ta psixopafta m vs everyday shit

29 Φεβ.

noreply@blogger.com (red) — Wed, 29 Feb 2012 21:54:00 +0000

Εμείναν δέκα λεπτά για να γράψω κάτι έξυπνο και ουσιώδες για τούτη τη μέρα που έρκεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια..

μμμμ...

χμμ..

Ok then.. Nothing it is

!!Όπα!!

Αύριο εν Άνοιξη :)

Planning Ahead

noreply@blogger.com (red) — Thu, 05 Jan 2012 23:59:00 +0000

What I've heard is that When people make plans, God laughs.

In that case, God must be having a pretty good time with me.

I've realized that at this time last year, what i had in mind, where i though i would be now was very different.

i was hoping that my one year contract with possibility of extension would become two. Instead, I'm writing/ reviewing/ re-writing a cover letter, which i am almost afraid to send.

Also, I had the possibility in my head that if all went well, i would be looking for a cozy apartment for two. Not I, we. Well, that went wrong.

So, what now? Is there even a point in planning anything? Live moves fast. Accurately far away from where i thought i would be.

Some days, i enjoy the ride. Some others, i hardly find the motive to do.. anything really.

People i love dearly are in a position similar to mine. Which is ironic. Cause we both go with the ''do as i say, not as i do'' principle. Cheer up-even if i'm in the same place and feel like crap. So we've just agreed to hold on to each other until things get better. I'll be pulling her up and she'll be pulling me until things calm down.

(My dreams have been shit these days. Except the other night. I say that i was at the beach. With my family. At an exotic country. i was trying surfing and then i was at this jungle-like place with a man. We were sitting somewhere waiting for a ride or something. There were families as well. I'm not sure if i was calm during the dream or anxious---I hate not remembering my dreams)

So.. plans?

Trying to remember each day the positive aspects of my life. My family (even from a genetics point of view one cannot be born in this family without craziness-it runs in both sides). My friends. And health. Of all the above and most of the people that are close to me.
Sending as much CVs possible to as many companies possible.
Putting my life in an order.
Finding me. Which might be the most difficult of all. Defining myself after so many years of being ''the other half'' is going to be...challenging. Not caving into being ''the other half'' of someone else just because its easier is going to be hard as well.
Reading more now that i have the time. Something I've already started with- i think it helps with the dreams.
Write more at the blog. So that i remember the stages that I've been through at this time. Cause at some point things are going to get better. And then they'll probably go sour again. And at that point, i'll need to see that they are going to get better again.

And my resolution of 2012- the first bullet point. Each day, write down one positive thing or something that i'm grateful for. I do my best to do this mentally, but i do want to see all 365 at the end of the year.

I hope i don't end up doing some stand-up comedy for God again.

1o post του 2012

noreply@blogger.com (red) — Tue, 03 Jan 2012 23:59:00 +0000

Ήθελα το πρώτο ποστ του 2012 ναν κάτι θετικό. Και προσπαθώ αλλά εν λίο δύσκολο. Οπόταν, θα γράψω κάτι για το οποίο είμαι ευγνώμων.

Σήμερα είμαι ευγνώμων:

Για τον Κ, που κάμνει τέλειες αγκαλιές άμαν τες χρειάζουμε, σαν σήμερα.
Για το τεράστιο βάρος που έφυε που πάνω μου αφού κοντινό πρόσωπο αγαπημένου μου προσώπου εν λίο καλύτερα σήμερα επιτέλους.

Ωμμμμ

This too shall pass.

Διάφορα

noreply@blogger.com (red) — Thu, 29 Dec 2011 21:03:00 +0000

Εν εκατάλαβα πολλά γιορτές φέτος. Ένε ότι εν επέρασα ωραία. Ήταν ωραία. Ήταν οικογενειακά. Απλά εν ήταν xmas-y. Έπιασα όμως 2 πολλά ωραία δώρα που εν να μου μείνουν και όι για την αξία τους αλλά για τη σκέψη :)

Ένας που τους μεγαλύτερους μου φόβους μετά τον χωρισμό ήταν ότι ήταν να μείνω χωρίς άτομα δίπλα μου, αφού λίο πολλά μετά που 7 χρόνια τα παραπάνω άτομα εν κοινά. Η συνειδητοποίηση ότι είχα άδικο χαροποιεί με :)

Μερικές φορές τζίνο που χρειάζεται το πλάσμα εν ένας παρατεταμένος καφές με έναν φίλο. Που τζίνους που βλέπεις άμα εν Κύπρο, που μιλάτε μια φορά τον μήνα τζαι εν σάννα τζαι εμιλήσετε εχτές. Ο συγκεκριμένος φίλος ξέρει με τζαι ξέρω τον που τον τζαιρό του λυκείου. Βάλε πάνω κάτω 10 χρόνια. Κανένας που τους 2 μας ένε ο ίδιος. Τζαι πάεις για καφέ για μια ώρα τζαι μετά ακυρώνεις τα ούλλα τζαι η μια ώρα γίνεται 5. And it's just what you need:) γιατί ο άλλος καταλαβαίνει τηνπελλάρα σου, τζαι τις ανησυχίες σου. Τζαι απλά φιλοσοφείτε τζαι αμπελοσοφείτε με αφορμή μια εργασία που τελικά εν ετέλιωσε ακόμα.

Είπα του ότι πιστέφκω ότι κάποιος που με γνωρίζει ίσως να με θεωρεί νορμάλ άθρωπο αλλά εγώ ξέρω ότι κουβαλώ μια πελλάρα. όπως και τζίνος κουβαλά μια άλλη πελλάρα. Τζαι ότι αρνούμαι να πιστέψω ότι σε ολόκληρο τον πλανήτη, ειδικά τον συγκεκριμένο εν υπάρχει κάποιος να την εκτιμήσει. Είπε μου ότι καταλαβαίνουμαι ότι είμαι ξεχωριστή. Επειδή εν το χιούμορ μου ιδιαίτερο. And i kinda liked that. Cause he gets it. Most people don't. (Τζαι ναι έχω χιούμορ, ασχέτως ότι δαμέσα την παραπάνω ώρα κλαίουμαι :p)

Είπα του ότι εν ξέρω αν που κάποια ηλικία τζαι πάνω απλά γινούμαστε unfit for relationships. Αλλά τελευταία άκουσα για την εξαίρεση. Τζίνη που έρκεται κατι καλό τζαι πέφτουν οι άμυνες σου. Όι μόνο τζίνες που δημιουργούνται λόγω κακών εμπειριών. Τζίνες που έχουμε που πάντα. Therefore i believe. Ότι μπορεί να μεν βρούμε τζίνο που μας αξίζει σύντομα αλλά κάθε φορά που παίζει φλερτ, φάση, σεξ η whatever εν απομακρυνούμαστε που τον τελικό μας προορισμό τζαι που τζίνο που θέλουμε. Ερκούμαστε πιο κοντά. Είπαμε. I am just a hopeless κρυφό-optimist.. sue me

Η καλύτερη συνάδελφος του κόσμου έκαμε blog. Τζίνη που εν θα πέξουμε επειδή την αγαπούμε. Τζαι έτσι απλά, εγώ η psycho μυστικοπαθής έκαμα της κομμεντ. Φυσικά τις παραπάνω μαλακίες μου ακούει τες που κοντά. So its nothing new for her :p

Σκοπός της να γίνει η καλύτερη blogger όλων
των εποχών. Τζαι ένι να μεν της μπει κάτι στο νου.. :p περάστε μια βόλτα.. http://minkoitatestrava.blogspot.com/

Είμαι τσας άνεργη. Το μπακ απ βοηθώ την μάμα εν σταθερό πλέον ειδικά τις γιορτές (τι κάμνει ο κόσμος τις παραμονές υπό κανονικές συνθήκες; ). Και έτσι τρώω εποικοδομητικά το χρόνο μου. Λίο βοηθός. πολλούς καφέδες και αιτήσεις. Τζαι σκέφτουμαι να συνδέσω το μπλογκ με το τιτίβισμα

Έτσι, άμπα τζαι χάσετε καμιά που τις πελλάρες μου, εγώ που ασχολούμαι τζαι ούλλη μέρα με το μπλογκ όι τίποτε άλλο.

Τα δικά σας διαβάζω τα όμως, god bless google reader εν μου φέφκει ποστ.

Ο χρόνος τούτος ε.. ε.. ε truth be told εγάμησε μας. Ελπίζω ο χρόνος που έρκεται να μεν μας έχει τόση πολλή αδυναμία πέρκι γλυτώσουμε. Σε ένα χρόνο εχώρισα, ήβρα δουλειά, τωρά ψάχνω για άλλη. Έμαθαμε τον κακό τρόπο ότι τζαι οι γονιοί μου εν πλάσματα τζαι ένε άτρωτοι. ανησύχησα για δικούς μου αθρώπους
, ανησύχησα τζαι για μένα. Έκλαψα πολλά. Τζαι εγέλασα πολλά. Πάρα πολλά. Επέρασα φάση να γυρίζω όπως το ζόμπι τζαι φάση να λαλώ την μια ατάκα μετά την άλλη. Επέζησα ενός δύσκολου επαγγελματικού περιβάλλοντος τζαι επιβεβαίωσα ότι άμα υπάρχει πρόκληση, ναι παραδέχουμαι το, είμαι μαζόχας τζαι αρέσκει μου. (Είδετε που έσιει τζαι ανασκόπηση του 2011 το ποστ)

Εν ξέρω γιατί είμαι ήρεμη ακόμα, μεν με ρωτάς. Υπάρχουν 2 περιπτώσεις. Ή απλά εν να είμαι εντάξει τζαι εν να συνεχίσω να έχω mild αντίδραση σε τούτα ούλλα, ή σε κάποια φάση κάποιος εν να πρέπει να αρχίσει να με μαζέφκει που τα πατώματα. Ήμουν αρκετά κοντά τα Χριστούγεννα αλλά εγλυτώσαμε την.. Τώρα να δούμε.

Όπως και να έχει, this too shall pass.. Ένε; Ελπίζω δηλαδή.

Να περάσετε καλά τις μέρες σας, με οικογένεια, είτε τζίνη που έχουμε, είτε τζίνη που θκιαλέουμε. Να γελάτε, γιατί ούλλοι εννα κάμουμε ρυτίδες, τουλάχιστον ναν που κάτι καλο. Να σιέρεστε, που έχουμε την υγεία μας. Να θυμάστε, γιατί μερικές φορές ένε το να πάμε κάπου αλλά το πως εκαταλήξαμε τζιαμέ το σημαντικό. Να αγαπάτε, γιατί εν το μόνο πράμα που εν γοράζεται. Εν θα πω ο καινούριος χρόνος να μας φέρει μόνο καλά γιατί ένε δυνατό. Ο καινούριος χρόνος να μας φέρει παραπάνω καλά που τούτον. Να μας κάμει πιο δυνατούς, πιο ΟΚ με τον εαυτό μας τζαι πιο θετικούς. Να μας κάμει να εκτιμήσουμε τα καλά στοιχεία στη ζωή μας τζαι να απομακρύνουμε τα αρνητικά.

~~(Τζαι το τζόκερ)~~ Τζαι μια δουλειά

Somewhere in the World

noreply@blogger.com (red) — Sun, 06 Nov 2011 01:35:00 +0000

Η ζωή προχωρά χωρίς εσένα. Γνωριμίες, φιλίες, δουλειά και οι συνήθεις ανησυχίες.

Εν κάτι νύχτες όμως σαν τούτη. Που παντρέφκεις κάποιον που αγαπάς πολλά. Τζαι παίζει το τραγούδι τους. Τζαι βλέπεις τζίνη τη σπίθα, τζίνο το βλέμμα, τζίνη την αγάπη.

Τζαι λείπει μου. Γιατί είχαμε τζαι εμείς τα πιο πάνω κάποτε.

Τζαι εν τούτο το σιειρότερο. Ότι εν μόνοι μας που τα εκαταστρέψαμε ούλλα τζαι εφτάσαμε στο σημείο που εν έσιει επιστροφή.

Αύριο η ζωή εν να συνεχίζεται πάλε. Αλλά μπορείς τελικά να φτάσεις σε τζίνο το υπέρτατο σημείο αγάπης ξανά; Ή οτιδήποτε καινούριο εν καταδικασμένο να μεν συγκρίνεται;

Είμαστε καταδικασμένοι τελικά οι ανθρώποι; Να μεν μπορούμε να ερωτευτούμε δεύτερη φορά μετά που έναν μεγάλο έρωτα;

Πότε φέφκει τζίνο το συναίσθημα ότι είσαι με μια τρύπα κάπου μέσα σου τζαι γυρίζεις; Επειδή έσυρα μαύρη πέτρα πίσω μου μετά που όσα εγίναν. Αλλά τζίνη η τρύπα βασανίζει με. Τζαι θέλω απλά να πω ότι εν ήσουν δαμέ ποτε.

Τζαι εν μπορώ ακόμα. Σκατά.

Κοίτα τι έκανες- Mana ine mono mia

noreply@blogger.com (red) — Thu, 22 Sep 2011 12:59:00 +0000

Σε ποστ της η Mάνα προχτές εμίλησε για τις τιμές του γάλατος. Σήμερα έλαβα τούτο το mail. Εν ξέρω αν θα πετύχει τούτη τη φορά. Αλλά απ' ότι φαίνεται διαβάζουν πολλοι το μπλόγκ της μάνας. Ή μήπως εν η μάνα η ίδια που το ξεκίνησε..; Χμ...

ΑΠΟ "ΔΕΥΤΕΡΑ 26/9 ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 2/10" ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΓΑΛΑ!

THIS IS NOT A SPAM EMAIL - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ EMAIL «ΑΠΑΤΗ»

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ

Δεδομένο: έχουμε το ακριβότερο ψωμί και γάλα σε όλη την Ε.Ε. (διαβάστε σχετικά άρθρα σε όλες τις εφημερίδες)
Από 1 Οκτ. οι εταιρείες σκοπεύουν να αυξήσουν την τιμή ακόμη περισσότερο.
Δράση: Σταματάμε να αγοράζουμε ψωμί και γάλα για 7 ημέρες. Από Δευτέρα 26/9 έως Κυριακή 2/10
Σκοπός: αν αναγκαστούν οι γαλακτοβιομηχανίες και οι αρτοπώλες να μην διαθέσουν ένα μεγάλο ποσοστό των προϊόντων τους για μία ολόκληρη βδομάδα θα μειώσουν τις τιμές. Δεν θέλουμε να τους κλείσουμε. Θέλουμε να μας σέβονται ως καταναλωτές και να μην αισχροκερδούν εις βάρος μας.
Γιατί να το κάνουμε: Μην περιμένετε από καμία κυβέρνηση και κανένα καταναλωτικό σύνδεσμο να λύσει τα οικονομικά προβλήματά σας.
Οι νόμοι της αγοράς θα πρέπει να επιβάλλονται μόνο από τους καταναλωτές. Εμείς έχουμε τα χρήματα, εμείς έχουμε τη δύναμη, εμείς καθορίζουμε τους νόμους της αγοράς. Δεν υπάρχει τίποτα παράνομο σ' αυτή την ενέργεια.
Ποτέ οι λίγοι δεν ήταν πιο δυνατοί από τους πολλούς. Κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή της δημοκρατίας.
Γιατί μόνο γάλα και ψωμί; Είναι είδη βασικής ανάγκης και καταναλώνονται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Η αισχροκέρδεια των ολιγοπωλίων - καρτέλ ειδικά στα τρόφιμα, έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινή μας ζωή. Αν πετύχει αυτή η προσπάθεια μπορεί να συνεχίσει και με άλλα προϊόντα και υπηρεσίες.
Τι θα συμβεί αν δεν πετύχει αυτή η προσπάθεια; Θα συνεχίσει να επιδεινώνεται αυτή η κατάσταση εις βάρος όλων μας. Αν η συμμετοχή μας δεν είναι μαζική οφείλουμε να ξαναπροσπαθήσουμε μέχρι να φέρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Μπορούμε να πετύχουμε! Εξαρτάται αποκλειστικά από την ατομική καταναλωτική συμπεριφορά του καθενός από εμάς. Τέτοιες κινήσεις γίνονται επανειλημμένα σε όλη την Ευρώπη
Τι πρέπει να κάνουμε: Όλοι μπορούμε άμεσα να δράσουμε απλά μη αγοράζοντας ψωμί και γάλα για μία βδομάδα και προωθώντας αυτό το email σε όλους τους φίλους μας. Συζητήστε το μεταξύ σας. Αν πιστεύετε ότι θα βοηθήσει ξαναστείλετε το ίδιο email ως υπενθύμιση σε λίγες ημέρες.
Τι δεν πρέπει να κάνουμε:

Δεν πρέπει να αδιαφορήσουμε.
Δεν πρέπει να το ξεχάσουμε.
Δεν πρέπει να μην το στείλουμε με email σε όλους μας τους φίλους, τους συναδέλφους, τους συγγενείς.
Δεν πρέπει να μην το συζητήσουμε με τους ανθρώπους μας στο σπίτι, εξηγώντας -ειδικά στα παιδιά- για ποιο λόγο γίνεται αυτό και να τους βοηθήσουμε να το κατανοήσουν.
Δεν πρέπει να μην κάνετε υπομονή για μια βδομάδα. Κανείς δεν θα πάθει απολύτως τίποτα αν δεν καταναλώσει ψωμί και γάλα για μία μόνο βδομάδα.
Δεν πρέπει να αγοράσετε πριν τη Δευτέρα 26/9 πολύ ψωμί και γάλα για να έχετε επαρκείς προμήθειες για όλη τη βδομάδα του μποϊκοτάζ. Μ' αυτό τον τρόπο δεν θα πετύχουμε τους στόχους μας. Οι εταιρείες δεν θα πάρουν ένα δυνατό μήνυμα και απλά θα αδιαφορήσουν για την προσπάθειά μας

Ποιος είναι πίσω από αυτό το email:
Δεν υπάρχει κανένας πολιτικός ή πολιτικό κόμμα κρυμμένος πίσω από αυτό το email. Είμαι ιδιώτης, εργαζόμενος, μόνιμος κάτοικος Κύπρου και ξεκίνησα να γράφω αυτό το email γιατί αισθάνομαι ότι με κοροϊδεύουν.
Μπορούμε να πετύχουμε. Εξαρτάται μόνο από εμάς.
Ας δείξουμε ότι η Κύπρος μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Πρόσεχε να μεν σε πατήσει το τρένο..

noreply@blogger.com (red) — Fri, 02 Sep 2011 13:12:00 +0000

Η πελλάρα της ημέρας..

Παράλληλα, ο εγκέφαλος μου καίγεται σταδιακά ακούωντας τη συνάδελφο που τον κάτω όροφο να μιλά με τη συνάδελφο που εν στο γραφείο μαζί μου.

Για νυφικά. Τζαι λουλούδια. Τζαι για το πόσο ακριβό γούστο έσιει.

Shoot me now.

Please?

Appropriate Reading: Τα βιβλία του τελευταίου μήνα

noreply@blogger.com (red) — Wed, 31 Aug 2011 10:11:00 +0000

Χόρχε Μπουκαϊ: Ο δρόμος της συνάντησης

Βιβλίο που ανακάλυψα στο αεροδρόμιο της Ελλάδας. Μια φίλη μου εδιάβαζε ένα άλλο του συγκεκριμένου συγγραφέα έτσι μόλις το είδα έπιασα το. Τα φύλλα πορείας 1 (Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης) εν υπήρχε έτσι επήα απ'ευθείας στο δεύτερο.

Ενθουσιάστηκα. Για μέρες μετά εσύστηνα το σε φίλους και γνωστούς. Καταρχάς, εν καταπληκτικά δομημένο, χωρίς όμως να κουράζει τον αναγνώστη. Στην αρχή ξεκινά αναλύοντας αν ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ή μοναχικό ον. Παραθέτοντας στοιχεία και γι τις δύο απόψεις, εξηγεί γιατί θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και αφιερώνει το υπόλοιπο βιβλίο να αναλύει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Προετοιμάζομαι να το ξαναδιαβάσω μόλις βρω λίο χρόνο. Επίσης, μόλις ήβρα βιβλιοπωλείο μπροστά μου εγόρασα και το ''Να σου πω μια ιστορία'' που εν πολλά καλό και τα ''Φύλλα πορείας I -Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης'' τζαι είμαι κάπου μες την μέση.

Ιζαμπέλ Αλιέντε: Το σπίτι των πνευμάτων

Ακόμα ένα βιβλίο που ελάτρεψα. Πολλά περιγραφικό, πολλές λεπτομέριες, που ως το τέλος μαθαίνεις να ''εκτιμάς'' την παρουσία τους και το πόσο σημαντικές είναι. Η Κλάρα, εν η ουσιαστική πρωταγωνίστρια ακόμα και σε κεφάλαια που εν αναφέρεται τόσο. Σαν παρουσία εν συνέχεια στην ιστορία. Λατρεμένος ο γιος της ο γιατρός, συμπονετικός, ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Εν οι δύο χαρακτήρες που μου εκάμαν παραπάνω εντύπωση. Ο Εστεμπαν, άντρας της Κλάρας χρησιμέυει μόνο και μόνο για να δείχνει πόσο αλλάσει ο άθρωπος άμα πονήσει, τζαι μετά άμα αποκτήσει λεφτά τζαι εξουσία. Ο ''τσαρλατάνος'' γιος εν απλά αμελητέος, αδιάφορος εώς και αντιπαθής αφού απλά υπάρχει χωρίς να επηρεάζει ιδιαίτερα την πλοκή. Η κόρη της Κλάρας εν ωραία σαν φυσιογνωμία. Δείχνει ότι οι μεγάλοι έρωτες εν πάντα τζαμε σαν (ανάγκη; παρουσία; ιδέα; ) και ίσως ποτέ δεν πεθαίνουν, και ίσως πάνε στον παράδεισο. Αλλά τούτο εν σημαίνει ότι εν φθείρουνται.

Γενικά, ένα πολλά ενδιαφέρον γενεολογικό δέντρο.

Λένα Μαντά: Το τελευταίο Τσιγάρο

Βιβλίο των διακοπών (διήμερων, στην Πάφο)

Τίποτε ενδιαφέρον, κάτι χαλαρό για να περάσει η μέρα. Κυριολεκτικά, σε μια μέρα εδιάβασα το. Αρχίζοντας το τραβά σε να το τελειώσεις. Ένε ότι περιμένεις κάτι άλλο αλλά οι απανωτές συμπτώσεις, οι απο μηχανής Θεοί, η θεία δίκη σε μεγάλο βαθμό τζαι ούλλα μαζεμένα; Σε κάποια φάση νιώθεις ότι πέφτει το IQ σου. Τζαι απλά προσπερνάς.

Το μόνο καλό; Ότι τζίζει λλίο το θέμα ανορεξίας τζαι βουλιμίας. Τζαι ίσως η μέση αναγνώστρια έτσι να διακρίνει πιο εύκολα τα σημάδια αν μη κακό τύχει σε κοντινό πρόσωπο. Ένα πολλά απίθανο σενάριο but you never know.

Χρύσα Δημουλίδου: Το σταυροδρόμι των ψυχών

Κάτι σαν το πιο πάνω. Με λιότερες συμπτώσεις και με πιο παράξενη πλοκή. Ένας έρωτας τόσο δυνατός που αγγίζει τα μεταφυσικά φαινόμενα; Η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα; Τον χρόνο, τις εποχές, τις χώρες; Μια αγάπη που εν τόσο δυνατή που μεταφέρεται στις επόμενες ζωές;

Εν μου άρεσε ιδιαίτερα το τέλος.

Τζαι ότι έπεσα πάνω σε τούτο το βιβλίο λίες μέρες μετά που εχωρίσαμε με το γαλανομάτικο;

Με το που το έκλεισα άρχισα να διαβάζω κάτι πιο κατάλληλο.

Μαίρη Ρόατς: Stiff - Οι περιπέτειες των ανθρώπινων πτωμάτων

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

''Για περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια, τα ανθρώπινα πτώµατα, µερικά εκούσια, µερικά ακούσια, µετέχουν στα πιο τολµηρά άλµατα και στα πιο αλλόκοτα εγχειρήµατα της επιστήµης. Συνέβαλαν στις δοκιµές της πρώτης γκιλοτίνας, δίνοντας απάντηση στο ερώτηµα: "Έχει το καρατοµηµένο κεφάλι επίγνωση της κατάστασής του, έστω και στιγµιαία;". Βοήθησαν στην εκτίµηση της αποτελεσµατικότητας των νέων στρατιωτικών όπλων το 1904, χρησιµοποιούµενα ως στόχοι µπροστά στις κάνες των ερευνητών, ταξίδεψαν µε το διαστηµικό λεωφορείο, σταυρώθηκαν σ΄ένα παρισινό εργαστήριο για να ελεγχθεί η αυθεντικότητα της Ιεράς Σινδόνης και συνέβαλαν στην επίλυση του µυστηρίου της Πτήσης 800 της TWA, που ανατινάχθηκε στον αέρα, στα ανοικτά των ανατολικών ακτών των ΗΠΑ στις 17 Ιουλίου 1996. Σε όλες τις πρoόδους της χειρουργικής, από τη µεταµόσχευση καρδιάς έως την αλλαγή φύλου, τα πτώµατα ήταν παρόντα, δίπλα στους γιατρούς, γράφοντας ιστορία µε το δικό τους, ήσυχο, ξεχωριστό τρόπο.
Σ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι, η Mary Roach, ψυχολόγος και δηµοσιογράφος στα µεγαλύτερα περιοδικά των ΗΠΑ και συντάκτης του επιστηµονικού περιοδικού Discover, µάς αφηγείται τους άθλους των πτωµάτων ανά τους αιώνες.
Το "Stiff" παρουσιάζει µε το αµίµητο χιουµοριστικό ύφος τής "πιο διασκεδαστικής επιστηµονικής συγγραφέως των ΗΠΑ" τις εκπληκτικές ιστορίες που διηγούνται τα σώµατά µας όταν δεν είµαστε πια µαζί τους.''

Έσιει χιούμορ. Τζαι εν μιλά για έρωτες. Τζαι εν ενδιαφέρον. Τζαι εν μιλά για έρωτες που μετεψυχώνονται (γκοντ ντεμ ιτ σήριουσλί;;)

Ως τωρά εν ωραίο. Στα αρνητικά ότι το όνομα της συγγραφέως σημαίνει κατσαρίδα (γιαξ)

Εν να σας πω

I dont hate everything about you. Αλλά εν ωραίο το τραγούδι.

the end

noreply@blogger.com (red) — Mon, 22 Aug 2011 11:18:00 +0000

Πως ~~αντέχεις~~ προχωράς χωρίς τον άλλο μετά που 7 σχεδόν χρόνια;
Πότε φέφκει το σφίξιμο στο στομάχι;
Πότε σταματάς να τρομάζεις όποτε χτυπά το τηλέφωνο;

Γιατί ήρταν τα πράματα ως δαμέ;

Bon Jovi in athens? of course!!

noreply@blogger.com (red) — Mon, 01 Aug 2011 21:33:00 +0000

που τον τζαιρό που έσιει να γράψω άλλαξε τέλια ο μπλόγκερ (wow!) τζαι έγινε χάι τεκ

oh well

Επια στη συναυλία των Bon Jovi. Oh yeah:)

μόνο που το σκέφτουμαι κάμνω ένα χαμόγελο ως τ΄ αυτιά πάλε.

Περιττό να πω ότι ήταν τέλειος ένε;

Εβασανιστήκαμε λλίο λόγω θερμοκρασίας. Ήταν πάρα πολλα ζέστη και ειδικά εμείς που ήμασταν αέρα ελιώσαμε. Ήταν η μόνη φορά που εκτίμησα τους ηλίθιους που πετάσσουν νερά.

Η συναυλία ήταν τρεις ώρες σχεδόν, που επεράσαν απίστευτα γλίορα.

Όταν εκόφκαμε τα εισητήρα είπα της συνταξιδιώτισσας μου ότι θέλω αρένα για να νιώθω τον παλμό της συναυλίας. Εδικαιώθηκα. Έλυσα που την πυρά, εβράχνιασα που τις τσιριλλιές, απόλαυσα το πραγματικά :)) υπολόγιζα ότι μόνο με κολλούες ήταν να μπορώ να επικοινωνώ την επομένη αλλά τελικά εν εχρειαστήκαν :p

Ακόμα κυκλοφορώ με τα σιέρκα ίσια πάνω τζαι τραγουδώ το living on a prayer, captain crash and the beauty queen from mars, always, blaze of glory τζαι ούλλα βασικά:)

Λόγω διακοπών απλά αντί να έχω τα σιέρκα ίσια πάνω στη δουλειά ενώ ούλλοι οι συναδέλφοι ελαλούσαν μου πόσο πολλά φαίνεται ότι επέρασα τέλεια, είχα τα στον Πρωταρά:)

ιδού τζαι το φιλμάκι

Είμαι τζαι γω μέσα. Εν να με καταλάβετε, είμαι τζίνη με τα σιέρκα ίσια πάνω που τσιριλλώ:)

Φοούμαι

noreply@blogger.com (red) — Tue, 14 Jun 2011 10:13:00 +0000

Προσποιούμαστε ότι κάποια πράματα εν έχουν σημασία. Ότι εν το σκέφτεσαι. Ότι εν έσιεις αμφιβολίες. Ότι είσαι σίουρος. Αλλά Φοούμαι. Ότι μετά που τόσα χρόνια, τόσες προσπάθειες, τόση αγάπη.. Τζαμέ που εν είχαμε δικό μας τραγούδι, τελικά εν ναν τούτο...

Αντίσταση στη γιουροβίζιον

noreply@blogger.com (red) — Thu, 12 May 2011 07:45:00 +0000

ok πρέπει να σας πω για την περασμένη βδομάδα που με επιάσαν που ΤΟ ΚΟΜΜΑ να μου μιλήσουν για τον προεκλογικό αγώνα στο οποίον όλοι πρέπει να συμβάλουμε (χαχαχα)

ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ θα μιλήσουμε για τον Θεό. Τον τέλειο, έσπασε-το-καλούπι-μετά-που-σένα, τραγουδάς-τζαι-λιώνω... Σάκη Ρουβά.

Αστειέφκω (Εννοείται). τον ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ!

Σε Κιάμο, Βέρτη, Μακρόπουλο επίαμε. Να δω τον Μητροπάνο όμως ήταν πάντα ο καημός μου. Όταν είχα πάει Αθήνα το Σαββατοκυρίακο πριν να πάω είσιε κάμει την τελευταία του εμφάνιση. Δυστυχώς ήβραμε μόνο Πέμπτη εισητήρια αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να τον χάσω τζι ας είχα δύσκολη μέρα στη δουλειά την επομένη.

support: Κότσιρας τζαι Μπάσης.

Το εισητήριο έργαφε ότι θα ξεκινήσουν η ώρα 11. 11 παρά 20 επίαμε τζαι τα μπαρ ήταν ούλλα γεμάτα. Εκτός ένα τραπέζι που ήταν πίσω που την κολώνα τζαι εν έβλεπες τίποτε. Επιάσαμε το τραπεζάκι τζαι εμετακινήσαμε το σε καλύτερη θέση (χεχεχε), ζητώντας βέβαια την άδεια τζίνων που εμπιχτήκαμε μεταξύ τους οι οποίοι όι μόνο εδεκτήκαν αλλά εβοηθήσαν τζιόλας τζαι εταράξαν τζαι τσας για να ήμαστε ούλλοι πιο άνετα (εν κάτι τέτοιες ώρες που σιέρουμαι τζαι νιώθω περήφανη για την Κύπρο).

Η ώρα 11:30 κλείουν τα φώτα, μπαίνει το ίντρο. πάω κάτω φέρνω τη συνάδελφο που εβαστούσα το εισητήριο της, τελειώνει τζαι το τσιγάρο της, ξαναφκένουμε πάνω τζαι αρχίζει..

Ααααχ! ΔΑΜΕ φαίνεται ο καλλιτέχνης, ο επαγγελματίας! Καταρχάς εν περιμένεις ως τις 12:30 να αρχίσει το πρόγραμμα τζαι ως τις 1:30 να φκει ο κύριος τραγουδιστής. Εφκήκαν τζαι οι τρεις που την αρχή τζαι εκάμαν με καταπληκτική εισαγωγή με αγαπημένα τραγούδια εποχής Κατσιμιχέων. Μετά αρχίσαν να φκαίνουν ένας ένας.

Ο Κότσιρας τζαι ο Μπάσης πολλά καλοί, τζαι οι τρεις τους μαζί εφκάλλαν ένα πνεύμα πολλά παρεϊστικο, πολλά οικείο. Ο Κότσιρας τζαι ο Μπάσης στα δεξιά τζαι στα αριστερά ήταν σάννα τζαι επροσέχαν τον τζαι αντίθετα, σαν μια αγάπη παπά πεθκιών, μια ατμόσφαιρα πολλά όμορφη.

Αλλά ο Μητροπάνος, με το που αννοιε το στόμα του ο κόσμος εχεροκροτούσε τον, εμψύχωνε τον τζαι έδειχνε του την αγάπη του. Βλέποντας τον καταλαβαίνεις ότι εκουράστηκε. Τζαι στις εμφανίσεις του στην Ελλάδα άκουσα ότι εν δέχεται να φκάλλουν φωτογραφίες μαζί του, να πιένει ο κάθε πιττωμένος να ποβαρεί πάνω του τζαι να εν ούλλοι γυρό του. Ο μπράβοι εν αφήναν καν να χορέψει κάποιος ζειμπέκικο στη σκηνή την ώρα που ετραγουδούσε τζαι επροτιμούσαν να τους κατεβάζουν εξαρχής παρά να τους αφήνουν τζαι 'τυχαία' να κοντέφκουν του Μητροπάνου να τον αγκαλιάζουν τζαι να τους φκάλλει ο παρέας τους πουκάτω. (Λλίος σεβασμός εν βλάφτει). Ένας που επέμενε πολλά ένεψε τους ο Μητροπάνος τζαι αφήσαν τον. Στο ένα λεπτό εδώκαν ούλλοι πάνω του. Ετέλειωσε τη Ρόζα τζαι έφυε άρον άρον τζαι εμπήκαν οι γλάστρες του Παβίλιον για πολλά λλίο ώσπου να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Μετά εξαναφκήκαν οι τρεις τους τζαι μετά αρχίσαν πάλε ο καθένας ξεχωριστά αλλά τα πιο ανεβαστικά τραγούδια. Δυστυχώς εν επρόλαβα τον Μητροπάνο που έκλεισε το πρόγραμμα, καταά τις 3:30 εφύαμε γιατί ήμασταν πολλά κουρασμένοι τζαι είχαμε τζαι δουλειά την επομένη.

Άκουσα όμως ότι για κλείσιμο.. εχόρεψε τους ζειμπέκικο. Τζαι έγινε ένας ανεπανάληπτος πανικός μέσα στην αίθουσα. Τζαι εκίστησα που το έχασα.

Εν να ξαναπίενα. ΑΝΕΤΑ. Άκουσα ότι εν να ξανάρτει τον Ιούνη τζαι θέλω σίουρα να ξαναπάω. Ο άθρωπος εν Θεός, εν φωνάρα τζαι το κάθε του τραγούδι εν κομμάτι της ιστορίας τζαι της ζωής.

Αγαπημένη μου στιγμή: Όταν ετραγούδησε το 'Για να σ'εκδικηθώ'. Εχτυπιούμουν, εφώναζα, επορώθηκα, απόλαυσα το!!

enjoy!

Υ.Γ. νομίζω εν αυτονόητο γιατί τούτο το ποστ εν αντίσταση στη γιουροβίζιον ένε;

Απορίες

noreply@blogger.com (red) — Tue, 26 Apr 2011 13:16:00 +0000

Τί κάμνει η Μαρία; Ξέρει κανένας; Εν καλύτερα;

Πολλές φορές άμα μου αρέσει το ποστ κάποιου βάλλω λινκ μες το φατσοβιβλίο. Θεωρείτε αντιγραφή τούτο; Πρέπει να ζητώ άδεια;

Που επίε το μπλογκ της Praktor? Μα έκλεισε το μάνι μάνι;

Καλό Πάσχα!!

noreply@blogger.com (red) — Sat, 23 Apr 2011 18:34:00 +0000

Τελικά ούλλες οι μαμάδες εν οι ίδιες....:p

Καλό πάσχα σε όλους:))

Τρελά όνειρα

noreply@blogger.com (red) — Wed, 20 Apr 2011 09:47:00 +0000

Είδα όνειρο ψες ότι ήμουν στο αυτοκίνητο τζαι επιέναμε κάπου με το γαλανομάτικο. Στην πορεία εσυνάξαμε τζαι κάτι φίλους/ γνωστούς του μεταξύ των οποίων τζαι ένα ~~κωλόπεδο~~ δωδεκάχρονο. Εγώ σε κάποια φάση που λέτε φκάλω κάτι λεφτά που τη τζέπη μου τζαι βάλλω τα στα cupholders (ποτηροβασταρκές;) του αυτοκινήτου που εν μεταξύ των θέσεων του οδηγού τζαι του συνοδηγού, τζαι κλείω το. Έρκετε το ~~κωλόπεδο~~ δωδεκάχρονο τζαι αννοίει το τζαι αστείεφκε ότι τάχα εμοίραζε τα 20ευρα στους άλλους που εσυνάξαμε. Άνοιζε τζαι το κουτούι το άλλο που έσιει μεταξύ των θέσεων του οδηγού τζαι συνοδηγού (που είσιε τζαι τζίνο λεφτά) τζαι το 'αστείο' εσυνεχίζετουν.

Fast forward τωρά, κάποιος άλλος εν στη θέση του οδηγού τζαι εγώ κοιτάζω κάτω που τα καθίσματα για να βρω τα λεφτά μου. Βρίσκω πεταμένα χαρτονομίσματα παντού τζαι βρίσκω τζαι ξένα χαρτονομίσματα- της πόλης που επήα Erasmus.

The end

Τζαι τι κάμνει ο κάθε ~~νοήμων~~ αθκιασερός άθρωπος; Ιντερνετικός ονειροκρίτης Oh yeah!

ΧΡΗΜΑΤΑ

Αν δεις ότι κρατάς χρήματα στα χέρια σου, θα σου τύχει φτώχεια και μεγάλη κακομοιριά. Αν δεις να παίρνεις χρήματα, δεν πρόκειται να σου δώσουν αυτά που σου χρωστούν ενώ, αν βρεις χρήματα, θα καταστραφείς οικονομικά. Αν δεις ότι είσαι απένταρος, η τύχη και οι επιτυχίες σε προσμένουν. Αν ονειρευτείτε πως βρήκατε χρήματα, προβλέπονται μικροενοχλήσεις, αλλά και μεγάλη ευτυχία. Επίσης, θ’ ακολουθήσουν αλλαγές. Αν δείτε πως δώσατε χρήματα, σημαίνει ατυχία.
Αν δείτε πως δεχόσαστε χρυσό, σημαίνει μεγάλη ευημερία και πολλές απολαύσεις.
Αν δείτε πως χάσατε χρήματα, σημαίνει άσχημες ώρες στο σπίτι και στενοχώρια στη δουλειά. Αν δείτε πως μετρήσατε τα χρήματα σας και βρήκατε έλλειμμα, σημαίνει πως θ’ ανησυχήσετε λόγω πληρωμών.Αν δείτε πως κλέψατε χρήματα, σημαίνει πως είσαστε σε κίνδυνο και πρέπει να προσέξετε. Αν δείτε πως καταθέτατε χρήματα, σύντομα θα απολαύσετε πλούτο και άνεση.
Αν δείτε πως καταπίατε νόμισμα, σημαίνει πως έχετε κλίση στη φιλοχρηματία.
Αν δείτε πως περιμένατε ένα ποσό χρημάτων, σημαίνει πως έχετε ταυτόχρονα πλούτη και ευτυχία.
Αν δείτε πως βρήκατε ένα πακέτο με χαρτονομίσματα και πως μια νέα γυναίκα το διεκδικεί, σημαίνει ότι θα έχετε απώλεια σε κάποια επιχείρηση εξαιτίας της παρεμβολής μιας φίλης σας. Μετά από αυτό το όνειρο πρέπει να προσέξετε πως ξοδεύετε τα χρήματα σας.
Αν δείτε στον ύπνο σας ότι έχετε μπόλικα μετρητά χρήματα, που όμως τα έχετε δανειστεί, σημαίνει ότι θα θεωρείστε σαν αξιόλογος άνθρωπος, αλλά εκείνοι που θα έρχονται σε στενή επαφή μαζί σας θα σας βρίσκουν παραδόπιστο και χωρίς αισθήματα.
Για μια νέα γυναίκα που θα ονειρευτεί ότι ξοδεύει χρήματα που έχει δανειστεί, είναι σημάδι ότι οι απάτες που χρησιμοποιεί θα τις κοστίσουν ακριβά, και ότι εξαιτίας αυτών θα χάσει έναν πολύ καλό φίλο

Εκτός που τούτο που ήξερα ήδη, ότι δηλαδή εν να αργήσουν να με πληρώσουν που τη δουλειά (μετά λαλεί σου οι μεγάλοι οργανισμοί εν τυπικοί) η απορία μου είναι η εξής- δηλαδή, να ΜΕΝ παραγγείλω τα 7-10 βιβλία που ήβρα που το protoporia.gr? Ούτε τζίνα που θέλω που τον αμαζόνιο;

Dammit..

Issues

noreply@blogger.com (red) — Tue, 19 Apr 2011 14:10:00 +0000

Εξαναθκιάβαζα μιαν ανάρτηση της neerie. Για το αν οι εμπειρίες που αποκτούμε σε τούτη τη ζωή εν καλές ή κακές τελικά. Για τα issues που αποκτούμε στην πορεία που ίσως να μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε 'ποιοτικά' στις επόμενες εμπειρίες. Ποιοτικά meaning no trust issues, no commitment issues, no .... issues γενικά, στη μέση ο καθένας βάλλει ότι θέλει.

Εσυνειδητοποίησα ότι στα ντράφτς μου έχω τζαι ποστ 'I got issues'. Who doesn't? εν να μου πεις.

Μα.. ακριβώς. Who doesn't? Ασπούμε με το γαλανομάτικο είμαστε μαζί ΠΟΛΥ τζαιρό. Σοβαρή σχέση εγώ εν είχα κάμει προ γαλανομάτικου. Εν έχουμε την τέλεια σχέση, επληγώσαμε ο ένας τον άλλο (δυστυχώς) τζαι όμως είμαστε δαμέ που είμαστε. Καλά. Καλή επικοινωνία. Καλή χημεία. Καλό σεξ. Εν επληγώθηκα σε σημείο of no repair όμως που άντρες.

Που την άλλη, που άποψη φιλίας έπαθα την πολλές φορές. ΠΑΡΑ πολλές φορές. Τζαι απόκτησα issues. Πολλά issues. Issues να χορτάσει το μάτι σου.

Στιγμές ίντρικας και προδοσίας; check
Πισωπλάτικο θάψιμο, σταυρός πουπάνω τζαι πάτήμα να κάτσει τζαι καλά το χώμα; check
Επλήγωσα τζαι γω κόσμο; (εν φταιν πάντα οι άλλοι) check
Φιλίες που τα πράματα εγίναν complicated? check
Ανεπανόρθωτη ζημιά; Χμμμ

ΟΚ τον πρώτο τζαιρό εγύριζα όπως την πενθούσα. Κατακρίβειαν, όι όπως. Επενθούσα. Κότσινα μάθκια που το κλάμα. Τζαι μετά Θυμός, αυτό-διαπραγμάτευση, αποδοχή. (Λείπουν δύο στάδια-πέξε πελλό). Τζαι μετά που πολλή τζαιρό.. επέρασε μου. Ναι έμεινε μου ο φόος, ναι έχω ένα θέμα με την εμπιστοσύνη και πλέον εν μοιράζουμαι τόσο εύκολα κάποια πράματα. Ναι, μερικές φορές φοούμαι ότι εν έχω πραγματική επαφή. Μερικές φορές ισχύει τζιόλας. Αλλά επροχώρησα.

Εν έμεινα τέλια άφιλη-ακόμα έσιει που εν με εβαρεθήκαν.
Τζαι τζιαμέ είδα την διαφορά του να είσαι σε μια φιλία ή παρέα for that matter τζαι ο άλλος να αφιερώνει ούλλη την ενέργεια του για να σου δείξει πόσο καλύτερος ένει (ακόμα τζαι αν δεν τον ανταγωνίστηκες ποτέ) τζαι που την άλλη να είσαι σε μια φιλία ή παρέα που ακόμα τζαι άμα σε περιπέζουν για το 1.53 τζαι για το νέο activity μετά εν να κάτσουν να σε ακούσουν τζαι να σε ρωτήσουν πράματα.

Εν έχω ούτε τις τέλειες φιλίες, μεν περιπεζούμαστε. Τα πράματα ποττέ εν αλλάσουν δια μαγείας όπως στις αμερικάνικες ταινίες. Αλλά προσπαθείς. Τζαι σηκώνεσαι.

Ο άθρωπος εν εφτιάχτηκε για ναν πεσμένος. Εφτιάχτηκε για να προχωρά. Οπόταν θκιαλέεις τι κουβαλάς μαζί σου. Τζαι τα συναισθήματα εν λείφκουν, απλά χώνουνται.

Για να πω τζαι το κρίμα μου, τζαι γω αν εχώριζα που το γαλανομάτικο, πιστεφκω ότι εν θα μπορούσα να ξανανιώσω τα ίδια πράματα. Που φύσης μου βαρκούμαι εύκολα τζαι εν ξέρω πως τα καταφέρνει το γαλανομάτικο (εν ο υδροχόος-whisperer αλόπως:p).

Τζαι δαμέ σκέφτεσαι εσύ- ούλλοι έτσι λαλούν μπλα μπλα μπλα. Οπόταν ίσως να μπορούσα να νιώσω άλλα πράματα; I dunno, you dunno.

Γιατί καλό κολλούμε ούλλοι στα issues μας τζαι όι στο τι μπορούμε να κάμουμε να σηκωστούμε τζαι να προχωρήσουμε μπροστά;

then again, i'm just a hopeless κρυφό-optimist..

All over the place

noreply@blogger.com (red) — Mon, 11 Apr 2011 14:47:00 +0000

Η συνάδελφος λείπει τζαι στο γραφείο γίνεται ψιλοπανικός.. Παραπάνω εγίνετουν την Παρασκευή αλλά πάλε..

ΔΙαβάζω όσα μπλογκ διαβάζω ανελλειπώς. Εν ο τρόπος μου να χαλαρώνω τζαι να μαθαίνω τι γίνεται έξω που τον μικρόκοσμο μου.

Σκοτούρες, μαλακίες.

Ακόμα τζαι στη δουλειά.. προοπτικές πολλές, ιδέες ακόμα παραπάνω. Αλλά εν τζαι η γραφειοκρατεία πολλή τζαι τούτο κάμνει μας να κόφκουμε πίσω.

Νιώθω μια κούραση, μια στενοχώρια, για τούτα που δεν μπορώ να ελέγξω όσο τζαι να θέλω. Για τον παππού μου, που στεναχωρκέται τζαι εν μπορώ να βοηθήσω. Για μια διαμάχη που γίνεται σπίτι, που εν να μπορούσε να αποφευχθεί. Για μαλακίες.

Το αστείο ένει ότι ως την Πέμπτη ήμουν μες την ηρεμία τζαι την αγαλλίαση. Ελαλούσα τους ούλλους να μεν ασχολούνται τζαι να χαλιούνται για μαλακίες. Ακόμα πιστέφκω το αλλά επόκατσα.

Σε κάποια φάση εν να τα βρώ. Θέλω να σας πω πως επέρασα στην Αθήνα το ένα Σαβ/κο τζαι στη Λεμεσό το άλλο. Για την καινούρια δραστηριότητα που εξεκίνησα τζαι ηρεμά με. Αλλά στην προσπάθεια μου να μεν γίνω δουλειά-σπίτι-σπίτι-δουλειά εν προλαβαίνω να αναπνεύσω. Που την μια απολαμβάνω το, που την άλλη εν νάθελα να μπορώ να έχω λλίο παραπάνω χρόνο με τα δικά μου άτομα.

Truth is..φοούμαι πολλά την πιθανότητα ότι είμαι all over the place χωρίς πραγματική.... επαφή.

Προεκλογικά μπουζούκια

noreply@blogger.com (red) — Mon, 28 Feb 2011 08:30:00 +0000

Δυστυχώς δε μιλώ για μεταφορικά μπουζούκια αλλά για κυριολεκτικα

ΠΡΟΣΟΧΗ! Ακολουθεί πολιτική δυσφήμηση! Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις δεν είναι καθόλου συμτωματική! Παρακαλούνται τα παιδιά να απομακρυνθούν από τις οθόνες αφού θα ακολουθήσει πολλή χολή- τζαι θάψιμο!

Άτε φύε το μωρό περιμένω.. Περιμένω.. Περιμένω! Επιτέλους

Που λαλείς.. την Παρασκευή τη νύχτα επίαμε στον Μακρόπουλλο. Μεν με ρωτάς γιατί, μερικές φορές χρείαζεται λλίη παρακμή. Η βραδιά άρχισε χαλαρά, με εμάς να καθούμαστε στο τραπέζι τζαι να τρώμε τες σιταροπούλες/ καροττούθκια τζαι κουννούες του Ππαβίλιον τζαι να λαλούμε κατζίες για κοκαρισμένους (καλά τις κατζίες εγώ τις ελαλούσα).

Το εισητήριο ελαλούσε η ώρα 11 τζαι το γαλανομμάτικο, ο μόνος τυπικός Κυπραίος εκουβάλησε μας τζαμέ νωρίς νωρίς (όπως έκαμε τζαι στον Κιάμο τζαι στο Βέρτη-είπαμε λλίη παρακμή χρειάζεται- αν τζαι ήταν δικαιολογημένος τζαμέ γιατί ήμασταν στο μπαρ).

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι επεριμέναμε ως τις 1 παρα-1 να ξεκινήσει το πρόγραμμα! ΑΛΛΑ, το προβλημα εν ήταν (μόνο) τούτο. Το πρόβλημα ήταν ότι εφκήκε ένας κυριούλης ο οποίος εκαλοσώρισε τζαι ευχαρίστησε τον κόσμο και ειδικά ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥ ΔΗΣΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ, ΠΑΝΤΑ ΕΝΕΡΓΗ ΚΤΛ. Oh shit λαλώ εμπήκαμε σε αίρεση. (Οι παραπάνω εχειροκροτούσαν οπόταν έσκασα)

Σημείωση ότι στο πρώτο τραπέζι πίστα, κέντρο κέντρο ήταν ένα τραπέζι ΓΕΜΑΤΟ πολιτικούς βλ. Αναστασιάδης, Αβέρωφ κ.α. μετά συζύγων. Ο κυριούλλης που λέτε, εφώναξε τον Αναστασιάδη πάνω στην πίστα ο οποίος επίσης ευχαρίστησε ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΠΑΡΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ. Σημείωση ότι τα κεφαλαία εν τα κυρίως, με τους πολιτικούς εν ούλλα πάνω τα ίδια ένε;

Εγώ φταίω λαλώ, είδα το banner με το σηματούι της Πρωτοπορίας στην είσοδο τζαι εν υποψιάστηκα τίποτε. Ενεβρίασα. Γιατί κύριε πολιτικέ, εγώ ήρτα να ακούσω τον κοκαρισμένο Μακρο, όι εσένα. Τζαι τζίνα που λαλείς αφού ξέρουμε και οι δύο ότι εν τα εννοείς, εν ήρτες να περάσεις χρόνο με τη νεολαία, ήρτες για να δειχτείς, για προεκλογικούς σκοπούς τζαι μόνο, απόδειξη ότι έφυες 20 λεπτά μετά που άρχισε το πρόγραμμα. Εν ετόλμησα όμως να φωνάξω μπουυυυ όπως κάμνω πάντα άμα πάμε μπλίνκερς (είπαμε Λλίη παρακμή χρειάζεται!!) τζαι αρκέψουν τα 'Συγχαρητήρια στην Κούλλα/ Τούλλα/ Πάμπο που παντρέφκεται' ενώ ούλλοι χειροκροτούν τζίνους που εκαταφέραν να εκπληρώσουν το μεγαλλύτερο στόχο στη ζωή- να παντρεφτούν φυσικά. Έσκασα. Τζαι ευτυχώς που εν εφκήκε κανένας πολιτικός να χορέψει τζαι κανένα προεκλογικό ζεϊμπέκικο.

Κατά της 1 παρά που άρχισε το πρόγραμμα άρχισαν σιγά σιγά να φκαίνουν οι γλάστρες για να προετοιμάσουν το έδαφος. Το ανθοπωλίο περιλάμβανε μια μελαχρινή τάχα ροκκού, μια με μελί μαλλί τζαι μια ξανθή. Wait, νομίσω είσιε ακόμα μια.. Anw εν θυμούμε. Η πρώτη ετραγούδησε το κορίτσι πράμα της Βανδής (τραγούδι που θα έπρεπε κάποιος να κρούσει τα cd σε φεμινιστικό συνέδριο) ενώ η δεύτερη Βίσση (το πρώτο τραγούδι, μετά εσταμάτησα να διώ σημασία, επία τόιλετ-ήταν καθαρά ακόμα-, ελαλούσα μαλακίες για τον ΜΑκρό που κοκαρίζεται κ.α.). Μετά εφκήκε ένας τραγουδιστής του οποίου η φωνή ήταν ΙΔΙΑ με του Χατζηγιάννη! Εδώ ακολουθεί συζήτηση με την φίλη Κ:

Φίλη Κ: εν πάει το ξασπρισμένο το παντελόνι με το μαύρο το πουκάμισο. Έν έπρεπε να το φορήσει με τούτο το πουκάμισο έπρεπε να βάλει κάτι πιο ανοιχτό

Red: Εν γενικά που εν έπρεπε να το φορήσει εχτός αν ήταν 2 σάις πιο μεγάλο, ακόμα λλίο εν να σπουρτήσει

Τέλοσπάντων τούτος άρχισε να ξεσηκώνει κάπως τον κόσμο τζαι ούλλοι αρχίσαν να ανάφκουν τσιγάρο. ΟΥΛΛΟΙ. Το τραπέζι των πολιτικών πρώτο πρώτο, ενώ εχώνναν το κάτω που το τραπέζι για να μεν τους δει κανένας. ΚΑΛΑΝ ΡΕ ΦΙΛΕ!! Έρκεσαι τζαι ψηφίζεις/ υποστηρίζεις/ ψηφίζεις/ επιβάλλεις ένα αντικαπνιστικό νόμο τον οποίο έρχεσαι εσύ ο ίδιος τζαι αναιρείς ανάφκωντας τσιγάρο στο τραπέζι σου; ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ! Ο άλλος που άμα ένε στο Ππαβίλιον τζαι εν κάπου αλλού εν μαλάκας; Σημ. ότι ο Αναστασιάδης, ο οποίος το έκοψε (για προεκλογικούς σκοπούς απ' όσο ξέρω) ΔΕΝ εκάπνισε (απ' ότι είδα τουλάχιστον) τζαι μπράβο του. Αλλά οι άλλοι; Τι μαλάκες Θεέ μου! Τωρά εν να μου πεις, επερίμενες κάτι άλλο που τους πολιτικούς; Ο ένας σιηρόττερος που τον άλλο, and just to make myself clear, τζαι του ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ ή άλλων κομμάτων μέλη/ αντιπρόσωποι να ήταν.. πάλε μαλάκες θα τους εχαρακτήριζα. Επειδή δυστυχώς το μόνο ταλέντο που έχουν τούτου οι αθρώποι είναι να περιπεζουν τον κόσμο ενώ εμείς ακολουθούμε όπως τα αρνούθκια!

Μετά που τούτο το νεύρο η ώρα ανάμιση περίπου εφκήκε ο Μακρόπουλλος. Με το που εμπήκε η εισαγωγή αρχίσαν τα χειροκροτήματα τζαι οι σφυρκές ενώ πολλοί ετραβούσαν βίτεο. Έπαιζε ίντρο τόση πολλή ώρα που επρολάβαινες να πιείς 2 ποτά τζαι να ράψεις την προίκα σου, ενώ το σιέρι σου έπεφτε που την πολλή ακινησία τζαι εκάθετουν η μπαταρία σου. Για να πω την αλήθκια, ενόμιζα ότι τους έμεινε στα παρασκήνια που overdose τζαι ήταν νάμασταν παρόντες 'τη νύχτα που overκοκαρίστηκε ο Μακρό'. (βάλε στο μπάκραουντ creepy μουσική;) Ήταν να μας πιάννουν συνέντευξη ενώ απορημένοι οι θαμώνες εν να ελαλούσαν στις κάμερες καλαμαρίζοντας: 'Πάντα υπήρχαν φήμες γύρω από το όνομα του αλλά κανένας δεν πίστευε ότι θα ερχόταν αυτή η μέρα', 'Μια μεγάλη φωνή έσβησε με τον πιο τραγικό τρόπο' τζαι εγω: 'Τα λεφτά μας εν να τα πιάσουμε πίσω;' Φυσικά με το που άρχισε να τραγουδά έγινε πανικός ενώ οι πρώτοι πιττωμένοι θαμώνες εφκήκαν πάνω στη σκηνή (εννοείται ότι τους απομάκρυναν οι φουσκωτοί).

Λαλώ κατζίες αλλά το δίκαιο εν να το πω.. Κόκα κόκα αλλά να κούσεις τον άθρωπο λάιβ είναι σάννα τζαι βάλλεις cd, η φωνή του είναι ακριβώς όπως την ακούεις. Ακριβώς όμως. Τζαι κάμνει πολλή διασκέδαση. Το κακό ήταν ότι εγώ δεν εμπορούσα να χορέψω, αφού είχα αφαιρέσει το μεσημέρι ένα σκάθαρο που με ενοχλούσε. Έν επονουσα αλλά εν εμπορούσα να χορέψω τζιόλας αφού ήταν η πρώτη μέρα τζαι εζούμιζε λλίο. (έχω ένα πράμα όπως τον κρατήρα πάνω στο πόδι μου εν πολλα disgusting :p)

Άμαν ! Εν 2 τζαι αύριο πρέπει να ξυπνήσω για δουλειά!

Η συνέχεια αύριο (.....)

(......) Καλημέρα!

Που λαλείτε.. εφκήκε μια ώρα τζαι εξαναπήε μέσα τζαι εφκήκε ξανά κατα τις 3:30-4 για αλλό καμιά.
εγώ εχόρευκα που τη μέση τζαι πάνω μιας τζαι εκάθουμουν, ενώ οι 3-4 πρώτοι είχαν ήδη φύει ή εκόψαν φλέβες.
Επίσης, είχαμε μια εποικοδομητική συζήτηση για τα λαμέ τζαι άλλα είδη πανηγυρίου που εκυκλοφορούσαν στην πίστα, (θυμούμαι χαρακτηριστικά ένα μαύρο φόρεμα με φυλλούρα στο λαιμό ΠΟΥΑ. ΠΟΥΑ).΄Επίσης επροσπαθούσα να φκάλω τζίνους του πολιτικού τραπεζιού να καπνίζουν χωρίς επιτυχία. Α τζαι είδα ένα συμφοιτητή μου που Αγγλία ο οποίος ήταν πίττα τζαι 'εχάρηκε που με είδε'. Πάντα πριν τις εκλογές για κάποιο λόγο λαμβάνω παραπάνω αγάπη τζαι συμπαθεια εν πράμα;
Κατά τις 4 παρά ήμουν στο σπιτάκι μου τζαι ετοιμάζουμουν για ύπνο ενώ το γαλανομάτικο έμεινε αφού επερνούσε καλά τζαι επίε σπίτι με το επόμενο τρένο.

Τζαι επειδή έχω τζαι some inside information, ο Μακρό πληρώθηκε πενταψήφιο αριθμό για να εμφανιστεί 2 ώρες, ενώ την κόκα επρομηθεύσαν του την που Κύπρο για να μεν τον πιάσουν στο αεροδρόμιο όπως πέρσι.

Είπα τα τζαι έπνασα!! Τωρά εν να γίνω καλή πάλε. Τέλεια η φωνή του Μακρόπουλου όμως α!

παππού; (συνέχεια)

noreply@blogger.com (red) — Wed, 23 Feb 2011 08:15:00 +0000

Τα όνειρα για μένα εν πολλά σημαντικό μέρος του υποσυνείδειτου μας. Άλλες φορές θυμίζουν μου ότι όσο τζαι να αγνοείς κάποια πράματα, άμα τα σκέφτεσαι τζαι άμα τα νιώθεια βουρούν σε πουπίσω (όπως τότες που έβλεπα όνειρα με πρωταγωνιστές πρώην φίλους που είχαμε τσακωθεί).
Που την άλλη, πάντα ήθελα να σιουρεφτώ ότι εν εσημέναν κάτι, γι'αυτό πάντα έπιανα την Ντ. τηλέφωνο, όπως τζαι άλλους φίλους με τους οποίους είχα να μιλήσω τζαιρό όταν τους έβλεπα όνειρο- για να σιουρεφτώ ότι ούλλα εν καλά στη ζωή τους.

Το χτεσινό όνειρο όμως ετάραξε με, αποσυντόνισε με. Ούλλη μέρα στην δουλειά εμιλούσαν μου τζαι ήμουν αλλού, έκαμνα σαρδάμ, ήμουν στον κόσμο μου.
Η γιαγιά μου επανάλαβε τη συμβουλή της μάμμας, να πάω να ανάψω ένα κεράκι. Η Σ. είπε μου ότι εν θεωρεί ότι εν τυχαίο τζαι να το ψάξω λλίο παραπάνω. Ότι μπορεί να προσπαθεί να μου πει κάτι. Ότι υπό κανονικές συνθήκες εν νάταν το υποσυνείδητο μου αλλά είχα πολλά strong reactıon στο συγκεκριμένο όνειρο τζαι ίσως τούτο να σημαίνει κάτι.

Είπα εν θα επιχειρήσω να το ερμηνεύσω. Eν poıntless τζαι οι ερμηνίες εν τόσο πολλές που εννα πελλάνω. Οπόταν που εν να σχολάσω εν να πάω να ανάψω ένα κεράκι. Τζαι hopefully, that would be all..

Lifehouse - From Where You Are

παππού;

noreply@blogger.com (red) — Tue, 22 Feb 2011 08:46:00 +0000

Εχτές είδα όνειρο τον παππού μου που την πλευρά του παπά μου. Επέθανε πριν 6-7 χρόνια...
Παλιά θυμούμαι όταν ήταν μιτσιά ήταν πολλά δραστηριος. Επιένναμε κάθε Κυριακή οικογενιακά τζαι εβλέπαμεν τον. Ο κήπος του ήταν γεμάτος μαρούλια, χόρτα τζαι είσιε τζαι αμπέλι, επεριποιάτουν τα ούλλα μόνος του. Επιένναμε τζαι επέζαμε με τις ώρες μες τον κήπο, όσο οι γονιοί μου εκάθουνταν στη τσιμεντένια βεραντούα του συνοικισμού τζαι εμιλούσαν. Εβρίσκαμε βατράχους σωρό τζαι κάθε φορά εφέφκαμε φορτωμένοι με του κόσμου τα καλά. Σιγά σιγά εγέρασε τζαι σιγά σιγά ερήμωσε τζαι ο κήπος.. Τζαι μετά που ταλαιπωρίαν, επέθανε που γηρατιά...

Εψές είδα τον σε ένα δωμάτιο τζαι έκλαια (γοερά όμως) τζαι αγκάλιαζα τον.. Εν ήταν ούτε ο δραστήριος όπως άμα ήμασταν μιτσιοί ούτε πριν να πεθάνει που έγινε πετσί τζαι κόκκαλο. Εκοίταζε με με τα μάθκια του τα μικρούλικα, γεμάτα ρυτίδες, άθρωπος που επέρασε φτώσια τζαι πείνα, κατοχή τζαι ταλαιπωρία.

Σήμερα το πρωί σαν οδηγούσα εθυμήθηκα το όνειρο όπως οδηγούσα για να πάω δουλειά. Μετά που λλίο έπιασε με το γαλανομάτικο τηλέφωνο τζαι είπα του το.. Είπε μου να ρωτήρω τον αρφό μου αν είδε το ίδιο όνειρο (εν συνονόματοι τζαι σήμερα εν τα γενέθλια του αρφού μου...)
Έπιασα τη μάμα μου τηλέφωνο τζαι ερώτησα την αν σημαίνει κάτι.. Είπε μου ότι μπορεί ο παππούς να με πεθύμησε..=/ τζαι να πάω να ανάψω ένα τζερί..

I'm freaking out.. Έσιει που το πρωί που το σκέφτουμαι τζαι αγχώνουμαι ότι μπορεί να γίνει κάτι σήμερα, κάτι κακό. Γενικά θωρώ πολλά ζωντανά όνειρα αλλά εν θυμούμαι ποτέ να είδα κάτι έτσι..

Άρκεψα να πελλανίσκω..;

Δουλειά/ Δουλεία!

noreply@blogger.com (red) — Mon, 21 Feb 2011 08:54:00 +0000

Από τη μέρα που ξεκίνησα τη δουλειά επικρατεί μια ηρεμια.. Ξυπνώ το πρωί τζαι έρκουμε δουλειά στην ώρα μου (2 βδομάδες δουλειάς χωρίς αργοπορία εν πολλές για μένα!), εν βρίσκω κίνηση, κάμνω τον καφέ μου τζαι αρχίζω.. Είμαι χαμογελαστή τζαι ευγενική με ουλλους (σε σπαστικό σημείο), πάω τα καλά με την καινούρια συνάδελφο, μιλώ για τη δουλειά μου τζαι χαμογελώ κτλ.

Αρέσκει μου τούτο που κάμνω δαμέ.. Λαλείς να γίνω που τζίνους τους αθρώπους που (dare i say it) απολαμβάνουν τη δουλειά τους...;

Ένα ρίγος με διαπερνά.. Παρουσιάζω όλα τα συμπτώματα μιας σχιζοφρενούς; Ή εν επειδή εν αρχή, ήμουν τόσο τζαιρό χωρίς δουλειά τζαι εν ο ενθουσιασμός..;

Update 2/8/11
οκ επέρασε μου

Birthday post

noreply@blogger.com (red) — Mon, 07 Feb 2011 00:09:00 +0000

Το Σάββατο ήταν τα γενέθλια της γιαγιάκκας μου.

Αν τζαι μινήσκει πουπάνω μας είχαν γαμο με τον παππού μου τζαι εν εκατάφερα να τη δω. Είσιε αποφασίσει ότι εν θα τα εγιόρταζε φέτος αλλά υπολόγιζε χωρίς τον ξενοδόχο.. (την υπόλοιπη οικογένεια δηλαδή). Με την πρόφαση ότι ήταν να έρτουν για φαί κάτι συνεργάτες του παπά μου η μάμα μου εμαήρεψε τζαι είπε της τάχα ότι έβαλε πολλή τζαι να της στείλει πάνω. Εμαζευτήκαμε ούλλη η οικογένεια, τα 6 παιθκιά της τζαι τα 20 περίπου εγγόνια της τζαι εκάμαμε της έκπληξη, εστρώσαμε τραπέζι τζαι εφάμε, επεράσαμε λλίο family time, Ποτζίνο που ακούεις φωνές τζαι γέλια τζαι μπαίνουν ούλλοι μες την κουζίνα τζαι ανακατώνουνται, οι θείοι έξω παίζουν τάβλι, οι μιτσιοί κάτω μάππα. Έκατσα στη βεράντα, με τους άλλους να μιλούν γυρό μου, εδιούσε μου το ηλιούι , έκλεισα τα μμάθκια μου τζαι απλά.. έπνασα..:) Είμαστε by far NOT η τέλεια οικογένεια αλλά εν τούτες οι στιγμές που με κάμνουν να σιέρουμαι που εν έζησα ποττέ σε ένα 'αποστειρωμένο' περιβάλλον.

Τζαι η γιαγιά μου.. εν απλά αδυναμία.. Κάθε φορά που πάω πάνω διώ της τζαι 2 φιλιά για να ξέρει ότι την αγαπώ τζαι εν που τα μόνα άτομα με τα οποία εκφράζουμε με φιλιά τζαι αγκαλιές. Άλλωστε έδωκε μου τζαι το όνομα της. Όποτε έρκουμουν που Αγγλιά εφρόντιζε να έκαμνε κεφτέδες ή κανελόνια γιατί ξέρει ότι εν που τα αγαπημένα μου φαγιά. Εν μπροστά που τον τζαιρό της. Εν ΑΘΡΩΠΟΣ με ούλλη τη σημασία της λέξης, που νοιάζεται για μας τζαι προσέχει μας, τζαι λαλεί μας να ζήσουμε τη ζωή μας τωρά που είμαστε μιτσιές. Εν η γιαγιάκκα μου που προσέχει τον παππού μου τζαι ανέχεται τις ιδιοτροπίες του τζαι τα χούγια του γιατί απλά αγαπά τον τζαι δείχνει του το τζιας μουρμουρά μερικές φορές που κάμνει όπως το μωρό. Εν η γιαγιά μου που εν χορκοίρα όπως εμένα, τζι όπου θέατρο τζαι έξοδο εν χάννει.
Εν η γιαγιά μου που συμβουλέφκει λογικά τζαι βάλλει πάνω που ούλλα την αξιοπρέπεια τζαι τον αυτοσεβασμο.

Το Σάββατο έγινε 71 χρονό τζαι εν ακμαιότατη να μεν την μαθκιάσω. Οπόταν, σήμερα που εν τα γενέθλια μου, 2 μέρες μετά τα δικά της γιαγιάς μου τζαι γίνουμαι 24 μια εν η ευχή που θέλω να μου βάλετε. Μιας τζαι έχω τζαι το όνομα, τζαι πολλά που τα χαρακτηριστικά της, να καταφέρω να γίνω παραπάνω όπως τη γιαγια μου. Γεμάτη ενέργεια τζαι αγάπη, αυστηρή άμα πρέπει τζαι γλυτζια συνήθως, πάντα με μια καλή κουβέντα τζαι μια καλλύτερη συμβουλή.

Τζαι για να μεν μουρμουράτε.. τζερνώ σφηνάκια.

Oκ ready? Oh wait!!

Παμε:)

Α ρε 2011

noreply@blogger.com (red) — Tue, 18 Jan 2011 22:28:00 +0000

Το 2010 λλίο πολλά ήταν μια καλή χρονιά. Εκατάφερα τζαι έκαμα το μάστερ μου. Εγνώρισα νέους αθρώπους. Έζησα λλίο μόνη μου. Εκάμαν μου πρόταση για δουλειά. Εσυμφιλιώθηκα λλίο με τον εαυτό μου τζαι σιγά σιγά τζαι με την Κύπρο. Ήρτα πίσω τζαι σιγά σιγά εχαμογελούσα, εχασκογελούσα, επερνούσα καλά, έπαιρνα τη ζωή χαλαρά τζαι έπαιρνε με τζαι τζίνη.

Τζαι μετά στο παρά αντί η ζωή να με παίρνει χαλαρά, έπαιρνε με μελαγχολικά.. Ίσως να ήταν τούτη η εναλλαγή μεταξύ μιας γεμάτης μέρας τη μια τζαι μιας όφκερης την άλλη- χωρίς αυτοκίνητο τζαι σχεδόν πάντα με το να βασίζουμε στο γαλανομάτικο τζαι στο πρόγραμμα της μάμας μου για να μου δώσει το αυτοκίνητο. Στο παρά του 2011 εσυνειδητοποίησα ότι ο παπάς μου ένε άθραυστος τζαι εστοίχησε μου κάπως. Συνειδητοποιάς ότι σιγά σιγά αλλάσουν τζαι τζίνοι. Ευτυχώς ένε τίποτε σοβαρό. Ένε θέμα ζωής τζαι θανάτου. Εν απλά ένα θέμα. Τζαι μια μη ευχάριστη συνειδητοποίηση.

Είμαι στάσιμη για λλίο. Περιμένω που πριν τα Χριστούγεννα ένα εξάρτημα για να διορθωθεί το αυτοκίνητο, τα συμβόλαια για τη δουλειά ακόμα να φτάσουν. Το σιειρότερο ένει ότι ενώ εγώ είμαι στάσιμη, οι άλλοι γυρώ μου εν ένει τζαι δυστυχώς η μη στασιμότητα εν τους φκαίνει καλό. Τζαι ένε που το σιέρι μου να κάμω κάτι ναν καλύτερα, εν τούτο που με ενοχλά παραπάνω. Απλά είμαι τζιαμέ, ακούω τους με υπομονή τζαι θωρώ τους να πονούν τζαι πονώ τζαι γω μαζί τους.

Πιστέφκω ότι ίσως αν αρχίσω να βλέπω τη ζωή πιο θετικά να με δει τζαι τζίνη. Αλλά πάνω που πάω να της κάμω γειά κάμνει μου ντου. Προσπαθώ να είμαι καλό τζαι ήρεμο άτομο, πέρκι σάσει το κάρμα μου, το φενγκ σούι μου τζαι το ζεν μου. Τζαι μόλις πάω να γελάσω λλίο τζαι να ηρεμήσω τζαι να φέρω τα μίλια μου γίνεται κάτι τζαι χαλιούμαι. Όι τραγικό αλλά αρκετό να με σύρει λίο πιο κάτω που τζαμέ που ήμουν.

Εν παραπονιούμαι για μένα, αλήθκεια. Έχω υγεία τζαι έχω άτομα κοντά μου που με νοιάζουνται. Τζαι τούτα ούλλα που εν στάσιμα απλά θέλουν χρόνο τζαι υπομονή. Το εξάρτημα εν νάρτει σε κάποια φάση, τζαι τα συμβόλαια (πλς πλς πλς να έρτουν αύριο) τζαι το χαρτί του μάστερ που Αγγλία.

Αλλά ρε γαμώτο μου..μεν μου πληγώνεις την Φ.. εν η αδυναμία μου ξέρεις το. Τζαι κάμε κάτι νάρτει καλό για κάποιο που τούτους ούλλους τους δικούς μου αθρώπους που βασανίζουνται.

Θέλω να πιστέψω ότι εν να γίνει κάτι καλό αύριο ντάξει; Πλης μεν με διαψεύσεις.

Το πιο κωμικοτραγικό μέρος της μέρας μου, που έκαμε ακόμα και τη Φ να γελάσει..; Εβούττησα το κινητό μου μέσα στο ποτήρι με το νερό. Όι έππεσε μου, εβούττησα το κανονικά. Είχα ένα πλαστικό ποτήρι νερό μες τη θηκούα του αυτοκινήτου του γαλανομμάτικου. Τζαι θέλοντας να βάλω το κινητό μου κάπου έβαλα το στη θηκούα που το βάλλω πάντα. Μέσα στο ποτήρι με το νερό χαχαχα
Ποιός άλλος; Α; Λυπούμαι το το κινητό λλίο. Προς το παρόν ζει αλλά η οθόνη του εν μεταξύ φλωρέντζας μόλις την ανάψεις τζαι επιληπτικού επεισοδίου:p αναβοσβήνει.. Έφκαλα μπαταρία τζαι εννα το αφήσω έτσι για πόψε, αύριο το πρωί να πάει στη νόκια. Τουλάχιστον εσκόρπισα λλίο γέλιο. Τι λλίο δηλαδή που εν να έχουν να με περιπέζουν για χρόνια..:p ας ένει, χαλάλι. Εμείς νάμαστε καλά

ΑΚΟΥΕΙΣ; εμείς νάμαστε καλά. Οπόταν Θεέ ή Βούδα ή ανώτερη δύναμη.. Κάμε κάτι.. Τουλάχιστον νάμαστε εμείς καλά.. Τζαι εν να προσπαθήσω να αρκέψω θετικά αύριο πάλε.. Μεν με κάψεις πάλε α!

Είμαι γάρος και το κέφι μου θα κάμω 2

noreply@blogger.com (red) — Tue, 11 Jan 2011 17:58:00 +0000

Πριν κανένα δυο μήνες που λέτε, όταν επρωτοήρτα Κύπρο είχα πάει για καφέ (+ ναργιλέ) ποτζί που εν τα κλάπ της Έγκωμης. Πίνουμε τον καφέ μας (+ ναργιλε), τζαι πιάνω το θηρίο μου (μάνα μου το επεθύμησα το) να πάω σπίτι. Την συγκεκριμένη ώρα όμως εθυμηθήκαν πολλοί να δείξουν τα αυτοκίνητα τους στην συγκεκριμένη περιοχή μιας τζαι πιανει κόσμο. Εγώ να είμαι στο αλτ τζαι κανένας να μεν με αφήνει να περάσω (εννοείται) γι'αυτό πάω λλίο πιο μπροστά με την ελπίδα ότι όταν επροχωρούσαν λλίο τα αυτοκίνητα ήταν να με αφήσει ο επόμενος να μπω τζαι γω δεξιά. Τα παράθυρα μου ανοικτά όπως τζαι τζίνου που Hopefully θα με άφηνε να μπω. Τζαι ακούω τον να λαλεί..

'Να σου σιέσω'.
'Να μου σιέσεις;' (όι νευριασμένα-είχα καλή διάθεση- αλλά αρκετά δυνατά ώστε να με ακούσει:p)

Θωρώ τον κοιτάζει με με ύφος ''ου γαμώτο μα άκουσε με;'' ενώ νέφκω του να περάσει (αφού εν τόοοοσο σημαντικό) πέρκι με αφήσει ο επόμενος (αφου εν ΤΟΟΟΟΣΟ σημαντικο).

Τελικα άφηκε με τζαι εμπήκα. Ε μα πόσο να σιωπώ; :p

Let me be

noreply@blogger.com (red) — Mon, 10 Jan 2011 13:23:00 +0000

Μ: Μάμα
R: Red

M: Άκουσα ότι ανοίξαν θέσεις στην Αστυνομία
R: ΟΚ
M: Αν σε πιάσουν εν να είσαι λοχίας
R: ΟΚ
M: Εν να κάμεις αίτηση;
R: Όι
Μ: Μα γιατί, έτσι ευκαιρίες εν πρέπει να τις χάννεις μπλα μπλα μπλα

Με το που ήρτα πίσω επροσφερτήκαν 3 άτομα να με βοηθήσουν να βάλω μέσο τζαι το γεγονός ότι πάω τζαι βοηθώ τζαι τη mom στη δουλειά κάμνει σιηρότερα τα πράματα αφού έχω πόσα άτομα κάθε βδομάδα να με ρωτούν αν ήβρα δουλειά, τι μπορώ να κάμω με τα πτυχία μου (να τα κρεμάσω δίπλα δίπλα πας τον τοίχο), αν έκατσα τις κυβερνητικές (ναι που να μεν τις εκάθουμουν), αν επέρασα (ναι δυστυχώς τζαι με 72 οπόταν η επόμενη ερώτηση ένει αν έχω μέσο).

Εν θέλω να μπω στη νοοτροπία της Κύπρου. Ότι πρέπει να βολεφτώ. Εν ήρτα γμτ με πτυχίο τζαι μαστερ για να καταλήξω σε μια άσχετη δουλειά. Τζαι εν θελω να μπω στην κυβέρνηση γιατί ξέρω ότι εν νάμαι τζίνο το ένα άτομο μες το γραφείο που εν να δουλέφκει τζαι για τζίνους που εν δουλέφκουν. Τζαι εν θέλω να πάω στην αστυνομία αφού έχω επιλογές ακόμα. Αν αλλάξω γνώμη, αν δεν έχω άλλες επιλογές, αν εν κάτι που εν σχετικό με τον κλάδο μου ξαναμιλούμε.

Τζαι τζίνο που με απογοητέφκει παραπάνω εν ότι αρκέψαν τζαι οι γονιοί μου να μπαίνουν σε τούτη τη διαδικασία. Να με ρωτά ο παπάς μου αν εμίλησα με τον τάδε που ήμασταν μαζί πανεπιστήμιο για να δω αν μπορεί να με βολέψει (άτομο που συμπαθώ απίστευτα αλλά έχασα το τηλ του, εν εκατάφερα καν να τον πιάσω να του ευχηθώ για το γάμο του ή που εν έγγυος η γυναίκα του). Η μάμμα μου να μου λαλεί για τις αιτήσεις στην αστυνομία τζαι άσχετο ότι εν θα ξαναεπιμένει να με κάμνει να δυσπυρκώ. Ξέρω ότι έτσι εν τα πράματα στην Κύπρο, ότι τούτη εν η νοοτροπία που επικρατεί, ότι εν δύσκολο να βρεις διαφορετικά δουλειά και τα λοιπά.

Αλλά τωρά ήρτα πίσω τζαι ακόμα πιστέφκω στις δυνατότητες μου. Τζαι κάτι ήβρα που φαίνεται καλό τζαι εν με κόφτει που εν για ενα χρόνο μόνο, εν με κόφτει που εν είμαι ΄εξασφαλισμένη΄, εν κάτι που το έκαμα με την αξία μου τζαι είμαι περήφανη.

Παρετάτε με. Let me be. Πως διαφορετικά να σας το πω;