Tanginang Alien

sampung buwan

2008-07-13T02:04:00.005+08:00

I miss you tanginang alien!!!

Miss na miss ko ng magsulat dito pero lingid sa kaalaman ng iba dito talaga ako gumagawa ng entry tapos nililipat ko na lang sa kokeymonster.com. Mas kumportable akong magsulat dito.

Marami akong alala dito sa blog na to. Ang kauna-unahang entry ko na binura ko din agad dahil masyadong madrama. Kinailangan ko lang ilabas kung ano ang nararamdaman ko noon. Unti unti nakilala tong blog na to. Wala talaga akong balak makilala sa pamamagitan ng pagbablog. Masaya na ako dati na naisusulat ko ang sinisigaw ng isip at damdamin ko. Nakadisable yung comment section dati pero dahil maraming gustong magkomento binuksan ko na rin para sa publiko.

Namimiss ko ang magblog dito. Hindi ko rin alam kung meron pa rin nagbabasa nito. Baka kinalimutan na rin to ng mga tao. Nilulumot na nga eh. Kawawang blog. Pero kailangan talagang iwan ang isang bagay na naging mahalaga na sayo para sa pagbabago.

Kung ikukumpara mas masaya ako dati nung dito pa ako nagpopost ng entry. Wala kase akong inintindi dati. Lahat naisusulat ko. Wala akong iniisipina kung sinong pontio pilato ang kelangan kong pasiyahin. Nagbago na ko. Nagbago na rin paraan ng pagsusulat ko. Bihira (hindi) na rin akong gumawa ng horny post na kung saan ako nakilala.. Ibang iba na ang mundo ng blogosperyo para sakin. Miss ko na yung dating mundo kong kinagagalawan.

10 buwan na akong nagbablog bukas. matagal na rin. marami na rin akong nakilala at naging kaibigan. Nakakilala ko rin ang babaeng magpaptibok ng puso ko at mamahalin ng lubos. Miss ko na ang dati pero kung magkukulong ako sa nakaraan hindi ako aasenso, nilisan ko ang blog na to pero hindi ko to makakalimutan dahil marami masasayang alalang binigay sakin nitong tanginang alien na to.

ANAWNSMENT

2008-04-06T14:47:00.006+08:00

susme! lumipat na po ko.. kahit pagbabalibaligtarin nyo ang earth hindi na ako babalik dito. hehehe.. Sosyal na ko! DOTCOMista na ako! yeah baby! kung mapapadalaw man kayo dito gusto kong ipaalam na nasa KOKEYMONSTER.COM na po ako! :P

dahil wala ng Ear Drama

2008-03-20T13:38:00.004+08:00

Binura ko na po yung isa kong blog ang Ear Drama. Ang blog ko para sa mga chever na memes at tags churvaloo.. So yeah! dito na lang ako magpopost ng mga tags ek ek para naman magkaroon na buhay tong TANGINANG ALIEN.

Nitag ako ni Mama Sam so yeah. eto na.

how will you seriously answer someone in the following situations given?

what if someone (a stranger) insults youor tells you this...

01. ang arte mo!

+ gago ka pala eh.

02. mas matalino naman ako sayo!

+ hindi lahat nakukuha sa talino. Matalino ka nga panget ka naman.. boo!

03. crush ako ng crush mo?

+ okay

04. ang bobo mo pala sa math!

+ kaya nga narsing kinuha ko kase takot ako sa math pero hindi ako bobo.. ulul!

05. bilisan mo naman!

+ *kakanta ng slow

06. ang sungit mo!

+ *dedma

07. gusto mo ng away?

+ Patayan gusto mo?

08. takot ka ata sakin eh?

+ may phobia talaga ako sa daga.

09. mas mahal niya ko!

+ Pake ko.

10. ang bababa naman ng mga grades mo!

+ Gusto mo isampal ko sa pagmumukha mo ang mga grades ko. Taena nito.

what if sinabi ito sa'yo ng crush mo?

01. crush kita.
+ okay.

02. hindi kita mahal.
+ sinabi ko bang mahal kita?

03. mahal na kita.
+ weh? kiss mo nga ko kung lab mo ko

04. pakopya naman ng assignment.
+ err. yoko nga.. pilitin mo muna ako..

05. crush ko un friend mo
+ wala kang taste!

06. pwedeng patabi sa upuan?
+ mas malambot ako kesa sa upuan. kandungin na lang kita.

07. pwede mo ba akong isayaw?
+ magaling ako sumayaw pero hindi lang ako magaling sumayaw magaling din akong (censored)

08. feeling ko may gusto ka sakin.
+ Meron nga.

09. ang cute mong mag-smile.
+ close up modelmodelan kase ako

10. bakit ang bait mo sakin?
+ mabait naman talaga ako.. pero mas mabait ako sa taong gusto ko.. pwedeng manligaw? ayiiihii

BAWAL NA MAGCOMMENT DITO! bisitahin nyo na lang yung site ko KOKEY MONSTER

tag ko lahat ng gustong sumagot nito..wokey! :D

KOKEYMONSTER

2008-03-14T00:00:00.004+08:00

Eto na ang tamang panahon para iwan ang blog na ito at lumipat sa bago kong bahay.

KOKEYMONSTER
ang kokey ng ina mo...
(dabol yu dabol yu dabol yu dat kokeymonster dat kom)

Bente

2008-03-08T00:00:00.005+08:00

BARTDEI KO NA! BENTE NA AKO! Dahil naging parte na kayo ng buhay ko nais kong ipaalam ang susunod na yugto ng pagiging blogista ko...

PS. MARCH 8 po ang bday ko.. March 14 ilalaunch ang datkom ko sabay ng ika-anim na buwan ko dito sa blogosperyo...

Paglaki ko, Gusto kong maging....

2008-03-03T07:09:00.010+08:00

Pangarap ko nung bata ako na maging isang Bombero. Tingin ko cool yun! Isang bombero na may powers na kalabanin ang apoy tulad ng isang superhero. Isa pa mahilig akong maglaro dati ng posporo. Kung naging Bombero ako I'll be the hottest fireman on Earth, Literal kase matutusta ako. Karamihan sa mga batang lalaki pangarap na maging Pulis o kaya Sundalo ako lang naiba, Gusto kong maging bombero kase ayokong mabaril/mamatay sa sagupaan ngunit nalaman ko na hindi pala immortal ang mga Bombero at kung mamalasin ka matratrap ka sa apoy, at lalabas ang mga sebo sa lahat ng parte ng katawan mo, magiging barbecue at magmumukhang tutong. Ayun inayawan ko na ang pagiging Bombero. Mahal ko ang buhay ko ayokong mamatay. Mas mabuti pang mabaril na lang kesa matusta ang katawan.

May nakita ako sa isang pahina ng librong binubuklat ko nung mga Grade 2 ako. Syempre hindi Kamasutra yung librong yun pero tulad ng kamasutra educational din yung aklat na yun. Nakita ko sa piktyur isang lalaking nasa outerspace. COOL! Nalaman ko na Astronaut pala ang tawag dun, sila ang mga nilalang nagtratrabaho para makapamasyal sa awterspeys tas makakatanggap ng bilyong dolyar na sweldo. Pinangarap kong maging isang Astronaut dahil naniniwala akong kwentong kutsero lang na bilog ang mundo, gusto kong mapatunayan ito, gusto kong ako mismo ang makakita at magconclude na totoong bilog talaga ang earth. Ngunit di naglaon nakapanood ako ng pelikula na lahat ng Astronaut namatay (hindi ito armaggedon), dahil love ko ang aking life o sa madaling sabi duwag ako inayawan ko na naman ang pagiging Astronaut.

Kras ko si Camille Prats nung supot pa akong bata, kasabay ko syang lumaki mula sa ANG TV hanggang sa magpose ito sa FHM noong February 2006. Dahil sa kanya naging paborito kong sitcom ang Oki Doki Doc, Ayun nakita ko na cool ang trabaho ni Doc Aga kaya ginusto ko na namang maging Beterinaryo hanggang sa kagatin ako ng aso, Natakot na ako sa animals kaya ayoko ng maging Vet.

Gusto ko rin maging Abogagodo nung Grade 6 ako, kayang kaya ko raw yun kase ~~MAUTAK~~ may utak daw ako, Naniwala ako sa kanila pero noong Highschool na ko pakiramdam ko nasinungaling sila sa akin. Frustrated Priest din ako. Gusto ko rin maging Documentarista sa National Geographic. Pero nung malapit na akong magcollege bigla nagulo ang utak ko (Naalala nyo pa ba ang entry ko na ITO?)

Sabi ng Tatay ko magnars na lang daw ako, sabe naman ng utol ko Medtech na lang daw. Dahil di naman ako sigurado kung anong gusto kong gawin sa buhay ko Sinunod ko si Tatay ayun kinuha ko ang Kursong Bi-Es-EN. Enjoy naman pero nung malaman ko na kung ano talaga ang gusto kong gawin sa buhay ko di na ko makaatras kase malapit na rin naman akong grumadweyt. Isang taon na lang, Malapit na... Sana.. Pero yung isang taon na yun parang sampung milyong dekada pa.

Para akong nakakulong sa isang sitwasyon at pinapapili kung ano ang susundin ko; Kung yung gusto ko o kung yung gusto ng pamilya ko para sakin. Sa ngayon paninindigan ko na lang muna kung ano tong pinasok ko ipapapatuloy ko na lang to, babalewalain ko na lang muna kung ano ang gusto ko. Pamilya muna, saka na ako. Pero sa totoo lang di ko nakikita ang sarili ko na magtratrabaho sa ospital, mas napipicture ko pa na magiging bayaran ako at magiging Tambayan ko ang Quezon City Circle.

Nakakatawa na lahat ng pangarap ko hindi natupad o hindi ko tinupad, naduwag ako. Pero sana balang araw matupad ko na kung ano man ang pangarap ko ngayon. Tiis muna pero balang araw aabutin din kita, sandali na lang.. Malapit na.. Sana.

PS. Fire Prevention Month ngayong buwan na to dito sa Pinas. Mag ingat sa palalaro ng Apoy. Happy Bday na rin sa mga blogger magbeberdey ng March; Tulad ni Greenpinoy,PB, Kingdaddyrich, GWAPO, Holy Kamote, Abad , Kuya Redlan, Kuya Ced, Gasoline Dude , Kaya pala mainitin/malilibog tayong nilalang kase Pinanganak tayo sa buwan na Pinagiingat sa apoy ang mga mamamayan.. :D

I'm Back!

2008-02-28T06:24:00.010+08:00

BAD NEWS: NAGBABALIK NA NAMAN ANG ALIEN SA BLOGSPERYO!

Masamang balita yan lalo na sa mga naasar sakin at nagagalit kung meron man. Oo alam ko naman i cannot please everybody so pake ko, eat your puke! Pasensya na lang dahil nagbabalik na naman ako upang magpasabog ng lagim at kabastuhan at walang humpay na murahan sa mundo ng web log.

Pero bago ang ako umenter kelangan munang ihanda ang red carpet na made in Pakistan at kelangan may Drumroll din [insert drumroll] [insert red carpet] [insert penis] ayan okay.. weee!

So ano nga ba naman ang pinagkakaabalahan ko nitong nakaraang araw na nawala ako. MADAMI AKONG PINAGDAANAN as in super dameeeee! mapapakshet ka sa mga napagdaan ko lalo na yung pangyayare tungkol sa isang BYOTCH! pero anyway highway okay na ako (ata), di na ako bitter (ata), pero eto sigurado ako pumapayat na ako kahit tanong nyo pa kay Mama Sam. Natapos na nga din pala ang aming exam at ayoko naman sanang magyabang pero HIGHEST ako! isa pa.. isa pa.. HIGHEST AKO! pakshet! malalagay na naman ako sa DL nito. oh wow yabangers ever ako! patayin mo na ako pero hindi mo na maalis ang kayabangan sa dugo ko.

Halos dalawang linggo din akong nawala, di naman talaga ako nawala nandyan lang ako sa tabi tabi, nagbabasa pa rin ng blog, nagkokomento, nakikipagaguhan sa mga kapwa bloggista. Labing isang araw na di ako gumawa ng entry, wow! nakayanan ko yung 11 days na yun na di gumagawa ng entry. Amazing! Adik ako sa pagblablog at di ko lubos maisip na nakayanan kong di magsulat ng aking adventures and eklavus sa buhay.

Kahit papano eh naging okay naman ang hiatus ko balak ko pa sanang i extend kaso baka mawalan na ako ng mambabasa at tuluyan nyo ng kalimutan ang TANGINANG ALIEN. Salamat nga pala sa mga nagbabasa ng blog ko. Ang saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya saya ko kase umabot ng ng 60+ ang aking komento, alam kong kaunti lang yun kumpara sa iba pero natats ako ng sobra na umabot na ng ganung karami ang komento ko, nakikipaglevel echos na ko sa mga sikat na bloggers. Malapit na rin ata akong magkaroon ng sariling article sa wikipedia, abangan nyo na rin ako sa susunod na issue ng TIME magazine kaso available lang sya sa pantasya ko.

Yun lang muna sa ngayon, nais ko lang ipaabot sa inyo na ako'y muling nagbabalik sa pag gawa ng mga walang kwentang entry at upang lalong kainggitan at kamuhian ng aking mga maderpaking paking mader heyters ko.

PS. SPAMMER pa rin ako sa Wordpress. PAKYU WP! nasa Spam ang mga komento ko sa inyo mga wordpresser at ibang dotcomista. May galit ata sakin ang Wordpress. Kumakalat kase ang balita na Galit daw sa mga GWAPO ang Wordpress. Pero mukhang sakin lang galit ang WP kase nilalagay nya sa spam ang mga comments ko so ibig sabihin nun AKO LANG ANG GWAPO. Subukan nyong sabihin na di ito totoo at uupakan ko kayo.

Heeyatousero

2008-02-16T15:00:00.005+08:00

Sinong walanghiya ang nagsabing hiatus ako? tsktsktsk. Hindi ako hiatus, Blog break lang, semi-hiatus. Parang ganun na rin yun.

Ang hiatus ay sitwasyon na kung saan ang isang blogger ay humihinto pansamantala sa pagblablog. Ang sanhi nito ay ang virus na tinatawag na imbentong virus ni FerBert dahil hindi naman talaga virus ang sanhi nito gusto ko lang sabihin na virus ang pinagmulan nito, wala lang, pauso.

Hindi naman siguro nararapat na bigla bigla na lang akong aalis na hindi man lang nagbibigay sa inyo ng mga rasones. (Plural yan ha. Imbento ko na naman yang word na yan). Kaya gumawa ako ng listahan ng mga dahilan kung why trip kong maghiatus.

Una gusto kong maghiatus dahil naiingit ako. Sa mga kakilala kong blogger marami na ang naghiatus. Ano ba ang tingin nila sa sarili nila? na sila lang may karapatang maghiatus? Putangina nila! kaya eto maghihiatus ako para ipamukha sa kanila na marunong din akong maghiatus.

Ikalawa, winarningan ako ng propesor ko dahil walang silbi na mataas ang nakukuha ko sa mga exam kapag di ako pumapasok. Hindi naman talaga yan kasali sa mga rasones ko kung bat ako hiatus. Gusto ko lang idagdag, pamparami.

Ikatlo, Malibog akong tao! at ang pinakamasaklap na pwedeng mangyari sa Tulad kong malibog ay ang matigang ng ilang linggo. Sa tinagal tagal ng hindi ako nakikipag *TOOOOT* kaya ko na sigurong punuin ng tamod ang isang pitsel. Nagsawa na ko kay Mariang Palad, puro kalyo na rin ang palad ko, kelangan ko ng tagapalad. Kaya ang oras na ginugugol ko sa paggawa ng entry at gagamitin ko na lang upang makapangbola ng chiks. Mahirap maghanap ng chickabebes dahil maarte ako. Malibog nga akong tao pero pinipili ko naman ang mga sinisipingan ko. Aba, ang swerte naman kung isang panget na nilalang ang makakatikim ng Tender Juicy OH SO YUMMY Hotdog ko.

Ikaapat, Gusto kong patayin ang LAHAT mga pulitiko ng Pinas. Una sa listahan ko si Gloria panghuli ang mga Baranggay Kagawad namin. Pinaplano kong maigi ang assination nila kaso ayoko mismo na ako ang papatay sa kanila dahil mababahiran ng kanilang itim na dugo ang aking iskin.

Ikalima, Hindi na ako masaya sa pagblablog at Alam ko rin na hindi na rin kayo masaya sa mga sinusulat ko dito sa TALIEN.

Ikaanim. ~~Tamod~~ Tamad ako. Marami akong ideya , marami akong pwedeng iblog kaso tamadero ako.

Yan ang anim na rasones kung baket ang mahihiatus. Pero baka next week makagawa ako ng entry. Ang labo no? heeyatousero ako pero gagawa ako ng entry next week.. tsktsktsk

LRT

2008-02-11T18:50:00.003+08:00

Inubos ng eskwelahan ang lakas ko kaya mabuti na lang at may naupuan pa ako sa dinami dami ng mga tao. Tahimik akong nakaupo at sinusubukang umidlip para magkaroon naman ako ng konting lakas. Nakarating sa ikalawang istasyon ang LRT, bigla may pumasok na isang dilag. Chinita, makinis ang balat, mapula ang kanyang mga labi, mapupungay ang kanyang mga mata. Yun ang tipo kong babae. Nag slowmo ang lahat at ang atensyon ko nasa kanya lang. Para syang isang anghel na inihulog ng langit upang sagipin ako sa kapaguran at upang iligtas ako sa kaBITTERan. Marahil eto na yung tinatawag nilang love at first sight. Kung isa man tong pelikula siguradong "Ipagpatawad mo" ang musical background nito. " Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo Ngunit parang sa 'yo, ayaw nang lumayo Ipagpatawad mo, minahal kita agad"

Nanalangin ako na tabihan nya ako, malakas ako kay God, PUTANGINA! tinabihan nya ko. Di ko alam ang magiging reaksyon ko. Rinig ko ang tibok ng puso ko, lub dub lub dub, sinisigaw na putangina mahal na kita ms. chinita. Naalala ko ang pelikulang My Sassy Girl na kung saan sa loob din ng train nagsimula ang pagmamahalan ng dalawang bidang artista. Pero wala ako sa pelikula, totoong buhay to. Pasimple ko syang tinitigan sa mukha, parang kilala ko sya. OO parang naging bahagi na sya ng buhay ko. Maaring sya ang naging asawa ko nung past life ko.

Nahuli nya akong tumititig sa kanya. Binuka nya ang kanyang mapupulang labi. May lumabas na salita "HELLO" ata sinabi nya pero di ko masyadong narinig dahil mas malakas ang tibok ng puso ko. Nahuli nya ako ano pa bang magagawa ko kundi sumagot din ng "HI" sabay ngiti at pakita ng dimples. Tumawa si Ms. Chinita sabay bigkas ng "MICHAEL? KUMUSTA KA NA?". Kilala nya ako, di kaya isa sya sa mga stalker ko? pano nya nalaman ang pangalan ko? Lola kaya nya si Madam Auring? pero hindi maari yun dahil ang ganda nya samantalang si Madam Auring mukhang bulok lang na kalamansi. Manghuhula kaya sya? Kung may kapangyarihan syang manghula kaya din kaya nyang basahin ang sinasabi ng utak ko, pareho ang winiwika ng puso't isipan ko na mahal kita Ms.Chinita kahit ngayon lang kita nakita.

"DI MO NA BA AKO NATATANDAAN? SI (itago na lang naten sya sa pangalang Candy dahil sa kanyang matatamis na ngiti) to. Kaklase mo nung 1st Year." Bumalik ang memorya ko. Putangina! sya na ba to. Yung laging tumatabi sakin nung 1st year, yung na nabisto na may gusto sakin dahil sa isang inuman pero ibang iba na sya. Ang panget nya dati tas ngayon pwede na syang makipagsabayan kay Marimar sa ganda. Nahiya ako pero nagpapacute pa rin ako sa kanya. Nagkwentuhan kame. Ayoko ng tumigil ang Train. Gusto kong patigilin ang oras dahil alam kong pag nakarating na ang train sa huling istasyon hindi na tayo makakapag-usap, magpapaalam na tayo sa isa't isa.

Nalumbay ako ng makarating sa huling destinasyon ang train. Kinuha ko number nya. Sabay kaming lumabas ng pintuan, hanggang sa makalabas kame ng istasyon ng LRT, may isang lalaki na nag-aantay sa kanya, boyfriend nya. Itinago ko sa isang ngiti ang pagdurusa ng puso ko. Nasasaktan ako dahil hindi ko pa nililigawan nalaman ko na, na may mahal na sya at wala na akong pag-asa. Pagdurusa to dahil sabi nga sa kanta ng APO HIKING SOCIETY; mahirap magmahal ng syota ng iba. Para akong binatukan ng Dyos, pinapangaralan at sinasabe sakin na : "ang arte arte mo kase noon. dapat niligawan mo na sya dati pa, di sana ikaw na ang kasakasama nya"

Ikinaway na nya ang kanyang mga kamay, namamaalam na sya. Ikinaway ko din ang aking kamay umaasa na sa muli naming pagkikita sa loob ng train ako na ang boypren nya.

[OFF TOPIC]Sinabihan akong suplado kase di ako nagrereply sa mga comments nyo kaya simula ngayon magrereply na ulit ako sa mga puna/opinion/eklavu sa mga blog entry ko [/OFF TOPIC]

Grinch

2008-02-05T18:36:00.001+08:00

Wala talaga akong maisip na pwedeng ipost ngayong buwan ng mga puso siguro dahil wala naman rason para icelebrate ko ito. Inaatake ako ng sakit pag pebrero. Ang katamaran. Tamad akong lumabas ng bahay dahil nagkalat na naman ang palamuti na kulay red na korteng puso at kupido. Toro ako at galit ako sa kulay pula. Argh! ang sarap punitin nung mga yun at sunugin dun rin mismo sabay hahalakhak ako ng malakas tipong kontrabida. Tamad nga ba ako o Bitter lang?! hahaha

Kung ang Christmas may Grinch siguro ang Pebrero naman may FerBert. yun nga lang panget si grinch ako gwapo. malayong malayo ang itsura namin sa isa't isa pero iisa lang kame ng layunin ang nakawin/sirain ang sa tingin namin ay ang pinakaaayawan naming panahon ng taon.

Ngunit di naman ako makasariling nilalang kaya hahayaan ko na lang kayo na icelebrate ang balentayns sa motel, sana nga lang pagpyestahan kayo ng mga nakatagong kamera at ng mga surot. Sana mahawaan kayo ng halitosis ng kahalikan nyo, at sana magkaroon din kayo ng STD. hahaha.. joke lang

Pag ganitong okasyon naalala ko yung pinapagawa samin ng titser namin nung elementary. Pinapagawa nya kame ng mga cards. Syempre yung card ko maraming anik anik, ako ang may pinakamakislap na card dahil inuubos ko ang glitter chenelin ek ek para makagawa ng pinakamagandang card. Nilalagyan ko din ito ng mga cotton(oo cotton as in bulak) para naman may effect. Tapos namimitas pa ako ng mga plawer para ilagay sa card ko, ang kinalabasan parang bangkay ng isang Drag Queen na nasobrahan sa make up. Ang panget. Simplicity is beauty ika nga kung alam ko lang sana na pag nasobrahan sa kaartehan eh magiging panget ang kalalabasan sana di na lang ako gumawa ng maarteng card.

Pero syempre tulad ng isang tao hindi naman mahalaga ang panlabas na anyo ng isang card kundi ang nakapaloob o nakasulat dito. Simpleng I Love You lang yung sinulat ko sa card ko para sa Tatay ko (wala na kase akong Nanay kaya si Tatay lang ginawan ko nun ng card). Yung simpleng I love you na yun marami ng nagagawa yun. Nakakapawi ng pagod at lungkot ang I Love You, masabihan ka lang nun at malaman na may nagmamahal sayo magiging okay na ang araw mo. kaya para maging okay ka naman eto para sa yo- PAKYU! kala mo i lab yu no?.. bwahahaha

Ayon kay Dr. Seuss na may akda ng How the Grinch Stole Christmas sa huli ay nalaman ni Grinch na Christmas is more than just gifts and presents, kaya lumaki na ang kanyang maliit na heart. Kung ang Christmas ay hindi lamang para sa mga regalo siguro marahil ang Valentines ay hindi lamang para magkasintahan.

Kaya siguro pinagdidiriwang ang Valentines para ipadama naten sa mga mahal naten sa buhay na mahal naten sila at mahalaga sila sa buhay naten. Hindi lang ito buwan para sa ~~malilibog na~~ magsing-irog kundi buwan din ito upang ipagdiwang ang pagmamahal naten sa ating mga kapatid, kaibigan, magulang, kamag-anak, maging kapuso man yan o kapamilya.

Alamat ng Halimaw sa Banga

2008-02-01T09:34:00.001+08:00

Noong unang panahon may isang mahiwagang banga na natagpuan malapit sa dagat pasipiko. Maganda ang banga, mukhang galing China kaya naman pinasuri ito ng mga taong bayan para matiyak na hindi ito ginamitan ng mga nakakalasong materyal.

Sabe nung tagasuri: Duh? this is not Mattel. wala itong lead content kahit na formalin wala. promise!

Nagbunyi ang mga tao ng malaman nilang Hindi nakakalason ang banga. Ibinigay nila ito sa kanilang pinuno. Dahil perpekto ang pagkakagawa nito tinangka ng mga taga ibang tribe na agawin ito. Dumanak ang dugo, pero hindi nila ito nakuha. Alam ng mga taga ibang tribe na hindi nila makakayanang agawin ang Mahiwagang banga kaya naman ikinalat nila ang tsimis na may halimaw sa loob nito. Nakikitsismis din noon ang lolo ng lolo ng lolo ng lolo ng lolo ni Lotlot de Leon kaya ginawan nila ito ng pelikula nung 1986 na may title na HALIMAW SA BANGA.

Madaling napaniwala ang Pinuno ng tribu eklavu kaya naman binasag nya ito. Huli na ng malaman nyang hindi iyon totoo. Sinubukan nya muling itong ayusin gamit ang sinaunang Super Glue na gawa sa malagkit na katas na nagmumula sa mga kalalakihan kapag nakikipag*T OOOOT*. Nabuo nya ulit to pero di na sing ganda ng dati nanghinayang ang Pinuno kaya naman nagpaka-emo ito at naglaslas ng pulso. Ang bangkay nya ay ipinaloob sa banga at naging halimaw ang Pinuno kaya noon ang tsismis tungkol sa halimaw sa banga ay nagkatotoo.

THE END

Sa relasyon hindi maiiwasan na magkatampuhan, maraming problema ang pwedeng maranasan. Maraming gagong gustong manira kaya gagawa ng tsismis kahit na wala naman batayan. Tulad ng Pinuno ng Eklavu Tribe wag kang basta basta makikinig sa mga tsismis na yun, matuto kang magtiwala at kung hindi, baka masira mo ang mahiwagang banga.

Sinubukan kong ayusin ang ~~aming relasyon~~ basag na banga. Nagkalat ang mga bubog kaya nagtamo ng maraming sugat ang palad ko, naging duguan, mahapdi, makirot, Ang Sakit sakit. Kahit masakit pinagpatuloy ko pa rin buuin hanggang sa nabuo muli ito Pero hindi na ito tulad ng dati, di na ito kasing ganda ng dati, halatang halata na ang mga marka, halatang ang mga linya ng pagkakabasag, mga biyak, at namantsahan pa ito ng aking dugo. Mahina. Hanggang sa masagi ulet ito at nabasag muli. Gusto kong ayusin kaso nanghihina na ako. Paubos na aking dugo, sobrang kirot na ng mga sugat ko, wala na akong lakas upang buuin muli ito.

Kung ikaw ang nasa sitwasyon ko. Susubukan mo pa rin bang buuin ang basag na banga kahit na alam mong maari kang masugatan dito at hindi mo rin naman ito maibabalik sa dati o kukuha ka na lang ng walis at lilinisin ito? Ipagpapatuloy mo pa rin ba ang isang relasyon kahit na nasasaktan ka na o ikaw na mismo ang lalayo para hindi ka na muling masaktan pa?

A millon words would not bring you back...
i know cause ive tried...
and a millon tears wouldnt either...
i know because ive cried

Pandaraya

2008-01-27T00:00:00.001+08:00

Hindi kayang itago ng hiniram kong concealer mula sa ate ko ang laki ng eyebags ko. Ilang araw na akong kulang sa tulog, lintik na exam yan, Mapapatay ko ang gagong nag-imbento ng exam, bat ko pa ba kailangang mag-exam eh siguradong papasa din naman ako kahit na walang akong isulat sa papel na kung saan sinusukat ang galing at talino ng isang mag-aaral. (ang yabang)

Tamad akong mag-aral pero para naman hindi ako isumbong ng kuya ko sa erpats ko na di ako nag-aaral, nagkunya-kunyariang review ako hanggang sa ang pagkukunwaring review ay nauwi sa totohanan, isang malaking milagro ang naganap, nagreview ako. Mukha akong zombie na inutusan ng isang kampon ng dyablo para magkalat ng lagim sa mundo. Literal. Mukha talaga akong bangkay na nabuhay mula sa hukay ang itsura ko, bukod sa nakakasagabal sa pagblablog ang pagrereview, nakakabawas din ito ng pogi points, pinanapangit nya ako.

Maayos naman ang kinalabasan ng exam, hindi ko kinailangang iikot ang aking ulo ng 360 degrees na mala-exorcist upang kopyahin ang test paper ng mga kaklase ko, nagreview ako kaya hindi ako nangopya. Hindi ko rin nagamit ang psychic power ko sa panghuhula ng sagot. Marami akong nasagutan at dahil hindi naman ako madamot pinakopya ko ang mga kaklase kong mahina ang ulo, sana lang nabasa nila ng maayos ang sulat kong parang hinalukay ng manok.

Ang magnanakaw galit sa kapwa magnanakaw. Galit ako sa mga nangongopya kahit na nagpapakopya ako Dahil isa rin ako sa mga taong mahilig mangopya pero dati pa yun. Naranasan ko na rin gumawa ng kodigo at itinago sa ilalim ng sapatos ko, isinulat ko na rin ang mga sagot sa upuan, umarte na rin ako na najejebs at kailangan ko ng gumamit ng CR (bawal ang lumabas ng room kapag exam kaso effective actor ata ako kaya napapaniwala ko sila) pag nasa loob na ako ng CR binabasa ko na ang mga isinulat ko sa tissue paper, tumatawag o nagtetext sa mga kakilala ko para alamin ang sagot. Nasubukan ko na rin magbukas ng libro habang nag-eexam. Ilang beses ko ng nagawa yun pero isang beses may nahuli ang prof ko. Di naman sinabi ng Look a like ni Odette Khan na prof ko kung sino ang nakita nyang nagbuklat ng libro, pakiramdam ko ako yung nakita nya, lalapitan ko na sana at hihingi ng paumanhin kaso lahat pala kame sa klase guilty. Hindi lang pala ako ang nagbuklat ng libro, madami kami. Lahat ata ng expert sa pangongopya at pangongodigo isinalpak sa iisang section, isa na ako dun. Mula nun di na ako gumawa ng kodigo, nagbuklat ng libro at nangopya sa katabi ko.

It's better to get zero than to cheat, sa tatay ko unang narinig yan na mas mabuting bumagsak kesa pumasa dahil sa pandaraya. Pero nagbago ang pananaw ko ng sinuhulan ako ng tatay ko na ibibili nya ako ng rollerblades kapag pumasa ako. Grade 2 ako nun, hindi ko alam kung ano ang ginawa ko pero nandaya ako sa exam, gawa ng isang pandaraya nabilhan ako ng sapatos na de gulong. Ako ang kauna-unahang mag-aaral sa ekwelahan namin na may rollerblades. Masaya ako pero parang may mali. Mabilis ang karma, nadisgrasya ako gamit ang rollerblades na nakuha ko dahil sa pandaraya. Mula nun hindi ko na nagamit ang sapatos na may gulong, hindi ko naenjoy ang bunga ng kadayaan ko.

Ano ba naman ang mapapala ko sa pangongopya at pandaraya sa exam? Lolokohin ko lang ang sarili ko. Papasa nga ako kaso hindi rin naman ako masisiyahan, hindi ako magiging masaya nun, mas lalo ko lang ibaba ang tingin ko sa sarili ko at magiging emo. Maraming paraan ng pandaraya hindi lang pandaraya sa exam ang sakop nito. Kung ano man yung tinukukoy kong paraan ng pandaraya, ikaw na magsabi nun dahil puno ng pandaraya ang mundong ito.

Ayon sa istatistika may humigit kumulang 85 milyon na populasyon ang Pilipinas, at sa tingin ko ang 85 milyon na yun ay nakaranas ng mandaya hindi ako sigurado dun pero tiyak kong lahat ng Pilipino ay dinaya na ng mga Pulitikong gahaman sa kapangyarihan.

Cheating is a crime, isa rin itong form ng pagnanakaw. Kukulangin ang espasyo ng Bilibid Prison upang itapon lahat ng mga taong nandaraya. Aminin mo man o hindi, naranasan mo na rin mandaya maaring hindi sa exam pero sa ibang bagay. Kung di mo pa nararanasan yun, etong sayo- PAKYU KA! TANGINA!

Bituin

2008-01-21T13:30:00.001+08:00

"When I look up at the sky
The stars are sparkling,
Each giving off its own light
Like the people on this planet.
Yeah, so I
Want to shine too.

I close my eyes and make a vow in my heart
And entrust my dreams to that shooting star"
(NARUTO SHIPPUDEN OST)

Nostagic. Yan ang pakiramdam ko habang pinapanhik ang hagdanan paakyat sa roof top. Gusto kong bumalik sa nakaraan hindi upang baguhin ito kundi para muling maranasan ang pakiramdam ko noon.

Tinopak na naman ako, naisipan kong tumambay sa roof top namin dala ang dalawang bote ng beer, at lumang iPod. Napakaloser ko, umiinom mag-isa! Umupo ako sa isang sulok kung saan din ako nakaupo noon. Kelan nga ba nung huli akong umakyat dito? matagal tagal na rin. Parang walang nagbago, ganun pa rin ang itsura ang pinagkaiba lang eh wala akong kasama ngayon, nag-iisa [insert emo song].

Tambayan namin to ng barkada ko, apat na taon na ang nakararaan. Mga totoy pa kame nun, sabik sa makamundong pagnanasa, mga ambisyoso, nag-uunahan kung sinong mapalad sa amin ang makakatikim ng mahiwagang bibingka ni Eba. Dito sa lugar na to kung san kami lagi naglalagi, dito ko unang nalasahan ang pait ng beer na kinalaunan ang pait ay naging tamis, sa lugar na ito una akong humithit ng yosi hanggang sa ang yosi ay naging marijuana (joke). Inaabot kame ng madaling araw, nakatingin sa kalawakan nagbibilang ng mga tala sa langit. Nag-aabang ng shooting star, nagbabakasakali na matupad ang aming mga hiling.

Madalas naming pag-usapan kung ano ang mga plano namin sa buhay, kung ano ang balak gawin. May isang nangarap na makagawa ng reusable condom at pinakamalaking vibrator na tatalunin ang haba ng LRT mula Santolan hanggang Recto tas ipapagamit daw nya ito kay Mahal at kay President Gloria. Ang isa gustong makagawa ng pinakamatinding kompyuter virus na syang magiging sanhi upang ikabagsak ni Bill Gates. Yung pinakamatino samin gustong maging photograper ng isang Men's Magazine para may libreng himas daw sya (yun na ang pinakamatino sa amin, isipin nyo na lang kung gaano kame kagago). Ako, hindi ko pa alam ang gusto ko nun. Wala akong kaplano plano sa buhay. Hindi ko alam kung alin ang tamang landas na aking tatahakin.

Dumating ang panahon para magkahiwa-hiwalay kami upang sundin ang aming mga pangarap, ni hindi ko nga alam kong ano ang gusto kong gawin sa buhay ko nun, basta alam kong gusto kong maging mayaman para mabayaran ang utang ng Pilipinas na kinalaunan ay naging plataporma ni Eddie Gil.

Lumipad ang dalawa samin patungo sa ibang bansa, Kaming dalawa na lang ni photographer ang natira dito sa Pinas. Si Virus ay bente kwatro oras na nasa harap ng kanyang PC, inaaral ang lengwahe ng mga kompyuter; si Vibrator may sariling pamilya na sa America. Si Photographer naman ngayon ay isa ng modelo, ako eto nag-aabang ng talang babagsak sa langit na magbibigay sakin ng Puting Bato para lunukin at kapag isinigaw ko ang salitang CHUBA EKLAVU CHENELIN CHU CHU ay magtratransform ako sa pagiging Superhero na nakasuot Red na Bra at panty/bahag na may disenyong bituin sa gitna (ang laswa) o kaya baka may lumabas na friendly alien na magiging pinyoko ko . In short wala pa rin direksyon ang buhay ko. Isa pa rin akong dakilang gago.

Eto ako ngayon, nakatingin sa kalawakan, Ewan ko kung cloudy lang o masyadong polluted na ang Metro Manila kaya wala na akong makitang bituin sa langit. Wala nga sigurong nagbago sa lugar na to,ganun pa rin ang itsura, pero alam kong may nagbago, marami, isa na ako dun, oo ako, nagbago na ako. I ain't totoy anymore na sabik makatikim ng mahiwagang bibingka/magic tahong o kung ano man ang gusto nyong itawag sa kepyas. Alam ko na rin ang gusto ko ngayon, may pangarap na ako,hindi na ako naguguluhan kung anong landas ang aking dapat tahakin. Gusto ko... Gusto kong maging Artista! Gusto kong maging Star! joke. Ayokong maging artista, hindi yun ang pangarap ko. Pero kung bibigyan man ako ng pagkakataon baket hindi, di ako marunong umarte pero nag-aakin naman ako ng mukha na ikakatulo ng laway ng buong bansa (pakihinaan ang electric fan, masyadong malakas)

If you can imagine it, you can create it. If you can dream it, you can become it.
-Ward, William Arthur

===========================

[ANNOUNCEMENT] Nung nakaraan nasa Ospital ako may nakita akong kakaiba sa CR nila, Piniktyuran ko yun at pinadala ko sa GreenPinoy. Eto yung link [/ANNOUNCEMENT]

My Way

2008-01-12T03:40:00.001+08:00

[ANNOUNCEMENT] Rank 21-22 ako sa PROJECT LAFFTRIP LAFFAPALOOZA. Salamat sa lahat ng bumoto.. Pwede pa po kayong mag-vote ng inyong peborit Patawa Blog (Humor blog nga ba tong blog ko?!) at manalo ng mga Prizes.. kung gusto nyo pwede nyo rin akong iboto.... (Charing! ) Salamat talaga! Maraming Salamat sa inyo[/ANNOUNCEMENT]

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

And now, the end is here
And so I face the final curtain

My friend, I'll say it clear

I'll state my case, of which I'm certain
I've lived a life that's full
I traveled each and ev'ry highway
And more, much more than this,
I did it my way

Anong meron sa kantang ito? May sademonyo ba ang komposer nito?Alagad ba ni satanas ang idolo ng lolo kong si Frank Sinatra?Anong hiwaga ang bumabalot sa awiting ito? Baket halos lahat ng kumakanta nito sa KTV bars ay nalalagutan ng hininga? Bigla bigla mo na lang makikita sa balita ang headline na "LALAKING KUMANTA NG MY WAY GINULPI, SINAKSAK, BINARIL,PINALAPA SA ASO, KINATAY AT BINENTA SA SLAUGHTER HOUSE, SINUNOG AT GINAWANG BARBECUE, GINAWANG PROPS SA HORROR BOOTH KINAIN NG MANANANGGAL ANG PUSO, ISINUOT SA MALETA AT ITINAPON ANG BANGKAY SA PASIG RIVER."

LSS ako sa kantang ito. paulit ulit kong kinakanta na parang sirang plaka kahit na hindi alam ang tamang lyrics. YES I DID IT MY WAY.. Sumakay ako ng tryck (traysikel) papunta sa loob ng aming semi-pangmayaman at semi-pangmahirap na subdivision. sa labas ako pumuwesto sa likod ng amoy araw/amoy anghit na drayber. Doon ang trono ko, doon ako mahilig pumuwesto dahil gusto kong ipakita sa madla ang nakakainlab kong pagmumukha. Sumisipol ako to the tune of My Way (ano pa nga ba) ng biglang "BLAAAAAG!". Bumagsak ang cellphone ko.Wasak na wasak! tsk tsk tsk.. Nagkahiwahiwalay ang parte. Sinubukan kong buuin na parang jig saw puzzle.

HOLD ON MY DEAR SELFOWN.. WAG MO KO IWAN

Nagpunta ako ng mall nagbabakasakali na pwede pang ayusin ang naghihingalong cellphone ko. "Gawin nyo ang lahat ng magagawa nyo.Nagkahanda akong magbayad kahit magkano." (parang eksena sa hospital) . May Sentimental value sakin ang aking mahal na cellphone. Nahirapan ako sa pagkumbinsi sa tatay ko na bilhan ako ng isa sa pinakamahal na modelo.Palibasa Ilokano kaya umiral ang pagkakuripot. Kalahati lang daw nung presyo ng gusto kong cellphone ang ibibigay nya. Bahala na daw akong dumiskarte kung pano ko mahahagilap ang kalahating halaga nung phone para daw matutunan ko na mahirap maghanap ng pera lalo na't mababa na ang palitan ng dolyar sa piso. Dalawang buwan akong nagtiis, nangayayat ako para lang makaipon ng ganong kalaking halaga. Ginusto kong tumambay sa circle pero mababa ang pambili ng cellphone kapalit ng dangal ko

"GINAWA NAMIN ANG LAHAT PERO WALA NA. MAINAM NA BUMILI NA LANG KAYO NG BAGO". Wala na. Patay na ang cellphone ko. Lahat ng paghihirap ko nabalewala. Wala pang anim na buwan sira na. Ang bilis bilis. Cellphone ang simbolo ng estado ng buhay ng tao, Magtitiis na muna ako sa lumang 3310 ko.

Good News, Bad News

Pwedeng pwede na akong magtext sa loob ng jeep at sa kalye na hindi nangangamba na baka ma-snatch ang 3310 ko, Bad News di na muna ako makakatambay sa mga pang sosyal na tambayan. Sosyal Klaymber ako eh. Pake alam ko! Bat naman ako mahihiyang tumambay sa mga sossy places.Subukan nilang laiitin ang 3310 ko at ng makatikim sila ng kayabangan ko.

ANG LAHAT AY MAY KATAPUSAN. Walang permanente dito sa mundo. Pwede nasa iyo ang isang bagay sa isang iglap bigla na lang tong mawawala. Dalawang bagay lang ang hindi nagbabago. Kamatayan at buwis. Hindi mo matatakasan ito maliban na lang kung may lahi kang engkanto. Ang cellphone pwedeng maging uso, pwedeng malaos at pag nasira ito mahihirapan ka na itong ayusin mas mainam na bumili ka na lang ng bago. Hindi pa ako handa ng mawala ito, bigla na lang nasira ito, natapos, huminto, nawalan ng silbi, namatay na ang aking cellphone. Game Over na. Pagwawakas ng isang bagay na pinaghirapan.

Tulad ng buhay ng tao, na balang araw lahat tayo ay gigilitan sa leeg ni kamatayan gamit ang kanyang matulis palakol, malalagutan ng hininga at papanaw sa mundong ito. Titigil rin ang pag-agos ng tubig sa mga ilog, malalanta rin ang mga puno't bulaklak, mapapagod ang mga ibon sa paglipad. Mawawalan din ng liwanag ang araw, buwan at mga bituin. Mawawala din tayong lahat. Darating din ang araw ng ating katapusan. Maglalaho din tayo, mamatay tayo. (Morbid! haha)

nothing is static or fixed, that all is fleeting and impermanent, is the first mark of existence. It is the ordinary state of affairs. Everything is in process. Everything—every tree, every blade of grass, all the animals, insects, human beings, buildings, the animate and the inanimate—is always changing, moment to moment.

-Pema Chodron

pagbabago

2008-01-04T01:05:00.001+08:00

ETO YOSI MO!

Katagang binigkas ng kuya ko habang inaabot ang isang kahang yosi. Gusto ko sana syang murahin dahil ilang araw na akong nagpipigil sa pagsmoke. "PUTANGINA MO!" sasabihin ko dapat sa kanya yan ng harap-harapan kaso bigla kong naalala pareho kame ng Ina, baka bumangon sa hukay ang aking loving mother at multuhin nya ako't atakihin pa ako sa puso.

Huling yosi ko yung hinithit ko ng bisperas ng New Year. Habang nagpapaputok ay nagyoyosi ako, pinagsasabay ang amoy ng pulbura at paghihit ng sigarilyo. Parang wala akong history ng hika. Mabuti na lang at yosi talaga yung nahihithit ko at hindi paputok dahil kung nangyare yun.. wala na. GUDBAY BYOTIPUL FES na ako. Maswerte talaga ako't di naman ako nagkamali kung alin ang hihithitin ko, kung ang sigarilyo ba o ang super lolo.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nagkitakita kame ng mga kaklase ko nung highschool nung 26 sa isang resort na nirentahan ng kaibigan kong balik bayan galing Hawaii, kasama ko ang mga Jologs at Conio, enjoy naman. Wala talaga akong balak pumunta dahil alam kong di ako mag-eenjoy pero nagkamali ako, nag-enjoy ako ng todo todo. Enjoy ako dahil busog na busog ang mata ko sa mga babae, gusto ko silang lunurin tas mabo-volunteer ako para i-CPR sila pagkatapos maiinlab na sila sakin kase iniligtas ko ang kanilang buhay tas magkakaroon na ako ng seks layp at hindi na ako matitigang pero hindi naging matagumpay ang plano ko. Palpak! marunong silang lumangoy, hindi sila nalunod, hindi ko sila maiiligtas, tigang pa rin ako.

Nagulat ang lahat ng nagsindi ako ng Yosi. Hindi nila inakala na ang gud boy nung highschool at marunong ng mag-smoke. "Nagbabago ang tao sabe ko sa kanila, Hindi dahil nagyoyosi na ako ay masama na ako. Ako pa rin si Michael, mas gumuwapo lang, mas lumakas ang sex appeal at marunong na akong magyosi." Pagkatapos kong sindihan ang aking sigarilyo, nakijoin na rin sila sakin. TAE! nagulat pa sila na nagyoyosi ako eh sila rin pala naninigarilyo na rin.. gusto ko silang pagsusuntukin.

Hindi pa natatapos ang party ay ubos na ang dala kong yosi, pati sigarilyo ng mga kasamahan ko ay Ubos na rin.. "ARGH! YOSI! PAHINGI NG YOSI!". hindi ko napansin na yun na pala ang lumalabas sa bibig ko. Sabe nung kaklase kong loko loko at Mabisyo nung highschool sakin. "Grabe naman to! Baron?!". Shet! ikinopara ako kay Baron, ganun na lang ba ako kahayok? ganun na lang ba ako kasugapa sa sigarilyo,?

Whoah! teka di nga ba't ang nagsabi sakin nun ay isang loko loko, isa sa mga siraulo, at kabilang sa pinakamatigas ang ulo nung highschool. Pero hindi na daw sya ganun ngayon, naniwala naman ako dahil mukhang nagbago na nga sya. Mukhang mabaet na sya. Nagpalit na ata kami ng katauhan sya na yung mabaet, ako na yung masama. Nakayaan nyang magbago para sa ikabubuti nya, ako naman nagbago para sa ikakasama ko. Nainspire ako sa kanya. Nagbago na sya, magbabagong buhay na rin ako.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Sige salamat. Sayo na lang." sagot ko sa gago kong utol.

"Mukhang tuloy tuloy na yang pagbabago mo ah". sabe ng kuya ko.

"Kelangan eh, Tumatanda na tayo" (Parang ang tanda ko na eh magbebente pa lang ako ngayong taon na to.)

Wala akong New Years resolution dahil alam kong malabong matupad ko ito, mafrufrustrate lang ako pag di ko yun natupad baka maglaslas pa ako ng pulso. Gusto ko lang talagang tigilan o kahit na bawasan man lang ang paninigarilyo. May kontrol ako sa sarili ko, pipigilan ko ang urge hanggat kaya, hanggat kaya ko pa kakayanin kong pigilan ang kagustuhan ng katawan kong manigarilyo. Nakaya ng lokoloko kong kaibigan/dating kaklase na magbago, kayang kaya ko rin magbago.

usisero

2007-12-30T13:46:00.001+08:00

Ilang araw na ako dito sa probinsya. Walang humpay na inuman at walang hangganang kamustahan. Ilang araw na rin akong di nakakapagblog. Namimiss ko na ang usok at polusyon ng metro manila. Namimiss ko na ang kama ko't mga ikinakama ko, ang kwarto ko't kwarto ng mga babae sa buhay ko, ang laptop ko at ang koneksyon ko sa internet. Higit sa lahat namimiss ko na kayo.

May Internet naman dito sa Ilocoslovakia kaso walang internet connection yung bahay namin dito. Kailagan ko pang maghanap ng Internet Shop. Eto ang ayaw ko eh, ang magbrowse ng internet sa publikong lugar. Pero kailangan ko ng gumawa ng entry dahil baka malaos na ang Tanginang Alien. Inuulit ko, ayoko talaga sa mga Computer/Internet Shop dahil sa mga kabataang adik sa RPG na daig pa ang may built in microphone sa ingay, isa pa napaparanoid ako sa mga nasa likod ko. Pakiramdam ko kase eh tinitignan nila tong entry na ginagawa ko. Para silang Spy na nagmamatyag ng mga letrang tinatype. Sanay naman ako dahil sa lakas ng sex appeal ko eh libo libo ang aking stalker. Pero iba tong feeling ng nagtatype ako ng entry na many nakatingin sakin. Hindi ako sanay, nawawala ang focus ko. Parang gusto kong makipag-away.

Walang privacy sa lugar na to, sa kamalas malasan. Hindi ako pwedeng magbukas ng porn site dahil sa mga usisero't pakialamerong tambay dito sa Shop. Wala ata silang GMRC na subject nung gradeschool kaya di nila alam ang pagrespeto sa Privacy. Hindi lang naman tong mga to ang usisero dahil sa 84 milyon na populasyon ng Pinas eh halos 84 milyon din ata ang mga Usisero.

-FLASHBACK-
Gradeschool ako nun at dito pa ako sa probinsya nakatira, kasalukuyan akong nanonood ng Mighty Morphin Power Rangersng mapansin ng ate ko na nasusunog yung bahay ng kapitbahay namin. Lumabas ang ate ko't nagsisigaw ng "SUNOG! SUNOG!". Ayoko syang mamaos dahil lab na lab ko ang ate ko, nakijoin na rin ako sa pagsigaw ng "SUNOGGGG!!!". Di pa dumarating ang bombero kaya nagbuhat ang mga barako kong mga insan ng balde baldeng tubig at pilit na inapula ang apoy. Ayokong magbuhat, bata pa ako, ayokong magkaluslos kaya binuksan ko ko lang ang faucet at naglagay ng tubig sa balde nila.

Andaming tao nun, walang nakalakas ng loob na tumulong, nasa labas lang sila't nanonood, animoy may shooting si Fernando Poe Jr.. Wala silang ginawa. Hindi sila tumulong. Mga usisero lang talaga sila. Tangina nila! Dumating ang mga bombero, salamat sa Dyos napigil yung pagkalat ng apoy.

May isang pangyayare din na napatunayan ko na hindi lang mga taga-probinsya ko ang Usisero. Minsan sumakay ako ng jeep ng may isang lalaki na umakyat sa billboard at gustong magpakamatay. Madaming Media pero mas maraming mga usisero't usisera. Nakakita lang sila ng kamera, nagpunta na sila doon. Para silang mag-o-audition sa isang reality show. Napansin ko na mas maraming usisero kesa sa mga gustong tumulong, Natraffic tuloy ako.

Sa panahong pwede silang makialam at tumulong wala silang ginawa kundi ang manood at maging usisero. Tangina nilang lahat! mas gusto pa nilang pagtsismisan at pakialaman ang buhay ng may buhay kesa tulungan ang nasusunog na bahay ng kanilang kapitbahay. Mas gusto pa nilang magpabida sa kamera kesa iligtas ang buhay ng taong wala sa katinuan at gustong magpakamatay.

Galit ako sa mga Usisero! Ayoko rin sa mga Pakialamero pero mas ayoko at mas galit ako sa Taong ayaw magbigay ng tulog.

Tulong tulong tayo tungo sa pagbabago. Iboto si Ferbert sa pagkapangulo! (CHARING!!)

Happy New Year sa inyo!

LOSER

2007-12-22T12:51:00.001+08:00

"You just have to get through high school. High school sucks for anyone who's the least bit different. But then there's college, and then out in the real world, you'll find where you belong."

Dr. George O'Malley
(Grey's Anatomy; Season 2 Epidode 22)

Sa totoo lang hindi ako naging masaya nung highschool. Wala akong kwentong maibabahagi sa inyo na espesyal tungkol sakin nung highschool. Isa lang akong simpleng estudyante. Ginusto kong maging gwapo pero laging mas may gwapo sakin, Sinubukan kong maging matalino pero lagi pa rin akong nasa listahan ng mga bobo, Sinubukan kong maging henyo sa Math pero bumagsak pa rin ako. LOSER AKO! Walang espesyal sakin... Isa lang akong ordinaryong estudyante na walang special highschool stories.

Pagkagraduate ko ng gradeschool mula sa isang public school, ipinasok ako sa isang prestisyosong eskwelahan para doon maghighschool. Bibihira lang ang nakakapasok dito dahil sa bukod sa kelangan mong maging matalino kelangan din na kaya mong bayaran ang tuition fee dito. Medyo mabigat sa bulsa pero sulit naman.

First day of School, kulang na lang gayahin ko ang sayaw sa Rexona. Let's do the first day high dahil sa excitement. Ayun ayos naman naitapak ko na rin ang aking paa sa ekwelahan na pang-mayaman. First year at First day of classes pa lang ramdam ko ng hindi ako belong sa sosyal kong kamag-aaral. Nanliit ang tingin ko sa sarili ko. Sa eskwelahan ng mga Conio ako lang ang nag-iisang Jologs.

COOL KIDS VS. THE LOSERS

Kabilang ako sa mga grupong Losers, mga below-average na mag-aaral, hindi mapera, jologs pumorma, basted sa mga chicks, mga hindi katalinuhan, mahina sa sports, mga basura. Pilit kong nilalaban ang mga Cools Kids, nakikipagsabayan sa kanilang kakayahan pero nagsawa na ako't bigla na akong sumuko. Wala na! Loser talaga ako. Pikit mata kong tinanggap na kahit kailan hindi ko mapapantayan ang mga nilalang na to, umupo ako kung san naka-assign ang upuan ko malapet sa basurahan. Nanahimik ako, nag-iisip, humihikbi, Ayun dun na ako nagsimulang maging Emo.

Ikaw magsusulat? Oh c'mon! eh ang tanga tanga mo, pano ka magsusulat?

Hindi lantarang sinabe pero yun ang naramdaman ko kaya hindi ko tinangkang magsulat sa School Paper namin nung Highschool dahil para lang yun sa mga matatalino, walang place ang katulad kong obobs dun. Isang beses ko lang nakita ang pangalan ko sa School Paper namen, at yun ay nung nagsecond place ako sa Oration. Dun lang ako magaling, tanga ako sa english pero maarte ang diction ko, Dun lang ako pwedeng makipagsabayan, Dun ko lang pwede maipakita ang kakayahan ng isang Jologs na Bobo pero hanggang 2nd place lang ako.

Mahilig akong magsulat, mula pa nung nakahawak ako ng crayons, isunulat ko na ang sa tingin ko noon at spelling ng pangalan ko. "ACKDNA" yan ang nakasulat sa wall sa bahay namin sa probinsya na hanggang ngayon ay hindi pa rin nabubura, "ACKDNA" malayo sa totoong spelling ng pangalan ko. Dun siguro ako kinakitaan ng magulang ko na balang araw magiging outlet ko ang pagsusulat. Masaya ako kapag nagsusulat ako, narerelease ko ang frustrations ko, mga hinanakit ko, ang mga kadramahan ko. At dahil hindi ako napagbigyan ng pagkakataon ng magsulat sa School paper namin kuntento na ako sa mga sinusulat ko sa mga huling pahina ng notbuk ko, masaya na ako't nakakapagvandal ako sa CR sa school, okay na ako kahit hanggang sa tissue paper lang pwedeng ilathala ang mga sinusulat ko.

Sampal sa isang taong gustong magsulat ang masabihang wala akong karapatang magsulat, dahil tanga ako't wala akong pwede isulat kundi mga bagay na nakakalibog. Nagtapos na ako ng highschool pero ganun parin ang pakiramdam ko. Pero hindi ako sumuko, walang kinalaman sa literatura o mga eklavu ang kurso ko, wala akong pormal na pag-aaral sa pagsusulat maliban na lang sa mga natutunan ko nung gradeschool at highschool ako.

Lolokohin ko lang ang sarili ko kung sasabihin ko na AYOKONG MAGSULAT. hindi na ako highschool, malaya na ko, wala ng magsasabe sakin ng hindi ako pwedeng magsulat. Karapatan kong ipahayag ang mga nararamdaman ng aking damdamin, malaya akong ipahiwatig ang nais kong sabihin. Kaya ayun gumawa ako ng blog. Ang dating nanliliit sa sarili ngayon ay lumaki ang self-esteem, ang dating walang karapatang magsulat ngayon ay sinasabihang magaling. Lumaki ng lubusan ang ulo ko dahil sa mga papuri nyo. Dahil dyan napag-isip isip ko hindi na muna ako titigil sa pagblablog. Nag-uumpisa pa lang ako at magiging Loser lang ulet ako kung titigil ako. Marame pa akong isusulat, Marameng araw pa ang ating Pagsasamahan.

Eto ang aking entry para sa ika-isandaang araw ng TANGINANG ALIEN sa Blogosphere. Maligayang Pasko!

There are two kinds of people in this world - winners and losers. Inside each and everyone of you, deep inside the core of your being is a winner waiting to be awakened and unleashed upon the world.

-Little Miss Sunshine

STD

2007-12-20T15:36:00.001+08:00

TYPE TYPE TYPE TYPE..... ERASE ERASE ERASE

Yan ang nangyayari sakin ngayon, nagtatype ako ng bago kong entry pero pilit ko itong binubura dahil ayon sa Republic Act 0234 o mas kilala bilang Inimbentong Batas ng Isang Sira Ulo ay hindi pa dapat ako nagsusulat ng entry hangga't hindi pa sumasapit ang ika-Isandaang araw ng aking pagblablog. Sadyang suwail at wala akong disiplinang nilalang kaya ako nagsusulat ngayon. Di bale ng makulong basta makapagsulat ako.

Konsensya: Hindi ka pa dapat nagsusulat ng entry, Lumalabag ka sa batas, masama ito.
Ako: Huh? sino ka naman?
Konsensya: Michael ako ang iyong konsensya.
Ako: Ngek! kelan pa ako nagkaroon ng Konsensya. Wala kaya ako nun.

Parang commercial lang ng sabon. Pilit akong nakikipagtalo sa konsensya ko. Eto talaga ako eh, Suwail, walang disiplina at walang konsensya.

Maraming Pinoy ang kulang sa disiplina at aminado akong kabilang ako sa mga iyon. Wala akong disiplina sa pagkain, lamon kung lamon yan ang aking patakaran. Maari akong makipagpaligsahan sa pagwapuhan pero kung pagandahan ng katawan, wala na, suko na agad ako, sa inyo na yan.

Kung si Manny Villar minsan sinabing ST lang ang kailangan. Sipag at Tyaga. Ako naman STD ang kailangan ng bayan, Sipag, Tyaga at Disiplina. Kasalukuyan ata akong nanonood ng porn o nagjajakol nung nagbuhos ng Disiplina ang Poong Maykapal.

Nanood ako nung nakaraan ng sine, at bago magsimula ang palabas, Pinalabas muna ang advertisement ng MMDA ang Metro Gwapo. Wala akong balak pumasok sa pulitika pero Kung magiging Presidente ako ng bansa gagawin kong disiplinado ang mga Pilipino. Ngunit bago ko madisiplina ang bansa kelangan ko munang unahin ang Sarili ko. Paano magiging disiplinado ang mamamayan kung ang lider ay hindi naman. Wala akong pinapatamaan dito at hindi ko sinasabing walang disiplina si Gloria. Ang akin lang naman ay sana maging mabuting ehemplo ng bayan ang mga lider ng bansa.

Ilang bansa na ang umunlad dahil sa disiplina, Hindi naman malayong mangyare na maging maganda ang Pilipinas kung lahat ng tao dito ay may disiplina. STD lang ang kailangan ng bayan para umunlad. Sipag, Tyaga at Disiplina.

Siguro kelangan kong paluin ang katawan ko tulad ng mga magulang na dinidisplina ang kanilang anak pero hindi naman ako masochist. Sabe ni Steve Pavlina: "Self-discipline is like a muscle. The more you train it, the stronger you become. The less you train it, the weaker you become." Kelangan ko lang itrain ang sarili ko na parang aso. Wala akong alam sa pagiging aso, pero alam ko sa sarili ko na kaya ko to.

PS. Ang susunod na entry ko ay ipopost sa December 22 (ika-isandaang araw ng aking blog). Pinaghandaan ko talaga to dahil kumuha ng ako ng putograper para kuhanan ako ng nude. Makikita nyo na ang mukha ni FerBert, Mukha pa lang ulam na. Ilang araw din akong di natulog dahil lage lang akong nasa gym para gawing muscles ang mga taba sa aking katawan.

Tambayan

2007-12-16T15:39:00.001+08:00

Kung ano ano na lang ang ginagawa ko para hindi ako makatulog. Nanood ako ng piratang DVD, naglaro sa PSP, nagkape at nagyosi. Hindi tumalab inaantok pa rin ako. Pinipilit kong gisingin ang katawan ko kaya nag jumping jack ako. Pagkatapos nun dumeretso ako sa banyo para maligo.. Ang lamig ng tubig.. Grrrr! Pagkatapos maligo, umakayat ako ng kwarto, nanigas ako pati na rin ang jolly hotdog ko dahil nakalimutan kong patayin ang aircon. Kinuha ko yung kulay blue na shirt ko, isinuot ko na din ang pantalon ko, syempre nag-underwear muna ako, pagkatapos magmedyas nagsapatos na ako. Ayun ready na ako! Ready na akong pumasok sa bahay ng panginoon! magsisimbang gabi na ako.

3:30 pa lang nasa simbahan na ako, Sinadya ko talaga na maagang pumunta para may maupuan , kaso 3:30 pa lang punong puno ang ang sibahan. Dahil walang upuan tumayo na lang ako. Pumuwesto ko dun sa may tapat ng electric fan, Pero imbes na malamigan lalo pa akong nainitan dahil hinarangan yung electric fan, Kumulo yung dugo ko dahil ang kapal ng mukha ng nung tropang mukhang bakulaw para harangan at mainitan ang gwapong tulad ko, pero dahil pinalaki ako ng maayos ng magulang ko, kahit nag-iinit na ang dugo ko hindi ko na sila pinatulan, nanahimik na lang ako dahil hindi naman ako nagpunta ng simbahan para makipag-away kundi para purihin ang Dyos.

Andaming tao, iba't iba ang itsura, iba't iba ang amoy. May mukhang di naligo at may mukhang bagong ligo at nakalimutang magpatuyo ng buhok. May okay ang amoy at may amoy putok. May nakapanbahay, May mukhang aatend ng Santacruzan, May mukhang manganganak sa binyag, at may mukhang gigimik, pero ang pinakamalala ay may mukhang prostitute na nakasuot na nagbebenta ng aliw dahil sa suot na sbrang ikli. Iba't ibang itsura, iba't ibang estado ng buhay.

Alas 4 na pero di pa nagsisismula ang Mass, katabi kong nakatayo ang isang Aleng Matanda, wala man lang nag-alok sa kanya na paupuin sya, Naasar na ata si Lola, ayun kung ano ano na lang ang napapansin, Daig pa nya si Simon Cowell kung manlait. Tama nga na kung sino pa ang palasimba sila pa yung mapanghusga. Andaming napansin ni Lola, pati yung batang mukha nasa elementarya pa lang ay mukhang pokpok na. Pati yung magsyota na ginawang Luneta ang simbahan at doon nalalampungan. Madame ang hindi nakalusot sa kanya. Marame napapansin si Lola, kaya bago pa nya ako mapansin at laiitin. Lumipat na ako ng pwesto.

Nakalipat ako ng pwesto pero ang iingay ng mga nasa paligid ko, Andami ko tuloy narinig na tsismis. At dahil 4:30 na at di pa rin nagsisimula ang mass. Umalis na ako't baka mapaaway pa ako, dahil pati loob ng simbahan ginawang tambayan.

Bumili ako ng Puto Bungbong at Bibingka mas mahal kesa nung nakaraang taon. Hindi naman ako nagsisi na umalis na ako, dahil lalo lang naman madaragdagan yung kasalanan ko kapag naiwan ako sa simbahan. ang atensyon ko mapupunta sa mga tao hindi mapupunta dun sa Pari na nanenermon. Pagka-uwi ko binuksan ko ang TV para matignan kung anong channel ang nagpapalabas ng Simbang Gabi, amputa! ayun wala.

Frustrated Priest ako kaya alam ko na Minsan nagalit si Papa Jesus dahil ginawang market place yung temple ni God. Nasa John 2:12-22 yun. Hindi ako palasimbang tao at kaya ayaw kong nagsisimba dahil sa mga taong nakikita ko. Mga taong hindi na iginalang ang bahay ng Panginoon. Makakapal ang mukha dahil nagsisimba lang sila hindi para magbigay galang sa Dyos kundi para makipagdate sa kanilang Syota.

Ano na lang kaya ang sasabihin ni Papa Jesus pag nakita nya tayo ngayon? Ano na lang kaya ang gagawin nya mga taong ginagawag Luneta ang Templo ni Ama? ano na lang magiging reaksyon nya? Pagsisisihan nya kaya na ipinako sya sa krus at namatay para iligtas tayo?

Hindi ako santo, makasalanan akong tao, at malibog rin ako. Pero alam ko naman na dapat respetuhin ang bahay ng panginoon. Maaring masama akong tao sa paningin nyo pero maniwala kayo't hindi may takot ako sa Dyos.

I love you Pare!

2007-12-11T14:32:00.001+08:00

They Say I look Good. I say I even taste Better.

Tumambling naman ako nung nabasa ko tong SMS na to na pinadala sakin ng tropa ko.

Actually hindi naman talaga ako gwapo, Moreno ako, Medyo Matangkad, Medyo hawig kay Bong Revilla at Jomari Yllana (DAW). Medyo may itsura. Hindi talaga ako kagwapuhan, katamtamang gwapo lang. Average na average. Kung ire-rate ko ang kagwapuhan ko siguro mga 6.5, very average. Sa ganyang paraan ko idedescribe ang sarili ko kung isa akong SINUNGALING, PLASTIK at HUMBLE na Nilalang...

Pero hindi ako ganun. Natural na sa akin ang pagiging mayabang pero at least may ipagmamayabang naman talaga ako. Ay! hindi pala ako mayabang... HONEST lang pala ako. Kase hindi ako sinungaling. At hindi ako nagsisinungaling dahil talagang UBER GWAPO AKO AT ANG LAKAS NG AKING SEX APPEAL.

I AM SO DAMN HOT! sabe ko nga kay Mariano kanina sa usapan namen sa YM. kung pwede ko lang ipamigay ang pagiging hot, malamang ibinigay ko na.

Problema talaga naming mga gwapo ang mga nahuhumaling sa min. Simpleng tingin lang napapasagot na. Makukuha kita sa tingin effect. Hindi rin maiiwasan na may mga kaibigan na magkagusto sayo. Well hindi ko rin naman sila masisisi dahil saksakan ako ng gwapo. Infairness may taste sila dahil type nila ako.

Pero paano kung isang araw may magrecite sayo sa harap mo ng tagline ni Jolina na: "My biggest chuba chu chu is falling in love with my bestfriend"? Paano nga kung ang bestfriend mo ang mainlab sayo? Paano kung ang bestfriend mo ay lalaki din tulad mo?

"Sorry tol, pero in love na ako sayo.. =("

Text yan ng Bestfriend ko, inantay ko yung susunod na text nya dahil akala ko dun nya ipapadala yung punchline nya. Pero, nalungkot na lang ako bigla ng mabasa ko to:

"Tol, bakla ako. Sorry eto talaga ako. Hindi ko na kayang itago. Mahal kita tol"

Anak ng.. putangina! This guy's in love with you pare ang drama. Nagalet ako.. Nagalit ako hindi dahil bading sya, nagalit ako dahil bestfriend pa naman ang turing ko sa kanya pero nakuha pa nyang maglihim sakin. Wala naman sakin kung ano sya eh, iginagalang ko yung desisyon nya. nasa sa kanya yun kung gusto nyang maging straight, bading, bisexual, asexual, trisexual, quadrisexual o kung ano pa man na sexual na yan. Marami akong kaibigan bading, at malaki ang respeto ko sa kanila. Dahil para sakin ang isang tao ay nirerespeto hindi dahil sa kung ano sya, kung lalake ba sya o bading pero dahil sa Kung sino sya.

Bestfriend ko pero hindi nya ako pinagkatiwalaan, samantalang lahat ng butas na pinapapasok eh kinukwento ko sa kanya pati kung pano ko napasok ang butas sa kweba ni eba. Tiwala lang naman yung gusto ko eh, sana man lang nung una pa lang pinagkatiwalaan na nya ako.

Wala namang kaso sakin na ako yung iniisip nya tuwing nagjajakol sya, wala naman sakin na sa twing nakikita nya ako eh nalilbugan na sya, wala namang problema sakin kung nung sabay kameng mag-cr sa mga urinal sa mall eh sumisilip pa sya. Hindi ba ako karapat-dapat ng pagtitiwala nya? Sana naman kahit di na nya ako binigyan ng tiwala sana nung una pa lang nagpakatotoo na sya. Sayang ang pagkakaibigan... Paano ako ulet magtitiwala sa taong ayaw magtiwala sakin? saka paano ako magiging totoo sa taong hindi naman pala totoo? Sabe nga sa isang soft drink commercial date (itago na lang naten yung soft drink sa pangalan na SPRITE): Walang Drama basta.. magpakatotoo ka!

Pagkatapos ng mahabang pag-iisip tinext ko ulet sya kanina lang (1:46 am)

"Putangina tol! bading ka? tanginang mukha kase to. Pati ikaw naging bading na rin dahil sa gwapong mukhang ito"

tetenentenentenentenentenentenenen (message alert tone)

"Pakyu! naniwala ka naman. Ulol!"

Ang korni ng patawa nya pero parang nabunutan naman ako ng tinik. Ibang klase yung sense of humor nya, nakakainis. Ewan ko kung bading nga sya o hindi pero sabe naman nya hindi daw sya bading, may tiwala ako sa kanya, kaya paniniwalaan ko sya. Pero kung sakali man na member sya ng 3rd sex eh oks lang naman sakin kung yun ang gusto nyang landas na tahakin, basta ba wag lang nya akong mamanyakin at gagahasain.

“The glory of friendship is not the outstretched hand, nor the kindly smile, nor the joy of companionship; it's the spiritual inspiration that comes to one when he discovers that someone else believes in him and is willing to trust him with his friend.”

-Ralph Waldo Emerson

Peklat

2007-12-05T03:57:00.001+08:00

Nakakapagod ngayong araw, ni hindi man lang sumilip si Haring Araw. Malakas na naman ang buhos ng ulan, Wala pa naman akong payong. Tiyak lubog na naman ang Metro Manila sa baha nito. Hapong hapo, mukha na akong pulubi sa kayle. Nag-aantay ng jeep. Nag-aantay ng patok na jeep. Yung tipong pag pumasok ka sa jeep eh parang nasa loob ka ng bar sa lakas ng sound system at sa mga bombilyang iba't iba ang kulay. Ang tagal ng ginugol ko sa pag-aantay at tumila na rin ang ulan. At sa wakas andyan na yung jeep na gusto kong sakyan. Ayos ang sounds Jologs na Jologs, siguradong mapapa-eeew ang mga conio. Pagpasok ko ayun sakto, narinig ko ang...

Sa puso koy nag-iisa kahit merong iba kahit hindi tama ang ginagawa sinta....

Pucha gagong rapper na naman. Nakaupo na ako, gusto ko sanang sabayan pero pagkatapos ibigay ang bayad kay manong driver, wala na bumigay na ang aking katawan. Nakaidlip ako. Pagkamulat ko ng aking mata. Tangina lumagpas na naman ako.

Manong sa tabi lang po.

Tumigil naman si manong pero hindi nya itinabi. Sa gitna mismo sya ng kalsada tumigil. Bumaba ako't Tumingin ako sa kanan, Tumingin ako sa kaliwa.. Ayos walang sasakyan. Inihakbang ko na ang aking paa at may sumigaw ng...

AY PUTA ANG GWAPO!!!!

ITUTULOY....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nakaimbento kame ng laro nung bata kame gamet ang sirang gulong. Ewan ko kung sinong putanginang siraulo samin ang nakaisip paglaruan ang sirang gulong ng lumang bike ng kuya ko na matagal ng nakatago sa bodega ng Lola ko.

Mahuli taya!

Mabagal ang reflex ko kaya ako ang parateng taya. Nagkakasiyahan kame ng biglang napunta sa kalsada ang nilalaro nameng gulong. Dahil ako ang taya hinabol ko ito...

Saktong may Dumaan na Bike....

AY SI MICHAEL!!! sigaw ng mga kalaro ko. (Note: Michael ang tunay kong Pangalan)

Nagsomersault ako. Action Star na action star ang dating. Hindi ko sinadya pero mukha akong superherong lumilipad... woooohooo. nakuha ko ang gulong..

Okay lang ako. Wala akong sugat. Superhero ako!

pagmamayabang ko pa. tas napansin kong may makirot sa pisngi ko malapet sa kaliwang mata at may nakita akong dugo. Napasigaw na ako.

LOLAAAAAAA! LOLAAAAA! DUGO! may sugat ako!

Nagsorry yung nakabangga, hindi ko na maalala yung mukha nya, Pasalamat sya kung hindi baka nagantihan ko pa sya.

Mula nun nalimutan ko na yung laro, kinalimutan na namen yung mechanics. Wala ng makatanda ni isa samin. Pero kapag nakikita nila ang peklat sa aking mukha napapatawa sila dahil tandang tanda nila kung papano ako nasomersault. Pero hindi pa rin nila maipagkakailang gwapo ako kahit na nag iwan ng marka ang pagkakadisgrasya ko sa mukha noong bata ako. Nagkasiyahan at natapos ito, Natapos na ang paglalaro.

Matatapos lang ang isang laro kapag may umayaw na, Ang masaklap maaring matapos ito kapag may umiyak na isa o kaya Matatapos ang masayang laro kapag may nasaktan at nasugatan na. Nawawala na yung enjoyment. Nalimutan mo na. Pero naalala mo pa rin ang nakaraang lumipas, Na minsan ika'y naglaro at ika'y umayaw na, umiyak, nasugatan, at nasaktan. Sa pamamagitan ng Peklat sa aking mukha, natatandaan ko kung pano kame nakaimbento ng isang larong maaring ipamana namen sa susunod na henerasyon pero dahil may isang nasugatan kinailangan na nameng ibaon ito sa limot para hindi bumalik ang alaala ng sakit ng kahapon.

Ang relasyon ay parang laro, matatapos lang din ito kapag umayaw ka na, umiyak, nasaktan, o masugatan. Pero tandang tanda mo pa rin kung pano ito nag-umpisa at kung papano ito natapos,tandang tanda mo ang mga pangyayare dahil may iniwan itong marka, nag-iwan ito ng peklat sa iyong puso bunga ng sugat na dulot nito. Hindi mawawala ang peklat, hindi mawawala ang kahapon pero kahit papano hindi na ito masakit, Magaling na ang sugat at Hindi na sya sugat, isa na lamang syang Peklat.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Continuation

AY PUTA ANG GWAPO!!!!

NABANGGA ANG GWAPO!!!

NABANGGA NG JEEP ANG GWAPO!!! (sabe nung Aleng mukha may kras sakin kase tatlong beses nyang inulit yung gwapo)

May humarurot na sasakyan.. Bumagsak ako sa gitna ng kalye. Nabundol na naman ako. May bumabang isang magandang bebot na nakasuot ng puti mula sa jeep na nakabundol sakin, Akala ko'y anghel, kinausap nya ako.

Sir Are You Okay? I'm Sally at isa akong nurse. may Sugat ka at dumudugo ito. are you okay?

Pakiramdam ko nasa heaven na ako... At nasa isang gilid lang ang Bloomfields na kumakanta ng "Ale, nasa langit na ba ako?"..

Nakayanan ko pang sumagot..

Yes, Im okay sagot ko (wow! english yun! dagdag pogi points..)

Pero You're Bleeding.. sabe ng magandang dilag na nakaputi

Okay lang. Alam kong kaya mong gamuntin yang sugat ko. At gagaling din yan at magiging peklat balang araw. Pero Nurse Sally kaya mo din bang mag-pagaling ng sakit sa puso? Pwede mo bang alagaan ang sugatan kong puso?!..

ABANGAN...

PS. Salamat kay BURAOT sa pag nominate/boto kung ano man yun kung sakali na pakulo ng kung sino mang pontio pilato ng Blogosphere.. Basta Salamat Repah! Pakyu!

Tinatamad Ako!

2007-12-03T01:06:00.001+08:00

Juan Tamad- is a lazy man who was buried under the soil by monkeys who thought he was long dead because of his laziness.

Sources: WIKIPEDIA

Tamad ako at Tinatamad akong magsulat ng entry!

Mukhang nagmula ata ako sa angkan ni Juan Tamad at yun siguro ang namana ko sa ninuno kong sikat dahil sa katamaran.

Hindi ko naman ipinagmamalaki na saksakan ako ng tamad, pero yun ang totoo, Gwapo ako pero Tamad din naman ako. Sabe nga ni Mariel sa interview nya kanina sa the BUZZ: "Im only a person and I have my flaws"

Tamad akong maglinis ng kwarto, normal lang daw to sa lalake na magulo ang kwarto, pero sobrang gulo ng kwarto ko. Minsan lang akong maglinis, yun ay kung Full Moon at may topak ako.

Hindi rin ako nauutusan dahil kahit utusan nila ako, nagbibingi bingihan lang naman ako. Nung bata ako tamad din akong maligo, nagkikipaghabulan pa sakin yung yaya ko habang tinatakot ako na pag di daw ako naligo kukunin daw ako ng maligno. Pero kahit takot na takot na ko na baka nga kunin ako ng maligno ayoko pa rin maligo.

Tamad akong pumasok sa eskwelahan. Kinder pa lang ginagawa ko ng palusot ang Sakit ng Tyan. Feeling ko kase ako yung pinakamatalino sa class namen at lahat ng tinuturo ng Teacher ko nung Kinder eh alam ko na, kaya tinamad na akong pumasok.

Natapos ang Kinder at nasa gradeschool na ako, walang nagbago... tamad pa rin akong pumasok, habang tumatagal naiingit ako sa mga kaklase kong may award kaya nung Grade 4 na ako nagsipag na ako sa pag-aaral at lagi na akong pumapasok, tamad pa rin akong maligo pero masipag na akong pumasok Ayun nagbunga ang kasipagan ko napabilang ako sa listahan ng mga Honor Pupils. Pagdating Grade 6 unti unti na naman na nunumbalik ang ugali kong katamaran, kaya nung graduation sabe ng Adviser namin ako daw dapat yung 1st honorable mention pero dahil tamad akong pumasok 3rd honorable mention lang ako.

Last year pinanindigan ko na ang pagiging tamad, halos isang sem na hindi ako pumasok, at Dahil walang mapagkukuhanan ng grade syempre lagapak agad ako. Bumagsak ako. First time yun sa tanang buhay ko at Sa lahat ng First Time yun na ata ang hindi masarap, yun na ang pinakamasaklap. Kasalanan ko din naman eh, Gwapo ako pero may pagkagago.

Parang ako rin si Juan Tamad, inilibing ng buhay dahil sa katamaran. Pero di tulad ni Juan Tamad babangon ako sa hukay. Babangon ako at magbabago. Hindi ko nasisiguro na hindi na ako magiging tamad pero susubukan ko. Tamad nga ako, hindi ko ipinagmamalaki yun pero kung ikakabuti ko naman to, Hindi ako tinatamad magbago.

Huling Pagmamayabang

2007-12-01T23:08:00.001+08:00

PANGET: kumusta ang pagiging gwapo? hindi ka ba nahihirapan na madaming naghahabol at nagkakagusto sayo?
AKO: Kumusta naman ang pagiging panget? Hindi ka ba nahihirapan na walang naghahabol at nagkakagusto sayo?

Inihahanda ko na ang kamao ko sa posibleng Riot na mangyayare. Pero ayun natameme na lang at tumingin sa kawalan. Shet ang sama ko, nagself pity yung panget.

Akala siguro ng iba masaya ako binigyan ako ng Gwapong Mukha. Kung alam nyo lang kung gaano ako nahihirapan. SUMPA ANG MAGING GWAPO! Ako ang dahilan ng pagkakagalet ng magbestfriend, ako ang rason kung baket nag-aaway ang mga magkapatid, ako din ang dahilan ng di pagkakaintindihan ng mag-ina. Mahirap maging Gwapo. Andyan na yung mahihirapan kang manligaw dahil tingin nila sayo babaero. Hindi ko kasalanan kung baket ganito ang mukha ko, Hindi ko pinilit ang mga kababaihan na gustuhin nila ako. AKO! AKO! AKO ang biktima dito!

WITH A BEAUTIFUL FACE COMES GREAT RESPONSIBLITY.. haha!

Pagbigyan nyo na ako, kase malapet na xmas eto na marahil ang huling pagkakataon ko ngayong taon para magyabang kase gusto kong makatanggap ng gift mula kay Santa.

(Comment Disabled para sa entry na to)

sino si Ferbert?!

2007-12-01T16:05:00.001+08:00

Nasa side bar ko ang YM ko at mula nung inilagay ko ang YM ko dyan. Madame ng nag-add (madame kase akong fans... waaah!) at madame din naman akong inadd. At eto ang mga ilang example ng pakikipag-usap ko sa kapwa ko blogger

EXAMPLE 1:
Ako: Mabaet ako!
Blogger A: wehehe
Ako: Masama ako
Blogger A: wehehe

EXAMPLE 2:
Ako: Virgin pa ako
Blogger B: Saan sa ilong?
Ako: Di na ako Virgin.
Blogger B: Talaga?

EXAMPLE 3:
Ako: Gwapo ako!
Blogger C: Talaga lang ha?
Ako: Panget ako!
Blogger C: Hindi nga?

"Never explain yourself. Your Friends don't it and Your Enemies wont believe it"

SINO SI FERBERT?

Importante ba talaga na malaman kung sino ako? Kung ano itsura ko? Kung ano ang mga pinagkakaabalahan ko? Kung Saan ako nag-aaral? Kung matalino ba ako? Kung okay ang sex life ko? Kung May Social Life ba ako? Kung ano ako?

At kapag sinagot ko ba ito paniniwalaan nyo ba ako? I tried it,tried to explain myself para makilala ako ng Tao kahit sa YM lang pero iilan lang ang naniwala. Iilan lang ang di nangailangan ng explanasyon ng pagkatao ko. Halos lahat, tinanong ako kung ano itsura ko, kung ano ang totoong pangalan ko, kung ano ako.

Nung nagsisimula ako bilang isang blogger, Totoong name ko pa ang user name na ginagamet ko nun, at pinapakita ko pa ang picture ko sa madla, nasa links ko din noon ang Friendster account ko pati na multiply at myspace. Mga sampu lang ata ang ang nakakita ng totoong picture ko at si Fjordz lang ang inadd ko sa friendster, tagahanga kase nya ako, tagahanga ko din sya. Pareho kameng Elibs sa isa't isa.

Pero napag-isip isip ko na mas mahirap magsulat kapag kilala ako ng tao. Marame akong sikreto at etong blog na ito ang alter ego ko. Ang Mrs. Hyde ko, ang kasiraan ng utak ko, ang kabaliwan at kagaguhan ni MICHAEL (tunay kong pangalan), ang ibang angulo ng pagkatao ko. Tulad ni Xienah may Multiple Personality Disorder din ako, and i need medical atention.

Mahalaga pa ba ang eksplanasyon ko sa pagkatao ko? mahalaga ba na makita nyo ang tunay kong anyo? Maaring makasabay mo ko sa jeep, Maaring ako yung lalakeng kumuha ng number mo sa isang bar, maaring ako ang teenager na kasama mong humihigop ng kape sa starbucks, maareng ako ang batang kinamumuhian mo, Pwede din na ako ang pantansya mo, ako rin marahil ang taong gusto mong patayin. Ako ay si Ferbert at wala na akong balak i-explain kung sino ako. Dahil kung kaibigan kita hindi mo kailangan ito, at kung di kita kaibigan di mo rin naman paniniwalaan ang ekplanasyon ko.

Sabe nga ni BIG BROTHER ang lahat ay may oras, lahat ay may panahon, at makikilala mo rin ako sa TAKDANG PANAHON...

Kirat

2007-11-27T18:11:00.002+08:00

KIRAT ANG MATA KO!

Patunay na hindi ibibigay ng Dyos ang lahat sa tao. Kung hindi naging Kirat ang mata ko malamang Perfect na ako. Kukunin na ako ni God at uupo sa tabi ng kanyang Trono. Singkit na nga Kirat pa, pero wag ka dahil kahit kirat ang mata ko ay maraming nahuhumaling na chicks dyan (Inggit ka naman). Walang wala si Piolo na sinasabihan ng mga tao na nag-aakin ng may pinaka-expressive eyes sa showbiz, pasalamat sya't ayokong maging artista dahil mas maganda at mas expressive ang Kirat kong mata.

Hindi rin pantay ang itlog ko mas mababa ang sa kanan kesa sa kaliwan. Sus! ano naman ngayon kung hindi pantay ang itlog ko, hindi naman yun nakaka-apekto sa performance ko sa kama. Alam ko din naman na hindi pantay ang mga dibdib ng mga kababaihan. Mas madalas na mas malaki yung sa kaliwa kesa sa kanan. Kung gusto nyong pumantay iyan, Give me a call at magagawan naten iyan ng paraan. (Puta! umiiral na naman ang aking kamanyakan)

LAHAT TAYO AY PANTAY PANTAY! Putangina isang malaking kalokohan.

Pano mo masasabeng pantay pantay tayong lahat? Uupakan ko yung nagformulate ng kowt na to. Isa syang malakeng Tae!

Kapag ikaw ay ipinanganak na panget, sasabihan ka ng mga taong hindi ka pwedeng magka-asawa ng Gwapo o Maganda dahil ang panget ay para sa panget.

Kapag ikaw ay isang artista't hindi ka biniyayaan ng Dyos ng Maganda't Gwapong mukha na taglay ko, hindi ka pwedeng Gawing bida dahil hanggang supporting roles ka lang. Pang Comedy o Pang horror, Sa Action Movies ikaw ang gagawing bestfriend ng bida pero ikaw din ang unang mamatay. Hanggang alalay, katulong, extra, sidekick at maligno lang ang pwede mong gampanan kahit na kaya mong umiyak ng isang milyong balde at mas magaling kang umarte kesa dun sa bidang artista. Hindi ka bibigyan ng pagkakataon kase Panget ka.

Maswerte ako't marame akong pera, sa sobrang dame ng pera ko kaya kong bayaran ang utang ng Pilipinas (Mas Mapera pa ako kay Eddie Gil). Pero kapag ikaw ay ipinanganak na mahirap at lagi kang inaagrabyado hindi ka pwedeng magreklamo.

Kapag nagkataon na ikaw ay sinampahan ng kaso at mayaman ang kalaban mo, wala kang ibang magagawa kundi ikaw mismo ang maghatid sa sarili mo sa presinto. Asan ang Ang Justice? asan ang Equality? Baket yung babaeng sumisimbolo ng Hustisya ay nakapiring? at Hindi pantay ang Weighing Scale? nangangahulugan ba ito na bulag at hindi pantay ang Hustisya? Ang sagot ko ay hindi ko alam, magtatanong ba ko kung alam ko ang sagot.

Ang society mismo ang madidikta sayo kung ano ang pwede mong gawin, kung ano ang hindi mo dapat gawin, at kung ano ka dapat. Hindi ka pwedeng makihalubilo sa aming mga mayayaman dahil mahirap ka, Hindi ka rin pwedeng makipagkaibigan sa amin kung panget ka, Eto lang ang dapat mong gawin,maging hardinero, labandera, kusinero/kusinera, constuction worker o katulong. Idinidikta sayo yan ng society, ipinamumukha sayo na walang Equality.

Maari pang pumantay ang kirat kong mata pero malabong magkatotoo na maging pantay pantay lahat ng tao. Siguro nga'y hindi tayo makakahanap ng Equality dito sa hindi perpektong mundo. Pero naniniwala pa rin akong totoo ang langit at balang araw magkikita tayo dun, lahat tayo pantay pantay at wala ng gulo.