Sibel Tanyel Topçu

İnsanlar helak olur ; bilenler hariç. Bilenler helak olur ; bildiğini yaşayanlar hariç. Bildiğini yaşayanlar helak olur ; İHLASLI OLANLAR HARİÇ ! Onlar da her an bunu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadırlar ! / Hadis-i Şerif

ALLAH için deliler gibi ibadetler edip, geceler boyu tövbelerinden ağlasan da, ALLAH’ı inkar edip sövüp sayıp döksen de, ….. NE YAZAR ? İnsan, şu koskoca evrende bir toz zerresi bile değilken, varlığından dahi habersiz, nice devasa sistemler işlemekteyken, bu sonsuz uzayda bilse ne olur, bilmese ne olur, yapsa ne olur, yapmasa ne olur !…. ne değişir….

SAMİMİYET’ inden başka, onu bu sonsuz çarka uyumlayabilecek hangi özelliği vardır ?

İşte bu yüzden samimiyet ihlastır !

İHLAS : Saf-temiz-ARITILMIŞ demektir… Saniyede 2000 bitlik verinin farkında olabilen bilincin ;  aynı saniyede 4 milyar bitlik veriyi sen farkında olmaksızın işleyen bilinçaltından habersizken, HANGİ ŞEY HAKKINDA HÜKÜM VEREBİLİRSİN ?

Sen HÜKÜM VERDİĞİNİ, DEĞERLENDİRDİĞİNİ, YORUM YAPTIĞINI zannederken, 2000′lik kapasitenle 4 milyarı irdelemeye kalktığının farkında mısın ? ya bu cüretinle, sonsuz dalgaboylarını ihtiva eden evrensel algı yanında, ne kadar da GÜLÜNÇ ve zavallı kaldığının ?

SAMİMİYET, olduğun gibi görünmekten, içinin dışının bir olmasından çok daha ötelerde bir haslettir aslında…

SAMİMİYET, HADDİNİ BİLMEKTİR. Dar kapasitenle herkese ve herşeye etiket yapıştırmanın, bu etiket klasörlerinden DAĞLAR GİBİ ŞARTLANMALAR oluşturmanın asıl cehennem olduğunun  farkında olmaktır.

“SEN KİMSİN?” derler. Buna cevap veremem. Ne dersem, eksik, yanlı ve sınırlı olur, ve aslında bunun hiçbir önemi yoktur, asıl soru şu olmalıdır : BEN KİMİM?” der Eckhart TOLLE…

“Sen kimsin ! ….Kim olduğunu söyle ki, beynimde yarattığım klasörler yığınından birine koyayım seni, sen söylemesen de yapacağım bunu çünkü, bana yardımcı ol… Klasörsüz, öyle ortalarda, onca emeklerle oluşturduğum değer yargısı kulelerimi sabote edecek bir serbest radikal gibi ortalarda dolaşmana, ucu açık bir evrensel doğru parçası olmana, FORMUMU tehdit etmene izin veremem !” der formal benliğin……

Ve Einstein da, çok yerinde bir tespitle, insanın SAMİMİYETSİZ kısıtlılığını ne güzel anlatmıştır :

İnsanoğlu;

Ağzından çıkan cümlelerin,

Beyninden çıkan düşüncelerin,

Bütün evreni dolaşıp tekrar onlara geri döndüğünü bilse,

Eminim çok daha dikkatli olurdu…

SAMİMİYET ; “beynine çöp girerse çöp çıkar” kuralı doğrultusunda yaşayarak, gördüğün her suretin ve insan özelliğinin ALLAH esmalarının açığa çıkışı olduğunu bilerek, YARGILAMAMAKTIR ! 

Yargı çöptür ! Seni bedene ait duyu organlarıyla hükmetmeye, ayırım yapmaya götürecek olan HERŞEY “ÇÖP” tür!

Ve ÇÖP, senin sonu olmayan ŞUUR yaşamı potansiyelinin en azılı düşmanıdır  ! Seni, ayağına bağlı bir beton blok gibi, madde dünyasının en dibine sürükler !

SAMİMİ olmak için,  ŞUUR yaşamına geçmelisin… Orada atomun kaba madde değerlendirmeleri yerine, iyi-kötü, güzel-çirkin herşeyin atomaltı enerji iplikçikleriyle örülü olduğu, bedenselliğin ağırlığından berî , HÜR bir KUCAKLAMA vardır !

Her kapıyı açan tek anahtar vardır: SAMİMİYET !./AH

Çünkü ancak SAMİMİ olan, karşısındaki terkibin özelliklerine hitap edebilir. Anahtar ; o terkibin ardındaki gerçek sireti görebilen KALP GÖZÜDÜR !

Samimi olanın SADRI, birbirinden farklı sonsuz veritabanının özünü görerek, açığa çıkanı da kucaklamıştır, MUHAMMEDİ olarak !

Karşısındakini kendine tercih edemeyen kişi, samimiyetten çok uzaktır!./AH

SAMİMİYETTE erimek teslimiyeti getirir, çünkü değer yargılarından, lokal – toplumsal şartlanmalarından ARINIRSAN, EVRENSELe teslim olursun….

EVRENSEL KİTABI OKUyabilmek, ancak değerlendirme klasörlerinden ARINMIŞ,  yani İHLASLI KALBİN işidir!

“Seni DÂL halinde bulup da HİDAYETE erdirmedik mi?”  der DUHA Suresi’ nde… Kapasitesindeki Cibril kuvvesi, Rasulullah’ı “sıkarak” o ana dek oluşturmuş olduğu tüm değerlendirme klasörlerini yakıp kül edip, şartlanmalarından arındırdı çünkü … dünyasal verilerle tıkalı kanalları açtı EVRENSEL KİTABI OKUyabilmesi için !

Dört kriter sunar ASR Suresi, hüsrandan çıkış için ve aslında SAMİMİYETİN ne olduğunu da tarif eder belki de :

İman etmek,imanın gereğini uygulamak, SABR’ı ve HAKK’ı tavsiye etmek !

Madde ya da mana boyutundaki tüm varlık titreşiminin ALLAH esmalarının devinimi olduğunun her an FARKINDA ol,

Bu farkındalıkla İZAFİ değerlendirmelerden uzak, baktığın her suretin ardında ALLAH’ ı görerek HAŞYETLE  davranış  sergile (SALAT EYLE),

Seni perdeleyecek, o çok güçlü bedensel duyularınla HÜKÜM vermeye itecek her ALLAH esması açığa çıkışı karşısında,  Yakup a.s.’ ı hatırla  ve o duyuların davetine icabet etmeksizin “Bana düşen, en güzel bir şekilde SABR etmek” diyebil,

VARLIK SKALASININ her bir frekansının ALLAH’ ın varlığı ile kaim ve HAKK olduğunu, gerçek DOĞRUNUN, tüm terkipsel DOĞRU ve YANLIŞLAR kazanında erimek olduğunu, her birimin yaratılış gayesini yerine getirerek HAK’lı olduğunu ZİKR ET, HATIRLA !

İşte böyle SAMİMİ yaşa ve hüsrana uğrama !…. demiş olabilir mi İNSANA ?

LA HAVFÜN ALEYHİM VE LA HÜM YAHZENÜN…

İşte ancak o zaman, o SAMİMİ olanlara “ne bir korku vardır, ne de bir hüzün”  ! 

STT

İnsanlar; sataşanlara, haddi aşanlara, densiz eleştiride bulunanlara, gerçeği inadına örterek egosuyla karşıdakini mahcup etmeye çalışanlara verilecek en güzel, en yerinde, en güçlü cevabın; “Sessizce, Sükunetle Seyir” olduğunu bilselerdi; yeryüzünde üzüntü de, acı da, hüzün de filizlenecek benlik bahçesi bulamazdı!…

Sessizliğin en güçlü cevap olduğunu fark etmek; aynı zamanda Öz Kudretin devreye girişini de seyretmektir!…

Savunma yapmayanı Allah savunur!…

Savunma yapmayandan çıkacak Öz Kudret; “OL”duran ve “ÖL”düren kudrettir!…

Keşke bilselerdi!…

- “Aidiyet Duygusu” kime aittir?!… Neden bazı kişiler kendilerini aidiyetleri ile tanımlama ihtiyacı duyar; ısrarla kişilere, ekollere, idol şahsiyet ve gruplara ait olmayı benimserler?…

CEVAP:

- Aidiyet Duygusu dediğinize göre bu bir duygudur!!! Duygulara sistemde yer olmadığını, bir mekanizmanın yerli yerince işlediğini hatırlarsak; aidiyet dediğiniz duygu; insanın HALİFE yanına değil BEŞER (HAYVAN) yanına ait bir olgudur!…

Genellikle zayıf bilinçler, kendi ayakları üstünde durma cesareti gösteremeyenler, yalnız kalırlarsa düşeceklerinden korkanlar, fikir ve bilgilerinden emin olmayanlar, birine yaslanırsa sözünün daha dinlenir, kendisinin daha saygın olacağını zannedenler; “Üst Bilinç” saydıkları kişilere, ekollere, idol yapılara ait olmayı kutlu bir görev sayarlar!… Bu yolla hakikate erecekleri zannı da benliklerini tümüyle kuşattığı için perdelerini ve kilitlenmişliklerini görmeleri, fark etmeleri neredeyse imkansızdır!!!!

Aidiyet; ister bir gruba, ister bir kişiye, ister bir ekole, ister bir kültüre ve çevreye olsun; her ne şekilde olursa olsun BEŞERCE bir tutumdur!!!

“İNSAN” kendini hiç bir yere ait hissetmeyen yapının adıdır!…

İNSAN; “Allah yalnızdır ve yalnızları sever” sözünün derununu fark eden yapıdır!!!

İNSAN; “İnna lillah ve inna ileyhi raciun” un sadece cenazelerde bir temenni olmadığını, bilakis gerçek yaşamın sırrının bu olduğunu fark ettiğinden kendini sadece Allah’a ait olarak sezen ve yaşayandır!… (Allah’a ait olmak ötede bir tanrıya değil elbet. Neye olduğunu araştıran bulacaktır!)

Kısaca söylemek gerekirse;

BAKIŞ AÇISI VE YAŞAMINI AİDİYETLERİNE GÖRE ÇİZEN VE BUNA GÖRE SİSTEMİ ALGILAMAYA ÇALIŞAN ; “DECCALİN CENNETİ”NDE KENDİ HAKİKATİNE KADİFE PERDE ÇEKERKEN, YALNIZLIĞINI FARK EDEN; “MEHDİNİN DIŞARIDAN CEHENNEM GÖRÜNEN ASIL CENNETİ”NE GİRMİŞ VE ORADA YAŞAMAYI SEÇMİŞTİR!…

Aidiyetlerini fark etmek ve zincirleri, kelepçeleri, bukağıları, prangaları kırarak evrensel hakikate koşmak; dileriz hepimize kolaylaşmış olsun!…

Mustafâ Alp

“Processin açığa çıkışına robot-hayvan denmiştir çünkü ŞUUR-suzluğuna(!) işaret edilmek istenerek; o mahalden açığa çıkışı itibariyle” dedik. Ancak ŞUUR-suz, kendine münhasır bir varlık var anlamında değil.. Çünkü varlık TEK’tir! Vahdet-i Vücûd! Bu hakikatten dolayıdır Kİ “ŞUUR-suz hayvan yoktur ancak ŞUUR açığa çıkmaz. Bütün hayvanlar bilinçli yaşar” (Ahmed Hulûsi) denmiştir anlayışıma göre..

Biraz daha açıklamak gerekirse; Şuursuz hayvan yoktur çünkü “hayvan” ismiyle işaret edilen, ASLI itibariyle varlığını ŞUUR’dan-İLİM’den alan bir esma terkipidir.. ŞUURsal-hayâli bir açığa çıkıştır KÖKEN itibariyle… Bu YÜZ-üyle de ŞUUR’suz varlık yoktur elbette.. Bilinçli yani ŞUUR’un açığa çıkmadığı mahâl anlatımı; boyut-sallık(!) farkını anlatabilmek adınadır.. Boyut-sallık farkı derken ayrı ayrı boyutlar var anlamında değil! “ŞUURsal-hayâli bir açığa çıkıştır…” anlatımı her şeyin kuantum potansiyel noktasında cereyan ettiğine işaret eden bir gerçekliktir!  Buradaki ince nüansı iyi değerlendirmek gerekir bana göre..

Varlık (maden, nebat, -hayvan VEYA bu manâları yansıtan dalga formları) açığa çıkış formunda olan her oluş (esma özellikleri terkibi) halk-olmuştur. Yani ABD-tır ve KUL-luğunu şakülesi-programı doğrultusunda ortaya koymaktadır Sünnetûllah gereği.. İŞTE tam da bu yönüyle KADERE TABİDİR!

“Beyninize hükm-edemediğiniz sürece kadere tabisiniz!” (Ahmed Hulûsi)

Beynine HÜKM-etmek ne demektir?

Beynine hükm-edebilme(!) kader sırrına-tekniğine vukûfiyyet iledir.. Yoksa kendini beden, beyin, ruh sanan yapının-açığa çıkışın-farkındalık alanının HİLAFETİ deneyimlemesi(!) muhâldir.. Kader sırrına vâkıf olabilme ise ancak beyinde(!) potansiyel olarak var olan sonsuz-sınırsız esma özelliklerinin ZAT-en açığa çıkmakta olduğunu yaşamak ile yani sistemin hakkıyla OKUnması ile yani o potansiyel NOKTA-sında kendisini bulması ile mümkündür anlayışıma göre..

Beynine hükm-edebilmekten maksat “ARINMIŞLIKTIR”, tasarruf altında olmamaktır bir yönüyle ancak burası ayrı değerlendirilesi bir konu… Yoksa beynine hükmetmek zınnî birimsel bir hürriyet anlamında değildir.. Sefil; çok-luk ZAN-nında iken bilincini HÜR addedendir!.. Çünkü birimsellik yoktur hakikâtte! Ve “HÜR” olmanın dahi level-mertebeleri-açığa çıkışları vardır anlayışıma göre.. (Rical-i Gayb) Ancak beşeri noktada değerlendirilen bir HÜRRİYET DEĞİL!.. Çünkü açığa çıkışın olduğu her noktada bir TAKDİR-KADER söz konusu; o açığa çıkış veli, nebi, rasûl İSMİ ile anılsa dahi… Çünkü veli, nebi, rasûl İSİM-leri hep BEŞERE GÖRE-dir ve SİSTEM içre mekanizma ANA dişlileridir! (Rical-i Gayb-Manevi görevliler)

Velayetin hüküm sürdüğü mahâlle GÖRE ise bu İSİM-ler düşmüştür… SİSTEM’i OKU-yan ŞUUR için KADER kavramı-tabiyyet düşmüş (o mahâlde bedenselliğin hükmünü yitirmesi; beyin-rab-esmâ manâ özelliklerinin hüküm sürmesi HÂLİ; kendi özelliklerini seyr) SEYR başlamıştır; çünkü SEYR-ettiği NOKTA-da ZAMANSALLIK söz konusu değildir!. Halbuki KADER; zamana nispetle, bedensellik-EŞYA kaydı dolayısıyla, zamana tabi olana, anlayışına GÖRE DİLE (irsâliyet) getirilen bir işaret İSMİ-dir; konuya yaklaştırsın diye..

Benim anlayışım o dur ki; beynine hükmetme, KADER SIRRI-na vâkıf olmayı gerektirir. Bu da ancak Hakiki manâda “La ilahe illa Allah”ı yaşamak (sıfat mertebesi-ceberut alemi) ile mümkündür.. Asıl HÜR ismi ile işaret edilen ise bir mahâl olmaktan öte; zamanın İnsan-ı Kâmil ve Gavs isimleriyle bildirilenleridir. (bakınız Ahmed Hulûsi, İnsan ve Sırları, Rical-i Gayb bahsi ve Kavramlar, Hürriyet)

Nasib olmuş ola ki Hakikâti ve yaşantısı açıla size de bize de … Bu konu her ne kadar ÇOK DERİN bir konu olsa da bana GÖRE sistemi OKU-ma yolunda(!) en azından tefekkür edilmesi gerektiğini düşündüğüm için uğramak istedim samimiyetle… EDEP YÂ HÛ! ÎLİM YÂ HÛ!

Konumuza devam edersek; İbliste KADER ve VAHDET bilgisi yeterince açığa çıkmamıştı (Kehf: 50); bu sebeple “Kale feBima ağveyteniy leak’udenne lehüm sıratakel müstekıym; “Yemin ederim ki, (yudillü men yeşau = dilediğine sapmayı yaşattırır; realitesince) beni sapıttırmanın sonucu olarak, onlara engel olmak için senin sırat-ı müstakimine oturacağım!” (Allah İlminden Yansımalarla Kur’an-ı Kerim Çözümü, A’râf – 16) diyerek kulluğunu-programını diğer bir ifadesiyle kadere tabiyyetini dillendirdi!. Bu sisteme göre hilafet değil; tard olunmuşluk açığa çıkışını yaşar!..

Bunu yaşayan KİM!?

Şeytan ismiyle işaret edilen NE? Burada nasıl bir MEKANİZMA işlemekte?

EL HÂFIDZ isminin işaret ettiği manâ, birim-den NASIL ve NE şekilde açığa çıkmakta?

EL VEKİYL ismi niçin HALİFELİK SIRRININ kaynağı bir isim-dir!? KADER ile bağlantısı NEDİR!?

“Allah’ım HALİFETÛLLAH vasfıyla vasıflandır; ŞEYTANİYET vasfıyla değil!” duasının işaretine dikkat edelim… Ve her iki vasfı da “B” işareti kapsamında anlamaya gayret edelim inşâAllah…

HALİFE TEK’tir O’da İNSAN’i MANÂ-dır ve ZAT-en yeryüzünde(!) algıladığımız ve algılayamadığımız varlık-açığa çıkış sahası-platformu-VÜCÛDU İTİBARİYLE işlevdedir! Bunun zerre-nano-beyin-birimsel gözden, kulaktan, dilden, elden, ayaktan seyri ise dilediğincedir…

“Allâhu yectebiy ileyHİ men yeşau ve yehdiy ileyHİ men yüniyb;
Allâh dilediğini kendine seçer; kendine yönelenleri de hakikate erdirir!” (Allah İlminden Yansımalarla Kur’an-ı Kerim Çözümü, Şûra – 13)

Bunun açığa çıkış mekanizması ve harfler(!) ile anlatımı-işareti ise “Bir kulum, yararlı ibadetlerle bana yaklaşır; öyle ki, ben o kulumu severim. O`nun görür gözü, işitir kulağı, söyler dili, tutar eli, yürür ayağı olurum” (SAV) hadis-i kûdsisidir.. Bunun anlamı, bu açığa çıkışın; TETİKLEME sistemi gereği olarak ancak nevafil-yararlı çalışmalar görüntüsündeki esma özelliklerinin açığa çıkışı ile mümkün olduğu anlatılmak istenerek sistem ve mekanizmanın işleyişine dikkat çekilmek istenmiştir anlayışıma göre.. Ve dikkat edersek kudsi hadisteki göz, kulak, dil, el, ayak anlatımlı SIRALAMA dahi TETİKLEME-ye ve bunun rastgele değil bir SİSTEM ile açığa çıkışına işaret etmektedir… (Dileyenler, Abdü’l-kerîm b.İbrahim el Cîlî (k.s), İnsan-ı Kâmil, Kırkıncı Bölüm, Fâtiha-i Kitab Hakkında bölümünü inceleyebilir.)

Burada, çoktan TEK’e bakışın getirisi olan “bir yol var, o yolun gerekleri çalışmalar yapıldığında Hakikate erilecek” yanlış algılamasına-illüzyonuna-süper pozisyon bakışına ise, “Kimse ameliyle cennete giremez” (SAV) hadisi ile uyarı-işaret edilerek; “Kendini beden sanma haliyle yapılan çalışmalar seni hakikate erdirmez (cennete giremez değil) ancak beden zannından kurtulduğunda ve nefsinin hakikatini bildiğinde sistemi çözersin ve yaşarsın!” anlamında bir uyarı yapılmıştır.. Yani her ne kadar çoktan TEK’e bakışta çalışmaları “ben” yapıyorum ya da bir çalışma var İLLİZYONU söz konusu ise de TEK’ten çoka bakışta ise her esmâ-fiil bir açığa çıkıştan ibarettir ve o mahâlde(!) fiilin hakiki faili “ben” değil, BEN’dir… Yani bu hadiste de bir mekanizma anlatımı vardır anlayışıma göre..

Burada kısaca değinmeyi istediğim bir konu, ayet-hadis-kudsi hadis tüm “HARF SİSTEMLİ” anlatımlar, FORMÜLLER öncelikli olarak ÇÖZÜM-lenmeyi bekleyen şifrelerdir-anahtarlardır. Bir “HARF DİZİNİ” (bu kelime ya da cümle olabilir) en azından iki yönlü değerlendirilmelidir bana göre..

1. Boyut-sallıklarına göre işaret ettiği anlam-manâ itibariyle (harften kelimeye)-Tabi Arapça demek istiyorum. “Kur’an’ın bir zahiri, bir batını, bir haddi ve bir matla’ı vardır” (Deylemi)
2. Harflerin dizilimi-düzeni ve buna bağlı olarak yansıttığı mekanizma şifresi itibariyle

(Dileyen Muhyiddin İbn-i Ârabi, Harflerin İlmi isimli kitabını inceleyebilir)

Konumuza kaldığımız yerden devam edecek olursak, ne demiştik; her ne kadar çoktan TEK’e bakışta çalışmaları “ben” yapıyorum ya da bir çalışma var İLLİZYONU söz konusu ise de TEK’ten çoka bakışta ise her esmâ-fiil bir açığa çıkıştan ibarettir ve o mahâlde fiilin hakiki faili “ben” değil, BEN’dir… Bu açığa çıkışlar ise FÂTIR-ın programlaması ile TETİKLEME MEKANİZMASI üzere; bir KADER (miktar, ölçü) ile açığa çıkıştan başka bir şey değildir..

İşin anlaşılması en zor noktalarından birisi de burası oluyor.. Yani illa ki bilinç, kendisine ulaşan bilgilere rağmen, DÛNUNDA kendisine bir “ben” alanı (farkındalık alanı) verme noktasından kendisini alamıyor (sistem gereği bu açığa çıkış zorunlu-teslim-kınama olmaz; maksat sistemi farketme olmalı).. Yine tüm takdir-kader bilgisine rağmen bilincin mekanizmaya bakışının(!) bir getirisi olan sonsuz olasılıklardan (süper pozisyon algısı) bir tercih-seçim ile kazânın-hükmün değiştirilebileceği İLLÜZYONU; açığa çıkış noktasındaki farkındalık alanına-oluşmuş ben-e aittir. Bir YANILSAMADIR!..

Hâl-bu-ki;

Ve Rabbüke yahlüku ma yeşau ve yahtâr* ma kâne lehümül hıyeretü, subhAnAllâhi ve tealâ ‘amma yüşrikûn; Rabbin dilediğini yaratır ve seçer! Onların ihtiyârı (seçim hakkı) yoktur! Allâh Subhan’dır! Şirk koştukları şeylerden Âli’dir! (Allah İlminden Yansımalarla Kur’an-ı Kerim Çözümü, Kasas – 68)

Hemen Hazreti Rasûlulllah Aleyhisselâm’ın duasını hatırlayalım:

-Allahumme lâ mânia lima a’teyte, ve lâ mutıe limâ manâ’te, ve lâ râdde limâ kadâyte!

-Allah’ım, verdiğine mâni olamaz; vermediğini verecek de yoktur; KAZÂNI yani HÜKMÜNÜ reddedecek, yani değiştirecek, bir güç de mevcut değildir. (SAV)

TAKDİR’de var ise DUA eder ve KAZA’yı çevirebilirsin! (Ahmed Hulusi)

Bu süper pozisyon algısı ve illüzyonu; sanki yapılacak çalışmalarla kat edilmesi gereken bir yol varDA, o yolun sonunDA varlığım eriyecekDE Allah’a erilecek zannını  oluşturuyor.. Birimde görünen-görünmeyen ibadet-çalışmaların TEK’ten çoka bakışla bir açığa çıkış olduğu fark edilemiyor.. Zira İRADE ile HÜKMOLUNAN tecelli-i Vahid’tir ve TETİKLEME ile oluşan açığa çıkışta ASLA değişiklik olmaz..

Burada bir bakış açısını düşünelim; BİLİNÇ, bir seçimim var illüzyonundan; TESLİM(!) olarak, “ASLİ vücudum bu biyolojik BEDEN değil; sınırlarını bilemediğim bu EVREN-dir (insanın evreni anlamında değil)” noktasına sıçrama yaparak; ASLİ VÜCUDUNU TANIMA İLMİ-ne yönelse; ki bu SİSTEM-i OKU-ma gayretinin TA KENDİ-sidir!.. İşte o zaman bakış(!) BİR AN-da çok değişecektir…

Bu şekilde olmaz da “beynin işleyiş sistemi” OKU-nmaya çalışılır; fark etmiyor neticede her iki yol da değişmez-dönüşmez sünnetûllah-ı OKU-ma gayretidir… OKU-nabilirse şayet neticede BİR-LENECEKTİR!. “Allah’a giden yollar nefsler adedincedir” (sav) Tabii ki her bir şey Bİ-iznillah… Allah bizlere “B” harfi ilmini SIR olmaktan çıkarmış olsun inşâAllah; HAZM-ıyla, EDEB-iyle..

İsimler ve görüntüler(!) olduğu sürece potansiyel noktasında sistemi algılamak çok zor ki; bunun getirisi de KADER tekniğini açmıyor bilinçlere.. Çünkü sistem ve mekanizmanın hakkıyla OKU-nması ile ancak kader sırrına erilebilir ve bu da kuantum potansiyel  noktasında kendini bulmanın, yaşamanın önünü açar anlayışıma göre!.

Bir başka yönüyle de, SİSTEM VE MEKANİZMANIN ÖZ-ÜNDE YER ALAN; BÖYLE OLDUĞU İÇİN FARKINDALIK ALANINA BİR TEKLİF OLARAK SUNULAN ÇALIŞMALARIN; çoktan TEK’e bakışla nedensellik (el hakîm) hükmünde olduğuna dikkat çekilmek istenmiştir. Aşama-basamak olsun diye!.

Bir misâl vermek gerekirse; varlığın özündeki âdet-hareket(!) salâttır. Beynin özündeki de!! (Dur Rabbin namazdadır!) O salât (esma özellikleri açığa çıkış platformu-seyri) ise sistemin ta kendisidir! Bu sebeple “Salât dinin (sistemin) direğidir” (SAV) denmiştir anlayışıma göre.. Nasıl denmesin ki ikisi AYN TEK şey!.. Ne var ki gözünü bu bedende açan bilincin bunu yaşayabilmesi; makrodaki veya ÖZ’deki hareketin, mikroda yaşanması (ikamesi, senkronizasyonu), nedenselliğine-açığa çıkışına AYNAlanmıştır…

Yani bir cûz’ün tercihi DEĞİL; KÜLL’ün zerrede yansımasıdır!.. Yani teklif görünümünde tespit denilen hadise!.. “Zerre KÜLL’ün aynasıdır” (SAV)

Salât ZAT-en mevcut (tespit); bize(!) o YAŞANTIYA geçmemiz TEKLİF ediliyor ŞUUR-sal olarak!!! Bunu da ANCAK İKRÂ sağlayabilir!..

Esasen CÛZ denilen; TÜMEL-den bir ALAN (farkındalık alanı) olarak; PARÇA anlamında DEĞİL yani bir ikinci var olmaksızın (LA İLAHE) yaşandığında; fark edilir ki varlıkta açığa çıkan her şey kendinden(!) bir özelliktir; kendi de bu biyolojik beden değildir… İşte o zaman sıra gelir KENDİNİ TANI-maya; sonsuz-sınırsız özelliklerini ve bu özelliklerin nasıl bir SİSTEM ve mekanizma ile açığa çıktığına ve bunun yaşanmasına..

Kader ismi ile işaret edilen SEN-SÎN ve sana “KENDİNİ TANI-man” teklif ediliyor…

“Nasıl bir açığa çıkışa-sisteme sahipsin(!) başını kaldır da bir bak” deniyor…

Anlayışıma göre;

SÜNNETÛLLAH, algılanan ve algılanamayan açığa çıkışların ANA SİSTEMİ’ne işaret eden bir kelimedir ve bu sistemin de Allah’a GÖRE İSİM-lendirilmesidir.. Allah’ın kendisini Allah ismi ile bildirmesi gibi.. Yani kendi açığa çıkış sistemine işaretle bildirdiği KENDİNE GÖRE bir İSİM-dir…

KADER ise aynı ana sisteme işaretle; bir ÖLÇÜ ile açığa çıkışı yaşayan bilincin ANLAYIŞINA GÖRE İSİM-lenmiş bir YÖN-lendirme levhasıdır.

SALÂT ise aynı ana sistemin; bilinç düzeyiyle orantılı olarak yaşanması HÂLİNE-HİSSEDİŞİNE-senkronizasyonuna verilen İSİM-dir; yine biz anlayalım diye.. “Bana dünya-N-ızdan üç şey sevdirildi. Mis koku, kadın, GÖZ-ümün NUR-u namaz (SAV)

Özetle bu yazının kaleme gelmesindeki önemli detay; Kader ismiyle işaret edilenin KENDİNİ TANI-ma=SİSTEMİ OKU-ma noktasında önemli bir konu olduğu hatırlatmasıdır… Bir yandan da HEP AYN TEK-in anlatılmakta olduğunu hatırlamaktır; farklı boyut-sallık ve işlev-selliklerine göre verilen İSİM-lerle..

Hem her ŞEY-in bir TAKDİR olduğu anlatılmakta hem de ELİNİZDEN NE GELİYORSA YAPIN denilmekte; işte bu İKİLİ anlatım İKİLİK-te olan bilince bir SESLENİŞ; yoksa sanılmaya ki bir çelişki var…

Bu ikili anlatıma dirençlerin ortadan kalktığı; bu anlatımın sistem ve mekanizmasının, SAMİMİYETLE OKU-nmaya gayret edildiği bir YENİ dönem DUA-sıyla…

Anladığım o ki; varlığın-ŞEY’in bir şakûle-program ile açığa çıkışına yani “İnna külle şey’in halaknâhu Bi kader; Muhakkak ki biz her şeyi kaderiyle (yazılı – programlanmış) yarattık!” (Allah İlminden Yansımalarla Kur’an-ı Kerim Çözümü, Kâmer – 49) ayetinin işaret ettiği sisteme-manâya iman ve bu açığa çıkan sistemin mekanizmasını OKU-ma yolunda İLME (B İlmi – El Esmâ ül Hüsna ve El Ahad üs Samed) ve GAYRET etmeye ihtiyaç(!) vardır.

İlmin gereği uygulamalara ve bu uygulamaların biz(!) mahâllinden açığa çıkmasına ihtiyaç(!) vardır. Bu yaşantının getireceği açılım-sıçrayış ise (kandilde yağ var ise) EL İNSAN ismi ile işaret edilen HALİFETULLAH’ın-ŞUUR’un anlaşılmasını-yaşanmasını sağlayacaktır ŞUUR’da anlayışıma göre…

Paralelinde, açık bir şekilde ifade etmeliyim ki; günümüz anlayışı ile İSLÂM isim-li SİSTEM gerçeğini hakkıyla anlamak ve yaşamak ise talebimiz Rasûlullah’ı anlamak ve yaşamak durumundayız. Eğer O’nu anlamak ve yaşamak noktasında varsa zorluklarımız; o hâl-de O’nu en iyi anlayanı ve yaşayanı YAŞAMAK durumundayız ki; BİZE BİR KAPI AÇILSIN… Lâ ilâhe illâ Allah Muhammed Rasûlullah

Dilene ki; nasip olmuş ola size ve bize BİR-FERD olarak!..

Bir kısım oku-malarıma dayanan ve sırf paylaşım için kaleme gelenler, bana HER iş-im-de ışık(!) olan ve her an sıkıntıya uğramamam için içimden seslenen Rasûlullah’tan ve O’nu çağ-ımız form-unda en iyi anladığına emin olduğum Ahmed Hulûsi’den anlayışım kada(e)r-ıyladır…

Eksikleri nefsimdendir, faydalı paylaşım ise Allah’tandır!. Hepsi de Allah’tandır realitesince; bağışlanma dilerim eksiklerim için.. Duanızı esirgemeyiniz LÛTFEN… Selâm ve Sevgiyle…

mustafâ alp

05.05.2012

İZMİR

Gündelik yasama geciremedigin her bilgi; sende cinni frekansı tetikler!

Yaşam alanina inmeyen bilgi; cinni frekansı (egoyu) besler!

Burada bilginin yeniliği, üstünlüğü dahi bu durumu değiştirmez!

Yasanmayan bilgi; EGOyu, yaşanan bilgi İNSAN’i ayağa kaldırır!…

SORU:

Salt Bilgi insanı Hakikate taşır mı?…

CEVAP:

Tohum düştüğü yere göre filizlenir!… Temizlenmiş;, taşı- dikeni ayıklanmış, gübrelenmiş ve suyu muntazaman verilen tarlada tohum boy boy bereketli başaklar verirken; temizlenmemiş ve bakımsız tarlada en iyi tohum bile bekleneni veremeyecektir!…

Bilgi de tıpkı böyledir.
Girdiği bilince göre şekil alır!…

Siz, nefs arınması çalışmaları yapmış, edeb ve haddi bilme ahlakını kuşanmış iseniz bilgi; sizi kendi hakikatinize taşıyan, hem de hızla taşıyan bir füzeye dönüşür…

Arınma çalışmaları yapılmaksızın alınan bilgi; tıpkı dikenli- taşlı tarladaki tohum gibi gelişemez… Tohumdan farklı olarak daha da fecisi; arınmamış bilinçlerde bilgi; kişinin egosunu besleyen bir şirk tramplenine dahi dönüşebilecektir…

Kısaca söylemek gerekirse…

Salt Bilgi kişiyi dönüştürmeye yetmez!…

Arınmış bilinçlerde bilgi; KULLUK ACZİYETİ ve YÖNELİŞ SAMİMİYETİni arttırırken;

Arınmamış bilinçlerde bilgi EGOİST TAVIRLARI ve SAMİMİYETSİZ PERDE ARKASI BENLİK HİLELERİNİ ARTTIRICI bir illüzyona sebep olmakta, Firavunvari zannları körüklemektedir.

ACZİYET VE KULLUK FARKINDALIĞI GETİREN BİLGİYİ; EN SAMİMİ YÖNELİŞLERLE KUŞANMAK VE HAZMIYLA KOLAYLAŞARAK YAŞAMAK NASİBİMİZ OLSUN…

SORU:
- Hissedebildiğim ve de gözleyebildiğim kadarı ile foton kuşağına girişle başlayan 2012 süreci; bir bakıma ÖLMEDEN EVVEL ÖLME süreci aynı zamanda diye düşünüyorum… Bu süreçte TASAVVUFİ ÇEVRELERDE büyük bir ELEME göze çarpıyor. Kimler yolundan sapmadan eleğin üstünde kalır acaba?… Çok Bilenler, Çok Sevenler; Çok Düşünenler, Çok Koşup bu yolda çok çaba sarf edenler mi?.. Kimler sağlam çıkar bu elemeden?…

CEVAP:

- Çok Bilenlerden önemli bir kısmı egolarına yapıştırdıkları ilimle Kocaman birer Firavun oldular!… Çok Düşünenlerin bir kısmı uçuk hayallerinin peşinde uzayda kayboldular!… Çok Koşanlardan bazısı hızlarını alamayıp uçurumlara yuvarlandılar!… Çok Sevenlerin ekserisi Kutsal (!) Aşk Vadisinde melankolik rüyalara daldılar…

Kimler mi kalır eleğin üstünde?!..

Yolu ister bilim, ister sevgi, ister hizmet olsun; yolu ve yöntemi ne olursa olsun sadece tek bir kesim kalacak elek üstünde; SAMİMİ OLANLAR!…

Çünkü; “Sadece, samimiyete erenler ve ona tâbi olanlar Hakikate erecektir!”(A.H)

SORU:

- Varlıkta tüm birimlerde açığa çıkan Hak olduğu için herkesle, her birimle görüşmeli, konuşmalı, irtibat halinde olmalı mıyım?!…

CEVAP:

- Hayır!… Şayet öyle olsa idi Ehli şöyle demezdi: “Siz, var oluş programınıza uymayan programlarla beraber olmama şansınızı kullanabilirsiniz!…”(A.H)

Bazı birimlerle görüşmeme hakkınızı kullanmanız; sizin bazı esma açığa çıkışlarına karşı perdeli yada ön yargılı olduğunuz anlamına gelmez!.. Tam aksine, akıl- ruh ve ilmî yöneliş selametiniz için insanlar karşısında “seçici olmak” durumundasınız!…

Aksi durumda ne mi olur?…

Bir gram bal için bir kilo keçi boynuzu çiğnemek gibi bir saçmalığı deneyimlemek; eskide kalmış yapıların masallarını yada yenilik adı altında firavunlaşan egosal hezeyanları izlemek gibi bir handikaba düşmekten kendinizi kurtaramazsınız!…

“Her bir topluluğa kendi Rasûlü geldikçe, Onu yalanladılar.” (Müminun Suresi 44)

Sen, Rasülü yalanlamayı; dışarıda bir tebliğciye isyan etmek, karşı gelmek sanıyorsun değil mi?.. Topluluğu da dışarıda kalabalıklar sanıyorsun…

Kur’an bir başka ayetinde de İÇİNİZDEN BİR RASÜL İRSAL ETTİK der, hatırladın mı?..

İçimizden bir Rasülü yalanlamak nasıl olur ki?!… Ne düşündürür sana bu?..

Yorulma, haydi ben söyleyivereyim:

VİCDANININ SESİNİ EGONUN SESİ İLE BASTIRMAN VE UMURSAMADAN BİLDİĞİN GİBİ YAŞAMAYA DEVAM ETMEN; RASÜLÜ YALANLANMANDIR!…