:Zala'nın Defteri

2014-05-27T00:40:00.002+02:00

bir kedinin fareyi kovalayisini görsem, nerede bir gücsüzün ezildigini görsem, dünya üzerindeki bu haksizlik askimiza zarar verecekmis gibi hissediyorum. bu yüzden her gün seni daha cok seviyorum, belki de bu yüzden.

BOZUK ZAMAN MAKİNESİ

2014-03-29T02:44:00.000+01:00

"Zamanı geriye alabiliyorum" dedi.
Kimse inanmadı.
"Aldım işte" dedi.
Kimse hiçbir değişiklik göremiyordu.
Oysa o dünde yaşıyordu
Ve her gece yatmadan önce dua ediyordu
"Keşke zamanı ileri de alabilsem"

2014-02-06T00:31:00.000+01:00

uzaklaş
hiç bir şey yakın değil.

ikiyüzellibin

2013-12-03T22:43:00.001+01:00

sigarayı bırakmak.
onu sevdiğimi itiraf etmek babama.
pancar çorbasını sevmek.
o ikiyüzellibin i ben almıştım demek.
yüzünü sevmek koydum adını,
ölmeden önce yapılacaklar listesinin.

bir kurşun gibi çıkışın var demir kapıdan, hala
sanarsın okul sırf bunun için dağılıyor.
saçların dağılıyor, galata dimdik ayakta
sen asıl sabahları uyanınca güzel olursun

sorma neden gelmediğimi yanına koridorda
bintuğ hoca'nın odası kadar korkunç
seninle göz göze gelmek
parmak izlerini silme, çünkü ben en çok da
faili meçhul bir ceset olmaktan korkuyorum
ellerinin olduğu bir dünyada

KÜL TABLASI

2013-09-25T22:50:00.002+02:00

Aşkımız çağın kül tablası, sokaklar kibrit çöpleriyle dolu
Ben üşürüm yağmurda, sarılırım göğsüne yatıp
Göğsün ısıtır ölülerle dolu içimi, cehennem olup
Tırnaklarım bir uzun, yumruk dahi atamıyorum
Korkuyorum küseceksin diye, yağmur getiriyorum sabret
Biraz daha bekle, bitmeyen sonbaharlar zaten benim
Tüm yaşama çabam sana bu yağmurda şemsiye tutmaktan ibaret.

Bu bir intihar kararı, bu gece dizlerinde ağladım
Ellerim çöl oldu, ellerine ağladım
Ver ellerini, toprak kabul etmez beni
Kuyruksuz bir uçurtma gibi göğe düşeceğim
Öyle yüksek bir uçurum ki bu güzelliğin,
Atlasam düşmeden öleceğim

Buradaki tek gerçek, mezarların künyeleri
Her gün yeni bir rüyaya açıyorsun gözlerini uyanarak
Çöz bu şehrin betondan gömleğinin düğmelerini
Sevgilim, onlar giyinerek ısınsın, biz soyunarak

Elbet de

2013-09-06T03:29:00.000+02:00

Cikacagim. Ikinci Dünya Savasi'ndan sonra,
Dikilen bir binaya girecegim
Bir kac kisi karsimda oturacaklar
Ben de bina gibi dikilecegim.
Savasin henüz bitmedigini gösterecegim.
Bir sey soracaklar,
Bir kagidi uzatip terleyecegim
Bir sigara yakabilsem o an, sanki telassiz.
Ben terimi silecegim, onlar sigara yakacak.
Biri hayatimin nasil olmasi gerektigine dair
O kagida simsiyah bir imza atacak

Allah bizi kendi yazdigi kaderde birlestirip,
Ne de güzel bir sey yapmis baksana.
Insanlara kalsa yasamamiz bir suc oysa.
Süphesiz o, kusuru da yaratan kusursuzdur.

Omzundaki Monarsi

2013-07-11T23:46:00.000+02:00

Yıka beni,
Yoksa dünya kokacağım.

Bu teninin beyazlığını ver...
Şu kırlangıcı özgür bırak,
Göğsündeki kafesi ver bana.
Ver,
Saçlarının dağınıklığını ver.
Bu teninin beyazlığını ver...
Güneşin doğuşundaki sessizliği,
Bulutların göçündeki toprağa yakınlığı,
Bana avcundaki çizgileri ver.
Bu teninin beyazlığını ver...
Sesindeki masalları,
Masallardaki sonları ver bana.
Bana şu kiraz çiçeklerini ver,
Gülü sevmek en kolay,
Bana dikenlerini de ver.
Bu teninin beyazlığını ver...
Yıkılmış tapınakları,
Ölmüş tüm tanrıları ver.
Kız çocuklarının rüzgarda dalgalanan eteklerini ver.
Bu teninin beyazlığını ver...
Bana yörüngenden bir patika ver.
Bırak ışığından doğan bir gölge olayım.
Bana omzundaki monarşiden kölelik ver.
Bu teninin beyazlığını ver.

TUT ELİMİ

2013-02-23T12:44:00.000+01:00

Gitmiş mi güzün cenazesi güneye, İstanbul şimdi sakindir
Neresi varsa hayalinde; söyle, oraya kaçalım
Sevgilim, insan dediğin sadece bir kelimedir
Kelimeler bize bulaşıyor, sen iste aşka kaçalım
Güzel dediğin sıfat, sıfatlar da güzel biraz
Sıfatlar sana eksik biraz, Allah var, ona kaçalım
Hayat da bir kelime, beş harften uzun değil
Kısa gelirse hayat bize, el ele bir mezara kaçalım
Güneş var sevgilim, o da sanki aydan kaçıyor
Ay geliyor yeniden, bir yorganın altına kaçalım

Biz varız, biz gerçeğiz ve 'onlar' sadece birer zamir
Sevgilim, tut elimi; tüm zamirlerden, 'biz'e kaçalım.

SUSAN ÇOCUK SOYUNURSA !

2012-10-20T20:34:00.002+02:00

Bak, gece, hem de her gece
Çıplağım ve bana her yer , gece
Körüm ben , herkes gece
Ölüyorum , her an, gece
Çıplaksın gece, hem de her gece
Ben çıplağım soyunduğun geceden bile
Yorganım olsa dahi örtünmeye
Ben çırılçıplağım , üzerimdeki elbiseyle bile
Yalnızım ben, her beden gece
Susuyorum ben , her cümle, gece
Ağlıyorum , yağmurlar gece
Gece gibi yağıyor, hem de her gece

Sen hiç çıplak?
Sen hiç kendini?
Sen, kendini hiç çıplak hissettin mi,
Koca bir şehrin kalbinin tam ortasında?

Yönümü kaybediyorum bazen,
Bazen omzunu hayal ediyorum sadece,
Bıraksam, başım düşecek boşluğa.

Bazen sana rastlamak bir rüyada mümkün
Ve ben uyumayı da öğrenmeliyim elbet,
Yaşamaktan önce.
Çünkü ben hiç çıplak kalmamıştım,
Rüyalarımdaki dahi ,yokluğundan önce.

Bazen saçlarını hayal ediyorum,
Onlardan iyi güneşlik olurdu bence,
Böylece karanlığı da severdim elbet.
Bazen saçların olmadan üşüyen bir katilim.
Saçlarına dokunan herşeyi keseceğim,
Kusura bakma sevgilim, işe omuzlarından başlayacağım.

Üşümek istemiyorum , yavaşça ört beni
Balkon mermerindeki bir avuç kar gibi
Güneşe saplamak için cam bir şişeyi ilk duvarda öperim
Ben senin için üç mevsimin böbreğini sökerim

Bazen balkondan şu yaşlı şehri seyrederken bulunmaktayım,
Artık ben de bilmiyorum nerede kaybolduğumu.
Seni nerede kaybettiğimi de hatırlayamıyorum,
Allah'ın hükmü bizi ayrı tutuyorsa biz olmaktan,
Bir meleği öldürmenin günahını bırak da düşüneyim.

Kaderimi kaybettim, hükümsüzdür.
Çünkü seninle aynı sokakta büyümeyi de isterdim,
Sek-sek oynayacaksan ,ellerin kirlenmesin;
Bir tebeşirle bize koca bir dünya çizeyim.

İşte burası dünya sevgilim, bizim oyun alanımız.
Yaptığın tüm o saçmalıkları düşünüp gülerdim elbet.
Nasıl bisiklet kullandığımızı,
Saklambaçta en çok da nerelere saklandığımızı,
Yağmurda nasıl ıslandığımızı falan,
Sahi anlatır mıydık birbirimize?
Ama bak çocuk olacaksak eğer sevgilim,
Biz seninle hiç büyümeyelim. Sonuçta,
Bir çocuğun büyümesinden daha dramatik ne olabilir ki?
Hep koşalım, yürümek nedir bilmeyelim.
Öpüşmemeyi göze alarak büyümeyelim.
(Not: Tam bu satırda, sana sevgilim demeyi ne çok isterdim)

Bak şimdi mesela bir tren kalkmakta
Tam kalbimden kalkıyor ,
İçindeki yolcularla bir uçuruma sürükleniyor o tren
Ve ben
Ben ne mi yapıyorum
Sadece kahkaha atıyorum
(Not : tam şu an yanında olmayı ne çok isterdim)
Kafamı omzuna koymayı
Belki o zaman bu dünyayı sevebilirdim
Ve belki inanmazsın ama
O an uyumayı bile öğrenebilirdim.

Üç nokta,
Ben soyunursam eğer karşında,
Büyük bir şey görürsün elbet.
Büyüklüğünü bilsen gözlerin dolar.
İnsanlar görebilselerdi ona kalp derlerdi .
Üç nokta,
Ama göremezler, göstermiyorum.
Kalp dediğin kafasına göre atıp duran bir organ,
Benim için o senden ibaret,
Belki de benim içim.
Varlığının umudunu doğuruyor yokluğun,
Umudetmek de güzel, içinde sen olunca.
Ben bile güzelim içimde sen olunca.
Kül tablası bile güzel içinde sen olunca.
Belki buna inanmayacaksın ama ,
Dünya bile güzel içinde sen olunca.
Beni hiç sevdin mi bilmem ama anlarım seni.
Sevilcek birimiyim ki, değilimdir elbet.
Zaten mezar bile güzel, içinde sen olunca.

Ölmek için büyümeye gerek yok bilirsin,
En az bir trajedi boynumuzun borcu. Sonuçta,
Büyüyüp, çocukluğumuzdaki o saflığı kaybetmemizden
Daha trajik ne olabilir ki ?
Belki vardır, mesela insan gibi bir canlıyı sevmemiz?
Gönül bu , ota da konar insana da.

Her seni öpen dudağı aşk sanman da bir trajedidir elbet.
O sana değil sevgilisi, renklere aşık.
Maviye aşık, yeşile aşık , turuncuya aşık, kızıla aşık
Göğe kızıl rengini veren nedir bil bakalım?
Belki de Eros'un kolları kesik.
Güneşi turuncu yapan saçları mıdır?
İnan bana o cümlede bir 'n' eksik.

Akvaryumdaki birkaç rengin ihtişamına ,
Cam duvarlar arkasından kapılan birine
Gökkuşağının özgürlüğünü verme küçük kız, delirir.
Ama bana saçlarından bir kaç renk verebilirsin,
Oldum olası renklerle aram iyidir.
Üç nokta,
Bu öfkemi dindirmeyecek haha
Kötü adam gülüşü
Saçlarına dokunan herşey, ellerimden tadacak ölümü
Kusura bakma sevgilim , işe İstanbul'dan başlayacağım

Bazen ben , ben bazen sanki senim.
Tek farkımız çıplak olmamdır elbet.
Belki bir de şehirler vardır bizi farklı kılan.
Aynı olmayalım biz zaten , ben çıplak kalayım
Terk etmem gereken şehirler var benim
Belki olmam gereken yerde de değilim
BİLMİYORUM!
Bildiğim şeyse, buraya olmamam gereken bir yerden geldiğimdir.
Oysa ne zaman geldiğimi dahi bilmiyorum.
Belki de gece,
Hem de her gece.