Szukając rozwiązania

Znacie ten tekst? Znam go bardzo dobrze, sama tak często mówię. Można sobie z tym poradzić, nawet z dwiema lewymi rękami. Najpierw sprawdźmy, czy jest technika plastyczna, która nam pasuje. Poznajmy podstawy rysowania, nie musi to być od razu prof. Wiktor Zin, do rysowania z dziećmi wystarczą dużo prostsze pomoce. Osobiście nie podchodzą mi tutoriale z youtuba, może jeszcze nie trafiłam na ciekawego prowadzącego.

Za to bardzo podoba mi się seria, stworzona przez Elżbietę Lekan, o Bolku i Lolku. Mamy pięć książeczek, z czego najbardziej przydają się nam, te o rysowaniu. Ilustrowała je Maria Gromek.

To właśnie z nich załapałam wiele schematycznych rysunków, te znowu podchwycił Lucek. Efektem jest np. prosty samochód.

Lucjanowe dzieło

oryginalny schemat rysunku

więcej ciekawych propozycji

Mamo, kim ja jestem? – filozofia człowieka

2013-01-02T09:00:00.000+01:00

Poszukiwanie odpowiedzi o znaczenie i sens bycia człowiekiem (w najgłębszym wymiarze) nazywa się antropologią filozoficzną. Antropologia filozoficzna nawiązuje do sentencji „Poznaj samego siebie”, zamieszczonej w świątyni w Delfach. W tych słowach zawarta jest mądrość nie tylko dla naszych dzieci, ale dla każdego świadomego człowieka, który rozumie, że aby poznać świat musi zacząć od siebie.
Dzieci często uprawiają własną antropologię np. wtedy, gdy próbują określić różnice między naszym gatunkiem a zwierzętami „Dlaczego ptaki mogą latać a ja nie?” „Dlaczego nie mogę oddychać pod wodą?” Ta ciekawość jest intuicyjna, w momencie, gdy dziecko odkrywa swoją odrębność od reszty świata rodzi się ta potrzeba zrozumienia - kim ja jestem? Jednak to nie tylko różnice nas określają. Poszukiwanie podobieństw, analogii również jest pomocne w budowaniu tożsamości u dziecka.
Znajdowanie różnic i podobieństw między ludźmi oraz międzygatunkowych może być dla dzieci świetną zabawą. Pomaga też określić, co należy na świata realnego, a co jest fantazją. Należy zwrócić uwagę, że realność to świat naturalny, tam urzeczywistniają się np. kwestie biologiczne. Jednak nie jest on bardziej prawdziwy od tego, który istnieje w wyobraźni. Oczywiście, powinniśmy uświadomić dziecku granice między światem realnym a światem wyobraźni np. tego, że nie nauczymy się latać w sposób, w jaki robią to ptaki. Dzieci ze względów praktycznych muszą wiedzieć, że ten świat namacalny to miejsce, gdzie można ulec wypadkowi (w przeciwieństwie do kreskówek, gdzie bohaterowie wstają po upadku z przepaści). Jednak nas w obrębie filozofii interesuje to, że istnieje prawdziwy i głęboki świat psychiczny – świat marzeń, rzeczywistość snów. Dziecko powinno wiedzieć, w którym świecie przebywa aktualnie, ale również to, że marzenia to najbardziej twórczy obszar dla człowieka. Rozpoznanie i odróżnienie nie oznacza wartościowania. W końcu to sny i wyobraźnia są miejscem, gdzie powstają genialne pomysły.
ZABAWA W SZUKANIE RÓŻNIC I PODOBIEŃSTW
Przykłady :
Szukamy podobieństw - znajdujemy wszystkie wspólne cechy
Wszystkie drzewa mają pień. Co jeszcze jest w nich podobne?
Wszystkie dorosłe drzewa są wysokie? Czy wszystkie?
Wszystkie ptaki maja dzioby i wszystkie potrafią latać. Czy wszystkie? A czy dziobak jest ptakiem, skoro ma dziób?
Wszyscy ludzie chodzą na dwóch nogach. Czy wszyscy?
Szukamy różnic
Czym się różnią między sobą ptaki i drzewa? Drzewa się nie poruszają. Czy coś jeszcze?
Czym odróżnia się człowiek od drzew i ptaków?
Cechy wspólne
Co mają wspólnego ze sobą te trzy gatunki? Potrzebują do życia wody. Czy coś jeszcze?
Zabawa powinna mieć formę angażującą zamiennie : pamięć, zmysły, ruch, emocje. Naśladowanie ruchów czy środki plastyczne są jak najbardziej na miejscu.

Dorota, autorka tego wpisu, jest absolwentką filozofii i historii, mamą ciekawskiego czterolatka.

Proszę o komentarze aby pokazać, czy ta tematyka jest dla was ciekawa, czy chcecie dowiedzieć się więcej. Nie bójcie się zadawać pytań!

Poprzednie części:

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku

2013-01-01T23:22:00.001+01:00

Od 3 tygodni jestem poza krajem, pewnie do marca. Obowiązki rzadko pozwalają mi na napisanie nowych postów, będę się starała co jakiś czas wrzucić coś nowego. Z tym może być różnie, ważniejsza jest możliwość rozmowy z mężem i synem, mój czas online ma swoje ograniczenia.
Życzę wam wszystkiego najlepszego w tym nowo rozpoczętym roku, wiele radości, szczęścia a także bardzo dużo zdrowia, sił i cierpliwości!

Wiązania, węzły

2012-12-29T09:00:00.000+01:00

Więzy są ważne, węzły również, dziś parę słów o nich. Warto nauczyć nasze dzieci nie tylko wiązania sznurówek. Najpierw używane przy chustach

węzeł przesuwny

węzeł płaski

Animacje, filmy i opisowe metody wiązania.

Ulubione z Luckowej biblioteczki

2012-12-28T09:00:00.000+01:00

Też tak macie, że książek tyle, tylko pieniędzy za mało? Ja radzę sobie tak, że powoli zbieram listę, a potem w miarę możliwości, kupuję lub odpuszczam. Czasem coś mnie powali, czasem trafiam przypadkiem, jeszcze innym razem jakaś promocja mnie urzeknie. Z Luckowej kolekcji najbardziej urzeka mnie kilka książek i dziś o nich.

Od stóp do głów

Naciśnij mnie

Bardzo głodna gąsienica

Mapy

Tu jesteśmy

Ponieważ nie znalazłam recenzji Tu jesteśmy, parę słów ode mnie. Lucek uwielbia tę książkę, zwłaszcza moment startu rakiety kosmicznej, najpierw tylko przeglądał, potem pozwalał na czytanie fragmentów, wałkujemy codziennie. Mamy także Zjedz to sam, tu jednak większy zapał wykazuje mama.
Z wydawnictwa Znak mamy kilka książeczek o Bolku i Lolku. I tu peany pochwalne dla Elżbiety Lekan za łopatologiczne instrukcje rysowania. Ja rysuję! I można rozpoznać co to jest :)

Lucek także rysuje rozpoznawalny samochód.

Seria jest rewelacyjna i gorąco ją polecam.

Bolek i Lolek. Rysuję z Bolkiem

To tylko te wałkowane codziennie, opowiadania i wierszyki nie cieszą się naszym entuzjazmem, czasem wpadają na tapetę. Za jakiś czas ruszymy pewnie ostrzej z baśniami (bo baśnie i fantastyka to moje ulubione działy).

Jak wychować młodego sportowca? Ruch w zabawie cz. II

2012-12-27T09:00:00.000+01:00

szpiegowska zabawa

ćwiczenia gimnastyczne na sezon jesienno-zimowy i nie tylko

szalona kładka

gimnastyka dla smyka

doznawać stopami

tarcza własnej roboty

kartonowa koszykówka

jak wychować młodego sportowca

Jak wychować młodego sportowca? Ruch w zabawie cz. I

2012-12-26T09:00:00.000+01:00

Do tego posta zachęcił mnie wpis Gosi o Vizariadzie. Najpierw miał trafić do puli pomysłów z Tominowa, pomyślałam jednak, że pora podzielić się swoimi doświadczeniami.
Lucek od wczesnych miesięcy był bardzo ruchliwy a także sprawny ruchowo, staraliśmy się to wspierać. Jego pierwsze wejście na drabinkę miało miejsce w wieku 9 miesięcy, na sali zabaw, potem ćwiczył już na placu zabaw. Wspinał się wcześniej niż chodził (chodzenie po skończeniu 12 miesięcy).

Pozwalaliśmy mu na dużo, naszym głównym zadaniem na placu zabaw było powstrzymywanie osób, które chciały Luckowi pomóc. I tak wszelkie ławki, konstrukcje, huśtawki były zdobywane samodzielnie.
Dodatkowo w domu huśta się w Ekorre IKEA

czołga, zjeżdża, chowa w tunelu Speja IKEA (już niedostępny, jest za to Busa)

Jego łóżko jest pod antresolą, której używa jako drabinki poziomej, do tego wchodzi na antresolę po zwykłej drabinie. Ma także ogromną piłkę, plus ćwiczy z nami na macie. Jeździ na rowerku biegowym (na zwykłym ma problem z hamulcem ręcznym), wcześniej jeździł na samochodziku w tempie dorosłego biegnącego. Chodzi ze mną na basen, gdzie przepływa już niezłe długości, wspomagany pasem do pływania w tym stylu. Do tego próbowaliśmy wspinaczki na ściance (jeszcze nie, bo nie widzi celu i szybko się nuży) oraz na TKD Tygrysy (także za wcześnie, jest za bardzo ruchliwy).

Zastanawialiśmy się nad zajęciami piłkarskimi ale wypadały w porze, gdy nie ma sensu wracać do domu a za długo by czekać na mieście, plus za daleko.

Zamiast tego kupiliśmy bramki i kopie piłkę w domu i na dworze.
Mogę tłumaczyć, że ruch jest potrzebny do rozwoju, zdrowego życia itd. Dla nas jednak ważne jest, aby super żywe dziecko jakie nam się trafiło, mogło spożyć swoją energię. Bywały chwile gdy zastanawiałam się czy nie jest nadpobudliwy, poza trudnością w usiedzeniu na miejscu i potrzebą ruchu, nie ma innych wskazań. Nie jest nadpobudliwy, jest za to bardzo energiczny i ruchliwy. Nasze małe żywe srebro, wszędzie się wespnie, szybkonóg za którym trzeba biegać.
Ruszamy się także podczas czytania! Wystarczy sięgnąć po świetną książkę Od stóp do głów, Erica Carle.

Już jutro kolejny wpis poświęcony ruchowi.

Tominowo cz. IX

2012-12-25T09:00:00.000+01:00

układanka - kolory według wzoru

zabawy z wyobraźnią

o grafomotoryce i ciekawa dyskusja pod spodem

zaszyfrowane w cyferkach

spacer superszpiega

Wymieszane

2012-12-24T09:00:00.000+01:00

był sobie ogromny plac zabaw

ćwiczenia gimnastyczne dla dzieci

układanka z ruloników

papierowa kula

dziecięce gry na Androida

Turystycznie

2012-12-23T09:00:00.000+01:00

30 pomysłów na spacer z dzieckiem po Warszawie

wirtualny spacer po Muzeum w Zamku Lubelskim

Mali Turyści

muzea

Filozoficzne ujęcie religii

2012-12-22T09:00:00.000+01:00

W okresie świątecznym tematy religijne są popularnym tematem rozmów. Narodziny Jezusa, anioły, Św. Mikołaj to kwestie jak najbardziej interesujące dla dzieci w tych dniach. Nie ma tu znaczenia jaką religię reprezentujemy lub nawet to, że nie identyfikujemy się z żadną. Dzieci i tak nas będą pytać o rzeczy, których wyjaśnienie będzie miało więcej wspólnego z wiarą niż z racjonalnym opisem rzeczywistości. Takie poszukiwanie i drążenie jest naturalną potrzebą człowieka do poznania rzeczy ostatecznych m.in. takich jak sens życia i śmierci, a dziecięca ciekawość i przenikliwość jest tu nie do przebicia.

Religie mają związek z wiarą, a nie z wiedzą na temat świata zewnętrznego. To, co dzieje się przyrodzie, w naszym fizycznym świecie możemy dowieść naukowo, posługując się zmysłami. Gdy dotykamy takich pojęć jak Bóg, wolność , nieśmiertelność poruszamy się po sferze intuicji i wyobraźni. Rzeczywistość ma różne oblicza, również ta wewnętrzna, czyli świat wyobraźni powinien być traktowane poważnie, nie jako gorszy. Ważne jest jednak nie mieszanie tych dwóch porządków (zewnętrznego i wewnętrznego), bo to niesie niebezpieczeństwo nietolerancji i fanatyzmu, tak jak traktowanie religii jako niepodważalny fakt.

Filozofia, tak jak teologia dotyka zagadnień ostatecznych, dlatego, że poszukuje się tu prawdy. Robi to jednak łagodnie: z namysłem i pokorą. W filozofii więcej jest pytań niż odpowiedzi i nie ma dogmatów, bo to już jest domeną teologii. Filozofia to ciągłe poszukiwanie, a odpowiedzi często prowadzą do kolejnych pytań.

Pytania filozoficzno - religijne pochodzące od dzieci są bardzo trafne. Niejednokrotnie miałam okazję usłyszeć kwestię postawioną przez dziecko w taki sposób i dotykającą tak ciekawego problemu, że nie powstydziłby się tego żaden filozof, a nawet dzieci często nieświadomie powtarzają pytania od wieków nurtujące wielkich filozofów np. Boga i jego istnienie w czasie, skoro wie On, co jest, było i będzie.

Zachęcam więc do dyskusji na tematy religijne z dziećmi, zamiast programowania ich dogmatami, gdzie może zabraknąć przestrzeni na własne przemyślenia. Nikt nie jest w stanie udzielić wyczerpujących i pełnych odpowiedzi na religijne rozterki, jednak nasza zachęta do zagłębiania motywów religijnych przez dzieci i pozwolenie im na wątpliwości jest dla nich szansą rozwoju duchowego (a nie tylko intelektualnego).

Przykład rozwinięcia zagadnienia

Czy istnieją anioły?

Pytanie pomocnicze - co nasze dziecko rozumie pod pojęciem anioł? Pamiętajmy, że to, że anioły są ukazywane na ilustracjach, mówi się o nich, nazywa się tak pewnych ludzi już daje im jakąś niezaprzeczalną formę istnienia, nawet jeśli nie mamy dowodów, że istnieją w sferze duchowej.

Jakie mamy doświadczenia a jakie dzieci? Może nam się kiedyś śniły? Czy czujemy ochronę kogoś bliskiego, kto odszedł albo kogoś życzliwego, kto się nami opiekuje?

Dorota, autorka tego wpisu, jest absolwentką filozofii i historii, mamą ciekawskiego czterolatka.

Proszę o komentarze aby pokazać, czy ta tematyka jest dla was ciekawa, czy chcecie dowiedzieć się więcej. Nie bójcie się zadawać pytań!

Poprzednie części: