szumią lasy

23. LIMBA – KRÓLOWA GÓR

2011-08-07T12:53:00.000-07:00

                Limba, jak żadne inne drzewo, budziła zainteresowanie zarówno wśród artystów, jak i ludzi nauki. Zainteresowanie to znalazło odzwierciedlenie w twórczości literackiej, artystycznej i regionalnej, ale także w pracach przyrodniczych.Limba (Pinus cembra L.) od dawna przyciąga uwagę. Wyraźnie stożkowate i nisko ugałęzione pnie limb z charakterystyczną walcowatą koroną tworzą niezwykły obraz. Jej rzadkość, niezwykła biologia i swoiste piękno powodowało, że opiewali ją młodopolscy poeci: Tetmajer, Kasprowicz, Asnyk. Limba pojawiła się też w rzeźbie, malarstwie i grafice. Wiara w lecznicze właściwości spowodowała, że produkowano z niej olejki limbowe, pozyskiwane przez wyciskanie lub destylację pędów. Do celów medycznych używano też drewna i kory.

                Do dziś w dalekiej tajdze nasiona limbowe, zwane orzeszkami, są elementem jadłospisu i sprzedawane są jako przysmak. W Polsce jest gatunkiem prawnie chronionym. Historia limby pozostaje w związku ze zmianami klimatycznymi, które poprzedziły plejstoceńską epokę lodowcową.Na pograniczu trzeciorzędu i czwartorzędu, limba syberyjska wraz z innymi roślinami tajgi objęła swym zasięgiem środkową i zachodnią Europę. Powtarzające się w plejstocenie przemiany klimatu spowodowały powstanie przerwy zasięgowej i izolację europejskiego obszaru limby, co w konsekwencji doprowadziło do powstania cech odróżniających limbę syberyjską od europejskiej.

               Limby z obszaru europejskiego i syberyjskiego są różnie traktowane w literaturze. Niewątpliwie blisko spokrewnione, ze względu na długotrwałą izolację w oddalonych obszarach występowania, uznawane są często jako odrębne gatunki. Limba europejska występuje w dwóch głównych, stosunkowo nikłych wyspach zasięgowych: alpejskiej i karpackiej. Obraz zasięgu limby w Karpatach, silnie rozczłonkowany, nosi wyraźne cechy reliktowych wysp zasięgowych. Współcześnie porasta nie więcej niż czwartą część swych siedlisk przyrodniczych.

                 Najodpowiedniejszymi miejscami dla limb są siedliska na występach skalnych i wyniosłościach stoków i grzbietów, z których jest stale zwiewany śnieg i szybciej tam topnieje.                                Dodatkowo są to miejsca bronione skutecznie przed niszczącą siłą lawin i osuwisk kamiennych. Pod względem temperatury ma bardzo małe wymagania. Jej mrozoodporność sprawia, że może rosnąć na wysokościach, gdzie roczna średnia temperatura wynosi 0 °C. Starsze drzewa są odporne nie tylko na mróz, ale i na silne wiatry. Limba jest wyjątkowo odporna na wyładowania atmosferyczne, pomimo że drzewo to cechuje powstawanie przy uderzeniu piorunem tzw. „iskry wewnętrznej”, rozładowującej się pomiędzy warstwą kory i drewnem. Pomimo częstych uderzeń piorunów w limby tatrzańskie niejednokrotnie z kilkoma nawrotami, w to samo drzewo, „piorunowe” limby trwają przez dziesiątki i setki lat.

                 Na koniec warto wspomnieć o siewcach limby.             Za rozsiewanie nasion limby w Alpach i Karpatach odpowiedzialne są głównie: orzechówka, wiewiórki oraz dzięcioły. W borach syberyjskich limba rozsiewana jest przez orzechówkę długodziobą, przystosowaną ewolucyjnie do otwierania znacznie większych szyszek. Zasobne w białko (20 %) i tłuszcz (60 %) nasiona są zjadane w tundrze nawet przez takie drapieżniki jak soból, kuna oraz norka syberyjska.

własność art. - pracownia przyrodnicza

22. ROŚLINY DZIKO ROSNĄCE - TRUJĄCE

2011-08-03T02:29:00.000-07:00

Cis pospolity to przepiękny krzew zimozielony z rozpostartymi gałęziami lub średnich rozmiarów drzewo dorastające do 15 m a nawet do 27 metrów Najwspanialszy krzew nadający się na żywopłoty, wspaniale daje się formować, przycinać i nie przymarza ( jestem wielkim miłośnikiem tego gatunku a nie cierpię żywotników różnych odmian bo te krzewy pasują ale na cmentarzu , przy mroźnych zimach przemarzają i stają się zielono-rude co daje bardzo brzydki widok). Gatunek ten występuje w Europie , w północnej Afryce i zachodniej Azji, w stanie dzikim tylko miejscami poza tym rzadki. W Polsce jest gatunkiem podlegającym ścisłej ochronie obejmującym swoim zasięgiem północną, zachodnią i południową część kraju.Ma przepiękne drewno i jest bardzo twarde.Daje się ciąć we wszystkie strony i stanowi doskonały materiał dla rzeźbiarzy, jak świat światem drewno cisowe było i jest chorędalnie

drogie.W dawnych czasach był masowo pozyskiwany i to król Władysław Jagiełło wydał zarządzenie zabraniające niszczenia cisów. Z drewna cisowego wyrabiano szafy, używano do zdobienia mebli, robiono kusze, łuki i groty do strzał, kołeczki do skrzypiec oraz płoty i wrota. Najwięcej cisa w Polsce występuje w Borach Tucholskich - największy rezerwat - rośnie tam około 5500 drzew ale najstarsze i najbardziej okazałe to występują poza rezerwatem.Najstarsze drzewo cisowe liczy sobie około 2000 lat, drugi około 1000 lat i rosną u gospodarza w ogrodzie na ziemi krakowskiej.Kwitnie od marca do maja, ma drobne niepozorne kwiatki pod gałązkami. Nasiona dojrzewają w sierpniu o wielkości ziarnka grochu. Wszystkie części rośliny zawierają silny trujący alkaloid - taksynę oraz inne szkodliwe substancje.Zdarzają się zatrucia nawet śmiertelne wśród dzieci - kuszą czerwone jagódki. Przyczyną zatruć z reguły jest żucie igieł i gałązek.Ten piękny gatunek jest bardzo niebezpieczny dla zwierząt a szczególnie dla koni , wystarczy 5 minut obgryzania igliwia i gałązek - koń pada. Trucizna działa u człowieka pobudzająco i poraża ośrodkowy układ nerwowy, ośrodek oddechowy, przyspiesza pracę serca a potem powoduje rzadkoskurcz, drażni żołądek i jelita,następuje śmierć na skutek porażenia układu oddechowego - to tylko przy spożyciu większej ilości jagód, żucia igliwia- korzystamy z pomocy lekarza.

21. LAS - TO COŚ WIĘCEJ NIŻ JEDNO CZY STO DRZEW

2011-07-26T04:22:00.000-07:00

Drzewo, drzewa ,krzewy i krzewinki rosną wszędzie, są w wiejskim i miejskim środowisku są dobroczynnym, ożywiającym dla oka i samopoczucia elementem jak w otwartym szerokim krajobrazie.Rosnąc w obrębie terenów zielonych, pojedynczo, wzdłuż ulic czy grupowo - drzewa i krzewy zawsze wywierają swój zbawienny wpływ na codzienne życie nie tylko człowieka ale wszystkich istot żyjących w jego środowisku. Stwierdzenie to jest bardzo słuszne bo las dostarcza nam tlenu, drewna, owoców, grzybów i jagód a jednocześnie jest miejscem zabaw i wypoczynku dla wszystkich. Tworzy ekosystem bardzo wrażliwy na wzajemne oddziaływanie na siebie i żyjące w nim żywe istoty.Producenci i konsumenci bo tak nazywamy rośliny i zwierzęta wzajemnie od siebie uzależnione łączą się we wspólnoty życiowe.Las jest systemem niezwykle dynamicznym.Wzajemne współdziałanie zmienia się w każdej chwili, godziny, doby,miesiąca jak i całego roku.Wrodzone wszystkim gatunkom rytmy kiełkowania, wzrostu,kwitnienia,dojrzewania i zamierania,tworzą bardzo gęstą sieć zależności pokarmowych jak i stosunków przestrzennych.

Dzięki wewnętrznej równowadze jest to bardzo sprawnie funkcjonujący ekosystem zdolny do przetrwania niekorzystnych warunków, wszelkie braki i niedobory szybko się wyrównują. Utworzone przez człowieka rolnicze monokultury (obszary produkcyjne ) nie mają tej zdolności i bardzo szybko załamuje się równowaga biologiczna.
W różnych regionach Polski jak i na całym świecie na różnych piętrach wysokościowych rozwijają się lasy o różnym składzie gatunkowym.W górach drzewa liściaste spełniają rolę podrzędną.

Na niżach Europejskich jak i Europy Zachodniej przeważają lasy liściaste.Wszystkie czynniki jak szerokość i wysokość geograficzna oraz klimat, gleba,woda i nasłonecznienie są warunkiem powstawania odmiennych drzewostanów. Przykładem takim może być cienista wilgotna buczyna, las świerkowo-jodłowo-bukowy czy nawet jasna,sucha i ciepła dąbrowa albo powstałe przy ciekach wodnych olsy i lasy łęgowe.
Jedna trzecia kraju pokryta jest lasami. Najważniejsze drzewostany gospodarcze to drzewostany iglaste jak sosna i świerk.Dziś już nie ma takiego miejsca w Europie by spotkać puszczę pierwotną.W wielu miejscach wprowadza się obszary chronione i drzewostany mogą się spokojnie rozwijać.Ingerencja człowieka bardzo zubożyła
pierwotne bogactwo gatunków do naturalnych lasów Europy jak i ujednoliciła wiek drzewostanów co spowodowało że mamy teraz lasy mniej podatne na wichury, szkodniki wszelkiego gatunku i śniegołomy.Nasze piękne lasy znacznie przekraczają swoją rolę gospodarczą, są bardzo ważnym producentem tlenu.W procesie fotosyntezy oddają do atmosfery tyle tlenu ile pobierają dwutlenku węgla.Dobrze wyrośnięty buk o wysokości 25 m i powierzchni liści 1600 m2 uwalnia do atmosfery 7000 l tlenu co stanowi 35 m2 powietrza bogatego w tlen do oddychania.Podmiejski teren leśny to nie tylko teren wypoczynkowy ale bardzo ważny producent tlenu dla życia mieszkańców. Drzewostany są również bardzo skuteczne co do emisji pyłu, regulują poziom wody w gruncie.Obfite opady są zatrzymywane w glebie leśnej jak i w warstwach korzeniowych z opóźnieniem oddawane są jako wody gruntowe i płynące.Drzewostany część wody zatrzymują a część wyparowują i np. 1 ha drzewostanu bukowego w ciągu całego dnia przerabia mniej więcej 30 m3 wody.Do wyparowania takiej ilości wody potrzebna jest duża ilość ciepła i dla tego w tym drzewostanie jest o wiele chłodniej niż na terenie otwartym. W obecnych czasach z gospodarką zrębową w lasach powiązana jest ochrona gleby ( zręby o małej powierzchni ) a na dużych powierzchniach gleba jest zagrożona przez wodę i wiatr.Skutki złej gospodarki w lasach są już nie do naprawienia.Lasy mają zdolność pochłaniania hałasu co w naszych czasach zyskuje na znaczeniu.W strefach uciążliwego hałasu przez dobór odpowiednich gatunków i posadzenia w odpowiedniej gęstości można stworzyć skuteczną osłonę.Najlepszymi gatunkami do pełnienia tej roli to buk, lipa, klon i platany.Wiele gatunków zwierząt i roślin bez ochronnego i regenerującego działania lasu dawno nie było by na ziemi.
Stwierdzenie jakie się nasuwa to człowiek - istota z rozumem jest na prostej drodze do zniszczenia jednej z podstaw życia.

20. KĄPIELE LECZNICZE

2011-07-23T06:41:00.000-07:00

Tym razem chciałabym podzielić się z Wami pomysłami na kąpiele nie tylko poprawiające urodę, ale przede wszystkim wspomagające leczenie różnych chorób. Kąpiele te powinny mieć temp.35-37st. i trwać 20-30min.

1. 300g kwiatu rumianku zaparzyć w 4l wrzątku i pozostawić na 2 godz. do ostygnięcia. Przecedzić i wlać do wanny. Wskazanie- działa przeciw zapalnie i wzmacniająco, polecana przy bólach w kościach.
2. paczkę siana (może być taka za sklepu zoologicznego) zalać 5l wody i gotować 20min. Przecedzić i wlać do wanny. Wskazanie- reumatyzm, upławy, osłabienie organizmu.
3. 1/2 otrąb pszennych zalać 5l wody wrzątku. Wskazanie- dna moczanowa, gościec.
4. 1kg soli kuchennej rozpuścić w 5l wrzątku. Wskazanie- choroby skóry, reumatyzm.
5. 250g liści szałwii zaparzyć w 5l wrzątku i pozostawić na 2 godz. do naciągnięcia. Wskazanie- niskie ciśnienie, choroby górnych dróg oddechowych, astma, działa przeciw zapalnie i oczyszczająco na stawy.
6. kąpiel mleczna- bardzo dobrze rozgrzewa organizm, szczególnie po chorobie. 2l tłustego mleka, garść macierzanki, garść lipy i garść kwiatu bzu czarnego zagotować, po zagotowaniu gotować jeszcze 10min. Przecedzić i wlać do wanny.
7. 250g koziołka lekarskiego zalać 3l wody i gotować 15min. Kąpiel działa bardzo dobrze przy osłabionych nerwach i przy pobudzeniu i nerwowości.
8. kilka gałązek sosnowych i kilka szyszek jodłowych zalać 5 l wody i gotować 20min. Kąpiel taka jest wskazana przy chorobach nerek i pęcherza moczowego.
Przy wszystkich kąpielach leczniczych zaleca się, aby serce było nad wodą, natomiast nerki- całe zanurzone w wodzie. Wszystkich serdecznie zapraszam do mojej lektury i skorzystania z tych kąpieli w razie swoich potrzeb. Jest to doskonała metoda na wszelkie dolegliwości, zwłaszcza w te zimne i długie wieczory zimowe

jolex
www.miracle-zdrowieiuroda.blogspot.com

19. ZBAWIENNA MOC CZOSNKU DLA ORGANIZMU CZŁOWIEKA

2011-07-23T06:07:00.000-07:00

Obecnie czosnek przeżywa swój renesans nie tylko jako przyprawa, lecz także jako środek terapeutyczny. Jesteśmy świadkami odżywania wielu starych metod w leczeniu chorób (takich jak Tybetańska nalewka z czosnku) i odkrywania na nowo dawnych surowców zielarskich.

Czosnek należy do najstarszych roślin uprawnych był i jest szeroko rozpowszechniony w krajach śródziemnomorskich oraz na Półwyspie Arabskim. Obok walorów przyprawowo-smakowych i konserwujących, właściwości przeciwrobacze czosnku, a zwłaszcza zapobiegające infekcyjnym schorzeniom przewodu pokarmowego, jest dla ludów zamieszkujących te obszary szczególnie cenne.

Czosnek z medycyny tradycyjnej został przeniesiony do aktualnego stosowania. Można się sprzeczać, czy i jak działają poszczególne składniki w nim zawarte; pozostaje jednak faktem, że jest to lek dobry i skuteczny w wielu schorzeniach.

Obecnie na podstawie nowoczesnych metod analitycznych, izolacji i technologii oraz testów klinicznych zwykło się mówić o trzech głównych kierunkach działania preparatów czosnkowych:

1. przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym,

2. przeciwmiażdżycowym,

3. tonizującym w chorobach wieku starczego.

Czosnek jako lek roślinny zmniejsza szereg czynników ryzyka odgrywających decydującą rolę w powstawaniu i rozwoju miażdżycy, a mianowicie: poprzez obniżenie całkowitego i LDL-cholesterolu, wzrost HDL-cholesterolu, zmniejszenie stężenia trójglicerydów i fibrynogenu surowicy, obniżenie ciśnienia krwi tętniczej, wspomaganie ukrwienia narządów, zwiększenie fibrynolizy, hamowanie agregacji trombocytów oraz zmniejszenie lepkości osocza.

Czosnek może być podawany profilaktycznie przeciw arteriosklerozie przede wszystkim wówczas, gdy czynniki wywołujące to schorzenie nie osiągnęły jeszcze patologicznych rozmiarów.

W 1971 r. w jednym ze zburzonych klasztorów tybetańskich znaleziono tablice gliniane, na których znajdowała się starochińska recepta leku z czosnkiem.

Według niej należy 350 gramów czosnku obranego z łusek poszatkować nierdzewnym nożem i rozetrzeć w porcelanowym naczyniu drewniana pałeczką na miazgę (np. tłuczkiem do kartofli). Do tego wlać 300 gramów spirytusu o mocy 98%, wymieszać, dobrze zamknąć i na 10 dni wstawić do lodówki, po czym przecedzić przez gęste sitko lub białe ścisłe płótno i roztwór ponownie zostawić na trzy dni w lodowce. Pić – dodając odpowiednia ilość kropli do 50 gramów mleka i zawsze najlepiej na 30 – 45 minut przed jedzeniem.

Przeprowadzając kurację najpierw przyzwyczajamy organizm do czosnku, zaczynając od 1 kropli i stopniowo zwiększając do 15, czyli:

                          Liczba kropli
kolejny dzień    śniadanie      obiad      kolacja

1                         1                2             3

2       4 5     6

3       7 8     9

4     10 11 12

5     13 14 15

6     15 14 13

7     12 11 10

8       9 8     7

9       6 5     4

10       3 2     1

Po takim przyzwyczajeniu organizmu możemy stosować już pełną dawkę 25 kropli 3 razy dziennie, nadal przed posiłkami w 50 ml mleka lub kefiru. Kontynuujemy kurację aż do zużycia przygotowanej porcji. Czas trwania wyżej podanej kuracji wynosi około 3 miesięcy.
UWAGA! Kuracje tę należy powtórzyć po pięciu latach, ale nie wcześniej
Kuracja ta oczyszcza organizm ze zbędnych tłuszczów i osadów wapniowych, poprawia przemianę materii, wzmacnia ścianki naczyń krwionośnych i je uelastycznia, zapobiega udarowi mózgu oraz wrzodom w przewodzie pokarmowym, poprawia wzrok, poprawia funkcje organów płciowych, i ogólnie wpływa odmładzająco na organizm.
Osoby, o których sadzi się, że poddały się operacji plastycznej, a zwłaszcza tzw. Face-lifting (i którym się nie wierzy, gdy temu zaprzeczają), mogły stosować tę właśnie odmładzającą kurację polecaną przez tybetańskich mnichów. I chyba ta najstarsza kuracja czosnkowa jest dziś najbardziej popularna.
http://zdrowiemodaiuroda.blogspot.com

18. HERBATKI ZIOŁOWE

2011-07-23T05:48:00.000-07:00

Herbatki ziołowe;
Zaparzanie wrzątkiem lub napar: Przepisaną ilość świeżych , pokrojonych ziół... Oraz wyciąg na zimno (niektóre zioła)
Przepisaną ilość świeżych, pokrojonych ziół umieścić w szklanym kubku lub innym niemetalowym naczyniu. Wodę zagotowuje się i zalewa nią przygotowane zioła. Świeże ziele pozostawia się do naciągnięcia na bardzo krótko ( wystarczy pół minuty). Herbatka musi mieć zupełnie jasną barwę: jasnożółtą lub jasnozieloną. Ziele suszone pozostawia się nieco dłużej do naciągnięcia (jedną do dwóch minut). Tak przygotowana herbatka rzeczywiście służy zdrowiu, a także cieszy oczy swoim ładnym wyglądem.
Korzenie zalewa się przepisaną ilością zimnej wody, krótko zagotowuje i pozostawia na 3 min do naciągnięcia. Dzienną ilość herbatki wlewa się do termosu i pije porcjami w ciągu dnia zgodnie z podanymi wskazówkami. Zwykle bierze się jedną kopiastą łyżeczkę do herbaty ziół na 1/4 litra wody ( 1 szklanka), a w innych przypadkach należy postępować według wskazówek podanych przy poszczególnych roślinach.

Wyciąg na zimno: niektóre zioła (np ślaz, jemioła, tatarak) nie mogą być zaparzane gorącą wodą ponieważ ,pod wpływem wysokiej temperatury straciłyby swoje właściwości lecznicze. Herbatkę z tych ziół sporządza się jako wyciąg na zimno. Wskazaną przy poszczególnych roślinach ilość ziół zalewa się zimną wodą i odstawia na 8 do 12 godzin (najczęściej na noc). Następnie zlewa się wyciąg , krótko podgrzewa (tak aby był ciepły) i przechowuje dzienną porcję w termosie, który uprzednio przepłukano gorącą wodą.Jednakże ,za najlepszą formę stosowania roślin leczniczych uważa się wyciąg na zimno zmieszany z naparem. Zioła nastawia się na zimno na noc biorąc połowę przepisanej ilości wody ,rano cedzi się. Pozostałość ziół zalewa się teraz gorącą drugą częścią wody i znowu cedzi.Następnie miesza się wyciąg na zimno z naparem.Dzięki takiemu przygotowaniu herbatki uzyskuje się substancje czynne , które rozpuszczają się tylko w zimnej wodzie jak i te ,które są rozpuszczalne w wodzie gorącej.

Materiał wzięty z książki Marii Treben Apteka Pana Boga.

http://medycynanaturalna-julialauer.blogspot.com/

17. SARNA - CAPREOLUS CAPREOLUS

2011-07-23T03:02:00.000-07:00

Sarna - Rodzina jeleniowate
Przepiękne leśne zwierzę. Długość ciała sarny to 95-140 cm.Ogonek ma bardzo krótki tylko kilka cm.Ciężar sarny środkowo europejskiej wynosi od 15 do 30 kg a sarny syberyjskiej aż do 50 kg.
Samiec zwany koziołkiem ma krótkie poroże zwane parostkami, jest najmniejszym europejskim przedstawicielem rodziny jeleniowatych o drobnej budowie ciała, długich biegach ( nogi ) i wysmukłej szyi.
Budowa ciała, masa, wykształcenie parostków u sarny zależy w dużym stopniu od warunków

siedliskowych i odpowiedniej opieki ze strony łowczych.Sarna ma ubarwienie od czerwono brązowego w porze letniej do szaro brązowego zimą.
Na zadzie ma jasną plamę zwaną lustrem lub talerzem od koloru żółtawo białego do bieli i krótkiego ogonka którego nie widać bo znika w owłosieniu lustra.Albinosy wśród sarny są rzadkością.Małe koźlęta sarny rodzą się z plamistym ubarwieniem.Dorastające samiczki które nie miały potomstwa nazywamy

siutami lub po myśliwsku jałówkami.Wszystkie samice z rodziny jeleniowatych nie mają poroża za wyjątkiem za samic reniferów.Jednorocznego koziołka nazywamy guzikarzem bo jego poroże to słabo uwydatnione guziki , w okresie zimy odpadają.Po roku wyrastają właściwe szpiczaste tyki do 10 cm i nazywamy tego koziołka szpicakiem a rozwidlone tyki to widłak.

Pierwsze parostki są zrzucane jesienią i w okresie zimy następuje wytwarzanie nowego poroża które okryte jest scypułem.W okresie kwietnia i maja kozły przystępują do ścierania scypuły przez ocieranie rogami krzewów, gałęzi, pni drzew i ryciu w ziemi.
Długość poroża sarny nie przekracza 30 cm.Uszy u sarny nazywamy łyżkami.W czasie wykształcania poroża gdy nastąpi uszkodzenie scypuły lub samce mają zaburzenia hormonalne, scypuła nie odpada od poroża i wykształca się poroże nieforemne, takiego koziołka myśliwi nazywają perukarzem.Sarna występuje w Eurazji i w górach do 2400 m n.p.m. a w Polsce jest zwierzyną łowną z okresem ochronnym .Najlepszym i najkorzystniejszym środowiskiem dla sarny są lasy liściaste zapewniające odpowiednie kryjówki, nie jest długodystansowcem a różnorodny pokarm umożliwia utrzymanie odpowiedniego tempa szybkiego metabolizmu.Sarna szuka ukrycia w lesie gdy jest szczególnie prześladowana ale nie możemy jej nazwać zwierzęciem leśnym bo w zwartych gęstwinach wcale nie występuje.Bardzo dobrze czuje się na powierzchniach otwartych, przy lesie tworząc stada sarny polnej, zimą łączą się w stada, w miesiącu maju wydają na świat potomstwo, koci się na łąkach i zaroślach a przy niepokoju ucieka
do podobnych środowisk.W środkowej Europie sarna stała się synantropem, zasiedla nie tylko środowiska przekształcone przez człowieka ale wkroczyła nawet do miejskich parków.W Niemczech nie dawno była zagrożona wyginięciem a w chwili obecnej stała się bardzo liczna.Prowadzi wyłącznie nocny tryb życia a w dzień udaje się na dłuższy spoczynek przerywany żerowaniem. Najważniejszym okresem dla sarny jest lato ponieważ musi zgromadzić zapasy energetyczne na zimę. Dostępność pokarmu i jakość w okresie letnim decydują o przeżyciu zimy. Większość czasu spędzają na poszukiwaniu pokarmu. Zgodnie łączą się w mniejsze lub większe stada zwane chmarami.W maju wyszukują najlepszych miejsc do wykocenia się, opieki nad małym i jego obrony.Własny rewir znakują wydzieliną gruczołów zapachowych a koziołki wydzieliną gruczołów czołowych przy ścieraniu scypuły z poroża.Oznacza się bardzo dobrym węchem a dzięki dobremu słuchowi reaguje natychmiast.W czasie opieki nad potomstwem kozy charakterystycznie beczą a kozły przestraszone lub rozdrażnione szczekają.Jest zwierzęciem bardzo wybrednym,zjada tylko te rośliny i części roślin które są najbardziej odżywcze.Tylko te koźlęta przeżyją zimę które osiągną jesienią do 14 kg wagi ciała a o mniejszej wadze przetrwają pod warunkiem intensywnego dokarmiania przez łowczych. Ruja u sarny odbywa się w m-cu czerwcu i po pokryciu zatrzymuje się rozwój zarodka ( tak zwana ciąża przedłużona ) a wznawia po okresie zimowym.Typ przebiegu ciąży ma taką zaletę że młode rodzi się w m-cu maju.W pierwszym tygodniu karmione są mlekiem i ukrywane wśród traw lub gęstych krzewów. Czas urodzenia ma duży wpływ na to czy młode przetrwa zimę czy zginie z głodu.Populacja sarny ponosi duże straty na drogach i w trakcie prac polowych ale dzięki opiece człowieka nadal utrzymuje się na terenach rolniczych.Będąc na spacerze przy lesie można spotkać małą sarenkę ale nie wolno jej dotykać i zabierać, matka zawsze swoje małe znajdzie.

16. JODŁA POSPOLITA - ABIES ALBA

2011-07-21T03:09:00.000-07:00

Jodła pospolita - występuje w górach Europy południowej i środkowej i dla tego różni się od wielu gatunków iglastych.
Północna granica zasięgu jodły to Turyngia, Saksonia ,Francja, Korsyka i góry Półwyspu Bałkańskiego.Odizolowane stanowisko jodły znajduje się w Puszczy Białowieskiej na uroczysku Cisówka obecna Białoruś.Optymalne warunki wzrostu i rozwoju jodła osiąga w zachodniej części Alp i na ich podgórzu, w Chorwacji,Bośni oraz na Pogórzu Karpackim a w Polsce to Beskid Sądecki i Niski oraz Pogórze Karpackie.
Jodła pospolita jest bardzo ważnym drzewem w lesie, razem z bukiem,sosną i świerkiem

tworzą drzewostany od 200 do 1000 m n.p.m. a nawet w Tatrach do 1400 m n.p.m.
Jodła jest typowym drzewem klimatu umiarkowanego i wilgotnego. Dobre rezultaty hodowlane osiąga również w klimacie morskim.Przystosowała się do klimatu oceanicznego i łagodnych zim.
Siewki jodły najlepiej rozwijają się w warunkach wysokiej intensywności światła a takie warunki osiąga na powierzchni otwartej przy zachmurzonym niebie oraz pod osłoną drzewostanu sosnowego.Jodła to wiecznie zielone drzewo szpilkowe o mocnym i prostym pniu. Osiąga wysokość do 50 m, ma większe wymagania termiczne od świerka i jest bardzo wrażliwa na mrozy,przetrzymuje możne zimy ze względu na dużą wilgotność powietrza.Jodła rosnąca na glebach wilgotniejszych jest bardziej żywotniejsza niż jodła rosnąca na mniej wilgotnych glebach.
Jodła będąc gatunkiem głównym w granicach swojego zasięgu może tworzyć z dębem szypułkowym, bezszypułkowym, sosną , bukiem, jesionem, świerkiem i sosną piękne drzewostany.
Zagrożenia abiotyczne: wrażliwość na mróz, suszę, zgryzanie i spałowanie ( grodzenie upraw ) - najlepsze zabezpieczenie przed zwierzyną.Wrażliwa na zanieczyszczenia przemysłowe gazowe i kwaśne deszcze jak świerk.Mimo wolnego wzrostu w lasach gospodarczych osiąga wysoką zasobność. Drzewostan mający 100 lat przy I bonitacji, 32 m wysokości, 485 drzew na 1 ha osiąga masę 965 m3 grubizny i 12,4 m3 przyrostu rocznego a łącznie z drobnicą
masa na 1 ha wynosi 1752 m3.W lasach pierwotnych jodła dorasta do 40-60 m wysokości i osiąga 150-200 cm grubości a w Polsce 44-46 m wysokości i osiąga wiek 220-250.W świecie można spotkać egzemplarze osiągające od 400 do 500 lat a nawet 800 lat.

15. GŁÓG DWUSZYJKOWY - RAJ DLA PTAKÓW

2011-07-21T01:09:00.000-07:00

Głóg dwuszyjkowy występuje w zachodniej i środkowej Europie, po południową Skandynawię oraz na Wyspach Brytyjskich.W Polsce na niżu po
Kujawy,Małopolskę i Pomorze.
Rośnie na siedliskach bogatych.
Lubi gleby wapienne, ilaste i gliniaste. Możemy go spotkać w świetlistych zaroślach, gruzowiskach, obrzeżach

leśnych w zadrzewieniach śródpolnych, sadzony jest jako żywopłot.
Kwitnie od maja do czerwca.
W polskich lasach sadzony jest jako gatunek biocenotyczny bez powierzchni i w ptasich remizach ze względu na owoce.Ma duże zastosowanie w medycynie ( owoce , kwiaty i liście ) ale ja na ten temat nie będę się rozpisywał bo takich informacji w internecie jest dużo.Krzewy głogu dorastają nawet do 5 m a spotyka się nawet 12-to metrowe. Jest gatunkiem długo wiecznym i może osiągnąć nawet 500 lat wtedy jego pień ma wymiary od 3 do 4 m.
Owoce są jadalne i zbieramy gdy gdy osiągną intensywnie czerwony kolor. W smaku są suche i mdłe i dla tego rzadko znajdują zastosowanie.

14. NIE MA JAK CZOSNEK

2011-07-19T06:01:00.000-07:00

Nie ma jak czosnek!
Autorem artykułu jest marcel
Jest bogatym źródłem selenu, choć zawiera i wiele innych ważnych składników, jak białko (5,6%), węglowodany oraz rozmaite składniki mineralne (m.in. wapń, fosfor, żelazo, magnez).
witaminę C, ponadto - związki cukrowe, no i ... znany zapach, który pochodzi z glikozydu alliny.
Allina pod wpływem enzymu allinazy rozpada się na fruktozę i allicynę - lotny związek siarkowy o charakterystycznym przykrym zapachu. Ważniejsze jest jednak to, że ten lotny związek jest bakteriobójczy. Są też podobno w czosnku związki o działaniu hormonalnym, a nawet i pewne ilości radioaktywnego uranu. Na pewno natomiast znajdują się w nim fitoncydy, czosnek jest nawet ich najbogatszym źródłem. Fitoncydy odkrył w latach czterdziestych radziecki uczony Borys Tokin. Są to substancje lotne, znajdujące się w soku roślin, które działają gzrybo -, bakterio -, i pierwotniakobójczo, a są wytwarzane przez niektóre rośliny wyższe. Im też Tokin przypisywał rolę naturalnej odporności roślin na zakażenia. Proces suszenia przeważnie powoduje zniszczenie fitoncydów, niemniej jednak całe ich bagactwo posiadają takie rośliny, jak: czosnek, cebula, chrzan, koper, czeremcha itp. Fitoncydy nie są lekami w tradycyjnym zrozumieniu, mają jednak praktyczne zastosowanie jako środkikonserwujące. Przykładem może tu być chrzan z cielęciną lub szynką, czosnek w kiszonkach itd. Chrzan - jak stwierdzono w krakowskiej Klinice Hematologicznej - jest potężnym czynnikiem hamującym rozwój grzybów i pleśni (również i toksynotwórczych), na co dotąd nie zwrócono dostatecznej uwagi.                                                           O czosnku się mówi, "działa jak karbol w jamie ustnej" - bo tak zabija wszystkie drobnoustroje i ... silnie pachnie. W każdym razie odkarza on przewód pokarmowy, narządy oddechowe, leczy przewlekłe biegunki, miażdżycę, zapobiega chorobom zwyrodnieniowym starości, arteriosklerozie i zawałom serca... Właśnie - sprawa serca. W USA np. na każde 3 zgony jeden jest spowodowany chorobą serca. Ale w Hiszpanii - jeden na 17 zgonów. Na 100 tysięcy ludności umiera na serce rocznie:W USA  ok. 319,5 osóB , we Włoszech   ok. 208,9 osób , w Hiszpanii    ok. 71,3 osób.
Amerykańskie foldery przestrzegają swoich turystów, wybierających się do Hiszpanii, że jest to kraj cuchnący czosnkiem. Potrafią nawet złośliwie twierdzić, że "torreador może zabic byka samym oddechem", gdzyż przed walką je szczególnie dużo tej przyprawy. Czosnek hiszpański - bardzo smaczny, w ząbkach tak dużych, jak cała główka u nas - jest tam rzeczywiście powszechnie jadany. Wiara w to, że dodaje sił, energii i odwagi przetrwała chyba od czasów budowy egipskich piramid lub - jak to się ładnie mówi - ginie w pomrokach dziejów. Co prawda nie można stwierdzić z całą pewnością, że to tylko czosnek jest przyczyną tak stosunkowo rzadkich zgonów na serce w Hiszpanii, bo ... np. używa się w tym kraju tylko i wyłącznie soli morskiej, bogatej w mikroelementy, a więc i w selen, i w magnez. Na ogół jednak wielu uczonych w świecie całą zasługę przypisuje właśnie czosnkowi. Tym bardziej, że i Włosi rzadziej umierają na serce od np. Brytyjczyków czy Amerykanów, a w ich kuchni też podaje się sporo czosnku, choć dwa razy mniej niż Hiszpanii. Czosnek ratuje nie tylko serce. Podobnie jak cebula, jedzony razem z mięsem przeciwdziała złym skutkom spożywania tłuszczów nasyconych, szkodliwemu działaniu nadmiaru cholesterolu, a także zakrzepom. Hinduska medycyna ludowa od tysięcy lat zwracała na to uwagę. Lekarze hinduscy twierdzą również, że działa on niczym lek antycukrzycowy, bo oczyszcza krew z nadmiaru glukozy.  Ludność Etiopii ma najwyższy na świecie poziom cholesterolu we krwi, ale notuje się tam bardzo niewiele przypadków chorych na arteriosklerozę. Jada się w tym kraju czosnek chętnie, często i dużo. Cudzoziemcy w Hiszpanii nierzadko chorują na dezynterię, którą mieszkańcy tego kraju leczą czosnkiem. Podobnie i w Meksyku. Kto cierpi na żołądek, temu zaleca się, aby codziennie połykał "perełkę" soku czosnkowego.    Dr Marcowici z Włoch, po 25 latach doświadzczeń i obserwacji, doszedł do wniosku, że czosnkiem leczy się najskuteczniej różnego typu bakteryjne biegunki - chroniczne i ostre, oraz dezynterię, a nawet ponoć tzw. cholerę. Podzczas II wojny światowej, gdy brak było we Włoszech lekarstw, leczył on czosnkiem, z doskonałym skutkiem, niemal wszystkich pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego. W jednym z doświadzczeń stwierdził, że 2,5 g suchego, sproszkowanego czosnku może uratować króliki przed 10 - krotną śmiertelną dawką toksyny dezynteryjnej. Już w starożytności - w Babilonie, Egipcie, Grecji, Rzymie, w Indiach i Chinach - jadano czosnek przy chorobach przewodu pokarmowego i przeciw robaczycy.  A w naszych czasach słynny dr Albert Schweitzer dawał go z dobrym skutkiem chorym na tyfus i cholerę. W 1970 r. biolog Eldon L. Reeves, stwierdził, że czosnek powstrzymuje rozrost komórek rakowych. Potwierdza to klasyczne juz doświadczenie na myszach. Podawano rakowatym zwierzętom preparat z olejku czosnkowego i żyły one znacznie dłużej niż grupa myszy która czosnku nie dostawała. Dr F. G. Piotrowski z uniwersytetu w Genewie próbował leczyć czosnkiem u 100 chorych różne stadia nadciśnienia. Otóz z tej setki 40% po 3 - 4 dniach odczuło wyraźną poprawę: ustały bóle i zawroty głowy, trudności w koncentracji itp. U następnych 40% była poprawa, ale nie tak wyraźna. Nie spodziewał się zresztą tego, bo byli wśród nich chorzy na nerki i inne dolegliwości, które trudno usunąć dietą. A jednak poprawa była. Żywieniowcy radzą, aby lecząc nadciśnienie, prócz "perełki" olejku czosnkowego, łykać "perełkę" witaminy E, a będzie to wspaniały "eliksir młodości" Oczywiście naszą intencją było jedynie zwrócenie uwagi na naturalny, roślinny czynnik, jakmi są związki zawarte w czosnku, a nie zalecanie, by w każdej chorobie nadciśnieniowej stosować wyłącznie jadanie tej przyprawy bez porady lekarza. Zespół objawów, określany klinicznym terminem: "choroba nadciśnieniowa" od 1 do 4 stopnia, ma wiele przyczyn, stąd i leczenie wymaga zastosowania wieloczynnikowej taktyki. Jutro - pomoże lekarzowi komputer, dziś - warto sobie uświadomić jedynie naszą niedoskonałość. Lecznicze właściwości czosnku zostały tak wyolbrzymione przez jego entuzjastów, że może sprawić <strong>trudność odróżnienie mitu od faktu . Historia tego ostrego w smaku zioła, nie pozostawiając cienia watpliwości, wskazuje na jego ogromny potencjał. Historycy medycyny zidentyfikowali ponad 100 niekulinarnych zastosowań czosnku. Na przykład Egipcjanie podawali go budowniczym piramid dla wzmocnienia sił i ochrony przed czerwonką. Europejczycy spożywali go, aby ustrzec się przed zarazą. Lekarze polowi podczas obu wojen światowych stosowali czosnek do odkażania ran. Do dzisiaj używamy go w leczeniu grzybicy stóp, gruźlicy i nadciśnienia krwi, nie wspominając o przeziębieniach i kaszlu o rozmaitym podłożu, i jak głosi plotka działa nawet jako afrodyzjak. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat poddano wnikliwej analizie medycynę ludową i czosnek jest obecnie bohaterem <strong>ponad 1000 badań farmakologicznych. Większość z nich koncentruje się na roli czosnku w chorobach układu krążenia i nowotworowych, a także na jego przeciwbakteryjnych i przeciwutleniających właściwościach. Wydaje się jasne, że czosnek jest leczniczym ziołem godnym uwagi - a nawet w pewnych przypadkach, pod wzgledem działania, może dorównać lekom na recepty. W czosnku znajduje się ponad 100 chemicznie czynnych związków. Rozważmy wpływ czosnku na płytki krwi, komórkowe struktury, które mają tendencję do zlepiania się ze sobą i tworzenia zakrzepów w tętnicach wieńcowych. W pewnym badaniu wykryto, że stopień agregacji (zbijania się w skupiska) płytek krwi u mężczyzn, którym podawano odpowiednik 6 zabków świeżego czosnku, obniżył się z 58 do 10 procent. Niektóre związki chemiczne zawarte w czosnku moga byc równie skuteczne, jak aspiryna w hamowaniu tworzenia się zakrzepów krwi. Wydaje się, że czosnek działa podobnie jak leki przepisywane na receptę, które hamują produkcję cholesterolu przez watrobę, tłuszczowej substancji przyczyniającej się do tworzenia złogów i zwiększającej ryzyko choroby serca. Z przeglądu dziesiątek prac naukowych wynika, że codzienne zjadanie czosnku może obniżyć stężenie cholesterolu o 9 - 12 procent. Czosnek poprawia krążenie krwi w całym organizmie, nie tylko w tętnicach wieńcowych. Sprzyja rozszerzeniu naczyń, co oznacza, że pod jego wpływem obniża się ciśnienie krwi. Prawdopodobnie poprawia też elastyczność tętnic. Liczne badania sugerują, że czosnek blokuje przemiany komórek mogące prowadzić do nowotworu - i wręcz może niszczyć komórki rakowe, które już się pojawiły.Wykazano, że zjadanie porcji mniejszej niż ząbek dziennie zmniejszyło ryzyko nowotworu gruczołu krokowego o połowę. Badanie kobiet w Iowa (USA) pokazało, że prawdopodobieństwo rozwinięcia nowotworu okrężnicy zmniejszyło się trzykrotnie u kobiet jedzących czosnek w każdym tygodniu w porównaniu z tymi, które go nie jadły. W pewnym chińskim badaniu stwierdzono, że jedzenie czosnku wiąże się z istotnie mniejszym ryzykiem wystąpienia nowotworu żołądka. Wśród osób zjadających dużą ilość czosnku przypadki choroby stanowiły jedynie 8% - jednak spożycie czosnku było naprawdę bardzo wysokie i wynosiło około 20 g (przynajmniej jedną główkę) dziennie. Nie wiadomo dokładnie, w jaki sposób czosnek przeciwdziała nowotworom. Wydaje się, że allicyna oraz inne zawarte w nim związki działają bezpośrednio na guzy.            Czosnek może także uniemożliwiać powstawanie związków powodujących nowotwory. Neutralizuje niebezpieczne cząsteczki zwane wolnymi rodnikami - produkty uboczne procesu utleniania, które przyczyniają się do starzenia się komórek, uszkadzają DNA, a także zapoczątkowują zmiany nowotworowe w komórkach. Hamuje tworzenie się azotynów - związków przyczyniających się do rozwoju raka żołądka. Wzmacnia również układ immunologiczny. Surowy czosnek, który został rozgnieciony i przyłożony do rany, zabija rozmaite organizmy wywołujące infekcje, takie jak grzybice stóp, drożdżowe infekcje pochwy oraz wiele rodzajów infekcji uszu. Niszczy rozmaite bakterie, w tym także tę, która powoduje gruźlicę, czy budzącą postrach "Escherichię coli", sprawcę licznych infekcji dróg moczowych. Może nawet zabijać pewne bakterie, które są odporne na standardowe antybiotyki. Czosnek likwiduje drobnoustroje zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz organizmu. Zjadanie go może zabezpieczyć ścianki jelita przed "Helicobacter pylori", bakterią, która sprzyja tworzeniu się większości wrzodów trawiennych. A z uwagi na to, że olejek eteryczny zawarty w czosnku jest wydzielany przez płuca, jest on bardzo pożyteczny w leczeniu dolegliwości dróg oddechowych. Aby odnieść korzyść z większości leczniczych i profilaktycznych właściwości czosnku, prawdopodobnie wystarczy zjeść 1 - 2 surowe albo lekko obgotowane ząbki dziennie. Surowy czosnek ma silniejsze działanie - gotowanie hamuje tworzenie allicyny i niszczy niektóre spośród pozostałych leczniczych związków. Trzeba utłuc, posiekać lub pogryźć ząbek, aby mieć pewność, że allina w surowym czosnku zostanie przekształcona w allicynę.  Co ciekawsze, według The US National Cancer Institute, przerwa 15 minut pomiędzy obraniem ze skórki a obgotowaniem czosnku pozwala na działanie enzymów, co może sprzyjać zachowaniu niektórych leczniczych właściwośći, zwykle traconych podczas gotowania. W przypadku surowego czosnku problemem może być (i jest), silny aromat i smak. Aby pozbyć się czosnkowego oddechu, po zjedzeniu czosnku, przeżuj kilka pędów natki pietruszki. Lekarze są zgodni, że największe leczenie i zapobiegawcze właściwości ma świeży czosnek. Jeśli naprawdę nie jesteś w stanie znieść jego smaku, możesz go zastapić powlekanymi suplementami. Nie wywołują czosnkowego oddechu, ponieważ przechodzą przez żołądek niestrawione. Lekarze zalecają przyjmowanie 400 do 600 miligramów czosnku dziennie w postaci suplementu a cztery razy dzienie przy przeziębieniu lub grypie. (Uwaga: Nie wolno przyjmować leczniczych dawek czosnku, jeśli bierzesz warfarynę - lek rozrzedzający krew).Podsumowując - czosnek zawiera witaminy B1 - 1,76 mg, B2 - 0,70 mg, K - 0,54 mg, PP - 5,28 mg i C - 123,0 mg. Czosnek obniża ciśnienie krwi, jest jednym z najsilniejszych środków bakteriobójczych (prawie zawsze wystarczy sam zapach) i w tym charakterze doustnie zażywany spisuje się jak najlepszy antybiotyk, ponadto działa wykrztuśnie i przeciwrobaczo. W zastosowaniu zewnętrznym wywołuje przekrwienie lokalne, potrzebne np. przy reumatyzmie, oraz działa bakteriobójczo.
"http://www.sport-marcel.blogspot.com"
Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

13. MOC ZDROWIA W BABCE LANCETOWATEJ

2011-07-19T05:32:00.000-07:00

Kilka słów o babce lancetowatej. Artykuł wprowadzi nas w niesamowitą moc babki lancetowatej, może nieco zapomnianej, ale nadal skutecznej. Jeśli rośnie dosłownie wszędzie, to dlaczego by jej nie wykorzystać?
O tym, że babka lancentowata ma ogromne spektrum zastosowań z pewnością wie niejeden z nas. Występuje ona niemal wszędzie, a najczęściej w Europie i Azji. W Polsce największą ilość babki możemy spotkać na łąkach i pastwiskach. Babka posiada długie kłącze i wiele korzeni wiązkowych. W większości przypadków jest uważana za chwast i nie użytkuje jej się niemal w ogóle. A szkoda, ponieważ jej działanie może niejednemy uratować życie, czy pomóc wyleczyć z ciężkiej choroby lub po prostu wzmocnić nasze zdrowie. Babka posiada wydłużone liście i posiada nerwy, które zawsze idą równolegle. Babka lancelowata kwitnie od maja, aż do września. Owoc babki to niewielka torebka, która zawiera dwa nasiona (czasem jedno), lecz w okresie wegetacji może być tam ich aż tysiąc. Surowcem, który jest najczęściej wykorzystywany w ziololecznictwie jest liść babki. Zbiera się zazwyczaj bez ogonka i suszy w temperaturze 40 stopni Celsjusza. Babka zawiera dużą ilość glikozydów, które ochraniają naszą wątrobę i korzystnie wpływają na bakterie znajdujące się w niej. Posiada działanie wykrztuśne (działą zwłaszcza na śluz znajdujący się w oskrzelach). W czasie choroby łągodziny górne drogi oddechowe. Zwiększa przepuszczalność naczyń włosowatych. Odwary z babki lancetowatej mogą okazać się silnie moczopędne, a sok ze świeżej babki może przyspieszyć gojenie się ran (w tym przyspiesza regenerację naskórka). Na niejednej stronie czy portalu zdrowia możemy znaleźć naprawdę dużo przydatnych przepisów, dotyczących babki lancetowatej.

12. JARZĄB MĄCZNY - MĄKINIA

2011-07-15T00:36:00.000-07:00

Jarząb mączny - Mąkinia

występuje w Polsce w reglu dolnym Karkonoszy , w Tatrach , Pieninach a na pozostałym terenie nizinny bardzo rzadko.
Kwitnie od miesiąca maja do czerwca.
Rozmnaża się za pomocą nasion roznoszonych przez ptaki śpiewające a uwielbiana jest przez drozdy.Siedlisko tego gatunku to gleby płytkie , gliniaste i kamieniste z przewagą podłoża wapiennego. Jest sadzona przy drogach , ulicach.
Owocowanie rozpoczyna w sierpniu. Owoc

jest mączysty i mdły w smaku.

Zbierany jest jako karma dla ptaków w okresie zimowym.

W dawnych czasach owoc ten suszono i mielono używając jako dodatek do ciast. Krzew dorasta do 8 m o wielu pniach.

Kwiaty białe , owoce od pomarańczowego do szkarłatnoczerwonego koloru.

11. MALINA WŁAŚCIWA - PYSZNY OWOC - NIEBO W GĘBIE

2011-07-15T00:02:00.000-07:00

Malina właściwa - Rubus idaeus
Krzew ten występuje prawie w całej Europie i w Polsce jej nie brakuje.Występuje do 1780 m n.p.m., często uprawiana w domowych ogródkach i na plantacjach.
Okres kwitnienia przypada na miesiąc maj - czerwiec a czasem dłużej.W Polskich lasach występuje w zaroślach, zrębach , na usypiskach kamiennych. Uwielbia gleby żyzne , wilgotne i zasobne w azot.
Owoce dojrzewają od lipca. Maliny są bardzo chętnie zbierane ze względu na smaczny owoc.
Dzikie maliny zbieramy kiedy są bardzo dojrzałe , soczyste , słodkie i przerabiamy bo się bardzo szybko psują. Z owoców malin przyrządza się pyszne syropy , soki, kruszony , wina owocowe , konfitury a także używa się do produkcji lodów oraz w medycynie. Owoce są bogate w witaminę C , kwas cytrynowy , rozpuszczane węglowodany i inne kwasy organiczne. Malina - owoce i młode liście mają zastosowanie w zioło lecznictwie.
Środek ściągający przy biegunce i w leczeniu ran. Z fermentowanych liści malin sporządzamy herbatki. W liściach malin znajduje się cukier , witamina C , garbniki i flawony.Pyszny sok z malin wielu lekarstwom nadaje słodki smak.

10. SOSNA POSPOLITA

2011-07-13T07:40:00.000-07:00

SOSNA POSPOLITA -
PINUS SYLVESTRIS
Występowanie - ze wszystkich gatunków występujących w Europie sosna pospolita ma największy zasięg: rośnie na wschód aż po Syberię , od Laponii po Hiszpanię, od 0 do 1300 m n.p.m.Rośnie na wszystkich siedliskach jakie występują , od boru suchego do siedlisk ciężkich , gliniastych

a szczególnie nie znosi terenów zalewowych.
Jest gatunkiem głównym , panującym na wszystkich siedliskach borowych i gatunkiem współpanującym lub panującym na siedliskach lasowych.Najcenniejsze drewno i największy przyrost sosna osiąga na siedliskach boru świeżego i BMśw ( boru mieszanego świeżego).
W krajach nadbałtyckich i w Polsce sosna znajduje optymalne warunki wzrostu.Sosna pospolita należy do gatunków najbardziej światło żądnych.
Warunki siedliskowe powodują że sosna na zachodzie ma większe wymagania niż na wschodzie.Pod względem temperatury wykazuje duże zdolności przystosowawcze.
- warunki pod biegunowe - krótki okres wegetacyjny - -50 stopni C,
- warunki południowe , ciepły klimat - +40 stopni C.

Zagrożenia abiotyczne:
- okiść - w fazie drągowiny,
- silne wahania wilgotności gleby,
- silne wiatry
- zgryzanie młodych pędów przez
zwierzynę - karłowe, zniekształcone uprawy.
Sosna pospolita jest bardzo wrażliwa na zanieczyszczenia przemysłowe - SO2, Cu, Zn, Ph, Cd.
Ten gatunek lasotwórczy należy do gatunków szybko rosnących, część nadziemna jak i korzeń palowy w

pierwszych latach jest 3-4 razy dłuższy od części nadziemnej.
Warunkiem osiągnięcia wartościowego drewna jest wybór odpowiedniej więźby.W ten sposób zapobiegamy szczególnie na glebach żyznych dużych przyrostów i szerokiej gałęzistej korony.
W obecnych czasach coraz częściej używany jest materiał sadzeniowy z zakrytym systemem korzeniowym.
Podam przykład zakładanej uprawy:
Gatunek główny - So
Siedlisko - Bs , Bśw

Więźba - 1,4 x 0,7
Orien.liczba sadzonek - 10,0 tys. na 1 ha
Rodzaj sadzonek - So 1/0, So 2/0 i 1/1 - starszych nie sadzimy i starszych sadzonek się nie produkuje.
Drewno z sosny jest podstawowym surowcem w przemyśle drzewnym.
Pamiętam czasy jak chodziło się do lasu, zgrabiało szyszki i igliwie, robiło się zapasy do palenia w piecu.U mojej Cioci za stodołą leżały stosy tego paliwa.
Po dużym drzewostanie można było chodzić boso.

9. DZIKA RÓŻA

2011-07-12T08:06:00.000-07:00

Dzika Róża
W naszym kraju występuje wszędzie i prawie w całej Europie. Okres kwitnienia przypada na miesiąc czerwiec a nawet połowę maja.Możemy ją spotkać przy lesie, przydrożach , w zaroślach i żywopłotach.
Stosowana jest w leśnictwie do zakładania upraw jako gatunek biocenotyczny bez powierzchni oraz w ptasich remizach. Rośnie dosyć wysoko bo nawet osiąga 3 m a nawet i więcej z ostrymi kolcami. Kwiaty bez zapachu lub bardzo słabo pachną.Kolor kwiatów od bieli do róznego odcienia różu.

Owoce dzikiej róży dojrzewają od września, zawierają dużo witaminy C , kwasy owocowe, liczne substancje mineralne , cukry, garbniki i szereg witamin. Owoce dojrzałe używamy do zrobienia marmolady, można produkować dobre winko a z suszonych owoców przyrządzamy przepyszną herbatkę.Ma zastosowanie w medycynie ludowej - zwiększa odporność organizmu , środek łagodnie moczopędny i przeczyszczający.

8. WYCINANIE DRZEW I ŚWIADOMOŚĆ EKOLOGICZNA

2011-07-12T06:46:00.000-07:00

Wycinanie drzew i świadomość ekologiczna
Li Li
WWW firmowe: http://eurohost.com.pl/

Problem globalnego ocieplenia jest dużo bardziej złożony. Wielu ekologów słusznie zwraca uwagę, że jedną z najbardziej skutecznych metod może być edukacja ekologiczna i wzrost świadomości ludzi w sprawie rosnących zagrożeń.
Oczywiście, problem globalnego ocieplenia jest bardzio złożony.

Wielu ekologów słusznie zwraca uwagę, że jedną z najbardziej skutecznych metod może być edukacja ekologiczna i wzrost świadomości ludzi w sprawie rosnących zagrożeń. Jednym z takich strategicznych przykładów, jak ważna może być edukacja ekologiczna, może być wycinanie drzew i sadzenie nowych drzew.

Drewno jako materiał wykorzystywany jest od początku istnienia naszej cywilizacji. Kiedyś wyręb lasów nie stanowił problemu. Jednak obecnie to jest poważny problem dla wielu państw – drzewa rosną powoli, a zapotrzebowanie na drewno lawinowo narasta. Od momentu zasadzenia drzewa musi upłynąć przynajmniej około 20-40 lat, by drzewo można było ściąć i by nadawało się do eksploatacji. Oczywiście, to zależy od gatunku. Niektóre gatunki drzew (np. brzoza czy wierzba) rosną bardzo szybko.

Drewno najczęściej wykorzystywane jest do produkcji papieru, do wytwarzania mebli i jako opał.

Rosnący popyt na drewno powoduje, że wycinanie lasów zaczyna powodować różne problemy czy katastrofy. Jako jeden z przykładów można przytoczyć sprawę Pekinu. Naokoło Pekinu nieomal doszczętnie wycięto lasy. Spowodowało to zupełnie niespodziewane i tragiczne skutki. Pierwszy skutek: w okolicach Pekinu wiele gospodarstw narzeka na niedobór wody. Drugi skutek: Pekin jest atakowany przez burze piaskowe, które skutecznie paraliżują miasto.

Przykład z Chin w sposób dobitny i klarowny pokazuje, jak tragiczne skutki powoduje brak świadomości ekologicznej i jak wielka może być głupota ludzi.

W Polsce istnieją ścieżki edukacyjne w niektórych leśnictwach państwowych. Ponadto prowadzone są działania edukacyjne w kierunku odpowiedniego składowania odpadów, czyli recyklingu.

7. BRZOZA - NATURALNE BOGACTWO

2011-07-12T06:25:00.000-07:00

Brzoza - naturalne bogactwo

WWW firmowe: http://www.kominkowe.info/

Brzoza jest pospolitym gatunkiem drzewa, który występuje powszechnie w naszym kraju i jest stałym składnikiem otaczającego nas krajobrazu. Charakterystyczna biel kory oraz soczysta zieleń l

Brzoza poza walorami estetycznymi posiada szereg innych korzystnych cech, które sprawiają że jest drzewem bardzo pożytecznym. Drewno brzozy posiada szerokie zastosowanie, wykorzystywane jest m.in. w meblarstwie i przemyśle papierniczym, znany jest również sortyment pod nazwą sklejka lotnicza. Drewno brzozowe jest bardzo dobrym opałem, idealnie się sprawdza jako drewno kominkowe. Kora brzozy posiada dużą zapalność i świetnie nadaje się do celów rozpałkowych.

Wiosną można pozyskiwać z brzozy tzw. sok brzozowy, który ma zastosowanie jako środek dietetyczny oraz leczniczy i kosmetyczny. Również liście brzozy mają zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. Jednak największym odkryciem jeżeli chodzi o zastosowanie prozdrowotne tego drzewa, jest ksylitol czyli cukier pozyskiwany z drewna brzozy. Substancja ta jest doskonałą alternatywą dla cukru buraczanego oraz innych cukrów. Posiada 2 razy mniej kalorii od cukru tradycyjnego, jest bezpieczna dla diabetyków, nie wywołuje próchnicy zębów, hamuje rozwój pleśni i drożdżaków w organizmie i dodatkowo wspomaga przyswajanie wapnia, i dlatego jest skutecznym środkiem w profilaktyce osteoporozy.

Brzoza jest gatunkiem o małych wymaganiach i rośnie także na glebach bardzo słabych. Dlatego też stanowi cenną i czasami jedyną domieszkę liściastą w borach sosnowych. Na takich siedliskach brzoza jest ważnym elementem, który pielęgnuje glebę i wzbogaca całą biocenozę.

Według niektórych źródeł drzewa posiadają wpływ na samopoczucie człowieka poprzez jonizację i promieniowanie jakie emitują, a w zasadzie brak promieniowania, gdyż uważa się że drewno pochłania niekorzystne promieniowanie innych materiałów. Każdy gatunek posiada inne właściwości i brzoza może być tutaj całkiem ciekawym przykładem. W ubiegłym stuleciu prowadzono w niektórych krajach badania, z których wynika że brzoza wpływa bardzo korzystnie na samopoczucie człowieka. Pewnym potwierdzeniem takiej tezy jest znany motyw z literatury i kinematografii m.in. radzieckiej, gdzie samotna dziewczyna w czasie okupacji przytula się właśnie do brzozy.

iści sprawia, że drzewo to jest dobrze rozpoznawalne i darzone dużą sympatią.

6. LAS PEŁEN PACHNĄCYCH OWOCÓW

2011-07-12T02:29:00.000-07:00

Ach te poziomki , poziomki , co to był za zapach a o smaku już nie wspomnę.Będąc małym szkrabem biegałem do lasu opychać się przepysznym owocem , słodkim, pachnącym.
Najpierw było wcinanie a potem było zbieranie. Miałem małego pieska, tak się wycwaniła że każdy owoc poziomki zjadała prosto z krzaka. Zapach tego owocu roznosił się po całym mieszkaniu.
Poziomka pospolita.
Występuje w całej Europie oraz po terenie całego kraju.Lubi siedliska nieco wilgotne, gliniaste i żyźniejsze.Spotykamy ją na słonecznych brzegach lasów i polan śródleśnych.
Kwitnie od maja do czerwca. Rozmnaża się przez nasiona roznoszone przez ptaki , zwierzęta no i ludzi. Poziomka osiąga niesamowity aromat gdy jest w pełni dojrzała , soczysta. Zawiera bardzo dużo witaminy C, kwas owocowy i substancje mineralne. Poziomka to nie tylko wspaniały owoc leśny , używa się do wyrobu kompotów , marmolad i kruszonów. Z liści możemy sporządzać herbatki o smaku poziomki. Zmiksowana jako mus wyśmienicie smakuje z lodami Pipi.
W chwili obecnej mniej się zbiera owoców poziomek leśnych ze względu na duże owoce poziomek ogrodowych które smakiem nie przypominają poziomek leśnych.

5. LAS PEŁEN JAGÓD , ZIÓŁ I OWOCÓW LEŚNYCH

2011-07-12T00:33:00.000-07:00

JARZĘBINA POSPOLITA

Jarzębina jest krzewem , sadzonki tego gatunku sadzi się w lesie przy zakładaniu upraw jako gatunek biocenotyczny. Kwitnie od maja do czerwca.Występuje w całej Europie.Rośnie na glebach ubogich i kwaśnych. Ze względu na owoce sadzona w ogrodach.

Owoce pomarańczowo - szkarłatne w kiściach ze względu na zawartość garbnika w stanie surowym nie są jadalne.Uwielbiany owoc przez ptaki jest jadalny dopiero po pierwszych przymrozkach.Ma wiele zastosowań w medycynie ludowej jak i w przetworach domowych.Przerabia się z

innymi owocami na galaretki , marmolady i przeciery ( pozyskiwać późną jesienią gdy owoc jest przemarznięty czyli słodszy i bardziej miękki).
W owocach jarzębiny występuje cukier , kwas parasorbinowy , sorbina , kwas jabłkowy, olejek eteryczny i bardzo dużo witaminy C. Owoc jarzębiny w stanie surowym jest gorzki i mimo to stosowano go przeciwko szkorbutowi w dawnych czasach , podatności na infekcje , wiosenne zmęczenie, łagodnie moczopędny i przeczyszcający, przeciw działa biegunce a

dziewczyny robiły sobie korale. Mało kto wie że surowe dojrzałe owoce jarzębiny zjedzone w dużej ilości mogą spowodować zatrucie - trucizna to amigdalina, kwas sorbowy i parasorbowy w owocach. Objawy zatrucia to: wymioty, nieżyt żołądka i jelit, wykwity skórne jak przy szkarlatynie.W moczu podwyższony poziom cukru i białka.Owoce po przerobieniu na przetwory domowe tracą wszystkie szkodliwe substancje.Nie pozyskujemy owoców z drzewek rosnących przy ruchliwych drogach.Uwielbiam obserwować krzewy czerwone od kiści owoców i ptaki buszujące

w darmowej stołówce.Wspaniały widok - mam go z okna.

4.JELEŃ SZLACHETNY

2011-07-09T07:27:00.000-07:00

Jeleń szlachetny - Cervus elaphus Rodzina - jeleniowate
Wygląd - długość ciała do 2,5 m,
Ogona - do 14 cm
Wysokość w kłębie - do 1,5 m
Masa ciała - do 350 kg.
Samica ( łania ) jest do 1/3 lżejsza od byka.
Poza cętkami występującymi u młodych cieląt suknia ( sierść ) Jelenia jest jednobarwna. Byki w zależności od wieku noszą wieniec a w okresie rui i zimą grzywę. Na zadzie jasny talerz.Masywna sylwetka,długie biegi lub badyle ( nogi).
Poroże. - Młody byk w 2-gim roku życia wykształca tylko proste tyki i zwie się szpiczak.Z kolei byk 3-letni ma już 3 odnogi na każdej tyce.Starsze byki mają poroża z coraz większą liczbą odnóg. Najbardziej imponujące wrażenie robi wieniec kiedy jest omszony. Byki są bardzo czułe w tym okresie i bardzo uważają by nie uszkodzić scypułu ( omszenia). Po 5-ciu miesiącach poroże jest w pełni wykształcone i scypuł odpada. Poroże jest tworem kostnym bez szpiku kostnego i naczyń krwionośnych. Wieniec jelenia to najbardziej pożądane trofeum każdego myśliwego. Jeleniowi służy do walk o łanie. Rozmiary umożliwiają ocenę jego siły.
Środowisko życia: Lasy mieszane i liściaste z śródleśnymi łąkami, dzień spędzają ukryte a na żerowanie wychodzą wieczorem. Żyje w stadach ( chmarach ) a stadem przewodzi doświadczona łania zwana licówką. Jelenie są roślinożercami, żywią się trawą i roślinnością. Wiosną objadają pączki niskich drzew i krzewów wyrządzając poważne szkody w uprawach leśnych. Jesienią zjadają duże ilości bukwi ( nasion buka) i żołędzia ( nasion dębu). Największym obecnie wrogiem jelenia jest wilk i ryś. Od wielu lat liczebność regulowana jest wyłącznie przez odstrzał.

3.Szkółka leśna - Las wspólnym dobrem

2011-07-09T06:04:00.000-07:00

Większość materiału sadzeniowego przeznaczonego do odnowień ( powierzchnie zrębowe) i zalesień ( grunty porolne ) produkowana jest na szkółkach leśnych. Jakość materiału sadzeniowego jest gwarancją trwałości i ochrony zasobów leśnych. Pamiętam czasy gdy na leśnej szkółce siano tylko sosnę , brzozę i świerk bo osobiście uczestniczyłem w tych pracach jako syn leśniczego. W latach póżniejszych na szkółkach wysiewano już więcej gatunków lasotwórczych i krzewów ( domieszki i gatunki biocenotyczne - nie wchodziły w skład uprawy i powierzchni ).Uprawy obecnie zakładane różnią się składem gatunkowym od upraw zakładanych po wojnie i w latach 50-60-tych - monokultura - sama sosna. Monokultury sosnowe są narażone na masowe pojawianie się owadów liściożernych ( np. gradacje barczatki sosnówki , brudnicy mniszki , strzygoni choinówki ) i na choroby powodowane przez grzyby pasożytnicze. Szkody wyrządzane przez wyżej wymienione gatunki są przyczyną olbrzymich strat ekonomicznych. Drzewostany są osłabione i jest mniejszy przyrost masy drzewnej.Koniec lat 70-tych zwiększa się udział gatunków liściastych w składzie zakładanych upraw. W chwili obecnej sadzimy o połowę mniej sosny a więcej gatunków liściastych, wykorzystywany jest każdy skrawek lepszego siedliska. Dzięki temu powierzchnia drzewostanów liściastych wzrosła z 13 do ponad 23 % powierzchni leśnej.
Lesistość Polski w roku 1945 r. wynosiła 20,8 % a w chwili obecnej Polska jest w czołówce europejskiej, jeśli chodzi o powierzchnię lasów i zajmują one prawie 29 % powierzchni kraju.Tymczasem na świecie lasów ubywa, ale Polska należy do tej grupy krajów, które zrobiły wszystko by zwiększyć swoje zasoby.
Podstawą prac jest "Krajowy program zwiększania lesistości" do 33 % w 2050 r.

2. KIEDY LASY NAJPIĘKNIEJ ŚPIEWAŁY ?

2011-07-09T01:44:00.000-07:00

Wspomnienia z dzieciństwa. Muszę trochę napisać o sobie - najmłodsze dziecko leśniczego, wychowywany byłem w lesie, las nas otaczał i do ludzi było daleko. W lesie wypoczywałem, każdą wolą chwilę spędzałem umykając z domu do lasu, miałem swoje ulubione drzewa pod którymi przesiadywałem godzinami a bywało i nocami. Drzewa szumiały, liście szeleściły a najbardziej uwielbiałem wrzesień i pażdziernik bo chociaż noce były zimne to las cudownie śpiewał. Odbywały się rykowiska jeleni - to trzeba usłyszeć i przeżyć taką noc w lesie by muc na ten temat rozmawiać. Siadało się na schodach mieszkania i nasłuchiwało jak jelenie się przywołują a ryczały donośnie. Bywały takie noce że jelenie odzywały się za płotem i było słychać jak trzeszczą gałęzie. Nasłuchiwałem czy nie doszło do walki bo ryczały bardzo blisko siebie.Walka o władanie stadem łań jest na śmierć i życie. Zawsze wygrywa najsilniejszy a słabsze są przeganiane i nie wolno im się zbliżać do łań. O skutkach takiej zaciętej walki dowiedziałem się od znajomego myśliwego w latach 70-tych.Dwa jelenie walcząc ze sobą tak się splotły wieńcami że oba samce padły. Jeden miał przebitą tętnice szyjną a drugi odnogę wieńca w oku - jeden się wykrwawił a drugi padł z wycieńczenia. Po odcięciu głów trzeba było dwa razy przekręcić głowy by wieńce rozplątać.Myśliwego na miejsce rykowiska zwabiły kruki - czyściciele lasu.Miejsce to wyglądało strasznie - takie są prawa natury. Siedząc na schodach z rodzicielką liczyłem ile sztuk jeleni się odzywa, każdego można

było poznać po głosie bo miał inną tonację. Kładłem się spać, otwierałem okno i zasypiałem przy leśnej muzyce.W takich nocnych koncertach uczestniczyło zawsze ponad 23 jelenie i więcej. Ta przepiękna nocna muzyka do dziś brzmi mi w głowie i w uszach bo teraz takich koncertów już nie ma.

1. BYŁ LAS - NIE BYŁO NAS , BĘDZIE LAS - NIE BĘDZIE NAS

2011-07-07T10:12:00.000-07:00

Witam serdecznie odwiedzających
mój blog.
Dopiero zaczynam , temat rzeka. Dla czego taki temat bo las i to co w nim żyje to najwspanialszy twór natury mimo że człowiek w nią ingeruje. On do nas nie przyjdzie a my do niego zawsze. Wybieramy się z rodziną, przyjaciółmi , z dziewczyną czy chłopakiem na spacer - do lasu, idziemy po jagody - do lasu, na grzyby - do lasu. Potrzebujemy choinki na święta, gałązek zielonych do wazonu, stroików - idziemy do lasu. Las daje nam bardzo wiele a my istoty myślące - zaśmiecamy. Uwielbiamy kiedy szumią liście, spiewają nam ptaki. Złowrogo kracze wrona gdy niebo pochmurne, przypominając nam złą bajkę o ciemnym lesie.