TAMMEBLOG

Advies voor de Minister, van Fier Frieslan

2011-12-31T00:13:00.000+01:00

Opnieuw een bericht van Trouw over mensenhandel. Dit maal over een voorstel van Linda Terpstra van Fier. Lezenswaardig !

'Betrek hulpverlener bij vangst loverboy'

PERDIEP RAMESAR EN ELINE VAN SUCHTELEN − 29/12/11, 16:22

Illustratie.

Foto © ANP

De minister moet niet

alleen maar spierballentaal uiten, maar echt iets doen voor de slachtoffers van mensenhandel en optreden tegen hun handelaren. In een brief aan minister Ivo Opstelten (VVD, veiligheid en justitie), legt bestuursvoorzitter Linda Terpstra van Fier Fryslan uit hoe en waarom.

Fier Fryslan is de grootste gespecialiseerde landelijke opvangorganisatie voor slachtoffers van mensenhandel. De meerderheid van de slachtoffers van binnenlandse mensenhandel en een groot deel van de buitenlandse slachtoffers van mensenhandel die het Coördinatiecentrum Mensenhandel registreert, wordt daar opgevangen.

Volgens Terpstra moeten hulpverleners betrokken worden bij de opsporing van loverboys. Meisjes durven vaak geen aangifte te doen; ook niet als ze veilig in de opvang zitten. Fier Fryslan heeft daarom het 'protocol delicten' ontwikkeld in samenwerking met de politie. Criminele activiteiten die een slachtoffer aan de hulpverlener meldt, worden meteen aan de politie doorgegeven, onder meer door aangifte of via Meld Misdaad Anoniem.

Zo worden zaken tegen een dader gestapeld, totdat politie en justitie genoeg materiaal hebben om hem aan te pakken. Zo'n protocol zou volgens Terpstra landelijk voor elke zorginstelling, hulpverlener en behandelaar moeten gelden.

In het 'Actieplan 2011 - 2014' dat minister Opstelten vorige week presenteerde, staat onder meer dat loverboys strenger gestraft moeten worden. Zo moet de maximale straf voor mensenhandel omhoog van acht naar tien jaar. Ook moet de zorg voor en bescherming van slachtoffers van mensenhandel verbeteren.

Terpstra mist in het plan van de minister de uitbreiding van het aantal opvang- en behandelplaatsen voor loverboyslachtoffers. Ze zou graag zien dat de opvang- en behandelplaatsen die nu nog incidenteel worden bekostigd, structurele financiering krijgen. Dat laatste geldt onder meer voor de plekken die Fier Fryslan heeft. Minister Opstelten heeft de Tweede Kamer beloofd dat hij voor 1 februari met een oplossing voor het tekort komt.

Fier Fryslan vangt jaarlijks 120 slachtoffers uit heel Nederland op. Dat zijn met name loverboyslachtoffers tussen 13 en 23 jaar oud. Daarnaast telt de opvang 150 buitenlandse mensenhandelslachtoffers en alleen al 117 Friese cliënten die 'seksueel overschrijdend gedrag' meemaakten, zoals verkrachting, onder meer binnen de jeugdprostitutie.

Lees ook: 'Hij had volledige macht over me'

Vrouwenopvang wint Joke Smit-prijs 2011

2011-12-20T19:20:00.000+01:00

De Joke Smit-prijs voor emancipatie is dit jaar toegekend aan Alle instellingen voor de Vrouwenopvang in Nederland. Minister van Bijsterveldt heeft de regeringsprijs vanmiddag in Den Haag uitgereikt aan Aleid van den Brink voorzitter van de Verenigingscommissie Vrouwenopvang.

Voor de Joke Smit-prijs 2011 is dit jaar het thema ‘veiligheid en weerbaarheid van vrouwen en meisjes’ vastgesteld. Veel meisjes en vrouwen in Nederland hebben te maken met onveiligheidsgevoelens en geweld. Meisjes lopen een veel groter risico dan jongens om slachtoffer te worden van seksueel geweld. Volgens de jury, onder voorzitterschap van Renée Römkens (hoogleraar victimologie/ interpersoonlijk geweld) is de vrouwenopvang in Nederland een onmisbaar en innoverend instituut dat de veiligheid, weerbaarheid en daarmee de emancipatie van vrouwen daadwerkelijk bevordert.

Eervolle vermelding

Om de slachtoffers van mensenhandel en loverboys een stem te geven heeft de jury een Eervolle vermelding toegekend aan ‘alle slachtoffers van mensenhandel en loverboys, die de moed hebben gehad om naar buiten te treden met hun ervaringen’. De Jury: ‘Er zijn in Nederland zeer veel slachtoffers van mensenhandel en loverboys. Een aantal van deze slachtoffers heeft veel moed getoond door in de openbaarheid te komen met hun ervaringen bijvoorbeeld door het schrijven van een boek of door het geven van presentaties en workshops om zo andere meisjes en vrouwen te waarschuwen tegen deze vreselijke praktijken.’
Met het uitreiken van de Joke Smit-prijs onderstreept de regering de betekenis van emancipatie als onderdeel van het algemene regeringsbeleid en het belang dat zij hecht aan de bevordering van de emancipatie in de Nederlandse samenleving. De regeringsprijs is vernoemd naar Joke Smit (1933 – 1981) die een vooraanstaande rol heeft vervuld in de vrouwenemancipatiebeweging. De prijs is dit jaar voor de 13e keer uitgereikt en bestaat uit een geldbedrag van 10.000 euro en een kunstvoorwerp.

Veiligheid en weerbaarheid

De uitreiking van de Joke Smit-prijs vond plaats tijdens de themadag ‘Seksuele weerbaarheid jongeren’ georganiseerd door het ministerie van OCW, in samenwerking met Veiligheid & Justitie. Het kabinet benadrukt deze middag het belang van de bestrijding van geweld tegen meisjes en vrouwen en de vergroting van hun veiligheid en weerbaarheid, zodat ernstige vormen van misbruik, zoals de loverboypraktijken, zoveel mogelijk kunnen worden voorkomen. Minister Opstelten (V&J) presenteerde het Actieplan voor de rijksbrede aanpak van de loverboyproblematiek. Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten presenteerde een onderzoek naar de slachtoffers van loverboys. Van Bijsterveldt (OCW) en Opstelten (VenJ) committeerde zich als changemaker aan de WE CAN jongerencampagne tegen (gender)discriminatie, seksualisering van de samenleving, machtsmisbruik en geweld.

Documenten en publicaties

Juryrapport Joke Smitprijs

De Joke Smit-prijs is de regeringsprijs voor vrouwenemancipatie. De prijs wordt eens in de twee jaar uitgereikt aan een persoon of ...

Rapport | 20-12-2011 | OCW

Loverboys en hun slachtoffers: een nieuw rapport

2011-12-20T18:45:00.001+01:00

Een nieuwe rapport over Loverboys; hier te lezen:

Loverboys_en_hun_slachtoffers

Loverboys en hun slachtoffers

Inzicht in aard en omvang problematiek en in het aanbod aan hulpverlening en opvang

Dit rapport gaat in op de problematiek van slachtoffers van loverboys en de omvang van de groep in de jeugdzorg en vrouwenopvang. Het onderzoek is verricht in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ook is het preventie- en opvangaanbod voor deze groep in kaart gebracht: sluit dat aan bij de problemen en wensen van de slachtoffers?
De slachtoffers zijn vaak minderjarige meisjes met een problematische achtergrond. De hulpverlening sluit grotendeels aan bij hun behoefte. Wel is er een grote kans op herhaald slachtofferschap. Verder is in het onderzoek stilgestaan bij het begrip loverboy. Een loverboy is een mensenhandelaar die zijn slachtoffers uitbuit door ze in te palmen, te verleiden en ze een liefdesrelatie voor te spiegelen. Loverboys gebruiken ook dwang en steeds vaker geweld om de meisjes uit te buiten.
Het in 2011 uitgevoerde onderzoek omvat een literatuur- en documentstudie, en interviews met practitioners en experts. Daarnaast zijn interviews gehouden met ruim twintig slachtoffers en er werden ruim tachtig dossiers geanalyseerd.

Nieuwe publicatie over Loverboys en hun slachtoffers

Problematiek complex en harder

Utrecht, 20 december 2011

Een loverboy is een mensenhandelaar die zijn slachtoffers uitbuit door ze in te palmen, te verleiden en een liefdesrelatie voor te spiegelen. Loverboys gebruiken steeds vaker ook dwang en geweld om de meisjes uit te buiten. Meisjes met een licht verstandelijke beperking of met een problematische achtergrond lopen meer risico slachtoffer te worden. De hulpverlening sluit grotendeels aan bij de behoefte van de slachtoffers. Wel is er een kans op herhaald slachtofferschap. Zo valt te concluderen uit de rapportage ´Loverboys en hun slachtoffers´ die vandaag openbaar wordt. Het onderzoek is uitgevoerd door het Verwey-Jonker Instituut in opdracht van staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
Een loverboy past het zogenoemde ronselen en groomen toe: contact leggen, verleiden en inpalmen en het suggereren van een liefdesrelatie. Precieze getallen ontbreken door het verborgen en ongrijpbare karakter van mensenhandel en de werkwijze van loverboys. Instanties gebruiken ook geen eenduidige definitie van het begrip loverboy en registreren daar niet of nauwelijks op. Bovendien is de aangiftebereidheid van de slachtoffers laag.
De rapportage Loverboys en hun slachtoffers beschrijft de uitkomsten van een kwalitatief onderzoek naar de problematiek van slachtoffers van loverboys en de omvang van de groep in de jeugdzorg en vrouwenopvang. Ook is het preventie- en opvangaanbod voor deze groep in kaart gebracht, mede om te bezien of dat voldoet aan de wensen en problemen van de slachtoffers. Voor het onderzoek zijn naast allerhande oriënterende interviews, met professionals uit de jeugdzorg en opvang, politieprofessionals en andere deskundigen gepraat. Er werden ruim twintig slachtoffers geïnterviewd en meer dan tachtig dossiers geanalyseerd.
De conclusie van Loverboys en hun slachtoffers is dat de hulpverlening grotendeels voldoet aan de behoefte van slachtoffers, maar vaak te kort duurt. Vooral het losweken van het slachtoffer van de loverboy is lastig. Vaak is het slachtofferschap een uiting van dieperliggende problemen, zoals opgroei- en gezinsproblemen, eerder seksueel misbruik of een licht verstandelijke beperking. Daarom richten de meeste hulpverleners zich vooral op die problemen, waarbij zij er rekening mee houden dat het meisje slachtoffer is van een loverboy. Het aanbod van preventieprojecten en initiatieven in Nederland is omvangrijk, maar lijkt nog onvoldoende gericht op het voorkomen van herhaald slachtofferschap.
De onderzoekers bevelen onder andere aan de hulpverlening en opvang te richten op alle minderjarige slachtoffers van uitbuiting door mensenhandel, waarvan slachtoffers van loverboys deel uit maken. Ook bevelen zij aan extra aandacht te besteden aan de rol van herhaald slachtofferschap en preventieprojecten op dit gebied te stimuleren.

Meer informatie

Voor vragen over het onderzoek kunt u contact opnemen met:
Elize Brolsma, communicatie Verwey-Jonker Instituut, T: (030) 23 00 799, 06 34738630. E-mail: ebrolsma@verwey-jonker.nl

Maximumstraf mensenhandel omhoog/ nieuw actieplan Opstelten 2011-2014

2011-12-20T13:53:00.001+01:00

Vandaag in het nieuws:

Maximumstraf mensenhandel omhoog

Zogenoemde loverboys krijgen mogelijk zwaardere straffen

Minister Opstelten wil dat de maximumstraf voor loverboys en andere mensenhandelaren wordt verhoogd naar tien jaar. Zijn voorganger Hirsch Ballin verhoogde hem al van zes tot acht jaar.
CDA, VVD en PVV pleitten begin dit jaar voor nog veel hogere straffen. De nieuwe maximumstraf staat in een actieplan voor de aanpak van loverboys.

Voorlichting

Daarin worden ook andere maatregelen aangekondigd, zoals het weerbaarder maken van meisjes en voorlichting aan zorg- en hulpverleners, politiekorpsen, ouders en scholen.
Het Verwey Jonker instituut gaat onderzoek doen naar loverboys. Dat moet onder meer duidelijk maken hoeveel er zijn.

DEN HAAG - Minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) wil mensenhandelaren en vooral zogenoemde loverboys strenger laten straffen.

Foto: ANP

De maximale straf voor mensenhandel moet daarom van 8 jaar nu omhoog naar 10 jaar in de toekomst.
Als slachtoffers van mensenhandel de dood vinden als gevolg van de situatie waarin ze zijn beland, kunnen de straffen voor de verantwoordelijken uiteindelijk zelfs uitmonden in levenslang. Dat staat in Opsteltens Actieplan 2011-2014, dat vooruitloopt op een wetsvoorstel.
Loverboys zijn pooiers die het vooral op jonge en vaak heel kwetsbare meisjes hebben gemunt en ze onder valse (romantische) voorwendselen de prostitutie in lokken.
Deze pooiers maken zich schuldig aan een zeer ernstig misdrijf dat de slachtoffers voor het leven tekent, aldus de bewindsman. Hij wil ook op diverse manieren nog meer dan nu aan voorlichting gaan doen, om te voorkomen dat meisjes het slachtoffer worden van loverboys.
Het is niet precies bekend hoeveel slachtoffers loverboys zoal maken, maar het Coördinatiecentrum Mensenhandel (CoMensha) registreerde vorig jaar 210 keer signalen van de loverboymethodiek.

Zie ook:
http://news.google.nl/news/story?pz=1&cf=all&csid=0fd95b9efeff4d56&ncl=dfUg8t_mxggU6yMQt4dzlu6j5WLvM&region meer hierover

Goud, Wierook en Mirre: Kunst, Goede doelen en geloof. Kijktip !

2011-12-19T19:03:00.001+01:00

Vanavond begint de serie waar ik de afgelopen weken/maanden met heel veel plezier aan heb gewerkt. Goud, wierook en Mirre. Kunst, goede doelen en geloof. Een prachtige combinatie die ook hele mooie TV kan opleveren; 4 x 25 minuten. Dus vanaf vandaag om 19.55 u op Nederland 2. Op 19, 20 , 21 en 22 december.

Prachtige mensen, inspirerende kunst en ontroerende ontmoetingen. Ook dit jaar gaat Ds. Arie van de Veer weer op pad. Hij ontmoet een aantal kunstenaars die een speciaal kunstwerk voor een goed doel maken.

Goud, Wierook en Mirre (1) - Jaap Cok

vandaag om 19:55

Goud, Wierook en Mirre staan voor de geschenken die de wijzen gaven aan het kindje Jezus. In de gelijknamige serie ontmoet dominee Arie van der Veer vier kunstenaars die een speciaal kunstwerk voor een goed doel maken.
In de eerste aflevering gaat ds. Arie van der Veer op pad met Jaap Cok, die als beeldhouwer een beeld gaat maken voor het projekt 'Oudezijds 100'.

In de eerste aflevering van een nieuwe serie 'Goud, Wierook en Mirre' ontmoet ds. Arie van der Veer beeldhouwer Jaap Cok.

Goud, Wierook en Mirre (2) - Daniel & Carolien Tavenier

morgen om 19:55

Prachtige mensen, inspirerende kunst en ontroerende ontmoetingen. Ook dit jaar gaat Dominee Arie van de Veer weer op pad.

In deze aflevering ontmoet hij Daniel en Carolien Tavenier. Beide maken voor het Jeannette Noëlhuis een heel bijzonder kunstwerk.

Ds. Arie van der Veer ontmoet Daniel en Carolien Tavenier. Beide maken voor het Jeannette Noëlhuis een heel bijzonder kunstwerk.

Wie nog illusies koesterde over prostitutie, kan daar voorgoed afscheid van nemen. (5 IDFA docs)

2011-12-08T19:20:00.000+01:00

Voor als je het gemist had: Vijf IDFA-documentaires rekenen af met illusies over prostitutie

Je kunt ze vast binnenkort op de Publieke Omroep zien.

Pauline Kleijer − 17/11/11, 08:57

Wie nog illusies koesterde over prostitutie, kan daar voorgoed afscheid van nemen. Vijf documentaires op het IDFA tonen de harde werkelijkheid van betaalde seks. Ook de vrolijke 'ouwe hoer' Louise Fokkens werd 'achter het raam geslagen'.

Films op IDFA over prostitutie:
Bad weather
- Op een eilandje ten zuiden van Bangladesh werken toentallen prostituees onder schrikbarende omstandigheden.
Habana Muda
- Een jonge Cubaanse vader verkoopt zichzelf als minnaar aan een rijke toerist in de hoop op een beter leven.
Ouwehoeren/ Meet the Fokkens
- Openhartig portret van de tweeling Martine en Louise Fokkens (69), al vijftig jaar actief op de Wallen.
Tilman in paradise
- De Duitse hoerenloper Tilman vertelt waarom hij al zijn geld, een erfenis, uitgeeft in het bordeel.
Whore's glory
- Een stijlvol maar buitengewoon confronterend drieluik over bordelen in Thailand, Bangladesh en Mexico.

Of het haar droom was achter de ramen te zitten, wil de bezoekende welzijnswerker weten. 'Nee natuurlijk niet!', antwoordt de 69-jarige Martine Fokkens direct. Fokkens werkt al meer dan vijftig jaar op de Amsterdamse Wallen - 'met veel plezier en lol hoor.' Maar als ze het mocht overdoen, dan deed ze 't anders.

Koninginnen van de Wallen
Martine Fokkens en haar tweelingzus Louise zijn de sterren van Ouwehoeren (Meet the Fokkens), een documentaire van Rob Schröder en Gabrielle Provaas. Het zijn markante vrouwen, met veel humor en levenslust. De koninginnen van de Wallen, worden ze wel genoemd. Onder de titel Ouwehoeren schreven ze ook een boek over hun belevenissen, waarin malle klanten figureren als Leipe Loetje, Snelle Nelis en natuurlijk ook de Kapelaan.

Maar zo kleurrijk en nostalgisch als dat allemaal klinkt, zo triest is de film soms ook. Uit huis geplaatste kinderen, financiële problemen, sociale uitsluiting; het leven van Martine en Louise was bepaald geen pretje. Het was Louises man die haar op jonge leeftijd in de prostitutie dwong: 'Hij heeft me letterlijk en figuurlijk achter het raam geslagen.' En hoewel er vroeger nog saamhorigheid was op de Wallen, is dat door de opkomst van de vrouwenhandel en grote criminele bendes allang verdwenen.

Ouwehoeren is niet de enige film over prostitutie die op het IDFA te zien is. Vier andere recente documentaires gaan er ook over, en in nog meer films komt het indirect aan de orde. Het thema, hoe oeroud ook, lijkt actueler dan ooit; internationaal neemt de vrouwenhandel schrikbarend toe. De sector verhardt en de misstanden zijn enorm. Prostitutie vergoelijkend blijven zien als een normaal onderdeel van de economie, 'het oudste beroep ter wereld', raakt langzaam uit de mode.

Fatsoensrakkers
Een nieuwe Prostitutiewet, die binnenkort door de Eerste Kamer wordt behandeld, heeft het debat ook in Nederland aangewakkerd. 'Fatsoensrakkers' als de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher, die al jaren een kruistocht voert tegen de criminaliteit op de Wallen, staan tegenover liberalen die vinden dat prostitutie 'er nu eenmaal bijhoort.' Voor de ene groep gaat de nieuwe, aangescherpte wet nog lang niet ver genoeg; prostitutie zou helemaal verboden moeten worden, net als in Zweden of Noorwegen. Anderen zijn bang dat de problemen daardoor alleen maar zullen toenemen.

De films op IDFA doen aan het politieke spel niet mee. Zorgvuldig onthouden de filmmakers zich van een duidelijke stellingname, of zelfs een moreel oordeel. Maar documentaires als Whore's Glory, een drieluik van de Oostenrijkse regisseur Michael Glawogger over prostitutie in diverse landen, of Giovanni Giommi's Bad Weather, over een bordeel in Bangladesh, tonen wel een onthutsende, afschuwwekkende werkelijkheid.

Natuurlijk, optimistische ideeën over betaalde seks komen in de films ook aan bod. Neem het cliché over de hoer uit roeping, de peeskampioene die haar werk uit vrije wil en volle overtuiging doet. Ze duikt één keer op, in Whore's Glory. 'Ik ben niet frigide, ik hou van seks. Ik word betaald om het fijn te hebben', zegt ze stoer. Maar de Mexicaanse vrouw die deze uitspraken doet, is overduidelijk crackverslaafd en in een vreselijke conditie.

Genegenheid
Er zijn ook de hoerenlopers die beweren niet op zoek te zijn naar seks, maar naar genegenheid. De Duitser Tilman, uit de korte documentaire Tilman in Paradise van Julian Vogel, is er zo één. Hij werkte mee aan de film omdat hij wil laten zien dat prostitutie niet altijd smoezelig is. Maar zijn relaas is niet erg doorsnee. Tilman, een schoonmaker en barman, geeft elke maand het drievoudige van zijn salaris uit in het bordeel en verbrast zo de erfenis van zijn ouders. Hij doet het omdat hij hopeloos verliefd is op een van de meisjes, een verslaving is het. Buiten het bordeel speelt hij bij vrouwen weinig klaar: 'Ik heb nog nooit een orgasme gehad waarvoor ik niet betaald heb.'

De cynische stellingname dat alles in de wereld nu eenmaal te koop is, wordt bevestigd in Habana muda, een documentaire van de Franse regisseur Eric Brach. Hij maakte een portret van Chino, een knappe, jonge, dove Cubaan. Chino is getrouwd en heeft twee kleine kinderen. Om in hun onderhoud te voorzien, heeft hij een rijke Mexicaanse toerist aan de haak geslagen; met goedkeuring van zijn vrouw laat hij de man geloven dat het ware liefde is tussen hen. Liefde waar een prijskaartje aan hangt, dat wel - zowel voor de Mexicaan als voor Chino.

En dan is er nog het idee dat er aan sommige vormen van prostitutie een zekere glamour kleeft. Het komt aan bod in het eerste deel van Whore's Glory, dat zich afspeelt in een van de chiquere hoerententen in Bangkok. 'Fish Tank' heet de club, en zoals de naam belooft zitten de meisjes er achter glas, als in een aquarium. De bezoekende klanten kunnen ze inspecteren en selecteren. De luxe uitstraling van de club, gecombineerd met de pragmatische houding van de Thaise meisjes, geeft het geheel nog een zeker cachet, maar dat het hier in wezen om een veemarkt draait, kan niemand ontkennen.

Choquerend
Nog veel choquerender zijn het tweede en derde deel van Glawoggers indrukwekkende drieluik. De regisseur wist toegang te krijgen tot bordelen in Bangladesh en Mexico en mocht daar dagenlang filmen. Wat Glawogger toont, is een gestage afdaling in de hel: van de overbevolkte, lawaaiige gangen in Faridpur, waar vrouwen zeven dagen per week voor hun pooiers werken, tot de desolate straten in de criminele 'Zone' in het Mexicaanse Reynosa, waar de hoertjes leven en werken voor de crack.

Wie nog illusies koesterde over prostitutie, kan daar na het zien van Whore's Glory voorgoed afscheid van nemen. En anders is er nog Bad Weather, waarin de Italiaanse regisseur Giommi het leven op het Bengaalse eilandje Banishanta registreert. Het hele schiereiland is één groot bordeel, waar tientallen vrouwen vechten voor hun bestaan. Sommigen werden verkocht of verhandeld, anderen kwamen er vrijwillig, maar geen van hen kon ergens anders terecht. 'We zijn geen sekswerkers uit vrije wil', zegt een van hen. 'Allemaal zijn we het slachtoffer van uitbuiting.'

De films dringen diep door in de wereld van de betaalde seks. Ze tonen seksuele slavernij, mishandeling, uitpersing, en de fysieke en mentale aftakeling van vrouwen die dag in, dag uit worden vernederd. Maar de ergste misstanden blijven nog onzichtbaar. Voor harde informatie over de handel in (vaak minderjarige) vrouwen en hun paspoorten, de enorme hoeveelheid geld die daarin omgaat - waarvan niets bij de vrouwen zelf terechtkomt - en het geweld van de mensensmokkelaars kunnen de filmmakers niet zorgen. Daarvoor zijn mensenrechtenrapporten beschikbaar, of een van de vele non-fictieboeken die de afgelopen maanden over het onderwerp verschenen.

Wat de documentaires wel glashelder laten zien, is dat een mentaliteitsverandering noodzakelijk is. Prostitutie in 2011 is een ongelooflijk complex probleem; de tijd van Leipe Loetje en Snelle Nelis, die op de Wallen in een gemoedelijke sfeer aan hun gerief kwamen, is voorgoed voorbij. De seksindustrie is groter, onoverzichtelijker en vertakter geworden en de vrouwen worden meer uitgebuit dan ooit. Tegenwoordig heeft Martine Fokkens in haar peeskamer concurrentie van jonge vrouwen uit Hongarije of de Filippijnen, die gedwongen worden zestien uur per dag te werken. 'Die kinderen moeten weg daar. Terug naar hun moeders', zei Fokkens in een interview in Het Parool.

Werk is werk
Niet alle prostituees voelen zich een slachtoffer. Zo wisselend als hun omstandigheden zijn, zo verschillend is hun kijk op het vak. Maar tegenover de schouderophalende Thaise vrouwen ('Werk is werk') en de nuchtere tweeling Fokkens ('De goeie mannen, daar doe je 't voor), staat de indringende noodkreet van een meisje uit Bangladesh: 'Waarom moeten vrouwen zo veel lijden? Is er geen andere weg voor ons? Waar kan ik naartoe?'

Maximumstraf mensenhandel, en 20 andere berichten...

2011-12-05T17:31:00.001+01:00

Vandaag op Radio 1. morgen een stemming in de Tweede Kamer:

‘Maximumstraf mensenhandel moet verdubbeld worden’

5 december 2011

De maximumstraf voor mensenhandel moet van zes jaar naar twaalf jaar. Justitie werkt aan een wetsvoorstel hiervoor. Dit zegt Tweede Kamerlid voor de Christen Unie Carola Schouten naar aanleiding van een reportage in Dit is de Dag.

De strafmaat moet gelijk getrokken worden met de maximumstraf die er staat voor verkrachting: 'In feite is mensenhandel ook verkrachting' stelt Schouten. Prostitutiekenner Maria Genova vertelt dat onder meer het vroeg vrijkomen van pooiers ervoor zorgt dat slachtoffers geen aangifte durven te doen.

In de reportage vertelt ex-prostituee Eva hoe ze moet vluchten voor haar leven nadat haar pooier ontdekt dat ze met de politie heeft gepraat. Zelfs nu haar pooier vastzit kan ze niet veilig over straat: de handlangers van haar pooier zinnen op wraak. 'Eva is een typisch voorbeeld van hoe je moet vluchten voor je leven in een land dat je hoort te beschermen' zegt Maria Genova.

Schouten wil dat de opvang van slachtoffers als Eva beter geregeld wordt. Nu gebeurt het nog te vaak dat slachtoffers van opvangplaats naar opvangplaats moeten vluchten of dat er zelf helemaal geen opvangplaats beschikbaar is. In noodgevallen moeten slachtoffers eerder naar een opvangplaats in het buitenland gebracht worden om hun veiligheid te garanderen. Ook moet de politiecapaciteit omhoog zodat het bedreigen van slachtoffers door pooiernetwerken een halt toegeroepen wordt.

Morgen praat de tweede kamer over een door de Christen Unie voorgesteld centraal meldpunt voor slachtoffers van mensenhandel. Die moet er voor zorgen dat slachtoffers beter weten waar ze terecht kunnen om misstanden te melden.

Zie :
http://www.eo.nl/programma/ditisdedag

Verder over dit onderwerp in het nieuws:

Noodopvang voor slachtoffers mensenhandel is niet afdoende

Dichtbij.nl - ‎1 dec. 2011‎

ALKMAAR - De noodopvang voor mensenhandel-slachtoffers in Alkmaar is niet afdoende volgens het college van B&W. Het college stelt daarom de gemeenteraad voor onderzoek te doen naar mogelijkheden voor zorgcoördinatie van slachtoffers. ...

Weinig zicht op mensenhandel in salons

BN DeStem - ‎25 nov. 2011‎

Onderzoekers concluderen in de Korpsmonitor Prostitutie & Mensenhandel, die eerder dit jaar verscheen, dat het toezicht veel slechter is geworden. De genoemde misstanden zijn maar het topje van de ijsberg en van tien korpsen zijn niet eens cijfers ...

Trouw

Schrijnend tekort aan opvang voor slachtoffers mensenhandel

Trouw - ‎16 nov. 2011‎

De wachtlijst voor slachtoffers van mensenhandel wordt steeds langer. Door het structurele tekort aan opvangplekken komen veel slachtoffers op straat te staan. Dat schrijft het Coördinatiecentrum Mensenhandel (Comensha) - landelijk meldpunt voor ...

Gazet van Antwerpen

„Aanpak aangifte mensenhandel werkt niet”

Reformatorisch Dagblad - ‎15 nov. 2011‎

AMSTERDAM (ANP) – De plannen van Gerd Leers (Immigratie en Asiel) om misbruik van een regeling voor slachtoffers van mensenhandel tegen te gaan, zouden contraproductief kunnen gaan werken. Dat zegt Bernice Boermans van FairWork, een organisatie die ...

Trouw

Rotterdammers verdacht van mensenhandel

Blik op Nieuws - ‎13 nov. 2011‎

De eenheid vreemdelingen politie heeft maandag een 25 jarige vrouw en een 30 jarige man uit Rotterdam aangehouden op verdenking van mensenhandel. De Rotterdammers worden ervan verdacht dat zij meerdere minderjarige meisjes in de leeftijd van 15 en 16 ...

Parool.nl

Nieuwe aanpak Wallenpromotie door gemeente

Parool.nl - ‎5 uren geleden‎

In plaats daarvan waarschuwt de gemeente buitenlandse toeristen voortaan dat achter 'het romantische imago' een wereld schuilgaat van mensenhandel en gedwongen prostitutie. Ook wordt benadrukt dat het oude stadshart zo veel meer te bieden heeft dan ...

Misbruik regeling slachtoffers mensenhandel aan banden

Nederlands Juridisch Dagblad - ‎16 nov. 2011‎

Min BZK, VenJ, SZW - Minister Leers (Immigratie en Asiel) wil de toegang tot de speciale verblijfsregeling voor slachtoffers van mensenhandel beperken tot waar die voor bedoeld is: slachtoffers van mensenhandel die meewerken aan de strafrechtelijke ...

Fransman Alderweireld mag vrij op borgtocht in zaak mensenhandel

Het Laatste Nieuws - ‎29 nov. 2011‎

De kamer van inbeschuldigingstelling in Gent heeft beslist dat de Fransman Dominique Alderweireld, die aangehouden werd op verdenking van mensenhandel, vrij mag komen op borgtocht. De 62-jarige man wordt ook genoemd in een onderzoek naar een ...

Noodopvang voor slachtoffers mensenhandel is niet afdoende

Nieuwsbank (persbericht) (abonnement) - ‎30 nov. 2011‎

De noodopvang voor mensenhandel-slachtoffers in Alkmaar is niet afdoende volgens het college van B&W. Het college stelt daarom de gemeenteraad voor onderzoek te doen naar mogelijkheden voor zorgcoördinatie van slachtoffers. ...

Helemaal Humanitas Prijs 2011 voor maatjesproject

Dichtbij.nl - ‎28 nov. 2011‎

UTRECHT - De Helemaal Humanitas Prijs 2011 is gewonnen door het Maatjesproject Slachtoffers Mensenhandel (MSM) van de afdeling Utrecht-Stad, Lek en Weide. De jury roemt het feit dat vooral jonge vrijwilligers dit 'zware, moeilijke en dappere werk' doen ...

Geen mensenhandel in bordelen

Verstuur Persbericht (persbericht) - ‎17 nov. 2011‎

Mensenhandel was ditmaal de insteek en op één of andere manier kwam men er bij uit, dat betaalde seks weer verboden moest worden. Deze overgang is moeilijk te volgen. Het verbaast de erotische branche niet mensenhandel nog steeds voorkomt. ...

Reformatorisch Dagblad

„Geef mensenhandel aandacht in kerk”

Reformatorisch Dagblad - ‎10 nov. 2011‎

AMSTERDAM – De organisatie Not for Sale roept kerken wereldwijd op om zondag 26 februari 2012 aandacht te besteden aan mensenhandel. Deze ”Freedom Sunday” moet een bewustwording onder christenen op gang brengen over „moderne slavernij. ...

Journaliste helpt slachtoffers mensenhandel

Hartvannederland.nl - ‎15 nov. 2011‎

Nederland moet serieus werk maken van de bestrijding van mensenhandel. In deze ondergrondse wereld worden miljoenen verdiend over de ruggen van jonge, vaak minderjarige vrouwen. Journaliste Maria Genova trok zich het lot aan van deze slachtoffers. ...

Mannen verdacht van mensenhandel

Omroepgelderland - ‎15 nov. 2011‎

ARNHEM - Zeven mannen die worden verdacht van het dwingen van een toen 14-jarig meisje tot seks worden ook verdacht van mensenhandel. Dat bleek dinsdag tijdens een regiezitting voor de rechtbank in Arnhem. De groep mannen zou vorig jaar het 14-jarige ...

Reformatorisch Dagblad

Moeizame strijd tegen wereldwijde mensenhandel

Reformatorisch Dagblad - ‎8 nov. 2011‎

Terwijl „de criminele netwerken als roofkatten opereren, bewegen de internationale antimisdaadorganisaties als oude, logge olifanten”, schrijft Cacho, die jarenlang onderzoek deed naar mensenhandel in tal van landen (onder meer Cambodja, ...

sp.a : Strengere, waterdichte wetten tegen mensenhandel

Politics - ‎24 nov. 2011‎

(24/11/2011) In de werkgroep Mensenhandel van de Senaat werd gisteren het jaarverslag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) voorgesteld. Een aantal cruciale aanbevelingen uit het rapport zijn door sp.a al omgezet in ...

AGF.nl

Aspergetelers neergezet als slavendrijvers

AGF.nl - ‎5 uren geleden‎

Deze organisatie, die mede gesteund wordt door diverse overheidsinstanties, geeft aan op te komen voor slachtoffers van mensenhandel. Teeuwen maakt op Twitter van zijn hart geen moordkuil. 'Bedankt overheid dat wij als horeca en al zijn toeleveranciers ...

Shownieuws

'Wat moet je in dit land meer doen om vervolgd te worden?'

DePers.nl - ‎17 nov. 2011‎

Haar advocaat liet gisteren weten dat het Openbaar Ministerie (OM) haar niet zal vervolgen voor mensenhandel. Van Zon werd in september aangehouden op Schiphol en een dag vastgezet. Een vriendin die ze had meegenomen naar Libië, deed aangifte tegen ...

Voortvluchtige mensenhandelaar komt na uitlevering voor rechter

Het Nieuwsblad - ‎15 nov. 2011‎

LEUVEN - Skender H., een 42-jarige Albanees zonder vast adres in België, is gisteren voor de strafrechter verschenen in een zaak van mensenhandel. De man werd hiervoor in december 2006 door de strafrechter bij verstek veroordeeld tot zes jaar cel. ...

Informatie over dit onderdeel

mensenhandel

Schijn bedriegt

2011-12-04T17:11:00.000+01:00

Bericht uit Trouw van zaterdag: gemist?

Schijn bedriegt in massagesalons

Perdiep Ramesar − 03/12/11, 12:00

Agenten inspecteren de massagesalon tijdens de inval. FOTO © OLAF KRAAK

De bedrijfsleidsters van de Chinese massagesalon die op last van de Haagse burgemeester Van Aartsen voor een maand dicht moet, masseren zelf ook klanten. Mannen geven aan dat ook die twee Chinese vrouwen seks aanbieden aan de clientèle die dat wenst.

Gisteren werd bekend dat Van Aartsen de zaak wil sluiten, omdat daar signalen zijn voor illegale prostitutie. Vorige week donderdagnacht was er een actie waarbij iedereen in de zaak werd gecontroleerd. Daar sprak de politie met twee bedrijfsleidsters, twee masseuses en twee klanten. De mannen erkenden dat daar 'seksmassages' werden aangeboden en dat die zaak daar bekend om staat.

De zaak 'Beautysalon Beautiful Life' in de Wagenstraat is pas sinds augustus open en blijkt in de buurt al berucht te zijn, blijkt uit gesprekken met klanten, masseuses en mensen uit de buurt. De bedrijfsleidsters zelf waren gisteren niet bereikbaar voor commentaar.

De twee vrouwen die in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel als eigenaressen staan ingeschreven, zijn in de zaak de baas over de andere Chinese masseuses. Voordat ze deze zaak openden, werkten ze allebei voor verschillende andere Chinese massagesalons in de Wagenstraat en elders in de binnenstad van Den Haag.

Ook daar zouden ze illegale prostitutie hebben bedreven tegen meerprijs.

Een uurtje massage kost daar dertig euro, voor een 'happy ending' met de hand twee of drie tientjes extra en voor geslachtsgemeenschap varieert dat tussen de zeventig en 120 euro erbij.

Dat lijkt geen slechte verdienste, maar schijn bedriegt. Minstens de helft van het geld wordt door de leiding geïncasseerd, zeggen masseuses, 'net zoals in andere salons'. Vrouwen die het geld niet willen afstaan, bedrijven in het geniep seks met de klanten. Mannen die seks zonder condoom willen, kunnen dat ook bij de vrouwen die stiekem extra's aanbieden krijgen.

Onduidelijk is of deze vrouwen de zaak die in vergelijking met andere massagesalons in de buurt relatief luxe is ingericht, zelf bekostigen. Daarover wordt gezegd dat een Nederlander de echte eigenaar is van de zaak. Hij schijnt 'de' of 'een' vriend van een van de bedrijfsleidsters te zijn. De zaak heeft in (bijna) elke massagekamer een douche.

lees hier verder.

Ruben, Piet en meer

2011-12-03T17:21:00.000+01:00

Mijn zoon Ruben , in drie foto's. Alle in voorbereiding op Sint. Kado's kopen, gedichten maken en zwarte Pieten. Zoek de verschillen !

Nieuwe serie voor de EO, monteren van Goud Wierook en Mirre.

2011-11-25T19:31:00.002+01:00

Viewen en monteren!

Samen met Ferdinand van Dam (FlinqTV) monteer ik de komende weken een nieuwe serie van Goud Wierook en Mirre, net als vorig jaar. 4x25 minuten voor de EO kerstuitzendingen, op Nederland 2.

Planbord !

Een prachtig programma, met kunst en geloof en mooie goede doelen. Een super leuke klus, waar Ferdinand de camera doet en ik de regie ! Hier vast wat achter de schermen kiekjes:

Ferdinad is happy !

2x MacBookPro en Final Cut Pro als tools

Samen fuseren voor een betere - en goedkopere (!) publieke omroep.

2011-11-17T23:02:00.000+01:00

De publieke omroepen die moeten fuseren zijn er officieel uit

(Novum) Utrecht - De publieke omroepen die moeten fuseren zijn er officieel uit. De zendgemachtigden hebben na goedkeuring van hun leden of hun raad van toezicht per brief laten weten dat ze instemmen met de plannen over de omroepfusies. Dat heeft een woordvoerder van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) gezegd.

Vanaf 2016 gaan AVRO en TROS, VARA en BNN en KRO en NCRV samen. De officiële goedkeuring moest dinsdag binnen zijn bij de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Marja van Bijsterveldt (CDA). Van Bijsterveldt dreigde eerder dat zij tot fusies zou dwingen, mochten de omroepen het ultimatum niet halen.

VPRO, EO en omroep MAX blijven zelfstandig. Taakomroepen NOS en NTR blijven in huidige, alhoewel afgeslankte, vorm bestaan. De kleinere levensbeschouwelijke omroepen voegen zich bij een van de grotere zendgemachtigden.
Wat er met de twee aspirantomroepen Powned en WNL gaat gebeuren is niet duidelijk. Zij kunnen zich als ze in 2016 genoeg leden hebben bij de grotere omroepen voegen. Van Bijsterveldt kan met de officiële goedkeuring de Mediawet wijzigen.

Tja, zo gaat het dus. Beter en goedkoper. We zullen het zien. Van harte, voor alle nieuwe omroepen, en vooral ook voor de EO, die zelfstandig door mag !

Algemeen Overleg Tweede Kamer over Mensenhandel en Prostitutie; CU komt met een aktieplan en Minister doet toezeggingen...

2011-11-16T17:31:00.005+01:00

Vandaag Algemeen Overleg Tweede Kamer over Mensenhandel en Prostitutie. De CU komt met aktieplan. En Minister Opstelten doet toezeggingen over opvang slachtoffers. Hier de berichten/links. Maar eerst Carola Schouten over het aktieplan:

Lees hier het hele aktieplan. Hier een tweet van Asscher over het aktieplan.

LodewijkA Lodewijk Asscher

Nieuwe #prostitutiewet moet kentering mensenhandel opleveren anders #zweedsmodel overwegen, vindt ook #CU http://bit.ly/vlEmTW

11 minuten geleden

'Maak kopen van seks strafbaar'

Perdiep Ramesar − 16/11/11, 15:01

Het kopen van seks wordt strafbaar, als het aan de ChristenUnie ligt. Als over twee jaar uit de evaluatie blijkt dat de nieuwe prostitutiewet onvoldoende resultaat heeft, dient de partij een initiatief-wetsvoorstel in.

Dat zegt Tweede Kamerlid Carola Schouten van de ChristenUnie. De nieuwe wet ligt nu nog bij de Eerste Kamer. De ChristenUnie doet vandaag tijdens het Kamerdebat over mensenhandel en prostitutie nog een tiental 'verbetervoorstellen, zodat de wet nog een kans heeft'.

"In het parlement is afgesproken dat na invoering van de wet na twee jaar een evaluatie zal plaatshebben. De partij wil de aangescherpte wet een kans geven, maar wil geen tijd verloren laten gaan. Zodra blijkt dat de nieuwe wet niet voldoet, moet ons voorstel klaar liggen, want anders gaan er weer jaren over heen", vertelt Schouten. "We hebben al elf jaar gewacht met de regulering van de prostitutiesector na de opheffing van het bordeelverbod. Het 'Uur U' is aangebroken. We kunnen ons niet nog meer slachtoffers van uitbuiting en mensenhandel permitteren. Als blijkt dat die nieuwe wet nog steeds geen drempels opwerpt voor mensenhandelaren, zijn verdergaande maatregelen noodzakelijk. Dan is het tijd voor het Zweedse model, waarbij de klant van een prostituee strafbaar wordt. We mogen niet meer langer wegkijken."

Waar in Nederland begin deze eeuw prostitutie juist legaal werd, verboden de Zweden het bezoeken van prostituees. Vanuit Nederland was er altijd kritiek op dat model, omdat daardoor de prostitutie ondergronds zou gaan. Maar voorstanders van de Zweedse wetgeving vinden daar geen duidelijk bewijs van, ziet ook parlementariër Schouten. "Daarbij kunnen we proberen in ons wetsvoorstel de lacunes die in de Zweedse regelgeving zijn te vinden, zo veel mogelijk dicht te timmeren. Daardoor zou het zomaar kunnen dat we in Nederland een betere uitvoering van het Zweedse model krijgen."

Lees hier verder.
Zie ook dit bericht in Trouw: Schrijnend tekort aan opvang voor slachtoffers mensenhandel

En dan dit bericht n.a.v. het overleg vandaag:

Meer opvang slachtoffers mensenhandel

Geschreven door Novum op 16-11-2011 @ 13:38

Het kabinet komt voor 1 februari met een oplossing voor het tekort aan opvangplaatsen voor slachtoffers van mensenhandel. Dat heeft minister voor Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten (VVD) woensdag gezegd tijdens een debat met de Tweede Kamer.
"Hier moeten wij echt een voorziening voor treffen. Dat zal en moet gebeuren", zei Opstelten. Verschillende fracties hadden bij hem aangekaart dat slachtoffers op straat worden gezet omdat er geen opvang voor hen is. Het Coördinatiecentrum Mensenhandel (Comensha) trok hierover bij de Kamer aan de bel.
Opstelten belooft uitbreiding van de opvangvoorzieningen voor zowel Nederlandse vrouwen, veelal slachtoffers van loverboys, als buitenlandse vrouwen die onder dwang in de prostitutie werken. Daarnaast komt er opvang voor slachtoffers van uitbuiting buiten de prostitutie, bijvoorbeeld in de landbouw of de horeca.
Het aantal slachtoffers van mensenhandel dat moet worden opgevangen, zal de komende tijd toenemen, voorspelde Opstelten. Dat komt doordat politie en justitie er meer aandacht aan geven. "Dit is het topje van de ijsberg", zei Opstelten.

Zwartboek Vrouwenhandel, aangeboden aan Tweede Kamer, voor overleg morgen.

2011-11-15T17:49:00.001+01:00

Zwartboek Vrouwenhandel, aangeboden aan Tweede Kamer
Dit meldt Humantrifficking.info op
http://www.humantrafficking.info/2011/11/15/zwartboek-vrouwenhandel-aangeboden-aan-tweede-kamer/

Morgen speekt de Tweede Kamer over dit onderwerp in een Algemeen Overleg Prostitutie. Een belangrijk overleg dat hopelijk het nederlandse beleid en praktijk op scherp zet. Hier een aantal stukken die daar besproken worden.

Actueel dus:

1.Evaluatie van de Regeling Uitstapprogramma?s Prostituees (RUPS)

32500 VI i, nr. 109 i d.d. 22 juni 2011

2.Toezegging VAO mensenhandel op 17 mei 2011 over de uitstapprogramma's voor prostituees en de opvang van slachtoffers van mensenhandel

28638 i, nr. 55 i d.d. 29 augustus 2011

3.Korpsmonitor prostitutie en mensenhandel 2010

28638 i, nr. 54 i d.d. 7 juli 2011

4.Verzoek tot verlenging bestedingstermijn RUPS

32500 VI i, nr. 114 i d.d. 30 juni 2011

5.Pooierboysproblematiek

31839 i, nr. 126 i d.d. 6 september 2011

datum	16 november 2011 10:00 - 13:00
plaats	Den Haag
locatie	Tweede Kamer
zaal	Troelstrazaal (TROZ) i
toegankelijkheid	openbare vergadering
organisatie	Tweede Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie (VJ) i

origineel bericht: 'VJ: Algemeen Overleg Prostitutie'

En voor die gelegenheid heeft Maria Genova, schrijfster van o.a het boek ‘Vrouwen te Koop’ vandaag een zwartboek over misstanden van de aanpak van vrouwenhandel/ mensenhandel in Nederland aangeboden aan de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie voor de Tweede Kamer.

Voor iedereen die zelf wil lezen welke zaken Genova in het zwartboek onder de aandacht van de Tweede Kamer wil brengen, bijgaand de volledige tekst van het zwartboek.

Wat betreft de juridische gedeelten heeft een deel van de informatie zijn oorsprong in HumanTrafficking.Info en onderschrijven wij die van harte: De strafmaat in Nederland staat niet in verhouding tot de strafmaat met een vergelijkbaar delict als verkrachting, rechters in Nederland straffen over het algemeen bijzonder laag als het gaat om gedwongen uitbuiting in de prostitutie en het wetsvoorstel herziening gerechtelijke kaart voorziet niet in de nodige en beoogde specialisatie mensenhandel.

Wie overigens zelf een bijdrage wil leveren aan de strijd tegen mensenhandel, teken de petitie, een initiatief van Chris Sent van HumanTrafficking.Info en Marlies van Amerongen van ART273f en onderschreven door onder andere Maria Genova en andere organisaties:

Enfin de volledige tekst van het Zwartboek, oordeel zelf:

————————————————————————————————————————————————————————————–

ZWARTBOEK MENSENHANDEL

Dit document is een verzameling van korte voorbeelden van wat er allemaal misgaat bij de bestrijding van de mensenhandel in Nederland. Alle voorbeelden komen uit de praktijk en de meeste slachtoffers zijn bereid om hun verhaal te vertellen en uit te leggen waarom de Nederlandse rechtsstaat in hun ogen faalt. Volgens schattingen van politie en het Openbaar Ministerie werkt ongeveer 70 procent van de 25.000 vrouwen in de prostitutie gedwongen of moet alles aan hun pooier afstaan. De meeste slachtoffers worden niet gered en als ze gered worden, moeten ze een pijnlijke, bureaucratische en vaak mensonterende weg afleggen. Zo worden ze voor de tweede keer slachtoffer, terwijl dit nooit de bedoeling van het systeem kan zijn. Uit de volgende verzameling van voorbeelden blijkt wat er allemaal misgaat.

Slachtoffers, opvang, crisisopvang, wachtlijsten
Veel slachtoffers die vluchten voor hun pooier krijgen te maken met wachtlijsten. Sommige slachtoffers gaan zelfs terug naar hun pooier omdat ze niet goed opgevangen worden. Zowel stichting StoploverboysNu als stichting Bright Fame krijgen te maken met slachtoffers die tussen wal en schip vallen. Bij StoploverboysNu gaat het om Nederlandse meisjes, vaak minderjarig, bij Bright Fame om buitenlandse vrouwen die op de meest gruwelijke manier in de prostitutie worden uitgebuit. Ook Fier Friesland, gespecialiseerd in opvang van vrouwenhandelslachtoffers, heeft wachtlijsten en klaagt over gebrek aan doorstroommogelijkheden, maar ook over gebrek aan crisisplaatsen in verschillende provincies. Kernprobleem: COSm (de categorale opvang slachtoffers mensenhandel) is overvol en ook de vervolgopvang is overvol, dus uitstromen uit COSm is moeilijk.
Elke regio moet minstens een crisisbed voor slachtoffers hebben, maar niet alle regio’s hebben dat geregeld. In de praktijk leidt dat tot gezeul met slachtoffers. Voor de vrouwen is het zenuwslopend dat ze steeds moeten verhuizen.
Ondanks de grote wachtlijsten worden opvangplekken in bepaalde provincies gewoon geschrapt. In Limburg bijvoorbeeld. Terwijl daar veel loverboysslachtoffers zich voor opvang melden. Voor meer informatie specifiek over Limburg: Ben Dolmans van de Stichting Jeugdzorg Sint Joseph uit Cadier en Keer.
Vraag: hoe kunnen de crisisplaatsen en de doorstroming beter geregeld worden?

Waarom hebben we nog steeds een tekort aan opvangplaatsen en is de wachtlijst bij CoMensha zo lang? (op dit moment: nog zeventien wachtende slachtoffers van mensenhandel voor u).

Het huidige ‘gesjouw’ met slachtoffers is weerzinwekkend. Voordat vrouwen een vast plekje vinden worden ze van instelling naar instelling en van het kastje naar de muur gestuurd. Ze kunnen geen vertrouwensband met de hulpverleners opbouwen. Op het moment dat het goed gaat, moeten ze alweer weg. Voorbeeld: Eva uit het boek ‘Vrouwen te koop’. Ze is bij tig organisaties opgevangen, vaak zat ze als jong meisje in bejaardengroepen in instellingen die totaal niet bedoeld zijn voor opvang van loverboyslachtoffers. Uiteindelijk is ze gevlucht naar Australië, omdat ze haar leven in Nederland niet meer zeker was. De pooiers waren na haar aangifte naar haar op zoek en de politie kon haar veiligheid niet garanderen.
Vraag: Waarom worden slachtoffers zo vaak overgeplaatst en waarom moeten ze elke keer weer hun traumatische verhaal opnieuw vertellen? Dit is onnodig belastend voor de slachtoffers. Ze mogen vaak ook geen contact houden met een van de vorige hulpverleners met wie ze een vertrouwensband opgebouwd hebben.

Een andere groep slachtoffers die tussen wal en schip valt, zijn vrouwen die juist veel te lang verblijven in opvangcentra die alleen als crisisopvang zijn bedoeld. In sommige opvangcentra verblijft een meerderheid van de vrouwen 1 jaar of langer (terwijl ze in principe voor drie maanden geplaatst worden).

Vraag: waarom verblijven vrouwen zo lang in de crisisopvang in plaats van op plekken waar ze echte hulp en behandeling kunnen krijgen?

Melden misstanden, informatie van hulpverleners, bureaucratie
De SP in Zuid-Holland heeft van december 2007 tot juni 2008 een meldpunt opengesteld voor medewerkers in de jeugdzorg. Het meldpunt gaf ze de mogelijkheid om hun signalen en gevolgen van bureaucratie te melden en adviezen te geven. De belangrijkste conclusie: de hulpverleners zijn ruim 50% van hun tijd bezig met het invullen van formulieren in plaats van het verlenen van hulp en zorg aan jongeren. Deze situatie is niet veranderd.

Vraag: waarom wordt niets gedaan met soortgelijke onderzoeken? Is het niet zinvol om tijdelijk een landelijk meldpunt in te stellen en de problemen vervolgens te analyseren?
Klopt het dat de hulpverleners 50 procent van de tijd bezig zijn met formulieren invullen, is dat ook het landelijk beeld? Hoe kan de bureaucratie verminderd worden?

Onwetende burgers, bange ambtenaren, anonimiteit, terugkoppeling door de politie, landelijk meldnummer
Veel burgers zien misstanden (signalen mensenhandel, mishandeling, etc.), maar weten niet waar ze die moeten melden. De drempel naar de politie blijkt te hoog. Burgers hebben bovendien het idee dat de politie niets doet met hun informatie, omdat de terugkoppeling zo slecht is.
Burgers doen ook geen melding/aangifte uit angst voor represailles als hun naam uitlekt. Dat geldt ook voor ambtenaren. Ze zien veel misstanden, maar melden ze vaak niet, omdat ze niet willen dat hun naam in allerlei dossiers komt te staan.

Vraag: hoe kan de angst van burgers en ambtenaren bij het melden van misstanden weggenomen worden? Voorlichting om hun angst weg te nemen en uit te leggen dat hun namen bij een anonieme melding niet in de politiedossiers terechtkomen?
Is het mogelijk dat de politie vaker bericht over resultaten van meldingen gemaakt door burgers? Dat werkt stimulerend.

Er moet een centraal landelijk nummer komen waar iedereen gevallen van misbruik en mensenhandel kan doorgeven. Liefst zo laagdrempelig mogelijk, dus niet gekoppeld aan politie.
Vraag: is zo’n nummer te realiseren? Waarom heeft Justitie binnen de kortste keren het nummer 144 voor dierenmishandeling voor elkaar gekregen, terwijl een algemeen kort nummer voor mensenhandel en mishandeling van vrouwen en kinderen nog steeds niet bestaat?

De meeste slachtoffers doen geen aangifte uit angst voor hun pooier. Aangiftes over mensenhandel zouden standaard geanonimiseerd moeten worden om die angst weg te nemen. In andere landen zijn er veel meer mogelijkheden om anoniem aangifte te doen.
Het OM zou een verklaring moeten geven waarom een slachtoffer met naam en toenaam genoemd zou moeten worden in een rechtszaak. De naam van degene die aangifte doet, is uiteraard bekend bij de rechter en bij het OM.

Vraag: 1 van de grootste problemen bij de bestrijding van de vrouwenhandel is de aangiftebereidheid van de (doodsbange) slachtoffers. Als ze anoniem mogen getuigen, dan zullen ze dat waarschijnlijk eerder doen. Wat zijn de huidige mogelijkheden om anoniem te getuigen en kunnen die verruimd worden?

Gebrekkige capaciteit politie, weigering aangifte op te nemen wegens gebrek aan capaciteit
Op dit moment beschikt de politie niet over voldoende capaciteit om mensenhandel effectief te bestrijden. De opsporingscapaciteit moet aan het aantal vermoedelijke slachtoffers aangepast worden. Voorbeeld voor onderbezetting politie: in Den Haag heb je veel prostitutie en veel uitbuiting, maar de gespecialiseerde afdeling bestaat uit slechts vijftien man en moet een groot gebied bestrijken. De politieagenten kennen vaak zowel de dader als het slachtoffer, maar kunnen niet tot onderzoek en het verzamelen van aanvullend bewijs overgaan door gebrek aan capaciteit.
Vraag: Bij hoeveel korpsen speelt dit probleem? Waarom moeten mensenhandelzaken bij veel korpsen concurreren met andere delicten? (waarbij andere onderzoeken voorrang krijgen omdat mensenhandelonderzoeken relatief tijdrovend zijn en met een onzekere afloop).
Vraag: Uit de laatste Korpsmonitor blijkt dat de meeste korpsen onvoldoende controleren (vooral op illegale prostitutie) wegens gebrek aan capaciteit. Hoe kan verklaard worden dat we de bestrijding van de mensenhandel prioriteit nummer 1 vinden en een grove schending van de mensenrechten, maar tegelijkertijd daar geen middelen voor vrij willen maken?

Slachtoffers die aangifte van mensenhandel willen doen, worden vaak niet direct geholpen. Soms moeten ze een maand of langer wachten (voorbeeld politie Amsterdam-Amstelland). Sommige meiden zijn tot zes keer teruggestuurd.
Vraag: Hoe vaak komt het voor dat slachtoffers van loverboys en mensenhandel niet direct aangifte kunnen doen? Wat zijn de redenen dat sommige slachtoffers wekenlang moeten wachten voordat ze aangifte mogen doen?

Voorbeeld gebrek aan capaciteit en daardoor andere prioriteiten, speelt op dit moment:
De politie in Friesland seponeert een grote zaak, waarbij veel Nigeriaanse slachtoffers betrokken zijn die ook nog worden bedreigd. De reden: voor de regionale politie is de zaak te groot. Het gaat om een categorie 1 zaak, maar het Landelijk Parket doet er niets mee wegens gebrek aan capaciteit en andere prioriteiten. Het ergste is dat we blijkbaar niets geleerd hebben van de grote Koolviszaak, waarbij de politie te laat reageerde waardoor tientallen minderjarige Nigeriaanse meisjes spoorloos verdwenen (verkocht voor prostitutie in het buitenland). Dit speelt dus nog steeds: Nederland is een spil in de internationale vrouwenhandel vanwege de liberale wetgeving.

Lage straffen, strafmaximum voor mensenhandel lager dan bij eenmalige verkrachting, onvoldoende kennis bij de rechtbanken, geen bescherming
De opbrengsten van mensenhandel zijn enorm; de pakkans is gering en de straffen zijn laag. Het huidige strafmaximum staat niet in verhouding tot het maximum voor een vergelijkbaar delict als verkrachting. Er is geen enkele reden te bedenken waarom het strafmaximum voor mensenhandel lager zou moeten zijn dan voor verkrachting (maximaal 8 jaar voor mensenhandel tegenover 12 jaar voor verkrachting).

Vraag: Waarom is het strafmaximum voor verkrachting hoger dan voor mensenhandel? Vinden we eenmalige verkrachting erger dan mensenhandel waarbij vrouwen in een half jaar tijd zo’n vijfhonderd keer worden verkracht?

Veel rechtszaken stranden juridisch omdat rechters zo weinig kennis van zaken hebben als het om mensenhandel gaat. Zie de grote verschillen tussen de rechtbanken in het rapport van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel.
Gespecialiseerde rechtbanken voor mensenhandel lijken een goede oplossing, maar met de huidige uitwerking van het wetsvoorstel herziening gerechtelijk kaart wordt kennis eerder versnipperd dan gebundeld, zoals door stichting Human Trafficking.Info opgemerkt. De grote internationale mensenhandelzaken worden geconcentreerd bij vier rechtbanken, maar voor alle overige mensenhandelzaken – en dat zijn de meesten – inclusief de loverboyzaken blijven de regels van relatieve competentie van kracht. Dat betekent dat alle rechtbanken bevoegd blijven, dus eigenlijk verandert er helemaal niets: rechters met geen of weinig expertise blijven een beslissende rol spelen. Tot welke grove inschattingsfouten dat leidt, is te lezen in de rapporten van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en ook het recent verschenen boek ‘Slaven in de polder’ haalt verschillende rechterlijke missers als voorbeeld aan.
Vraag: Hoe zit het met de gespecialiseerde rechtbanken? Klopt het dat mensenhandelzaken straks bij veel meer rechtbanken worden behandeld dan bij de vier gespecialiseerde rechtbanken waar de minister van uitging?

Rechtszaken duren jaren. De slachtoffers worden in de tussentijd onder druk gezet om hun aangifte in te trekken. Heel vaak doen ze dat. De politie kan vertellen hoe vaak het op die manier misgaat. Oplossing: strafzaken tegen pooiers voorrang geven, zodat de pooiers geen maanden en zeker geen jaren de tijd krijgen om de slachtoffers op te sporen en te intimideren.
Voorbeeld: slachtoffer die al drie jaar geleden aangifte heeft gedaan. Al die tijd wordt ze bedreigd, zelfs haar auto wordt aangereden en ze draait helemaal door door angst. In de tussentijd wordt de rechtszaak slechts pro-forma behandeld en alweer met een half jaar uitgesteld. Voor rechtbanken is een half jaar niets, voor slachtoffers duurt het een eeuwigheid.

Vraag: Kunnen zowel de politiekorpsen als de rechtbanken verplicht worden om zaken waarbij kwetsbare slachtoffers betrokken zijn, voorrang te geven?

Vraag: Kunnen rechters die mensenhandelzaken behandelen verplicht worden om eerst de cursus mensenhandel af te ronden ter verhoging van hun expertise? (bij politie en het OM worden soortgelijke eisen wel gesteld, bij de rechtbanken niet).

De straffen voor mensenhandel in Nederland zijn laag (vooral na aftrek van eenderde van het vonnis wat in vrijwel alle gevallen nog steeds gebeurt) . Veertig procent van de mensenhandelaren krijgt 1 jaar of minder en gaat vervolgens weer verder. De politie mag ze niet in de gaten houden. Het vreemde is dat zedendelinquenten wel onder toezicht van de reclassering worden geplaatst, maar mensenhandelaren niet. Daar zijn geen goede argumenten voor, aangezien de politie zegt dat vrijwel alle mensenhandelaren na vrijlating de handel weer oppakken. De politie kan dan niets doen en wacht meestal op aangiftes (die niet komen, omdat de meeste slachtoffers doodsbang zijn). Om deze vicieuze cirkel te doorbreken is nodig dat mensenhandelaren beter in de gaten worden gehouden.

Vraag: Waarom worden zedendelinquenten na het uitzitten van hun straf twee jaar en soms zelfs langer in de gaten gehouden en mensenhandelaren niet?
Vraag: is er ooit onderzocht hoe hoog het recidivecijfer onder mensenhandelaren is?
Vraag: Waarom worden pooiers niet onder toezicht van reclassering gesteld?Waarom worden ze niet verplicht om cursussen te volgen om anders tegen vrouwen aan te kijken dan als hoeren en koopwaar? Na een paar jaar celstraf kom je niet vanzelf tot nieuwe inzichten. De pooiers zien de straffen als bedrijfsrisico en pakken na hun vrijlating de winstgevende handel gewoon weer op.

Vrijwel alle gevangenen krijgen eenderde aftrek voor ‘goed gedrag’. De wet is aangepast, maar volgens een schatting van de minister krijgt nog steeds 80 tot 90 procent van de gedetineerden de eenderde aftrek. De vraag is waarvoor gedetineerden precies beloond worden. Als het om het idee gaat dat ze zo langzamerhand aan de maatschappij wennen, dan begrijpen de slachtoffers niet waarom ze niet pas na het uitzitten van hun straf gaan wennen. In de praktijk komt de strafvermindering erop neer dat slachtoffers geen tijd krijgen om aan te sterken, omdat hun belager binnen de kortste keren vrij is en ze opnieuw intimideert.
Het idee van gewenning aan de maatschappij klinkt mooi, maar als je ziet dat de meeste daders binnen twee jaar alweer in de fout gaan, dan weet je dat het in de praktijk niet werkt. En dan zijn de slachtoffers een dubbel slachtoffer geworden: niet alleen van de dader, maar ook van het Nederlandse strafsysteem die de daders een derde van hun gevangenisstraf vergeeft. De straffen voor mensenhandel zijn sowieso laag, maar na eenderde aftrek blijft er zowat niets over. En dan krijg je een vicieuze cirkel: de slachtoffers durven geen aangifte te doen omdat ze weten dat de daders binnen de kortste keren vrij komen en wraak nemen.

Het Openbaar Ministerie moet volgens een nieuwe wet (van 1 januari dit jaar) de slachtoffers beter beschermen en informeren. Bij zware misdrijven dienen ze op tijd te horen te krijgen wanneer de dader vrijkomt. Dat gebeurt in veel gevallen niet. Voorbeeld Anouk. Haar ex is net vrij, maar dat kreeg ze niet van Justitie te horen, maar van een vriendin die hem toevallig op straat heeft gezien.
Vraag: Waarom werkt de nieuwe wet niet in de praktijk? Wie is verantwoordelijk voor het informeren van vrouwen zoals Anouk en waarom gebeurt dat niet?

Loverboys, georganiseerde misdaad, gebrek aan expertise bij gemeenten, onderschatting van de problemen door kleine gemeenten, rol scholen
Uit het Halfjaarbericht Trendanalyse 2011 van het CCV (Centrum Criminaliteitspreventie Veiligheid) blijkt dat 43 procent van de Nederlandse gemeenten geen beleid voert op het bestrijden van georganiseerde criminaliteit. Veelal hebben ze geen expertise in huis om dat te doen. Uit dezelfde trendanalyse blijkt dat loverboys vaak georganiseerd in een (inter)nationaal netwerk werken en in toenemende mate gebruik maken van intimidatie in plaats van verleiding.
Vraag: Waarom heeft meer dan 40 procent van de Nederlandse gemeenten geen beleid op het bestrijden van georganiseerde criminaliteit?
Is het mogelijk dat gemeenten die ontkennen dat loverboys binnen hun grenzen opereren, verplicht worden om maatregelen te nemen (uit onderzoeken en meldingen blijkt dat pooiers zelfs in de kleinste gemeenten actief zijn).
In een middelgrote gemeente zijn er jaarlijks tussen de 30 en 40 serieuze meldingen van gedwongen prostitutie door minderjarigen. Veel gemeenten hebben nog geen ketenregie mensenhandel en/of geen zorgcoordinator. In de praktijk resulteert dat in organisaties die volledig langs elkaar heen werken, signalen mensenhandel niet doorgeven, dubbel werk doen en geen stap verder komen. De praktijk heeft allang bewezen dat samenwerking tussen de verschillende betrokken instanties (politie, gemeente, Belastingdienst, hulpverlening) de enige manier is om de vrouwenhandel goed aan te pakken. Anders blijven de pooiers ongrijpbaar.
Vraag: hoeveel procent van de gemeenten heeft op dit moment geen ketenregie en/of zorgcoördinator? Wat is de reden ervan? Kan dat landelijk verplicht worden, zodat pooiers niet automatisch voor ‘slapende’ gemeenten kiezen?
De gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitstapprogramma’s voor vrouwen die met de prostitutie willen stoppen. Vraag: Waarom kennen veel vrouwen de uitstapmogelijkheden (via de gemeente) niet? Wat zijn die mogelijkheden en waarom zijn ze per gemeente zo verschillend?
Vraag: Is er ooit een onderzoek naar gedaan waarom sekswerkers zo weinig gebruik maken van de uitstapmogelijkheden en of ze die überhaupt kennen?

Niet alleen kleine gemeenten hebben geen oog voor de problemen met loverboys en gedwongen prostitutie, ook veel scholen doen niets aan preventie onder het mom van ‘we zijn een nette school en we hebben hier geen slachtoffers en zeker geen loverboys’.
Minderjarige slachtoffers zijn soms niet welkom op school, omdat ze te veel schooluren verzuimd hebben, terwijl ze in de prostitutie zaten. Scholen willen geen loverboyslachtoffers om geen slecht imago te krijgen. Voorbeeld: een meisje dat vanuit het Gooi naar een zwarte school in Amsterdam-Noord werd gestuurd, waar ze binnen de kortste keren door foute types werd ingepalmd en in de prostitutie gebracht. Zij is nu zestien en ze zit niet op school. Een journalist van De Stentor (Anne Boer) sprak met een leraar die zich ziek had gemeld omdat zijn school niets deed aan het ronselen van minderjarigen op het schoolplein om geen slechte naam te krijgen. Zo zijn er nog meer voorbeelden van scholen die hun kop in het zand steken om geen slechte naam te krijgen.
Vraag: kunnen scholen verplicht worden om voorlichting te geven? Mogen scholen loverboyslachtoffers wegens schoolverzuim weigeren en hoe kan voorkomen worden dat minderjarigen lange tijd niet naar school gaan?

Falende bescherming slachtoffers, geen aandacht voor homoprostitutie van minderjarigen, weinig onderzoeken
Politieonderzoeken naar mensenhandel duren lang, soms langer dan een jaar (niet alleen omdat het om gecompliceerde zaken gaat, maar ook omdat ze geen prioriteit krijgen). Al die tijd hebben de pooiers de mogelijkheid om het slachtoffer te bedreigen met als doel de aangifte in te trekken.
Een ander probleem is het gebrek aan capaciteit bij de politie waardoor veel mensenhandelzaken geseponeerd worden of jarenlang op de plank blijven liggen. Buitenlandse slachtoffers komen in de problemen als ze aangifte van mensenhandel hebben gedaan en de zaak vervolgens door de politie wegens gebrek aan capaciteit geseponeerd wordt.
Niet legaal in ons land verblijvende slachtoffers hebben geen recht op een verblijfsvergunning bij tenlastelegging mensenhandel (pas bij onherroepelijke veroordeling). Eigenlijk zou dat al een recht moeten zijn als het Openbaar Ministerie tot vervolging over gaat. Dan zijn er in beginsel voldoende aanwijzingen (opportuniteitsbeginsel). Is ook een aanbeveling van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel (BNRM 2009). Het gaat niet alleen om vrouwenhandel, maar ook om mensenrechten. Vermoedelijke slachtoffers van mensenhandel krijgen niet altijd de B9 regeling aangeboden, terwijl dit wettelijk voorgeschreven is (rapport BlinN uit 2009, deze situatie is niet veranderd).

Vraag: Kan de B-9 regeling losgekoppeld worden van het strafrechtelijke traject wanneer de politie een zaak wegens gebrek aan capaciteit seponeert? Kan de verblijfsvergunning verstrekt worden als het Openbaar Ministerie (bij voldoende bewijs) tot vervolging overgaat.

Vraag: Een groot aantal van de slachtoffers trekt de aangifte na bedreiging door de pooiers in, wat doet de politie in dat soort gevallen? Is het niet mogelijk om de slachtoffers beter te beschermen zodat ze hun aangifte niet intrekken?

Gebrekkige samenwerking instanties, vrij spel voor pooiers, faciliteren mensenhandel, gebrek aan onderzoeksgegevens

De officiële instanties weten vaak zo weinig dat ze signalen van mensenhandel over het hoofd zien. Zo schrijven gemeenten en zorgverzekeraars vaak meerdere vrouwen op hetzelfde adres in zonder vragen te stellen.
De Kamers van Koophandel spelen een rol als facilitator van mensenhandel. Ze schijven iedereen in, ook vrouwen bij wie ze vrijwel zeker weten dat ze slachtoffer zijn van mensenhandel. Een KvK-medewerker met gewetensbezwaren komt in het boek ‘Vrouwen te koop’ aan het woord.
Medewerkers van de Kamers van Koophandel willen geen signalen over mensenhandel doorgeven, omdat ze bang zijn voor hun veiligheid. In Utrecht gaan ze eerst wachten op het installeren van alarmknoppen. Een nogal overdreven reactie aangezien pooiers zichzelf niet graag in de kijker spelen door moeilijk te gaan doen.
Vraag: Kunnen de Kamers van Koophandel verplicht worden om signalen van mensenhandel door te geven? Waarom gebeurt dat momenteel zo weinig?

Nederland heeft de prostitutie gelegaliseerd, maar daarmee ook de maffia. Slachtoffers worden via human-trafficking-kanalen naar Nederland gebracht en alles is van tevoren geregeld. De meisjes hoeven niet eens hun pasje bij de IND op te halen, want dat heeft de pooier al gedaan. Ook hun inschrijving bij de Kamer van Koophandel en een flat wordt door de pooier geregeld.

Vraag: Ophalen van pasjes en inschrijvingen door derden moeten bij zo’n kwetsbaar beroep niet mogelijk zijn, waarom wordt dat toegestaan?

Eén van de grootste problemen bij de bestrijding van mensenhandel is momenteel de gebrekkige samenwerking tussen alle officiële instanties (de mooie papieren convenanten ten spijt, verloopt de samenwerking in de praktijk niet zo soepel). Een voorbeeld is de Kamer van Koophandel en het Kadaster die een groot wetenschappelijk onderzoek naar mensenhandel en witwaspraktijken door de Amsterdamse politie frustreren door te weigeren gegevens beschikbaar te stellen. De politie mag de gegevens kopen, maar daar wordt zo veel geld voor gevraagd dat de politie daar van af ziet. Dat staat in het onlangs verschenen rapport Emergo.
Vraag: Kunnen instanties zoals de Kamer van Koophandel en Kadaster bij dat soort onderzoeken niet verplicht worden om de gegevens kosteloos beschikbaar te stellen? En zo niet, waar blijft het maatschappelijk verantwoord ondernemen waar dat soort instanties graag mee schermen?

De gebrekkige samenwerking tussen de instanties vertaalt zich ook in verzoeken aan de Belastingdienst. Politie Amsterdam-Amstelland speelt tientallen namen van vermoedelijke pooiers en andere criminelen aan de Belastingdienst door met de vraag hoe die personen aan hun geld komen. De Belastingdienst weigert maandenlang de gegevens te verstrekken wegens gebrek aan capaciteit (rapport Emergo).
Vraag: Zijn de gevraagde gegevens inmiddels verstrekt? Hoe kan de Belastingdienst voor de politie belangrijke informatie weigeren wegens gebrek aan capaciteit? Als mensenhandelonderzoeken te lang duren, haken de slachtoffers af. Vaak gaan ze terug naar hun land van herkomst en willen niet meer getuigen.

Vraag: Waarom is de ketenregie mensenhandel bij gemeenten niet wettelijk verplicht als alle officiële instanties het met elkaar eens zijn dat dit de enige goed werkende manier is om mensenhandel aan te pakken? Waarom bestaat er geen adequaat informatiesysteem voor alle partners om de mensenhandelzaken te volgen en relevante informatie uit te wisselen?

Een ander groot probleem is het gebrek aan onderzoeksgegevens, bijvoorbeeld naar achtergrond daders, naar trauma’s bij prostituees/slachtoffers, naar loverboypraktijken via internet en niet te vergeten naar jongensprostitutie, een zeer onzichtbaar en zwaar onderschat probleem. Een hulpverlener van CHAP spreekt over busladingen vol jongens bestemd voor de prostitutie (voornamelijk uit Oost-Europa). Deze vorm van prostitutie is illegaal, maar de politie heeft vaak de middelen niet om daar wat aan te doen. In het boek “De Demmink Doofpot” wordt gesproken over een groot pedo-netwerk, waarin gezaghebbende mensen gebruik maken van minderjarige jongens. Er worden veel bronnen en rapporten aangehaald. Verbijsterend dat er nooit een serieus onderzoek gedaan is naar het vermeende pedo-netwerk. De schrijver heeft niet eens een rechtszaak aan zijn broek gekregen wegens laster of smaad in het geval dat zijn aantijgingen niet kloppen.

Bij de discussie of de prostitutie misschien opnieuw verboden moet worden, omdat de misstanden door de legalisering niet verdwenen, rijst elke keer de vraag of de vrouwen niet in de illegaliteit verdwijnen. De meeste prostituees werken waarschijnlijk nu al illegaal. Helaas is daar nooit grondig onderzoek naar gedaan, maar steekproeven van een aantal politiekorpsen wijzen in die richting. De politie Friesland turfde in slechts een dag 120 illegaal werkende prostituees (die adverteerden in kranten en op internet). RIEC Noord-Holland deed een uitgebreide steekproef en constateerde dat maar liefst driekwart van de prostitutie in de regio illegaal was. Later bleken sommige prostituees en escorts toch over een vergunning te beschikken, maar het aantal prostituees dat geen contact heeft met de hulpverlening en geen belasting betaalt blijft verbijsterend groot in een land waar het allemaal legaal is. Legale prostituees klagen over valse concurrentie omdat de politie de illegale sector grotendeels met rust laat (dat was ook 1 van de belangrijkste kritiekpunten in de meest recente Korpsmonitor Mensenhandel).

Bewustwording, media, onwetende burgers, hoerenlopers
De effectieve bestrijding van mensenhandel vraagt om veel meer maatregelen, beleid en vooral bewustwording. Veel mensen weten niet eens dat mensenhandel op zo’n schaal in Nederland bestaan, laat staan dat ze de signalen herkennen. Bewustwordingscampagnes in het verleden hebben tijdelijk tot meer meldingen geleid, maar ze worden niet herhaald met als gevolg dat de aandacht van burgers verslapt.

Vraag: Welke bewustwordingscampagnes behoren tot de mogelijkheden? Zijn er programma’s die specifiek gericht zijn op de hoerenlopers, die indirect de veroorzaker zijn van de vrouwenhandel (want zonder vraag geen aanbod)?

Veel slachtoffers van mensenhandel komen uit het buitenland. Het probleem is dat ze niet weten wat ze te wachten staat. Bij een land als Nederland denkt een Bulgaarse vrouw niet onmiddellijk aan uitbuiting. De meeste slachtoffers krijgen in eigen land mooie verhalen te horen over snel rijk worden, maar eenmaal in Nederland moeten ze het verdiende geld afstaan. Vaak dringt het echter niet tot hen door dat ze slachtoffer zijn, omdat ze veronderstellen dat hun pooier voor hen spaart en dat ze aan het einde van de rit bijvoorbeeld de helft van het geld krijgen. Dat krijgen ze echter niet, maar als ze naar Nederland komen, krijgen ze ook niet te horen dat dit een zeer gangbare praktijk van oplichting is. Ze zullen dus ook niet zo snel getuigen, omdat ze denken dat hun pooier werkelijk voor hen spaart.
Praktisch kan veel bereikt worden met korte voorlichtingsfilmpjes in eigen taal, waarbij een slachtoffer uit het land van herkomst haar verhaal vertelt en waarbij ook de hulporganisaties aan bod komen. Dan weten de vrouwen waar ze aan toe zijn en dat de kans heel groot is dat ze bedrogen worden. Dat besef is er nu totaal niet en dan wordt verwacht door de officiële instanties dat de vrouwen hulp gaan zoeken en aangiftes gaan doen.

Vraag: Kunnen de vrouwen geen voorlichting over mensenhandel in eigen taal krijgen? Liefst tijdens groepsbijeenkomsten, waarbij een slachtoffer vertelt waarom ze een rechtszaak tegen haar pooier aangespannen heeft of anders via een filmpje. Via zo’n verplichte voorlichtingsbijeenkomst niet bezoek, krijgt simpelweg geen pasje/werkvergunning. Nu worden kwetsbare vrouwen in het diepe gegooid: ze spreken vaak de taal niet en moeten het helemaal uitzoeken wat er in dit branche gebruikelijk is en wat niet.

Klagende advocaten, meer rechten voor daders
Advocaten van slachtoffers ondervinden grote problemen bij het verkrijgen van het strafrechtelijk dossier. Een toch al getraumatiseerd slachtoffer moet soms het hele verhaal opnieuw aan de advocaat vertellen, terwijl het allemaal in haar dossier staat (bron: LANZS, het Landelijk Advocaten Netwerk Zedenslachtoffers).
Het gebeurt met grote regelmaat dat de slachtoffers en hun advocaten niet op de hoogte worden gesteld van zittingen. Opvallend is ook dat de slachtoffers en hun advocaten nog geen vaste plek hebben aangewezen gekregen bij de rechtbanken, terwijl ze al jaren spreekrecht hebben. Ze zouden in principe dezelfde faciliteiten moeten hebben als de daders: een tafel, stoelen, katheder, water.
Slachtoffers zijn soms zo geëmotioneerd dat ze niet in staat zijn om hun slachtoffersverklaring zelf voor te lezen, maar de wet staat niet expliciet toe dat hun advocaat dat mag doen. Alleen als de rechters en de tegenpartij geen bezwaar maken gebeurt dat wel.
Griffiermedewerkers weigeren vaak om de advocaten van slachtoffers telefonisch te vertellen wat het vonnis is. Advocaten van daders krijgen die altijd wel te horen. Waarom gelden voor slachtoffer en verdachte niet dezelfde faciliteiten? Advocaten van slachtoffers wonen de uitspraken vaak niet bij, omdat dat niet vergoed wordt en ze mogen vervolgens het vonnis niet telefonisch opvragen om het slachtoffer zo snel mogelijk op de hoogte te stellen.
Bij schorsing van de voorlopige hechtenis wordt niet naar de visie van het slachtoffer gevraagd en er is ook geen landelijk protocol waarmee slachtoffers tijdelijk worden gewaarschuwd als een verdachte vrijgelaten wordt. Veel slachtoffers lopen het risico om hun belager te ontmoeten, terwijl ze denken dat hij vastzit.

Al deze voorbeelden laten zien dat we bij de aanpak van mensenhandel nog een lange weg hebben te gaan. Als burger was ik diep geschokt door alle misstanden: ik kon me gewoon niet voorstellen dat de slavernij nog steeds bestaat en dat al die misstanden niet beter bestreden worden in een rechtsstaat.

Maria Genova,
schrijver van de boeken “Vrouwen te koop” en “Man is stoer, vrouw is hoer. 12 jaar getrouwd met een loverboy”

www.mariagenova.nl

2x Opinie over mensenhandel: over legalisering en reclame prostitutie (dekmantel en niet normaal)

2011-11-04T09:00:00.000+01:00

Twee opiniestukken in het dossier Mensenhandel: Uit de Volkskrant en Trouw.
Beide zeer lezenswaardig. Is er een kentering in het nederlandse beleid op komst?

Volkskrant:

'De legalisering van prostitutie is een dekmantel voor seksuele slavernij'

Evelien Tonkens − 02/11/11, 10:09

De Wallen in Amsterdam. © anp

De legalisering van prostitutie is een flop. De vrouwenhandel is gestegen en de legalisering hielp bij verdere pervertering van de seksuele moraal, schrijft Volkskrant-columniste Evelien Tonkens.

De realiteit van de peeskamer heeft met bevrijding van vrouwen niets te maken

Het is een onbetwiste flop, dat is elf jaar na de legalisering van prostitutie wel duidelijk. Het failliet van comfortfeministen die verkrachting tegen betaling aanzien voor seksuele bevrijding. En van andere liberalen die alles van waarde verhandelbaar achten. Gesteund door de hoop dat het vrouwenhandel en uitbuiting van vrouwen zou bestrijden.

Maar het tegendeel gebeurde. Terwijl vrouwenhandel prioriteit van de politie was, verviervoudigde tussen 2003 en 2010 het aantal geregistreerde slachtoffers van vrouwenhandel. Tussen de 50 en 90 procent van de raamprostituees werkt onder dwang. Alleen al op de Wallen zijn dat tussen de 4.000 en 7.200 vrouwen. Slechts 2 procent van de hoeren heeft plezier in haar werk.

Wat wel lukte, is witwassen: legalisering werd de grootste witwasoperatie ooit. Ook hielp legalisering bij verdere pervertering van de seksuele moraal: het is legaal, dus normaal, hoorde oud-PvdA-politicus en ex-prostituee Karina Schaapman steevast tijdens voorlichting op scholen.

Wie zich woedend maakt over koloniale slavernij in voorbije eeuwen, zal bij het lezen van het pas verschenen boek Slaven in de polder van de journalisten Martijn Roessingh en Perdiep Ramesar dezelfde woede voelen over hedendaagse seksslavernij. Verleid met mooie beloften in Oost-Europa, Afrika of Azië worden duizenden vrouwen bij aankomst van hun paspoort beroofd en gevangen gehouden tussen raam en slaapplek: een flatje met vier anderen, tegen een maandhuur van 2.000 euro. Seksslaven werken vaak zeven dagen per week, van 's morgens vroeg tot diep in de nacht. Ze verdienen tegen de 10.000 euro per maand, maar op een paar tientjes na gaat alles naar hun slavendrijvers.

Met enkele seksslavinnen incasseert een slavendrijver dus al een half miljoen per jaar. Een luizenbaantje tegen driemaal de Balkenendenorm. Met minieme pakkans, want vrouwenhandel is moeilijk te bewijzen. Van hoerenlopers valt niets te vrezen, want van de 220 duizend hoerenlopers op de Wallen komen jaarlijks nog geen 100 meldingen. Het hangt dus op de getuigenissen van de vrouwen zelf, die terecht doodsbang zijn voor represailles. Niet erg motiverend voor politie en OM.

De doodenkele keer dat het tot een veroordeling komt, krijgen slavendrijvers hoogstens een paar jaar cel. Een calculeerbaar risico. Ook de meeste Nederlandse prostituees leven overigens onder dwang en zijn te beschadigd om rechten te claimen. In welke andere branche staat Nederland toe dat zoveel werknemers worden uitgebuit, vragen Roessingh en Ramesar.

Het beleid heeft gefaald, vinden ook PvdA-wethouder Lodewijk Asscher en wetenschappelijk directeur van GroenLinks Dick Pels. Asscher muntte de term comfortfeministen. Hij vindt het 'een nationale vergissing dat onze omgang met prostitutie thuishoort in het rijtje vrijheid, blijheid en tolerantie'. De realiteit van de peeskamer heeft met bevrijding van vrouwen niets te maken. Dwang en uitbuiting zijn de normaliteit in de prostitutie, vrijwilligheid is de uitzondering, schrijft Pels in zijn net verschenen boek Vrijzinnig paternalisme. Angst voor moralisme verlamt en moet worden doorbroken. We moeten wel degelijk moraliseren: verkoop van je lichaam is geen normale transactie.

Een voorstel tot aanscherping van de wet ligt bij de Eerste Kamer. Behalve een verhoging van de leeftijdsgrens naar 21 jaar is de herziening dunne thee. Een registratieplicht voor bedrijven en voor prostituees, maar niet voor 'thuiswerkers': zie daar de nieuwe vluchtroute voor slavernij. Ook moet er een intakegesprek met prostituees komen, voorafgaand aan registratie. Onbetaalbaar, en wie tot seks wordt gedwongen, kan ook onder dwang een mooi verhaal vertellen. Ook komt er een telefoonnummer waar hoerenlopers kunnen informeren of een prostituee hier legaal is. Prettig voor wie zeker wil zijn dat ze illegaal is, want dat vergemakkelijkt misbruik en vernedering. En risicoloos, want hoerenlopers blijven totaal buiten schot, net als pooiers.

Uit eerbied voor ongebreideld verlangen naar empathieloze seks houden we seksuele slavernij in stand. De legalisering van prostitutie toont vooral aan hoe vrijheid hier uit de bocht is gevlogen. Het is een dekmantel voor slavernij waarbij vergeleken sommige plantages vakantieoorden waren. Als deze wetswijziging niet wat oplevert, moeten we in navolging van Zweden en Noorwegen hoerenlopen strafbaar stellen, vindt Asscher. Dat kunnen we beter meteen doen.

^{Evelen Tonkens is bijzonder hoogleraar actief burgerschap en columnist van de Volkskrant.}

Trouw:
Reclame voor prostitutie is óók niet normaal

van Marijke Shahsavari en Diederik Boomsma |

fractievoorzitter CDA Amsterdam; duoraadslid CDA Amsterdam −

Hoezo durft Amsterdam de Wallen nog steeds te promoten als 'één van de meest interessante attracties van Europa'?

Het onlangs verschenen boek 'Slaven in de Polder' van Trouw-journalisten Roessingh en Ramesar legt haarfijn de rauwe, mensonterende feiten over mensenhandel en prostitutie in Nederland bloot. Conclusie: de opheffing van het bordeelverbod elf jaar geleden heeft de uitbuiting niet verminderd. In navolging van eerdere onderzoeken van justitie en politie wordt bevestigd dat bij 50 à 80 procent van de vrouwen in de prostitutiebranche sprake is van financiële, emotionele of fysieke dwang.

Lees hier verder.

Reactie Asscher op promotie Wallen.

2011-11-04T08:52:00.000+01:00

En dan nog even dit:

Asscher: Wallen wel promoten, rosse buurt niet ophemelen

Goud Wierrook en Mirre, en een blog van Arie van der Veer

2011-11-03T22:59:00.002+01:00

Het team van Goud Wierrook en Mirre (zonder mij dan ;-))

Ik ben bezig met de regie van een nieuwe serie Goud, Wierrook en Mirre, voor de EO. Net als vorige jaar. Vier kunstenaars maken elk voor een project in Amsterdam een kunstwerk. Met presentatie van Ds. Arie van der Veer. Hij schreef er vandaag deze blog over. (Heel mooi beschreven Arie !)

Hieronder een foto van het team, en een impressie van Daniel en Carolien Tavenier, de kunstenaars waar Arie het over heeft.
Het worden mooie uitzendingen, vlak voor de kerst 2011 ! Later meer..

Arie van de Veer:
3 november 2011

Dans nos obscurités, alume le feu qui ne s’étient jamais

Pas vanmorgen realiseerde ik me dat het gisteren dankdag voor gewas en arbeid was. Toch heb ik gisterenavond wel een dienst bijgewoond. Het was in Amsterdam aan de oever van de Amstel op de steiger van een rondvaartboot.
We stonden daar in het donker. Sommige mensen hadden een zaklamp bij zich. Sprekers lieten zich bijlichten door een lampje. Het was een indrukwekkend gebeuren. Een kerkkoor zong liederen van Taizé. Veel (donkergekleurde) mensen zongen in het Frans mee. In de verte klonk het geschreeuw van voetbalsupporters, die op weg waren naar de wedstrijd Ajax-Dinamo Zagreb. Maar de dienst ging gewoon door. Een jonge vrouw las een lange lijst voor van droevige gebeurtenissen. Alle gebeurtenissen gingen over hetzelfde: de dood van honderden en nog eens honderden mensen, die veelal verdronken op weg naar Europa. Er was een collage van foto’s. Gruwelijke foto’s van drijvende lichamen in de Middellandse Zee. Een dominee hield een toespraak. En elke keer werd gezongen.
Dans nos obscurités, alume le feu qui ne s’éitent jamais, qui ne s’étient jamais.
Vertaling: Als alles duister is ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.

Franciscus Icoon van Carolien Tavenier

We vierden Allerzielen. Een van oorsprong Rooms Katholiek feest. Allerzielen (het feest van alle zielen) is de dag waarop in de Rooms-Katholieke kerk alle gelovige zielen van gestorvenen worden herdacht.
Maar het was een oecumenisch gezelschap. Katholieken en protestanten stonden stil bij de dood van duizenden Afrikanen die op ‘weg naar het beloofde land’ West Europa om zijn gekomen. Op weg naar het beloofde land. Een jonge vrouw, die jaren in Afrika heeft gewerkt vertelde mij hoe in Afrika mensen worden uitgewuifd als zij op weg gaan. De familie heeft alle hoop op hem gevestigd. Hij zal het voor hen gaan maken. Maar velen van hen komen onderweg om. Uitbuiters bieden hen een overtocht naar Europa aan. Hun laatste geld gaat er aan op.
En dan vergaat soms zo’n schip. Anderen die wel Europa bereiken, ontdekken dat je niet zomaar binnenkomt. Via allerlei wegen en vaak voor heel veel geld komen ze soms verder. Velen moeten hun idealen en droom opgeven. Zwerven bijvoorbeeld door de straten van Amsterdam. Leven onder erbarmelijke omstandigheden. Ver van hun familie. Die vaak van niets weet en wacht op de eerste goede berichten! Hun man, hun zoon: ze zijn immers in Europa: het beloofde land.
Terwijl we aan de Amstel stonden te zingen en te bidden, vergaderden de leiders van Europa in Cannes. Europa dat geschokt was door het plotseling besluit van de Griekse premier Papandreou om een referendum te houden. Woensdag waren de beurzen opnieuw gekelderd. Onze welvaart staat steeds meer op de tocht.
En wij maar zingen. Daar aan de oever van de Amstel:
Dans nos obscurités, alume le feu qui ne s’éitent jamais, qui ne s’étient jamais.
Vertaling: Als alles duister is ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.
Twee uur later was ik in de Bijlmer. Samen met mijn gasten bezocht ik een huis waar ruim twintig illegale asielzoekers verbleven. Ik zag een moeder met kinderen w.s. in de steek gelaten door haar man. Kleine kamertjes: prop vol.
Eén kamer was leeg. Het was nog niet eens de kleinste. Aan de wand hing een
ikoon. Overal lagen kleine kussens. Er brandde schemerig licht. In dat volle flat was een kleine kapel.
Frits ter Kuile is de ‘huisvader”. In het Jeanette Noëlhuis in Amsterdam Zuidoost vangt hij samen met een aantal medebewoners asielzoekers en illegalen op. Hij woont hier al weer 15 jaar. Zijn favoriete bijbeltekst staat in Mattheüs 25: ‘Wat gij aan een van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij aan Mij gedaan.’ Als student trok hij de wereld rond met een red-de-wereld-plan. Sinds 1988 is hij op kleinere schaal actief in de leefgemeenschap in Zuidoost.


In het artelier van Tavenier. Goud en Iconen. En wierook en mirre!

Er komen daar mensen binnen die werkelijk geen kant meer op kunnen. Maar het Jeanette Noëlhuis kan maar zeer beperkt opvang bieden. Met het huidige regeringsbeleid zullen er steeds meer mensen bij de woongroep aankloppen en zal Ter Kuile steeds vaker ‘nee’ moet verkopen. Dat gaat hem zeer aan het hart. “Gelukkig hebben we een ochtend- en een avondgebed. Dat helpt ons om de motivatie niet te laten inzakken en om alles over te dragen aan God.”
Daniel Tavenier en zijn vrouw gaan een kunstwerk maken voor dit huis. Over en paar weken gaan we het brengen. En u kunt het allemaal zien in de week voor Kerst in het programma Goud, Wierook en Mirre.
Ik ben benieuwd wat het zal worden. Daniel en Carolien waren diep onder de indruk. Ik hoor nog hun stemmen, toen we het weer samen zongen:
Dans nos obscurités, alume le feu qui ne s’éitent jamais, qui ne s’étient jamais.
Vertaling: Als alles duister is ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.
Ik was helaas dankdag vergeten. Maar ik realiseer me nu dat ik in Amsterdam biddag heb gehouden. Maar is dat bij alle problemen in de wereld niet de enige weg?
Als u het wilt beluisteren: http://www.youtube.com/watch?v=Xzlgks035AM

Boos op ruim 50 amsterdamse dierenpolitieagenten: Asscher noemt het Stupide

2011-11-03T13:15:00.001+01:00

Vandaag doet Asscher weer uitspraken waar ik me wel in kan vinden: Lijkt me een scheve ontwikkeling, of, zoals Asscher zegt: een "stupide":

Asscher boos over hoeveelheid politie-inzet dierenwelzijn

De Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher liet zich gisteren al ontvallen op Twitter dat hij het 'ongelofelijk stupide' vindt dat Amsterdam verplicht wordt een dikke 50 fulltime agenten in te zetten als dierenpolitie. Het blijkt om 53 politie-fte te gaan.

Asscher is hier boos over. 'Ik vind het verbijsterend. Ik vind het prima dat er meer aandacht komt voor dierenwelzijn, misdaad moet worden bestreden, maar dat iemand uit Den Haag gaat becijferen hoeveel dat er moeten zijn vind ik raar,' dit zegt de wethouder in een tv-interview met stadszender AT5.

Asscher zegt ook: 'Er is hier veel misdaad die moet worden aangepakt, denk aan mensenhandel en de verkrachtingszaak van een 85-jarige vrouw, zoveel fte vrijmaken voor dierenpolitie vind ik echt een verkeerde prioriteit.'

Tammetip: Wat kan je nog meer doen:
Teken voor meer opvang slachtoffers #mensenhandel, hogere straffen en meer politiecapaciteit http://www.mensenhandelpetitie.nl/

Een reformatorisch (RD) bericht over "Slaven in de Polder"

2011-11-02T13:18:00.000+01:00

Honderden prostituees als slaven behandeld

Een artikel uit RD

29-10-2011 18:06 | J. Visscher 

Raamprostitutie in Den Haag

Ze worden uitgebuit, bedreigd, mishandeld. Honderden vrouwen in de prostitutie in Nederland leiden een slavenbestaan. De jacht van de politie op de pooiers schiet nog altijd tekort.

Voor ik het doorhad, knuppelde hij me kapot. Mijn gezicht bloedde en ik wist niet wat ik had misdaan. Hij wel: ik had te weinig verdiend. Werken, moest ik.” Het zijn opmerkingen van prostituee Donata. Ze vertelt over de gewelddadigheden van Saban B.
De beruchte Turkse vrouwenhandelaar voerde een schrikbewind. De man is in Nederland veroordeeld tot in totaal 15,5 jaar cel voor onder meer vrouwenhandel en poging tot moord. Saban B. vluchtte in september 2009 tijdens verlof. Hij is in 2010 in Turkije opgepakt op verdenking van afpersing en witwassen.
Donata vertelt dat de bende van Saban B. prostituees aanvankelijk gouden bergen belooft. Zodra de vrouwen zijn ingelijfd, krijgen ze de initialen of de naam van een pooier op het lichaam getatoeëerd om andere pooiers te waarschuwen weg te blijven. De bende eist van de prostituees een dagopbrengst van 1000 euro. Ten minste vijf vrouwen moeten volgens justitie een abortus ondergaaan.
Saban B. en zijn trawanten deinzen niet terug voor grof geweld. Zo wordt een vrouw met haar hoofd tussen de deur gehouden, omdat ze niet zou luisteren. Als de deur hard wordt dichtgeslagen, breekt haar neus.
De ervaringen van Donata staan opgetekend in het onlangs verschenen boek ”Slaven in de polder” (uitg. Atlas, ISBN 978 90 450 20051). Daarin doen de Trouwjournalisten Martijn Roessingh en Perdiep Ramesar verslag van uitbuiting in de Nederlandse seksbranche. De prostituees worden niet zelden als vodden behandeld.
Vaak zijn de pooiers uit het buitenland afkomstig. Het afgelopen decennium zaten Roemenen en Bulgaren in de top vier van veroordeelden voor mensenhandel in Nederland, samen met Nederlanders en Turken.
De Amsterdamse PvdA-wethouder Asscher hekelde onlangs in Trouw de laconieke manier waarop veel bestuurders en opiniemakers in zijn ogen omgaan met prostitutie in Nederland. Volgens Asscher weten veel burgers nauwelijks van de „rauwe werkelijkheid” in bordelen. Zwijgzaamheid over de problemen komt voort uit angst om als „fatsoensrakker” te worden neergezet, betoogde Asscher, die genoemd wordt als toekomstig PvdA-leider. „Maar je komt helemaal niet toe aan discussies over preutsheid of fatsoensrakkerij als je spreekt over mensenhandel.”

Kwetsbare vrouwen
In de seksbranche in Nederland komen tal van ernstige misstanden voor, betogen Roessingh en Ramesar in hun boek. Het is zeer twijfelachtig of de legalisering van prostitutie, in 2000, heeft geholpen de problemen aan te pakken. Het aantal geregistreerde slachtoffers van mensenhandel in Nederland liep op van 341 in 2000 tot 993 in 2010. „De opheffing van het bordeelverbod heeft de mensenhandel in Nederland kennelijk niet kunnen tegengaan en, afgaande op slachtofferstatistieken, mogelijk verergerd.”
Het in 2008 gepresenteerde rapport met de veelzeggende titel ”Schone schijn” van de Dienst Nationale Recherche rekent af met het beeld dat mensenhandel in de gelegaliseerde prostitutie nauwelijks meer voorkomt. Controleurs in Alkmaar, Utrecht en Amsterdam denken dat in de zogeheten raamsector (bordelen) meer dan de helft van de vrouwen niet vrijwillig werkt, sommigen denken zelfs 85 of 90 procent.
Veel prostituees in Nederland komen uit het buitenland. Tampep, een gezondheidsorganisatie voor sekswerkers, schatte in 2009 dat twee derde van de Europese prostituees uit Oost-Europa komt. Nogal eens gaat het om kwetsbare vrouwen in achterstandposities, zoals Roma. Ongeveer 9 procent van alle prostituees in Europa is van Russische afkomst.
De 33-jarige Russin Maria zegt in het boek onder valse voorwendselen naar Nederland te zijn gelokt door ene Peter uit Nijmegen. Ze denkt, via een huwelijksbureau, met hem te trouwen. Aanvankelijk, bij een ontmoeting in Moskou, is de man „charmant en lief.” In Nederland komt ze van een koude kermis thuis. „Zijn charmes verdwenen als sneeuw voor de zon. Hij gooide een tafellamp naar mijn hoofd die mij rakelings passeerde. Hij dreigde dat ik niet moest wagen hem tegen te spreken.” Daags daarna zegt Maria, met goedkeuring van Peter, door vier dronken mannen te zijn verkracht.
Later werkt de Russin in het illegale prostitutiecircuit, maar ook bij seksclubs in onder meer Arnhem en Utrecht. Peter incasseert de opbrengsten. De man heeft volgens Maria bij haar aankomst in Nederland haar Russische paspoort ingenomen.
Ook tal van Hongaarse vrouwen leiden in de Nederlandse prostitutiebranche een slavenbestaan. Hun (Hongaarse) pooiers lokken de vrouwen met mooie verhalen naar ons land. Eenmaal hier horen ze dat ze een schuld moeten aflossen bij hun pooiers. Tegenover de christelijke hulporganisatie Scharlaken Koord, die in 2010 een groep Hongaarse prostituees interviewde, zegt 12 procent van de vrouwen gedwongen te zijn tot het werk in de seksbranche en stelt 72 procent te handelen uit noodzaak om geld te verdienen. Van de Hongaarse vrouwen is 60 procent zeventig uur of meer per week actief, bijna een kwart zelfs meer dan honderd uur.

Europarlementariër Van Dalen (ChristenUnie) pleitte eerder deze maand in Brussel voor meer aandacht voor de problematiek van onder anderen de Hongaarse prostituees. Hij dringt aan op meer Europese samenwerking. „Door de open grenzen kunnen vrouwen uit Oost-Europa betrekkelijk gemakkelijk naar Nederland worden gebracht. Politie en justitie werken steeds meer samen in Europa om de daders aan te pakken. Maar dat kan nog beter. Vooral door de geldstromen van de mensenhandelaren op te sporen en droog te leggen. Organisaties als Scharlaken Koord zouden uitstekend trainingen kunnen geven aan organisaties in onder andere Hongarije om jonge vrouwen alert te maken voor riskante situaties. Daarvoor is nu nog onvoldoende geld beschikbaar.”
Pijnpunt in de seksbranche is dat veel escortbureaus (waarbij prostituees bij klanten thuiskomen) zich aan het zicht van toezichthouders onttrekken. De prostitutiewet van 2000 kent geen verplichting voor gemeenten om dit type seksbedrijven aan regels te binden. De Trouwjournalisten spreken in hun boek van „laksheid.” Ze citeren een Amsterdams rapport uit 2007 waarin de noodklok wordt geluid over de positie van vrouwen in de escortbranche. Het rapport rept van een „zorgwekkende situatie op het vlak van dwang, drang en mensenhandel”, voor een belangrijk deel onder jonge, Roemeense vrouwen.
Voor justitie is het nogal eens lastig om sluitend bewijs voor mensenhandel te krijgen. Slachtoffers zijn niet scheutig met verklaringen. Die zwijgzaamheid kan voortkomen uit angst voor wraak van mensenhandelaars. „Als een meisje problemen heeft met een pooier zal ze niet snel naar de politie gaan. Hier in Nederland kunnen ze bescherming krijgen, maar in Bulgarije niet. Iemand kan haar afslachten en niemand zal er wat van zeggen”, zegt een pooier.
Nigeriaanse prostituees, in hun moederland ‘ingezegend’ door een voodoopriester, vrezen bijvoorbeeld een banvloek als ze hun pooiers niet gehoorzamen. Bij de terughoudendheid om te verklaren kan ook een gebrek aan vertrouwen in het Nederlandse rechtssysteem een rol spelen. „Er staan niet elke ochtend twintig mensen op de stoep van een politiebureau om te zeggen dat ze zijn uitgebuit. Wie is overvallen, rent gelijk naar de politie toe, maar bij slachtoffers van mensenhandel zijn er heel veel redenen om niet met de autoriteiten samen te werken”, zegt Warner ten Kate, landelijk officier van justitie op het terrein van mensenhandel, in het boek.
Kan het strafbaar stellen van prostitueebezoek mensenhandel indammen? Dat is zeer wel mogelijk. In Zweden is tevredenheid over het in 1999 ingevoerde verbod op betaalde seks. Bezoekers van prostituees riskeren een boete van honderden euro’s of een celstraf tot een jaar. De Trouwverslaggevers schrijven dat „de Zweedse claim dat het beleid veel toekomstige slachtoffers voorkomt wel terecht lijkt.”
De Zweedse minister van Justitie, Beatrice Ask, erkent in het boek dat een deel van de prostitutie in haar land buiten beeld blijft. Maar ze telt toch haar zegeningen. „De wet verandert de manier hoe mensen over prostitutie denken. (...) Wij zien het als een moreel vraagstuk, van gelijkheid tussen mannen en vrouwen, van mensenrechten, van het recht om over je eigen lichaam te beslissen. Wij willen een samenleving met een bepaalde menselijke waardigheid.”

Nieuwe prostitutiewet
In Nederland zijn nog altijd volop misstanden in de prostitutiesector. De legalisering van prostitutie in 2000, die het zicht op de seksbranche zou moeten vergroten, leidde niet tot een daling van het aantal meldingen van mensenhandel. Integendeel. Dagblad Trouw meldde gisteren dat ongeveer een derde van de prostituees die in de Haagse Doubletstraat actief zijn, mogelijk slachtoffer is van mensenhandel. Eind vorige week maakte het openbaar ministerie bekend dat de nationale recherche drie Bulgaren heeft opgepakt voor uitbuiting van vrouwen.
De nieuwe prostitutiewet moet misstanden in de seksbranche tegengaan. Zo wordt de minimumleeftijd voor prostituees verhoogd van 18 naar 21 jaar. Ook komt er een registratiesysteem voor prostituees. Binnenkort stemt de Eerste Kamer over de aangescherpte wet. Naar verwachting gaat de Senaat akkoord.

Het Amsterdam van Anne Frank: een prachtige site !

2011-10-26T16:20:00.001+02:00

Gespot: door Frankwatching, en Tammeblog voor lezers: dit prachtig project/website. Zeer leerzaam en interactief. Maakt je even voorop je stoel zitten. Prachtige historische foto's in hedendaags perspectief. De stad door lopen met de geschiedenis in beeld !

Het Amsterdam van Anne Frank is een website, die laat zien hoe de stad er in de tijd van Anne Frank uitzag en hoe het is veranderd. Ita Amahorseija, Programma Manager van de Anne Frank Stichting en Ellen Hooghiemstra, Creative Director bij LBI Lost Boys vertellen.

Wat is Het Amsterdam van Anne Frank?

“Het Amsterdam van Anne Frank geeft een goed beeld van de oorlogsgeschiedenis van de stad aan de hand van locaties, gebeurtenissen en persoonlijke verhalen binnen een visuele tijdlijn. Naast het verhaal van Anne Frank staan andere persoonlijke verhalen centraal. De website bevat uniek beeldmateriaal uit privécollecties en archieven in binnen- en buitenland.”

Fotobewerking toen en nu beelden Michel Dankaarts LBi Lost Boys © Anne Frank Stichting. Origineel foto Anne Frank © Anne Frank Fonds, Bazel / Anne Frank Stichting, Amsterdam Historische foto’s © Beeldbank WO2 / NIOD en Stadsarchief Amsterdam

Waarom dit initiatief?

“Het project is het afscheidsgeschenk aan Hans Westra, voormalig algemeen directeur van de Anne Frank Stichting. Hij constateerde in de aanloop naar zijn pensionering: “Veel Amsterdammers zijn zich niet bewust van de Joodse geschiedenis van de stad en de gruwelijke vervolging die hier heeft plaatsgevonden. De gemiddelde (jonge) Amsterdammer weet hier nauwelijks iets van. Dat is een moeilijk te verdragen gedachte. Hier zou iets aan gedaan moeten worden.”

Hoe werkt het?

“Speciaal voor de homepage zijn historische foto’s ‘geblend’ in het Amsterdamse straatbeeld van nu. De beelden brengen de oorlogsgeschiedenis van de stad hiermee indringend dichtbij. Het Amsterdam van Anne Frank visualiseert daarbij op een tijdlijn de geschiedenis van de stad en haar inwoners tussen 1933 en 1950. Persoonlijke (niet eerder op internet gepubliceerde) verhalen van Joodse en niet-Joodse getuigen geven een indringend beeld van het leven tijdens de bezetting, evenals de periode die eraan voorafging en erop volgde.

Een van de verhalen is van de Joodse Hélène Egger, die haar beide broers in de kampen verloor. Dochter Debby Petter tekende haar moeders verhaal op in het boek ‘Ik ben er nog’. Delen uit dit boek, evenals foto’s en ansichtkaarten, zijn opgenomen in ‘Het Amsterdam van Anne Frank’. Op een kaart van de stad zijn de locaties te vinden van de belangrijkste content van de site.”

Wat zijn de facts?

“Vlak na de lancering bezochten ruim 3.000 mensen de site. In aanwezigheid van o.a. oorlogsgetuigen vond de lancering op 12 oktober 2011 plaats op het Gerrit van der Veen College, het vroegere SD-gebouw waar de nazi’s tijdens de oorlog mensen gevangen hielden. Het is een plek die verbonden is met de pijnlijke geschiedenis van de familie Frank en andere Amsterdammers. Een groep leerlingen van het Gerrit van der Veen College heeft de eerste ervaringen met ‘Het Amsterdam van Anne Frank‘ opgedaan en beoordelen het als ‘interessant en indrukwekkend’. Een quote van een van de leerlingen: “Ik kijk nu met een andere blik als ik door de stad fiets”.
Bij de website is lesmateriaal ontwikkeld voor het voortgezet onderwijs. Aan de hand van opdrachten worden leerlingen gestimuleerd om zich te verdiepen in de geschiedenis van de stad en om locaties te bezoeken. De website is onderdeel van een reeks activiteiten waarbij in 2012 een mobiele app wordt ontwikkeld voor mensen die in de stad zelf de geschiedenis willen verkennen.”

Wie is er betrokken?

“De website is gemaakt door de Anne Frank Stichting en LBI Lost Boys met financiële steun van o.a. de Gemeente Amsterdam, het Amsterdams Fonds voor de Kunsten, het Prins Bernhard Cultuurfonds, het V-Fonds en de Stichting ter Bevordering van Welzijnswerk. Inspirator voor de website is Hans Westra, oud-directeur van de Anne Frank Stichting. De stichting dankt getuigen, collega-instellingen, Diversion, subsidiegevers en donateurs voor hun medewerking.”

Bron: Redactie Gespot van Frankwatching

De Tien geboden: over boos zijn, afgoden en axioma's. (en Mozes, Barth en Hitler...)

2011-10-23T09:05:00.000+02:00

Mozes was boos. Het volk keerde zich van God af. Aanbaden een afgod. Een gouden kalf. Daarom gooide Mozes ze kapot, die Tien Geboden. Om ze vervolgens nog een keer op te schrijven. Daarom hebben wij ze nu toch. De tien geboden. Zo beeld Rembrandt dit furieuze moment van Mozes uit. Onvergelijkbaar heftig en mooi.

De Tien geboden: Klassiekers vol eeuwige wijsheid:
Te lezen in de bijbel, Exodus 20:2-17 en in Deuteronomium 5:6-21. Hebben iets met normen en waarden te maken, ook vandaag nog. Toch? *

Toen sprak God deze woorden: ‘Ik ben de HEER, uw God, die u uit Egypte, uit de slavernij, heeft bevrijd.

Vereer naast mij geen andere goden.*
Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want Ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast Mij. Voor de schuld van de ouders laat Ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze Mij haten; maar als ze Mij liefhebben en doen wat Ik gebied, bewijs Ik hun Mijn liefde tot in het duizendste geslacht.
Misbruik de naam van de HEER, uw God, niet, want wie Zijn naam misbruikt laat Hij niet vrijuit gaan.
Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag. Zes dagen lang kunt u werken en al uw arbeid verrichten, maar de zevende dag is een rustdag, die gewijd is aan de HEER, uw God; dan mag u niet werken. Dat geldt voor u, voor uw zonen en dochters, voor uw slaven en slavinnen, voor uw vee, en ook voor vreemdelingen die bij u in de stad wonen. Want in zes dagen heeft de HEER de hemel en de aarde gemaakt, en de zee met alles wat er in leeft, en op de zevende dag rustte Hij. Daarom heeft de HEER de sabbat gezegend en heilig verklaard.
Toon eerbied voor uw vader en uw moeder. Dan wordt u gezegend met een lang leven in het land dat de HEER, uw God, u geven zal.
Pleeg geen moord.
Pleeg geen overspel.
Steel niet.
Leg over een ander geen valse getuigenis af.
Zet uw zinnen niet op het huis van een ander, en evenmin op zijn vrouw, op zijn slaaf, zijn slavin, zijn rund of zijn ezel, of wat hem ook maar toebehoort.’

* Aanleiding tot dit bericht: Niet het recente debat over mensenhandel (zou niet misstaan met geboden 7, 8, 9 en 10) maar:

Ik lees: God is God, van Karl Barth.

Hoofdstuk 3: 'Het eerste gebod als theologisch axioma' (1933)

Werkelijk een fantastische bundel artikelen, maar met name dit artikel dat Barth naar Hitler stuurde, in aanklacht op de afgod van het Nazisme en de "Duitse Christenen". Hitler liet Barth vervolgens uit Duitsland verbannen. Heftige tekst dus. God of Afgod. That's the question.

In dit boekje staan zes lezingen van de grote twintigste-eeuwse protestantse theoloog Karl Barth (1886-1968), die hij hield van 1930-1936 aan de universiteit van Bonn. Het was de tijd van de opkomst van en de machtsovername in Duitsland door het nazisme. In deze, voor het eerst door emeritus-hoogleraar in de dogmatiek dr. N.T. Bakker in het Nederlands vertaalde en van een inleiding voorziene voordrachten laat Barth zijn weerzin tegen de nazi's blijken. De voordrachten hebben grote theologische invloed gehad en gaan over (1) 'Vragen aan het 'christendom'' (1931); (2) 'Theologie en de hedendaagse mens' (1930); (3) 'Het eerste gebod als theologisch axioma' (1933); (4) 'Reformatie als beslissing' (1933); (5) 'Openbaring, kerk, theologie' (1934); (6) 'De grondvormen van het theologisch denken' (1936). Barth roept op tot radicale vernieuwing van kerk en theologie; iets dat ook in onze tijd actueel is. Voor de vele Barth-liefhebbers en anderen, die in grondstructuren van de protestantse theologie geinteresseerd zijn, een waardevol geschrift.

Samen met Dietrich Bonhoeffer en Martin Niemöller behoort Karl Barth tot de kleine groep theologen die de moed hadden te ageren tegen de invloed van het nazisme op de kerk en de theologie in Duitsland. Dit boek bevat zes voordrachten die Karl Barth hield in de jaren 1930-1936, de tijd van de machtsovername van Hitler in Duitsland. Barth doceerde in die tijd aan de universiteit in Bonn,m dat zich in die jaren ontwikkelt tot een bolwerk van theologisch verzet. De hier opgenomen voordrachten, die vooral gaan over openbaring, kerk en theologie, ademen dit verzet. De theologische beslissingen die hier vielen zouden van blijvende betekenis blijken. Deze voordrachten werden tot op heden niet in het Nederlands vertaald.

Debat op 2 zaterdag a.s. over Mensenhandel en prostitutie.

2011-10-20T17:47:00.000+02:00

IN PRODUCTIE: Prostitutie: normaalste zaak van de wereld?

De Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher vindt dat we moeten ophouden met prostitutie te zien als een normaal beroep. De helft van de vrouwen oefent dit vak niet vrijwillig uit, zo schat hij. Er is nog veel sprake van mensenhandel binnen de prostitutie. Wordt het tijd om het ‘oudste beroep van de wereld’ in Nederland in zijn geheel te verbieden? En is dat reëel? De kans bestaat dat alleen de vrijwillige prostituees daarmee worden verbannen. De mensenhandel zal ondergronds gewoon doorgaan en dat geldt dan dus ook voor de prostitutie.
Bovendien zijn de ‘rode raampjes’ in een stad als Amsterdam een enorme trekpleister voor toeristen. Mogen de financiële consequenties wel worden afgewogen als het gaat om handel in mensen?
Betere maatregelen lijkt voor de handliggend. Vergunningplicht voor seksbedrijven, de leeftijd naar minimaal 21 jaar en een registratiegesprek voor alle prostituees. Dat zijn enkele maatregelen die de handel in seksslaven zouden moeten tegengaan. In een nieuwe wet wordt dat binnenkort geregeld. Maar is het wel genoeg? En waarom nu pas?
Als dat niet leidt tot een daling van het aantal slachtoffers van mensenhandel, dan zou Nederland Zweden achterna kunnen gaan. Daar is niet de prostituee strafbaar maar de klant. Maar ook daar straffen voor instellen kan de illegale prostitutie in de hand werken. Bovendien vrezen sommigen dat het een toename van seksueel geweld, aanranding en verkrachting ten gevolge zal hebben.
Hoe voorkomen we verdere mensenhandel in de prostitutie en kan Nederland misschien zelfs zonder het oudste beroep van de wereld?

Prostitutie in de media

Bekijk en beluister hieronder een aantal eerdere uitzendingen en interviews over prostitutie, mensenhandel en seksslaven.
-Al Jazeera maakte een reportage over seksslaven in onder meer Amsterdam en Moldavië.
-In het EO-programma Moraalridders sprak Marijke Bakker van het Scharlaken Koord over prostitutie en mensenhandel.
-Bij Omroep MAX werd Frits Rouvoet geïnterviewd. Hij steunt prostituees op de Wallen en helpt ze een alternatief bestaan op te bouwen.
-In de rubriek Altijd Wat Wijzer van het NCRV-programma Altijd Wat werd een animatie gemaakt over moderne slavernij. Tevens sprak Frénk van der Linden in hetzelfde programma met Tom Marfo, een dominee en strijder tegen mensenhandel.

Toch maar een iPhone4a kopen? (ipv Canon 5D MK II)?

2011-10-20T09:53:00.002+02:00

Interessant bericht: Toch maar een iPhone4S kopen? (ipv Canon 5D MK i)?

For budding moviemakers who want to shoot cinema-quality 1080p video, the Canon 5D Mark II digital SLR camera is a favorite. It's a lot less expensive (starting at around US$2,400 for the body alone) than a Red Epic-M (rock-bottom price of about $43,000). Now Robino Films is showing that the 1080p, 30-frame-per-second video capabilities of the iPhone 4S might be a new and really inexpensive low-end video camera for the next Stanley Kubrick.

The filmmakers took a Canon 5D Mark II and an iPhone 4S, mounted them on a rig for simultaneous shooting and then put the resulting video side by side for your viewing pleasure. They made sure that they were matching the exposure, shutter speed, frame rate (30 fps) and picture style as much as possible.
The results are spectacular, at least for the iPhone 4S. The image is a bit warmer than what you see with the Canon footage, and of course you have no way to change lenses on the iPhone 4S (well, you do have those fun lenses from Photojojo...), but it's a remarkable example of just how good the video capabilities of the 4S really are.
Bumping the video up to full-screen on a 27" iMac, I could see the difference between the 21.1 Megapixel sensor on the Canon versus the 8 Megapixel sensor on the iPhone 4S -- some details seemed a bit fuzzy on the iPhone footage. Also, the rolling shutter of the iPhone 4S causes the digital billboards in the Los Angeles footage to have scrolling black lines on it. For those of us who just want to shoot some amazing vacation footage without carrying around a bag full of equipment, the iPhone 4S can't be beat.

iPhone 4S / Canon 5d MKII Side by Side Comparison from Robino Films on Vimeo.

iPhone 4S / Canon 5d MKII Side by Side Comparison from Robino Films on Vimeo.

ND Commentaar over mensenhandel / Copywright

2011-10-19T13:12:00.002+02:00

Nederlands Dagblad Commentaar: helaas niet breed leesbaar, maar dat kan bij actuele kwesties misschien worden aangepast in de toekomst. Hier alvast wel leesbaar, in een actie van "preventieve, burgerlijke copywright ongehoorzaamheid":

Een heel relevante stuk en gezichtspunt van Koert van Bekkum die niet alleen Skinner maar ook Asscher en Dettmeijer leest en volgt.

Zwijgafspraak

Tijdens het onderzoek voor zijn geruchtmakende boek over de moderne slavernij, A Crime So Monstrous (2008), deed de Amerikaanse journalist Benjamin Skinner naar eigen zeggen een opvallende ontdekking over Nederland. ‘De mentaliteit daar is dat het de overheid niets aangaat wat er in de slaapkamer gebeurt. Zolang jij er geen last van hebt, heb je je niet te bemoeien met wat de buurman uitvreet.’
Na al zijn reizen over de wereld was Skinner hogelijk verbaasd. Wisten Nederlanders dan niet dat seksueel geweld en mensenhandel hand in hand gaan? En dat zich onder hun ogen toestanden afspelen waarbij die in sommige derde wereldlanden verbleken?
Deze mentaliteit van wegkijken beïnvloedt zelfs de aanpak van kinderporno. Volgens de nationaal rapporteur mensenhandel Corinne Dettmeijer laten de cijfers zien dat de Nederlandse overheid kinderpornografie eigenlijk louter benadert als een internetmisdaad. Voor de bredere context van seksueel geweld tegen kinderen en voor preventie is nauwelijks oog. De vraag is waarom. Is het de angst te moraliseren?
Toch lijkt er sprake van een kentering. Sinds de Amsterdamse PvdA-wethouder Lodewijk Asscher in aanraking kwam met zijn stads- en partijgenoot, de ex-prostituee Karina Schaapman, geldt hij als voortrekker van een beweging die een bres slaat in de muren van het kwaad. Onderzoek bracht aan het licht dat vrouwenhandelaren na de opheffing van het bordeelverbod hun greep op de Wallen alleen maar hebben vergroot. Steeds weer hekelt Asscher daarom de ‘zwijgafspraak’ in Nederland om het niet te hebben over de gruwelen van de peeskamer. De realiteit is dat verreweg de meeste prostituees slachtoffer zijn van intimidatie, mishandeling, verkrachting of zelfs mensenhandel. Wie de moderne prostitutie verdedigt, maakt zich schuldig aan ‘morele lafheid’ en ‘comfortfeminisme’, vindt Asscher. Vandaar dat hij panden opkoopt, ramen sluit, uitstapprogramma’s subsidieert, en van harte hoopt dat de Eerste Kamer binnenkort akkoord gaat met nieuwe prostitutiewet, waarin de ergste gaten van die uit 2001 worden gedicht.
‘Als ChristenUnie en SGP de heer Asscher nu maar niet al te luidruchtig omhelzen, wordt er in z’n eigen politieke kringen hopelijk geluisterd’, twitterde vrijdag een voormalig voorlichter op het Binnenhof. En zo is het. Na zes jaar strijd geldt Asscher weliswaar niet meer als de ‘grote verpreutser’. In de PvdA-bolwerken Groningen, Leeuwarden en Utrecht vindt hij zelfs navolging. Maar van een echte mentaliteitsverandering, zoals in de Scandinavische landen na het aanpakken van de ‘klant’ door het betalen voor seks strafbaar te stellen, is nog geen sprake. Al stemt het laatste voorbeeld wel hoopvol: laat de aanpak van de moderne slavernij doorgaan, dan komt er uiteindelijk misschien toch een kentering in de moraal.

geplaatst:
17-10-2011 - 8.07
laatst gewijzigd:
17-10-2011 - 8.06
auteur:
Koert van Bekkum

VPRO Import; Fatale Beloften. NCRV; Altijd Wat = Documentaire en TV programma over mensenhandel/modern slavernij

2011-10-19T12:41:00.002+02:00

Vanavond op Nederland 2: 23:45 - 00:45

VPRO Import: Fatale beloften

In het kader van de Week van de moderne slavernij: Mensenhandel nader bekeken. Elk jaar worden naar schatting 800.000 mensen verhandeld over internationale grenzen. Het is een wereldwijde criminele onderneming die miljarden opbrengt. Na drugs en wapensmokkel is het de grootste wereldhandel. Aan de hand van persoonlijke verhalen van slachtoffers van mensenhandel, interviews met politici, vertegenwoordigers van hulporganisaties en vooraanstaande woordvoerders zoals Emma Thompson en Gloria Steinem, geeft de film een grondig kijkje in de realiteit van de mensenhandel. De belevenissen van slachtoffers en activisten tegenover de retoriek van politici en experts, die beweren dat ze belangrijke stappen hebben gezet in de bestrijding van deze afschuwelijke misdaad tegen de menselijkheid terwijl de handel welig tiert. De regisseur Kat Rohrer werkte drie jaar aan Fatale beloften en reisde hiervoor naar de Oekraïne, Slowakije, Oostenrijk en Verenigde Staten. Mensenhandel impliceert slavernij en Rohrer wil weten waarom wij als maatschappij slavernij in de 21ste eeuw toestaan. Moderne slavernij is niet alleen in strijd met ons fundamenteel mensenrecht van vrijheid, maar het gaat ook niet samen met onze waardigheid als een beschaafde samenleving.

Genre	Informatief
Omroep	VPRO

De mens is de mens een wolf

VPRO Import: Fatale beloften

Nederland 2, 23.45-0.45 uur

Mensenhandel is een bloeiende bedrijfstak. Waarom lukt het niet slavernij uit te bannen?
Slavernij mag dan in de negentiende eeuw zijn afgeschaft, in de eerste aflevering van De slavernij werd de kijker meteen ingeprent dat het kwalijke verschijnsel nog steeds bestaat, ook in Nederland, bijvoorbeeld in de seksindustrie of de glastuinbouw. Wereldwijd worden jaarlijks 800.000 mensen onder valse beloften verhandeld, naar elders getransporteerd en daar tewerkgesteld, dat wil zeggen economisch uitgebuit, bedreigd en van hun vrijheid beroofd. Zo worden inmiddels tientallen miljoenen als moderne slaven gehouden. Met deze mensenhandel is naar schatting bijna 22.000 miljard euro gemoeid, na drugshandel de profijtelijkste bedrijfstak en nog winstgevender dan illegale wapenhandel.
Het zijn ongrijpbare getallen, die pas tot leven komen als ze aanschouwelijk worden gemaakt. Dat gebeurt in de documentaire Fatal Promises (2009) van Katharina Rohrer, uit te zenden door VPRO Import. De regisseur liet zich leiden door de vraag waarom anno nu slavernij nog steeds bestaat en wordt getolereerd. Gefilmd werd in Oekraïne, Slowakije, Oostenrijk en de Verenigde Staten. In de film vertellen slachtoffers van mensenhandel over hun lotgevallen. Katja, die niet zoals beloofd als serveerster maar als stripteasedanseres moest werken, zestien uur per dag, werd verkracht en geslagen. Nadja die met veel geweld tot prostitutie werd gedwongen en wekenlang werd opgesloten. Anja die maandenlang zonder betaling appels moest plukken, werd verkracht en geslagen. Nikolai die op een illegale viskotter achttien uur per dag moest werken en van afval leefde. Eugene die onder barbaarse omstandigheden op een niet-geregistreerd schip ploeterde, zonder loon en zonder eten. Maar ook geven politici, deskundigen, vertegenwoordigers van VN-hulporganisaties en activisten als Emma Thompson en Gloria Steinem hun kijk op de strijd tegen mensenhandel, waarbij de kloof tussen woordrijke beloften – al die rapporten conferenties, resoluties, aanbevelingen! – en daden schaamteverwekkend groot blijkt.

Zie ook Holland Doc
Regisseur Kat Rohrer werkte drie jaar aan Fatale beloften en reisde hiervoor naar Oekraïne, Slowakije, Oostenrijk en Verenigde Staten.

Rohrer wil weten: waarom staan wij als maatschappij mensenhandel en slavernij toe in de 21ste eeuw?

NCRV's: Altijd wat gisteravond gemist?
Over moderne slavernij.
Hier de zoals altijd sterke animatie "de Altijd Wat Wijzer"; over moderne slavernij:
"Nederland is belangrijk land voor moderne slavernij"

Hier het hele programma Altijd wat: het onderwerp mensenhandel begint rond 23 minuten:
Bekijk de video in andere formaten.

Petitie tegen Mensenhandel. Ik teken en steun! Wat doe jij?

2011-10-18T10:41:00.002+02:00

Zojuist tekende ik onderstaande petitie. Jij ook? Lees:

MENSENHANDEL PETITIE

Dagelijks worden in ons land vele kinderen, vrouwen en mannen onder dwang uitgebuit. Mensen worden als slaven ingezet in de land- en tuinbouw, de horeca of als au pair. In de seksindustrie worden kinderen, vrouwen en mannen dagelijks gedwongen tot het verrichten van seksuele handelingen. Dat is mensenhandel in Nederland. Dit is onacceptabel.

Teken daarom de mensenhandel petitie aan de Tweede Kamer.

Alleen uw naam zal zichtbaar getoond worden onder aan de pagina.

Wat wij aan de Tweede Kamer verzoeken:

VERHOOG HET STRAFMAXIMUM VOOR MENSENHANDEL

De opbrengsten van mensenhandel zijn enorm; de pakkans is gering en de straffen zijn laag, ook in vergelijking met verkrachting. Het huidige strafmaximum staat niet in verhouding tot het maximum voor een vergelijkbaar delict als verkrachting. Er is geen enkele reden te bedenken waarom het strafmaximum voor mensenhandel minder zou moeten zijn dan voor verkrachting. Verhoog het strafmaximum voor het gronddelict naar 12 jaar.

VERGROOT DE OPSPORINGSCAPACITEIT BIJ POLITIE

De strijd tegen mensenhandel houdt niet op bij het verhogen van het strafmaximum alleen. De inzet van voldoende politie is essentieel. Op dit moment beschikt de politie niet over voldoende capaciteit om mensenhandel effectief te bestrijden. Elke eenheid bij de Nationale politie dient daarom te beschikken over een afdeling Mensenhandel met ruim voldoende en gespecialiseerde mensen. Wij verzoeken de opsporingscapaciteit aan het aantal vermoedelijke slachtoffers aan te passen.

VERGROOT DE OPVANGCAPACITEIT VOOR SLACHTOFFERS

Slachtoffers zijn vaak ernstig getraumatiseerd door het fysieke en psychische geweld. Zij hebben rust en gespecialiseerde opvang nodig om een begin te maken met de verwerking van hun trauma’s. Er zijn tien keer meer geregistreerde slachtoffers dan gespecialiseerde opvangplaatsen. Dat leidt tot onmenselijke situaties. Wij verzoeken per direct én structureel voor voldoende gespecialiseerde opvangcapaciteit te zorgen.

De gevraagde maatregelen zijn slechts een begin. De effective bestrijding van mensenhandel vraagt om veel meer maatregelen, beleid en vooral bewustwording. Met deze petitie willen we de politiek laten weten dat we mensenhandel in Nederland niet kunnen en niet mogen tolereren.

Laatste ondertekeningen

Tamme de Leur, Oct 18, 2011
evelien cueche, Oct 18, 2011
Willy van Blaaderen, Oct 18, 2011
Bregje Blokhuis, Oct 18, 2011
ANITA sanders, Oct 18, 2011
jacoliena burgmeijer, Oct 18, 2011
Sweet Mizzy, Oct 18, 2011
christian priester, Oct 18, 2011
Angela van Dijk, Oct 18, 2011
Harriet Hofsink, Oct 18, 2011
Renate van der Zee, Oct 18, 2011
michelle wierda, Oct 18, 2011
Jan Bezemer, Oct 18, 2011
Heleen Vonk, Oct 18, 2011
Frits Rouvoet, Oct 18, 2011
Chris Sent, Oct 18, 2011
Rik Lambers, Oct 18, 2011

Hier kun je zelf tekenen: http://www.mensenhandelpetitie.nl/

TAMMEBLOG

Advies voor de Minister, van Fier Frieslan

Vrouwenopvang wint Joke Smit-prijs 2011

De Joke Smit-prijs voor emancipatie is dit jaar toegekend aan Alle instellingen voor de Vrouwenopvang in Nederland. Minister van Bijsterveldt heeft de regeringsprijs vanmiddag in Den Haag uitgereikt aan Aleid van den Brink voorzitter van de Verenigingscommissie Vrouwenopvang.

Eervolle vermelding

Veiligheid en weerbaarheid

Documenten en publicaties

Loverboys en hun slachtoffers: een nieuw rapport

Loverboys en hun slachtoffers

Nieuwe publicatie over Loverboys en hun slachtoffers

Utrecht, 20 december 2011

Meer informatie

Maximumstraf mensenhandel omhoog/ nieuw actieplan Opstelten 2011-2014

Maximumstraf mensenhandel omhoog

Voorlichting

Straffen tot levenslang voor loverboys

DEN HAAG - Minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) wil mensenhandelaren en vooral zogenoemde loverboys strenger laten straffen.

Goud, Wierook en Mirre: Kunst, Goede doelen en geloof. Kijktip !

Goud, Wierook en Mirre (1) - Jaap Cok

vandaag om 19:55

Goud, Wierook en Mirre (2) - Daniel & Carolien Tavenier

morgen om 19:55

Prachtige mensen, inspirerende kunst en ontroerende ontmoetingen. Ook dit jaar gaat Dominee Arie van de Veer weer op pad.

Wie nog illusies koesterde over prostitutie, kan daar voorgoed afscheid van nemen. (5 IDFA docs)

Bad weather

Habana Muda

Ouwehoeren/ Meet the Fokkens

Tilman in paradise

Whore's glory

Maximumstraf mensenhandel, en 20 andere berichten...

‘Maximumstraf mensenhandel moet verdubbeld worden’

5 december 2011

De maximumstraf voor mensenhandel moet van zes jaar naar twaalf jaar. Justitie werkt aan een wetsvoorstel hiervoor. Dit zegt Tweede Kamerlid voor de Christen Unie Carola Schouten naar aanleiding van een reportage in Dit is de Dag.

Informatie over dit onderdeel

Schijn bedriegt

Schijn bedriegt in massagesalons

Ruben, Piet en meer

Nieuwe serie voor de EO, monteren van Goud Wierook en Mirre.

Samen fuseren voor een betere - en goedkopere (!) publieke omroep.

De publieke omroepen die moeten fuseren zijn er officieel uit

Algemeen Overleg Tweede Kamer over Mensenhandel en Prostitutie; CU komt met een aktieplan en Minister doet toezeggingen...

Lees hier het hele aktieplan. Hier een tweet van Asscher over het aktieplan.

'Maak kopen van seks strafbaar'

En dan dit bericht n.a.v. het overleg vandaag:

Meer opvang slachtoffers mensenhandel

Zwartboek Vrouwenhandel, aangeboden aan Tweede Kamer, voor overleg morgen.

2x Opinie over mensenhandel: over legalisering en reclame prostitutie (dekmantel en niet normaal)

Reactie Asscher op promotie Wallen.

Goud Wierrook en Mirre, en een blog van Arie van der Veer

Boos op ruim 50 amsterdamse dierenpolitieagenten: Asscher noemt het Stupide

Asscher boos over hoeveelheid politie-inzet dierenwelzijn

Een reformatorisch (RD) bericht over "Slaven in de Polder"

Het Amsterdam van Anne Frank: een prachtige site !

Wat is Het Amsterdam van Anne Frank?

Waarom dit initiatief?

Hoe werkt het?

Wat zijn de facts?

Wie is er betrokken?

De Tien geboden: over boos zijn, afgoden en axioma's. (en Mozes, Barth en Hitler...)

* Aanleiding tot dit bericht: Niet het recente debat over mensenhandel (zou niet misstaan met geboden 7, 8, 9 en 10) maar:

Ik lees: God is God, van Karl Barth.

Hoofdstuk 3: 'Het eerste gebod als theologisch axioma' (1933)

Werkelijk een fantastische bundel artikelen, maar met name dit artikel dat Barth naar Hitler stuurde, in aanklacht op de afgod van het Nazisme en de "Duitse Christenen". Hitler liet Barth vervolgens uit Duitsland verbannen. Heftige tekst dus. God of Afgod. That's the question.

Debat op 2 zaterdag a.s. over Mensenhandel en prostitutie.

IN PRODUCTIE: Prostitutie: normaalste zaak van de wereld?

Prostitutie in de media

Toch maar een iPhone4a kopen? (ipv Canon 5D MK II)?

iPhone 4S video compared to Canon 5D MK II

ND Commentaar over mensenhandel / Copywright

Zwijgafspraak

VPRO Import; Fatale Beloften. NCRV; Altijd Wat = Documentaire en TV programma over mensenhandel/modern slavernij

VPRO Import: Fatale beloften

VPRO Import: Fatale beloften

Petitie tegen Mensenhandel. Ik teken en steun! Wat doe jij?