Sonsuzluk Yolcusu

İnsan insan derler idi, insan nedir, şimdi bildim,
Can can deyu söylerlerdi ben can nedir, şimdi bildim.
Muhittin der; Hak zahir, görünür her şeyden ahir,
Ayan nedir, pinhan nedir, nişan nedir, şimdi bildim.
(Muhiddin Abdal)

İnsan uzun bir yolculuktan sonra Varlık sahnesine çıkmış, Sanal Ben ile Hiçlik oyunlarını oynamıştı… Her oyunun bir sonu olduğundan -HİÇ olduğunu- anlamış İDİ. Peki olan biten neydi?

Kendi yaratımı olan çeşit çeşit EVlerini, sahnelerini yıktığında; Gerçekten EVİM diyebileceği VAROLUŞU ile baş başa kaldı. Ki o ezelden beri burada idi.

İnsan ;Big-bang teorisindeki gibi bir ışık patlaması ile Sonsuzluk yolculuğuna başlamış, patlamanın sonucunda açığa çıkan Madde ve Antimadde parçacıklarının mücadelesinden Madde galip çıkarak VARLIK oyunları başlamıştır diyor, bilim insanları, insan nedir, sorusuna.

Işık hızında ve belki de daha hızlı yol alan gözle görülmez foton tanecikleri minik gezegenimizin içinden de geçip gidiyor sanki HİÇ yokmuşçasına ama başka başka alemlerde varlık oyunları sergilemek üzere.

Işığın görünebilir olması için bir Yansıtıcıya gereksinimi var. Yine ışıktan oluşmuş olan bir cam ama ışığı tutup yansıtmıyor, ışık geçip gidiyor. Bazı maddeler ışık tayfındaki bazı parçacıkları soğurduklarından değişik RENKlerle karşımıza çıkıyor. Camın arkasını gümüş ile kapladığımızda ise ışık camdan geçip gitmiyor aksine sizi size gösteren bir ayna oluyor.
Işık kendini seyrediyor…

Bence ayna, insanoğlunun en büyük buluşlarından biridir.

Aynaya bakar ve kendinin neye benzediğini görür; kaşını, gözünü, ağzını, burnunu oynatır.
Güler, somurtur derken pandomim olarak başlayan oyun giderek 3 perdelik büyük tragedyalar veya komedyalara dönüşür. Oyun içindeki oyunlarla öylesine özdeşleşir ki kendinden geçer. Çeşit çeşit oyunlar içinde; Maddeciler ve Antimaddeciler Temel 2 karakteri CANlandırmışlardır varoluşları gereği. (big-bangdeki gibi)

Varlık oyunlarının başlaması için İKİCİL bir bakış açısı gerekir. TEK likle oyun oynanamayacağı için!…

Bu yüzden hep başrolde 2 temel karakter yer alır; Tanrı-Şeytan, Karanlık-Aydınlık, İyi-Kötü, Güzel-Çirkin, Kral ile Dilenci.. lerden, komedi ve dramlar üretilir….

Varoluşa çıkan, zahir olan her şey 2 kutupludur.
Doğduğunuz ANda Ölmeye başlamışsınızdır, süre çalışır konuma girmiş olur.

İnsan Bilinci de Varlığın önce Madde boyutunu algılayıp sonra antimaddeye varır.Görünenin ardındaki görünmeyene. Görünmeyenin sayesinde görünenin oyunlarını Seyrettiğini Fark eder. (Buna bir örnek, çocukken babası tarafından reddedilip evin bodrumunda tutulan bir çocuk 12 yaşında bulunduğunda, konuşamaz – yürüyemez- düşünce üretemez
konumdadır) Farkındalık CANlı ve gelişen bir ŞEY olduğundan, sürekli uyarılması ve beslenmesi gerekir.

Varlık oyunları muhteşemdir,eğer seyretmeyi becerebilirsen… Ama kendini unutur da oyuna dahil olursan başın büyük derttedir. De yine de güzeldir…

Biz bugün geçen günkü yazıdan örnekle yola çıkar isek; Ateist (maddeciler),Teist (Antimaddeciler) diye uyduralım… Nasıl olsa senarist biziz ya.. Dilediğimizce yazar-çizeriz.

Yazı kurulu -ŞİRK batağını besleyen 2 dere diye başlık atmış nasılsa… Varlık oyunlarının sergilenebilmesi için ŞİRK ŞART! Olmazsa olmazı işin. (hem bataklığın içinden yetişmiyor mu, o güzeller güzeli LOTUS ! En güzel GÜLLER en iyi gübrelerden oluşmuyor mu?
Ateist olarak algılarını geliştiren BEYİN eninde sonunda pik noktasından sonra Teistlere merak salacaktır. (Örn;Newton kendi zamanının en bilimsel beynidir, kalkıp gizli gizli simyacılığa merak salmış, dinsel metinleri inceleyip yorumlar yapmıştır.)

Şimdi bazı arkadaşlar sen ateistlikle agnostikliği birbirine karıştırıyorsun diyebilirler. Bu sahne benim olduğundan derin felsefi oyunlar oynamak istemiyorum. Ha bilinemezcilik ha maddecilik sonuçta ikisi de genel kabulle yola çıkan İNANÇ sisteminin dışında kalanlardır.

Neyse konumuza döner isek;Teist düşünce ve inanç sistemleriyle algılarını geliştirenler de belli bir doyma noktasından sonra, eninde sonunda yolları ateistliğe düşer.

-B -hakikati ile dini yalanlamak gibi.

Varlık oyunlarının yasasıdır sanki bir UÇtan diğer UCa varmadan DENGEye gelemezsin!..
Onun için derler ya TEK kanatla uçulmaz.
Cahil insan tam karanlıktadır, kendi içinde Bütündür, bölünme de yoktur,gelişme de..
Aydınlanmış insan da bütündür, bölünme yoktur, şirkten kurtulmuştur, ama cahilliği de bilir, aydınlığı da…Öyleyse 2 kanadı da tatmıştır.

Maddeyi ve antimaddeyi anladıktan sonra ancak -OYUNU- çözümleyebilir İnsan..Varlık oyunlarındaki Dilencinin aslında Kral olduğunu, Kralın ise Dilenci …

Sonrasında ise; ister oynarsın Dilenciyi veya Kralı; ister seyredersin krallığını ve dilenciliğini… Ağız dolusu gülersin belki de haline..

Eh CANın isterse oturur Senaryoyu da yazarsın GÖNLÜNCE..

Sonsuzluk Yolcusu

Doğumdan önce neler öğreniyoruz?

Sonsuzluk Yolcusu

Evrensel titreşim veya beyindeki sonsuz sınırsız algılama ve algılananların işlenebilmesinin önündeki engeller nelerdir?

Uzunca bir süredir Ateist(tanrı tanımaz) ve Teist(tanrı tanır) olguları karşıt fenomenler olarak çarpıştırılıyor beyinlerimizde.

Bütünsel bir bakışa sahip olabilenler bunun yapay bir ayrım olduğunun farkındalar sanırım.

Taraf olarak kendi kendini Sınırlamış beyinler ise ister Ateist, isterse Teist olsun en başından gerçekliğini kaybetmiş  durumda..

Teistler açısından BAKAR isek;

Her şeyi yaratan bir tanrı kavramı var kabulü ile yola çıkarlar; Tüm düşünce sistemlerini de bu tezlerini kanıtlamak  üzere kurarlar.

Yarattıkları bu SKALAYA ters düşen her şey YANLIŞ, uygun düşenler ise DOĞRU kabul edilir.

Dolayısı ile bu uygunluklar beslenmeye ve üretilmeye, çoğaltılmaya çalışılır.

Beyinler sistemler yaratır ki üretilenler DAİM yaşayabilsin.

Ateistler açısından BAKAR isek;

Her şeyi yaratan, her şeyin kaderini belirleyen, sürekli ne yapıp edildiğini yazan-çizen ve hesaba çeken bir tanrı Yoktur.

Sürekli devinen, dönüşen, gelişen bir yaşam vardır. İnsan bu gelişimin ürünüdür daha da nereye gideceği bilinemeyendir.

Bu nedenle Tanrı kavramını çocukça bulur, hatta bunu insanları uyutmak üzere ,Dini bir üst yönetim kurumu olarak kabul eder.

Ateist düşüncede doğa yasaları vardır, Toplumsal yasalarda Ekonomik çıkar esasına göre belirlenmektedir.

Bu temeldeki iki düşünce sistemi de sonuçta beynin çıktısıdır. Kolektif aklın ürünüdür. Doğaüstü bir şey yok sonuçta.

Daha doğrusu doğa altı veya doğa üstü denebilecek bir şey yok..

Ya da tanrı ve evlatları, melekleri, şeytanları diye kavramlar da yok ki bütünsel bakışta….

Peki bu karmaşa nasıl yaratılıyor beynimizde?

Ateist -dindar makalesindeki bir konu dikkatimi çekti; Beynin salgıladığı Dopamin bir nörotransmitter yani her bir sinir hücresi arasında iletişimin kurulmasını sağlıyor.

Bunun sağlıklı olabilmesi için de hipofiz ön lobundan salgılanan Prolaktin hormonunu baskılıyor. Prolaktin hormonu süt bezlerini aktive eden -besleyici-hormon.

Şimdi bir düşünce sistemi kurduğunuzda onu beslemek zorundasınız. Prolaktin salgısı artar. Bu artış dopaminin etkisini azaltır. Dolayısı ile diğer her şeyle iletişim Azalır, kurgulanan düşünce beslenmek zorundadır. Bu bir şeye kilitlenmek demektir. Böylece binalar, sistemler kurulur, handikabı ise kurulan binada hapis kalmaktır.

Buna günümüzde EGO diye isim verdik.

Yaşadığımız düzende EGOLAR SAVAŞINA(YILDIZ SAVAŞLARI GİBİ) döndü.

Kimse kimseyi dinlemiyor.

İletişim kurulamıyor.

Kurulmuş gibi görünse de herkes önce kendi sisteminin doğrultusunda diğerini anlamaya çalıştığından -karşıdakini objektif olarak değil, YANLI olarak algıladığından-Yanlış algılıyor.

Beynin yapısı nöronlardan oluşan bir jangl gibi. Bilinç dediğimiz şey bu ormanda kendine yol açmaktır olsa olsa..

Açılan her yol kayıt altında ve özenle saklanıyor. Gelecek nesle iletilmek üzere..

Tümel bakış açısından bakar isek her yol insan olmayı güçlendirip bir üst aşamaya taşımış ama bu kadar değil…DAHA da DAHASI varı görüp yolculuğu sürdürebilmek bütün mesele..

Bu nedenle eski söylemleri ataların dinini veya dinsizliğini bırakıp her daim YENİ ye yönlendirmek zorundayız beynimizi..

Eski deyimler çağrışımlarla da çalışan beyni otomatik pilota devrediyor, bizi yeni söylenen bir ŞEYi algılamaktan alıkoyuyor.

Uyanmak demek beynin her an hazır konumda olması demek ki bundan daha büyük HUZUR VEREN bir şey yok.

SONSUZLUKTA SEYRETMEK GİBİ…

Sonsuzluk Yolcusu

Emre Ümit Tuncel

Yok, yok, büyük şehirlerde önümüzdeki yıllarda vuku bulacağı, ve çok can ve mal kaybına yol açacağı iddia edilen 7-8-9 şiddetinde olacak depremden bahsetmiyorum.

Keşf-i Şakk ile, bilincimizi sallayacak o müthiş depremden bahsediyorum.

Aslında aralarında çok fazla bir fark yok. Okumadan, araştırmadan, ilmini elde etmeden, babadan, dededen kalma usullerle ”Bennn” yaparım, gayet de güzel olur deyip, şehirde de köyümüzde yaptığımız gibi ilimsiz, bilimsiz, derme çatma binalar yaparsak, elbette er veya geç gelecek şiddetli bir azap gününü beklememiz gerekir.

Bu arada, konu ile ilgili ilim sahipleri ”ehil” kişiler, devamlı uyarıyorlarmış tehlike hakkında, olsun, onlar beni değil, başkalarını uyarıyorlar…

Bilincimiz de, aynı şekilde, 120. gün startı ile yükselmeye başlayan bir bina aslında.120. Günde aldığımız boş temel üzerine önce bilinç binamızın bitmiş ağırlığını taşıyabilecek sağlam temel ayakları inşa etmemiz, ve bunun için de, doğru bilgi ve malzeme kullanmamız gerekiyor.Ama, sistemin gereği olarak aldığımız ilk bilgiler, aile, yakın çevre, mahalle, okul, ve medya kaynaklı.Bu kaynaklardan gelen bilgiler o savunmasız zamanımızda veri tabanımıza güvenilir bilgi olduğu var sayılarak  şartlanma, değer yargıları ve ön yargılar şeklinde sürekli işleniyor.Maalesef bilincimiz, gelen bilgileri araştırıp değerlendirme ve doğrulama yetisine sahip değil bu küçüklük çağımızda.

Yani, ister istemez binamızın temel ayaklarını, etrafımızdaki güvendiklerimize ısmarlıyoruz. Bilincimiz, onların kurduğu temel ayaklarının üzerinde doğrulmaya başlıyor.Hatta çok katlı bir bina ise, bir kaç kat o arada çıkıveriyorlar bizim adımıza.Artık onlarda inşaat işini köylerinden kasabalarından, büyüklerinden ne kadar biliyorlarsa o kadar işte…

Sonra, aklımız yavaş yavaş birşeylere ermeye başlıyor. Üst katlarda, kendi edindiğimiz bilgi ve deneyimleri de çevremizden aldığımız bilgilerle beraber bilinç inşaatımızda kullanıyoruz.

Binamızın katları yükseldikçe yükseliyor, keyifleniyoruz, bina ile beraber biz de ”Hava”lanıyoruz.

Şöyle, en üst kattan, engin manzaraları ”seyr” edelim derken, birdenbire bir uyarıcı geliyor, ve sesleniyor :

-        Hey, sen !  Binan çürük, her ”An” üstüne yıkılabilir, tehlikedesin !!!

Derhal burayı terket, ve yıkıp, kendine yeni bir bina inşa et !!!

-        Ama ”Ben”, bu binaya çok emek ve zaman harcadım şimdiye kadar ? Nasıl kıyarım bütün bu emeklerime ? Hem, ”Ben” gayet güzel bir bina yaptım, tam ”Ben”im istediğim gibi,

-        Projen yanlış ! Binanı yanlış ölçülendirilmiş zayıf temel ayakları üzerinde, eksik demir ve çimonto, ve deniz kumu kullanarak yükseltmişsin. Tehlikedesin ! Her an başına göçebilir !!!

-        Hmmm, peki ben bi düşüneyim bakalım, karar vermek için,

-        Peki, sen bilirsin,benden uyarması.Hadi bana eyvallah !

Uyarıcı tehlikeyi bildirdi, ve gitti.Kaldık vicdanımızla başbaşa… Soruyorum vicdanıma :

-        Sen ne diyorsun bu işe ?

-        Sen uyarıcıyı anlamadın galiba. Uyarıcı doğru söyledi.Bilmeyenlerin lafına uydun.Binanın projesi, temelleri yanlış.Sen de ucuza mal olsun diye hatalı ve eksik malzeme kullandın.Dikkate almazsan bir gün binan çökecek, altında kalacaksın ! İyisi mi o yıkılmadan gel kendin yık, yeni baştan yap !

-        Ama çok zaman ve para harcadım ben, nasıl yıkarım ?

-        Hala anlamıyorsun,O emeklerin boşa gitti, zararın neresinden dönersen kardır !

-        Hmmm, neyse şimdilik bi dursun bakalım, biraz daha düşünelim.

(Ya ”Hu”, ”Ben” im binama bir şey olmaz.Bu kadar emek boşa mı gitsin ? Zaten mavi nazarlık boncuğu ile ”Maşaallah” tabelasını da asmışım binamın alnına, artık ”Tanrım” a emanet binam, o korur onu nasılsa…Ben en iyisi, binayı yıkmayayım.Üzerine biraz sıva, boya, makyaj yaparım, dışarıdan bakanlar anlamaz bile…)

Ama, derler ya, tarih tekerrürden ibarettir diye, çünki ibret alınmaz geçmiş tecrübelerden.Neticede uyarıcının uyardığı o gün geliverir bir gün.Bakarsın çürük binalar paramparça, dümdüz olmuş.Yeryüzü o gün bambaşka bir yeryüzü oluvermiş…

Zuhruf 043

23-) İşte böyle… Senden önce hangi topluma bir uyarıcı irsâl ettiysek, oranın zengin ileri gelenleri şöyle dediler: “Biz atalarımızı bu din anlayışı üzere bulduk ve biz onların eserlerine (şartlanmaları, genleri) uyanlarız.”

24-) (Hz.Rasûlullâh) dedi ki: “Eğer size, atalarınızı üzerinde bulduğunuzdan daha doğruyu getirmişsem de mi?” Dediler ki: “İrsâl olunduğun bilgiyi reddederiz!”

25-) Bunun üzerine onlardan intikam aldık… Yalanlayanların sonu nasıl oldu bir bak!

Sonra, üzüntü, pişmanlık, azap…

-        Keşke uyarıcıyı dinleseydim, başıma bunlar gelmeyecekti.

-        Ama, artık iş işten geçti, olan oldu. Geri dönüş yok !!!

Tefekkürümde Kur’an, Hadisler,ve Ehlinin çok kıymetli açıklamalarından faydalanmaya çalıştım.

Doğrular ”Bi” Hakikatimden, hatalar kulluğumdan kaynaklanıyor.

Selam ve hürmetlerimle,

ÜMİT TUNCEL – ANKARA

Pek çok araştırma neticesinde, yıllarca dua eden ve meditasyon yapan insanların dua etmeyen ya da mediatsyon yapmayanlara göre beyinlerinde artan bir aktiviteye sahip oldukları ve dikkat ve ödül ile ilgili
beyin bölgelerinde, frontal loblarında daha fazla beyin dokularına sahip olduklarını ortaya  çıkmıştır.

Çok yeni bir araştırma da, ateistlere göre “yeniden doğuş” tecrübeleri yaşamış olan insanların, beyinde duygular ve anılarla ilgili olan hipokampuslarının daha küçük olduğu tespit edilmiştir.

Ancak bu tespit edilenleri yorumlamak oldukça zordur.Çünkü brikişinin daha küçük bir hipokampusa sahip olması ya da daha geniş bir forntal loba sahip olmasının o kişinin daha fazla inançlı olmasına ya da dini bütün bir kişi olmanın beyindeki bu bölgelerdeki değişiklikleri tetikleyip sebep olup olmadığını çok netleştirmemektedir.

Çeşitli deneylerle, Tanrıya inanmanın da herhangi birşeye inanmakta olduğu gibi beyinde benzer
değişikliğe neden olup olmadığını açıklığa kavuşturmaya çalışılıyor.

Şu ana kadar ki ulaşılan sonuçlar, bir uçağı ya da bir arkadaşı ya da bir sokaklambasını düşündüğünüzdeki
gibi Tanrıyı düşünmek de beyinin aynı bölgelerini aktive edebilmekte olduğunu gösteriyor.

Örneğin bir araştırma göstermektedir ki; dindar bir kişi Tanrıya dua ettiği zaman da tıpkı sıradan herhangi bir insanla konuştuğunda olduğu gibi beyininde aynı bölgeleri kullanmaktadır. Bir başka deyişle, inançlı
bir insanın beyninde “Tanrı”, bir nesne ya da bir kişi kadar “gerçek”tir.

Araştırma ayrıca göstermektedir ki; artan dikkat ve motivasyonla alakalı olan dopamin adlı hormonun,
inançlı bir beyinde yüksek seviyede seyir etmektedir.

Bir çalışma da şunu göstermektedir ki; inançlı kişiler, şüpheci kişilere göre kelimeleri ya da yüzleri bir ekranda mevcut olmadığı bir durumda büyük bir olasılıkla görürken, şüpheci kişiler, kelimeler ve yüzler
gerçekten de ortada, meydandayken bile onları sıklıkla görmezler.

Ancak, şüpheci kişilere beyindeki dofamin miktarını artıran bir ilaç olan L-dopa adlı bir ilaç verildiğinde,
tıpkı aynen inançlı kişilerin yaptığı gibi karmaşık şekilleri-kalıpları, kelimeler ya da kişiler olarak yorumlayabilirler.

O zaman bu araştırma bizlere ne demek istiyor? Şuanda,  tüm noktaları birleştirecek net bir yola-düşünceye sahip değiliz. Şimdilik şunu söyleyebiliriz ki; inançlı kişiler ile ateistlerin beyinleri farklılık göstermektedir. Ancak,bu farklılıklara neden ne olabilir, işte bu bilinmiyor.

Çeviren : AylinER
Kaynak : http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=is-there-a-difference-between-the-brain

Gencay Gülfidan

http://www.okyanusum.com/sarimsak_.html

sanırım linkteki bu yazı üzerine şöyle bir soru geldi bir dosttan :

http://arsiv.yeniasir.com.tr/ya2007/08/07/index.php3?kat=sarma&sayfa=sar6&bolum=guide

”böyle bir bilgi de vardı… şimdi hangisi diye sormak isterim”

Cevaben konuştuğumuz, şu şekilde ki düşündürdüklerini paylaşmak istedim :

…

Evet yazıyı okudum. Benim bu konuda teknik bilgim yok ama hissettiğimi söyleyebilirim. Düşüncem odur ki; alkolün bazı şeylere iyi gelmesi fakat Beyinde hasar oluşturması gibi düşündürdü beni bu yazı… Sarımsakta bir çok hastalığa iyi geliyormuş fakat beyne olan zararından bahsediliyor diğer yazıda.. ve dikkatimi çeken birşey daha bahsedilenler genelde Mısır, Roma vb yerlerde… Sağlık anlayışını da düşündüm birdaha… Sağlık dediğimiz şey soğuk algınlığına tutulmamak mı yoksa BEYİN sağlığı mı… Sanıyorum sarımsak mikrobik bazı hastalıkları engellese bile Beyin üzerinde tahribat oluşturuyor (diğer yazıya göre)…

Yani soğuk algınlığını tercih ederim.. Hastalıkta zaten yeni açılımlara gebe. Ve hadiste geçtiği üzere günahları götürüyor.

Yani düşüncem, iki yazınında doğruluk payı var fakat, Rasulullah’ın şu hadisi de dikkat çekici:

“Bazen Rasûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a içerisinde yeşil sebzeler bulunan tencere getirilirdi de onda koku bulur ve (ne olduğunu) sorardı. Kendisine sebze nevinden ne olduğu bildirilince, tencereyi, beraberindeki arkadaşlarından birini göstererek ona vermelerini söylerdi. Aleyhissalatu vesselam, onun yemekten çekindiğini görünce: “Sen bana bakma, ye! Zira ben senin gibi değilim, senin konuşmadığın (meleklerle) konuşuyorum” derdi.”

Hani Firavunun başı dahi ağrımamıştır diye bir söylenti vardır. Başı dahi ağrımazdı fakat Allah’ı tanımadan (İsmi Allah olan’ı / İsmi Beyin olan’ı) baş ağrısını kesenlerdendi. Sarımsak yiyerek yaptığını varsayalım. Başı ağrımadı ama hala Firavun !..

Hz Mevlana’nın reçetesi hakkında ise; şeye benzettim bunu bazı zatların küçük abdest! ile tedevisi…

Ama burada, o zaman ne yapalım demekte şeye benzer, Efendimiz (s.a.v) çok kadın ile evlenmiş, bizde evlenelim, demek gibi… Bunu demek bence hadsizlik olur çünkü O’nun kadın algısı ile bizim kadın algımız arasında ki fark malumunuz…

İki yazı arasında belirgin fark; birinde sarımsağın VÜCUDA faydaları anlatılırken, diğerinde BEYNE olan zararlarından bahsediliyor…

(Hastalıkla ilgili olan hadis: “Mü’min kişiye bir ağrı, bir yorgunluk, bir hastalık bir üzüntü hatta bir ufak tasa isabet edecek olsa, Allah onun sebebiyle mü’minin günahından bir kısmını mağfiret buyurur.”)

Mü’min olmanın HALİNİ YAŞAMAK için ise BEYNİN olabildiğince sağlıklı çalışması gerekir diye düşünüyorum. Ki hadiste ”Mü’min kişiye” diye söylenmiş !…

Ben bunları yakalayabildim şimdilik sorunuz üzre..

Kısaca sorunuzun bana düşündürdükleri bunlar oldu…

Teşekkür ederim… Selamlar

Sonsuzluk Yolcusu

İnsan çok uzun bir yolculuktan sonra bilince çıkan bir varlık olmuş.
Bu uzun geçmişi nedeniyle de hakikatini unutmuş…
Işıktan madene, bitkiye, hayvana oradan insan denilen; Beyin yapısı ile diğerlerinden farklı bir OLuşa gelmiş oturmuş.

Bu bilindik öyküyü pek severim, hem evrimsel süreci hem de Tek algısını çok güzel anlatır.

İNSAN; diğer adı “UNUTAN” imiş.
İNSAN; JANUS yüzlü demiş bir diğeri.
İNSAN; düşünen hayvandır demiş başka biri..
İNSAN; MELEKtir demiş Ahmet Hulusi.
Melek nedir ki diye bakmış Emine; O halde İNSAN IŞIK tır demiş.

Yansıtılan bilgi notlarını okuduktan sonra düşünmemek ve yazmamak Nankörlük olacağından düşündürdüklerimi yazıya dökmek farz oldu.

Bakara (Bu surenin adını ilk öğrendiğimde çok gülmüştüm, sığır suresi)
Sonra hayat insanın önünden akıp gidiyor ama insan BAKAR a gibi bakıp dalıyor… Trene bakar gibi. Yani düşünenliğini kaldırdığında hayvanlığı kalıyor doğal olarak. Ve içgüdüleri neye programladıysa onu öyle yaşıyor.. (İnsan tanımının birini açtık sanırım, daha fazlaya gerek yok, hepimiz hayvani yönümüzü gayet iyi biliyoruz)

BAKARA 150 ila 156. ayetler; 7 basamaklı nefs yolculuğunu anlatıyor gibi.

150-) Nereden (hangi düşünceden) çıkarsan çık, vechini (yüzünü – müşahedeni) Mescid-i Haram’a (çokluğun gerçekte yokluğunun yaşandığı secde edilen mahale) döndür! Nerede olursanız olun, vechlerinizi o tarafa döndürün ki, insanların sizin aleyhinize bir delili olmasın. Ancak onlardan bilfiil zulüm edenler aleyhinize olur. O hâlde, onlardan korkup çekinmeyin benden çekinin ki üzerinize olan nimetimi tamamlayayım… Ki böylece umulur ki hidâyete ulaşırsınız.

1- İnsan çok yönlü, çok zamanlı ve çok mekanlı yolculuğundan sonra; Her döneminin oluşturduğu verilerle, ÇOKLUK algısını kodlamış olarak varoluşa çıkıyor yeni bir bedensel yapı olarak. Farklılıkları da “Bazısı bazı yerde fazlaca eyleşmiş” diye anlatıyor Bilenler…

Hani kimisi IŞIĞA, kimisi TAŞLARA (altın, elmas, incik, boncuk),kimisi botanikçi AĞAÇLARA, çiçeklere; kimisi HAYVANLARA (zoologlar); kimisi İNSANLARA (unutanlar grubu olarak birbirlerine hatırlatıcılık hizmeti veriyorlar), kimisi de JANUS YÜZLÜ (Antik Yunanda bir yüzü ağlayan, diğer yüzü gülen insan) lerle kâh arabesk bir yaşam sürüp kadehleri tokuşturuyor,
kâh eller havaya deyip roman havası çalıp söylüyor. Kimileri de BİLGİ SEVERLER grubu olarak tüm bu verileri toplayıp inceleyip FELSEFELER ve DİNLER üretiyor.

Peki hangisi doğru diyor? HEPSİ. Hangisi yanlış veya eksik diyor? HEPSİ.

Ayete döner isek; Nereden geliyor olursanız olun, kendinizi ne ile tanımlıyor olursanız olun, Mescidi Haramda yani SECDE HALİNDE bunların hiçbiri veya hepsi olduğunuzu
algıladığınızda ÇÖZÜLÜRSÜNÜZ. Yani SINIRLI- SORUMLU EGO algısı çöker, EV yıkılır.

151-) Nitekim, içinizden (hakikati dillendirmek üzere) Rasûl irsâl ettik (açığa çıkardık); âyetlerimizi (varlığın hakikati oluşumuza dair işaretleri) size tilavet ediyor (okuyup anlatıyor), sizi arındırıyor ve Kitabı (hakikat ve Sünnetullâh bilgisini), Hikmeti (varlığın oluş sistem ve düzenini, oluş mekanizmasını) ve bilmediklerinizi öğretiyor.

2- Ev yıkıldığında ne olur? Çokluk algısı biter, gökyüzünün altında her şeyin bir ve tek olduğu algısı doğar, “Rasül irsal oldu”dan bunu anlıyorum.

Çokluk görüntüsünün Tekten projekte olduğunu, kendi geçirdiği evrelerin bilincine vardığında yani Kitabını okuduğunda; kendini sevdiği ve sevmediği şeylerle SINIRlamaktan, TANIMLAmaktan ARINIP; Varlığın OLuş sistemini, nedensellik yasalarını, Tetikleme mekanizmasını ve dahi bilemediklerini ÖĞRENMEYE başlıyor. Yani Sınırlamalar bitince Her şeye AÇIK BİR KONUMA geliyor. Potansiyelin Farkında! Her şey olma olasılığı var…

152-) O hâlde beni zikredin (anın – düşünün) ki sizi zikredeyim. Şükredin bana (değerlendirin beni), sakın küfretmeyin (hakikatiniz ve varlığın hakikati olduğumu inkâr etmeyin).

3- Potansiyelini HATIRLAdıkça; yani “Bu kadar değil, daha da dahası var, açığa çıkanlar çıkmayanların siyah inekteki beyaz noktacıklar kadar” dedikçe göremediklerini görüp değerlendirebildikçe ŞÜKREDİYOR.

Değerlendirdiklerinle sınırlayıp “Bu budur” dediğinde ise KÜFREDİYOR hakikatine… Takılıp kalıyor. Aynı yerde ve aynı teraneyi çalıp söylüyor… Her şey hak lak, lak, lak gibi…

153-) Ey iman edenler, hakikatinizin açığa çıkartacağı sabır (dayanma kuvvesi) ve salât (hakikatiniz olan Esmâ mertebesine yönelişin getirisi olan müşahede) ile yardım isteyin. Muhakkak ki Allâh sabredenlerledir (Es Sabûr Esmâ’sıyla – mâiyet sırrı).

4- Şükredip yanılgılarını da değerlendirebilirsen, Takılmalar tökezlemeler en aza iniyor.
Varlığın Tekilliğini ve senin de O tekin Yansıması olduğunu kanıtlayamasan da bilip hissediyorsun….

Artık varoluştan KOPUK ayrı bir varlığının olmadığını bilmenin verdiği Huzur ve Güven duygusu seni gerçek YUVADA olduğun hissine götürüyor. Bu his veya bilinç HALi diyelim Dayanıklılığını arttırıyor. Sabrı kuşanıyor. Egosal telaş ve hararet yerini; Her şeyin bir OLUŞ halinde olduğunu, AKIŞI SEYRETMENİN, Evrensel HAREKETin o muhteşem devinimini gözlemlemenin keyfini yaşatıyor.

Sadece Sabırla açığa çıkışları beklemek gibi… Burada Egonun YAPIP EDEBİLECEĞİ bir şey yok.
Zende buna “Çabasız çaba” diyorlar.

Yani Yöneldiğin seni sen yapan özelliklerin, sana seni anlatıyor. Her şeye TANIK oluyorsun gibi. Sistemi, oluşu anladığından ötürü Sabır ile açığa çıkan taşların yerine oturmasını da bekleyebiliyorsun, “Eylemsiz eylem” gibi paradoksal bir şey.

154-) Allâh için (iman ehli olduğu ve iman mücadelesi verdiği için) öldürülenlere “ölüler” demeyin. Bilakis onlar diridirler, ancak siz bunu idrak edecek kapasiteye sahip değilsiniz.

5- Böylece her şeyin bir Sistem dâhilinde açığa çıkıp, açığa çıkanın da diğer bir şeyi tetiklemesi ile OLUŞumlar yeniden, yeniye deviniyor. Enerji doğası gereği HAREKET halinde olduğundan; denizdeki DALGALANMAlar gibi ve bir dalganın diğerini itmesi veya çekmesi gibi yani bir özelliğin açığa çıkışı diğerinin kaybolması gibi  sürekli bir devinimdir ki sen bunun hangisiyle tanımlayıp sınırlayabilirsin bildiklerini?!…

Burada BEN diyebileceğin bir şey kalır mı? Bu EGONUN ÖLÜMÜdür ki gerçek anlamda ise DİRİLİŞ ÖYKÜSÜ’dür.

Birimsel algın ölmüş “O” doğmuştur. Bu bedende yaşayan “O” olduğundan “O” halden hale , şekilden şekle, renkten renge girebilendir!….

TUTARSIZ gibi gelir davranışların ötelerden bakanlara. “Bir dediği bir dediğine uymaz” nasıl uysun “O” her AN yeni bir ŞE’Nde… “O” diri… Ancak ölüler hareket edemez!..

155-) Sizi, korkacağınız bir şeyle, açlıkla, malınızı, canlarınızı (canınız gibi sevdiklerinizi), çalışmalarınızın mahsulü olan şeyleri eksiltmekle sınarız. Bu olaylara karşı sabredenleri (tepki koymayıp olayın nasıl sonuçlanacağını bekleyenleri) müjdele!

156-) Onlar, kendilerine hoşlanmadıkları bir olay isâbet ettiğinde, “Biz Allâh (Esmâ’sının açığa çıkması) içiniz ve O’na dönücüyüz(sonuçta bu gerçeği yaşayacağız)” derler.

6- Sizi bu hale getirmek için, PEK ÇOK ŞEKİLDE SINAR… Açlık, sevdiklerin, can kattığın her şey, kariyerin vb. “BENİM” dediğin her şeyi alır ki “BEN” dediği kalsın. Edindiğin bu güven ve yeterlilik duygusu Sabretmeni kolaylaştırır. Yoksa birlik duygusunu hissedememiş KİŞİLERDE bunlara dayanmak korkunç ACILAR çekmek, acının içinde yanmak ve ERİMEK demektir.
Bu da yine “O”nun oyunlarındandır ya …. “Sonunda her şey bana dönücüdür” dememiş boşuna… Sanki “O”ndan gayrısı varmış gibi…

157-) İşte bunlar üzerinedir Rablerinin salâvatı (hakikatlerini fark ettirmek üzere tecellisi) ve rahmeti (Esmâ’sının açığa çıkış seyri güzellikleri)… İşte bunlardır hidâyet bulanların ta kendileri…

7- Rablerinin Salavatı; bu sınav ve acılar Hakikatte sen ve senin diye bir şeyciklerinin olmadığı, olan bitenin kendinden kendine SEYREDEN olduğu!…  Ne olduğu hakkında asla fikir  dahi yürütemeyeceğin sonsuz – sınırsız bir yapı olduğunu sana hatırlatmak, fark ettirmek içindir.

Böylece Rabbin de kendi gerçekliğini yaşar konumdadır artık… Hidayete ermek bu olsa gerek… Seni sen yapan özellikler de sürekli devinimde olduğundan potansiyel enerji her fırsatta yeni bir şekil alarak açığa çıkabilmektedir.

“Bana ne kaldı?” diye soracak olursa EGO, o zaman ne olur?!..

Ne cevap verir, YENİLENMİŞ BİLİNÇ ?!..

Şayet bu süreci yaşayanda hala ego namına bir şeylerin kırıntısı kaldı ise eğer, cevap çok kısa ve nettir:

- KOCA BİR HİİİİİİÇ.

 Sonsuzluk Yolcusu

Özgür Kurt Durmaz

EY !!! ,Mesafeyi yaratan ve uzun uzadıya yürüdüğünü sanırken bir mobius şeridi hükmünde hamster misali dönüp dururken kendini beyin sanan connectome !!!

Nankör… Pek çok farklı tanım yapılabilir bu sözcüğe dair tanımlayananın durduğu noktanın önünde uzanan manzaraya göre… Bu sebeple önce tanımlayanın bulunduğu noktanın olabilecek en kapsamlı görüntüye erişebilir bir nokta olması gerekliliğini vurgulamalıyız. İşte tam burada çok önemli bir gerçekliğe işaret eden bir kelime girer devreye…

“EL  ALİY “… “EL ALİY “ kavramını , “Varlıkları hakikat noktasından seyreden” diye tanımlıyor Ehli… “Varlıkları hakikat noktasından seyreden “ tanımı söz konusu olduğunda nankörlük nasıl bir boyut kazanır peki? Bunu cevaplamamız gerekir  ancak  öncesinde, varlıkları hakikat noktasından seyreden El Aliy nasıl bir haldir bir de bunu açmak lazım sanırım…

Belki şöyle diyebiliriz, algı adı altında açığa çıkan şeylerin algıya dönüşmeden önceki ve her türlü algı şekli ile algılanabilir olabilecek potansiyeldeki durumu… Ehli bu duruma işaret etmek için “Kuantum Potansiyel “ anlatımını kullanıyor. “Kuantum Potansiyel “ işareti bir yönü ile vücudumuzdaki “Kök Hücre”lerle oldukça benzeşir. Aşağıdaki paragraf bu benzeşmeyi oldukça güzel özetlemektedir.

Erkeğin spermi ile kadının yumurtası birleştiğinde, yani döllenme sonrası oluşan hücre (zigot) tek başına tüm organizmayı meydana getirebilecek genetik bilgiye ve güce sahiptir. Vücuttaki tüm hücrelere dönüşebilecek potansiyele sahip olan bu ilk embriyonel hücreye “Totipotent” her şeyi yapabilen anlamında hücre denilmektedir. 

Döllenmeyi izleyen ilk dört ile beş gün içerisinde tek hücreden meydana gelen tüm hücreler aynı güce sahiptir, yani döllenme sonrası ilk dört gün içerisinde oluşan hücreler rahim içerisine yerleştirildiğinde her biri tek başına bir organizma, yani insan oluşturabilecek güçtedirler. Anne karnında ilk dört gün içerisinde eğer herhangi bir nedenle bu hücreler birbirinden ayrılırsa, ayrılan her hücre kendi başına büyüyebilir ve ayrı bir insan meydana gelebilir.

Kaynak: http://www.msxlabs.org/forum/biyoloji/14104-kok-hucre-nedir-kok-hucre-teknolojileri-hakkinda.html#ixzz1j9XAREjz

Nankör’ü tanımlamak için “Oluş”un derininde veya “Özünde” diye tabir edilebilecek biçimde “Her türlü oluş bilgisinin” gerçekliğin her boyutunda saklı olduğunu iyi idrak etmek gerekmektedir. Buna Esma’ül Hüsna’da “SAMED” ismi ile işaret edilir fikrimce. Ehli’nin tanımı açıktır:

ES SAMED… Som, salt TEK! Çokluk kavramından münezzeh! Çok özelliğin birleşmesinden oluşmamış! Ve dahi sınır kavramından berî olan TEK’lik sahibi. Hiçbir şeye muhtaciyeti söz konusu olmayan TEK’illik. Hadîs-î şerîf‘te şöyle tanımlanmıştır: “Es Samedülleziy lâ cevfe fiyhi = Samed odur ki, onda boşluk yoktur (SOM, SALT)!”

Kavramları taradığımızda “Samediyyet Tecellisi = ADN Cenneti yaşamı “ olarak bahsedilir. Ve ADN Cenneti ise, ” Adn” cenneti yaşamı, ilâhi sıfatların birimden zuhûru ile yaşanan hâl demektir .”

Yani “Kök Hücre” anlatımındaki her hücre olabilme potansiyelini iradesi ile oluşa dönüştürebilenin evrenidir ADN Cenneti.

Zuhruf Suresi 15. Ayet işte “Kendi”m işareti ile bu gerçeği örten yapıya nankör der.

Zuhruf 15-) Ve ce’alu leHU min ıbadiHİ cüz’a* innel İnsane lekefurun mubiyn; O’na, O’nun kullarından bir cüz kıldılar (Ahad üs Samed oluşunu inkâr ile onu cüzlerden oluşmuş kabul ederek çocuğu olduğunu ileri sürdüler)… Muhakkak ki insan apaçık bir nankördür!

Nankör hitabına muhatap olan aslında Kuran’ın başka pek çok yerinde eşyanın hakikatini göremeyerek onu reddeden baş aktör “Şeytan” olmuştur.

Peki nedir “Şeytan”?…

Yine ehlinin muhteşem işaretleri ile…

-     Vehim

-     Bilinç

-     Bedensellik kabulü

-     İnatçı

-     Rabbinin nimetine nankörlük eden !

-     Mudil isminin mazharı…

Hiç de uzağımızda olmayan şeytan, kafatasımız içerisindeki muhteşem potansiyelin zaman algısı içerisinde üzerine yapıştırılan nöron ağları hallerinin her türlü nöron ağına dönüşebilme halinin “Gündelik Yaşantımız” vehmine yenildiği her durumdur.

Burada devreye aslında pek de yeni olmayan ve uzunca bir süre önce www.okyanusum.com da yayınlanan bir TED konferansı videosunda epeyce açılan “ Connectome” kelimesi girer.

Connectome ile ilgili Video :

http://www.ted.com/talks/lang/tur/sebastian_seung.html

Şu an emekleme aşamasında olan “Connectome” kavramı, beyindeki nöronların arasındaki bağlantılara odaklanıp, bunun haritasını çıkarıp mantığını çözmeye çalışan yepyeni bir modeldir.

“Beynimizdeki toplam nöron(sinir) hücresi 100 milyar civarıdır” der kaynaklar. Ve her bir hücre ortalama 10.000 – 16.000 civarı bağ yapar. İşte “Connectome” bu birbirleri ile bağ yapan nöronların kolektif durumuna işaret eder.

Yani gündelik yaşam içerisinde kararlar veren sübje hükmündeki “Ben” ismi ile işaret edilen bu nöron ağı’dır der bir nevi “Connectome” algısı ile bakan bilim adamları.

İş asıl bu noktada çok çok hem de pek çok derecede ilginç bir hal alır.

Bir başka yeni bilimsel çalışma alanı bu “Connectome”’un koşullara göre sürekli değişebildiğini deneylerle ispatlar.

Bu yeni alanın adı “Nöroplastisite”dir. Gerçi Sharon Begley isimli bilim yazarının 2002 ve 2007 yılında yayınlamış olduğu kitaplarda bu kavram enine boyuna epeyce açılmışsa da bizler için hala çok yani sayılır.

“Nöroplastisite” beynin tecrübe ettiklerine cevap olarak yapısını değiştirebilme yeteneğini ifade eder. “Kortikal yeniden haritalandırma”,“Sinir sisteminin çevresel değişikliklere ve hasarlanmaya karşı nörofiziksel ve nörokimyasal uyum geliştirme yetisi…” gibi  tanımları da mevcuttur.

Sharon Begley’in kitaplarından yapılan aşağıdaki alıntılar çok  daha geniş bir perspektif sunacaktır.

Deneyimler temel alınarak, bu nöron ağları bağlantılarını ve aslında fonksiyonlarını değiştirebilir ve böylece beyin kendini değiştirir. Bu çoğunlukla beynin tekrar “örgülenmesi”  olarak bilinir. Daha belirgin bir biçimde, atrofi(Atrofi: Normal büyüklükteki bir vücudun, organın, dokunun ya da hücrenin sonradan küçülmesidir.)kavramı söz konusu olunca, beyin vücudun diğer parçalarından çok da farklı değildir. Kullanılmayan kaslar atrofiye eğilim gösterir. Tersine, oldukça sık kullanılan kaslar güçlenir ve hatta genişler. Son araştırmalara göre, sinyaller beyne gönderildiğinde, beyin bu sinyallerin ve meydana getirecekleri hareket ya da davranışın düzenlenmesiyle ilgili alanı genişletir(Begley, Sharon (2007). “How the Brain Rewires Itself”.). Böylelikle, kullanılmayan bu bağlantılar elenirken, sinyal verilen alanlar sıklıkla nöronlar arasında güçlü bağlantılar geliştirir. Bir araştırmacının açıkladığı gibi, “beynimizin asıl yapısı- farklı bölgelerin görece boyutu, aralarındaki bağlantının gücü, hatta fonksiyonları- sürdüğümüz yaşamı yansıtır. Kumsaldaki kumlar gibi, aldığımız kararların, öğrendiğimiz becerilerin, bulunduğumuz eylemlerin…  ayak izlerini taşır.” (Begley, 2010,9).

Sonuç olarak Nankörlük, kendi potansiyelini, EKBERİYET’ini müşahede edemeyenin beyninin SAMEDİYET nuruna işaret eden gerçekliğinden bi haber oluşu ile nimetten yoksun kalması halidir. Her an yeni bir şen’de olduğundan bihaberin kendini kendine mahkûm etme becerisidir nankörlük. Ne güzel işaret eder İsra 27. Ayet bu hale..

İsra 27-) İnnel mübezziriyne kânu ıhvaneşşeyatıyn* ve kâneş şeytanu liRabbihi kefura;
Değer bilmedikleri için boş yere saçıp savuranlar, şeytanların kardeşleridir! Şeytan ise Rabbinin nimetine nankörlük edenlerden oldu!

Nasıl boşa saçıp savuruyoruz değerlendirilmesi gerekeni?

Beyin ve Evren bilgi ve bilginin işlenişi anlamında kocaman bir tekillik aslında. Bunu için dışı dışın içi kapsayarak birbirlerini tetiklemesi şeklinde bir anlatımla dile getirebiliriz kanımca.

Bu anlatımı en güzel örnek KLEİN ŞİŞESİ’dir…’ adet MOBİOUS ŞERİDİ’nin birleşmesinden oluşan bu geometrik yapıyı iyi anlamak gerekir.

Klein ŞişesiMobius Şeridi

İlk bakışta birbirinden bağımsız gibi görünen iç ve dış aslında tek bir yüzeydir bu geometrik yapıda.

Beyin ve evren aynı samed’in parçalara bölerek algılayan (göz 4000 – 7000 angström) algılama araçlarınca deforme olmuş, tek kanatlı, tamamlanmaya mahkum anlatımlardır eğer birbirlerinden ayrı düşünülürlerse.

Nimetleri boşa savurmanın en harika anlatımı HZ. ALİ (Varlıkları hakikat noktasından seyreden) tarafından yapılmıştır.

“İnandıkları gibi yaşayamayanlar yaşadıklarına inanmaya başlarlar !”

Yukarıdaki anlatımımla şöyle tercüme edebiliyorum ben bu cümlesini Hz. Ali’nin kendime..

Her an yeni bir oluşta olan ve Connectome işareti ile bu oluşlardan yalnızca birinin resmi ile kayıtlanarak yahut herhangi bir sayıdaki resimle “Kendim” adı altında kayıtlanarak yalnızca bir yönü ile günümüz tıbbında Nöroplastisite adı ile anlatılmaya çalışan  Ekberiyetini örtenler kendi vehmi benliklerinin yani ölüm anındaki “connectome” hallerinin esiri olurlar…

Peki ben ya da connectome ekberiyeti ya da rahmaniyeti ya da kuantum potansiyeli deneyimleyebilir mi?

Cevap – kanımca- asla!..

Tevhid belki de mutlak potansiyel ile connectome’dan ibaret yapının birbirlerini tetiklemesine şahit olunan durumdur.

Allah ise Subhan’dır…Ekber’dir…

SUBHANALLAHİLEKBER…

Tebarekallahu rabbil melaiketihi ver ruhu ve rabbül arşül aziym ve bi hamdihi…

Lekel hamdü kema yenbagiy li celali vechike ve li azimi sultanik.

La uhsiy senaen aleyke ente kema esneyte ala nefsik…

Estağfirullahil aziym.

La ilmiy illa ma allemteniy…

Doğrusunu Allah (RASULU (EHLİ)) hakkıyla bilir…

Özgür Kurt Durmaz

11.01.12

Yeşilköy-İstanbul

Emre Ümit Tuncel

Euzü Billahi mineş şeytanir raciym, Bismillahirrahmanirrahiym,

Nankörlük yapanın kendine verdiği zararın benzerini,

dünya birleşse ona veremez!
Nankör, Allah’a kapatmıştır kapısını penceresini!

(A.H)

Ezelde Ahsen-i Takviym olarak yaratılan ”İnsan”, önce Rabbinin kim olduğuna, Hakikat’ine şahit tutulmuştur. Sonra Esfel-i Safiliyn’e (Arz- Beden- Beş Duyu Yaşamı) reddolunduğunda ise bu unutturulmuştur!.. ”İnsan” için yaşam aslında, Hakikatini ”Hatırlama” sürecidir.

Beyin, daha ana ”Rahiym” inde iken, 120. gün, farkında olmadığımız astrolojik ışınımlara maruz kalarak, sadece ona ”Özel” biçimde kodlanır ve bu özelliklerle arz yaşamına beş duyu dediğimiz frekans algılayıcılarını açarak yaşam serüvenine başlar.

Aslında duyularımızı yönlendirdiğimiz ”Evren” adı verilen ortam, sonsuz, sınırsız dalga boyu ve frekans aralığına sahip dalgalardan oluşan ”Tek”il bir yapıya sahip olmasına rağmen, duyularımız ancak belli aralıkta olanları algılayabilir ve elde ettiği kısıtlı verileri sinirler vasıtası ile elektrik sinyalleri olarak beyne iletir. Dolayısı ile beyin, aslında kendisinin de ait olduğu o sonsuz okyanusun ancak çok küçük bir kısmını değerlendirip farkına varabilir.

Beyin, gelen bu kısıtlı verileri kendi veri tabanında bulunan verilerle karşılaştırır. Gelen bilgi veri tabanındaki eski bilgi ile aynı ise herhangi bir değerlendirme yapmaz. Eski değerlendirmesini bu bilgi için de kullanır ve bilincimizde eski deneyimlediğimiz mana açığa çıkar. Aynı anda beyin dışarıya vereceği cevabı (çıktı) bu değerlendirme üzerine inşa eder.

Eğer gelen bilgi veri tabanında bulunmayan bir bilgi ise durum daha farklı olur:

1-      Beyin ya kendi veri tabanında bulunan en yakın bilgiye benzeterek ona eski bilginin etiketini basar, yani gelen bilgiyi değerlendirmeden harcar (İNKÂR EDER- KÜFÜR- ALGISI ÖRTÜLÜR)

2-      Ya da değerlendirir, onun farklı ”Yeni” bir bilgi olduğuna karar vererek veri tabanında özel bir yer açar ve gereğini fiiliyata dökerek (İMAN- ŞÜKÜR- DEĞERLENDİRME- AÇILIM KAZANMA ) yaşar ki bu işlem uzun, zahmetli ve kendisi için belirsizlikler taşıyan bir işlemdir, çünkü beyin daha önceki verilerle kendine ”Göre” bir ”Denge” kurmuş iken, bu yeni bilgi; mevcut dengeyi bozacak ve dengenin yeniden kurulması için uzun süre ve enerji gerekecektir.

Genellikle insanların çoğunluğu “Dertsiz başlarına dert açılır” korkusu ile yeni bilgiye hep kapalı olurlar. Gelen bilgi ile ilgili konu, küçük yaşlarda aile, çevre, okul, arkadaş gibi faktörlerden edinilmiş hazır bilgiler ile etiketlenip veri tabanına yüklenmiştir. Artık kişi, aynı konuda yeni bir bilgi ile karşılaşırsa o yeni bilgiyi, hep doğru kabul ettiği eski bilgiye ”Göre” değerlendirir. İşte bundan dolayı edinilen ilk bilginin mahiyeti çok önemlidir.

İsra- 15-) Kim hakikate ererse sadece kendinedir bu doğru yolu bulmuş oluşu; kim de saparsa (hakikatten) yalnızca kendi nefsi aleyhine sapmış olur! Hiç kimse, bir başkasının yaptığı yanlışların yükünü taşımaz! Biz bir Rasûl oluşturup (bâ’s edip) onunla uyarmadıkça azap yaşatmayız!..

”İnsan” yaşam sürecinde Hakikatini hatırlayacaksa eğer, Allah’ın (CC) rahmeti gereği Rasul, her bilinçte devreye girer. Rasul’ün görevi; veri tabanında bulunan ve insanın hakikatini hatırlamasına engel olan eski bilgiler, şartlanmalar, değer yargıları ve ön yargıları devre dışı bırakmaktır.

Rasül, bilincine ”Nüzul” yollu inen Hakikat bilgisini insanlara tebliğ ederek onları uyarır. Hakikati idrak etmelerine engel olan veri tabanlarındaki bilgileri ”Yeni” lemelerini teklif eder.

Eğer beyinde 120. gündeki kodlanma esnasında ”El Hadi” devreye girerse, bilinç gelen yeni bilgiyi (Rahmet) değerlendirir ve gereğini uygular.(Şükreder).

‘‘Şükrederseniz arttırırım” bilgisi gereği, değerlendirilen ve gereği uygulanarak tasdik edilen bilgi, beyinde yeni değerlendirmeler silsilesi ile yeni açılım ve idraklere ulaşır. Artık her şükür, yeni bir açılım getirir.(URUÇ- BİLİNÇ SIÇRAMASI)

Eğer ”El Hadi”,  120. gündeki kodlanma esnasında devreye girmezse Rasul’ün teklifi, ”Bizim veri tabanımıza daha önce böyle bir bilgi yüklenmedi, biz önceki verileri doğru kabul ediyoruz, bu yeni bilgiyi kabul etmiyoruz” cevabı verilerek inkâr edilir.

İnkarın sonucu Hakikat Bilgisi değerlendirmeye alınmadan harcanmış, ziyan edilmiştir. (İSRAF)

Şükrü de yapılmadığından, gelen bilginin (Rahmet) arkası kesilir. Sonucu ise (ZİLLET) tir. Artık bilinç, kapısını penceresini Allah’a (CC) kapatmıştır.Hiç bir zaman gerçek kimliğini hatırlayamayacaktır.

Tefekkürümde Kur’an, Hadisler,ve Ehlinin çok kıymetli açıklamalarından faydalanmaya çalıştım.

Doğrular ”Bi” Hakikatimden, hatalar kulluğumdan kaynaklanıyor.

Selam ve hürmetlerimle,

ÜMİT TUNCEL – ANKARA

Sibel Tanyel Topçu

(Zül-İntikam üzerine)

Kuantum potansiyel, VARLIĞIN en küçük yapı birimi/dalga titreşimi bazında sonsuz VARLIK potansiyeli . Bu varlık potansiyeli, uzayın derinliklerinden DÜNYA gezegenindeki yaşam formunun en basit tezahürüne kadar  “VAR” olan,  aklınıza gelebilecek her türlü MADDE veya MANAYA dönüşebilir mahiyette…. Dalga titreşimleri, çeşitli etki ve yapısal dönüşümlerle kâh bir gezegen kütlesini, kâh  algı yeteneğine sahip daha komplike bir BİRİMİ oluşturuyor.

ALGI sahibi birimler (insan-cin-melek….) ; potansiyelden açığa çıkan bu titreşimleri  belirli isimler ve suretler şeklinde KENDİ ALGI ARACININ sınırlarına göre alıp ALGILAYABİLİYOR.

Çünkü Kuantum potansiyelin açığa çıkardığı bu manalar, ismin-cismin hatta mananın olmadığı hologramik boyutlardan süzülüp de TARİF mertebesine ulaştığı için, beyinler ve diğer tüm algı sahipleri tarafından ancak  CÜZler halinde algılanıp tarif edilebiliyor.
Bütün bu manalar-isimler ve suretler “İLMİNDE” oluşuyor. İşte bu yüzden dalga titreşimleri TARİF edilebilir düzeyde isimlenmişken kuantum potansiyeli temsil etmekte, ancak kuantum potansiyel, bu açığa çıkmış her biri belirli kapasitelerden oluşmuş dalgalardan ibaret değil…

Şöyle de diyebiliriz ; nasıl bedenin herhangi bir organındaki hücre, vücudun her yerinde işlev görebilecek potansiyeldeki TEK BİR HÜCREDEN üretilmişken, mekanik anlamda tek bir organda çalışmak üzere spesifik bir mutasyon geçirerek görevini o organın ortamında sürdürüyorsa ; herhangi bir algılayan tarafından TARİF-İSİM-SURET almış evrendeki herhangi bir dalgaboyu da, kuantum potansiyeli temsil eden bir BİLGİ YÜKÜ ile donatıldıktan sonra, spesifik görev alanına konuşlanmıştır. ORİJİN BİLGİ donanımlı, ancak henüz açılmamış KISITLI ALGI sahibi….  Sonsuz İLMİNDE, uçsuz bucaksız İLMİYLE,  sınırsız holografik çeşitlilikteki İLMİNİ seyir için….

Kuantum potansiyeli temsil eden bu BİLGİ YÜKÜ, İNSAN’da ;  İNSAN ALGI ARACI BEYİN’ in EVRENE kıyasla oldukça LOKAL sayılabilecek bedensel ortamda çalışmaya başlaması sebebiyle, bir çeşit ÖRTÜNME’ye, dolayısıyla bir çeşit TAHRİFATA uğramıştır. İşte, ÖZÜNÜN ne olduğunu “unutan” ve evrensel sistemde son derece lokalize olan bedensel yaşama bağlanan insana, HATIRLATICI olarak, kuantum potansiyeli temsil edici özünden zaman zaman sinyaller gelmiştir. İşte bu hatırlatıcı ; KURAN-I KERİM’ dir.

Beynimize saniyede yaklaşık 400 milyar verinin giriş-çıkış yaptığını, ve bilincin bunun yalnızca 2000 adedinin farkında olduğunu düşünürsek, aslında GERÇEKLERE, yani kuantum potansiyelin tüm dalga titreşimlerine  açık olan BEYİN, programlandığı veritabanı ile tıpkı bir süzgeç gibi bu GERÇEKLERİ yani dalgaları alıyor ve BEYİN FORMÜLÜNE uygun olanları yakalayarak MANAYA-İSME-SURETE dönüştürüyor. Geri kalanı kayanın üzerinden dökülen su gibi akıp gidiyor.

İşte burada farkındalığı açmanın önemi ortaya çıkıyor, çünkü programlandığın dalga formunun kapasitesi ile gelen bilgiyi kısıtlı veritabanın ile değerlendirip subjektif bir TARİF’e döktüğün zaman, eski dildeki ismiyle “ŞİRK’te” olmuş oluyorsun, kısıtlı kod çözücünün verdiği hükümle, çözemediklerinden perdelenmiş oluyorsun.

Halbuki çözemediklerin, sen çözemiyorsun diye YOK değil, ya da senin kod çözücün (BEYNİN) çözemediği için karşındaki dalga senin yapıştırdığın o izafi sıfatlara SAHİP demek değil. Çünkü ALLAH isimlerinin MANALARININ olmadığı hiçbir mahal yok. Sadece senin ALGI ARACININ çözümleyemediği dalgalar var. Varlıktaki her zerreyi kuşatan NUR manasını açığa çıkaramadığı için ZULMET görüyorsun, tıpkı ışığın süzülemediği mekanı karanlık görmen gibi.  Tamamen senin algı aracının kapasitesi ile ilgili !

Hayat, fabrika ayarlarına dönüş sürecidir…

Beynindeki farkındalık alanına çarpıp geçen o saniyedeki 2000 adet veriyi ne kadar genişletebilirsen, o kadar kayıtsız ve gözlemci olarak kalabilirsin çözümleyemediklerine karşı… Toprağa karışacak et-kemik gibi, evrensel dalgada eriyip gidecek, o sonradan üzerine yapışan materyalist ve lokalize bakış açılarını silkeleyip dökebilirsin üzerinden…

Aksi takdirde, fabrika ayarlarına dönüş tuşun çalışmadığı sürece, KAHHAR tamirci muazzam formlarda,  kâh katil olup elinde bıçakla, kah tabip olup elinde neşterle gereken onarımı yapacaktır.

Her beyin,  “HASİB” manasıyla bir sonraki anını programlar. Bir önceki anın “INPUT” unu çeşitli etki ve yapılanmalarla devşirerek, bir sonraki anın “OUTPUT”unu oluşturmuş olur.
İşte bu farkında olduğu saniyedeki 2000 adet veriyle kısıtlı olarak ÇÖZEMEDİĞİ diğer dalgaboylarını, çözemediği için REDDEDEN/ZARAR VEREN/ZULMEDEN fiilleri açığa çıkardığı an ;  “MÜNTAKİM” manasında bu kısıtlılığının karşılığını, aynı kısıtlı açı ile almak üzere kendi beynini programlar.

“BU SENİN FİİLLERİNİN KARŞILIĞIDIR(sonucudur)! ALLAH KULLARINA ZULMEDİCİ DEĞİLDİR.” (22-10) ayetinde bahsedildiği üzere …

Kendi beynini programladığın an, kişiler, olaylar ve durumlar hakkında sayısız klasör açmış olursun. BEYİN, yeni nöral bağlantılar kurmaktansa,  geçmişte oluşturduğu görüntü ve bilgi hafızasını kullanmakta çok mahir olduğu için,  her yeni ŞAN alışta, otomatik olarak bu klasörleri referans alır ve böylece bu kısıtlı taban klasörden bağımsız, tamamiyle YENİ bir öngörüye ulaşmak güçleşir.

SINIRLI BAKIŞ AÇIN àHer OLUŞUN bir sonrakini BELİRLEMESİ àŞİMDİ’yi oluşturman ile EL-MUNTAKİM esması çalışır.  El-MUNTAKİM gereği eski yanlış (ya da “DOĞRU”yu tam olarak kapsayamayan) bilgi etiketlerinle hareket ederek, yeni intikam süreçleri sahneye koymuş olursun. Senin dışında başka bir “intikam alıcı” yoktur çünkü….

Diğer yandan ;  EL-MÜNTAKİM esmasını çalıştıran kategoride fiil açığa çıkarmamış, ŞUURU kapalı değil “AKTİF” olan beyinlerin gördüğü zulüm/işkence/zarar v.s.  olaylarını da, şuursal anlamda “TALİP OLUNAN yüksek açılımın gereği” olarak düşünebiliriz.  Burada da MÜNTAKİM esması, HASİB gereği elleriyle yaptıklarının değil, şuuruyla talip olduğunun sonucunu yaşatıyor olabilir. Burada MÜNTAKİM esmasının çalışma prensibi ; ZAMAN mefhumuna göre “GEÇMİŞİN SONUCU” değil, “GELECEĞİN SEBEBİ” olarak işlemekte …

Geleceğe dönük “kısıtlı algı aracımızın genişleyerek, şuursal manada daha fazla dalga titreşimini çözmesi” talebimiz, EL-MUNTAKİM olarak sarsıcı bir şekilde ALGI ARACIMIZI yeniden yapılandırmakta.… Geçmişte yaptığımız HAKİKATten uzak fiillerimiz de,  HAKİKATE olta atan geleceğe dair talep dilekçelerimiz de, ŞU ANIMIZI bir kil ustası gibi şekillendirmekte……. HAYATIN GRAFİĞİ ŞU AN’ da… ŞU AN’ daki FARKINDALIĞIMIZDA !

Ellerinle yaptıkların sana BEDEL ödetmek için katilin eline bıçak verirken, hakikate yönelik ameliyat talebinle TABİBİN NEŞTERİNE boyun eğersin…

Ne de olsa şer ve hayır yaratılmışlar için… YARATAN indinde ise,  hepsi BİR potansiyelin, fabrika ayarlarına döndürücü envai çeşit titreşimi…

İş ki EMRE AMADE dönüştücümüzle kayıtlanmadan, LOKALİZE her türlü bakış açısına, EVRENSEL’i ilgilendirmeyecek tutum ve kök salmış eğilimlere karşı “OFFLINE”, evrensel titreşimde ise “ONLINE” kalabilmek mümkün olsun !

En doğrusunu ALLAH, Rasulü ve ehli bilir…

STT