Tbilisi Gay Life

მოსკოველ ბანკირს თავისი საყვარელი 50 ათას დოლარს სძალავდა

2010-01-08T13:21:00.001+04:00

მოსკოვის ერთერთი რადიოსადგურის 44 წლის თანამშრომელი სახელად ალექსანდრე გარკვეული დროის მანძილზე პარტნიორულ გეი ურთიერთობებში იყო 43 წლის ბანკირთან. თავისი პარტნიორისგან მალულად სხვადასხვა საშუალებებით ალექსანდრე ფირზე იწერდა თავის პარტნიორთან სასიყვარულო ურთიერთობების სცენებს. ახალი წლის წინა დღეებში ალექსანდრემ „გამდიდრება“ მოინდომა და თავისი საყვარლის დაშანტაჟება გადაწყვიტა. როგორც გაზეთი „მოსკოვსკი კომსომოლეცი“ წერს, აფერსიტმა საყვარელმა ბანკირისგან 50 ათასი დოლარი მოითხოვა, წინააღმდეგ შემთხვევაში გადაღებული მასალების ინტერნეტში გამოქვეყნებით დაემუქრა.

ბანკირი გარიგებას დათანხმდა, მაგრამ ამავე დროს ამის შესახებ სამართალდამცავებსაც შეატყობინა. ქალაქის ცენტრში ერთერთ კაფეში ფულის გადაცემის პროცესში ალექსანდრე სამართალდამცავებმა დააკავეს. მისი ბინის ჩხრეკისას კომპიუტერში აღმოჩენილი იქნა ის ინტიმური ფოტოები და ვიდეოჩანაწერები, რომლის გამოქვეყნებითაც წარუმატებელი „ბიზნეზმენი“ იმუქრებოდა.

აქვე იმასაც მივაყოლებ დაინტერესებულ პირთათვის, რომ „ზნაკომსტვებზე“ შემსხდარნი არიან ისეთი ბიჭები, რომლებიც ანალოგიური გზით ფულის შონვას ცდილობენ. მათი „კოზირია“ ის, რომ არ გამოიყურებიან როგორ გეები და მათთან შეხვედრის სურვილი გაცნობის მსურველს უმძაფრდება, რის გამოც ავიწყდებათ სიფრთხილე და შეხვედრაზე მიდიან. შემდეგ კი, ასეთი ჭკვიანები ცდილობენ დაგაშანტაჟონ იმით, რომ გაგიბაზრებენ სამსახურში, ოჯახში და ასე შემდეგ. ამასთანავე, ასეთი რამ შეიძლება მოხდეს მანამდეც, ვიდრე მათთან სექსუალურ კავშირს დაამყარებთ, და მას შემდეგაც, რაც უკვე გემოს გაუსინჯავთ, თუ რა გემრიელია „გაუბაზრებელი“ და „ვაჟკაცური“ ბიჭის მკლავებში კოტრიალი. ასე რომ მეგობრებო, სიფრთხილისკენ მოგიწოდებთ. ასეთი ისტორიები რამდენიმე მოვისმინე, ამიტომაც გადავწყვიტე მიმეწერა. სამწუხაროდ, თბილისში ისეთი ადგილები არ არის, სადაც „ჩვენნაირებს“ შეგვიძლია დაუფარავად შევხვდეთ ერთმანეთს და ჩვენი „გულისსწორი“ ვეძიოთ, და შესაბამისად, უმეტესობა ე.წ. „ზნაკომსტვაზეა“ შემჯდარი. ასჯერ გაზომეთ და ერთხელ გაჭერით!

2010 წელი ჰომოფობიის გარეშე

2009-12-30T15:53:00.011+04:00

შეუძლებელია საახალწლო პერიოდში ადამიანი დადებითი ემოციებით არ დაიმუხტო და ცუდზე იფიქრო, მაგრამ ჩვენს ქვეყანას ჯერ კიდევ დიდი გზა აქვს გასავლელი იქამდე, ვიდრე უბრალო მოქალაქეები თავისი ცხოვრებით იცხოვრებენ, ოჯახითა და მეგობრებით იქნებიან დაკავებულნი საახალწლოდ და ამ ყველაფერთან ერთად პოლიტიკაზე და სოციალურ გარემოზე ფიქრით ტვინს არ გადაიღლიან.

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მინდა წინასწარ მოგილოცოთ დამდეგი ახალი წელი და შობის დღესასწაული. ვისთვისაც შობამ უკვე ჩაიარა, იმასაც ვულოცავ დაგვიანებით. ჩემი ბლოგის ყველა სტუმარს მინდა ვუსურვო, რომ 2010 წელი ყველა წინა წელზე უკეთესი ყოფილიყოს ყველა გაგებით. ბლოგის თემის მიხედვით კი ნება მომეცით პირადად ჩემი სახელით შემოგთავაზოთ, რომ 2010 წელი საქართველოში გამოვაცხადოთ წლად ჰომოფობიის გარეშე – „2010 წელი ჰომოფობიის გარეშე!“.

ეს აზრი ქვეყანაში განვითარებული მოვლენების ფონზე დამებადა. თითქოს ყველაფერი მეტ–ნაკლებად მშვიდად მიმდინარეობდა, მაგრამ წლის ბოლოს მაინც გამოაჩინეს „ბრჭყალები“ არაკეთილმოსურნეებმა, თითქოს აკლდეს ამ ქვეყანას ჰომოფობური განცხადებები და განწყობები. მაგრამ ზოგიერთი დეტალის შესახებ ქვემოთ მოგახსენებთ.

მნიშვნელოვანი მოვლენები ლგბტ საზოგადოებისთვის:

2009 წლის განმავლობაში საქართველოში მცხოვრები ლგბტ ადამიანებისთვის რამდენიმე ღირშესანიშნავი მოვლენა მოხდა, რომელთა აღნიშვნაც, ჩემი აზრით წლის ბოლოს ნამდვილად ღირს. დავიწყებ თავიდან და თუ რამე გამომრჩა, ნურავინ დამემდურება, ამას მხოლოდ საკუთარ მეხსიერებაზე დაყრდნობით ვაკეთებ. ჩამონათვალში შევიტან როგორც დადებით, ასევე უარყოფით მოვლენებს.

დადებითით დავიწყებ :) აგვისტოს ბოლოში ოსლოში გამართულ კონკურსში „მისტერ გეი ევროპა 2009“ ქართული წარმოშობის დავით ბარამიამ, რომელიც კონკურსზე რუსეთს წარმოადგენდა, რამდენიმე ნომინაციაში გაიმარჯვა. ასევე აღსანიშნავია, რომ წლის მიწურულს დავითზე ტელეკომპანია „რუსთავი–2“–მა არანეგატიური სიუჟეტი გაუშვა, ამასაც ავიტანთ როგორმე :)

სექტემბერში ლგბტ ჟურნალმა „მე“ სამი წლის იუბილე აღნიშნა, რომელიც შესანიშნავი საღამოთი დასრულდა ზღვისპირეთში.

10 დეკემბერს საიტმა gay.ge თავისი 6 წლის იუბილე აღნიშნა და ფონდი „ინკლუზივის“ ორგანიზებით თბილისის ერთერთ ღამის კლუბში მეტად საინტერესო და სახალისო წვეულება შედგა, რომლის ანალოგი მასშტაბებისა და სახალისო ივენთების ფორმებით ოფიციალურ ლგბტ დონეზე საქართველოში აქამდე არ ყოფილა.

სულ ცოტა ხანში ამ წვეულების შემდეგ ქართულ მას–მედიაში ატყდა პრესა.გე–ს მიერ ინიციირებული აბსოლუტურად უადგილო და უმიზნო კამპანია ერთსქესიან ქორწინების თაობაზე ცნობილი პირების აზრის გამოკითხვით. პრესასა და ტელევიზიაში აქცენტი კეთდებოდა გამოკითხვის ნეგატიურ პასუხებზე და ნეიტრალური პასუხებიც კი ნეგატიურ ფომრებში იყო წარმოდგენილი.

საბოლოოდ კი წლის მოვლენა ქართველი ლგბტ საზოგადოებისთვის – სამართალდამცავების სამარცხვინო შეჭრა ფონდ „ინკლუზივის“ ოფისში, საზარელი და უკანონო მოპრყობა ოფისში მყოფი ადამიანების მიმართ, უკანონოდ ჩატარებული ჩხრეკა და ორგანიზაციის ერთერთი ლიდერის პაატა საბელაშვილის დაკავება. საბედნიეროდ პაატა 2 კვირიანი პატიმრობის შემდეგ გაათავისუფლეს პირობით სასჯელით და ჯარიმით. ამაზე სხვას ვერაფერს გეტყვით ჯერჯერობით. ამ სიტუაციაში სასიამოვნო იყო მხარდაჭერის ხილვა უამრავი საერთაშორისო ორგანიზაციის, სახალხო დამცველის ოფისის, საიას და გაზეთ რეზონანსის, ასევე უამრავი ცნობადი თუ არაცნობადი სახეებისგან, რაც ძირითადად facebook–ზე აისახა.

აქვე არ მინდა გამოვტოვო ასევე კესოს სტუმრობა მაია ასათიანის „პროფილში“, სადაც მან უკვე მეორედ საჯარო სატელევიზიო სივცრცეში და ამჯერად გოგონას ფორმაში განაცხადა, რომ ტრანსსექსუალია და რომ თავისი ცხოვრებით ცხოვრობს.

მნიშვნელოვან მოვლენად ვთვლი ასევე პროფესორ თამაზ კანდელაკის მიერ საკუთარი სექსუალური ორიენტაციის აღიარებას მაშინ ჯერ კიდევ შალვა რამიშვილის „სიმართლის დროში“. ეს აღიარება პირველი არ იყო ქართული ტელევიზიით, მაგრამ ნამდვილად ღირშესანიშნავი, რომ წარმოსადეგი პიროვნება, და არა ცანცარა და მატრაკცევა ბიჭი, შესაძლებელია იყოს გეი და რომ ამაში დამანგრეველი და სასწაული არაფერია.

თუ რამე გამომრჩა, მაპატიეთ და კომენტარებში დაამატეთ, თუ ამისი სურვილი გექნებათ.

მომავალ წელს ქვეყანაში არჩევნები გველის. გული მიგრძნობს სასტიკი წინასააწრჩევნო ბრძლა იქნება. იმედია პოლიტიკური ძალები არ მიმართავენ „ნაცად“ ხერხებს და ჰომოსექსუალობის თემას არც კომპრომატებისთვის გამოიყენებენ და არც გულზე მჯიღის ცემით იმის დამტკიცებას შეეცდებიან, რომ მათზე დიდი ჰომოფობი დედამიწაზე არ დაიარება. 21–ე საუკუნის პირველი 10 წელი გადის და დროა მემგონი ადამიანებმა ფიქრიც ისწავლონ...

ამიტომაც, კიდევ ერთხელ გთავაზობთ – „2010 წელი ჰომოფობიის გარეშე“ საქართველოშიც და მთელ მსოფლიოშიც.

მრავალს დაესწარით. თუ ვინმეს ჩემი პირადული ამბები გაინტერესებთ, აქვე გაძლევთ ჩემი შარშანდელი სტუმრების სიას და წელსაც იგივე ხალხის დაპატიჟებას ვაპირებ :)

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* ჩემი სტუმრები
* გაუღეთ კარი სასწაულს

„რეზონანსი“ გმობს „ინკლუზივზე“ თავდასხმას

2009-12-28T21:52:00.005+04:00

რა მოხდა "ინკლუზივში"?

ეკა აღდგომელაშვილი: "ჩვენი საზოგადოება დიდი შემწყნარებლობით არ გამოირჩევა"

თიკო ოსმანოვა
(28.12.2009)

"ჩვენი საზოგადოება დიდი შემწყნარებლობით არ გამოირჩევა სხვადასხვა უმცირესობების მიმართ. ათ წელზე მეტია, ვიკვლევ უმცირესობების რეპრეზენტირების პრობლემას ქართულენოვან მედიაში, ამიტომაც ჩემთვის ადვილი წარმოსადგენი იყო, თუ როგორი ჰომოფობიური ტალღის აგორება შეიძლებოდა, ამას მოჰყოლოდა", - აცხადებს ფონდ "ინკლუზივის" წარმომადგენელი და ამბობს, რომ სწორედ ამიტომ გადაწყვიტეს, დახმარება არა ქართულ მედიასთვის, არამედ საერთაშორისო საზოგადოებისთვის ეთხოვათ.

შეგახსენებთ, რომ 15 დეკემბერს ფონდ "ინკლუზივის" წევრებს 5 უფორმო ადამიანი თავს დაესხა. ნარკოტიკებთან დაკავშირებული ბრალდებით დააკავეს ფონდის ერთ-ერთი წევრი პაატა საბელაშვილი, რომელიც მოგვიანებით საპროცესო შეთანხმებით გაათავისუფლეს.

გუშინვე საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატმა გაავრცელა განცხადება, სადაც ნათქვამია, რომ პოლიციელთა მიერ ადგილი ჰქონდა პაატა საბელაშვილის შეურაცხყოფის ფაქტს, რაც მიუღებელია. კერძოდ, განცხადებაში ნათქვამია: "საქართველოს სახალხო დამცველს მიაჩნია, რომ პაატა საბელაშვილის დაკავების დროს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ქალაქ თბილისის მთავარი სამმართველოს ძველი თბილისის სამმართველოს მე-3 განყოფილების თანამშრომლების მხრიდან ადგილი ჰქონდა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსისა და პოლიციის ეთიკის კოდექსის ნორმათა დარღვევას. სახალხო დამცველი მის ხელთ არსებულ ახსნა-განმარტებებს შემდგომი რეაგირებისათვის შინაგან საქმეთა მინისტრს 28 დეკემბერს გაუგზავნის.

2009 წლის 15 დეკემბერს საქართველოს შსს ქ.თბილისის მთავარი სამმართველოს ძველი თბილისის შს სამმართველოს მე-3 განყოფილების თანამშრომლებმა დააკავეს ფონდ "ინკლუზივის" დირექტორი პაატა საბელაშვილი. მას ბრალი ედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 260-ე მუხლის პირველი ნაწილით (ნარკოტიკული საშუალების, მისი ანალოგის ან პრეკურსორის უკანონო დამზადება, წარმოება, შეძენა, შენახვა, გადაზიდვა, გადაგზავნა ან გასაღება) და 262-ე მუხლის პირველი ნაწილით (საქართველოში ნარკოტიკული საშუალების, მისი ანალოგის ან პრეკურსორის უკანონოდ შემოტანა, საქართველოდან უკანონოდ გატანა ან ტრანზიტით საერთაშორისო გადაზიდვა) გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში.

2009 წლის 17 დეკემბერს სახალხო დამცველის აპარატის რწმუნებულებმა ინახულეს პაატა საბელაშვილი შსს ადამიანის უფლებათა დაცვისა და მონიტორინგის მთავარი სამმართველოს #2 დროებითი მოთავსების იზოლატორში. 21 დეკემბერს იგი მოინახულა სახალხო დამცველმა, ხოლო 24 დეკემბერს პაატა საბელაშვილი კვლავ მოინახულეს სახალხო დამცველის რწმუნებულებმა სადის #8 დაწესებულებაში. პაატა საბელაშვილმა სახალხო დამცელს მისცა ახსნა-განმარტება. სახალხო დამცველის წარმომადგენლებმა ასევე ახსნა-განმარტება ჩამოართვეს ოფისში ჩატარებული ჩხრეკის ორ დამსწრეს.

სახალხო დამცველის აპარატი პაატა საბელაშვილის დაკავების მომენტიდან ჩაერთო საქმის შესწავლაში. მუდმივად ახორციელებდა მისი უფლებრივი მდგომარეობის მონიტორინგს; ახსნა-განმარტებების საფუძველზე გაანალიზდა ინციდენტის გარემოებანი და სამართალდამცავთა მოქმედებანი და გამოიკვეთა შემდეგი გარემოებები და სამართალდამცავების მხრიდან შემდეგი შესაძლო დარღვევები:

1. 2009 წლის 15 დეკემბერს პაატა საბელაშვილი დაახლოებით 7-8 პირთან ერთად იმყოფებოდა ფონდი "ინკლუზივის" ოფისში. დაახლოებით 7-8 საათისათვის ოფისის შემოსასვლელ კარზე ზარი დარეკეს. ოფისში მყოფი ერთ-ერთი პირი მივიდა კართან, დაინახა უცნობი მანდილოსანი და კარი გააღო. ოფისში შევიდა დაახლოებით 5-6 მამაკაცი, მათგან ერთ-ერთმა განაცხადა, რომ იყვნენ პოლიციიდან. ისინი სწრაფად განლაგდნენ მთელ ოფისში და იქ მყოფ გოგონებს განუცხადეს, რომ მათთან პრეტენზია არ ჰქონდათ და მხოლოდ ოფისის დირექტორი პაატა საბელაშვილი აინტერესებდათ. თითოეულ მათგანს ჩამოართვეს ტელეფონი, შეაგროვეს პოლიეთილენის პარკში და გაიყვანეს ცალკე ოთახში, სადაც მშვიდად ჯდომა უბრძანეს, სანამ წასვლის უფლებას არ მისცემდნენ.

პაატა საბელაშვილი განმარტავს, რომ პოლიციის თანამშრომელთა ოფისში შემოსვლის მომენტიდან, მოახდინეს მისი იზოლირება ერთ-ერთ ოთახში. მან მოითხოვა მისთვის წარედგინათ სამსახურეობრივი მოწმობა. ერთ-ერთმა თანამშრომელმა მას მოწმობა უჩვენა, თუმცა ისე, რომ მან ვერ შეძლო თანამშრომლის სახელისა და გვარის ამოკითხვა. მას განუმარტეს, რომ აპირებდნენ ჩხრეკის ჩატარებას. მიუხედავად იმისა, რომ პაატა საბელაშვილმა მოითხოვა ჩხრეკის ორდერი, მას სამართალდამცავებმა განუცხადეს, რომ ისინი საგამოძიებო მოქმედებას ახორციელებდნენ ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე და, შესაბამისად ორდერი არ სჭირდებოდათ.

აღნიშნულთან დაკავშირებით გასათვალისწინებელია, რომ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 290-ე მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით "ამოღება, ჩხრეკა, საცხოვრებელი ბინის ან სხვა მფლობელობის დათვალიერება გადაუდებელ შემთხვევაში შეიძლება ჩატარდეს მოსამართლის ბრძანების გარეშეც, გამომძიებლის, პროკურორის დადგენილებით". იმავე კოდექსის 323/ე მუხლის მე/2 პუნქტის მიხედვით "ამოღების ან ჩხრეკის დაწყებისას გამომძიებელი ან პროკურორი ვალდებულია ხელმოწერით გააცნოს სასამართლო ბრძანება ან განჩინება (დადგენილება) პირს, რომელთანაც ტარდება ამოღება ან ჩხრეკა".

პაატა საბელაშვილის ახსნა/განმარტების თანახმად, მას არათუ არ გააცნეს გამომძიებლის მიერ გამოტანილი დადგენილება გადაუდებელ შემთხვევაში ბინის (ან სხვა მფლობელობის) ჩხრეკის შესახებ, არამედ აღნიშნულ დადგენილებასა და სხვა საგამოძიებო მოქმედების ამსახველ ოქმებზე ხელი პოლიციის განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ.

2. ფონდ "ინკლუზივის" შენობაში პაატა საბელაშვილსა და იქ მყოფ დანარჩენ პირებს ჩაუტარეს პირადი ჩხრეკა. საბელაშვილს პირადი ჩხრეკა ჩაუტარეს ოფისში, მაშინ, როდესაც მას ჯერ კიდევ არ ჰქონდა ეჭვმიტანილის სტატუსი. პოლიციის განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ პაატა საბელაშვილი დაკითხულ იქნა მოწმის სახით და უკვე მოწმის სახით დაკითხვის შემდეგ დააკავეს ის ეჭვმიტანილად. პირადი ჩხრეკა ჩაუტარდათ ასევე ფონდ "ინკლუზივის" შენობაში მყოფ გოგონებს. ისინი სათითაოდ შეყავდათ საპირფარეშოში და აშიშვლებდნენ ჩხრეკის მიზნით.

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი ითვალისწინებს ეჭვმიტანილის პირად ჩხრეკას, მოწმის პირადი ჩხრეკა სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მიხედვით დაუშვებელია. აღნიშნულიდან გამომდინარე, პოლიციის თანამშრომლებს არ ჰქონდათ უფლება, პირადი ჩხრეკა ჩაეტარებინათ ოფისში მყოფი გოგონებისთვის და პაატა საბელაშვილისათვის (ეჭვმიტანილის სახით დაკავებამდე), შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაშიც სისხლის სამართლის საპროცესო ნორმების დარღვევასთან გვაქვს საქმე.

3) ჩხრეკის ერთ-ერთი მოწმის ნინო ხარჩილავას, ისევე როგორც, პაატა საბელაშვილის განმარტებით, ჩხრეკისას სამართალდამცავებმა აღმოაჩინეს გაურკვეველი ნივთიერება, თუმცა, აღნიშნული ნივთიერება მათ თვალწინ არ დაულუქავთ. პოლიციის წარმომადგენელთა მიერ ამოღებული პაკეტები, სავარაუდოდ, ერთ-ერთმა პოლიციელმა შეინახა. აღსანიშნავია, რომ ჩხრეკის ოქმს ადგილზე მხოლოდ მოწმეებმა მოაწერეს ხელი, მათ ასევე საგამოძიებო მოქმედების დროს ხელი მოაწერეს ბეჭედდასმულ ლუქს. რაც შეეხება პაატა საბელაშვილს, მისი განმარტებით, მას ოფისში არც ერთი დოკუმენტისათვის ხელი არ მოუწერია, როგორც თავად განმარტავს, მან გარკვეულ საგამოძიებო მოქმედებების ოქმებზე ხელი მოაწერა მხოლოდ ძველი თბილისის შს სამმართველოს მე-3 განყოფილების შენობაში. აქვე მოაწერა ხელი ლუქის ბეჭედდასმულ ფურცელს. როგორც ჩხრეკის დამსწრეებს, ასევე პაატა საბელაშვილსაც ფონდის შენობიდან ამოღებული ნივთიერების დალუქვის პროცესი არ უნახავთ...

4) როგორც თავად პაატა საბელაშვილი, ისე შენობაში მყოფი სხვა პირებიც ადასტურებენ, რომ სამართალდამცავთა მხრიდან ადგილი ჰქონდა მათ მიმართ ცინიკურ და რიგ შემთხვევაში შეურაცხმყოფელ დამოკიდებულებას. ოფისის ერთ-ერთ თანამშრომელს წინააღმდეგობის მიუხედავად სამმა პოლიციელმა წაართვა მობილური ტელეფონი. როგორც ახსნა-განმარტებებიდან ჩანს, პოლიციის თანამშრომელები მათ მუდმივად უსვამდნენ კითხვებს მათი სექსუალური ორიენტაციის შესახებ, პასუხებს კი მუდმივად მოსდევდა შეურაცხმყოფელი, ჰომოფობიური და ცინიკური გამონათქვამები".

რას უკავშირებენ ფონდის წევრები მათი ოფისის დარბევას და "ინკლუზივის" ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებს, ამაზე "მთელი კვირა" ფონდ "ინკლუზივის" ერთ-ერთ წარმომადგენელს, ეკა აღდგომელაშვილს ესაუბრა.

ეკა აღდგომელაშვილი: "სამოქალო სასამართლომ პაატა საბელაშვილს 5-წლიანი პირობითი სასჯელი და 4000 ლარიანი ჯარიმა დააკისრა, რის შედეგადაც საბელაშვილი სასამართლო სხდომიდან გაათავისუფლეს. სასამართლოში ჩემთვის დიდი სიურპრიზი გახლდათ ის, რომ ამ ოპერაციის მონაწილე ერთ-ერთი პირი, რომელიც განსაკუთრებული სითავხედით გამოირჩეოდა, პლაკატები ჩამოხია ოფისში ("არ მომეწონა და დავხიე. რამე პრეტენზია გაქვს?") და სხვა სახელითა და გვარით გამეცნო (არც ერთ მათგანს არ წარმოუდგენია რაიმე მოწმობა ან ჩხრეკის ორდერი, თუმცა არაერთგზის მოვთხოვეთ მათ საბუთების ჩვენება), სასამართლოზე გამომძიებლის ამპლუაში წარმოგვიდგა.

"მთელი კვირა": აღნიშნული ფაქტი ქართული მედიისთვის ძალიან გვიან, მომხდარიდან ერთი კვირის შემდეგ გახდა ცნობილი. რამ განაპირობა ეს?

ე. ა: ჩვენი საზოგადოება დიდი შემწყნარებლობით არ გამოირჩევა სხვადასხვა უმცირესობების მიმართ. ათ წელზე მეტია, ვიკვლევ უმცირესობების რეპრეზენტირების პრობლემას ქართულენოვან მედიაში, ამიტომაც ჩემთვის ადვილი წარმოსადგენი იყო, თუ როგორი ჰომოფობიური ტალღის აგორება შეიძლებოდა მოჰყოლოდა ამას. დამატებით, არჩევნები ახლოვდება, უმცირესობების თემა კი ყოველთვის აქტიურდება წინასაარჩევნო პროცესებში, რადგან გარკვეული პოლიტიკური ძალები ხშირად მანიპულირებენ ხოლმე ამგვარი ფობიებით. სხვადასხვა დროს "განტევების ვაცის" როლს შეიძლება წარმოადგენდნენ რელიგიური უმცირესობები, ეროვნული უმცირესობები, ბოლო დროს აქტუალური გახდა სექსუალური უმცირესობების თემაც.
ამიტომაც ჩავთვალეთ, რომ პირველ ეტაპზე, ჯგუფის წევრების უსაფრთხოების დასაცავად სიტუაციის გარკვევისა და ფაქტების დოკუმენტურობის პარალელურად სწორედ საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და ინსტიტუციებისათვის გვეთხოვა მხარდამჭერა.

"მ. კ": მანამდე იყო თუ არა მუქარა ან რაიმე მსგავსი ფაქტი?

ე. ა: პირდაპირი და უშუალო მუქარა უშუალოდ ჩვენი ორგანიზაციის მიმართ არასოდეს ყოფილა. თუმცა, ის ფაქტი, რომ დღეს მოქმედი აქტიური პოლიტიკოსების ერთი ნაწილის ჰომოფობიური განცხადებები რეაგირების გარეშე რჩება, ცხადია, გავლენას ახდენს არსებულ სიტუაციაზე. მინდა, გავიხსენო პარლამენტის ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილის, ბ-ნი დიმიტრი ლორთქიფანიძის საჯაროდ გამოთქმული მოსაზრებები ჰომოსექსუალობის ხელახალი რეკრიმინალიზაციის შესახებ. ნუ დაგავიწყდებათ, რომ ამ ადამიანს ომბუდსმენობაზე ჰქონდა პრეტენზია და დღემდე მუშაობს ამ კომიტეტში, ისე რომ, პასუხი არ უგია ამ სიტყვებისათვის.

"მ. კ": თქვენ როგორ ფიქრობთ, ვის ან რატომ დასჭირდა "ინკლუზივის" დარბევა?

ე. ა: დღეს, იმ ფაქტების საფუძველზე, რაც ხელთ მაქვს, ძალიამ მიჭირს რაიმე ცალსახა დასკვნის გაკეთება. ვარაუდები და ეჭვები კი უამრავია. ბევრი რამ დღესაც ალოგიკურად მეჩვენება. ჩემთვის მნიშვნელოვანია, რომ მეტ-ნაკლებად სრული სურათი მქონდეს ხელთ. თუ ამ ფაქტს საერთო კონტექსტიდან ამოგლეჯილად არ განვიხილავთ, საკმაო ეჭვს ბადებს ბოლოდროინდელი მოვლენების თანხვედრა - მხედველობაში მაქვს ზეწოლა ადამიანის უფლებათადაცვით ორგანიზაციებზე, ჰომოსექსუალობის თემის გააქტიურება მედიაში, გაზეთ "ბათუმელებთან" დაკავშირებით მომხდარი ინციდენტი ცოტა ხნის წინათ და სხვა. გარდა ამისა, დღემდე გრძელდება ზეწოლა და თვალთვალი ჩემზეც, ფონდის მეორე თანამშრომელზეც და იმ ადამიანებზეც კი, ვინც გვერდით გვიდგას ამ მძიმე დღეებში.

თუ ეს ასე არაა და პოლიციელების თვითშემოქმედებასთან გვაქვს საქმე, მაშინ არსებობენ კონკრეტული პირები, რომელთაც გადაამეტეს თავიანთ უფლებამოსილებას და მათ პასუხი უნდა აგონ ყველაფერ იმაზე, რაც იქ, იმ ოფისში, თუნდაც მხოლოდ ჩემი მისვლის შემდეგ ხდებოდა.

"მ. კ": თქვენ დახმარება საერთაშორისო ორგანიზაციებს სთხოვეთ. თუ გამოგეხმაურათ ვინმე, ან თუნდაც სახალხო დამცველი ან ვინმე მისი აპარატიდან?

ე.ა: ამ ეტაპზე ინტენსიურად ვთანამშრომლობთ სხვა ადამიანის უფლებათადაცვით ორგანიზაციებთან ერთად და ვამზადებთ სარჩელს. ვნახოთ, როგორი რეაქცია მოჰყვება ჩვენს შემდგომ ერთობლივ ნაბიჯებს. მათი ჩარევა კი ამ საქმის პირველ ეტაპზე მართლაც ძალიან ეფექტური აღმოჩნდა. პროცესში უამრავი ადამიანი იყო ჩართული, გვეხმარებოდნენ, გვამხნევებდნენ, თავად ცდილობდნენ, მიეწვდინათ ხმა, სადაც და როგორც შეეძლოთ. ასე რომ, ეს ყველაფერი ერთიანი ძალისხმევის შედეგია.

რაც შეეხება სახალხო დამცველის აპარატს, ისევე, როგორც საქართველოში მოქმედი სხვა უფლებათადაცვით ორგანიზაციებს, ისინი მანამდე ჩაერთვნენ პროცესში, სანამ ეს მიმართვა გავრცელდებოდა.

თანამშრომლობას დღესაც ვაგრძელებთ. ყველაფერ სხვასთან ერთად, ადგილი ჰქონდა ბევრ პროცედურულ დარღვევას. მთლიანი სურათის აღდგენა და ამ დარღვევების დეტალურად აღწერა უკვე იურისტების საქმეა. ამ დარღვევების დოკუმენტირებას რამდენიმე ორგანიზაცია ახდენს ერთდროულად. მოქმედებითაც, ვფიქრობ, უფრო კოორდინირებულები ვიქნებით შემდგომ ეპატებზე.

"რეზონანსის" რედაქციისგან: იმედია საქმის გამოძიება ობიექტურად წარიმართება, მით უმეტეს, როცა საქმეში სახალხო დამცველი და უამრტავი საერთაშორისო ორგანიზაციაა ჩართული. ვგმობთ პოლიციელთა მიერ უდანაშაულო ადამიანების შეურაცხყოფას და იმედს ვიტოვებთ, რომ სიმართლე გაირკვევა.

სხვა სტატიები ამ თემაზე:

* პაატა საბელაშვილი გაათავისუფლეს, „ინკლუზივს“ და მის თანამშრომლებს კვლავ პოლიცია უთვალთვალებს
* ერთი სიმი - პაატა საბელაშვილი

* SOS- თავდასხმა ფონდ "ინკლუზივზე"

* სხვა საქართველო* დუმილი ზოგჯერ ოქრო არ არის

* ილგა შოკშია საქართველოში მომხდარი განუკითხაობით

* ინტერნეტ რე:აქცია - საზოგადოება "ინკლუზივის" მხარდასაჭერად

* საიას განცხადება ფონდ ”ინკლუზივის” წინააღმდეგ განხორციელებულ უკანონო ქმედებებთან დაკავშირებით

* ომბუდსმენის აპარატმა პაატა საბელაშვილის საქმესთან დაკავშირებით განცხადება გაავრცელა

პაატა საბელაშვილი გაათავისუფლეს, „ინკლუზივს“ და მის თანამშრომლებს კვლავ პოლიცია უთვალთვალებს

2009-12-27T18:00:00.001+04:00

(ILGA-europe.org) 26 დეკემბერი 2009

ორგანიზაცია ILGA-Europe–ის აღმასრულებელი საბჭოს მმართველობის წევრი და ლგბტ ადამიანების უფლებების დამცველი ქართული ფონდის „ინკლუზივის“ ხელმძღვანელი პაატა საბელაშვილი პატიმრობიდან გაათავისუფლეს და ამჟამად რეაბილიტაციას გადის თითქმის ორკვირიანი პატიმრობის შემდეგ. ამის შესახებ იტყობინება ILGA-Europe.

ამის მიუხედავად, როგორც ორგანიზაცია ILGA-Europe აცხადებს, ფონდი „ინკლუზივი“ პოლიციის მხრიდან მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფება, ფონდის თანამშრომლების სატელეფონო საუბრების მოსმენის ჩათვლით.

ILGA-Europe–ის აღმასრულებელი საბჭოს თანათავმჯდომარე ლინდა ფრეიმანი აცხადებს: „სიხარულით მივიღეთ ინფორმაცია პაატას გათავისუფლების შესახებ. მადლობა გვინდა ვუთხრათ ყველა ორგანიზაციასა და კერძო პირს მთელს მსოფლიოში, ვინც მხარდაჭერა გამოუცხადა პაატას და კამპანიას, რომელიც მისი პატიმრობიდან გათავისუფლებაზე იყო მიმართული“.

მარტინა კრისტენსენი, ILGA-Europe–ის აღმასრულებელი საბჭოს თანათავმჯდომარე აცხადებს: „არსებობს რამდენიმე კითხვა, რომლებზეც საქართველოს ხელისუფლებას მოუწევს პასუხის გაცემა. შეშფოთებულნი ვართ იმით, რომ ფონდ „ინკლუზივის“ ოფისში შეჭრა, რასაც ადგილი ჰქონდა 2009 წლის 15 დეკემბერს, იყო არაპროპორციული და დამამცირებელი. ძალიან გვაშფოთებს ის ფაქტი, როგორ მოექცნენ პოლიციელები ფონდის თანამშრომლებს, ასევე რა ზიანიც მიაყენეს ფონდის ოფისს. გვაშფოთებს ისიც, რომ საქართველოს პოლიცია კვლავინდებურად განაგრძობს ფონდის იფისის თვალთვალს, ასევე ისიც, რომ ფონდის თანამშრომლები თინათინ ჯაფარიძე და ეკა აღდგომელაშვილი პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფებიან. მოვუწოდებთ საქართველოს ხელისუფლებას დაუყოვნებლივ შეწყვიტონ დაშინება და ფონდ „ინკლიზივის“ ოფისისა და მისი თანამშრომლების თვალთვალი“.

სხვა სტატიები ამ თემაზე:

* ერთი სიმი - პაატა საბელაშვილი
* SOS- თავდასხმა ფონდ "ინკლუზივზე"
* სხვა საქართველო
* დუმილი ზოგჯერ ოქრო არ არის
* ილგა შოკშია საქართველოში მომხდარი განუკითხაობით
* ინტერნეტ რე:აქცია - საზოგადოება "ინკლუზივის" მხარდასაჭერად
* საიას განცხადება ფონდ ”ინკლუზივის” წინააღმდეგ განხორციელებულ უკანონო ქმედებებთან დაკავშირებით
* ომბუდსმენის აპარატმა პაატა საბელაშვილის საქმესთან დაკავშირებით განცხადება გაავრცელა

ომბუდსმენის აპარატმა პაატა საბელაშვილის საქმესთან დაკავშირებით განცხადება გაავრცელა

2009-12-27T16:48:00.001+04:00

(წყარო – საინფორმაციო სააგენტო GeoTopNews) საქართველოს სახალხო დამცველს მიაჩნია, რომ პაატა საბელაშვილის დაკავების დროს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ქალაქ თბილისის მთავარი სამმართველოს ძველი თბილისის სამმართველოს მე-3 განყოფილების თანამშრომლების მხრიდან ადგილი ჰქონდა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსისა და პოლიციის ეთიკის კოდექსის ნორმათა დარღვევას. სახალხო დამცველი მის ხელთ არსებულ ახსნა-განმარტებებს შემდგომი რეაგირებისათვის შინაგან საქმეთა მინისტრს 28 დეკემბერს გაუგზავნის.

2009 წლის 15 დეკემბერს საქართველოს შსს ქ.თბილისის მთავარი სამმართველოს ძველი თბილისის შს სამმართველოს მე-3 განყოფილების თანამშრომლებმა დააკავეს ფონდ ,,ინკლუზივის” დირექტორი პაატა საბელაშვილი. მას ბრალი ედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 260-ე მუხლის პირველი ნაწილით (ნარკოტიკული საშუალების, მისი ანალოგის ან პრეკურსორის უკანონო დამზადება, წარმოება, შეძენა, შენახვა, გადაზიდვა, გადაგზავნა ან გასაღება) და 262-ე მუხლის პირველი ნაწილით (საქართველოში ნარკოტიკული საშუალების, მისი ანალოგის ან პრეკურსორის უკანონოდ შემოტანა, საქართველოდან უკანონოდ გატანა ან ტრანზიტით საერთაშორისო გადაზიდვა) გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში.

2009 წლის 17 დეკემბერს სახალხო დამცველის აპარატის რწმუნებულებმა ინახულეს პაატა საბელაშვილი შსს ადამიანის უფლებათა დაცვისა და მონიტორინგის მთავარი სამმართველოს #2 დროებითი მოთავსების იზოლატორში. 21 დეკემბერს იგი მოინახულა სახალხო დამცველმა, ხოლო 24 დეკემბერს პაატა საბელაშვილი კვლავ მოინახულეს სახალხო დამცველის რწმუნებულებმა სადის #8 დაწესებულებაში. პაატა საბელაშვილმა სახალხო დამცელს მისცა ახსნა-განმარტება. სახალხო დამცველის წარმომადგენლებმა ასევე ახსნა-განმარტება ჩამოართვეს ოფისში ჩატარებული ჩხრეკის ორ დამსწრეს.

სახალხო დამცველის აპარატი პაატა საბელაშვილის დაკავების მომენტიდან ჩაერთო საქმის შესწავლაში. მუდმივად ახორციელებდა მისი უფლებრივი მდგომარეობის მონიტორინგს; ახსნა-განმარტებების საფუძველზე გაანალიზდა ინციდენტის გარემოებანი და სამართალდამცავთა მოქმედებანი და გამოიკვეთა შემდეგი გარემოებები და სამართალდამცავების მხრიდან შემდეგი შესაძლო დარღვევები:

1. 2009 წლის 15 დეკემბერს პაატა საბელაშვილი დაახლოებით 7-8 პირთან ერთად იმყოფებოდა ფონდი ,,ინკლუზივის“ ოფისში. დაახლოებით 7-8 საათისათვის ოფისის შემოსასვლელ კარზე ზარი დარეკეს. ოფისში მყოფი ერთ-ერთი პირი მივიდა კართან, დაინახა უცნობი მანდილოსანი და კარი გააღო. ოფისში შევიდა დაახლოებით 5-6 მამაკაცი, მათგან ერთ-ერთმა განაცხადა, რომ იყვნენ პოლიციიდან. ისინი სწრაფად განლაგდნენ მთელ ოფისში და იქ მყოფ გოგონებს განუცხადეს, რომ მათთან პრეტენზია არ ჰქონდათ და მხოლოდ ოფისის დირექტორი პაატა საბელაშვილი აინტერესებდათ. თითოეულ მათგანს ჩამოართვეს ტელეფონი, შეაგროვეს პოლიეთილენის პარკში და გაიყვანეს ცალკე ოთახში, სადაც მშვიდად ჯდომა უბრძანეს, სანამ წასვლის უფლებას არ მისცემდნენ.

პაატა საბელაშვილი განმარტავს, რომ პოლიციის თანამშრომელთა ოფისში შემოსვლის მომენტიდან, მოახდინეს მისი იზოლირება ერთ-ერთ ოთახში. მან მოითხოვა მისთვის წარედგინათ სამსახურეობრივი მოწმობა. ერთ-ერთმა თანამშრომელმა მას მოწმობა უჩვენა, თუმცა ისე, რომ მან ვერ შეძლო თანამშრომლის სახელისა და გვარის ამოკითხვა. Mმას განუმარტეს, რომ აპირებდნენ ჩხრეკის ჩატარებას. Mმიუხედავად იმისა, რომ პაატა საბელაშვილმა მოითხოვა ჩხრეკის ორდერი, მას სამართალდამცავებმა განუცხადეს, რომ ისინი საგამოძიებო მოქმედებას ახორციელებდნენ ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე და, შესაბამისად ორდერი არ სჭირდებოდათ.

აღნიშნულთან დაკავშირებით გასათვალისწინებელია, რომ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 290–ე მუხლის მე–2 პუნქტის მიხედვით ”ამოღება, ჩხრეკა, საცხოვრებელი ბინის ან სხვა მფლობელობის დათვალიერება გადაუდებელ შემთხვევაში შეიძლება ჩატარდეს მოსამართლის ბრძანების გარეშეც, გამომძიებლის, პროკურორის დადგენილებით“. იმავე კოდექსის 323–ე მუხლის მე–2 პუნქტის მიხედვით „ამოღების ან ჩხრეკის დაწყებისას გამომძიებელი ან პროკურორი ვალდებულია ხელმოწერით გააცნოს სასამართლო ბრძანება ან განჩინება (დადგენილება) პირს, რომელთანაც ტარდება ამოღება ან ჩხრეკა“.

პაატა საბელაშვილის ახსნა–განმარტების თანახმად, მას არათუ არ გააცნეს გამომძიებლის მიერ გამოტანილი დადგენილება გადაუდებელ შემთხვევაში ბინის (ან სხვა მფლობელობის) ჩხრეკის შესახებ, არამედ აღნიშნულ დადგენილებასა და სხვა საგამოძიებო მოქმედების ამსახველ ოქმებზე ხელი პოლიციის განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ.

2. ფონდ “ინკლუზივის” შენობაში პაატა საბელაშვილსა და იქ მყოფ დანარჩენ პირებს ჩაუტარეს პირადი ჩხრეკა. საბელაშვილს პირადი ჩხრეკა ჩაუტარეს ოფისში, მაშინ როდესაც მას ჯერ კიდევ არ ჰქონდა ეჭვმიტანილის სტატუსი. პოლიციის განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ პაატა საბელაშვილი დაკითხულ იქნა მოწმის სახით და უკვე მოწმის სახით დაკითხვის შემდეგ დააკავეს ის ეჭვმიტანილად. პირადი ჩხრეკა ჩაუტარდათ ასევე ფონდ “ინკლუზივის” შენობაში მყოფ გოგონებს. ისინი სათითაოდ შეყავდათ საპირფარეშოში და აშიშვლებდნენ ჩხრეკის მიზნით.

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი ითვალისწინებს ეჭვმიტანილის პირად ჩხრეკას, მოწმის პირადი ჩხრეკა სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მიხედვით დაუშვებელია. აღნიშნულიდან გამომდინარე, პოლიციის თანამშრომლებს არ ჰქონდათ უფლება პირადი ჩხრეკა ჩაეტარებინათ ოფისში მყოფი გოგონებისთვის და პაატა საბელაშვილისათვის (ეჭვმიტანილის სახით დაკავებამდე), შესაბამისად მოცემულ შემთხვევაშიც სისხლის სამართლის საპროცესო ნორმების დარღვევასთან გვაქვს საქმე.

3) ჩხრეკის ერთ-ერთი მოწმის ნინო ხარჩილავას, ისევე როგორც, პაატა საბელაშვილის განმარტებით, ჩხრეკისას სამართალდამცავებმა აღმოაჩინეს გაურკვეველი ნივთიერება, თუმცა, აღნიშნული ნივთიერება მათ თვალწინ არ დაულუქავთ. პოლიციის წარმომადგენელთა მიერ ამოღებული პაკეტები, სავარაუდოდ ერთ-ერთმა პოლიციელმა შეინახა. აღსანიშნავია, რომ ჩხრეკის ოქმს ადგილზე მხოლოდ მოწმეებმა მოაწერეს ხელი, მათ ასევე საგამოძიებო მოქმედების დროს ხელი მოაწერეს ბეჭედდასმულ ლუქს. რაც შეეხება პაატა საბელაშვილს, მისი განმარტებით, მას ოფისში არც ერთი დოკუმენტისათვის ხელი არ მოუწერია, როგორც თავად განმარტავს, მან გარკვეულ საგამოძიებო მოქმედებების ოქმებზე ხელი მოაწერა მხოლოდ ძველი თბილისის შს სამმართველოს მე-3 განყოფილების შენობაში. Aაქვე მოაწერა ხელი ლუქის ბეჭედდასმულ ფურცელს. როგორც ჩხრეკის დამსწრეებს, ასევე პაატა საბელაშვილსაც ფონდის შენობიდან ამოღებული ნივთიერების დალუქვის პროცესი არ უნახავთ.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 393–ე მუხლის მე–8 პუნქტის თანახმად „ჩხრეკის ან ამოღების დროს აღმოჩენილი ყველა საგანი ან დოკუმენტი, მათ ამოღებამდე უნდა წარედგინოს ამ საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილე პირებს და დაწვრილებით აღიწეროს ოქმში, შესაძლებლობის შემთხვევაში უნდა შეიფუთოს და დაილუქოს. შეფუთულ ნივთზე ლუქის გარდა აღინიშნება თარიღი და იმ პირთა ხელმოწერები, ვინც მონაწილეობა მიიღო საგამოძიებო მოქმედებაში“.

4) როგორც თავად პაატა საბელაშვილი, ისე შენობაში მყოფი სხვა პირებიც ადასტურებენ, რომ სამართალდამცავთა მხრიდან ადგილი ჰქონდა მათ მიმართ ცინიკურ და რიგ შემთხვევაში შეურაცხმყოფელ დამოკიდებულებას. ოფისის ერთ-ერთ თანამშრომელს წინააღმდეგობის მიუხედავად სამმა პოლიციელმა წაართვა მობილური ტელეფონი. როგორც ახსნა-განმარტებებიდან ჩანს, პოლიციის თანამშრომელები მათ მუდმივად უსვამდნენ კითხვებს მათი სექსუალური ორიენტაციის შესახებ, პასუხებს კი მუდმივად მოსდევდა შეურაცხმყოფელი, ჰომოფობიური და ცინიკური გამონათქვამები.

პაატა საბელაშვილის განმარტებით, 18 დეკემბერს გამომძიებელმა შსს 2 ბადრაგის თანხლებით სასამართლოდან გადაიყვანა სადის #8 საპყრობილეში ერთ-ერთი ბადრაგი პ.საბელაშვილს შეურაცხყოფას აყენებდა და დასცინოდა სექსუალური ორიენტაციის გამო ერთ–ერთი ბადრაგირებული პატიმრის თანდასწრებით. აღნიშნულს პ.საბელაშვილი იმ ფაქტითაც ადასტურებს, რომ მოგვიანებით კარანტინში ყოფნისას პატიმარმა, რომელსაც ბადრაგი ესაუბრებოდა, მისი საქმიანობისა და ორიენტაციის შესახებ ინფორმაცია სხვა პატიმრებშიც გაავრცელა.

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მე–13 მუხლის მიხედვით „არავის არა აქვს უფლება თვითნებურად და უკანონოდ ჩაერიოს სხვის პირად ცხოვრებაში. შემოწმების, ექსპერტიზის, სხვა საპროცესო მოქმედების ჩატარებისას არ უნდა გამჟღავნდეს ცნობები პირადი ცხოვრების შესახებ, ასევე პირადი ხასიათის ცნობები, რომელთა საიდუმლოდ დაცვაც პირს საჭიროდ მიაჩნია.“

პოლიციის ეთიკის კოდექსი შეიცავს ზოგად, ძირითად პრინციპებს, რომელიც არეგულირებს, პოლიციის თანამშრომელთა ურთიერთობას მოქალაქეებთან და ორგანიზაცია-დაწესებულებებთან. კოდექსი ასევე განსაზღვრავს პასუხისმგებლობას კოდექსის მოთხოვნათა დარღვევისათვის. Pპოლიციის ეთიკის კოდექსი არის პოლიციის ყველა თანამშრომლის ნების გამოხატულება სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულებისას, თუ არა სამუშაო დროს, დაიცვას კანონიერების, სამართლიანობისა და ჰუმანურობის პრინციპები, მოიქცეს ტაქტიანად.

კოდექსი განსაზღვარვს, რომ პოლიციელი აცნობიერებს, რომ სამსახურეობრივი პასუხისმგებლობა გულისხმობს არა მხოლოდ კონსტიტუციისა და კანონის მოთხოვნათა შესრულებას, არამედ წარმოადგენს მორალური, ეთიკური და სხვა ღირებულებების დაცვის ვალდებულებას. (მუხლი 2.4).

სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს, პოლიციელმა პატივი უნდა სცეს და დაიცვას ადამიანის უფლებები, თავისუფლება და ღირსება. (მუხლი 3.2).

,,პოლიციელმა დაკისრებული მოვალეობები უნდა შეასრულოს სამართლიანად, მიუკერძოებლად, და უზრუნველყოს ყველა მოქალაქის კანონის წინაშე თანასწორობა განურჩევლად რასისა, სქესისა, ენისა, რელიგიისა, პოლიტიკური და სხვა შეხედულებებისა, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილებისა, განათლებისა, ქონებრივი და წოდებრივი მდგომარეობისა, საცხოვრებელი ადგილისა ან სხვა სახის პირადი მდგომარეობისა (მუხლი 3.3)

საზოგადოების წევრებთან ურთიერთობისას პოლიციის თანამშრომელი უნდა იყოს თავაზიანი, მშვიდი და გაწონასწორებული. (3.21)

საიას განცხადება ფონდ ”ინკლუზივის” წინააღმდეგ განხორციელებულ უკანონო ქმედებებთან დაკავშირებით

2009-12-26T15:54:00.001+04:00

პარასკევი, 25 დეკემბერი 2009

საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია გმობს შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლების მხრიდან ფონდ ”ინკლუზივის” წინააღმდეგ განხორციელებულ უკანონო ქმედებებს და მოუწოდებს ყველა შესაბამის პირს, დაუყოვნებლივ მოახდინონ რეაგირება ბოლო პერიოდში არასამთავრობო ორგანიზაციების წინააღმდეგ წარმოებულ კამპანიასთან დაკავშირებით.

ფონდ ”ინკლუზივის” მიერ 23 დეკემბერს გავრცელებული განცხადების თანახმად, 2009 წლის 15 დეკემბერს საღამოს 7 საათზე ფონდის ოფისში 5 უფორმო, შეიარაღებული ადამიანი შეიჭრა. ფონდის თანამშრომლების მოთხოვნის მიუხედავად, მათ არ წარმოუდგენიათ მოსამართლის გადაწყვეტილება ჩხრეკის შესახებ და უარი განაცხადეს ვინაობის გამჟღავნებაზე. ოფისში მყოფი 13 ადამიანის ჩხრეკა განხორციელდა მათ მიმართ უცენზურო სიტყვების გამოყენების, შეურაცხყოფის, დამცირების, დაცინვისა და მუქარის გზით. შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლების მიერ დაკავებულ იქნა ორგანიზაციის ხელმძღვანელი პაატა საბელაშვილი ნარკოტიკული საშუალების შენახვის ბრალდებით. ბრალდებულის ინტერესებს საია იცავს.
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია აღნიშნული ფაქტის პირველად შეფასებას ახდენს და ხაზს უსვამს შემდეგ სამართლებრივ დარღვევებს:

• ფონდის ოფისში მყოფი ყველა პირი გაჩხრეკილ იქნა მოსამართლის გადაწყვეტილების გარეშე და თითოეულ მათგანს ჩამოერთვა მობილური ტელეფონი, თუმცა გაუგებარია, არსებობდა თუ არა საკმაო საფუძველი ვარაუდისათვის, რომ ისინი მალავდნენ მოსაძებნ საგანს;

• პოლიციელებმა მოსამართლის გადაწყვეტილების გარეშე გაჩხრიკეს ოფისში მოგვიანებით მოსული პირებიც, მიუხედავად იმისა, რომ შეუძლებელი იყო მათ დაემალათ ამოსაღებi საგანი, ვინაიდან ისინი ჩხრეკის დაწყების მომენტში იქ არ იმყოფებოდნენ;

• არ იქნა შედგენილი არცერთი პირადი ჩხრეკის ოქმი და ოფისის ჩხრეკის ოქმი არავის გადაცემია;

• ფონდში ჩატარებული ჩხრეკისა და ამოღების დროს დაირღვა კანონმდებლობით დადგენილი წესები, კერძოდ: ამოღებული პაკეტები არ იქნა ადგილზე შეფუთული და დალუქული. ბრალდებულის განცხადებით, სამივე პაკეტი ჩადეს შავი ფერის ცელოფნის პარკში, გადაახვიეს და ისე შეინახეს (ერთ-ერთმა იქ მყოფმა ჩაიდო ჯიბეში). ხოლო ლუქზე (ბეჭედ დარტყმულ პატარა ქარალდზე) ხელი მოაწერინეს მოგვიანებით, პოლიციის შენობაში. მნიშვნელოვანია, რომ ჩხრეკის ან ამოღების დროს აღმოჩენილი ყველა საგანი ან დოკუმენტი, მათ ამოღებამდე უნდა წარედგინოს ამ საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილე პირებს და დაწვრილებით აღიწეროს ოქმში, შესაძლებლობის შემთხვევაში, უნდა შეიფუთოს და დაილუქოს. შეფუთულ ნივთზე ლუქის გარდა აღინიშნება თარიღი და იმ პირთა ხელმოწერები, ვინც მონაწილეობა მიიღო საგამოძიებო მოქმედებაში. აღნიშნული წესების დარღვევით ამოღებული საგანი ან დოკუმენტი არ იძენს ან კარგავს მტკიცებულების მნიშვნელობას და არ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ბრალდებისა და გამამტყუნებელი განაჩენის დასასაბუთებლად.

• კანონის მიხედვით, ჩხრეკის ჩამტარებელი პირები: ,,შეძლებისდაგვარად უნდა მოერიდონ საკეტის, კარის, სხვა საგნის დაზიანებას და ბინაში ან სხვა გასაჩხრეკ სადგომში წესრიგის დარღვევას.“ ფონდ ,,ინკლუზივის” შენობაში ჩხრეკის ჩამტარებელი პირების მხრიდან ადგილი ჰქონდა საგნების არასაჭირო დაზიანებას. ჩამოხეულ იქნა პლაკატები, რომლებიც ეხებოდა ლგბტ უმცირესობას. აღნიშნული მოქმედება კი არანაირად არ შეიძლებოდა კავშირში ყოფილიყო ჩხრეკის მიზანთან, აღმოეჩინათ და ამოეღოთ დანაშაულის საგანი ან დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული ნივთი.

,,პოლიციის შესახებ” საქართველოს კანონის მე-4 მუხლის მეორე პუნქტი კრძალავს დისკრიმინაციას, ხოლო საქართველოს პოლიციის ეთიკის კოდექსის 3.3 მუხლის თანახმად კი ”პოლიციელმა დაკისრებული მოვალეობები უნდა შეასრულოს სამართლიანად, მიუკერძოებლად, და უზრუნველყოს ყველა მოქალაქის კანონის წინაშე თანასწორობა განურჩევლად რასისა, სქესისა, ენისა, რელიგიისა, პოლიტიკური და სხვა შეხედულებებისა, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილებისა, წარმოშობისა, განათლებისა, ქონებრივი და წოდებრივი მდგომარეობისა, საცხოვრებელი ადგილისა ან სხვა სახის პირადი მდგომარეობისა”
საერთაშორისო ორგანიზაცია Amnesty International-ის მიერ შემუშავებული ”ადამიანის უფლებათა 10 ძირითადი პრინციპის” თანახმად, სამართალდამცავი ორგანოების თანმაშრომლებმა სამსახურეობრივი მოვალეობის განხორციელების პროცესში განსაკუთრებული ყურადღება უნდა დაუთმონ ისეთ დაუცველ ჯგუფებს, როგორიცაა უმცირესობები.

გარდა ზემოაღნიშნული პროცესუალური დარღვევიბისა, მიგვაჩნია, რომ სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს შსს-ს თანამშრომელთა მიერ სექსუალური უმცირესობის წარმომადგენელთა ღირსების შელახვა, უცენზურო სიტყვების გამოყენება, ფონდის თანამშრომელთა მიმართ მუქარა, მათი დაშინების მიზნით წარმოთქმული ჰომოფობიური გამონათქვამები მიმართულია ეთიკური ნორმების წინააღმდეგ და ამავე დროს, ახდენს შინაგან საქმეთა სამინისტროს დისკრედიტაციას. აღნიშნული გარემოებები კი შსს-ს დისციპლინური წესდებისა და პოლიციის ეთიკის კოდექსის თანახმად შსს-ს თანამშრომლების პასუხისმგებლობის საფუძველს წარმოადგენს.

საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია მოუწოდებს შსს-ს გენერალურ ინსპექციას და სხვა შესაბამის უწყებებს, დაუყოვნებლივ შეისწავლონ განცხადებაში მითითებული დარღვევები და მასში მონაწილე პირთა მიმართ გამოიყენონ კანონით გათვალისწინებული ზომები.

ინტერნეტ რე:აქცია - საზოგადოება "ინკლუზივის" მხარდასაჭერად

2009-12-26T14:14:00.002+04:00

(წყარო – gay.ge)10 დღე გავიდა მას შემდეგ, რაც სამარცხვინო ფაქტის მომსწრენი გავხდით საქართველოს "დემოკრატიულ" რესპუბლიკაში.

მაშინ, როცა პოლიცია მოძალადეებსა და კრიმინალებს უნდა დასდევდეს და ებრძოდეს საშიშ დამნაშავეებს, შუა ქალაქში, ქალთა კლუბის მორიგ შეხვედრაზე მოსულ სტუმრებს უვარდება, აშიშვლებს, ჩხრეკს, აგინებს და ფიზიკური განადგურებით ემუქრება ყოვლად უდანაშაულო მოქალაქეებს. ხალხს, რომელიც მუშაობს და ყოველთვიურად საკუთარი ხელფასის საკმაოდ დიდი ნაწილს იხდის სახელმწიფო ბიუჯეტში, საიდანაც პოლიციაც ფინანსდება, იმისთვის, რომ თავი დაცულად ვიგრძნოთ. პოლიცია, რომელსაც ჩვენ ვაჭმევთ და ვასმევთ, ჩვენ ვუხდით ხელფასს და იმედი გვაქვს, რომ საჭირო მომენტში დაგვიცავს, ჩვენვე გვესხმის თავს - მუხანათურად, ვერაგულად, ლაჩრულად - მაშინ როცა ოფოსში სტუმრების უმეტესობა მანდილოსნები არიან.

აღმაშფოთებელია ის ფაქტი, რომ დღემდე უცნობია უკანონო შემოჭრისა და კიდევ უფრო უკანონოდ ჩატარებული ჩხრეკის ოფიციალური მიზეზები. სასტიკად დაირღვა არა მარტო საქართველოს, არამედ საერთაშორისო სამართლებლივი კანონები, რომელიც ადამიანის უფლებებს იცავს. ეს უფლებები განსაკუთრებით ხაზგასმით ჩადებულია უამრავ საერთაშორისო შეთანხმებაში, რომელზეც საქართველოს ხელი აქვს მოწერილი. საერთაშორისო ინსტიტუტებში გაწევრიანებით, საქართველომ იკისრა ყველა ის მოთხოვნა-ვალდებულება, რომელსაც საერთაშორისო სამართალი ითვალისწინებს და რომლის დარღვევაც, ჩვენს ქვეყანას ძალიან ძვირი დაუჯდება.

საქმე უკვე აღძრულია და მიმდინარეობს საკმაოდ სერიოზული გამოძიება მომხდარი ფაქტის შესახებ. დემოკრატიული ორგანიზაციის დარბევისა და მისი ხელმძღვანელის, პაატა საბელაშვილი უკანონო დაპატიმრების ფაქტს ეხმაურება მსოფლიო მედია. გთავაზობთ რამდენიმე ბმულს:

თბილისი, საქართველო - საია

თბილისი, საქართველო - Media.Ge

თბილისი, საქართველო - მედიაცენტრი

თბილისი, საქართველო - Hridc.tv (ვიდეო რეპორტაჟი, საუბრობს ეკა აღდგომელაშვილი)

ბათუმი, საქართველო - დღიურები

კიევი, უკრაინა Evolutsia.Net

ილგა ევროპა, ILGA

ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი - Pink News

ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი - UKgayNews

ოსლო, ნორვეგია - Human Rights House

ნიუ-იორკი, ა.შ.შ - AGLA

ერევანი, სომხეთი - Pink Armeniaერევანი,

სომხეთი - Tert

ერევანი, სომხეთი - Unzipped

მოსკოვი, რუსეთი - АНТИ ДОГМА

ადამიანების უფლებების მსოფლიო ფედერაცია - FIDH

ილგა შოკშია საქართველოში მომხდარი განუკითხაობით

2009-12-26T14:09:00.002+04:00

(წყარო – gay.ge) ილგა-ევროპა შოკშია ქართული პოლიციის საქციელით, რომელსაც სუფთად გამოხატული ჰომოფობიური მოტივი ქონდა. ილგა-ევროპა მოითხოვს პაატა საბელაშვილის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებას.

ორგანიზაციის აღმასრულებელი საბჭოს წევრმა ლინდა ფრეიმანმა განაცხადა: "ძალზედ აღშფოთებული ვართ ამ ინფორმაციით. საქართველოდან მიღებული ცნობები მიუთითებენ, რომ ქართულმა პოლიციამ იგნორირება გაუწია კანონს და მის ძირითადი წესებს და მოქმედებდა არაპროპორციონალურად. განსაკუთრებით გვაღელვებს პაატა საბელაშვილის ბედი, რომელსაც აუკრძალეს ყოველგვარი კონტაქტი გარე სამყაროსთან".

მარტინ კრისტენსენმა დასძინა: "ილგა-ევროპას საკმაოდ ახლო ურთიერთობა აქვს საქართველოს გეი ორგანიზაციასთან და თვალყურს ადევნებს სიტუაციას. ახლა ვაგროვებთ ფაქტებს, რათა ევროპის იურიდიულ ინსტიტუტებს მივაწოდოთ სული ინფორმაცია ამ შოკისმომგვრელი ფაქტის შესახებ და საბოლოოდ მივაღწიოთ იმას, რომ საქართველოს ავტორიტეტულმა ორგანოებმა იმოქმედებენ ადეკვატურად და კანონის შესაბამისად. ასევე საზოგადოდ მიღებული საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად ადამიანის უფლებების დაცვის შესახებ. ჩვენ კიდევ უფრო გავამახვილებთ ყურადღებას ამ საკითხის მიმართ, როგორც კი დამატებით მასალას მივიღებთ"

ჩვენი საიტიც უერთდება ილგას შეშფოთებას საქართველოში მომხდარი ინციდენტის შესახებ და იმედს გამოთქვამს, რომ საქართველოს ხელუსულფება ყურადღებით შეისწავლის მომხდარ სიტუაციას და ადამიანის უფლებების დამრღვევნი კანონის შესაბამისად დაისჯებიან. ჩვენ გვჯერა, რომ ვაშენებთ დემოკრატიულ სახელმწიფოს სადაც მსგავსი მოვლენები დაუშვებელია და უნდა განიხილებოდეს, როგორც კრიმინალი.

Gay.ge უერთდება ფონდი "ინკლუზივის" მიმართვას საქართველოს პრეზიდენს, სახალხო დამცველის, საქართველოში აკრედიტიებული დიპლომატიური სამსახურებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მიმართ და სრულიად იზიარებს ფონდის მოსაზრებებს და მოთხოვნებს.

მიმართვის სრული ტექსტი შეგიძლიათ გადმოწეროთ ამ ბმულის საშუალებით.

სტატია ინგლისურ ენაზე გამოქვეყნებულია ილგა-ევროპის საიტზე

დუმილი ზოგჯერ ოქრო არ არის

2009-12-25T20:44:00.001+04:00

(წყარო media.ge) თამაზ კუპრეიშვილი

ახლა 24 დეკემბერია. სამუშაო მაგიდაზე დღეს გამოსული ექვსი ქართული გაზეთი მიდევს. მათ შორის: „ჯორჯიან თაიმსი", „რეზონანსი", „ალია", „ახალი თაობა", „24 საათი" და „საქართველოს რესპუბლიკა". უკვე მერამდენედ ვფურცლავ თითოეულ მათგანს და იმედგაცრუებული ვარ.

-რატომ?

-ახლავე მოგახსენებთ!

გუშინ, ფეისბუქზე გავრცელდა ფონდ „ინკლუზივის" მიმართვა. მიმართვაში წერია, რომ 15 დეკემბერს, საღამოს 7 საათზე ფონდის ოფისში შეცვივდნენ უცნობი პირები, რომლებმაც იქაურობა დაარბიეს. სიტყვიერ შეურაცხყოფას აყენებდნენ და მოკვლით ემუქრებოდნენ „ინკლუზივის" თანამშრომლებს. როგორც ინკლუზივმა გააირკვია, უცხო პირები პოლიციელები აღმოჩნდნენ, თუმცა მათ არც საბუთები წარუდგენიათ და არც ჩხრეკის ოქმი. ჩხრეკის შემდეგ კი მარიხუანის გავრცელების ბრალდებით დააკავეს ფონდის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი პაატა საბელაშვილი.

ფონდი „ინკლუზივი" პირველი ორგანიზაციაა საქართველოში, რომელიც იცავს სექსუალური უმცირესობის უფლებებს და იბრძვის ქვეყანაში ჰომოფობიის წინააღმდეგ. ორგანიზაციას აქვს ორენოვანი ვებგვერდი. ის ასევე გამოსცემს ორენოვან ყოველკვარტალურ ჟურნალს „მე", რომელიც ასევე ლგტბ თემატიკას ეხება.

გაზეთებს, რომელიც ახლა ხელთ მაქვს, ეს რეზონანსული ფაქტი, ჯერ არ გაუშუქებიათ. პირველ გვერდზე ზოგს ავტომატიანი ოქრუაშვილის ფოტო აქვს გამოქვეყნებული, ზოგს სპექტაკლის პრემიერა - „საბალეტო დასი საახალწლოდ „მაკნატუნას იცეკვებს". ამბავს მხოლოდ სოციალური ქსელები და ქართული ბლოგები გამოეხმაურნენ. გაზეთები დუმან. სატელევიზიო საინფორმაციო გამოშვებებისთვის დღეს არ მიყურებია, თუმცა დარწმუნებული ვარ ამას არც ისინი გააშუქებდნენ.

დღეს საქართველოში პრესა ყველაზე თავისუფალ მედიასაშუალებად ითვლება. თუმცა, საქმე საქმეზე რომ მიდგება, რატომღაც არავინ იცის ეს თავისუფლება როგორ გამოიყენოს. ახლა უნებლიედ გამახსენდა ერთი ინტერვიუ, სადაც ერთმა ჩემმა რესპონდენტმა დაახლოებით ასეეთი რამ მითხრა: ქართველმა ჟურნალისტებმა თავისუფალ გარემოში მუშაობა არ იციან და როგორც კი ასეთ სამუშაო პირობებს უქმნიან, ისინი სტრესში ვარდებიან. ჟურნალისტების ყველაზე დიდ პრობლემად კი მან სტერეოტიპული აზროვნება დაასახელა.

არ მეგონა, ასე უცებ თუ დავრწმუნდებოდი მისი ნათქვამის სისწორეში. ქართული მედიის ყურადღება მაინცდამაინც რომელიმე პოლიტიკური პარტიის ან რედაქციის დარბევამ უნდა მიიპყროს?

სხვა საქართველო

2009-12-25T20:36:00.003+04:00

(წყარო facebook)

სალამი,

მოგმართავთ იმ ადამიანებს ვინც ამ წლის ივნისის თვეში შევიმუშავეთ და ხელი მოვაწერეთ ‘ სხვა საქართველოს მანიფესტს’.

როგორც მოგეხსენებათ 2009 წლის 15 დეკემბერს, საღამოს 7 საათზე დაარბიეს ფონდ “ინკლუზივის” ოფისი და დააკავეს ორგანიზაციის ხელმძღვანელი პაატა საბელაშვილი.

გთავაზობთ შევიკრიბოთ ამ დღეებში და განვსაზღვროთ რისი გაკეთება შეგვიძლია ამ უსამართლობის წინააღმდეგ. შეკრების ადგილისა დროის თობაზე აქვე, პოსტებში ჩამოვყალიბდეთ.

სხვა საქართველოს მანიფესტი

პრეამბულა

ამ მანიფესტის ხელმომწერნი სხვადასხვა პროფესიის, რელიგიური თუ მსოფლმხედველობრივი მრწამსის, განსხვავებულ პოლიტიკურ პოზიციებზე მდგომ ადამიანებს წარმოვადგენთ. ჩვენ გვაერთიანებს ერთის მხრივ წუხილი საქართველოში დღეს არსებული ვითარების – შიშის, უკანონობისა და ინდიფერენტულობის ატმოსფეროს, შოვინიზმის, ქსენოფობიის, ფსევდორელიგიურობისა და ფუნდამენტალიზმის – იმ პირობათა გამო, რომლებიც საზოგადოების განვითარებას აფერხებენ, ხშირად ხალხის ინტერესების უზენაესობის სახელით ქმნიან ფონს კანონის იგნორირების, განსხვავებული აზრისა და უმცირესობათა უფლებების უგულებელყოფისათვის, და მეორეს მხრივ – რწმენა, რომ უკეთესი საზოგადოებისაკენ სვლა არა მხოლოდ შესაძლებელია, არამედ ყოველი ჩვენგანის პასუხისმგებლობაა, და რომ ამგვარი პერსპექტივა მხოლოდ ჩვენი უკიდურესი ძალისხმევის, ცნობიერების რადიკალური განახლების, ზოგჯერ – დრამატული ტრანსფორმაციების პირობითაა შესაძლებელი.

სამოქალაქო საზოგადოება

დღევანდელ ვითარებაში ამგვარი რეალობისაკენ სვლის, ჩვენი განვითარების ინტერესების, საკუთარი მიზნებისა და სურვილების შესაბამისად ცხოვრების უმთავრეს ამოცანად მივიჩნევთ სრულფასოვანი სამოქალაქო საზოგადოების ფორმირებისათვის მოქმედებას. ამ ტექსტის ხელმოწერით ვადასტურებთ სურვილს, ვითანამშრომლოთ ერთმანეთთან ამ მიზნის მისაღწევად.

თავისუფლება

ამგვარი საზოგადოების უმთავრეს ნიშნად მიგვაჩნია თავისუფალი, ღია და საჯარო განსჯისა და ქმედების სივრცის არსებობა, სადაც ადამიანები არა მხოლოდ აზრის გამოთქმისა თუ ქმედების შიშისა და შეზღუდვებისაგან იქნებიან თავისუფალნი, არამედ – რეალურად უზრუნველყოფილნი გამოხატვის, ქცევისა და განვითარების პირობებით.

პლურალიზმი

ვაცხადებთ, რომ ძალისხმევას მივმართავთ იმგვარი ვითარების ჩამოსაყალიბებლად, სადაც განსხვავებული მსოფლმხედველობის, პოლიტიკური პოზიციის, რელიგიური მრწამსის, ეთნიკური კუთვნილების, სექსუალური ორიენტაციის ადამიანები არა მხოლოდ მშვიდობიან თანაარსებობას შეძლებენ, არამედ უზრუნველყოფილნი იქნებიან საკუთარი სინდისის, მიზნებისა და სურვილების შესაბამისად ცხოვრების და განვითარების პირობებით.

სოლიდარობა

მანიფესტის ხელმოწერით პასუხისმგელობას ვიღებთ პოლიტიკური, რელიგიური თუ მსოფლმხედველობრივი პოზიციების მიუხედავად, ერთად დავდგეთ თითოეული ჩვენგანის, ან სხვათა იმ უფლებების დასაცავად, რომლებიც კონსტიტუციითაა გარანტირებული.

არაძალადობა

ვაცხადებთ, რომ ამგვარი ბრძოლის არსენალიდან ერთმნიშვნელოვნად გამოვრიცხავთ ნებისმიერი სახის ძალადობას, მათ შორის – თავდაცვის მიზნით ძალის გამოყენებას. ამასთან, საჯარო სივრცეში ჩვენს ქმედებათა შემზღუდველ ერთადერთ გარე ინსტანციად ვაღიარებთ საქართველოს კონსტიტუციას და კანონმდებლობას. არც ერთ სხვა ინსტანციას – სახელისუფლებო, კომერციულ, რელიგიურ თუ სხვა ორგანიზაციას არ აქვს უფლება ვინმეს რაიმე სახით აუკრძალოს საქმიანობა, ან მოუწოდოს შეწყვიტოს ქმედება, ან დააწესოს რაიმე სახის ცენზურა, თუკი ეს ქმედება არ ეწინააღმდეგება კონსტიტუციას და კანონს.

ხელისუფლების პასუხისმგებლობა

აღსანიშნავია, რომ გამოხატვისა და სიტყვის თავისუფლების ძალადობრივი შეზღუდვის მრავალი შემთხვევა სახელმწიფოს მიერ სათანადო რეაგირების გარეშე რჩება.
მიგვაჩნია, რომ ძალადობის გავრცელებას სწორედ მოძალადეთა დაუსჯელობა და ამდენად – განუკითხაობის ატმოსფეროს ჩამოყალიბება უწყობს ხელს. სახელმწიფოსაგან ვითხოვთ კონსტიტუციის ერთგულებას და აღსრულებას კონიუნქტურის მიუხედავად, საზოგადოების ყველა წევრის დაცვას ნებისმიერი კანონგარეშე ძალადობისა და შეზღუდვისაგან, რომელიც მოქალაქის სურვილის და/ან კანონის საწინააღმდეგოდ ხორციელდება. და როგორც პირველ ნაბიჯს - აქამდე არსებული მსგავსი უკანონობის ყველა პრეცედენტის გამოძიებას და დამნაშავეთა კანონის შესაბამისად დასჯას.

*
მანიფესტზე ხელმომწერნი მიზნად არ ვისახავთ პოლიტიკური პარტიის, ან რაიმე სახის ფორმალური გაერთიანების ჩამოყალიბებას.

ჩვენ გვჯერა, რომ ძალა სიმართლეში უნდა ვეძიოთ და არა – მრავალრიცხოვნებაში, მაგრამ ასევე ვიცით, რომ იმ ადამიანთა რიცხვი, ვინც ჩვენ ტექსტში ჩამოყალიბებულ იდეებს და პრინციპებს იზიარებს, გაცილებით დიდია, ვიდრე მასზე ხელმომწერთა რაოდენობა. ჩვენ ვთხოვთ მათ, შეუერთდნენ ამ მანიფესტს.

თეკლა ასლანიშვილი, გიორგი გაგოშიძე, ნიკა გლუტიძე, შოთა დიღმელაშვილი, გიორგი კევლიშვილი, ბასილ კობახიძე, დათო კუხალაშვილი, ქეთო ლოგუა, ბექა მინდიაშვილი, ნატალია ნებიერიძე, მელანო სოხაძე, პაატა შამუგია, ვაჟიკო ჩაჩხიანი, ალექსა ჩიღვინაძე, თორნიკე ჭაფოძე

რუსეთის პატრიარქი აკრიტიკებს რეპრესიებს გეების წინააღმდეგ

2009-12-24T14:21:00.001+04:00

მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა კირილმა განაცხადა, რომ ჰომოსექსუალი ადამიანი „არ უნდა ისჯებოდეს, ამიტომ ჩვენ ყოველთვის კატეგორიული წინააღმდეგი ვიყავით ნებისმიერი სახის რეპრესიებისა და დისკრიმინაციისა განსხვავებული სექსუალური ორიენტაციის ადამიანების წინააღმდეგ“. ამის შესახებ რუსეთის პატრიარქმა განაცხადა ევროპის საბჭოს გენერალურ მდივანთან ტურბიორნ იაგლანდთან შეხვედრისას მოსკოვში მაცხოვრის ტაძარში.

თუმცა, ამავე დროს რუსეთის ეკლესიის მეთაურმა აღნიშნა, რომ ჰომოსექსუალობა ცოდვაა და მისი გათანაბრება ჩვეულებრივ ურთიერთობებთან მიუღებელია.

SOS- თავდასხმა ფონდ "ინკლუზივზე"

2009-12-23T19:01:00.001+04:00

საქართველოს პრეზიდენტს
საქართველოში აკრედიტებულ დიპლომატიურ სამსახურებს
საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლებს
საქართველოს სახალხო დამცველს

მ ი მ ა რ თ ვ ა

ქართულ სამოქალაქო სექტორზე თავდასხმის გამო

2009 წლის 15 დეკემბერს, საღამოს 7 სათზე ფონდ “ინკლუზივის” ოფისში 5 უფორმო, შეიარაღებული ადამიანი შეიჭრა. ფონდში, ხელმძღვანელის გარდა იმყოფებოდნენ ქალთა კლუბის წევრები. უცნობმა პირებმა ისინი გააფრთხილეს არ დაეტოვებინათ ოთახი და განუცხადეს, რომ მხოლოდ “მათი უფროსი” აინტერესებდათ. ფონდის ხელმძღვანელი რამდენიმე პირმა სხვა ოთახში გაიყვანა. ამის შემდეგ, მათ ტელეფონზე დარეკეს და 8 საათისათვის ოფისში უცხო პირთა რიცხვი უკვე 12-13-მდე გაიზარდა. იქ მყოფთა მონათხრობით, შემომჭრისას მათ არ ეცვათ პოლიციელთა ფორმები (რამდენიმე მათგანმა მხოლოდ ოფისში შემოიცვა ქურთუკი შესაბამისი წარწერით), არ უჩვენებიათ ჩხრეკის ორდერი, უარი თქვეს საბუთის წარდგენასა და იდენტობის გამჟღავნებაზე.

თვითმხილველთა თქმით, მათ შეახსენეს ოფისში შემოსულ პირებს, რომ ჩხრეკას, რომელიც მეორე ოთახში დაიწყო, მოწმეები სჭირდებოდა. ყველას ჩამოართვეს ტელეფონები, ცალკე ოთახში გადაიყვანეს და რამდენიმე “პოლიციელი” მიუჩინეს. გოგონები რამდენიმე საათის განმავლობაში გამოკეტილი ჰყავდათ ოთახში, არ მისცეს ახლობლებთან დაკავშირების საშუალება, აყენებდნენ სიტყვიერ შეურაცხყოფას – ეძახდნენ გადახრილებს, ავადმყოფებს, სატანისტებს, დასცინოდნენ და აშანტაჟებდნენ. ემუქრებოდნენ, რომ გადაუღებდნენ და გაავრცელებდნენ სურათებს. ჩამოხიეს კედლებზე გაკრული პლაკატიც. იყო ფიზიკური ლიკვიდაციის მუქარაც, განსაკუთრებით ფონდის თანამშრომლების ეკა აღდგომელაშვილისა და თინათინ ჯაფარიძის მიმართ, რომლებიც დაჟინებით მოითხოვდნენ ჩხრეკის ორდერის ან რაიმე საბუთის წარდგენას. ამ მოთხოვნაზე ისინი ცინიკურად პასუხობდნენ, რომ “ორდერსა და საბუთს მხოლოდ იმას აჩვენებენ, ვისაც საჭიროა.” ამ თავდასხმის შემდეგ დაკავებულ იქნა ორგანიზაციის ხელმძღვანელი პაატა საბელაშვილი.

ერთ-ერთმა პირმა, რომელიც განსაკუთრებული აგრესიულობითა და ჰომოფობიით გამოირჩეოდა, ფონდის თანამშრომელს თავი კუდი-ის ოპერატიულ თანამშრომლად, გიორგი გეგეჭკორად წარუდგინა. თუმცა, 18 დეკემბერს გამართულ სასამართლო სხდომაზე იგი გამომძიებლის როლში წარსდგა სასამართლოს წინაშე დავით ხიდეშელის სახელითა და გვარით. ამას გარდა, მეორე პირი (როგორც მოგვიანებით გაირკვა პოლიციის ქვეგანყოფილების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი), რომელიც განსაკუთრებით ბილწსიტყვაობდა, ფიზიკური ლიკვიდაციით დაემუქრა ეკა აღდგომელაშვილს თუ ის არ დაუყოვნებლივ გაჩუმდებოდა (“მოგსპობ, მიწასთან გაგასწორებ”, “გააჩუმეთ ეს ქალი, თორემ მოვკლავ” და სხვ.). ფონდის თანამშრომლის რეპლიკაზე, რომ ისინი აჭარბებენ საკუთარ უფლებამოსილებას და პასუხს აგებენ ასეთ საქციელზე, მან უპასუხა: “მიჩივლე, ფეხები არ მომჭამო”; “მე ვარ კანონიცა და სასამართლოც”.

გაჩხრიკეს ფონდის ოფისში მყოფი ყველა გოგონას ხელჩანთა. რამდენიმე მათგანის ჩანთა გაიჩხრიკა სხვა ოთახში, ისე, რომ მათი მფლობელები არ ესწრებოდნენ ამ პროცედურას და მხოლოდ ამის მერე დაუბრუნეს ის პატრონს. ორ ქალს შეჰყავდა გოგონები საპირფარეშოში (ზოგი ცალკე, ზოგი ორ-ორად), აშიშვლებდნენ მათ და ჩხრეკდნენ, პარალელურად მათ უწოდებდნენ გადახრილებს, ავადმყოფებს. არც ერთი მათგანის ჩხრეკვის ოქმი ადგილზე არ შეუდგენიათ. პროცედურის დასრულების შემდეგ ერთ-ერთი “პოლიციელი” ქალბატონი პირჯვრისწერით ამბობდა, რომ “ამათ ქალის სხეული შეაზიზღეს”.

ოფისსა და ოფისის თანამშრომლებზე დღემდე ხდება ზეწოლა – გაურკვეველი პირები ღიად უთვალთვალებენ და დაყვებიან მათ. ოფისთან მუდმივად მორიგეობს მანქანა; ასევე რამდენიმე პირი დგას ერთ-ერთი თანამშრომლის სადარბაზოსთანაც რომელიც ოფისის მახლობლად ცხოვრობს.

ფონდში შემოჭრის მიზეზის მიუხედავდ, “ინკლუზივის” დარბევა იმ ლოგიკურ გაგრძელებას წარმოადგენს, რომელიც საქართველოში ადამიანთა უფლებათადაცვითი ორგანიზაციების მიმართ ხორციელდება და მათ დისკრედიტაციას ემსახურება. Aმ მხრივ საყურადღებოა საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიერ მანამდე გავრცელებული სიუჟეტი “ადამიანთა უფლებების პრიორიტეტის” წევრთა მიერ დევნილებისათვის თანხის გამოძალვის თაობაზე, რუსთავი 2-ს სიუჟეტი საია-ს მიერ სტრასბურგში საქართველოს წინააღმდეგ წარდგენილი სარჩელის თაობაზე ქვეყნის საწინააღმდეგო ქმედების კონოტაციით და სხვ. ამ მოვლენებს წინ უსწრებდა გაზეთ “ბათუმელების” ჟურნალისტის დაშანტაჟების მცდელობა, რომლის მონაწილენიც დღემდე დაუსჯელნი არიან.

შესაბამისად, არსებობს საშიშროება, რომ ორგანიზაციის პროფილის გათვალისწინებით, მოხდეს ჰომოსექსუალობის თემით მანიპულირება და საზოგადოების რადიკალურად განწყობილ ჯგუფებში აგრესიის ხელოვნურად გაღვივება.

საგულისხმოა, რომ ხელისუფლება მსგავს შემთხვევებში განყენებულ პოზიციას იკავებს და ქვეყნის შიგნით თუნდაც დემოკრატიული პრინციპების უგულვებელყოფის ხარჯზე მართლმადიდებლური ინტერესების დამცველად, ხოლო მის საზღვრებს გარეთ ფუნდამენტალისტურ და სამოქალაქო სექტორის დაპირისპირების მსხვერპლად წარმოაჩენს თავს. აქედან გამომდინარე არსებობს საფრთხე რომ მიზანმიმართულად ხდება არასამთავრობო ორგანიზაციების ლიდერთა მარგინალიზაცია, მათი კრიმინალიზაციის ან დისკრედიტაციის გზით.
ამრიგად,

1) ვაპროტესტებთ ადამიანის ღირსების, უფლებებისა და იდენტობის შეურაცხყოფას და მოვითხოვთ დაისაჯონ ის პირები, რომლებიც ზეპირსიტყვიერ, ფსიქოლოგიურ და ფიზიკურ ძალადობას სჩადიოდნენ ფონდ “ინკლუზივის” თანამშრომლების მიმართ.

2) მოვითხოვთ საქართველოს ხელისუფლებამ კანონით დადგენილი რეაგირება მოახდინოს ძალადობის ყველა მსგავს შემთხვევაზე, მოიკვლიოს და დასაჯოს მსგავს შემთხვევებში მონაწილე ყველა პირი.

3) ვთხოვთ საერთაშორისო ორგანიზაციებს და საქართველოში აკრედიტებულ დიპლომატიურ სამსახურებს მუდმივი მონიტორინგი გაუწიონ პაატა საბელაშვილის პატიმრობის პირობებს და მისი უფლებების ზედმიწევნითი დაცვის მოთხოვნით მიმართონ საქართველოს ხელისუფლებასა და სამართალდამცავ ორგანოებს. Aასევე ვთხოვთ, მუდმივი მონიტორინგი გაუწიონ მსგავს შემთხვევებსა და საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან მისი მოქალაქეების დაცვის ვალდებულების შესრულებას.

3) მოვითხოვთ საინფორმაციო საშუალებებმა მკაცრად დაიცვან უდანაშაულობის პრეზუმფცია და პიროვნების ღირსების ხელშეულებლობა და თავი შეიკავონ ყოველგვარი დეზინფორმაციის და შესაბამისად გადაუმოწმებელი ინფორმაციის გავრცელებისაგან.

4) მოვითხოვთ დაუყოვნებლივ შეწყდეს ფონდის თანამშრომლების დევნა, თვალთვალი და ფსიქოლოგიური ზეწოლა.

5) ვთხოვთ საქართველოს სახალხო დამცველს განსაკუთრებული ყურადღებით მოეკიდოს ფონდი ინკლუზივის დარბევის საკითხს და მონიტორინგი განახორციელოს პაატა საბელაშვილის ყველა სამოქალაქო უფლებების ზედმიწევნით დაცვაზე.

დამატებითი ინფორმაციისათვის მიმართეთ ეკა აღდგომელაშვილს.
ფონდი “ინკლუზივი”

ერთი სიმი - პაატა საბელაშვილი

2009-12-23T17:24:00.001+04:00

ავტორი ნინო ბექიშვილი
დაიბეჭდილია: ჟურნალში "სოლიდარობა" #31

„თუკი ღმერთი ჰომოფობია, ვერ ვიწამებ ასეთ ღმერთს“.
დესმონდ ტუტუ

2005 წელს პარიზში ILGA1 ევროპის კონფერენციაზე ერთი მოლდოველი ხანშიშესული გეიაქტივისტი პაატა საბელაშვილთან მივიდა და უთხრა: „Разве грузин может быть геем?“ თურმე ასეთი სტეროტიპიც არსებობს. ქართველების სტეროტიპებს შორის კი განსხვავებული სექსუალური ორიენტაციის ადამიანებთან ნეგატიური დამოკიდებულება, ანუ ჰომოფობია, ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერია, იმდენად ძლიერი, რომ თუ ჩვენს ბეჭდურ მედიას2 გადავხედავთ ან ცოტა ხანს ტელევიზორს ვუყურებთ, ან ინტერნეტში სხვადასხვა ფორუმებს შევავლებთ თვალს, მისი დაძლევა დღეს შეიძლება წარმოუდგენლადაც კი მოგვეჩვენოს.
კანონმდებლობის მხრივ გაცილებით წინ ვართ, ვიდრე 15 წლის წინანდელი ევროპა.3 მაგრამ ეს ჩვენი საზოგადოებისგან წამოსულმა მოთხოვნამ კი არ განაპირობა, არამედ საქართველოს ევროპულ სტრუქტურებთან თანამშრომლობის სურვილმა - ქართული კანონები უნდა პასუხობდეს იმ მოთხოვნებს, რაც მთელ ცივილიზებულ მსოფლიოშია, თუმცა, არც აქაა იდეალური მდგომარეობა, არ არსებობს სიძულვილით მოტივირებული დანაშაულის ცნება, რაც თავისთავად არამარტო ლგბტ ჯგუფის, არამედ, ზოგადად, ძალიან ბევრი ადამიანის დაცვის გარანტია იქნებოდა.

პაატა ერთ შემთხვევას იხსენებს, რომელიც 1999 წელს რომში, ახალგაზრდული ევროპარლამენტის სესიაზე, მოხდა. პაატა საქართველოს დელეგაციის წევრი იყო. იქ ერთ-ერთმა მომხსენებლმა რეზოლუცია წარადგინა სამოქალაქო უფლებების შესახებ, რომელშიც ლგბტ ჯგუფის უფლებებზე განსაკუთრებით იყო გამახვილებული ყურადღება. ბოლოს დასძინა, რომ მისთვის ეს მნიშვნელოვანია, რადგანაც თვითონაც გეია და ამის გამო არაერთხელ გამხდარა დისკრიმინაციის მსხვერპლი. თითქმის ყველანი ფეხზე წამოდგნენ და ისე უკრავდნენ ტაშს გამომსვლელს. საქართველოს დელეგაციიდან კი მხოლოდ პაატა ადგა. თან ქართველების დამცინავ მზერას ვიჭერდი და ამაში იყო რაღაც ძალიან მტკივნეული და ავადმყოფურიო, - ამბობს იგი.

1990 წლის 17 მაისს მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციამ ჰომოსექსუალობა დაავადებათა სიიდან ამოიღო. მანამდე, 70-იან წლებში, ამერიკის ფსიქოლოგთა და ფსიქიატრთა ასოციაციამ დაადასტურა, რომ ჰომოსექსუალობა პათოლოგია არ არის, მიუხედავად ამისა, ლგბტ ადამიანებს ჯერ კიდევ ძალიან ბევრ ქვეყანაში უხდებათ საკუთარი უფლებებისთვის ბრძოლა, იმის მტკიცება, რომ არც ავად არიან, არც არაფერს აშავებენ. არის ისეთი ქვეყნებიც, სადაც ჰომოსექსუალებს დღესაც სჯიან. არა მხოლოდ აპატიმრებენ, არამედ კლავენ: რამდენიმე წლის წინ ირანში ორი ბიჭი საჯაროდ ჩამოახრჩვეს. ამას სამართლიანობის და ღმერთის სახელით აკეთებენ. აკეთებენ იმიტომ, რომ ადამიანები უფრო ზნეობრივები გახდნენ. საჯარო ჩამოხრჩობის ამსახველი ვიდეო- და ფოტომასალები ინტერნეტით გავრცელდა. დღეს ქვებით ჩაქოლვას ირანში ორი პორნოვარსკვლავი ელოდება. ასეთი წესი აქვთ – კაცებს ჩამოხრჩობა, ქალებს – ჩაქოლვა ელით და ამხელა ცივილიზებული მსოფლიო, ადამიანის უფლებათა დამცველი ამდენი ორგანიზაცია და აქტივისტი უძლურია ამ სისასტიკის წინაშე. „ჰომოფობია კლავს. ჰომოფობია ისაა, რაც ქრისტიანებს და ისლამისტებს აერთიანებსო“, - ამბობს პაატა. ის საქართველოში ლგბტ ადამიანთა უფლებებს იცავს. ამას ყოველთვის აკეთებს - სამუშაო და არასამუშაო დროს, მაშინაც, როცა „ფონდ ინკლუზივში“ საკმაოდ რუტინული სამუშაოს შესრულება უხდება, და მაშინაც, როცა სადმე საღამოობით მეგობრებთან ერთად ზის და საუბრობს; იქ აუცილებლად აღმოჩნდება ვიღაც, ვინც, უბრალოდ, რაღაც არ იცის, შეკითხვას სვამს და პაატაც ცდილობს ახსნას, რატომაა ჰომოფობია ჩვენს საზოგადოებაში, რა გზის გავლა მოუწიათ იმ ქვეყნებს, სადაც დღეს პოლიტიკოსები და ჩინოვნიკები (არტისტებზე რომ არაფერი ვთქვათ) ღიად ცხოვრობენ. ეგ კი არა, პაატა იმასაც ამბობს, ღამის კლუბში გასართობად ჩემი წასვლაც აქტივიზმის აქტია – ვიღაცას აუცილებლად მოუნდომებენ შეურაცხყოფის მიყენებას ან დაცინვას, ან, უბრალოდ, შარიან ხალხს რა გამოლევსო. იქ, სადაც სხვები გაცლას და თავის არიდებას ამჯობინებენ, პაატა ვერ ჩუმდება.

„ღიად ცხოვრებას ის უპირატესობა აქვს, რომ საკუთარი ცხოვრებით ცხოვრობ. ხომ მარტივად ჟღერს? ბავშვობიდანვე მინდოდა, ჩემებურად მეცხოვრა. არასდროს ვამბობდი ტყუილს, არ ვიყენებდი თავს იმ მდგომარეობაში, რომ ტყუილის თქმა დამჭირვებოდა. ტყუილის გარეშე ცხოვრება გაძლიერებს. როცა იცი, რომ მართალი ხარ, არაფრის გეშინია. ეს არის ის, რაც გადაწონის ყველა იმ პრობლემას, რაც ღიად ცხოვრების დროს ჩნდება. მნიშვნელოვანია, რომ იმ კლიშეებსა და სტერეოტიპებს, რაც მეტ-ნეკლებად ყველგან არსებობს, - ჰომოსექსუალი არ შეიძლება მუშაობდეს სკოლაში, დიპლომატიურ სამსახურში, უშიშროების სამსახურში, ჯარში, რადგან შეიძლება დააშანტაჟონ, – ღიად ცხოვრება აცამტვრებას - თუ ადამიანი გახსნილია და არ მალავს პირად ცხოვრებას, მაშინ მას დასაშანტაჟებელი არაფერი აქვს“.

ჰომოფობიის ერთ-ერთი ძირითადი მიზეზი მაინც ინფორმაციის ნაკლებობაა (ჩვენში – არარსებობა). გვეშინია იმის, რაც უცხოა, უცნაურია, ვერ ჯდება ჩვენს სტერეოტიპებში. ორი წლის წინ, როცა „ფონდ ინკლუზივს“, სადაც პაატა მუშაობს, საზოგადოებრივი ტელევიზიით ჰომოფობიის თემაზე საგანმანათლებლო დოკუმენტური ფილმის ჩვენება უნდოდა, უარი მიიღო. მაშინდელმა დირექტორმა ჯერ საეთერო ბადე მოიმიზეზა, დროს ვერ გამოვნახავთო, მერე თქვა – ჩვენი საზოგადოებისთვის ეს თემა არააქტუალურიაო. პაატას ეს ყველაფერი ძალიან აბრაზებს, მაგრამ ამბობს, რომ უცხოეთში წასვლა და იქ ჰარვი მილქისნაირი მამაცი ადამიანების ბრძოლის შედეგად მოპოვებული თავისუფლების ხარჯზე ცხოვრება არ სურს. უფრო მეტიც, ეს ამორალურადაც კი მიაჩნია. უნდა, რომ წარმატებული მოდელი იყოს მათთვის, ვინც საქართველოში ლგბტ ადამიანების უფლებების დაცვას მომავალში გადაწყვეტს.

„ხანდახან ძალიან მინდა, არ ვიყო გეი და ისე ვიცავდე ლგბტ ადამიანების უფლებებს, ცოტა მეუხერხულება, ისე გამოდის, რომ საკუთარი უფლებებისთვისაც ვიბრძვი, ჩემი პირადი საქმის კეთება მიწევს. ხანდახან ისიც მინდა ხოლმე, რომ სხვაგან ვიყო, არ ვიყო მოძრაობაში. სულ ვფიქობ იმაზე, რაც დღეს საქართველოში ხდება. ეს ფიქრი ფსიქოზს მმართებს. წელს მეორედ დავდექი ისეთ გუნებაზე, რომ აღარ მინდოდა ამ ქვეყანაში ცხოვრება. პირველად რამდენიმე წლის წინ პირადი ამბის გამო მომინდა აქედან წასვლა. უბრალოდ, მინდოდა, ქუჩაში ნაცნობები რომ შემხვდებოდნენ, არ ეკითხათ, როგორ ვიყავი, რას ვაკეთებდი. მეორედ წელს გამიჩნდა ეს გრძნობა. თითქოს ყველა სადღაცაა გასული და იზოლირებულია რეალობიდან, ვისაც რით შეუძლია – ზოგი ჟურნალ „სარკით“, ზოგი ტელვიზორით, ზოგი ფეისბუქშია ჩაკეტილი. ყველა საკუთარ ნაჭუჭშია. როცა გამოჩნდა პროტესტის პატარა ტალღა, პირველი არხის გადაცემა „დიდ ათეულთან“ დაკავშირებით, და ტელევიზიის წინ მივედით, ადამიანების რაოდენობამ შემაშინა. შემაშინა ჩვენი პროტესტის უსუსურობამ – ძალიან ცოტანი ვიყავით. როცა არ ხედავ, გგონია, რომ სადღაც მაინც არსებობენ მოაზროვნე ადამიანები, ვისი იმედიც შეიძლება გქონდეს, თუ დაგჭიდება. უცებ აღმოჩნდა, რომ ყველა მათგანს პირადად ვიცნობ და ამან მართლა შემაშინა...“.

„თუ ნამდვილ საჭიროებას ვერ ვგრძნობ, საქმეს ვერ ვაკეთებ ხოლმე. 2005 წელს ერთ-ერთ კერძო კლუბში ათი გეიფართი მოვაწყვე, „ქამინგაუთ ფართები“4 დავარქვი. მანამდე ხალხი ცალ-ცალკე დადიოდა ან წყვილად და მათ შორის კომუნიკაცია არ არსებობდა. სადმე სხვაგან თუ შეხვდებოდნენ ერთმანეთს, თვალს არიდებდნენ, ვინმეს რამე რომ არ ეფიქრა. ერთ მშვენიერ დღეს შევუთანხმდი კლუბს, იქ შაბათობით დიჯეი მოჰყავდათ ხოლმე და მაინც დიდი მხიარულება იყო. მანამდე, ვისაც ვიცნობდი, ყველას დავუარე და დავპატიჟე. პირველ შეხვედრაზე 62 ადამიანი მოვიდა, ტევა არ იყო კლუბში. მერე ნელ-ნელა ჯფუფის შეგრძნებაც გაჩნდა, დაიწყეს მეგობრობა, ჯგუფი შეიკრა და ეს ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ მოსაწვევში ეწერა „გეიფართი“, ბევრი ჩვენი ჰეტეროსექსუალი მეგობარიც დადიოდა. მაგრად ვერთობოდით“.

სწორედ ამ პერიოდში პაატამ ეკა აღდგომელაშვილის ვებსაიტი „minority.ge“ აღმოაჩინა, ცდილობდა ILGA-სთან დაკავშირებას, რომელიც იმ დროს არ იყო დაინტერესებული საქართველოთი, არ უნდოდათ ყამირ მიწაზე ფეხის დადგმა. სწორედ ასე, ILGA-ს საშუალებით დაუკავშირდა მოლდოველი აქტივისტი მაქსიმ ანმეგეკიანი, რომელიც მაშინ მოლდოვურ ლგბტ ადამიანების უფლებათა დამცველ ორგანიზაციაში მუშაობდა. დღეს მაქსი და პაატა ერთად მუშაობენ ILGA-ს ევროპის ორგანიზაციაში, პაატა ამ ორგანიზაციის აღმასრულებელი საბჭოს წევრია, ერთადერთი წევრი პოსტსაბჭოთა ქვეყნებიდან. პირველად ILGA-ს ყოველწლიურ კონფერენციაზე პაატა პარიზში მოხვდა, და ჰყვება, რომ ეს სახალისო და დასამახსოვრებელი თავგადასავალი იყო. „პარიზის მერმა, რომელიც გეია, მიღება მერიაში გამართა. პარიზის მერია ძალიან ლამაზი სასახლეა. რომ შევედით, ბურჟუაზიულ ფრანგულ ფილმებში რომ გვინახავს, ზუსტად ის სიტუაცია იყო., თაიგულებითა და შამპანურებით დაგვხვდნენ. დარბაზში ექვსფერიანი დროშა და ევროკავშირის დროშა იყო გამოფენილი, დარბაზამდე, კორიდორში კი – ყველა იმ ქვეყნის დროშა, რომელთა წარმომადგენლებიც ესწრებოდნენ კონფერენციას. „როცა ჩვენი დროშა დავინახე, დიდი სიამაყე ვიგრძენი”.

პაატამ და მისმა მეგობრებმა 2006 წელს დააფუძნეს „ფონდი ინკლუზივი“ , რომლის რეგისტრაციის ცნობაში წერია - „ფონდი ინკლუზივი - საქართველოში ლგბტ ადამიანების უფლებათა დამცველი ორგანიზაცია“. პოსტსაბჭოთა სივრცეში სულ თითზე ჩამოსათვლელია ასეთი ორგანიზაციები, რომელთაც ღიად უწერიათ წესდებაში თავიანთი საქმიანობის შესახებ. ფონდის დამფუძნებლებმა მაშინ გადავწყვიტეს, რომ კომპრომისის დრო არ იყო.

ეკა აღდგომელაშვილი თვლის, რომ სოციალური თვალსაზრისით ამ ადამიანების ერთად შეკრება, მაშინ, როდესაც მათთვის არ არსებობს საჯარო სივრცე, მნიშვნელოვანია: „ორი ტიპის ადამიანები არსებობენ. ერთნი, რომლებსაც არ მოსწონთ გარემო, მაგრამ ცდილობენ შეიცვალონ, ადაპტირდნენ და მოერგონ მას, და მეორენი, ვისაც აქვთ ამბიცია, რომ გარემო შეცვალონ, იმიტომ, რომ უსამართლოა. ადამიანს, რომელსაც ღირსების გრძნობა გააჩნია (აქ ორიენტაციას მნიშვნელობა არ აქვს), უჩნდება ბუნებრივი პროტესტი უსამართლო გარემოს მიმართ; მერე უკვე როლი და გარემო გაიძულებს იყო ასეთი – გამოიჩინო სამოქალაქო გმირობა. პაატა მეორე ჯგუფს მიეკუთვნება. ლგბტ ადამიანების თემა ჩვენთან არა მხოლოდ საჯარო სივრცეში, არამედ სამოქალაქო საზოგადოებაშიც ტაბუირებული იყო. როცა ვებგვერდის პროექტი წარვადგინე, სოროსის ფონდმა უარი მითხრა დაფინანსებაზე იმ მიზეზით, რომ ეს თემა არ არის აქტუალური საქართველოშიო. მაშინ „ქალთა გლობალური ფონდი“ დამეხმარა. შევხვდით რამდენიმე ადამიანი ერთმანეთს და გადავწყვიტეთ შეგვექმნა ორგანიზაცია, რომელიც ლგბტ საკითხებზე იქნებოდა ორიენტირებული. რაღაც მზაობა გაჩნდა. ჯგუფის შეკვრას ალბათ პაატას გარეშე ძნელად თუ შევძლებდი“.

პრინციპი, რაზედაც თავიდანვე შეთანხმდნენ, იყო ინკლუზია, ანუ მაქსიმალური ჩართულობა. ესაა ერთადერთი ჯგუფი, რომელიც შეკრულია მხოლოდ და მხოლოდ საზოგადოებაში არსებული ჰომოფობიის გამო. ამას ემყარება ეს ერთობა. რაც უფრო ნაკლებია ჰომოფობია, მით უფრო ნაკლებადაა ჯგუფის შიგნით ჩაკეტილობა. თავიდან ჯგუფიც საკმაოდ ჰომოფობიური იყო, ისეთივე სტერეოტიპები ჰქონდათ, როგორც დანარჩენ საზოგადოებას. არსებობდა ჰეტეროფობიაც, რაც მაინცდამაინც არცაა გასაკვირი. აღსანიშნავია ისიც, რომ „ინკლუზივში“ მარტო გეები და ლესბოსელები არ მოდიოდნენ, მოდიოდნენ მათი მეგობრებიც, ადამიანები, ვისაც ეს საკითხი, უბრალოდ, აინტერესებდათ.

ეს ჯგუფური შეხვედრები გავრცელებული პრაქტიკაა, როცა ადამიანი მოდის არა კონკრეტულ თემაზე საუბრის მოსასმენად, არამედ იმიტომ, რომ სწორედ მიზეზია მისთვის საინტერესო. პაატას და ეკას თავიდან ცოტა გაუჭირდათ, იმიტომ, რომ „ინკლუზივში“ ცოტანი დადიოდნენ და ისიც, ძირითადად, ბიჭები, მერე ნელ-ნელა შეემატათ გოგონებიც. შარშან კი უფრო მეტი გოგო დადიოდა, ვიდრე ბიჭი. ფონდში შეხვედრებისას ინფორმაციას იღებდნენ, ბევრ ახალს გებულობდნენ და, შესაბამისად, დამნაშავედ აღარ გრძნობდნენ თავს, სტიგმა ეხსნებოდათ. ეს „ინკლუზივის“ დამფუძნებლებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი შედეგია. „ინკლუზივში“ ცალკე აქვთ სადისკუსიო კლუბიც, ორი წელია, რაც ქალთა კლუბიც დაამატეს. დიდი შრომა დასჭირდა საინფორმაციო ვაკუუმის შევსებას და ჯგუფის შიგნით ჰომოფობიის აღმოფხვრას. თურმე თავიდან ბევრი იმასაც კი ვერ ხვდებოდა, როდის ხდებოდა მათი დისკრიმინაცია. დღეს საქართველოში პირდაპირი დისკრიმინაცია თითქოს არ არსებობს, თუმცა არის შემთხვევები, როცა ზოგიერთები სამსახურიდან სწორედ ორიენტაციის ნიშნით დაითხოვეს, მაგრამ სულ სხვა რამ მოიმიზეზეს. ცემისა და ფიზიკური შეურაცხყოფის ფაქტებიც ხშირია. ისიც ხდება, რომ მშობლები სახლიდან აძევებენ შვილებს, მაგრამ როგორც წესი, თვითონ ეს ადამიანები ცდილობენ, რომ საკუთარი ორიენტაცია დამალონ და ამ ფაქტებზეც ჩუმდებიან. როცა ბევრი ადამიანი ცხოვრობს ღიად, სწორედ მაშინ იწყება პირდაპირი დისკრიმინაცია.

გიორგი სამნიძე: პაატა „ინკლუზვში“ გავიცანი. „ინკლუზივამდე“ ძალიან დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებდი იმას, რომ გეი ვარ – შეიძლება ითქვას, ეს იყო ჩემი იდენტობის უმთავრესი ნაწილი. ამ შეხვედრების მერე კი მივხვდი, რატომ ხდებოდა ასე – ჩემთვის სექსუალური ორიენტაცია პრობლემა იყო და იმიტომ. არც ისე დიდი დრო გავიდა და საკუთარ ორიენტაციას უკვე სულაც არ აღვიქვამ რაიმე განსაკუთრებულ ნიშნად, ეს ისეთივე ბუნებრივი რამაა, როგორც, მაგალითად თვალების ან თმის ფერი, ან კიდევ ის, რომ მარჯვენა ხელით ვწერ და არა – მარცხენათი. პაატა მეუბნებოდა – უნდა იყო ღია, არ მოერიდო საკუთარი პრობლემების გაანალიზებას, თვალი არ დახუჭო რაღაცაზე და მიხვდები, რომ დროთა განმავლობაში ის, რაც პრობლემა იყო, სასაცილოდ მოგეჩვენება და ხელს არასოდეს შეგიშლის ცხოვრებაშიო. „ინკლუზივმა“ ბევრი სტერეოტიპი დამინგრია – თურმე რა მითებით ვცხოვრობდი და როგორი არასწორი წარმოდგენები მქონია! მაგალითად, მეც, ბევრის მსგავსად, დარწმუნებული ვიყავი, რომ გეების საზოგადოება ზედმეტ ყურადღებას აქცევდა სექსუალობას და ზოგადად სექსს – რომ, თუ სადმე რამდენიმე გეი შეიკრიბებოდა, მათი საუბრის მთავარი თემა აუცილებლად სექსი იქნებოდა. ახლა მეცინება ამ აზრებზე – თურმე როგორი ჰომოფობი ვყოფილვარ მე თვითონ და არ მცოდნია! დამიჯერეთ, რომ არა პაატა, კიდევ კარგა ხანს მექნებოდა ასეთი სულელური წარმოდგენები. ამას გარდა, პირველად სწორედ მასთან ურთიერთობამ ამიხილა თვალი იმაზე, რომ, როცა რაღაც არ მოგწონს, ჩრდილში კი არ უნდა დადგე და დაელოდო, სანამ „პატრონი“ გამოგიჩნდება, არამედ ხელი უნდა გაანძრიო, ხმა უნდა ამოიღო. სწორედ ამას აკეთებს პაატა თავის თანამოაზრეებთან ერთად“.

ფონდი ”ინკლუზივი” პირველ ქართულ ლგბტ ჟურნალ „მეს“ 2006 წლის აგვისტოდან გამოსცემს. თავიდან ფიქრობდნენ, რომ ეს მხოლოდ საინფორმაციო ბიულეტენი იქნებოდა. ეკა აღდგომელაშვილს სტატიების წერის გამოცდილება ჰქონდა, პაატა ინგლისურად თარგმნიდა. მოხდა ისე, პირველივე ნომერმა დიდი ყურადღება მიიქცია, მათ საელჩოები და ის ადამიანები დაუკავშირდნენ, რომლებიც პროფესიულად იყვნენ დაინტერესებულნი ამ საკითხებით. ჟურნალი ნომრიდან ნომრამდე სულ უფრო და უფრო საინტერესო ხდება, დღეს ის ჰაინრიხ ბიოლის ფონდის თანადაფინანსებით გამოდის.

ფონდისთვის სახის მიცემა, ფინანსური რუტინა, საგადასახადოსთან ერთიერთობა, თანამშრომლებისთვის პირობების შექმნა თავიდან ძალიან რთული იყო. მაგრამ გაცილებით უფრო რთული ადამიანების მოზიდვა და ლგბტ მოძრაობის ჩამოყალიბება აღმოჩნდა. საქართველოში საერთოდ არ გვაქვს მოძრაობების გამოცდილებაო, – ამბობს პაატა, – მაგალითად, როცა რაღაც ინტერესთა ჯგუფი საერთო იდეით ერთიანდება და სტრატეგიაზე დამყარებულ ბრძოლას იწყებს. საქართველოში თითქმის არ არსებობს განსაკუთრებული საჭიროების მქონე პირთა მოძრაობა, ქალთა მოძრაობაც ძალიან სუსტია.

პაატა და მისი პარტნიორები ითვალისწინებენ იმ შეცდომებსაც, რაც დასავლეთში ლგბტ მოძრაობებს დაუშვიათ. ჯგუფი ჩართულია გეგმების განსაზღვრაში, უსმენენ ყველა შემოთავაზებას.
„რაც მთავარია, არ ვცდილობთ ამ სფეროს მონოპოლიზაცია მოვახდინოთ. ამიტომ ჩვენ თავს ეროვნულ ქოლგაორგანიზაციად აღვიქვამთ, რომელიც ხელს უწყობს და აძლიერებს გარე ინიციატივებს. ვთანამშრომლობთ ყველა ორგანიზაციასთან, რომლებიც გახსნილები არიან და თვლიან, რომ ლგბტ ადამიანების უფლებათა დაცვა ისევე აუცილებელია, როგორც დანარჩენი ჯგუფებისა. ამიტომაც მაშინვე დავიწყეთ ურთიერთობა „თანადგომასთან“ და „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციასთან“. ეს ამ ორგანიზაციებისთვისაც, მათი სამოქალაქო ღირსებისთვისაც მნიშვნელოვანია, „თანადგომას“ კვალიფიციური კონსულტანტები ჰყავს. რაც შეეხება აივ შიდსის და სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების პრევენციას, ამისთვის მათი ფსიქოლოგები უფასო ტესტირებას ატარებენ. თავიდან, სანამ ჩვენი ვიზიტორებისთვის უსაფრთხო სექსის საშუალებებს შევიძენდით, მათ „თანადგომა“ გვაძლევდა. „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია“ კი ბევრ ადამიანს დაეხმარა, ვინც ძალადობას შეეჯახა. არც ის დაზარებიათ, რომ საჯარო განცხადებები გაეკეთებინათ. ამას წინათ გია ჭანტურიას დისკრიმინაციულ გამონათქვამებს უპასუხეს. ჩვენც ვაგრძელებთ ამ საქმეზე მუშაობას. სახალხო დამცველმაც ჩართო თავის მოხსენებაში ეს საქმე.

პაატა იმასაც მიხსნის, რას განიცდიან ჰომოსექსუალები ჰომოფობურ საზოგადოებაში; ზუსტად იმას, რასაც განიცდის რუსეთში მოხვედრილი ქართველი. საინტერესოა ისიც, რომ რუსეთში სკინჰქდები ერთნაირად ურტყამენ გეებსა და კავკასიელებს. მთავრობა და ეკლესია კი ერთნაირად დისკრიმინაციულ გამოთქმებს იყენებს გეებისა და ქართველების მისამართით. თავად იდენტობა არასდროს არ არის პრობლემა. პრობლემას სწორედ ეს ქმნის, საზოგადოებაში არსებული ჰომოფობია.

დაბოლოს, ის რაც ჩვენი საუბრის დასასრულს მითხრა პაატამ:
„საკუთარ ცხოვრებაზე იფიქრეთ და ჩემს ცხოვრებას თავი გაანებეთ. არ მინდა გავიგონო ფრაზები, იყავი შენთვის, მარტო იყავიო. ნუ მელაპარაკებით ოჯახზე, იმიტომ, რომ ამ ქვეყანაში მე არასდროს არ მექნება ოჯახი! ვერასდროს შევძლებ ქუჩაში ხელი გადავხვიო ჩემს შეყვარებულს, მაშინ თქვენც ნუ დადიხართ ჩახუტებულები! მეკითხებიან – გცემენ, გაგდებენ სამსახურიდან? ამ კითხვის დასმის უფლება არავის აქვს. ჩემი ცხოვრება არ არის არცემა და სამსახურიდან არგამოგდება. ნუ მელაპარაკებით ქართულ ტრადიციებზე. ქართული ტრადიცია ისაა, რასაც ქმნი შენც, მეც, ისიც და რასაც ყველანი მივყვებით. ქართული მენტალიტეტი შედგება ჩემი, შენი და სხვისი, ანუ ყველას მენტალიტეტისგან. საქართველოს ისტორია არ არის გეოლოგია, ქანების ისტორია, ეს არის ადამიანების და მათი სასიკეთო საქმეების ისტორია. რად გინდათ შორს წასვლა, აკაკი წერეთელი ამბობდა: „ჩონგური საქართველოა, სიმები ჩვენ ვართ ყველაო!“ მათ შორის ერთი სიმი მეც ვარ და საქართველო ჩემიც ისევეა, როგორც თქვენი“...

ქრისტიანული კოლეჯის გუნდმა ქამინ–აუთის ჰიმნი შეასრულა

2009-12-21T13:47:00.002+04:00

აშშ–ის ტენესის შტატის ლის უნივერსიტეტის ქრისტიანული კოლეჯის გუნდმა NBC–ის არხზე კონკურსში The Sing-Off შეასრულა სიმღერა „Freedom! '90“. ეს კოლეჯი საგანმანათლებლო საქმიანობის გარდა ცნობილია იმითაც, რომ კრძალავს ერთსქესიანი სიახლოვის ყოველგვარ გამოვლინებას.

ბედის ირონიით, ეს სიმღერა ჰომოსექსუალი ჯორჯ მაიკლის მიერაა დაწერილი და მისი შესრულებითვე გაჰიტებული, და სწორედ ეს სიმღერაა, ფაქტიურად, ქამინ–აუთისკენ მოწოდება და ჰიმნი. ამის შესახებ წერს Queerty.com.

რაგბის ლეგენდამ, ვაჟკაცობის ნიმუშმა, აღიარა რომ გეია

2009-12-21T13:31:00.000+04:00

ლეგენდარულმა უელსელმა რაგბისტმა გარეტ ტომასმა, რომელიც სიმაღლეში 1,9 მეტრია და მისი წონა ცარიელი კუნთების 118 კგ–ს შეადგენს, აღიარა, რომ ჰომოსექასუალია. ამის შესახებ წერს Daily Mail. 4 წლის განმავლობაში 2002–დან 2006 წლამდე სპორტსმენი დაქორწინებული იყო თავის სკოლელ მეგობარ გოგონაზე. ახლა კი განქორწინებულია და „თავისი“ ცხოვრებით ცხოვრობს.

თომასის თქმით, მას აღარ შეეძლო საიდუმლოდ შენახვა სიმართლე საკუთარი სექსუალური ორიენტაციის შესახებ და გადაწყვიტა ამის შესახებ ყველასთვის ეთქვა. 35 წლის ტომასმა 100 მატჩი ჩაატარა ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში, რაც უელსის ნაკრების ისტორიაში საუკეთესო შედეგია. ამასთან გულშემატკივრების და სპეციალისტების დიდი ნაწილი მას ქვეყნის ისტორიაში საუკეთესო მოთამაშედ თვლის.

თინა კანდელაკი: „მეძავს ან ჰომოსექსუალისტი ან იმპოტენტი“ თუ მიწოდებს

2009-12-20T21:08:00.006+04:00

რუსეთში მოღვაწე ტელეწამყვანმა თინა კანდელაკმა, რომლის სატელევიზიო კარეირა 90–იან წლებში თბილისში მეორე არხიდან დაიწყო, გადაწყვიტა უკმეხად გამოხმაურებოდა ცნობილ ინტერვიუს, რომელიც georgiatimes.info–მ გამოაქვეყნა, და რომელიც სინამდვილეში ლევან რამიშვილს ამ გამოცემისთვის არ მიუცია. საქმე იმაში გახლავთ, რომ არსებობს ასეთი ინტერნეტგამოცემა georgiatimes.info, რომელიც სიტყვათა წყობით მალხაზ გულაშვილის georgian times–ს ჰგავს, მაგრამ ცალკე გამოცემაა და რამდენად აქვს კავშირი ამ ორ გამოცემას ერთნამეთთან, ვერ გეტყვით, რადგან georgiatimes.info–ს საიტზე არც ავტორები, არც შემქმნელები და საერთოდ არანაირი კოორდინატები მითითებული არ არის.

და აი ამ გამოცემამ 7 დეკემბერს გამოაქვეყნა „ინტერვიუ“ ლევან რამიშვილთან, რომელსაც სინამდვილეში ლევან რამიშვილთან არანაირი კავშირი არ აქვს, რადგან რამიშვილმა უკვე რამდენჯერმე განმარტა, რომ საერთოდ არავისთვის მიუცია ინტერვიუ, და მით უმეტეს არანაირი georgiatimes.info–სთვის. ისე საინტერესოა, ამ უჩინმაჩინი სამენოვანი ანტიქართული საიტის უჩინარმა ჟურნალისტებმა როგორ მოახერხეს რამიშვილისგან ინტერსიუს აღება. თავიდანვე ცხადი იყო, რომ ეს საიტი და მასზე გამოქვეყნებული ნებისმიერი სტატიაც სრულიად ანტიქართულია და მიმართულია რაც შეიძლება მეტი სიბინძურის შექმნასა და ზიანის მოტანაზე ქართულ საზოგადოებისთვის და ქართული სახელმწიფოებრიობისთვის

ამ ვითომ „ინტერვიუში“ ვითომ „რამიშვილი“ აცხადებს, რომ თინა კანდელაკმა თავისი კარიერა მეძავობით აიწყო. „თინა კანდელაკი მეძავია. სხვა სიტყვას ის არ იმსახურებს“. როგორც ეტყობა ამ საიტის მესვეურები ეცადნენ უკვე ამ არარსებულ ინტერვიუზე უკვე პასუხები მიეღოთ იმ ადამიანებისგან, ძირითადად რუსეთში მოღვაწე ხელოვნების სფეროს ქართული წარმომადგენლებისგან, რომლებიც „ინტერვიუში“ საქართველოს მოღალატეებად არიან გამოცხადებულნი.

აი რას წერს გამოცემა "Взгляд" ამ ყველაფერთან დაკავშირებით:

Она (Канделаки) вновь высмеяла считающегося разработчиком идеологии властей Грузии, руководителя НПО «Институт свободы» Левана Рамишвили, который заявил на днях, что проживающие и выступающие в России исполнители грузинского происхождения Тамара Гвердцители и Сосо Павлиашвили - «переродившиеся» и «манкурты», а Тину Канделаки назвал «проституткой».

«Такое мог сказать только гомосексуалист или импотент, - сказала Тина Канделаки. - Если он нетрадиционной ориентации, помочь не смогу, если импотент, готова выслать ему продающиеся в Москве хорошие лекарства».

რაც შეეხება თინა კანდელაკს, გასაგებია, რომ მას შეიძლება კონკრეტული პიროვნებები არ მოსწონდეს და პროვოკაცის მიზნით გამოგონილ ინტერვიუებზეც პასუხობდეს, როგორც გაეხარდება, მაგრამ მინდა შეგახსენოთ, რომ ქალბატონი თინათინი ჰომოსექსუალობას ნეგატიურად უკვე არაერთხელ შეეხო. 2008 წელს მან განაცხადა, რომ „საშინელი გრძნობა“ დაემართა შიშველი ჰარი პოტერის დანახვისას ერთერთი გეი საიტის პირველ გვერდზე. თინიკო აღშფოთებული იყო იმით, რომ მსახიობ დენიელ რედკლიფის შიშველი ფოტოები ქსელურ ლგბტ პროექტებში იყო გამოქვეყნებული. თინიკო წუხდა მაშინ, რომ შიშველი მამაკაცის სხეული მის შვილებს შეიძლება ენახათ, როცა ინტერნეტში ჰარი პოტერის ძებნას დაიწყებდნენ. საინტერესოა, რას იტყვიან მისი შვილები, როცა საკუთარი დედიკოს ლამის პორნოგრაფიულ სურათებს ნახავენ სხვადასხვა გამოცემებში და რა უნდა იფიქრონ დედიკოს ორიენტაციაზე, როდესაც ის სახალხოდ მეორე ცნობილ სკანდალურ წამყვანს ქსენია სობჩაკს „ეზასავება““?

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* თინა კანდელაკი – რა გინდა ქალო???

სტალინს უყვარდა ბავშვები და არა მარტო

2009-12-19T22:30:00.002+04:00

მოსკოვში „მალაია პოლიანკაზე“ გელმანის გალერეაში მიმდინარეობს გამოფენა სახელწოდებით „ბელადის მოწოდებანი. სტალინის ავტოგრაფები“. გამოფენაზე წარმოდგენილია აკადემიური სურათების რეპროდუქციებზე სტალინის მიერ პირადად დატოვებული „ავტოგრაფები“. ამ „ავტოგრაფებში“ მეტად საინტერესო გამონათქვამებსაც წააწყდებით (მოსკოვში არავის ვაგზავნი) და გათვითცნობერდებით იმაში, თუ რა უყვარდა დიდ ბელადს ბავშვების გარდა. წარმოგიდგენთ რამდენიმე ასეთ რეპროდუქციას სტალინის „ავტოგრაფების“ გაშიფვრით:

Могидкан траки! (რაღაც ეჭვი მეპარება, რომ რუსებს ძალიან ესმოდეთ, რას ნიშნავს ეს – ალექსანდრე)

Плеханов! Зачем зовешь назад? Трус и лишенец

Голой жопой не сиди на камнях! Иди в комсомол и на рабфак. Выдайте парню трусы. И. Сталин

Рожденный ползать взлететь не может.

Самый сильный товарищ! Советский Давид готовится разделать мировой империализм. Поможем!!

Рыжий паршивец Радек, Не сцал бы против ветра, не был бы злой, был бы живой. И. Сталин

Таких бездельников полно и у нас. Фило-сос!

მეტი პოზიტივი, ნაკლები ნეგატივი

2009-12-19T22:07:00.003+04:00

როგორც გვპირდებოდა უკვე რამდენიმე დღეა დავით კიკალიშვილი, თავის დღევანდელ P.S.–ში დავით ბარამიასთან ინტერვიუ გაუშვა. შეგახსენებთ, რომ 24 წლის დავით ბარამია რუსეთში მცხოვრები, აფხაზეთიდან დევნილია, რომელმაც აგვისტოს ბოლოს ოსლოში ჩატარებულ კონკურსზე „მისტერ გეი ევროპა 2009“ რამდენიმე ნომინაციაში გაიმარჯვა. ბარამიასთან ინტერვიუ P.S.–მა მოსკოვში ჩაწერა, სადაც დავითმა კატეგირულად უარყო რაიმე კავშირი რუსეთის შოუ ბიზნესის წარმომადგენლებთან პესკოვთან და ბასკოვთან, რომლებმაც რუსული მასმედიის ცნობით, მას დახმარება გაუწიეს კონკურსისთვის მზადებისას.

ასევე მინდა დავით კიკალიშვილს მადლობა ვუთხრა სიუჟეტში ჩემი რუსულენოვანი ბლოგის ГЕЙ КАВКАЗ–ის ხსენების გამო. დავით ბარამიას შესახებ პირველი ქართულ ინტერნეტში სწორედ მე დავწერე ჯერ ქართულენოვან და მერე რუსულენოვან ბლოგზეც. ერთი შეცდომა გაეპარათ P.S.–ის ჟურნალისტებს ჩემს ბლოგთან დაკავშირებით – არსად არც ГЕЙ КАВКАЗ–ზე და არც ქართულენოვან ბლოგზე Tbilisi Gay Life დავით ბარამია წლის საუკეთესო ქართველად არ დამისახელებია. ცნობები იმის შესახებ, თითქოს მე დავითს წლის საუკეთესო ქართველს ვუწოდებ, რუსულმა პრესამ გაავრცელა, და გასაგებია, რომ ამით რისი თქმაც უნდოდათ, და შესაბამისად, აჯობებდა თუ P.S.–ის ჟურნალისტები ჩემს სტატიებს წაიკითხავდნენ პირადად და რუსულ პრესას არ დაეყრდნობოდნენ. თუმცა მაინც დიდი მადლობა სატელევიზიო რეკლამისთვის, მომხმარებელთა რაოდენობამ ერთიორად იმატა.

რაც შეეხება ქართველ „ბისექსუალ“ ირაკლის, რომელსაც ამავე სიუჟეტში ბარამიაზე აკეთებინებდნენ კომენტარებს, სიმართლე გითხრათ, ვერ გავიგე რისი თქმა უნდოდა P.S.–ს ამით. ერთადერთი დასკვნა შემიძლია გამოვიტანო, რომ ირაკლი მომავალში დავითის მსგავსად ასეთ კონკურსში მონაწილეობას აპირებს, თუმცა პირადად ჩემი აზრით მას გამარჯვების ნაკლები შანსი ექნება და უკეთესი იქნება, თუ საერთოდ არ მიიღებს ამ კონკურსში მონაწილეობას და თავის ფოტოსამდელო კარიერას გააგრძელებს. მისი ჩართვები აბსოლუტურად უადგილო იყო.

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* P.S.–ში დავით ბარამიას გაგვაცნობენ
* ეჰ, დავით, დავით, რატომ რუსეთი?...
* ღია წერილი ჟურნალ „რეიტინგს“
* დათო ბარამიას წარმატებამ რუსები დაგვიანებით ააღელვა
* მორიგი შოვინისტურ–ჰომოფობური ისტერია ქართულ პრესაში

რა მიზნით ჩატარდა გამოკითხვა „ერთსქესიან ქორწინებაზე“?

2009-12-18T22:10:00.005+04:00

როგორც იქნა გავიგე, თუ რა ყოფილა ამ გამოკითხვის მიზანი, რომელიც presa.ge–მ ჩაატარა. „რუსთავი–2“–ზე გასულ სიუჟეტში გამოკითხვის ავტორი ნინო მიქიაშვილი ამბობს: „ეს არის არანორმალური მოვლენა, შეუთავსებელი ჩვენს ტრადიციებთან, ჩვენს რელიგიასთან... კატეგორიულად მიუღებელი, აფიშირება ამის და დაკანონება, თორე დანარჩენი ჩემი საქმე არ არის“.

ქალბატონ ნინოს მინდა ვკითხო, სად ნახა ეს საკანონმდებლო ინიციატივა, რომ ვინმე საქართველოში ერთსქესიანი ქორწინების დაკანონებას აპირებს? ვინმემ აქციები ჩაატარა ამ მოთხოვნით და მე გამომრჩა? იქნებ ჯერ იმაზე გვესმჯელა, არიან თუ არა სექსუალური უმცირესობები საზოგადოების ჩვეულებრივი წევრები და აქვთ თუ არა მათ ისეთივე უფლებები როგორც დანარჩენ მოსახლეობას? შენ, როგორც ჟურნალისტი, აწყობ ინტრიგანულ გამოკითხვას და პრესისა და ტელევიზიის ფურცლებიდან ზიზღსა და ჰომოფობიას თესავ, ვინ მოგცა ნინო მიქიაშვილო ამისი უფლება? რომელ სასწავლებელში გასწავლეს, რომ ჟურნალისტის მოვალეობა განსხვავებული ადამიანების მიმართ ზიზღის დათესვაა? ევროპის ნებისმიერ სხვა ქვეყანაში ასეთი ინტრიგნული საქციელისთვის, ქალბატონო, ციხეში გამოკეტავდნენ, ან ჯარიმას აგახევდნენ, იცი ეს შენ?

presa.ge–ს რედაქტორს გია კვარაცხელიას გადაუწყვეტია, თურმე ლიბერალი ადამიანების სულებში ჩაიხედოს და მათი გეგმები გაარკვიოს. და საზოგადოებისთვის ამისი მიწოდება მოუნდა. და გია კვარაცხელიას წყალობით, დღეიდან თურმე საზოგადოებამ იცის, ვინ არის კარგი და ვინ არის ცუდი, ვინ კუდიანია და ვინ ანგელოზი.

ბატონო გია, სიების შედგენა დაიწყეთ უკვე? რომელმა ფაშისტურმა ორგანიზაციამ დაგიკვეთათ? ხელისუფლებაშია ეს ორგანიზაცია თუ აპირებს ხელისუფლებაში მოსვლას? რატომ ხართ თქვენც და ნინო მიქიაშვილიც ასეთი დაბნეულები, როცა ინტერვიუს აძლევთ თქვენს მიერ „გაკეთებულ“ საქმესთან დაკავშირებით? ხომ არ გაწუხებთ ის, რომ უდროო დროს ინტრიგნულად დასმული კითხვა შეიძლება მომავალში ცოდვებში ჩაგეთვალოთ?

რაც შეეხება მთლიან სიუჟეტს „კურიერში“, რა საჭირო იყო ამ შემთხვევაში გეი აღლუმების კადრების ჩვენება არ მესმის. საქართველოში უკვე ჩატარდა აღლუმები, თუ უცხოელი შიშველი გეების უკანალების ჩვენებით საზოგადოება გვინდა შევაშინოთ? რაღაც ბოლო დროს ამ თემაზე ყველა გააქტიურდა, იმედიც, რუსთავი–2–იც, ყველა ჭკვიანი გახდა და ყველა კარგად ერკვევა თურმე რა აწუხებს საზოგადოებას და რა არ აწუხებს, და დღეისათვის საქართველოში ყველაზე დიდი პრობლემა რაც ყოფილა, ეს არის, რომ თურმე საზოგადოება სასტიკი წინააღმდეგია ერთსქესიანი ქორწინების დაკანონების. უკაცრავად და ხომ არ გაგიჟდით ყველანი??? კუდიანებზე ნადირობა იწყება თუ რა ხდება? ამ არჩევნებისთვის კუდიანები გეები იქნებიან??? ცოცხები და სათლები ვიყიდოთ თუ რა ვქნათ???

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* შეფარული ისტერია სექსუალური უმცირესობების წინააღმდეგ?!
* ”ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონების მომხრე ვიქნები”

შეფარული ისტერია სექსუალური უმცირესობების წინააღმდეგ?!

2009-12-18T13:45:00.002+04:00

სექსუალური უმცირესობების თემაზე ბოლო დროს გახშირდა სატელევიზიო სიუჟეტები, პუბლიკაციები გაზეთებში, ჟურნალებსა და ინტერნეტ–სივრცეში, მიმდინარეობს აქტიური განხილვები ფორუმებზე. თითქოს ყველაფერი მშვიდად მიმდინარეობს, მაგრამ გარკვეული მომენტები მღელვარების საფუძველს მაინც მაძლევს. პუბლიკაციები ჟურნალებსა და გაზეთებში მეტწილად ჰომოფობური განწყობისაა, ან ვერ სცდება იუმორის დონეს, სატელევიზიო სიუჟეტები გადაუმოწმებელი ინფორმაციით და ყვითელი პრესის მონაჭორებითაა გაჯერებული, და ამავე დროს გარკვეული პირები ატარებენ გამოკითხვებს ისეთ საკითხზე, მაგალითად „მომხრე ხართ თუ არა ერთსქესიანი ქორწინების დაკანონების“ ან „საზოგადოებრივ მაუწყებელზე სექსუალური უმცირესობების შესახებ გადაცემების გასვლის“, რომლებიც აბსოლუტურად არაკორექტული გამოკითხვებია და შეუსაბამო ვითარებასა და გარემოში ტარდება. ამ ყველაფერს სხვა თანმდევი მოვლენებიც ახლავს, რომლებზეც დეტალურად არ მინდა საუბარი. გთავაზობთ შორენა შავერდაშილის ბლოგ–პოსტს, რომელიც ჟურნალ ლიბერალის საიტზე გამოქვეყნდა. სტატიაში მოვლენები სწორედ იმ თანმიმდევრულობითაა აღწერილი, რაც ჩემი შეშფოთების მიზეზსაც წარმოადგენს:

დეკემბერი 17, 2009 შორენა შავერდაშვილი. ვეცდები დავიწყო ბლოგერობა და ეს სივრცე გამოვიყენო როგორც ერთგვარი წიგნაკი ყოველდღიური ჩანაწერებისათვის, იქნება ეს საინტერესო ინფორმაცია, კომენტარი, იდეა თუ ლინკი.

16 დეკემბერი

დილა real.tv -ის სიუჟეტებით დაიწყო. მაგრამ ირაკლი ალასანიას „ფეშენებელურ" და „პრესტიჟულ" სახლზე ნიუ-იორკში, ეზოში „საგანგებოდ მოშენებულ ციყვებზე" და „ჩიტების ჟღურტულზე" უკვე ვილაპარაკეთ და ამ თემას აღარ გავაგრძელებ. (მოგვიანებით დაიდო არანაკლებ "საინტერესო" სიუჟეტები სოზარ სუბარზე, რომელიც თურმე თავის კაბინეტში ერთი კარიდან შედიოდა და მეორიდან გადიოდა, მოქალაქეებს ემალებოდა, მოწყენილობის ჟამს ხტუნაობდა და კანონების კითხვა ძალიან ეზარებოდა).

დღის პირველივე ნახევარში presa.ge-დან დამირეკეს და მკითხეს, რას ვფიქრობდი ერთსქესიან ოჯახებზე. ამ თემაზე კონკრეტულად არასოდეს მიფიქრია და ამიტომ, შაბლონური და ინსტინქტური პასუხი გამომივიდა - „ეს საკითხი რომ წამოიჭრას, ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონების მომხრე ვიქნები, რადგან ეს ჩემთვის ელემენტარული თანასწორუფლებიანობაა. ყველას აქვს უფლება შექმნას ოჯახი ისე, როგორც უნდა და ვისთანაც წარმოუდგენია." მეორე კითხვა იყო „თქვენ ვაჟი გყაავთ?" ცოტა დრო რომ მქონოდა აზრების თავის მოსაყრელად და წინადადების დასალაგებლად, ვუპასუხებდი, რომ ვაჟი მყავს, თან ორი, და მათი ცხოვრება მათი ცხოვრებაა, მე ვერ მივიღებ მათ მაგივრად გადაწყვეტილელებს და შესაბამისად კითხვაც უადგილოა. მაგრამ ამის ნაცვლად, რაღაც სისულელეები ვუპასუხე. ტელეფონის გათიშვის მერე, ძალიან გავბრაზდი იმ ჟურნალისტზეც და საკუთარ თავზეც. და კიდევ ერთხელ დავწრმუნდი, რომ არ მიყვარს ყვითელი პრესა და გაუზრებლად ლაპარაკი.

მერე გავიგე, რომ ორდერის გარეშე და „ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე" წინა ღამით შეიჭრნენ ჩვენი მეგობარი ორგანიზაციის ოფისში, გაჩხრიკეს ყველა და ყველაფერი, კედლებიდან ჩამოხიეს პლაკატები, „იმიტომ, რომ ასე ეხოშებოდათ", შეურაწყოფა მიაყენეს იქ მყოფ ადამიანებს, დააკავეს ერთ-ერთი და წაიყვანეს „კაპეზეში", სადაც ადვოკატი მხოლოდ მეორე დღეს შევიდა. მთელ ამ პროცესში იმდენი პროცედურა და კანონი დაირღვა, რომ ბევრად გადაფარა ის კონკრეტული „დანაშაული", რაშიც ამ ერთ ადამიანს დებენ ბრალს. იმედია მას მალე გამოუშვებენ და ამ ორგანიზაციასაც გაეხსნება ხელ-ფეხი, რომ გაასაჯაროოს ეს ამბავი და დაიცვას თავის შელახული უფლებები.

საღამოს დამირეკეს „ალიადან" და კომენტარი მთხოვეს. მაცნობეს ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი ლიდერის, ლევან ვეფხვაძის განცხადების შესახებ, რომელსაც უთქვამს, რომ პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე, რომელიც არავინ იცის როდის არის დაგეგმილი, საზოგადოებრივი მაუწყებლის სამეთვალყურეო საბჭოს კანდიდატებს აპირებს დაგვისვას შემდეგი კითხვა: ვიქნებით თუ არა მომხრე საზოგადოებრივი მაუწყებლის ეთერში გავიდეს ყოველკვირეული გადაცემა სექსუალურ უმცირესობებზე. presa.ge -ზე გაბრაზების წყალობით, უცებ მოვახერხე მობილიზება და ვუპასუხე, რომ ბატონ ლევან ვეფხვაძეს ეტყობა საერთოდ არა აქვს წარმოდგენა საზოგადოებრივი მაუწყებლის საბჭოს ფუნქციებზე, რადგან ეს უკანასკნელი განსაზღვრავს მხოლოდ პროგრამულ პრიორიტეტებს - გადაცემის კონცეფციები, ფორმატებები თუ პერიოდულობა არხის მენეჯმენტის უშუალო ფუნქციაა.

თუმცა, ვეცადე ამეხსნა, რომ საბჭოს ფუნქციებში რაც შედის ისაა, რომ საზოგადოებრივი არხი პასუხობდეს ამ ქვეყნის ყველა მოქალაქის ინტერესს, იქნებიან ისინი უმრავლესობის თუ იმცირესობის წარმომადგენლები. თუ როგორ აისახება ეს ინტერესი - ახალ ამბებში, თოქ-შოუების თემატიკაში, დოკუმენტურ-საგანმანათლებლო ფილმებში თუ კიდევ სხვანაირად - ეს ცალკე საკითხია.

"ალიას" ჟურნალისტმა ასევე მითხრა, რომ იმ შემთხვევაში, თუ ჩვენ ასეთი გადაცემის არსებობას დავუჭერდით მხარს, ის მედია კლუბის კანდიდატურებს მხარს არ დაუჭერდა. მარტივი ამბავია. პოპულიზმი და ჩვენი მარგინალიზების მცდელობა. (უფრო ვრცლად, იხილეთ "ალია", 17 დეკემბრის ნომერი. უფრო გრძელი ამბავია და რომ გავაგრძელო, მოკლე ჩანაწერი აღარ გამომივა)

დღე იმით დაგვირგვინდა, რომ სახლში მოსულს, მეზობელმა, თინა დეიდამ დამირეკა, რომელიც თურმე ჩვენი კორპუსის თავმჯდომარეა და მკითხა, შენი სამუშაო ადგილი უნდა ჩავიწერო და კიდევ ის, ვის აძლევ ამ არჩევნებში ხმასო. ღრმად ჩავისუნთქე და დავუწყე ახსნა, რომ ამის კითხვის უფლება არა აქვს, რომ ეს უკანონოა და ასე შემდეგ, რაზეც მიპასუხა, "რა ვქნა აბა, ხომ იცი ასე გვავალებენო". კიდევ რომ გავაგრძელე გაპროტესტება მითხრა, კარგი, გენაცვალე, ჩავწერ, რომ პასუხისაგან თავს იკავებ, რა პრობლემააო. ჰოდა, ისევ "ცხელ შოკოლადში" ხარო? გამეცინა. არა, თინა დეიდა, ახლა "ლიბერალს" ვაკეთებ და ნეტა არ ვაკეთებდე-მეთქი, ვუპასუხე.

P.S.–ში დავით ბარამიას გაგვაცნობენ

2009-12-18T12:58:00.001+04:00

შაბათის „P.S.“–ში რუსთავი–2–ზე დავით კიკალიშვილი დავით ბარამიასთან ინტერვიუს გვაჩვენებს. შეგახსენებთ, რომ რუსეთში მცხოვრები დავით ბარამია აგვისტოს ბოლოს ოსლოში მისტერ გეი ევროპა 2009–ში მონაწილეობდა, სადაც რამდენიმე ნომინაციაში გაიმარჯვა. იმედია სიუჟეტში დეტალურად მოგვიყვებიან დავითის შესახებ. გადაცემის ანონსში ძალიან მოკლედ გვაჩვენებენ დავითს. მომხიბლავი ბიჭია და იმედია ბევრი ირწმუნებს, გეებზე ჩამოყალიბებული სტერეოტიპები მხოლოდ და მხოლოდ სტერეოტიპებია და მეტი არაფერი. დავითზე ქართულ მედია სივრცეში პირველად ჩემს ბლოგზე გამოქვეყნდა ინფორმაცია, მოგვიანებით კი თემას ათასგვარი ვაი–გაზეთები ატრიალებდნენ და ცდილობდნენ ეჩვენებინათ, „ვაი საით მივექანებით საქართველო და ქართველები“. როგორც ვიცი დავითი კონკურსის შემდეგ ნორვეგიაში დარჩა და პუტინის რუსეთში დაბრუნებას აღარ აპირებს. მოუთმენლად ველი ამ სიუჟეტს და იმედია კორექტული გაშუქება იქნება და არა ხუმრობა–სარკაზმ–ნარევი უაზრო სიუჟეტები, როგორც სხვა ტელევიზიებში, გვარსა და სახელს აღარ დავასახელებ.

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* ეჰ, დავით, დავით, რატომ რუსეთი?...
* ღია წერილი ჟურნალ „რეიტინგს“

„ქრონიკა“ ამტკიცებს, რომ პუტინის გადამჭკნარ სხეულს გეები აღმერთებენ

2009-12-17T21:45:00.004+04:00

ერთის მხრივ, თითქოს ნებისმიერი თემის საჯარო განხილვაში ცუდი არაფერია და როცა ტაბუდადებულ თემებზე ჟურნალისტები ლაპარაკობენ, ესე იგი საზოგადოებაში გარკვეული გახსნილობაა. მაგრამ ბოლო დროს იმდენად გახშირდა აბსოლუტურად მოუფიქრებელი განცხადები ჟურნალისტების მხრიდან სიუჟეტებში, რომ ლამის თავი ჩამოვიხრჩო. ბატონო ჟურნალისტებო, ვიდრე საკუთარ კომენტარს გააკეთებდეთ, იქნებ დაფიქრდეთ, რა შედეგი შეიძლება მოჰყვეს თქვენს ნათქვამს.

ტელეკომპანია „იმედის“ საღამოს 8 საათიან „ქრონიკაში“ 17 დეკემბერს გავიდა სიუჟეტი, სადაც ჟურნალისტი ტაბლოიდებზე, ანუ ყვითელ პრესაზე დაყრდნობით შეეცადა რუსეთის პრემიერ–მინისტრზე რაც შეიძლება მეტი ცუდი ეთქვა თავისი ჭკუით. ბატონო ჟურნალისტო, პუტინზე რაც გნებავთ ის ილაპარაკეთ, გარყვნილია, ცოლს გაშორდა თუ პორნო–ჟურნალებისთვის პოზირებს, ჩემი საქმე არ არის, და ეს პუტინი საერთოდაც აორთქლდებოდეს, ნახევარი დედამიწა დაისვენებდა, მაგრამ რა შუაშია აქ გეები? პუტინზე და ვისზეც გინდა პასკვილები გამოაცხე „ვედრო მანეთად“, მაგრამ თუ შეიძლება მიპასუხე, საიდან დაასკვენი, რომ პუტინის წელზემოთ შიშველმა სურათებმა, რომელზეც მისი საზიზღარი სხეულია გამოსახული, არატრადიციულიორიენტაციის ადამიანების გულები მოიგო? ამით რისი თქმა გინდათ? რომ პუტინი ურჩხულია და ორჯერ ურჩხულია იმიტომ რომ გეებს მოსწონთ? შესაბამისად, პუტინი სატანაა და გამოდის რომ გეებიც მიუღებელია ქართული საზოგადოებისთვის? ნორმალურ სახელიმწიფოში რომ ვცხოვრობდეთ, ამ განცხადების და ერთი ხელის მოსმით ამდენი ადამიანის შეურაცხყოფის გამო სასამართლოში გიჩივლებდით, მაგრამ სამწუხაროდ ჩვენი კანონმდებლობა გეების მიმართ მწყრალადაა და შანსებიც მცირე იმისა, რომ ამ სასამართლო პროცესის წამოწყება ღირდეს. მაგრამ ნამუსიც ხომ საქმეა. თქვენივე კოლეგების არ გცხვენიათ? რამდენმა გეი ჟურნალისთმა გითხრათ, რომ პუტინზე აბოდებს?

„ქრონიკის“ სიუჟეტი შეგიძლიათ იხილოთ აქ >>>>>>

შესწორება: როგორც შემატყობინეს, ის ფრაზა, რის გამოც პრეტენზია გამოვთქვი, შეცდომით გაეპარა ჟურნალისტს და მიზანმიმართული ქმედება არ ყოფილა. მადლობა იმ ადამიანს, ვინც ეს გამაგებინა. პოსტს არ წავშლი იმის გამო, რომ მომავალში მსგავსი შეცდომებისგან დაზღევული ვიყოთ....

”ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონების მომხრე ვიქნები”

2009-12-17T13:25:00.003+04:00

(წყარო – presa.ge) [ნინო მიქიაშვილი] პრესა.გე-მ საზოგადოებისთვის ცნობილ ადამიანებს: მწერლებს, მსახიობებს, რეჟისორებს, პარლამენტარებს, მხატვრებს, უფლებადამცველებს, მუსიკოსებსა და ჟურნალისტებს დაუსვა კითხვა - ემხრობით თუ არა საქართველოში ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონებას? ზოგმა მათგანმა ამ კითხვის დასმა შეურაცხყოფად მიიღო, ზოგმა ღიად განაცხადა, რომ ასეთ ქორწინებას ემხრობა, ზოგმა ეს კატეგორიულად მიუღებლად მიიჩნია. ჩვენ მათ პასუხებს გთავაზობთ.

ერთ-ერთ საკმაოდ მაღალტირაჟიან ჟურნალში ორმა ქართველმა, არატრადიციული სექსუალური ორიენტაციის მამაკაცმა ღიად განაცხადა, რომ ისინი შეუღლდნენ და თავს ბედნიერად გრძნობენ. სწორედ ამ ფაქტის შემდეგ გადავწყვიტეთ მასალის მომზადება, ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონების თაობაზე.

მწერალი დათო ტურაშვილი პრესა.გე-ს კითხვამ აღაშფოთა. მან პასუხი მაინც გაგვცა, ოღონდ ძალიან მოკლედ.

დათო ტურაშვილი, მწერალი: ”კარგით რა?! მე რატომ მეკითხებით? ერთსქესიანთა ქორწინების მომხრე რასაკვირველია, არა ვარ. რატომ? ახლა მეზარება მაგის მოყოლა. არა ვარ და მორჩა”.

შორენა შავერდაშვილი, ჟურნალ ”ლიბერალის” თანადამფუძნებელი და რედაქტორი: ”ეს საკითხი, რომ წამოიჭრას, ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონების მომხრე ვიქნები, რადგან ეს არის ელემენტარულად თანასწორუფლებიანობა, ადამიანის უფლებები და ყველას აქვს უფლება შექმნას ოჯახი ისე, როგორც უნდა და ვისთანაც წარმოუდგენია”

იმაზე, მისაღები იქნება თუ არა მისმა ვაჟმა ცოლად თავისივე სქესის წარმომადგენელი შეირთოს, შორენა შავერდაშვილმა პასუხი არ გაგვცა:
”ეს არის ჩემთვის ცოტა ყვითელი კითხვა, ოფიციალური პასუხის ჩარჩოებს აბსოლუტურად სცდება და ამიტომ ამაზე არ გიპასუხებთ”.

საპარლამენტო უმცირესობის წარმომადგენელი, დიმიტრი ლორთქიფანიძე ერთ-ერთი იმათთაგანი იყო, ვინც ამგვარი კითხვის დასმა შეურაცხყოფად მიიღო.

დიმიტრი ლორთქიფანიძე, პარლამენტარი: ”მე ამას ვერაფრით მივემხრობი და ვერანაირ კომენტარს ვერ გავაკეთებ. უბრალოდ, მიმაჩნია რომ თვითონ კითხვა არის ჩემთვის შეურაცხმყოფელი”.

დიმიტრი ლორთქიფანიძემ თუ შეურაცხყოფად მიიღო ჩვენი კითხვა, ლაშა ბაქრაძეს უცნაურად მოეჩვენა.

ლაშა ბაქრაძე, გერმანისტი: ”უცნაური კითხვაა, ეს საკითხი რომ წამოიჭრას მივემხრობი თუ არა. ჯერ არაფერი წამოჭრილა და ახლა რატომ ლაპარაკობთ ამასთან დაკავშირებით? არ ვიცი, მაგ თემაზე არასდროს მიფიქრია. რაღაც ნიუსიდან ნიუსს ვქმნით ხოლმე ამ ქვეყანაში. ვფიქრობ, ამაზე საუბარი ჯერჯერობით ადრეა. როცა ეს საკითხი აქტუალური იქნება, მერე გიპასუხებთ”.

ჯანსუღ ჩარკვიანი, პოეტი: ”აი, იმ უბედურებას, რაზეც მეკითხებით, ალბათ თვითონ პედარასტები დააკანონებენ, მაგრამ დღეს, როცა მართლმადიდებლურ სამყაროს, როცა უწმინდესსა და უნეტარესს ებრძვიან, რა უნდა ვილაპარაკო, ადამიანმა ის თუ არ იცის, რომ ეგ ეწინააღმდეგება ადამ და ევას, რომ ეგ არის უფლის საწინააღმდეგო ქმედება, რამეთუ უფალმან შექმნა ადამი და ევა და არა ადამი და ადამი და ევა და ევა. ამ უკანონო ქვეყანაში ესენი რას დააკანონებენ, კაცმა არ იცის. აი, ეს არის ჩემი კომენტარი”.

ნინია კაკაბაძე, ჟურნალისტი: ”პირადად მე არაფერი საწინააღმდეგო არ მაქვს, მაგრამ ამ საკითხზე დისკუსიის დაწყებას ვემხრობი. როგორი პოზიცია მექნება ჩემმა ვაჟმა ცოლად კაცი რომ მოიყვანოს (იცინის)? ჩემი ვაჟიშვილი როდესაც გაიზრდება და დიდი ადამიანი იქნება, მისი ცხოვრება იქნება და მისი გადასაწყვეტია რას გააკეთებს”.

ზალიკო სულაკაური, მხატვარი: რა ქორწინება, რის ქორწინება?! არანაირად არ ვემხრობი, არ შეიძლება. ჩემთვის ეს არის მარაზმი. მიუხედავად იმისა რომ აბსოლუტურად თავისუფალი ადამიანი ვარ, მსგავსი რამის დაკანონება ჩემთვის მიუღებელია. ზუსტად ასე დაწერეთ, ჩემზე რაც უნდათ ის იფიქრონ, ვინც ამის დაკანონებას ემხრობა; თავში ქვა უხლიათ და მუცელში სამართებელი”.

ზაზა კორინთელი (იგივე ზუმბა), მუსიკოსი: ”როგორც ქართველს, როგორც მოქალაქეს თუ მეკითხებით, მაგას არ ვემხრობი. ადამიანის უფლებათა დაცვის ამბავი, როცა არის, მათ მიმართ, რა თქმა უნდა, ტოლერანტობა გამაჩნია. მაგათ თავიანთი გზა არჩეული აქვთ და სპეციალურად ამის ხაზგასმა, მგონი საჭირო არ არის. იცხოვრონ, როგორც უნდათ. პატივს ვცემ ნებისმიერს, ვისაც თავისი აზრი და ცხოვრების წესი აქვს, მაგრამ პირადად მე, მაგის სახელმწიფოებრივად დაკანონებას ვერ მივემხრობი”.

ლაშა ბუღაძე, მწერალი: ”მივემხრობი, თუ ამის პირობები არის ჩადებული ევროკავშირში ჩვენი ინტეგრაციის გზაზე (იცინის). იდეაში, თუ კი ცივილიზებულ სამყაროში ამას არ შეხვდნენ ასეთი შიშით და ფობიებით, ალბათ ჩვენც არ უნდა შევხვდეთ. ეს ყველა ადამიანის ინდივიდუალური გადაწყვეტილების თემაა. თუ ვიღაცას ასეთი ქორწინების ქვეშ ყოფნა უნდა, ეს მისი ნებაა. მე რა უფლება მაქვს ვინმეს ავუკრძალო, ან მივუთითო, ან რაღაც ტაბუები დავუწესო? პატივს ვცემ ადამიანის კონკრეტულ, ინდივიდუალურ გადაწყვეტილებას”.

ჩვენს კითხვაზე - რას იტყვით ტრადიციებისადმი პატივისცემაზე? ბუღაძემ მოგვიგო: ”უკაცრავად, რას ნიშნავს?! მე უფრო ვცემ პატივს ადამიანის თავისუფლებას, რადგან ჩემი აზრით, მთავარი ღირებულებაა ადამიანის სიცოცხლე და თავისუფლება”.

კობა ხაბაზი, საპარლამენტო უმრავლესობის წევრი: ”ღმერთმა ქალი და მამაკაცი განსხვავებულად იმიტომ შექმნა, რომ მათი ერთად ყოფნის არსი, დანიშნულება არის გამრავლება, თანაცხოვრება და ბედნიერება. რაც შეეხება განსხვავებულ სქესობრივ ურთიერთობებს, როგორც მიჩნეულია, ესაა ჯანდაცვითი პრობლემა, რასაც საზოგადოების მეტი თანაგრძობა სჭირდება და არა გაკიცხვა. ვერაფერს საწინააღმდეგოს ვერ ვხედავ იმაში, რომ ქორწინება კანონით ნებადართული ჰქონდეთ, მაგრამ სხვა მიმართულებით უნდა ვიმუშაოთ, რომ ეს ჯანდაცვითი პრობლემაა, რომელიც უნდა მოგვარდეს”.

ნანა კაკაბაძე, უფლებადამცევლი: ”ერთსქესიანთა ქორწინებას არ ვემხრობი. ეს ეწინააღმდეგება ჩვენს რელიგიას, ტრადიციებს. მიმაჩნია რომ ეს არ უნდა დაკანონდეს”.

მწერალი ოტია იოსელიანი პრესა.გე-ს კითხვამ ძალიან გააბრაზა. მას მიაჩნია, რომ ამ საკითხის საჯაროდ განხილვა მიუღებელია.

ოტია იოსელიანი, მწერალი: ”ეს რა შეკითხვაა?! წინდაწინ არ იცით რა აზრის ვიქნები?! ამაზე დიდი სიმახინჯე შეიძლება საერთოდ?! ადრე თუ რაღაცა ხდებოდა, იმას ქე მაინც საცხა მალავდნენ და ეს ახლა სააშკარაოზე გამოაქვთ. რაო, ბედნიერები ვართო?! როდის დავორსულდებითო? ჰკითხეთ ერთი ორსულობის თაობაზე, მაგენმა იქნება ტყუპ-ტყუპი გააჩინონ. შობადობა ძალიან დაცემულია, ხოდა, იქნება მაგენმა რაღაცა გვიშველონ. მერე ქალები ქალებზე გათხოვდებიენ? გადავრჩენილვართ და ეგ არი. მაგაზე ლაპარაკიც არ შეიძლება, რომ მიაჩვევ ყურს, მერე ხომ იცი, სხვა წამოყოფს თავს. რა სიმახინჯეც ჭირთ, მის ტყავში დეეტიონ. დაღუპული ვართ ისედაც, ჩვენ კი არაფერი დაგვიხსნის, მაგრამ, კიდო ეს აკლდა ახლა ჩვენს გაჭირვებას და ჩვენს უბედურებას?! ”

ია ანთაძე, ჟურნალისტი: ”ჩემი თავი ლიბერალ ადამიანად მიმაჩნია,მაგრამ ჩემთვის ყოველთვის არის რაღაც ზღვარი ერთის მხრივ ლიბერალიზმსა და მეორე მხრივ, ჩემს რელიგიურ შეხედულებებს შორის, რომელიც ასევე არსებობს, მრავალი წლის განმავლობაში და პირადად მე, ამ საკითხის მომხრე და მებაირახტრე ვერ ვიქნები”.

პრესა.გე-ს კითხვა გიო ხუციშვილისთვისაც მიუღებელი აღმოჩნდა, მაგრამ პასუხი მაინც გაგვცა.

გიო ხუციშვილი, მომღერალი: ”როცა ამაზე საუბრობ, მხოლოდ ქართულზე, ჩვენს მენტალობაზე, ფოლკლორზე და ხანჯალზე არ არის საქმე. ეს რაღაც საოცრებაა, ეგეთი რამე უბრალოდ არ შეიძლება. ხომ ხედავთ მაგაზე უკვე თვითონ ამერიკელებიც ჭიდაობენ. ნორმალურ ქვეყნებში ასეთ რაღაცას არ აკანონენებენ, თორემ ყველას თავის გზა აქვს და ყველას თავის სიმახინჯე აქვს. ეს მომენტი გასაგებია, მაგრამ მათი დაქორწინება ჩემთვის საშინელებაა, ამაზრზენია.

უბრალოდ, ვერც ვფიქრობ, რა გიპასუხოთ არც ვიცი. ერთი რამე გვაქვს, რომ პირჯვარს ვიწერთ და ისე ვცხოვრობთ რომ ჩვენს შვილებს სხვა სახელი დავუტოვოთ. რომ იძახიან ევროკავშირში შესვლას დააჩქარებსო, ჩემო კარგო, ევროკავშირში შესვლას სინამდვილეში დააჩქარებს სხვა მენტალობა - კარგი მუშაობა, კარგი ახალგაზრდობა, განათლება, თბილისის სიყვარული, გადასასვლელზე გადასვლა, სიგარეტის არგადაგდება… ასეთი რაღაცის დაკანონებით ევროკავშირში კი არ შევალთ, მთელი ერი დავიღუპებით”.

სოსო ჯაჭვლიანი, მსახიობი და რეჟისორი: ”ერთმანეთს მივესალმეთ და მითხარი ჩხუბი არ დამიწყოო. ხომ ასეა?! ესე იგი ყველაფერი სწორად გაგიგიათ. მე ერთ პატარა ეპიზოდს მოვყვები და ეს იქნება ამის პასუხი - ოქტომბერში ვენეციაში მკლავჭიდში მსოფლიო ჩემპიონატზე ვიყავით. მთელი მსოფლიო იქ იყო. როგორც იქნა, სვანებმა მსოფლიო ჩემპიონი მძიმე წონაში მეგრელიც გავხადეთ. ჩამოვდივართ თბილისში, ამ წარმატების ამბავი ყველა არხმა იცის და არც ერთი არ დაგვხვდა. ალბათ ჩემი წერილებიდან გამომდინარე… მეორე დღეს, პირველმა არხმა რამდენიმე წამიანი სიუჟეტი გაუშვა, ოღონდ როგორ იცით?! ის ლომი არ უჩვენებიათ, ჩემი კომენტარი იყო.

”ვენეციაში გამართული ჩემპიონატიდან 3 დღის შემდეგ, ოსლოში ჩატარდა ”გეი პარადი”, ანუ საჯდომების მსოფლიო ჩემპიონატი და იქაც მეგრელი გახდა ყველაზე დიდი საჯდომის მფლობელი, გვარად ბარამია. ეს გენადი კვიკვინია მკლავჭიდში ჩემპიონი და ბარამია იქ. მთელმა ქართულმა პრესამ, ტელევიზიამ ბარამიას მაპატიეთ და საჯდომის სურათები გამოფინა და ახლა რა გასაკვირია იმაში, რასაც თქვენ ამბობთ, იმ ჟურნალში დაბეჭდილზე?! გული მერევა ასეთ რაღაცას რომ ვგებულობ.

ქვეყნის პოზიცია და მიმართულება საჯდომისკენაა. ყველამ თავის საჯდომს მოუაროს, მაგრამ მე რა მაღიზიანებს იცით?! 100 წლის უკან რამდენი მესაჯდომეც იყო, ახლაც იმდენია, მე ამათ არაფერს ვერჩი, მოსაკლავად არ დავდევ, მაგრამ ამას პოპულარიზაციას, რომ უკეთებენ, ეს არის მიუღებელი. მაშინ მოდით პარიტეტზე დავაყენოთ - ვაჟკაცების ”პარადიც” ჩავატაროთ, მესაჯდომეებისაც და მერე აარჩიონ ვისი რომელი სჯობია”.

ირმა ინაშვილი, ჟურნალისტი: ”მე ვარ აბსოლუტურად საღი მართლმადიდებელი ქრისტიანი, რომელიც თავიდან ბოლომდე ეწინააღმდეგება მსგავსის დაკანონებას. თუ ეგ საკითხი აქტუალური გახდება, ყველანაირი საშუალებით გავაპტროტესტებ და შევეწინააღმდეგები. თუმცა, კაცთმოძულე არა ვარ, არ ვერჩი ადამიანებს, რომლებიც თავის ერთ ოთახში ჩაკეტილები არიან და უნდა გურამი ნოდარს მიყვება ცოლად და ლამარა ეთერს, მაგრამ, როცა ეს გარეთ გამოდის და ამას ეძლევა კანონის სახე, არის კატეგორიულად მიუღებელი.

ძალიან ნიშანდობლივად მეჩვენება რომ ამ ბოლო დროს, მედიასაშუალებების თუ პროექტების დაფინანსებაში, ერთ-ერთი მთავარი კრიტერიუმი ხდება სქესობრივი უმცირესობების დაცვის საკითხი. მაგალითად, ახლახანს ჟურნალისტების მიერ მიღებულ ქარტიაში, მეშვიდე პუნქტში წერია, რომ თურმე ჟურნალისტებმა დისკრიმინაციისგან უნდა დაიცვან სქესობრივი უმცირესობების წარმომადგენლები. ვიმეორებ, არავის ვერჩი, კაცთმოძულე არ ვარ და მომხრე, რომ ქუჩაში ადამიანები ვცემოთ, მაგრამ წინააღმდეგი ვარ იმის, რომ ამა თუ იმ დოკუმენტში, დეკლარაციაში, ან ქარტიაში ჩაიწეროს, რომ აუცილებელია სქესობრივი უმცირესობების უფლებების დაცვა.

ჩემი აზრით, დეკლარაციებში, ქარტიებში ამ ფორმულირებების ჩაწერით, ხდება თვითონ ამ თემის პოპულარიზაცია და რეკლამირება. ზუსტად ვიცი, რომ ის მრავალმილიონიანი გრანტები, რომელიც საქართველოში მედიის დაფინანსებისთვის შემოდის, წავა სწორედ იმ მედია-ჯგუფებზე, რომლებიც ამას მხარს ღიად და საჯაროდ დაუჭერენ”.

(სურათი presa.ge)

ირანში 12 გეის სიკვდილით დასჯა ემუქრება

2009-12-16T13:15:00.003+04:00

ირანში 10 ახალგაზრდა მამაკაცი, რომელთაგან რვა არასრულწლოვანია, სიკვდილით დასჯის მოლოდინშია „სოდომიის“ ბრალდებით, ხოლო კიდევ ორი სასამართლოს გადაწყვეტილებას ელის. ინფორმაცია სიკვდილმისჯილი მამაკაცების შესახებ გაავრცელეს 25 ნოემბერს გეებისა და ლესბოსელების უფლებების საერთაშორისო კომისიამ (IGLHRC), ირანულმა ქვირ ორგანიზაციამ (IRQO) და ჰოლანდიურმა ორგანიზაციამ COC, რომელიც მსოფლიოში ერთერთი უძველესი ლგბტ ჯგუფია, და რომელიც 1946 წელს შეიქმნა. ამ ორგანიზაციებმა მოუწოდეს დასავლეთის ქვეყნებს, რომელთაც ირანთან დიპლომატიური და ეკონომიკური ურთიერთობები აქვთ, მიიღონ დიპლომატიური ზომები, რათა ეს დასჯა შეაჩერონ.

შეტყობინებაში აღნიშნულია, რომ ირანის დღევანდელი თეოკრატიული რეჟიმის პირობებში ძალიან რთულია ინფორმაციის მიღება ჰომოსექსუალების შესახებ, რომელთაც სასჯელის უმაღლესი ზომა მიესაჯათ. ადგილობრივ მედიაში მკაცრი ცენზურაა, ხოლო ჟურნალისტები, რეჟიმის კრიტიკოსები და ადამიანის უფლებების დამცველები იდევნებიან და მათ აკავებენ.

ირანში ერთსქესიანი ურთიერთობა პოლიტიკურ და რელიგიურ ტაბუდ ითვლება. „სოდომიაში“ დადანაშაულებულ პირებს ღია სასამართლო პროცესებზე უარს უცხადებენ.

სხვა სტატიები ამ თემაზე:
* ჩიკაგოში დაიდგა პიესა ირანში დასჯილი გეი მოზარდების შესახებ
* ირანის პრეზიდენტი აღიარებს, რომ მის ქვეყანაში გეები ცხოვრობენ
* ირანი: მამაკაცების 16% ჰომოსექსუალური გამოცდილება აქვს, 73% ონანისტია
* ერაყელ გეებს ანალურ ხვრელს უწებებენ

ახალი გრანტები აღმოსავლეთ ევროპის გეი ორგანიზაციებისთვის MSM Initiative პროექტის ფარგლებში

2009-12-16T12:54:00.002+04:00

ამერიკულმა კვლევითმა ორგანიზაციამ аmfAR, რომელიც შიდსის კვლევის სფეროში მუშაობს, განაცხადა ახალი საგრანტო პროგრამის დაწყების შესახებ, რომელიც მიმართულია აივ ვირუსთან ბრძოლაზე იმ მამაკაცებს შორის, რომლებსაც სქესობრივი ურთიერთობა აქვთ მამაკაცებთან. აღმოსავლეთი ევროპისა და ცენტრალური აზიის ორგანიზაციებს შეუძლიათ შესაბამისი განაცხადების შეტანა.

დამოუკიდებელ ორგანიზაციებს შანსი ეძლევათ მოიპოვონ გრანტი 15 ათას დოლარამდე ოდენობით. ორგანიზაციათა კოალიციებს კი უფლება ეძლევათ 30 ათასამდე დოლარის ოდენობის გრანტი მიიღონ. განაცხადების მიღების ვადა 2010 წლის 3 მარტს იწურება.

განაცხადების მიღების შესახებ განცხადება განთავსებულია საიტზე www.amfar.org/grants. შიდსის ვირუსის კვლევის ამერიკულ ცენტრთან დაკავშირება შესაძლებელია ელექტრონული ფოსტით msm.awards@amfar.org.