Tabianmuch

Yung tipong...

2013-08-09T07:22:00.000+08:00

Yung tipong aayain na nya ako na magshopping, tapos sasabayan pa ng ngiting hinding-hindi ko ma hindi-an...
Yung tipong hirit na, "Ate wala na tayong ganito..." or "Sira na yung ano..."...
Yung tipong titingin-tingin lang daw kami sa may kitchen section, ladies wear, or sa grocery dahil wala ng ganito, ganyan...
Yung tipong may dala na syang push cart na puno na ng kung anik anik...
Yung tipong nasa counter na kami...
At mapapa speech nalang ako ng "Patay tayo dyan!" *facepalm*
Ito yung mga moves na dinadaga ako sa dibdib at napapaluha ang wallet ko ng bongga.
Ganyan ako kamahal ng nanay ko. Hinuholdap nya ako!
Sa aking pinakamamahal na holdaper sa buong buhay ko (kayo ni papang para fair..hehe).

Happy Birthday Mang!

I LOVE you ng todo, todo!!!

Bakit wala kang boypren?

2013-05-21T08:39:00.002+08:00

Aside sa "What is your favorite food?" (na hanggang ngayon, tamaan man ako ng sandamukal na kidlat, ay hindi ko parin maalala ang sagot) isa rin sa hindi ko masagot-sagot eh ang tanong na "Bakit wala kang boypren?".

Scenario 1

Tumawag ang nanay ko para mangumusta...

Mamang: Oh Kamusta ang byahe mo?
Tabian: Ok naman. Eto ang itim itim ko na mang, super negra na!
Mamang: So nagkaboyfriend ka naman sa pag gala-gala mo?
Tabian: *tulaley* O__o

Ganyan po ang nanay ko. Casual lang po sa kanya yan. Imbes na tanungin kung kumain na ba ako eh mas concern po sya sa Lovelife ko. Kumbaga staple po yan sa tuwing tumatawag sya. Kaya may paunang bati akong naimbento sa kanya sa tuwing tumatawag sya...

Mamang: Kamusta ka na?
Tabian: Ok naman po, mang wala parin po akong boypren. Wag nyo na po akong tanungin.
Mamang: *nga-nga*

Scenario 2

Sa Office...

Office mate: Mam may boypren po ba kayo?
Tabian: Wala.
Office mate: Bakit po kayo walang boypren?
Tabian: Sa wala eh...
Office mate: Diba may mga barkada naman kayo?
Tabian: Oo, marami. Bakit?
Office mate: Diba nagiinuman naman kayo?
Tabian: Minsan, bakit ba?
Office mate: Hindi ba naman sila nagdadala ng iba nilang friends para makipag-inuman sa inyo?
Tabian: Minsan...bakit ba kasi?
Office mate: Eh kahit isa po sa kanila mam wala kayong naging boypren?

Sa mga panahong ito gusto kong bigyan ng malutong na slow clap si officemate...

Tabian: *poker face* Aba mam, hindi naman po ako nakikipag inuman para magkaboypren.
Office mate: Ah ok, ang akin lang eh kung may pagkakataon lang naman. Hehe

At humirit pa talaga!

Scenario 3

Post BEERday celeb with barkadudes...prayer before kain.

Barkadude: Lord salamat po sa pagkain...at sa pagbigay nyo po kay Tabian ng another year to live (parang madedead ako any time lang 'no?) at sana po Lord next year na birthday nya eh may boypren na po sya...Amen!

Natats naman ako ng bongga..gusto kong maluha ng pako!

Scenario 4

Dahil nga hindi ako nagdedate or kung ano man, gumawa ng drastic move ang isa kung barkadude...

Barkadude: Punta ka sa bahay bukas ha?
Tabian: Bakit? Ano meron?
Barkadude: Wala lang. Basta punta ka lang videoke tayo.
Tabian: Sige go!

Kinabukasan...

Barkadude: Tabian si (insert guy's name here), officemate ko. (insert guy's name here) si Tabian nga pala, single yan, malaki sweldo, wala nang pinapaaral. *wink wink*

Ganyan ang introduction nila lage sa akin. Napaka true friends nila noh?

Hindi ko po talaga alam kung bakit wala akong boypren, kasi alangan naman na ligawan ko ang sarili ko diba? Eh di nagmukha naman akong timang sa lagay na yun. Sa ngayon kahit cliché man pakinggan (lalong lalo na sa mga single pa hanggang ngayon), eh masaya po akong single. Masaya na ako ng paflirt-flirt here and there lang muna. Charot! Naeenjoy ko pa yung PBB teens stage muna. Charot ulit!
Pero seryoso, hindi naman ako nagmamadali kasi hindi naman 'to unahan eh. Darating ang darating. May time ako, kaya intay intay lang muna.

"wala akong boypren...dahil busy ako!"

What is your favorite food?

2013-04-16T11:44:00.000+08:00

Ito ay hango sa tunay na pangyayari.

Kanina, hindi ako makalog-in sa SSS online dahil nakalimutan ko ang user ID at password ko. Para makalog-in kelangan mag retrieve sa email na ginamit sa pag register. Kaya nag log-in ako sa Email na ginamit sa pag register para sa SSS online, eh kelangan naman e reset ang password sa email. Kaya sinubokan ko mag reset ng password, syempre para ma verify ang account at hindi kung sino mang pontio pilato ang maka log-in bibigyan ka ng kunting pasulit. Naalala nyo kung gagawa kayo ng bagong account may confirmation question kayong dapat sagutan? Example, what is your mother's maiden name, where did you grow up, what's your favorite color, what is love, what are the vegetables mentioned in Leron Leron Sinta and etc? Para sa mga ganitong pagkakataon yun.

Bubulaga ang malupet na tanong bilang kompirmasyon -

What is your favorite food?

Sapul! Anak ng tokwa't baboy na may pigsa sa singit! Malay ko ba kung ano ang naging paborito kong pagkain nung ginawa ko ang lintek na email account na 'to, at humigit-kumulang na tatlong taon ko nang ginawa ang email account ko na yun. At sa lahat pa na pwedeng itanong dapat talaga patungkol sa pagkain? Nanadya?

Bilang ako ay swabe sinubokan kong sagutin, malay, baka umobra.

Unang sagot -

Banana

Invalid user credentials

Hingang malamim. Sagot uli -

Pizza

Invalid user credentials

Patay parang suntok sa buwan na talaga. Subok uli-

Burger (para sosyal)

Invalid user credentials

Na litekan na talaga. Gusto ko nang isaboy ang kape sa monitor ko because I'm so frustrated na talaga (conyo?), pero bilang ako ay swabe, sinubokan ko na naman -

Banana

....

You have reached the maximum number of attempts to verify your account. Please try again in 24 hours.

For further assistance contact Member Services at
1-866-777-8888
Monday - Friday, 8:00 AM - 1:00 AM (EST);
Saturday - Sunday, 8:00 AM - 10:00 PM (EST).

Sa mga panahong ito gusto ko na mag amok. Pero humingang malalim nalang ako at nagbilang ng 1-100...JOKE! Syempre 1-3 lang. Tumawag ako sa hotline na nakasaad sa website. Nagkaroon ng mahabang usapan hanggang umabot sa manager. Ang ending tinanong ako ng isang malutong na -

What is your favorite food?

Tumulo ang luha ko sa left cheek at nag crisscross sa right check with matching dausdos moment sa pader. JOKE again! Pumunta nalang akong HR at pinayohan nalang nila akong mag email sa SSS point person.

[Don't] Call Me Baby!

2013-02-21T12:13:00.000+08:00

Hello Prens! Question - Bakit halos lahat ng tawagan ng magjowa eh Baby, Beh, Bebe? Dahil buwan ng Feb-ibig pa naman ~~at mapagpatul ako sa mga ganit~~o papatulan ko yang tanong na yan. Which reminds me, hindi naman ako ~~ever~~ tinawag ng mga naging jowakels ko ng BABY!

Ekis 1 - Pangalan lang, as in first name bases (walang ka latoy-latoy). Ni Honey, Love, or kahit korneng Sweetie Pie wala, zero, nadah, zilch! Unang pag-ibig nga naman.
Ekis 2 - Bf & Gf. Ito medyo level up ng slight, pero generic parin. Pero nang magsplit naging BFF na. Ang sweet noh?
Ekis 3 - Buang (Baliw), Hangal, Ga. Yes, dumaosdos ng bongga. Kasi naman hindi pa masyadong uso ang cellphone noon at nakikitxt lang si ekboypren sa Pudra nya. Para hindi mahalata eh yun ang code name. Mantakin nyong walang I love you para hindi mabisto? I hate you dapat. Super sweet na kami ng lagay na yan ha. Nang mag transition period naman eh naging Ga, short for Palangga or Pangga. A bisaya term for Mahal. Nagkataong malabo na kami nang narealize namin na mas oks pala yung tawagang yun.
Ekis 4 - Siqui & Pawee. Ito pa cute, patweetums at may konting lambing na. Siqui short for Siquijor, dahil doon kami nagkadevelopan. Charot! At Pawee, short for Paulette. Para sa inyong kaalaman, bininyagan sya ng pangalan na yun which means little Paul. Ang lande talaga! Hindi ko alam anong nakain ng nanay nya kung bakit sya pinangalanan ng Paulette.
Ekis 5 - Hanhan. Hindi Hon (short for Honey) Hanhan talaga sya, para maiba. Bakit? Hindi ko rin alam, naisip ko lang na cute pakinggan kaya yun na. Very well thought of diba?

Yung ~~mga~~ ibang Ekis na hindi nabanggit at hindi nalagyan ng # puro first name bases na. Haha! ~~Pero ang totoo hindi ko na sila maalala.~~
Kesehudang tawagin mo sya or ka nya na Labedabs, Mahal, Palangga, Sugar, Cupcake, Puto, Kutsinta, eh wala naman talaga sa tawagan yan diba?
Kasi kahit tawagin mo man syang Hampas lupa, Inutil, Panget at kahit mura na sa pandinig ng iba, kung sa inyo eh terms of endearment yun syempre yun parin ang pinaka matamis sa pandinig mo.
Natural, Galing sa taong mahal mo eh. Chararat!
Kayo anong tawagan nyo ng inyong mga jowakels?

Ayan sinapian na naman po ang inyong lingkod, pasensya naman... Cgethnxbye!

[by the way highway ako yan...nung Baby pa akech!]

I love you...

2013-02-14T08:54:00.002+08:00

I love you Al

I love you Charlemagne

I love you Charles

I love you Reggie

I love you Mark

I love you Cyril

I love you Billy

Kung ano man ako ngayon ay utang ko sa inyo.

Maraming Salamat at naging parte kayo ng buhay ko.

I am a better person now. ^______________^

Pluma ng Kahapon

2013-02-14T03:01:00.000+08:00

"Puta pare nalathala na yung sinulat mo. Ang tindi mo talaga tsong. Naalala ko tuloy noong baguhan pa tayo, dala-dala ko yung lumang kamera ko, yung de film pa? Tapos ikaw naman yung lumang notebook mo na kahit sira-sira na eh pinagtitiisan mo parin, at syempre mawawala ba ang panulat mong pinamana pa yata ng kalololohan mo? Kasagsagan yun ng pagpapaalis ng barakong Mayor ng San Joaquin. Yung nang molestiya ng menor de edad. Nagigit-gitan yung ibang mga mamamahayag dahil hindi pinapapasok sa munisipyo. Pero pare tayo lang yung nakalusot sa kanila.

Abot tenga yung ngiti natin noon, kahit kita na ang kuyukot ko sa pakikipagsiksikan natin, sulit na sulit parin. Yun yung kauna-unahang frontpage natin. Kasi tanda ko pa, kontribyutor ka lang noon sa lumang peryodiko; Unang Balita, ang nakakatawa pa eh kotribyutor ng Horoscope.
'Nak ng teteng ginawa ka talagang manghuhula. Ako naman yung taga kuha ng mga litrato. Kung hindi yung nalalaos na artista eh yung para naman sa Obitwaryo. Buti nalang eh binigayan tayo ni boss ng bagong raket.
Eh naalala mo ba yung sinabak tayo sa masukal na gubat ng San Martin? Yung napapabalitang may tapunan ng mga sinalvage? Kahit napapabalita na marami-rami na rin ang mga mamamahayag na namatay dahil sa mga mababangis na hayop, makamandag na mga ahas at alupihan ay sige ka parin. Doon ako bumilib sayo...

Kasabay ng pagsikat mo ay ang pag-angat din ng estado ng pamilya ko, bilang ako naman ang iyong side kick, kasangga at partner. Malaki talaga ang utang na loob ko sayo pare.
Kung noon kahit sorbetes para sa kaarawan ni junior eh hindi ako makabili, eh ngayon kaya ko nang imbitahan kahit pa isang buong baranggay tuwing may okasyon sa amin. Kung noon madalas kaming mag-away ni misis dahil lampara at kandila lang ang meron kami kasi nga naputolan na naman kami ng ilaw, o di kaya walang pang ligo dahil naputolan ng tubig. Sa ngayon hindi na muling mangyayari yun. Alam mo ba, si junior ko, pinagaral ko ng medisina? Yung inaanak mo si neneng, malapit na rin matapos ng haiskul. Ang daming nagbago sa buhay namin sa tulong mo pare.

Pero pare, sa dami ng naisulat mo walang tatalo sa paglantad mo ng anomalya patungkol sa sabwatan ng gobyerno at malaking sindikato na nagbebenta ng ilegal na droga. Ito yun, nalathala na! Sabi ko na sayo sisikat ka talaga. Magaling ka eh.

Kaya lang pare noong binangga mo sila para ka na ring bumangga ng pader. Sabi ko na kasi sayo 'wag na tayong makialam. Manganganib lang ang buhay natin.

Nilapitan ako ni Congressman. Puta talaga pare, bukod sa malaking pera na inalok sa akin eh hawak nila ang pamilya ko. Iniisip ko lang naman ang kapakanan ng pamilya ko. Kahit ano gagawin ko para sa kanila, alam mo yun..."

"Kailangan kong gawin ang nararapat."

Sa isang kalabit ng gatilyo ay natapos ang lahat.

Lunod ng lungkot at pagsisisi ang aninag sa mukha ng lalaking naka kahel...may pusas ang mga kamay at luhaan sa pagkwento sa kaibigan.

"Patawarin mo ako pare..."

********************************************

Ito ang aking munting lahok bilang pagsuporta sa Bagsik ng Panitik 2013 ng Damuhan: Blog ng Pinoy, Tambayan ng Pinoy

Dos

2013-01-18T08:52:00.000+08:00

Kwento

Tula

Rhants

Tawa

Photoblog

Byahe

Kabarkadudes

Pamilya

Buhay

Kung susumahin ito yung mga salitang naglalarawan sa Tabianmuch. Akalain nyo umabot na ng dalawang taon? Nakanang! Nagpapasalamat ako sa lahat (parang ang dami) na walang sawang nakibasa, nagkucomment, at higit sa lahat naging kaibigan sa blog kong ito. Kahit ako'y ~~kadalasan~~ minsan sabaw. Hayaan nyong initin ko ulit nang makahigop naman kayo ng mainit-init, siksik, liglig at umaapaw na sabaw. LOL

Nonetheless, Salamat ng malupet!!!

Gunawan Blues

2012-12-18T06:55:00.000+08:00

Ayon sa mga Mayan magugunaw na raw ang mundo ngayong Biyernes, sa ika- 21 ng Desyembre taong 2012. Amazing! Dahil sa ka praningang ito, lahat nalang ng delubyo, at kung anu-ano pang sh*t eh kinukonek dito.

Tambay 1: Napakalas daw ng bagyong Pablo pare, signal no. 3 sa Mindanao.

Tambay 2: Kasi malapit ng magunaw ang mundo. Yun yun!

Tambay 3: Agad-agad? Di ba pwedeng isang sistema ng klima na may nakabukas na sirkulasyon sa paligid ng isang sentro ng mababang lugar , tumatakbo sa pamamagitan ng init na inilabas kapag umaakyat at lumalapot ang basang hangin. Natutukoy sila sa mga ibang unos, katulad ng mga mababang presyon sa polar, sa pamamagitan ng mekanismo na nagpapatakbo sa kanila, na ginagawa silang "mainit na gitna" na sistema ng klima lang?

Tambay 1&2: *Nga-nga*
=================================================
Chismosa 1: Mare narinig mo na ba ang latest?

Chismosa 2: About kay pareng Erning?

Chismosa 1: Ay hindi, lumang issue na yun. Yung about sa Gangnam Style na kanta...

Chismosa 3: Ay mare marunong na akong sumayaw nyan. Gusto mong sample?

Chismosa 2: Me too!

Chismosa 1: Ay mga tanga! Hindi, sabi kasi nila signus na daw yang kantang yan sa pagkagunaw ng mundo.

Chismosa 2&3: Weh? Talaga? Di nga?

Chismosa 1: Google nyo kaya? *walk-out*
=================================================
Kiddo 1: Si Enchong bading daw?

Kiddo 2: Ay talaga? Kalerky naman.

Kiddo 1: Uu, hush lang teh. Closet kasi.

Kiddo 2: Wala na, end of the world na talaga. Tege na beauty naten!
=================================================

Pause, pause, pause! Seryoso? Halos lahat nalang inuugnay sa pagunaw ng Mundo. Pero kung sakaling totoo man na magugunaw, handa na nga ba tayo? Natanong ko na rin to sa sarili ko *timang lang? kinakausap sarili?* ako kaya go na?

=================================================
Ito usapan namin ni Nieco

Nieco: Day kung sakaling magunaw ang mundo sa Friday, ready ka na?

Tabian: You mean like salbabida, food, shelter, clothing and stuffs like that? *conyo*

Nieco: Huh? As if maliligatas lahat noh?

Tabian: Yun pala eh, syempre wa choice teh. Wa na prep, go na sa gunawan.

Nieco: Pag hindi ka nakasurvive bigay mo sakin yung susi ng pad mo ha?

Tabian: At bakit?

Nieco: Sayang naman kasi mga gamit mo. Akin na yung laptop mo tsaka yung aircon, yung TV 'di naman flat screen yun pamimigay ko sa mga hampas lupa. Wahahaha!

Tabian: Tengene! At pano naman kung ako nakasurvive? Ano ibibilin mo sakin?

Nieco: Syempre madami, yung napanalonan kung ref.

Tabian: Yun lang?

Nieco: Wait there's more...syempre sabi ko madami diba? Yung mga utang ko! Wahahaha

Tabian: Wahahaha, punyeta ka, animal!!! Wahahahaha

*Yes ganyan kami magusap*

Nieco: Saka na nga lang, planuhin nalang naten yung "End of the world" day.

Tabian: Wow! Papapartey tayo?

Nieco: Nomon! Paniguradong magtatakbuhan yung mga tao kasi nga magugunaw na ang mundo diba?

Tabian: As if di ka tatakbo? Epis nga eh parang sinilaban na yang pwet mo. Wahahaha

Nieco: Baliw! Hindi, di tayo sasabay sa mga magpapanic by that time. Papauwiin ko yung mag-ina ko sa nanay nya. At least alam ko at panatag na kahit may gunawan na eh magkakasama sila ng pamilya nya.

Tabian: Wow! Umeemo? Heavy ha, iyakan portion na 'to teh? Eh paano ka?

Nieco: Syempre may pasok tayo nyan.

Tabian: Ah oo, wala pa nga namang memo sa "End of the World" day. 'No plano mo?

Nieco: Natin dapat! Magiinoman tayo habang yung iba nagtatakbuhan at nagpapanic. Total wala namang ligtas lahat eh, para ano pa kung tatakbo diba? E-effort ka pa.

Tabian: Genius! *slow clap*

*At totoo, solid plan po namin ito kung sakaling magunaw ang mundo*

So sa Biyernes alam nyo na kung saan kami hahagilapin...

Hello!

2012-11-20T08:33:00.000+08:00

Of countless cigarette sticks, in between gulps of beer, drenched tissue papers,and dried out tears

Our memories were a part of it

On every glimpse of morning dawn until the sun sets, you linger

There was you

There was me

But no more us

***********************************

Nakanang! Kapag tinamaan nga naman ng ~~libog~~ kaemohan, wagas. Hindi ko pa natatapos yung kwento ko sa Ilocos escapade. Sadyang nauubosan na ako ng dugo sa umeenglish na post kay for the mean time updates nalang muna.

Stress drillon at toxic na sa office. Support all na kami, halos hindi na ako makapag post sa sobrang busy. Super queue na kasi at yung ibang teammates eh on training, tambak tuloy sa workload. Ang hirap pa eh madalian ang training session, ang labas half-baked tuloy ang mga agents. In short kapaan sa bagong support. Susme!
Sadly swelday nalang at weekends ang nilolook forward ko.
Dahil sa sobrang busy sa office paguwi ko sa haybol konting fb at chwirrer ng slight nalang nagagawa ko. Borlog agad!
Tiis ganda parin dahil sa nalalapit na weddinglaloo. Gawwd! Felt na felt kong andami ng temptation pero pigil ang lafang. #balikalindogprogram Infairview sabi nila lumiit na daw ang aking tyan, mejo di na sya level sa boobs ko. Mga limang tambling at tatlong split nalang at kalinya ko na sa kaseksihan si Anne Curtis. Walang ka gatol-gatol kong sasabihin yan. Ang kumontra tutuboan ng pigsa sa singit!
No Beer...for now! Malakas kasi magpalaki ng tyanibells yun so off limits muna. (Halatang tumador)
May bago kaming na discover na beach at naeexcite akong bumalik over there.
At dahil sa madalasang pagbibilad ng araw may naka notice na. Tanongin ba naman akong nagpa-tan ba daw akech? Hala ha! Subtle way of saying ang Negra mo na. Pero kebs, ang kulay kong itey eh patunay akoy isang sarena *insert song here*
Gusto ko na ulit gumala! As in, parang nakaka-adik. Para akong lintang nabuhosan ng datu puti pag may seat sale, at kung may nagaaya tuwing weekend automatic yes. Resulta na rin siguro to ng stress sa trabaho.
Malaki na si pamangkin! ^_______^ At friends na kami, hindi na sya umiiyak pag bumibisita ako sa kanya. Di ko lang dapat makalimotan ang bribe, magdala ng pagkain! Wehehe
Hindi ito Random post ha, updates itey, updates!!! (galit?)

*************************

Yung poem sa taas, last month ko pa ginawa yan. Nastuck sa drafts, nasulat ko yan nung nalaman kong kinasal na pala yung tibay muks kong ekis na dinatnan ng delubyong amnesia. Pero ok na akech, moving forward. Aja!

Byaheng Norte Chronicles - Pagudpud | Part 2

2012-10-24T10:37:00.000+08:00

The morning after our northbound Pagudpud tour we woke up early to discover Saud Beach. The so-called Boracay of the North. Compared to Blue Lagoon, Saud was calmer and clearer. It reminded me of my favorite beach getaway in Bantayan Island.

A long stretch of white sand beach, clear water, and my two piece bikini, I say is a perfect combination. Of course the bikini part was a joke.

As we were basking by the shore, a few local kids arrived. Shyly they were looking at us while they played by the beach. I noticed the youngest among them, he was smiling at me, so I approached him.

Boy: *insert subtitle here* (nilublob ang mukha sa buhangin)
Me: Ayush yan boy ah. Ma try nga. (lublob sa buhangin ang mukha) :)

"trying hard sand angel"

We laughed at each others faces and they didn't even hesitate to smile to the camera. Despite the language barrier, we knew that we had something in common - the love for the Beach. The fun was cut short since we need to be back at the homestay by 9 am to meet up Kuya Arnel, and go on with the tour. So we bid our goodbyes to them, which in return they did as well with a whole lot of smiles.
When we arrived back at the homestay Ate Cathy already prepared our breakfast. Rice, scrambled eggs, instant pancit canton (which we purchased the day before) and the Vigan longganiza. Yes, you read it right that was our breakfast. Patay gutom lang? Kaing walang bukas - Breakfast edition. Sorry I don't have pictures of which though, I was too hungry and had to dig in right away. Walang keme keme, lafang kung lafang. Nyahaha!

After the sumptuous meal we had to pack up for yet another adventure. This time we went down south of Ilocos.

"A view of Bangui Windmills from Saud Beach"

From afar I was already amazed by the windmills, but when I was already where they were standing, I was dumbfounded.

"Gigantic electric fan"

I think humongous was an understatement, but they were a beauty. You can hear them spinning as the wind from the South China Sea blew. Had this strange imagination that any moment those windmills would fall on me, but then again that was just me being morbid. Haha!

"Like a Boss!:{"

There was this one windmill that stopped turning, so I asked Kuya Arnel if that was broke. Apparently when the windmills are fully charged (or naka quota na ng ikot, as I understood) it would just stop turning. I wanted to stay longer and stare at them all day, but time was ticking and we needed to get going.

Our next stop was Kapupurawan Rock Formation.

It seemed like a rooster's comb. Two kids acted as our tour guide to get us to the said rock formation. It was not quite a walk in the park though since tirik na tirik ang araw. Ang jinit! There's actually horse rides available, but we opted to walk since we're on a tight budget. Nonetheless, it was a site not to miss.

The word "kapurpurawan" means "Kaputi putian" or whiteness in Ilokano

The kids were running along the grooves, holes and curves like it was their playground. As for us...Yes, we were holding on, to our dear lives.

"Kapit men, kapit!"

I think the sun melted our brains because we were goofing around the whole time we were there.

"ang jinit talaga!"

After we fried our brain cells from the heat, we went on to visit another must see place which was Cape Bojeador or Burgos Lighthouse.

"Faro de Cabo Bojeador"

We were very eager to go up top but they locked out the lighthouse for some reason.

Anyways, the structure was already a view in itself. I personally love the red brick walls, washed out paints, and slabs of wood that witnessed the test of time.

Sadly this was our last stop for Pagudpud.

We decided to do a DIY tour in Laoag, it turned out that the places that we wanted to visit was far apart. Kuya Arnel being so bait, offered and gave a contact to help us out, he also suggested a cheap and cozy place to stay.

It felt comforting having Kuya Arnel around, the stories/blog entries about him was all true. He even extended help when we're already in Laoag and Vigan.
Now that's another story to tell on the next post. ;)

Kuya Arnel and Tabian aka fan girl

As we rode the the bus for Laoag it dawned on me that it was parting time already, it felt bittersweet, but I promised myself to come back.

Baon ko ang mga magagandang tanawin, mga ngiti at mainit na pagtanggap ninyo sa amin.

Salamat Pagudpud, sa muling pagkikita.

**********************************************************************

And off we were to another adventure!

"Next stop..."

Ikot ng Buhay

2012-10-10T04:17:00.000+08:00

Malakas o mahinang ihip ng problema ay tuloy parin ang ikot ng buhay

Bukas,makalawa ay lilipas din yan

Maniwala

Manampalataya

Magsumikap

Sige lang sa pag-inog

Dahil ang buhay ay isang paikot na paglalakbay

Gaano man kahirap ay patuloy parin...

Ang larawang ito ay ang aking munting lahok sa Saranggola Blog Awards 4

Byaheng Norte Chronicles - Pagudpud

2012-09-25T12:33:00.000+08:00

It started with an idea to try travelling solo, but I guess that was too abrupt of a decision. So I dragged a willingly able friend/barkadude for a duo backpacking trip, and the Byaheng Norte "Ilocos Adventure" conspired. Booked tickets for Manila, applied and approved leaves, prepared the budget, and research, research, research.
With full on excitement, we braved Manila for our side-trip. We had the whole day to spare before heading on to Laoag, so we walked the streets of Intramuros, Rizal Park and Binondo. With our loaded backpacks we dared to commute Manila, and boy that was a challenge. Note to self: Travel Light!
When the night came to board the bus to Laoag we were dead tired. Good thing we took the sleeper bus and was seated at the back. Amazing how they constructed the bus with double -decks and how you can recline your back up to 60 degrees. Of course being luckily seated at the back we got the luxury to recline it all the way. Jackpot!

Time check: 10 PM. I pulled my sleeping bag and off I went to Lala Land. It was a snooze feast indeed for me and my travel buddy.

"semi-alive pa..."

Come morning I awoke with the rice fields of the North, it was such a sight to behold. I knew we're almost there, or so I think. I woke Pia (my travel bud) up, "malapit na tayo", I mumbled. With her half-awake-half-asleep self she took a quick peak at the window. "Batac pa 'to", and I raised the loser signed on my forehead.Haha
I guess I was too excited to get off the bus and start the adventure. I waited for a few more minutes and we arrived our destination - Laoag.

From Laoag terminal we rode a tricycle to the nearest terminal for Pagudpud. I think we were too early since there was no bus yet. We waited for quite some time, as giddy as I was, Pia decided to call up Kuya Arnel (our tour guide in Pagudpud) for an alternative ride from Laoag, he then suggested to go for the van since it would save us some time waiting. Without hesitations we walked a few blocks from the bus to the van terminal. We hopped on to the van and quick enough (like 1 and 1/2+ hours) we arrived in Pagudpud.

"On the way to Pagudpud"

We were greeted by Kuya Arnel. Deep inside I was ecstatic. Reading about him, and now finally meeting him in person was like meeting a celebrity. Fan girl lang ang peg?!
Beforehand, we told him that we didn't have any reservations yet for Pagudpud. So he gave us options as to where to stay. We went to Saud beach and there were a lot of home stays and resorts to choose from. I then asked him about Cathy's Home stay (which I read from my research). He lead us to the said homestay, which was a few steps away from the first option. We settled and got a room for 800 Php/day, fair and cheap enough, considering that the beach is just a few walk away. After a quick shower fix and stuffed ourselves with brunch we head on with our tour.

"Hello from Pagudpud!"

Kuya Arnel opted to start us with North bound destinations. First stop was Kabigan Falls. We had to get a guide for 100 Php and 10 Php entrance fee. Our guide gave us a heads up that before reaching the falls we need to trek. In my head I knew it was going to be a long walk considering the word TREK, true enough it was indeed a long walk but the sights on the way was amazing. A sea of clouds, blue skies, vast green, and mountains. It was a different scenery from the city, it came to me that I was really on vacation. Yeahbah! After maybe a 25+ mins we reached the great Kabigan Falls. I am always in awe with falls and this was one of those moments where you can stare at its wonder.

"pagod ka na teh?"

The urge to go for a swim was inevitable, we had to submit. Our guide said that the water is cold and it would relax us after the long walk. True enough, cool nga! We can stay there for a long period but since we need to see other places, so off we left.

"Oh yeah baby!"

"Uhaw teh?"

"I'm sexy and I know right!"

Second stop was Patapat Viaduct. One of the highlights when you go north of Pagudpud. Curiosity hit me and I asked Kuya Arnel why it was called Patapat. He made kwento that before the viaduct was built they only had a one way road, to and fro, the road will accomodate 4 vehicles. "Apat, apat lang na sasakyan", he said. That's where they got the name Patapat. O diba?

"Patapat Viaduct"

"Kuya Arnel umeemo?"

Third stop was Paraiso ni Anton. There was a grotto and a flowing water located along the highway. I dared to drink from the flowing water, parang nasa ref ang lamig ng tubig. Pawi uhaw! Fortunately I didn't get any diarrhea, so it's either the water is clean/pure or I happened to have a stainless steel sikmura. LOL

"Paraiso ni Anton"

We made a quick fourth stop at the Agua Grande. Nothing much to see though but flowing water and tons of rocks.

On our Fifth and sixth stop we went to Timangtang Rock and Bantay Abot Cave. Because I was curious (for crying out loud, I am always), I asked Kuya Arnel why it was called Timangtang (because I was thinking that the rock was timang? LOL). It's because the old people saw the rock shaped like a bell, bells that sounded like "ting-tang". Basta ganun yung pagka explain nya. Hehe

"Timangtang Rock"

"We climbed Timangtang para konting exercise"

"Bantay Abot Cave"

For our seventh and final stop was Blue Lagoon and Dos Hermanos Island. Pia and I were all hyped up since base on our research, on a good weather you can surf at Blue Lagoon. When we arrived there, unfortunately the waves were not enough for long neither short rides. Big sighs from the both of us, but to no avail we are beach bums, make use of what is there. Bira! We played with the waves, sun bathed and chilled.

"Blue Lagoon"

"Dos Hermanos"

Time Check: 6 PM. After we had our fill with the sun, sand and sea, we went back to Saud and call it a day.

"A sight of Bangui windmills from Saud"

"Wagas"

And To cap off, we were greeted by Saud Beach's sunset. Hamazement!

******************************************************

"Next stop..."

Byaheng Norte Chronicles - Manila

2012-09-19T08:54:00.000+08:00

Ohayou prens! Sana kayong lahat ay super Yakult...everyday OK! Henyways high waist, may utang na naman akong kwento sa inyo. Kaya here we go sago!
Last Sept 6 eh gumala na naman ang Tabian, this time byaheng Norte, Sibika at Kultura ang peg namin for a change. At dahil may spare kaming mahaba-habang oras sa Manila (insert Maynila theme song here) bago ang aming "The Great Ilocos Adventure", eh nag tour chuvaness muna kami.

Intramuros

"Baluarte de San Diego"

"Hole in the wall"

"Coin maker daw sabi ni kuyang tour guide...not sure kung legit..hehe "

Natesting ang mga tagalog na iniingat-ingatan ko sa baul, kelangan chumika for directions teh. Epistaxis to the nth level. In fairview naabot naman namin ang Intramuros. Nakalibre pa kami sa bus, ang lagay eh hindi kami siningil ni manong konduktor, kaya yun laki ng ngiti pagbaba sa may City Hall. Wehehe

"spell L-U-M-O-T?"

"Amazement!"

"Cretty (Creepy + Pretty)"

"Plazuela de Sta. Isabel"

Nagikot-ikot kami ng bongga sa Intramuros. Kumuha ng maraming pictures at bumalik sa pagka estudyante blues. Maraming mga kwento si kuyang tour guide mga history ng building, kalsada at kung anik-anik. Pero ang pinakagusto ko sa lahat eh kung gaano katibay ng mga gusali na hanggang ngayon ay nakatayo parin. Siguro wala masyadong kurakot noong unang panahon noh?

"Fort Santiago"

Pag may gala, kung minsan may sapi kami ng kung anik-anik din.

"Seryoso po kami...minsan!"

"Our super high-tech ride at si kuyang tour guide alyas Palos"

Matapos kaming umikot-ikot ng pagkabongga sa Intramuros eh sumide trip kami kay pareng pepe sa may kanto.

Rizal Park - Luneta

" Sun bathing pre?"

"gusto ko sana mag gangnam style nahihiya lang me ng slight..LOL"

"kaya swabe nalang akong nag nailcutter..wehehe"

Nang magutom kami eh pumunta kaming Binondo para sa lafang hunt.

Binondo, Chinatown

"Ma Mon Luk/ Masuki"

Hindi kami na warningan na ang mga pagkain nila dito eh may puot, galit at nagkukumahog sa laki. Talk about siopao at siomai on Steroids! Walang joke men super laki, kaya super bundat din kami. Tapos naming pagurin ang aming mga twinkly toes eh pumunta na kaming SM Manila para magpalipas oras bago umalis for Ilocos. Nameet ko si Khanto at chumika kami ng chumika, bait-bait nya kasi kahit taga Pasig sya eh nagpunta talaga sya ng Manila (insert Maynila theme sone here) para sa simpleng meet 'n greet. Sayang hindi man lang kami nakapag pictorials dalawa at nahiya naman me kasi wala me dalang pasalubong, baka next time Khanto! Or better yet, next year aabangan ko ang gala nyo dito...^___^

********************************************

Unang bahagi itey ng aming adventure and take note side trip lang ito.

"abangan..."

Pengeng Help (travel edition)

2012-08-21T09:09:00.000+08:00

Pag-gising ko isang araw...

"Aaaaahhhhh!"

May nakita akong kahindik-hindik at karimarimarim (lalim phew)...

Meet my new friends

"mukhang tinubuan ng boobs, I herrit!"

Parang may naka fertilizer lang ang aking mga pimples sa laki. Lately kasi ay busy akong tunay na nagreresearch, nagtatanong at kumekemberloo sa mga friends para sa aming byaheng Norte. First time ko kasing gumawa ng buong itinerary, kalerqui! Andami pa lang dapat e consider. Kung ka chwirrer ko kayo malamang alam nyo na kung saan na naman ako mapapadpad next month. Kung hindi, follow mey on Twitter (nagpromote?) @tabianmuch. You know the drill. hehe Anyways, kelangan ko (as in parang awa nyo na) ang tulong nyo para ma finalize ko na itey. I'll be in Manila, Philippines (parang kung saang bansa galing) by Sept 6. Buong araw akong magkakalat ng happiness, love, and devotion over there kasi sa gabi pa kami lalarga papuntang Ilocos.

Ang aking mga dilemmas ay:

Intramuros pa lang ang naiisip naming gala. May suggestions ba kayo kung saan pa pwede gumala? (sana yung cheap and cheerful, para may budget pa kami sa Ilocos)
Sinong gusto magtour guide samin sa Manila? (special mention kay khanto, sob, ser bino)
Kung may iba pa bang terminal ang sleeper bus ng GV Florida bound to Laoag, aside sa Sampaloc? (baka sabihin nyong hindi ako nag google) Wala po talagang matinong website and GV Florida according to my research or baka hindi ko lang talaga alam. hehe
Magkano ba latest rates ng pamasahe pa Laoag?
Kung may sasuggest kayong magandang puntahan sa Ilocos Norte at Sur. (4D/3N)

Feel free to answer, suggest, or react sa comments section mga kafatid.

Maraming Tenchu!

^______________^

Jampacked July

2012-07-31T12:55:00.000+08:00

Oh hai you prens! Kamusta? Matatapos na naman ang isang buwan, which leads us to another month. Natural! So recap ko lang ito sa mga nangyari sa buong buwan ko, kumbaga buod, summary and all the other synonymous words. Haha Pinataas ko lang noh? Anyways, kung binasa nyo yung nakaraang entry ko , naman, alam nyo kung saan ako nanggaling.

1st Birthday ng aking brat na pamangkin. Alam nyo naman pag unang apo bongga ang celebration.

"yes gumaganyan po sya"

At nadagdagan na naman ang aking bodeh weight...

Lumantak na naman ako ng walang bukas na paniguradong pagsisihan ko. May date pa na naman ang wedding na aatendan ko. So sa ngayon eh nagsisimula na ako sa #balikalindog program. Limang butil nalang talaga ng rice every meal. So help me gawwwd!

"at oo, masaya na sya ng lagay na yan!"

Dahil umuwi ako hindi pwedeng walang side trip. Naman!

"Kung nanunuod kayo ng #phl360 malamang alam nyo 'to"

Yes guysh! Dahil sa wagas akong inggitera at makati ang paa, pumunta ako sa Tinago Falls. Which is by the way located in Iligan City. Isang oras mahigit mula sa aking hometown.

" feeling diwata ang peg ko ditey"

Pero bago ka makatampisaw sa waterlaloo ng falls eh kelangan mo munang pumanaog(?) ng mahigit kumulang 400+ steps. Oh yes, you read it right. Hindi ko nabilang ang exact baitang. Naman! Magbibilang ka pa ba kung halos hingal to the nth level ka na? So picture me pabalik sa taas. Haha! But it was all worth it. Yung tipong mapapanganga ka sa beautifulness.

"ang diwatang naka life jacket..ahem, ahem!"

Oh diba taray ng orange? Sabi ni kuyang tour guide hindi pwedeng hindi ka mag life jacket kasi super, duper, as in lalim daw. Syempre bilang ako'y ~~hindi marunong lumangoy~~ masunorin, nag life jacket me. Nagpunta din kami sa falls mismo, kaya lang wala ng picture. Hindi naman kasi waterproof si Ngiti (my camera). Solb na solb ang panandaliang side trip!

Pagbalik ko sa Cebu kinailangan ko na namang lumipat. At oo, the nth edition na ito. Pero sa malapit lang naman, ektweli sa kabilang pad lang. Hehe, bigger room with own toilet and bath but same price. Saan ka pa diba? Tapos may aircon pang bonus. So yun lumipat na naman me.

"pagpasensyahan, hindi pa nagliligpit si Enday"

Malaki yan, trust me. Pwede kang mag split at tambling nang sabay. Mejo konting ayos, curtains here and there pa, tapos palalagyan ko pa ng fountain at pool sa gitna para swabe. Charot!

So ayan ang aking walang ka event- event na July. Kthanksbye! ^_________^

Random Chuvaness

2012-07-17T08:43:00.000+08:00

This job has taken its toll on me. Umaarte? Parang sunod-sunod kasi yung leave at curricular activities ko, yung feeling na nawiwili na me magbakasyon nalang lage. Pumunta kaming Iloilo/Guimaras (June 21-26), Bantayan Island (June 29 - July 2), 5th year anibersaryo ng Wave namin sa previous company (July 8), House warming sa bagong haybol ni Nieco (July 15) at ngayong week uwi sa aking hometown (July 18-22). Now spell B-U-S-Y?
Excitement much na rin akong umuwi. Namimiss ko na rin kasi si Fader at Mudrax kahit paniguradong bankrupt na naman ako pagkatapos.
Parang nalalasahan ko na ang pinakbet at paksiw'ng isda ni mudrakels. ^____________^
Sa paguwi ko feeling ko may magaapear, feeling ko lang.
Sa dami ng aking plotted leaves lately umeeksena ang iba kong teammates. Kung makaleave daw ako wagas sa haba. Eh sa ganoon talaga pag pinagiiponan ang bakasyon. Hehehe Sana may matira at matanggap ako sa leave conversion at the end of the year. Asa much?
Ikakasal na ang aking best friend by the end of the year. Nakanang! Alala ko pa yung sabi nya saken na pauunahin daw nya ako sa pagpapa~~sakal~~ kasal. Ayun, nag-iba yata ang ang isip. Sabi baka magmenopause na daw sya kung aantayin pa daw nya akong mauna. Nomon, nomon! Parang signs na itey.
Kelangan ko nang magbawas ng rice, mga limang butil nalang each meal. Sheyt! Napressure tuloy me kasi bridesmaid daw ako sa kasalan. Wow gagown ako for the pers time!
3 months na akong walang Coke at kung ano pang softdrinks. Yeahbah!
Namimiss ko na ang tunog at pakiramdam ng karayom sa balat. Gusto ko na magpaburda ulet, pero wala pang budget.
Namimiss ko na rin yung red hair ko, pero wala pang budget ulet. Hays!
Nawiwili akong manood ng Fringe, malapit ko na matapos yung last season (4). Sa bahay ko nalang sya tataposin para chillax.
Dahil din sa kakapanuod ko ng Fringe napaparanoid ako kahit panandaliang brownout lang.
Kung kelan pa natapos ang PBB teens eh yun pa yung time na nagkakacrush na me. Iba talaga ang influence netong media. Eeeee...kinikileg at lumalande me ng slight. Hehehe
Sa katamaran magblog, twit nalang me nang twit.
Sa katamaran, nagrarandom nalang. (Guilty!?)
Sa hinaba-haba matatapos din itong random ko.

END...

NOT!

Post ko na dito yung ginawang video ni Nieco sa aming Iloilo/Guimaras trip.

Babala: Baka maumay ka, kung hindi mala stainless steel ang sikmura mo STOP!

" Yes, wala po kaming hiya...sometimes! "

Quickie Bantayan Wanderlust

2012-07-05T02:11:00.000+08:00

Slip into my paradise...

And drift away those sorrows

Bask into the solitude...

And leave those burdens

For today's what matters...

To our bound memories

When it's time...

We shall bid our goodbyes again.

*******************************

Nakanang! Umeemo much? Sa totoo lang, vacation mode pa talaga ang aking feeling sa ngayon. Nasa isla nagtatampisaw sa salty water, nagbibilad sa kainitan ni Mr. Sun, gumagawa ng kastilyong buhangin at sumsasayaw sa saliw ng "Starship" ni mareng Nicki Minaj. Putek! Parang naghahalucinate na naman me. Mahaba- haba rin kasi yung bakasyon engrande ko, dalawang araw lang ako pumasok last week tapos leave ulit. What a life?

Anyways high waist, hindi ko muna kukwento yung Iloilo/Guimaras trip namin sa maraming kadahilanan. At dahil din nabitin ako sa trip na yun, I decided last Friday to go on a sweet escape to my favorite getaway beach - Bantayan Island. Wala akong narcissistic pose kasi mas na enjoy kong magpicture-picture sa beach. This is the 4th time na pumasyal ako dito pero it always feels like the first time. Chos! It was a brief trip pero yung tipong recharged, renewed, at ready to rumble ang feeling after. #sabeh?

Lumelevel Up

2012-06-13T07:34:00.000+08:00

Hello you! Kamusta? Matapos ang madugong paglahok ko sa kontes chuvaness ni ser J Kulisap eh mejo nagpahinga ang aking brain cells, and I decided na mag workout. Pero itey may kakaibang twist na workout, at first time ko itong ginawa sa tanang buhay ko. A bit of a fact, ako ay ( Insert number )Kg, sabihin nalang nating mejo healthy na me. Hehehe Pero dahil na rin sa kati ng aking ~~alipunga~~ paa ay sumama ako sa kakaibang workout na itey.

Introducing Workout with Nature - Mt. Lanaya style.

"Level Up!"

Yes guysh, sumama ako sa mountain climbing ekbang. Mga halos 4 hours din na byahe mula Cebu Citeey to Alegria. Pero kung ang driver nyo ay yung tipong wapakels sa kinabukasan nyo pwede na ang 2 hours mahigit. Makalaglag upuan at feel na feel mong sumasakay ka ng roller coaster sa bilis. Nasa likuran pa naman kami nakaupo that time, so gets nyo kung gaano ka talbog at tumbalelong kami. Henyways, pagdating sa Algeria sumakay kami ng habal-habal or yung public motorcycle na pang dalawahan lang sana pero dahil business pwedeng pang maramihan basta walang mahuhulog, papuntang jump off point.

"Mga bagong kaibigan/life savers"

"Excited/Naiihi/Nerbyos"

Kung makangiti me parang a walk in the park lang, pero sa totoo lang nerbyos me much. Syempre naglakad kami ng maraming steps, may pataas, may pababa, may espagetti.Jowk! Hirap na hirap ang aking super healthy bodeh, may mga oras na nagdidilim ang aking paningin at parang kukunin na ako ni papa jesas. But I said to myself "No, you can do this!!" timang lang, kinakausap sarili?

"yes, I'm so healthy and I herrit!"

Naglakad, hiningal, uminom ng maraming tubig at nakailang stop over dahil kinapos ng hininga. Matapos ang sangkatutak na steps to what seemed like forever ay naabot din namin ang rurok ng tagumpay (lalim!).

"View from Kalo-Kalo Peak @ Mt. Lanaya"

Breathtaking was an understatement. Chos! Dahil before ko pa maabot ang peak ay makailang beses din akong kinapos ng hinga. Hehehe

" I believe I'm a fly"

Oops, hindi pa tapos ang workout, dahil kelangan pa pala namin pumunta sa camp site. Which is by the way buhis buhay na down ~~hell~~ hill. No joke Tsong, makailang beses akong nag slide, tumambling at muntik nang kumanta ng rolling in the deep. Mejo mahirap na magpictorials sa mga panahong yun, mas inuna ko muna ang buhay ko kesa pictures.

Pero para may idea kayo sa dinaanan namin check this out -

"Buhis buhay na trek"

Paumanhin sa pagkatagpi-tagpi ng larawan. Ang starting point ay yung sa Kalo-Kalo Peak, finish line eh yung sa campsite mismo. Marami kaming mala bangin at masukal na gubat na dinaanan.

"Wagas"

Sulit na sulit naman kasi nakita namin yung sunset. Pawi lahat ng pagod at paghihingalo ko nang masilayan ko ito. (insert The Climb by Miley Cyrus song here)

At syempre hindi ito magiging memorable kung wala sila -

"Salamat mga mam at ser!"

Sumakit ang katawan, balde-baldeng pawis, nagkandasugat-sugat, nadumihan ng bongga at nangamoy construction worker ako, pero kebs. My first Climb was EPIC!

More than the view and the people I'm with, is the realization that anything is possible as long as you put your mind into it. #ansabeh?

KM3: Tinig (Adik)

2012-06-06T15:07:00.004+08:00

Iniabot sa iyo ang pinapangakong kapirasong langit at ito'y walang pagtanggi mong kinuha

Hithit buga...hithit buga...

Daglian mong mararamdaman ang tama ng opyum, dala ng dayuhang kumikinang sa kalaliman ng gabi.

Iindak kahit puro kaliwa ang mga paa at aawit kahit wala sa tono. Liliban sa mga pangakong iyong isinumpa sa harap ng bansag mong watawat. Magiging sugapa at lunod sa kinang ng makabagong bagay

Ikaw ay mananatiling idlip, lulan ng panaginip na sa dako paroon may kasaganaan at walang pagdaralita

Ika'y lilisan sa katotohanan at sa tayog mo ay hindi ka na lilingon pang muli, at ang iyong dunong sa banyagang kalinangan ay magiging matatas.

Hithit buga...hithit buga...

Unti-unti Ika'y magiging isa, sa hulmahan ng lipunang balot ng ganid at mapanghusga. Sa saliw ng bagong himig ika'y iindayog, dahil ito ang magdidikta ng katumpakan at balikuko. Natatanaw, nasasambit, naririnig ang sigaw ng iyong lahi. Ngunit pilit mo itong ikukubli

Hithit buga...hithit buga...

Uulit ka hanggang sa ika'y dalhin sa panandaliang kaluwalhatian. Daloy ang libog at halinghing ng bagong pakiramdam, Ika'y papalaot sa hibang na estado. May piring ang mga mata, busal ang mga bibig, at takip ang mga tainga. Walang bulong at wika na makakapukaw sa taong lunod ng banyagang impluwensiya at animo'y anino lang ang nakagisnan at lupang sinilangan. Ika'y nabubuhay sa panibugho at pagpapanggap

Hithit buga...hithit buga...

Sino nga ba, sino ang tagapagligtas sa ligaw mong lahi? Mga kabataang nagwewelga, mga guro ng kasaysayan at panitikan? O mga dalubhasang batid ang sinauna?

Hithit buga..hithit buga...

Wala na bang lilingap sa iyong pinanggalingan? Wala na bang hahango sa tinig na pilit pumipiglas sa iyong kaibuturan? May bukas pa nga ba? Nauubos, nauupos.

At tangan ng usok at tuluyang upos ang namumutawing tinig.

Sa kadiliman ay may siwang ng pagasa...kung saan nagmumula, yan ay hindi tiyak

Hithit...bug...

****************************************

Unang subok at sabak sa Kamalayang Malaya ni Ser J Kulisap.

Once again nagmental hemorrhage na naman me...Kainaman nomon!!!

asdf day

2012-06-02T07:24:00.000+08:00

Staring blankly at the empty space. Umeemo?

Titipa ng sandali tapos spaced out uli, hanap ng mga salitang pwedeng ilarawan sa mga nakaraang events chuva.

asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...

Hinto, magiisip, recall, tapos backspace. Ang dami kong gustong ikwento pero hanggang ngayon eh nakatitig parin ako sa kawalan (wow lalim). Nang magsawa kinuha ang remote at sabay on ng TV. TV kong surplus, mga Php 2000 lang yung binebenta sa mga Korean Surplus ekbang. Ayos naman, hindi man flat screen pero umaandar, minsan nga lang eh rich na rich ang color kahit e adjust ko ng pagkabongga ay by default bumabalik din. Ayun, pa lipat lipat ng channel. Nga pala paborito kong channel yung TLC, halatang gala at matakaw. Pangit ang palabas, lipat na naman. Wala lang, at random hihinto tapos lipat uli. Ay putek muntik ko nang makalimutan nagsusulat nga pala ako. Harap uli sa laptop.

asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...

Parang nakakagutom mag-isip. Magbubukas ng chichirya at kain muna. Lilipat ng tab tapos stalker mode sa efbee.
Ay si ano may asawa na, si chuva may anak na, si chenelyn nasa abroad na pala. Sige kayo na, kayo na ang may progress sa buhay at ako na ang dakilang corporate slave sa putahan, hindi naman yumayaman.
Tumawag kanina yung close friend ko noong college, ayun kamustahan hanggang sa ipamukha na naman nya sa masaklap kong eventless life ang mga tanong na "so nagasawa ka na?" Epic! Gusto kong sumigaw ng "PLEASE KILL ME NOW!" na dahan dahang lumluhod with matching rain. (drama?) Excited? May priority number ba ang pagaasawa koyah? Nagmamadali?
Tapos hihiritan ka ng "nakita mo anak ko, ang cute diba? mana saken...blah..blah..blah" Gusto ko na namang laslasin ng kutsara ang pulso ko sa hinlalaki. Tatawa nalang ako, pero deep inside nadudurog na me! At natapos ang aming conversation with me saying "ah sige na, matutulog na me".

asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...

Ay ubos na pala ang chichirya. Ilang kilong betsin na naman kaya ang nadagdag sa pagkain ko neto? Ah ewan. May download nga pala akong movie kanina, panonoorin ko na kaya muna 'to.

(After almost 2 hours)

Nakanang, susulat nga pala ako ng kwento. Nakwento ko na ba sa inyo na sumakay ako ng Ferris Wheel? Pag may pyesta, may perya. Hindi talaga ako mapagpatol sa mga ganyan sa mga kadahilanang (1) marami ng nabalitang nadisgrasya sa pepetsuging rides (2) mas mauuna akong mamamatay sa tetanus dahil sa kalawang, at (3) papaubaya mo ang buhay mo sa isang tao na ang alam lang sa ganito eh pindotin ang buton para umandar ang tila higanteng scrap metal na tinagpi-tagpi para tawaging "ride", imbes na kumalikot sa makina at siguraduhing ligtas at buo ka pa. Pero dahil sa udyok ng mga kaibigan at for the sake of camaraderie shit eh for the pers time sumakay ako. Sa totoo lang, nang inabot ko ang aking bente pesos para pasokin ang maari kong tawaging "last ride of my life" ay para ko na ring pinaubaya sa lahat ng lamang lupa at bathala ang aking buhay. Lahat ng rides bata man o matanda 20 pesos lang. Samakatuwid twenty pesos lang din ang halaga ng buhay ko.

asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...asdfghjkl...

Ay bago ko makalimutan, meron na nga pala ako neto...

"Yes, may valid ID na me. I'm such a valid person like that!"

^_______________^ *Happy Dance!*

First Time

2012-05-25T04:47:00.000+08:00

"Sure ka na ba Babe?"

"Oo, yata?"

"Pero bakit may doubts?"

"Syempre matagal ko rin 'tong pinag-isipan"

"Kung hindi ngayon eh kelan?"

"Ewan?"

"This is the perfect time, ano ka ba?"

"Natatakot ako Babe"

"Bakit naman?"

"Baka kung may kung anong mangyari?"

"Trust me ok lang yan, ako bahala"

"Ikaw bahala, tapos ako kawawa?"

"Ok lang yan!"

"Kinakabahan ako eh"

"Sa una lang yan"

"Sure?"

"Andito na tayo, aatras ka pa ba?"

"Ewan, bahala na!"

"So ready ka na?"

"I guess this is it"

"Walang atrasan?"

"Oo, walang atrasan!"

"Ready?"

"Ready!"

"SUPER MAN AKOOOOOOOO!!!!"

Magjowa na nagbubungee jumping. Hehehe

**************************************************

Happy Weekend Eblibodeh! ^________^

To the person who supplied the ova and where I got my XX chromosomes

2012-05-13T00:35:00.000+08:00

^_____________^

"Ayaw jud na awaya si Tabian, anak raba na ni Noemi"

(Wag nyong awayin yan si Tabian, anak yan ni Noemi)

Walang panama kahit ipagsama ang Avengers, Tulfo brothers at Backstreet boys(?) sa bagsik niya. Daig si Claudine, Raymart at Floyd Mayweather sa tapang. At kung lahat nalang inaangkin ng China,pwes, hindi pwede yan sa kanya. Sa aking hulmahan, ang original sa carbon copy kong mukha, at sa aking super duper #1 fan...

To the person I owe my existence...

I♥ You Berimats Mang!

(more than the size of the Super Moon)

Happy Mother's day!!!

Bente

2012-05-07T14:07:00.000+08:00

Ginawa na ni ser Bino, Lio, Salbe, Khanto at marami pang iba. At eto dahil sadyang wagas akong inggitera eh gumaya na rin ako.

Sorry at sort of kinda hindi ako nagpaparamdam sa inyo. Hindi ko lang kasi gusto ang feeling na namimiss ko kayo ng bongga. Nga pala, reminders lang, wag na kayo mag LQ, cat fights at bangayan kasi kayo nalang dalawa dyan. And also hindi na kayo teenagers, ok?
Alam mo may anak ka na, sana naman maging mature ka na sa mga decisions mo. Hindi na ako magbibigay ng payo sayo tungkol sa kung papano mo palakihin ang anak mo, or paano mo ihahandle ang family mo. Sayang lang kasi, pasok sa kaliwang tenga, labas sa kanan. Pero andito lang ako, aalalayan parin kita kahit papaano.
Ay naku, bakit ang choosy mo sa trabaho? Nakagraduate ka nga pero ano ka ngayon? Dakilang tambay. Tapos sasabihin mo saken na tulongan kita? Pick your own a** and move!
Oi why oh why ka nga ba nagbago? Parang hindi na ikaw yung close ko before, hindi ka naman ganyan noon ah. Ngayon parang kung naguusap tayo feeling mo lage eh competition ako sayo, hindi naman ako nakikipagpataasan ng ihi. Kung may pinagdadaanan ka sana sabihin mo, hindi ako si madame auring na pwedeng hulaan yan. Sayang naman ang mga taon na ok tayo. At gusto ko lang klarohin, hindi mo kakompetensya ang mga bago kong kaibigan. Walang ganun, hindi na tayo bata.
Salamat nga pala at iniintindi mo si #4. Kung pwede ko lang sana hatiin sarili ko para may time ako sa inyong dalawa, why not diba? Pero siguro mas naeenjoy ko ang company mo kasi we don't consider ourselves to be rival but more of friends. Dahil din sayo na realize ko na marami pa pala akong pwedeng gawin kahit healthy me! hehe
Masaya ako na ok ka na ngayon. Wag na magcomplain, part yan ng trabaho. Just be thankful dahil lagpas ka na sa part na walang keme kang inaalila ng dati mong company. Your Domina is so proud of you!
Nasa listahan na kita ng torture victims ko. Pasikat ka masyado, wala ka namang alam. Nagtataka ka pa kong bakit ang taas ng attrition, tanongin mo kaya sarili mo. Tinatanong mo pa ako kung bakit hindi na ako #1 sa ranking, hello? Demotivated na lahat ng agents, negative pa scripting mo. Nag leadership training ka ba talaga o tulog (as always) ka noong dinidiscuss kung paano ihandle ang mga tao mo? Kung madali lang sana lumipat, ginawa ko na.
Masyado kang affected sa maraming bagay. Siguro pwede na kitang tawaging hypersensitive, dala ba yan ng edad? Sayo ko na realize kong gaano ako ka galing na listener, puro kasi tungkol sayo ang kwento eh. Yan yung isa sa mga reason kung bakit hindi ako masyadong sumasama sayo, kahit pa may kotse ka at libre mo 'ko lage. Nakakarindi naman kasi minsan.
FYI masaya ako ngayon kahit wala na tayo. Diba may girlfriend ka na? Ba't ka pa nagpaparamdam? Daig mo pa ang multo, daig mo pa ang kabuteng pasulpot-sulpot. Sana naman maintindihan mong ok ako at ayaw ko ng komplikasyon.
Dahil hayok ako sa morbidity, pinapagpapantasyahan talaga kitang binubunot ang ngipin ng pliers isa-isa ng walang turok na anesthesia, ginagamitan ng blue torch yung mata mo at dahan-dahang ginigilitan ng kutsara yang liig mo...Pero noon yun. Alam ko masaya ka na ngayon. Good for you, hindi mo rin naman ako mabibigyan ng magandang lahi eh. So quits lang!
Ayusin mo na muna kaya ang buhay mo, saka mo ko ligawan. At sana tubuan ka ng kaonting ambisyon, kasi paniguradong makakatulong ka sa lipunan at sa nanay mong nagkandakuba na sa pagtatrabaho. Naman, ang laki ng katawan mo magbanat ka ng buto.
Hindi laway ang mga katagang "I Love you", na pwede mo lang wisikan kahit na sinong pwede mong mawisikan. Pagsinabi kong hanggang doon lang tayo, hanggang doon lang. Period na yun, wag kang lumagpas sa 1 inch na tinalaga kong linya, utang na loob lang!
Kung gaano ka tigas ang ulo ni #10 ikaw naman ang kabaligtaran. Ok na ako sa setup naten, no strings attached. Walang pilitan, walang hassle, walang magiging tayo. Ayush! Naeexcite na ako sa nalalapit na trip naten.
Para akong inahing hindi makapangitlog pag nagkucomment ka sa mga post ko. Minsanan lang pero super kinikiliig ako. Homaygawwd, iniisip pa nga lang kita nangingiti na ako. Eeeeee!
You never fail to make me smile, ay correction laugh (as in buhakhak) pagnababasa ko ang mga post mo. Kahit sabihin mong walang kwenta pero tawang tawa lage ako sayo. Nga pala wag ka masyado mag self pity, cute ka naman eh. Hindi ako masyadong nagkucomment kasi nauunahan ako ng hiya.
Inaabangan ko lage ang post mo, kahit napakahaba eh binabasa ko talaga. Walang halong stir tsong, ang lupet mo talagang magsulat. Sana makilala kita in person nang makapagutotang dila naman tayo. Nomo, yes?
Wa pakels ako kahit napagkakamalan na ako ng mga officemates kong sira ulo sa kakatawa sa mga post mo. Oi magsulat ka na ulit. Namimiss ko nang tumawa ng wagas sa mga weirdong kwento tungkol sa mga kakilala/friends mo.
Minsan iniisip ko kung saan mo pinagkukuha yang kwento mo. Gawa ba yan ng sobrang kalungkotan o sa betsin yan brad?
Bilib ako sa time management mo. Halos araw-araw may post, nagbobloghop, nagkucomment, EB, at may sideline pang kong anik-anik. Tanong ko lang natutulog ka pa ba? Ikaw na ang hindi nalolowbatt. Apir kayo nung isa pang blogger.
Nagflood ka sa twitter. Na unfollow kita. Don't take it personally. Ok?

"say hello to my bangs and my spooky face"

Panty po

2012-05-04T01:55:00.000+08:00

"once-in-a-blue-moon-moment"

...at hindi brip ang suot ko
...may matris
...dinadatnan po ako buwan-buwan
...wala akong boypren, eh ano ngayon?
...marami akong girlFRIENDS
...the last time I checked, lalake pa naman ang gusto ko
... MAM po, hindi SIR!
...hindi ako mahilig mag bestida (tuwing may sapi lang) dahil bukod sa mahangin eh madalas nasisilipan

Ako si Tabian, once and for all BABAE po ako!

Utang

2012-04-19T10:42:00.000+08:00

Para sabihin ko sayo, lintik lang ang walang ganti!

Wala akong nagawa ng pinadala ako ng Inang sa Maynila para maging katulong sa tiyahin ko. Pambayad utang daw. Nagkasakit kasi ang Itang, nang lumaon hindi na nya nakayanan ay bumigay na ito.
Si Tiya Mercing ang gumastos ng burol pati na rin pagpapalibing, bilang siya naman ang may kaya. Kaya siguro ganun nalang ang utang na loob ng Inang sa kanya.

Sanay naman ako sa gawaing bahay kung tutuusin, ako kasi ang panganay sa sampung magkakapatid. Kaya ko naman tiisin ang lahat. Pero ang hindi ko maiintindihan ay ang pagtrato sa akin ng tyang.
Wala akong pinagsabihan sa mga masaklap na sinapit ko sa kamay niya. Maraming beses na pananakit at pagpapahirap ang dinanas ko. Normal lang sa isang araw ang ingungud-ngud niya ang pagmumukha ko sa sahig, sampal, at pagpapamukha sa akin na ako'y isang palamunin.

Nang minsan nga nagpiprito ako ng galunggong ay walang habas nyang tinabig ang kumukulong mantika sa akin. Lapnos ang kanan kong kamay at ilang gabi din akong hindi makatulog dahil sa pinaghalong hapdi at sakit. Naryan pa ang ipagtitimpla ko sya ng kape at pag hindi nya nagustohan ang lasa ay walang pagdadalawang isip na itatapon ito sa pagmumukha ko. Hindi rin nakaligtas ang binti ko sa plantsa, pag may nakita itong konting gusot sa kanyang blusa.

Higit pa sa pananakit nyang pisikal ay ang mga salitang nag iwan ng sugat sa aking pagkatao.

"Palibhasa, walang alam 'yang nanay mo kundi magparami ng lahi", kanyang tinuran sabay duro sa aking noo.

"Kung tutuusin kulang ka pang pambayad utang. Kung hindi lang sana naglumandi ang pokpok mong lola sa tatay ko ay buo pa sana ang pamilya namin."

Hikbi at luha gabi-gabi ang tila saksi sa mala malignong trato sa akin ng tyang. Ang mga alaala ng Inang, Itang at mga kapatid ko ang nagpapatahan sa akin sa mga panahong 'yun.At ang larawan ng aming pamilya; ang tanging kayamanang pinakaiingatan ko. Pilit itong iniipit sa lumang aklat ko sa panitikan. Ang una at huling aklat na aking hiniram sa silid-aklatan. Ang una at huling paalala ng aking murang isipang nangangarap na makapagtapos sa pag-aaral. Sabi ko sa sarili ko, na isang araw ay makakaalis din ako sa empyernong lugar na ito. Balang araw ay magkakasama kami ng aking pamilya.

Dahan dahan akong dinala ng aking himbing na tulad ng saranggolang lipad sa kalayaan ng ulap at langit; na kahit man lang sa panaginip ay hindi ko maramdaman ang sakit.

Kinabukasan, nagising ako sa kalabog at sigaw ng tyang.

"Hoy batugan, gising!"

Binuksan nya ang aking nakakandadong silid, lumapit sa akin at hinila ang aking mahabang buhok. Kinaladkad ako ng tyang palabas, tinulak sa silyang malapit sa hapag at tinadyakan sa may baywang. Hindi ko mailarawan ang sakit sa mga pagkakataong iyon. Napaluha nalang ako at nagmakaawa.

"Tyang tama na po." ang aking nasambit.

"Anong tama na? Alam mo bang nasisante ako sa kagawaran dahil sa katangahan mo?"

"Bwesit kang bata ka, kahit kailan malas ka talaga...malas kayo ng pamilya mo!" kanyang sigaw.

"Wala naman po akong ginagawa tyang" mahina kong sagot.

Nanlilisik na ang kanyang mga mata at umaapoy sa galit.
Hindi pa nakontento at hinambalos pa sa akin ang tsinelas nya.
Hindi na rin ako nakailag at lumagapak ito, sapol na sapol ang aking pisngi.
Pilit kong sinangga ang kanyang mga hampas at sabunot pero mahina na ang aking katawan. Buhat na rin siguro ng mga pasa at mga sugat ng nakaraang araw na pagmamaltrato nya sa akin. Nagpaubaya nalang ako sa kanyang pananakit hanggang sa sya'y mapagod. Kinuha nya ang silyang malapit sa kanya at ito'y naupo. Hingal ngunit patuloy parin sa pagbulyaw.

Naramdaman ko nalang na may mala likidong dumaloy sa aking ulo. Kinapa ko ito at tinitigan.

Dugo.

Nagdilim ang aking paningin at ako'y nawalan ng ulirat.

Gabi na nang ako'y magising. Tahimik ang paligid, pero parang may kakaiba sa akin at sa kung saan ako nakahiga. Sa kabila ng sakit ng katawan ay bumangon ako para siyasatin ang aking paligid. Pilit kong inaaninag ang lugar kung nasaan ako.

Malawak at luntiang damuhan, mga puno, mga kuliglig at kulisap na may kislap sa puwitan. Nasaan ako? Tanong ko sa aking sarili. Napansin kong nanlilimahid ako sa dugo at may palang dala. Paglingon ko sa di kalayuan may nakita akong hukay, nilapitan ko ito at sa gulat ay nabitawan ko ang pala.

Ang tiya Mercing ko, nasa loob ng hukay at punong puno ng dugo.
Pilit kong inalala kung ano ang nangyari, kung bakit ako nasa lugar na ito at patay na ang tyang. Ni sa hinuha ay hindi ko akalain na aabot ng ganito.

"Ano pang hinihintay mo dyan? Pasko?" sabi ng pamilyar na boses. "Tabunan mo na yang hukay!" dagdag nito.

Lumingon lingon ako para makita ang pinagmumulan ng boses, ngunit isang anino lang sa kalapit na puno ang aking naaninag.

"Wala ka nang dapat ipangamba. Tinapos ko na ang paghihirap mo"

Pamilyar talaga ang boses, sigurado akong narinig ko na ang boses na 'yun. Dahan dahang lumapit ang anino, palapit sa aking kinatatayuan.

Isang hakbang, dalawa, tatlo...

Hanggang sa masilayan ko ang tila bayani na nagligtas sa akin.

Siya'y may mahabang buhok at nakabestida na pamilyar din. Malabo ang kanyang mukha, kaya ako'y humakbang palapit sa kanya. Nahulog ang aking panga sa gulat.

Nakita ko ang isang babaeng duguan ang ulo...

Nakita ko ang aking sarili.

Ako ang pumatay sa tiyahin ko.

Ako.

Tinapik ako ng lalaking naka asul na uniporme.

"Inaamin mo nga talaga na ikaw ang pumatay sa tiyahin mong si Mercedita Concepcion?" kanyang tanong.

Nakatungo akong nakangisi.

**********************************

Susme, dugo dugo gang na naman ako sa pakontes chuvaness na itey.

Ito ang aking munting lahok sa Bagsik ng Panitik ni Ser Bino.