Sykler til Cuba

Ei verdsstjerne og ein funksjonshemma, to av ”våre” store syklistar:MARLIES OG DEYVIS

2015-07-09T22:27:00.000+02:00

Syklistane Marlies Mejias og Deyvis Martinez Llopiz er ”våre”. Dei har vore ein del av ”Sykler til Cuba” i meir enn ti år, og dei to syklar meir enn dei fleste. Men der sluttar likskapen.

Eg sit med to avisutklypp:

Det eine er om Marlies. Det klypte eg ut sjølv på Cuba i vinter då Marlies kom heim med fem gullmedaljar frå dei sentral-amerikanske leikane i Mexico. Marlies har sin 8. plass på velodromen under London-OL, og reknast blant dei ti beste kvinnelege syklistane i verda. Marlies vinn stadig i utlandet, og det neste store målet hennar er OL i Rio.

Det andre avisutklyppet fekk eg i posten for eit par veker sidan. Avsendar var mor til Deyvis. Ho takkar sykkelprosjektet for at me har gitt sonen hennar eit liv. Deyvis er fysisk funksjonshemma, og kan ikkje gå normalt. Han kjem trampande på ein måte, som er vanskeleg å forklåre. ( sjå på biletet der han syklar, - han går om lag på same viset) Deyvis er også mentalt funksjonshemma.

Hadde ikkje ”Syklar til Cuba” dukka opp, hadde truleg Deyvis trampa rundt som ein tulling i landsbyen. Akkurat det veit mor hans aller best, difor brukte ho nokre av hardt tiltrengte pengar til å sende oss eit rekomandert takkebrev med avisutklypp i.

For høyr no berre kva som skjedde med ”vår” funksjonshemma syklist Deyvis: Til tross for mange åtvaringar, ga me Deyvis ny racer-sykkel i vinter. Han fekk carbon-hjelm som få har maken til på Cuba og han fekk sykkeljakke frå verdsmeistar Thor Hushovd. (via Jan Frivold og Jarle Storrem)

Og Deyvis trente og trente, seint og tidleg.

Så var det sykkelritt i Bauta, - fellesstart. Ein forstandig arrangør lot Deyvis (snart 30) starte i 16-årsklassen. Og Deyvis vant! Deyvis banka eit heilt kobbel med spreke sekstenåringar!

Men det stansa ikkje der.

I ”sykkel-byen” Guanajay var det stort sykkelritt med dei beste cubanske syklistane på startsreken. På startstreken stod også Deyvis Martinez Llopiz. Arrangøren synte stor menneskleg varme. Etter løpet ble Deyvis kalt fram saman med dei beste syklistane, og fekk ei utmerking for sin fantastiske vilje og pågangsmot. Og kan hende det aller største for Deyvis, han kunne sjå namnet sitt på sportssida i avisa.

På spursmål om korleis han kunne bli endå betre, svarte Deyvis: Eg håper Jan Olsen har med ein carbon-racer til meg…. (men den må vere låg i ramma så han får svinga dei stive beina sine på plass, Jan Olsen anm.)

Marlies er blitt vant til å bli omtala i media…

...men det var nok mykje større for Deyvis å asjå namnet sitt på sportssida i avisa.

Marlies då ho vann eit stort ritt i Argentina i fjor.

Det går ikkje an å bli særleg stoltare enn Deyvis akkurat då, ny racer, ny carbon-hjelm og prikken over i-en, sykkeljakke frå verdsmeistar Thor Hushovd (via Jan Frivold og Jarle Storrem).

Marlies, i fjor vinter med ny sykkel sponsa av ”Pedalpigane” i KCK.

Cubas ivrigaste syklist i farta. Beinstillinga ser noko vond ut, men slik syklar Deyvis seint og tidleg.

AGDER ENERGI = Kvinne-frigjering

2015-07-02T23:03:00.000+02:00

Ja vel, det er kan hende å take litt hardt i, men syklane på bileta fekk me frå Agder Energi, og syklane gjev desse mødrene ein nyvunnen fridom.

For tenk dykk, damer, at de bur i bustadområdet Negrin, 3km frå Playa Baracoa (byen der sykkelprosjektet har basen sin). Kva gjer du då når du har småungar og skal til byen. Sjølvsagt kan du gå, men gå 6 km med ein toåring? Eller du kan stille deg i vegkanten og haike, og håpe at det kjem ein bil som stansar. Eller du kan stoppe ein ”pesos-taxi”, men det kostar 10 cubanske pesos kvar veg, så der gjekk den dagløna.

Men så kjem der strokne damesyklar frå Agder Energi som me monterte på godkjende barnesete. Og for ein fridom desse mødrene fekk. Bare ein liten blås til byen, med poden tjora sikkert bakpå. Og som dei syklar!

Me har eit hårete mål om at alle mødre med små barn i Negrin skal få slik transport av oss. Men då treng me gode syklar og mange barnesete. (Hugs å sende med feste-anordninga på ramma!) Me treng også sykkel-hengarar til barn.

Ei spesiell helsing til Trydal hos Agder Energi som formidla syklane. Det er vel det Agder Energi kaller ”Eksport av ren energi”…

Ni slike strøkne damesyklar fekk me frå Agder Energi.

Her er syklane på heimebane i Negrin.

Og her på snartur til Playa Baracoa. Og tru meg, desse damene var like fornøgde som dei ser ut. Ein nyvunnen fridom med norske syklar.

Heimeprodusert, cubansk sykkelsete. Sjarmerande nok, men korkje særleg trygt eller særleg praktisk.

Barneseter: Ja takk!

PAKKE-HELGER 2015!10.-11. oktober og 17.-18.oktober

2015-07-02T22:47:00.001+02:00

Før helga fekk me klarsignal for to containerar til Cuba. Så då kan alle dei som kan tenke seg å hjelpe til, setje av så mange dagar dei har tid til.

Når tida nærmar seg, tar eg kontakt med ”nøkkel-personell” for å vite at me har nok folk båe helgene.

Både nye og ”gamle” hjelparar er velkomne. Me treng mange hender.

Tre av ”nøkkel-personellet” inni ein studd container i fjor, f.v. Jan Arild Bjørndal, Egil Haugaa og Øyvin Moltumyr.

Februar 2015, endeleg fekk me opna containerane. Det er like fantastisk kvar gong.

VOGNA TIL RENATE

2015-03-07T20:56:00.000+01:00

I løpet av femten år har eg sykla uttallege gongar mellom Playa Baracoa og bustadområdet Negrin. Eg har sett ufatteleg mykje rart langs denne vegstrekninga, men kan ikkje take bilete fordi der er flyplass og militært område.

Denne februardagen var det ekstra leitt med fotoforbod. For dette hadde eg aldri sett før. Der kom ei ungjente paraderande, heilt aleine med son sin i ein ”Mercedes Bentz” av ei barnevogn. Er ein stolt så er ein stolt, og då skal flest mogeleg få sjå det. Smilet var så breitt at ein mest såg smilet før ein såg barnevogna. Bilane tuta og ho vinka attende.

Sjølv tråkka eg vidare på sykkelen og tenkte på for eit fantastisk liv dette sykkelprosjektet gjev meg. Der, midt på ein cubansk landeveg gjekk truleg verdas lukkelegaste ungjente denne dagen. Barnevogna var det ”Sykler til Cuba” som hadde hatt med frå andre sida av kloden. Og ikkje berre det, ho som hadde sendt den, var min prakt-elev frå 6. klasse ved Byglandsfjord skule hausten 1987, Renate Øvergård. Stikk den!

Ho visste ikkje heilt kva ho skulle seie, då Jose svinga jeepen opp foran det fattegslege huset, tok ut to digre pakker i norske søppelsekkar og bad ho pakke opp. Ei openberring for ei ungjente med dei same ynskjer som alle andre mødre har for sine, - det aller beste. Det var berre det at både ho og gutungen var fødde på feil plass. Dei hadde ingenting. Men så plutseleg stod den der altså, den flottaste barnevogna nokon hadde sett, fullpakka med klede etter ”Signe Arneberg-metoden”.

Montering av barnevogner er intelligenstest for menn, og Jose sleit litt.

No manglar berre litt luft i hjula, så er ho klar til prøvetrilling.

Jungeltelegrafen har gode kår på Cuba, og dei sakkunnige som skulle vurdere vidunderet var raskt på plass.

VI KLARTE DET, - TIL SLUTT…

2015-03-02T20:55:00.000+01:00

Det tok til å gå på nattesøvnen laus. I nesten ni veker hadde containerane våre stått uopna i containerhavna i Mariel, stadig med nye, tøvete grunngjevingar. Og eg sov ikkje betre etter at eg måtte forlenge opphaldet med to og ei halv veke. Det førte til fylgjande private utlegg: 5600 kroner for ”visum-flight” til Panama, 3700 kroner for å forandre billetten heim, 1500 kroner i ekstra reiseforsikring og tap av to vekers inntekt. Og Sparebanken Sør hadde allereide før dette blinka med det raude ljoset for min personlege saldo.

Men så, etter fleire falske ”utrykningar” med lastebilar og folk, så stod me der om ettermiddagen 14. februar me to tømde containerar og kunne endå ein gong slå fast, slik som OL-pampane gjer det: THE BEST EVER!

Det har kosta engasjement, arbeid og pengar, men det er ei heilt sjuk kjensle når ein endeleg kan opne containerane. Som ein ser, så kom datamaskinane frå Vennesla Videregående og mange av skjermane kom frå Kvadraturen Skolesenter. Alle syklane ein kan sjå inne i hallen utgjer halvparten av dei 600 syklane me klarte å få frakta over i år.

Helsing til Lars Reidar Vasland: Som du ser så kom alle kassene me sleit på fram til Playa Baracoa.

Helsing til Ann-Helen og Steinar: Ho er tre år gamal og me håper at ho snart kan flytte inn i det andre nye huset som Ann-Helen og Steinar skal byggje i Negrin. Ho fekk sjølv vele mellom eit knippe med syklar. Og kva stod det på den ho valde? Ann-Helen…

Helsing til Thor Hushovd: Clever heiter han og er 8 år gamal. Kvar sundag i vinter har han stilt opp på temporitt med ein 16 tommers sykkel. Temporittet er på 11 km. Så må han sykle attende til start. I tillegg må han sykle heimafrå, til og frå start. Så kvar sundag har den vesle tøffingen sykla 32 kilometer på 16-tommeren. Sist sundag kunne Clever, til applaus frå 160 andre syklistar, dra på seg trøya me fekk frå Thor Hushovd (via Jan Frivold og Jarle Storrem). Med trøya frå ein verdsmeistar på sykkel og ein stroken sykkel (20 tommers) frå årets container og Martin Severinsen i Øvrebø som Clever fekk dagen før, kjente nok han seg også som ein verdsmeistar.

Helsing til Stimen SK på Flekkerøya. +Bank blei fusjonert med Sparebanken Sør, og dermed måtte Stimen sende nytt og ubrukt sykkeltøy til Cuba. Cubanske syklistar blei dermed truleg dei einaste, utanom banksjefane, som fekk nokon økonomisk fordel av fusjonen.

Helsing til døtrene til Gunnar Andersen på Sordal (eg er komen i den alderen at eg gløymer namn): Dokkene og dokkevogna de sendte med oss kom vel fram.

Helsing til familien Hodne på Syrtveit: Trur de denne karen blei konge i nabolaget med denne Hummeren?

Helsing til Leif Jørgen Versland på Europris Evje som sendte med oss 32 nye syklar (helsing også til Live Kvaale Hansen som formidla kontakten): Her ser de ca.10% av dei som fekk oppfylt draumen om ny sykkel. Så kan de berre sjå føre dykk alle dei andre 29 som tok på seg bestestasen for å bli tekne bilete av.

Helsing til tre karar heime som sendte syklane sine til Cuba: Fv. Andreas Lynne i Kristiansand, Tage Bygland Kjetså på Bygland og Martin Severinsen frå Øvrebø (han sendte to syklar).

Helsing til Jørn Markeng og TINE: Cuba og TINE sin fotballskule i raudt, kvitt og blått. Det fantastiske med å ha TINE som sponsor at det er nok til at ”alle” får kvar sin.

Helsing til Arne Hoel og Fredrikstad SK: Richard (10) var tidlegare berre kjent for å kome frå vanskelege sosiale tilhøve. No var han plutseleg kjent for noko heilt anna. Han hadde ein av dei finaste syklane i Playa Baracoa. Han la seg på hjul med Clever, og måtte då sjølvsagt også ha skikkeleg sykkeltøy. Alle kan sjå kor det kom frå.

iPad TIL BLINDE EMILIE

2014-11-08T23:34:00.000+01:00

Det er nok min eigen ibuande motstand mot autoritetar, som gjorde at eg fekk slik sansen for Emilie. 15 år gamal og blind rauk ho opp i ein krangel med rektor på blindeskulen om korleis Jayro med sin Plymouth -49 modell, måtte køyre for å kome dit ho budde. Og rektor ga seg til slutt...

Det va då eg tenkte at denne jenta må eg prøve å gjere nok meir for enn berre å gje ho ein tandemsykkel.

Og no har eg han i handbagasjen, iPad-en til Emilie. Det blir stort, sjølv om mangel på nett gjer at ho ikkje vil få fullt så stor hjelp av teknologien som ho ville fått i eit ”normalt” land.

Datadamene

Eg har tidlegare i haust blitt glad i hotell-damer, men eg er ikkje mindre glad i data-damer, dei i Databutikken på Evje. Fyrst og framst fordi dei er så blide, sjølv om dei nok av og til smiler meir av meg enn til meg. Men det finst trøyst for ein nyteknologianalfabet som meg. Det er ikkje lenge ein skal vere inne i Databutikken på Evje, før ein skjøner at ein er ikkje aleine. I ein jamn straum kjem dei, dei litt gråhåra som har skaffa seg ein duppeditt dei ikkje heilt rår med. Og det finst ikkje ein stad i dalen der det blir gjeve så mykje gratis konsulenthjelp.

Takk for hjelpa

Og det var i Databutikken på Evje at dei hjalp oss å skaffe best mogeleg hjelp til Emilie. Me takker også Olav Ausel og Yngve Stiansen i Kristiansand for god informasjon om iPad og ”appar” for blinde og svaksynte.

Sjølvsagt kostar det

Me har brukt 4300 kroner på ”prosjekt Emilie”. Me fekk spontant 1500 kroner øremerkte til Emilie fyrste gongen me omtalte ho på Facebook. Eg reiknar med at alle dykk som er så flinke med ”likes” tar hintet…

Motivasjonsdose

Eg er på plass i Playa Baracoa på søndag. Tysdag blir Emilie invitert til basen utan å vite kvifor. Og når ei fattig, blind femtenåring med sine følsomme fingre tek til å kjenne på pakka frå Databutikken på Evje, då sit dugnadsleiaren litt på sidelinja og veit kvifor han held på med dette prosjektet.

Emilie, som nok smilar endå breidare til tysdag.

Og her er to av heile dalens datadamer, Synnøve og Marit. Du kunne ha venta litt, Linn, og blitt med på biletet.

Jan O.

Støtte frå der ein minst ventar det: DÅ ”SYKLER TIL CUBA” DROG PÅ HOTELL

2014-11-08T22:57:00.000+01:00

Ja, kven skulle ha trudd det? Tenk at eit lite dugnadsprosjekt i Setesdal, som i sin vesle målestokk har arbeidd mot fattigdom og for klima i femten år, får støtte frå Nordic Choice Hotels, hotella til Petter Stordalen. Det var liksom ikkje frå den kanten me venta å få støtte. Dugnadsleiaren trudde den gong, for femten år sidan, i sin naivitet, at det var politikarar og bistands-byråkratar som ville forstå kva for ei fantastisk oppfinning sykkelen er for folk i fattige land. Han tenkte den gongen at det var dei som kom til å seie,- flott ide, stå på!

Utan NORAD

Så har tida synt at det er heilt omvendt. Sentrale politikar, med Jon Lilletun (som diverre gjekk bort altfor tidleg) som eit heiderleg unnatak, trekk på skuldrene så lenge dei ikkje ser at prosjektet kan gjeve dei meir personleg makt.

Norad-direktør Poul Engberg-Pedersen prøvde etter beste evne, under ein paneldebatt i Kristiansand i 2009, å latterleggjere både prosjektet og dugnadsleiaren. Og det var ein av Norad sine sprenglærde fagrådgjevarar (såkalt) som kommenterte søknaden vår om økonomisk støtte på fylgjande måte: ”Det går ikke fram av søknaden hvorfor det er så vidt stort behov for sykler”. Ja, ja, lat dei arrogante og kunnskapslause på statsløn leve i si boble, så held me på med dugnadsarbeidet vårt i den verkelege verda.

Kvinne-sjefar? Ja takk!

I haust fann altså tre hotell i Kristiansand og eit i Arendal ut at dei ville samle inn syklar som blir sende til Cuba. Lat gå, det er hotellfolk sin profesjon å vere imøtekomande. Likevel, du verden så enkelt det var å forholde seg til dei fire sjefsdamene i Nordic Choice Hotels. Lat meg bryte saman og tilstå, - då eg trefte dei fire fyrste gongen, så tenkte eg, dette kan aldri gå bra, - brukte syklar i skinnande hotell-resepsjonar, og så fire damer som skal lage reglane. Det går aldri.

Dei fire hadde tydelegvis ein annan innfallsvinkel,- problem med kva??

Laurdagskveld på Hotell Ernst

Ein laurdagskveld i haust, eg skal ha med ein bolk om det når eg ein dag skal skrive bok om prosjektet, då trilla eg syklar ut gjennom, det eg frå mitt tilhald øvst i Jordalsbø, kallar den fasjonable resepsjonen på Hotell Ernst i Kristiansand.

Eg såg føre meg at resepsjonisten høfleg ville antyde at det kan hende ein annan kveld hadde passa betre. Feil ein gong til. Han var berre eit stort smil, ”jeg har sett bildene, supert prosjekt! Du kan bare bruke heisen”.

Det var liksom ikkje nokon vanleg vareheis han tilbaud meg å frakte syklane i, heildekkande fotside speil, så blanke som eg aldri før har sett. Så stod eg der, så midt i speilglassheisen eg klarte å plassere meg, med ein DBS i kvar hand og tenkte, at knuser eg eit av desse speila er det meg som må sponse Petter Stordalen, ikkje han meg. Resten av kvelden gjekk eg trappa…

Takk til Tone

Og korleis i all verda hamna me på Nordic Choice Hotels? Tone Kvaale Jordal, med solide røter i Bygland, har fylgt prosjektet sidan ho sendte sykkelen sin til Cuba for mange år sidan.

I vår, litt før påske, presenterte Tone ”Sykler til Cuba” i hovudstaden, på eit japansk konsept, PechaKucha, der ein har 6 min og 40 sek taletid saman med 20 ljosbilete til å presentere det ein brenn for.

No ville det seg slik at den kvelden var Margrethe Svinøy, fra Tyholmen Hotel i Arendal, på PechaKucha for å finne meiningsfull underhaldning til Nordic Choice-dagen på hotellet 17. september.

Dermed blei det slik, at ein onsdagskveld midt i september stod Tone på podiet i Tyholmen Hotell i Arendal, Petter Stordalen entra podiet litt seinare på kvelden, framom 180 kresne publikumarar, og presenterte ”Sykler til Cuba”.

Og ved det bakerste bordet sat ein stolt dugnadsleiar på reservert plass og følte seg ein smule bortkomen mellom glass med stett og glass utan stett, bestikk for forrett og bestikk for hovudrett og ein meny som kunne fortelje om kryddersteikt steinbit med gresskarpure, romanesco, blåskjellsjy og hasselbakt potet. Og vinkartet kunne fortelje at ein gjennom kvelden kunne fukte strupen med Castellblanch Brut, GB Riesling Sauvage og Santepietre Pinot Grigio.

For dugnadsleiaren kan sjølvsagt ikkje desse, sikkert svært edle dråpane, måle seg med Tine’s Ekstra lett. Men 200 innsamla syklar og kan hende bort imot 30000 kroner i deltakaravgift frå Nordic Choice-dagen, dei tek han meir enn gjerne imot.

Tusen takk, Tone!

Kva bli det neste?

Jordalsbø 2. november 2014

Jan Olsen

Ho som fekk ”Sykler til Cuba” på hotell. Tone Kvaale Jordal har solide slektsrøter i Setesdal. Morfar hennar var Gunnar J. Kvaale, mangeårig rektor ved skogskulen på Bygland.

Tone Kvaale Jordal presenterer ”Sykler til Cuba” på Tyholmen Hotell i Arendal. I desember dreg ho til Cuba for å oppleve prosjektet.

TAKK FOR HJELPA!604 SYKLAR PÅ VEG

2014-10-25T15:12:00.001+02:00

Så er dei på veg, frå Bygland til Cuba. To containerar, kvar av dei tolv meter lang og kvar på 76 kbm. For 15. året på rad har no ”Sykler til Cuba” sendt sine ”sykkelcontainerar”. Det er masse sykkelglede og nytte i dei 604 syklane som no er på veg. Når desse syklane kjem til Cuba, har me fått over til saman 8100 syklar til den eksotiske, men så fattige øya, på desse femten åra.

Dette har me klart takka vere folkeleg engasjement og støtte. At NORAD og sentrale politikarar manglar evna til å sjå kva for ei fantastisk oppfinning sykkelen er for menneske i fattige land, forundrar oss, men det stoppar oss ikkje.

Det blei to fantastiske pakkehelger, sjølv om me båe helgene blei velsigna med regnver. Regnveret førte til mykje meirarbeid, men det gløymer ein raskt, når dugnadsfolket stiller opp. Fyrste laurdagen var me heile 34 personar i sving, andre laurdagen berre litt færre.

Sundagane ynskjer me noko færre, - det ligg i ”Bjørndal/Haugaa konseptet”.

”Bjørndal/Haugaa konseptet”- det som fungerer!

Utan forkleining for nokon andre, så er det åsdølen Jan Arild Bjørndal og skomedølen Egil Haugaa som har sett standard for ei containerpakking. Og me kan gjerne utvide duoen til ein trio og ta med nykomaren Rune Skibsrud.

Når dei startar opp, må alt vere ferdig førebudd og på plass på S.Kleivane Sagbruk. Det vil seie nok ferdigskrudde syklar, nok ”stappeklede”, materialar til golv og ikkje minst nok gode folk til å ”mate” dei der inne i containeren. (sjå bilete under)

Då fyllar dei ein container på utruleg kort tid, heilt til dugnadsleiaren krever å få dei siste metrane til spesielle syklar og kassar han gjerne vil ha kontroll med når det er tid for opning i Havana. Dermed får han plass til litt ”kose-pakking” på sundagane.

TAKK!

Og stadig utan forkleining for nokon andre, så veit me at det hadde blitt vanskeleg utan hjelp og velvilje frå Svein Kleivane. Kvar haust i femten år har han nok stønna litt for seg sjølv når sykkelprosjektet har inntatt sagbruket hans, men han skjuler det godt.

Takk til alle som er med på å gjere prosjektet mogeleg. Alle dei som pakker klede! Klede er rein bonus fordi dei blir stappa inn mellom syklane der me elles ville betalt for å sende luft. Og alle som veit noko om cubansk kultur, veit kor viktig det er korleis ein kler seg i dette landet, korleis ein pyntar seg for å skjule eigen fattigdom. Men også rett og slett dette, å ha råd til klede og sko i dagleglivet, når ei månadslønn ikkje rekk til eit par brukbare sko.

To trugne karar i logistikken mellom bank-kjellaren, skulen og Kleivane Sag som det ville bli vanskeleg utan, er Terje Bystøl og Lars Reidar Vasland. Dei får nok ofte tildelt dei kjedelegaste oppgåvene, men det er dei som gjer at det heile ikkje stansar opp, ikkje minst på sundagane.

-Ring meg, eg likar å vere til hjelp, seier Lars Reidar. Og seint på kvelden førre torsdagen var det han som var med inne i containeren og gjorde at me kom i rute.

Eg reiknar med at Anne Karine har hatt følarar ute hjå dei andre damene då ho under pakkinga sist helg utnemte seg sjølv til ”Dagleg Leiar” (og ho er ganske god til å vere sjef utan at me andre merkar det).

Og til dei som enno ikkje har vore med på ei containerpakking, me har det sabla triveleg og får fantastisk god mat.

Me kjem att med fleire bilete både på Facen og heimesida.

Jan Arild Bjørndal (fremst) og Egil Haugaa har utvikla ”Bjørndal/Haugaa konseptet” for pakking av ”sykkel-containere”.

Ein drøy formiddag, og dei to ser litt alvorlege ut over at dugnadsleiaren vil pakke dei siste metrane sjølv.

Her på Bygland skule blir enorme mengder klede pakka i småposar som blir stappa inn i alle holrom mellom syklane.

Containerpakking er sosialt, og maten smakar alltid fortreffeleg her i foajeen på Bygland skule.

”Sykler til Cuba” samlar innBRUKT UTSTYR TIL CUBA, NM LANDEVEG MASTERS

2014-07-03T23:30:00.004+02:00

I helga, 5.og 6.juli, saler dugnadsleiaren opp sin gamle kvite Transporter med tilhenger og drar til Hovudstaden.

Denne helga går NM landeveg masters av stabelen, og tilskiparen IF Frøy (som sendte drakter til Cuba i vinter) har vore rause nok til å sleppe oss inn i tilskipinga som tiggarar. Me har fått lov å stille oss opp i start-/målområdet både laurdag og sundag. Og det me tiggar, er brukt utstyr til landevegssykling.

Som de ser av biletet, sendte Thor Hushovd med oss brukt utstyr alt i 2004. Gidd han å gjere det, kan mange andre også gjere det. Mange syklistar har utstyr liggjande som dei neppe kjem til å bruke meir, og det utstyret treng cubanske syklistar sårt for å kunne drive med landevegssyklng. Det handlar ganske enkelt om å gje andre høve til å drive med den sporten me sjølve er så glade i.

Me tek imot brukte dekk, slangar, sete, pedalar, sko, hjelmar, klede, hjul, gaflar, rammer og sjølvsagt om nokon har høve, brukte landevegssyklar.

Hausten 2004, det året Thor Hushovd, som fyrste nordmann hadde sykla i den gule leiartrøya i Tour de France, sendte han brukt utstyr med oss til Cuba. Me fekk signert sykkeltrøye, hjelmar, capsar og solbriller, og han signerte TdF-magasin som me hadde fått av TV2. Og det var ingen nykker der i garden. Det fyrste han gjorde var å seie seg lei for at han kom nokre minutt for seint til avtalen. Her er tidenes beste norske syklist fotografert mellom t.v. Atle Nilsen og dugnadsleiar Jan Olsen.

Her er brukte drakter frå IF Frøy på plass hjå cubanske syklistar.

Og her er nokre av draktene av ei fantastisk sending frå NCF, som me fekk i 2012.

BLINDE EMILIE FEKK SIN TANDEM

2014-03-04T21:12:00.000+01:00

Med oss i containeren hadde me ein strøken tandemsykkel frå Birkeland. Me hadde høyrt om ei blind 14-åring, men me visste ikkje kva ho heitte. Me visste berre at ho budde i Playa. Playa er ein tett befolka forstad til Havana, og me kunne liksom ikkje gå frå dør til dør og spørje etter ei blind jente på 14. Kva gjorde me då?

Cubanarane meinte at det var ei umogeleg oppgåve å finne ho. Det meinte dei nok mest fordi dei ville ha tandemen og leike seg med sjølve…

Cuba har eit godt skuletilbod for blinde og svaksynte. Ergo gjekk truleg jenta på ein slik skule. Altså måtte me finne ein slik skule.

Me leigde Jayro med sin Plymouth -49 modell og dro på leiting.

Me fann skulen og me fann jenta, Emilie Sigler Betancuort. Ei 14-åring av rette slagen! Ho tok til å diskutere med rektor då han skulle forklåre Jayro korleis han måtte køyre for å finne huset der ho budde…

Eg har ingen kunnskap om hjelpemiddel for blinde og svaksynte, men kven har slik kunnskap? Tenk om me i neste container kunne ha med ein datamaskin som Emilie kunne bruke. Kan ikkje det vere eit mål? Dugnadsleiaren sitt mobilnr. er stadig 90940437.

Og sidan me er inne på blinde, tek me med bilete og historia om Junior, som er blind og som no er musikklærar på skulen i landsbyen Central. Då Junior var 13 hadde me med ein tandemsykkel til han, så han kunne ta med seg ein kamerat og kome seg litt rundt. Men Junior tok med seg ein kamerat som også var blind…

På det siste biletet ser de to blinde 13åringar som syklar tandem!

Elles på bileta ser de Emilie med tandemen. Fyrste turen skjedde med prosjektet sin mekanikar Javier som pilot.

THE BEST EVER!

2014-03-03T21:53:00.000+01:00

”The best ever”, er det ikkje det ein pamp plar seie når eit OL er over, for å glede arrangøren?

Sendinga vår til Cuba i vinter var virkeleg the best ever.

Folk har aldri før gitt oss så mange fine syklar, og me hadde med 527 syklar. Me hadde med over 1100 nye sykkeldekk av ein kvalitet som cubanarar berre drøymer om. Me hadde med kassevis av sykkeltøy av beste kvalitet både frå NCF, frå Dalane SK, frå KCK og frå FrøySK. Me hadde med masse fotballar og nye fotballdraktar. Me hadde leiketøy, me hadde datamaskinar, me hadde snekker-verktøy, mekanisk verktøy, sveiseapparat og me hadde med store mengder sko og klede.

Både opning av containerar, transport på Cuba og utdeling gjekk smertefritt. Det einaste skåret i gleda var at containerane blei forseinka, så damene våre, Signe, Helga, Elin og Anne Grete måtte dra heim att ein dag før me opna containerane. Men dei kjem sterkare att.

Nokre av dei heldige med syklar frå Noreg. Gode syklar i alle storleikar. Og litt etter litt får me lært dei at syklane må dei passe på, i eit land der aldri vedlikehald, av korkje det eine eller det andre, har vore nokon nasjonalsport.

Kan hende den viktigaste sykkelen me ga bort i vinter. Han var ti år, og hadde ein kreftsvulst i hovudet som han skulle operere. Legen ba om at han måtte få noko som kunne take tankane bort frå sjukdom og operasjon. Ingenting kunne gjere det betre enn ein skinnande DBS frå Noreg.

Ja, eg er tre år gamal og eg står tidleg opp for å kome ut og sykle...

...men eg fekk vel sykkelen for å bruke han, - eller?

Carlito har eit medfødt problem som gjer at han ikkje kan gå. Men på den nye trehjularen frå Høvåg, kan han kome seg rundt samstundes som han får trent musklane i beina. Syskenbarnet hans er kortvokst og får fort vondt i beina av å gå. Ho fekk sykkel frå Kristiansand, og plutseleg blei ein problematisk skuleveg berre moro.

Og då dei to, med kvar sine problem, fekk kvar sin glimrande berbare datamaskin frå Vennesla Videregående, tyktes livet vere litt mindre urettferdig for ei stund.

526 SYKLAR ER PÅ VEG.TAKK FOR HJELPA!

2013-10-26T16:27:00.000+02:00

Då har container nr.2 forlate Kleivane Sag på Bygland. Dermed er to containerar med til saman 526 syklar, enorme mengder sko og klede, skolemateriell, sykkeldrakter, fotballar, hjelmar +++ på veg mot havna i Havana. Me håper at dei kjem dit i slutten av november. Og me håper endå meir at me får opna dei i god tid før ”pakkedamene”, Signe, Elin, Helga og Anne Grete drar heim att. Dei har nemleg pakka ”ørten” spesialkasser med innhald som dei vil sykle rundt og dele ut på eiga hand. Då er det ei oppleving å sjå dei, og kan hende endå meir å høyre dei…

Det har vore to fenomenale pakke-helger, med hjelp frå alle kantar. Dugnadsleiaren vil med dette nytte høvet til å seie TUSEN TAKK FOR HJELPA til alle som har bidrege på sin måte.

Me har starta på container nr.2. Ein kan sjå både den store trehjulssykkelen frå Høvåg og den lille rosa frå Anja Mosdøl i Valle. Innerst står tandem-sykkelen frå Birkeland og til venstre ser ein raceren til Dag Erik som han skal prøve å banke oss på under temporitta ein sundags morgon i desember.

Draumane er så forskjellige, ein rosa trehjulssykkel, ei rosa dokkevogn eller ein blandemaskin…

Det er aldri for seint å prøve noko nytt. Martha Haugen (82) var med og pakka klede til Cuba for fyrste gong. Me trur bestemt at ho kjem att til neste år. Ho måtte og opp og sjå korleis det såg ut inne i ein sykkelcontainer. Her mellom barnebarn Dag Erik og super-hjelper Hossein.

Så, denne fantastiske kjensla, som det er vanskeleg å forklåre, - endå ein container er full og me kan låse døra. Hossein står for den høgtidelege lukkinga medan Terje Bystøl (denne velsigna hjelparen som alltid stiller opp) og Dagfinn Jernes ser på.

140 SYKLAR HJÅ G.NORDBY

2013-10-06T22:12:00.000+02:00

Laurdag 5.oktober hadde me innsamling av syklar hjå G.Nordby i Henrik Wergelandsgate i Kristiansand.

Det var særleg barnesyklar me håpte på, for dei har me stadig for få av. Då me køyrde opp att dalen på ettermiddagen, hadde me med 140 syklar av uvanleg høg kvalitet,- litt færre barnesyklar enn me hadde håpt på.

Me takkar G.Nordby endå ein gong for utmerka hjelp. Også takk til alle som ga oss sykkel.

Me takkar ikkje avisa Fædrelandsvennen. Dei ville ikkje gje oss førehandsomtale av innsamlinga. Det skuldast sjølvsagt ikkje vrang vilje hjå det kvalitetsmedvitne mediamiljøet på Fiskåtangen. Men det viktig å halde av ledig spalteplass i tilfelle ein Start-spelar skulle få lyskestrekk eller det skulle kome på andre storhende i landsdelen.

CONTAINERANE BLIR PAKKA LAURDAG OG SUNDAG DEI TO NESTE HELGENE. TA EIN PAKKETUR TIL BYGLAND DU OGSÅ!

Me hadde utrusta oss med dei beste transportørane i dalen, Setesdal Bilruter og Jordalsbø Sykkeltransport.

Slike unge syklistar skulle me gjerne ha sett fleire av på laurdag. Denne flotte buketten unge damer kom frå Flekkerøya for å sende syklane sine til Cuba. F.v. Mari, Maja og Vilde, systre med etternamnet Lande Ryland.

Gode hjelparar i fantastisk oktoberver utanfor G.Nordby. F.v. Sterkt deltakande sjåfør Ola Bjorland, Super-hjelpar Hossein, Terje Bystøl og Vetle Mangseth.

Me er godt i gong: CONTAINERPAKKING 12.-13. OKT. og 19.-20.OKT.

2013-09-30T23:21:00.000+02:00

Det er mindre enn to veker til me skal pakke den fyrste containeren, men me er godt i gong allereie. Dugnadsleiar med hjelpar Hossein har tre helger køyrt inn syklar frå lager og snudd styre og pedalar, ca. 270 syklar er klare. Folk har gitt oss veldig gode syklar, så det er moro å halde på med.

ME MANGLAR: Me skulle gjerne hatt mange fleire barnesyklar. Me håper å få retta på det når me skal samle inn syklar hjå G.Nordby i Kristiansand fyrstkomande laurdag (5.okt).

Me skulle også gjerne hatt fleire hjelparar til å pakke klede i posar som skal stuast inn mellom syklane. Har du nokre ledige hender, kontakt Signe Arneberg.

FOLKEHØGSKULEN KJEM: Laurdag 12.okt kjem heile folkehøgskulen frå Valle til Bygland for å pakke container. Elevane gjorde eit solid fyrsteinntrykk då dugnadsleiar var oppe og orienterte om prosjektet. Med hjelp frå desse ungdomane skal me få gjort masse fyrste laurdagen. Me håper mange av elevane vil hjelpe med pakking av klede, for alle klede me kan få studd inn mellom syklane, er rein bonus.

Hossein, ein velsigna hjelpar med ein enorm arbeidskapasitet. Her framom plastpresenninga som skjuler over 250 syklar, der han mest aleine har snudd styre og pedalar.

DEN VELSIGNA HJELPAREN

2013-09-18T22:39:00.001+02:00

Hossein Chahoshi budde på asylmottaket på Bygland i 3 år og 8 månader. Han treivst svært godt, og då han fekk opphald i Noreg, søkte han Bygland kommune om å få busetjing i kommunen.

Men Bygland kommune var ikkje interessert i ein ærleg arbeidskar med ein kolossal kapasitet, så han blei deportert til Kristiansand. Det var eit stort tap for bygda, og ikkje minst for sykkelprosjektet, der han har gjort ein fenomenal innsats dei to seiste åra.

Men Hossein har ikkje svikta oss. Laurdag ettermiddag var han på plass på Bygland for å hjelpe til med syklane. Og då han reiste ned att til Kristiansand sundag ettermiddag, stod 100 syklar med snudd styre og snudde pedalar, ferdig til å stablast i container.

Dersom det er andre som kjenner ei uimoståeleg lyst til å skru på syklar, er me på Kleivane Sag kvar sundag fram til pakking 12.oktober.

FEKK DE DET MED DYKK? FYRSTE PAKKEDAG LAURDAG 12. OKTOBER!

Hossein på plass i verkstaden hjå Kleivane Sag sist sundag. Då han reiste ned att til Kristiansand stod 100 syklar klare til stabling.

SÅ LANG/SÅ KORT ER VEGEN

2013-09-09T23:30:00.001+02:00

Sjå på desse tre bileta, så ser du at vegen er både kort og lang om du vil oppfylle sykkeldraumen for ein cubanar.

Her kjem Theodor Shun Vederhus med sykkelen sin til Bygland ein laurdag i oktober i fjor.

I midten av desember lesser Egil Haugå ut Theodor sin sykkel frå containeren, midt inne i Havana.

Eit par dagar seinare har Theodor sin sykkel fått ny eigar, truleg gladaste guten i verda akkurat då.

Saka er i allefall at me treng fleire barnesyklar. Bur du i nærleiken av Kristiansand, kan du levere sykkelen hjå G.Nordby i Henrik Wergelandsgate.

SETESDAL FOLKEHØGSKULE SLÅR TIL: GOD HJELP TIL PAKKINGA

2013-09-09T23:24:00.000+02:00

Den fyrste pakkehelga, 12.-13.oktober, får me god hjelp til å pakke containeren. Då kjem Setesdal Folkehøgskule med 34 elevar for å hjelpe til.

Dersom me klarer å organisere det skikkeleg, bør pakkinga gå radig denne laurdagen. Nøkkelpersonane, Egil, Jan Arild og Øyvin bestemmer kor mange dei vil ha med til å ”mate” containeren med syklar og klede.

Me satsar på at desse ungdomane er flinke med ”skiftenøkkelen”, så me kan få slakta mange syklar som er for dårlige til å sende. Dermed kan me sende mykje brukte delar i år, og det treng me.

Dei som kan tenke seg å pakke klede, blir med borte på skulen.

Dugnadsleiar Olsen skal opp til folkehøgskulen i Valle 21. september for å skape entusiasme for prosjektet.

Og me minnar om at pakke-helgene i haust er 12.-13. oktober og 19.-20. oktober.

Signe vil og prøve å samle folk til pakking av klede i bank-kjellaren sundag 29. september, slik at me har litt forsprang med klede som skal inn i mellom syklane.

Setesdal Folkehøgskule sin logo, på ein hettegensar i Playa Baracoa i forfjor vinter.

12. oktober skal me sjå kva elevane duger til.

Me fekk 8.plass i London-OL!

2013-08-28T00:03:00.000+02:00

MARLIES MEJIAS ER ”VÅR”!

Ho kom til oss i 2005 på ein gamal rusten ”russar” utan gear.

Ho fekk den første skikkelege raceren av oss i 2006, og vann det meste av det ho stilte opp i. Sjekk lårmusklane på 13åringen som her får diplom av Jørn Markeng, ein særs viktig mann for sykkelprosjektet.

”Pedalpigane” i Kristiansand tok Marlies under sine venger i 2011. Her i Pedalpigedrakt med sponsa pulsklokke og GPS under oppkøyringa til OL i London.

Her på velodromen i London-OL, der ho fekk 8.plass! (med fråverande cubansk støtteapparat)

For å promotere cubansk damesykling og skaffe like godt utstyr som konkurrentane, inviterte ”Pedalpigane” Marlies til å sykle ColorLineSetesdalTour 25. mai i år. Men takka vere misunnelege cubanarar utan fungerande kroppsdelar over skuldrane, blei ho nekta å dra.

Me seier ikkje meir.

”SYKLER TIL CUBA” 2012- EIT STRÅLANDE ÅR

2013-08-26T23:29:00.001+02:00

2012 blei eit strålande år. Me passerte 7000 syklar til Cuba. Me har brukt 13 år på det, ja vel, men dei kan prøve dei som vil, om det no er politikarar eller bistandsbyråkratar.

Det krever masse arbeid og mange gode hjelparar. Og ikkje minst, alle dei som har sansen for eit lite dugnadsprosjekt langt oppi dalom, og støtter oss med pengar. Me er ikkje flotte nok for sentrale politikarar, men me driv på dugnad og kjem heilt fram til mottakaren, og det har mange sansen for. Så me har klart å få inn nok pengar både til frakt, innkjøp av dekk og delar, og også til transport og nokre syklar/sykkeldelar på Cuba.

2012 blei også det året me fekk 8. plass på velodromen i London-OL, me fekk gjort ferdig adm. og garderobebygg ved fotballbanen i Pueblo Nuevo og me fekk ”shina opp” Sigurd Åsland sin verkstad i Aguacate.

For å ta dei seiste bileta me la ut i 2012, her er sykkelen til William Kristiansen Fagermann kome fram til ein liten kar utanfor Playa Baracoa.

Raceren me fekk på Miljødagen i Tresse gjekk til Osmel i Aguacate. Han har kone og ein son og tener 9 USD i månaden(!) som nattevakt. Så utan oss, ville draumen om å bli syklist stadig ha vore like fjern.

CONTAINER-PAKKING, - HJELP!

2012-09-22T11:16:00.000+02:00

Vi skal pakke to containere i oktober, og vi trenger hjelp. Det blir pakking 13.-14. oktober og 20.-21. oktober. Det blir på Kleivane sag og på Bygland skule som vanlig.

Vi trenger hjelp til:

Å skaffe flere barnesykler. Vi har mange sykler, men altfor få barnesykler.
Selvsagt til å skaffe penger. De har vi for lite av.
Så trenger vi hjelp til pakkinga, særlig pakking av klær, særlig lørdagene, slik at vi har mye klær til stappinga når gutta setter i gang.
Og så trenger vi klær, av alle slag, farger og størrelser. La jungeltelegrafen gå og ring Jan O. 90940437 eller Signe A. 90966025.

Lørdagene er det som sagt viktigst å ha mange til å pakke klær. Hvis du kan sette av en eller flere dager, ta gjerne med deg noen andre, så hører vi gjerne fra deg.

Klargjøring av sykler er i full gang, - og det er enda vanskeligere å få plass til bilen i tunet. Og vår gode hjelper Hussein er stadig i gang.

Sommer-containeren 2012: VI (DE) KLARTE DET IGJEN

2012-09-22T11:07:00.000+02:00

Vi klarte det igjen, det vil si, de klarte det, Jose og Alexis.

Uten disse to karene, Alexis t.v. og Jose hadde vi trolig ikke sett mer til containeren vår.

Hva de klarte? De klarte å få alle de beste syklene og alle de viktigste kassene til Playa Baracoa, slik at vi selv hadde kontrollen med utdelinga. De fikk ut de nye racer-syklene, og de fikk ut alt fotballutsyret til Pueblo Nuevo, blant annet alle fotballtrøyene fra Otra I.L. De fikk ut sement-blanderen som vi skal bruke til å bygge hus til Abreham og vi fikk loset tannlegestolen fram Eleinet’s kontor.

Og det var en kamp. Kirkens menn var mange og ikke mindre grådige enn andre cubanere.

Men Alexis, med utallige telefoner og Jose med sitt snakketøy og innsikt i cubaneres tenkemåte, manøvrerte seg i mellom både prester, kirkeledere og korrupte transportører, og vi fikk det nesten som vi ville.

Det å disponere en sykkel, burde være en av barns rettigheter. Inntil det er det, så får vi bare gjøre så godt vi kan.

Som alltid føler vi jo at vi får dele ut for få sykler, men vi får huske på at vi egentlig ikke har krav på å dele ut noe som helst.

Containeren over en måned forsinka.

Vi hadde tatt høyde for at det alltid mangler et dokument, en underskrift eller et stempel. Så vi beregnet at en måned må være nok. Men så var det altså streik i Panama og containeren ankom Havana 4.august isteden for 1.juli. Og da den kom, manglet det selvfølgelig et dokument. Det hadde de bare visst om siden juni.

Dermed måtte prosjektlederen være to uker ekstra i Playa Baracoa. Ikke akkurat ubehagelig, men kostbart ikke å være hjemme og jobbe.

Og så er det like fantastisk hver gang, når containeren blir åpnet og ut kommer alt det vi har samlet for å glede de som er blitt velsignet med svært lite av materielle goder. Og når den store, røde lastebilen til Osvaldo svinger inn i Playa Baracoa, full av sykler og kasser, da forstår prosjektlederen hvorfor han orker den samme kampen med den cubanske (u)kulturen gang etter gang.


To fantastiske små karer, brødrene William (9) og Oliver (7) klare til å ta i bruk havet som ligger der helt gratis. Og med maske og snorkel fra Flak, er de ikke henvist til bare å se på turister som har råd til slikt utstyr.

Og når en ser lykkelige små cubanere kommer syklende på sykler vi har skaffet, om det er nå i Playa Baracoa, i Negrin, i Sepenn, i Central eller i Aguacate, eller nær sagt hvor som helst i ”vårt” område, så vet prosjektlederen med seg selv, at dette må han prøve å få til en gang til.

Og en gang til er, at vi skal fylle to containere i løpet av to helger nå i oktober. Mer info om høstens containere kommer ganske øyeblikkelig.

Jan O.

VERDENS MILJØDAG

2012-06-05T07:43:00.000+02:00

Verdens miljødag er tirsdag 5.juni. ”Sykler til Cuba” tjuvstarta litt og markerte dagen søndag 3.juni, med sykkel-innsamling i Tresse i Kristiansand, etter invitasjon fra Grønn Hverdag Sørvest.

Vi fikk ikke inn mange sykler, men de 12 vi fikk, var særdeles fine.

William Kristiansen Fagermann (snart 4) ser litt skeptisk ut, men han gav fra seg sin strøkne lille 12” med et smil. Det hjalp med en god forklaring fra mamma om hvorfor han skulle gi den bort, og løfte fra pappa om en ny sykkel…

Vi tar gjerne en tur til Kristiansand hvis vi får slike sykler. Raceren er vi veldig, veldig glade for. Med den får en cubaner oppfylt drømmen om å konkurrere i temporitta vi skal ha utenfor Playa Baracoa til vinteren.

”SYKLAR TIL CUBA” 2012

2012-04-24T20:35:00.000+02:00

Motivasjonen er på topp, og økonomien er ikkje så verst den heller. Så me har tinga ein container som me skal pakke 12. og 13.mai. Så då er alle velkomne til å ta turen til Bygland for å hjelpe til. Me treng mange hender når me skal stu 76 kbm. Og har du ikkje høve til å hjelpe til med praktisk arbeid, så er stadig bank-kontoen vår 28010397288…

TO SYKLAR OM DAGEN TIL CUBA I 2011

2012-04-24T20:32:00.000+02:00

2011 blei eit fantastisk år for sykkelprosjektet. Me sende ein ”sommar-container” og to containerar på hausten slik me har gjort dei seiste åra. Dermed klarte me å få sendt heile 791 syklar til Cuba i fjor. Mange av syklane fekk me fylgje heilt fram, og fekk dermed teke mange fine bilete av syklane hjå nye eigarar. Så etter kvart vil mange av dei som sende syklar få tilsendt eit bilete av syklane sine ”under palmene”. Av ymse årsaker klarar me ikkje å få teke bilete av alle syklane, men me gjer så godt me kan.

Det ligg mykje arbeid bak tre fulle containerar med syklar, kvar på 76 kbm. I tillegg til syklane har me med klede og sko som blir stappa mellom syklane. Det er også plass til sportsutstyr (eigen info om fotball-satsinga kjem seinare), data-utstyr, skulemateriell og leiketøy.

ME VIL RETTE EIN STOR TAKK til alle som på ymse vis gjorde 2011-resultatet mogeleg, både med dugnadsinnsats og pengestøtte.

Her ser du eit lite utval bilete av syklar me hadde med i vinter.

ME ER I GONG MED "SOMMAR-CONTAINEREN"

2011-06-10T09:31:00.009+02:00

Torsdag 9.juni starta dugnaden med "sommar-containeren".

Dei fyrste som var i elden var ein gjeng frå Bygland KVS. Det var gutta sine (og jenta) som kunne skru. Flott ungdom som saman med Hossein snudde pedalar og styre på over 100 syklar i løpet av ei kveldsstund.

Og då containeren svinga inn foran Kleivane Sag på Bygland blei prosjektleiaren rimeleg høg.

Slik ungdom vil gamle Noreg ha. Her med ein veldig spesiell sykkel som tok vegen frå Florida til Søgne om Bygland for å kome til Cuba...

Frå venstre: Kim Berntsen, Vennesla. Bjørn Marius Dagsland, Vennesla. Terkel Gurebo, Landvik. Solbjørg Lunden, Haukligrend. Kjetil Aabel, Birkeland og Asgeir Helland, Bergen.

Det skal vere sosialt å pakke container som skal til Cuba. Her med vaffelkos (vaflane sjølvsagt steikt på plassen av Signe Arneberg) utanfor Kleivane Sag. Heilt til høgre sit Hossein, asylsøkar frå Afganistan som gjer ein kjempejobb for sykkelprosjektet.

Ein "feit" lastebil frå AGA Transport kom med containeren. Oppe til høgre ser ein "såret" i fjellet etter smellen som til og med kom på Dagsrevyen, då Vegvesenet fyrte av 2 tonn dynamitt dagen før.