Zachowania seksualne, podobnie jak inne formy zachowań, mają trzy charakteryzujące je cechy, a mianowicie: cel, dynamikę i sprawność. Celem jest zawsze satysfakcja seksualna, która może być uzyskiwana w różnym stopniu, w zależności od dynamiki i sprawności zachowania. Cechy te pozostają w związku z wcześniejszymi doświadczeniami, które oddziałują zgodnie z prawami uczenia. Najwyraźniej doświadczenia seksualne wpływają na sprawność działania, która jest w znacznym stopniu uzależniona od nabytych wcześniej umiejętności, i to nie tylko motorycznych, ale także umiejętności realizowania celu w sposób zgodny z wymaganiami społecznymi i osobistymi. Każde prawidłowe zachowanie seksualne powinno bowiem spełniać funkcję społeczną (powinno być aktem prawidłowej regulacji zewnętrznej – społecznej) oraz funkcję osobistą (powinno być aktem prawidłowej regulacji wewnętrznej – osobistej). Oznacza to, że poszczególne zachowania seksualne powinny być wkomponowane w całokształt stosunków człowieka z otoczeniem w taki sposób, aby stanowiły ich uzupełnienie, kon- tynuację, a w żadnym wypadku zaprzeczenie. Wynika to ze stanowiska opartego na dwóch podstawowych założeniach, a mianowicie, że zachowanie seksualne jest jednym z rodzajów zachowania społecznego oraz że zachowanie człowieka jest procesem ciągłym, zawartym pomiędzy narodzeniem a śmiercią, co wskazuje na celowość harmonijnego połączenia kolejnych aktów zachowania w jedną całość, możliwie pozbawioną dysonansów i wewnętrznych sprzeczności. Nie ma przesady w twierdzeniu, że właściwe rozwijanie zachowania seksualnego może być czynnikiem rozwoju osobniczego i stanowić element składowy tzw. szczęścia osobistego. Obserwacje czynione na ludziach, którzy z różnych powodów nie podjęli lub znacznie ograniczyli zachowania seksualne, zdają się wskazywać na to, że brak tego elementu przyczynia się w istotny sposób do zubożenia ich życia psychicznego, a tylko w szczególnych przypadkach może być kompensowane intensywnym zaangażowaniem w sfery przeżyć i doświadczeń pozaerotycznych. Podobnie niezbyt dobre funkcjonowanie społeczne, określane potocznie mianem „zdziwaczenia”, występujące u niektórych osób nie utrzymujących przez dłuższy czas związku erotycznego, jest efektem ograniczeń w treningu społecznym, który stanowi uboczny i pożądany skutek takiego związku.

Zdaniem George’a Slyatta z Georgetown University – „Większość schorzeń kręgosłupa mija w ciągu trzech tygodni, niezależnie od tego, co robimy. Trzeba więc tylko starać się o to, aby pacjent czuł się możliwie jak najlepiej”.

Wyróżnia się 2 typy związków antyestrogenowych, w zależności od czasu zatrzymania w jądrze kompleksu, które tworzą z receptorem:

W tym zakresie odczuwa się przede wszystkim brak badań reprezentatywnych dla różnych grup społecznych i dla różnych środowisk. Poszczególne badania, nawet liczne, przeprowadzane na próbach incydentalnych czy gniazdowych (w jednej wsi lub w jednej fabryce), nie pozwalają na uświadamianie sobie rzeczywistego społecznego zasięgu pewnych zjawisk.

Większe znaczenie rozpoznawcze ma stwierdzenie, czy bóle są stale, czy też okresowe lub powtarzające się od czasu do czasu. W chorobach przewlekłych narządów rodnych kobiety występowanie bólu po długim okresie spokoju jest zazwyczaj dowodem zaostrzenia się schorzenia. Celem wywiadów powinno być określenie, czy na występowanie bólów nie wpływa pozycja ciała, przyjmowanie pokarmów, oddawanie stolca lub moczu, miesiączka, stosunki płciowe, wysiłki fizyczne, uraz mechaniczny itd. Przyjmowanie pokarmów ma niewielki wpływ na pojawienie się bólów w schorzeniach ginekologicznych. Zaparcie stolca, a więc zaleganie kału w prostnicy jest natomiast przyczyną, która może wywołać dolegliwości w schorzeniach kobiecych narządów rodnych, a także potęgować je.

Ad 4) Sprawę fizjologicznej okresowej niepłodności kobiecej i fizjologicznego stanu największej jej płodności starano się w ostatnich kilkunastu latach wyzyskać do celów regulacji urodzin, opierając się na doświadczeniach Knausa i klinicznych spostrzeżeniach Ogino.

Teoria Knausa i Ogino opiera się na twierdzeniu, że jajeczkowanie odbywa się u kobiety stale w pewnym oznaczonym czasie, pozostającym w związku z przebytą miesiączką, a żywotność nie- zaplodnionego jaja i plemników w częściach rodnych kobiecych utrzymuje się, jeżeli chodzi o jaja, w granicach do 24 godzin, jeżeli zaś chodzi o plemniki – przez 48 godzin. W czasie kiedy jaja nie ma w częściach rodnych, nie może nastąpić zapłodnienie, stosunek płciowy jest zatem wówczas bezowocny.

Pokrzywka (urticaria) jest jednym z najczęstszych odczynów uczuleniowych skóry i objawia się klinicznie wysiewem bąbli podobnych do tych, jakie widuje się po oparzeniu pokrzywą. Cechą wykwitów pokrzywkowych jest nagłe powstawanie, krótkotrwałość oraz towarzyszące uczucie silnego swędzenia i mrowienia w skórze. W rozmaitych miejscach skóry występują liczne bąble w postaci wykwitów wynio-słych, twardawych, ostro odgraniczonych, niekiedy zlewających się ze sobą, barwy białawej lub czerwonawej. Najczęściej pokrzywka przebiega ostro i po kilkudniowym trwaniu ustępuje bez śladu (uiticaiia acuta), kiedy indziej znów nawroty wysiewów pojawiają się bardzo często w ciągu długiego okresu czasu (uiticaria chronica).

Zabiegami rehabilitacyjnymi powinni być objęci pacjenci, którzy dotknięci zostali w różnym stopniu procesem chorobowym:

– do grupy pierwszej zaliczamy chorych, u których upośledzenie s-prawności funkcjonalnej pozwala na wykonywanie pracy, przy usunięciu ze środowiska swoistych czynników patogennych. Stanowią oni grupę dyspanseryjną zagrożoną inwalidztwem.

Silne działanie presyjne tej aminy katecholowej spowodowało, że, z chwilą wprowadzenia jej do lecznictwa, znalazła zastosowanie w leczeniu wstrząsu i hipotonii. Jednak liczne obserwacje, wskazujące na wiele niekorzystnych właściwości leku, znacznie ograniczyły wskazania do jego podawania. Wzrost ciśnienia tętniczego pod wpływem noradrenaliny zależy bowiem głównie od pobudzenia receptorów a w naczyniach obwodowych, a tylko w niewielkim stopniu od pobudzenia receptorów fij w mięśniu sercowym i zwiększenia objętości wyrzutowej minutowej. Pobudzenie naczyniowych receptorów a, powodując skurcz naczyń, zmniejsza perfuzję obwodową i doprowadza do niedokrwienia ważnych dla życia narządów, jak mózg, nerki i serce. Jednocześnie zwiększa się opór obwodowy, zwiększając pracę komory lewej i zapotrzebowanie tlenowe mięśnia sercowego. Duże dawki norepinefryny (noradrenaliny) mimo dodatniego wpływu inotropowego zmniejszają objętość wyrzutową. Ten niekorzystny efekt hemodynamiczny może być obserwowany również przy stosowaniu mniejszych dawek leku, u chorych z wyjściowo dużym oporem naczyniowym.

Podobnie badania Webera wykazały, że po upływie roku po zabiegu chorzy leczeni operacyjnie nie czuli się lepiej od chorych leczonych zachowawczo.

Trzy do piętnastu osób, spośród których zazwyczaj obecna jest jedna, maksimum dwie osoby, stające do walki z pacjentem, który konsekwentnie chce się nadal leczyć. Nie zawsze nazwa komisji w pełni odpowiada jej charakterowi, dlatego też pacjent, zanim przed nią stanie, musi się dowiedzieć od tych, którzy już to przeszli, o co komisja pyta, jak również jakie odpowiedzi satysfakcjonują ją najbardziej. Uzbrojony w takie wiadomości pacjent, wzbogacony następnie własnymi doświadczenia- mi, przekazuje z kolei informacje tym, którzy po nim staną przed komisją. Dzięki temu prostemu systemowi zarówno pacjenci nie mają powodów do uskarżania się, że komisja pyta o coś, na co nie umieją odpowiedzieć, jak również komisja może być zadowolona, że pacjenci nie odpowiadają na jej pytania w sposób, który mógłby ich zdyskwalifikować.

Interesująca, choć nadal kontrowersyjna, jest, sprawa zróżnicowania LBA pod względem ich receptorowego działania na chrono-, dromo- oraz ino- tropizm serca.

Objawy chorobowe w obrębie kobiecych części rodnych spostrzegane czasem u histeryczek polegają na zwiększeniu się wydzieliny śluzowej z powodu natury nerwowej, na występowaniu obfitych krwawień miesięcznych oraz rozmaitego rodzaju zaburzeń ruchowych i czuciowych (parcie na mocz, parcie na stolec), w następstwie zbytniej pobudliwości układu nerwowego mięśniówki pęcherza moczowego lub prostnicy. Związek między skargami histeryczek a cierpieniem kobiecym, istniejącym rzeczywiście, może być jednak bardzo luźny lub też nie istnieć wcale. Nie można też zapominać o tym, że nadmiernie wrażliwa chora może pewne objawy odczuwać bardzo silnie albo tłumaczyć sobie występowanie ich w sposób opaczny przez zwracanie na nie nadmiernej uwagi i rozbudowanie na tym tle całego zespołu objawów psycho- neurotycznych.

Opublikowana praca Benefeya [93] przychodzi w sukurs hipotezie Shan- felda z najmniej spodziewanej strony. Bc-neley, badając wpływ amin sym- patomimetycznych na kurczliwość sierdzia i zawartość cAMP w mięśniu sercowym królika, stwierdził, że w przeciwieństwie do noradrenaliny do- pamina i fenylefryna wywierają dodatnie działanie inotropowe bez jednoczesnego zwiększania zawartości cAMP w sercu. Tak więc użycie nietypowych agonistów receptora umożliwiło Bencfeyowi [93] oddzielenie efektów metabolicznych od mechanicznych adrenergicznego pobudzenia serca, co wykazał Shanfeld [892] przy użyciu wybiórczego antagonisty.