Taste Advisor

Σίφνου ανάγνωσμα!

2017-09-15T16:38:00.000+03:00

Επισκέφτηκα τη Σίφνο στις αρχές Σεπτέμβρη, για να παρακολουθήσω τα δρώμενα του 11ου Φεστιβάλ Κυκλαδικής Γαστρονομίας “Νίκος Τσελεμεντές”, ένα φεστιβάλ που έχει γίνει θεσμός και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των Σιφνιών, των γειτονικών νησιών αλλά και όσων ενδιαφέρονται για την κυκλαδίτικη γαστρονομία.

Δεν ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στο νησί, είχα όμως να την επισκεφθώ 23 χρόνια.

Την έμαθα από Σιφνιό και για αρκετά καλοκαίρια ήταν το σημείο ξεκούρασης, χαλάρωσης και απόλυτων διακοπών. Οι προσδοκίες λοιπόν ήταν μεγάλες και γαργαλιστικές!

Κατεβαίνοντας στις Καμάρες, το λιμάνι του νησιού, συνειδητοποίησα πως ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει και η Σίφνος ήταν πιο όμορφη από ποτέ.

Πανέμορφα χωριά, καταγάλανα νερά που σμίγουν με τον ουρανό, ανάγλυφα τοπία, κάτασπρα σοκάκια, 350 εκκλησιές (με σταυρούς) και μοναδικά αρχοντικά.

Η Σίφνος μου λοιπόν όπως συνηθίζω να λέω με απέραντη αγάπη και τρυφεράδα ήταν εκεί για να τη γευτώ και να την απολαύσω.

Ξεκινώντας από τα πεντακάθαρα δωμάτια, με θέα το απέραντο γαλάζιο της Μαρίας Σπίθα, στο δρόμο για την Πουλάτη, ένιωσα πως οι μνήμες και τα όνειρα εδώ μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Στο 11ο Φεστιβάλ Νικόλαος Τσελεμεντές, στο μεγάλο τραπέζι που στρώθηκε στον Αρτεμώνα με μεράκι και αγάπη, ξεχώρισα τη Σιφνέικη ρεβυθάδα, τα Μυκονιάτικα χοιροσφαϊσια κεφτεδάκια, την καρπουζόπιτα της Μήλου αλλά και τις λαδένιες από το ίδιο νησί και μαγεύτηκα από τη φάβα της Σχοινούσας.

Στο Τσικάλι στο Βαθύ, ένα εστιατόριο πάνω στη θάλασσα, η κουζίνα της Σίφνου, νόστιμη, απλή και δημιουργική. Απίθανους ρεβυθοκεφτέδες, η πιο φίνα μανούρα του νησιού και μια χλωρή μυζήθρα, να παραμιλάς. Ο Νίκος Φραντζέσκαρος σίγουρα ξέρει να "μαγειρεύει" και τυριά!

Μια μοναδική εμπειρία όμως που θέλω να μοιραστώ μαζί σας είναι στο εκκλησάκι του 'Αγιου Ανδρέα, στην Μυκηναϊκή Ακρόπολη, το γεύμα που έστησαν δυο μάγειροι πανηγυριών, οι δυο Νικόλες, που αποδεικνύει πως η απλότητα, η αγάπη και τα σωστά υλικά είναι αυτό που χρειάζεται για νάχεις νοστιμιά.

Τράπεζα αγάπης για εμάς τους δημοσιογράφους, με ζυγούρι κοκκινιστό, τηγανητές πατάτες και μια ρεβυθάδα γλυκιά και χυλωμένη να σε καταλαγιάζει και να σε κάνει να νιώθεις πως πρέπει να είναι μια γαστρονομική αγκαλιά.

Ήθελα να φύγω με αυτή τη μνήμη από το νησί, θεωρώντας πως δεν μπορώ να έχω καλύτερη...

Την άλλη μέρα όμως στη φάρμα του Γιώργου Ναρλή, στο Κάτω Πετάλι ανταμώσαμε τη γαστρονομική Σίφνο σε όλο της το μεγαλείο!

Είδαμε τις άνυδρες καλλιέργειες, γευτήκαμε τους καρπούς τους σε ένα μοναδικά στρωμένο τραπέζι από την Ντίνα και τον Γιώργο, φάγαμε τους τελευταίους κολοκυθοκορφάδες με αυγά, ρεβυθάδα στον ξυλόφουρνο, που θύμιζε στη γεύση κυνήγι, μαστέλο στο τσικάλι, σπιτική μελένια και ζαρζαβατικά που το άρωμά τους το είχες ξεχασμένο! Ο Γιώργος τυροκομεί και το ημίχλωρό του είναι για πολλά βραβεία, φίνο και βουτυρένιο, έμοιαζε με ροκφόρ χωρίς μύκητα αλλά και η μανούρα του, ιδιαίτερης νοστιμιάς και επίγευσης.
Κάπαρη μαζεμένη και καλλιεργημένη από τα χέρια του, ημίχλωρο και γυλωμένη μανούρα καθώς και ο μικροσκοπικός θησαυρός, τα άνυδρα ρεβύθια του, μπήκαν στην τσάντα μου με προσοχή και αγάπη.

Στη καρδιά μου όμως έμεινε το βλέμμα του το μεράκι και η φιλοξενία του.
Στη φάρμα Ναρλή πρέπει να πας οπωσδήποτε!

Φάγαμε και στον Μαγγανά σουβλάκια, ένα βράδυ μετά το φεστιβάλ και ήταν πεντανόστιμα, καθώς και στο μεζεδοπωλείο του Δρακάκη με πολύ καλή λίστα κρασιών σε άριστες τιμές, πολλά μεζεδάκια και πολύ ευχάριστο σέρβις.

Η Μαρία Ναδάλη φρόντισε ακόμη και το πρωινό μας στο πολύ γλυκό Σμαράγδι στον Αρτεμώνα, με πολλές επιλογές αλμυρές και γλυκές για να ξεκινήσει η μέρα ευχάριστα και νόστιμα.

Ένα μόνο θα παρατηρήσω σε σχέση με το Φεστιβάλ, Νίκος Τσελεμεντές, αυτό που εγώ θα ήθελα, είναι παραπάνω γαστρονομία, ιδιαίτερα Σιφνέικη και λιγότερο γλέντι, χωρίς να σημαίνει πως το ένα αναιρεί το άλλο.

'Ομως η γιορτή εδώ είναι και θα έπρεπε να είναι γαστρονομική!

Delicious Milos (Μέρος Δεύτερο)

2017-05-05T18:14:00.001+03:00

Το βράδυ, δειπνήσαμε στο Γυαλό, εδώ οι γεύσεις δεν είναι τοπικές, μα είναι νόστιμες, πολύ ωραία παρουσιασμένες, σε ένα πολύ φροντισμένο χώρο και με εξαιρετική λίστα κρασιών. Η ρεβιθάδα με λιαστή ντομάτα και κρεμμυδάκια στιφάδου και κονφί μπακαλιάρου, εξαιρετική, το ψάρι ημέρας σε ζωμό από πετρόψαρα νόστιμο πολύ και η μελιτσανοσαλάτα με το ταχίνι τα καρύδια και τις πιπεριές, κούκλα!

Μεζέδες και τσίπουρα στο Μπακάλικο του Γαλάνη στο Τριοβάσαλο όπου το μπόνους ήταν το γαμοπίλαφο που έκανε ο Βασίλης ο Πακινός από το γάμο που είχε το προηγούμενο βράδυ στον Αλευρόμιλο, γιατί απλώς του είπα το πρωί πως θα το ήθελα...

Αν αυτό δεν είναι Μηλείκη καρδιά και φιλοξενία τι είναι;

Μαγευτήκαμε με την παραλία του Παπάφραγκα και τη διαδρομή μέχρι εκεί, η άνοιξη ήταν παντού και το τοπίο μοναδικό, στο Κλήμα με τα μοναδικά Σύρματα, στη Τρυπητή, στον Χάλακα που ανήκει στο δίκτυο Natura αλλά και στην Πολλώνια.

Το νησί έχει ένα οινοποιείο του Κ. Μάλλη, Κωνσταντακάκη, υπόσκαφο και προς το παρόν έχει τέσσερις ετικέτες, Ασύρτικο , Σαββατιανό με Ροδίτη και Αηδάνι, Μανδηλαριά με Ροδίτη και Μοσχάτο και μια Ρετσίνα, έχει και μποστάνι με βιολογικά καλούδια και προσπαθεί ιδιαίτερα και για το κομμάτι του οινοτουρισμού. Οι ποικιλίες που υπήρχαν παραδοσιακά στη Μήλο, τις οποίες συναντάμε και στα 8 αρχικά στρέμματα του αμπελώνα είναι το λευκό Σαββατιανό, η ερυθρή Μανδηλαριά και το Σεριφιώτικο, μια ροδόχρομη ποικιλία που μοιάζει με Ροδίτη. Πέραν αυτών, ο Κώστας φύτεψε 12 ακόμα στρέμματα με τις εξής ποικιλίες: τις λευκές Ασύρτικο, Μονεμβασιά και Μοσχάτο λευκό και το σπάνιο ερυθρό Μαυροτράγανο.

Ο δεύτερος αμπελώνας του νησιού τον οποίο και επισκεφθήκαμε, δημιουργήθηκε από την μεταλλευτική εταιρεία Imery's, στον Τράχηλα αποκαθιστώντας, χώρους εξορύξεων. Ο δασολόγος Γιώργος Πετράκης μας ξενάγησε στον ιδιαίτερο αμπελώνα και μας μίλησε για το βιοκλίμα της περιοχής και τα εδάφη.

Στον Αλευρόμιλο την ταβέρνα του Βασίλη, οι γυναίκες του νησιού μας έδειξαν πως να φτιάξουμε λαζάνια, μάτσι και τα περίφημα πιταράκια.

Αμυγδαλωτά, αχλαδάκια καθώς και το το κουφέτο για γλύκα και γεύση παράδοσης από τις κυρίες, Ελένη Μαθιουδάκη και Ειρήνη Βαβούνη.

Την επόμενη ημέρα, παρουσίαση του μηλέικου πρωινού στο ξενοδοχείο Γαλήνη στην Πάχαινα, εκεί οι νοικοκυρές της Μήλου μας παρουσίασαν τριάντα πιάτα που θα μπορούσαν να είναι μέρος του Μηλεικου πρωινού. Ηταν ευχάριστη η έκπληξη της δοκιμής, νόστιμων παραδοσιακών πιάτων που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν κάθε ταξιδιώτη .

Κλείσαμε γλυκά στην Ανεζίνα, εκεί 3 γενιές, γιαγιά κόρη και εγγονή, επιχειρούν, δημιουργούν πάνω στη θάλασσα και μοιράζουν γλυκιά παράδοση και τέχνη.

Το ωραιότερο κουφέτο το έφαγα εδώ, μα και όλες οι άλλες νοστιμιές ήτανε προσεγμένες. Στην Πολλώνια αν σου λείψει το γλυκό εκεί να πας!

Τον Μάη τον πιάσαμε με Μαγιάτικα στεφάνια που έφτιαξε με αμάραντα, η κυρία Σοφία, τα λένε προβάτσες εδώ, τα κρεμάνε έξω από τις πόρτες από την παραμονή της Πρωτομαγιας.

Το τοπικό έθιμο θέλει τα αγόρια του νησιού να πηγαίνουν το βράδυ και να κλέβουν το στεφάνι από το σπίτι του κοριτσιού που αγαπούν.

Φεύγοντας από τη Μήλο που μας έκλεψε τη καρδιά κρατώ με προσοχή τις χειροποίητες καράβες του Αλέκου, ντελικάτες, χρωματιστές, διαφορετικές και τρυφερές, σαν το νησί και τους ανθρώπους του, που μας φιλοξένησαν και μοιράστηκαν μαζί μας το "όνειρο" τους!

Delicious Milos (Μέρος πρώτο)

2017-05-02T18:47:00.000+03:00

Τριήμερο Πρωτομαγιάς με προορισμό την άγνωστη σε εμένα Μήλο!

Καλεσμένοι σε μια υποδειγματική παρουσίαση του τόπου και της γαστρονομίας του από δύο παιδιά, πρωτεργάτες αυτής της ιδέας, την Ειρήνη Ψαθά και τον Βασίλη Παπικινό!

Επτά η ώρα αναχώρηση από τον Πειραιά και σε 3 ώρες φτάσαμε στον ηλιόλουστο Αδάμαντα. Από εκεί και μετά τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

Όσα είδαν τα μάτια μας, όσα γευτήκαμε και όσα απολαύσαμε, αξίζουν να καταγραφούν και να τα μοιραστώ μαζί σας, όχι μόνο για την εμπειρία αλλά γιατί πραγματικά κάποιες ιδιωτικές πρωτοβουλίες μας κάνουν περήφανους και μας γεμίζουν ελπίδα.

Επισκεφθήκαμε δυο πιστοποιημένα τυροκομεία, του Χαραλαμπάκη και της Ειρήνης Ψαθά και θαυμάσαμε τις ιδιαίτερες γεύσεις των Μηλεικων τυριών.

Επτά είδη, αξιοσημείωτων τυριών η παραγωγή της Μήλου, μανούρι, μελίχλωρο, μηλέικο, σκοτύρι, μυζύθρα, αφοτυριά και ξινομυζήθρα. Εκεί στην οικογενειακή οικοτεχνία της Ειρήνης παρακολουθήσαμε τυροκόμιση μυζήθρας από τα δικά τους κατσίκια, η αίσθηση της δοκιμής από κάτι που δημιουργήθηκε με τόση αγάπη και φροντίδα είναι μοναδική.

Γευτήκαμε παραδοσιακά πιάτα της Μηλείκης κουζίνας, πρώτα πρώτα στην ταβέρνα, "Ω!Χαμός" της οικογένειας της Ειρήνης Ψαθά, νόστιμος και προσεγμένος χώρος, κατσικάκι να γλύφεις τα δάχτυλα σου, πιταράκια, λιχουδιά και σκοτυροκολόκυθα μούρλια!

Φάγαμε στην Πλάκα, στην Αρχοντούλα, τον πιο ωραίο μεζέ που θα μπορούσες να μου τάξεις, βρούβες με χλωροκούκια, τα λένε και απορίχια ή πορίχια, η νοστιμιά δεν περιγράφεται και "τσιμπήσαμε", ντόπιο κατσίκι κοκκινιστό με αγκινάρες που το φροντίζει ο παππούς και κόκορα κρασάτο με σπιτικά λαζάνια!

Στον Αλευρόμιλο του Βασίλη Παπικινού, οι νοστιμιές ήταν πολλές, παραδοσιακές και οι γεύσεις δυνατές, μα πιο πολύ θα σταθώ στις αγκινάρες και στην αλιάδα (η δική τους σκορδαλιά που γίνεται με αλεύρι και νερό), αέρινη και φινετσάτη.

Στο Αρμενάκι του Αντώνη Μαυρογιάνη γευτήκαμε τη θάλασσα, κακαβιά, σαλουβαρδους, χάνους, μπακαλιάρους, σουπιές, κρασάτες με δενδρολίβανο, απίθανες σαλάτες και το αριστούργημα, ανεμώνες της θάλασσας, κολιτζιάνοι. Το τηγάνι αέρας, η συμπυκνωμένη γεύση στο στόμα και η μύτη θαλασσινή, ποίημα. Πολύ καλή και η λίστα κρασιών εδώ!

Η μεγάλη έκπληξη ήταν στα Γλαρονήσια, ο Μιχάλης έκλεισε τον κατάλογο και έβγαλε το μεράκι του και τη ψυχή του. Άγριες αγκινάρες ομελέτα, μπελτέ, τυρένια, ομελέτα με Μηλείκη κάπαρη και μυζήθρα, αλιάδα και φρέσκια γλυκιά μυζήθρα με μέλι και σουσάμι!

Και το βράδυ, δειπνήσαμε στο Γυαλό, εδώ οι γεύσεις δεν είναι τοπικές, μα είναι νόστιμες, πολύ ωραία παρουσιασμένες, σε ένα πολύ φροντισμένο χώρο και με εξαιρετική λίστα κρασιών. Η ρεβιθάδα με λιαστή ντομάτα και κρεμμυδάκια στιφάδου και κονφί μπακαλιάρου, εξαιρετική, το ψάρι ημέρας σε ζωμό από πετρόψαρα νόστιμο πολύ και η μελιτσανοσαλάτα με το ταχίνι τα καρύδια και τις πιπεριές, κούκλα!

Αν αυτό δεν είναι Μηλείκη καρδιά και φιλοξενία τι είναι;

#Milosdelicious #Deliciousmilos

Σπετσοφάι σε αγαπημένο προορισμό!

2016-08-21T12:46:00.000+03:00

Σε ένα καλοκαίρι που έχει απ' όλα, βουνό, θάλασσα, φίλους, οικογένεια, δεν θα μπορούσε να λείπει μαγείρεμα και οινοποσία.

Στα αγαπημένα Αμπελάκια Θεσσαλίας με λαχανικά από το μποστάνι και λουκάνικα ντόπια, έφτιαξε η γιαγιά Βασιλική,με μαεστρία, πιάτο Βολιώτικο!

Σπετζοφάι, σπεντζοφάι ή σπετσοφάι, 100% παραδοσιακό φαγητό της Ελληνικής κουζίνας που όμως το φτιάχνουν και στην Ιταλία!

Χαρακτηρίζεται από τα τηγανισμένα χωριάτικα λουκάνικα που δένουν ιδανικά με σάλτσα από γλυκιές πιπεριές και ντομάτα και κρεμμύδι.

Θα χρειαστείς :

1/2 κιλό λουκάνικα, κατά προτίμηση χωριάτικα κομμένα σε ροδέλες

8 πράσινες πιπεριές κέρατο

1/2 κιλό ντομάτες ώριμες πολτοποιημένες

8 μελιτζάνες φλάσκες

1 κρεμμύδι

λίγο ελαιόλαδο

αλάτι πιπέρι

Κόβετε σε ροδέλες το κρεμμύδι, πιπεριές και μελιτζάνες και τα σοτάρετε μέχρι να μαλακώσουν, τα αφήνετε στην άκρη.

Καθαρίστε το τηγάνι και προσθέστε ελάχιστο λάδι.

Βάλτε μέσα στο τηγάνι τα λουκάνικα και ψήστε τα μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.

Βάλτε τις πιπεριές και τις μελιτζάνες , το κρεμμύδι και περιχύστε με τη σάλτσα ντομάτας. Αφήστε να μαγειρευτεί μέχρι να φύγουν τα ζουμιά και να πήξει η σαλτσούλα.

Το συνδυάσαμε απολαυστικά με μια Νεμέα 2010 του κτήματος Βασιλείου, που έδεσε με τη γλύκα της μελιτζάνας και την αψάδα του λουκάνικου θεικά!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, όπου κι αν είστε ό,τι κι αν κάνετε!

Κουλούρι Θεσσαλονίκης, χωριάτικη!

2016-07-14T18:54:00.002+03:00

Δεν ξέρω για σένα, μα το καλοκαίρι θέλω να τρώω όλο και λιγότερο και όταν μπαίνω στην κουζίνα, ο χρόνος παραμονής μου να είναι όσο πιο σύντομος γίνεται.

Ξεφυλλίζοντας ένα περιοδικό μαγειρικής, έπεσε το μάτι στην πρόταση του Άρη Τσανακλίδη, για μια άλλη χωριάτικη, που μου έκανε πολύ του γούστου μου.

'Εκαμα τις αλλαγές που θα την έφερναν στα μέτρα μου και λέω να τη μοιραστώ μαζί σου.

Υλικά για μια χωριάτικη:

2 μεγάλα πομοντόρι σε ψιλά καρέ
1 μέτριο αγγούρι ψιλοκομμένο
1/2 κουταλιά της σούπας κάπαρη ξεπλυμένη στραγγισμένη και ψιλοκομμένη
φρέσκο δυόσμο και ρίγανη
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ( καλά μπορείς κι άλλο)
αλάτι χοντρό

(αν θέλεις βάζεις, κρεμμύδι και πιπεριά και μαύρες ελιές) την προτιμώ χωρίς

1 κουλούρι Θεσσαλονίκης

Για την κρέμα τυριού

250 γραμμάρια φέτα μαλακή

200 γραμμάρια ανθότυρο

100 γραμμάρια γιαούρτι στραγγιστό

2 κουταλιές ελαιόλαδο

λίγο πιπέρι

3 κουταλιές της σούπας φύλλα δυόσμου ψιλοκομμένα

(Κάνω συνήθως περισσότερη γιατί τη χρησιμοποιώ σε πολλά πιάτα)

Συναρμολόγηση:

Παίρνεις ένα πιάτο βαθύ με μεγάλο γείσο για να χωράει το κουλούρι, πριν έχεις περάσει το κουλούρι για 2 λεπτά σύνολο, ένα την κάθε πλευρά από το τηγάνι με λίγο, ελάχιστο λάδι, το έχεις στραγγίσει σε απορροφητικό χαρτί και όταν είναι, ΄έτοιμο το βάζεις στο πιάτο.

Στη μέση ρίχνεις την ντομάτα και το αγγούρι και τα υπόλοιπα μυρωδικά, δίπλα με κουτάλι (όπως βάζεις το παγωτό, ή με 2 κουτάλια και γίνεται στο σχήμα μιας μεγάλης ελιάς) βάζεις τη μους τυριού, ραντίζεις με ελαιόλαδο, αλάτι και σερβίρεις.

Μους τυριού

Χτυπάς στον πολυκόφτη όλα τα υλικά μέχρι να γίνει μια κρέμα, αφήνεις στο ψυγείο για τουλάχιστον μια ώρα να σφίξει.

Η χωριάτικη αγαπάει τα ροζέ από ξινόμαυρο και τις ρετσίνες, καμιά φορά και τις φρέσκες μαλαγουζιές, εγώ διάλεξα μια ιδιαίτερη ρετσίνα από Ασύρτικο, τραγανή, κομψή και μυρωδάτη! Pine forest από το οινοποιείο Γκίκας.

Αυτό είναι το δικό μου καλοκαίρι!

Tier et Tout, Lunch in Style!

2016-07-01T15:03:00.000+03:00

Οι καλοκαιρινές, μεσημεριανές, προσκλήσεις - προκλήσεις, είναι οι αγαπημένες μου.

Χθες το μεσημέρι λοιπόν, στο Ν.Ψυχικό, μαζευτήκαμε με οικοδέσποινα την Εύη Φέτση, στον καλαίσθητο και νόστιμο χώρο του Tier et tout!

Καλαίσθητος και "αναπαυτικός" χώρος

Μέσα σε γέλια, καλοκαιρινά σχέδια - ναι υπάρχουν άνθρωποι θετικοί που κάνουν όνειρα και σχέδια- δοκιμάσαμε και απολαύσαμε τα πιάτα που ο σεφ Δημήτρης Σταμούδης και η Eύη είχαν διαλέξει για εμάς.

Φάγαμε νόστιμα, πολύ νόστιμα, με πιάτα εύκολα με την έννοια της γενικής αποδοχής αλλά με πολυπλοκότητα και τεχνική.

Menu and welcome cocktail

Carpacho από αγγούρι και αβοκάντο με mousse καπνιστού σολ0μού!

O Chef Δημήτρης Σταμούδης, με θητεία στο Bistro Le Mignon, Stinking Bishop αλλά και με θητεία - μαθητεία- στην Σπονδή, είναι υποσχόμενος, ταπεινός και δημιουργικός.

Εντυπωσιάστηκα, όπως και όλοι στο τραπέζι από το λαυράκι αλλά και από την αναδομηνένη tiramisu, δύσκολο να είσαι καλός και στα γλυκά!

Εδώ βοηθάει πολύ και ο Τάσος Σταμούδης, δίδυμος αδερφός του Δημήτρη και “υπεύθυνος” για τα καταπληκτικά αρτοποιήματα της Σπονδής.

Χτένια ψητά, με υφές παντζαριού και πράσινο μήλο

Η λίστα των κρασιών με την "υπογραφή "του Γιώργου Φλούδα, Trinity, είναι άκρως ικανοποιητική, με πολλές επιλογές σε ποτήρι, ,τα κοκτέιλς ιδιαίτερα και για όλους τους ουρανίσκους και το σέρβις, επαγγελματικό και φιλικό!

Απίθανο άγριο λαβράκι με σπανάκι, σταμναγκάθι και yuzu

Από τα καλύτερα "μυστικά" που μάθαμε, ήταν πως υπάρχει Detox Menu με πολλές επιλογές και εξαιρετικό brunch.

Μέσα από το Detox menu δοκιμάσαμε μια δροσερή σούπα με αγγούρι, αβοκάντο και μους καπνιστού σολομού, με φρεσκάδα και εντάσεις “καλοκαιριού”!

Φιλέτο μόσχου, με πουρέ πατάτας και φρικασέ μανιταριών

Θα το σύστηνα ανεπιφύλακτα για όποια στιγμή της αποφασίσετε να το επισκεφθείτε, είναι all day restaurant και οι επιλογές είναι πολλές και νόστιμες.

Δροσερό και τραγανό Mojito

Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες, http://www.tierettout.com/menus/!

Αέρινη αναδομηνένη tiramisu με zambaglione καφέ

Όλη η όμορφη παρέα, photo credits Fay Bei

Fay Bei, o Chef Δημήτρης Σταμούδης και η οικοδέσποινα Evi Fetsi, hoto credits Fay Bei

Τραγανό και to the point give away gift! Photo credits Evi Fetsi

Σας φιλώ και ας ξεκινήσουμε να λέμε, καλό καλοκαίρι!

Τα κατιμέρια της γιαγιάς

2016-06-22T18:32:00.000+03:00

Σήμερα για κάποιο λόγο, θα σας μιλήσω, για μνήμες και για μια πολύ απλή συνταγή, καθημερινή, που στο παιδικό μου μυαλό, ήταν η καλύτερη λιχουδιά.

Και οι δύο γιαγιάδες Σμυρνιές και οι παππούδες επίσης, πιο συγκεκριμένα, Αιβαλί, με την καταστροφή, η πλευρά της γιαγιάς από τη μαμά μου, πήγε Χίο και του μπαμπά μου Μυτιλήνη.

Βροντάδος από το πλοίο

Η Χιώτισσα λοιπόν γιαγιά το είχε τρελά με τη μαγειρική, θυμάμαι ακόμη τους κεφτέδες της, κολοκυθοκεφτέδες αλλά και τους πατατοκεφτέδες, πλακουτσωτούς, γεμάτους μυρωδικά και σχεδόν αλάδωτους, το τηγάνι ένας αφρός.
Ακόμη και το κόλυβο, χυλό κάνουμε εμείς (Ασουρές), το έκανε με απίστευτη μαεστρία και τεχνική, σκέψου πως περίμενα πως και πως να πεθάνει κάποιος για να φάω τον μαγικό χυλό. (Τότε έφευγαν μεγάλοι)...

Μια από τις απλές της λιχουδιές ήταν τα κατιμέρια, τα είχε μάθει από την μαμά της και εκείνη πιο πίσω από την δική της. Τη θυμάμαι λοιπόν με τον κότσο (μαλλιά μέχρι τη μέση, πάντα σε κότσο), να μπαίνει στην κουζίνα και σε ελάχιστο χρόνο να μας φτιάχνει τυρόπιτες πορτοφολάκια, έτσι τα λέγαμε με την αδερφή μου.

Έχω να φάω από όταν "έφυγε" η γιαγιά, αρκετά χρόνια... και δεν ήθελα να μου φτιάξει η μαμά μου, για να μη χαλάσω τη "στιγμή"...

Αποφάσισα όμως πως ένας τρόπος να την έχω κοντά μου, είναι να ξαναφτιάξω εγώ τη στιγμή...

Θα χρειαστείς για τη ζύμη:

2 κούπες αλεύρι

¾ κούπας νερό

½ κούπας ελαιόλαδο

½ κουταλάκι γλυκού αλάτι

½ κουταλάκι γλυκού ξύδι

λάδι για το τηγάνισμα

Για τη γέμιση:

350 gr τυρί φέτα καλύτερα σε κομματάκια

1 αυγό

λίγο πιπέρι

100 γραμμάρια μαστέλο, ή άλλο τυρί που λιώνει

Αναμιγνύεις όλα τα υλικά μαζί και κάνεις μια μαλακή ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια.

Αν η ζύμη είναι λίγο στεγνή προσθέτεις λίγο νερό ακόμα, αν πάλι σου φανεί αραιή ρίχνεις λίγο αλεύρι ακόμα.

Ετοιμάζεις τη γέμιση, βάζεις σε ένα μπώλ το τυρί και λίγο πιπέρι.

Ανοίγεις τα πιττάκια με λεπτό πλάστη, τα αλείφεις με το αυγό και τα γεμίζεις με το τυρί, μετά τα κλείνεις πατώντας τις άκρες και τα τηγανίζεις σε καυτό λάδι μέχρι να ροδίσουν.

*Μπορείς και να κάνεις τη γέμιση, ρίχνοντας το αυγό μέσα στο τυρί χτυπημένο.

Οταν τα βγάλεις τα στραγγίζεις σε απορροφητικό χαρτί και όσο είναι ζεστά, τρίβεις από πάνω το μαστέλο.

Αν θελήσεις ένα ποτήρι κρασί, θα πρότεινα Gentilini Robola ΠΟΠ, με τη λεμονάτη του οξύτητα, θα ισορροπούσε τέλεια το τηγάνι!

Νομίζω πως θα ήταν πολύ περήφανη για μένα αν τα δοκίμαζε!

Η μνήμη της γεύσης παντοδύναμη και η δύναμη της απουσίας καταλυτική!

Καρφάς

Με λένε "Ντίνα" και ξέρω από φροντίδα

2016-05-29T19:26:00.002+03:00

Σάββατο απόγευμα, μετά από "Ανοιχτές Πόρτες" κουρασμένοι και με διάθεση για φαγητό χαλάρωσης και ζεστασιάς. Ρίχνω την ιδέα, για Παλιά Φάβα, κοντά στο σπίτι, ήσυχο, περιποιημένο ταβερνάκι, με μια αυλή μέσα στο λουλούδι και τις κουτάλες της κυρίας Ντίνας να παίρνουν φωτιά. Εύκολο να το βρεις δεν είναι αλλά αν είσαι στη γειτονιά, έχεις καλές πιθανότητες να σε οδηγήσει εκεί η μύτη σου.

Όλα εδώ είναι ημέρας, τα λαχανικά από το μποστάνι του Γιάννη στη Σαντορίνη, οι μαγειρικές από την Ντίνα και τους συνεργάτες της, κάθε μέρα από τη μία το μεσημέρι "ξεκινάνε τα όργανα".

Δε θα σου πω πως εδώ θα βρεις φαγητό "μαμαδίστικο" γιατί η κάθε μαμά όπως έχω ξαναπεί, μαγειρεύει διαφορετικά και όχι απαραίτητα καλά... Εδώ θα βρεις, νόστιμο, καθημερινό φαγητό, φροντισμένο, σε μεγάλες, μα πολύ μεγάλες μερίδες και σε τίμιες τιμές.

Οι σπεσιαλιτέ πάνε ανάλογα με την εποχή. Το καλοκαίρι το μενού περιέχει μουσακά, γεμιστά, αμπελοφυλλοντολμάδες, ανάλαφρα και δροσερά φαγητά. Τον χειμώνα έρχονται στον κατάλογο οι σούπες, οι φασολάδες και το αρνάκι. Όσο για την περίφημη φάβα; Πρόκειται για το επίσημο πιάτο του καταστήματος. «Τη φάβα δεν τη σερβίρουμε εδώ σε μικρά πιατάκια σαν ορντέβρ, αλλά σαν ένα γενναίο και χορταστικό πιάτο», λέει η κυρία Ντίνα.

«Δεν υπάρχει μυστικό στις συνταγές μου. Λίγο προσοχή θέλουν τα φαγητά, να αγαπάς αυτό που κάνεις και να θέλεις να αρέσει στον κόσμο το πιάτο σου»

Σαν έρχονται τα πιάτα, αρχίζουν οι σιωπές..

Οι αμπελοντολμάδες, είναι νόστιμοι, το αυγολέμονο αεράτο και τα σαλιγκάρια απολαυστικά. Το κοκκινιστό κοτόπουλο με τις αληθινές πατάτες, σε καλό λάδι, σωστά τηγανισμένες, ζουμερό και γλυκά πικάντικο. Το ψωμί φρέσκο και σχεδόν ένα καρβέλι για δύο άτομα.

Έχεις δεν έχεις χώρο, θα πρέπει να κάμεις, γιατί το γλυκό του κουταλιού είναι δικό της και στο φέρνει με το βάζο και το γιαούρτι, πλούσιο και περίπου μισό κιλό για τον καθέναν. Αν δεν προλάβει γιατί είχε πολλά μαγειρέματα και της τελείωσε το γλυκό, θα φέρει φρούτα με γιαούρτι, φρέσκα και λαχταριστά, κέρασμα!

Η λίστα των κρασιών πολύ πολύ μικρή, μπορείς όμως να φέρεις το δικό σου, δεν έχει καμία αντίρρηση.

Με αυτήν την εξυπηρέτηση πάντως, δεν θα χαρακτήριζε κανείς τυχαίο το γεγονός ότι ο κόσμος έρχεται από διάφορες περιοχές της Αττικής για την Παλιά Φάβα: από το Σούνιο, μέχρι και τον Διόνυσο και από το Περιστέρι μέχρι το Χαλάνδρι. Ξέρουν ότι θα βρουν μαγειρευτό φαγητό. Θα βρουν το κοκκινιστό τους, το κουνελάκι στιφάδο, τον κόκορα, ή όποιο άλλο φαγητό είναι «στα πιάτα ημέρας» του μαγαζιού.

Τυχαίο δεν είναι ούτε το βραβείο που βρίσκεται κορνιζομένο σε περίοπτη θέση του καταστήματος, όπου τιμήθηκε ως η κορυφαία ταβέρνα για το 2014 στην εκδήλωση της Cosmopolis Finezza για τα Hellas Life Style Business Awards.

Με 10 ευρώ το άτομο θα σκάσεις από φαγητό και θα ευχαριστηθείς ιδιαίτερα.

Αχαιών 38, Π. Φάληρο, 2109311994

Να πας και ξέρεις πως ποτέ δεν θα σου προτείνω κάτι που δεν μου άρεσε!

Τα δικά μου Πασχαλινά "μαγειρέματα"!

2016-05-04T17:20:00.000+03:00

Θα πεις τώρα, το Πάσχα πέρασε και συ μου μιλάς για μαγειρίτσες και κατσίκια, ε ναι τώρα που τελείωσε θα το μοιραστώ μαζί σου, πριν είμαι σίγουρη πως έκανες τα "δικά σου".

Πιστεύω δε πως τη μαγειρίτσα θα έπρεπε να την τρώμε όλο τον χρόνο, μια που είναι απίστευτα νόστιμη και απολαυστική!

Παιδί της πόλης εγώ, άρα σούβλισμα δεν ξέρω τι θα πει… μαγειρίτσα όμως ξέρω και θα σου πω τα μυστικά μου.

Από μόνη της, φίνα δεν τη λες, έχει μυρωδιές έντονες και γεύση που τα σκεπάζει όλα, μα αν σ αρέσουν τα ξινά -όπως εμένα- μπορείς να ακολουθήσεις τη συνταγή βήμα βήμα και θα με θυμηθείς, θα γίνει νόστιμη και αέρινη.

Οι κριτές της φετινής μαγειρίτσας, όπως και της περσινής ήταν δύσκολοι, απαιτητικοί, με ιδιαίτερα εκλεπτυσμένους ουρανίσκους και παλέτες!
Πήραν και ταπεράκι φεύγοντας, άρα μάλλον περάσαμε τις εξετάσεις!

Για τη δική μου μαγειρίτσα (που δεν χρειάζεται να την τρως μόνο το Μ.Σάββατο) θα χρειαστείς:

1 συκωταριά περίπου 1 με 1 1/2 κιλό
1 ματσάκι κρεμμυδάκια φρέσκα
2 κρεμμύδια ξερά
μισό ματσάκι άνηθο, μισό μάραθο
2 μαρούλια, μόνο τα τρυφερά κομμάτια
μισό κιλό αντίδια
100 ml λευκό κρασί, χρησιμοποίησα Ασύρτικο
1 λίτρο ζεστό νερό (μπορείς και ζωμό, είναι όμως τόσα πολλά τα μυρωδικά που δεν χρειάζεται)
1/3 φλ. ρύζι γλασέ
2 αυγά
2 λεμόνια (την θέλω ξινή)
αλάτι πιπέρι

Ζεματάς τη συκωταριά, 5 λεπτά όχι πιο πολύ, την αφήνεις να κρυώσει λίγο και την ψιλοκόβεις, κρατάς το ζωμό (κόβεις και έντερα και πνευμόνια, αν θες να κρυώσει γρήγορα την βάζεις κάτω από κρύο νερό), κόβεις τα κρεμμυδάκια, τα κρεμμύδια και τα σοτάρεις μαζί με τη συκωταριά, σε λίγο ελαιόλαδο, εγώ βάζω και ένα τσικ βούτυρο, για 5 λεπτά. Μόλις αλλάξουν χρώμα και μαλακώσουν, όχι να ροδίσουν, τα σβήνεις με το κρασί, αλάτι και πιπέρι και τα αφήνεις για περίπου 5 λεπτά ακόμη. Προσθέτεις τα μαρούλια, τα αντίδια, το μάραθο , το ζωμό από το ζεμάτισμα που έχεις κρατήσει καθώς και το ρύζι. Τα βράζεις σε μέτρια φωτιά για 20 λεπτά.

Για το αυγολέμονο

Χτυπάς στο χέρι ή με μιξερ τα ασπράδια μέχρι να έχεις μια μαρέγκα που να στέκεται. Σε άλλο μπολ βάζεις τους κρόκους, χτυπώντας τους με το σύρμα και λίγο-λίγο τα ¾ από το χυμό των λεμονιών, συνεχίζοντας πάντα το κτύπημα.

Αφού είσαι σίγουρη ότι ο ζωμός της μαγειρίτσας έχει πέσει σε θερμοκρασία για να μην κόψει το αυγό, αρχίζεις να ρίχνεις πολύ σιγά με κουτάλα, ζεστό ζωμό από τη σούπα, στο μίγμα κρόκων, λεμονιού ανακατεύοντας. Μετά από 5-6 κουταλιές ζωμού, ρίχνεις το μίγμα μέσα στη μαρέγκα και με απαλές κινήσεις ενώνεις το αυγολέμονο.

Προσθέτεις σιγά-σιγά και άλλο ζουμί (άλλες 5 κουταλιές), θα δεις ότι αρχίζει να πήζει ελαφρά. Τότε πλέον ρίχνεις το αυγολέμονο πίσω στη σούπα και ανακατεύεις.

Ρίχνεις από πάνω τον άνηθο, κουνάς την κατσαρόλα να πάει παντού.

*Αν τη ζεστάνεις θα το κάνεις πάντα σε χαμηλή φωτιά, χωρίς να πάρει βράση.

Τη συνοδεύσαμε με Domaine Costa Lazaridi Semillon, το είχαμε φοβηθεί θεωρώντας πως θα περάσει η μαγειρίτσα από πάνω αλλά επειδή υπήρχε πολύ χορταρικό, ο συνδυασμός ήταν πολύ πολύ ωραίος

Ανήμερα, φάγαμε Ναξιώτικο κατσικάκι με πατατούλες Νάξου στη γάστρα.

Χρησιμοποίησα:

2.500 κιλά κατσικάκι γάλακτος χεράκι
4-5 σκελίδες σκόρδο
1.5 κιλό πατάτες (μικρές ολόκληρες με τη φλούδα
4 κ.γ. σκόνη μουστάρδα
2 μεγάλα ζουμερό λεμόνια στυμμένο
150 ml λευκό κρασί
200 ml ελαιόλαδο
2 κλωνάρια φρέσκο δεντρολίβανο
3 κλωνάρια θυμάρι
2 κλωνάρια φρέσκια ρίγανη
κληματόβεργες
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Προθερμαίνεις τον φούρνο στους 200 C αντιστάσεις, στρώνεις τις κληματόβεργες στη γάστρα, πλένεις καλά τις πατάτες, λιώνεις τις σκελίδες του σκόρδου και βάζεις σε ένα μπολάκι όλα τα υλικά εκτός από τα μυρωδικά, ανακατεύεις και αλείφεις παντού το κατσικάκι.

Κρατάς λίγο, για τις πατάτες. Βάζεις στη γάστρα το κατσίκι και τις πατατούλες, ρίχνεις πάνω από τις πατάτες το υπόλοιπο λαδολεμονοκρασίμουστάρδα, αλατοπιπερώνεις καλά, ρίχνεις τα μυρωδικά, κλείνεις και το βάζεις στο φούρνο.

Το γυρνάς στη μια ώρα και χαμηλώνεις στους 180 C για μια ώρα ακόμη. Ξεσκεπάζεις, τεστάρεις κρέας και πατάτες κι όταν είναι σχεδόν ψημένες το αφήνεις χωρίς καπάκι για περίπου 15 λεπτά για να πάρει χρώμα.

Και εδώ ρισκάραμε το ταίριασμα φαγητού κρασιού, είχα ένα Malbec Catena του 2012, θεωρητικά εδώ θες κοκκινιστό, κάτι με δαμάσκηνα, γλυκόξινο, κρέας, κρεατένιο, μη γελάς αυτό θες, στην πράξη πήγε καλά, όχι σούπερ καλά όμως.

Το κρασί είχε τόσα αρώματα από δαμάσκηνο, λεβάντα, κόκκινα φρούτα, γλυκά μπαχαρικά και γλύκα απίστευτη γλύκα που το ευχαριστιόσουνα γουλιά, γουλιά με η χωρίς κατσικάκι.

Αν σου περισσέψει φαγητό, που αποκλείεται, το κάνεις την άλλη μέρα με την ίδια διαδικασία φρικασέ (το κρέας μόνο) μαζί με μαρούλια αντίδια κρεμμυδάκια και άνηθο και μάραθο.

Χρόνια πολλά σε όλους, να είστε καλά! Σας φιλώ

Μίλα μου για τηγάνι

2016-04-04T13:47:00.000+03:00

Η σχέση μου με τη θάλασσα είναι ερωτική εκ γενετής, άρα ότι την συμπεριλαμβάνει, το αγαπώ με πάθος. Έχοντας “παραγουλιάσει το πρώτο μου χταπόδι στα 2 1/2 μου χρόνια, με παππού καραβοκύρη και πατέρα αρχιμηχανικό, λες πως έχω βγει από τη θάλασσα. Άρα την εκτιμώ και την θαυμάζω...

Παιδιόθεν στα εστιατόρια "ψαριού", παρέα με τη μαμά να τσεκάρουμε το ψάρι και τα συνοδευτικά, είναι μνήμη αγαπημένη, δεν έχω τη μαεστρία της στο μάτι αλλά σίγουρα κάτι έχει περάσει.

Με την άνοιξη να μας κλείνει το μάτι για τα καλά, αυτό που μου φτιάχνει το κέφι είναι τραπέζι δίπλα στο νερό και ψαρικά.

Επιλογή, για μία ακόμη φορά, Μικρολίμανο και Παπαιωάννου, εστιατόριο με το καλύτερο τηγάνι και σχάρα στο είδος του.

Δευτέρα βράδυ, κατά τις 9, γεμάτο κόσμο, διαλέγουμε να καθίσουμε στο κομμάτι της θάλασσας, φροντισμένος χώρος με μικρές λεπτομέρειες που σου δίνουν την αίσθηση νησιού.

Ξεκινάμε με ένα σταμναγκάθι, που μόνο το χρώμα του σε απογειώνει, βαθύ πράσινο, γυαλιστερό, σαν να το μάζεψες εκείνη τη στιγμή, συνεζουμε με ολόφρεσκες, γυαλιστερές, κυδώνια και αχινοσαλάτα, που έφεραν το ιώδιο στη γεύση και στη μύτη.

Θέλοντας να δοκιμάσουμε πολλά, αποφύγαμε το κυρίως ψάρι, φρέσκο σαρδελάκι και παρ όλο που δεν είναι στην εποχή του, απίθανα ψημένο, ζουμερό και γευστικό, σερβιρισμένο με λίγο κρεμμύδι και βελανίδι ντοματάκι, κόκκινες γαρίδες Κοιλάδας, με γεύση χωρίς περιγραφή και γαύρο τεμπούρα τραγανό και ζουμερό, δίκαια σκέφτομαι το καλύτερο τηγάνι της Αθήνας.

Φιλέτο κουτσομούρας, στη σχάρα, με μία κρούστα φίνα ,αέρινη και ένα εσωτερικό να σπαρταράει, καραβίδες, μαγειρεμένες με σπανάκι και ντοματίνια και ταλιάτα τόνου με φύκι, τόση γεύση και ένταση μαζεμένη σε ένα πιάτο!

Όλα αυτά τα συνοδεύσαμε με τσίπουρο Ηδωνικόν, ταίριασμα γάντι, μια και η διάθεση και η παρέα ήταν του τσίπουρου!

Αν κάποιος όμως θελήσει να παίξει με κρασί, η λίστα του, έχει πολύ καλές επιλογές!

Σε αυτού του είδους τα εστιατόρια το hilgh light δεν είναι τα γλυκά, οι λουκουμάδες όμως μαζί με παγωτό και Dark Cave Tsilili ήταν αξιοπρεπέστατοι και ότι έπρεπε για να γλυκάνεις μια νύχτα που ήταν γλυκιά και γευστική ήδη!

Θα ξαναπάς, όσο πιο σύντομα μπορείς, θα πληρώσεις περίπου 30-40 ευρώ το άτομο, για την πρώτη ύλη, την παρασκευή και το σημείο, αξίζει κάθε λεπτό από το ευρώ σου!

Παπαϊωάννου:

Ακτή Κουµουνδούρου 42, Μικρολίµανο, τηλ. 210 4225 059

Πατάτες, ντοφινουά (gradin dauphinois)

2016-03-28T15:51:00.002+03:00

Το είχα αφήσει το μπλογκάκι και μου έλειψε, αποφάσισα λοιπόν να το φροντίσω λίγο όσο μπορώ και το κάνω κέφι χωρίς υποσχέσεις και δεσμεύσεις, κάτι σαν και μένα δηλαδή...

Στο σπίτι τις πατάτες ντοφινουά τις κάναμε συχνά (ναι ναι είχαμε και στο χωριό μας, αν με παρακολουθείς καιρό, το ξέρεις) και όχι μόνο τις γιορτές, πολλές φορές δεν ήταν συνοδευτικό αλλά μαζί με σαλάτα πράσινη ήταν κυρίως πιάτο.

Το γκρατέν Ντοφινουά, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι μια παραδοσιακή συνταγή της Νοτιανατολικής Γαλλίας και ειδικότερα της περιοχής Ντοφίν, Dauphiné , κλασικό πιάτο της Γαλλικής κουζίνας, που ταιριάζει και συνοδεύει, κρέατα αλλά και λαχανικά!

Εναλλακτικές ονομασίες που θα τις βρεις :

"pommes de terre dauphinoise, potatoes à la dauphinoise and gratin de pommes à la dauphinoise".

Θα σου αρέσει όπως και να τις ταιριάξεις.

Θα χρειαστείς:

1 κιλό πατάτες σε λεπτές ροδέλες (δεν χρησιμοποίησα μαντολίνο αλλά το food processor μου που έχει αυτή την επιλογή, μπορείς να το κάνεις και με ένα καλό μαχαίρι του chef)

λίγο βούτυρο για το ταψί και ενδιάμεσα στις πατάτες

200 ml γάλα φρέσκο
200 ml κρέμα γάλακτος εντάξει αν βρεις Crème fraîche να τη χρησιμοποιήσεις!
1 φύλλο δάφνης
1 σκελίδα σκόρδο
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
250 γρ. έμενταλ, γραβιέρα, η έμενταλ και παρμεζάνα που έβαλα εγώ, τριμμένο
αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο για το πασπάλισμα της πατάτας

Κόβεις τις πατάτες σε λεπτές ροδέλες, με τον τρόπο που είπαμε πριν.

Προθερμαίνεις το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνεις την κρέμα γάλακτος με το γάλα, το δαφνόφυλλο και τη σκελίδα σκόρδο.

Μόλις πάρει βράση αποσύρεις από τη φωτιά και αφήνεις να κρυώσει. Μπορείς να μη βάλεις το σκόρδο στο γάλα και να τρίψεις με αυτό το σκεύος σου, το κάνω έτσι για πιο διακριτικό αποτέλεσμα.

Στρώνεις σε ένα πυρέξ λίγο τυρί τριμμένο και τοποθετείς μία στρώση από πατάτες φροντίζοντας να κάθεται η μία ροδέλα ελάχιστα πάνω στην άλλη. Αλατοπιπερώνεις και ρίχνεις και μικρά κομματάκια βούτυρο.

Συνεχίζεις να στρώνεις τυρί και πατάτες, λίγο μοσχοκάρυδο αλατοπιπερώνοντας εναλλάξ και τελειώνοντας με τυρί.

Περιχύνεις με το γάλα - κρέμα γάλακτος (έχεις πετάξει το δαφνόφυλλο και το σκόρδο) ελέγχοντας να μην περάσει σε ύψος το υγρό τα 2/3 του ταψιού μας. Μπορεί να μην το πάρει όλο, το τσεκάρεις.

Πασπαλίζεις με λίγο τυρί στην κορυφή.

Ψήνεις για 35 - 40 λεπτά μέχρι να χρυσίσει από πάνω. Αν χρειαστεί σκεπάζεις με αλουμινόχαρτο για να μην αρπάξει

Αφήνεις λίγο να κρυώσει και σερβίρεις.

Το συνοδεύσαμε με κοτόπουλο, γεμιστό, με μήλο, κρεμμύδι, πορτοκάλι, τη συνταγή θα την πάρεις άλλη μέρα!

Στο ταίριασμα με κρασί πειραματιστήκαμε, ξεκινήσαμε με το Syrah του 2012 από τους Πειραματικούς Οίνους Μπουτάρη, οινοποίηση χωρίς θειώδη από τα κτήματα της Ρωξάνη Μάτσα, ποίημα, γιατί ποίημα ήταν το κρασί!

Μετά πήγαμε σε ένα Sherry Amontillado Los Arcos Lustau (το ήπια όλο εκτός φαγητού) αλλά πέρναγε από πάνω.

Και μετά πήγαμε στα κλασικά εικονογραφημένα, δλδ, μια που έχουμε κοτόπουλο και τις λιπαρές πατάτες ένα βορειοελλαδίτικο Chardonnay Κτήμα Γεροβασιλείου 2011, σούπερ ταίριασμα! Θα μπορούσε αν είχες την κατάλληλη κάβα να ταιριάξει ιδανικά και με ένα Condrieu!

Σας φιλώ και να περνάτε όμορφα!

Με λεμόνια και γιαούρτι

2016-03-22T17:57:00.001+02:00

Δύσκολη μέρα, σήμερα και το μόνο που μπορώ να κάνω για να σε γλυκάνω είναι ένα φίνο, ελαφρύ και μυρωδάτο κέικ.

Η συνταγή είναι της Donna Hay, μου αρέσει και την εμπιστεύομαι αυτή την Αυστραλή "μαγείρισσα", γιατί οι συνταγές της είναι απλές, κατανοητές και "βγαίνουν" πάντα!

Θα χρειαστείς:

¾ φλιτζάνι (τσαγιού) (180ml) καλαμποκέλαιο
2 αυγά
1 κουταλιά της σούπας ξύσμα ακέρωτου λεμονιού
¼ φλιτζάνι (60ml) χυμό λεμόνι
1 φλιτζάνι (280g) γιαούρτι
1¾ φλιτζάνι (385g) λεπτή ζάχαρη
2 φλιτζάνια (300g) αυτοδιογκούμενο αλεύρι
2 κουταλιές της σούπας, φρέσκο θυμάρι

Γλάσο λεμόνι

1 φλιτζάνι (160g) ζάχαρη άχνη περασμένη από σίτα
1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμόνι
½ κ.σ. βραστό νερό

Προθερμαίνεις τον φούρνο στους 160ºC .

Τοποθετείς το λάδι, τα αυγά, το ξύσμα και το χυμό από το λεμόνι μαζί με το γιαούρτι και τη ζάχαρη σε ένα μεγάλο μπολ. Με ένα δάρτη τα ανακατεύεις καλά μέχρι να ενωθούν.

Ρίχνεις το αλεύρι, αφού το κοσκινίσεις σιγά σιγά και ανακατεύεις ελαφρά.

Βάζεις το μίγμα σε μια φόρμα που δεν κολλάει 24cm, αν έχεις αυτή που λέγεται Bundt tin, δηλαδή με την τρύπα στη μέση (θυμήσου την ταινία my Greek fat wedding).

Το ψήνεις για 50 λεπτά η μέχρι το μαχαίρι να βγει καθαρό. Αφήνεις το κέικ να σταθεί και να κρυώσει για 5-10 λεπτά.

Για το γλάσο, ανακατεύεις τη ζάχαρη, το χυμό λεμόνι και το βραστό νερό. Ρίχνεις το μίγμα από πάνω με κουτάλι, όσο το κέικ είναι ακόμη ζεστό και ψαλίδισε φρέσκο θυμάρι για μυρωδιά και χρώμα!

10–12 μερίδες

Πηγαίνει εξαιρετικά με τσάι και καφέ, αν όμως θέλεις κάτι σε επιδόρπιο κρασί σαν και μένα, θα βάλεις ένα ποτήρι Madeira αν έχεις η ένα γλυκό κρασί από την Νότια Γαλλία, ένα Senin Blanc από τον Λίγηρα. Bonnezeau, Quarts de Chaume από την Coteaux du Layon!

Καθαρά Δευτέρα αλλιώς

2016-03-17T12:50:00.003+02:00

Είσαι κάπου που τα έθιμα μας δεν μπορούν να τηρηθούν εκ των πραγμάτων, έχει και κρύο, σχεδόν χιονίζει αλλά με κάποιο τρόπο και θέλεις και "πρέπει" να γιορτάσεις την Καθαρά Δευτέρα.

Για ταραμά ούτε λόγος, κάνουμε λοιπόν σπιτική λαγάνα, αστακομακαρονάδα, χταπόδι κοκκινιστό (πλοκάμι, μη φανταστείς) και ένα καταπληκτικό επιδόρπιο, μους ταχίνι πάνω σε σπιτικό παστέλι.

Πάμε να σου πω τη συνταγή για την αστακομακαρονάδα

Θα χρειαστείς:

1 η 2 αστακούς ανάλογα το μέγεθος θα μου πεις εσύ τώρα είναι καιρός για αστακούς, αν είναι μικροί 350 γραμμάρια ήταν ο δικός μας στοίχισε 8 ευρώ μπορείς όμως να την κάνεις με γαρίδες, καραβίδες, χτένια, κυδώνια, εσύ αποφασίζεις!
1 πακέτο λινγκουίνι, Barilla
1 κουτάκι τοματίνια βελανίδια, κομμένα σε ροδέλες
ντοματάκια κον κασέ 1 κουτί
1 ματσάκι μαϊντανό
3 σκελίδες σκόρδο
2 τσίλι πιπερίτσες
1 κουταλιά ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με αλατισμένο νερό βράζεις τον, τους αστακούς για 5 λεπτά, όχι παραπάνω μετά κινδυνεύουν να γίνουν λαστιχέ.

Βγάζεις τον αστακό και στο νερό του βράζεις τα λινγκουινι, σουρώνεις και κρατάς το ζουμί.

Στο ενδιάμεσο σε ένα γουόκ, αν δεν έχεις σε βαθύ τηγάνι, σοτάρεις τα βελανίδια με μια κουταλιά ελαιόλαδο και το σκόρδο, ρίχνεις, τα ντοματάκια, το τσίλι, αλάτι, πιπέρι και ένα φλιτζάνι από το νερό που έβρασαν τα μακαρόνια και ο αστακός, ανακατεύεις σε χαμηλή φωτιά για περίπου 5 λεπτά η μέχρι να πήξει λίγο.

Κόβεις τον αστακό στη μέση, ρίχνεις τα μακαρόνια στο γουόκ με τη σάλτσα, ανακατεύεις να πάει παντού και σερβίρεις. Πασπαλίζεις με μαϊντανό και "στολίζεις" με τον αστακό!
Φρέσκο πιπέρι και βούρ!

Κρασί, ένα Ελληνικό ροζέ η ένα από την Γαλλική Προβηγκία, εμείς διαλέξαμε την Προβηγκία και ήταν έρωτας με την πρώτη μπουκιά!

Και για την υπέροχη μους από ταχίνι πάνω στο σησαμένιο "πιατάκι" διαλέξαμε μια Μαδέρα, που με την καμένη ζάχαρη, και τα αποξηραμένα φρούτα στο "στόμα" απογείωνε αυτό το αέρινο, μεταξένιο γλυκό!

Διαφορετική Καθαρή Δευτέρα αλλά με πολύ κέφι και νοστιμιές!

Julia Child - boeuf bourguignon

2016-03-14T20:59:00.003+02:00

Θέλω να το κάνω πολύ καιρό αυτό το "πιάτο".
Αλλά θέλει χρόνο και κέφια και έλειπαν και τα δυο.
Τώρα λοιπόν που "τελείωσαν" κατά κάποιο τρόπο οι πολλές υποχρεώσεις, είπα να το προσπαθήσω.
Θα πεις τώρα εσύ, τις Απόκριες βρήκες να το κάνεις, ε ναι και εδώ που είμαι δε λες πως γιορτάζουν την Τυρινή!

Το μπεφ μπουργκινιόν είναι μια παραδοσιακή συνταγή της Βουργουνδίας, που ο πατέρας της γαλλικής γαστρονομίας, ο Εσκοφιέ κατέγραψε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ού αιώνα .

Από τότε η συνταγή εξελίχθηκε μέχρι που ξανακαταγράφηκε πολύ αναλυτικά από την Τζούλια Τσάιλντ στο Mastering the Art of French Cooking, τo 1961. Όμως, υπάρχει και δεύτερη εναλλακτική συνταγή της Τσάιλντ στο βιβλίο της From Julia Child’s Kitchen, με μικροδιαφορές σε μια προσπάθεια απλούστευσης, αλλά ως συνταγή αναφοράς έχει επικρατήσει η πρώτη.

Αν και οι περισσότερες συνταγές για μπουργκινιόν περιλαμβάνουν μαρινάρισμα του κρέατος πριν το μαγείρεμα, η συνταγή της Τζούλιας δεν δίνει καμία σημασία σ΄αυτή την τεχνική, εστιάζοντας στο σωστό “καραμέλωμα” του κρέατος και στο ρόλο του ζωμού βοδινού σε συνδυασμό με το κρασί για να προκαλέσουν όλες τις αντιδράσεις που χρειάζεται, ώστε το αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά νόστιμο και φίνο…

Θα χρειαστείς περίπου 4 ώρες και τα ακόλουθα υλικά:

150 γραμ. μπέικον
1 κ.σ. ελαιόλαδο ί
1.4 κιλά μοσχαρίσιο κρέας, χρησιμοποίησα χτένι, χωρίς κόκκαλο, κομμένο σε κύβους 3-4 εκατ .
1 καρότο σε ροδέλες
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
2 κ.σ. αλεύρι
1 μπουκάλι κόκκινο φρουτώδες κρασί (Pinot Noir, Αγιωργήτικο, )
2-3 φλυτζ. ζωμό κρέατος
1 κ.σ. πάστα ντομάτας
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
½ κ.γ. θυμάρι
αλάτι, πιπέρι

18 μικρά λευκά κρεμμύδια (στιφάδου) ολόκληρα καθαρισμένα
1½ κ.σ. βούτυρο
1½ κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι – πιπέρι

500 γραμ. φρέσκα μανιτάρια
2 κ.σ. βούτυρο
1 κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι – πιπέρι

Για τη διαδικασία, ακολούθησα βήμα βήμα το βίντεο

Εννοείται πως ήπιαμε Pinot Noir λίγο πιο παλιό από αυτό με το οποίο το μαγειρέψαμε, βλέπεις τα μανιτάρια...

Eat Pray Love

2015-10-17T12:23:00.000+03:00

Πέμπτη βράδυ, μιας εβδομάδας με -ευτυχώς- ατελείωτες γευσιγνωσίες και οινογνωσίες, φεύγουμε από την πλατεία Καρύτση με προορισμό την Κωνσταντινουπόλεως…

Στάση, Berlin Raki, κουλτούρα Βερολίνου, ταμπεραμέντο πολυεθνικό και ατμόσφαιρα mix and match! Γκάζι urban θα το έλεγες, με πολύ χρώμα, βιομηχανική αίσθηση, μουσικές ανεβαστικές και πολλές ρακές! Τι, δε σου ταιριάζει; Απόλυτα και σε όλα τα γούστα θα έλεγα εγώ.

Ξεκινάω με κοκτέιλ που προτείνει η Μαρία, από ρακί και επίγευση τσίλι, τόσο όσο για εμένα που αγαπώ τα καυτερά, αν θέλεις στο κάνει και με βότκα, εγώ με ρακί θα το ξαναπάρω! Έρχονται τα πρώτα, ταραμοσαλάτα με πιτάκια και ελιές, βελουτέ κουνουπίδι με παρμεζάνα και λάδι τρούφας, απίθανη, πράσινη σαλάτα με ωραία οξύτητα, πατατοσαλάτα με σπιτική μαγιονέζα, θα ήθελα λίγο λιγότερη μαγιονέζα και το κορυφαίο, σκουμπρέτα, δλδ παστό σκουμπρί σε φρυγανισμένη φέτα ψωμιού με κρεμμυδάκια και τσίλι, κάποιοι το βρήκαν λίγο καυτερό, για μένα απόλυτα ισορροπημένο.

Σκουπρέτα

Χαζεύουμε όμορφες φάτσες, ακούμε μουσικές που μας κάνουν να θέλουμε να χορέψουμε και να το χταπόδι με μέλι και μαυροδάφνη, τρυφερό και γλυκό, ίσως λίγο πιο γλυκό για τα γούστα μου αλλά πολύ ενδιαφέρον! Και εκεί που χαλαρώνεις και απολαμβάνεις, σκάνε μύτη οι γαρίδες, με σύγκλινο Μάνης Κουράκου, δοκιμάζεις και ξεχνάς το όνομά σου, ψήσιμο άψογο, γεύση πολυεπίπεδη, έντονη, μυρωδάτη απολαυστική! Παίρνεις ανάσα και σου χαμογελάει το ριζότο με γαρίδες και λάιμ, λίγο αλάτι παραπάνω το ήθελα αλλά χύλωμα και ψήσιμο γαρίδας άψογο.

Γαρίδες με λαιμ και σύγκλινο Μάνης

Ανάσα πάλι, κουβέντες, μουσικές, γέλια, έρχονται τα μύδια, αχνιστά, κρασάτα καυτερά, όπως πρέπει λέω εγώ.

Αρχίζεις να προσεύχεσαι, να μην έρθουν άλλα πιάτα, γιατί δεν αφήνεις μπουκιά και θα σκάσεις… μα εδώ δεν “πιάνουν” οι προσευχές, να και η ταλιάτα, σωστά ψημένη, ζουμερή, λίγο αλάτι παραπάνω θα ήθελα -θέμα προσωπικής γεύσης- ραντισμένη με ελαιόλαδο!

Δε γίνεται πρέπει να δω τη σεφ, Αριάνδη Πούλιου, Kρητικιά, με βοηθό τη “δικιά” μας food blogger Άρτεμη Τσίπη, σεφ με εκτόπισμα θα έλεγα εγώ και στη προσέγγιση των πιάτων και στην εμφάνιση, χαμόγελο πλατύ, σεμνή αλλά σίγουρη για αυτό που κάνει, έχοντας περάσει από “μεγάλα μαγαζιά” βγάζει έναν αέρα φιλικό και καλλιτεχνικό! Στη κουβέντα, "καταλαβαίνεις" το κέφι των πιάτων και την αγάπη της για αυτό που κάνει!

Από δεξιά, Άρτεμις Τσίπη, Αριάνδη Πούλιου © Gourmelita

Κι όσο μιλάμε έρχονται τα δικά τους λικέρ φράουλας με ρακί βέβαια και κρητικά μυζηθροπητάκια με έξτρα μέλι για εμάς!

Η εμπειρία στο Berlin Raki -περί εμπειρίας πρόκειται- μου θύμισε το “Eat Pray Love”

Θα φας, θα φας θα φας, θα προσευχηθείς για την απόλαυση και θα ερωτευθείς το χώρο και τις γεύσεις!

Μην ξεχάσω από αυτή την Κυριακή 18 Οκτωβρίου θα έχουν και brunch!

Info : Berlin Raki, Κωνσταντινουπόλεως 44 και Ελασιδών 29 , Αθήνα, 210-30313519.

Ο Μουσακάς του καύσωνα!

2015-08-01T17:59:00.004+03:00

Καιρό έχουμε να τα πούμε από δω, η αλήθεια είναι πως οι άλλες κοινωνικές γειτονιές, μ' αρέσουν λίγο πιο πολύ, ενδεχομένως για την αμεσότητα και για την ευκολία.
Όταν όμως έχω να σου πω πολλά, έρχομαι εδώ για να τα πούμε καλύτερα και αναλυτικότερα!

Για μένα ο μουσακάς σημαίνει καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα, ραστώνη, έρωτας, αλμύρα, φεγγάρια, όλα αυτά που κάνουν τη ζωή μας όμορφη!

Συνήθως για κάποιο δικό μου διαστροφικό λόγο, μπαίνω στην κουζίνα να τον φτιάξω όταν έχει καύσωνα, ευγενικά το λες ομοιοπαθητική αν είσαι όμως ειλικρινής θα πεις πως και πολύ καλά στα μυαλά δεν είμαι!

Μέσα λοιπόν στη δίνη των στενάχωρων ημερών που ζούμε, νιώθω πως δεν υπάρχει πιο γλυκιά φροντίδα, από εκείνη του σπιτικού φαγητού, αυτό που μοσχοβολάει το σπίτι και λάμπουν τα μάτια εκείνων που το μοιράζονται μαζί σου.

Ο δικός μου μουσακάς, μετά από χρόνια πειραμάτων κατέληξε να είναι ελαφρύς, ζουμερός, γλυκός από την μελιτζάνα, με μπαχάρια και γεύση, μνήμη χαραγμένη που λέει καλοκαίρι!

Βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στο μαγικό κρυφό παράδεισο της φίλης Μερόπης και φύγαμε από κει με λαχανικά από το μποστάνι της, με τούτα τα λαχανικά που σίγουρα έδωσαν άλλη γλύκα και γεύση, έγινε το πολυπόθητο πιάτο του καλοκαιριού!

Θα χρειαστείς για την προετοιμασία των λαχανικών :

ελαιόλαδο για άλειμμα και έξτρα για τα λαχανικά
2 πατάτες κομμένες σε λεπτές φέτες
1 μελιτζάνα, κομμένη σε λεπτές φέτες
2 μεσαία κολοκύθια, κομμένα σε λεπτές φέτες
αλάτι
πιπέρι
θυμάρι

Για τον κιμά

ελαιόλαδο, για το σοτάρισμα
1 κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
1 σκ. σκόρδο, ψιλοκομμένη
500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
αλάτι
πιπέρι
3 κόκκους μπαχάρι
½ κ.γ. κανέλα
πρέζα από τριμμένα γαρύφαλλα
1 κονσέρβα ντομάτα κονκασέ
κόκκινο κρασί, το ίδιο που θα πιεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση Νεμέα ΟΠΑΠ Αιβαλή 2013

Για την μπεσαμέλ

750 ml γάλα
100 αλεύρι γ.ο.χ.
100 γρ. βούτυρο
τριμμένο πιπέρι
πρέζα από τριμμένο μοσχοκάρυδο
100 γρ. τριμμένη παρμεζάνα

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Αλείφουμε ένα ταψί 25x30 εκ. με ελαιόλαδο.
Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες και με ένα μαχαίρι τις κόβουμε κάθετα σε λεπτές φέτες.
Μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
Στρώνουμε τις πατάτες στο ταψί. Ψήνουμε για 20 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα.
Με ένα μαχαίρι, κόβουμε κάθετα σε λεπτές φέτες τη μελιτζάνα. Πρέπει να είναι λεπτές για να ψηθούν σωστά.
Μεταφέρουμε τις φέτες μελιτζάνας σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
Αφαιρούμε το ταψί με τις πατάτες από το φούρνο και τοποθετούμε πάνω από την στρώση με τις πατάτες, τις μελιτζάνες μας. Αν οι μελιτζάνες μας φαίνονται στεγνές, ρίχνουμε λίγο λάδι ακόμα. Ψήνουμε για ακόμα 20 λεπτά.
Με ένα μαχαίρι, κόβουμε κάθετα το κολοκύθι σε λεπτές φέτες. Μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
Αφαιρούμε το ταψί με τις πατάτες και τις μελιτζάνες από το φούρνο και τοποθετούμε την επόμενη στρώση με τα κολοκύθια.
Ψήνουμε για ακόμα 20 λεπτά.

Κιμάς

Σε ένα τηγάνι, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και το βάζουμε σε υψηλή φωτιά.
Ψιλοκόβουμε ένα κρεμμύδι και το βάζουμε στο τηγάνι μέχρι να καραμελώσει.
Ψιλοκόβουμε μία σκελίδα σκόρδο. Το βάζουμε στο τηγάνι και ανακατεύουμε. Σοτάρουμε μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα.
Σβήνουμε με το κρασί και το αφήνουμε να εξατμιστεί
Προσθέτουμε 1/2 κ.γ. κανέλα και μία πρέζα τριμμένα γαρύφαλλα. Ανακατεύουμε με μία ξύλινη κουτάλα. Είναι σημαντικό να μαγειρευτούν τα μπαχαρικά μας πριν προσθέσουμε το κρέας.
Προσθέτουμε τον κιμά μας και με μία ξύλινη κουτάλα, τον σπάμε σε μικρά κομμάτια. Αλατοπιπερώνουμε και μαγειρεύουμε σε υψηλή φωτιά μέχρι να πάρει χρώμα.
Προσθέτουμε και τις ντομάτες κονκασέ. Σοτάρουμε για 5-10 λεπτά ή μέχρι το περισσότερο υγρό να έχει απορροφηθεί. Το μείγμα μας δεν θα πρέπει να έχει υγρά. Αφαιρούμε από τη φωτιά και αφήνουμε στην άκρη.

Μπεσαμέλ

Τοποθετούμε ένα μεσαίο μεγέθους τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε μέσα το βούτυρο και μόλις αρχίσει να λιώνει, προσθέτουμε το αλεύρι και αρχίζουμε να ανακατεύουμε όση ώρα μαγειρεύουμε.
Προσθέτουμε το γάλα, σταδιακά σε δόσεις. Είναι σημαντικό να ρίχνουμε το γάλα σε μικρές δόσεις. Μόλις απορροφηθεί η πρώτη, τότε ρίχνουμε την επόμενη δόση. Ανακατεύουμε συνεχώς έτσι ώστε να μη μας σβολιάσει το μείγμα. Κάνουμε αυτή τη διαδικασία μέχρι να απορροφηθεί τελείως το γάλα.
Μόλις η μπεσαμέλ μας αρχίσει να βγάζει φουσκάλες, είναι έτοιμη. Θα πρέπει να είναι κρεμώδης και λεία. Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε μέσα τριμμένο πιπέρι, τριμμένο μοσχοκάρυδο, λίγη τριμμένη παρμεζάνα . Ανακατεύουμε και αφήνουμε στην άκρη.

Προσθέτουμε το 1/3 της μπεσαμέλ στο τηγάνι με τον κιμά μας. Ανακατεύουμε για να πάρουμε μία γέμιση που θα κρατάει τα υλικά μας ενωμένα. Απλώνουμε τον κιμά στο ταψί πάνω από τα λαχανικά μας.
Από πάνω ρίχνουμε τη μπεσαμέλ μας.Με μία σπάτουλα κάνουμε λεία τη μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε με τριμμένη παρμεζάνα.
Ψήνουμε για 25-30 λεπτά ή μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα.
Αφαιρούμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει για 1 ώρα.

Και τι θα πιεις,

Οι σωστές τανίνες και η πλούσια μύτη μιας Νεμέας θα συνάδουν αρμονικά με τα βαρβάτα αρώματα αυτού του μουσακά! Η πολυπλοκότητα της μύτης αγκαλιάζει την πολυπλοκότητα του πιάτου και έτσι είναι και οι δύο πρωταγωνιστές μια χαρτογραφημένης καλοκαιρινής επιτυχίας!

Διάλεξα τη Νεμέα του Αϊβαλή 2013, ΟΠΑΠ, Αγιωργίτικο, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα Νεμέας, που αποτυπώνει τον εξαιρετικό οινικό πλούτο της περιοχής!

Καλό καλοκαίρι!

«Εζήτησα από τον Θεό την ομορφιά να πιάσω κι εκείνος χαμογέλασε και μου έδειξε την Κάσο».

2015-04-26T13:25:00.000+03:00

Η παιδική, μνήμη, είναι τόσο δυνατή και ξεκινάει από τόσο νωρίς, που δεν το φαντάζεσαι.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με Σμυρνιές γιαγιάδες, που μετά την καταστροφή πήγανε Χίο και Μυτιλήνη αντίστοιχα. Ταυτόχρονα όμως πέρασα τα πρώτα 9 χρόνια της ζωής μου, σε ένα σπίτι που πρωταγωνιστούσε η Κάσος.

Η αδερφή του πατέρα μου παντρεύτηκε Κασιώτη, τον Μανώλη Πνευματικό και οι γεύσεις, οι μνήμες, οι κουβέντες του για την Κάσο, είναι βαθιά χαραγμένες στη ψυχή μου.

Η αδερφή του η θεία Ελένη Φραγκούλη, λεπτή και ντελικάτη, αρχόντισσα, περήφανη και τρυφερή, μου μίλαγε ώρες για αυτό τον όμορφο “βράχο”.

Η θεία Ελένη έμενε μόνιμα στην Κάσο, ήρθε από το Πορτ Σάιντ, τη μεγάλη παροικία των Κασιωτών εκεί, στα δεκαοκτώ της χρόνια έχασε τον άντρα της , καπετάνιο και εφοπλιστή σε ναυάγιο και από τότε έκλεισε ο οισοφάγος της και δεν ξαναέφαγε ποτέ στερεά τροφή.

Ο μόνος λόγος που έφευγε από την Κάσο ήταν για να δει τον αγαπημένο της αδερφό, μαζί με τη Βιργινία, που τη φρόντιζε και της έκανε παρέα όλο το χειμώνα στο νησί, έπαιρνε το πλοίο, αψηφούσε το 20ωρο και κατέφθανε στην Αθήνα.

Τότε άρχιζανε οι μυρωδιές, οι ντουρμάες, η σιτάκα, οι μακαρούνες, οι τούρτες, το ροίκιο, οι κουλούρες και τα μοσχοπούγκια, εκείνη κοιτούσε και έδινε οδηγίες, να γίνουν όλα όπως πρέπει, να τυλιχτεί το ντολμαδάκι, τριγωνικά, το πιλάφι να έχει μπόλικη κανέλα, να νομίζεις πως τρως στο Φρυ, στο Αρβανιτοχώρι ή στην Αγιά Μαρίνα.

Έφυγε στα 98, με πλήρη διαύγεια και μέχρι τελευταία στιγμή, μίλαγε για την Κάσο.

Πήγα στο νησί μεγάλη, το 1999, ήταν σαν να είχα μεγαλώσει εκεί, δεν με πείραξε το μακρύ ταξίδι σε -καρέκλα - πήγα μες τον Αύγουστο, με το που είδα τη Μπούκα, άνοιξε η καρδιά μου! Έμεινα στο Φρυ αλλά τη γύρισα όλη, κάθε χωριό και μνήμη κάθε πανηγύρι γεύση και γιορτή!

Με τέτοιες παιδικές αναφορές και μνήμες, ήθελα καιρό να πάω στον Μπακαλόγατο της Φωκίωνος Νέγρη, με αφορμή την εξαιρετική Ρουμελιώτικη πίτα της Ξανθής Μπαξεβάνη, κάθε Πέμπτη, είναι στο μενού, οργανώθηκε παρέα, οινογευστική και “εκδρομή” στον Μπακαλόγατο.

Πήραμε αγκαλιά τα κρασιά μας - έτσι είμαστε εμείς οι πετροβολημένοι του κρασιού-, τα ποτήρια μας, την καλή μας διάθεση και τσουπ στη Φωκίωνος, με τα ξινά να μοσχοβολάνε μια γλυκιά ανοιξιάτικη βραδιά!

Μας καλοδέχτηκαν ο Γιώργος και η γυναίκα του και το τσιμπούσι άρχισε!

Ο Γιώργος Καντέλης, Κασιώτης μάγειρας, δίνει έμφαση στις Ελληνικές γεύσεις και στα προϊόντα με ονομασία προέλευσης.

Τοπικά υλικά, συνταγές που δεν συναντάς συχνά, καλή εκτέλεση και φιλική διάθεση, σε ένα προσεγμένο χώρο που θυμίζει ελληνική ταβέρνα με πινελιές μπακάλικου.

Ο Γιώργος διατηρεί την παράδοση της Κάσου ζωντανή με τις παραδοσιακές σπεσιαλιτέ της, που κοσμούν το μενού του. Ντολμαδάκια, μακαρούνες με σιτάκα (κρεμώδες τυρί) και κρεμμύδι τσίκνωμα (σωταρισμένο), μεζέδες θαλασσινών, μοσχαράκι κοκκινιστό, Κασιώτικο πιλάφι, είναι μονάχα λίγες από τις επιλογές σου.

Μην ξεχάσεις τα γλυκά, πολίτικο μαλέπι, σοκολατόπιτα, πουγκιά, ρώτα όμως γιατί , ανάλογα τη μέρα μέχρι και τούρτες θα βρεις, οι τούρτες είναι Κασιώτικα μυζηθροπητάκια με μπαχαρικά, φίλεμα Πάσχα και γιορτής.

Για μένα το ταξίδι της μνήμης είχε όμορφο και ιδιαίτερο προορισμό!

“Ω βότυρε κασιώτικε, σαν είσαι με το μέλι

τίνος θα σε προσφέρουσι να πει πως δε σε θέλει”

Πληροφορίες : Φωκίωνος Νέγρη 72, Κυψέλη

Τηλ. 210 8216598

Υ.Σ. Πολλά ευχαριστώ στον Κασιώτη, Νίκο Μαστροπαύλο, για την αποτύπωση και φωτογραφία, την ώρα που μυρίζω το κασιώτικο πιλάφι.

Είναι η ώρα του λεμονιού και δεν κρατιέμαι!

2015-03-03T17:03:00.000+02:00

Και τρέχω και δεν φτάνω και δεν προλαβαίνω και μ αρέσει και έχω κι αυτά τα λεμόνια και δεν ξέρω τι να τα κάνω και μπήκε σχεδόν η άνοιξη και θέλω και γλυκό αλλά φίνο από εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις τρυφερά!

Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε lemon meringue pie η pies

Για τη ζύμη της τάρτας θα χρειαστείς:

150 γρ. βούτυρο ανάλατο αγελαδινό, σε θερμοκρασία δωματίου
1 αυγό μεσαίου μεγέθους (50 γρ.)
20 γρ. ζάχαρη
5ml γάλα
250 γρ. αλεύρι μαλακό

Για την κρέμα λεμονιού

200ml χυμό από φρέσκο λεμόνι
3 αυγά µεσαίου µεγέθους (150 γρ.)
200 γρ. ζάχαρη
40 γρ. κορν φλάουρ
300 γρ. βούτυρο ανάλατο αγελαδινό

Για την μαρέγκα

5 ασπράδια αυγών µεσαίου µεγέθους (150 γρ.)
2-3 σταγόνες λεµονιού
125 γρ. ζάχαρη

Σε ένα µεγάλο µεταλλικό µπολ ρίχνεις το βούτυρο, το αυγό, τη ζάχαρη, το γάλα και το αλεύρι. Ανακατεύεις µε τα χέρια σου τα υλικά γρήγορα για 3΄, µέχρι να φτιάξεις µια ζύµη οµογενοποιηµένη. Βγάζεις τη ζύµη από το µπολ, την τυλίγεις τηµε µια διάφανη µεµβράνη και τη βάζεις στο ψυγείο για 30΄, για να παγώσει.

Kρέµα λεµονιού.

Σε µια µεγάλη κατσαρόλα ρίχνεις το χυµό λεµονιού και το βούτυρο. Βάζεις την κατσαρόλα σε χαµηλή φωτιά για 4΄κι ανακατεύεις µε αυγοδάρτη, µέχρι να οµογενοποιηθούν τα υλικά.
Σε ένα µικρό µεταλλικό µπολ ρίχνεις τα αυγά, τη ζάχαρη, το κορν φλάουρ και χτυπάς µε έναν αυγοδάρτη για 2΄, µέχρι να γίνει ένα µείγµα µε βελούδινη και λεία υφή.

Κατεβάζεις την κατσαρόλα από τη φωτιά. Ρίχνεις το µείγµα µε τα αυγά στην κατσαρόλα αργά και σταθερά, ανακατεύοντας γρήγορα µε τον αυγοδάρτη.
Βάζεις ξανά την κατσαρόλα σε χαµηλή φωτιά και δουλεύεις το µείγµα για 4΄, µέχρι να πήξει και να γίνει µια βελούδινη κρέμα.

Αδειάζεις την κρέµα σε ένα µεγάλο µεταλλικό µπολ και το σκεπάζεις με µεµβράνη. Το βάζεις στο ψυγείο και το αφήνεις να κρυώσει για 30΄.

Βγάζεις τη ζύµη από το ψυγείο. Σε µια αλευρωµένη επιφάνεια κουζίνας τοποθετείς τη ζύµη και την ανοίγεις με έναν πλάστη, έτσι ώστε να αποκτήσει πάχος 0,5 εκ.
Απλώνεις τη ζύµη σε µια βουτυρωµένη φόρµα τάρτας και τρυπάς τον πάτο µε ένα πιρούνι.
Προθερµαίνεις το φούρνο στους 170 οC, σε αντιστάσεις πάνω κάτω. Βάζεις την τάρτα στο φούρνο και ψήνεις τη στην προτελευταία σχάρα για 15΄.
Βγάζεις την τάρτα από το φούρνο και αφού κρυώσει, την ξεφορµάρεις και την ακουµπάς σε µια πιατέλα. Με ένα κουτάλι γεµίζεις την τάρτα µε κρέµα λεµονιού. Τη βάζεις στο ψυγείο για 20΄.

Mαρέγκα
Στον κάδο του µίξερ ρίχνεις τα ασπράδια, τις σταγόνες λεµονιού και χτυπάς µε το σύρµα για 7΄ µέχρι να πήξει. Προσθέτεις τη ζάχαρη και συνεχίζεις το χτύπηµα, µέχρι να γίνει µία αφράτη µαρέγκα.
Βγάζεις την τάρτα από το ψυγείο κι απλώνεις τη µαρέγκα, 3-4 εκ. επάνω από την κρέµα.

Με το φλόγιστρο, καις από απόσταση (10-12 εκ.) για δευτερόλεπτα την επιφάνεια της µαρέγκας. Αν δεν έχεις φλόγιστρο, ψήσε την τάρτα για 3΄-5΄ στο γκριλ.

Το συνοδεύεις με καφέ ή τσάι αλλά και μ ένα ποτήρι Moscato d'Asti, Deus λευκό ημιαφρώδες θα σου αρέσει πολύ εξαιρετική όμως επιλογή και ένα Late Harvest Sauvignon Blanc για να ισοροπήσει η οξύτητα του λεμονιού!

Και για να κλείσουμε τρυφερά, φτιάξτε τη δική σας άνοιξη, με στιγμές, εικόνες και τρυφεράδες, γιατί μόνο έτσι αξίζει!

Αν είστε μελλοντικοί sommeliers η αν αγαπάτε το κρασί, σπεύσατε!

2015-02-10T13:47:00.001+02:00

Στο πλαίσιο του πρωτοποριακού προγράμματος, Wine & Sommelier Expert Course, η Genius in Gastronomy, θα φιλοξενήσει για ένα εκπαιδευτικό 3ήμερο τον Sören Polonius, τον πιο επιτυχημένο εκπαιδευτή (Coach/personal trainer) νέων υποψήφιων sommeliers σε διεθνείς διαγωνισμούς.

Ο Soren Polonius, ο πιο επιτυχημένος personal coach οινοχόων

Ο Σουηδός προπονητής –που οδήγησε τον Arvid Rosengren στο να κατακτήσει την 1η θέση στον Πανευρωπαϊκό διαγωνισμό του 2013- θα παραδώσει μια σειρά σεμιναρίων στα πλαίσια του πρωτοποριακού προγράμματος Wine & Sommelier Expert Course.

Μεταξύ άλλων θα αναλυθούν θέματα όπως οι νέες τάσεις στην οινοχοοία, η διαχείριση παραπόνων και προβλημάτων στο εστιατόριο καθώς και αρχές σερβιρίσματος και γευστικής αρμονίας για προχωρημένους.

Είναι πολύ σημαντικό ότι με την ευκαιρία της παραμονής του στην Ελλάδα, η Genius in Gastronomy θα αναλάβει να τον μυήσει όσο γίνεται και στο ελληνικό κρασί. Με ξεναγήσεις σε σημαντικούς αμπελώνες , καθώς και την γνωριμία του με σπουδαίες γηγενείς ποικιλίες μέσα από γευσιγνωσίες και γαστρονομικά δείπνα.

Ο αριθμός θέσεων για συμμετοχή στο σεμινάριο είναι περιορισμένος. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας, γι’ αυτό όσοι… πιστοί, προσέλθετε συντόμως!

Πληροφορίες: Genius in Gastronomy, www.geniusingastronomy.gr, κρατήσεις στα 2121006520 (13.00-20.00), 6947709991 (13.00-20.00) και στα email: info@geniusingastronomy.gr, geniusingastronomy@gmail.com, ημερομηνίες σεμιναρίου 16-17-18 Φεβρουαρίου, κόστος: 810 ευρώ/άτομο.

Genius in Gastronomy : Καστελλίου 17 Γαλάτσι , 2121006520

Στα "Άδυτα" του Vardis

2015-01-30T17:19:00.000+02:00

Κρυφοκοιτάγματα στο καινούργιο μενού του Vardis!!

Πάντα με “τραβούσαν” τα κρυφά και αποκλειστικά, για αυτό και ανταποκρίθηκα με μεγάλη χαρά στην πρόσκληση, πρόκληση, δοκιμής του καινούργιου μενού του Vardis.

Εστιατόριο με βαριά ιστορία, πρωτοποριακό, classy και κλασικό άλλαξε κάποια στιγμή όλη τη γαστρονομία της Ελλάδος.

Στα χέρια του έμπειρου και κοσμοπολίτη Γιώργου Στυλιανουδάκη, που έχει εργαστεί και δημιουργήσει στα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου, 'PLAZA ATHENEE' του Γάλλου Chef Alain Ducasse, βραβευμένο με 3 αστέρια Michelin, το εστιατόριο 'ΝΟΜΑ' στην Δανία όπου σήμερα έχει ψηφιστεί σαν το Νο.1 εστιατόριο στο κόσμο και το 'QUIQUE DACOSTA' , το ομώνυμο εστιατόριο του Ισπανού Chef, βραβευμένο και αυτό με 3 αστέρια Michelin, το Vardis θα συνεχίσει να “γράφει” ιστορία γεύσης!

Η προσέγγιση του ταλαντούχου chef είναι "contemporary" Κρητική!
Προσπάθεια ταιριάσματος της υψηλής τεχνικής, με τα προϊόντα, την γεύση και την παράδοση της Κρήτης, φτιάχνοντας ένα στιλ μοναδικής κουζίνας.

Εδώ η Κρητική κουζίνα θα πρωταγωνιστεί, βασισμένη σε παλιές παραδοσιακές συνταγές, μέσα από τις τεχνικές της μοντέρνας γαστρονομίας.

Τα προϊόντα που χρησιμοποιεί ο Γιώργος Στυλιανουδάκης είναι όλα επιλεγμένα από τους καλύτερους παραγωγούς της Κρήτης, όλα βιολογικά, όπως τα χοιρινά και τα αρνιά όπου εκτρέφονται με ειδική διατροφή, το ξύγαλο, η στάκα, από εκλεκτά γάλατα, η άνυδρη ντομάτα, όλα παρασκευασμένα με τον πιο παραδοσιακό τρόπο και φυσικά τον πλούτο τον Κρητικών αρωματικών μυρωδικών.

Στην πριβέ τραπεζαρία του Vardis,

Δοκιμάσαμε:

Τηγανητή σφαίρα, ντοματοκεφτέ,

Aυγό με στάκα, κράκερ και φύλο κρούστας,

Xταπόδι με σφαίρες τσακιστής ελιάς και σορμπέ ντομάτας,

Bιολογικό χοιρινό με πουρέ μαϊντανού, υγρά ραβιόλι δαμάσκηνου, κονφί καρδιά μπρόκολου και μπουγιόν χοιρινού,

Μπαρμπούνι με αγκινάρες σε 2 υφές εμολουσιόν άνηθου και κονσομέ μπαρμπουνιού,

Ζυγούρι γλασαρισμένο, με κρεμμύδια, κονφί πατάτες, με σάλτσα πετιμέζι και θυμάρι

Και απογειωτικά γλυκά, πάλι βασισμένα στα παραδοσιακά γλυκά της Κρήτης,

Κέικ αμυγδάλου, με ζελέ ελαιόλαδου, παγωτό λευκής σοκολάτας και λάιμ

Σους ζελέ από ξηρούς καρπούς και σησάμι, παγωτό με λάιμ, μαύρο πιπέρι και κονσομέ μελιού με πετιμέζι,

Νιώθω πως εδώ η Κρητική Κουζίνα θα είναι στα καλύτερά της.
Σεβασμός στην παράδοση, υψηλές τεχνικές, αίγλη παγκόσμιας γαστρονομίας!

Η λίστα κρασιών θα είναι ανανεωμένη και ταιριασμένη με το δημιουργικό μενού, τιμές δεν ξέρω ακόμη αλλά φαντάζομαι αντίστοιχες της δημιουργίας, σε κάθε περίπτωση όμως κρατήστε την εμπειρία!

Οι φωτογραφίες ενδεχομένως να αδικούν τις εξαιρετικές τεχνικές του Chef αλλά σας διαβεβαιώνω πως η γεύση, τα ψησίματα, το στήσιμο και η δημιουργία, εδώ είναι στα καλύτερά της!

Σημειώνω πως κάθισε μαζί μας όλο το βράδυ, προσέχοντας την κάθε λεπτομέρεια, με ευχαρίστηση, περηφάνια , χιούμορ, φροντίδα και ιδιαίτερη ευγένεια!

"Θα πάρετε έναν κουραμπιέν"; *

2014-12-11T18:28:00.004+02:00

Γιορτινές μέρες, με κέφια, που έχω ακόμη κι όταν δεν έχω, πραγματικά ευχαριστώ τα γονίδιά μου για αυτό, για την αισιόδοξη θετική ματιά ακόμη και στα πιο δύσκολα.

Κάποιοι λένε ζω στον μικρόκοσμό μου, μα ναι και τον φτιάχνω όπως θέλω εγώ κι αν τους βάλω κι αυτούς εκεί μια χαρά περνάνε!

Και επειδή η ζωή είναι μικρή, δύσκολη μα και ζαχαρένια αν το θελήσεις, πάμε να την ραντίσουμε με ζάχαρη:

Θα χρειαστείς:

600 γραμμ. αμύγδαλα με τη φλούδα, χοντροκομμένα
600 γραμμ. βούτυρο γάλακτος
2 κρόκους αυγών
200 γραμμ. άχνη ζάχαρη
900 γραμμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο
1/2 φλ κονιάκ
άχνη για το πασπάλισμα

Χτυπάς το βούτυρο στο μίξερ για αρκετή ώρα μέχρι να ασπρίσει. Προσθέτεις την άχνη και συνεχίζεις το χτύπημα για 7΄-8΄. Ρίχνεις έναν έναν τους κρόκους, προσθέτεις το κονιάκ, τα αμύγδαλα και λίγο λίγο το αλεύρι. Η ζύμη πρέπει να είναι αφράτη και μαλακή. Πλάθεις τους κουραμπιέδες σε ό,τι σχήμα θέλεις. Τους βάζεις σε λαμαρίνες και ψήνεις για περίπου 25΄ στους 180°C. Όπως τους βγάζεις καυτούς, τους ραντίζεις με ροδόνερο, για να κολλήσει η άχνη πάνω τους, με απαλές κινήσεις, γιατί είναι αφράτοι και μπορεί να σπάσουν!

Βάλτους σε πιατέλες και κεράσου, πρώτα εσύ και μετά μοίρασέ τους, τράταρε φίλους και γνωστούς:

Και μαζί βάλε ένα ποτήρι Μοσχάτο Ρίου του Παρπαρούση και θα νιώσεις την γλύκα του κουραμπιέ να απογειώνει τη σοφιστικέ και δαντελένια προσωπιότητα του κρασιού!

Σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, δρ. κοινωνιολογίας της Ιστορίας, Παντείου πανεπιστημίου, μουσικολόγος και δικηγόρος η ρίζα είναι:Ηονομασία μπισκότο καθιερώθηκε τον Mεσαίωνα, ετυμολογικά προερχόμενη από το λατινογενές bis-cuit, που σημαίνει ψημένο δυο φορές ( στα αρχαία ελληνικά λεγόταν δί-πυρον ) , ως τεχνική ψησίματος για να μην «χαλάει» εύκολα ο άρτος, κυρίως των στρατιωτών και των ναυτικών . Στα σύγχρονα Ιταλικά η λέξη είναι biscotto. ( To cookies έχει Φλαμανδική/ Ολλανδική προέλευση που πέρασε στην αγγλική γλώσσα ) . Το λατινικό bis-cuit διαδόθηκε μέσω των Βενετών εμπόρων και στην Ασία , όπου καθιερώθηκε ως παραφθορά της λατινικής λέξης, σε biya/biye , οπότε συνδέθηκε με το δικό τους Qura /Kuru ( ξηρό ) και έδωσε τη νέα μικτή ( λατινοΑνατολίτικη ) λέξη Qurabiya/ Kurabiye, η οποία με αντιδάνεια ξαναγύρισε στη δύση και ελληνοποιημένη πλέον έδωσε το Κουραμπιές με την έννοια του ξηρού μπισκότου που διανθίστηκε και με καρύδια, αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη.

*Η παλαιότερη αναφορά στη λέξη κουραμπιέ, είναι από το διήγημα του Εμμ. Ροΐδη «Ιστορία μιας γάτας», όπου ο συγγραφέας αναπολεί την παιδική του ηλικία και λέει ότι Όταν μ’ εκούραζεν η ανάγνωσις ή μάλλον η έντασις της συγκινήσεως, συνεπαίζαμεν με την Σεμίραν ή εμοιράζαμεν αδελφικώς κουραμπιέν, τσουρέκι, χριστόψωμον ή άλλο φιλοδώρημα της καλής μου κηδεμόνος.

Η μαγεία δεν είναι μακριά!

2014-11-01T21:17:00.002+02:00

Ναι… Τελικά είναι πολύ πιο κοντά από όσο φανταζόμουνα και σίγουρα η «περιπλάνηση» αυτή θα μου μείνει αξέχαστη!

Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκα στη Δράμα…

Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν αυτό το κομμάτι της Β. Ελλάδας και –πρέπει να το παραδεχτώ- ήταν λάθος μου, που δεν είχα πάει μέχρι τώρα!

Καλεσμένη στην εκδήλωση που οργάνωσαν τα οινοποιεία, ο Δήμος Δράμας και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας, Θράκης, απόλαυσα (μαζί με άλλους εξαιρετικούς καλεσμένους) ένα τριήμερο από τις 24 έως τις 26 Οκτωβρίου γεμάτο γεύσεις, αρώματα, μυρωδιές που πέρασαν μέσα από τα μονοπάτια του κρασιού και του Διονύσου…

Ιερός Ναός Διονύσου

Η Δραμοινογνωσία 2014, το οινικό και γευστικό ταξίδι στη Δράμα περιλάμβανε θεματικό εργαστήρι με τίτλο «Η Δράμα ως οινικός - γαστρονομικός, τουριστικός προορισμός», επισκέψεις στα επτά, οινοποιεία του νομού, εκδηλώσεις γευσιγνωσίας, οινογνωσίας και πολιτισμού αλλά και συζητήσεις με υπέροχους ανθρώπους που σίγουρα με έκαναν «σοφότερη»...

Chateau Nico Lazaridi

Με σχέδιο, με σκέψη και με στόχο να «ενωθούν» τα τοπικά προϊόντα με την παράδοση και την εμπειρία η… περιπλάνηση αυτή με έπεισε ότι η πόλη της Δράμας δικαιούται και πρέπει να γίνει οινικός και γαστρονομικός προορισμός αναδεικνύοντας τον γευστικό πλούτο της περιοχής, τις μαγειρικές και την ελληνική φιλοξενία.

Κτήμα Γέννημα Ψυχής

Άφησα τελευταίο, το σημαντικότερο κομμάτι του ταξιδιού αυτού: Το κρασί…

Τα οινοποιεία της Δράμας είναι πραγματικά στολίδια! Επιβλητικά, άρτια δομημένα με εξαιρετικούς επιστήμονες και υπέροχους ανθρώπους μπροστά και πίσω από την παραγωγή.

Κτήμα Τέχνη Οίνου

Γευτήκαμε μοναδικά κρασιά, απολαύσαμε πλούσια δείπνα που επιμελήθηκαν οι οικογένειες των οινοποιών (στις περισσότερες των περιπτώσεων), ακούσαμε ιστορίες και μάθαμε μικρά οινικά μυστικά… Περιηγηθήκαμε στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού Ναού του Διονύσου στην Καλή Βρύση, μυρίσαμε την πόλη και η αλήθεια είναι ότι μαγευτήκαμε!

Κτήμα Οινογένεσις

Θα μπορούσα να σας μιλάω μέρες για τις πατάτες, τα πισία, τις πίτες, τα αλλαντικά, τα μανιτάρια, τα φασόλια, τα φουντούκια, τα ντολμαδάκια και φυσικά τα κρασιά!

Στη Δράμα μπορείς να μεθύσεις και να ερωτευτείς!

Με τα κρασιά, με τα αποστάγματα, με το νερό με τον αέρα αλλά κυρίως με τους ανθρώπους!

Κτήμα Μιχαηλίδη

Έφυγα «γεμάτη»… Γεμάτη εικόνες, γεύσεις και ελπίδα πως -γιατί όχι- η Δράμα θα μπορούσε να γίνει η Τοσκάνη της Μακεδονίας!

Vivere la Drama!

Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη

Ναι… Τελικά είναι η φιλόξενη Δράμα πολύ πιο κοντά από όσο φανταζόμουνα και σίγουρα η «περιπλάνηση» αυτή θα μου μείνει αξέχαστη!

Κτήμα Παυλίδη

Τα Οινοποεία που μας φιλοξένησαν ήταν :

«Nico Lazaridi» στην Αγορά Δράμας

Κτήμα «Τέχνη Οίνου» στοΜικροχώρι

«Κτήμα Οινογένεσις» του ΜπάκηΤσάλκου,

Κτήμα «Γέννημα Ψυχής» του ΣταύρουΜανωλεσάκη

Κτήμα «Παυλίδη» σταΚοκκινόγεια

Κτήμα «Μιχαηλίδη» στον Αγ.Αθανάσιο

«Κώστα Λαζαρίδη» στην Αδριανή

Ρυζόγαλο, μνήμη και γεύση "γιαγιάς"!

2014-09-27T20:50:00.002+03:00

Το ξέρεις πως η γεύση είναι μνήμη, αίσθηση ίσως πιο δυνατή από όλες τις άλλες…

Θυμάμαι λοιπόν το πάνω ράφι του ψυγείου, μπολάκια με ρυζόγαλο, κρέμες αραβοσίτου, βανίλια, και ζελέ, αυτό το κάτι που ήθελες να γλυκαθείς, τότε που τα γλυκά δεν ήταν χιλιάδες και οι γκουρμέ επιλογές περιορισμένες.

Η φαντασία όμως μεγάλη και με μικρά πενιχρά υλικά, οι γιαγιάδες μας μεγαλουργούσαν!

Πως και πως περίμενα το ρυζόγαλο της γιαγιάς, πως και πως να ρίξω κανέλα και να φάω και ένα επιπλέον στα κρυφά!

Απλή συνταγή, νόστιμη, με υλικά που έχεις στο σπίτι, λίγη υπομονή, καλό ανακάτεμα και έτοιμο το γλυκάκι!

Θα χρειαστείς:

4 κουταλιές της σούπας ρύζι γλασέ

1 κούπα τσαγιού νερό

4 κούπες γάλα πλήρες

½ κούπα ζάχαρη

2 κ.σ. κορν φλάουρ

Βανίλια

Κανέλα

Πλένεις το ρύζι και το βράζεις με το νερό για 10 λεπτά.

Ρίχνεις τις 3½ κούπες γάλα στο ρύζι και το αφήνεις να σιγοβράσει για 15 λεπτά ανακατεύοντας συχνά.

Ρίχνεις τη ζάχαρη στο ρύζι.

Διαλύεις το κορν φλάουρ με το υπόλοιπο γάλα και το ρίχνεις στην κατσαρόλα.

Βράζεις το ρυζόγαλο για ακόμη 10-15 λεπτά ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να πήξει.

Τραβάς την κατσαρόλα από τη φωτιά ρίχνεις τη βανίλια και ανακατεύεις για λίγο.

Σερβίρεις σε 5-6 μπολ και το πασπαλίζεις με κανέλα.

Μαζί με τη βανίλια έριξα και 2 κόκκους μαστίχα χτυπημένους για να διαλυθούν καλύτερα με μια κουταλιά ζάχαρη.

Και που είσαι... καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!

Γευστική Δοκιμή “ Γιορτής”

2014-04-01T14:08:00.000+03:00

Καλημέρες καλησπέρες και καλό ανοιξιάτικο, πασχαλινό μήνα!

Όσοι με ξέρετε και με διαβάζετε ή με “ακολουθείτε” ξέρετε τη “σχέση” μου και την αγάπη μου για τη Μυρσίνη Λαμπράκη, εκτός από μια ταλαντούχα δημιουργό, που αγαπά την πρώτη ύλη και φροντίζει το κάθε πιάτο της σα μικρό παιδί είναι και ένας τρυφερός, ιδιαίτερος και γλυκός άνθρωπος.

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν είχα τη χαρά να παρευρεθώ σε ένα κάλεσμα “Γιορτής” και γευστικής δοκιμής στο εστιατόριο “Γιορτή” στο Χαιδάρι. Το εστιατόριο είναι κρυμμένο μέσα στο δάσος, στο πλάι του Βοτανικού Κήπου στο Χαϊδάρι και ο εσωτερικός χώρος μοιάζει σαν ένα ζεστό και προσεγμένο “σπιτικό”.

Το δείπνο ήταν πραγματικά γαστρονομική εμπειρία, με οικοδέσποινα την Λίτσα Χάλαρη που φρόντισε να μας καλωσορίσει αλλά και να συνδυάσει εξαιρετικά τα πιάτα που δοκιμάσαμε με το κρασί.

Έθιμα και παράδοση προσεγγίστηκαν με έναν μοναδικό τρόπο, η Μυρσίνη μαζί με την έμπειρη σεφ, Δήμητρα Βάλλα, δημιούργησαν και σέρβιραν, πιάτα ιδιαίτερα και συναρπαστικά.

Ταραμοσαλάτα με άσπρο ταραμά και τραγανές κριθαρομπουκιές, κρητική μαραθόπιτα με σάλτσα ελιάς, σαλάτα με βρούβες μαζεμένες από τον κήπο με τα χέρια της Μυρσίνης και της Δήμητρας με μαριναρισμένο γαύρο και κουλούρι Θεσσαλονίκης, λουκουμάδες με άγρια χόρτα, μυρώνια και καυκαλήθρες, συνοδευμένα με καπνιστή πάπρικα και σάλτσα γιαουρτιού, μπέρκερ σολωμού με τηγανιτες πατάτες, πολίτικες γαρίδες σαγανάκι με νηστίσιμη φέτα, μελωμένο χταπόδι με πουρέ αμύριστου σκόρδου και σάλτσα μανταρινιού, σουτζουκάκια τόνου με πιτάκια, καλαμαράκια τηγανητά με κρεμμύδια και κρίταμο, ψαρονέφρι γεμιστό με χαλούμι και λιαστή ντομάτα, σαλάτα λάχανο καρότο, με κουκουνάρια σταφίδες ρόδι, δυόσμο και σάλτσα περγαμόντο αλλά καραβίδες με μια καταπληκτική μους ,ήταν τα πιάτα που δοκιμάσαμε συνδυασμένα εξαιρετικά με τα κρασιά που διάλεξε η Λίτσα Χαλαρη.

Για το κλείσιμο είχαν διαλέξει, μωσαϊκό με μπισκότα και νηστίσιμη γκανάς, καρυδόπιτα με σάλτσα καραμέλας, μπακλαβά απίστευτο, με ελαιόλαδο, μέλι, καρύδια και σύκα μουσκεμένα σε γλυκό Σαμιώτικο κρασί, τζιζ κέικ με κατίκι Δομοκού, αρωματισμένο με μοσχολέμονο και συνοδευμένο από χειροποίητα γλυκά του κουταλιού, μαζί με γλυκά κρασιά και αποστάγματα αλλά και καφέ στη χόβολη μετατρέποντας την “νηστεία” σει γαστρονομική εμπειρία!

Θα ξαναπάω, για τον ξυλόφουρνο, τη φιλοξενία, το ζεστό χώρο και κυρίως γιατί με τέτοια πιάτα μπορώ να νηστεύω όλο το χρόνο.

Κουσκούς με ντομάτα, ρίγανη και παλαιωμένο κασέρι

2014-02-09T18:35:00.002+02:00

Καιρό έχουμε να τα πούμε από δω, πολλά τα δρώμενα, χρόνος περίπου ελάχιστος, αλλά σας σκέφτομαι και σας “παρακολουθώ”. Η καθημερινότητα δύσκολη, πολλές φορές κακή μα η ματιά αισιόδοξη, σταθερά, τρόπος ζωής, πολλά χρόνια τώρα. Κάπως κάπου τη βρίσκω τη θετική πλευρά, πιάνομαι από κει και συνεχίζω, δεν γίνεται αλλιώς, τα μίζερα δεν μου πάνε στη ζωή χαμογελάω και πολλές φορές μου το ανταποδίδει. Με χαμόγελο λοιπόν Κυριακάτικο απόγευμα σε αγαπημένο προορισμό, ένα γλυκό κουσκουσάκι που έγινε γεύμα…

Για 4 άτομα αν και εμείς το φάγαμε 2 θα χρειαστείς:

1 1/2 φλιτζάνι ντομάτα χυμό
2 φλιτζάνια ζωμό κοτόπουλο
6 κλωναράκια φρέσκια ρίγανη
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, συν λίγο ακόμη για το σερβίρισμα
1 φλιτζάνι ισραηλινό κουσκούς έβαλα ελληνικό παραδοσιακό Θεσσαλονίκης αυτό του ΑΒ
1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη
60 γραμμάρια παλαιωμένο κασέρι Ξάνθης

Βάλτε την ντομάτα το ζωμό κοτόπουλου και ένα κλαδάκι ρίγανη σε ένα μέτριο τηγάνι και αφήστε το να σιγοβράσει. Εν τω μεταξύ, ζεσταίνετε το ελαιόλαδο σε ξεχωριστό σκεύος σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε κουσκούς και το σκόρδο και σοτάρετε , ανακατεύοντας, περίπου για 1 λεπτό. Προσθέτουμε την υπόλοιπη ρίγανη και περίπου το ένα τρίτο του ζωμού. Σιγοβράστε κουσκούς στο ζωμό, ανακατεύοντας κατά διαστήματα για να μην κολλήσει κ;ι μέχρι το υγρό να έχει σχεδόν εξατμιστεί πλήρως. Επαναλάβετε δύο φορές με περισσότερο ζωμό μέχρι τοωκουσκούς να μαλακώσει, περίπου 12 λεπτά συνολικά. Αφαιρέστε τα κλωναράκια ρίγανη. Ρίξτε το κασέρι πριν το σερβίρισμα και ραντίστε με ελαιόλαδο.
Το κασέρι της Ξάνθης λιώνει αφήνοντας το γλυκό, βουτυράτο άρωμα του σωστά ωριμασμένου τυριού και χυλώνει απίστευτα το κουσκούς.

Του πάει και λίγο λεμόνι… και από δίπλα ένα κρασί για να το αναδείξει Κτήμα Λίγας 2008 Βοροινό, Ξινόμαυρο 70 % και Merlot 30%

Σας φιλώ γλυκά