Technologie mobilne i lokalizacyjne

Jak iPhone zrewolucjonizował podejście do fragmentacji ?

2011-09-12T20:20:00.000+02:00

W ostatnim artykule cyklu o Fragmentacji przedstawiłem moją teorię spiskową na temat zgiełku powstałego wokół fragmentacji . Jeszcze wcześniej pisałem też o historii zjawiska fragmentacji i o lśniącym punkcie zwrotnym w mojej teorii, czyli o pojawieniu się telefonu iPhone. Punkt ten, jak i jego konsekwencje jest o tyle ciekawy, że postanowiłem go nieco rozwinąć.

W moim odczuciu zgiełk wokół fragmentacji powstał na skutek przyzwyczajenia do zamkniętości platformy Apple i jej prostoty.

Na rynku mobilnym nagle pojawił się nowy gracz (Apple), który niemal od zera zbudował nowatorki model dystrybucji aplikacji, samą ideę ich popularyzacji, jak i hermetyczny ekosystem okrzyknięty przez marketingowców wyznacznikiem nowych trendów.

Rozpoczął swoją dystrybucję od pierwszego telefonu iPhone, który, nie oszukujmy się, zrewolucjonizował rynek. O ile wszyscy wielcy gracze niedowierzali jak telefon bez klawiatury i bez rysika ma zawojować rynek, Apple cały czas wierzył w jego sukces. Na tyle ~~skutecznie~~ sekciarsko go wypromował, że teraz każdy producent ulepsza wyznaczone przez Apple trendy.

( O zaskakująco skutecznym marketingu Apple i jego skutkach pisałem też we wpisie podsumowującym Apple AppStore )

Bez dwóch zdań, produkt wykreowany przez Apple zrewolucjonizował rynek telefonów, platform programistycznych, ale przede wszystkim spopularyzował nowe podejście do korzystania, jak i tworzenia aplikacji mobilnych. Dzięki Apple, aplikacje na telefon stały się dostępne dla każdego z nas - nawet dla przysłowiowej Pani Małgosi.

Wokół iPhone szybko zawiązała się grupa wyznawców niepochlebnie patrzących na pozostałe telefony. Przekonanie to przeniosło się też na środowisko programistów. Na skutek zamkniętego środowiska programistycznego i ograniczonych funkcjonalności, tworzenie aplikacji na ten telefon okazało się stosunkowo proste. Ograniczało się w zasadzie do poznania logiki i pokrętnego języka Objective-C.

Żmudne testowanie oprogramowania na wielu telefonach różnych producentów odeszło dla nich w zapomnienie. Wystarczyło sprawdzenie go na jedynym dostępnym telefonie iPhone (ew. iPod) i aplikacja była gotowa na rynek.

W hermetycznym środowisku Apple, twórcy aplikacji nie muszą martwić się innymi producentami telefonów. Takowych po prostu nie ma - jedynym dostawcą telefonów pracujących pod kontrolą iOS jest Apple. Wewnętrzna konkurencja i różnorodność po prostu nie istnieje.

A jak to się ma do wspomnianej fragmentacji ?

No właśnie - gdzie tu fragmentacja ? Podpowiem: fragmentacja jest niewidoczna dzięki odpowiedniemu marketingowi i polityce producenta.

Dlaczego nie mówi się niemal w ogóle o fragmentacji w iOS ?

Porównajmy ekosystem iOS z Androidem, pod kątem różnorodności i fragmentacji:

Cecha	iOS	Google Android
Producenci telefonów	Jedyny słuszny – Apple	Wielu producentów z całego świata
Różnorodność	Niewielka, tylko 3 wiodące urządzenia (iPhone, iPod, iPad)	Wiele telefonów z wieloma różnymi funkcjami
Czas oczekiwania na aktualizację systemu	Krótki, automatyczna aktualizacja poprzez iTunes	Długi, wiele modeli = konieczność dostosowania systemu do producenta
Odpowiedzialny za aktualizację	Apple	Mniejsi, lub więksi producenci telefonów, po otrzymaniu paczki od Google
Dostępność aktualizacji	Niemal zawsze dostępna, o ile telefon jest wspierany	Może być dostępna, ale zależna od producenta telefonu
Wsparcie starszych telefonów	Brak	Ograniczone, zależne od użytkowników

Polityka Apple otwarcie i publicznie zakłada wsparcie tylko najnowszych wersji oprogramowania i najnowszych telefonów. Zgodnie z nią, aplikacje powinny być tworzone tylko na najnowsze telefony, z najnowszą wersją oprogramowania. Użytkownicy nie mający najnowszej wersji oprogramowania powinni jak najszybciej je uaktualnić za pomocą swojego komputera, a jeśli uaktualnienie nie istnieje dla ich modelu – po prostu kupić nowszy telefon.

Zobaczmy. Ktoś z nas pamięta jeszcze iPhone 2G ? Telefon ten miał premierę w 2007 roku, a 3 lata później jego wsparcie niemal całkowicie się zakończyło. Dość trudno jest znaleźć jakąkolwiek wzmiankę na jego temat na stronie Apple. Telefon ten nie otrzymuje już żadnych aktualizacji systemu. W związku z tym, aplikacje dostępne teraz w sklepie AppStore są w większości z nim niekompatybilne. W sieci od czasu do czasu pojawiają się ciekawe plotki na temat maili wychodzących od Steve Jobsa, pokazujących stosunek Apple do starszych telefonów.

Co w takim razie może zrobić posiadacz iPhone 2G ? Są dwa wyjścia: wykorzystywać go tylko do dzwonienia, lub, zgodnie z polityką Apple, kupić sobie nowszy model :) Apple zakłada, że użytkownicy muszą wymieniać telefony przynajmniej raz w roku, aby móc korzystać z wszystkich funkcjonalności i co najciekawsze – nie kryje się z tym, a społeczność taki ruch w pełni akceptuje.

Wyobrażacie sobie co by było, gdyby Nokia, lub HTC wykonał taki ruch i przedstawił go w tak bezpośredni sposób? Odbiłoby się to zdecydowanie negatywnie na ich wizerunku i sprzedaży. A jak jest w przypadku Apple ? Sprzedaż produktów Apple i udział na rynku cały czas rośnie :) [przykład z drugiego bieguna: ciągle pojawiające się aktualizacje dla N95]

Apple, przedstawiając sytuację w ten sposób powoduje, że twórcy aplikacji są niejako zwolnieni ze wsparcia starszych telefonów (ktoś w ogóle jeszcze teraz myśli o pisaniu pod iPhone2, czy 3G ?). Odpowiedzialność za dostosowanie się do najnowszych wersji oprogramowania (jak i telefonów) została całkowicie przeniesiona na użytkowników. To od użytkowników końcowych zależy, czy chcą mieć nowe aplikacje czy nie - jeśli chcą, muszą kupić sobie nowy telefon.

Jak się ma ta polityka do fragmentacji ?

Brak wsparcia, mówiąc w dużym uproszczeniu, powoduje że telefon nie istnieje ;) Nie ma go więc w żadnych zestawieniach, nie ma go w statystykach, a więc też możemy mniemać, że nie ma go także w kieszeniach użytkowników.

Skoro na rynku istnieją w danym momencie tylko 3 obsługiwane wersje tego samego telefonu, tego samego producenta (iPhone 4, iPhone 3G/S) i twórcy aplikacji są zwolnieni ze wsparcia pozostałych telefonów, dlaczego mielibyśmy mówić o fragmentacji ?

Skoro Apple nie zaleca korzystania z oprogramowania 2.x i skutecznie wymusza aktualizację do 4.x, to dlaczego miałyby się pojawić informacje w sieci, że system Apple jest sfragmentowany i istnieją wykluczające się 3 wersje systemu w obiegu ?

Jest to po prostu magia skutecznego marketingu. Jak widać, tak radykalne podejście, tak bezpośrednie stawianie sprawy, i tak zamknięte środowisko i uproszczenie wielu funkcjonalności, przynosi miarodajne rezultaty. Polityka Apple brzmi prosto:

Skoro chcecie być częścią naszego świata, musicie aktualizować swoje telefony i kupować nowe modele. Nie interesujecie nas, jeśli nie chcecie być na bieżąco. Masz stare oprogramowanie ? To niebezpieczne! Jak najszybciej je zaktualizuj, aby cieszyć się pełnią możliwości naszego niezawodnego systemu!

O tej polityce mógłbym pisać powieści. (w sumie to powstał już z tego wpisu dość obszerny artykuł ;))
Widać więc doskonale, że wszystkie decyzje biznesowe na wysokim szczeblu wiążą się z tym jak postrzegana jest cała platforma iOS. Radykalna polityka ograniczonego wsparcia pozwala ograniczyć fragmentację systemu, a co za tym idzie negatywny odbiór systemu przez programistów.

Pytanie pozostaje tylko jedno:

Czy musimy godzić się z taką polityką i czy odpowiada nam bycie częścią hermetycznego środowiska ?

Czy jako twórcy aplikacji na pewno chcemy iść na łatwiznę ?

Patrzę z niepokojem na pojawiające się nieudane próby sklonowania takiej polityki z nielicznymi ulepszeniami (Bada OS, Windows Phone). Czy to oznacza, że każdy przyszły system będzie tak zamknięty i będzie miał tyle ograniczeń ? Czy wszyscy producenci będą nam wmawiać, że wiedzą lepiej od nas, czego potrzebujemy ?

Czas pokaże…

Skąd tak nagłe zainteresowanie fragmentacją ?

2011-08-25T21:43:00.002+02:00

Pisząc mój cykl artykułów dotyczących Fragmentacji zacząłem zastanawiać się nad przyczynami problemu Fragmentacji i dlaczego nagle zaczął on dotyczyć niemal każdego z nas. Jak to się stało, że niemal każdy z czytających od czasu do czasu portale internetowe dotyczące mobilności natknął się na artykuły dotyczące fragmentacji ? Czas na moją teorią spiskową dziejów ;)

W poprzednim artykule o historii fragmentacji pt. "Fragmentacja 10 lat temu" przedstawiłem kilka faktów z nie tak odległego dawnego podziału rynku mobilnego.

Najważniejszym wnioskiem z tego wpisu jest to, że fragmentacja rynku mobilnego była niemal od zawsze, byliśmy do niej przyzwyczajeni i był to raczej problem technologiczny, dla zaawansowanych użytkowników i rzadko przedostający się do szerszej opinii publicznej.

Zaznaczyłem też, że takie spojrzenie na fragmentację zmieniło się na skutek pewnego punktu zwrotnego, który wywrócił rynek mobilny do góry nogami.

Na rynku nagle pojawił się iPhone i świat oszalał na jego punkcie. Niepozorny telefon z dużym ekranem dotykowym, pozbawiony przycisków zawojował rynek. Względna prostota obsługi i intuicyjność, nowatorskość i wykorzystane nowoczesne technologie, ale przede wszystkim ~~skuteczny~~ sekciarski marketing zadecydowały o jego popularności.

Zamknięte środowisko iPhone, ograniczone funkcjonalności ale także bardzo skuteczne zarządzanie wersjami systemu, spowodowały, że problem fragmentacji przestał być widoczny zarówno dla użytkowników pobierających aplikacje, jak i dla ich twórców.

(Więcej na ten temat w moim kolejnym artykule „Jak iPhone zrewolucjonizował podejście do fragmentacji ?”)

Cała platforma iOS/AppStore została zbudowana na bazie jednego telefonu iPhone. Twórcy zostali zachęceni prostotą i mniejszymi kosztami tworzenia aplikacji niż w tradycyjnych modelach dla J2ME/WinMo. Pikanterii dodaje fakt, że obecność aplikacji na zaawansowanej technologicznie platformie przedstawiana była jako nowoczesny wizerunek producenta.

Pozorny brak fragmentacji w iOS i przyzwyczajenie do małych nakładów finansowych na produkcję aplikacji, spowodowały, że nagle idea różnorodności, z którą mieliśmy do czynienia od zawsze, została przedstawiona w negatywnym świetle.

Zdobywający coraz większą popularność system Android oraz „wolność i różnorodność” modeli telefonów w tym systemie, została odebrana jako jego największa wada, niemalże dyskwalifikująca go z rynku. Histeryczna panika mediów pogłębiła tę sytuację, w taki sposób, że teraz Android, niemal dla każdego, zamiast otwartości i nowoczesności, oznacza fragmentację i wielkie problemy.

(Więcej na ten temat w moim kolejnym artykule „Jak Google nie poradził sobie z fragmentacją?”)

Zastanawiającym może być fakt, że platforma, która teoretycznie jest bardziej zaawansowana technologicznie, która ma większe możliwości i która podąża za najnowszymi trendami, spychana jest na drugi plan poprzez niedostateczny marketing i niedopracowane zaplecze.

Od zawsze przecież byliśmy wyczuleni na monopolistyczne zapędy, nie dawaliśmy się zaszufladkować, a tu tak prosto dajemy się manipulować :).

Każda porażka iOS obracana jest w jego sukces, a problemy Androida, jak i jego największe zalety pokazywane są w bardzo negatywnym świetle.

Skąd w takim razie tak duże zainteresowanie fragmentacją ?

Odzwyczailiśmy się od problemów i dążymy do ciągłego upraszczania. Zapominamy, że naturalną rzeczą jest zdrowa konkurencja na rynku i że trzeba poświęcić nieco więcej pracy dla obsługi kolejnych modeli telefonów.

Przyzwyczailiśmy się przez ten krótki okres, że wystarczy stworzyć oprogramowanie na jeden telefon (ew. jego późniejsze wersje) i nie martwić się innymi producentami. Staliśmy się po prostu wygodni.

Pamiętajmy, że iPhone to tylko jeden z wielu modeli telefonów. Aby obsłużyć ten jeden telefon, trzeba nauczyć się nowej technologii, filozofii i za to odpowiednio zapłacić.

A w przypadku telefonów z Androidem, czy J2ME ? Jeśli już mamy podstawową aplikację, wystarczy ją nieco zmodyfikować, aby obsłużyć kolejny telefon, np. nowy model Galaxy S II, czy myPhone. Czyż nie lepiej nam się to opłaca ? :) A rynek może być porównywalny ;)

Nie zapominajmy, że z fragmentacją mieliśmy do czynienia od zawsze i zawsze sobie z nią radziliśmy. A to właśnie zamknięte środowisko Apple jest czymś nowym i nienaturalnym. I to właśnie nienaturalnych rzeczy powinniśmy się bać ;)

Panika i szał wokół fragmentacji to tylko wymysł marketingowy nowoczesnych mediów. A jak myślicie, komu na nim najbardziej zależy ? ;)

Fragmentacja 10 lat temu ?

2011-08-08T19:32:00.001+02:00

Pisząc mój cykl artykułów dotyczących Fragmentacji zacząłem zastanawiać się nad przyczynami tego problemu. Postanowiłem cofnąć się nieco w przeszłość i przypomnieć sobie jak wyglądał rynek mobilny kilka lat temu.

Cofnijmy się 5 - 10 lat. Aplikacje na telefony ograniczały się w zasadzie do tworzenia aplikacji na Windows CE/Mobile, BREW, J2ME. Już wtedy mieliśmy do czynienia z dużą fragmentacją i różnorodnością modeli telefonów.

Tak jak w przypadku BREW, czy Windows Mobile, istniało wiele różnorodnych modeli telefonów obsługujących J2ME. Tworząc aplikacje trzeba było brać pod uwagę wiele rozmiarów ekranów, dostępności dodatków takich jak Bluetooth, GPS, czy obsługa multimediów.

W J2ME istniały równolegle dwa profile MIDP 1.0/2.0 i dwa CLDC 1.0/1.1, które warunkowały nie tylko wykonywanie operacji zmiennoprzecinkowych, ale też wygląd i możliwości aplikacji.

Mimo tego, już wtedy naturalnym było, że każdy istniejący telefon jest inny, ale na każdym, w mniejszym lub większym stopniu, dawało się uruchomić stworzoną aplikację. Nikt nie zastanawiał się nad tym, żeby obsługiwać tylko modele telefonów z klapką. Panowało pozorne uporządkowanie, pomimo jednoczesnego istnienia wielu producentów telefonów i mnogości ich modeli.

Rynek nauczył się (użytkownicy, ale także wiele portali z aplikacjami do pobierania), że nie każda aplikacja uruchomi się na posiadanym przez nas telefonie. Nie przejmowaliśmy się, że jest wiele modeli – traktowaliśmy to jako zaletę. Przy wyborze telefonu mogliśmy kierować się zarówno jego producentem, jakością wykonania, obecnością Bluetooth, kolorem, klapką, klawiaturą, czy informacjami na temat jego popularności i kompatybilności z grami na popularnych portalach.

Na każdym portalu mogliśmy znaleźć obszerne listy wspieranych telefonów. Twórcy spisywali te, na których działają ich aplikacje i każdy z nas mógł z nimi się zapoznać. Nikt nie przejmował się kilkoma niewspieranymi modelami - na obsługę kolejnych telefonów decydowano się w miarę ich popularności.

Nie trudno jest wyszukać w sieci artykuły dotyczące problemów w tworzeniu aplikacji na J2ME. Już wtedy mówiono o fragmentacji. Nie wywoływała ona jednak w mediach tak dużego szumu jak teraz. Fragmentacja, rozumiana bardziej jako „różnorodność” telefonów, była niemal od zawsze zaletą!

Czym tłumaczyć różnice w jej postrzeganiu kiedyś i teraz? Zapewne ze względu na mniejszą popularność aplikacji na telefony, czy trudność w ich instalowaniu. Aplikacje i gry dostępne były dla ograniczonego grona odbiorców a informacje o problemach pozostawały jedynie na portalach specjalistycznych.

Zapewne dlatego nie było potrzeby eskalowania problemu na popularne serwisy społecznościowe, lub z aktualnościami z rynku.

Dopiero od niedawna problem ten został nagłośniony przez pewien magiczny punkt zwrotny w podejściu do rynku.

Czym był ten punkt zwrotny? O tym w kolejnym wpisie.

Zapamiętajmy na razie tylko to, że fragmentacja była na rynku od zawsze.

Co to jest fragmentacja ?

2011-08-04T08:02:00.002+02:00

Cykl artykułów o fragmentacji rozpoczynam od postaw. Zacznijmy od tego, czym jest fragmentacja ?

Najprościej mówiąc, mamy do czynienia z fragmentacją systemu, gdy w danej chwili, w ramach jednego ekosystemu istnieje jednocześnie wiele wersji, urządzeń, sterowników, i/lub opcji dodatkowych. Fragmentację możemy także rozumieć jako różnorodność. (w moich artykułach postawiłem pomiędzy nimi znak równości)

Fragmentacja prowadzi do rozwarstwienia, utraty ciągłości, niekonsekwencji. To z nimi muszą radzić sobie programiści tworzący aplikacje, ale także twórcy samego systemu. (nie zapominajmy o tym aspekcie!)

Mocno sfragmentowany system powoduje wzrost kosztów wytwarzania oprogramowania – twórcy oprogramowania muszą przeznaczyć więcej funduszy na zaadresowanie specjalistycznych funkcji na konkretnych urządzeniach, jak i przetestować je na każdym z nich.

Fragmentacja systemu powoduje także wzrost kosztów utrzymania systemu po stronie jego producenta. Musi on zadbać o aktualizacje bezpieczeństwa, kompatybilność z oprogramowaniem, jego usługami, jak i reagować na wszelkie problemy mogące pojawić się z modułami sprzętowymi na konkretnych urządzeniach. Wiadomo, że im więcej urządzeń i wersji, tym więcej czasu i środków należy przeznaczyć na ich bieżącą obsługę.

Nieumiejętnie zarządzania fragmentacją systemu (ale także jej brak!) może doprowadzić do marketingowej porażki albo jego sukcesu. Fragmentacja wiąże się ściśle z biznesową strategią produktu i to od jego PRu zależy jak jest postrzegana. (w dalszej części artykułu postaram się podać kilka przykładów)

Fragmentacja przedstawiana jest dzisiaj przede wszystkim w ekstremalnie negatywnym świetle. Rzadko kiedy wspomina się, że daje wolność, czy możliwość wyboru – mało kto wspomina, że możliwa jest ona właśnie dzięki fragmentacji.

Niewielu też wspomina, że niemal od zawsze mieliśmy do czynienia z fragmentacją. Interesującym jest, że nigdy nie wywoływała wśród nas takich emocji jak teraz, gdy okazało się, że można to zrobić inaczej i obejść się bez niej. Rzecz, z którą radziliśmy sobie od lat, nagle stała się naszą udręką. Rzecz, która od lat była uważana za wielką zaletę, teraz dyskwalifikuje konkretne rozwiązanie.

Pozostaje więc postawić pytania, czy ta dyskryminacja wolnego oprogramowania jest związana z rozwojem technologii, czy może po prostu z medialnym, marketingowym szumem? Na czym polega zwrot w naszym myśleniu ?

Dlaczego promujemy zamknięte ekosystemy, skoro zawsze dążyliśmy do wolności ?

Czy może wynika to z medialnej nagonki i niewiedzy redaktorów popularnych serwisów ?

W kolejnych artykułach odniosę się bardziej szczegółowo do przedstawionych tutaj tez i pytań. Zapraszam do czytania i komentowania.

Jak to jest z tą fragmentacją ?

2011-08-01T18:22:00.001+02:00

W sieci swego czasu strasznie głośno było na temat „największego zła mobilności”, czyli tak zwanej Fragmentacji przez duże „F”.

Kolejne serwisy prześcigały się w ocenie, który to mobilny system jest najbardziej sfragmentowany i w związku z tym, który jest najlepszy dla użytkowników.

Fragmentacja urosła już niemal do rangi legendy, a jak to z legendami bywa zaczęto o nich pisać niemal na każdym blogu i portalu.

W sieci wybuchła panika. Oczywiście nie trudno się domyśleć, którego systemu w szczególności dotyczyła ta nagonka .

Gdy obserwuję wszechobecne artykuły, jedyne do czego mogę je porównać to do reklam niskobudżetowego horroru klasy „B”. Czekam już na premierę kinowej wersji hitu pt. „Zemsta Toksycznej Fragmentacji”.

Skąd to porównanie? Wystarczy spojrzeć na listę pierwszych, zaskakująco-przejmujących w swej grozie, nagłówków w wynikach polskiego Google:

„Potwierdza się fragmentacja Androida!”

„Czeka nas jeszcze większa fragmentacja Androida!”

„Google walczy z fragmentacją Androida”

„Fragmentacja Androida była, jest i będzie”

„Fragmentacja Androida – jest dobrze, czy źle?”

„Dla 86% programistów fragmentacja Androida jest problemem”

„Androidów wielu, czyli fragmentacja trzyma władzę”

Jestem w stanie wyobrazić sobie nawet przejmujący plakat reklamujący tę superprodukcję. (obrazki składowe ponownie znalezione w sieci)

Tak więc jak to jest z tą Fragmentacją ? Czym ona jest i dlaczego pojawiło się tyle szumu wokół niej ?

Jako że mam swoje zdanie na ten temat, postanowiłem dołączyć do toczącej się dyskusji i skomentować panujące mity w kolejnych artykułach:

Co to jest fragmentacja ?
Skąd tak nagłe duże zainteresowanie fragmentacją ?
Jak iPhone zrewolucjonizował podejście do fragmentacji ?
Jak Google nie poradził sobie z fragmentacją ?
Fragmentacja to zło – dlaczego powinniśmy jej się bać ?
Pozytywne aspekty fragmentacji
Największa Fragmentacja jest w systemie Android
Fragmentacja w systemie Apple iOS
Fragmentacja w innych systemach J2ME, Bada, Windows Phone
Fragmentacja (różnorodność) mobilnych systemów

Większość wpisów mam już gotowych.

Będą się one pojawiać na moim blogu co kilka dni.

Zapraszam do czytania i komentowania. A może już teraz macie swoje ciekawe zdanie na ten temat ?

Wkrótce nowy cykl artykułów

2011-07-31T20:47:00.002+02:00

Ostatnio dość długo nie pisałem. Mógłbym tłumaczyć się jak zwykle brakiem wolnego czasu. Tym razem jednak mam lepsze wytłumaczenie ;)

W wolnych chwilach, od kilku tygodniu opracowywałem nowy cykl artykułów, który pojawi się w nadchodzącym tygodniu na blogu.

Cykl ten pochłonął mnie na tyle, że nie mogłem skupić się na pisaniu na inny temat ;)

Artykuły dotyczyć będą zagadnienia związanego z mobilnością, o którym jest ostatnio bardzo głośno w sieci.

Pojawi się kilka ciekawostek jak i pewna teoria spiskowa dziejów ;)

Zapraszam już od poniedziałku na rozpoczęcie nowego cyklu.

Do smartfonów i analiz rynku wrócę niebawem.

Jak dużo smartfonów jest na rynku USA wg Millennial Media ?

2011-05-13T21:53:00.001+02:00

W ostatnim wpisie przedstawiłem badanie wykonane przez Nielsena dotyczące podziału rynku telefonów w USA Wspominałem w nim o sytuacjach, w których to niemal w tym samym czasie pojawiają się analizy pracowni analitycznych, które przeczą sobie nawzajem.

Przedstawię poniżej jedno z takich badań.

Zaledwie kilka dni po badaniu Nielsena, natknąłem się na badanie wykonane przez firmę Millennial Media - piękne, kolorowe zestawienia, ciekawe zestawienia producentów. Moją uwagę przykuła jednak nie sama estetyka, a porównanie rynku smartfonów i Feature Phone’ów.

Pamiętając badanie Nielsena z tego samego okresu pokazujące, że smartfony stanowią zaledwie jedną trzecią rynku, infografika z Millennial Media może wprawić na początku w niemałą konsternację.

Zestawienie to pokazuje, że smartfony stanowią 58 % mobilnych urządzeń, a Feature Phone’y – 29%.

W zestawieniu pojawiły się także tak zwane Connected Devices (13 % udziału), czyli urządzenia, które mają dostęp do Internetu, jednak nie są telefonami (np. iPod Touch, PSP, iPad).

Z infografiki, między słowami, można także dowiedzieć się, że Millennial Media nie kwalifikuje telefonów z zamkniętym systemem operacyjnym producenta, np. Samsung Instict jako smartfonów. Teoretycznie więc, udział smartfonów na infografice w porównaniu z Nielsenem powinien spaść, a w tym przypadku różnica jest niemal dwukrotna.

Warto też jest zauważyć bardzo duży udział smartfonów z iOS (49 % w porównaniu z 27 % u Nielsena) i bardzo mały udział Windows Mobile (2 % w porównaniu z 14 % u Nielsenia)

Z czego wynikają takie rozbieżności ?

Wystarczy przeczytać dokładnie informacje na infografice i zapoznać się z firmą tworzącą analizę. Millennial Media posiada własną sieć reklamową i generuje raporty rynku zestawiając tak zwane impresje, czyli unikatowe wyświetlenia reklam na ich platformie.

What is impression ?
In Web advertising, the term impression is sometimes used as a synonym for view , as in ad view. Online publishers offer and their customers buy advertising measured in terms of ad views or impressions.

Banery reklamowe wyświetlane są tylko w niektórych aplikacjach i na stronach mobilnych. Stąd też mamy niemiarodajne wyniki. Wiedząc, że z mobilnej sieci korzystają w większości posiadacze nowszych telefonów i nowoczesnych platform (np. iOS/Android) i że większość ich reklam wyświetlana jest w aplikacjach mobilnych, tworzy się przeszacowanie.

Badanie to nie bierze pod uwagę osób niekorzystających z sieci, a posiadających telefon komórkowy. Takie osoby są po prostu niewidoczne dla tej metodyki badania. Stąd też rozbieżność z badaniem Nielsena z tego samego okresu.

O ile badanie to może odzwierciedlać podział rynku nowoczesnych telefonów, aktywnie korzystających z sieci, tak nie do końca pokazuje rzeczywisty obraz rynku.

Warto jest więc dokładnie czytać informacje znajdujące się na infografikach i zagłębiać w metodykę analizy przed wyciąganiem pochopnych wniosków ;)

Jak pokazuje ten przykład, smartfon smartfonowi nie równy, a jedno słowo („impresja”) może całkowicie zmieniać znaczenie badania.

Dla zainteresowanych przedstawiam wyciąg z metodyki realizacji badań przez Millennial Media:

Millennial Media Methodology:

Network reach is calculated from the count of unique users across our entire network. Millennial Media uses proprietary techniques to uniquely identify at least 75% of our user base persistently across our network and tracks the unique reach over the course of the month-long period. For the remainder, the unique user data is used to calculate the average frequency of views that a user consumes in a month. We apply that average frequency to the remaining impressions to determine our network-wide reach. Data provided is derived from Millennial Media server log activity for the time period indicated. Cost Per Engaged User (CPEU™) averages overall campaign spend against the number of unique users who engaged with the campaign creative. CPEU is derived by applying the overall media spend to the total number of users that engaged in any one of the actions which campaigns provided, such as expanding a rich media creative, visiting a landing page, watching a video, etc.

Mimo wszystko, do badań tej firmy powrócę jeszcze nie raz na moim blogu pokazując jak zmieniały się trendy w tej sieci reklamowej – w samych zmianach na przestrzeni czasu widać trendy, które wykazują inne pracownie.

Ile smartfonów jest na rynku USA wg Nielsena ?

2011-05-04T19:51:00.003+02:00

Wpis ten jest kontynuacją cyklu na temat rynku mobilnego i statystyk rynku.

W ostatnich wpisach wyjaśniliśmy sobie czym jest Smartphone i czym różni się on od Feature Phone . Sprawdźmy teraz jak wygląda rynek i który typ telefonów dominuje. Czy więcej jest telefonów podstawowych, funkcyjnych, czy inteligentnych ?

Odpowiedź wydaje się oczywista. Jak się jednak okaże, ciężko jest znaleźć badanie, które rzeczowo i skutecznie odpowie nam na to pytanie. Okazuje się, że w tym samym miesiącu można znaleźć w sieci dwa badania, które posługując się tymi samymi pojęciami przedstawiają sprzeczne informacje. Ale o tym w kolejnym wpisie.

Szukając odpowiedzi na pytanie jak dużo jest smartfonów, zacznijmy od Stanów Zjednoczonych.

Warto jest jednak wspomnieć, że z naszego punktu widzenia, Stanowy Zjednoczone to bardzo specyficzny i niereprezentatywny rynek, na którym to największy operator Verizon promuje ograniczone Feature Phone’y pod własną marką. Ze względu jednak na mnogość dużych pracowni analitycznych, często w prasie przedrukowywane są zestawienia z firm takich jak Nielsen, IDC, ComScore, Canalys i odnoszone są do naszego rynku. O rynku USA napiszę jeszcze nie raz na moim blogu. Na razie, słowem wstępu, te informacje nam wystarczą.

Kilka miesięcy temu natrafiłem na informację prasową z pracowni Nielsen przedstawiającą podział rynku telefonów w październiku 2010 roku.

Badanie te, mimo, że wykonane na małej próbie pokazuje kilka ciekawych trendów na rynku USA.

Pierwsze i zarazem najważniejsze spostrzeżenie z punktu widzenia tego wpisu: na rynku Stanów Zjednoczonych, w październiku 2010 roku smartfony stanowiły mniejszość - około 30 % rynku. Mimo pozornej nowoczesności rynku USA, nowoczesne telefony nie stanowią jeszcze nawet połowy rynku.

Rynek jednak ciągle ewaluuje i smartfony zdobywają coraz większą popularność. Pokazuje to kolejne badanie wykonane także przez Nielsena.

Jak widać, na przestrzeni roku, od drugiego kwartału 2009 roku, do października liczba i udział smartfonów na rynku wzrósł niemal dwukrotnie: od 16 % do 30 %. Trend wzrostowy utrzymuje się i szacuje się, że za kolejne 4 lata ich liczba podwoi się.

Wróćmy jednak do pierwszego badania.

Wspomniałem na wstępie, że rynek amerykański nie jest reprezentatywny. Mówiąc o rynku USA trzeba zdawać sobie sprawę z dwóch prawidłowości, które nie występują w Europie:

- silna pozycja BlackBerry na poziomie 27 % rynku - jeszcze do niedawna telefony tego producenta dominowały na rynku
- nieobecność na rynku telefonów Nokia (bardzo nikły udział w rynku)

W Europie, a w szczególności w Polsce, jest zupełnie odwrotnie – telefony i smarfony Nokii są bardzo popularne, a BlackBerry zdaje się dopiero wchodzić na nasz rynek. Już na tej podstawie można twierdzić, że udział smartfonów na naszym rynku może przedstawiać się inaczej.

Warto jest tutaj także wspomnieć, że badanie nie wspomina nic na temat Telefonów Podstawowych. (co to jest telefon podstawowy?) Nie jest jasne, czy proste telefony zostały zakwalifikowane jako telefony Feature, czy nie brane były pod uwagę. Jest to dodatkowy powód, dla którego przedstawione badanie stanowić może nie odzwierciedlać rynku w pełni.

Odpowiada jedynie zgrubnie na nasze pytanie: smartfony stanowią mniejszość na rynku.

iPhone to nie smartfon

2011-04-26T19:52:00.001+02:00

Tym razem wpis z lekkim przymrużeniem oka i mam nadzieję, że kontrowersyjny ;)

W moim wpisie na temat Feature Phone'ów poruszyłem kwestię trudności w odróżnieniu telefonów typu Feature od Smartfonów, a nawet od telefonów podstawowych. Granice jak się okazuje, są bardzo płynne.

W dobie rozwoju telefonów, ciężko jest określić, czy telefon jest już smartfonem, czy tylko Feature Phonem. Duże portale i marketingowcy za nic mają różnice między nimi.

Wywołajmy do tablicy najlepszy i najgłośniejszy przykład: telefon typu iPhone.

Swego czasu, w sieci znalazłem głosy sugerujące, że iPhone nie jest smartfonem...

Autor twierdził, ze iPhone jest najlepszym przykładem Feature Phone'a. Idąc tropem moich rozważań z wpisu na temat Feature Phone'ów i Smartfonów, faktycznie można byłoby pokusić się o takie stwierdzenie.

Przypomnijmy najważniejszy wniosek: Smartfon to telefon wszystko-mający. Kierując się powyższą logiką, iPhone ma cechy smartfona, jest zaawansowany technologicznie, jednak jego środowisko jest bardzo mocno ograniczone i do niedawna brakowało mu wielu podstawowych funkcji. Skoro nie ma wszystkich cech smartfona i niektóre z nich są zablokowane, to moglibyśmy zaklasyfikować iPhone'a jako klasyczny Feature Phone.

Ku mojej uciesze, ostatnio, zupełnie przypadkowo natrafiłem na kolejny dowód na to, że iPhone nie jest smartfonem. Przeglądając telefony dostępne w sklepie internetowym RTV EURO AGD natknąłem się na banery reklamowe upraszczające nawigację w sklepie i przedstawiające trzy główne kategorie telefonów komórkowych. Zobaczcie sami:

Słusznie, według przedstawionego przeze mnie podziału, mamy telefon tradycyjny (Podstawowy), mamy Smartfony, ale czym w takim razie jest iPhone ? ;). Dlaczego został on umieszczony w osobnej kategorii?

Widzę tutaj dwie teorie spiskowe: (pierwsza z nich zapewne trafi do gustu jego fanów)

1. iPhone to smartfon tak wyjątkowy, pionierski, nowatorski i niepowtarzalny, że zasłużył na wyodrębnienie z listy smartfonów
2. iPhone to nie smartfon ;)

Należy to wszystko traktować oczywiście jako zaczepkę, lub ciekawostkę. Pokazuje to jednak, że nie należy ściśle sugerować się przyjętymi definicjami.

Firmy analityczne mają niezły orzech do zgryzienia: kierować się logiką, czy utartymi definicjami ? :)

A Wy co na ten temat sądzicie ?

Co to jest smartfon ?

2011-04-21T20:06:00.000+02:00

Wpis ten nawiązuje do mojego poprzedniego artykułu na temat Feature Phone. Jako że wytłumaczyliśmy sobie jakie telefony można nazywać Feature Phone'ami, wypada wspomnieć jeszcze kilka słów na temat smartfonów.

Smartphone (spolszcz. smartfon) to w wolnym tłumaczeniu: mądry, inteligentny telefon. W odróżnieniu, od Feature Phone’a, jest on bardziej zaawansowany oraz bardziej otwarty dla programistów i użytkowników.

Smartfona wyróżniają zaawansowane cechy multimedialne, dostęp do Internetu, sieci społecznościowych, aplikacji, aparatu i kamer video czy nawigacji GPS. Za sprawą znanego kabaretu i jednego z operatorów, telefony takie określane są mianem „wszystko mających”.

Jeszcze nie tak dawno temu termin Smartphone promowany był przez Microsoft, jako telefon wywodzący się ze środowiska Windows Mobile 5.5/6.0/6.5. Telefon taki, w odróżnieniu od Pocket PC (kieszonkowy PCet), nie posiadał ekranu dotykowego, wyposażony był za to zawsze w klawiaturę sprzętową.

Termin Pocket PC miał określać zaawansowane telefony z nowoczesnymi jak na ten czas ekranami dotykowymi obsługiwanymi przez rysiki i przeznaczonymi dla świadomych użytkowników (głównie biznesowych). Obserwując rynek w tamtym czasie, można było śmiało powiedzieć, że wyznaczały one nowy trend i miały być telefonami przyszłości. Zdawać by się mogło, że za kilka lat, każdy będzie mówił o swoim Pocket PC, a Smartphone, ze względu na swoje ograniczenia przestanie istnieć. Jak to zwykle w takich sytuacjach bywa, stało się zupełnie odwrotnie.

Termin Pocket PC miał jedną podstawową wadę – jednoznacznie kojarzył się z PCtami Microsoftu. Nie mógł więc przyjąć się na rynku. Gdyby jednak producenci poszli tą ścieżką, zaczęłyby pojawiać się: Pocket-Mac, Pocket-Linux, Pocket-WebOS, Pocket-Google ;)

Ktoś jednak podjął decyzję, że nowoczesne telefony lepiej reklamować jako „inteligentne”, niż „przenośne/kieszonkowe”. W ten właśnie sposób wszystkie nowoczesne telefony zaczęły być określane mianem Smartphone.

Na skutek przyjęcia się tego terminu na rynku, bywa, że najnowsze telefony Microsoftu, oficjalnie zwane Windows Phone, są także określane jako Smartphone. (co zaburza przyjęte przez Microsoft podziały).

Nazwa Smartphone przyjęła się już na tyle na rynku polskim, że coraz częściej spotyka się spolszczoną formę smartfon. (całe szczęście, że tylko tę nazwę spolszczono – nie wyobrażam sobie teraz pisania o ficzerfonach ;) )

Wrócmy jednak do smartfonów.

W porównaniu do Feature Phone’ów, oprócz wspomnianych na wstępie dodatkowych funkcjonalności, smartfony miewają lepszą konfigurację sprzętową: posiadają szybsze procesory, więcej pamięci, miejsca na dysku, czy lepsze ekrany dotykowe. Do smartfonów przeniesione zostało wiele cech, które znamy z komputerów: przenoszenie i zarządzanie plikami, odtwarzanie muzyki i filmów, edytowanie tekstów, prezentacji, arkuszy kalkulacyjnych, zarządzanie czasem, intuicyjne kopiuj/wklej i inne.

Typowe funkcjonalności smartfona możnaby wymieniać bardzo długo i zastanawiać się na ile są one istotne. Tak jak powiedziałem na wstępie, każdy telefon nazwany mianem smartfona, powinien mieć wszystkie te funkcje.

W rzeczywistości jednak, to od producenta zależy, czy telefon określi mianem smartfona i czy zacznie go w ten sposób reklamować. Nie znam żadnych oficjalnych standardów, mówiących o tym kiedy telefon przestaje być smartfonem. Można więc przyjąć, że jest to kwestia umowna i że niektórzy mogą mieć zupełnie odmienne zdanie.

To co z pewnością wyróżnia smartfony to w pełni funkcjonalny system operacyjny, który umożliwia obsługę telefonów od wielu producentów, bez żadnych ograniczeń i z możliwością nieograniczonego instalowania łatwo dostępnych, dedykowanych aplikacji i dodatków.

Zdaje się, że zaczyna obowiązywać stwierdzenie, że smartfonem można nazwać każdy telefon, który posiada jeden z popularniejszych systemów operacyjnych:
- Android
- iOS
- Symbian / Maemo / MeeGo
- Bada OS
- WebOS
- itp

Mam wrażenie, że w mediach i mowie potocznej zaczynamy przyjmować, że każdy telefon, który nie jest starą Nokią 2300 nazywany jest smartfonem. Po raz kolejny granice przestają obowiązywać i różnice między telefonami zaczynają się zacierać.

Wprowadzany jest chaos, który zniekształca obraz rynku, a firmy analityczne mają niezły orzech do zgryzienia. Jak bowiem określić udział smartfonów na rynku ?

Muszą przyjmować swoje założenia – a to czy nas o nich poinformują,zależy już od opublikowanego raportu, rezultatów jakie osiągną i od producenta zlecającego badanie.

Co to jest Feature Phone ?

2011-04-16T19:41:00.000+02:00

Termin Feature Phone nie jest zbyt znany w Polsce, jednak przyjął się na dobre na rynku amerykańskim. Jest on często wykorzystywany w zestawieniach sprzedaży i analizach rynku wykonywanych przez amerykańskie agencje. Nie znalazłem w sieci dobrego polskiego odpowiednika, dlatego też nie będę tłumaczyć terminu Feature Phone na moim blogu.

Jak w każdej dziedzinie, ile książek, ile artykułów i mądrych głów – tyle podziałów. W wolnym tłumaczeniu Feature Phone opisuje telefon funkcjonalny, specjalistyczny. (z ang. feature: to cecha, właściwość, osobliwość).

Feature Phone’a nie należy mylić z bardzo podstawowymi telefonami służącymi tylko i wyłącznie do dzwonienia (często jednak są one umieszczane w jednej kategorii). Nawiasem mówiąc, w przypadku takich telefonów również nie spotkałem profesjonalnego, polskiego określenia, które pasowałoby do takich telefonów. Ja będę używać określenia: Telefon podstawowy.

Jeśli spojrzelibyśmy na możliwości Feature Phone’ów, to umieścilibyśmy je gdzieś pomiędzy telefonami podstawowymi, a smartfonami. Granice podziału, jak w każdej dziedzinie, są płynne.

Jak w takim razie je odróżnić ?

Zobaczmy typowego przedstawiciela Telefonów Podstawowych:

Oczywiście powyższy telefon jest przypadkiem ekstremalnym i ciężko kwalifikowalnym ;)
Ale do kategorii telefonu podstawowego zaliczyłbym także najprostsze telefony Nokia, np. 2300 Classic.

Telefon Podstawowy służy przede wszystkim do dzwonienia, często może nie mieć dostępu do Internetu (lub dostęp do sieci jest utrudniony, niewygodny ze względu na mały wyświetlacz) i może nie obsługiwać multimediów.

Z kolei, typowy Feature Phone posiada ważną cechę, która wyróżnia go i czyni bardziej zaawansowanym. Może to być dostęp do WiFi, duży dotykowy ekran, dedykowane aplikacje, aparat o dużej rozdzielczości, czy GPS. Nie ma jednak wszystkich tych cech naraz.

Sukces Feature Phone’ów przypisuje się przekonaniu, że większość użytkowników chce kupować telefony w rozsądnej cenie i nie potrzebuje wszystkich zaawansowanych funkcjonalności.

I tak na rynku pojawiają się telefony „z dostępem do Internetu”, lub „z nawigacją GPS”. W ostatnich miesiącach można było zobaczyć reklamy polskich operatorów zachęcających do kupna nowoczesnych telefonów, z wykorzystaniem tego typu haseł.

Feature Phone’y są stosunkowo tanie i dlatego zdarzają się przypadki, że Internet co prawda jest, jednak zbyt mały ekran uniemożliwia korzystanie z niego, lub można w nim przeglądać tylko strony operatora komórkowego. Często stosowaną praktyką było też blokowanie odbiornika GPS w taki sposób, że żaden program poza wgranym przez operatora nie może z niego korzystać.

Typowym dystrybutorem Feature Phone w Stanach Zjednoczonych jest operator komórkowy Verizon.

Verizon oferuje w atrakcyjnej cenie telefony będące modyfikacją obecnych na rynku modeli. Telefony takie mają ograniczone możliwości: nie można na nie wgrywać aplikacji, mają zablokowane opcje udostępniania Internetu, wgrywania dzwonków lub tapet. Oferowane są one jednak w atrakcyjnej cenie, dzięki czemu zyskują wielu nabywców.

Telefony typu Feature Phone zazwyczaj posiadają uproszczony system operacyjny producenta telefonu. Jeszcze do niedawna większość takich telefonów w Stanach Zjednoczonych posiadało system operacyjny BREW (Binary Runtime Environment for Wireless) – bardzo mocno ograniczający możliwości tworzenia aplikacji. Twórcy aplikacji, aby móc korzystać z zastrzeżonych funkcji (np. GPS/Internet) musieli zostać partnerem operatora i wykupić drogie licencje. Praktyka taka powodowała, że telefony takie stanowiły zamknięty ekosystem, do którego dostęp miały tylko największe firmy.

Dzisiaj, w dobie rozwoju technologii, różnica między telefonami Feature, a smatfonami zdaje się coraz bardziej zacierać. Dla zwykłego użytkownika różnice mogą być niemal niezauważalne, lub po prostu nieistotne.

O problemach i różnicach klasyfikacji napiszę wkrótce - z bardzo ciekawym i kontrowersyjnym przykładem. Stay tuned ;)

Podsumowując:

Feature Phone to telefon:
- tani i łatwo dostępny
- posiadający przynajmniej jedną zaawansowaną cechę, która odróżnia go Telefonu Podstawowego
- niektóre funkcjonalności mogą być zablokowane, lub udostępnione w ograniczonym zakresie
- nie posiada wszystkich funkcjonalności dostępnych w smartfonach

Nuda Panie, nic się nie dzieje...

2011-04-14T21:01:00.001+02:00

Sporo działo się w ostatnim kwartale w moim życiu zawodowym i prywatnym, przez co zaniedbałem nieco mój blog technologiczny. Na moim blogu zawiało nudą.

Powoli zaczyna się wszystko stabilizować, dlatego też wznawiam pisanie ;)

Na publikację czekają już przygotowane artykuły na temat smartfonów i rynku telefonów na świecie i w Polsce. Ostatnio znalazłem też mój niedokończony wpis z moimi przemyśleniami na temat premiery Windows Phone. Już wkrótce go opublikuję.

W międzyczasie zapraszam na mojego bloga podróżniczego. Pojawiło się na nim kilka ciekawych wspomnień z ostatniego urlopu w Karkonoszach:

Wspomnienia z Zamku Chojnik,

Wizyta w wieży mieszkalnej w Siedlęcinie z unikatowymi freskami z czasów średniowiecza

Polecam też humorystyczny wpis o Dolnym Śląsku w Krzywym Zwierciadle.

Tak jak dotychczas, nie zamierzam przedrukowywać informacji z innych serwisów. Miejsc ślepo kopiujących informacje w sieci jest jednak już tyle, że nie będę ich dublować. Wpisów nie będzie zbyt wiele, za to każdy z nich będzie opatrzony moim krótkim komentarzem :)

Mam nadzieję, że jeszcze pamiętacie o moim blogach :) Już niedługo sporo ciekawych informacji z rynku.

Pozdrawiam i zapraszam do czytania.

Jak bezpiecznie kupować i płacić w Ovi Store ?

2011-02-08T17:15:00.002+01:00

W dzisiejszym odcinku cyklu o płatnościach mobilnych przyjrzę się bliżej sklepowi Nokia OviStore. O ile sklep ten nie doczekał się jeszcze opisu na łamach mojego bloga, tak ze względu na goniący mnie czas i chęć jak najszybszego zakończenia wspomnianego cyklu pokażę dzisiaj jak szybko i łatwo można kupować aplikacje w OviStore.

Podobnie jak w poprzednich częściach cyklu (jak płacić w Android Market, AppStore), do uregulowania płatności wykorzystam Kartę Internetową BZ WBK, dzięki której nie musimy obawiać się utraty pieniędzy z naszego domowego konta.

Dla wszystkich tych, którzy nie wiedzą jak Karta Internetowa może pomóc w zakupach w Internecie polecam wpisy w których przedstawiłem zalety posiadania Karty Internetowej i pokazałem jak szybko można założyć taką Kartę.

Żeby nie było łatwo, podjąłem się karkołomnego zadania reaktywacji mojej starej, niezastąpionej Nokii N95. Jako że dotarłem do informacji, że sklep Ovi Store wspiera ten telefon, chciałem sprawdzić czy da się i jak korzysta się ze sklepu na telefonie bez dotykowego ekranu i z dość topornym interfejsem Symbiana S60.

Moje próby zmuszenia do działania N95 z OVI okazały się na tyle karkołomne i absurdalne, że doczekały się osobnego wpisu pt. Moja przygoda z instalacją OviStore na Nokia N95 . Polecam dla osób pamiętających stare czasy gier na j2me :)

Ale przejdźmy do kupowania aplikacji w Ovi Store…

Krok 1. Wyszukujemy aplikację w sklepie

Tak jak wspominałem, moja Nokia nie była skonfigurowana wcześniej do obsługi Ovi Store. Po zainstalowaniu klienta musiałem wprowadzić nazwę użytkownika i zarejestrować swoje OVI - konto.

Po wejściu do sklepu OVI widzimy ekran podzielony na kategorie: Gry/Aplikacje/Polecane.

Do przeprowadzenia przykładowej transakcji wybrałem grę EA Burnout, która akurat była przeceniona i kosztowała 3,66 zł. Znalazłem ją na jednej z wyższych pozycji w sekcji Gry.

Podobnie jak w Android Market, ceny są przeliczane i wyświetlane w złotówkach.

Po zapoznaniu się z opisem aplikacji, wystarczy wybrać opcję „Kup”.

Krok 2. Autoryzacja płatności

Do dokonania zakupu konieczne jest podanie hasła do konta OVI, na które jesteśmy zalogowani.

Po wprowadzeniu hasła, po chwili pojawia się ekran wyboru metody płatności.

Jeśli wcześniej nie płaciliśmy jeszcze za pomocą Karty Internetowej musimy skojarzyć naszą Kartę Internetową z kontem OVI. Krok ten jest przeprowadzany tylko za pierwszym razem. Jeśli będziemy chcieli później dokonywać płatności, wystarczy, że wybierzemy zapisaną już kartę.

O ile w przypadku Android Marketu, dane te możemy edytować za pomocą usługi Google Checkout, a w AppStore po zalogowaniu do iTunes, w przypadku Ovi Store nie znalazłem nigdzie możliwości edycji przypisanych kart do konta. (mimo, że pomoc twierdzi inaczej )

Krok 2a. Dodanie Karty Internetowej do Ovi Store.

Krok ten jest zdecydowanie najbardziej uciążliwym momentem płacenia w OVI i trwa najdłużej. Możemy go jednak wykonać tylko raz.

Aby dodać Kartę Internetową do konta OVI, wybieramy opcję Visa.

Po zatwierdzeniu wyboru pojawia się formularz, który musimy uzupełnić danymi z naszej Karty Internetowej BZ WBK.

Dane te wypełniamy tylko raz, przy kolejnych płatnościach będą one automatycznie odczytywane.

Wpisujemy nasze imię i nazwisko, numer karty, datę ważności, oraz numer CSC (CVC) (otrzymujemy go w wiadomości SMS po rejestracji karty w serwisie kartainternetowa.pl).

Ze względów bezpieczeństwa, danych tych nie znajdziemy w serwisie WWW Karty Internetowej. Dane o Karcie możemy odczytać tylko z potwierdzenia rejestracji karty internetowej – ja mam je w postaci dokumentu PDF. Sposób odczytu danych z tego dokumentu widoczny jest na poniższym obrazku:

Jeśli chcemy uniknąć podawania danych naszej karty za każdym razem, gdy będziemy płacić w sklepie musimy pozostawić zaznaczoną opcję „Zapisz tę kartę w danych mojego konta Nokia”.

Po zatwierdzeniu danych naszej Karty, pojawia się komunikat o sprawdzaniu ważności Karty.

Po chwili otrzymujemy potwierdzenie zapisania Karty w danych konta Nokia.

W tym momencie kończy się etap konfiguracji Karty Internetowej. Pozostało już tylko ostatnie potwierdzenie chęci pobrania aplikacji.

Krok 2b. Potwierdzenie płatności

Na ekranie podsumowania pokazany jest numer Karty Internetowej, którą zamierzamy obciążyć płatnością. Możemy ustawić ją jako domyślną Kartę do dokonywania zakupów w OVI, a także zażądać potwierdzenia zakupów w postaci wiadomości email.

Pojawia się też zapewnienie, ze możemy w każdej chwili zarządzać metodami płatności na koncie w serwisie Ovi.com (ja nie znalazłem na tej stronie takiej opcji i nie mam pojęcia gdzie te dane są teraz przechowywane).

Jeśli dane zgadzają się, wybieramy opcję „Potwierdź”. Na ekranie telefonu wyświetlone zostaną informacje na temat procesu autoryzacji płatności.

Jeśli wszystko pójdzie pomyślnie, rozpocznie się pobieranie aplikacji.

Po zakończeniu procesu autoryzacji, jeśli wybraliśmy taką opcję, na nasz adres email przesłane zostanie potwierdzenie transakcji.

Krok 3. Pobranie aplikacji

Aplikacja pobierana jest automatycznie na nasz telefon i instalowana.

Po zakończeniu instalacji możemy ją uruchomić i cieszyć się z udanego zakupu.

---

Przedstawiony powyżej proces kupowania aplikacji w Ovi Store znacznie się skraca przy ponownym kupowaniu. Omijany jest najdłużej trwający proces konfiguracji Karty Internetowej w kroku 2a – od razu wyświetlane jest ekran potwierdzenia płatności.

W przeciwieństwie do Apple AppStore, z naszym kontem Ovi możemy powiązać więcej niż jedną kartę kredytową/internetową.

Niestety jednak, pomimo tego, że w aplikacji pokazywane były zapewnienia, że mogę w każdej chwili zalogować się do serwisu Ovi i zarządzać swoimi kartami, tak po zalogowaniu się do portalu, takich opcji ja osobiście nie widzę. Jeśli ktoś wie, gdzie mogę je znaleźć, proszę o informację.

---

Jak widać, płatność Kartą Internetową BZ WBK przebiega dokładnie tak samo jak w przypadku zwykłej Karty Kredytowej. Warto tylko pamiętać gdzie zapisane są dane naszej Karty do autoryzacji płatności.

Dzięki Karcie Internetowej możemy kupować aplikacje i gry nie martwiąc się podawaniem danych naszej głównej Karty Kredytowej. Dzięki doładowywaniu Karty Internetowej możemy wydać tylko tyle, ile przelejemy na konto Karty. Nie ma więc obawy, że przez przypadek ubędzie nam z konta więcej pieniędzy.

---

Warto jeszcze pamiętać o tym, że pomimo tego, że ceny widnieją w złotówkach, zakupy realizujemy w obcej walucie, a proces księgowania zapłaty trwa dość długo – rzeczywista kwota zakupów może więc zmienić się po tych kilku dniach. Więcej na ten temat pisałem w podsumowaniu testu płatności Kartą Internetową w Android Market

---

A teraz kilka gorzkich słów.

Ten sam proces bez żadnych problemów udało mi się przeprowadzić na nowszej Nokii N97. Mimo, że wygląd klienta nieznacznie się różnił, ze względu na ekran dotykowy, to płatności i sam proces pobierania aplikacji przebiegał tak samo.

Na początku wpisu zapowiadałem, że opiszę moje wrażenia z użytkowania sklepu Ovi przy użyciu N95. Jednocześnie zaznaczam, że w mojej ocenie nie jestem obiektywny – intensywnie używam sklepów Android Market i AppStore do dokonywania zakupów używając telefonów z ekranami dotykowymi i jestem bardzo zadowolony z braku problemów z ich obsługą. Rzeczy, które dla mnie były mordęgą, dla innych zapewne są codziennością.

1. Instalacja sklepu na starszych telefonach

O mojej „zabawnej przygodzie” z próbami instalacji Ovi Store na mojej Nokii N95 pisałem w ostatnim wpisie.

Jako, że wydźwięk tego wpisu już był wystarczający krytyczny, pozostawię to już teraz bez komentarza.

2. Poruszanie się po sklepie, wyszukiwanie

Odzwyczaiłem się już od telefonów bez ekranu dotykowego. Poruszanie się po sklepie za pomocą kursorów góra/dół i prawo/lewo do przełączania kategorii, konieczność ciągłego klikania na opcję „pokaż więcej wierszy” było dla mnie strasznie toporne i mało przyjazne.

Nie można jednak tego traktować jako zarzut – jest to ograniczenie platformy. Tak czy siak jestem pod wrażeniem, że Nokia zdecydowała się na obsługę takich telefonów.

3. Problemy mojego telefonu z WIFI

Podczas prób instalacji Ovi Store na telefonie na moje nieszczęście zaktualizowałem oprogramowanie w N95.

Spowodowało to znaczny spadek stabilności połączenia WiFi. Połączenie to cały czas rozłączało się, nie mogłem pobrać do końca aplikacji bez ciągłego odświeżania ekranu. Kolejne minuty zmarnowałem na szukanie rozwiązania tego problemu na forach internetowych. Znalazłem kilka propozycji, jednak żadne z nich nie usunęło całkowicie usterki.

Przez problemy z WiFi strony sklepu nie ładowały się, wyszukiwanie nie działało, a do pobierania aplikacji musiałem podchodzić kilka razy.

4. Podwójne obciążenie karty!

Problemy z WiFi spowodowały także, że dobre 5 razy próbowałem przeprowadzić autoryzację karty – w międzyczasie upłynął mi czas sesji.

Problemy z WiFi ukazały się w najgorszym możliwym momencie. Gdy na ekranie pojawił się ekran o zakończeniu sesji nie wiedziałem co robić dalej. Trzymałem telefon w dłoni i starałem się przeanalizować to co właściwie się stało.

Potwierdziłem chęć zrobienia zakupów, zatwierdziłem swoją kartę kredytową, dostałem informację, że trwa autoryzacja, dokonywanie zakupu i potwierdzanie płatności. I po tym wszystkim pojawił się komunikat o zakończeniu sesji bez widocznej możliwości powtórzenia zakupu. I to pytanie w mojej głowie: czy ja w takim razie kupiłem tę aplikację, czy nie ?

Jedyne co mi pozostało, to wybranie ze zdziwieniem przycisku OK.

W telefonie nie zauważyłem żadnego śladu dokonania zakupu. O ile dostałem maila potwierdzającego obciążenie Karty, tak klient Ovi nadal twierdził, że mogę ją kupić.

Postanowiłem więc zrobić eksperyment, jako że nigdy nie spotkałem się z tak patową sytuacją w AppStore, czy Android Markecie (podejrzewam, że Oni by sobie z tym poradzili).

W idealnym świecie, jeśli już kupiłem aplikację, to nawet jeśli pokazuje mi się informacja w aplikacji, że mogę ją kupić, to nie powinienem być obciążony za nią po raz drugi. Zwłaszcza, że od ostatniej płatności minęło zaledwie 10 minut.

Ku mojemu zdziwieniu po wybraniu opcji "Kup" pojawił się ekran potwierdzenia płatności, autoryzacji, potwierdzenia płatności i na mailu po chwili miałem kolejną informację o obciążeniu mojego konta...!

Dla mnie jest to coś co nigdy nie powinno się zdarzyć. Całe szczęście, że wartość tej aplikacji była niewielka. Co jednak, gdybym ściągał nawigację na telefon za 100 zł ?

5. Brak opcji zarządzania Kartami na WWW

Tak jak pisałem wcześniej, nie widzę nigdzie opcji do zarządzania metodami płatności na stronie WWW sklepu. Mam nadzieję, że jest to związane z jakimiś pracami, które już niedługo się zakończą. Brak tej możliwości jest jak dla mnie nie do zaakceptowania.

Moja przygoda z instalacją OviStore na Nokia N95

2011-02-05T15:03:00.002+01:00

Przygotowując się do kolejnego wpisu z serii mobilnych płatności w sklepach z aplikacjami podjąłem się (jak się okazało) karkołomnego zadania reaktywacji mojej starej, niezastąpionej Nokii N95.

Jako że dotarłem do informacji, że sklep Ovi wspiera ten telefon, chciałem sprawdzić czy da się i jak przyjemne jest korzystanie ze sklepu na telefonie bez dotykowego ekranu i z dość topornym interfejsem Symbiana S60. Przesiadkę z telefonu z Androidem do poczciwej Nokii przypłaciłem lekkim bólem głowy.

Jako, że telefon leżał już od dłuższego czasu w szafie, trzeba było go trochę odświeżyć – zarówno jego oprogramowanie, jak i moją pamięć dotyczącą korzystania z telefonów z Symbianem.

Przypomniały mi się stare czasy, kiedy to zainstalowanie jednej aplikacji wiązało się ze żmudnym wyszukiwaniem kompatybilnego oprogramowania.

Ale po kolei…

Podejście nr 1.

Tak więc miałem telefon, w którym nie było zainstalowanego sklepu z aplikacjami. Przyzwyczajony do nowoczesnych telefonów, stwierdziłem, że na pewno powinno dać się to zrobić z poziomu PC.

Włączyłem zainstalowany niegdyś program Nokia PC Suite do synchronizacji telefonu z komputerem.

Podłączyłem telefon i ku mojej uciesze w programie, wśród dostępnych ikonek pojawiła się ikonka OVI. Po kliknięciu na nią rozpoczęło się ściąganie bibliotek.

Niestety po ich ściągnięciu i przy próbie wgrania na telefon pokazywał się błąd.

Raz, drugi, trzeci… (żeby było śmieszniej, za każdym razem paczka ściągała się od początku).

Zrezygnowałem.

Podejście nr 2.

Pomyślałem, że może warto zaktualizować oprogramowanie w telefonie.

Skorzystałem więc z opcji Nokia Software Updater i kolejne długie minuty spędziłem na obserwowaniu ślimaczącego się paska postępu. Aktualizacja na szczęście udała się bez żadnego problemu.

Skoro już miałem najnowsze oprogramowanie w telefonie, pomyślałem, że teraz na pewno już się uda. Nic bardziej mylnego. Po raz kolejny miałem zaszczyt obserwowania paska postępu ściągania paczki z bibliotekami Ovi w Nokia PC Suite. Po dokończeniu pobierania, ku mojemu zaskoczeniu, pojawił się ten sam błąd co przed aktualizacją oprogramowania.

Kombinowałem więc dalej.

Podejście nr 3.

Skoro soft mam już aktualny, to może da się jakoś pobrać OVI ze strony WWW ?

Na przeróżne i przedziwne sposoby próbowałem wchodzić na mobilną wersję sklepu OVI: przez natywną przeglądarkę, przez Operę Mini, z zakładek i bez ich użycia, przewijałem manipulatorami góra/dół/prawo/lewo stronę w każdym kierunku nerwowo szukając słowa klucza „Download”.

Po kilkunastu minutach zaliczyłem kolejną porażkę – nigdzie takiego linka nie znalazłem.

Podejście nr 4.

W międzyczasie wpadłem na pomysł, żeby poszukać informacji na temat oprogramowania do synchronizacji.

Może wersja Nokia PC Suite na moim komputerze jest nieaktualna?

Krótki research na stronie WWW ukazał kolejną niespodziankę i dał mi powód do radości i kolejną już nadzieję.

O ile nie było nowszej wersji PC Suite, to na dole strony dostrzegłem grafikę z lakoniczną informacją:

Nokia Ovi Suite ? A cóż to takiego?

Kliknąłem więc na link i moim oczom ukazało się całkiem nowe, niezależne oprogramowanie Nokia Ovi Suite do synchronizacji telefonu z komputerem , które jak głosi dumnie producent „jest oprogramowaniem nowej generacji i ma już wkrótce zastąpić program Nokia PC Suite”.

No dobra. Na to bym nie wpadł, że w tak zwanym międzyczasie Nokia zmieniła program do zarządzania telefonem.

Rozpocząłem więc kolejne ściąganie, a potem instalację kolejnego programu z nadzieją, że w programie o takiej nazwie na pewno będzie już opcja wgrania OVI do mojego telefonu. Kolejny pasek postępu, kolejne minuty oczekiwania ;) I kolejne zaskoczenie ;)

Moim oczom ukazał się wspaniały, nowoczesny i zielony interfejs użytkownika, telefon został wykryty, zsynchronizowały mi się nawet kontakty.

Nerwowe poszukiwania opcji „wgraj pakiet OVI” okazały się po raz kolejny nieskuteczne i wywołały histeryczny uśmiech rezygnacji na mojej twarzy. Takiej opcji tam po prostu nie było. Można było jedynie po raz kolejny wykonać aktualizacje oprogramowania, które jednak nie wgrywało OVI do telefonu.

Zaliczyłem kolejną porażkę. O ile teraz wydaje mi się to śmieszne, to przyprawiło mnie to wtedy o nie mały ból głowy.

Zrobiłem sobie małą przerwę, przespacerowałem, przeanalizowałem wszystkie kroki, które podjąłem i z braku pomysłów zacząłem szukać rozwiązania na forach Internetowych. (dlaczego nie zrobiłem tak od razu ? ;) )

Podejście nr 5.

W końcu odpowiednie sformułowanie frazy w Google zaprowadziło mnie do zbawiennego filmiku na portalu ovigaming.

Jak się okazało, zainstalowanie OVI „jest bardzo proste i intuicyjne”. Wystarczy wejść do miejsca, które od zawsze było dla mnie zagadką i z którego nigdy nie korzystałem, czyli do sekcji nazwanej „Download!” w menu głównym telefonu.

Po połączeniu z Internetem ku mojej uciesze pokazała się ikonka OVI Store. Kliknięcie na nią, kilka minut obserwowania kolejnego paska postępu i w końcu, za piątym razem udało mi się zainstalować klienta sklepu OVI na moim telefonie.

(znalazłem w sieci też informację, że ta ikonka nie zawsze tam jest i nie dla każdego telefonu – miałem więc szczęście, że nie musiałem szukać kolejnego rozwiązania :) Pewna osoba tak długo włączała i wyłączała różne gry i programy aż jej oczom ukazał się baner "zainstaluj OVIStore już teraz" ).

Sukces!

W końcu moim oczom ukazała się upragniona aplikacja:

Już nie pamiętam ile spędziłem czasu nad dojściem do tego etapu. Na pewno zbyt długo.

Na szczęście większość nowych telefonów Nokii ma już zainstalowane oprogramowanie OVI i zbyt wiele osób nie musi przechodzić przez to co ja :)

Przypomniały mi się dawne czasy, kiedy właśnie w ten sposób wyglądało instalowanie aplikacji na telefonach. Pamiętam instalowanie na mojej starej Motoroli V3 – żmudne przeszukiwanie grup dyskusyjnych, ściąganie kilkunastu wersji JARów, przegrywanie ich na telefon OTA za pomocą serwisów hostujących tymczasowe pliki i wielka radość, gdy za 15 razem można było zobaczyć Tetrisa działającego tylko na połowie ekranu.

Zdajemy się już nie pamiętać jak wielkim postępem i udogodnieniem było wprowadzenie sklepów z aplikacjami do iPhone’a, czy telefonów z Androidem na pokładzie. Nie musimy już główkować i wyszukiwać wskazówek w sieci. Niemal za pomocą jednego kliknięcia gry lądują w naszym telefonie.

Jak to dobrze, że te czasy już minęły. Ja miałem okazję cofnąć się w czasie – nikomu tego nie polecam :)

To jeszcze nie koniec! :)

Żeby nie było tak różowo: historia dla mojego telefonu nie skończyła się zbyt dobrze.

Po aktualizacji oprogramowania ma on problem z utrzymywaniem połączenia WiFi i sam się rozłącza (błąd firmware).

Wyszła z tego ciekawa historia, którą przytoczę podczas wpisu na temat płacenia kartą w OviStore. Po raz kolejny nie było mi do śmiechu.

:)

Jak bezpiecznie kupować i płacić w Apple AppStore ?

2011-01-19T21:53:00.001+01:00

W dzisiejszym odcinku cyklu o mobilnych płatnościach chciałbym pokazać jak łatwo i bezpiecznie można kupować płatne gry i aplikacje w sklepie Apple AppStore z telefonu iPhone.

Do kupna aplikacji niezbędne jest dodanie do naszego konta iTunes informacji o numerze naszej karty kredytowej. Wpisanie w sieci takich danych często wywołuje obawę, że nasza karta zostanie przechwycona przez hakerów i wykradną oni pieniądze z domowego konta. Wielu z nas więc rezygnuje z kupna już na tym etapie.

Jak się okazuje istnieje na wyeliminowanie tej obawy.

Dla wszystkich tych, którzy obawiają się zakupów w AppStore, polecam założenie dodatkowej Karty Internetowej do zakupów w sieci.

Założenie takiej Karty trwa zaledwie kilka minut, a dzięki niej możemy szybko, łatwo i bezpiecznie robić zakupy w AppStore.

Jeśli nie wiesz czym jest Karta Internetowa i jak można ją wykorzystać przeczytaj najpierw wpis o zaletach posiadania Karty Internetowej.

Wpis ten nawiązuje do cyklu artykułów związanych z moimi testami karty Internetowej realizowanymi dla Banku Zachodniego WBK.

Moje testy przypadły na okres przedświąteczny – w AppStore trwały akurat gwiazdkowe wyprzedaże gier Electronic Arts. Postanowiłem więc wykorzystać je do przeprowadzenia mojego testu.

Na testowanym przeze mnie telefonie kupowałem wcześniej tylko darmowe aplikacje, a konto iTunes nie było skonfigurowane do pracy z kartą kredytową.

W kolejnych krokach pokażę jak kupić wybraną przez nas grę.

Krok 1. Wyszukujemy aplikację w sklepie

Pierwszą grą, którą nabyłem w AppStore w trakcie testu była gra The Settlers. Ucieszyłem się bardzo, że akurat ona była przeceniona – mam do niej sentyment z dawnych czasów (udało mi się ją kupić za niecałe 4 zł).

Otwieramy aplikację sklepu AppStore na telefonie, a następnie w wyszukiwarce wpisujemy jej nazwę „the settlers” i wybieramy poprawny rezultat wyszukiwania. Na stronie gry możemy zapoznać się z jej opisem i dokonać zakupu.

W przeciwieństwie do Android Marketu, cena aplikacji wyświetlana jest w obcej walucie – w tym przypadku w Euro.

Aby kupić aplikację wystarczy wybrać przycisk z ceną. Po jego wybraniu, zamienia się on na zielony przycisk z tekstem „Buy now”/”Kup teraz”.

Aby kontynuować zakupy, potwierdzamy naszą chęć klikając na zielony przycisk.

Krok 2. Autoryzacja płatności

Na ekranie pojawia się monit logowania do naszego konta iTunes.

Jeśli nie płaciliśmy jeszcze w AppStore, w kolejnym kroku musimy skojarzyć Kartę Internetową z naszym kontem iTunes.

Krok ten jest pomijany, jeśli kartę skojarzyliśmy już na stronie WWW, lub w aplikacji na PC. Sklep automatycznie przechodzi do pobierania aplikacji.

Skojarzenie Karty przez WWW, lub przez aplikację na PC jest z pewnością szybsze i wygodniejsze, jednak chciałbym pokazać, że proces zakupu możemy zrealizować w całości z poziomu telefonu komórkowego.

Krok 2a. Dodanie Karty Internetowej do iTunes

Jeśli w koncie iTunes nie jest dodana żadna karta kredytowa, na ekranie pojawi się informacja o konieczności dodania metody płatności.(„Konieczność podania informacji do płatności. Wybierz przycisk Continue/Kontynuuj, aby zalogować się i zaktualizować dane do faktury”).

Po wybraniu przycisku "Continue" pojawia się ekran ładowania, a następnie ponowny komunikat o konieczności zalogowania się do konta iTunes. („Konieczność zalogowania. Wybierz Kontynuuj/Continue i zaloguj się, aby zobaczyć informacje o płatnościach”.)

Wybieramy więc po raz kolejny przycisk Continue i po chwili kolejny raz wpisujemy hasło dostępu do iTunes.

Po chwili na ekranie telefonu pojawia się formularz, który musimy uzupełnić danymi z naszej Karty Internetowej. Dane te wypełniamy tylko raz, przy kolejnych płatnościach będą one automatycznie uzupełniane.

Rozpoczynamy od wybrania odpowiedniego typu karty kredytowej. Klikamy opcję formularza „Payment Card”/”Karta kredytowa” i wybieramy typ VISA.

Po zatwierdzeniu przyciskiem Gotowe pojawiają się dodatkowe pola: „Card Number”/”Numer karty” i „Security Code”/”Kod zabezpieczający CVC” . (otrzymujemy go w wiadomości SMS po rejestracji karty w serwisie kartainternetowa.pl) oraz „Expiration Date”/”Termin ważności”.

Ze względów bezpieczeństwa, danych tych nie znajdziemy w serwisie WWW Karty Internetowej. Dane o Karcie możemy odczytać tylko z potwierdzenia rejestracji karty internetowej – ja mam je w postaci dokumentu PDF. Sposób odczytu danych z tego dokumentu widoczny jest na poniższym obrazku:

Oprócz danych z karty konieczne jest też podanie danych do fakturowania ("Billing address"). Musimy podać imię, nazwisko, adres zamieszkania, oraz nasz numer telefonu – do weryfikacji transakcji i w przypadku jakichkolwiek problemów. (w odpowiednim polu wpisujemy prefix naszego kraju, czyli 048 ).

Dodatkowo z listy rozwijanej wybieramy tytuł jaki ma być wpisywany przed naszym imieniem „Pan/Pani/Panna”/”Mr,Mrs,Ms”.

Po wpisaniu wszystkich danych wybieramy przycisk „Done”/”Zrobione” na górze ekranu.

Po chwili na ekranie telefonu pojawi się kolejny monit o potwierdzenie „Czy nadal chcesz kupić i pobrać ‘The Settlers’ ? Jeśli chcesz kontynuować zakup, kliknij przycisk Buy/Kup - produkt zostanie pobrany automatycznie. W przeciwnym razie kliknij Cancel/Anuluj”.

Po wybraniu przycisku „Buy”, zauważyłem pewną niekonsekwencję – mianowicie nic się nie stało. Monit zniknął, a na ekranie pozostała informacja o grze – ponownie z informacją, że mogę ją kupić. Muszę przyznać, że dość mocno mnie to zmyliło – nie wiedziałem w końcu, czy udało mi się kupić tę grę, czy może coś poszło nie tak.

Po wyjściu ze sklepu okazało się jednak, że aplikacja pobiera się w tle. Jest to dość dziwne, bo o ile w poprzednich krokach absurdalnie dużo razy musiałem potwierdzać swoje zamiary i dwukrotnie logować się do swojego konta, tak w tym przypadku pozostałem bez żadnej informacji o tym co się dzieje :)

Krok 3. Pobranie aplikacji

Po wybraniu przycisku „Buy/Kup”. Wybrana przez nas gra zostanie automatycznie pobrana na nasz telefon, a na dole jej ikonki pojawia się pasek informujący o postępie instalacji.

Po zakończeniu pobierania i instalacji możemy uruchomić pobraną grę.

Po ponownym wejściu do sklepu AppStore przycisk kupna aplikacji jest nieaktywny – pojawia się na nim informacja „Już go masz”.

---

Przedstawiony powyżej proces kupowania aplikacji w AppStore znacznie się skraca przy ponownym kupowaniu. Omijany jest najdłużej trwający proces konfiguracji Karty Internetowej w kroku 2a.

W przeciwieństwie do Android Marketu, z jednym kontem iTunes możemy powiązać tylko jedną kartę kredytową/internetową. Po skojarzeniu naszej Karty Internetowej z kontem iTunes jest ona automatycznie wybierana przy kolejnych płatnościach.

Dane Karty możemy w każdej chwili edytować w programie iTunes na PC, po zalogowaniu się na stronie WWW, lub w ustawieniach telefonu w sekcji „Store”.

O ile podczas kojarzenia Karty Internetowej z iTunes liczba dublujących się potwierdzeń i logowań do konta jest w moim odczuciu zbyt duża, tak już przy ponownych zakupach przydałoby się jakieś potwierdzenie.

Obecnie wygląda to tak, że przy kolejnej płatności, nie musimy już potwierdzać dokonywanych zakupów. Kupno aplikacji, czy gry sprowadza się do wybrania tylko i wyłącznie jednego przycisku z ceną i potwierdzeniem „Kup teraz”. Nie pojawia się żadna dodatkowa informacja o tym, że zostaną pobrane pieniądze z naszej karty. Nasza zakupiona aplikacja pobierana jest automatycznie na telefon, a karta obciążana.

Powinniśmy więc uważać dając komuś nasz telefon – jedynym zabezpieczeniem jest wpisywanie hasła do naszego profilu iTunes przed dokonaniem zakupu – jest ono jednak pamiętane w sesji i nasz znajomy może nawet nie zauważyć, że właśnie kupił jakąś aplikację i pozbawił nas pieniędzy ;)

Problem ten eliminuje na szczęście w pewnym stopniu Karta Internetowa - możemy wydać tylko wartość jej doładowania.

---

Jak widać, płatność Kartą Internetową BZ WBK przebiega dokładnie tak samo jak w przypadku zwykłej Karty Kredytowej. Warto tylko pamiętać gdzie zapisane są dane naszej Karty do autoryzacji płatności.

Dzięki Karcie Internetowej możemy kupować aplikacje i gry na iPhone, iPad nie martwiąc się podawaniem danych naszej głównej Karty Kredytowej. Dzięki doładowywaniu Karty Internetowej możemy wydać tylko tyle, ile przelejemy na konto Karty. Nie ma więc obawy, że przez przypadek ubędzie nam z konta więcej pieniędzy.

---

Warto jeszcze pamiętać o tym, że zakupy realizujemy w obcej walucie, a proces księgowania zapłaty trwa dość długo – rzeczywista kwota zakupów może więc zmienić się po tych kilku dniach. Więcej na ten temat pisałem w podsumowaniu testu płatności Kartą Internetową w Android Market

Jak bezpiecznie kupować i płacić w Android Market ?

2010-12-28T21:29:00.003+01:00

Aby kupić aplikację, lub grę w Android Market musimy podać dane naszej karty kredytowej. Większość z nas, po dotarciu do tego kroku zapewne rezygnuje z kupna obawiając się o swoje pieniądze.

Jak się okazuje istnieje na to sposób.

Nie musimy podawać danych naszej głównej karty kredytowej. Wystarczy, że założymy dodatkową Kartę Internetową i podamy jej numery.

Jak się okazało, kupno aplikacji przy użyciu Karty Internetowej jest bardzo proste, realizowane w całości przy użyciu telefonu i w pełni bezpieczne.

Płatność realizowana jest poprzez usługę Google Checkout, która od niedawna jest dostępna w Polsce. Test przeprowadziłem bez wcześniejszej konfiguracji usługi.

Jeśli nie wiesz czym jest Karta Internetowa i jak można ją wykorzystać przeczytaj najpierw wpis o zaletach posiadania Karty Internetowej.

Wpis ten został zainspirowany testami Karty Internetowej, które wykonałem dla Banku Zachodniego WBK.

Co kupimy?

Do przeprowadzenia przykładowej transakcji w Android Market wybrałem niewątpliwie jedną z najlepszych aplikacji użytkowych na Androida: News Rob.

Jest to aplikacja, której używam niemal codziennie. Służy ona do odczytywania wiadomości z czytnika RSS Google.

W sklepie Android Market dostępna jest też w pełni funkcjonalna wersja darmowa – jeśli ktoś jeszcze nie korzystał, to polecam. Po poznaniu jej UI, korzystanie z niej jest bajecznie proste. Wersja płatna wprowadza kilka udogodnień i usuwa reklamy.
Cieszę się, że mogłem wykorzystać ten test do wsparcia twórcy tej aplikacji :)

Ze względu na to, że na moim telefonie nie posiadam polskiego języka, wszystkie zrzuty ekranu będą w języku angielskim. Mniemam, że na polskich telefonach zmienią się tylko teksty, a wygląd UI pozostanie taki sam.

Niestety do czasu wykonania testu nie doczekałem się aktualizacji aplikacji sklepu Android w moim telefonie. Zrzuty ekranowe przedstawiają więc starą wersję aplikacji dostępowej - o ile widok informacji o wybranej aplikacji zmienił się nie do poznania, to sam mechanizm płatności i sposób kupowania nie zmienił się. Można więc spokojnie polegać na przedstawionych poniżej schematach.

Pod koniec wpisu przedstawię kilka zrzutów z nowej wersji marketu (jak na złość po 2 dniach po wykonaniu testu ujrzałem nowe oblicze sklepu).

Krok 1. Wyszukujemy aplikację w sklepie

Otwieramy aplikację sklepu na naszym telefonie i w wyszukiwarce wpisujemy nazwę aplikacji, którą chcemy kupić – podczas mojego testu wpisałem „newsrob”.

Jak widać w sklepie znajdują się 2 wersje: darmowa i płatna (NewsRob Pro).

Warto przy tej okazji zwrócić uwagę, że Android Market automatycznie przelicza ceny na polską walutę. Stąd do zapłaty mam dzisiejszego dnia 19,89 zł.

Przechodzimy więc do informacji o płatnej wersji NewsRob Pro.

W opisie możemy przeczytać, że przed instalacją wersji Pro należy mieć wgraną wersję darmową. Ja używałem jej już od dawna, więc mogłem od razu przejść do kolejnego etapu.

Krok 2. Wybranie metody płatności

Aby kupić wybraną aplikację, na ekranie opisu należy skorzystać z opcji „Buy”/”Kup”.

Na ekranie telefonu pokaże się nam informacja zbiorcza na temat ceny aplikacji, oraz wyboru metody płatności. W czasie testu, Android Market umożliwiał tylko i wyłącznie płatności kartami kredytowymi. W przyszłości zapewne dojdzie opcja dołączenia płatności do rachunku od operatora komórkowego. (tydzień temu pojawiła się informacja, że opcja taka jest już dostępna dla abonentów sieci AT&T w USA).

Jeśli dokonywaliśmy już wcześniej jakichkolwiek płatności za pomocą usługi Google Checkout, w liście rozwijanej pojawią się nasze zdefiniowane wcześniej karty kredytowe. Jeśli widoczna jest tam nasza karta internetowa, możemy ją wybrać i automatycznie przejść do kroku 3.

Wszyscy Ci, którzy pierwszy raz korzystają z płatności Google, muszą przejść procedurę aktywacji konta i dodać swoją kartę internetową. (patrz krok 2a)

Krok 2a. Dodanie karty płatniczej do usługi Google Checkout

Aby skonfigurować metodą płatności klikamy na listę „Select payment method”/”Wybierz metodę płatności” i wybieramy z niej jedyną możliwą opcję „Use a credit card”/”Użyj karty kredytowej”.

Po wybraniu opcji, automatycznie przenosi nas do ekranu, w którym musimy uzupełnić dane z naszej karty internetowej. Dane te wypełniamy tylko raz. Przy kolejnych płatnościach, będą one automatycznie uzupełniane.

W odpowiednich polach uzupełniamy numer karty, datę ważności, numer CVC (otrzymany w wiadomości SMS po rejestracji karty w serwisie kartainternetowa.pl) oraz opis karty (ja wpisałem moje imię i nazwisko).

Ze względów bezpieczeństwa, danych tych nie znajdziemy w serwisie WWW Karty Internetowej. Dane o Karcie możemy odczytać tylko z potwierdzenia rejestracji karty internetowej – ja mam je w postaci dokumentu PDF. Sposób odczytu danych z tego dokumentu widoczny jest na poniższym obrazku:

Oprócz danych z karty konieczne jest też podanie danych do fakturowania (Billing adress). Musimy tu podać adres zamieszkania, oraz nasz numer telefonu – do weryfikacji transakcji i w przypadku jakichkolwiek problemów. (warto tu pamiętać, że numer powinien być poprzedzony prefixem +48 ).

Po wpisaniu danych wybieramy opcję „Save”/”Zapisz” na dole ekranu. Po chwili pokaże się informacja o zapisywaniu danych naszej karty kredytowej, oraz regulamin do zaakceptowania.
Jak zwykle w takich przypadkach, jedyne co nam zostaje, to zaakceptować ten regulamin („Accept”/”Zgadzam się”).

Po zaakceptowaniu regulaminu, na ekranie telefonu ukaże się nam ponownie ekran z informacjami o transakcji, jednak tym razem w liście rozwijanej pojawia się nasza karta VISA.

Krok 3. Dokonujemy płatności

Aby skończyć transakcję i dokonać płatności, na ekranie podsumowującym nasze zakupy, wybieramy z listy wcześniej skonfigurowaną kartę internetową oraz opcję „Buy now”/”Kup teraz”.

Po chwili na ekranie telefonu pojawi się informacja o autoryzowaniu transakcji.

Po zakończeniu procesu sprawdzania karty, zakupiona aplikacja zostanie pobrana i zainstalowana automatycznie na naszym telefonie.

Na naszej skrzynce gmail powinno pojawić się także potwierdzenie zakupu.

Na potwierdzenie dokonania zakupu można jeszcze otworzyć wersję Pro aplikacji z marketu. Na ekranie telefonu pokaże się optymistyczny komunikat:

Aby uruchomić pełną wersję NewsRoba klikamy na tą samą ikonę, którą uruchamialiśmy wersję bezpłatną. Dzięki zakupowi zainstalowana wersja ma teraz odblokowane dodatkowe funkcje (m.in. tryb nocny, widget z liczbą nieprzeczytanych wiadomości, brak reklam).

---

Przy kupowaniu kolejnej aplikacji przedstawiony powyżej proces znacznie nam się skraca. Omijamy przede wszystkim najbardziej czasochłonny krok 2a konfiguracji Karty Internetowej.

Raz wprowadzona Karta będzie widoczna później w liście rozwijanej na ekranie wybierania płatności.
Wystarczy tylko potwierdzić, że chcemy zapłacić daną Kartą, a proces płatności zostanie automatycznie rozpoczęty i po kilku chwilach aplikacja znajdzie się na naszych telefonie.

Wszystkie dane dotyczące Naszej Karty Internetowej zapisywane są w usłudze Google Checkout, w której możemy zarządzać naszymi Kartami i przeglądać historię transakcji.Wystarczy zalogować się do usługi na jej stronie WWW za pomocą naszego konta Google.

Dzięki integracji z Google Checkout, w prosty sposób możemy wykorzystywać kilka kart płatniczych - odpowiednią kartę wybieramy z listy rozwijanej. (nie znalazłem takiej opcji w sklepach AppStore i OviStore - możemy w nich używać tylko jednej karty płatnicznej).

---

Jak widać, płatność Kartą Internetową BZ WBK przebiega dokładnie tak samo jak w przypadku zwykłej Karty Kredytowej. Warto tylko pamiętać gdzie zapisane są dane naszej Karty do autoryzacji płatności.

Dzięki Karcie Internetowej możemy kupować aplikacje i gry w Android Market nie martwiąc się podawaniem danych naszej głównej Karty Kredytowej. Dzięki doładowywaniu Karty Internetowej możemy wydać tylko tyle, ile przelejemy na naszą konto Karty. Nie ma więc obawy, że przez przypadek ubędzie nam z konta więcej pieniędzy.

---

Mam przy okazji jeszcze jedno spostrzeżenie.

W czasie, gdy testowałem Kartę Internetową bardzo długo trwało księgowanie płatności. Informacja o przeprowadzonych transakcjach pojawiają się w historii Karty na stronie kartainternetowa.pl średnio dopiero po 3 dniach roboczych. Nie wiem na ile ma to związek z tym, że płatność była realizowana za oceanem i w Euro.

W międzyczasie zmienił się kurs dolara, przez co zmieniła się też kwota, jaka została pobrana z mojej Karty. Zamiast 19,89 zł pobrano 20,40 zł. Tym razem różnica niewielka, jednak przy większych płatnościach mogłoby się okazać, że nie wystarczyłoby nam środków na koncie.

Warto o tym pamiętać.

---

Tak jak zaznaczyłem na początku wpisu, po 2 dniach po zakończeniu testu w moim telefonie pojawiła się nowa wersja aplikacji Android Marketu. Sklep wygląda teraz nowocześniej i bardziej atrakcyjnie.

Sposób realizacji zakupów, poza nowocześniejszym wyglądem sklepu nie zmienił się.

Wykorzystałem przy okazji świąteczne wyprzedaże w Android Market. Zakupiłem 2 gry Electronic Arts: Need For Speed Shift i The Sims 3. W promocji kosztowały tego dnia po 3.05 zł :).

Po wybraniu przycisku z ceną pojawia się informacja na temat pozwoleń, których wymaga aplikacja. Informacja ta pokazywana jest w layoucie sklepu.

Po zatwierdzeniu pozwoleń przyciskiem OK pojawia się znany z poprzedniej wersji Android Marketu ekran wyboru karty płatniczej.

Jak widać, sposób kupowania aplikacji w nowym Android Markecie nie zmienił się. Dostaliśmy jedynie ciekawszy i nowocześniejszy wygląd aplikacji.

Jak założyć własną Kartę Internetową ?

2010-12-24T14:26:00.002+01:00

W ciągu kilku ostatnich dni miałem możliwość testowania Karty Internetowej Banku Zachodniego WBK. („wirtualnej Karty Kredytowej” do płatności w sieci).

O zaletach Karty Internetowej pisałem w ostatnim wpisie. Tym razem chciałbym pokazać jak szybko i łatwo można taką Kartę założyć.

Proces zakładania Karty jest o tyle przyjazny dla użytkowników, że ogranicza formalności do minimum. Praktycznie już po kilku minutach możemy ją wykorzystać do zakupów w sklepach internetowych – wystarczy wypełnić jeden formularz.

Karta Internetowa jest dostępna dla każdego, w każdej chwili i niezależnie od tego, w jakim banku posiadamy obecnie konto.

Założenie Karty Internetowej

Aby założyć Wirtualną Kartę Płatniczą BZ WBK, wchodzimy na stronę serwisu Karta Internetowa i przechodzimy przez krótki kreator.

W pierwszym kroku wybieramy rodzaj karty, jaką chcemy zarejestrować – w naszym przypadku będzie to Karta Internetowa w wersji bez plastiku.

Po wybraniu opcji Dalej, przechodzimy do drugiego kroku, w którym akceptujemy regulamin Karty Internetowej i wpisujemy nasze dane (login do serwisu w postaci adresu email, hasło, imię, nazwisko, adres, PESEL i numer telefonu).

Warto tutaj zwrócić uwagę na konieczność podania numeru telefonu. Niestety w formularzu nie jest napisane w jakim celu musimy go podać (przydałaby się jakaś podpowiedź – przycisk Pomoc jest kompletnie niewidoczny, a i tak nie ma tam tej informacji). Jak się okazuje później, bardzo ważne jest, aby podać nasz prywatny telefon.

Na wpisany numer telefonu przesłany zostanie kod CVV2 (PIN), który jest wymagany przy każdej transakcji w Internecie. Kod ten musimy zapisać w bezpiecznym miejscu i uważać, aby go nie zgubić i nie przekazać przypadkiem nieupoważnionej osobie.

Po wypełnieniu formularza przechodzimy Dalej, do kolejnego kroku. Jako, że zakładamy Kartę Internetową bez wersji plastikowej, pozostaje nam już tylko zweryfikowanie wprowadzonych danych na przedostatnim kroku.

Jeśli dane zgadzają się, wybieramy opcję Zakończ proces rejestracji. Na ekranie pojawia się informacja o poprawnym założeniu Karty Internetowej.

Jako potwierdzenie rejestracji musimy zapisać na dysku plik PDF, w którym znajdziemy informacje o naszej Karcie. Jest to na tyle istotne, że tylko w tym potwierdzeniu podany jest numer zarejestrowanej Karty. Nie znajdziemy go później w serwisie WWW – widzimy w nim już tylko numer konta bankowego. Ważne jest więc, aby zachować ten dokument w bezpiecznym miejscu, lub go wydrukować.

Po chwili na podany przez nas numer telefonu powinien przyjść SMS z kodem CVV2. Kod ten musimy podawać przy każdej transakcji w Internecie – warto więc go zapamiętać, lub zapisać w bezpiecznym miejscu.

Jak widać powyżej, proces zakładania Karty Internetowej sprowadza się więc tak naprawdę do wypełnienia jednego prostego formularza i zapisania kilku danych w bezpiecznym miejscu.

Doładowanie Karty Internetowej

Aby zrobić nasze pierwsze zakupy musimy jeszcze doładować konto Karty. Wystarczy zalogować się do serwisu kartainternetowa.pl i z menu po lewej stronie wybrać opcję Doładowanie Karty.

Doładowanie realizowane jest przez serwis Szybkie Przelewy Międzybankowe BlueCash, dzięki któremu nasze pieniądze znajdą się na koncie Karty w ciągu kilku minut, niezależnie od banku, w którym mamy główne konto.

Doładowanie konta sprowadza się do wypełnienia jednego formularza, oraz akceptacji przelewu za pomocą systemu bankowości elektronicznej naszego banku. Gdy doładowywałem konto z banku BZ WBK, pieniądze znalazły się na karcie już po minucie.

Warto jest tutaj pamiętać, że pobierana jest opłata za realizację szybkiego przelewu: 1 zł.

Kupowanie przy użyciu Karty Internetowej.

Po doładowaniu Karty możemy robić zakupy w sklepach Internetowych, które wymagają od nas podania numeru karty kredytowej.

Musimy jedynie pamiętać, aby podawać dane do odpowiadających im pól formularza. Typem karty jest Karta VISA, a pozostałe pola uzupełniamy według podpowiedzi z poniższego obrazka przedstawiającego potwierdzenie założenia karty.

W kolejnych wpisach podam przykłady realizowania płatności za pomocą zarejestrowanej Karty Internetowej w sklepach z aplikacjami mobilnymi. Jak się okazuje, płatności te są bardzo proste do zrealizowania, gdy mamy już naszą Wirtualną Kartę.

Podsumowanie i wnioski

Jak widać, założenie Karty i jej doładowanie sprowadza się tak naprawdę do wypełnienia dwóch formularzy z naszymi danymi. W mniej niż 10 minut otrzymujemy gotowy produkt, którym możemy kupować w sieci. (niezależnie od banku, w którym mamy obecnie konto).

Dzięki szybkości rejestracji i doładowywaniu ograniczonymi środkami możemy wykorzystywać ją w pilnych sytuacjach, kiedy potrzebujemy danego dnia kupić coś w sieci, a nie mamy własnej karty kredytowej, lub po prostu gdy wolimy jej nie używać w Internecie.

Jak bezpiecznie płacić w Internecie ?

2010-12-22T18:16:00.001+01:00

Wielu z nas obawia się zakupów w tych sklepach internetowych, w których musimy podawać dane naszej karty kredytowej. Podanie numeru karty, na której trzymamy nasze pieniądze automatycznie przywołuje w naszych myślach informacje podawane przez mass media o hakerach i przejmowaniu kart kredytowych. Cały czas istnieje w nas obawa utracenia wszystkich naszych pieniędzy.

Dla większości użytkowników często jest to bariera nie do pokonania. Posiadanie własnej karty kredytowej wiąże się także z formalnościami, które trzeba przejść i długim oczekiwaniem na jej wydanie.

Rozwiązanie problemu bezpieczeństwa zakupów

Problemy te rozwiązał Bank Zachodni WBK wprowadzając do swojej oferty karty przedpłacone (prepaid) i karty internetowe.

Pomysł nawiązuje do telefonów na kartę.

W przypadku telefonów możemy wydzwonić tylko kwotę, którą doładujemy swoje konto. Z kolei, W przypadku kart przedpłaconych, możemy wydać tylko tyle, ile na nią wpłacimy. Nasze pozostałe środki pozostają bezpieczne.

Często posiadamy dla bezpieczeństwa dwa konta w banku: jedno z oszczędnościami, a drugie do bieżących wydatków. Dlaczego więc nie możemy posiadać kolejnych na drobne wydatki? Taka idea przyświeca kartom przedpłaconym.

Założenie Karty Internetowej

Szybko i sprawnie bez zbędnych formalności, w kilka minut przez Internet, zakładamy kartę do drobnych wydatków, na którą możemy przelać tylko tyle pieniędzy ile planujemy wydać. Niezależność od naszej głównej karty gwarantuje bezpieczeństwo naszych pieniędzy.

Założenie Karty Internetowej, z praktycznego punktu widzenia sprowadza się do założenia specjalnego konta w Banku Zachodnim WBK, na które możemy przelać drobne środki - z tą różnicą, że nie musimy przechodzić przez wszystkie uciążliwe formalności. Z punktu widzenia wykonywania płatności, Karta Internetowa różni się od karty kredytowej jedynie tym, że nie dostajemy do ręki fizycznej karty, lecz wydruk PDF z jej wizualizacją.

W sklepie internetowym podajemy tak samo jak przypadku Karty Kredytowej: numer karty, kod CVC, sygnaturę i datę ważności – odczytujemy je jednak nie z plastikowej karty, a z wydruku.

Doładowanie Karty Internetowej

Każda karta ma przypisane swoje indywidualne konto w Banku Zachodnim WBK. Możemy ją dzięki temu doładować poprzez standardowy przelew z naszego banku. Dodatkowo, na stronie kartainternetowa.pl istnieje możliwość realizacji szybkiego doładowania za pomocą usługi BlueCash – pieniądze znajdują się na naszej karcie już po kilku minutach.

Ograniczenia Karty Internetowej

Karta Internetowa jest przeznaczona głównie do realizacji niewielkich zakupów – stąd też wprowadzono pewne ograniczenia.

Nie możemy za jej pomocą płacić za produkty kosztujące więcej niż 500 zł. Ponadto, w danym momencie, na koncie Karty Internetowej może znajdować się najwyżej 3 000 zł, a w danym roku wpłaty na konto nie mogą przekroczyć 10 000 zł.

Widać więc, że Karty takiej na pewno nie wykorzystamy do kupna nowego telewizora plazmowego. Sprawdzi się jednak ona w 100 % przy drobnych zakupach na Allegro, czy w sklepach z dodatkami do telefonów.

---

O ile sklep Allegro nie jest atrakcyjny z punktu widzenia tematyki poruszanej na moim blogu, to postaram się w kolejnych wpisach przedstawić jak wykorzystać Kartę Internetową do bezpiecznych zakupów w sklepach z aplikacjami mobilnymi: Android Market, Apple AppStore, OviStore.

Pokażę też oczywiście jak łatwo założyć swoją własną Wirtualną Kartę Internetową.

Zapraszam więc już teraz do lektury kolejnych wpisów.

---
Wpis powiązany z moim uczestnictwem w testach Karty Internetowej dla Banku Zachodniego WBK

Wirtualna Karta Internetowa BZ WBK - test

2010-12-21T18:10:00.002+01:00

Kilka tygodniu temu zostałem zaproszony do przeprowadzenia testu Karty Internetowej Banku Zachodniego WBK.

Według wstępnych założeń, test miał polegać na przeprowadzeniu kilku płatności za pomocą Karty Internetowej i na opisaniu wniosków na temat jej potencjału. Aby możliwe było przeprowadzenie testu, Karta została doładowana kwotą 100 zł do przeznaczenia w całości na zakupy.

Kilka dni wolnych od pracy umożliwiło mi nadrobienie prywatnych zaległości i mogłem zabrać się za testowanie.

Aby nie odbiegać od tematyki mojego bloga, zdecydowałem się na sprawdzenie, czy produkt ten można wykorzystać do kupowania dodatków w najpopularniejszych sklepach z aplikacjami mobilnymi.

Jak się okazało podczas testu, stworzył się z tego całkiem ciekawy materiał na temat bezpieczeństwa zakupów przez komórkę i możliwościach konkretnych sklepów z aplikacjami.

Kilka następnych wpisów poświęconych zostanie testowaniu Karty Internetowej. Pomimo tego, że powinno się je nazwać „artykułami sponsorowanymi”, to są one mocno związane z tematyką tego bloga i już teraz widzę, że będą interesujące.

Zachęcam więc już teraz do ich lektury - w szczególności osoby, które nie słyszały nigdy o Kartach Internetowych i które chciałyby kupować dodatki do swojego telefonu w sklepach z aplikacjami.

Zobacz wszystkie wpisy związane z Kartą Internetową.

Jak często klikamy na reklamy w aplikacjach mobilnych?

2010-12-08T20:22:00.001+01:00

Kolejna garść statystyk i zestawień rynku mobilnego.

W raporcie Nielsen’a z zeszłego miesiąca znalazłem ciekawe rezultaty badań przeprowadzonych na użytkownikach mobilnych systemów operacyjnych.

Sprawdzono jak często klikane są reklamy w aplikacjach, a wyniki podzielono na platformy.

Mimo, że próby są niewielkie, to pozwalają wysnuć kilka ciekawych wniosków.

Jak się okazuje, na reklamy mobilne w aplikacjach, w zależności od systemu klika nawet 1/3 użytkowników.

Największy odsetek „klikalności” widzimy wśród użytkowników systemu Android, Windows Mobile i iOS (czyli w większości urządzeń z ekranem dotykowym). Ostatnie miejsce telefonów BlackBerry nie dziwi – w końcu znacznie ciężej jest kliknąć na reklamę manipulatorem.

Statystyki te zapewne zawyżają też osoby, które kliknęły na reklamę przez przypadek. Na ekranach dotykowych o takie przypadkowe kliknięcia nietrudno. (Swoją drogą, ciekawe czy gdzieś przeprowadzono badanie uwzględniające taki scenariusz.)

Analogicznie: o przypadkowe kliknięcia trudniej jest na telefonach bez ekranu dotykowego, stąd też mniejszej liczbie osób zdarza się kliknięcie na baner.

Przy okazji nasuwa mi się kolejny wniosek:

Coraz częściej spotykamy reklamy banerowe w aplikacjach. O ile kliknięcie na reklamę na Nokii N95 kojarzyło mi się kiedyś z wielkim nieszczęściem (telefon nagle uruchamiał przeglądarkę, aplikacja zamykała się, a żeby do niej wrócić trzeba było przechodzić przez toporne menu i uruchamiać ją ponownie), tak teraz, po kliknięciu na reklamę w telefonie z Androidem, bardzo prostą mogę anulować akcję i powrócić do mojego programu.

Może kwestia większej świadomości jest faktycznie wyznacznikiem sukcesu banerów reklamowych na nowszych telefonach? Przyzwyczajamy się do reklam i wiemy, że niewiele nam grozi, gdy je klikniemy?

O ciekawym przypadku słyszałem też kilka miesięcy temu, kiedy to sieć AdMob zmieniła sposób wyświetlania reklam na bardziej wyróżniający się. Wcześniej banery przypominały dodatkowe opcje w aplikacji. Jak się okazało, odpowiednie, kontrastowe dobranie kolorów spowodowało, że były one częściej klikane przez użytkowników. (niestety nie mogę teraz znaleźć źródła tego badania)

Pozwala to przypuszczać, że im większa świadomość użytkowników, im lepsze telefony, im prostsza jest ich obsługa, tym lepszy rezultat kampanii bannerowej :) Idąc dalej tym tropem: skoro telefony są coraz lepsze i prostsze w obsłudze, to kampanie banerowe będą przynosić coraz większe zyski. (do czasu pojawienia się AdBlockerów ;) )

---

Przy okazji przypominam o moim artykule Dlaczego nie warto ufać statystykom?

:)

Zmiany na blogu

2010-12-04T16:13:00.002+01:00

Od ostatnich kilku tygodni intensywnie pracowałem nad nowych obliczem mojego bloga, który przeszedł kompletny redesign. Mam nadzieję, że zmiany przypadną Wam do gustu.

Blog wzbogacił się o własne logo, wyszukiwarkę, oraz strony podsumowujące moją pracę zawodową i zainteresowania.

Nowy projekt podkreśla tematykę, którą będę poruszać, czyli połączenie mobilności i technik lokalizowania.

Mam zamiar gromadzić informacje na temat aktualnych trendów i statystyk rynku mobilnego w Polsce i na świecie.

Ponadto, sporo miejsca znajdzie się dla Google Maps, jak i najbardziej obiecującej obecnie platformy mobilnej: Google Android.

Przypominam też o zmianie adresu kanału RSS bloga.

Zapraszam do subskrypcji nowego kanału Technologii Mobilnych i Lokalizacyjnych.

Już wkrótce pojawią się kolejne wpisy dotyczące rynku mobilnego w Polsce i na świecie.

Zmiana adresu kanału RSS bloga

2010-12-04T16:05:00.002+01:00

W związku ze zmianami na blogu, o których w kolejnym wpisie, zmienił się adres RSS wpisów i komentarzy.

Następne wpisy będą już publikowane na zaktualizowanym kanale RSS.

Zapraszam więc do ponownej subskrypcji wpisów:

i komentarzy:

Jak wyszukujemy nowe aplikacje mobilne ?

2010-11-14T15:26:00.002+01:00

Ostatnio pisałem dlaczego nie warto ślepo wierzyć w przedstawiane statystyki telefonów. Z każdym tygodniem jednak pojawiają się coraz nowsze zestawienia. W zeszłym tygodniu pojawiło się kilka nowych statystyk, o których warto wspomnieć.

Statystyki te przedstawiają co prawda rynek USA, jednak pokazują trendy, z którymi w niemal w 100 % się zgadzam. W kolejnych wpisach postaram się przedstawić kilka wniosków, na które warto zwrócić uwagę.

Firma Nielsen, których raportów osobiście bardzo nie lubię, bo rzadko kiedy podają źródła badania i sposób ich realizacji, przedstawiła ostatnio kilka ciekawych wniosków:

Jak użytkownicy smartphonów znajdują aplikacje ?

Według Nielsena, najskuteczniejszą metodą na znalezienie nowych aplikacji, a zarazem najczęściej stosowaną jest przeszukiwanie sklepu z aplikacjami bezpośrednio na telefonie (40 % użytkowników). Pokazuje to, jak bardzo jest ważne, aby umieszczona w sklepie aplikacja miała ustawione odpowiednie słowa kluczowe, oraz, że warto jest znaleźć się na listach Top, czy Featured – nasza aplikacja szybciej zostanie znaleziona.

Dla mnie osobiście płynie z tego jeszcze jeden wniosek, który powinien wydawać się oczywisty. Jeśli użytkownik posiada smartphona, to doskonale zdaje sobie sprawę z tego czym jest sklep z aplikacjami i dobrze wie, że może w nim znaleźć i pobrać aplikacje.

Dla użytkownika smartphona przeszukiwanie sklepu i pobieranie z niego aplikacji jest czymś naturalnym.
Niby to oczywiste, jednak ciągle wielu posiadaczy prostych telefonów nie może tego zrozumieć . Spotykam się ostatnio z wieloma stwierdzeniami typu:

Dlaczego i po co miałbym szukać jakichś aplikacji? I dlaczego akurat w sklepie ? Przecież do wysyłania SMSów i dzwonienia są mi one niepotrzebne.

Na takie argumenty zazwyczaj odpowiadam moim ulubionym stwierdzeniem. Wypowiedział je niedoceniany i znienawidzony przez wielu Steve Jobs z Apple. W wolnym tłumaczeniu:

Dam wam piękne, świecące telefony z wielkimi ekranami dotykowymi. Dam wam tysiące aplikacji i gier, które w prosty sposób będziecie mogli pobierać na Wasze telefony. Nie potrzebujecie tego ? Spróbujcie, a przekonacie się sami, że nie będziecie mogli bez nich żyć.

Nie ważne jaki Steve jest i jak bardzo go nie lubimy. W tym stwierdzeniu miał rację. Dzisiaj coraz więcej klientów kupuje sobie smartphona i coraz więcej osób korzysta z dodatkowych aplikacji. Naturalne staje się korzystanie z Internetu, Facebooka, Twittera z telefonu.

Wracając do zestawienia: Niemal tyle samo osób, co za pomocą sklepu (36 %) pobiera nową aplikację usłyszawszy o niej od znajomego, lub rodziny - jak widać, marketing szeptany w każdej dziedzinie życia sprawdza się bardzo dobrze.

Mniej istotne w poszukiwaniu nowych aplikacji okazały się: strona WWW operatora, strona WWW telefonu, strona WWW producenta aplikacji (tu ciekawostka - niecałe 10 %). Pozostałe miejsca zajmują oprogramowania do synchronizacji oraz kampanie reklamowe w prasie, telewizji, emailu.

Jak widać, kończą się czasy, kiedy to do sukcesu aplikacji niezbędne było budowanie rozbudowanego serwisu WWW, prowadzenie wielkiej kampanii marketingowej w prasie, mediach. Marketing szeptany, reklama w prasie, owszem może nam pomóc w wypromowaniu naszej aplikacji – ale głównie przy jej premierze.

Tak czy siak jednak, jest większe prawdopodobieństwo, że użytkownik najpierw sprawdzi, czy aplikacja której szuka jest już umieszczona w sklepie – rzadziej zajrzy na stronę producenta.

Dlaczego nie ufać statystykom ?

2010-11-14T13:30:00.001+01:00

Argumenty te przedstawiłem już przy ostatnim wpisie dotyczącym rynku telefonów komórkowych. Będę się do nich wielokrotnie odwoływać, więc wrzuciłem je do osobnego wpisu.

Na wielu polskich portalach, coraz częściej pojawiają się przeróżne zestawienia rynku i statystyki dotyczące rynku mobilnego. Po dokładniejszej analizie okazuje się, że nie odzwierciedlają tego co faktycznie dzieje się na naszym rynku. Trzeba pamiętać, że rynek amerykański i europejski rządzi się zupełnie innymi prawami i nieraz ich statystyki okazują się kompletnie nietrafione u nas.

Przy zestawieniach takich musimy zawsze brać poprawkę na dane, które są w nich zawarte. Niektóre dane które się pojawiają nie do końca bowiem odzwierciedlają rzeczywisty podział rynku. Nie ważne, czy zestawienie to zostało wykonane przez tak znane firmy jak Gartner, Nielsen, czy IDC.

Przy każdej informacji prasowej staram się dotrzeć bezpośrednio do źródła i nieraz okazuje się, że badania są niepełne, lub dotyczą tylko jednego operatora.

W ciągu ostatnich 5 miesięcy pojawiło się kilka takich zestawień, ale nie zdecydowałem się ani razu o nim napisać.

Dlaczego ? W każdym z przypadków chodziło o coś innego - okazywało się, że przykładowo:

1. Badanie szumnie nazwane analizą rynku międzynarodowego okazało się sondą internetową na jednym portalu internetowym
2. Badanie okazywało się sondą telefoniczną
3. Brane były pod uwagę tylko telefony dostępne u 3 wiodących operatorów w US z umową czasową z abonamentem
4. Większość portali w Polsce podawało analizę rynku międzynarodowego, podczas gdy tak naprawdę dane dotyczyły tylko USA.

Warto jest więc doczytać informacje do końca i starać się znaleźć źródła i podstawy wyliczeń.

Jednocześnie, wielka szkoda, że portale w Polsce, które podają i bezmyślnie kopiują zestawienia nawet nie poświęcą chwili na sprawdzenie źródeł i nie sprostują zestawienia.

Artykuł o sklepach z aplikacjami na Onet.pl

2010-11-08T22:35:00.001+01:00

Śpieszę donieść, że w sekcji Biznes portalu Onet.pl pojawił się artykuł mojego autorstwa na temat sklepów z aplikacjami mobilnymi.

Opisana jest w nim bardzo ogólnie tematyka sklepów z aplikacjami.

W artykule poruszam zagadnienia:

Czym jest sklep z aplikacjami mobilnymi ?
Jak sklepy z aplikacjami wpłynęły na rynek ?
Jakie sklepy z aplikacjami istnieją na rynku?
Co oferują programistom i klientom ?
Kto może założyć konto w sklepie z aplikacjami i ile to kosztuje ?

Tak więc, wszystkich zainteresowanych zapraszam na strony Onet.pl:

Maciej Marczewski - sklepy z aplikacjami mobilnymi szansą dla mniejszych firm