Teatr Studencki Dobry Wieczór

2010-02-17T15:30:00.000-08:00

Teatr Studencki „Dobry wieczór” już niedługo zagości na szklanym ekranie – a wszystko dzięki życzliwości TV Trwam i wytrwałości naszego reżysera, który zmobilizował studentów do jeszcze jednego przedsięwzięcia. „Moralność Pani Dulskiej” – ostatnia sztuka naszego studenckiego teatru – nagrana została w ślicznej scenerii toruńskiego hotelu „Solaris”.

Zachęcamy do obejrzenia zdjęć z dnia nagrań i z niecierpliwością czekamy na spektakl w Telewizji!

2010-02-16T15:42:00.000-08:00

W Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu działa amatorski teatr studencki "Dobry Wieczór". Młodym aktorom daje on szansę na rozwinięcie twórczej aktywności, a przy tym stanowi dobrą zabawę. Publiczność chwali wysoki poziom przedstawień, a na widownię żacy zapraszają wszystkich...

W bieżącym roku akademickim odbyły się już dwie premiery: dramatu Sławomira Mrożka "Na pełnym morzu" oraz tragifarsy Gabrieli Zapolskiej "Moralność Pani Dulskiej". Każda z nich stanowiła istotne wydarzenie.
Pierwsza premiera (nie bez powodu) odbyła się w wigilię stanu wojennego. Wymowa jednoaktówki jest wybitnie polityczna, a akcja sztuki nie została umieszczona w konkretnej przestrzeni historycznej, może być zatem odczytywana także współcześnie. - Sztuka porusza problem walki o władzę, sposobów jej zdobywania, ale nade wszystko traktuje o metodach indoktrynacji, "praniu mózgu" i ogólnych mechanizmach rządzących światem polityki - mówi jeden z aktorów, student dziennikarstwa Witold Ludwig. - Udział w spektaklu "Na pełnym morzu" w roli Grubego był dla mnie niezwykłym doświadczeniem. Pozwolił mi spróbować sił na deskach teatralnych, o czym zawsze marzyłem. Gruby jest typem spod ciemnej gwiazdy, cwaniakiem i krętaczem. Na zewnątrz elegant i wspaniały orator, a pod nienagannym strojem - intrygant. Jest apodyktyczny, impulsywny. Zagranie takiej postaci było dużym wyzwaniem, ale i wspaniałą zabawą. Odkrywanie w sobie ciemnych zakamarków duszy, a przy tym zdobywanie dystansu do samego siebie pozwala doświadczyć tego, co w teatrze najważniejsze - uczucia katharsis - podsumował młody aktor.
W organizację przedstawienia "Moralność Pani Dulskiej" zaangażowana była duża grupa studentów, którzy nie tylko w nim zagrali, ale zatroszczyli się także o scenografię, oświetlenie, nagłośnienie i suflerkę. W roli Anieli Dulskiej wystąpiła Wanda Pachla, Felicjana Dulskiego zagrał Adrian Mól, a Zbyszka - Dariusz Jóźwiak. W Hesię wcieliła się Julia Szwaczkowska, a w Melę - Paulina Sabaj. Tadrachową zagrała Urszula Koszarek, lokatorkę kamienicy - Anna Szwinta. Spektakl reżyserował o. Dariusz Drążek, opiekun studenckiego teatru. Młodzi aktorzy doskonale zinterpretowali swoje role. Największe wrażenie na publiczności zrobiła rola Hanki, w którą wcieliła się Agata Kozdrowska. - Publiczność bardzo mi pomagała, zaś jej reakcja mnie dopingowała - mówiła po sztuce Agata. A właściwie ledwie mówiła, bo... prawie straciła głos. Intensywne prace nad spektaklem trwały kilka miesięcy. W ostatnim tygodniu przed premierą próby rozpoczynały się późnymi wieczorami, a trwały nieraz całą noc. Studenci ciężko pracowali, ale także świetnie się bawili. - Przyglądałam się przygotowaniom do spektaklu. Wraz z kilkoma osobami zajmowałam się scenografią i w ostatnim tygodniu uczestniczyłam we wszystkich próbach. Widziałam, jak wielkie emocje towarzyszą przygotowaniom do premiery - mówiła jedna ze studentek w WSKSiM Marta Milczarska. Praca, którą wykonali młodzi artyści, była ogromna, a przyniosła efekt dzięki temu, że ekipa powierzyła wszystkie wysiłki Panu Bogu. Sztuka wypadła znakomicie. - Były oklaski i radość publiczności, a to oznacza, że się podobało - powiedziała Anita Suraj występująca w roli Juliasiewiczowej.
Katarzyna Cegielska

"Nasz Dziennik" Sobota-Niedziela, 13-14 lutego 2010, Nr 37 (3663)

2009-12-20T23:26:00.000-08:00

W sobotę 12 grudnia tuż po Apelu Jasnogórskim, w przededniu rocznicy wprowadzenia w Polsce stanu wojennego, Teatr Studencki „Dobry Wieczór” zaprezentował kolejny spektakl „Na pełnym morzu” Sławomira Mrożka w reżyserii o. Dariusza Drążka CSsR. W role trzech rozbitków wcielili się: Michał Dobosz (Mały), Witold Ludwig (Gruby) - studenci pierwszego roku dziennikarstwa, Piotr Brzezina (Średni), natomiast Michał Matuszak odegrał dwie epizodyczne role – Listonosza i Lokaja.
Tego wieczoru aktorzy przenieśli widzów w realia morskiej tułaczki. Akcja dzieje się na tratwie (sporządzoną z podestów), gdzie dochodzi do zdeptania ludzkiej godności i jego samodzielnego decydowania o swoim losie, gdzie dominujący głos mają najsilniejsze jednostki. Warto przypomnieć krótko fabułę tej sztuki. Ten jednoaktowy dramat opowiada o trzech rozbitkach, którzy pozbawieni żywności szukają rozwiązania. Pada pomysł, aby zjeść kogoś spośród nich. W tym celu bohaterowie urządzają demokratyczne wybory, poprzedzone kampanią propagandową. Najpierw swoją osobę prezentuje Mały (Michał Dobosz). Jednak Gruby (Witold Ludwig) i Średni (Piotr Brzezina) nie dają mu dojść do słowa. Używają wszelkich metod, by zagłuszyć jego mowę. Posługują się syreną, wyzywają Małego, krzyczą na cały głos „Chcemy jeść!”. Następnie dochodzi do głosu Średni, przy dopingujących okrzykach Grubego, elokwentnie przedstawia swoją kandydaturę. Wreszcie swoje pięć minut ma Gruby. Ten niczym fu:hrer wylicza swoje zalety, oznajmiając przy tym, że jest niestrawny. Jednocześnie swoim zachowaniem pokazuje dyktatorski sposób działania.
Po zagłosowaniu okazuje się, że wybory zostały sfałszowane. Dlatego Gruby wpada na pomysł, że o tym kto zostanie zjedzony ma zadecydować to czy jest się sierotą czy nie. Międzyczasie na tratwę przybywa Listonosz (Michał Matuszak), który wręcza Małemu depeszę. Ten dowiaduje się, że i on już jest sierotą, a zatem nie może zostać zjedzony. Gruby znowu wymyśla, że kryterium „zjedzenia” będzie pozycja społeczna ojca każdego z rozbitków. Okazuje się, że ojciec Małego był kancelistą, co powoduje, że ten nie ma nic na swą obronę. Gruby i Średni postanawiają go zjeść. Zastawiają stół i szykują się do ludożerczego aktu. Tymczasem Mały pod koniec swojego życia wygłasza mowę o wolności.
Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że w dramacie „Na pełnym morzu” występują wątki polityczne. Reżyser umieścił akcję w czasach komunistycznych, stąd symboliczna data wystawienia spektaklu - 12 grudnia. W sztuce głównym problemem jest zjedzenie najsłabszego bohatera, a przekładając to na obecne czasu ma to oznaczać dominację największych mocarstw Europy. Tak też bohaterowie: Gruby był symbolem dyktatorskich Niemiec, Średni reprezentował Francję, natomiast Mały utożsamiał się ze słabą, uzależnioną od Zachodu Polskę. Ponadto Gruby odzwierciedlał również postać gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Toteż ulotki wyborcze, które rozdawał publiczności podczas spektaklu, przedstawiały a’la wizerunek tego komunistycznego przywódcy.
W jednej ze scen Gruby i Średni zakładają stroje ochronne (odblaskowe) i rozpoczynają strajk. Miało to na celu pokazanie, że w okresie PRL – u często dochodziło do demonstracji, podczas których Polacy wołali o chleb; stąd też napis na transparencie „My chcemy jeść”.
Reżyser posłużył się w spektaklu hańbiącymi wypowiedziami byłych polskich ministrów, które wypowiadali aktorzy. Pokazało to jakich przedstawicieli politycznych posiada Polska. Co więcej, gejowskie zachowanie Lokaja, którego zagrał Michał Matuszak, było wyrazem propagowanych przez Unię Europejską chorych zasad i niemoralnych wartości. Toteż hymn Unii w języku niemieckim, który zakończył spektakl, wyjaśnił widzom prawdziwy zamysł i charakter sztuki.
Iwona Barbara Serwicka

Casting do nowej sztuki

2009-10-17T07:57:00.000-07:00

Teatr „Dobry Wieczór” poszukiwał utalentowanej dwójki do zagrania głównych ról w najnowszej, przygotowywanej już sztuce – „Moralność Pani Dulskiej”. W tym celu, w ostatni czwartek zorganizowany został casting dla wszystkich chętnych, którzy zechcieli zmierzyć się z zadaniem. Zgłosiło się 17 uczestników. Przed salą 107 o godzinie 22:00 najliczniej zgromadzili się studenci I-go roku. Nie zabrakło również ich starszych koleżanek i kolegów.
Komisję castingu tworzyli: o. Dariusz Drążek – reżyser i opiekun Teatru Studenckiego „Dobry Wieczór”; Bernadeta Budzisz - aktorka T.S., studentka IV-go roku dziennikarstwa; Adrian Mól – aktor i fotograf T.S., student III-go roku dziennikarstwa oraz Piotr Brzezina – aktor T.S., student III-go roku politologii.
Po zadaniu kilku rutynowych pytań, jurorzy wydawali rozmaite polecenia, którym musieli sprostać kandydaci. Szczęśliwcy mieli wcielić się m.in. w drzewa miotane rozszalałym wiatrem, „sadzone” jajka, obłąkanych czy małych rycerzy, niektórzy natomiast próbowali stać się solanką, „łukiem emocji” lub „ukryta kwestią sporną”. Hm… Ależ ci jurorzy byli pomysłowi!
Po dwu i półgodzinnych zmaganiach komisja udała się na burzliwą naradę. Wybór nie był łatwy, wielu kandydatów zainteresowało jurorów.
Wyniki ogłoszono następnego dnia. Rolę Pani Dulskiej otrzymała Wanda Pachla z I-go roku dziennikarstwa, a Zbyszka – Dariusz Jóźwiak, również student I-go roku.
Mamy jednak dobrą wiadomość także dla pozostałych miłośników sztuki teatralnej. Reżyser zdradził nam, że trwają już przygotowania do następnego spektaklu i z pewnością już wkrótce nadejdą kolejne propozycje!
Wandzie i Darkowi gratulujemy i w rozpoczynającej się wspaniałej teatralnej przygodzie życzymy powodzenia!
Lidia Marzec

Śluby Panieńskie - wRodzinie ;)

2009-10-16T11:08:00.000-07:00

Młodzi aktorzy Teatru Studenckiego „Dobry Wieczór” po raz kolejny odnieśli sukces, odgrywając „Śluby panieńskie” hr. Aleksandra Fredy w reżyserii o. Dariusza Drążka. Sztuka odbyła się w malowniczej scenerii – na terenie WSKSiM w Porcie Drzewnym 19 września 2009r., tym razem ze szczególnej okazji – uroczystego festynu w Rodzinie. Była to dla amatorskiego teatru okazja nie tylko do zaprezentowania jednego z najwybitniejszych dzieł literackich XIX-wiecznej Polski, ale także swojego talentu przed szerokim audytorium. Cała impreza była emitowana na żywo w Telewizji Trwam i Radiu Maryja.
Sztuka odegrana przez studentów trwała nieco krócej niż poprzednio, zawierała najważniejsze sceny V-aktowej komedii. Jednak i taki skrót pozwolił przybyłym gościom uchwycić najważniejsze wątki Fredrowskiej komedii miłosnej oraz rozszyfrować osobowość odgrywających postaci.
Podczas oglądania spektaklu widoczny był podział bohaterów: na dynamicznych, do których zalicza się Klara (Iwona Serwicka), Gustaw (Michał Matuszak) i Radost (Piotr Brzezina), na zdystansowanych i spokojnych: Aniela (Bernadeta Budzisz), Pani Dobrójska (Lidia Marzec), Jan (Bogusław Pyzik) oraz romantycznych: Albin (Szymon Gąsiorowski).
Młodzi aktorzy doskonale odsłonili temperamenty bohaterów „Ślubów panieńskich”. Szczególną uwagę widzów przyciągnął Szymon Gąsiorowski, który wcielił się w rolę melancholijnego, a zarazem najbardziej komicznego bohatera sztuki - Albina, nie rozstającego się ani na chwilę ze swoją chustką. Podobnie Klara, swoją żywiołowością oraz komicznym tupaniem w podłogę rozbawiła całą publiczność. Równie doskonale sprawdził się w swojej roli Piotr Brzezina, który odegrał stryja Gustawa - Radosta. Jednym z najbardziej komicznych momentów spektaklu była scena końcowa, gdzie Radost w odpowiedzi na słowa Gucia ściąga swoją perukę, mówiąc „Czy ja straszydło na młode dziewczęta?!”. Ponadto śmiech widzów wywołał jego duży (wypchany poduszkami) brzuch oraz namalowane na twarzy wąsy. Podobnie wyglądał Albin, z tym, że ten na policzku miał narysowany powabny pieprzyk.
Trzeba jednak przyznać, że wszyscy aktorzy wypadli znakomicie, mimo drobnych potknięć, o czym poświadczyły gromkie brawa widzów.
Reżyser w większej części zachował romantyczny charakter sztuki. W spektaklu pojawiły się jednak współczesne elementy artystyczne np. taniec makarena Anieli, Klary i Albina przy muzyce techno, czy też rapowanie Klary - co było pozytywnie odebrane przez uczestników festynu.
Wkład reżysera o. Dariusza Drążka i samych studentów w realizację sztuki był ogromny, ale za to satysfakcjonujący. Warto zatem cieszyć się z przedsięwzięć teatru studenckiego „Dobry Wieczór”, którego celem jest podtrzymywanie kultury narodowej naszej ojczyzny. Spektakl „Śluby panieńskie” nie był jedynym przedsięwzięciem młodego teatru. Ma on na swoim koncie wiele innych sztuk umożliwiającym studentom oraz pracownikom WSKSiM kulturalnie spędzać czas.
Warto zatem wspierać modlitwą oraz ciepłym słowem motywować jego członków do wystawiania kolejnych spektakli.

Iwona Serwicka.

DRUGI POKÓJ ZBIGNIEWA HERBERTA - scena duża

2009-03-20T13:43:00.000-07:00

Po długiej nieobecności, Teatr Studencki „Dobry Wieczór” wraca w dobrym stylu. 28 lutego wystawiliśmy sztukę Zbigniewa Herberta „Drugi Pokój”. W rolach głównych wystąpili Anita Suraj i Bartłomiej Nowakowski – studenci politologii i dziennikarstwa w WSKSiM. Całość wyreżyserował o. Dariusz Drążek CSsR.
Cieszymy się, że na przedstawieniu pojawiło się tak wielu widzów, również spoza naszej uczelni. Mamy nadzieję, że kolejne spektakle także przyciągną liczną publiczność.
Wiecej na temat przedstawienia możecie przeczytać tutaj:
http://www.wsksim.edu.pl/sam.php

Zapraszamy również do galerii Teatru, gdzie umieściliśmy zdjęcia z prób i spektaklu :)

Behold the Sea!

2008-11-25T00:58:00.000-08:00

W ostatnią niedzielę ( 23. Listopada) o godzinie 19.15, w Sali Kameralnej Teatru Studenckiego DOBRY WIECZÓR, odbył się koncert Marcina Sterniczuka - „Behold the Sea!” dla wykładowców i studentów Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.

Razem z Marcinem „Sternikiem” zagrali: Katarzyna Misiak – skrzypce, a także Adam Senderowski – pianino, organy elektryczne, efekty. Marcin wykonał kilkanaście utworów niemal wszystkie własnej kompozycji, wśród nich znalazły się m. in.: The Kraken, Mr Tambourine Man, The Dark Stranger Tells Me, każdy w języku angielskim.

Na koncercie pojawili się goście specjalni – Ojciec Rektor WSKSiM dr Krzysztof Bieliński, Pani Prof. dr hab. Henryka Kramarz, Pan dr Leszek Kożuchowski, Pan Dyr. Joe Indelicato, Pan Dyr. Pat Carmack, Pan Dyr. Steve Bertucii (wszyscy z Great Books Academy, USA), Pani Dziekan Dorota Zbierzchowska, oraz nasi duszpasterze. Sala wypełniona była studentami, którzy przyszli zobaczyć swoich przyjaciół z innej niż dotychczas strony.

Patronat artystyczny nad tym przedsięwzięciem objął TEATR STUDENCKI DOBRY WIECZÓR.

Lidia Marzec i Adrian Mól.

JUŻ W NAJBLIŻSZĄ NIEDZIELE (23.11) - KONCERT STERNIKA

2008-11-17T13:21:00.000-08:00

Zapraszam wraz z moimi Muzykami - Kasią i Adamem - na wieczór mojej własnej twórczości muzycznej – nut i słów wypływających z serca, podróży, wrażeń, wielu inspiracji literackich i jednej, odwiecznej, tej muzycznej – The Waterboys.

To kolejny koncert w Uczelni. Bywały dla najbliższych przyjaciół, teraz nastał czas – ponowny – by zagrać dla każdego, kto ceni próbę nazwania czegoś, czego się nazwać nie da.

Oczekujemy każdego, kto szuka siebie w drugim człowieku. I tego, który jest odważny.

Sternik

Koncert rozpocznie się tuż po godzinie 19-tej dnia 23 listopada 2008 w Restauracji (Scena Kameralna) i potrwa do godziny 21.

SPEKTAKL Z OKAZJI IMIENIN OJCA TADEUSZA RYDZYKA scena duża

2008-11-06T14:43:00.000-08:00

26 października odbyła się kolejna sztuka Teatru Studenckiego „Dobry Wieczór”. Tym razem została przygotowana z okazji imienin założyciela naszej uczelni – O. Tadeusza Rydzyka. W repertuarze pojawiły się utwory liryczne polskich wieszczów narodowych, o tematyce patriotycznej. Nad przygotowaniem sztuki czuwał wielki aktor Janusz Zakrzeński oraz Ojciec Dariusz Drążek.

W spektaklu wzięli udział również studenci z pierwszeo roku, którzy niedawno dołączyli do składu. Występ poprzedziły liczne próby, ostatnie prowadził pan Janusz Zakrzeński. Utwory poetyckie poprzedził Polonez Fryderyka Chopina.

Jako pierwsi wystąpili: Paulina Sabaj, Bartłomiej Nowakowski i Mariusz Bogacki. Zaprezentowali fragmenty dzieła Juliusza Słowackiego Grób Agamemnona. Następnie Lidia Marzec i Adrian Mól wyrecytowali wiersz pt.: Ojczyzna nasza Aleksandra Fredry. Kolejną część spektaklu wypełniły słowa utworu Tak mi, Boże, dopomóż, wypowiedziane przez Szymona Gąsiorowskiego i Piotra Brzezinę. Sztukę zakończył wzniosły Hymn Juliusza Słowackiego w wykonaniu Agnieszki Kiedrowskiej, Iwony Serwickiej, Michała (?) i Bogusława Pyzika.

Zaskoczeniem dla widzów było wystąpienie Pana Janusza Zakrzeńskiego, który zagrał fragment z powieści Nad Niemnem Elizy Orzeszkowej. Na koniec zaśpiewał Skrzypka na dachu, zapraszając przy tym wszystkich do śpiewu.

Występ został życzliwie przyjęty przez publiczność i samego Solenizanta.

Utworów z tego Dobrego Wieczoru można posłuchać pod tym adresem:

TEATR DOBRY WIECZOR

Iwona Serwicka

RECITAL JACKA KACZMARSKIEGO scena kameralna

2008-05-07T05:29:00.000-07:00

17 kwietnia w WSKSiM odbył się recital piosenek Jacka Kaczmarskiego w wykonaniu Michała i Mateusza, studentów naszej uczelni. Na scenie można było zobaczyć aktorów naszego uczelnianego teatru - Dobry Wieczór, recytujących poezję Kaczmarskiego. Pomysłodawcą tego kulturalnego przedsięwzięcia był o. Dariusz Drążek.

Nasze nieuporządkowane myśli zostawiliśmy za drzwiami. Wyłączyliśmy telefony komórkowe. Świat na chwile jakby zwolnił swoje tempo. Zgasło światło. Przenieśliśmy się w świat Jacka Kaczmarskiego. Świat, który do tej pory tylko bardzo ogólnie znaliśmy z opowiadań naszych rodziców, czy z lekcji historii. Brudny, szary, zakłamany - wydawałoby się - taki, w którym trzeba iść na kompromisy, chwytać się na łatwe"przynęty". A jednak wielu wtedy żyło inaczej, chciało i dążyło do prawdy, tej przez duże "P".

Taką osobą był Jacek Kaczmarski, który śpiewał w swoich piosenkach o wielkiej tęsknocie za wolnością, za życiem w kraju, gdzie sprawiedliwość i prawda są tak naturalne jak poranne wstawanie .A drugi człowiek i jego godność są pielęgnowane. Wołał w "Obławie":
Nie dajcie z siebie zedrzeć skór!
Brońcie się i wy! O, bracia wilcy!
Brońcie się nim wszyscy wyginiecie!

Poezja i życie Kaczmarskiego nie są łatwe. Sam Kaczmarski nie był bowiem człowiekiem prostym i sztampowym. Był artystą, który wymagał od słuchacza. Zmuszał do refleksji. Kiedy trzeba było to nawet zawstydzał. Od początku do końca był sobą, nie tworzył swojego scenicznego wizerunku . Po prostu miał pasję. Za to między innymi najbardziej pokochali go Polacy...

Wiele mówi się o religijności Kaczmarskiego i mówi się różnie. Pewne jest jedno - szukał i był autentyczny w tym co robił. Tak jak w "Modlitwie o wschodzie słońca":

Każdy twój wyrok przyjmę twardy.
Przed mocą twoją się ukorzę.
Ale chroń mnie Panie od pogardy.
Od nienawiści strzeż mnie Boże.

Kiedy było mu ciężko - właśnie takie myśli przelewał na papier. Krzyczał, czasami nawet wył z rozpaczy. Jedyne czego się bał to wewnętrznego zepsucia i łatwizny życiowej. Nie mógł znieść myśli, że ludzie tak po prostu dezerterują. Przestają być Polakami, wyrzekają się swoich wartości z dnia na dzień, w imię lepszego , wygodniejszego życia.

Na sali nie było chyba nikogo, kto by choć na chwilę nie przystanął w swoich myślach i nie zastanowił się, jakie to szczęście żyć - tu i teraz. Być Polakiem, Polką. Nie było zapewne nikogo, kto nie wzruszyłby się głębią słów tego artysty, który myślał i czuł ,tak jak on chciał, a nie tak, jak mu kazano.

Nie wiem czy to tylko poezja Jacka Kaczmarskiego, czy to talenty muzyczne i aktorskie naszych studentów, czy może po prostu Dobry Wieczór sprawiły, że z sali naprawdę nie chciało się wychodzić. To był wyjątkowo bardzo (D)dobry (W)wieczór.

Bernadeta Grabas

SPOTKANIE scena duża

2008-05-07T05:25:00.000-07:00

W czwartek 10 kwietnia w WSKSiM mogliśmy podziwiać sztukę pt. "Spotkanie" wystawioną przez nasz studencki teatr "Dobry Wieczór". Autorem i reżyserem przedstawienia był o. Dariusz Drążek.

Głównym bohaterem był zakonnik, który podczas podróży pociągiem na swojej drodze spotykał różnych ludzi. Nie zdawali oni sobie jednak sprawy kim był młody mężczyzna, ponieważ jechał bez koloratki i sutanny. Rozmowy, jakie podejmował, skupiały się wokół tematu istnienia Boga i Jego działania w naszym życiu. Pasażerowie często zaprzeczali słowom zakonnika. Profesor w swoim życiu kierował się zasadą, że to nauka rozwiązuje wszystko. Biznesmen brak czasu dla Boga usprawiedliwiał zapracowaniem. Jednak nie wszyscy podchodzili do sprawy wiary w ten sam sposób. Młoda dziewczyna, która wydawała się należeć do jakiejś subkultury, była Bogiem zachwycona. Zakonnik spotkał w przedziale także chłopaka, który jechał pożegnać się z umierającym ojcem. Wysłuchał młodego człowieka, potrafił wesprzeć go swoją obecnością i być dla niego ostoją. Najbardziej zaś zapatrzony w Chrystusa był biedak, napotkany w dworcowym barze, który uświadomił nas wszystkich, że prawdziwe szczęście należy upatrywać w Bogu. To Jemu należy powierzać swoje troski i kłopoty, a także dzielić się Nim przeżywaną radością.
Często spotykamy zwyczajnych ludzi. Rozmawiamy z nimi, czasem wspólnie możemy się pośmiać czy też popłakać. Czy jednak zawsze potrafimy w drugim dostrzec człowieka i to, co w nim wartościowe? Czasami kilka słów i uśmiech wystarczą, aby pomóc bliźniemu. Doceńmy spotkanie z drugim człowiekiem!

Agnieszka Kiedrowska

DOBRY WIECZOR Z JANEM PAWLEM II scena duża

2008-05-07T05:17:00.000-07:00

W związku z trzecią rocznicą śmierci Sługi Bożego Jana Pawła II, w auli naszego Hotelu Akademickiego odbył się niezwykły koncert. Niezwykły dlatego, iż poświęcony pamięci niezwykłego człowieka, Wielkiego Papieża i Polaka, naszego Rodaka. Klimat tego słowno-muzycznego widowiska stworzyli studenci Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej. Prócz wzruszającego obrazu ukazującego lata posługi Jana Pawła II, który mieliśmy możliwość zobaczyć, mogliśmy także usłyszeć piękne słowa, które swą wymowną i głęboką treścią niewątpliwie dotknęły każdego z nas. Były to między innymi słowa Juliusza Słowackiego , który w wierszu "Pośród niesnasek Pan Bóg uderza" zapowiedział nadejście Papieża Słowianina:

Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło - gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud -
Jeśli rozkaże - to słońce stanie,
Bo moc - to cud.

Do refleksji skłoniły nas także słowa wiersza samego Karola Wojtyły pt. "To Przyjaciel":

A tutaj nie ma nic prócz drżenia,
oprócz słów odszukanych z nicości -
ach, zostaje ci jeszcze cząstka tego zdziwienia,
które będzie całą treścią wieczności.

Naszą refleksje pobudziły także inne recytowane wiersze, np. "Dlaczego płaczesz Polsko?" czy "Drzewo zranione".
Słowa wypowiedziane tego wieczoru, często jakże trudne to zinterpretowania, przeniknęły do głębi nasze serca. Nie zabrakło łez. Nie kryliśmy wzruszenia. Nie trudno o wzruszenie gdy powracają wspomnienia, gdy widząc tą przepełnioną miłością i cierpieniem twarz, słysząc słowa, które tak dobitnie uderzają w serce, mamy świadomość, że nie ma już Ukochanego Ojca Świętego wśród nas. Jednak nie ma Go wśród nas tylko fizycznie. Jego nauka, Jego słowa będą zawsze wśród nas.
Atmosferę zadumy i wzruszenia pogłębił także śpiew. Studenci WSKSiM w przejmujący sposób wyśpiewali słowa i zagrali dźwięki, które w całości stworzyły niepowtarzalny klimat nad sensem życia i przemijania. Wymowny charakter miały też chwile, gdy cała społeczność akademicka, wyśpiewując słowa hymnu Światowych Dni Młodzieży w Częstochowie z 1991 roku, złapała się za ręce i kołysała w rytm usłyszanej melodii. W tle mogliśmy przypatrywać się najbardziej wzruszającym momentom z Pontyfikatu Jana Pawła II. Chwile, gdy trzymaliśmy się za ręce, mając na ustach słowa "Abba Ojcze" i "Barki" były spontanicznym wyrazem wspólnoty i dowodem na to, że Jan Paweł II w niezwykły sposób potrafi zjednywać ludzi.
Wyrazem naszej pamięci o Ojcu Świętym było także spotkanie po Apelu Jasnogórskim przy pomniku Jana Pawła II przy Hotelu Akademickim. Wspólnie pomodliliśmy się i wyśpiewaliśmy słowa "Barki" - umiłowanej pieśni Ojca Świętego. Przed pomnikiem zapłonęły także znicze jako symbol pamięci i stałej obecności wśród nas naszego Papieża.

Mimo, że Ojciec Święty jest już w Domu Ojca, to pamięć o Nim na zawsze pozostanie sercach całej społeczności akademickiej Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej.

Ola Ludwig

Źródło: http://www.wsksim.edu.pl/jpII.php

MISTERIUM MEKI PANSKIEJ Poznań

2008-05-04T15:00:00.000-07:00

15 marca 2008 roku, aktorzy Teatru Studenckiego "Dobry Wieczór" uczestniczyli w jednym z największych misteriów pasyjnych na świecie-Misterium Męki Pańskiej na poznańskiej Cytadeli. Więcej informacji na stronie: www.misterium.eu

JASELKA scena mała

2008-05-04T14:50:00.000-07:00

Jasełka- jeden z elementów bogatej polskiej tradycji bożonarodzeniowej. Oczywiście nie zapomnieli o nich studenci Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej tworzący grupę teatralną. Premiera akademickich jasełek odbyła w czwartek 24 stycznia. Były one miłym akcentem przed zaczynającą się następnego dnia sesją egzaminacyjną.

Nie ma konkretnie zaznaczonej sceny. Są tylko elementy dekoracji rozstawione po całej sali, jednak łączące się w pewną całość. Pomiędzy nimi miejsce dla publiczności. (Jak się później okaże i ona będzie miała swoją rolę do odegrania w sztuce)- taki wystrój zastali widzowie, którzy przyszli obejrzeć dzieło przygotowane przez grupę studentów.

Jasełka są specyficzną formą teatralną. Można je przedstawiać na różne sposoby, wprowadzać wiele form, przenosić w czasoprzestrzeni. Jedna jest tylko kwestia stała- bohaterowie. Zawsze obecna jest Maryja, Józef, Osiołek, Aniołowie, Diabeł, Herod. Tak więc nie lada wyzwanie, staje przed reżyserem. Znaną historię przedstawić w taki sposób, by swoją innowacyjnością przykuwała uwagę i zaskakiwała. Udało się to zrobić reżyserującemu studenckie jasełka o. Dariuszowi Drążkowi CSsR.

Jasełka składały się z trzech aktów. W każdym z nich aktorzy przenosili publiczność w inną rzeczywistość. Akt pierwszy to poszukiwanie przez Józefa godnego miejsca dla Maryi, która niebawem ma porodzić Syna Bożego. W drugim zaś akcie widzowie przenieśli się w Tatry. Tam też zstąpili Aniołowie, by góralom jako pierwszym obwieścić radosną nawinę. Ostatnia zaś część rozegrała się w pałacach Heroda. Ton całej sztuce nadawały humorystyczne dialogi (szczególnie drugi i trzeci akt). Niemal każdą konwersację- na pierwszy rzut oka poważną- rozbijało "kabaretowe" wtrącenie jednego z rozmawiających. Z drugiej strony zaskakiwało oryginalne, rockowe wykonanie kolęd. Zagrał je zespół akademicki.

Mogłoby się zdawać, że była to całkowicie rozrywkowa interpretacja prawdy o Objawieniu. Mogłoby, gdyby nie ostatni tekst przeczytany przez aktorów, a Miłości bym nie miał." najgłębiej ukazały przesłanie sztuki. Na bisy zespół zagrał utwór "Gloria". Porwał on do tańca aktorów, reżysera jak i część publiczności.

Na premierze Jasełek obecny był o. dr Krzysztof Bieliński- rektor uczelni, który docenił aktorski trud dobrym słowem wdzięczności, a także wykładowcy, zaproszeni goście i oczywiście studenci Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej.

Agata Bruchwald , studentka I roku studiów uzupełniających magisterskich WSKSiM

ZADUSZKI scena mała

2008-05-04T14:41:00.004-07:00

Premierowy spektakl nowopowstałego Teatru Studenckiego "Dobry Wieczór" wystawiony 28.11.2007 roku w sali małej WSKSiM.