Ταΰγετος Τάλετον TAYGETUS taygetos

2007-07-13T17:45:00.000-04:00

Εισαγωγή

Taygetus:The Sacred Mountain of the Sun Taleton 2,407 meters  During the pre-historic era the largest concentration of population is found in the area of Laconia. A form of organized life with standard rules has begun to emerge. In order to set these rules people must find geographical standards. Which would be the first “standard” from where they would begin their calculations? The Sun and the Moon constantly “moved”. So did the Stars. Only one star stayed still in the night sky. But how can they use a standard only seen at night? How can they calculate directions and distances from one star? They searched for the highest point on the land of Laconia. This point must be visible from everywhere. They noticed that Taygetus stands so abruptly that its peaks look as if they are hanging from the sky. So for their first “standard” they chose the highest peak of the mountain, which could be seen clearly from almost everywhere in Laconia. They climbed up the top to see what they can observe. There, they realized that, on a clear day, they could not only see Laconia, but almost the entire Peloponnese up to the south of mainland Greece, even some islands of the Cyclades, all the way to Kythira as well as the mount peaks of western Crete!!Seeing the alignment of the highest peaks of the Taygetus (from South to North) they noticed that they can use this as the base of their calculations. They also noticed that the only still star on the sky was on the same imaginary line as the great mount peaks (the Pole Star). So they set Taleton as the center of they geographical circle and the imaginary line of the mount peaks as the starting (archiki=arctic) radius of the circle.They observed that the first rays of the sun fell (and still fall) always on the highest peak of the Taygetus, and beginning from up high descend the mountain to the valley. They used the letter “A” to symbolize the first sun-light and named the center of their geographical center “ALPHA”. It is said that the first letter in all western alphabets was named in honor of the Sun: AL=ALIOS=ILIOS (=Sun) and PHA=PHAOS=PHOS (=Light)AL PHA= ALIOS PHAOS

2007-07-13T17:43:00.000-04:00

Πληροφορίες για το βουνό

Between the province of Messinia and Laconia lies one of the largest and most beautiful mountains of Greece: mount Taygetus. It begins from the plateau of Megalopolis and ends at cape Tenaron the south-most tip of continental Europe. 110 kilometers long with its widest point at 29 kilometers, Taygetus is covering a surface of 2.544.000 acres.Two gorges go through the mountain: the gorge of the Great Lagada and Saggias. Until today 116 rivers have been discovered, 22 underground. Unique caves, such as the largest lake-cave in the world: the water-cave of Diros.Taygetus offers to the visitor interesting walking paths and motor-sport opportunities.Another characteristic of the mountain is the variety of biotopes resulting in a wide range of plants and animals. Taygetus remains a rare ecosystem.The Byzantine Citadel of Mystas, which was the administrative center of the Peloponnese for 200 year. Mani, covering the entire southern part of the Taygetus. Smaller and larger villages up to 1000 meters above the sea level.Since the beginning of the historical age, the Taygetus has been the barrier of two great cities: to the west, Fares, later named Kalamata, and to the East SPARTA.Taygetus is a mountain still growing by 1 cm per year.This impressive mountain rules over the southern Peloponnese. It got its name from Taygeti, daughter of Atlas. Its highest peak was named Taleton.The sacred peak associated with the cult of the Sun of Apollo.Pausanias informs us that the peak of Taleton was also called the “Sacred limp of the Sun”. At that point the ancients used to sacrifice, among other animals, horses for the chariot of the Sun.A well-placed stone pyramid, as if a divine hand has put it there, a perfect cone. Thus since ancient years the area surrounding this characteristic peak was called Laconia: La-cone, In ancient Greek “laas”=”las” means “stone”.Nowadays, the peak is named “Prophet Eliah” and there lies a small roofless church. Every year people flock to the mount-peak to enjoy the greatness of Taygetus.At sun-dawn the shadow of the pyramid is impressed on the Laconian valley and at day-break on the Messinian gulf.

2007-07-13T17:42:00.002-04:00

Ανάβαση από καταφύγιο και δασός Βασιλικής

The way through the mountain paths is magical. The main asphalt road to the north part of the mountain drives by the legendary Kaeadas, and connects the city of Kalamata with Sparta.From Sparta you will find the refuge of the mountaineering society, where you can begin your ascent from the eastern slope. From the western slope you should begin from Mani and ascend from the Vasiliki forest.Every walk through this piece of land called “Mani” is enough to realize how unique the landscape is. The gorge of Vyros is an example of the variety and beauty of the area. The mountain path through the gorge is thought to be the same path known as the “Royal Avenue” (Vasiliki Odos) connecting Sparta with the ancient port of Kardamyli. The “Royal Avenue” begun at the ancient polygonal bridge at Laconia, ascended to the Vasiliki (=Royal) forest and going through to the gorge ended at Kardamyli.This path was followed by the son of Achilles, Pyros going to Sparta to marry Hermione, the daughter of Helen (of Troy) and Menelaus. Aristomenes crossed the same path to invade the valley of Evrotas during the Messinian wars.The Vasiliki forest got its name from this “Royal Avenue”. There, on an altitude of 1,550 meter lies the highest settlement of the Peloponnese: Saint Demetrius. From there the Messinians begin their ascent to the mountain-top.<br />This is one of the most beautiful mountain walks in Greece, characterized by the beauty of the landscape and the amazing view towards the Laconic and the Messinian bays. Due to the untamable Alpine environment of the mountain the weather is very difficult to forecast. The easiest and shortest way up begins at the eastern slopes of the Taygetus.From the first minutes you will realize why all refugees found shelter on this mountain and why 98 out of the 118 traditional settlement of the Peloponnese are located on the slopes of the Taygetus.In ancient times people believed that the pyramid helped the Sun to rise and then to set in the west. This was an ancient belief of the Spartans and gave them the idea to climb to the top of the mountain and built a temple dedicated to the God-Sun. They presented him on a golden chariot pulled by 3 pairs of white horses. The horses would take off from the pyramid towards space (Diastema=Dias-eimai=Zeus I am) carrying prayers to Zeus.<br />Today, after more than 2 millennia, on the 19th-20th of July people continue this celebration dedicated not to the God-Sun but Prophet Eliah.

2007-07-13T17:42:00.001-04:00

Κορυφή,σκιά πυραμίδας προς Λακωνικό κάμπο

2007-07-13T17:41:00.000-04:00

Κορυφή, ανατολή σκιά πυραμίδας πάνω από το Μεσσηνιακό κόλπο

explain.  When dawn breaks the attention shifts to the West. The visitors observe the shadow of the pyramid shaping on the Messinian bay. A view to remember...“A mountain is a poem waiting for you to hear it” Nikiphoros Vrettakos“No mountain from all I have seen in my life, from the Mont Blanc with its eternal illusive snowy peaks, to the wildest Spanish Sierras, ever impressed me or made me feel deep in my heart the emotions I experienced when, on my way to Sparta, I faced the Taygetus, with all its impressive height for the first time.I could never imagine there could be a mountain with such a character, such an individuality.His image was majestic.He appears to stand on huge, solid slopes, like the base of City-walls, in purple and lead colors. And his peaks have the shape of pyramids, projecting in the blue sky clearly and abruptly.<br />Unlike in other mountains, there are no lower tops which may hide him and thus, allows one to embrace the entire height of the mountain with one look.<br />From the valley of Sparta, which the Evrotas crosses like a snake through a green sea, the Taygetus rises uninterrupted, straight, mature, robust and proud, up to the snow-covered peaks.As he appears in such a way, he does not only give you the impression of greatness, but fills you with a deep emotion.You can not imagine him soul-less, like a cold mass of rock.As he rises, God-high and strong, shading the big valley, he appears like a soul-full presence, like a titanic guard. He truly offers the emotion felt by Maurice Barres when he first saw him and through it he explained the military wonder of ancient Sparta.Indeed, when one sees the Taygetus, he understands better, he understands fully, how this race was proud. How this masculine, simple, disciplined and war-like race, lived in the valley of Sparta, without EVER feeling the need to built walls around its Acropoles to hide at times of enemy invasions.The people who, every day, faced the Titan called Taygetus, who breathed the air coming down his peaks, who felt, not his weight on their valley, but his monumental height, were not possible at that age of wars and small nations, not to develop into steel-made and proud warriors and not to consider their race superior to the culture of the Athenians…In the past, before I had seen the Taygetus, I, together with many, considered them a lower race, lost from the face of the earth without leaving a trace of remembrance through the centuries; no temple, no work of art.Now I feel that the Spartans “left” the Taygetus as their greatest monument, inspired by his presence, they raised their souls to his highest peak and became one with him...”Kostas Ouranis about the Taygetus, from his book “Greece” ΕΛΛΑΔΑ

2006-12-18T15:56:00.000-04:00

Μεταξύ των Νομών Μεσσηνίας και Λακωνίας βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα βουνά της Ελλάδας, ο Ταΰγετος. Αρχίζει από το οροπέδιο της Μεγαλόπολης και καταλήγει στο ακρωτήριο Ταίναρο σε μήκος 110 χμ. Το πλάτος του στο ποιο πλατύ σημείο περίπου στη μέση είναι 29χλμ. Το εμβαδόν αυτής της επιφάνειας ανέρχεται σε 2.544.000 στρέμματα. Μαζί με τον Πάρνωνα είναι οι παλαιότερες περιοχές της Πελοποννήσου.Δύο φαράγγια χωρίζουν τον Ταΰγετο, το ένα της «Μεγάλης Λαγκάδας», που χωρίζει το Βόρειο από τον Κεντρικό Ταΰγετο στο ύψος του χωριού Τρύπη και το δεύτερο στη περιοχή Αρεόπολη - Κότρωνας που χωρίζει τον Κεντρικό από το Νότιο Ταΰγετο και ονομάζεται Σαγγιάς.Μεταξύ των Νομών Μεσσηνίας και Λακωνίας βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα βουνά της Ελλάδας, ο Ταΰγετος. Αρχίζει από το οροπέδιο της Μεγαλόπολης και καταλήγει στο ακρωτήριο Ταίναρο σε μήκος 110 χμ. Το πλάτος του στο ποιο πλατύ σημείο περίπου στη μέση είναι 29χλμ. Το εμβαδόν αυτής της επιφάνειας ανέρχεται σε 2.544.000 στρέμματα. Μαζί με τον Πάρνωνα είναι οι παλαιότερες περιοχές της Πελοποννήσου.Δύο φαράγγια χωρίζουν τον Ταΰγετο, το ένα της «Μεγάλης Λαγκάδας», που χωρίζει το Βόρειο από τον Κεντρικό Ταΰγετο στο ύψος του χωριού Τρύπη και το δεύτερο στη περιοχή Αρεόπολη - Κότρωνας που χωρίζει τον Κεντρικό από το Νότιο Ταΰγετο και ονομάζεται Σαγγιάς.Πήρε το όνομά του από τη Ταϋγέτη, κόρη του Άτλαντα, ενώ η ψηλότερη κορφή του ονομαζόταν Ταλετός. Οι Μανιάτες όμως τον αποκαλούν Μακρινό Ηλία. Κατά το Νηφάκο:«Ταΰγετον τον έλεγαν οι παλαιοί Σπαρτιάτες και Μακρυνόν τον λέγουσιν Ηλίαν οι Μανιάτες». Από την Ανατολική Μάνη τμήμα της κορυφής του Ταϋγέτου δίνει την εικόνα κλειστού χεριού, γροθιάς, και τα πέντε αντερείσματα έδωσαν το όνομα Πενταδάκτυλος. Ειδικά για τους Μανιάτες στη Μάνη, που κατά τον Νικηφόρο Βρεττάκο συναντάμε το «ερωτικό σμίξιμο του ήλιου και της πέτρας», ο Ταΰγετος αποτελεί σύμβολο, αφού στις πλαγιές και στις βουνοκορφές του διατηρήθηκε άσβεστη η φλόγα της Ελευθερίας. Εκεί έβρισκαν καταφύγιο οι κατατρεγμένοι και εκεί είναι που γράφτηκαν πολλές ηρωικές στιγμές των προγόνων μας. Εκεί έχτισαν τα χωριά τους, από τα οποία η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει 98 παραδοσιακούς οικισμούς από τους 118 που συνολικά βρίσκονται σε όλη τη Πελοπόννησο. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει σπηλαιολογία, ορεινή ποδηλασία, πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στις πλαγιές ή στα φαράγγια του βουνού.Πεζοπορία και ορειβασίαΤα τελευταία χρόνια στην Ανατολική πλευρά του βουνού, στη Λακωνία, χάρη στην προσπάθεια μερικών ανθρώπων, κυρίως του Ορειβατικού Συλλόγου της Σπάρτης, 58 ολόκληρα χιλιόμετρα μονοπατιών και ανάμεσά τους 4 καλντερίμια στηρίχτηκαν, ανοίχτηκαν, ξεχορταριάστηκαν και φτιάχτηκαν τα τελευταία χρόνια. Ένα τεράστιο δίκτυο επικοινωνίας αποκαταστάθηκε με τον απλό παραδοσιακό τρόπο, ενώ την ίδια στιγμή όλες οι διαδρομές σηματοδοτήθηκαν σωστά και χαρτογραφήθηκαν.Ακόμη με πρωτοβουλία του Δήμου Λεύκτρου, από το 2001, ανοίχτηκε, συντηρήθηκε, σηματοδοτήθηκε και χαρτογραφήθηκε το οδικό δίκτυο μονοπατιών και καλντεριμιών στα όρια του Δήμου. Σηματοδοτήθηκαν επίσης τα δυο φαράγγια της περιοχής (Νούπαντης και Βυρού). Οι ίδιες ενέργειες πρέπει να γίνουν για τα μονοπάτια του Βυρού από το Διλάγγαδο προς το «Στενό Λαγκάδι» και την «Αγία Παρασακευή», το φαράγγι της Μηλιάς, τη περιοχή του Δήμου Αβίας και του «Μανιάτικου» βουνού, του Σαγγιά, που πρόσφατα μερικές διαδρομές σηματοδοτήθηκαν πρόχειρα από ιδιώτες και τις ακολούθησαν ορισμένοι Σύλλογοι.Στις διαδρομές αυτές οι πρόγονοί μας επέλεξαν σε σπάνια σημεία ομορφιάς να τιμήσουν με την προσευχή τους ιδιαίτερα την Παναγία. Έτσι έκτισαν την Αμπελακιώτισσα, τη μονή Γόλας, την Παναγιά τη Γιάτρισσα, τη Καψοδεματούσα καθώς και άλλα μοναστήρια όπως της Βαϊδενίτσας, του Σαμουήλ, του Σωτήρα, του Λυκακίου κ.ά. ή εκκλησίες, όπως τον Άγιο Δημήτρη και τον Άγιο Παντελεήμονα του δάσους της Βασιλικής, τον Άγιο Νίκωνα, το Προφήτη Ηλία του Σαγγιά, με τον Προφήτη Ηλία της ομώνυμης κορφής, να στέκει στη ψηλότερη κορφή του βουνούΠεζοπορία και ορειβασίαΤα τελευταία χρόνια στην Ανατολική πλευρά του βουνού, στη Λακωνία, χάρη στην προσπάθεια μερικών ανθρώπων, κυρίως του Ορειβατικού Συλλόγου της Σπάρτης, 58 ολόκληρα χιλιόμετρα μονοπατιών και ανάμεσά τους 4 καλντερίμια στηρίχτηκαν, ανοίχτηκαν, ξεχορταριάστηκαν και φτιάχτηκαν τα τελευταία χρόνια. Ένα τεράστιο δίκτυο επικοινωνίας αποκαταστάθηκε με τον απλό παραδοσιακό τρόπο, ενώ την ίδια στιγμή όλες οι διαδρομές σηματοδοτήθηκαν σωστά και χαρτογραφήθηκαν.Ακόμη με πρωτοβουλία του Δήμου Λεύκτρου, από το 2001, ανοίχτηκε, συντηρήθηκε, σηματοδοτήθηκε και χαρτογραφήθηκε το οδικό δίκτυο μονοπατιών και καλντεριμιών στα όρια του Δήμου. Σηματοδοτήθηκαν επίσης τα δυο φαράγγια της περιοχής (Νούπαντης και Βυρού). Οι ίδιες ενέργειες πρέπει να γίνουν για τα μονοπάτια του Βυρού από το Διλάγγαδο προς το «Στενό Λαγκάδι» και την «Αγία Παρασακευή», το φαράγγι της Μηλιάς, τη περιοχή του Δήμου Αβίας και του «Μανιάτικου» βουνού, του Σαγγιά, που πρόσφατα μερικές διαδρομές σηματοδοτήθηκαν πρόχειρα από ιδιώτες και τις ακολούθησαν ορισμένοι Σύλλογοι.Στις διαδρομές αυτές οι πρόγονοί μας επέλεξαν σε σπάνια σημεία ομορφιάς να τιμήσουν με την προσευχή τους ιδιαίτερα την Παναγία. Έτσι έκτισαν την Αμπελακιώτισσα, τη μονή Γόλας, την Παναγιά τη Γιάτρισσα, τη Καψοδεματούσα καθώς και άλλα μοναστήρια όπως της Βαϊδενίτσας, του Σαμουήλ, του Σωτήρα, του Λυκακίου κ.ά. ή εκκλησίες, όπως τον Άγιο Δημήτρη και τον Άγιο Παντελεήμονα του δάσους της Βασιλικής, τον Άγιο Νίκωνα, το Προφήτη Ηλία του Σαγγιά, με τον Προφήτη Ηλία της ομώνυμης κορφής, να στέκει στη ψηλότερη κορφή του βουνού

Χλωρίδα Πανίδα

2004-12-22T14:49:00.000-04:00

Η μεγάλη εναλλαγή βιοτόπων έχει ως αποτέλεσμα να ευδοκιμούν 600 είδη φυτών (χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η καταγραφή), πάνω από 120 Ελληνικά ενδημικά φυτά, από τα οποία τα 32 αποκλειστικά στο Ταΰγετο, ενώ έχει και πλούσια βλάστηση σε βότανα και αρωματικά φυτά (ρίγανη, μέντα, θυμάρι, τσάι, λεβάντα κ.α.).
Ο Γιώργος Σφήκας στο νέο του βιβλίο «Οι Βοτανικοί Παράδεισοι της Ελλάδας» παρουσιάζει τις ομορφιές 135 περιοχών της χώρας μας και επιλέγει, λόγω της σπανιότητας της χλωρίδας, 17 βοτανικούς παραδείσους στους οποίους περιλαμβάνεται και η Μάνη.
Έχουν παρατηρηθεί 85 είδη πουλιών, 19 θηλαστικών ζώων, 33 ερπετών και αμφιβίων, ενώ θεωρείται μία από τις δύο πιο σημαντικές περιοχές της Πελοποννήσου για τις πεταλούδες και τα έντομα.
Η Νότια Μάνη και συγκεκριμένα το όρος Σαγγιάς και το ακρωτήριο Ταίναρο, αποτελεί σημαντική περιοχή για τα αρπακτικά, το Σπιζαετό, το Πετρίτη, το Μπούφο και το Βασιλαετό που εμφανίζεται το χειμώνα. Η περιοχή αυτή αποτελεί περιοχή ανάπαυσης για τα αποδημητικά πουλιά, των οποίων το συστηματικό κυνήγι αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.
Η χλωρίδα και η πανίδα παρουσιάζονται αναλυτικά στις αντίστοιχες ενότητες της ιστοσελίδας μας.

Μάρμαρα Ταϋγέτου

2004-12-22T14:47:00.000-04:00

Ο Ταΰγετος έχει ασβεστολιθικά πετρώματα εναλλασσόμενα με σχιστόλιθο, ενώ το πέτρωμα από τα μαύρα ζωνάρια ή στεφάνια, τα οποία σχηματίζει ο κρυσταλλικός σχιστόλιθος, είναι ιδανικό ως ακόνι για τρόχισμα εργαλείων. Κατά την αρχαιότητα από τον Ταΰγετο εξορύσσονταν μέταλλα και μάρμαρα.
Ο Στράβων αναφέρει ότι τα χρόνια του μεγάλου σεισμού 375μ.Χ. λειτουργούσαν λατομεία μαρμάρων στο Ταΰγετο «…νεωστί και εν τω Ταϋγέτω μέταλλον ανέωξαν τινες ευμέγεθες χωρηγούν την των Ρωμαίων πολυτέλειαν (363)».
Από τη τοποθεσία του Ταινάρου έβγαινε ο Ταινάριος λίθος, από τη Παγανέα ο Πορφυρίτης λίθος και από τις Κροκεές ο κροκεάτης λίθος. Τα μάρμαρα αυτά ήταν περιζήτητα στην αγορά της Ιταλίας και κοσμούσαν προ πάντων τα λουτρά των Ρωμαίων. Ακόμα τότε υπήρχαν στο Γύθειο τα ξακουστά λατομεία του Ταϋγέτου, τα μάρμαρα των οποίων ήταν περιζήτητα το 21 μ.Χ. στο «κοινό των Ελευθερολακώνων». Πολύμορφα μάρμαρα έβγαιναν στη Μάνη, ενώ τα κόκκινα μάρμαρα οφείλουν το χρώμα τους στα σιδηροξείδια του εδάφους.
Περιζήτητα ήταν τα κόκκινα μάρμαρα στα Δημαριώτικα (Δημαρίστικα) της Μάνης, δηλαδή το πολύτιμο rosso antico των Ρωμαίων. Πριν από εκατό χρόνια περίπου στο Προφήτη Ηλία Λάγειας μια Αγγλική εταιρεία1, εκμεταλλευόταν τον πολυτιμότερο ορυκτό πλούτο του Προφήτη Ηλία Λάγειας. Κατασκεύασε τότε δρόμο 20 χλμ. και λιμάνι στον όρμο του Αγίου Κυπριανού, για τη μεταφορά των μαρμάρων σε ακατέργαστη μορφή.
Στη περιοχή βρίσκεται το Λακεδαιμόνιο μάρμαρο που είναι Σερπεντίτης, η λευκή κρυσταλλίνα της Μάνης, καθώς και πέτρα για οικοδόμηση, η οποία χρησιμοποιείται και σήμερα.
ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΟΥ ΤΑΙΝΑΡΟΥ - ΜΑRΜΟ ΝΕΡΟ ANTICO2
Οι Ρωμαίοι το ονόμαζαν Marmor taenarium, γιατί η εξόρυξη του γινόταν κοντά στο Ακρωτήριο Ταίναρο της νότιας Πελοποννήσου. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς το ονομάζουν "μέλαν μάρμαρο", χωρίς όμως να δίνουν πληροφορίες για τα λατομεία του. Νεότεροι ερευνητές που αναζήτησαν τα λατομεία αυτά σε όλη την περιοχή του ακρωτηρίου Ταίναρο δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τη θέση όπου εξορυσσόταν το μαύρο αυτό πέτρωμα.
Η χερσόνησος του ακρωτηρίου Ταίναρο αποτελείται κυρίως από κυανότεφρα ως σχεδόν λευκά μάρμαρα, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με το Nero antico Πάντως το πέτρωμα αυτό είναι ωραιότατο και στην αρχαιότητα θεωρούταν το μάρμαρο πολυτελείας. Ήταν λεπτοκοκκώδες με συμπαγή ιστό και Βαθύ μαύρο χρώμα. Μερικές φορές στο μαύρο φόντο διακρίνουμε πολλές, μικρές, λευκές, τριχοειδείς γραμμώσεις.
Δείγματα από το μάρμαρο αυτό υπάρχουν στο μουσείο του Καπιτωλίου στη Ρώμη, δύο κολόνες στην Εκκλησία της Regina coeli, ένα θαυμάσιο τραπέζι στο μέγαρο altemps.

Γεωμορφολογία

2004-12-22T14:44:00.001-04:00

2004-12-21T15:26:00.000-04:00

Το ωραιότερο ορειβατικό τραγούδι για τον Ταΰγετο
Από την ιστοσελίδα http://www.eoskavalas.com/logotexnia/sikelianos.htm

Και να μερικές στροφές τώρα απ' τον «Ύμνο στην όρθια Αρτέμιδα»:
Ώ Ταΰγετε, χαλκό βουνό,ως με δέχτης τέλος ασκητή!
Ώ σκισμένα όρη,όταν εκλείσατε από πίσω μου,αφήνοντας με ολόμονοόπως, σαν ένα κριάρι κατεβείαπ' ορτή πλαγιά σ' ένα πετρόλακοκαι ξαφνικά γυρίζοντας να φύγει,νιώθει πώς δεν είναι δυνατόγιατί οι ίδιοι βράχοιπού το βοήθησαν να κατεβείτώρα γλιστράνε στο ανηφόρι,απάτητοι,παντού!Ολόμονο με κλείσατεμεσ' την ακρότατη ερημιά,μονάχα να σαλεύω ολόγυρα στη φτέρνα μουνα σε κυτάζω, κάστρο ατέλιωτο χαλκό!
Ούτε μπροστά, ούτε πίσω!αλλά κει, στον ίδιο τόπο απάνου,δίχως σπιθαμή τριγύρα ν' ακουμπήσω ή ν' απλωθώ,αλλά και, στον ίδιο πάντα τόπο,ορτός!
Ώ πυροδότη των ανθρώπων,δεν άκουσα ν' ανεβαίνει κάτουθε,από τον τραχύ γκρεμό,ή παρηγοριά των Ωκεανίδων!αλλ’ απ’ ολούθε ο βράχος,η καρδιά της γης,το χώμα πού καθ' ώρα ανάδινεμια μυρουδιά ψηλότερη από πελαγίσια τρικυμία,βουλιάζοντας και παίζοντας στα κύματά τηςάπλερο ένα σκάφος,τη μικρή μου αναπνοή!
Κι' όλο μου το αίμα ήταν βοή στ’ αυτιά μου,και στα μάτια μου μια ανάβρα σπίθες,όπως ή πρωτάναφτη φωτιά μέσ' το καμίνι,εμπρός στο φυσερό!
Αλλ' όταν τέλος απιθώθηκε η ψυχή μουστην αδάμαστή σου, Ταΰγετε, ευωδιά.
………………………………………………………….
Ώ νέες πνοέςπού εθρέψατε τη δύναμή μου αδάμαστη και σιωπηλή,πέπλα της βοής στις πέντε σου βουνοκορφέςπού σιγολιώνανε τα χιόνια,ανάεροι καταρράχτεςτης μπουμπουκιασμένης ροδοδάφνηςστα γκρεμνά,στα γκρεμνά,ανατολή του Δώριου Απόλλωναστα μάτια μου μπροστά,η όψη σκληρή και σκαλιστήστον κόκκινον αμάλαγο χαλκό!
Ώ μάτια μου, θρεμμένα τέλος σαν του λιονταριούμες στο άπαρτο σκοτάδι του βουνού Ισιωπή βαθιά,που δεν εσάλευε μια πνοή,και τα ίδια χέρια μου ήταν άφανταστην πίσσα της βουβής βραδιάς,ώ στοχασμοί!σα νυχτερίδες κυκλοφέρνονται στη σκιά,σαν άξαφνα απ' τη Σπάρτηεπρόβαλε κατάνακρα,ορθία Αρτέμιδα
……………………………………………………..
Τα πρώτα βέλη Σουάρχισαν δονώντας τη σιγή!Γύρω απ’ τ' αυτιά μου εσούριζαν,ανάρια σταφνισμένα,ως σε σημάδι μες στα σκότηόπου Συ μόνον έβλεπες ψηλά!Λαμπρίζαν χαμηλά στρωμένατα πλεχτά καλάμιααπ' τη δροσιά του Ευρώτα.Στην κόκκινη πεδιάδαούρλιασαν τότε oι Λάκαινες oι σκύλες...Δεν έσκυψες να οργώσεις με γενί τη γηναλλά εμαστίγωνες ως το αίματους εφήβους σιωπηλή,κι’ απάνω τους σκυμμένη η παρθενία Σου,που ιδρωμένη εμυροβόλαπιότερο απ' του δασού τη καρδιά,τους κέντριζεως με τη στερνήν ανάπνοιαστην ανηφοριά,στο στεγνωμένο τους λαρύγγι τάζονται,πηγή μονάχη,την κορφή!
0ι στίχοι αυτοί είναι βέβαια ορειβατικοί, έχουν αυτό που λέγεται συνείδηση, βίωμα του βουνού. Ωστόσο δεν είναι απαλλαγμένο από τη φιλολογική φλυαρία, κι’ είναι το ωραιότερο ορειβατικό τραγούδι για τον Ταΰγετο.

2004-12-21T15:25:00.000-04:00

ΤΩΝ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΑΙΩΝ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ
Αδούλωτα Μανιάτικα βουνάαστροπελέκια ρίξτε,κι εσείς απάτητες βουνοκορφέςσκύψτε να προσκυνήστε.
Γιατί περνούν τα λείψανατων Μαυρομιχαλαίωνη δόξα και η αρετήγενιάς πολλών γενναίων.
Αετοί-Πετρίτες τα κρατούνπέρδικες τα χαϊδεύουνκαπεταναίοι – ήρωεςσκυφτοί τα συνοδεύουν.
Στου Ταϋγέτου την κορφήψηλά θα τ’ ανεβάσουνγια να φοβούνται οι εχθροίκι οι φίλοι να θαυμάσουν.
Από εκεί θα λάμπουνεαιώνια σαν τα άστρα,και θα φωτίζουνε στη Γητης Λευτεριάς τα κάστρα.

2004-12-21T15:23:00.000-04:00

Ανέβηκα Ταΰγετε, στην πιο ψηλή κορφή σουΚι είδα τ’ απέραντο της Γης, της θάλασσας τα πλάτιασαν τον αϊτό εκούρνιασα στον Αη Λιά μαζί σου,κι αγνάντεψα από κοντά τ' αστέρινα παλάτια.
Είδα της Νύχτας τις σκιές και της Αυγής τα μάγια,σαν αστραπή την έκλεισε την πλάση η ματιά μου,ήπια το μύρο των δασών, που σάλευαν στα πλάγια,κι' ένας Θεός πως ήμουνα εθάρεψε η καρδιά μου.
Γ.Δ. Βασιλάκος

2004-12-21T15:20:00.000-04:00

Ταλετός
Πουρνάρια καρυδιές Κυπαρίσσια κι ασφενδάμνοι Χαμοκλάδια και βόταναΤη γυμνή σου ζωντάνια Προσπαθούν να καλύψουν.
Βουβές μαυροφόρεςΣτα βράχια των κάβων Αλάτι συνάζουνΚαι γράφει ο καημός τουςΜοιρολόγια στο κύμα.
Μάνη,Ορμητήριο των λεύτερων Κατοικία, ή θεών, ή δαιμόνων,Έσχατο καταφύγιο Των νικημένων μα πάντα Ανυπόταχτων.
Μάνη,Δεν σώνει το λάδι σου όλοΝ’ αλείψω τις πληγές σου Στην άκρη τους.
Γιάννη Γουδέλη

2004-12-21T15:19:00.000-04:00

Θούριος προς το Ταΰγετο της Μάνης
Απ’ το Γιαλό κι ως τον Ταΰγετο,Από τη Βέργα κι ως το Ταίναρο,Εκείνη η γρανιτένια γηςΗ κασμοξακουμένη!
Αλλά και μέσα στους ΑιώνεςΤόσο μοιριολογημένηΚαι πολυπαθιασμένη!!!Πάνω στ’ Απάτητα,
Στα άγρια αυτάΚαι αγιασμένα καταράχια.Σε κείνες τις περήφανεςΨηλές βουνοπλαγιές.
Μεσ’ τα ΕυωδιαστάΜαγευτικά χορτάργιαΞέθρεψ’ Αετίσιες Λεβεντογενιές!!!
Κ’ έθαψες τιμημέναΚι’ αντρειωμένα παλικάρια!!!

2004-12-21T15:17:00.000-04:00

Ταΰγετος
Γίγαντα δυσθεώρητε, παιδί τιτάνιας πλάσης,σφραγίδα πενταδάκτυλη σφαγίζεις το Μωριά,Ταΰγετε, Ταϋγέτη, Ταΰγετον... ονόματα αν αλλάσσειςΑμέτρητων γενιών θαμπώνεις και γητεύεις τη θωριά.
Ταϋγέτη η θυγατέρα σου έσμιξε με τον Δίαγεννιέται ο Λακεδαίμονας στην πιο ψηλή κορφή,μ’ αυτόν αρχίζει η μεγαλώνυμη της Σπάρτης ιστορίαπου θα της δώσει ο Λυκούργος τέλεια μoρφή.
Μέγας ο μύθος χάνεται στα βάθη των αιώνων,σημάδι, αν είσαι ατράνταχτο της θεϊκής βροχής,γέννημα κοσμογονικό σεισμών, άγριων κυκλώνων,καθρέφτης είσαι της πολύμορφης μανιάτικης ψυχής.
Έλατα πεύκα, πρίνοι, δρυς, μυστήρια ελαιώνων,πάγοι, φαράγγια, χείμαρροι , πέτρα στεγνή,ειρηνικοί κρυψώνες, πλάϊ σε επάλξεις προμαχώνων…να η αντιφατική ψυχή, η μανιάτικη γυμνή.
Σαν πεντακάταρτο, ακατάλυτο άσειστο καράβιστο ταραγμένο πέλαγος, αρμενίζεις των καιρώνπόθους γι’ ανέβασμα το μεγαλείο σου ανάβειστην αρμονία φτάνεις των ουράνιων σφαιρών.
Κάθε προσκυνητής μπροστά σου γονατίζειτην προσευχή του εμπνέεις, τη μακάρια σιωπή,τη φθαρτή μοίρα των θνητών αθανατίζειςδίκαια κάποιος Όλυμπο της Μάνης σ’ έχει πει.
Από τη ποιητική συλλογή «ΤΑ ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ» του Βασίλη Μοσκόβη.

2004-12-21T15:14:00.001-04:00

Ο ΤΑΥΓΕΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ

Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος: όπως η κόρφος της μητέρας μου.
Με πότισε γαλάζιο, αψύ αίμα, ήλιο και πράσινο
ως να μου δέσει την ψυχή όπως την πέτρα του
ως να χαράξει στην καρδιά μου τις βαθιές χαράδρες του
να σχηματίσει μες στη ζωή μου δώδεκα κορφές
να βγαίνω απάνω με μοναδικό μου όνειρο τον ήλιο.
Με δίψα μου μοναδική τον ήλιο.
Δίψα βαθιά σαν ωκεανό,
ψηλότερη κι απ’ το φεγγάρι.
Δίψα που να την λυπηθεί ο Θεός!

Γύρω τριγύρω στην καρδιά μου τα γεράνια στέφανα των γκρεμνών του
ρωγμές για ζώα, νεροσυρμές ελάτια κι αγριοπερίστερα.
Κ’ ένας αητός απάνω μου να σπαθίζει τα σύννεφα.
Κ’ ένας αητός απάνω μου να σκάφτει τις βροντές
Ζητώντας να ‘βρει μέσα τους ένα σπινθήρα!
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος όσο να γεννηθούνε
Τα δυο παιδιά του Θεού μέσα μου: η Ποίηση και η Αγάπη!

Νικηφόρος Βρεττάκος

2004-12-21T15:12:00.001-04:00

Πήρε το όνομά του από τη Ταϋγέτη, κόρη του Άτλαντα, ενώ η ψηλότερη κορφή του ονομαζόταν Ταλετός. Οι Μανιάτες όμως τον αποκαλούν Μακρυνό Ηλία. Κατά το Νηφάκο:«Ταΰγετον τον έλεγαν οι παλαιοί Σπαρτιάτεςκαι Μακρυνόν τον λέγουσιν Ηλίαν οι Μανιάτες».
Από την Ανατολική Μάνη τμήμα της κορυφής του Ταϋγέτου δίνει την εικόνα κλειστού χεριού, γροθιάς, και τα πέντε αντερείσματα έδωσαν το όνομα Πενταδάκτυλος.
Ειδικά για τους Μανιάτες στη Μάνη, που κατά τον Νικηφόρο Βρεττάκο συναντάμε το «ερωτικό σμίξιμο του ήλιου και της πέτρας», ο Ταΰγετος αποτελεί σύμβολο, αφού στις πλαγιές και στις βουνοκορφές του διατηρήθηκε άσβεστη η φλόγα της Ελευθερίας. Εκεί έβρισκαν καταφύγιο οι κατατρεγμένοι και εκεί είναι που γράφτηκαν πολλές ηρωικές στιγμές των προγόνων μας. Εκεί έχτισαν τα χωριά τους, από τα οποία η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει 98 παραδοσιακούς οικισμούς από τους 118 που συνολικά βρίσκονται σε όλη τη Πελοπόννησο.
Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει σπηλαιολογία, ορεινή ποδηλασία, πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στις πλαγιές ή στα φαράγγια του βουνού, διαδρομές που αναλύονται στην ιστοσελίδα μας, στην ίδια ενότητα.
Ο Ταΰγετος είναι ένα βουνό νέο σε ηλικία που ακόμη αναπτύσσεται, αφού ανέρχεται κάθε χρόνο κατά ένα εκατοστό, οπότε δεν ξέρουμε τι ανάστημα θα πάρει στους αιώνες και ποια γενιά μπορεί να τον δει ψηλότερο από άλλα βουνά. Η ορογένεση θα το δείξει, αλλά πότε;

ΚΑΡΥΟΒΟΥΝΙ

2002-07-06T14:18:00.002-04:00

Μικρό χωριό χτισμένο σε μια ρεματιά δίπλα σε μια υπέροχη πηγή.

Σλάβοι άφησαν τοπωνύμια εδώ. Ο πύργος του Γουδέλη και οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και Προφήτη Ηλία χαρακτηρίζουν το χωριό.

ΣΤΟΥΠΑ

2002-07-06T13:48:00.002-04:00

Το νεόδμητο χωριουδάκι που εξελίχθηκε με γρήγορο ρυθμό σε φημισμένο τουριστικό θέρετρο.

Η αρχική ονομασία της ήταν Ποταμός ,από το ποτάμι που την διέσχιζε, αλλά μετονομάστηκε Στούπα από τα στουπιά που έβαζαν οι ντόπιοι στην θάλασσα για να μαλακώσουν και να τα επεξεργαστούν εύκολα.

Οι δυο γραφικές , ρηχές ,αμμώδεις και οργανωμένες παραλίες με τα διαυγέστατα νερά ,έλκουν επισκέπτες απ όλα τα μέρη του κόσμου. Η ποικιλία του τοπίου μοναδική . Κοσμήματα ,αληθινά δώρα της φύσης , τα ποταμάκια, οι γλυφάδες , οι απίθανες σπηλιές , τα λιμανάκια. τα νησάκια και ο λόφος του Κάστρου . Οι εξορμήσεις στην ευρύτερη περιοχή προσφέρουν δυνατές συγκινήσεις . Εστιατόρια, ταβέρνες και καφέ μπαρ στην παραλία καλύπτουν γαστρονομικά όλα τα γούστα.

Ιδιαιτέρως το πανέμορφο ακρογιάλι της Καλογριάς έχει γίνει γνωστό στα πέρατα του κόσμου διότι το 1917 έζησαν εκεί ο Καζαντζάκης και ο Ζορμπάς .Εκεί γνωρίστηκαν καλά , έδεσε η φιλία τους και ο διάσημος συγγραφέας εμπνεύστηκε το μοναδικό αριστούργημα Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά.

Φιλοξενούμενοι του Καζαντζάκη βρέθηκαν στο μοναδικό παρθένο ακρογιάλι ,εκτός από την γυναίκα του την Γαλάτεια Καζαντζάκη ,ο Άγγελος Σικελιανός με την γυναίκα του Εύα, η Μαρίκα Κοτοπούλη και η Κυβέλη.

Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριουδάκι Λεύκτρον από το οποίο κατέβηκαν οι πρώτες οικογένειες και έκτισαν σιγά-σιγά την Στούπα .Η πόλη του Λεύκτρου είναι πανάρχαια .Είχε καταστραφεί πολλές φορές και η αρχαία ακρόπολή της είχε καταληφθεί από Φράγκους και από Ενετούς.

Αναφορά για το κάστρο του Λεύκτρου έχουμε από τον περιηγητή Παυσανία.

Καστάνια

2002-07-06T13:38:00.002-04:00

Η Καστάνια ή Καστανέα ή Μεγάλη Καστάνια είναι ορεινό χωριό του νομού Μεσσηνίας και ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Λεύκτρου.

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στους πρόποδες του Ταϋγέτου από την πλευρά της Μεσσηνίας και ανήκει στην περιοχή της ιστορικής Μάνης, ενίσχυσε την επανάσταση του '21 με τετρακόσιους άντρες (τετρακόσια όπλα όπως αναφέρεται σε ορισμένα βιβλία) ενώ στον πύργο του Δουράκη, που υπάρχει στο χωριό έχει μείνει και ο οπλαρχηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Στο χωριό υπάρχουν αρκετές εκκλησίες του 14ου αιώνα και η μία από τις δύο διώροφες χριστιανικές εκκλησίες της Ευρώπης. Προστάτης του χωριού είναι η Παναγία και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου με δοξολογία και πανηγύρι έμπροσθεν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πλατεία του χωριού.

Το χωριό είναι προορισμός δροσιάς τους καλοκαιρινούς μήνες και κυνηγιού το χειμώνα.

ΠΡΟΑΣΤΕΙΟ

2002-07-06T13:33:00.002-04:00

Χωριό με έντονη παραδοσιακή κουλτούρα. Βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά της Καρδαμύλης και εποπτεύει τον Μεσσηνιακό κόλπο από μια πλαγιά του Ταϋγέτου.

Είναι ο παλαιότερος μεταβυζαντινός οικισμός με αξιόλογη οικονομική και θρησκευτική κίνηση.

Ηταν μόνιμη πολεμική εστία για τους Τούρκους,που το έκαψαν το1650 και αναγκάστηκαν 360 από τους κατοίκους να μετοικήσουν στον Τάραντα της Ιταλίας.

Σήμερα σώζονται περίπου 200 παλιά κτίσματα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δόμησης και 40 εκκλησούλες με έξοχες αγιογραφίες και σύμβολα. Μνημεία λαϊκής αρχιτεκτονικής είναι η εννεάκρουνη κοινόχρηστη βρύση έργο των Μελισσηνών του Μυστρά, το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων, τα δυο παλιά καμπαναριά και το μοναδικό πέτρινο γεφύρι.

ΣΑΙΔΩΝΑ

2002-07-06T13:23:00.002-04:00

Ομορφο ορεινό χωριό αμφιθεατρικά χτισμένο .

Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το μνημείο των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης όπου κάθε Καλοκαίρι γίνεται εκδήλωση τιμής.

Μικρό Λαογραφικό Μουσείο λειτουργεί για τους επισκέπτες.

Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο πύργος του Κιτρινιάρη ,εντυπωσιακό μνημείο και τα μοναστήρια Βαϊδενίτσας και Σαμουήλ.

ΤΣΕΡΙΑ

2002-07-06T13:15:00.002-04:00

Βρίσκονται στο μεγαλύτερο υψόμετρο από τα κατοικήσιμα χωριά της Μάνης και αποτελούνται από 6 οικισμούς ,τα Τσέρια, τα Γιατρέϊκα, τον Ζαχαριά, το Καταφύγγιο, το Πεδινό και το Λεπτίνι.

Επικρατέστερη εκδοχή για την ονομασία είναι ότι προέρχεται από τα τσεράτσια ,δηλαδή τα ξυλοκέρατα, που αφθονούν εκεί. Ηταν κέντρο φημισμένων πετρομαστόρων γι αυτό και τα σπίτια εδώ είναι αληθινά μνημεία .

Εντυπωσιακή είναι η κυκλική διάταξη των οικισμών για να ελέγχεται η πρόσβαση στην περιοχή και για να είναι εύκολή η διαφυγή σε περίπτωση επίθεσης.

Μεγάλη ήταν η συμβολή των Τσεριωτών στον αγώνα για την απελευθέρωση από τους Τούρκους .

Μελανό σημείο για τον τόπο αυτό ήταν η δολοφονία του κορυφαίου κλεφταρματωλού Ζαχαρία Μπαρμπιτσιώτη στο πύργο του κουμπάρου του Κουγέα .Σήμερα υπάρχει ο πύργος με την προτομή του ήρωα.

Κάλυβες

2002-07-06T13:08:00.002-04:00

Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα από το Προσήλιο προς την Καρδαμύλη και είναι χτισμένο το 1600 από τον Κατσίρη της Χώρας Ανδρουβίτσας στην κορυφή ενός λόφου.

Υπάρχει η Εκκλησία του Αγίου Μάμα που χτίστηκε το 1750 από την οικογένεια Κατσιρέων και ανακαινίστηκε από τον απόγονο τους Βασίλη το 1824 με εικόνες που έφερε από την Οδησσό. Στο ρέμα του Βυρού υπάρχει το Μοναστήρι του Σωτήρος στο οποίο ανήκει Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστή Λουκά που φυλάσσεται σε σίγουρο μέρος.

Προσήλιο

2002-07-06T11:46:00.002-04:00

Η Λιασίνοβα μετονομάστηκε σε Προσήλιο και βρίσκεται 30 χλμ. δυτικά της Καλαμάτας, ενώ μαζί με τον οικισμό Κάλυβες αποτελούσε Κοινότητα και τώρα Δημοτικό Διαμέρισμα.

Είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στη πλαγιά λόφου, σε υψόμετρο 360 μ., με υπέροχη θέα προς τη Καρδαμύλη και το Μεσσηνιακό κόλπο.

Ηλιόλουστο χωριό με το ναό του Αγίου Γεωργίου, που κτίστηκε το 1833 πάνω σε παλαιότερη ερειπωμένη εκκλησία, τον Άη Δημήτρη και το Ταξιάρχη με ωραίες τοιχογραφήσεις και το πύργο του Πατριαρχέα.

Το Προσήλιο αντικρίζει τις Κάλυβες με τα πέτρινα σπίτια και τα πολύ στενά δρομάκια, που είναι κτισμένες σε κορυφή κοντινού λόφου, με οικιστή, περί το 1600, το Κατσίρη από τη Χώρα Ανδρουβίστας, πρόγονο των σημερινών Κατσιρέων.

Η εκκλησία του Αγίου Μάμα κτίστηκε το 1750 από την οικογένεια Κατσιρέα και το 1824 την ανακαίνισε ο Βασίλης Κατσιρέας, φέρνοντας φορητές εικόνες από την Οδησσό. Αξιόλογες και η Παναγία (Υπαπαντή), μονοκάμαρη με διπλό στρώμα τοιχογράφησης και η Υπαπαντή κτισμένη το 1600-1620, όπως και η Ζωοδόχος Πηγή.

Στη ρεματιά του Βυρού, κάτω από τις Κάλυβες, βρίσκεται το μοναστήρι του Σωτήρα, στο οποίο κάθε χρόνο γίνεται μεγάλο πανηγύρι. Το Ευαγγέλιο του Σωτήρα, που είναι γραμμένο από τον Ευαγγελιστή Λουκά, είναι θαυματουργό και φυλάσσεται σε θυρίδα τράπεζας στη Καλαμάτα.