Tarpan Mrocza - Oficjalny Blog Klubowy

Tarpan Mrocza wiceliderem okręgówki

2012-01-29T11:37:00.002+01:00

W lidze okręgowej brydżyści sportowi zakończyli I rundę rozgrywek. Tarpan Mrocza jest wiceliderem ligi, a Instalator Pelikan na 6. pozycji.

Podczas ostatniego zjazdu brydżystów, 21 stycznia zespoły miały tylko dwa pojedynki. Tarpan wygrał z włocławskimi Elkami (22:8) i Pogonią Mogilno (19:11). Z kolei szubinianie wygrali z AZS UTP Bydgoszcz (19:11) i przegrali z Tucholanką II (10:20).

I rundę mroczanie zakończyli na pozycji wicelidera posiadając w swoim dorobku 198 pkt, czyli o 3 oczka mniej o lidera AZS UTP Bydgoszcz. Trzeci w tabeli GOK Dobre ma 182 pkt. Instalator –Pelikan jest na 6. miejscu – 163 pkt.

Wielkie granie w Tarpanie

2012-01-10T12:54:00.000+01:00

W niedzielę, 8 stycznia, dołączyliśmy do wielkiego grania, które było słychać w Polsce i nie tylko.

Nasi ciężarowcy (ci najmłodsi) zaprezentowali swoje umiejętności sportowe. Nasz klub wsparł Orkiestrę licytując m.in. koszulkę Adriana Zielińskiego. Jak nietrudni się domyślić wśród wielu licytowanych przedmiotów, ta właśnie koszulka uzyskała najwyższą kwotę. Wszystko to działo się w M-GOK w Mroczy.

PANOWIE Z NAGRODAMI

2012-01-07T12:42:00.000+01:00

No to święta

2011-12-23T13:19:00.000+01:00

Za nami trudny rok. Podczas niego pożegnaliśmy Irka Chełmowskiego. Kilka tygodni temu odszedł od nas Wiesław Gozdek, burmistrz Mroczy. Dwóch ludzi bez pomocy których mrotecka siła ciężarów byłaby zdecydowanie mniejsza niż jest.

Były również i dobre chwile. Mistrzostwa Polski – triumfy indywidualne i zespołowy, brąz Adriana Zielińskiego we Francji i wiele innych miłych chwil.

Jaki będzie ten 2012 rok? Na pewno ciekawy. Olimpiada w Londynie, 65 –lecie naszego Klubu i 15-lecie istnienia sekcji podnoszenia ciężarów. Mam nadzieję, że przed nami wiele spełnionych życzeń sportowych.

Święta Bożego Narodzenia to szczególny czas miłości i refleksji, spokoju i zadumy, wspomnień, radosnej atmosfery i blasku choinkowych świateł.

Czas, który w tym coraz szybciej pędzącym świecie poświęcamy rodzinie i najbliższym oczekując także na prezenty i uciechy stołu...

Tego, oraz zdrowia i pogody ducha, życzę całemu środowisku sztangi, nie tylko tej mroteckiej - zawodnikom, trenerom, działaczom, sędziom, lekarzom, sponsorom oraz wszystkim przyjaciołom życzę

Wesołych i spokojnych Świąt!

Henryk Szynal

Prezes M-GLKS Tarpan Mrocza

Tylko Tarpan! Ten ciężarowy!

2011-12-23T13:01:00.002+01:00

Wyróżniono najlepszych sportowców województwa

Adrian Zieliński, Paweł Jurecki, Krystian Sroka, Tomasz Zieliński. Łukasz Rosa, Aneta Rosa, Wojciech Bala oraz trenerzy mroteckiego klubu Dominik Mikołajczyk i Jerzy Śliwiński. Co łączy te osoby?

Zarząd województwa kujawsko-pomorskiego przyznał nagrody medalistom mistrzostw świata i Europy, laureatom Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży, Młodzieżowych Mistrzostw Polski, Mistrzostw Polski Juniorów oraz zasłużonym trenerom. Wśród nich nie zabrakło przedstawicieli powiatu nakielskiego. Zasadniczo tylko z mroteckiego Tarpana.

Jerzy Śliwiński związany jest z mroteckim klubem od stosunkowo niedawna. Jednak jego dotychczasowa praca znalazła uznanie marszałka Całbeckiego

Marszałek Piotr Całbecki wręczył wyróżnienia podczas uroczystego podsumowania sezonu sportowego, które odbyło się w czwartek, 22 grudnia, w Centrum Targowym Park w Toruniu. - Sportowcy Kujaw i Pomorza w sezonie 2011 zdobyli 49 medali mistrzostw świata i Europy (13 złotych, 15 srebrnych i 21 brązowych) – mówił Całbecki podczas uroczystości. - Nasi zawodnicy po raz kolejny dominowali w kajakarstwie, lekkiej atletyce oraz wioślarstwie. Największe sukcesy to mistrzostwo świata w skoku o tycze Pawła Wojciechowskiego i Piotra Siemionowskiego w kajakarskim sprincie na 200 m oraz brązowy medal mistrzostw świata w podnoszeniu ciężarów Adriana Zielińskiego – dodał.

Paweł Jurecki. Swoją przyszłość planuje związać z budownictwem. Obecnie studiuje w bydgoskiej WSG

W kolejce po sukcesy oczekują już następne pokolenia mroteckiej sztangi

W bieżącym roku nagrodzono łącznie 53 medalistów mistrzostw świata i Europy. Nagrody trafiły też do 301 sportowców, którzy stawali na podium podczas tegorocznych Młodzieżowych Mistrzostw Polski, Mistrzostw Polski Juniorów oraz Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży. Samorząd województwa przyznał też nagrody trenerom naszych medalistów oraz innym szkoleniowcom wyróżniającym się w działalności sportowej. Wśród tej rzeszy są także przedstawiciele sportu rodem z powiatu nakielskiego, głównie ciężarowcy mroteckiego Tarpana – Adrian Zieliński, Paweł Jurecki, Krystian Sroka, Tomasz Zieliński. Łukasz Rosa, Aneta Rosa, Wojciech Bala oraz trenerzy mroteckiego klubu Dominik Mikołajczyk i Jerzy Śliwiński.

– Jest to dla naszego klubu przeogromne wyróżnienie, z którego jesteśmy niezwykle dumni – podsumował Henryk Szynal, prezes Tarpana. – Na sportowej mapie powiatu nakielskiego Mrocza świeci jasną gwiazdą i chcielibyśmy tylko, by nasze działania związane z promocją nie tylko ciężarów, Tarpana, Mroczy, a co za tym idzie także powiatu nakielskiego, o którym usłyszało wiele osób dopiero za sprawą sukcesów naszych sztangistów były przez władze powiatu bardziej docenione. Z tym niestety bywało i bywa różnie – dodał.

Nadmieńmy, ze jedynym rodzynkiem w tym cieście jest nakielanka, zawodniczka bydgoskiego Zawiszy Joanna Nowakowska-Dzimińska, wicemistrzyni świata w strzelectwie sportowym.

Krystian Sroka. W Płońsku podczas mistrzostw Polski pokazał swoją klasę. Także i on został doceniony przez marszałka Całbeckiego

ZIELIŃSKI ZE SPECJALNĄ NAGRODĄ MARSZAŁKA WOJEWÓDZTWA

Pierwszy krok ku wielkim ciężarom

2011-12-19T09:55:00.002+01:00

- „Pierwszy krok” jest pomysłem na promocję sportu ciężarowego wśród najmłodszych jego adeptów – mówi Dominik Mikołajczyk, trener mroteckiego Tarpana o zawodach, które odbyły się w sobotę, 17 grudnia, w Bydgoszczy.

- Na pomoście bydgoskiego Zawiszy obok gospodarzy oraz naszej drużyny walczyły jeszcze reprezentacje Gromu Więcbork, Startu Grudziądz oraz Sokoła Więcbork - poinformował Mikołajczyk. - Mistrzostwa Województwa Młodzików „Pierwszy Krok” to impreza, której cel jest jasny. Po pierwsze promocja sportu ciężarowego. I po drugie nauka młodych ludzi walki w atmosferze sportowej rywalizacji. Jak zawsze ważne są miejsca i medale, ale czy aż tak najważniejsze? Jestem zdania, iż w tego typu zawodach raczej nie. Co i tak nie zmienia faktu, iż bardzo cieszy mnie postawa naszej młodzieży, która w Bydgoszczy zaprezentowała się bardzo dobrze – dodał.

Z kronikarskiego obowiązku dodajmy, iż zawody wśród dziewcząt wygrała Natalia Koniec (kat. 48 kg). Dzięki 85 kg w dwuboju zdobyła ona 134, 6 pkt w klasyfikacji Sinclaira. Za nią uplasowała się Kamila Sroka (53 kg) z dorobkiem 128,1 pkt (90 kg w dwuboju). Tuż poza podium (zabrakło 0,4 pkt) znalazła się Karolina Koniec (58 kg) – 123,48 pkt i 98 kg w dwuboju.

U chłopców zawody na trzecim miejscu ukończył Michał Bednarski (69 kg) – 155 kg i 215, 7 pkt. Na 5. Miejscu był Dawid Wełnicki (56 kg) – 128 kg i 202 pkt. 6. Pozycja przypadła Szymonowi Jureckiemu (45 kg) – 103 kg i 201,8 pkt.

W mroteckiej drużynie wystąpili także: Szymon Sobczyk – kat. 48 kg (3 miejsce) i Szymon Łukasik- kat. 85 kg (1 miejsce).

SOBOTA W BIŁGORAJU

Adrian Zieliński (Tarpan Mrocza) został zwycięzcą XXI Challange’u PZPC, Polskiej Sztangi i „Sportu”. Gala rozdania nagród odbyła się w sobotę, 17 grudnia, w Biłgoraju (woj. lubelskie). Brat Adriana, Tomasz powrócił po wyleczonej kontuzji na pomost. W Biłgoraju zajął on trzecie miejsce.

Gala rozdania nagród poprzedzona była konkursem podnoszenia ciężarów. Zawody na trzecim miejscu w kategorii mężczyzn zakończył Tomasz Zieliński. Młodszy z braci Zielińskich uzyskał w dwuboju 310 kg (140+170) co przełożyło się na 348,4 pkt w klasyfikacji Sinclaira i brązowy medal. Był to pierwszy występ Tomasza Zielińskiego po jego długiej nieobecności na pomostach. Zawodnik mroteckiego Tarpana był kontuzjowany i całkiem niedawno rozpoczął treningi.

Biłgoraj jest jednym miast, w którym ciężary rozwijają się znakomicie. Między innymi z tego właśnie powodu gala rozdania nagród XXI Challange’u PZPC, Polskiej Sztangi i „Sportu” zorganizowana została właśnie w tym mieście. Jak poinformowano być może impreza ta na dłużej zagości w Biłgoraju.

Zwycięzcą tegorocznej edycji Challage’u u mężczyzn został Adrian Zieliński, sztangista mroteckiego Tarpana. Starszy z rodzeństwa Zielińskich uzyskał 248 pkt wyprzedzając Bartłomieja Bonka (Budowlani Opole – 218 pkt) oraz Krzysztofa Zwarycza (Flota Gdynia – 186 pkt).

Tarpan wiceliderem okręgówki

2011-12-17T15:46:00.003+01:00

Czarni Nakło na 10. pozycji w 3 lidze. W okręgówce Tarpan Mrocza wiceliderem, a szubiński Instalator-Pelikan na 6. miejscu. Tak wygląda bilans rozgrywek brydżystów sportowych po 9 rozdaniach.

W ubiegłym tygodniu odbyła się trzecia runda rozgrywek kujawsko-pomorskiej ligi brydża sportowego. W jej ramach zespoły zagrały kolejne trzy mecze.

Trzecioligowcy Czarni Nakło przegrali ze Scanią Włocławek 5:25, znokautowali Bemix Więcbork 25:3 i rozgromili Blotkę Świecie 23:7, notując tym samym bardzo udany wyjazd. Nakielanie po 9 rozdaniach są na 10. miejscu w tabeli posiadając w swoim dorobku 121 pkt.

W lidze okręgowej mrotecki Tarpan pozostał wiceliderem, który dotychczas ugrał 160 pkt. W 7 rozdaniu Tarpan zremisował 15:15 z AZS UTP Bydgoszcz. 8 rozdanie zakończyło się wygraną mrocza z Lotnikiem Bydgoszcz 18:12, a w 9 rozdaniu Tarpan rozgromił KJ Piast Bydgoszcz 23:7.

Szubiński Instalator-Pelikan jest 6 – 134 pkt. Rezultaty szubinian to: wygrana z KJ Piast Bydgoszcz 21:9, porażka z GOK Dobre 34:6 i remis z Pogonią Mogilno 15:15.

ZIELAK ZNOWU NAJLEPSZY!

2011-12-11T11:46:00.001+01:00

Adrian Zieliński został najlepszym sportowcem pionu LZS w roku 2011.

WIĘCEJ TUTAJ

Ostatnia droga Wiesława Gozdka

2011-12-10T12:54:00.001+01:00

W czwartek, 8 grudnia, pożegnaliśmy śp. Burmistrza Mroczy Wiesława Gozdka. To kolejna ciężka strata, która spotkała nasz klub w tym 2011 roku.

Cześć jego pamięci!

fot. Zbigniew Kubisz

Zmarł Wiesław Gozdek

2011-12-05T10:28:00.001+01:00

To trudny dzień dla nas wszystkich. Dzień, który pokazuje jak kruche jest życie.

Dzisiaj nad ranem po długim zmaganiu się z chorobą nowotworową zmarł Burmistrz Miasta i Gminy Mrocza Wiesław Gozdek. Ta nieszczęśliwa wiadomość wstrząsnęła nami wszystkimi.

Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Wiesława Gozdka. Odszedł od nas rzetelny fachowiec, oddany pracy samorządowiec, oddany przyjaciel mroteckich ciężarów.

Miał 58 lat a głowę pełną pomysłów i marzeń związanych z rozwojem gminy.

Mrocza pod Jego rządami zmieniła swój wizerunek. Za Jego sprawą nie tylko Mrocza się rozwijała, ale także sołectwa.

Teraz, gdy Go już nie ma, spójrzmy na pomniki, które po sobie zostawił. Pięknie wyremontowane ulice, nowe świetlice, gimnazjum wraz salą gimnastyczną, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich oraz budowana obwodnica.

Mając w pamięci Jego szlachetną służbę na rzecz miasta i społeczności lokalnej, Rodzinie i Bliskim Wiesława Gozdka składamy szczere wyrazy współczucia i łączymy się w modlitwie.

Brydż sportowy. Tarpan Mrocza wiceliderem ligi okręgowej

2011-11-21T11:16:00.001+01:00

Trwają rozgrywki sezonu 2011/2012.Mrotecki Tarpan jest wiceliderem ligi okręgowej brydża sportowego.

W sobotę, 19 listopada, odbyła się druga runda rozgrywek brydża sportowego. Jak zawsze w ramach ligowych spotkań zespoły rozegrały po trzy partie. Wiceliderem ligi okręgowej jest mrotecki Tarpan (14 pkt). Przewodzi KJ Plast Bydgoszcz 108 pkt, a za mroczanami jest ekipa AZS UTP Bydgoszcz -103 pkt. W swoich spotkaniach Tarpan wygrał z Tucholanką 16:14 i Gwiazdą Bydgoszcz 21:9. W derbowym meczu z szubińskim Instalatorem Pelikan mroczanie przegrali 8:22.

Powitanie medalisty

2011-11-21T11:10:00.001+01:00

W niedzielę, 20 listopada, w Mroczy oficjalnie powitano Adriana Zielińskiego, brązowego medalistę mistrzostw świata w podnoszeniu ciężarów w kat. 85 kg. Za wspaniale sukcesy sportowe oraz życzenia dalszych owocnych starów Zielińskiemu podziękowali przedstawiciele władz lokalnych. Powitanie Zielińskiego odbyło się podczas „Jesiennej zadumy”. Była to doskonała okazja by na ręce Joanny Chełmowskiej, zony było trenera Ireneusza Chełmowskiego przekazać krzyż zasługi przyznany Chełmowskiemu przez prezydenta Bronisława Komorowskiego. Głowa państwa odznaczenie to przyznała Chełmowskiemu za zasługi na rzecz rozwoju sportu ciężarowego w Polsce.

Tylko kilka zdjęć. Miała byc relacja filmowa z tego spotkania. Niestety problemy techniczne ze sprzętem, które uwidoczniły się w Płońsku podczas Mistrzostw Polski powróciły.

Media o Zielaku

2011-11-15T20:15:00.001+01:00

Kilka tekstów dotyczących Adriana Zielińskiego. Zapraszamy do lektury.

Marek Hajkowski – fragment "Misja wykonana"- Sport

Brawa dla „Zielaka”

Warto wrócić do tych, któ-rzy w Paryżu nie zawiedli. Ktoś mógłby kręcić nosem i powiedzieć, że liczył na drugie z rzędu złoto Adriana Zielińskiego, a on tymczasem zdobył „tylko” brązowy medal. W tym miejscu warto przypomnieć, iż sztangista Tarpana Mrocza wcale nie zapowiadał walki o mistrzowski tytuł. Stwierdził jedynie, że powalczy o jeden z krążków i słowa dotrzymał.

Brązowy medal potwierdza jego przynależność do światowej czołówki i zapowiada olbrzymie emocje przed olimpijskim bojem w Londynie. - Moim celem jest medal na igrzyskach i wszystko temu podporządkowuję- podkreślił Zieliński, któremu i tak należą się ogromne brawa. Zdołał się bowiem pozbierać, kiedy na początku lipca zmarł jego trener, mentor i przyjaciel, Ireneusz Chełmowski. Po takiej tragedii niejeden by wymiękł, ale nie Adrian...

Przegląd Sportowy

Kołecki o medalu Zielińskiego: Nie powinniśmy grymasić

Szymon Kołecki

Gratulacje dla Adriana. Medal mistrzostw świata to zawsze bardzo cenna zdobycz i nie powinniśmy grymasić, że przed rokiem było złoto, a teraz "tylko" brąz - mówi Szymon Kołecki, dwukrotny wicemistrz olimpijski.

- Mały niedosyt jednak odczuwam, bo wiem, na co stać tego chłopaka. Srebro idealnie odzwierciedlałoby aktualną formą Zielińskiego. Przebieg konkursu też długo wskazywał na takie rozwiązanie. Czego więc zabrakło? W rwaniu było świetnie, do pierwszej próby w podrzucie też trudno mieć zastrzeżenia. Wydaje mi się, że z rytmu mogła wybić Adriana przerwa, jaką miał między podejściami do 202 i 208 kg. Minęło wtedy dużo czasu, musiał się od nowa rozgrzewać. Może gdyby po 202 kg podszedł do 205 kg i dopiero w trzeciej próbie atakował 208 kg, miałby większą szansę uporać się z tym ciężarem. Czy jestem zaskoczony świetnym występem Irańczyka? Powiem tak – dźwigał znakomicie, ale poczekajmy na wyniki kontroli antydopingowej.

Adrian Zieliński - nasz pewniak do medalu w Londynie

Tomasz Kalemba

Onet Sport

Adrian Zieliński trzeci rok z rzędu przywozi medal z dużej imprezy sportowej. W 2009 roku został mistrzem świata i Europy juniorów, rok później został najlepszym seniorem globu, a przed kilkoma dniami wywalczył brązowy medal mistrzostw świata seniorów w podnoszeniu ciężarów. Nie ma co ukrywać, 22-latek jest naszym pewniakiem do podium podczas przyszłorocznych igrzysk olimpijskich w Londynie.

Dla Zielińskiego to był bardzo trudny rok. Zmarł bowiem jego trener Ireneusz Chełmowski. To był bolesny cios dla zawodnika Tarpana Mrocza.

- Był dla mnie najlepszym przyjacielem. Nie ukrywam, że bardzo dużo dla mnie znaczył. Gdybym zdobył medal w Paryżu, dałbym sygnał innym zawodnikom, że pomimo, iż poniosłem wielką stratę, wciąż jestem w stanie dźwigać duże ciężary i odnosić spore sukcesy - mówił Zieliński w rozmowie z Onet Sport przed mistrzostwami świata w stolicy Francji.

Pod skrzydła Chełmowskiego trafił, gdy miał 15 lat. Wcześniej podnoszeniem ciężarów zajmował się - jak sam mówi - dorywczo.

- Trenowałem dwa-trzy razy w tygodniu. Bardziej bawiłem się sztangą. Od kiedy jednak związałem się z trenerem Chełmowskim wszystko się zmieniło. A głównym celem dla mnie stał się wyjazd na igrzyska olimpijskie i wywalczenie na nich złotego medalu - mówi Zieliński.

Nie od razu jednak nasz mistrz sztangi przekonał się do ciężarów. Choć na siłownię trafił dość wcześnie, bo w wieku siedmiu lat, to jednak w szkole podstawowej był... sprinterem. Trenował biegi na 60 i 100 metrów.

Kiedy w końcu postawił na sztangę, sukcesy zaczął osiągać niemal natychmiast.

- Gdy byłem młody jeździłem na zawody międzywojewódzkie. Wówczas cieszyłem się z każdego pobitego rekordu życiowego, czy mistrzostwa województwa. Potem przyszły wielkie sukcesy, ale powiem szczerze, że z każdego cieszę się tak samo, jak wówczas kiedy zostawałem mistrzem województwa. Każdy sukces, każde zwycięstwo podbudowuje i motywuje do dalszej ciężkiej pracy - twierdzi.

Zieliński nie boi się ciężkiej pracy. Lubi to robić. A tytuł mistrza świata wywalczony w 2010 w Antalyi utwierdził go w przekonaniu, że warto harować.

- Trochę się pozmieniało w moim życiu po tym złotym medalu, ale nie przewróciło się ono całkowicie. Tytuł mistrza świata utwierdził mnie w przekonaniu, że droga, którą obraliśmy z trenerem Chełmowskim, jest słuszna i warto nią podążać. Bardzo ciężka praca, masa poświęceń, wielkie zaangażowanie także tych osób, które mnie otaczały - to wszystko przyniosło wielki sukces. Rewolucji w moim życiu to złoto jednak nie przyniosło. Po nim stwierdziłem tylko, że czeka mnie jeszcze większa praca niż dotychczas, bo muszę udowodnić, że nie było to dzieło przypadku, że naprawdę stać mnie wielkie sukcesy - wyjaśnia.

Problem stanowi jednak jego budowa ciała, która - jak sam mówi - odbiega od ideału ciężarowca.

- Mam tak zwany koci grzbiet przez co szybciej męczą mi się plecy. Nie ukrywam, że nie jest łatwo mi trenować. Musiałem wykonać ogromną masę ćwiczeń, żeby wzmocnić plecy, by wytrzymywały coraz większe ciężary. Przez to jestem bardziej narażony na zmęczenia i naciągnięcia. W rwaniu radzę sobie całkiem nieźle, a w podrzucie "puszczam plecy" i przez to są czasem problemy. Ale cały czas pracuję nad tym - mówi.

Zanim jeszcze jego talent eksplodował, już chrapkę na Zielińskiego mieli Niemcy. W 2009 roku dostał poważną propozycję przyjęcia niemieckiego obywatelstwa. W jednym ze spotkań Bundesligi startował gościnnie dla klubu AC Chemnitz, między innymi wspólnie z Matthiasem Steinerem, mistrzem olimpijskim z Pekinu w kategorii powyżej 105 kg. Niedługo później Niemcy odezwali się po raz kolejny. Tym razem zaoferowali mu paszport, a co za tym idzie także udział w największych imprezach, z igrzyskami włącznie, w ich barwach.

- Nie było jednak mowy, by zgodzić się na coś takiego - ucina.

Międzynarodowa Federacja Podnoszenia Ciężarów widzi w Zielińskim jedną z lokomotyw", która miałaby napędzać tę dyscyplinę sportu. Jeżeli z każdej kolejnej seniorskiej imprezy ten 22-letni obecnie zawodnik będzie przywoził medale, to pewnie tak się stanie. W Paryżu, gdzie prowadził go już Jerzy Śliwiński, reprezentant Tarpana Mrocza znów dał nam powody do radości, zdobywając brązowy medal. O jego sportowej karierze można zatem powiedzieć, że sukces goni sukces, ale on sam nie czuje się gwiazdą polskiego sportu.

- Kompletnie nie czuję się gwiazdą. Tą jest pan Adam Małysz. Ja jestem tylko ciężarowcem, który ma wielkie ambicje - mówi skromnie student III roku Organizacji i Zarządzania Sportem w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy.

Poza sportem Zieliński lubi miło spędzać czas ze swoją dziewczyną Magdaleną. Nie pogardzi też dobrym filmem i muzyką. Uwielbia też... robić zakupy. To poprawia mu humor.

- Lubię kupować wszystko, co mi sprawia humor. Nieraz mam takie zachcianki, jak kobieta. Kiedy mam doła, albo jak mi nie idzie na treningach, czy mam ciężki tydzień, to jadę po prostu do sklepu i kupuję sobie nowe ubranie. Poprawia mi to zdecydowanie humor. Mam wówczas lepsze samopoczucie - kończy, spoglądając na zegar odliczający czas do rozpoczęcia igrzysk olimpijskich w Londynie.

Przegląd Sportowy pisze

2011-11-13T15:52:00.001+01:00

W piątek możemy świętować nie tylko z okazji 93. rocznicy odzyskania niepodległości. W Disneylandzie na mistrzostwach świata w podnoszeniu ciężarów startuje Adrian Zieliński...

Zieliński będzie bronił złotego medalu w kat. 85 kg, który wywalczył przed rokiem w tureckiej Antalyi. – To nie jest łatwe zadanie – mówi Marcin Dołęga, trzykrotny mistrz świata w podnoszeniu ciężarów w kat. 105 kg. – Każdy sportowiec powie panu, że łatwiej wdrapać się na szczyt, niż się na nim utrzymać. Wiem, to banał, ale mogę zaświadczyć, że prawdziwy. Na szczęście widzę, że Adrian nie poddaje się presji. I dobrze. Podczas zawodów po prostu trzeba wyjść na pomost, schylić się i wyrwać albo podrzucić tę sztangę – dodaje.

– Jeśli Adrianowi nie udałoby się zdobyć medalu, trzeba będzie mówić o niespodziance – twierdzi dwukrotny wicemistrz olimpijski i dwukrotny wicemistrz świata Szymon Kołecki. Najgroźniejszymi rywalami Zielińskiego wydają się być Chińczyk Yong Lu oraz dwaj Rosjanie: Rinat Kirejew i zaledwie 19-letni Abti Ałkadow. Nie można też lekceważyć Ukraińca Jurija Czykydy, a z rezultatem aż 385 kg (podobnie jak Zieliński, Lu i Ałkadow) zgłosił się do zawodów Rumun Gabriel Sincraian. – Jego akurat bym się nie obawiał, chyba że to jakiś wynalazek naprędce wyhodowany gdzieś w rumuńskiej szklarni – żartuje Kołecki.

– Lu, który przed rokiem w Antalyi zajął piąte miejsce, w jakiej rezultatem 394 kg w dwuboju zdobywał złoto igrzysk w Pekinie. Podejrzewam, że Zieliński zacznie od 170 kg w rwaniu, a później zaatakuje 175 kg. Podrzut rozpocznie od 202 kg, następnie spróbuje podnieść 205 kg. Jeśli po dwie próby w obu konkurencjach okażą się udane, da to wynik 380 kg i według mnie medal. By wywalczyć złoto, trzeba będzie jednak położyć wisienkę na tym torcie, czyli wyrwać 177 kg lub podrzucić 210 kg. A najlepiej i jedno, i drugie. Adriana na to stać – dodaje Kołecki.

Jajka na początek

– Jako pierwsze ciężary podam 170 kg w rwaniu i 200 kg w podrzucie. Później zobaczę, co postanowią rywale i się do tego odniosę. Pamiętajmy, że często zawody sztangistów to nie tylko rywalizacja na siłę mięśni i psychikę, lecz także wyrafinowana rozgrywka taktyczna – podkreśla Zieliński, któremu przed rokiem w Antalyi złoto dał wynik 383 kg.

Jak będzie wyglądał piątek Adriana Zielińskiego? – Jak każdy dzień zawodów. Pobudka, ważenie i wyjście na śniadanie. W Polsce przed startem zawsze jem rano gotowane jajka, ale tu będę musiał zadowolić się czym innym, bo wybór jest dla mnie mocno ograniczony. Serwują mnóstwo pysznych francuskich ciast, lecz zapewne będę się ograniczał, bo wciąż zbijam wagę. Po śniadaniu przyjdzie czas na rozruch, chwilę odpoczynku i obiad. Jeśli nie muszę uważać na wagę, zjadam go w stołówce, gdy jest inaczej – biorę na wynos i spożywam dopiero po oficjalnym ważeniu, które odbywa się dwie godziny przed początkiem rywalizacji. To musi być coś lekkostrawnego, ale bardzo pożywnego. Potem trzeba już pędzić do hali. Chwila odpoczynku, rozgrzewka, zabiegi fizjoterapeuty i ruszam do boju – mówi 22-letni Polak broniący tytułu mistrza świata.

SZYMON TOMASIK
Opublikowano w Przeglądzie Sportowym

Mistrzowski brąz

2011-11-12T08:33:00.001+01:00

Jest tak jak miało być! To znaczy – jest medal. Brązowy. Czy mogło być lepiej? Zawsze może być lepiej. Lecz obecnie Adrian Zieliński jest posiadaczem dwóch krążków mistrzostw świata zdobytych pod rząd. Rok za rokiem. A zasadniczo to początek jego kariery sportowej. Tak więc jeżeli są tacy malkontenci, którzy kręciliby pod nosem, że brąz to nie to co złoto, to odpowiadamy… jest tak jak miało być. Adrian miał zdobyć medal i go zdobył. My w Mroczy cieszymy się z tego niezmiernie mocno. A wy…?

- Naszym celem, tutaj w klubie było to, by Adrian zdobył w Paryżu medal – powiedział po wszystkim prezes Henryk Szynal. – Adrian to zadanie wykonał i za to bardzo mu wszyscy dziękujemy. Praca, którą wykonał Zieliński jest wielka. I to tym zapominać nie wolno. Za nim trudny, ciężki rok. Nikt nie powinien zapominać, o tym co się stało latem, o nagłym odejściu Irka Chełmowskiego. Dzisiaj jest jednak ważne to, by Adrian poczuł w sobie taką siłę, by z powodzeniem latem mógł zawalczyć o olimpijski medal. Najlepiej ten złoty, lecz od razu zastrzegam. My w Mroczy będziemy się cieszyć z każdego krążka, który zdaqbędzie Zielak w Londynie – nadmienił.

Przy okazji. Wyrasta nam Adrian na ambasadora sportu ciężarowego. Świadczy o tym ta lektura.

Z pewnością na podsumowanie (pod)paryskich zawodów przyjdzie jeszcze czas. Jedno jest chyba pewne. Nie były one zbyt udane. Medali jak na lekarstwo. Zasadniczo jeden. I generalnie nie było raczej tak jak miało być.

Polacy wracają w poniedziałek, 14 listopada. Na Okęciu przyjdzie czas na kilka wywiadów, rozmów i refleksji. A później… W Mroczy spotkanie z Adrianem. To w kolejną niedzielę, a dalej wracamy do normalnej pracy.

O występie Adriana napisała również prasa.

Na koniec. Generalnie ten 11 listopada się trochę nie udał. Co prawda pogoda w Polsce dopisała, lecz… w Warszawie doszło do zadym, a we Wrocławiu nasza pozbawiona orła reprezentacja piłkarzy przegrała z Włochami. Co autora tego bloga (wielkiego, zagorzałego i wieloletniego kibica piłki nożnej – tak drodzy czytelnicy z kraju i świata PIŁKI NOŻNEJ - szczególnie nie dziwi – ani też nie martwi szczególnie). Dobrze więc, że w (pod) Paryżu Adrian „Zielak” Zieliński udowodnił, że noszenie Orła ma sens!

11 listopada

2011-11-03T23:04:00.001+01:00

GDYBY KTOŚ NIE WIEDZIAŁ. PIĄTEK 11 LISTOPADA. POCZĄTEK GODZ. 19.00. DO OBEJRZENIA W... EUROSPORT I

Bydgoszcz, Hrubieszów i Disneyland

2011-11-01T12:22:00.002+01:00

W Bydgoszczy Tarpana czwarty. Wraz z Więcborkiem

Dziewczęta dominowały

4 miejsce drużynowo oraz kilka doskonałych rezultatów indywidualnych. Reprezentacja mroteckiego Tarpana uczestniczyła w Międzywojewódzkich Mistrzostwach Młodzików do 16 lat.

- W zawodach, które odbyły się 22 i 23 października, wzięło udział prawie 100 zawodniczek i zawodników z wielu klubów kujawsko-pomorskiego, pomorskiego, zachodniopomorskiego – poinformował Dominik Mikołajczyk, trener Tarpana. – Nasz zespół w klasyfikacji drużynowej zajął 4 miejsce zdobywając 16 pkt. Tyle samo zdobyły ekipy z Więcborka Sokół i Grom - dodał. Zmagania wygrali gospodarze zmagań ekipa bydgoskiego Zawiszy (32 pkt.) - dodał

- Bardzo zadowolony jestem z występów naszych dziewcząt, które zdobyły w tych zmaganiach wiele czołowych miejsc bezapelacyjnie dominując w paru konkurencjach wagowych – podkreślił Mikołajczyk. – W kat.48 kg były to Aneta Rosa, Natalia Koniec oraz Alicja Maciejewska, które zajęły trzy pierwsze miejsca na podium. W kat. 53 kg złoto wywalczyła Kamila Sroka, a w kat. 58 kg brąz zdobyła Gabriela Zielińska. To doskonały prognostyk na przyszłość – zaznaczył.

Chyba sam Mikołajczyk nie wiedział jak jego słowa szybko znajdą potwierdzenie. Dosłownie tydzień pózniej… Wyniki

Sztangiści zajęli drugie miejsce w Hrubieszowie

„Nowe pokolenia”

Hrubieszowskie Mistrzostwa Polski w podnoszeniu ciężarów do lat 17-tu były wielkim sukcesem mroteckiego Tarpana. W zawodach tych mroczanie zdobyli 2. miejsce w klasyfikacji drużynowej. Dorobek indywidualny to 2 złota, 1 srebro oraz 1 brąz.

To już koniec

Zawody odbyły się od 28 do 30 października. Były to ostatnie tegoroczne zmagania sztangistów Tarpana na poziomie ogólnopolskim. Mistrzostwa pokazały na jakim aktualnie poziomie wyszkolenia znajdują się młodzi sztangiści z Mroczy i trzeba przyznać, że jest on wysoki.

Drudzy

- W klasyfikacji drużynowej zdobyliśmy 2. miejsce inkasując w swoim dorobku 52 pkt. To tylko 4 pkt mniej od zwycięzców zmagań ekipy UOLKA Ostrów Mazowiecka – podkreślił Dominik Mikołajczyk.

Pochodna złota

- Rezultat ten jest pochodną dwóch złotych medali zdobytych przez nasze młode zawodniczki – powiedział szkoleniowiec. – W kategorii wagowej 48 kg Aneta Rosa oraz jej brat Łukasz w kat. 50 kg zajęli pierwsze miejsca. Aneta w dwuboju podniosła 98 kg, co dało jej 156,77 pkt Sinclaira, Łukasz uzyskał 287, 04 pkt za sprawą 185 kg w dwuboju – dodał.

Nie zawiedli

W Hrubieszowie nie zawiódł również Szymon Skoczek. – Jego 241 kg w dwuboju dało mu 324,03 pkt i zapewniło srebrny medal. Tutaj niedościgły był Dominik Mikołajczyk z Ostrowi Mazowieckiej, który pewnie wygrał te zawody – poinformował szkoleniowiec Tarpana. Dodajmy. Zbieżność imienia i nazwiska zawodnika z Mazowsza i trenera z Mroczy jest zupełnie przypadkowa. Podczas zawodów brązowy krążek zdobyła inna mroczenka. Natalia Koniec. W kategorii wagowej 44 kg uzyskała ona 89 kg w dwuboju i 147,93 pkt.

Kilka wpadek

Niestety w Hrubieszowie słabo wypadli młodzi sztangiści. Paweł Nurkiewicz spalił trzy podejścia w podrzucie i ostatecznie sklasyfikowany został na ostatnim miejscu w kat. 62 kg. 12 był Tobiasz Balcer – debiutant w tego rodzaju zawodach. U dziewcząt broniąca barw Mroczy Kamila Sroka w kat. wagowej zajęła ostatnie miejsce.

Trener zadowolony

- Jestem zadowolony z postawy całej drużyny – podkreślił Mikołajczyk. – Nawe ci, którym te zawody nie wyszły zbyt dobrze starali się zaprezentować z jak najlepszej strony. Cieszę się również, że kolejne pokolenia mroteckiej sztangi stają coraz śmielej na pomostach krajowych – dodał.

Jacek Korczak-Mleczko o Hrubiesowie

11 listopada. Czy to będzie Disneyland?

Odliczanie

Ostatnim akordem ciężarowego roku tarpana Mrocza będzie występ Adriana Zielińskiego. Ten w Paryżu bronić będzie złota z Antalyi, a zarazem udowadniać, że jest gotowy na podbój Londynu.

Po pierwsze

Nie ukrywajmy. Śp. Ireneusz Chełmowski, nieodżałowany entuzjasta ciężarów postawił onegdaj pewną (oby nie proroczą) tezę. W skrócie brzmi ona tak. Ciężary „wyszły” z cyrku i jak tak dalej pójdzie do cyrku powrócą. I to z pewnością byłby przyczynek do długiej (nie wiadomo czy konstruktywnej) debaty o polskim (i nie tylko) sporcie ciężarowym. A głównie o przełożeniu ciężarów w mediach. To ostatnie zdaje się nie funkcjonuje wcale i… (autor bloga nie chce nikogo martwić) funkcjonować raczej nie będzie. Dlaczego? To już inny temat.

Po drugie.

Skoro mowa o cyrku. Mistrzostwa świata odbędą się w… cyrku. Zasadniczo w jego okolicach. Tych najbliższych. Bowiem podparyski Disneyland jest w istocie cyrkiem. Mistrzostwa odbędą się w cyrku, a nie w Paryżu. Autor bloga był w Paryżu i Disneylandzie. Jedno od drugiego leży nie tak całkiem blisko. W tym pierwszym właśnie odrodziła się pewna ekipa, która to naprawdę zamierza zdobyć pewien bardzo prestiżowy tytuł.

Po trzecie.

Oby cyrku nie było. Reprezentacja Polski ma medalowe szanse. Jedną z nich jest Adrian Zieliński. Dobrze gdyby Zielakowi udało się obronić złoto. W Mroczy jednak liczymy po prostu na medal Zielińskiego. Tylko i aż. Nad tym usilnie pracujemy, by kiedy tak stanie i krążek (jakikolwiek) zawiśnie na piersi Adriana, Polska o tym wiedziała. Trzeba być realistą. 11 listopada sportowym hitem dnia będzie mecz Polska – Włochy na nowo otwartym (ze zdaje się dość nieciekawą murawą – znowu) stadionie we Wrocławiu. PS. Pozdrawiam Śląsk Wrocław – ten piłkarski również – PP.

Po czwarte.

Medal (jakikolwiek) Zielaka zdobyty w (nazwijmy to Paryżu), będzie tylko informacją dla wszystkich zainteresowanych, ze Adrian Zieliński gotowy jest do walki i (oby) zdobycia Londynu. Ten cel dla niego, jak i dla nas mroczan jest najważniejszy. Póki co nasłuchujemy wieści z Disneylandu.

PS. 1 listopada – pamiętamy o Ireneuszu. Cześć jego pamięci.

Płońsk - Nie tylko nasi

2011-10-22T03:04:00.001+02:00

Zapraszamy kolejny raz do Płońska.Tym razem wideo z występów reprezentantów innych klubów niż Tarpan.Bo skoro promujemy ten sport, to czemu i nie zaprezentować tego jak radzili sobie inni.

Krystian Sroka - Płońsk MP 8 X 2011

2011-10-20T01:17:00.000+02:00

Adrian Zieliński - Płońsk MP 7 X 2011

2011-10-18T14:01:00.000+02:00

Złoty Krystian

2011-10-16T14:18:00.001+02:00

Podczas mistrzostw Polski w Płońsku przed startem zawodników w kategorii o 85 kg. Usłyszeć można było, ze Krystian Sroka ma szczęście. Bo to cyt. „to jest łatwa grupa i Sroka ma już wygrane”. Ciekawa teoria zważywszy jeżeli za pewnik się przyjmie, iż sześciokrotne wybicie sztangi o łącznej wadze gdzieś zdecydowanie powyżej x kilogramów jest niczym spacer do parku miejskiego w Płońsku w letni słoneczny dzień.

Problem polega na tym, ze Sroka w tych zawodach ( nie licząc treningu) mierzył się z 1007 kilogramami ( zaliczone 342 kg w dwuboju). To po pierwsze. Po drugie. Sroka w Rumunii wypadł jak wypadł, więc musiał coś pokazać w Płońsku. To, że nie wypadł sroce… spod ogona. I udowodnił, przy okazji lokując się czołówce klasyfikacji sinclairn’a.

Gdzieś po drodze z pewnością Sroce pomogły szybkie konsultacje z Adrianem Zielińskim.

Tak czy inaczej. Trzy złote krążki zawisły na piersi Sroki (przy okazji podobny otrzymała jego trener klubowy Dominik Mikołajczyk). Tytuł stał się faktem (mało medialnym). I wszyscy (bynajmniej w Tarpanie) byli szczęśliwi.

Tylko po co to gadanie, że Sroce będzie łatwo? Nigdy nie jest łatwo, jak się walczy o konkretne cele. Wyniki tutaj.

PS. Dla przypomnienia. Strona paryskich mistrzostw.

W okręgówce przewodzi Tarpan

2011-10-16T12:44:00.000+02:00

Brydżyści stołowi wyłożyli karty na stół

W październiku rozpoczął się tegoroczny sezon zmagań ligowych brydżystów stołowych. W lidze okręgowej prowadzi mrotecki Tarpan. Tarpan występuje w składzie: Andrzej Cieślik, Kazimierz Czerniawski, Włodzimierz Heymann oraz Marian Zarembski. Mroczanie w trzech pierwszych rundach wygrali z ZUK Świecie 25:2, GOK Dobre 18:12 oraz Team 12 16:0. Za Tarpanem są zespoły AZS UTP Bydgoszcz oraz Lotnik Bydgoszcz.

Adrian Zieliński - zapis jednej walki

2011-10-12T21:01:00.000+02:00

Piątek. 7 października. Płońsk. Hala miejscowego MOSiR-u. Od kilku godzin na pomoście o ligowe punkty walczą ciężarowcy. I każdy liczy na jakąś wygraną. W wielu przypadkach samo zaliczenie wszystkich podejść jest sukcesem. Lecz zwycięzca i tak jak zawsze może być jeden.

O godz. 14.00 (teoretycznie, bo w praktyce wygląda to różnie podczas różnych zawodów) rozpoczyna się pierwsza (używając języka bokserskiego) walka sobotniego wieczoru. Gdzieś około 50 minut później na pomost wchodzi On. Wielki sportowiec. (O)szlifowany(?) talent z małego miasteczka. Dla wielu niespodziewany mistrz świata z 2010 roku. Dla innych. Nieprzypadkowy człowiek na właściwym miejscu. Adrian Zielak Zieliński. O nim tu mowa. Jest niekwestionowanym faworytem tego pojedynku.

Kto ma w Płońsku miał zagrozić Zielińskiemu? Mariusz Rytkowski? Z pewnością nie! Opolski Budowlaniec (rewelacyjny sezon Budowlanych w lidze) Paweł Koszałka? Górnik (nie rodem) z Polkowic Sylwester Kołecki? Ten powalczyć mógł (i powalczył) z Legionistą Pawłem Farasiem. Chociaż? Chyba to ten drugi powalczył z tym pierwszym. Pozostawał tylko On – Adrian Zieliński. I to Adrian był swoim największym … przeciwnikiem w Płońsku. Dlaczego?

By zrozumieć trzeba się cofnąć o parę miesięcy. W pewien letni wieczór po Mroczy, nie tylko zresztą niej, niczym grom z jasnego nieba rozchodzi się wiadomość. Irek Chełmowski nie żyje! Odchodzi człowiek, trener, mentor i przyjaciel „Zielaka”. Ktoś, kto Adriana Zielińskiego, ten wyciągnięty z ziemi przez Dominika Mikołajczyka diament (o)szlifował czyniąc go brylantem polskiej sceny sztangi. Praca ta nie została absolutnie zakończona. Właśnie najdobitniej widać to jest podczas rwania.

Jest około godz. 15-tej. Pomost pustoszeje. Zasadniczo jest na nim tylko Zieliński. Ten zapowiadał, że podczas mistrzostw pokaże (udowodni?) na co go stać. Wynik osiągnięty przez Zielińskiego miał być rewelacyjno-bezapelacyjny. Początek nie zapowiada dramaturgii. Wszystko idzie zgodnie z planem. 170 kg na sztandze. Rwanie nr 1. Bach!!! Gryf nad głową Zielińskiego. Tłum szaleje. Lekka nadwaga Adriana nie przeszkadza mu absolutnie. Jest ok! Kolejne krążki lądują na sztandze. 175 kg. Podejście. Cisza. Poszło. Wielkie brawa. I co dalej?

Spiker zapowiada. „176 kg proszę”. Taki jest regulamin. Jednak z tyłu widać jakiś mały harmider. Zamieszanie wśród szkoleniowców. A są tam: legenda mroteckiej sztangi Dominik Mikołajczyk, nowa twarz w zespole Jerzy Śliwiński, a obok stoi trener kadry Mirosław Choroś. Kto podejmuje decyzje? Kto z tej trójki zadecyduje jak faktycznie wypuścić w bój Zielińskiego? Sam Zieliński? Ten niestety nie może być swoim trenerem. Może to szkoda? A może nie?

Na tablicy pojawia się nowy ciężar. 180 kg na sztandze. Tak miało być? Jednak na twarzy Zielińskiego widać… brak pewności siebie. To właśnie uwidacznia się podczas rwania nr 3. W trzecim podejściu sztanga o wadze 180 kg jest silniejsza od Zielaka. To był pierwszy sygnał ostrzegawczy. Nie wszystko jest jeszcze jak w najlepszym porządku. A może? Zielak przegrał z… Zielakiem? A w sali? Mała konsternacja. Adrian chyba wściekły. Chociaż tą złość starannie ukrywa. Jest zawodowcem. Musi tak robić. Gdzieś z boku mówiło się. 180 i 215, czy też nawet i 220 kg na sztandze. Taki miał być ciężar. 180? Już nie będzie.

Czas na podrzut. Od 200 kg. Adrian podchodzi do pomostu. Jednak jego krok wydaje się nie być tak pewny, jak zdążył do tego nas przyzwyczaić. A może to tylko wrażenie? Może wszystko jest już jak w najlepszym początku? Ciężar poszedł w górę. 200 kg zaliczone. Ludzie wiwatują. Jest dobrze…

Na sztandze 10 kg więcej. Zieliński podchodzi. I znowu. Stojąc z boku. Będąc laikiem jedno było widoczne. Aż za bardzo. Krok Zielińskiego. Znowu nie ten jaki powinien być. Taki, do którego przyzwyczaił kibiców. Ten jest inny. Kto lub co zburzyło spokój duszy Zielaka? Ciężar nie poszedł ku górze. Gdzieś z jednej trzeciej wysokości sztanga z łoskotem (ale jakże inaczej brzmiącym) ląduje na pomoście. Po sali rozszedł się pomruk zawodu. Zieliński spalił. Po raz drugi tego samego wieczora. To się nie zdarza. To się nie powinno zdarzyć! Sam Zieliński jest wściekły. I raczej dość trudno mu to ukryć. Tu i ówdzie konsternacja. Kryzys? Gdzie tkwi błąd? Zła technika? Czy coś innego?

Pytany po wszystkim Zieliński tłumaczył cyt. „nagle zrobiło mi się ciemno przed oczyma. Nie chciałem, nie mogłem ryzykować kontuzji. Wolałem odpuścić. Lecz nie rozumiem. Jestem przecież dobrze przygotowany. Nie jestem zadowolony z mojego występu”. Diament, być stać się doskonałym brylantem potrzebuje długiego szlifowania. Zabrakło szlifierza. A może tylko Zieliński myślami był przy Ireneuszu? Podobno w Płońsku była jego małżonka. Czy to rozkojarzyło mistrza? A trener Choroś informował cyt. „Adrian musi się przyzwyczaić do wielkich ciężarów”. Lecz czy to piątkowe, popołudniowe zamieszanie wynikało li tylko z kwestii konieczności się przyzwyczajenia do wielkich ciężarów?

Mijają sekundy. Pora na trzecie podejście. 210 kg na sztandze. Kibice wyczekują. Adrian wychodzi. Jest pewien swego. To widać. Lecz trzeba to też i udowodnić. Czas biegnie. Ręce mistrza lądują na gryfie. Jeszcze chwila. W sali cisza. I… poszło! Na głową Zielińskiego 210 kg nieżywej wagi. Brawa kibiców. Sztanga spada na pomost. Zielak triumfuje. Najlepszy tegoroczny rezultat w kat. wagowej 94 kg w Polce stał się faktem. 385 kg to i tak o dwa kilogramy więcej niż w tureckiej Antalyi we wrześniu 2010. Tam Zieliński zdobył złoto. Gratulacje od ekipy. Podziękowania od oficjeli – mniej lub bardziej widoczne. Od znajomych, przyjaciół i tych najbliższych. Zieliński (jakby) już wyluzowany. Nie do końca. W rozmowach z mediami podkreśla cyt. „nie jestem zadowolony”. Paradoksalnie dla niego i polskiej sztangi to… bardzo dobrze. Świadomość własnych błędów jest bardzo ważnym czynnikiem w każdej dziedzinie życia. Natomiast samodyscyplina Adriana z pewnością pomaga mu przetrwać trudny czas, w którym jeszcze się z pewnością znajduje.

Bo za chwilę, jeszcze przed rozdaniem medali, Zielińskiemu wręczone zostanie wysokie odznaczenie państwowe. To za zasługi na rzecz sportu ciężarowego w Polsce. Obok Zielaka oraz Dominika Mikołajczyka wyróżniony został wielki nieobecny polskiej sztangi - śp. Ireneusz Chełmowski. W imieniu tego ostatniego odznaczenie przyjął Henryk Szynal, prezes klubu z Mroczy. Ostatecznie, za kilka tygodni, w Mroczy trafi ono w ręce małżonki Chełmowskiego. Tymczasem Zieliński stoi na pomoście. Na twarzy Zielaka radości nie widać. Czy powróciły wspomnienia? Oby te ostatnie nie były zbyt silne w Paryżu, podczas nadchodzących mistrzostw świata.

Zieliński jest silny. Fizycznie i psychicznie. 11 listopada, w narodowe święto Polski Zielak będzie bronił mistrzowskiego, światowego złota z Turcji. Może w końcu polska sztanga zasłuży wśród mediów na tak zwany „news dnia”. Adrian Zieliński z Mroczy świętuje rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę – taka wiadomość na paskach informacyjnych wszystkich telewizji w Polsce. Chociaż. W ten dzień na stadionie we Wrocławiu Polska zagra z Włochami. Nietrudno się domyślić, kto będzie brylował w mediach.

Dodatkowo w Paryżu Zieliński walczyć będzie już nie tylko ze sztangą i przeciwnikami. Mroczanin powalczy także z presją większą lub mniejszą, którą na niego wywierać będą wszyscy – działacze, trenerzy, kibice… Wytrzyma ją?

Tak czy inaczej. Adrian Zieliński, niekwestowany Mistrz Polski 2011 w podnoszeniu ciężarów w kat. wagowej 94 kat zdając sobie sprawę z własnych słabości i niedociągnięć musi uwodnić, przede wszystkim sobie, że wysiłek trenerski Dominika Mikołajczyka oraz Ireneusza Chełmowskiego nie poszedł na marne. Zieliński jest na najlepszej drodze by stać się prawdziwą osobistością polskiej sceny sztangi. Droga, którą Zielak musi przemierzyć jest jeszcze długa. Świadczy o tym jego dobry, lecz wcale nie aż tak doskonały występ podczas płońskich Mistrzostw Polski Seniorów. Działo się w piątek 7 października 2011 roku.

PS. Filmy z podejść Adriana Zielińskiego ukażą się niebawem

Prezentacja zawodników w kategorii94 kg

Koncentracja przed walką

Jeszce chwila i pora wyjść na pomost - 175 kg na sztandze czeka

180 kg - cięzar, który nie pokłonił się Zielakowi

Narada sztabu kryzysowego

Zieliński. Decydujące starcie ze sztangą .Na niej 210 kg.

Chorąży pocztu sztandarowego.

Moment po wręczeniu odznaczeń

R.I.P

Taki mały żarcik. Czy tak wyglądałoby zdjęcie zamieszczone w Trybunie Ludu w 1976 roku?

Drużynowy wicemistrz Polski - Tarpan. Kapitan jakby nieobecny duchem?

Bez komentarza

2011-10-09T13:19:00.000+02:00

O mistrzostwach jeszcze będzie. Nie raz zresztą. Tymczasem. Bez komentarza. Znalezione w internecie.

Płońsk cz.2

2011-10-08T01:24:00.001+02:00

No tak. Miało być o występie Adriana Zielińskiego - mistrzostwo Polski - w Płońsku. Ale niestety chwilowo nie będzie. Filmy i jego podejść w rwaniu i podrzucie na chwilę obecną są nie do odczytania z karty. Pozostajemy w nadziei, że zdjęcia i filmy uda się odczytać i już niebawem ujrzą. Tak czy inaczej. światło dzienne ujrzą. Przynajmniej taka jest nadzieja..

Tak czy inaczej. Zielak wygrał. Choć po prawdzie nie wszystko wyszło tak jak należy. Natomiast Paweł Jurecki. Miał pecha. Nie udało mu się. Co nie przeszkodziło mu w zrealizowaniu mu planu zdobyczy punktowych.

PS 1. Niestety problemy techniczne uniemożliwiły nam przesłanie aktualnych zdjęć do serwisów informacyjny ilustrujących poczynania Zielińskiego. Media (ich część) występ Adriana w Mroczy okrasiły zdjęciami z ubiegłorocznych mistrzostw w Turcji.

PS 2 Orłom Smudy gratulujemy remisu w Korei.

Zamiast Zielaka i Ołówka. konferencja techniczna z czwartku, 6 października.