Ένα φλιτζάνι φράουλες περιέχει πάνω από 100 mg βιταμίνης C, σχεδόν όσο ένα φλιτζάνι χυμός πορτοκαλιού. Η βιταμίνη C βοηθά στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και δυναμώνει το συνδετικό ιστό. Οι φράουλες περιέχουν επίσης ασβέστιο, μαγνήσιο, φυλλικό οξύ και κάλιο, ίνοντας μόνο 53 θερμίδες.
Ένα φλιτζάνι βατόμουρα προσφέρει μικρότερη ποσότητα βιταμίνης C και μέταλλα, ενώ περιέχει μόνο 83 θερμίδες. Η ίδια ποσότητα βακκίνια περιέχει παρόμοια θρεπτικά συστατικά, αλλά μόνο 44 θερμίδες, ενώ ένα φλιτζάνι σμέουρα προσφέρει βιταμίνη C, κάλιο και έχει μόνο 64 θερμίδες. Μπορείτε να επιλέξετε άλλες ποικιλίες μούρων, όπως φραγκοστάφυλα, μύρτιλλα κ.λ.π.
Οι χρωστικές ουσίες που δίνουν το όμορφο μπλε και κόκκινο χρώμα στα μούρα, κάνουν καλό και στην υγεία. Τα μούρα περιέχουν φυτοχημικά και φλαβονοειδή, που μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου. Τα βατόμουρα περιέχουν μια ουσία που μπορεί να εμποδίσει τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης, όπως και τα βακκίνια, τα οποία επιπλέον περιέχουν λουτεΐνη, ουσία σημαντική για την υγιή όραση, η οποία συναντάται και στα σμέουρα.

Τα περισσότερα μούρα είναι γλυκά και μπορούν να καταναλωθούν όπως ακριβώς είναι. Ωστόσο, σας δίνουμε μερικές ακόμη ιδέες:
• Σε ένα μπολ με μούρα προσθέστε ψιλοκομμένα καρύδια
• Προσθέστε φράουλες κομμένες σε φέτες σε ένα μπολ με δημητριακά ολικής αλέσεως
• Προσθέστε βακκίνια ή φράουλες στη σαλάτα
• Ανακατέψτε φρέσκα σμέουρα με γιαούρτι βανίλιας
• Φτιάξτε ένα γευστικό smoothie συνδυάζοντας κατεψυγμένα μούρα με μπανάνες και γάλα με χαμηλά λιπαρά

Οι αντιοξειδωτικές ουσίες συμβάλλουν επίσης στη διατήρηση της ακεραιότητας των κυττάρων, η οποία είναι σημαντική για το δέρμα και την ομορφιά. Όταν τα κύτταρα βλάπτονται από τις ελεύθερες ρίζες και την οξείδωση, το δέρμα γίνεται θαμπό, αποκτά λεπτές γραμμές και χαλαρώνει. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει το πράσινο τσάι καταπολεμούν την οξειδωτική βλάβη που προκαλεί γραμμές, δυσχρωμίες και χαλάρωση. Επιπλέον το πράσινο τσάι έχει επουλωτική δράση. Απαλύνει τα εκζέματα, βοηθά στην διατήρηση της υγρασίας του δέρματος και αυξάνει το μεταβολισμό.

Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά για την αποκωδικοποίηση των μη λεκτικών μηνυμάτων. Κατ’ αρχάς, τα σήματα που στέλνουμε μπορεί να είναι αντιφατικά, όπως π.χ. μια δυνατή χειραψία ενός ανθρώπου, ο οποίος όμως δεν μας κοιτάει στα μάτια, ή στην ήρεμη έκφραση του προσώπου του συνομιλητή μας, ο οποίος όμως κουνάει νευρικά τα πόδια του. Επίσης, οι συνθήκες και ο χώρος κάτω από τις οποίες εκδηλώνεται μια συμπεριφορά. Ένα παρατεταμένο βλέμμα μπορεί άλλοτε να γίνει αιτία παρεξήγησης και άλλοτε να εκληφθεί θετικά ως ένδειξη ενδιαφέροντος. Επίσης υπάρχουν και οι «εξοικειωμένοι» (π.χ. ένας άπιστος σύζυγος, ένας πωλητής που υπερβάλλει), οι οποίοι μας κοιτούν κατάματα ενώ λένε ψέματα, τη στιγμή που οι περισσότεροι θεωρούμε ως δεδομένο ότι όταν κάποιος ψεύδεται, συνήθως αποστρέφει το βλέμμα του. Ένα μεγάλο μέρος της προσπάθειάς μας να αποκωδικοποιήσουμε τη σιωπηρή επικοινωνία βασίζεται στο ένστικτο και συνήθως είναι λανθασμένη – έχουμε, δηλαδή, μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη διαίσθησή μας από ότι θα έπρεπε.

Σε γενικές γραμμές, όσο καλύτερα γνωρίζουμε το συνομιλητή μας και το ύφος του, αλλά και όσο πιο παρατηρητικοί είμαστε, τόσο καλύτερα μπορούμε να «διαβάσουμε» σωστά τα μη λεκτικά σήματα.

Όταν δύο άνθρωποι επικοινωνούν πραγματικά, τότε οι κινήσεις των σωμάτων τους συντονίζονται σαν σε χορό, εξηγούν οι ψυχολόγοι. Αντιθέτως, όταν η επικοινωνία δεν είναι ζεστή, τότε υπάρχει μεγαλύτερη σωματική ακαμψία και έλλειψη συντονισμού, ακόμη κι αν η κουβέντα μοιάζει να ρέει χαλαρά μεταξύ τους. Ο «χορός» των σωμάτων αποτελεί ένα σημάδι καλής επικοινωνίας. Μάλιστα, ορισμένοι άνθρωποι θεωρείται ότι έχουν μεγαλύτερο ταλέντο στην επικοινωνία, όχι τόσο γιατί ξέρουν να μιλάνε καλά, όσο γιατί έχουν την ικανότητα να συντονίζονται σωματικά με τον συνομιλητή τους, κάνοντάς τον να νιώθει άνετα και ζεστά.

Ο τόνος, το ύψος της φωνής, αλλά και οι παύσεις, αποκαλύπτουν στοιχεία για τον συνομιλητή μας. Αργά και χαμηλόφωνα μιλούν συνήθως οι μελαγχολικοί άνθρωποι, αλλά και κάποιος που θέλει να συγκαλύψει την οργή του. Η δυναμική ομιλία φανερώνει αυτοπεποίθηση και σιγουριά. «Σημασία δεν έχει τι λες, αλλά πώς το λες», λέμε συχνά. Δεν αποκλείεται βέβαια κάποιος να μιλά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο για να δημιουργήσει τις εντυπώσεις που επιθυμεί.

Τα χέρια συνδέονται με τον εγκέφαλο με περισσότερες νευρικές συνδέσεις από ότι με οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος, γι’ αυτό και οι κινήσεις που κάνουμε με αυτά είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για τη συναισθηματική μας κατάσταση. Οι ώμοι μας κυρτώνουν όταν είμαστε θλιμμένοι, βάζουμε τα χέρια στις τσέπες ή τα σταυρώνουμε στο στήθος όταν νιώθουμε ανασφάλεια ή επιφυλακτικότητα, κάνουμε κοφτές κινήσεις όταν θέλουμε να δηλώσουμε αποφασιστικότητα ή τραβάμε ασυναίσθητα τα χέρια προς τα πίσω όταν μας τείνει το χέρι κάποιος άγνωστος που επιδεικνύει ασυνήθιστη φιλικότητα. Η δύναμη της χειραψίας, η διάρκεια ενός αγγίγματος στο μπράτσο ή στην πλάτη, μια αγκαλιά, αποτελούν σιωπηρά μηνύματα, που συχνά βέβαια καθορίζονται, αλλά και ερμηνεύονται, από το τί επιτρέπεται και τί θεωρείται ταμπού στην εκάστοτε κουλτούρα, από την εξωστρέφεια ή την εσωστρέφεια του συνομιλητή μας. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι εκτεθειμένες παλάμες σχετίζονται με την ειλικρίνεια, ενώ οι παλάμες που είναι στραμμένες προς τα κάτω -αγαπημένη κίνηση πολλών πολιτικών- συνδέονται με την επιθυμία εξουσίας.

Προσπαθώντας να κρύψουμε τα συναισθήματά μας στο πρόσωπό μας, συνήθως δεν σκεφτόμαστε να ελέγξουμε τυχόν κίνηση των ποδιών μας, γι’ αυτό και τα πόδια θεωρείται ότι αποκαλύπτουν τη διάθεσή μας. Ένας ήρεμος και σίγουρος συνομιλητής, ο οποίος όμως κουνάει νευρικά το πόδι του -το μέρος του σώματος που μας επιτρέπει να τραπούμε σε φυγή-, ενδεχομένως στέλνει ένα μήνυμα ότι δεν έχει τόση αυτοκυριαρχία και νιώθει άβολα.

Η χειραψία, το βλέμμα, το χαμόγελο, η κλίση του κεφαλιού, η στάση του σώματος, το άγγιγμα, έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα ίδια τα λόγια, ιδιαίτερα στη δημιουργία των πρώτων εντυπώσεων σε μια σχέση (φιλική, επαγγελματική κ.τ.λ.), και συχνά καθορίζουν την εξέλιξή της. Η μη λεκτική επικοινωνία κερδίζει τις πρώτες εντυπώσεις, «σπάει» τον πάγο ή σηκώνει τείχη αδιαφορίας. Προκαλεί συμπάθεια, οικειότητα, αποδοχή, αντιπάθεια, εχθρότητα.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι η ομιλία καταλαμβάνει το μικρότερο μέρος της ανθρώπινης επικοινωνίας. Τη μεγαλύτερη βαρύτητα έχει η επικοινωνία «χωρίς λόγια». Η εντύπωση που μας προκαλεί ένα μήνυμα εξαρτάται μόλις κατά 7% από τις λέξεις που περιέχει. To υπόλοιπο μήνυμα «περνάει» κατά 38% φωνητικά, δηλαδή μέσα από τον τόνο και τις διακυμάνσεις της φωνής και κατά 55% μη λεκτικά, δηλαδή μέσα από τη γλώσσα του σώματος. Η επικοινωνία με τη γλώσσα του σώματος συνήθως γίνεται ασυνείδητα. Μάλιστα, οι περισσότεροι ερμηνεύουμε τα μη λεκτικά σήματα διαισθητικά και εμπειρικά, γι’ αυτό και συχνά κάνουμε λάθη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παρεξηγήσεις στην καθημερινότητά μας.

Ο τρόπος που επικοινωνούμε μη λεκτικά διαφοροποιείται καθώς μεγαλώνουμε, αφού μαθαίνουμε να κρύβουμε καλύτερα τα συναισθήματά μας, ενώ εξαρτάται από το φύλο, το επάγγελμα, την ηλικία, την κοινωνική τάξη, αλλά και το προσωπικό στυλ του καθενός.

Κατά τα άλλα, είναι μια δραστηριότητα (ή ένα άθλημα), που απασχολεί ολόκληρο το σώμα, κι έτσι αυξάνει το συνολικό συντονισμό, όπως π.χ. ο χορός ή η γιόγκα. Επίσης δυναμώνει τους μύες, ειδικά στο κάτω μέρος του σώματος, βοηθώντας τις αρθρώσεις, ενώ δεν είναι απαγορευτική για όσους έχουν τραύματα στα ισχία και τα γόνατα. Ωστόσο, αν έχετε κάποιο πρόβλημα υγείας συμβουλευθείτε το γιατρό σας πριν αρχίσετε το ποδήλατο, όπως και κάθε άλλο είδος άσκησης.

Η νέα τάση λέγεται AntiGravity® Aerial Yoga και όπως είναι ξεκάθαρο, πηγαίνει αντίθετα στο νόμο της βαρύτητας. Αποτελεί μια μοναδική, επαναστατική τεχνική για την ανακούφιση συμπιεσμένων αρθρώσεων και την ευθυγράμμιση του σώματος, από το κεφάλι μέχρι τα νύχια. Η AntiGravity® Aerial Yoga είναι μια θεραπευτική μέθοδος γυμναστικής που σχεδιάστηκε από τον Christopher Harrison, αθλητή της ενόργανης, χορευτή και χορογράφο, για να αυξήσει τη γενική υγεία και την ευκινησία του ατόμου. Οι ακροβατικές κινήσεις γίνονται με τη βοήθεια υφασμάτινων αιώρων, από τις οποίες κρέμονται οι αθλούμενοι, βιώνοντας μια εντελώς διαφορετική μορφή άσκησης.  Η τεχνική αυτή αρχικά δημιουργήθηκε για αθλητές, αλλά πλέον έχει τροποποιηθεί ενσωματώνοντας στοιχεία χορού, πιλάτες και γυμναστικής, ώστε να αποτελέσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα γυμναστικής. Αυξάνει την ελαστικότητα, δυναμώνει τον κορμό, βελτιώνει το κυκλοφορικό και λεμφατικό σύστημα, ενώ βοηθά να νικήσουμε τυχόν φοβίες. Ο βαθμός δυσκολίας είναι μέτριος. Τα μαθήματα χωρίζονται αναλόγως την ηλικία και το επίπεδο του κάθε ατόμου και ακολουθούν την εξέλιξή του.