzeba ciągle działać, że im więcej się działa tym więcej się ma, zdobywa itd. Dla mnie to bzdury.  A gdzie jakość naszego życia? Gdzie spokój, refleksja i czas na prawdziwą ekspresję? Co z przezywaniem chwili obecnej?

Trawa nie walczy żeby rosnąć a przebija asfalt i beton.

Ostatnio przeczytałem, że 80% wysiłku daje 20% efektów i 20% wysiłku daje 80% (pożądanych) efektów

Ja nie zastanawiałem się dlaczego tak jest, bo znam zasady Prawa Przyciągania..

Czytałem też o osobie, która działa w handlu i 3 miesiące intensywnie pracuje, a 9 podróżuje po świecie. Jego ‘konkurencja’ pracuje ciężko cały rok i ledwo wychodzi na plus.

Jak on to robi? Myślę, że teraz już wiesz.

1. Zdrowie
Ćwiczenia wzmacniają mięśnie i kości, poprawiają sylwetkę, dotleniają komórki i poprawiają krążenie. Zmniejsza się również ryzyko wystąpienia choroby serca, osteoporozy, cukrzycy czy wysokiego ciśnienia. Ponadto wysiłek fizyczny poprawia metabolizm, kondycję i odporność, mobilizuje układ immunologiczny.
 

2. Sen
Dzięki ćwiczeniom będziesz spał dużo lepiej – zdrowo i głęboko, a obudzisz się pełen energii. Tylko pamiętaj, by ćwiczyć najpóźniej 3 godziny przed snem.

Jeszcze kilkanaście lat temu rola Działu Personalnego i zatrudnionych w nim specjalistów ograniczała się jedynie do prawno-finansowej obsługi pracowników (czyli wypełniania obowiązków kadrowo-płacowych i innych narzuconych na pracodawcę przez Kodeks Pracy formalności). Z biegiem czasu, rozwoju firm i nabierania przez nie świadomości związanej z obszarem zasobów ludzkich rola Działu Personalnego (w tej chwili chętniej nazywanego Działem HR) systematycznie się powiększała, nabierając nowego znaczenia. A tzw. „miękki HR” został odkryty i doceniony przez pracodawców, którzy wreszcie zaczęli traktować pracownika podmiotowo, uznając go za kapitał firmy, o który trzeba dbać i w niego inwestować.

Czym jest „miękki HR”?

To w dużym uproszczeniu wszelkie działania zmierzające w kierunku zaspokojenia indywidualnych potrzeb pracownika (co powinno zagwarantować jego większą efektywności oraz pozytywny wpływ na realizację strategii i celów firmy a nawet jej rozwój).

A zatem, zarządzanie zasobami ludzkimi w tym wymiarze będzie w głównej mierze obejmowało:

Płacą ci za to, kim jesteś? Wspaniale. Mógłbyś to robić całymi dniami. Świetnie! Ups. Pułapka. Nie każdy tak ma. Gdy praca staje się pasją to przynosi ze sobą pewne ryzyko i skutki uboczne. Mówi się o wypaleniu. Frustrujesz się i pozbawiasz odpoczynku. By temu zapobiec, sprawdź kilka prostych sposobów na ekscytujące działanie!

Kreując świat wokół

Widzisz, gdy spędzamy cały dzień przed komputerem pracując nad czymś, raczej nie będziemy chcieli kontynuować w ten sam sposób podczas odpoczynku. To z nas wysysa energię! Ale już np. robiąc eksperyment z ludźmi (nie na ludziach!) zapewnimy sobie odpoczynek i zarazem zrobimy to efektywniej. Zatem różnicując sposoby, cel spełnisz nie tylko chętniej, ale i szybciej.