ชาจีน ชาญี่ปุ่น ชาอังกฤษ ชาฝรั่ง tea coffee lover คนรัก ชา กาแฟ

ชา เอิร์ล เกรย์ ทไวนิงส์ Twinings Earl Grey tea

2011-06-21T17:09:00.002+07:00

Twinings Earl Grey tea

ชา เอิร์ล เกรย์ ทไวนิงส์ Twinings Earl Grey tea

หลังจากห่างหายจาการรีวิวชาไปเสียนาน เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาครับ ครั้งนี้ก็เลยนำำชาที่ถือได้ว่า เป็นชาอันดับหนึ่งของทไวนิงส์มารีวิว

ชาที่ว่านั้นคือชาเอิร์ลเกรย์ ชาเอิร์ลเกรย์ นั้นจัดอยู่ในประเภทของชาผสม (Blend Tea) ซึ่งเป็นการนำใบชาดำ มาผสมกับน้ำมันหอมระเหยของพืชตระกูลส้ม ดังนั้นเมื่อเราดื่มชาเอิร์ลเกรย์ เราจะได้สัมผัสถึงกลิ่นอันหอมละมุนคล้ายกลิ่นมะกรูดมะนาว

ทุกครั้งเมื่อพูดถึงชาเอิร์ลเกรย์ ผมมักจะคิดถึงทไวนิงส์เอิร์ลเกรย์ก่อนเสมอ ที่เป็นนเช่นนั้นไม่ใช่เป็นเพราะว่าทไวนิงส์ให้การสนับสนุนเวบไซต์นี้นะครับ แต่เป็นเพราะว่า ทไวนิงส์ คือผู้ให้กำเนิดชาเอิร์ลเกรย์ หากคุณสนใจประวัติชาเอิร์ลเกรย์ สามารถติดตามอ่านได้ที่บทความ ชาฝรั่ง ชาอังกฤษ ชนิดและประเภท
ปกติดชาเอิร์ลเกรย์ จะดื่มแบบไม่ใส่นมครับ เนื่องจากเมื่อใส่นมลงไปแล้ว สีจะไม่น่ากิน และที่สำคัญที่สุด นมจะทำให้กลิ่นของน้ำมันหอมระเหยจางหายไป
แต่หากว่าอยากใส่นมจริงๆ ก็ขอแนะนำให้ใส่เพียงเล็กน้อย (ปริมาณที่แนะนำคือ 1 ช้อนชา)

วิธีชงชาอังกฤษ

(แบบซอง อย่างย่อ)

หรือชมวิธีชงแบบเต็มๆ ได้ที่บทความ วิธีชงชาอังกฤษ (แบบซอง)

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

The Miracle Of Tea 2010 @ Central Plaza Ramindra

2010-12-15T19:22:00.001+07:00

The Miracle Of Tea 2010 @ Central Plaza Ramindra

December 14-19, 2010

ได้รับคำบอกกล่าวจากผู้จัดงาน The Miracle Of Tea ผ่านทางเวบไซต์ "คนรักชา" ให้ไปชมงานตั้งแต่ปลายเดือนที่แล้วครับ แต่เนื่องจากว่าช่วงนั้นไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ กลัวจะกลับมาไม่ทันงานเขา แต่ก็โชคดีที่กลับมาทัน ก็เลย "แอบ" ไปดูงานนี้สักหน่อย งานจัดวันที่ 14 - 19 ธันวาคม 2553 ที่ เซ็นทรัลพลาซ่า รามอินทรา ครับ ขณะเขียนบทความนี้ ก็ยังเหลือเวลาอีกหลายวันทีเดียว ก็ขอเชิญคนรักชาทุกท่านไปชมงานกันครับ

อันนี้อยู่ตรงหน้าห้างครับ ทำเป็นป้ายรูปกาน้ำชาและถ้วยชา สะดุดตาทีเดียว

ซุ้มทางเข้าชั้นใต้ดิน

คุณ ก้อง (ปิยะ เศวตพิกุล) เป็นกล่าวเชิญชวนเข้าสู่พิธีเปิดงาน

คุณ สุรชัย ลิ้นทอง (รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย) เป็นประธานกล่าวเปิดงาน

เมื่อประธานกล่าวเปิดงานแล้ว บรรยากาศบนเวทีก็เริ่มคึกคัก

ใหม่ (สุคนธวา เกิดนิมิตร) และ ตรัย (ธนิษฐ์ ฉิมตะวัน) แฟนหนุ่ม มาร่วมสาธิตการชงชาบนเวที

วิทยากร จาก ชุมชนชาวฮากกา มาแนะนำวิธีชงชา

เปิดงานอย่างเป็นทางการ

VIP และ ผู้ผลิตชาไร่ต่างๆในเชียงราย

นี่เป็นสุดยอดชาจีนประเภทต่างๆ ครับ บางประเภทผมก็ยังไม่เคยลิ้มลองเลย

ชาเขียว หลงจิ่ง

ปี้ หลัว ชุน ก็เป็นชาเขียวของจีนอีกตัวหนึ่งที่มีชื่อเสียง

ลิ่ว อาน กวา เพียน อันนี้น่าจะเป็นชาดอกไม้ประดิษฐ์

ชาแดง ฉีเหมิน ชาแดงอันเลื่องชื่อ

จวิน ซาน หยิน เจิน

กวนอิมเหล็ก ราชันย์แห่งชาอู่หลง

อู่ อี๋ หยาน ฉา เคยเห็นกล่องดำๆ แบบนี้เหมือนกันครับ คาดว่าน่าจะเป็น "ต้า หง เผา"

ขา เหมา ฟง

ไป๋ หาว หยิน เจิน ชาตัวนี้แหละครับ ที่ฝรั่งเอาชื่อไปทับศัพท์จาก ไป๋หาว เป็น "pekoe" เรียกเกรดใบชา

มาชมบูธร้านต่างๆกันบ้าง

บูธ ตรงส่วนนี้จะเป็น บูธ ของไร่ชาเจ้าต่างๆ จากเชียงราย

บูธ บ.ชาฉุยฟง ชาเชียงรายที่ผมซื้อประจำ

ชาผู่เอ๋อ ทรงน้ำเต้า

ป้านชาทรงจอกเหล้าโบราณ

ผลิตภัณฑ์รูปลักษณ์ใหม่ ของชาฉุยฟง

ชาผู่เอ๋อ ทรงฟักทอง

ชาโสมอูหลง

บูธ ไร่ชาสุวิรุฬห์ ชาเชียงรายเจ้าประจำของผมอีกเจ้าหนึ่ง

ชานางงาม จากร้านชา 101

ชาทิบทิมอูหลง

นอกจากชาจีนแล้ว ยังมีบูธชาญี่ปุ่น และ ชาอังกฤษด้วย

ชามัตฉะ จากบูธชาโฮ

บูธ Whittard of Chelsea

ผลิตภัณฑ์ของ Whittard of Chelsea

ชาผลไม้

อันนี้เป็นชุดของขวัญของชา Whittard

บูธร้านใบชาจรรยา

อุปกรณ์ชงชา และ ชาดอกไม้ประดิษฐ์ (Blooming Tea)

ชาในบรรจุภัณฑ์สวยๆ

ชาชักมาเลย์

บูธชาตรามือ

ถ้วยชาลายสวยๆ ก็มีให้เลือกซื้อหาครับ

นอกจากชาแล้ว ยังมีเค้กสวยๆ ให้เลือกซื้อติดมือกลับบ้านด้วยครับ งานจัดถึง วันที่ 19 ธันวาคม 2553 ใครผ่านไปย่านรามอินทราก็แวะไปชมได้ครับ

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ครีมที ที่อะกาลิโก Cream tea @ Agalico

2010-10-30T22:32:00.046+07:00

ครีมที ที่อะกาลิโก

Cream tea @ Agalico

ห่างหายจากการรีวิวไปเสียนานครับ เนื่องจากพักนี้ยุ่งๆ เลยไม่ค่อยได้รีวิวอะไรเลย ครั้งนี้พาไปเที่ยวก็แล้วกันครับ จะพาไปทานครีมที ที่ร้านอะกาลิโก สุขุมวิท 51 หลายๆ คนอาจเคยไปมาแล้ว ก็ลองชมร้าน ผ่านสายตาของ "น้ำค้างหยกเก้าบุปผา" ดูบ้าง

ร้าน อะกาลิโก ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 51 ครับ ไม่มีป้ายหน้าร้านนะครับ วิธีเดินทางที่สะดวกที่สุด คงจะเป็น BTS ลงที่สถานีทองหล่อ ตรงตัวสถานีจะตั้งอยู่ที่ ปากซอยสุขุมวิท 53 ดังนั้นจึงต้องเดินย้อนกลับขึ้นมาอีก 1 ซอย ไม่ไกลมากครับ ประมาณ 100 เมตร ก็จะถึงซอยสุขุมวิท 51 และเดินเข้าซอยมาประมาณ 50 เมตร ก็จะเจออาคารบุญจิราธร เดินเข้าไป ประตูร้านจะอยู่ด้านซ้ายมือเราครับ

บริเวณทางเข้า เราจะพบป้ายจารึก ลายพระราชหัตถเลขา ของรัชกาลที่ 5 ที่ทรงพระราชทาน พระนามให้แก่ "หม่อมเจ้าหญิงบุญจิราธร" (พระนามเดิม "จิรบุญญินี") อันเป็นที่มาของชื่ออาคารครับ

ประตูทางเข้าร้านครับ หากไม่แน่ใจว่าใช่ร้านหรือเปล่า ก็จะมีคุณลุง รปภ. อยู่ที่หน้าตึกด้วย ลองสอบถามดูเพื่อความแน่ใจก็ได้ครับ

เข้ามาในร้านแล้วครับ มองออกไปข้างนอกก็จะมองเห็นป้ายจารึกดังกล่าว ไปตอนประมาณเกือบบ่ายโมงครับ ลูกค้ายังไม่ค่อยหนาตาเท่าไหร่

บรรยากาศร่มรื่นดีครับ ในร้านจะเน้นโทนสีขาว ทำให้รู้สึกโล่งโปร่งสบายตา

มีโซฟานุ่มๆ ให้เลือกนั่งกันตามอัธยาศัย อ้อ!! เพลินไปหน่อย ไปสั่งของทานกันดีกว่า

มีชาหลากหลายยี่ห้อให้เลือกกันตามใจชอบครับ

ชาผลไม้ก็มีหลายยี่ห้อให้เลือก หลักๆก็จะเป็นของ Twinings และ Dilmah

แอบผิดหวังเล็กน้อย เพราะตั้งใจจะไปชิมชาของทางร้าน สอบถามตรงเคาน์เตอร์แล้ว
ปรากฎว่าไม่มีครับ

คุณผู้หญิง คาดว่าน่าจะเป็นเจ้าของนะครับ แนะนำชา "ลาดูเร่" (Thé Ladurée) กระป๋องเขียวจากฝรั่งเศสตัวนี้ กับ ชาผลไม้อีกอันหนึ่ง แต่ผมชอบกลิ่นชาตัวนี้มากกว่า กลิ่นคล้ายๆ ชา่จีน "ต้าหงเผา" เลยครับ แต่กลิ่นจะอ่อนกว่าและ BODY อ่อนกว่า

ขนมแกล้มชาก็ แน่นอนครับ วันนี้พามาชิมครีมที ก็ต้องเป็น "สโคน" อยู่แล้ว

สั่งเสร็จ ก็เลือกที่นั่งครับ ได้โต๊ะนี้ เพราะว่าข้างหน้าเคาน์เตอร์ไม่มีที่นั่งแล้ว ลูกค้าเริ่มเข้ามากันแล้วครับ

นี่เป็นที่กรองใบชาครับ คงเป็นขอสะสมของเจ้าของร้าน

นั่งชมกล้วยไม้รอ ขนมน้ำชา

โถน้ำตาล

มาแล้วครับ ชุดครีมทีของเรา ครีมที (Cream Tea) ไม่ใช่ชาใส่ครีมนะครับ แต่จะเป็น Afternoon tea
ที่จัดชุดด้วย น้ำชาและเสิร์ฟมาพร้อมกับขนมที่เรียกกันว่า "สโคน" (หรือ สคอน)

ไม่รู้ใครจะขำผมไหม คือกลิ่นมันเหมือน ชาต้าหงเผาจริงๆนะครับ และรสชาติ (BODY) นั้นเข้มข้นน้อยกว่า เบาบางกว่า ชาต้าหงเผา ซึ่งจะออกขมติดปลายลิ้น และชุ่มคอกว่า

เมื่อชาได้ที่แล้วก็รินออกมาครับ กลิ่นหอมหรูหรา แบบชาฝรั่ง

ใครชอบหวาน ก็เติมน้ำตาลได้ครับ ทางร้านมีมีทั้ง น้ำตาลกรวดแบบนี้ และน้ำตาลทราย อีกโถหนึ่ง

พูดถึงที่กรองชาแบบนี้ ก็ดีเหมือนกันนะครับ ไม่ต้องหาที่วางหลังกรองเสร็จ เพราะมีมีฐานใช้เป็นที่วางในตัวเลย

มาคุยเรื่องสโคนต่อครับ สโคน จะเป็นขนมที่มีเนื้อคล้ายๆเค้กครับ ถ้าใครคิดไม่ออก จะคล้ายเนื้อโดนัทเค้กของ ดันกิ้นโดนัท สโคนในชุดครีมที นั้น จะเสิร์ฟมาพร้อมกับครีมสด (Clotted cream)

และ แยมสตรอเบอร์รี

หน้าตา เจ้าสโคน ของเรา

ครีมที ของแท้ สโคน จะต้องเสิร์ฟ มาพร้อมกับ แยมสตรอเบอร์รี เท่านั้น!!

ชาพร้อมแล้ว ต้องจัดการกับสโคนก่อน

บิครึ่งตามขวางครับ จากนั้นก็ใส่ครีมสด และ แยมสตรอเบอร์รี ลงไป

มีเรื่องจุกจิก ของพวกฝรั่งว่างจัดอีกแล้วครับ ก็เรื่องจะใส่ครีมก่อน หรือ ทาแยมก่อน แฮ่ะๆๆ ก็แล้วแต่ครับ สูตรใครก็สูตรใคร เข้าปากไปมันก็ผสมกันอยู่ดี ผมทาแยมก่อน เพราะว่ามันจะได้ไม่เลอะเทอะครับ

นอกจากชุดครีมที (Cream Tea) แล้ว ทางร้านก็ยังมีขนมอื่นๆ อีกด้วย ส่วนหลายๆ คน
ที่อาจจะไม่ชอบดื่มชา ทางร้านก็มีกาแฟไว้บริการด้วยครับ

อันนี้เป็น บราวนี่ ( Brownies ) ของทางร้าน สำหรับคนที่ชอบขนมแนวช็อกโกแลต
เหมาะที่จะทานคู่กับกาแฟดำ

บลูเบอร์รี่ชีสเค้ก ( Blueberry Cheesecake ) นุ่มละมุน ละลายในปาก หวานกำลังดี

คนไหนไม่ชอบขนมหวาน ลองสั่ง "คีช แฮม-เบคอน" ( Ham and Bacon Quiche)
เนื้อนุ่มหนุบหนับ มาลองทานกับเครื่องดื่มหวานๆ น่าจะเข้ากันได้ดี

บ่ายคล้อย จิบชา นั่งเหม่อ ไม่น่าเชื่อว่านี่จะอยู่ใจกลางกรุง

ไปชมบรรยากาศร้านกันต่อครับ พอบ่ายคล้อย ดูเหมือนลูกค้าจะยิ่งหนาตาขึ้น มีทั้งไทยทั้งต่างชาติครับ

กระป๋องชา ที่กลายเป็นของสะสมของคุณเจ้าของร้าน

อันนี้เป็นเครื่องครามฝรั่ง หนึ่งในของสะสมของเจ้าของร้านเช่นกัน

เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่า ร้านอะกาลิโก ไม่มีป้ายชื่อร้าน
พึ่งมาสังเกตุเห็น โลโก้ร้าน บนแก้วเทียนหอม

มีที่นั่งชั้นบนด้วยครับ ขึ้นไปดูแล้วรู้สึกว่าจะแคบไปหน่อย แต่ก็เป็นส่วนตัวดี

(ซ้าย)ถ่ายจากมุมสูงชั้นสองครับ , (ขวา)เฟิร์นประดับนี่ทำให้รู้สึกสดชื่นได้จริงๆ

มุมริมสวน อีกมุมหนึ่ง

นี่เป็นประตูทางออกไปสวนหลังร้านครับ

ทางเดินในสวน จากสองมุมมอง

รูปปั้นในสวน

ในสวนก็สามารถมานั่งได้ครับ ทางร้านจะยกมาเสิร์ฟให้เลย

ใครที่กำลังหาที่นัดเดทอยู่ ร้านอะกาลิโกก็น่าสนใจครับ บรรยากาศดีๆ ร่มรื่น ทานขนมดื่มน้ำชา ชมสวนไป คุยกันไป รื่นฤทัยมิใช่น้อยเลยทีเดียว ขอจบด้วยภาพบรรยากาศในสวนอีกมุมหนึ่งนี่เลยก็แล้วกันครับ ขอบพระคุณที่ติดตามชม

ที่ตั้ง : ร้านอะกาลิโก อาคารบุญจิราธร ซอยสุขุมวิท 51 โทร.0-2662-5857

เปิดบริการ : ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 10:00 - 18:00 น.

รถไฟฟ้า : ห่างจาก BTS สถานีทองหล่อประมาณ 400 เมตร ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที

ที่จอดรถ : ขับรถเข้าช่องทางเข้ากลางอาคารบุญจิราธร ด้านหลังอาคารมีที่จอดรถ

ราคาโดยประมาณ / 1 ท่าน : THB 200+ (เครื่องดื่ม 1 อย่าง + ขนม 1 อย่าง)

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาโนยุ ภาค 2 (ตอนจบ)

2010-10-01T18:40:00.006+07:00

ชาโนยุ
ภาค 2
(จบ)

[ อ่านภาคแรกได้ที่ ชาโนยุ ภาค 1 (กว่าจะเป็นพิธีชงชาญี่ปุ่น) ]

(Photo : http://www.wikipedia.org)

พิธีชา ที่เรียกกันว่า ชาโนยุ นั้น ดังที่ได้เคยเขียนไว้ในภาคต้นว่ามักจะอยู่ในกระท่อมในสวนอันร่มรื่น ท่านเซนโนะ ริคิว ออกแบบห้องชงชา ที่เรียกกันว่า "ไทอัง" ให้มีลักษณะที่เรียบง่ายแต่พิถีพิถัน ไม่มีการประดับตกแต่งด้วยของอันหรูหรา สิ่งตกแต่งอย่างมากคงมีเพียงภาพอักษร และแจกันดอกไม้เล็กๆ เท่านั้น เหตุที่เป็นเช่นนั้น ก็เพราะ ต้องการให้ผู้ร่วมพิธีชาได้เข้าถึง "วะบิ" หรือ รสนิยมที่เรียบง่าย และ "ชิบุมิ" หรือ ความเคร่งขรึม

(Photo : http://japan-web-magazine.com)

หัวใจของ ชาโนยุ คือการเตรียมตัวต้อนรับแขกของเจ้าภาพ ก่อนที่จะเข้าสู่พิธีชงชา เจ้าภาพจะทำความสะอาดห้องชงชาให้เรียบร้อย แขกผู้มาเยือน ก่อนเข้าไปในห้องพิธีชงชา จะทำการ ล้างมือ ล้างปาก ด้วยน้ำ เพื่อแสดงถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน แขกจะเดินผ่านประตูเล็กๆ เข้าไปนั่งรอให้ห้องชงชา

(Photo : http://japan-web-magazine.com)

เจ้าภาพ จะออกมานั่งโค้งคำนับเพื่อต้อนรับแขก และเริ่มทำความสะอาดอุปกรณ์ชงชา เช่น ถ้วยน้ำชา หม้อต้มน้ำ และ เริ่มตั้งหม้อต้มน้ำ ช่วงเวลานี้ เจ้าภาพจะต้อนรับแขก โดยการส่งขนมหวานในจานเล็กๆ ให้แขก อาจจะมีการสนทนาพาทีกันเบาๆเล็กน้อย แขกผู้มาเยือนรับประทานขนมหวานชิ้นเล็กๆนั้นรอ จะกระทั่งได้ยินเสียงน้ำเดือด ทุกคนในห้องชงชาจะเงียบ

(Photo : http://japan-web-magazine.com)

เจ้าภาพ นำถ้วยน้ำชามาวาง ตักชาผงใส่ถ้วยน้ำชา จากนั้นเปิดฝาหม้อต้มน้ำ ใช้กระบวยตักน้ำที่เดือดแล้วนั้น รินลงไปในถ้วยที่ใส่ชาผงเตรียมไว้ แล้วใช้แปรงที่ทำจากไม้ไผ่กวนให้เข้ากัน และต่อด้วยการใช้แปรงตีชาจนเกิดฟอง วิธีการนี้มีผู้สังเกตุว่าคล้ายกับวิธีประลองชงชา ในประเทศจีนโบราณที่เรียกกันกว่า "เตี่ยนฉาฝ่า" (点茶法)

(Photo : http://japan-web-magazine.com)

เมื่อเจ้าภาพชงชาในถ้วยจนเข้ากันดีแล้ว จึงยื่นถ้วยชานั้นให้กับแขกผู้มาเยือน ผู้เป็นแขกโค้งคำนับ รับถ้วยชามาวางบนฝ่ามือด้านซ้ายแล้วใช้มือขวาหมุนตามเข็มนาฬิกาสองรอบ ยกขึ้นจิบช้าๆ และจิบให้หมดภายในสามคำครึ่ง ซึ่งถือเป็นการรักษามารยาท (ชาจีนนั้นโดยมารยาทจะจิบให้หมดจอกภายในสามจิบ)

เมื่อดื่มเสร็จแล้ว ผู้เป็นแขก จะใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ เช็ดรอยเปื้อนที่ขอบถ้วยน้ำชา และใช้กระดาษหรือผ้าเช็ดมือที่เปื้อนอีกทีหนึ่ง จากนั้นจะใช้มือขวาหมุนถ้วยชาเป็นวงกลมทวนเข็มนาฬิกาสองรอบ แล้ววางถ้วยชาลงให้ด้านหน้าของถ้วยชากลับเข้าหาตัวแขก แล้วมักจะโค้งคำนับกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า "ขอบพระคุณมากครับ/ค่ะ" หรือ "อร่อยมากครับ/ค่ะ"

(Photo : http://japan-web-magazine.com)

เจ้าภาพจะรับถ้วยชามาเพื่อล้างทำความสะอาด และชงชาเช่นเดิมอีกครั้งเพื่อส่งให้แขกคนต่อไปจนครบ การใช้ถ้วยชาร่วมกันนี้ หมายถึง การมีส่วนร่วมในสิ่งเดียวกัน แม้ว่าจะเป็นการชั่วคราวก็ตาม ซึ่งถือเป็นสิ่งสำคัญของชาโนยุ

Article
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

แหล่งข้อมูลอ่านเพิ่มเติม

หนังสือ

นพพร สุวรรณพานิช. เปลือยฝักซามูไร. กรุงเทพฯ : 222, 2538.

ยุทะดะ ทะซะวะ และคนอื่นๆ. ประวัติวัฒนธรรมญี่ปุ่น : ภาพโดยทั่วไปอย่างกว้างๆ. แปลโดย
ปรียา อิงคาภิรมย์. กรุงเทพฯ : คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2529.

เรืองรอง รุ่งรัศมี. รวยรินกลิ่นชา. พิมพ์ครั้งที่ 4 (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ : แพรว, 2549.

วินทร์ เลียววาริณ. มังกรเซน. กรุงเทพฯ : 113, 2552.

สมาคมผู้ฝึกสอนชาญี่ปุ่น. สารานุกรมชาฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ : บูลสกายบุ๊คส์, 2553.

เวบไซต์

"Chanoyu" ใน "Chanoyu". [http://www.chanoyu.com/Chanoyu.html]. 2553.

"Japanese tea ceremony" ใน "Japanese tea ceremony". [http://www.wikipedia.org/] . 2553.

ชาสุ่ยเซียนหอมพันลี้ (ลิ้มเม้งกี่)

2010-09-22T15:33:00.006+07:00

ชาสุ่ยเซียนหอมพันลี้
(ห้างใบชาลิ้มเม้งกี่)

ไม่ได้รีวิว ชาจีนเสียนาน จนแฟนๆ ชาจีนแอบบ่น แฮ่ะๆๆ ครั้งนี้เลยนำชาจีนมารีวิวครับ ชาที่ทำการรีวิวในครั้งนี้ เป็นชาสุ่ยเซียนหอมพันลี้(千里香) จากห้างใบชาลิ้มเม้งกี่ครับ ชาสุ่ยเซียน (水仙茶) หรือ จุ๊ยเซียนนั้นจัดว่าเป็นชาอูหลงจำพวกหนึ่ง เป็นชาอูหลงประเภทชาหยาน

ใบชาจะถูกห่อด้วยกระดาษฟางแบบดั้งเดิมครับ หลังจากแกะแล้ว ผมชอบดมกลิ่นใบชาที่ยังติดอยู่ที่กระดาษ เพราะมีกลิ่นหอมมากครับ สุ่ยเซียนหอมพันลี้ ห่อนี้ราคาอยู่ราวๆ ห่อละ 300 กว่าบาท

ชามีแหล่งกำเนิดจากมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ใช้เวลาชงประมาณ 1-3 นาที ด้วยอุณหภูมิ 90-100 องศาเซลเซียส ชงได้ประมาณ 5-7 ครั้ง หรือจนกว่าชาจะจืด

ลักษณะใบชาจะเป็นการอบแบบชาหยาน คือการอบแห้งหลายๆครั้ง จนใบชาเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล มีลักษณะแห้งและกรอบ

สีของน้ำชาค่อนข้างเข้มครับ รสสัมผัส (BODY) เข้มข้นปานกลาง ดื่มง่าย ไม่ถึงกับฝาดขม หลังดื่มไปแล้วจะรู้สึกชุ่มคออยู่ครู่ใหญ่ กลิ่นของชาจะมีกลิ่นคล้ายๆกับกลิ่นคั่ว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของชาหยาน คอชาจีนที่ชอบชาแบบดั้งเดิม รวมไปถึงอากงอาม่า น่าจะชื่นชอบ เนื่องจากกลิ่นจะไม่หอมแบบชาเกาซาน ซึ่งชาเกาซานนั้นผู้สูงอายุบางท่านไม่คุ้น บ้างบอกว่าหอมจนเวียนหัว

วิธีชงชาจีนแบบย่อ

(ชมการชงแบบเต็มๆ ได้ที่หัวข้อ วิธีชงชาจีน )

ห้างใบชาลิ้มเม้งกี่

ห้างใบชาลิ้มเม้งกี่ ตั้งอยู่ที่ ถนนผดุงด้าว(หรือซอยเท็กซัส) เป็นร้านเก่าแก่ที่ขายชาจีนโดยเฉพาะครับ จะมีตู้แยกเก็บใบชาชนิดต่างๆไว้โดยเฉพาะ

เคยถามเถ้าแก่เจ้าของร้าน ว่าสุ่ยเซียนตัวไหนขายดีที่สุด เถ้าแก่บอกว่าก็แล้วแต่ระดับลูกค้า เพราะร้านนี้มีลูกค้าเกือบทุกระดับ อย่างชาสุ่ยเซียนนั้น มีตั้งแต่ห่อหนึ่งราคาไม่กี่สิบบาท ไปจนถึงห่อหนึ่ง ราคาเรือนพัน ซึ่งผมก็ชมชอบที่มีร้านขายใบชา ที่ไม่จำกัดลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เพราะชาเป็นเครื่องดื่มของมนุษย์ปุถุชน มิใช่เครื่องดื่มของชนชั้นใดโดยเฉพาะ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาโนยุ ภาค 1 (กว่าจะเป็นพิธีชงชาญี่ปุ่น)

2010-09-14T18:39:00.007+07:00

ชาโนยุ

ภาค 1

(กว่าจะเป็นพิธีชงชาญี่ปุ่น)

[ อ่านภาคจบได้ที่ ชาโนยุ ภาค 2 (จบ) ]

(photo : http://travelsrilnka.wordpress.com)
สองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน บนภูเขาคิชกูฎ ในชมพูทวีป พระพุทธเจ้า ทรงถือดอกไม้กำมือหนึ่งไว้ แล้วชูขึ้นท่ามกลางที่ประชุมสงฆ์ ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าพระองค์ต้องการสื่อถึงอะไร เว้นแต่เถระรูปหนึ่งที่ใบหน้าปรากฎรอยยิ้มขึ้น พระพุทธเจ้า ทรงมอบ จีวร , สังฆาฏิ , บาตร ให้แก่พระเถระรูปนั้น ซึ่งมีนามว่า พระมหากัสสปะเถระ ผู้ที่เปี่ยมไปด้วยสติปัญญา. เหตุการณ์นี้ เรียกได้ว่า เป็นการแสดงธรรม จากจิตสู่จิต โดยไม่ผ่านคำพูด ไม่ผ่านตัวอักษร เพราะหากใช้คำพูดหรือตัวอักษรอธิบายแล้ว ผู้อธิบายก็จะปรุงแต่งพระธรรมนั้น ให้ผิดเพี้ยนไปจากจุดประสงค์ จึงอาจกล่าวได้ว่า คำพูดนั้นล้วนเป็นเพียงมายา พระธรรมที่แท้ จะต้องรู้แจ้งด้วยตนเอง และนั่นคือจุดเริ่มต้นแห่ง พุทธนิกายเซน [สันสกฤต - ธยานะ (Dhyana) , บาลี - ฌาน (Jhana) , จีน - ฉาน (Chan) , ญี่ปุ่น - เซน (Zen)]

(photo : http://www.wikipedia.org)

การแสดงธรรม โดยวิธีชี้ตรง จากใจถึงใจ จากอาจารย์สู่ศิษย์ โดยวิธีที่คล้ายคลึงกันกับที่ พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมต่อพระมหากัสสปะเถระ ดำเนินสืบต่อกันรุ่นแล้วรุ่นเล่า จนกระทั่งถึงรุ่นที่ 28 ผู้ได้รับมอบ จีวร , สังฆาฏิ และ บาตร ที่สืบสายตรงมาจากพระพุทธเจ้า คือ พระโพธิธรรมเถระ (หรือที่รู้จักกันในนาม ปรมาจารย์ตั๊กม้อ) พระโพธิธรรม ได้นำพระสูตร และแนวคิดในการแสดงธรรมจากใจถึงใจเข้าสู่ประเทศจีน หลังจากพระโพธิธรรม ได้วางรากฐาน พุทธนิกายเซน ในประเทศจีน อย่างมั่นคงแล้ว รุ่นต่อๆมา ก็ได้เกิดการพัฒนาคำสอนเป็นสำนักต่างๆ อีกหลายสาย สายที่สำคัญที่จะกล่าวในที่นี้ได้แก่

1. สายหลินฉี (รินไซ - ในภาษาญี่ปุ่น หรือ Rinzai Zen) สายนี้ก่อกำเนิดจาก อาจารย์ หลินฉีอี้ซวน เซนสายนี้เน้นการรู้แจ้งอย่างฉับพลัน โดยจะเน้นวิธีการสอนที่รุนแรง เช่น การตะโกน ตี ตะคอก ว่ากันว่าอาจารย์บางคนถึงกับใช้ไม้หวดศิษย์จนตายคามือ และนอกจากวิธีสอนดังกล่าวแล้ว เซนสายนี้ ยังนิยมมอบปริศนาธรรม (โกอาน) ให้ศิษย์ไปขบคิด บางปริศนาธรรมศิษย์ต้องขบคิดนานถึง 10 ปี จึงรู้แจ้ง และเมื่อเซนสายนี้ได้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่น ก็เป็นที่นิยมของเหล่านักรบซามูไร และชนชั้นปกครอง

(photo : http://www.wikipedia.org)

2. สายเส้าต้ง (โซโต - ในภาษาญี่ปุ่น หรือ Soto Zen) สายนี้ก่อกำเนิดโดย อาจารย์ ต้งซานเหลียงเจีย สอนโดยใช้การนั่งสมาธิ ที่เรียกว่า วิธีซาเซน มีแนวคิดที่ว่า จิตของมนุษย์นั้นจะต้องได้รับการขัดเกลา จึงจะนำไปสู่การรู้แจ้งได้ และเมื่อเซนสายนี้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่น ก็ได้รับความนิยมจากชาวบ้าน สามัญชน เนื่องจากเป็นวิธีปฎิบัติที่เป็นรูปธรรม เข้าใจง่าย ไม่เหมือนสายรินไซ ที่ชาวบ้านสามัญชนยากที่จะเข้าใจ

(photo : http://www.wikipedia.org)
เซน เผยแพร่เข้าสู่เกาะญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกโดย ท่าน เมียวอัน เอไซ เป็นพระภิกษุญี่ปุ่น ที่เดินทางไปศึกษาพระธรรมในประเทศจีน ซึ่งเป็นการศึกษาพุทธนิกายเซนสายรินไซ เป็นเวลาร่วม 10 ปี เมื่อรู้แจ้งแล้ว จึงเดินทางกลับญี่ปุ่น พร้อมกับพระสูตร ท่านเมียวอัน เอไซ เริ่มเผยแพร่แนวคิดพุทธแบบเซนในประเทศญี่ปุ่น ในระยะแรก ได้รับการต่อต้านเป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นวิธีสอนที่แปลก และ แหวกแนว แต่ต่อมาภายหลังก็ได้รับการยอมรับ และเป็นที่นิยมของชนชั้นซามูไร ที่เป็นนักรบ เนื่องจากเซนสอนให้ไม่กลัวความตาย

นอกจากท่าน เมียวอัน เอไซ จะได้วางรากฐานพุทธนิกายเซน ในญี่ปุ่นแล้ว ท่านยังเป็นผู้ริเริ่มการปลูกชาบนเกาะญี่ปุ่น โดยได้นำเมล็ดชาติดตัวกลับมาที่ญี่ปุ่นด้วย ท่านเมียวอัน เอไซ นอกจากจะศึกษาพระธรรมแล้ว ยังได้ศึกษาเรื่องชาอีกด้วย และต่อมาท่านก็ได้เขียนตำราชาเล่มแรกของญี่ปุ่นขึ้น เรียกว่า "การดื่มชาเพื่อสุขภาพ" และคงจะเหนือความคาดหมายของท่านเมียวอัน เอไซ หากท่านได้รับรู้ว่า ต่อจากนั้นอีกไม่กี่ร้อยปี ชาได้รับความนิยมจนกลายเป็นเครื่องดื่มในชีวิตประจำวันของชาวญี่ปุ่น เหมือนกันกับเซน ที่ท่านได้วางรากฐานไว้ ก็ได้กลายเป็นจุดกำเนิดของวัฒนธรรมญี่ปุ่น หากจะพูดให้ถูกก็คือ ญี่ปุ่นเป็นญี่ปุ่นแบบที่พวกเรารู้จัก ก็เพราะรากฐาน เซน ของท่านเมียวอัน เอไซ ก็คงจะไม่ผิดนัก.

(photo : http://www.wikipedia.org)

ก้าวล่วงเข้าสู่ ยุคเอโดะ อันเป็นยุคแห่งสงครามกลางเมืองของญี่ปุ่น เกิดการรบพุ่งของขุนศึก กลุ่มต่างๆ ด้วยสภาพสังคมที่ค่อนข้างตรึงเครียด ชนชั้นซามูไร ที่กรำศึกจึงต้องการแหล่งพักพิงทางจิต เพื่อปลีกวิเวกออกจากความวุ่นวายทางการเมือง ในยุคนั้น ชนชั้นซามูไร ซึ่งเป็นนักรบ ต่างก็นิยมเรียนวิธีชงชา กับอาจารย์ผู้สอนชงชา หนึ่งในอาจารย์เหล่านั้นคือ ท่าน เซนโนะ ริคิว อาจารย์เซนสายรินไซอีกท่านหนึ่ง โดยท่านเป็นผู้ริเริ่มพัฒนาพิธีชา หรือ ชาโนยุ ให้เป็นแบบแผน ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์การชง ถ้วยชาแบบ ราคุยากิ (Raku Yaki) ซึ่งเป็นเครื่องดินเผาที่เผาด้วยความร้อนต่ำ มีรูพรุน และรูปทรงที่แปลกตา ถือว่าเป็นการก้าวพ้น อิทธิพลของเครื่องปั้นดินเผาแบบจีน สู่เครื่องปั้นดินเผาแบบญี่ปุ่นอันเป็นเอกลักษณ์

พิธีชานั้นมักจะอยู่ในกระท่อม ในสวนอันร่มรื่น ผู้ร่วมพิธีอยู่ในสภาวะจิตที่สงบนิ่ง เป็นสมาธิ กำหนดรู้ทุกๆขณะจิต พิธีชาจึงเปรียบเสมือนการผ่อนคลายทางจิต หากจะเทียบกับสังคมยุคปัจจุบัน คงจะคล้ายๆกับการเข้าสปา ปลีกวิเวก จากสังคมอันรีบเร่ง สู่สถานที่อันสงบและผ่อนคลาย

(photo : http://item.rakuten.co.jp)

ถ้วยชา Raku Yaki มีลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ และส่งผลให้เครื่องดินเผาญี่ปุ่น หลุดพ้นจากอิทธิพลเครื่องดินเผาจากจีน

(photo : http://www.wikipedia.org)

มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ การสอนชงชาของ ท่าน เซนโนะ ริคิว เรื่องราวมีอยู่ว่า ในยุคนั้นมีซามูไร ผู้หนึ่งชื่อ ไทโค ได้มาดื่มชาและศึกษาพิธีชา กับท่านเซนโนะ ริคิว อยู่เนืองๆ และอยู่มาวันหนึ่ง คาโตะ ผู้เป็นลูกน้องของ ไทโค เห็นว่าเจ้านายนั้นหมกมุ่นอยู่กับพิธีชา จนเสียราชการ คาโตะ จึงคิดกำจัดต้นตอแห่งปัญหานี้ ซึ่งก็คือ ท่านเซนโนะ ริคิว นั่นเอง

และแล้ววันหนึ่ง คาโตะ ก็ได้ไปหา ท่านเซนโนะ ริคิว ที่กระท่อมชงชา หลังจากกล่าวทักทายกันแล้ว ท่านเซนโนะ ริคิว ก็สังเกตุ เห็นรังสีอำมหิต ที่มาจาก คาโตะ ท่านเซนโนะ ริคิว เชิญชวน คาโตะ ร่วมดื่มชา โดยกล่าวว่า "พิธีชาคือพิธีแห่งสันติไม่จำต้องพกอาวุธ ดังนั้นโปรดวางอาวุธไว้ที่ด้านนอกเถิด" แต่ คาโตะ ปฏิเสธบอกว่า "ข้าฯเป็นนักรบ ไหนเลยจะให้อาวุธอยู่ไกลตัว" ท่านเซนโนะ ริคิว จึงกล่าวว่า "ถ้าเช่นนั้น จงเข้ามาดื่มชาเถิด"

เมื่อน้ำร้อนเดือดได้ที่ ท่านเซนโนะ ริคิว จึงแกล้งรินน้ำเดือดลงบนถ่านไฟ ทำให้ห้องนั้นตลบไปด้วยฝุ่นควัน คาโตะ ตกใจสุดขีด ลุกถลาออกจากห้องโดยลืมหยิบดาบไปด้วย หลังจากฝุ่นควันจางลง ท่านเซนโนะ ริคิว จึงกล่าวแก่ คาโตะ ว่า "อาตมาขออภัย เป็นความผิดของอาตมาเอง ดูสิดาบของท่านเปื้อนหมดแล้ว อาตมาจะเช็ดทำความสะอาดให้" ท่านเซนโน ริคิว หยิบผ้าขึ้นเช็ดดาบ พร้อมกลับกล่าวว่า "จิตมนุษย์นั้นหากไม่พยาบาท มุ่งคิดร้าย คงจะสะอาดยิ่งกว่าดาบนี้เป็นแน่" เหมือน คาโตะ จะรู้สำนึก หลังจากดื่มชาที่ ท่านเซนโนะ ริคิว ชงให้หมดถ้วย คาโตะก็ลากลับและไม่คิดฆ่าอาจารย์เซนโนะ ริคิวอีกเลย.

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

แหล่งข้อมูลอ่านเพิ่มเติม

หนังสือ

พุทธทาสภิกขุ. นิทานเซ็น มหรสพทางวิญญาณเพื่อจริยธรรม. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ, 2551.

เรปส์, พอล. เนื้อติดกระดูก. แปลจาก Zen Flesh Zen Bones โดย เสฐียรพงษ์ วรรณปก. พิมพ์ครั้งที่
12. กรุงเทพฯ : มติชน, 2553.

วินทร์ เลียววาริณ. มังกรเซน. กรุงเทพฯ : 113, 2552.

เวบไซต์

"Early life" ใน "Sen no Rikyu". [http://en.wikipedia.org/wiki/Sen_no_Rikyu]. 2553.

"History" ใน "Japanese tea ceremony". [http://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_tea_ceremony]. 2553.

"Zen in Japan" ใน "Zen history". [http://en.wikipedia.org/wiki/Zen]. 2553.

"Zen origins" ใน "Zen". [http://en.wikipedia.org/wiki/Zen]. 2553.

ชาอูหลง ชาอู่หลง ชาอูลอง

2010-08-18T20:02:00.001+07:00

ชาอูหลง
(Oolong Tea , Wulong Cha)

แฟนๆ ชาจีนแอบบ่นมาว่า ทำไมผมถึงไปหมกมุ่นอยู่กับชาฝรั่ง ไม่ค่อยมีเรื่องชาจีนให้อ่านกันบ้างเลย หรือว่าผมจะหันไปสนใจ แหม่มฝรั่ง แทน อาหมวย เสียแล้ว (HA-HA!!) ช่วงเวลาปกติ ผมก็ดื่มทั้งชาจีน ชาฝรั่ง ชาญี่ปุ่น ครับ เพราะเหตุที่ว่า หากดื่มชาชนิดเดียวกันนานๆ ก็จะเกิดอาการเบื่อ ช่วงก่อนพอดื่มชาฝรั่ง ก็เกิดอาการ "บ้าชาฝรั่ง" ขึ้นมา ก็เลยเขียนเรื่องชาฝรั่งออกมาติดๆกัน

ครั้งนี้จะเล่าถึงเรื่อง ชาอูหลง ครับ อ้อ!! ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนนะครับ ว่าผมไม่อาจเอื้อมที่จะเรียกตัวเองว่า "ผู้เชี่ยวชาญ" หรือ "Guru" เรื่องชา เนื่องจากสำนึกตัวเองว่าความรู้ยังตื้นเขิน ที่เขียนที่เล่าในบทความ ก็จะเป็นประสบการณ์เกี่ยวกับชาที่เคยดื่มมา ดื่มชาตัวไหนแล้วรู้สึกอย่างไร ก็นำมาเล่าสู่กันฟัง

ชาอูหลง, ชาอู่หลง, ชาอูลอง, ชาหวู่หลง หรือ หวู่หลงฉา (乌龙茶) นั้น หากแปลตรงตัว ก็จะหมายถึงชามังกรดำ ในตำราบางเล่มบอกว่า เป็นชาที่มีส่วนผสมของชาเขียว ซึ่งอันที่จริงจะว่าอย่างนั้นก็ไม่ใช่เสียทีเดียวครับ ชาอูหลง เป็นชากึ่งหมัก การหมักคือการนำใบชามาพักไว้ แล้วกระตุ้นด้วยการโกยเบาๆ ให้ใบชาสัมผัสกับอากาศ และอีกทางหนึ่ง ก็เป็นการกระตุ้นให้สารหอมระเหยในใบชาออกมา หลังจากนั้นจึงนำไปอบ

ชาอูหลง มีถิ่นกำเนิดที่ภูเขาหลัวป๋าซาน มณฑลฝูเจี้ยน เป็นภูมิประเทศที่มีหมอกปกคลุมตลอดปี และมีความชื้นในอากาศที่พอเหมาะ ผลผลิตใบชาในพื้นที่นี้จึงมีกลิ่นหอมเป็นพิเศษ ชื่อดั้งเดิมของ ชามังกรดำ (อูหลง) คือ ชางูดำ เนื่องจากมีตำนานเล่าว่า ไร่ชา ที่มีความชื้นทั้งปีเหล่านี้ มักจะมีงูดำที่ไม่มีพิษ อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก และมักจะเลื้อยพันต้นชา ชาวไร่ชาจึงขนานนามให้ชาที่ได้จากไร่เหล่านั้นว่า ชางูดำ แต่ด้วยความที่ว่า คำว่า "งู" นั้น ฟังแล้วคงจะให้ความรู้สึกไปในแง่ลบ ในทางกลับกัน สัตว์ในตำนานชนิดหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายงู ที่เรียกว่า "มังกร" นั้น ชื่อและความหมายของมัน ฟังแล้วให้ความรู้สึกในแง่บวก หรือ ความเป็นมงคล ดังนั้นชาวไร่ชา จึงได้เปลี่ยนชื่อ ชางูดำ เสียใหม่ว่า "ชามังกรดำ"

เท่าที่ผมเคยดื่มชาอูหลงมา ทำให้รู้ว่าชาอู่หลงเองก็มีการแบ่งย่อยออกเป็นสองชนิดใหญ่ๆ กล่าวคือ

1. ชาอูหลง แบบชาหยาน (岩茶)

2. ชาอูหลง แบบชาเกาซาน (高山茶)

1. ชาอูหลง แบบชาหยาน, "ชาหยาน" หากแปลตรงตัวจะมีความหมายว่า "ชาหน้าผา" ภาษาฝรั่งเรียกว่า Rock Oolong Tea แต่อันที่จริงคำว่า "ชาหยาน" นั้น เป็นการเรียกใบชาชนิดหนึ่ง ที่ผลิตด้วยการอบไล่ความชื้นหลายๆครั้ง จนใบชาแห้ง และเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล บางตำราเรียกว่า ชาอูหลงอบเข้ม ชาอูหลงแบบชาหยาน จึงมีความกรอบและเปราะ เมื่อชงแล้วจะได้กลิ่นหอมเหมือนผลไม้สุกผสมกลิ่นคั่ว ชาหยานที่มีชื่อเสียง เช่น ชาต้าหงเผา

2. ชาอูหลง แบบชาเกาซาน ชาอู่หลงแบบเกาซานนี้ คิดว่าคอชาจีนในเมืองไทย คงจะคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก็เนื่องมาจากชาอูหลงที่ผลิตในประเทศไทย ส่วนใหญ่ก็จะเป็นชาอูหลงแบบเกาซาน หากลองสังเกตุชาเชียงรายบ้านเรา ข้างถุงจะมีภาษาจีนเขียนไว้ชัดเจนว่า เกาซานฉา (高山茶) ชาเกาซานนั้น จะแตกต่างกับชาหยาน ตรงขั้นตอนการอบ เนื่องจากชาเกาซานจะอบแบบอ่อน ต่อมาจะนำใบชาใส่ลงบนผ้า แล้วมัดให้แน่น และนำไปคลึงบนเครื่อง ดังนั้นเราจึงเห็นชาเกาซาน เป็นเม็ดม้วนงอ เมื่อชงด้วยน้ำร้อน ใบชาก็จะค่อยๆ คลี่ตัวออกมา กลิ่นของใบชาเกาซานจะเป็นกลิ่นหอมเหมือนน้ำผึ้ง บางพันธุ์จะหอมเหมือนนมสด หรือหอมเหมือนข้าวโพดที่นึ่งสุกใหม่ๆ ชาอู่หลงเกาซาน ที่มีชื่อเสียง เช่น ชาอาหลี่ซาน , ชาต้งติ่ง ส่วนชาทิกวนอิมนั้นมีการผลิตออกมาทั้ง แบบชาหยาน และ ชาเกาซาน

ผมยังคงชอบดื่มชาจีน เพราะนอกจากจะได้สำผัสกับ กลิ่น และ รสชาติ อันบริสุทธิ์ของชาโดยปราศจากการปรุงแต่งใดๆแล้ว ผมก็ยังคงชอบ "กี่เพ้า" มากกว่า "กระโปรงสุ่มไก่" เพราะ ไม่ว่าจะดูกี่ครั้ง ดูอย่างไร กี่เพ้า ก็ดูเร้าใจกว่าเยอะ แฮ่ะๆๆๆๆ

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชา Lapsang Souchong (Whittard of Chelsea)

2010-08-09T19:00:00.002+07:00

เลปซาง ซูชอง

(วิททาร์ด ออฟ เชลซี)

Whittard of Chelsea Lapsang Souchong

ชาแลปซาง ซูชอง มีชื่อเป็นภาษาจีนกลางว่า เจิ้งซานเสี่ยวจ้ง (正山小种) เป็นชาแดงรมควันที่มีชื่อเสียง ของอู๋อี๋ซาน มณทลฝูเจี้ยน มีกลิ่นรมควันค่อนข้างแรง ตามตำนานได้ชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของชาเอิร์ลเกรย์ บางคนอาจจะบอกว่าได้กลิ่นแล้วชวนเวียนหัว เพราะไม่คุ้นเคยกับกลิ่นแบบนี้

ครั้งนี้ใช้ชา Lapsang Souchong ของ WHITTARD ครับ กลิ่นของใบชาก่อนชงนั้น คล้ายกับกลิ่นปลาแห้งรมควัน บางตำราว่ากลิ่นนี้เกิดจากการรมควันด้วยไม้ลำไย แต่บางตำราบอกว่าเกิดจากการรมควันด้วยไม้สน (แต่ผมว่ากลิ่นมันใช่ทั้งสองอย่างเลย) หลังชงลองสูดกลิ่นชาเข้าไปก็รู้สึกจะได้กลิ่นคล้ายๆยางสนเหมือนกันครับ (ใครที่เล่นดนตรีไทยพวกซอ จะเคยเห็นยางสนที่ใช้ขัดคันชักให้ฝืด กลิ่นคล้ายๆแบบนั้น)

ชาบรรจุในถุงชาวงกลมครับ ใช้เวลาชงประมาณ 2 - 4 นาที ใช้น้ำเดือด ชงได้ 1 รอบ ที่ข้างกล่องบอกว่าควรใช้ชา 1 ซอง ต่อน้ำ 1 ลิตร คิดว่าน่าจะเป็นเพราะกลิ่นของชานั้นแรงจึงต้องใช้น้ำชงในปริมาณมาก แต่หากใครชอบความเข้มข้น จะชง 1 ซอง ต่อ 1 ถ้วยก็ไม่ว่ากันครับ

แม้ว่าสีของน้ำชาจะเข้ม แต่รสสัมผัสนั้นนุ่มนวล ไม่ขม ไม่ฝาด ส่วนใหญ่ชาแดงอบแห้ง เช่น ชาอู่หลงที่อบแห้งแบบชาหยานของอู๋อี๋ซาน จะมีกลิ่นค่อนข้างแรง แต่รสชาติจะไม่ขมฝาด , กลิ่นของชาหลังชง เป็นกลิ่นคล้ายไม้รมควันเจือกลิ่นน้ำมันสน ปกติจะดื่มแบบไม่ผสมนม วันที่อากาศไม่สดใส ฝนตกพรำๆ ท้องฟ้าขมุกขมัว ได้ดื่มชา Lapsang Souchong ซักถ้วยก็คงจะดีมิใช่น้อย

เกรดใบชา BOPF

ชา Lapsang Souchong นั้น ความเห็นส่วนตัวคิดว่า เหมาะกับพวกอาหารคาวครับ ผมดื่มทีไรก็คิดถึงติ่มซำ แฮ่ะๆๆ อันที่จริงจะดื่มคู่กับพวกแซนวิชแฮมชีส ก็น่าจะเข้าท่า หรือดื่มคู่กับพิซซ่าก็เข้าที แต่คิดว่าไม่ค่อยเข้ากันกับพวก ขนมนมเนย เท่าไหร่

ขั้นตอนการชง

อุ่นถ้วยด้วยน้ำร้อนก่อน 1 ครั้งแล้วเททิ้งไป เติมน้ำร้อนลงในถ้วย และใส่ซองชาลงไป

ใช้จานรองปิดปากถ้วย เพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่นจางหาย

ใช้เวลาสกัดใบชาประมาณ 2 -4 นาที

ถ้าชงด้วยถ้วยที่มีฝาปิดก็จะสะดวกมากๆ ครับ แต่หากไม่มีก็ใช้จานรอง

คนเพื่อให้น้ำชาเข้ากัน ไม่ควรใช้ช้อนนวดถุงชา นะครับ

ตักถุงชาออก

เท่านี้ก็จะได้ลิ้มรสชาที่นุ่มละมุนแล้วครับ

สามารถชมวิธีชงชาซองได้ที่หัวข้อ วิธีชงชาอังกฤษ (แบบซอง)

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาก่อน หรือ นมก่อน TIF or MIF

2010-08-04T19:53:00.003+07:00

ชาก่อน หรือ นมก่อน

Tea in First (T.I.F.) or Milk in First (M.I.F.)

ชาฝรั่งในยุคเริ่มแรกนั้นก็ดื่มเหมือนกับชาจีนครับ คือ ดื่มแต่น้ำชาล้วนๆ โดยไม่เติม นม น้ำตาล ลงไป แต่ก็คงเป็นเพราะวัฒนธรรมการกินดื่มของเขา ที่มักจะมีพวกนมเนยเป็นส่วนประกอบ จึงได้ทดลองเติมนมลงไปในน้ำชา ซึ่งก็ปรากฎว่า ได้ลิ้มรสชาติที่ละมุนไปอีกแบบ ส่วนใหญ่ชาที่เติมนมจะเป็นชาที่ผลิตจากอินเดีย หรือ ศรีลังกา จำพวก ชาอัสสัม ซีลอน จะเข้ากันได้ดีกับนม

ในความเห็นส่วนตัว ผมเห็นว่า เรื่องการเติมนมนั้น ไม่น่าจะนำมาเป็นประเด็นในการถกเถียงกันเลยสักนิด เพราะมันเป็นเรื่องที่ออกแนว จุกจิกหยุมหยิมมาก ประเด็นอื่นๆ เช่น ควรเติมนมร้อนหรือนมเย็น , ชาชนิดนี้ควรจะดื่มคู่กับอาหารแบบใด. ยังเป็นประเด็นที่น่านำมาถกเถียงกันมากกว่า บางตำราว่า การเติมนมก่อน จะช่วยลดอุณหภูมิของน้ำชา ที่ลงไปสัมผัสถ้วย เป็นการถนอมถ้วยชากระเบื้องเนื้อบางไม่ให้แตกร้าว (แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องรสชาติตรงไหน?) ดูอย่าง จอกชาจีนเนื้อบางนั้น ก็ยังรับอุณภูมิร้อนจี๋ ของน้ำชาได้อย่างสบาย

เรื่องการใส่นมก่อน Milk in First (M.I.F.) หรือ ชาก่อน Tea in First (T.I.F.) คงจะต้องยกให้เป็นเรื่องความชอบส่วนบุคคล และ เหตุผลส่วนบุคคล เพราะไม่ว่าจะเติมก่อน เติมหลัง ผมก็ว่ารสชาติมันก็ไม่ได้แตกต่างอะไร หากชงชาแบบใบ อาจจะลองเติมนมลงในถ้วยชาก่อน แล้วค่อยรินน้ำชาจากกาลงไป แต่หากชงแบบถุง ในถ้วยชา หรือ ในแก้วมัค ที่สะดวกก็คงจะเป็นการเติมนมลงไปทีหลัง, ซึ่งผมก็ชอบเติมนมทีหลังครับ เพราะชอบดูเวลานมผสมกับน้ำชาจากก้นถ้วย

เรื่องอุณหภูมิของนมก็น่าสนใจ ปกติก็ไม่ต้องไปอุ่นนมให้ยุ่งยาก ใช้นมที่อุณหภูมิห้อง ดีที่สุด หากเป็นนมชนิพาสเจอร์ไรส์แช่เย็น ก็รินพักไว้สักครู่ จนอุณหภูมิของนมอยู่ในระดับอุณหภูมิห้อง ถ้าเป็นนมแบบ UHT ก็ไม่ต้องแช่ตู้เย็น นมเย็นอาจทำให้อุณหภูมิของน้ำชาลดลงจนเสียรสชาติ เราคงอยากดื่มชาอุ่นๆ มากกว่าดื่มชาเย็นชืด, นี่คงไม่มีใครตั้งประเด็นมาถกกันอีกนะครับ ว่าควรใช้ นมแบบ พาสเจอร์ไรส์ หรือ UHT เติมลงในน้ำชาดี? พอดีผมไม่ค่อยว่าง หากใครว่างๆ ไม่รู้จะทำอะไร ก็ลองตั้งประเด็นนี้ถกกันดู แฮ่ะๆๆ

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

สัญลักษณ์ คำย่อ และ เกรดใบชา

2010-08-02T19:39:00.002+07:00

สัญลักษณ์และคำย่อต่างๆ เกี่ยวกับชา

Icon, Abbreviation and Grade of Tea

ครั้งนี้จะเป็นการอธิบายความหมายของรูป icon ต่างๆ ที่ใช้ในการรีวิวชา และรวมไปถึง คำย่อต่างๆ ที่เราอาจจะพบบนกล่องชา หรือซองชา

รูป icon ที่ใช้ในการรีวิวชามีความหมายดังรูปนี้ครับ

สำหรับชาตะวันตก ข้างกล่องชาบางยี่ห้อ อาจจะแจ้ง เกรดใบชา (Grade of Tea) เอาไว้ แต่บางยี่ห้อก็ไม่ได้แจ้งไว้ คำย่อต่างๆนั้น มีความหมายดังนี้ครับ

Orange Pekoe (OP) ไม่มีมีอะไรเกี่ยวกับส้มเลยครับ และไม่ได้เกี่ยวอะไรกับวงนักร้องญี่ปุ่น แต่เป็นใบชาเกรดหลัก สำหรับเรียกใบชาตะวันตก (ชาฝรั่ง) มาจากชื่อชา ไป๋หาว (白毫) ของจีน

เกรด OP จะเป็นใบชาที่มีความยาวประมาณ 1 cm ที่ผ่านกระบวนการผลิต ตัด อบ นวด จนเป็นเส้นเล็กบาง ส่วนใหญ่จะนำไปผลิตเป็นชาบรรจุกระป๋อง ใช้เวลาในการชงประมาณ 3-5 นาที

Broken Orange Pekoe (BOP) เป็นชาที่มีขนาดเล็กกว่า OP คือ มีความยาวประมาณ 0.2 - 0.3 cm เป็นชาที่ผ่านการนวดด้วยแรงดัน ต่างจาก OP ที่นวดอย่างช้าๆ เป็นเกรดบรรจุกระป๋องอีกเกรดหนึ่ง

Broken Orange Pekoe Fannings (BOPF) มีขนาดเล็กกว่า BOP มีความยาว 0.1 - 0.2 cm ชาเกรดนี้ส่วนใหญ่จะนำไปทำเป็นชาถุง หรือ ชาซอง ใช้เวลาชงประมาณ 1 - 3 นาที

Pekoe Fannings (PF) มีขนาดใหญ่กว่า BOPF เล็กน้อย มีความยาวประมาณ 0.15 - 0.20 cm เป็นชาบรรจุถุงอีกเกรดหนึ่ง ใช้เวลาชงประมาณ 1 - 3 นาที

Fannings (F) มีขนาดเล็กกว่า BOPF เพียงเล็กน้อย มีความยาวประมาณ 0.05 - 0.10 cm เป็นชาอีกเกรดที่ใช้ทำชาซอง หรือ ชาถุง ใช้เวลาชงประมาณ 1- 3 นาที

Dust (D) ชาเกรดนี้หากเทียบกับชาญี่ปุ่นคงจะอยู่ในระดังเดียวกันกับ โคนะฉะ คือเป็นเศษใบชาระหว่างการผลิต ส่วนใหญ่นำไปทำเป็นชานมใส่เครื่องเทศแบบอินเดีย เป็นชาราคาถูกพบได้ทั่วไปในอินเดีย ชาที่ใช้ทำชาไทยใส่นม หรือ ชาชัก ก็อยู่ในเกรดนี้

ชาเกรดเหล่านี้ เป็นเกรดที่พบเห็นค่อนข้างบ่อย ทั้งนี้ยังมีชื่อเกรดชาอีกหลายเกรด ที่มักแตกต่างกันไปตามแหล่งผลิต ฤดูเก็บเกี่ยว ซึ่งถือว่าเป็นศัพท์เฉพาะของแหล่งผลิตต่างๆ อนึ่ง ภาพตัวอย่างข้างต้นนั้น ไม่ได้หมายถึงการตัดใบชาส่วนปลายใบนะครับ เพียงแต่นำเสนอให้เห็นถึงการตัดใบชาขนาดต่างๆ เท่านั้น เช่นในใบชา 1 ใบ ตัดแบ่งเป็นส่วนละเท่าๆกัน ประมาณ 0.2 cm ก็จะเป็นเกรด BOP เป็นต้น

แถมท้ายด้วย ความหมายของคำต่างๆ ที่ปรากฏบนกล่องชา Twinings

ORIGINS คือ ชาดำ (Black Tea) ล้วนๆ ชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น ซีลอน , ดาร์จีลิง

CLASSICS คือ ใบชาผสม (Blended Tea) แบบดั้งเดิม สูตรเฉพาะของทไวนิงส์ เป็นชาที่นำชาดำมาผสมกัน (Blend) ตั้งแต่ สองชนิดขึ้นไป

FLAVOURED คือ ชาดำ ที่นำไปผสมกับผลไม้ หรือ เครื่องเทศต่างๆ

GREEN คือ ชาเขียวล้วนๆ

HERBAL INFUSIONS คือ ชาสมุนไพร หรือ ชาผลไม้ ไม่มีส่วนผสมของชาดำ จึงไม่มีคาเฟอีน เช่น ชามิ้นต์ เป็นต้น

FRUIT FLAVOUR INFUSION คือ ชาผลไม้ ที่ไม่มีส่วนผสมของชาดำ ไม่มีคาเฟอีน

PURE คือ ใบชา หรือ ชาสมุนไพร ชนิดใดชนิดหนึ่งล้วนๆ ที่ไม่ใช่ชาดำ เช่น ชาขาว ชามิ้นต์

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชา ดาร์จีลิง ทไวนิงส์ Twinings Darjeeling Tea

2010-07-26T20:26:00.005+07:00

Twinings Darjeeling Tea

ชา ดาร์จีลิง ทไวนิงส์ Twinings Darjeeling Tea

ชา Darjeeling ได้ชื่อว่าเป็น แชมเปญแห่งชา (The Champagne of Teas) เนื่องมาจากกลิ่นที่หอมหวน และ รสชาติที่กลมกล่อม

ครั้งนี้เป็นการทดสอบ ชา ดาร์จีลิง ของ ทไวนิงส์ มีแหล่งเพาะปลูกที่เชิงเขาหิมาลัย เมือง Darjeeling ประเทศอินเดีย

ชาอังกฤษที่เคยดื่มมา ในความเห็นส่วนตัว คิดว่า Darjeeling เป็นชาที่มีกลิ่นหอมละมุนมากที่สุดครับ กลิ่นหอมนั้น คล้ายกลิ่นอ่อนๆ ของดอกไม้
สีของน้ำชาเป็นสีอ่อน แต่ในทางกลับกัน กลับมีรสชาติเข้มข้น กลมกล่ม (รสออกฝาด และ ขมเล็กน้อย) เข้ากันได้ดีกับอาหารว่างจำพวก เค้ก หวานๆ มันๆ หรือ จะเป็น พวกแซนวิช ก็เข้าที

ปกติ ชา Darjeeling จะนิยมดื่มแบบ ไม่ผสมนม เนื่องจากเป็นชาสีอ่อน แต่หากใครไม่ชอบรสชาติที่ขมฝาด ก็อาจจะเติมนมสดลงไปด้วยก็ได้
แต่ควรเติมลงไปเพียงเล็กน้อย ปริมาณในการเติมนมสดที่แนะนำคือ นมสด 1 ช้อนชา ต่อ ชา Darjeeling 1 ถ้วย

วิธีชงชาอังกฤษ

(แบบซอง อย่างย่อ)

หรือชมวิธีชงแบบเต็มๆ ได้ที่บทความ วิธีชงชาอังกฤษ (แบบซอง)

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชา ทไวนิงส์ ไฟน์เนส ซีลอน Twinings Finest Ceylon Tea

2010-07-22T16:37:00.002+07:00

ชาซีลอน ทไวนิงส์

(แบบซอง)

Twinings Finest Ceylon Tea

ชา ทไวนิงส์ ไฟน์เนส ซีลอน (Twinings Finest Ceylon Tea)

ชาสีลอน เป็นชาที่ได้ชื่อว่า ผสมนมออกมาแล้วจะได้สีเหลืองทอง สวยที่สุด ชาทไวนิงส์ ซีลอน ที่ทำการทดสอบในครั้งนี้ ผลิตจากแหล่งเพาะปลูกที่เขต ดิมบูล่า ประเทศศรีลังกา
ชงด้วยน้ำเดือด 100 องศา และเนื่องจากเป็นชาถุง ที่ถูกตัดเป็นชิ้นเล็กๆแล้ว จึงใช้เวลาในการสกัดชาประมาณ 1 - 2 นาที ก็เพียงพอ , ชา 1 ซอง ต่อการชง 1 ครั้ง

ชาเกรด BOPF

จะเห็นว่า เมื่อผสมนมลงไปแล้ว จะได้สีที่สวยสุกใสมากครับ หรือ จะดื่มแบบไม่ผสมนมก็เข้าท่า เป็นชาที่มีกลิ่นที่คุ้นเคย ดื่มง่าย แม้จะมีสีที่เข้ม แต่รสชาติกลับนุ่มละมุน

วิธีชงชาอังกฤษ

(แบบซอง อย่างย่อ)

หรือชมวิธีชงแบบเต็มๆ ได้ที่บทความ วิธีชงชาอังกฤษ (แบบซอง)

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

วิธีชงชาอังกฤษ (แบบซอง)

2010-07-19T18:09:00.002+07:00

วิธีชงชาอังกฤษ

(แบบซอง)
How to make a cup of tea with tea bag

เพื่อนๆ หลายคนที่เข้ามาชม ด้วยการค้นหาผ่าน Google มักจะอยากรู้ วิธีชงชาอังกฤษ หรือ วิธีชงชาฝรั่ง , เบื้องต้นนี้ จึงขอแนะนำการชงชาแบบซอง ก่อนนะครับ เนื่องจากเป็นชาที่มีการบริโภคที่สูงกว่า ชาแบบใบ หรือ แบบชาแบบ CTC

ชาอังกฤษก็เหมือนชาจีนครับ ที่ต้องอุ่นอุปกรณ์ก่อน ดังนั้นจึงต้องเริ่มต้นด้วยการอุ่นถ้วยด้วยน้ำร้อนแล้วเทน้ำทิ้งไป , ต่อจากนั้น จึงรินน้ำร้อนใส่ถ้วยรอไว้

และใส่ชาถุงที่จะชงลงไปในน้ำร้อนที่เราเตรียมไว้

การชงชาในกา (หรือป้านชา) จะมีฝาปิด เพื่อกันกลิ่นไม่ให้กลิ่นหอมของชาฟุ้งออกไป แต่การชงชาในถ้วย ไม่มีฝาปิด ดังนั้น จึงใช้จานรองปิดปากถ้วยแทน

จะคว่ำจานลง หรือ งายจานขึ้น ก็ได้ครับ ด้านไหนปิดได้สนิทที่สุดก็ใช้ด้านนั้น

ชาที่อยู่ในซองนั้น เป็นชาที่ตัดมาแล้ว ดังนั้นจึงใช้เวลาสกัดชาเพียง 1 - 2 นาที ก็เพียงพอ
เมื่อสกัดชาได้ที่แล้ว จะเห็นได้ว่า นำชาที่ได้ยังไม่ผสมกัน คือมีการแยกชั้น ข้างล่างจะสีเข้มกว่าข้างบน

การดึง แกว่งถุงชา สักสามสี่ครั้ง เป็นการทำให้น้ำชาผสมเข้าด้วยกันเป็นเนื้อเดียว และยังช่วยกระตุ้นให้ใบชาสกัดน้ำชาออกมาอีกทางหนึ่ง

เพียงเท่านี้ เราก็จะได้ น้ำชาร้อนๆ ที่หอมกรุ่น ไว้ดื่มกับ บิสกิต หรือ คุ๊กกี้ แล้ว

ใครที่ชอบความละมุนละไม อาจเติมนมสด ลงไปด้วย หรือ ใครที่ชีวิตขาดความหวานไม่ได้ ก็อาจเติมน้ำตาลลงไป ตามชอบ

ก็จะได้ชานม หอมกรุ่น ละมุนละไม

บางคนอาจจะคิดว่าทำไมยุ่งยากจัง วิธีชงเบื้องต้น เป็นการชงเพื่อดื่มละเลียดรส การชงดื่มแบบปกติในช่วงเวลาผ่อนคลาย อาจจะชงง่ายๆ ด้วยแก้วมัค ซึ่งสะดวก และ ง่ายดาย

ชาดำ (BLACK TEA) หรือ ชาผสม (BLEND TEA) ไม่ควรใช้ช้อนนวดถุงชาครับ เพราะเนื่องจากชาถุงนั้น ผลิตด้วยใบชาที่ตัดเป็นชิ้นเล็กๆแล้ว การนวดถุงชา จะทำให้ใบชาคลายรสฝาดออกมา ทำให้น้ำชาหมดความอร่อย
ควรชง ชาดำ หรือ ชาผสม 1 ซอง ต่อการชง 1 ครั้ง เพราะชาถุง ถูกออกแบบมาให้ชงเพียงครั้งเดียว

สำหรับ ชาผลไม้ ชามิ้นต์ ชาคาโมมายล์ ชาสมุนไพร หรือ ชาดอกไม้อื่นๆ ที่ไม่มีส่วนผสมของใบชาเลย สามารถใช้ช้อนกดนวดเบาๆ เพื่อสกัดน้ำชาออกมาได้อย่างเต็มที่ และ อาจจนำมาชงช้ำได้ จนกว่ากลิ่น และ รสชาติจะจืด

ชาบางยี่ห้อ อาจจะบรรจุซองแบบวงกลม ซึ่งก็ใช้วิธีชงเหมือนกันครับ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

วิธีชงกาแฟ ด้วย กระดาษทิชชู่

2010-07-18T18:31:00.007+07:00

วิธีชงกาแฟ ด้วย กระดาษทิชชู่

How to make coffee drink in tissue paper

วันนี้ "คนรักชา" ไม่ได้มาชงชาครับ แต่จะมาชงกาแฟให้ชิม แฮ่ะๆๆ ก่อนที่จะมาเป็นคนรักชา ก็เคยเป็นคนรักกาแฟมาก่อนครับ ช่วงนั้นกาแฟสดเริ่มได้รับความนิยม อุปกรณ์กาแฟยังคงแพงอยู่ครับ ใช้เครื่องชงแบบก้านกด (Coffee press) ชงอยู่เหมือนกัน แต่ก็รำคาญกากกาแฟที่มักจะปนออกมา
เคยคิดอยากจะได้เครื่องชง แบบเอสเพรสโซ (espresso machine) เหมือนกันครับ แต่ช่วงเวลานั้น เครื่องชงเอสเพรสโซ แพงมากๆ จะใช้ โมค่าพอต (Moka Pot) ก็ดูเหมือนจะต้องใช้เตาอีก... เคยเห็นในหนังฝรั่ง เวลาเขาชงกาแฟทานที่บ้าน เขาก็ใช้เครื่องชงแบบฟิลเตอร์กรอง (coffee filter machine) แม้ว่าจะไม่แพงเท่าเครื่องเอสเพรสโซ่ แต่มันก็ชงออกมาในปริมาณที่มากเกิน คงจะใช้สำหรับชงทานหลายคนมากกว่า
ก็เลยมาลงตัวที่ ที่ชงกาแฟวางบนปากถ้วย (One cup coffee filter) ที่ใช้กระดาษฟิลเตอร์กรอง ก็ชงแบบนั้นแหละครับ แต่อยู่มาวันหนึ่ง กระดาษเกิดหมดขึ้นมา แต่ก็อยากดื่มกาแฟ ขี้เกียจออกไปซื้อ หันซ้ายหันขวา เลยลองเอากระดาษทิชชู มาเป็นฟิลเตอร์แทน ผลออกมา แฮ่ะๆๆ ไม่น่าเชื่อ ได้กาแฟแบบเดียวกันเลย ตอนแรกแก้ขัด แต่หลังๆ ด้วยความขี้เหนียว เลยใช้ทิชชูแทนฟิลเตอร์ตลอด แฮ่ะๆๆ
วิธีชงกาแฟ ด้วยกระดาษทิชชู มีอุปกรณ์ และขึ้นตอนดังนี้ครับ

แก้วมัคทรงสูง
ช้อนสำหรับคน
กระดาษทิชชู่ชนิดเหนียว (เลือกที่ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น)
ยางรัด (ถ้าจะให้ดี เลือกแบบที่ใช้รัดผมผู้หญิงจะมีความยืดหยุ่นสูงกว่า)

กาแฟบด เลือกแบบคั่วเข้ม บดละเอียด

ขั้นตอนแรก นำกระดาษทิชชู่ สองแผ่น วางบนปากแก้วแล้วใช้ยางยืดรัด

ทำให้กระดาษทิชชู่ เป็นหลุม คล้ายๆ กรวย แบบในรูปครับ

ใส่กาแฟบดละเอียดลงไป

รินน้ำร้อน (รอบแรก) ลงไป โดยเริ่มจากตรงกลาง แล้ววนออกนอกเป็นรูปก้นหอย

การรินน้ำร้อนรอบแรก จะเห็นว่า น้ำจะซึมกาแฟไปอย่างรวดเร็ว

จากนั้น รินน้ำร้อน (รอบสอง) อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ รินจากริมขอบด้านนอก เข้าด้านใน เป็นรูปก้นหอย

การรินน้ำในรอบที่สอง น้ำจะผ่านผงกาแฟช้าลง ค่อยๆซึมลงไปด้านล่าง

รอให้น้ำซึมลงไปจนหมด

จากนั้นจึงแกะ กระดาษทิชชู่พร้อมกากกาแฟออก แล้วก็ทิ้งได้เลย

การชงแบบบ้านๆ ที่ได้กาแฟสด รสเข้มข้น หอมกรุ่น
วิธีนี้ เป็นเพียงการชงแก้ขัดนะครับ หากต้องชงเป็นประจำ ก็คงต้องใช้กระดาษฟิลเตอร์กรอง ขอให้มีความสุขกับการดื่มกาแฟครับ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาหยาน และ ตำนานชาต้าหงเผา

2010-07-12T08:00:00.061+07:00

Wuyi Yan Tea and The Legend of Da Hong Pao tea

ชาหยาน และ ตำนานชาต้าหงเผา

(photo : http://tea.dm111.com)

ได้เคยรีวิว ชาต้าหงเผา ไปแล้วครับ แต่ยังไม่ได้เล่าตำนานชาต้าหงเผาเลย , ปกตินั้น ชาอู่หลง จะมีประเภทที่หมักน้อยๆ ที่ภาษาฝรั่งมักจะเรียกว่า Green oolong tea ชาอู่หลงลักษณะนี้จะยังมีความเขียวอยู่ครับ ผมก็เลยถือโอกาสตั้งชื่อภาษาไทยให้มันว่า "ชาอู่หลงดิบ" เรียนแบบ ชาผู่เอ๋อดิม แฮ่ะๆๆ , ส่วนชาอู่หลงที่มักนานขึ้นและผ่านการอบไล่ความชื้นจนใบชาเปลี่ยนสี ฝรั่งเขาจะเรียกว่า Black oolong tea นั้น ผมก็ตั้งชื่อให้มันเหมือนกันครับ คือ "ชาอู่หลงสุก" ชาอู่หลงประเภทหลังนี้ จะหอมคล้ายกลิ่นคั่ว , ชาต้าหงเผา นั้นถือว่าเป็นชาอู่หลงประเภทอู่หลงสุกครับ ซึ่งชาอู่หลงสุกนั้น หากมาจากอู่อี๋ซาน ทางตอนเหนือ ของมณฑลฝูเจี้ยน จะเรียกว่า "ชาหยาน"(岩茶) บางคนอาจจะสงสัยว่า ชาหยานนั้นมันคืออะไร?

(Photo : http://hbswk.hbs.edu)

ชาหยาน (岩茶) หากแปลตรงตัว ก็จะแปลว่า ชาผา หรือ ชาภูผา เป็นชื่อเรียกของชาอู่หลงประเภทหนึ่งจากอู่อี๋ซาน ชาหยานจากอู๋อี๋ซานที่มีชื่อเสียงได้แก่ ต้าหงเผา (大红袍) , ไป๋จีกวน (白鸡冠) , เถี่ยหลัวฮั่น (铁罗漢) และ สุ่ยจินกุย (水金龟) .

ชาหยาน มีกระบวนการผลิตขั้นตอนหนึ่ง คือการ อบชา ด้วยถ่าน ในถังไม้ไผ่สาน หลายๆรอบ เพื่อไล่ความชื้น กรรมวิธีนี้เอง ที่ทำให้ใบชานั้น แห้ง และเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล เมื่อชงแล้วจะได้กลิ่นหอมคล้ายกลิ่นคั่ว และหากพูดถึง ชาหยานแล้ว ชาที่นับได้ว่า เป็น ราชันย์แห่งชาหยาน ก็คือ ต้าหงเผา นั่นเอง

(Photo : http://www.wikimedia.org)
ตำนานชาต้าหงเผา แห่งอู่อี๋ซานนั้น ดูเหมือนจะมีหลายตำนานทีเดียวครับ บางตำนานก็อิงจากประวัติศาสตร์ แต่บางตำนานก็ออกแนวเทพนิยาย พูดมาตั้งเยอะแล้ว ยังไม่ได้บอกความหมายของ คำว่า "ต้า หง เผา" เลยนะครับ แต่เชื่อว่า ท่านที่พอรู้ภาษาจีน ก็คงจะรู้ความหมาย , "ต้า แปลว่า ใหญ่" , "หง แปลว่า แดง" (มิใช่แมนยูฯ) , "เผา แปลว่า เสื้อคลุม" ดังนั้น ต้าหงเผา จึงแปลว่า "เสื้อคลุมแดงใหญ่" ฟังชื่อแล้วรู้สึกแปลกๆ หรือเปล่าครับ ชาอะไรชื่อ เสื้อคลุมแดงใหญ่ ไม่ใช่เราๆ ท่านๆ เท่านั้นที่รู้สึกแปลกกับชื่อชานี้

(Photo : http://www.wikimedia.org)
เพราะแม้แต่ ฮ่องเต้เฉียนหลง เมื่อได้ยินชื่อชานี้ก็รู้สึก จั๊กจี้อย่างไรพิกล จึงได้เตรียมพระราชาทานนามใหม่ให้กับชานี้ แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่ได้เปลี่ยน ยังคงใช้ชื่อ ชาต้าหงเผา จวบจนกระทั่งถึงทุกวันนี้

ถามว่า เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น? ก็ต้องตอบว่า บังเอิญ เฉียนหลงฮ่องเต้ ได้ทรงทราบตำนานของชาต้าหงเผาครับ เลยรู้สึกประทับใจ จึงเปลี่ยนใจ ให้ใช้ชื่อเดิมต่อไป

(Photo : http://gsmm.eco.gov.cn)
ตำนานที่เฉียนหลง ได้รับรู้นั้น ไม่ทราบว่าจะเป็นตำนานใดนะครับ แต่แต่จะเป็นหนึ่งในตำนานที่จะเล่าต่อไปนี้

ตำนานที่ 1 กล่าวกันว่า ในสมัยราชวงศ์หมิง พระมารดาของฮ่องเต้ ทรงประชวร ด้วยอาการปวดศีรษะ หาหมอมารักษาอย่างไรก็ไม่หาย จนกระทั้งพระมารดาของฮ่องเต้ ได้ดื่มชาจากอู่อี๋ซาน หลังจากนั้น อาการก็ทุเลาลง จนหายจากการปวดศีรษะ ฮ่องเต้ทรงพอพระทัยมาก จึงพระราชทาน ผ้าคลุมแดงผืนใหญ่ คลุมต้นชาทั้งหกต้น นัยว่าเป็นรางวัล ที่ทำให้พระมารดาทรงหายจาการประชวร จนเป็นที่มาของชื่อชาต้าหงเผา

ตำนานที่ 2 ตำนานนี้ออกแนวแฟนตาซีหน่อยครับ เรื่องราวมีอยู่ว่า มีหญิงชราคนหนึ่ง อาศัยอยู่พื้นที่อู่อี๋ซาน วันหนึ่งหญิงชรา ก็ไปเจอ ชายชราคนหนึ่ง เป็นลมล้มอยู่ นางจึงได้พากลับบ้าน ปฐมพยาบาล ให้ที่พักและอาหาร และในวันรุ่งขึ้นนั้นเอง ชายชราผู้นั้น กลับกลายเป็นเซียน ที่แปลงกายมาลองใจหญิงชรานั้น ด้วยจิตใจที่ดีงามของนาง เซียนจึงได้ปักไม้เท้าลงบนดิน งอกเงยเป็นต้นชา ภายหลังจากนั้น นางได้ลองเก็บใบชาจากต้น มาชงดื่ม ปรากฎว่า กลิ่นนั้นหอมหวล รสชาติเป็นเลิศ เรื่องราว ต้นชาวิเศษ จากไม้เท้าเซียน ล่วงรู้ไปถึงราชสำนัก ทางราชสำนักจึงสั่งให้ทหารมาถอนใบชานั้นไปปลูกในอุทยาน แต่ปรากฎว่า ต้นชาวิเศษนั้น กลับถอนตัวเองขึ้นจากดิน และล่องลอยมา ยืนต้น ณ ที่เดิม ในขณะที่ล่องลอยมานั้น ว่ากันว่าใบชาจากต้น ก็ปลิดปลิว ขยายใหญ่ขึ้นเป็นกลายเป็น เมฆสีแดง เป็นเสื้อคลุมแดงให้เซียนได้สวมใส่

(Photo : http://www.xiaomuwu.com.cn)
ตำนานที่ 3 อันนี้ออกแนวข้อเท็จจริงหน่อยครับ เนื่องจากต้นชาทั้งหกต้นนั้น ขึ้นบนหน้าผา ยากที่คนจะป่ายปีนขึ้นไปเก็บใบชา สมัยก่อน จึงใช้ลิงปีนขึ้นไปเพื่อเก็บใบชา และด้วยความที่ว่า คนที่ใช้ลิงขึ้นไปเก็บใบชานั้น มองไม่เห็นตัวลิง เนื่องจากต้นไม้ขึ้นรก เลยผูกผ้าแดงผืนใหญ่ให้ลิง เพื่อจะได้สังเกตุลิงได้ง่ายขึ้น ตำนานนี้ไม่ค่อยมีสีสรรเท่าไหร่ ส่วนตัวผมชอบตำนานที่สองนะครับ

(Photo : http://news.xinhuanet.com)

ต้นชาต้าหงเผา ต้นดั้งเดิมทั้งหกต้น ยังคงยืนต้นมาจนกระทั้งถึงปัจจุบัน รัฐบาลท้องถิ่น ประคบประหงมอย่างดี ว่ากันว่า สมัยก่อนนั้น เคยมีการทำบันไดหินขึ้นไปจนถึงต้นชา แต่เมื่อทางสะดวก คนก็ยิ่งขึ้นไปเก็บกันมาก ต้นชาไม่มีเวลาฟื้นตัว ซึ่งอาจจะทำให้ต้นชาตายได้ จึงมีการทุบบันไดหินทิ้ง การทำเช่นนั้น ก็จะเป็นการปกป้องต้นชาต้นดั้งให้อยู่รอดปลอดภัยต่อไป

(Photo : http://www2.wuyishan.gov.cn)

ชาต้าหงเผา จากต้นดั้งเดิมนั้น ผลผลิตต่อปีไม่มากครับ และแน่นอน แพงมหาโหดเลยทีเดียว บางทีมีเงินอย่างเดียวก็มิอาจจะซื้อหา เนื่องจากไม่ได้วางขายตามท้องตลาดครับ ต้องใช้วิธีประมูล ในปี 2005 ราคาประมูลเริ่มต้นที่ ขีดละ 20,000 บาท นี่แค่ราคาเริ่มต้นนะครับ ยังไม่ได้สู้ราคากันเลย ใบชาที่เก็บได้จากต้นดั้งเดิมนั้น ปีหนึ่ง อาจจะเก็บได้ไม่ถึง ครึ่งกิโลเสียด้วยซ้ำไป

(Photo : http://www.greatwuyi.com)

บางคนอาจสงสัยว่า อ้าว..แล้วแบบนี้ ต้าหงเผาที่ขายกันตามท้องตลาดมาจากไหน ก็เป็นชาที่ผลิตจากไร่ ใกล้ๆ ต้นดั้งเดิมนั่นแหละครับ เรียกว่าใกล้ต้นดั้งเดิมเท่าใด ราคาก็สูงขึ้นเป็นเงาตามตัว ใบชาจากต้นดั้งเดิมที่ประมูลได้ จะนำไปเป็นชาอ้างอิง ก็ประมาณว่า นำไปอ้างอิงรสชาติ ว่าต้าหงเผาแท้ๆ กลิ่น รส แบบนี้นะ แล้วพยายาม ทำให้ชาในไร่นั้นๆ มีกลิ่น และ รส ใกล้เคียงกับต้นดั้งเดิมมากที่สุด และบางส่วน ก็นำไปรับรองแขกบ้านแขกเมือง, เราๆ ท่านๆ ก็ไม่ต้องไปคิดอะไรมากครับ บางทีชาก็แพงเพราะตำนานนี่แหละ ดื่มชาก็ต้องรู้จักตัวเอง อะไรที่เห็นว่าเกินตัว ก็ๆไม่คุ้มที่จะจ่ายครับ บางที ชาดีๆ ก็ไม่ได้แพงเกินจะซื้อหา ทุ่มไปมากๆ ประเดียวก็จะจนเพราะชา แฮ่ะๆๆๆ.

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

วิธีชงชาจีน Kungfu tea

2010-07-07T18:25:00.006+07:00

kungfu tea gongfu cha

วิธีชงชาจีน

การชงชาจีนมีหลายแบบครับ แบบที่เราคุ้นเคยอาจจะเป็นการชงชาไว้ในกาใหญ่ รินดื่มได้เรื่อยๆ เมื่อกระหาย แต่ก็ยังมีวิธีชงชาจีนอีกแบบหนึ่งครับ เรียกว่า การชงแบบประณีต หรือภาษาจีนกลาง จะเรียกว่า กงฟูฉา (工夫茶)
หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมถึงเป็นชาประณีต ถ้าแปลไทยให้เป็นไทย ก็คือ การชงแบบมีพิธีรีตรอง ต้องใช้เวลาในการชงมาก ดังนั้นส่วนใหญ่ การชงชาประณีต จึงต้องเป็นช่วงที่มีเวลาว่าง ซึ่งมีอุปกรณ์และการชงดังต่อไปนี้ครับ

อุปกรณ์

a - ถาดรอง อันนี้เพื่อความสะดวกในการชงครับ สำหรับรองน้ำไม่ให้หกเลอะเทอะ อาจจะเป็นถาดไม้ ถาดพลาสติก ถาดอลูมิเนียม ก็แล้วแต่จะหาซื้อกันครับ บางท่านอาจจะใช้ถ้วยใบใหญ่ๆ แทนก็ได้ครับ
b - จอกชา ควรเลือกจอกที่มีพื้นด้านในสีขาว เพื่อจะได้เห็นสีของน้ำชาได้อย่างชัดเจน จะเป็นแบบเคลือบทั้งหมด หรือ แบบเคลือบเฉพาะด้านในก็ได้
c - ป้านชา (ปั้นชา ก็เรียก) บางคนอาจสงสัยว่าทำไมกาน้ำชาที่ชงชาจีนแบบประณีตนั้นใบเล็กมาก ป้านชา หรือ ปั้นชา ที่ใช้ชงชาแบบประณีตนั้น นิยมใช้ขนาดเท่ากำปั้น หรือเท่ามังคุดผลโตๆ เป็นป้านดินเผาไม่เคลือบ
d - เหยือกพักชา เนื่องจาก การแช่ชาไว้ในการนานๆ จะทำให้แทนนินหรือสารที่มีรสฝาดออกมามาก สารตัวนี้หากเข้าไปในร่างกายมากเกินไปจะทำให้ท้องผูก ดังนั้นเวลาชง เสร็จ ควรรินพักไว้ที่เหยือกพักชา
e - ที่กรองชา ใช้สำหรับรองเศษชา แต่ปกติผมไม่ค่อยได้ใช้ครับ เพราะเศษใบชา สามารถทานได้ ไม่เป็นอันตราย เว้นแต่เราจะชอบน้ำชาแบบใสๆ

ป้านชาขนาดเท่ากำปั้นหรือผลมังคุดผลโตๆ

ชุดอุปกรณ์

f - กรวย ใช้สำหรับ วางบนปากป้านชา เวลาตักชาใส่ป้านป้องกันไม่ให้ชาหล่นกระจัดกระจาย
g - คีมคีบ ใช้คีบจอกเวลาลวก เพื่อไม่ให้น้ำร้อนโดนมือ
h - ช้อนตัก ใช้ตักใบชา การตักใบชา ควรใช้ช้อน ไม่ควรใช้มือล้วงหยิบ เพราะจะทำให้ความชื้นในมือ ไปทำปฎิกิริยา กับใบชา
i - ไม้ปลายแหลม ใช้สำหรับเขี่ยเศษชาที่ติดค้างอยู่ในพวยกา หรือ ป้าน
j - ไม้เขี่ยใบชา ใช้สำหรับ เขี่ยใบชาที่ชงแล้ว ออกจากป้าน

ตัวอย่างการใช้อุปกรณ์ต่างๆ

วิธีชง

1. ใช้ช้อนตักใบชาใส่ป้านชา

2. รินน้ำเดือด ลงในป้านชา ชงให้สูง เพื่อให้น้ำกระแทก ใบชาให้คลี่ตัว

3. ปิดฝาป้านชา

4. รีบรินชาออกมา รอบแรกไม่นิยมดื่ม ชงเพื่อล้างและกระตุ้นใบชาเท่านั้น

5. ใช้น้ำร้อนที่รินออกมา ราดป้านชา เพื่อรักษาอุณหภูมิ

6. น้ำร้อนที่รินออกมานั้น ยังสามารถ ใช้ลวกทำความสะอาดจอกชาได้อีกด้วย

7. รินน้ำร้อน ชงอีกครั้ง

8. ใบชาเมื่อโดนน้ำร้อน เริ่มคลี่ตัว

9. ปิดฝาป้านชา

10. ใช้น้ำร้อนราดป้านชา เพื่อรักษาอุณหภูมิของป้านชา และใช้เวลาสกัดชาประมาณ 50 วินาที

สำหรับการชงครั้งที่หนึ่ง และใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 15 วินาที สำหรับการชงในครั้งต่อๆไป

11. รินชาใส่จอก โดยรินวนให้ครบทุกจอก เพื่อให้ชาทุกจอกมีรสชาติเท่ากัน

12. เชิญเพื่อนร่วมก๊วนชาดื่ม

13. ในการชงรอบต่อไปเนื่องจากเพื่อนในก๊วนชา อาจจะดื่มชาหมดไม่พร้อมกัน จึงควรรินชาพักไว้ ในเหยือกพักน้ำชา

14. เนื่องจากชาในเหยือกนั้น มีรสชาติเท่ากัน จึงสามารถรินเสิร์ฟเป็นจอกๆ ได้ครับ

15. เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เกี่ยวกับการรินชา คือ มีคำกล่าวว่า "จอกแรกคือการต้อนรับ , จอกที่สองคือ

สนทนาพาที ,จอกที่สามคือส่งผู้มาเยือน" ดังนั้นหากเรารินชาให้แขกรอบที่สาม แสดงว่าเรา

กำลังจะไล่เขากลับครับ ชารอบที่สาม จึงควรให้แขกเป็นผู้ริน ส่วนรอบหลังจากนี้เราสามารถริน

เสิร์ฟแขกได้ตามปกติครับ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาฝรั่ง ชาอังกฤษ ชนิดและประเภท English tea British tea

2010-07-05T18:35:00.015+07:00

English Tea - British Tea

ประเภท - ชนิด

ของชาฝรั่ง (ชาอังกฤษ)

(Photo: http://www.wikipedia.org)

เนื่องจากมีผู้สนใจในเรื่องชาหลายท่าน เข้ามาชมเว็บไซต์แห่งนี้โดยการค้นหาจาก Google และรายงานคำค้นเหล่านั้นปรากฎว่า เป็นการค้นหาชนิดและประเภทของชาฝรั่ง หรือ ชาอังกฤษ ก็เลยคิดว่าคงต้องเขียนเรื่องชาอังกฤษเสียที หลังจากที่ตั้งใจเอาไว้นานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ลงมือเขียน

อันที่จริงต้องเล่าให้ฟังก่อนว่า การดื่มชาในโลกตะวันตกนั้น ไม่ได้มีแต่ชาวอังกฤษเท่านั้นนะครับที่นิยมดื่มชา ชาติอื่นๆ เขาก็ดื่มชาเหมือนกัน เช่น รัสเซีย , ฝรั่งเศส , เนเธอร์แลนด์ ฯลฯ แต่ที่เรารู้จักชาฝรั่ง ในนามของชาอังกฤษ มากที่สุดก็คงจะเป็นเพราะ ชาอังกฤษถูกพัฒนาอย่างมีแบบแผนที่สุด มีการเริ่มต้นดื่มชากันตั้งแต่ มื้อเช้า ช่วงบ่าย และค่ำ

และอีกประการหนึ่ง ที่ทำให้เรารู้จักการดื่มชาแบบอังกฤษ ก็คงเพราะนักเรียนเก่าอังกฤษ ซึ่งภายหลังจากเรียนจบแล้ว และกลับมายังเมืองไทย ก็ได้นำเอาการดื่มชาแบบอังกฤษกลับเข้ามาด้วย

ในที่นี้ จะไม่ขอกล่าวลงลึกไปถึงศัพท์เฉพาะต่างๆ เพราะจะทำให้ดูเป็นวิชาการมากเกินไป เดี๋ยวบางคนอาจจะไม่อยากอ่าน แฮ่ะๆๆ , ชาที่พวกเราเรียกกันว่า ชาฝรั่ง หรือ ชาอังกฤษ นั้นโดยทั่วไปอาจจะแบ่งได้ 2 ประเภท คือ

Black Tea คือ ชาดำ ที่เป็นใบชาชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น Darjeeling , Ceylon , Assam ฯลฯ
Blend Tea คือ ชาที่นำเอาใบชาจากประเภทแรก มาผสมกัน ให้เป็นสูตรเฉพาะ หรือที่ภาษาฝรั่งเขาเรียกว่า การ Blend นั่นแหละครับ เช่น Earl Grey , Lady Grey , English Breakfast Tea ฯลฯ

BLACK TEA

ชาอัสสัม Assam Tea (Photo: http://www.wikipedia.org)

เป็นชาจากรัฐอัสสัมของอินเดีย มีแหล่งเพราะปลูกอยู่บริเวณสองฟากฝั่งแม่น้ำพรหมบุตร , รัฐอัสสัม มีพรมแดนติดกับ บังคลเทศ และ พม่า ถือเป็นพื้นที่ปลูกชาแหล่งใหญ่แห่งหนึ่งของโลก เนื่องด้วยอากาศและความชื้นที่เหมาะสม
ชาอัสสัมจะมีสีเข้ม รสชาติก็เข้มข้น จึงเหมาะสำหรับจะทำเป็นชานมที่สุด และนอกจากนั้นยังเป็นชาพื้นฐานที่สามารถนำมาผสมปรุงแต่ง (Blend) กับชาชนิดอื่นๆ อีกด้วย

ชาซีลอน Ceylon Tea (Photo: http://www.wikipedia.org)

ซีลอน เป็นชื่อเกาะทางตอนใต้ของอินเดีย ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นประเทศศรีลังกา ซีลอน ก็คือชื่อเดิมของศรีลังกานั่นเอง เราอาจจะรู้จักเกาะนี้ในนามของ เกาะลังกา มากกว่า เกาะซีลอน
ใบชาคือสินค้าส่งออกที่สำคัญของศรีลังกา ชาของศรีลังกา หรือ ชาซีลอนนั้น ขึ้นชื่อในเรื่องของสีอันสดใส ว่ากันว่า เป็นชาที่เมื่อผสมนมลงไปแล้ว จะได้น้ำชาสีทองสว่างสดใส สวยที่สุด ผิดกับชาจากแหล่งอื่นๆ ที่เมื่อผสมนมแล้วสีจะออกมาคล้ำๆ ช้ำๆ ไม่สวยเหมือนชาซีลอน

ชาดาร์จีลิง Darjeeling Tea (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาดาร์จีลิง เป็นชาที่มีชื่อเสียงอีกตัวหนึ่งของอินเดีย แหล่งเพาะปลูกอยู่ที่ เมืองดาร์จีลิง รัฐเบงกอลตะวันตก , ประเทศอินเดีย
ชาดาร์จีลิง นั้นมีชื่อเสียงด้านความหอม เนื่องจากกลิ่นอันหอมละมุนคล้ายกลิ่นดอกไม้ รสชาติออกฝาดเล็กน้อย แต่กลมกล่อม
เนื่องจากกลิ่นที่หอม ผสมกับรสชาติอันกลมกล่อม นักดื่มชาทั่วโลกจึงให้สมญานามว่าเป็น แชมเปญแห่งชา (The Champagne of Teas)

ชาแดงฉีเหมิน (Keemun red tea) (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาแดงฉีเหมิน เป็นชาอีกชนิดหนึ่ง ที่ฝรั่งเขานำไปเป็นชาพื้นฐาน สำหรับผสมชาชนิดอื่นๆ

ชาแดงฉีเหมิน หรือ ชาคีมุน นั้นมีแหล่งเพาะปลูกอยู่ที่ เมืองฉีเหมิน มณฑลอานฮุย สาธารณรัฐประชาชนจีน , เป็นชาที่มีความหอม คล้ายกลิ่นกล้วยไม้ และ กลิ่นผลไม้ และมีความฝาดเพียงเล็กน้อย

ชื่ออื่นๆ เช่น ฉีเหมินหงฉา (祁门红茶)

ชาเลปซาง ซูชอง (Lapsang souchong Tea) (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาเลปซาง ซูชอง ตามสำเนียงฝรั่งที่พยายามออกเสียงเลียนแบบ ชื่อในภาษาจีนถิ่นใต้ ชื่อชาชนิดนี้ ภาษาจีนกลางจะเรียกว่า เจิ้งซานเสี่ยวจง (正山小种) มีแหล่งเพาะปลูกอยู่ที่ อู่อี๋ซาน มณฑลฝูเจี้ยน
เลปซาง ซูชอง เป็นชาที่ผ่านการอบแห้งแบบจีน ซึ่งเป็นการอบแห้งด้วยไม้สน จึงมีกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์
ถือว่าเป็นชาที่มีชื่อ และได้รับความนิยมอย่างมาก เพราะเมื่ออังกฤษปลูกและผลิตชาได้เอง พยายาม ปรุงชา เพื่อเลียนแบบ แต่ไม่สำเร็จ ลองผิดลองถูก จนคิดว่าได้ชาทีมีกลิ่นใกล้เคียงที่สุด จึงตั้งชื่อชาที่ปรุงเลียนแบบนั้นว่า "Earl Grey Tea"

BLEND TEA

ชาเอิร์ลเกรย์ (Earl Grey tea) (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาเอิร์ลเกรย์ นี่แหละครับ เป็นชาที่สันนิษฐานว่า พยายามปรุงเพื่อเลียนแบบชาเจิ้งซานเสี่ยวจง (หรือ เลปซาง ซูชอง)
มีประวัติ หรือ บ้างก็ว่าเป็น ตำนาน เล่าว่า เอิร์ลเกรย์ที่ 2 (Earl Grey II 1764 - 1845) อดีตนายกรัฐนมตรีแห่งสหราชอาณาจักร ได้ชาชนิดหนึ่งเป็นของกำนัลจาก ขุนนางชาวจีน เอิร์ลเกรย์ จึุงได้นำชานั้นกลับบ้าน ปรากฎว่าเมื่อลองชงดื่มแล้วเป็นที่ถูกอกถูกใจของคนในครอบครัว
เมื่อชาหมด เอิร์ลเกรย์ เลยให้ร้านชาทไวนิงส์ (Twinings) ลองปรุงชาให้เหมือนกับชาที่เคยได้รับจากขุนนางชาวจีน และเมื่อร้านชาทไวนิงส์ ได้ปรุงชาที่คิดว่ามีกลิ่น และรสชาติใกล้เคียงที่สุดแล้ว จึงได้จำหน่ายชานั้นแก่ครอบครัวเกรย์ เป็นรายแรก
นอกจากจะชงดื่มในครอบครัวแล้ว เอิร์ลเกรย์ ยังใช้ชานั้นชงเพื่อรับรองแขก แขกที่ได้ดื่มชานั้น ต่างถูกอกถูกใจ และต่างก็ไปซื้อชานั้นที่ร้านทไวนิงส์ โดยบอกกับทางร้านว่า อยากได้ชาแบบที่บ้านของเอิร์ลเกรย์ จน เอิร์ลเกรย์ ได้กลายเป็นชื่อชาชนิดนี้ไปในที่สุด

(Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาเอิร์ลเกรย์ เป็นชาที่มีกลิ่นของน้ำมันหอมระเหยเบอร์กาม็อต กลิ่นดังกล่าว ก็คือกลิ่นมะกรูด นั่นเอง นอกจากนั้นยังใช้พืชตระกูลส้มอีกหลายชนิดมาเป็นส่วนผสมด้วย
ความหอมจากนำมันเบอร์กาม็อตนั้น ช่วยทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้เป็นอย่างดี

ชาเลดี้เกรย์ (Lady Grey Tea) (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาเลดี้เกรย์ เป็นชาที่มีกลิ่นเบอร์กาม็อต คล้ายกับชาเอิร์ลเกรย์ แต่ชาเลดี้เกรย์จะมีกลิ่นที่อ่อนโยนกว่า
เลดี้เกรย์จะมีส่วนผสมของส้มในใบชาด้วย แม้ว่ากลิ่นจะคล้ายคลึงกัน แต่รสสัมผัสนั้นกลับบอบบางน่าทะนุถนอมกว่าชาเอิร์ลเกรย์

ชาอิงลิชเบรกฟาสต์ (English Breakfast Tea) (Photo: http://commons.wikimedia.org)

ชาอิงลิชเบรกฟาสต์ เป็นชาที่มีส่วนผสมของชาหลายชนิด แต่หลักๆ จะเป็นการผสมกันระหว่าง ชาอัสสัม , ชาซีลอน ,ชาอัฟริกัน หรือ ชาเคนย่า
เป็นชาสีสว่าง ที่รสชาติเข้มข้น อาจใส่นม หรือน้ำตาลตามชอบ เหมาะสำหรับดื่มในมื้อเช้า เพื่อเพิ่มความสดชื่นปลอดโปร่ง

ชาไอริชเบรกฟาสต์ (Irish Breakfast Tea) (Photo: http://www.wikipedia.org)

ชาไอริชเบรกฟาสต์ จะมีความเข้มข้นกว่า ชาอิงลิชเบรกฟาสต์ ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ชาไอชิชเบรกฟาสต์ มีส่วนผสมของชาอัสสัมที่มากกว่า
ชาวไอริช มีมุกตลกร้ายเกี่ยวกับชาเรื่องหนึ่ง ที่มักจะอยู่ในวงสนทนากันว่า ชาในโลกนี้มีอยู่ 3 เกรด เกรดที่ดีที่สุดคือที่ดื่มกันในเมืองจีน เกรดรองลงมาส่งมาให้ชาวไอริชดื่ม และเกรดต่ำสุด ส่งไปให้พวกอังกฤษดื่ม

ชาปรินซ์ ออฟ เวลส์ (Prince of Wales tea) (Photo: http://www.14kumpa.com)

ชาปรินซ์ ออฟ เวลส์ เป็นชาสูตรเฉพาะพระองค์ของ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งเวลส์ ซึ่งภายหลัง พระองค์ได้ขึ้นครองราชฯ เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร

ชาปรินซ์ ออฟ เวลส์ เป็นชารสนุ่มละมุน มีส่วนผสมหลัก คือ ชาแดงฉีเหมิน (Keemun red tea) แห่งมณฑลอานฮุย ประเทศจีน

นี่เป็นชาหลักๆ ที่มีจำหน่ายและหาซื้อได้ทั่วไป แต่บางอย่างก็ไม่มีจำหน่ายในเมืองไทยครับ และนอกจากชาที่ได้กล่าวมาในขั้นต้นแล้ว ยังมีการนำชาไปผสม (Blend) เป็นสูตรต่างๆอีกมากมาย อาจจะนำชาไปผสมกับดอกไม้ เช่น ชากุหลาบ , ชามะลิ หรือผสมกับ พืชหรือผลไม้ต่างๆ เช่น ชาสตอร์เบอร์รี่ , ชาวานิลา , ชาเลม่อน เป็นต้น

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

วิธีปลุกป้านชา seasoning a new yixing teapot

2010-07-03T23:30:00.007+07:00

seasoning a new yixing teapot
วิธีปลุกป้านชา

แต่ก่อนตอนเริ่มดื่มชาจีนแรกๆ ผมรู้สึกแปลกใจเหมือนกันว่า เหตุใด ป้านชาเก่าจึงแพงกว่าป้านชาใหม่ ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ป้านชาดินเผา ที่มีเนื้อบางแต่แกร่ง เผาด้วยอุณหภูมิสูง เนื้อดินจะหดตัวลงหลังจากเผาเสร็จแล้ว ดังนั้น เมื่อนำป้านชาใหม่ มาชงชา เนื้อดินจึงไม่อาจจะขับสี กลิ่น และ รสชาติ ของชาออกมาได้อย่างเต็มที

แต่หากใช้ป้านชานั้น ชงชาไปนานวันเข้า ก็จะสามารถขับ สี กลิ่น รส ออกมาอย่างเต็มที่ได้ แต่ก็มีวิธีลัด ที่ทำให้เนื้อดินของป้านชาใหม่ ขยายตัวเหมือนกับป้านชาเก่า เราจะเรียกวิธีนี้ว่า "การปลุกป้านชาใหม่" ซึ่งก็มีขั้นตอนง่ายๆ ดังนี้ครับ

ขั้นตอนแรก คือการทำความสะอาดครับ เนื่องจากน้ำยาชะล้างต่างๆ ที่เราใช้กัน ไม่ว่าจะเป็นสบู่ หรือน้ำยาล้างจานนั้น อาจจะมีสารที่กัดกร่อนเนื้อดิน และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น อาจจะมีน้ำหอม ซึ่งหากนำมาล้างป้านชา อาจทำให้กลิ่นหอมนั้น ติดป้านชา เวลาใช้ป้านชงชาแล้ว อาจจะมีกลิ่นน้ำหอมปนออกมาด้วยก็ได้ , สารชะล้าง ที่แนะนำในการล้างป้านชา ก็คือยาสีฟันครับ เนื่องจากเป็นสารที่มีฤทธิ์ที่อ่อน (จึงใช้กับปากเราได้) และกลิ่นก็ไม่ได้แรงอะไรมากนัก
ส่วน ฟองน้ำสำหรับล้างนั้น ผมแนะนำเลยนะครับ ไม่ว่าเราจะดื่มชาประเภทไหน ทั้ง ชาฝรั่ง ชาจีน ชาญี่ปุ่น ควรจะมีฟองน้ำเพื่อทำความสะอาดอุปกรณ์น้ำชาต่างหาก เพราะถ้าเราใช้ฟองน้ำที่ใช้ล้างจานชาม มาล้างอุปกรณ์ชา เราอาจจะได้ดื่มชาผสมกลิ่นพะโล้ ก็ได้ แฮ่ะๆๆ

ต่อไปก็คือหม้อครับ หม้อที่แนะนำในการปลุกป้านชา คือ "หม้อหุงข้าว" หม้อที่เราใช้หุงข้าวนั่นแหละครับ เนื่องจากหม้อหุงข้าว ใช้หุงข้าวแต่เพียงอย่างเดียว จึงไม่มีกลิ่นอาหารอย่างอื่นปลอมปน ถ้าเราไปใช้หม้อที่เราทำอาหาร มาต้มป้านชา กลิ่นกะปิ น้ำปลา ก็อาจจะติดป้านของเราได้

เมื่อล้างทำความสะอาดป้านชาเรียบร้อย ก็เตรียม หม้อหุงข้าวครับ แล้วก็ใส่ป้านชาลงไป จัดวางให้เรียบร้อย วางแบบปกติ ไม่ต้องคว่ำป้านก็ได้ครับ

ต่อไปก็ใส่น้ำสะอาดลงไป ขั้นตอนนี้ อาจจะนำใบชาใส่ลงไปต้มด้วยก็ได้ครับ แต่ในที่นี้ ผมขอใช้น้ำสะอาดอย่างเดียว

พอเสร็จเรียบร้อย ก็กดปุ่มหุง ที่หม้อหุงข้าว รอให้น้ำเดือดช้าๆ
ไม่ต้องปิดฝาหม้อหุงข้าวก็ได้ครับ แล้วคอยดูด้วย เพราะบางที เวลาน้ำเดือด ป้านชาอาจจะไปชนกับด้านข้างของหม้อ ซึ่งอาจทำให้ป้านชาเป็นรอย ต้มในน้ำเดือดราวๆ 1 ชั่วโมง

เมื่อครบ 1 ชั่วโมงแล้ว ก็ยกออกมาวางทิ้งไว้ให้เย็น , อาจจะต้มซ้ำอีก 1 ชั่วโมงก็ได้ แต่สำหรับผม เห็นว่า การต้ม 1 ชั่วโมงนั้นก็เพียงพอแล้วครับ
เมื่อรอจนป้านชาเย็น ก็สามารถนำไปใช้ชงชาได้เลยครับ , ขอให้มีความสุขกับการดื่มชาครับ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาต้าหงเผา

2010-06-28T02:31:00.007+07:00

ชาต้าหงเผา

วันนี้ขอเสนอ ชาต้าหงเผา (大红袍) ครับ ต้าหงเผา เป็นชาที่มีชื่อเสียงจากอู่อี๋ซาน มณฑลฝูเจี้ยน มณฑลริมฝั่งทะเลทางตอนใต้ของจีน , เป็นชาที่มีหลากหลายตำนานเล่าขานกัน ต้าหงเผา เมื่อแปลตรงตัว จะหมายถึง ผ้าคลุมแดงใหญ่ หรือ เสื้อคลุมแดงใหญ่
ต้าหงเผา ได้ชื่อว่า เป็นราชาแห่งชาหยาน หรือชากึ่งหมักที่อบแห้งด้วยถ่านไม้หลายๆ ครั้งจนเหลือความชื้นตำ เรื่อง ชาหยาน และ ตำนานชาต้าหงเผานั้น ขอยกยอดเก็บไว้เล่าในโอกาสหน้าครับ

การทดสอบวันนี้ ใช้ ชาต้าหงเผา จาก บริษัท อี๋ หมิง หยวน เมืองอู่อี๋ซาน ครับ

สีน้ำชาดูดีมากเลยครับ สีออกเหลืองอำพัน กลิ่นของชานั้นจะหอมแบบกลิ่นคั่ว ครับแต่เป็นกลิ่นที่หอมมาก ดื่มเข้าไปแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ยังคงค้างอยู่ในโพรงจมูก แทบจะไม่อยากหายใจออกมาเลยทีเดียว

ชาต้าหงเผา จัดอยู่ในประเภทชาอู่หลง หรือ ชากึ่งหมัก น้ำที่ใช้ชง อุณหภูมิควรอยู่ที่ประมาณ 90 องศา ขึ้นไปจนถึง 100 องศา ใช้เวลาสกัดชาประมาณ 1 - 3 นาที , ชงซ้ำได้ 5 - 7 รอบ หรือจนกว่าน้ำชาจะจืด

มาลองชงกันเลยครับ วันนี้ใช้ป้าน ปากจู๋หูกลับ

ใส่ใบชาลงไปในป้านชา ประมาณ 2 ช้อนชา ครับ

รินน้ำร้อนลงไปในป้านชา โดยชงให้สูงครับ เพื่อให้น้ำร้อน กระแทกใบชาให้คลี่ตัว
ผมกะจะใช้ ภาพรีวิว ครั้งนี้ เป็นภาพการชงชาจีน ที่จะใช้ประกอบการรีวิวชาจีน ครั้งต่อๆไปครับ เนื่องจาการชงชาจีน เกือบทุกชนิดจะชงเหมือนๆ กัน เว้นแต่ชงโดยก้ายหว่าน ซึ่งจะชงให้ดูวันหลังครับ

ปิดฝาป้านชา

แล้วรีบรินน้ำออกมาครับ รอบนี้ ยังไม่ดื่ม เป็นการชงเพื่อล้างสิ่งสกปรก ในใบชา และเป็นการกระตุ้นใบชาให้คลี่ตัว
อันนี้มีมิตรสหายบางท่าน กรุณาให้ทัศนะว่า เนื่องจากต้าหงเผาเป็นชาชั้นดี ถูกคัดสรรมาแล้ว จึงไม่จำเป็นต้อง ชงกระตุ้น หรือ ชงเพื่อล้างสิ่งสกปรก เหมือนชาชนิดอื่น , แต่ผมคงติดนิสัยเสียแล้วครับ แฮ่ะๆๆ ชอบชงกระตุ้นก่อน เพื่อจะสกัดรสชาติของชาออกมาอย่างเต็มที

ใช้น้ำที่รินออกมา เทราดป้านชาเพื่อรักษาอุณหภูมิครับ

และใช้น้ำน้ำชารอบแรกที่รินออกมานั้น ลวก ล้าง จอกชา

รินน้ำลงในป้านชา เพื่อชงครั้งที่สอง

จะเห็นได้ว่า ใบชาคลี่ตัวออกมา และเริ่มเห็นความเขียวของใบชา

ปิดฝาป้าน เพื่อสกัดชา

ใช้น้ำร้อนรินราดป้านชา เพื่อรักษาอุณหภูมิ

ใช้เวลา สกัดชาประมาณ 1 นาทีแล้วรินวนให้ครบทุกจอก เพื่อให้น้ำชาทุกจอกมีรสชาติเหมือนกัน

ผมชอบสีของน้ำชาจริงๆ ครับ สีเหลืองอำพัน สว่าง สดใสมาก

การเสิร์ฟรอบต่อๆไป ใช้วิธีพักชา ไว้ที่เหยือกพักน้ำชา เนื่องจากเพื่อนร่วมก๊วนชา อาจจะยังดื่มชาหมดไม่พร้อมกัน

การรินเสิร์ฟ วิธีนี้ ไม่ต้องรินวนครับ รินเสิร์ฟเป็นจอกๆ ได้เลย เพราะน้ำชาในเหยือกพักน้ำชานั้น ผสมจนมีรสชาติเดียวกันอยู่แล้ว

มีเพื่อนๆ บางท่านบอกว่า การพักชาไว้ในเหยือกพักน้ำชา แล้วทิ้งไว้สักครู่ จะทำให้ชามีรสหวานขึ้น ผมไม่ค่อยได้สังเกตุครับ แต่หลังๆ ลองสังเกตุ ก็ปรากฎว่า น้ำชา มีรสหวานขึ้นจริงๆ

ผมลองหา ของแกล้มชาต้าหงเผามาหลายอย่างครับ แต่ไม่ลงตัวสักที อันนี้ขอแนะนำ แฟนๆ ชาต้าหงเผา นะครับ ลองทานชาต้าหงเผากับผลไม้แช่อิ่ม , ผลไม้เชื่อม หรือ ผลไม้สด ที่รสชาติออกหวานอมเปรี้ยว เช่น แอปเปิ้ลฟูจิ ฯลฯ ก็จะดีมากครับ เพราะหลังจากทานผลไม้ ที่มีรสเปรี้ยวนิดๆ แล้วมาดื่มชา จะทำให้ลิ้นรับรสหวานของน้ำชาได้ดีขึ้น

ขอลา ไปด้วย เชอร์รี่แดง รสเปรี้ยวอมหวาน ขอบพระคุณที่ติดตามชมครับ

Article and Photos
by
"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

เทพแห่งชา

2010-06-25T00:23:00.002+07:00

บ้านเรามีหนังสือเกี่ยวกับชาน้อยมากครับ ที่เห็นๆกันอยู่นั้น จะเป็นหนังสือเกี่ยวกับ กาแฟ หนังสือชา ตำราชา ที่ผมมีไว้ในครอบครองนั้น ก็มีไม่เท่าไหร่ แต่เคยเห็นตำราชา หรือสารานุกรมชาที่เป็นภาษาอังกฤษ นั้นก็มีมบ้างเหมือนกัน สังเกตุจากที่เคยเดินเข้าไปดูในร้านหนังสือที่ขายหนังสือนำเข้าจาก ต่างประเทศ

การวิจัยเรื่องชานั้น ไม่ใช่ว่า พอฝรั่งเขารู้จักชาแล้วโลกใบนี้เพิ่งจะมาเริ่มศึกษาเรื่องชานะครับ ก่อนฝรั่ง และ ก่อนญี่ปุ่น จะเริ่มศึกษาเรื่องชาอย่างจริงจัง การศึกษาชามีมาก่อนหน้านั้นแล้ว และเกิดขึ้นใน ประเทศจีน ตั้งแต่สมัย ราชวงศ์ถัง (พ.ศ. 1161-1450) และผู้ที่เริ่มศึกษาวิจัยชาเป็นคนแรกนั้น มีนามว่า ลู่อวี่ [陆羽] (พ.ศ. 1276-1347) ลู่อวี่ ผู้นี้มีประวัติที่ไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่ครับ ประวัติคร่าวๆของเขามีว่า เมื่ออายุย่างเข้าหกขวบก็ต้องไปอาศัยอยู่กับหลวงจีน เพื่อเรียนหนังสือ หน้าที่ของลู่อวี่ขณะนั้น คือการชงน้ำชา และคอยรับใช้อาจารย์

ลู่อวี่ เป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด มีนิสัยชอบขวนขวายหาความรู้อยู่เสมอ จนเมื่ออายุย่างเข้า 14 ปี ความเฉลียวฉลาดของลู่อวี่ก็เป็นที่ประจักษ์ นายอำเภอท้องถิ่นจึงได้เสนอให้เขาไปทำงานในห้องสมุดของนายอำเภอ และนั่นถือว่าเป็นโอกาสดี ของลู่อวีที่ได้รับความรู้จากนายอำเภอ ซึ่งถือว่าเป็นบัณฑิต และรวมทั้งมีโอกาสได้อ่านหนังสือในห้องสมุด เปิดโลกทัศน์ของตนให้กว้างขึ้น

ในเวลาต่อมา ก็ล่วงเข้าสู่ยุค กบฎของอันลู่ซานและสื่อซือหมิง ในเวลานี้เอง ชีวิตของลู่อวี่ หากเป็นนิยายกำลังภายใน (แฮ่ะๆๆ) ก็คงต้องบอกว่า ถึงเวลาออกท่องยุทธภพกันแล้ว ลู่อวี่จึงออกเดินทางไปทั่วแผ่นดิน หมายใจที่จะอุทิศชีวิตให้กับการศึกษาชาอย่างจริงจัง ไม่ว่าลู่อวี่จะเดินทางไปยังตำบลใด ก็มักนิยมคบหา นักปราชญ์ ราชบัณฑิต นักศึกษา ไว้เป็นเพื่อน และเนื่องจากนิสัยของนักปราชญ์ ราชบัณฑิตทั้งหลายเล่านั้น มักนิยมชงชาดื่มเวลาอ่านหนังสือ ก็จึงเป็นโอกาสที่ลู่อวี่จะได้ไตร่ถามถึงชาที่พวกเขาเล่านั้นชงดื่ม

สิ่งที่ได้จากการสนทนากับมิตรสหายนั่นเองกระมัง ที่ถือเป็นข้อมูลชั้นดี เพราะเมื่อลู่อวี่ได้ยินมา ว่า ชาท้องถิ่นไหนชงแล้วได้รสเป็นเลิศในปฐพี ลู่อวี่ ก็จะเสาะหามาชงดื่ม และหากได้ยินว่า น้ำในแม่น้ำใด ชงชาแล้วรสชาติล้ำเลิศในแผ่นดิน ลู่อวี่ก็จะไปตักน้ำในแม่น้ำนั้นมาต้ม เพื่อชงใบชา

เป็นอยู่อย่างนี้ครับ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า นานวันเข้า ก็เข้ากับทฤษฎีในหนังสือ How to ที่ฝรั่งชอบแต่งขาย กล่าวคือ เมื่อลู่อวี่ มีประสบการณ์ในการลิ้มรสชา เขาจึงเกิดทักษะโดยธรรมชาติ กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องชาไปโดยปริยาย เขาเริ่มจดบันทึก ชาทุกแห่งที่เขาชงดื่ม น้ำทุกแห่งที่เขานำมาต้มชงชา บันทึกไปบันทึกมา เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ปาเข้าไปตั้ง 20 ปีเต็ม เขาจึงได้รวบรวมบทความที่เขาเขียนขึ้น ได้เป็นบันทึกทั้งหมด 3 ม้วนกระดาษใหญ่ จำนวน 10 บท ซึ่งต่อมาภายหลัง ถูกยกย่องให้เป็น "คัมภีร์แห่งชา" เล่มแรกของโลก ถูกแปลออกเป็นหลายภาษา (ยกเว้นบางภาษาแถวๆ นี้) ที่พลเมืองของประเทศตนอยากรู้และอยากศึกษาเรื่องชา ลู่อวี่ถูกยกย่องให้เป็น ปรมาจารย์แห่งชา, บูรพาจารย์แห่งชา และเทพแห่งชา (ว่ากันเข้าไป-*-) ร้านขายชาหลายร้านตั้งรูปปั้นของลู่อวี่ไว้บูชา (ยกเว้นแต่โรงน้ำชาบางประเทศที่ไม่ต้องมีรูปปั้นลู่อวี่ไว้บูชา ก็มีคนเข้าไปใช้บริการอยู่สม่ำเสมอ อิอิ)

ลู่อวี่ใช้ชีวิตสมาถะจวบจนสิ้นอายุขัย จริงอยู่ที่เขาร่ำเรียนกับหลวงจีน แต่เขาก็ไม่ได้บวชเป็นบรรพชิต เป็นเพียงศิษย์ฆราวาสเท่านั้น และถึงแม้กระนั้น ลู่อวี่ก็ไม่ได้แต่งงานมีครอบครัว (รู้นะว่าหลายคนกำลังคิดอะไร อิอิ) เขาใช้ชีวิตอย่างสงบ อยู่กับสิ่งที่ตัวเองรักจนกระทั่งลมหายใจสุดท้าย พรากชีวิตออกจากร่างกายเขา ทุกวันนี้ข้างๆหลุมฝังศพของลู่อวี่ ปักเสาศิลา และจารึกคำสรรเสริญเขาไว้ว่า "นับแต่ครั้งลู่อวี่ถือกำเนิด มนุษยชาติเกิดวิทยาชาศึกษา" (ขอขอบคุณ คุณ ม. ประภา สำหรับคำแปล-ผู้เขียน)

*Photos*

- www.nipic.com

- www.showchina.org

- www.polypm.com.cn

- www.dayoo.com

- www.cts2008.com

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาถ้วยแรกของโลก

2010-06-24T23:50:00.005+07:00

ชาถ้วยแรกของโลก

ช่วงหลายปีก่อนจำได้ว่า เครื่องดื่มที่พวกเราดื่มกันนั้นส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกน้ำอัดลม ถ้าดีต่อสุขภาพขึ้นมาหน่อย ก็คงจะเป็นน้ำผลไม้ และในที่สุด เราก็เข้าสู่ยุค "ชาเขียว" เฟื่องฟู กระแสคลั่งชาเขียวอันเชี่ยวกราก ทำให้ได้เห็นผลิตภันฑ์ที่เราไม่นึกว่ามันจะมี เช่น สบู่ชาเขียว, ลูกอมชาเขียว, บะหมี่ชาเขียว, ครีมชาเขียว, ขนมปังชาเขียว และ ผ้าซับระดูกลิ่นชาเขียว -*-

ผมว่าพวกเราคงจะรู้จักและคุ้นเคยกับน้ำชา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชาที่พวกเราคุ้นเคยก่อนหน้านั้น ก็คงจะเป็นชาจีน ที่เหล่า อาแปะ อากง นั่งละเลียดรสกันที่สวนลุมพินี หรือไม่ก็เป็นชาฝรั่งที่จิบกันใน Tea house โรงแรมใหญ่ๆ หรืออาจจะรู้จักจากพิธีชงชามัทฉะของญี่ปุ่น ที่เรียกว่า "ชาโนยุ" (chanoyu ~ 茶の湯) แต่จะมีใครสักกี่คนที่รู้ว่า ชาถ้วยแรกที่มนุษย์ลิ้มรสนั้น เกิดขึ้นเมื่อใด?

บ้านเกิดของชา อยู่ในประเทศจีน และตามตำนานมากกว่า 5,000 ปี ของจีน หากจะเล่าเรื่องชา คงต้องเล่าพร้อมไปกับตำนานของ "เสินหนง" (神农). เสินหนง ผู้นี้เองครับที่เป็นผู้คนพบชาถ้วยแรกของโลก เสินหนง เป็นหัวหน้าเผ่าในชุมชนโบรานของจีน และกิจวัตรอันถือเป็น คุณูปการของเสินหนง ก็คือการชิมสมุนไพร ว่ากันว่าวันหนึ่งๆ นั้นเสินหนง ถูกพิษจากพืชเหล่านั้นกว่า 70 ชนิด

เรื่องราวเกี่ยวกับการค้นพบชาของเสินหนงนั้น มีตำนานอยู่ว่า วันหนึ่งอาเฮีย เสินหนงของเราก็เดินทางเข้าป่า ชิมสมุนไพรตามปกติ และโดยมากแล้ว เสินหนงนั้นก็นิยมดื่มน้ำต้มสุก ไม่ดื่มน้ำดิบ พอแกชิมสมุนไพรในป่า จนเหนื่อยแล้ว จึงได้เข้าไปหลบแดดที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง และลงมือต้มน้ำเพื่อดื่มแก้กระหาย และแล้วยามนั้นเองก็มีลมพัดโบกมา ทำให้ใบไม้จากต้นนั้นปลิวลงไปในหม้อต้มน้ำของแก พอน้ำเดือดได้ที่ เสินหนงจึงได้รินน้ำนั้นดื่ม พอยกเข้ามาใกล้จมูก ปรากฎว่า กลิ่นของน้ำนั้นหอมยวนใจ

พอซดเข้าไปแล้วปรากฎว่าได้ลิ้มรสชาติที่อร่อยกลมกล่อมหวานน้ำต้มกระดูก เอ้ย!! (อิอิ) ได้ลิ้มรสชาติอันกลมกล่อมชุ่มคอ หลังดื่มสักพักก็กระปรี้กระเปร่า อาการเกียจคร้านนั้นก็หายไป

การค้นพบครั้งนี้ จึงถือว่าเป็นการค้นพบชาถ้วยแรกของโลก หลังจากการค้นพบครั้งนั้นแล้ว เสินหนง ก็ลองดื่มน้ำต้มใบชา ภายหลังจากการทดลองกินพืชสมุนไพรต่างๆในป่า ปรากฎว่าน้ำชานั้น สามารถถอนพิษสมุนไพรที่เสินหนงได้รับเป็นประจำได้ เสินหนง ชิมสมุนไพรเกือบทุกชนิด จนเกิดเป็นตำราสมุนไพร ชื่อ ตำราสมุนไพรของเสินหนง

ชาวจีน นั้นเคารพเสินหนง ในฐานะเป็นบิดาแห่งกสิกรรม เนื่องจากเสินหนง เป็นผู้ประดิษฐ์คันไถเป็นคนแรก จึงมีหลายท้องถิ่นที่ตั้งศาลเสินหนง ไว้บูชา และเมื่อไม่นานมานี้ สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ส่งกระสวยอวกาศขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วรู้กันหรือเปล่าครับ ว่ากระสวยอวกาศนั้นชื่ออะไร แฮ่ะๆๆ คิดว่าคงทายถูกกัน ก็ชื่อ "กระสวยอวกาศเสินหนง" ไงล่ะครับ

*Photos*
www.wikipedia.org
www.epochtimes.com
www.med66.com

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ประวัติศาสตร์ชา

2010-06-24T23:28:00.009+07:00

5,000 ปีก่อน

เสินหนง (神农) ค้นพบชา เมื่อนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งและในขณะต้มน้ำใบไม้จากต้นไม้นั้นปลิวลงไปในหม้อ จึงรู้ว่าต้นไม้ต้นนั้นเป็นต้นชาป่า และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมชา ในประเทศจีน

พ.ศ.893

พจนานุกรม ภาษาจีน เอ๋อย๋า (尔雅) ของจีนกล่าวถึงชา เป็นครั้งแรก

พ.ศ. 1022

พ่อค้าชาวเติร์ก เริ่มซื้อขายใบชาบริเวณพรมแดนมองโกเลีย

พ.ศ. 1136

พุทธศาสนา และ ใบชา จาก ประเทศจีน ได้แพร่เข้าสู่ ประเทศญี่ปุ่น โดยพระชาวญี่ปุ่น ที่ได้เข้าไปศึกษาพุทธศาสนาในประเทศจีน ได้พกเมล็ดชาและใบชาติดตัวกลับมายังญี่ปุ่นด้วย

พ.ศ. 1161-1450 (สมัยราชวงศ์ถัง)

ชาเป็นเครื่องดื่มยอดนิยม ที่ดื่มกันแพร่หลาย รวมทั้งถูกใช้เป็นเครื่องดื่มที่มีสรรพคุณทางยาอีกด้วย

พ.ศ. 1191 - 1292

ในประเทศญี่ปุ่น เริ่มมีการดื่มชา สำหรับญี่ปุ่นในขณะนั้น ชา กลายเป็นสิ่งหายาก และราคาแพง ส่วนมากจะเป็นเครื่องดื่มสำหรับขุนนางและชนชั้นสูง

พ.ศ. 1323

ในประเทศจีน เริ่มมีการเก็บภาษีใบชา

ลู่อวี่ [ 陆羽 ] (พ.ศ.1276 - 1374) ได้เขียนและรวบรวมบทความเกี่ยวกับชาของเขาเข้าด้วยกัน และต่อมาได้กลายเป็น "คัมภีร์แห่งชา" (茶经) เล่มแรกของโลก

พ.ศ. 1503 - 1822 (สมัยราชวงศ์ซ่ง)

การบริโภคชาเพิ่มสูงขึ้นทั่วประเทศจีน มีโรงน้ำชาที่มีบรรยากาศสวยงามเกิดขึ้นทั่วไป การดื่มชาเริ่มพิถีพิถันมากขึ้น เสิร์ฟด้วยถ้วยชา ที่เขียนด้วยลวดลายอันงดงามและประณีต มีการผลิตชุดน้ำชาด้วยกระเบื้องเคลือบและดินเผา

การดื่มชาในสวน เป็นที่นิยมแพร่หลายในประทศจีน

พุทธศาสนานิกายเซน เริ่มได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่น โดยการเผยแพร่จากประเทศจีน ซึ่งนิกายเซนนั้นได้เข้ามาพร้อมกับพิธีชาด้วย

พ.ศ. 1734

พระนิกายเซนสายใต้ ชาวญี่ปุ่น นาม เมียวอัน เอไซ [明菴栄西](พ.ศ. 1684-1758) นำนิกายเซนสายใต้ จากประเทศจีนเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น โดยท่านได้นำเมล็ดพันธุ์ชาจากประเทศจีน กลับเข้ามาด้วย และนำมาปลูก บริเวณอารามของท่านในเกียวโต

พ.ศ. 1754

ท่าน เมียวอัน เอไซ (明菴栄西) ได้แต่งตำราชาเล่มแรกของญี่ปุ่น ชื่อ "วิธีดื่มชาเพื่อสุขภาพ" (喫茶養生記)

พ.ศ. 1814 - 1911 (สมัยราชวงศ์หยวน)

เผ่ามองโกลได้โค่นล้มราชวงศ์ซ่ง และเข้าครอบครองประเทศจีน ตั้งราชวงศ์ใหม่ขึ้นปกครอง ชื่อราชวงศ์หยวน ในสมัยนี้เองที่ชา กลายเป็นเครื่องดื่มสามัญ สามารถซื้อหาได้ทั่วทุกมุมถนน ไม่ได้เป็นเครื่องดื่มเฉพาะชนชั้นสูงอีกต่อไป

พ.ศ. 1911 - 2187 (สมัยราชวงศ์หมิง)

เมื่อ จู หยวน จาง [朱元璋] (พ.ศ. 1871 - 1941) ขับไล่มองโกล โค่นล้มราชวงศ์หยวนได้สำเร็จ ก็ได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิ์ ตั้งราชวงศ์ใหม่ขึ้นปกครอง ชื่อ ราชวงศ์หมิง [明朝]สมัยราชวงศ์หมิง มีการผลิตชาหลากหลายชนิด ชาชนิดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ชาเขียว ชาอูหลง ชาแดง ต่างหาซื้อได้อย่างง่ายดายทั่วประเทศจีนและหนึ่งในชาจำนวนนั้นคือ "ล่าฉา" [腊茶] ซึ่งเป็นชาบีบอัดก้อนชนิดหนึ่ง ที่มีกรรมวิธีทำที่ยุ่งยาก ใช้ทรัพยากรและแรงงานมาก ดังนั้นหลังจากจูหยวนจางขึ้นครองราช จึงสั่งให้เลิกผลิตชาชนิดนี้เสีย เนื่องจาก จูหยวนจาง มาจากสามัญชน จึงรู้ถึงความยากลำบากในการผลิตชาดังกล่าว

ในสมัยนี้ เริ่มมีวิธีชงชาแบบต่างๆเกิดขึ้น เช่น ทางภาคเหนือของจีนนิยมชงในถ้วยก้ายหว่าน [盖碗]ส่วนทางภาคใต้ของจีนก็นิยมชงด้วยป้านชาดินเผา

พ.ศ. 2132

ชาวยุโรป เริ่มรู้จักชา ผ่านงานเขียนของ นักเขียนชาวเวนิส

พ.ศ. 2093 - 2142

พิธีชงชาของญี่ปุ่นเริ่มเป็นแบบแผน โดยมีผู้วางรากฐาน ที่เชียวชาญด้านชา คือ เซ็น โนะ ริคิว [千利休](พ.ศ. 2065 - 2134) ซึ่งถือว่าท่านผู้นี้เอง ที่เป็นผู้กำหนดรูปแบบพิธีชงชาของญี่ปุ่นในยุคปัจจุบัน ซึ่ง ภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า ชาโด [茶道] หรือ วิถีแห่งชา และเรียกพิธีชงชานี้ว่า ชาโนยุ [茶の湯] พิธีชงชาเช่นนี้ได้รับอิทธิพลมาจากพุทธศาสนานิกายเซน โดยยึดหลักปฎิบัติที่ สงบ เรียบง่าย แต่งดงาม เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาติ ถือเป็นก้าวแรกที่ ชาญี่ปุ่น เข้าสู่แบบแผน

ชาวยุโรป ได้รับรู้เรื่องชาอีกครั้ง เมื่อ คณะบาทหลวง โรมันคาทอลิก ชาวโปรตุเกส เข้าไปเผยแพร่ศาสนาคริสต์ ในประเทศจีน เมื่อเห็นคนจีนดื่มชา พวกเขาจึงทดลองดื่ม และ เขียนบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับชา ในฐานะเป็นเครื่องดื่มที่มีสรรพคุณทางยา รวมถึงวิจัยคุณประโยชน์อื่นๆ ของใบชาด้วย

พ.ศ. 2153

ชาวดัตช์ นำเข้าใบชาจากประเทศจีน

บริษัท ดัตช์-อินเดียตะวันออก เริ่มทำตลาดชา ในฐานะเครื่องดื่มนำเข้าที่มีสรรพคุณทางยา แต่ด้วยราคาที่แพงจนคนทั่วไปไม่อาจซื้อได้ ชาจึงเป็นเพียงเครื่องดื่มเฉพาะชนชั้นสูงผู้มีอันจะกิน

พ.ศ. 2178

ชา เป็นที่นิยมในราชสำนักดัตช์

พ.ศ. 2193

ชาวดัตช์ เริ่มนำชาชนิดต่างๆ สู่เมือง นิว อัมสเตอร์ดัม ซึ่งภายหลังเมืองนี้เปลี่ยนชื่อเป็น นิว ยอร์ก

พ.ศ. 2200

กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ มีชาจำหน่ายเป็นครั้งแรก ที่ Garway's Coffee House ในฐานะที่เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ

พ.ศ. 2205

เมื่อพระเจ้าชาร์ล ที่ 2 [Charles II of England] (พ.ศ.2173 - 2228) อภิเษกสมรส กับเจ้าหญิงแคทเธอรีน [Catherine of Braganza] (พ.ศ. 2181 - 2248) แห่งโปรตุเกส ที่ทรงโปรดในการเสวยพระสุธารสชา ชาก็กลายเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมใน ราชสำนักอังกฤษ แทนแอลกอฮอล์

พ.ศ. 2212

บริษัท อังกฤษ-อินเดียตะวันออก (English East India Company) ของ ประเทศอังกฤษ ผูกขาดการนำเข้าชาสู่อังกฤษทั้งหมด หลังจากรัฐบาลอังกฤษสั่งห้ามมิให้บริษัทดัตช์ นำเข้าชาสู่อังกฤษ

พ.ศ. 2213

ผู้คนในดินแดนอาณานิคมแมสซาชูเซตส์ เริ่มรู้จักการดื่มชาดำ

พ.ศ. 2233

ชา มีจำหน่ายทั่วไปใน แมสซาชูเซตส์

พ.ศ. 2245 - 2257

รัชสมัย สมเด็จพระราชินีแอนน์ (พ.ศ. 2208 - 2257) แห่ง สหราชอาณาจักร ถือว่าเป็นยุคเฟื่องฟูแห่งการดื่มชาในอังกฤษ มีการนำชาดื่มพร้อมกับอาหารมื้อต่างๆ อาจกล่าวได้ว่า ยุคนี้เป็นยุคที่ ชาอังกฤษ เริ่มเข้าสู่แบบแผน

พ.ศ. 2303

โธมัส ทไวนิงส์ [Thomas Twining] (พ.ศ. 2278 - 2347) เริ่มให้บริการน้ำชา ในร้าน Tom’s Coffee House ในกรุงลอนดอน

พ.ศ. 2266

นายกรัฐมนตรี เซอร์ โรเบิร์ต วอลโพล [Sir Robert Walpole] (พ.ศ. 2219 - 2288) แห่งสหราชอาณาจักร ลดภาษีนำเข้าใบชา

พ.ศ. 2310

สหราชอาณาจักร มีนโยบายภาษีในสินค้าหลายประเภท รวมทั้งใบชา ในดินแดนอาณานิคมบริติชอเมริกัน

ชาวอาณานิคมบริติช อเมริกัน ไม่พอใจต่อนโยบายภาษีดังกล่าว จึงร่วมกันคว่ำบาตรสินค้าอังกฤษ

พ.ศ. 2316

นโยบายด้านภาษี ของสหราชอาณาจักรเริ่มบานปลาย เกิดกรณี "ชาที่บอสตัน" (Boston Tea Party) ชาวอาณานิคมส่วนหนึ่ง ขึ้นไปยังเรือที่บรรทุกใบชา ที่กำลังจะเข้าเทียบท่าบอสตัน และเปิดหีบบรรจุใบชาแล้วเททิ้งลงทะเล เหตุการณ์นี้เป็นเสมือนน้ำผึ้งหยดเดียว เนื่องจากต่อจากนั้นมีการชุมนุมประท้วง จนสหราชอาณาจักร ต้องใช้กำลังปราบปราม แต่ชาวอาณานิคมต่อต้านอย่างหนัก และด้วยความช่วยเหลือของฝรั่งเศส ที่แอบส่งอาวุธช่วยชาวอาณานิคมอเมริกัน เป็นเหตุให้เรื่องราวบานปลายจนกระทั่ง 3 ปีหลังจากนั้น อเมริกาก็ประกาศอิสรภาพ ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319 เป็นประเทศใหม่ชื่อ สหรัฐอเมริกา (The United States of America - USA)

พ.ศ. 2373

สภาคองเกรส แห่งสหรัฐอเมริกา มีนโยบาย ลดภาษีนำเข้า กาแฟ , ชา และสินค้าอื่นๆ

พ.ศ. 2378

บริษัทอินเดียตะวันออก เริ่มทำไร่ชาในเมืองอัสสัม ประเทศอินเดีย

พ.ศ. 2380

ตั้งสถานกงสุลอเมริกันที่กวางตุ้ง, สนับสนุนการค้าระหว่างสหรัฐอเมริกา และจีน สินค้าหลักในขณะนั้นได้แก่ ใบชา และ ผ้าไหม

พ.ศ. 2383

เลดี้แอนนา (Anna the Duchess of Bedford) ริเริ่มการดื่มชายามบ่าย (afternoon tea) เป็นอาหารระหว่างมื้อเที่ยง กับ มื้อเย็น

พ.ศ. 2399

เริ่มมีการปลูกชาที่ เมืองดาร์จีลิ่ง (Darjeeling) ประเทศอินเดีย

พ.ศ. 2433

โธมัส ลิปตัน [Thomas Lipton] (พ.ศ. 2391 - 2474) เริ่มสำรวจตลาดชาในอเมริกา

พ.ศ. 2452

โธมัส ลิปตัน เริ่มนำชาบรรจุถุงชาออกจำหน่าย ที่ นิวยอร์ก

พ.ศ. 2453

เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เริ่มปลูกชาและส่งออก

พ.ศ. 2514 - 2523

ดอยแม่สลอง จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย, เริ่มมีการปลูกชาอูหลง โดยทายาทของทหารจีนคณะชาติก๊กมินตั๋ง กองพลที่ 93 ซึ่งได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลไทย และได้รับองค์ความรู้จาก สถานีวิจัยใบชาแห่งไต้หวัน

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

ชาญี่ปุ่น

2010-06-22T08:18:00.008+07:00

photo : http://beijing.fantong.com

บน - เกียวกุโระ (玉露) , มัตฉะ (抹茶) , เซนฉะ (煎茶) , บันฉะ (番茶)

ล่าง - คุคิฉะ (茎茶) , โคนะฉะ (粉茶) , โฮจิฉะ (焙茶) , เก็นไมฉะ (玄米茶)

ขอออกตัวก่อนว่า ผมไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้าน ชาเขียว ครับ ปกติจะดื่มพวก ชาแดง ชาอู่หลง หรือชาฝรั่ง อะไรแบบนั้น ด้วยก่อนหน้านั้นเกิดความรู้สึกว่า ชาเขียวนั้นช่างเอาใจยาก น้ำที่ชงก็ต้องไม่ร้อนเกินไป และที่สำคัญคือ เก็บได้ไม่นาน , แต่หลังจากผมรีวิว เซนฉะ ไปแล้ว ก็เกิดอาการหลงรักชาเขียวเข้าแล้วสิครับ ปกติเวลาซื้อชา ชาเขียวจะเป็นตัวเลือกสุดท้ายของผม บางทีเจ้าของร้านขายใบชาก็แนะนำพวก ชาหลงจิ่ง หรือ ชาปี้หล่อชุน แต่ผมก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ วันนี้เลยนำชาเขียวญี่ปุ่นชนิดต่างๆ มาให้รู้จักกันครับ

ความจริงแล้ว ชาญี่ปุ่น อาจจะมีหลากหลายชนิดยิ่งกว่านี้นะครับ แต่ที่ได้นำมาแนะนำกันให้รู้จักในครั้งนี้ คือชาเขียวที่บริโภคกันเป็นหลักในญี่ปุ่น , หลายๆ คนอาจจะเคยได้ยิน หรือ คุ้นๆ หูกันอยู่แล้ว สำหรับชาบางชนิด แต่อาจจะไม่รู้ว่ากระบวนการผลิตนั้นเป็นอย่างไร จึงขออนุญาต นำเข้าเรื่อง (แฮ่ะๆๆ) ดังนี้ครับ

เกียวกุโระ (玉露) อันนี้ตรงตัวเลยครับ "ชาน้ำค้างหยก" (ชื่อเดียวกับนามแฝงของผู้เขียนเลย แฮ่ะๆๆ) ชาเกียวกุโระนั้น เป็นชาที่ต้องใช้ผ้าใบคลุม ก่อนการเก็บเกี่ยวประมาณ 3 สัปดาห์ เพื่อไม่ให้ใบชาถูกแสงแดด เมื่อยอดชาไม่ถูกแสงแดดแล้ว จะให้รสอร่อยธรรมชาติ หรือที่เรียกว่า รสอูมามิ หลังเก็บเกี่ยวจึงนำมาอบ เพื่อหยุดยั้งการทำงานของ Enzyme ซึ่ง การอบ ใบชาเขียวญี่ปุ่นนั้นเป็นการ อบไอน้ำ แตกต่างจากการ อบแห้ง แบบชาเขียวจีน ต่อจากนั้นจึงนำมานวดด้วยมือ เพื่อให้ใบชาม้วนตรง
(photo : http://www.cdjapan.co.jp)

มัตฉะ (抹茶) มีกระบวนการผลิต เหมือนกับ เกียวกุโระ เพียงแต่หลังจากการอบแล้ว มัตฉะไม่ต้องนำไปนวดมือ แต่จะนำไปโม่ด้วยหิน เพื่อทำเป็นชาผง มัตฉะคุณภาพดี จะนำไปใช้ในพิธีชงชาที่เรียกว่า "ชาโนยุ" (茶の湯 - chanoyu) ส่วนมัตฉะที่มีคุณภาพรองลงมา ก็จะนำมาเป็นส่วนประกอบของ อาหาร , ขนม หรือ ชงดื่ม ที่ไม่ใช่ในพิธีชา (photo : http://www.nextftp.com)

เซนฉะ (煎茶) มีกระบวนการผลิต เหมือนกับ เกียวกุโระ ทุกประการ ส่วนที่แตกต่างคือ เซนฉะจะเก็บเกี่ยวจากยอดชาที่ถูกแสงแดด ผิดกับเกียวกุโร ที่เก็บจากยอดชาใต้ร่มผ้าใบ ไม่ถูกแสงแดด

บันฉะ (番茶) ผลิตจาก ก้าน หรือ เศษใบชาแก่ ที่เหลือจากการผลิต เซนฉะ ตรงนี้ดีมากเลยครับ เพราะเนื่องจากญี่ปุ่นนั้น มีพื้นที่จำกัด ดังนั้นทรัพยากรที่ผลิตได้ จะต้องใช้ให้คุ้มค่ามากที่สุด แบบเศษใบชาอะไรแบบนี้ หากปลูกในประเทศที่มีพื้นที่มาก ก็คงจะทิ้งไป , บันฉะ จะมีความเข้มข้นน้อยกว่าเซนฉะ เนื่องจาก คุณภาพที่น้อยกว่า แต่ข้อดีก็คือราคาที่ถูกกว่าเซนฉะ , บันฉะ จะผลิตจากเศษเหลือในกระบวนการผลิต เซนฉะ ในการฤดูเก็บเกี่ยวชา ครั้งที่ 1 และ ครั้งที่ 2

คุคิฉะ (茎茶) เป็นก้านชา ที่เหลือจากกระบวนการผลิต เซนฉะ และ เกียวกุโระ , เป็นชาที่นิยมชงเพียงครั้งเดียว

โคนะฉะ (粉茶) เป็นเศษใบชาที่หัก ระหว่างกระบวนการผลิต เกียวกุโระ และ เซนฉะ มีรสชาติค่อนข้างฝาด และน้ำชาค่อนข้างเขียวขุ่นมีตะกอน นิยมดื่มกับอาหารจำพวกซูชิ

โฮจิฉะ (焙茶) เป็นใบชาที่ผ่านการคั่วด้วยไฟแรง 2-3 ครั้ง ดังนั้น จะเรียกว่าชาเขียวก็คงจะไม่ถูกต้องนัก เนื่องจากผ่านการคั่วใบชาจึงเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล และใบชาที่คั่วแล้ว จะทำให้สูญเสียคาเฟอีนไปจำนวนหนึ่ง โฮจิฉะ จึงเป็นชาที่มีคาเฟอีนค่อนข้างน้อย แต่จะหอมกลิ่นคั่ว ซึ่งเป็นกลิ่นหอมเฉพาะตัวของโฮจิฉะ

เก็นไมฉะ (玄米茶) เป็นชาที่ผสมข้าวสาลีคั่ว หรือ ข้าวกล้องคั่ว ลงไปใน เซนฉะ หรือ บันฉะ เป็นชาที่มีกลิ่นของข้าวคั่วเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว บางครั้งเมื่อดื่มแล้ว จะนึกถึงกลิ่นกาแฟเลยครับ

เป็นอย่างไรบ้างครับ ชาแต่ละชนิด เคยได้ยินกันหรือเปล่า คราวนี้คงต้องขอจบแค่นี้ก่อนครับ เอาไว้จะหาอะไรดีๆ มาฝากกันอีก ยังมีชาอีกหลายอย่าง ที่คอยรีวิว อยู่ครับ

Article

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"

Contact us

2010-06-20T05:00:00.006+07:00

โปรดใส่ชื่อ , E-Mail และ เรื่องที่ต้องการติดต่อ

Contact Form

หรือ คลิกที่ icon เพื่อติดต่อเราผ่านทาง Facebook และ Twitter

ชาผู่เอ๋อ

2010-06-14T13:58:00.072+07:00

ชาผู่เอ๋อ
(Pu-erh tea)

ชาผู่เอ๋อ จัดอยู่ในประเภท ชาหมักสมบูรณ์ ภาษาจีน มักเรียกว่า ชาแดง (红茶) ส่วน ภาษาอังกฤษ มักเรียกว่า ชาดำ (Black tea) มีลักษณะ เป็นก้อนเหมือนอิฐ มีหลายรูปทรง ทั้งวงกลม สี่เหลี่ยมผืนผ้า สี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือ รูปฟักทองคว่ำ , ชาผู่เอ๋อจะมีอยู่ 2 ชนิด คือ ชาผู่เอ๋อดิบ (raw pu-erh) จะยังมีความเขียวอยู่ ใช้วิธีเก็บรักษาไว้ เพื่อให้ชาบ่มสุกด้วยตัวเอง ส่วนอีกชนิดหนึ่งคือ ชาผู่เอ๋อสุก (ripened pu-erh) เป็นชาที่ผ่านกระบวนการในห้องควบคุมอุณหภูมิและความชื้น เร่งให้ชาดิบเป็นชาสุก ดังนั้นสีจึงมีสีน้ำตาลเข้ม จนไม่เหลือความเขียว
ชาผู่เอ๋อ เป็นชาที่ไม่มีวันหมดอายุ จะเรียกได้ว่า ยิ่งเก็บยิ่งดี ยิ่งเก่ายิ่งแพงก็ว่าได้ แหล่งผลิตใหญ่อยู่ที่มณฑลยูนนาน หรือ หยุนหนาน (云南省) , สาธารณรัฐประชาชนจีน

การทดสอบชาในครั้งนี้ ใช้ชา ผู่เอ๋อสุก ผลิตโดย บริษัท Anning Haiwan Tea Industry Co., ltd. น้ำหนัก 250 กรัม

ชามีลักษณะ อัดแท่งเป็นก้อนครับ เวลาจะใช้ชง ก็บิดๆ หรือ ทุบๆ ออกมาหากต้องการความสะดวก ก็สามารถ บิดๆ ออกมาแล้วเก็บไว้ในฃวดโหลก็ได้ หรือจะทิ้งไว้แบบเป็นก้อน เวลาชงค่อยบิดออกมาชงก็ได้ครับ

ชาผู่เอ๋อนั้น มีสรรพคุณ ในการต่อต้านเชื้อจุลินทรีย์ และบรรเทาอาการระคายเคืองกระเพาะอาหาร แต่ในที่นี้ จะไม่เน้นเรื่องสรรพคุณมากครับ เดี๋ยวจะกลายเป็นการโฆษณาชวนเชื่อไป

สีของน้ำชาค่อนข้างเข้มมากครับ แต่สีเข้มๆ แบบนี้หลายคนจะเข้าใจว่าชาผู่เอ๋อ มีรสขมมาก "แต่ไม่ใช่เลยครับ" !! ชาผู่เอ๋อ กลับมีรสชาติจืดมาก ความรู้สึกผมเห็นว่า มันจืดยิ่งกว่าน้ำเปล่าเสียด้วยซ้ำ

การชง เนื่องจากเป็นชาหมักสมบูรณ์ และอัดแท่ง ใบชาจึงแห้งและแข็ง ดังนั้น ควรจะใช้น้ำเดือดชงจะดีที่สุดครับ ระยะเวลาในการสกัดน้ำชา ประมาณ 1 - 5 นาที สามารถชงซ้ำได้ 6 - 10 รอบ หรือจนกว่าสีของน้ำชาจะจาง

มาลองชงกันเลยครับ ชงกับป้านชาขนาด 2 จอก

ใส่ชาที่บิดออกมาจากก้อน ที่เตรียมไว้ ลงไปในป้านชา

เติมน้ำเดือดลงไปจนเต็มป้านชา

ใบชาจะค่อยๆ ชุ่มน้ำและคลี่ตัวออก

ปิดฝาป้านชา

รินออกมาครับ รอบนี้ไม่ดื่มนะครับ เป็นการอุ่นป้านชา จอกชา และล้างใบชาไปในตัว

ใช้น้ำที่รินออกมา ราดป้านชา เพื่ออุ่นป้านชา

ระหว่างนี้ก็ใช้น้ำชารอบแรก ลวกล้าง จอกชาครับ

รินน้ำเดือดชงรอบสองครับ

ปิดฝาป้านเพื่อสกัดน้ำชา

รินน้ำร้อนราดป้านชาเพื่อรักษาอุณหภูมิ และรอเวลาเพื่อสกัดน้ำชา ประมาณ 1 นาที และเพิ่มเวลาขึ้นในการชงรอบต่อๆไป แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ควรใช้เวลาสกัดชาเกินกว่า 5 นาทีครับ เนื่องจากจะทำให้สารแทนนิน (Tannin) หรือ สารที่มีรสฝาด ออกมามากเกิน สารตัวนี้หากมีมากไปจะทำให้ท้องผูก

เมื่อได้ที่แล้วก็ รินน้ำชาออกมาให้หมดครับ อย่าแช่ชาทิ้งไว้ในป้าน

โดยปกติแล้ว ชาผู่เอ๋อ จัดอยู่ในประเภท ชาคอ ครับไม่ใช่ ชากลิ่น ดังนั้นมันจึงไม่มีกลิ่นหอม ธรรมชาติของชาผู่เอ๋อจะมีกลิ่นหืนเล็กน้อย คนที่เริ่มดื่มชาผู่เอ๋อครั้งแรกๆ อาจจะไม่ชอบและไม่ชินกับกลิ่นของมัน แต่หากชินแล้ว จะรู้ว่าชาผู่เอ๋อ มีรสชาติดีมากครับ รสนุ่มละมุนลิ้น ดื่มง่าย ไม่ขม

จัดชุดของว่าง ทานคู่กับ ติ่มซำ ขนมจีบ ซาลาเปา ครับ เป็นชาจีนชนิดเดี๋ยวในความเห็นส่วนตัวผม ที่ทานคู่กับของคาวได้ลงตัวมากครับความนุ่มละมุนของชา ช่วยล้างความมันในอาหาร และกลิ่นของอาหารก็ช่วยกลบกลิ่นหืนของชา อย่างลงตัวเลยทีเดียว

รีวิวนี้ ลาไปด้วย ขนมจีบ ซาลาเปา ครับ ขอบคุณที่ติดตามชม

Article and Photos

"น้ำค้างหยกเก้าบุปผา"