Telugu Blog of Shirdi Sai Baba,read sai leels,devotees experiences in telugu

సాయిబానిస అనుభవాలు -- 1

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Fri, 09 Sep 2011 16:19:00 +0000

09.09.2011 శుక్రవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబా వారి శుభాసీస్సులు

సాయిభక్తులకు ఒక మనవి ::

ఈ రోజునించి శ్రీమతి ప్రియాంకా రౌతేలా గారి ఆంగ్ల బ్లాగు కొత్త డిజైన్ తో ప్రారంభింపబడింది.

shirdisaideva.com

షిర్డి సాయిబాబా ప్రేయరు క్లబ్ కూడా ప్రారంభింపబడింది.

http://shirdisaibabaprayerclub.blogspot.com/

గత నాలుగురోజులుగా ప్రచురించడానికి వీలు చిక్కలేదు. పొరుగూరిలో ఉద్యోగం వల్ల పొద్దున్న కొంత రాత్రి సమయం కొంత వెచ్చిస్తున్నాను.

ఈ రోజునుంచి అద్భుతమైన బాబా లీలలను మీకందించడానికి బాబా వారి అనుగ్రహం తప్ప మరేమీకాదు. 5వ తేదీ తరువాత ఏమి పోస్ట్ చేద్దామా అని ఆలోచిస్తూండగా ఈ అద్భుతమైన లీలలను పోస్ట్ చేసే అవకాశాన్ని బాబా వారు ఇచ్చినందుకు ఆయనకు మనసారా నా శిరసువంచి పాదాభివందనం చేస్తున్నాను.

సాయిబానిస అనుభవాలు -- 1

శ్రీ రావాడ గోపాలరావుగారు బాబా వారి అనుగ్రహంతో 1989 లో సాయి భక్తునిగా మారారు. శ్రీ రావాడ వెంకటరావు, రావాడ రమణమ్మ పుణ్యదంపతులకు 24, ఏప్రిల్, 1946 లో ఆయన జన్మించారు. ఒక రోజున ఆయన ధ్యానంలో ఉండగా, బాబా వారు ఆయనకి "సాయిబానిస" అని పేరుపెట్టారు. అంటే దాని అర్థం "బాధ్యతలు నిర్వర్తించే సన్యాసి"

బాబావారి సూచనల ప్రకారం ఆయన 25.12.1998 నుంచి సాయి తత్వాన్ని చాలా చురుకుగా విస్తృతంగా యింటర్నెట్ ద్వారా ప్రచారం చేస్తున్నారు. saidarbar.org ఆయన ఫౌండర్ మెంబరు. భారత ప్రభుత్వంలో సైంటిఫిక్ ఆఫీసరుగా పని చేస్తూ తన 54 వ ఏట స్వచ్చందంగా పదవీ విరమణ చేసి సాయి సేవకి, సాయి భక్తులకి అంకితమయారు. బాబా ఆయనకి తమ అనుగ్రహాన్ని అందచేశారు. ఆయనకి స్వప్నాలలో ఏసందేశాలిచ్చినప్పటికీ వాటిని వర్గీకరించి సాయి తత్వంగా అందించారు. సాయిదర్బార్ ద్వారా ఆయన ఇచ్చిన సాయి సందేశాలు యెంతో ప్రజాదరణ పొందాయి.

ఆర్గనైజర్స్ యొక్క ఆహ్వానం మీద ఆయన, నవంబరు 22-25, 2000 సంవత్సరంలో చికాగో, అక్టోబరు, 4-5, 2003 సంవత్సరంలో ఓర్లాండొ, ఫ్లోరిడా, యూ.ఎస్.ఏ. లో జరిగిన సాయి ఉత్సవ్ లకి హజరయారు. అయిదు ఖండాలలో కార్యకలాపాలు నిర్వహిస్తున్న 14 సాయి దర్బార్ సభలకి ఆయన ముఖ్య సేవకుడు. వాటి ప్రధాన కార్యాలయం విశ్వసాయి దర్బార్ లండన్ యూ.కే. లో ఉంది.

సాయి బానిస గోపాలరావు రావాడగారు ఆధ్యాత్మికోపన్యాసాలు ఈ క్రింద వివరించిన విషయాలమీద ఆంగ్లములోను, తెలుగులోను ఇచ్చారు.

1. స్వప్నంలో సాయి - శాస్త్రీయతకు దగ్గరగా

2. భాగవతంలో సాయి

3. రామాయణంలో సాయి

4. సాయి సంపూర్ణ దత్తవతారం

5. సాయి తత్వం

6. జీవితం మీద సాయి దృక్పధం

7. దంపతులకి సాయి సలహా

8. సాయిబానిసావారి స్వప్నాలలో సాయి

9. సాయితో సాయిబానిసావారి అనుభవాలు

10. తన భక్తుల జీవితాలలో సాయి

11. సాయి చెప్పిన మాటల అంతరార్థాలు

12. సాయి, మరియు పూర్వకాలపు సత్పురుషులు

13. భగవంతుడు సత్యం - సాయి సత్యం

14. నా సమాథినుండి నా ఎముకలు మాట్లాడతాయి - బాబా

సాయిబానిసా వారి ముఖ్యోద్దేశ్యం

"షిరిడీ సాయి భక్తుల హృదయంలోనే సాయి ఉన్నారని వారికి తెలియచేసి వారికి సహాయం చేయడం".

షిర్డీ సాయితో సాయిబానిస అనుభవాలు -- 1

1989 ముందువరకు నాకు శ్రీ షిరిడీ సాయిబాబా గురించి తెలియదు. 1989, జనవరిలో ఒకరు నాకు శ్రీ సాయిబాబా ఫోటోనిచ్చారు. ఆ ఫొటోని చూసినప్పుడెల్లా సాయి నావైపు నవ్వుతూ ఉన్నట్లుగా నాకు అనిపించేది. నిజంగా అది అయస్కాంతంలా నన్నాకర్షించింది.నేను తప్పకుండా షిరిడి దర్శించాలనిపించింది . 1989 జూలై నెలలో మా పొరింగింటాయన శ్రీ భోన్స్లే గారు తనతో కూడా షిరిడీ కి రమ్మని నన్నాహ్వానించారు. నేను షిరిడీ వెళ్ళాను అదే నా జీవితంలో మలుపు. 07.06.1990 నుంచీ నేను ప్రతీరోజు శ్రీ పత్తి నారాయణరావు గారు వ్రాసిన "సాయి సచ్చరిత్ర" ను చదవడం ప్రారంభించాను, అప్పటినుంచీ నా జీవిత విథానం పూర్తిగా మారిపోయింది.1989 కి ముందు నేను ఒక ఒక గమ్యము లేని మనిషిగా ఉన్నాను. "శ్రీసాయి సచ్చరిత్ర" చదివిన మొదటి రోజునే నా సంసార జీవితంలో బాధ్యత, గౌరవప్రదమైన జీవితం తెలిసింది. 11.04.1991 న సాయి సచ్చరిత్రలో 21 వ అధ్యాయం చదువుతున్నాను, 175 పేజీలోని ఈ క్రింది వాక్యాలు నన్నాకర్షించాయి, "నువ్వీ పుస్తకాన్ని తప్పక చదవాలి, అలా చేస్తే కనక నీ కోరికలు నెరవేరతాయి, నీ విథులు నిర్వర్తించడానికి నువ్వు ఉత్తరంవైపుకు వెళ్ళినప్పుడు నీ అదృష్టముచేత ఒక సాథువును కలుసుకుంటావు, అప్పుడాయన నీకు భవిష్యత్తుకు దారి చూపిస్తారు, నీ మనస్సుకు ప్రశాంతతనిస్తారు" . 1991, మార్చ్ లో , ఆఫీసు పనిమీద కొంతమంది ఆఫీసర్లని స్వీడన్ మరియు దక్షిణ కొరియాకి పంపుతారనే మాట ఆఫీసులో వచ్చింది.

11.04.1991 ఉదయం 7.30, నాకు విదేశాలకు వెళ్ళే అవకాశం ఇమ్మని బాబాని ప్రార్తించాను. 11.04.1991 న నేను ఆఫీసుకు వెళ్ళేటప్పటికి, పాస్ పోర్ట్స్ పేపర్స్ మీద నన్ను సంతకాలు చేయమన్నారు. ఛీఫ్ ఎగ్జ్యిక్యూటివ్ గారు మరొకరితో స్వీడన్ మరియు దక్షిణ కొరియ వెళ్ళడానికి నా పేరుకూడా రెకమెండ్ చేశారని ఆరోజు తెలిసింది. పాస్పోర్ట్ పేపర్స్ మీద నేను సంతకం చేసినప్పుడు నాకు చాలా సంతోషం వేసింది, శ్రీ షిరిడీ సాయినాథుని చరణ కమలాల మీద శిరసు వంచి నా "ప్రణామాలు" సమర్పించుకున్నాను. 01.05.1991 న అఫీషియల్ పాస్పోర్ట్, విసా నా చేతికి వచ్చాయి. నేను నా తోటి ఆఫీసరు కలసి 05.05.1991 న హైదరాబాదునుంచి దక్షిణకొరియా కు బయలుదేరాము.

06.05.1991 న తెల్లవారుజామున ఒంటి గంటకు, బొంబాయి అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంలో నా సెక్యూరిటీ చెక్ పూర్తయింది, స్విస్ యైర్ వారి విమానంలోకి యెక్కడానికి నేను నిరీక్షిస్తున్నాను (ఫ్లైట్ జ్యూరిచ్-బొంబాయి-హాంగ్ కాంగ్-సియోల్). విమానంలోకి యెక్కేముందు బాబాని ప్రార్థించుకోవాలనిపించింది . యైర్ పోర్ట్ లో డ్యూటీ ఫ్రీ షాపులన్నిటి పక్కనుంచి వెడుతూ ఉండగా ఒక షాపులో శ్రీ సాయి బాబా పటం కనపడేటప్పటికి నాకు సంతోషం కలిగింది.అప్పుడు సమయం తెల్లవారుజాము 1.10 అయింది, విమానం 1.20 కి బయలుదేరుతుంది. నేను ఆ పటంముందు రెండు నిమిషాలు నిలబడి ప్రార్థించుకుని విమానంలోకి యెక్కాను. సమయం 1.20 అయింది, విమానం రన్ వే మీద కదులుతోంది. 1.30 కి విమానం గాలిలోకి లేచింది. యింటర్నేషనల్ ఫ్లైట్ లో విదేశానికి ప్రయాణిం చేయడం అది నాకు మొదటి అనుభవం, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటొంది. నేను 10 నిమిషాలు కళ్ళు మూసుకుని ఓం సాయి - శ్రీ సాయి - జయజయ సాయి' అని సాయి నామం జపించుకోవడం మొదలెట్టాను. పైలట్ సీట్ బెల్ట్స్తీ తీసి రెలాక్స్ గా కూర్చోమని అనౌన్స్ చేశాక నాకు ఆనందం వేసింది. అప్పుడు విమానం 40,000 అడుగుల యెత్తులో గంటకు 900 మైళ్ళ వేగంతో ప్రయాణిస్తోంది. విమానం టేక్ ఆఫ్ అయ్యేముందు మంచి శరీర దారుఢ్యము గల ఒక పెద్ద మనిషి నాపక్కన కూర్చున్నాడు. యైర్ హోస్టెస్ కూల్ డ్రింక్స్ ఇస్తూండగా, నేనా పెద్దమనిషిని ఆయనెవరూ, యెక్కడనించి వస్తున్నారని స్నేహపూర్వకంగా అడిగాను. తన పేరు రాజ్.ఐ.మిర్పూర్ అని షిరిడీనుంచి హాంగ్ కాంగ్ వెడుతున్నట్లుగా చెప్పాడు. నాకెంతో సంతో షం కలిగి ఆయనతో సాయిలీలల గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. మేము తెల్లవారుజాము 3.00 గంటలవరకూ మాట్లాడుకున్నాము. నేను సాయిబాబా కాకడ ఆరతి చదువుకోవడానికి 5.00 గంటలకు అలారం పెట్టుకుని నిద్రపోయాను.

అలారం మోగుతూండగా లేచాను. విమానం బయట ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని వెలుతురు చూశాను .యైర్ హోస్టెస్ బ్రెక్ ఫాస్ట్ అందచేస్తోంది. ఆమెని టైం యెంతయిందని అడిగాను. స్థానిక కాలమానం ప్రకారం ఇప్పుడు ఉదయం 8 గంటలని చెప్పింది. నేను మొహం కడుగుకొని కాకడ ఆరతి చదువుకోవడం మొదలు పెట్టాను. నా పక్కన కూర్చున్నాయన (మిస్టర్.రాజ్.ఐ.మిర్పురి) కాకడ ఆరతి కొంచెం పెద్దగా చదవమనీ తను కూడా వింటాననీ అన్నాడు. కాకడ ఆరతి చదవడం పూర్తి చేసి ఉదయం ఇచ్చిన పలహారాన్ని సాయికి నైవేద్యంగా పెట్టి, ఆ ప్రసాదాన్ని ఆ పెద్దమనిషికి కూడా ఇచ్చాను. అది సాయి ప్రసాదమె అని గ్యారంటీ యేమిటి అని నన్ను ప్రశ్నించాడు ఆయన. ఆయన ప్రశ్నకి తప్పకుండా జవాబివ్వాలనిపించింది నాకు. నా పరిస్థితిని గురించి సాయిని ప్రార్థించాను. ఆ బ్రేక్ ఫాస్ట్ ప్లేట్ వైపు చూసినప్పుడు కవరుమీద సాయి అన్న అక్షరాలు కనిపించాయి . నిజానికి దానిమీద యింగ్లీషులో స్విస్ యైర్ (SWISSAIR) అని ప్రింట్ చేయబడి ఉంది. దానిమీద నా పెన్నుతో సాయి అన్న అక్షరాల కింద గీత గీసి 'సాయీ' ఆ పెద్దమనిషికి చూపించాను. అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపమని, సాయి పరబ్రహ్మమని ఆయనకి చెప్పాను. సాయిమీదున్న నా భావాలకి నన్నాయన అభినందించాడు. విమానంలో ఉన్న స్కై షాపునుంచి ఒక స్వీట్ పాకెట్ కొని నాకు బహుమతిగా ఇచ్చాడు. అప్పుడు స్థానిక కాలమానం ప్రకారం ఉదయం తొమ్మిది గంటలయింది. విమానం హాంగ్ కాంగ్ లో ఆగింది. యిండియాకి తిరిగి వెళ్ళాక ఆయనకి ఉత్తరం రాసేందుకు నేనాయనని విజిటింగ్ కార్డ్ ఇమ్మని అడిగాను. చిరునవ్వుతో తన విజిటింగ్ కార్డ్ ఇచ్చి ఆయన విమానం దిగి వెళ్ళిపోయాడు. హాంగ్ కాంగ్ లో కొద్ది సేపు ఆగిన తరువాత విమానం ఆఖరికిమధ్యాహ్న్నం ఒంటిగంటకు సియోల్ పట్టణం చేరింది. (అక్కడి స్థానిక టైము 1.00 పి.ఎం.) సియోల్ నుంచి నేను, నా తోటి ఆఫీసరు పుసాన్ నగరానికి వెళ్ళే విమానంలోకి యెక్కాము. పుసాన్ నగర ఏర్ పోర్ట్ లో మమ్మల్నిసామీ కంపనీ అధికారులుస్వాగతం పలికి రోడ్డు మార్గం ద్వారా చాంగ్ వన్ నగరానికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. అప్పుడు సాయంత్రం 6.30 అయింది (అక్కడి సమయం) నేను హోటలుకు వెళ్ళి విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. రాత్రి 8 గంటలకి మా సామీ కంపనీ అధికారి వచ్చి మమ్మలిని రాత్రి భోజనానికి రమ్మని పిలిచాడు. నేనతనితో ఒక అరగంట వేచి ఉండమని బాబాకు రాత్రి ఆరతిపూర్తి చేసుకుని వస్తానని చెప్పాను. అతను వేచి ఉండటానికి అంగీకరించాడు. నేను సాయి బాబాకి శేజ్ ఆరతి పూర్తి చేశాను. ఆరతి సమయంలో, చాంగ్వన్ లో కూడా నువ్వున్నావనే భావం కలిగించమని సాయిని ప్రార్థించాను.

ఆరతి అయిన తరువాత సామీ కంపనీ అధికారి హోటలు రూము బాల్కనీలోకి తీసుకుని వెళ్ళి దీపాల కాంతిలో చాంగ్ వన్ పట్టణాన్ని చూపించడం మొదలుపెట్టాడు. దగ్గలో ఉన్న మరొక హోటలు మీద సాయి (SAI) అని పెద్ద నియాన్ అక్షరాలతో చూసి ఆశ్చర్య పోయాను.

నేను సామీ కంపనీ అధికారిని సాయి అక్షరాల గురించి అడిగాను. అతను సాయి గురించి ఏమీ చెప్పలేకపోయాడు, కానీ నన్ను ఆప్రదేశానికి తీసుకుని వెడతానని మాటిచ్చాడు. నన్నతను హోటలు దగ్గరికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. నేను సాయి అన్న నియాన్ అక్షరాలను స్పష్టంగా చూడగలిగాను, కాని మిగతా అక్షరాలు మెరవటల్లేదు. నేను నియాన్ అక్షరాల దగ్గిరగా వెళ్ళి చూసేటప్పటికి అది సలూన్ (SALOON). నేను సామీ కంపనీ అధికారి ని సలూన్ అంటే అర్థమేమిటని అడిగాను. అతను సలూన్ అంటే బార్ అని చెప్పి అక్కడ విశ్రాంతిగా కూర్చుని బీరు తాగవచ్చని చెప్పాడు. నా కోరికని తీర్చడానికి సాయి నియాన్ అక్షరాల రూపంలో కనిపించి, తాను ఈ భూగోళంమీద ప్రతీచోటా ఉన్నానని నిరూపించాడు. దక్షిణకొరియాలో నా అధికారిక పని ముగిసిన తరువాత 21.05.1991 న నేను హైదరాబాదుకి తిరిగి వచ్చాను. హాంగ్ కాంగ్ వరకూ నాతో పాటు ప్రయాణించిన పెద్దమనిషికి రెండు ఉత్తరాలు వ్రాశాను, కాని అతనినుంచి నాకు సమాథానం రాలేదు. నాకు ఏ సమాథానం రాకపోయేటప్పటికి అతను సాయి అనిపించింది. అతనిచ్చిన విజిటింగ్ కార్డ్ చూశాను దానిమీద చిన్న సైజు భూగోళం ఎంబ్లం చూశాను. ఈ విశ్వంలో సాయి ప్రతీచోటా ఉన్నాడనిపించింది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

షిరిడీ సాయిబాబా మందిరం : గురుదాస్ పూర్ పంజాబ్

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Tue, 06 Sep 2011 01:03:00 +0000

06.09.2011 మంగళవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు శ్రిమతి ప్రియాంకా గారి ఆంగ్ల బ్లాగులో మార్చ్ 5, 2011 లో ప్రచురింపబడిన గురుదాస్ పూర్ బాబా మందిరం గురించి తెలుసుకుందాము.

షిరిడీ సాయిబాబా మందిరం : గురుదాస్ పూర్ పంజాబ్

2009 డిసెంబరులో శ్రీ ప్రమోద్ మహాజన్ గారు తమ కుటుంబంతో మొట్టమొదటిసారిగా షిరిడీ వెళ్ళారు. షిరిడీలో ఉండగా ఆయనకి తన స్నేహితుడైన అశోక్ కపిల్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది (ఆయన కూడా సాయి పరివార్ సొసైటీలో సభ్యుడు). కపిల్ గారు, గురుదాస్ పూర్ లో బాబా విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టిద్దామనే ఆలోచనలో ఉన్నట్లు అందుచేత విగ్రహ ప్రతిష్ఠాపనకి సంబంధించిన వివరాలన్ని షిరిడీ సంస్థాన్ వారినించి మొత్తం అడిగి తెలుసుకోమని ఫోన్ లో అడిగారు. ఇది వినగానే మహాజన్ గారు చాలా సంతోషించారు. విగ్రహం స్థాపన యెలా చేయాలో మొత్తం సమాచారమంతా రాసి పెట్టుకున్నారు. షిరిడీ సాయి సంస్థాన్ వారు ఇచ్చిన సూచనల ప్రకారం యేమేమి చెయ్యవచ్చు, యేమేమి చేయకూడదో వీటితో సరియైన సమాచారాన్ని తయారు చేశారు.

జనవరి 3, 2010 న ప్రదీప్ గారు కుటుంబంతో గురు దాస్ పూర్ లోని తమ యింటికి తిరిగి వచ్చారు. వెంటనె సాయి పరివార్ సొసైటీ గుర్దాస్ పూర్ లో బాబా మందిరాన్ని నిర్మించాలని యేకగ్రీవంగా నిర్ణయం తీసుకుంది.

యిప్పటివరకు బాబా మందిరం నిర్మించడానికి వారికి స్థలం దొరకలేదు. కాని యెవరయినా తన మందిరం నిర్మించదలిస్తే సాయి ప్రతీదీ తనే చూసుకుంటాడన్నది మనకి తెలుసు. వాస్తవానికి ఆయన మందిర నిర్మాణ సమయంలో సాయి ప్రతీ అడుగునీ పర్యవేక్షిస్తూ ఉండగా చూసిన భక్తుల ఉదంతాలు కూడా ఉన్నాయి.

యిక్కడకూడా అదే జరిగింది. షివల చౌదరి మిస్త్రీ కమిటీ ద్వారా సాయి పరివార్ సంఘానికి, బాబా మందిర నిర్మాణానికి స్థలం ఇవ్వబడింది. షివల మందిరం ఉన్న వెనకాల స్థలంలో బాబా మందిరం నిర్మించుకోవడానికి అనుమతినిచ్చారు.

ఈ విథంగా ప్రధాన సమస్య తొందరలోనే తీరిపోయింది. కిందటి సంవత్సరం జనవరి 20, 2010న వసంత పంచమి పుణ్య దినాన హోమాలు, పూజలతో భూమి పూజ జరిగింది.అఖిల భారతీయ గో రక్ష దళానికి జాతీయ అద్యక్షుడయిన శ్రీ కృష్ణానంద్ గారు భూమి పూజ చేశారు.

మెల్లగా నిలకడగా బాబా అనుగ్రహంతో నిర్మాణం పని జరుగుతూ ఉంది. యెప్పుడు దేనికీ కొరత రాలేదు. నిజానికి నిర్మాణానికి ఏది కావలసి వచ్చినా సాయి భక్తులందరూ సంతోషంగా విరాళం ఇచ్చారు. ఈ విథంగా యెటువంటి ఆటంకాలూ లేకుండా ప్రతీదీ సాఫీగా జరిగిపోయింది.

సరిగ్గా 9 నెలల తరువాత ( 9 బాబా వారి సంఖ్య) సాయిమందిరం పూర్తిగా తయారయింది. విగ్రహ ప్రతిష్టాపనకి 11 అక్టోబరు, 2010 (విజయదశమి) రోజుకి ఖరారు చేశారు.

ఇప్పుడు బాబా పాలరాతి విగ్రహం తేవడానికి, ప్రమోద్ మహాజన్, అశోక్ కపిల్,నరేష్ గుప్తా,అమిత్ మహాజన్ గార్లు, రాజస్థాన్లోని జైపూర్ వెళ్ళారు. అక్కడ వారు 5అ.6 అం. చాలా సుందరమైన సాయి విగ్రహాన్ని ఎంపిక చేశారు.

ఆఖరికి బాబా విగ్రహాన్ని గురుదాస్ పూర్ మందిరానికి తీసుకుని వచ్చారు. అయిదురోజులు తగిన హోమాలు చేసిన తరువాత పవిత్రమైన విజయదశమి రోజున బాబా విగ్రహం ప్రతిష్టించబడింది.

ప్రజలంతా కూడా గురుదాస్ పూర్ లోని బాబా విగ్రహం అసలు షిరిడీ సాయి మందిరాన్ని గుర్తుకు తెస్తోందని చెపుతారు. గురుదాస్పూ ర్లో బాబా మందిరం కావాలనే భక్తులందరి అంతర్గత కోరికని ఈ విథంగా నెరవేర్చారు.

రోజువారీ ఆరతి సమయాలు

1. కాకడ ఆరతి మంగల స్నానం ఉదయం 5.30

2. మఢ్యాహ్న ఆరతి 12.00

3. ధూప్ ఆరతి (సాయంత్రం) 6.15

గురువారము నాడు ప్రత్యేక పూజ

గురువారము బాబా వారము కాబట్టి ప్రతి గురువారము ఉదయం 5.00 గంటలకు బాబాకి పంచామృతాలతో మంగల స్నానం చేయిస్తారు. తరువాత రాత్రి 8 నుంచి వేరు వేరు సత్సంగ్ బృందాలతో బాబా భజన్ సంధ్య జరుగుతుంది. భజన్ సంధ్య తరువాత మందిరంలో భక్తులందరికి ఉచిత భోజనాలు దీనినే పంజాబీలో లంగర్ అంటారు.

ఈ అద్భుతమైన సాయి మందిరంలో అన్ని పండుగలూ జరుపుతారు. భక్తులందరూ ఇక్కడ సమావేసమై బాబావారి ఆశీర్వాదం తీసుకుంటారు. ఏ రోజునైనా మీరు ఈ మందిరాన్ని దర్శించాలనుకున్నా, మీ స్నేహితులకు ఈ మందిరం గురించి తెలియచేద్దామనుకున్నా, ఈ చిరునామాను వ్రాసుకోండి.

సాయి మందిర్ గురుదాస్పూర్ పంజాబ్ : చిరునామా

శ్రీ సాయి మందిర్

షివల మియన్ మిస్త్రి

అమంబర బజార్

గురుదాస్పూర్, పంజాబ్, భారత్

పిన్ నంబర్: 143521

ప్రదీప్ జీ గారు ఈ క్రింది విథంగా అద్భుతంగా చెప్పారు.

నాకు ప్రాప్తం కానిది బాబా యెదయితే ఇచ్చారో

ఇది సాయి అనుగ్రహం మాత్రమే, లేకపోతె నాలో యెటువంటి ప్రత్యేకతా లేదు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

మనం సాయిబాబా గురించి యెందుకు రాయాలి

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sun, 04 Sep 2011 15:09:00 +0000

04.09.2011 ఆదివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంధువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు శ్రీమతి ప్రియాంకా గారి ఆంగ్లబ్లాగులో 21.09.2008 నాటి ప్రచురణకి తెలుగు అనువాదం అందిస్తున్నాను. యింటర్నెట్ లో యెన్నో వెబ్ సైట్లు, బ్లాగులు ఉండగా మరొకటి అవసరమా అన్న ఆమె స్నేహితురాలి ప్రశ్నకు ఆమె ఇచ్చిన సమాథానాన్ని తెలుసుకుందాము.

మనం సాయిబాబా గురించి యెందుకు రాయాలి

ఈ రోజు నా స్నేహితురాలొకామె నన్ను చాలా విచిత్రమైన ప్రశ్న ఒకటడిగింది. ఆమె నన్నిలా అడిగింది.. నువ్వు సాయిబాబాని గురించి యెందుకు రాస్తున్నావు. యిప్పటికే నెట్లో చాలా బ్లాగులు, వెబ్ సైట్లు వున్నాయి, నువ్వు కూడా యింటి దగ్గిర యెందుకంత శ్రమపడతావు...అని....ఒక విథంగా ఆమె కరెక్టే..ఆమె ప్రశ్న కూడా మంచిదే, నేను ఆ ప్రశ్నకి సమాథానం చెప్పదలచుకున్నాను. మొట్టమొదటగా బాబా గురించి రాయడానికి నేను ధైర్యం చేయను, బాబాయే నా చేత రాయిస్తున్నారు, మనం యెంతోమంది ప్రేక్షకుల మధ్య రంగస్థలం మీద ఆడుతున్న ఒట్టి తోలుబొమ్మలం మాత్రమే...దానికి మహా నిర్ణేత...సాయి.

యిక రెండవది, నేను సాయిబాబా మీద బ్లాగ్స్ తయారు చేస్తాను..ప్రపంచవ్యాప్తంగా నేను ఉచితంగా సాయి సచ్చరిత్రలు పంపుతున్నాను...ఉచితంగా ఊదీ పంపుతాను...ఇంకా.. అలా...అలా...

ఈ విశ్వంలో ప్రతీ సాయిభక్తుడి గృహానికి సాయిబాబా చేరాలి..మానవులందరూ తమ జీవితంలో ఒక్కసారయినా సచ్చరిత్రను చదవాలనీ..కారణం ఒక్కసారి చదివితే కనక వారు మారతారు..వారి ప్రవర్తనలోను, ఆలోచనలోను..ప్రవృత్తిలోను...వారు అనుకూలంగా ఆలోచిస్తారు..వారికి దయార్ద్ర హృదయం ఉంటుంది..వారు యితరులని మోసం చేయరు...వారు అసత్యమాడరు...ఇవన్ని నేను అనర్గళంగా ఈ కారణాలన్ని చెపుతూనే ఉన్నాను.
అప్పుడు కారులో నాపక్కన కూర్చున్న నా స్నేహితురాలు ఏడుస్తోందని గమనించాను. అటువంటి ప్రశ్న అడిగినందుకు క్షమించమని అడిగింది.

ఆమె అడిగింది కరెక్టే, ఆమే కాదు, మనమందరమూ కూడా సాయిబాబా గురంచి మనమెందుకు రాయాలి, చదవాలి అని ఆలోచిస్తాము.. అటువంటివారందరికీ నేను ఒకటే చెపుతున్నాను ఒక్కసారి సచ్చరిత్ర చదవండి అప్పుడు ఈ ప్రశ్న మరొకసారి అడగండి.

ఆయనలో నమ్మకముంచుకుంటే బాబా మీ జీవితాన్ని మారుస్తారు. ఒక్కసారి శ్రీ సాయిబాబా పాదాలవద్ద శరణాగతి చేస్తే ఏ సాథనలోను మీ కాలాన్ని వ్యర్థం చేసుకోనక్కరలేదు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

నేనుండ నీకు భయమేల -- అషిమా, బాబా అనుభూతి

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Fri, 02 Sep 2011 13:02:00 +0000

నేనుండ నీకు భయమేల -- అషిమా, బాబా అనుభూతి

02.09.2011 శుక్రవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి
సాయి బంధువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు శ్రీమతి ప్రియాంకాగారి ఆంగ్లబ్లాగులోని బాబా లీలకు తెలుగు అనువాదాన్ని అందిస్తున్నాను. ఈ లీల వినాయక చవితి రోజున ప్రచురింపబడింది. దానిని యథాతధంగా మీకందిస్తున్నాను.

మొదటగా మీకందరికీ బాబా వారముతోపాటుగా సాయి గణేష్ శుభాకాంక్షలను తెలియచేస్తున్నాను. బాబా చెప్పిన ఈ వాక్యాలు మనకందరకూ తెలుసు, "నేనుండ నీకు భయమేల" అని. అది చాలా యదార్థమని మని నేను చెపుతున్నాను నన్ను నమ్మండి. మన దైనందిక కార్యక్రమాలలోకి మనం జాగ్రత్తగా తరచి చూస్తే, మనకు కలిగిన వేల సమస్యలనుండి బాబా మనలని యెలా రక్షించారో, మనం కోరినది ఇచ్చి మనలని యెలా అనుగ్రహించారో అర్థమౌతుంది. ఒక్కొక్కసారి మన అహంకారం వల్ల ఆ విజయం మన వల్లే జరిగిందనే గర్వంతో విఱ్ఱ వీగుతూ ఉంటాము. మనమది చేయకూడదు. సాథించినది చిన్నదైనా సరే పెద్దదైనా సరే మనం దానికి యెల్లప్పుడూ బాబాకి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోవాలి, కారణం చేయించేదంతా ఆయనే, మనం ఆయన అనుగ్రహ ఫలితాన్ని ఆనందిస్తున్నాము.

సాయి మన నిజమైన తల్లి., ఆమె తన బిడ్డలందరి కష్టాలనీ, సమస్యలనీ తుడిచి పెట్టేస్తుంది. బాబా కరుణా సముద్రుడు. సాయి మీద సడలని నమ్మకాన్ని ఉంచుకుంటే మనం యిటువంటి సంతోషకరమైన జీవితాన్ని అనుభవించగలం. ఒక్కసారి ఆయనమీద మీనమ్మకాన్ని పెంపొందించుకుంటే ప్రతీక్షణం ఆయన మీవద్దనే ఉన్నారనే అనుభూతిని చెందుతారు. అదే బాబా చెప్పిన ఉవాచ "నామీద యెవరైతే నమ్మకముంచుకుంటారో వారి యోగక్షేమాలను నేను గమనిస్తూ ఉంటాను."

మనం ఏమి చేస్తున్నా ఏ స్థితిలో ఉన్నా మన మదిలో యెప్పుడూ బాబానే నిలుపుకోవాలి, ఆయనమీదే మనసు లగ్నం చేయాలి, ఆయన నామాన్నే పదే పదే ఉచ్చరిస్తూ ఉండాలి, ఆయన పాటలను పాడుకోవాలి, యిలా చేస్తూ ఉంటే కనక మెల్లగా మనం సంపూర్ణంగా ఆయనలోకి ఐక్యమయిపోతాము. కాని అదే సమయంలో మనం మన అహంకారాన్ని ఆయన పాదాలముందు వదలేయాలి. మనం ప్రతీ సమయం యదార్థాన్ని మనతోనే ఉంచుకోవాలి, యిక్కడ యదార్థమంటే సాయి.

ఈ రోజు బాబా వారమునాడు సోదరి అషిమా గారి యింపైన అనుభవాన్ని తెలుసుకుందాము. మీకందరికీ అషిమా గుర్తుండే ఉంటుంది. యిదివరలో ఆమె మనతో చాలా లీలలను పంచుకుంది. ఇప్పుడామె చెప్పే ఈ లీల, ఆమె అసలు యేమీ తయారుకాకుండా క్యాంపస్ యింటర్యూకి హాజరవుతున్నప్పుడు బాబా ఉన్నారనే దానికి గట్టి ఋజువుని తెలియచేస్తుంది. ఈ సంఘటన బాబా ఆందోళనని, భయాన్ని, దురదృష్టాన్ని తొలగించి తన భక్తుల జీవితాలలో ఆశని, సంతోషాన్ని యెలా తీసుకొస్తారో తెలియచేస్తుంది.

అషిమా, క్రమం తప్పకుండా నీ అనుభూతులని మాతో పంచుకుంటున్నందుకు నా హృదయపూర్వక థన్యవాదాలు తెలుపుతూ, నీ శ్రమకి, అంకిత భావానికి విలుననిస్తున్నాము.

అల్లాహ్ మాలిక్

ప్రియమైన ప్రియాంకా, అక్కా,
నా అనుభూతులని కొన్ని చెపుతాను, వాటిని మిగతా సాయిబంధువులందరికోసం మీ వెబ్ సైట్ లో ప్రచురించండి.

2011 లో నేను యింజనీరింగ్ 8 వ సెమిస్టర్ లో ఉన్నాను, కాలేజీ కాంపస్ ఉద్యోగానికి అర్హత వచ్చింది. ఇండస్ట్రియల్ శిక్షణా కార్యక్రమం వల్ల పట్టణంలో లేకపోవడం వల్ల నాకు రెండు అవకాశాలు చేజారిపోయాయి. ఆఖరికి జనవరి 13, 2011, గురువారమునాడు ఒక మంచి కంపనీ మా కాలేజీ కాంపస్ కి వచ్చింది, కాని నేను తయారుగా లేకపోవడం వల్ల పరీక్షకు వెళ్ళడానికి భయం వేసింది. కాని నా స్నేహితురాళ్ళు ఒకసారి ప్రయత్నించు, అనుభవం కూడా వస్తుంది అని నన్ను ఒప్పించారు.

నేను అయిష్టంగానే ఒప్పుకున్నాను. ఆరోజు నా గురువారం వ్రతం. పొద్దున్నే మేము కాలేజీ కి వెళ్ళాము. నేను యెంపిక కాబడనని నాకుతెలుసు యెందుకంటే 300 పైన ఉన్న విద్యార్థులకి 30 ఖాళీలే ఉన్నాయి. మొదటి రౌండ్ ఆప్టిట్యూడ్ టెస్ట్, ఇందులో చాలామంది ని వడపోత పోసేస్తారు. అంచేత నేను యెంపిక కాబడనని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు, కాని అది బాబా లీల ...నేను యెంపిక అయినట్లు నా పేరు వెల్లడించారు. నాకెందుకు ఆశ్చర్యం వేసిందంటే బాగా చదివే నా స్నహితులెవరూ యెంపిక కాబడలేదు.

తరువాత రౌండ్ టెక్నికల్ యింటర్వ్యూ. బాబా దయ వల్ల మొదటి రౌండ్లో యెంపిక కాబడినప్పటికీ నాకు టెక్నికల్ పరిజ్ఞానం అంతగా లేదుకాబట్టి, తప్పకుండా వాళ్ళు నన్ను తొలగించేస్తారని అనుకున్నాను.మిగతావారంతా టెక్నికల్ యింటర్వ్యూకి తయారవుతూండగా , నేను నాకు అదృష్టాన్నిచ్చే సాయిబాబా ఫొటో చూసి (నేను దీనిని నా స్నేహితురాళ్ళకి, యింటర్వ్యూలో ఉత్తిర్ణులవనివాళ్ళకీ కూడా ఇచ్చాను, తరువాత వచ్చిన కంపనీ లో వాళ్ళు సెలెక్ట్ అయ్యారు, తరువాత వాళ్ళు బాబాకి మంచి భక్తులుగా మారారు) సచ్చరిత్ర చదువుకున్నాను. ఆఖరికి యింటర్వ్యూ చేసే అతని దగ్గరికి నా వంతు వచ్చింది. నా ముందు ఉన్నవాళ్ళందరినీ చాలా కఠినమైన ప్రశ్నలు అడిగాడు, కాని నన్ను యెక్కువగా ఆశ్చర్యపరచినదేమిటంటే నన్ను విషయానికి సంబంధించి సామాన్యమైన ప్రశ్నలు, నేను చెప్పగలిగేవి మాత్రమే అడిగాడు. నన్నతను యెందుకు వణుకుతున్నావని అడిగాడు. నేనతనికి సచ్చరిత్ర చూపించాను. అతను తను కూడా సాయిబాబా భక్తుడినేనని చెప్పాడు. ఆ రౌండ్ పూర్తయింది, అంతా కూడా బాబా నిర్ణయంప్రకారమే జరిగినట్లుగా అనిపించింది.

తరువాత మూడవ రౌండ్ మొదలైంది. ఆరోజు రాత్రి 11 గంటలకి తిరిగి వచ్చాను. పొద్దుటినించీ యేమీ తినలేదు. కాని నాకు ఆరోజంతా ఆకలనిపించకుండా బాబా మంచి శక్తిని ప్రసాదించారు. ఫలితాలు మరుసటి రోజు అనగా 14, జనవరి, 2011 న రావచ్చు. యింతకు ముందు 2010 లో ఈ సంవత్సరం అంతగా బావుండలేదు, 2011 కొత్త సంవత్సరం మంచి శుభవార్తతో మొదలయేలా చూడమని బాబాని ప్రార్థించాను.

జనవరి 1 , యే విశేషం జరగకుండా మామూలుగానే జరగడంతో కొంచెం నిరాశ కలిగింది. జనవరి, 14, 2011 న ఫలితాలు వచ్చినప్పుడు, బాబా దయవల్ల నేను యెంపిక కాబడ్డాను. నిజానికి ఆరోజు మకర సంక్రాంతి ఈ రోజే కొత్త సంవత్సరం అని నా కర్థమైంది. బాబా నేనడిగిందిచ్చారు. మనలో ఉన్న గాఢమైన కోరికలని బాబా తీరుస్తారని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు, కాని అదే సమయంలో మనమడిగింది యెప్పుడు ఇవ్వాలో తెలుసు. సరైన సమయంలో సరైనది ఇస్తారు. బాబా నువ్వు చూపించే కరుణకి, ప్రేమకి నేను కృతజ్ఞురాలిని.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సచ్చరిత్ర - మన సమస్యలకు సమాథానం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Thu, 01 Sep 2011 16:25:00 +0000

01.09.2011 గురువారము

సచ్చరిత్ర - మన సమస్యలకు సమాథానం

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

ఈ రోజు నెల్లూరునించి సుకన్యగారు సేకరించి పంపిన జ్యోతి గారి బాబా అనుభవాన్ని తెలుసుకుందాము.

గతకొద్ది సంవత్సరాలుగా సాయిబాబా నాకు యెన్నోవిథాలుగా రక్షకుడిగా ఉన్నారు. జరిగిన కష్టాలన్నిటినీ యింత సులభంగా దాటగలనని అనుకోలేదు. ఎన్నో విషయాలని నేనర్ధం చేసుకునేలా చేసినందుకు, నా జీవితంలో సమాథానం లేని ప్రశ్నలకు కూడా సమాథాన్నిచ్చిన లార్డ్ సాయిబాబా కి నేనెల్లప్పుడూ కృతజ్ఞురాలిని. నాచుట్టూ ప్రతీక్షణం ఆయన ఉన్నాడనే అనుభూతిని చెందుతూ ఉంటాను.

బాబా నా జీవితంలోకి మా నాన్నగారి ద్వారా వచ్చారు. మానాన్నగారు జీవితాంతమూ యెదురు తిరిగే స్వభావంతోనే ఉన్నారు, కాని 1984 లో ఆయనకు షిరిడీలో ఒక వారం పైగా ఉండే అవకాశం వచ్చింది. ఆయనక్కడ ఒక ప్రాజెక్ట్ నిమిత్తమై ఉన్నారు. నా బాబాని సజీవంగా చూసినవాళ్ళని కొంతమందిని ఆయన కలుసుకోవలసి వచ్చింది. మా నాన్నగారు బాబాని పూజించనప్పటికీ, ఎలాగో బాబాని మా జీవితంలోకి తీసుకొచ్చారు. ఒకసారి సాయి మాయింటికి వచ్చారు, ఆయన యింక యెప్పటికీ వెళ్ళలేదు. నేనందరినీ పూజిస్తున్నప్పటికీ, నేను కాలేజీ లో ఉన్నత విద్య చదువుతున్నప్పటికి గాని బాబా గొప్ప తనాన్ని తెలుసుకోలేకపోయాను.

అనుభవం :: 1

2004 లో నేను ఎం.బీ.ఎ. చదువుతున్నాను. ఆ సంవత్సరం మా బాచ్ చాలా ఆలశ్యంగా చేరడంవల్ల, మొదటి సెమిస్టర్లో 16 పేపర్లకి పరీక్ష రాయవలసి వచ్చింది. ఒక్క నెల సమయంలో 16 సబ్జెక్ట్స్ కి పరీక్షకి తయారవడమంటే ఎలాగో మీరే ఊహించుకోండి. నేనప్పుడు శ్రథ్థ గలదాన్ని కాదు. నిజానికి నేను (సరాసరి మార్కులు) యావరేజ్ విద్యార్థినిని. అయినప్పటికీ నేను చదవడానికి చాలా కష్టపడ్డాను. నేనంతగా కేంద్రీకరించలేకపోయాను. విషయాలు గుర్తు పెట్టుకోవడం నాకు చాలా కష్టం. అది కష్టమైన పరిస్థితి. ఒక పేపరుకన్నా యెక్కువే నేను తప్పుతాననే భావం నాలో ఉంది. నేను ఏడిచాను .. ఏడిచాను... ఫలితాన్ని గురించి నాకు చాలా భయం వేసింది.

శ్రీ సాయి సచ్చరిత్ర గొప్పతనాన్ని గురించి యెంతో మా అమ్మగారి ద్వారా వినడం వల్ల, ఫలితం గురించి బాబా ని అడుగుదామని నిర్ణయించుకున్నాను. నేనాయనను ప్రార్థించి జవాబిమ్మని అర్థించాను. చూడకుండా గుడ్డిగా సచ్చరిత్రలో ని ఒక పేజీతెరచి చూశాను. అది 29వ అథ్యాయం, అది టెండూల్కర్ కుమారుడి కుటుంబం గురించి వారి అబ్బాయి పరీక్షా ఫలితం గురించి అతను పరీక్ష తప్పుతాడనే భయంతో ఉండటం గురించినది. బాబా అతని తల్లితో అంటారు, "అతనిని ప్రశాంతంగా పరీక్షకు తయారవనీ, అతనీ సంవత్సరం తప్పక ఉత్తిర్ణుడవుతాడు. నామీద నమ్మకం ఉంచమని చెప్పు, నిరాశ చెందవద్దని చెప్పు." ఇది చదివాక నాకు ప్రశాంతత లభించింది, 16 పేపర్ల లోనూ పాసవుతాననే నమ్మకంతో పరీక్షా గదిలోకి వెళ్ళాను, అన్నిటిలోనూ ఉత్తీర్ణురాలినయ్యాను. ఆని సబ్జెక్ట్స్ లోనూ నూ ఫస్ట్ క్లాస్ మార్క్స్ వచ్చాయి.ఇది నాలో సాయి మీద ఒక కొత్త మక్కువని కలిగించింది, అప్పటినించి నా నమ్మకం యెప్పుడు సడలలేదు.

అనుభవం :: 2

2004 సంవత్సరంలో మా అమ్మగారికి కాన్సర్ అని నిర్థారణ అయింది, బాబా దయవల్ల యెలాగో తగ్గింది. కాని మరలా 2010 కాన్సర్ మళ్ళి రావడంతో నేను చాలాభంగపడిపోయాను. . ఆమె వయసు 50 సంవత్సరాలయినప్పటికీ నేనావిడని పోగొట్టుకోదలచుకోలేదు. వైద్యులు ఒకదాని తరవాత మరొకటి విచారకర వార్తలను చెపుతున్నారు, నయం చేయడం అంత సులభం కాదనీ దేనికైనా సిథ్థంగా ఉండాలనీ చెప్పారు. ఏది మంచిదో బాబా అదే చేస్తారని నాకు తెలుసు. వ్యాథి నిర్థారణ చేసిన కొన్ని వారాల తరువాత, ఆవిడ కాన్సరు మొదట అనుకున్నత ప్రమాదకరమైనది కాదనీ అది నయమవుతుందనీ మాకు తెలిసింది. యిదంతా బాబా దయ వల్లే జరిగింది. ఆవిడ వైద్యం చేయించుకుంటొంది, లక్షణాలు తగ్గుతున్నాయి. ఈమథ్యనే మేము షిరిడీ యాత్రకు కూడా వెళ్ళాము, అక్కడ ద్వారకామాయిలో, బాబా మరలా నా కళ్ళు తెరిపించి నాకు సమాథానాలనిచ్చారు. బాబా ద్వారకామాయిలో నివసించేవారని మీకందరికీ తెలుసును, అది రాత్రి పొద్దుపోయేదాకా తెరిచే ఉంటుంది. భక్తులందరూ అక్కడకి వెళ్ళి కూర్చుని అక్కడి శక్తిని అనుభవిస్తారు. నేను మా అమ్మగారు అక్కడ సచ్చరిత్రను చదవడానికి వెళ్ళాము. మా అమ్మగారు మసీదుకు ముందరి మెట్టువద్ద కూర్చుని చదువుతున్నారు. నేను నేలమీద కూర్చుని బాబా ఇంకా అక్కడే ఉన్నారనీ తనపిల్లలైన మమ్మలనందరినీ చూస్తున్నారనీ ఊహించుకుంటూ తదేకంగా లోపలకు చూస్తున్నాను. నేను ప్రార్థించి సచ్చరిత్రలోని నాకు తోచిన పేజీ తీశాను, అది 22 వ అథ్యాయం. అందులో బాబా బాలా సాహెబ్ మిరికర్ గారితో చెపుతారు, "నువ్వు కూర్చున్నది మన ద్వారకామాయి, ఆమె ఒడిలో ఉన్న తనబిడ్డల అన్ని ప్రమాదాలనీ, ఆందోళనలనీ తొలగించి వేస్తుంది. ఈ మసీదు తల్లి చాలా దయ గలది. సామాన్య భక్తులకి ఆమె తల్లి. ఆమె అన్ని కష్టాలనుండి రక్షిస్తుంది. ఆమె ఒడిలో కూర్చున్నవాడి కష్టాలన్ని తొలగిపోతాయి. ఆమె నీడలో సేద తీరినవాడికి అనుగ్రహం లభిస్తుంది." యిది నేను ద్వారకామాయిలో ఉన్నప్పుడు జరిగింది. ఆయన బాపూ సాహెబ్ బూటీతో కూడా చెప్పారు, "నానా ఏమిటి చెపుతున్నాడు? నీ చావుగురించి భవిష్యత్తు చెపుతున్నాడా. బాగుంది, నువ్వు భయపడనవసరం లేదు. అతనితో ధైర్యంగా చెప్పు, "చావు యెలా వస్తుందో చూద్దాము." నాకు చాలా సంతోషం వేసి ఉపశమనం పొందాను. నేను ఏడిచాను. నేను కన్నీటిని ఆపుకోలేకపోయాను. బాబా నాకు కావలసిన సమాథానాలనన్నిటినీ యిచ్చారు. ఆయనెప్పుడూ అనుమానాలకు తావివ్వరు. యదార్థంగా మా అమ్మగారికి నయమవుతుందని నాకు తెలుసు, అది వైద్యుల వల్లకాదు, మందుల వల్ల కాదు, నా బాబా దయ వల్లనె. నాకు బాబా అంటే ఇష్టం. అందరికి వారి జీవితంలో ఉన్నట్లుగానే నాకూ సమస్యలున్నాయి, కాని వాటినెదుర్కోవడానికి ఏదోవిథంగా బాబా నాపక్కన ఉంటారు.

@@@@@@@@@@

సాయి బంథువులారా బాబా లీలని చదివారుగా. ఇందులో జ్యోతి గారు ఒక యావరేజీ విథార్థిని. కేవలం ఒక్క నెలలో 16 సబ్జెక్ట్స్ చదివి పరీక్ష రాయడమంటే మాటలుకాదు. కాని ఆమె సమస్యకు తగినట్లుగా 29 వ అథ్యాయం రావడం అది టెండుల్కర్ కుమారుడి పరీక్ష గురించి రావడం కేవలం యాదృచ్చికం కాదు, అది ఆమె సమస్యకు బాబా యిచ్చిన సమాథానం. ఆ సమాథానంతోనే ఆమె పరీక్షలో మొత్తం అన్నీ కూడా అదీ మొదటి తరగతిలో ఉత్తీర్ణురాలవడం అంతా బాబా అనుగ్రహం. యిక్కడ మనమొకటి గుర్తుంచుకోవాలి. బాబా సహాయం చేస్తారు కదా అని అసలు చదవకుండా పరీక్షకు వెళ్ళామనుకోండి అప్పుడు వచ్చేది సున్నా మార్కులే. యిక్కడ జ్యోతిగారికి ఆ అథ్యాయం లో ఉన్నది చదవగానే ధైర్యం వచ్చింది. కష్టపడి చదివారు. కాని మొత్తం అన్ని సబ్జెక్ట్స్ పూర్తిగా చదవడం యెవరికీ సాథ్యం కాదు. ఆమె చదువుకున్నవే పరీక్షలో వచ్చేటట్లుగా బాబా గారు ఏర్పాటు చేసి ఉండవచ్చు. చదివినవి కూడా మరచిపోకుండా గుర్తుండేటట్లుగా చేసి ఉండవచ్చు. అందుచేత అచంచలమైన విశ్వాసంతో మనం కృషి చేస్తే బాబా తప్పకుండా సహాయం చేస్తారని దీనిని బట్టి మనకు తెలుస్తోంది. ప్రయత్నం చెయ్యి ఫలితాన్ని ఆయనకి వదలి వెయ్యి. నిశ్చింతగా ఉండు. ధైర్యంగా ఉండు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

మీతోనే ఉంటా..మీ వెంటే ఉంటా..మీతోనే చేయిస్తా

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Tue, 30 Aug 2011 07:36:00 +0000

30.08.2011 మంగళవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంధువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

ఈ రోజు నెల్లూరునించి సుకన్యగారు సేకరించి పంపిన బాబా లీల తెలుసుకుందాము.

మీతోనే ఉంటా..మీ వెంటే ఉంటా..మీతోనే చేయిస్తా

బాబా నీదగ్గిరుంటే నీకెందుకు బెంగ. అన్ని మరచిపో. అంతా బాగుందనే భావనలోనే ఉండిపో. బాబా సహాయం తప్పకుండా అందుతుంది. ఒకోసారి ఆయన మనచేతే మరచిపోలేని సహాయం చేయిస్తారు. అసంకల్పితంగా జరుగుతుంది. దానికి ఉదాహరణగా ఈ రోజు ప్రచురింపబోయే ప్రతిభగారి ఈ లీలను చదవండి.

నా అనుభూతిని మీతో పంచుకోవడానికి బాబా వారు ఇప్పుడంగీకరించారనీ ఇదే తగిన సమయమని నేను భావిస్తున్నాను.

బాబా, నా చిన్నతననం నించీ నాకు బాబా తెలుసు. నేను బాబానుపూజిస్తాను కాని పూర్తిభక్తితో కాదు.

నా చదువు అయిపోయినతరువాత ఒక సంవత్సరం లెక్చరర్ గా పనిచేసి ఒక కోర్స్ చేద్దామని ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేశాను. కోర్స్ చేయడానికి యింటికి కొన్ని నెలలు దూరంగా ఉన్నాను. నేనున్న చోటు బాబా గుడికి దగ్గరగా ఉంది.

మేము ప్రతిగురువారము గుడికి వెళ్ళేవాళ్ళము, నేను ప్రతీరోజూ గురుచరిత్ర చదవడం ప్రారంభించాను. నా జీవితంలో ప్రతీ విషయంలోనూమార్పు రావడం మొదలెట్టింది. నాకు మంచి కంపెనీలో ఉద్యోగం వచ్చింది. బాబా నన్నావిధగా అనుగ్రహించి ప్రతీ క్షణం నాతోనే ఉన్నారు.

నేను షిరిడీ వెళ్ళాను, అది నాకు అనుకోని యాత్ర. నాకు వివాహమైన తరువాత నేను అయిదవ నెల గర్భంతో ఉన్నప్పుడు యునైటెడ్ స్టేట్స్ కి వచ్చాను. యేమి పొరపాటు జరిగిందో తెలీదుగాని, మా అబ్బాయి కొంచం అనారోగ్య సమస్యతో పుట్టాడు. డాక్టర్స్ బతికే అవకాశాలు చాలా తక్కువని చెప్పారు. యెక్కడకివెళ్ళాలో, యేమి చెయాలో నాకు తెలీలేదు.

కాని నాకు నా సాయి ఉన్నాడు. నేను ఆయనని ప్రార్థించి యెప్పుడూ నామస్మరణ చేస్తూ ఉన్నాను. బాబా ఒక్కరే సహాయం చేసి నయం చేయగలరనిపించింది. కొన్ని రోజుల తరువాత మా అబ్బాయికి సర్జరీ అయి కోలుకోవడం మొదలెట్టాడు.

ఏడు నెలల తరువాత ఆస్పత్రినుంచి విడుదల చేయబడ్డాడు. యింటికి వచ్చేటప్పటికి వాడికి తినడం యెలాగో తెలీలేదు, పాలు తాగడం తెలీదు, ప్రతీదీ కూడా గొట్టం ద్వారనే ఇవ్వవలసి వచ్చింది. బాబా నామస్మరణ చేస్తూ ఆయన మీదే నమ్మకం ఉంచుకున్నాను. అది చాలా కష్ట సమయం కాని బాబా దయతో జీవితమలా సాగింది.

స్నేహితులందరితో కలిసి నేను సాయి వ్రతం చేశాను. రెండు వారాల తరువాత మా అబ్బాయి ఫీడింగ్ ట్యూబు అనుకోకుండా బయటకి వచ్చేసింది. నేను స్పృహలో ఉన్నప్పటికీ నాలోంచి ఆమాటలు యెలా వచ్చాయో తెలీదు, నేను నా భర్తతో ఇక ఫీడింగ్ ట్యూబు అవసరం లేదు నేను నా కొడుకుని, మామూలుగా తినగలిగేలా చేయగలను అని అన్నాను.

అది పనిచేసింది. నేను మెల్లిగా ప్రారంభించాను, వాడు రోజు రోజుకీ అలవాటు పడ్డాడు. వాడిలో వచ్చిన గుణానికి ఆస్పత్రిలో ఉన్న డాక్టర్స్ కూడా ఆశ్చర్యపోయారు. కొంత వయసు వరకు మా అబ్బాయి తినలేడనే అనుకున్నారు ప్రతీవారూ. కాని నా హృదయానికి తెలుసు, బాబా తనే ఈ నిర్ణయాన్ని తీసుకునేలా నాలోజ్ఞానాన్ని కలిగించి, నా కొడుకుకి నయమయి సహాయం చేసేలా చేశారు.

అది నిజంగా బాబా లీల. యేమి చెప్పాలో నాకేమీ తెలీడంలేదు. డాక్టర్స్ చేయలేని పరిస్థితుల్లో మా అబ్బాయికి నయం చేయడమే కాకుండా కొత్త జీవితాన్నిచ్చింది బాబాయే, దీనిని నేను మాటలలో వర్ణించలేను.

ఇది హృదయాన్ని హత్తుకున్నే లీలలో ఒకటి. కాని నా జీవితంలో ఆయన ప్రతీ క్షణం నాతోనే ఉన్నానని తగిన మార్గాన్ని సూచించిన బాబా లీలలు చాలా ఉన్నాయి.

ఇప్పుడు నేనేమి చేసినా, యెక్కడ ఉన్నా నా హృదయం, ఆత్మ అన్ని బాబాతోనే ఉంటాయి. జీవితమంటే నాకు భయం లేదు కారణం నాకు మార్గం చూపించడానికి, సహాయం చేయడానికి ప్రతీ క్షణం బాబా నాతోనే ఉన్నారు.

బాబా దయవల్ల మా అబ్బాయి 'సాయీ' బాగా ఉన్నాడు. వాడి జీవితాంతమూ బాబా వాడితో ఉంటాడని నాకు బాగా తెలుసు.

క్రితం మార్చ్ లో షిరిడీ వెళ్ళే భక్తురాలి ద్వారా నా ప్రార్థనను పంపించాను, ఆమె తాను షిరిడీలో ఉన్నంత సేపూ మా అబ్బాయి పేరే తన మనస్సులోకి వచ్చిందని నాకు మైల్ చేసింది.

ప్రత్యేకంగా ఈ పేరే తన మనస్సులోకి వస్తోందని ఆమే ఆశ్చర్యపోయింది. అపుడామె బాబా అతనితోనే ఉన్నాడని చెప్పింది.
కాని ఒక విషయం మాత్రం చెప్పగలను, కిందటి రెండు సంవత్సరాలనుండి నేను చాలా క్లిష్ట పరిస్థితులనెదొర్కొన్నాను, కాని సమస్యలకి సమాథానం లభించలేదు. కాని నాకెప్పుడూ నేను ఒంటరిదాన్ననే భావం రాలెదు. గంటలకొద్దీ ప్రార్థించిన తరువాత ఆయననించి నాకు సమాథానం లభించేది. నేనెప్పుడనుకున్నా బాబా నాతో ఉన్నారు అనుకునేదాన్ని. ఆ ఆలోచన నాకు సంతోషాన్నిచ్చేది.

నేను భక్తులందరికి కొంత చెప్పదలచుకున్నాను, "మీరు నింజంగా బాబాని నమ్మితే ఆయననేమీ అడగద్దు, (ప్రార్థించండి అంతే) ఆయనకన్నీ తెలుసు, మనకేది ఇవ్వాలో తెలుసు".

నా అనుభవాన్ని చదివినందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు.

ఓం శ్రీ సాయినాథాయనమః
సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

బాథయినాగాని, ఆనందకరమైన షిరిడీ యాత్ర

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Mon, 29 Aug 2011 06:47:00 +0000

29.08.2011 సోమవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబా వారి శుభాశీస్సులు
ఈ రోజు నెల్లూరు నించి సుకన్య గారు పంపిన ఒక సాయి లీల పద్మా రామస్వామి గారి అనుభవాని అందిస్తున్నాను.
బాథయినాగాని, ఆనందకరమైన షిరిడీ యాత్ర

బాబా కు నేనిచ్చిన మాట ప్రకారం నేను షిరిడీలో నా దివ్యానుభూతిని తెలియచేస్తాను. షిరిడీలో పారాయణ హాలులో సాయి సచ్చరిత్రను చదవాలని నా మదిలో నున్న భావన. నేను మా చిన్న అమ్మాయితోను, యింకా తోటి సోదరీమణులతోను షిరిడీని దర్శించే అవకాశం వచ్చింది. మూడు రోజులలో అక్కడ పారాయణ పూర్తిచేద్దామని నిశ్చయించుకున్నాము. ఎప్పటిలాగే ఈ సారికూడా, సాయి సచ్చరిత్రలో బాబా గారు ఏ ప్రదేశాలు దర్శించారో అవన్ని కూడా దర్శిద్దామనే నాప్రగాఢమైన కోరిక, వాటినన్నిటినీ ఒక కాగితం మీద వ్రాసుకుని యాత్ర క్షేమంగానూ, ఆనందదాయకం గానూ జరగాలని ప్రార్థించాను.

శుక్రవారమునాడు బొంబాయినుంచి వోల్వో బస్ లో బయలుదేరాము. సాయి భజనలు వింటూ ఆనందంగా ప్రయాణిస్తున్నాము. బస్సు సిన్నార్ లో అయిదు నిమిషాలు ఆగింది. కాళ్ళు కాస్త చాపుకుందామని కిందకి దిగాను. అప్పుడు నా యెడమ కాలి వేలిలో గుచ్చుకున్నట్లుగా అయింది. వెనువెంటనె తొడవరకూ పొడుస్తున్నట్లుగా నొప్పి మొదలైంది. కన్నీళ్ళతో నిండిపోయాను అప్పటికే. నేనెక్కడికి వెళ్ళినా నాతో కూడా ఊదీని తీసుకువెళ్ళడం నాకలవాటు. వెంటనె ఊదీని రాసుకుని కొంచెం నీటితో సేవించాను. నేను కొంత రేకీ హీలింగ్ కుడా ఇచ్చుకున్నాను. కాని నొప్పి భరించలేనంతగా ఉంది. ఆఖరికి రాత్రి 9 గంటలకి షిరిడీ చేరుకున్నాము. అప్పుడు కొంతమంది సంస్థాన్ ఆస్పత్రికి వెళ్ళమని సలహా ఇచ్చారు. డాక్టర్ గారు ఇంజక్షన్ ఇచ్చి కొన్ని మందులు ఇచ్చారు, కాని నెప్పి మాత్రం తగ్గలేదు. నా బంధువు తిరిగి ముంబాయి వెళ్ళిపోదామని సూచించారు, కాని నేను పారాయణ చేయడానికే నిర్ణయించుకుని అది బాబా నన్నలా పరీక్షిస్తున్నారని భావించాను.
బాథతో ఏడుస్తూ రాత్రంతా నిద్ర లేకుండా గడిపాను. మరునాడు అక్కడ వుండే డాక్టర్ గారు, అది 'వించూ' అని పిలవబడే ఒక విథమైన పురుగు కుట్టడం వల్ల వచ్చిందని అది మంత్ర శక్తి వల్లనే బాగా తగ్గుతుందనీ చెప్పి, అయినప్పటికి నాకు ఇంజక్షన్ ఇచ్చారు. అక్కడ ఉండే ఒకతను రహతా లో ఉండే 'వీరభద్రప్ప ' గుడికి వెళ్ళమని సలహా ఇచ్చాడు. (సాయి సచ్చరిత్రలో 5. అథ్యాయంలో వుంది).

అప్పుడు నేను బాబా వారు అంతకుముందు నివసించిన ప్రదేశమైన రహతా, సచ్చరిత్ర ప్రకారం నేను దర్శిద్దామని రాసుకున్న ప్రదేశానికి బాబా నన్ను వెళ్ళమన్నట్లుగా భావించుకున్నాను. ఆయన చేసే చర్యలను యెవరూ అర్థం చేసుకోలేరు. ఇంజక్షన్, మందులతో తగ్గని నొప్పి బాబా దయతో వెంటనే తగ్గింది. మంత్ర వైద్యం చేయించుకున్న వెంటనే సచ్చరిత్ర పారాయణ మొదలుపెట్టి 3 రోజులలో విజయవంతంగా పూర్తి చేశాను. ఈ లోపుగా బాబా తిరుగాడిన మిగతా ప్రదేశాలను దర్శించాను, ఉదాహరణకి రహతాలో కుషాల్ చంద్ గృహం, పంచముఖి గణపతి మందిరం, తపోవనంభూమి, సాకోరీ లో ఉపాసనీ మహరాజ్ ఆశ్రమం, చివరగా కోపర్గావ్ లో సాయిధాం. అక్కడ మేము చౌహాన్ బాబాని కూడా కలుసుకున్నాము. చౌహాన్ బాబా నన్ను చూసిన మరుక్షణంలోనే, షిరిడీకి వచ్చిన వెంటనే నేను చాలా బాథతో ఉన్నానని, ఆసమయమంతా బాబా నాతోనే ఉన్నారనీ చెప్పారు. ఇలా చెబుతూ ఆయన మమ్మల్నందరినీ దీవించారు.

సంస్థానంలో సేవ చేయాలని నా ప్రగాఢమైన కోరిక. దాని గురించి నేను సంస్థానంలో విచారించగా, వారక్కడ అటువంటిదేమీ లేదని చెప్పారు. నాకు కొంచెం నిరాశ కలిగింది, కాని ఆశ వదలుకోలేదు. ఈ లోగా ఆఖరి రోజున నేను కాకడ ఆరతికి వెడదామనుకున్నాను. తొందరగా లేచి,వెళ్ళబోతూండగా హటాత్తుగా కొంచెం అసౌకర్యంగా ఉండి పడిపోబొతున్నట్లుగా అయింది. కాని యేమయినా సరే ఆరతికి వెళ్ళాలనే నిశ్చయించుకున్నాను. ఉదయం 3 గంటలకి గుడికి వెళ్ళాను, కాని అక్కడ కుడా వ్యాకులతగా ఉండి వెంటనే హోటలుకు తిరిగి వచ్చేశాను, అక్కడ కూడా మరలా తూలిపోతున్నట్లుగా అయింది. నేనప్పుడు అదంతా బాబాకే వదలివేసి కొంచెం విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. ఉదయం 7 గంటలకి కనీసం ముఖ దర్శనమైనా చేసుకుందామనే కోరిక కలిగింది. అక్కడికి వెళ్ళాను, హటాత్తుగా సంస్థానంలో పనిచేసేవారు నోట్లు వేరు చేసే సేవ చేస్తారా అని అడిగారు. నా ఆనందానికి అవథులు లేవు. నేను వెంటనే దానికంగీకరించాను. అరగంట తరువాత వారు నాన్ను బాబా దర్శనం చేసుకుని వెళ్ళమన్నారు. నాకు చాలా ఆనందం వేసింది. ఆయన నాకోరికని కూడా తీర్చారు. ఆరతిలో చెప్పినట్లుగా 'జయమని జైస భావ తయ తైసానుభావా'.

బాబా నా జీవితంలోకి ప్రేవేశించిన 5 సంవత్సరాల కాలం నుంచీ, నేను గ్రహించినదేమిటంటే మనం అడిగినవన్నీ బాబా ఇస్తున్నప్పటికీ, అదే సమయంలో ఆయన మనలని పరీక్షిస్తూ ఉంటారు, యేమిటంటే రెండు నాణాలయిన 'శ్రధ్ధ, 'సబూరీ' లను మనం ఆకళింపు చేసుకున్నామా లేదా అని. ఈ సారి నాకు బాబా ఒక క్రొత్త దివ్యానుభూతినిచ్చినందుకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. ఆయన మాకు ప్రయాణం దగ్గిరనించీ వసతి వరకూ అన్ని ఏర్పాట్లు చేశారు. అక్కడ స్థానికంగా ఉండే ఆటొ డ్రైవరు గణేష్ నంబరు ఇస్తున్నాను, అతనికి అక్కడి ప్రదేశాలన్నీ బాగా తెలుసు. అతని నంబరు 09822881977.

బాబా ధన్యవాదములు, ఓం సాయిరాం

పద్మా రామస్వామి. పైన మీరు చదివిన లీలలో పద్మగారు తనకు తాను రేకీ హీలింగ్ ఇచ్చుకున్నట్లుగా చదివారు. మన సాయి బంథువులకు కొంతమందికి రేకీ అనగా యేమిటొ తెలియకపోవచ్చు. వారి సౌకర్యార్థం దాని గురించి క్లుప్తంగా ఇస్తున్నాను.

రేకీ : విశ్వంలోని ప్రాణ శక్తి. ఈ విథానం జపాన్ దేశీయుడైన డా. ఉసూయీ గారి ద్వారా ప్రచారంలోకి వచ్చింది. రేకీ మాస్టర్ గారి ద్వారా ఉపదేశం తీసుకోవాలి. మనలో షట్చక్రాలు ఉంటాయి. బ్రహ్మ రంధ్రంద్వారా ఈ శక్తిని మనలోకి ప్రవేశ పెడతారు. మనలో ఉన్న చక్రాలన్ని జాగృతమౌతాయి. మనలోకి కొంచెం వేడి ప్రవేశిస్తుంది. దీని లో 3 డిగ్రీలు ఉంటాయి. మొదటి డిగ్రీలొ మన మనమీద చేతులను ఉంచి హీలింగ్ ఇచ్చుకోవచ్చు. యితరులకు కూడా ఇవ్వవచ్చు. 2వ. డిగ్రీలో అంగా డిస్టంట్ హీలింగ్ చేయవచ్చు. అంటే మనిషి యెంతదూరంలో ఉన్నాకూడా రేకీ హీలింగ్ ఇవ్వవచ్చు. 3 వ.డిగ్రీ మాస్టర్ డిగ్రీ అనగా ఆ డిగ్రీ ఉంటే మనం యింకొకరికి రేకీ ఉపదేశాన్నివ్వవచ్చు.

మీకు ఇంకా వివరంగా తెలుసుకోవాలంటే గూగుల్ లో రేకీ గురించి సేర్చ్ చేయండి. www.reiki.org or search in google as reiki.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

బాబా లాకెట్ మరలా బాబాయే బహుమతిగా ఇచ్చుట .. అమిత్

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sat, 27 Aug 2011 08:16:00 +0000

27.08.2011 శనివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంధువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు శ్రిమతి ప్రియాంకా గారి ఆంగ్ల బ్లాగులోని బాబా లీలను తెలుసుకుందాము.

బాబా లాకెట్ మరలా బాబాయే బహుమతిగా ఇచ్చుట .. అమిత్

బాబాయె మన అంతిమ గమ్యం. ఆయన అన్ని ప్రాణుల జీవితాలకి భద్రత కలిగిస్తారు అప్పటికీ దేనినీ కూడా తన స్వాథీనంలోనే ఉందని భావించలేదు. బాబా తన భక్తులకి నిస్వార్థమైన ప్రేమని అందించారు.
సాయి భక్తులందరూ సాయి సచ్చరిత్రను యెంతో భక్తితోను, ప్రేమతోను చదివారని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. కాని మీ కెప్పుడైనా బాబా సశరీరంగా ఉండగా యెలా జీవించారో ఆలోచించారా..అవును..ఆయన మనతో ఉన్నపుడు బాబా ఈ ప్రపంచంలో యెలాప్రవర్తించారో మనం తెలుసుకోవాలి. కాని అప్ప్డప్పుడు మనం మన రోజువారీ కార్యక్రమాలలో నిండిపోయి ఆయన చెప్పిన బోధనలని ఆచరించడానికి మనం శ్రథ్థ కనపరచం. బాబా పూర్తిగా అహంకార రహితుడు. ఆయనెప్పుడు సుఖాన్ని, బాథను పట్టించుకోలేదు. ముఖ్యంగా ఆయనను నిందించినా కూడా వాటికెపుడు ప్రభావితం కాలేదు. ఆయన ఆలోచనలో స్థిరంగా ఉంటారు

నేనిప్పుడు సోదరుడు అమిత్ పంపిన వాస్తవమైన బాబా లీలను ప్రచురిస్తున్నాను. మన పాఠకులందరికీ అమిత్ గురించి బాగా తెలుసును, ఇప్పుడాయన మరలా సాయిలీలను మనతో పంచుకోవడానికి ముందుకు వచ్చారు.

ప్రియాంకాజీ

యింతకుముందు నేను పంపిన లీలను ప్రచురించినందుకు నా ధన్యావాదములు. మీరు మంచి సేవ చేస్తూ మేము మంచి మానవులుగా ఉండటానికి, మాలో నమ్మకాన్ని పెంచి, బాబాకు దగ్గరవడానిని సరియైన మార్గాన్ని సూచిస్తున్నారు. బాబా మన సాయి భక్తులందరినీ దీవించుగాక. ఈ కింద ఇస్తున్న లీలని ప్రచురించవలసిందిగా కోరుతున్నాను.

తన భక్తులు కష్టాలలో ఉన్నప్పుడెల్లప్పుడూ ఆదుకుంటూ దయ కురిపించే మన సాయిబాబాకి కోటి కోటి ప్రణామాలు.

2010 లో నా తల్లిదండ్రులు షిరిడీ వెళ్ళారు. షిరిడీనుంచి రెండు సాయిబాబా లాకెట్లు, ఒకటి మా అబ్బాయికి, యింకొకటి మా అమ్మాయికి తెమ్మని వారికి చెప్పాను. వారు సింగపూర్ వచ్చినప్పుడు వాటిని మాకందచేశారు.

ఆరోజు మా అమ్మాయి పుట్టిన రోజు. ఉదయం పూజ అయిన తరువాత వాటిని తాడులో గుచ్చి మా అమ్మాయి, అబ్బాయి మెడలో వేశాము.

సాయంత్రం మా కుటుంబమంతా సాయి దర్శనానికి బాబా గుడికి వెళ్ళారు. నేను ఒక గంట ఆలశ్యంగా వారిని కలుసుకున్నాను. అక్కడికి వెళ్ళాక మా అమ్మాయి మెడలో బాబా లాకెట్ యెక్కడొ పడిపోయి తాడు మాత్రమే మిగిలి ఉందని గమనించాను. గుడి బాగా రద్దీగా ఉంది, లాకెట్ కూడా చాలా చిన్నదవడం వల్ల, నా భార్య, తల్లిదండ్రులు యెంతవెతికినా కనిపించలేదు, బహుశా గుడి బయటే పడిపోయి ఉండచ్చనుకున్నారు.

ఆరోజు మా అమ్మాయి పుట్టిన రోజుకూడా కావడంతో మేమంతా చాలా విచారించాము. నేను దర్శనం లైనులో ఉన్నాను, ఏకధాటిగా బాబా ని మనసులో బాబా నువ్వెప్పుడు మంచికోసం సహాయం చేస్తూనే ఉంటావు .. నాకు తెలీదు నువ్వు పోయిన లాకెట్ ని మాత్రం నాకు తిరిగి తెచ్చివాలి సాయి ..అని ప్రార్థించాను. బాబా కి వంగి నమస్కారం చేసుకుని ఆరతిని కళ్ళకద్దుకున్నాను.

ఒక పెద్ద విచిత్రం.. నా ముందే ఒక భక్తుడున్నాడు..అతను కింద తివాసీ మీదనుంచి ఏదో తీసి దానిని తన బొటనవేలు/వేళ్ళతో పట్టుకుని ఉన్నాడు (నాకిస్తున్నట్లుగా ఉంది భంగిమ) . బాబా దయకి కృపకి నేనమితానందాన్ననుభవించాను.

సాయినాధ్ మహరాజ్ కి జై ఆయనెప్పుడూ తన భక్తుల మొఱలను ఆలకిస్తూ ఉంటాడు.

సద్గురు సాయినాధ్ మహరాజ్ కి

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయి తొమ్మిది గురువారముల వ్రతము - శివ

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Fri, 26 Aug 2011 04:12:00 +0000

26.08.2011 శుక్రవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంధువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు శ్రీమతి ప్రియాంకా గారి ఆంగ్ల బ్లాగునుండి బాబా 9 గురువారముల వ్రత మహాత్మ్యము , అమెరికా నుండి శ్రిమతి సుప్రజగారు పంపిన బాబా మీద ఒక పాట, శ్రి నగేష్ గారి షిరిడీ యాత్రలోని అనుభూతులను తెలుసుకుందాము.

సాయి తొమ్మిది గురువారముల వ్రతము - శివ

సాయిరాం,

ప్రపంచం నలుమూలల ఉన్న సాయిభక్తులు సాయి 9 గురువారముల వ్రతమాచరించి మంచి ఫలితాన్ని పొందారనిమనకు తెలుసు.

ఇది చాలా శక్తివంతమైనదని, మహిమగలదని రాయవలసిన అవసరం లేదు. దాని శక్తియొక్క తీవ్రత సూటిగా మీకు బాబా మీద ఉన్న నమ్మకం మీద ఆథారపడి ఉంటుంది. యెవరైనా సరే , వయసు, కులం, ఆడ/మగ వివక్షత లేకుండా, మతం, వీటి నియమనిబంధనలు ఏమీ లేకుడా చేయవచ్చు. బాబా రోజు ఏరోజైనా సరే ఈ వ్రతాన్ని ఆరంభించవచ్చు.

ఇప్పుడు నేను సాయి సోదరుడు శివ యొక్క సాయి వ్రతం అనుభవాన్ని మీకు వివరిస్తాను. ఈ సుందరమైన అనుభవాన్ని మనతో పంచుకుంటున్నందుకు నేనతనిని అభినందిస్తున్నాను.

మీరు కూడా మీ సాయి తొమ్మిది గురువారముల వ్రత అనుభవాలను పంచుకోవాలనుకుంటే నాకు మైల్ చేయండి. ఈ వ్రతాన్ని గురించిన సందేహాలు యేమన్నా ఉంటే ఈ పోస్ట్ దిగువన మీ వ్యాఖ్యను వ్రాయండి. అల్లాహ్ మాలిక్

మీతో ఈ అనుభవాన్ని పంచుకోవడానికి నాకీ అవకాశమిచ్చిన పవిత్రమూర్తికి నా శిరసు వంచి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను.

నేను నా జీవితంలో గొప్ప కష్టాలలో ఉన్నప్పుడు, బాబా నా జీవితంలోకి వచ్చారు. బాబా నన్ను, మా కుటుంబాన్ని జీవితంలో యెన్నో కష్టాలనుండి అనవసరమైన పరిస్థితులనుండి రక్షించారు.

చాలా కాలంగా మాజీవితాల్లో యేమి జరుగుతోందన్నది మేమెరగము. మాస్టర్ (బాబా) మీద నానమ్మకం చంచలంగా ఉంటూఉండేది కాని యెలాగో బాబా నన్ను సరైన గాడిలోకి తీసుకువచ్చారు.

చాలా అనుభవాలలో నేనొక అనుభూతిని వివరిస్తాను. (తొమ్మిది గురువారాల వ్రత మహత్యం)

కొన్ని వ్యక్తిగత కారణాలవల్ల నాకు ఇప్పుడు చేస్తున్నలాంటిదే మరొక మంచి ఉద్యోగం వస్తుందనే ఆశతో చేస్తున్న ఉద్యోగాన్ని వదలిపెట్టిన రోజులలో జరిగిందిది. మొదటి రెండు నెలలు నాకు తొందరలోనే మంచి ఉద్యోగం వస్తుందని బాగా ఆశతో ఉన్నాను. పరిస్థితులు దిగజారడం మొదలెట్టాయి, నా తల్లితండ్రులు కూడా నా భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందసాగారు.

యింకా చెప్పలంటే నా మూర్ఖత్వం వల్ల మా నాన్నగారికి ప్రమాదం సంభవించింది.

చేతిలో డబ్బు లేక నేను చాలా నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నాను. నాన్నగారి మంచి మిత్రులు కొంతమంది సహాయంతో, నా బంధు వులతోనూ పరిస్థితిని నెట్టుకొస్తున్నాము.

యిదంతా కూడా నా సోదరి తొమ్మిది గురువారముల వ్రతం చేస్తున్నప్పుడు, జరిగింది. అది నాకు తెలీదు. ఆమె 8 వ్రతాలు పూర్తి చేసింది, కాని మా నాన్నగారు ఆస్పత్రిలో ఉండటంవాల్ల ఆఖరి గురువార వ్రతం చేయలేకపోయింది.

కాని బాబా దయతో అన్నీ చక్కబడ్డాయి. మా నాన్నగారు చాలా త్వరగానే కోలుకుని, యింతకుముందులాగే యెటువంటి బాధ లేకుండా నడవగలుగుతున్నారు.

ఆఖరి గురువారమునాడు నా సోదరి ఆఖరి గురువారం వ్రతం పూర్తి చేయగానే, నాకు అదే గురువారమునాడు రెండు కంపెనీలనుంచి పిలుపు వచ్చింది ( ఇది ఒక అద్భుతమైన లీల లేకపోతే యిన్ని నెలలుగా నాకు ఏ కంపెనీ నుంచి పిలుపు రాకుండా, నాసోదరి గురువారము వ్రతము ఉద్యాపన రోజునే పిలుపు రావడమేమిటి) అందరూ చెప్పిన సలహాప్రకారం నేనొకదానిని యెంచుకున్నాను అదికూడా బాబాగారి ఇష్ట పడ్డదె.

అప్పటినుంచీ నేనెక్కడికి వెళ్ళినా బాబాగారు ఉన్నారనే అనుభూతిని పొందడం మొదలైంది.

నేనీ కొత్త కంపెనీ లో ప్రవేశించిన నాలుగు నెలలతరువాత ప్రాజెక్ట్ నిమిత్తమై అమెరికాకి పంపబడ్డాను. ఇక్కడా నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యకరమైనది యేమిటంటే నేనొక మంచి మితృడిని సంపాదించాను, అతనుకూడా గొప్ప సాయి భక్తుడు. అతను నన్ను ప్రతి గురువారం సాయి మందిరానికి తీసుకుని వెడుతూ ఉండేవాడు. నిజానికి సాయి నాకు యెంతో మంది స్నేహితులని బహుమతిగా ఇచ్చారు, వారంతా కూడా సాయి భక్తులే.

అందుచేత నేను సాయి భక్త స్నేహితులందరికీ చెప్పదలచునేదేమిటంటే ఈ సాయి తొమ్మిది గురువారముల వ్రతాన్ని కనక నమ్మకంతో చేస్తే నిజంగా అద్భుతంగా ఉంటుంది. మరొక్కసారి నా హృదయాంతరాళలోనించి, నా మాస్టర్ సాయికి, నా ఉద్యోగంకోసం సాయి వ్రతమాచరించిన నా సోదరికి, మా కష్టకాలంలో మమ్మల్ని ఆదుకున్నవారందరికీ, నా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను.

నా సాయి మనందరిమీద ఆయన అనుగ్రహపు జల్లులను కురిపంచుగాక.

సర్వం శ్రీ సాయినాథారపణమస్తు.

అమెరికా నుంచి శ్రీమతి సుప్రజ గారు బాబా మీద ఒక పాటను పంపించారు. దానికి రాగం కూడా కట్టించి ఈ సందర్భంగా ప్రచురిస్తున్నాను.

రాగం : రంజని

ఓ సాయి ఏమని వర్ణింతును నీ లీలలు

మనసులో ఉన్న భావాలు మాటలకందడము లేదే సాయి

నీ లీలలు విని నేను మాటలాడలేక మౌనం పాటిస్తే తండ్రీ

ఓ సాయి ఏమని వర్ణింతును నీ లీలలు

నా మది కోరిక వినపడలేదా ఓ సాయి

లేదా విని పరీక్షిస్తున్నావా ఓ నా ప్రభూ

తల్లివి తండ్రివి నీవేకదా సాయి

నీవు ఆలకించకపోతే ఎవరికి విన్నవించను
నా మది బాధ

నీ కధలు వింటే నీవేదిక్కని నీ చెంతకు వస్తి సాయి

నను దరిచేర్చవోయి నీ ఒడికి, ప్రేమ కురిపించఓయి నాపై

నిన్నే చూడగ నా మనస్సు స్థిరపడె, పాల ముంచిన తేనె ముంచిన భారము నీదేనయ నామొఱ ఆలకించి కనికరించరాదా ఓ సాయి ఈ సారి.

శ్రి నగేష్ గారు హైదరాబాదు నుంచి తమ అనుభవాని పంపించారు. ఆయన ఈ నెల 5 వ తారీకున షిరిడీని దర్శించడం జరిగింది. అక్కడ ఆయనకు కలిగిన అనుభవాలను కూడా ఆయన మాటలలోనే ఆలకించండి.

ఓం సాయిరాం

నా షిర్డీ సందర్శనం చాలా బాగా జరిగింది.4 సార్లు బాబా ను దర్శించుకోవడం జరిగింది

షిర్డీ లో నాకు కలిగిన అనుభవాలు

1 .షిర్డీ లో బస్సు దిగిన వెంటనే భూమాతకు మరియు బాబా కు నమస్కరించుకొని మాకు

కావలసిన అడ్రస్ కోసం చూస్తున్నాము అంతలో ఒక వ్యక్తి నాకు కావలసిన అడ్రస్ ను నాకు వినిపించి వినిపించనట్లు అడ్రస్ ను చెప్పుకొంటూ వెడుతున్నాడు. ఒక 10 సెకండ్స్ తరువాత నాకు విన్పించింది వెంటనే నేను వెళ్లి ఆ అడ్రస్ అడిగి తెలుసుకున్నాను .అలా బాబా నాకు అడ్రస్ చూపించడం జరిగింది.యిది నాకు చాల ఆనందాన్నిచ్చింది.

నేను ద్వారకామాయి దర్శనానికి వేరే లైను లో నిలబడి ఉన్నాను ,అప్పుడు ఒక నల్ల కుక్క ఒకటి నా పక్క నుండి వెడుతోంది.. నేను బాబా యే కనక వచ్చి ఉంటే ఆ కుక్క వెనకకితి రిగి నా వద్దకు రావాలి అనుకున్నాను

.అంతలోనే ఆ కుక్క నా పక్కకు వచ్చి కూర్చుంది. కూర్చుని తలను కిందికి మీదికి మూడు సార్లు ఊపడం జరిగింది.

౩.ద్వారకామాయి నుండి బయటకి వచ్చి ప్రసాదం పంచాలని యెక్కడ పంచుదాం లేక వేరే చోట పంచుదామా అని ఆలోచిస్తున్నాము, ఎవరు రావడం లేదు అంతలోనే ఒక గుంపు మా దగ్గరికి వచ్చి ప్రసాదం తీసుకోవడం జరిగింది

యివి నాకు కలిగిన అనుభవాలు ,బాబా నాకు యిచ్చిన అనుభవాలు

-సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

అబా పన్షికర్ నుంచి సాయి ప్రసాదం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Thu, 25 Aug 2011 07:58:00 +0000

25.08.2011 గురువారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

తార్ఖడ్ కుటుంబం వారికి బాబావారు కలిగించిన/చూపించిన అద్భుతమైన లీలలను 28.07.2011 గురువారమునాడు ప్రచురించడం మొదలుపెట్టాను. ఆగష్టు 20 తారీకునాటికి పూర్తి చేయగలననుకున్నాను. కాని ఈ గురువారమునాటికి అనగ 25 తారీకుతో ప్రచురించడం పూర్తి అవుతోంది. శ్రీమతి సుప్రజగారు పంపిన పీ.డీ.ఎఫ్. ఫైలులో వెండి భరిణ గురించిన లీల లేదు. కాని ఆ లీలను నేను సాయి లీల పత్రికనుండి అనువాదము చేసి 13.01.2011 న ప్రచురించడం జరిగింది. కాని వరుస క్రమం తప్పకుండా ఉంటుందనే ఉద్దేశ్యంతో మరలా దానిని ప్రచురిస్తూ, తార్ఖడ్ గారి ఆఖరి అనుభవాన్ని కూడా ప్రచురిస్తూ, ఈ గ్రంథాన్ని ముగించడం జరుగుతోంది.

ప్రతీ రోజు క్రమం తప్పకుండా, మథ్యలో 2 రోజులు, అనుకోని అవాంతరం వచ్చినప్పటికి, ప్రతీరోజూ నా చేత ప్రచురించడానికి బాబా వారు చేసిన సహాయమే తప్ప మరేమీ కాదు. నాకీ అద్భుతమైన అవకాశాన్నిచ్చిన బాబా వారికి నా థన్యవాదాలు తెలుపుకుంటూ, మన సాయి బంథువులందరిమీద ఆయన అనుగ్రహపు జల్లులను నిరంతరం కురిపించమని మనసారా వేడుకుంటున్నాను.

యిక మిగతా రెండు అనుభవాలను చదవండి.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

అపురూపమైన వెండి భరిణె

ఈరోజు మనం బాబా భక్తులైన తార్ఖడ్ కుటుంబములో శ్రీ వీరేంద్ర జ్యోతీంద్ర తార్ఖడ్ ముంబాయి వారు తన అనుభవాన్ని, సాయిలీల పత్రికలో కొన్నిసంవత్సరాల క్రితం వ్రాయగా, దాని అనువాదాన్ని ఆయన మాటలలోనే మీముందు ఉంచుతున్నాను. ఈ అనుభవం చదువుతుంటే ఒడలు పులకరిస్తుంది.

సాయి భక్తులందరూ కూడా ప్రతీరోజు ఊదీని ధరించి బయటకు వెళ్ళే అలవాటు చేసుకొవాలి.

సిల్వర్ బాక్సు (వెండి భరిణె) బై: వీరేంద్ర జ్యోతీంద్ర తార్ఖడ్ :: ముంబాయ్

నా మీద బాబా కురిపించిన అనుభూతి గురించి చెప్పేముందు నా గురించి కొంత గత చరిత్ర చెబుతాను. శ్రీ సాయి సచ్చరిత్రలో 9అథ్యాయంలో హేమాడ్ పంత్ గారు మా తాతగారైన బాబా సాహెబ్ తార్ఖడ్ గారి గురించి చెప్పడం జరిగింది.

సీతాదేవి రామచంద్ర తార్ఖడ్, రామచంద్ర ఆత్మారాం తార్ఖడ్ , జ్యోతేంద్ర రామచంద్ర ,వీరు ముగ్గురూ కూడా 1909 నుంచి 1918 వరకు బాబాతో ఉన్న అదృష్టవంతులు. అందుచేత తార్ఖడ్ ఫామిలీ కి తరతరాలకి ఆయన ఆశీస్సులు అందచేస్తూనే ఉన్నారు. బాబాగారు మాకులదేవత. ఆయన మమ్ములని ప్రతి విషయంలోను రక్షిస్తూ ఉన్నారు. మేము మా జీవితమంతా ఆయనయొక్క అనుగ్రహాన్ని పోందుతున్నాము. ఇంకా ముందు ముందు పొందుతామన్న నమ్మకం మాకుంది.

నేనిప్పుడు ఒక అద్భుతమైన అనుభూతిని మీ ముందు వుంచుతున్నాను.

ఈ సంఘటన 1973 నవంబర్ దీపావళి రోజులులో జరిగింది. నేను మొట్టమొదటి సారిగా విదేశాలకు వెళ్ళడానికి తయారవుతున్నాను. నేను పని చేసే కంపనీ వారు ట్రయినింగ్ నిమిత్తం ఇంగ్లాండ్ పంపిస్తోంది. నేనక్కడ లండన్ కి 100 కి.మీ. దూరంలో ఉన్న చోటమార్చ్ వరకూ ఉండాలి. అందుచేత అవసరమయినవన్నీ కూడా సద్దుకోవడం చాలా ముఖ్యం.

నేను శుక్రవారం బయలుదేరి శనివారం రాత్రికి చేరుకున్నాను. ఆదివారం విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. సోమవారం పొద్దున్నే ఆఫీసుకు వెళ్ళడానికి తయారవుతుండగా నా దగ్గిర ఊదీ లేదని తెలుసుకున్నాను. చిన్నప్పటినుంచీ బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు ఊదీ పెట్టుకోవడం మాకు అలవాటు. నాకు కొంత నిరాశ వచ్చింది. అప్పుడు నాకు ట్రావలింగ్ సూట్కేసులో మొట్ట్ఘమొదట ఊదీ పాకెట్ పెట్టి తరువాత బట్టలు సద్దటం నా భార్యకు అలవాటని గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే నేను సూట్కేస్ ఖాళీ చేసి చూడగా ఊదీ పాకట్ కనిపించింది

.కాని అది 5 నెలలు వరకూ వస్తుంది. నేను నా ఉద్యోగ రీత్యా ముంబాయి నుంచి తరచూ ప్రయాణాలు చేస్తూ ఉండాలి. అందుచేత ముంబాయి వెళ్ళగానే ఒక వెండి డబ్బా ఊదీ వేసుకునేందుకు కొనుక్కోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. లండన్లో ఈ చిన్న ఊదీ పాకట్ పెద్ద సహాయకారి.

లండన్ లో నాకు ఇచ్చిన ట్రయినింగ్ లో పని పూర్తి చేసుకుని మార్చ్ లో ముంబాయి వచ్చాను. ముంబాయి లో వెండి డబ్బా కొనడానికి నాభార్య, అత్తగారితో కలిసి గిర్గావ్ వచ్చాను. షాప్ లో ఉన్న కుర్రాడు 7,8 బాక్సులు చూపించాదు. కాని బాక్సు లకి అన్నీ మూతలు విడిగా వచ్చే విథంగా ఉన్నాయి. అందుచేత నాకు అల్లా మూత విడిగా రాకుండా, బాక్సుతోనే మూత అతికిఉన్నది కావాలని చెప్పాను. . ఆర్డర్ ఇస్తే తయారు చేయిస్తాను అని చెప్పారు. అంత చిన్న పనికి ఆర్డర్ ఇవ్వడం యెందుకు మరో షాప్ లో చూ ద్దా మని ప్రక్క షాప్ లోకి వెళ్ళాము. షాప్ వానికి నాకు కావలసిన బాక్సు చెప్పాను. షాప్ యజమాని పాత బాక్సు అయినా ఫరవాలేదా అని అడిగాడు. పాత బాక్సు అంటే యెమిటి? అని అడిగాను. కొంతమంది పాత వెండి సామాన్లు అమ్మేస్తూ ఉంటారు. వాటిలో మీఎకు కావలసిన బాక్సు ఉండవచ్చు. నాకు చాలా ఆశ్చర్యమనిపించింది ఇదివినగానే. పవిత్రమయిన బాబా ఊదీ వేసుకోవడానికి పాత వెండి బాక్సు కొనడమా? అదేమన్నా మంచి పనేనా?నా భార్య, అత్తగారు కూడా ఇలాగే ఆలోచించి మరో షాప్ లో క్రొత్త బాక్సు ఉంటుందేమో చూద్దమనుకున్నారు. కాని షాప్ యజమానిని బాథ పెట్టడం యెందుకని పోనీ తీసుకొచ్చాక వద్దని చెప్పవచ్చులే అనుకొని, సరే తీసుకురండి చూస్తామని చెప్పాము.

ఈలోపున షాప్ యజమాని మాకు యెలాంటి బాక్సు కావాలో అదే తెచ్చి ఇచ్చాడు. ఆ బాక్సు చూడగానే నాకు తెలివితప్పిపోయింది. యెందుకంటే అది చాలా నల్లగా ఉంది.నా మొహంలో భావాన్ని చూసి, షాప్ యజమాని అన్నాడు, "అయ్యా, ఒకవేళ మీరు కోరుకునే బాక్సు ఇలాంటిదే అయితే వర్రీ కావద్దు. దీనికి మెరుగు పెట్టి క్రొత్తదానిలా తయారు చేయించి ఇస్తాను" అన్నాడు. షాపతను పాపం చాల శ్రమ తీసుకున్నాడనిపించింది నాకు. బాక్సు మూత తెరిచి చూడగానే నాకు నోట మాటరాలేదు. బాక్సు వంక కన్నర్పకుండా చూడ టం మొదలుపెట్టాను. నా భార్య, అత్తగారు నన్నుచూసి యేమయింది అలా ఉండి పోయావు? యెమి జరిగింది? అన్నారు. వారికి బాక్సు చూపించగానే వాళ్ళకు కూడా నోటమాట రాలేదు.

బాక్సు మూత లోపల బాబా బొమ్మ అతికించి ఉంది.

ఇదంతా నేను అతిశయంగా చెప్తున్నానని అనుకోవద్దు. చిన్న బాక్సు లో బాబా బొమ్మ యెవరు ఫి ట్ చేస్తారు? పైగా ఇది 1974 సం. బాబా మీద భక్తి అంతయెక్కువగా లేదు. ఇప్పుడు ఉన్నంతగా అప్పుడు ఇంతమంది భక్తులు లేరు.

అందుచేత యెవరయిన బాబా భక్తుడు ఇంత శ్రమ తీసుకుని బాక్సులో బాబా బొమ్మ పెట్టాడంటే నాకు నమ్మబుథ్థిగాలేదు. లేకపోతే గణపతి, రాముడు, కృష్ణుడు, శంకరుడు, వేరే దేవుళ్ళ బొమ్మలు పెట్టుకునుందేవారు.

షాప్ యజమాని బాక్సుకి మెరుగు పెట్టించి ఇచ్చాడు. అది ఇప్పటికి మెరుగు తగ్గకుండా వుంది. ఇంట్లో ఇంకా కొన్ని వెండి సామాన్లు,బొమ్మలు ఉన్నాయి అవి కొంతకాలమయిన తరువాత నల్లగా మారాయి కాని, ఈ బాక్సు మాత్రం ఇంకా వన్నె తగ్గలేదు. ఈ బాక్సు యెప్పుడు నాతోనే ఉంటుంది. బాబా ఊదీ యెప్పుడు తీసుకున్నా బాబా దర్శనం బాక్సులో నాకు కనపడుతూ ఉంటుంది.

నేను గతం గుర్తు చేసుకుంటే, నేనేకనక కొత్త బాక్సుకి ఆర్డర్ చేసుంటే అందులో బాబా ఫోటో వుండేది కాదు. ఇప్పటికి అనుకుంటాను బాబా నాకోసమే ఆ బాక్సు తయారు చేయించారేమోనని. తార్ఖడ్ కుటుంబంలో మూడవతరంవారమయిన మాకు బాబామీద ఇంకా నమ్మకం బలపడింది.

సర్వం శ్రీసాయినాథార్పణమస్తు

అబా పన్షికర్ నుంచి సాయి ప్రసాదం

యిక మామూలు క్రమంలో వాస్తవ సంఘటనలు ముందున్నాయి. మా బంగళా బ్లూ ప్రింట్ ని మేము తయారు చేసినప్పుడు, పూజ చేసుకోవడానికి, థ్యానానికి ఒక చిన్న పాలరాతి మందిరం కూడా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాము. మందిరం తయారయింది, దానిలోకి నిలువెత్తు సైజు బాబావారి రంగుల చిత్రపటం ఉంచాలని బలమైన కోరిక కలిగింది. మేము చాలా ప్రయత్నం చేశాము కాని దొరకలేదు. అది ఏప్రిల్ నెల 1993. బొంబాయి మార్చ్ నెలలో విషాదకరమైన బాంబు పేలుళ్ళను చవి చూసింది. ప్రజలంతా అపరిచితులనెవరితోనైనా మాట్లాడటానికి భయపడేవారు. ఒక రోజున సాయంత్రం పొద్దు పోయాక ఒక అపరిచిత వ్యక్తి మా యింటి తలుపు బెల్ మోగించాడు. నా భార్య తలుపు వద్దకు వెళ్ళింది. ఆ అపరిచిత వ్యక్తి ప్రత్యేకంగా నన్నే కలుసుకోవాలని పట్టుపడుతున్నాడు. అతను నా పేరు చెప్పలేకపోవడంతో నాభార్య అతని గురించి కొంచెం అనుమాన పడింది. అప్పుడు నేను కల్పించుకోవడంతో నన్నతను గుర్తు పట్టాడు. షిరిడీలో లెండీ బాగ్ లో తామిద్దరమూ కలుసుకున్నామని గుర్తు చేసి, తనకక్కడ బాబా అనుభవాన్ని కూడా చెప్పినట్లు చెప్పాడు. అప్పుడు నాకు స్పష్టంగా బోథపడింది. అతను పూనా సాయి మందిరంలో సామాజిక సేవకుడు. అతనిని యింట్లోకి రావడానికి అనుమతించాను. అప్పుడది రాత్రి భోజనం చేసే సమయం కనుక మేమతనిని భోజనం చేయమన్నాము. దానికతను అంగీకరించాడు. మేము మాట్లాడుకుంటున్నపుడు నేనతనిని సాయిబాబా రంగుల చిత్రపటం కావాలనే నా కోరికను వెల్లడించాను. మేము కనక రంగుల చిత్రపటం కోసం చూస్తూ ఉండినట్లయితే, ఒక చిత్రకారుడినుంచి నిలువెత్తు చిత్రపటానికి రంగులు వేసినది పొందవచ్చని వెంటనే సమాథానమిచ్చి, అప్పుడే అబా పన్షికర్ మాకు సహాయం చేయగలరని చెప్పాడు. మరాఠీ రంగస్థలం మీద ప్రముఖ నటుడయిన ప్రభాకర్ పన్షికర్, అతని తమ్ముడయిన అబా పన్షికర్ ఫోన్ నంబరు అతని వద్ద ఉంది. నేనాయనకి ఫోన్ చేసి లండన్ లో ఉన్న అబా పన్షికర్ నంబరు తీసుకుని ఫోన్ చేశాను. రంగుల చిత్రపటం గురించిన నా కోరికను విని, అతను తాను మే నెలలో బొంబాయి వస్తున్నానని, తనను తన తమ్ముడు ఉండే చోట ప్రభాదేవి వద్ద కలుసుకోవచ్చనీ సమాథానమిచ్చాడు. నేను మే నెల దాకా నిరీక్షించి ఒక శనివారం సాయంత్రానికి కలుసుకోవడానికి అనుమతి తీసుకున్నాను. మేమంతా, అనగా నాభార్య కుందా, మా అమ్మాయి సుజాల్, నా కుమారుడు మహేంద్ర అందరమూ కలిసి 22, మే,1993 న. వెళ్ళాము. నా కతని గురించి అసలు తెలీదు. మా ముందు కాషాయ వస్త్రాలు థరించి మెడలో రుద్రాక్ష మాలతో ఒకాయన మాముందు కనిపించాడు. అబా పన్షికర్ గారు తనను తనను పరిచయం చేసుకున్నారు. నేనాయనకు చేతులు జోడించి 'నమస్కారం' చేసి నా కుటుంబాన్ని పరిచయం చేశాను. పూలదండ, కోవా ఏమీ తేకుండా ఉట్టి చేతులతో ఎలా వచ్చారని ఆయన కొంచెం మందలించారు. ఆయన మాకోసం చిత్రపటం తెచ్చినట్లు నాకసలెప్పుడూ చెప్పకపోవడంతో నేను కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను. ఏమయినప్పటికీ నా తప్పును మన్నించమని వెంటనే సిథ్థివినాయక మందిర ప్రాంతానికి వెళ్ళి పూలదండ, కొన్ని కోవా బిళ్ళలు కొన్నాను. ఆయన లోపలికి వెళ్ళి తనతో కూడా ఏనుగుసైజంతగ ఉన్న చిత్రపటాలను వుంచే పెట్టిని తీసుకునివచ్చారు. దానిని తెరచి డ్రాయింగ్ పేపరు చుట్టను తీశారు. ఆయన ఆ చుట్టను విప్పారు. దాని మీద ప్రసిథ్థమైన సిం హాసనం మీద కూర్చుని సాయి తన నిత్యమైన చిరునవ్వుతో మాముందున్నారు. ఆయన సలహామీద, 1 మీ.మీ.దళసరి కోడక్ పేపరు మీద చిత్రించబడ్డ రంగుల చిత్రపటానికి దండవేసి అందరికీ కోవా పంచాను. అబా గారు దాని మీద సందేశం యిలా రాశారు, "వీరేంద్ర, కుందా, సుజాల్, మరియు మహేంద్ర కు" --- అబా పన్షికర్ నుంచి సాయి ప్రసాదం"... కింద సంతకం చేశారు. అప్పుడాయన "మీ నిథిని తీసుకోండి" అన్నారు. పాఠకులారా అది నా జీవితంలో బంగారు క్షణమంటే నమ్మండి. ఏమి చేయడానికి నాకు నోట మాట రాలేదు.
నిస్సందేహంగా నాకది విలువకట్టలేని సంపద. నేను నాపర్సులోచి రూ.1,001/- తీసి ఆయనకిచ్చాను. కాని దానినాయన అంగీకరించలేదు. తాను బాబా ఫోటోలు అమ్మనని చెప్పారు. లండన్ లో సాయి మందిరానికి విరాళంగా తీసుకోమని చెప్పాను. అయిష్టంగానే ఆయన ఒప్పుకుని, చేతితో తీసుకోకుండా దానిని బల్లమీద పెట్టమన్నారు. ఆయన మా గత చరిత్ర గురించి అడిగారు. సాయిబాబాతో మా నాన్నగారికున్న అనుబంథం గురించి చెప్పాను. నేను చెప్పినది వినగానే నన్నాయన కౌగలించుకుని తానా రోజు తన జీవితంలో అమితమైన ఆనందాన్ని పొందానని చెప్పారు. ఆయన ఉద్విగ్న్నతతో లోపలికి వెళ్ళి రూపాయి నాణాలు రెండు తెచ్చి నాకిచ్చారు. నేను వాటిని తీసుకుని ఆయన ముందు సాష్టాంగ పడి "నేనిప్పుడు బాబా యొక్క నిజమైన ప్రసాదాన్ని పొందాను" అన్నాను. ఆయన దీనికర్థమేటని అడిగారు. "ఈ రెండు నాణాలు బాబాగారి విశ్వవ్యాప్తకమైన సందేశం అనగా 'శ్రథ్ఠా' మరియు 'సబూరీ' , ఆయన ఉన్న కాలంలో ప్రపంచం మొత్తం వ్యాపించిందని" చెప్పాను. నా వివరణతో అబా సంతోషంలో మునిగిపోయారు. ఆయన కళ్ళనుంచి ఆనంద భాష్పాలు జాలువారుతూండగా, తానారోజు ఒక నిజమైన సాయి భక్తుడిని కలుసుకున్నానని గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు.

అప్పుడు ఆబా మాకు తన కథను చెప్పారు. ఆయన తండ్రి, గిర్గావ్ లో ఉన్న గణపతి మందిరం ప్రథాన పూజారి. తనకి 8 సం.వయసప్పుడు ఒక ముస్లిం ఫకీరు వారి యింటి ఆవరణలోకి వచ్చి సాయిబాబా ఫోటొనిచ్చారు. ఆబా, ఆఫకీరుతో తాను బ్రాహ్మణుల కొడుకుననీ, యింటిలో ముస్లిం బాబా ఫొటోను పెట్టనివ్వరనీ అన్నాడు. ఆపుడాఫకీరు, "బేటే, అబ్ తూ యిసే మత్ లే తేరీ కిస్మత్ మే లిఖాహై తూ ఇస్కీ జిందగీ భర్ సేవా కరేగా జోర్ ఇస్కే ఫోటో లోగోంకో బతా కరేగా" (అబ్బాయి, యిప్పుడు నువ్వీ ఫొటోని తీసుకోలేకపోవచ్చు, కాని నీ భవిష్యత్తుని చదవగలను. నువ్వు నీ జీవితాంతమూ ఆయన సేవ చేస్తావు. ఆయన చిత్రాలని నువ్వు ప్రజలకు పంచుతావు). ఆయన భవిష్యత్ సూచనలు నూటికి నూరుపాళ్ళు యధార్థం. ఆబా గారు తమ చరమదశ వరకు సాయిబాబా సేవలో ఉనారు. నేను మిమ్మల్ని మన్నించమని కోరుతున్నాను. నేను ఆయనని కీర్తిశేషులు అబా పన్షికర్ అని సంబోథిస్తాను, కారణం ఆయన మనమథ్యన లేరు.

విలువైన ఆ చిత్రపటాన్ని లామినేషన్ చేయించి దానికి చెక్క ఫ్రేము తయారు చేయించాను. 1993 సం.ఒక గురుపూర్ణిమనాడు, వన్ గాన్ లోని మా 'విజ్యోత్' బంగళా లో చిన్న సాయిమందిరంలో దానిని ప్రతిష్టించాము. అప్పటినుంచి మేము మా గురుపూర్ణిమని అక్కడే సామాన్యంగా యింటిలో జరుపుకునే పథ్థతిలోనే జరుపుకుంటాము.

యిది నా స్వంత చిన్న అనుభవం. నాకు కోరిక పుట్టినప్పుడెల్లా షిరిడీ వెడుతూ ఉంటాను. యిప్పుడు నేను పదవీ విరమణ చేసి, సుఖంగా జీవిస్తున్నాను. మేమిప్పుడు బాబాని ఒకటే ప్రార్తిస్తున్నాము. మా పిల్లలకు కూడా సాయిభక్తులే జీవిత భాగస్వాములుగా రావాలని, తార్ఖడ్ కుటుంబంలో లార్డ్ సాయి మీద ప్రేమ, భక్తి అలా నిరంతరం కొనసాగుతూ ఉండాలనీ ప్రార్థిస్తున్నాను.

ఆఖరుగా నేను సాయి భక్తులందరినీ కోరేదేమంటే సాయిబాబా మనకిచ్చిన మహా మంత్రాలయిన 'శ్రథ్థ, సబూరీ, ' అనగా నమ్మకం, సహనం, వీటిని మరవవద్దని. యదార్థంగా వీటికే కట్టుబడివుంటే ఈ రెండు మంత్రాలూ మీ కోరికలను తప్పక నెరవేరుస్తాయి. అపరిమితమైన నమస్కారములతో ఉచితమైన రీతిలో మనమెప్పుడు నిత్యం ప్రేమించే మనసాయికి ఈ క్రింది విథంగా అభివాదములు సమర్పించుకుంటూ ఈ గ్రంథాన్ని ముగించదలచుకున్నాను.
"అనంతకోటి బ్రహ్మాండనాయక రాజాథిరాజ యోగిరాజ ప్రరబ్రహ్మ
శ్రీ సచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ్ మహరజ్ కి జై"

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

రచయిత స్వంత అనుభవాలు

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Wed, 24 Aug 2011 08:56:00 +0000

24.08.2011 బుథవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

రచయిత స్వంత అనుభవాలు

ఓం శ్రీ సాయినాథాయనమః

వెలకట్టలేని మా నాన్నగారి అనుభవాలని చదివిన తరువాత, నేను కూడా స్వంతంగా నా అనుభవాలను మూటకట్టుకుని వుండచ్చనే ఆసక్తితో మీరుంటారని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. నేనొకసారి ఒక మహిళా భక్తురాలికి ఒక అనుభవాన్ని వివరించాను. మా నాన్నగారి ఆథ్యాత్మిక అనుభవాలలాంటి విలువైన భండాగారం నాకు కలిగి ఉండకపోవచ్చని అందామె. కాని నేను అటువంటి పుణ్యాత్మునికి జన్మించడంవల్ల, ఆయననుంచి వారసత్వంగా లేశమాత్రమైనా పుణ్యాన్ని పొంది ఉండచ్చనీ అంచేత ఈ యుగంలో సాయి భక్తులందరికీ వివరించడానికి యోగ్యమైన కొన్ని అనుభవాలు ఖచ్చితంగా కలిగే ఉంటాయని అంది ఆమె.

ఈ విథంగా నేను ఆ పుణ్యాన్ని వారందరికీ పంచగలను. ఆ మహిళా భక్తురాలు యిచ్చిన ఆ ప్రత్యుత్తరం నన్ను కదిలించడంతో నాదృష్టిలో యింతవరకు నాకు కలిగినవి చిన్నవైనా, అల్పమైనవైనా సరే మీకందరికీ నేను తెలియ చేస్తున్నాను. ఈ విథంగా నేను నా "సాయి ప్ర్రితి" ని నా వైపునించి సాయి సేవగా స్పష్టం చేస్తున్నాను.

నా పూర్తి పేరు వీరేంద్ర జ్యోతీంద్ర తార్ఖడ్. మా పేర్ల వెనుక ఒక చిన్న కథ ఉంది. మా ముత్తాతగారు తన కొడుకులందరికీ మొదటి పేరు చివర "ద్రా' వచ్చేటట్లుగా పెట్టారు. ఈ సిథ్థాంతానికి మూల కారకులు నోబెల్ గ్రహీతయిన కీర్తిశేషులు శ్రీ రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ తప్ప మరెవరూ కాదు.
యునైటెడ్ కింగ్ డం కి వెళ్ళేముందు ఆయన చౌపాతీ బంగళాలో మా ముత్తాతగారితో ఉన్నప్పుడు జరిగిందిది. ఆ కాలంలో తార్ఖడ్ కుటుంబానికి ఆంగ్లేయుల అచార వ్యవహారాలన్ని బాగా తెలుసును కాబట్టి వారినుంచి తాను తెలుసుకోవాలనె యోచనతో వచ్చారు. రవీంద్రనాధ్ ఠాగూర్ గారికి జ్యోతిష్యం అంటే చాలా యిష్టం. ఆయన అందులో చాలా లోతుగా అథ్యయనం చేశారు. ఆయన మా ముత్తాతగారి "కుండలీ (జాతక చక్రం) వేసి, తార్ఖడ్ వారంతా కూడా లార్డ్ యింద్రనుంచి ఆవిర్భవించారనీ అందుచేత వారంతా (మగవారంతా) ఆ పేరుతోనే గుర్తింపుతో ఉండాలనీ చేప్పారు. ఆ విథంగా కొడుకులకి ఆ విథంగా పేర్లు పెట్టడానికి ఆయన అలా మా ముత్తాతగార్ని ప్రభావితం చేశారు. మా ముత్తాతగారు దానికి ఒప్పుకుని ఉండచ్చు. ఆయన తన కొడుకులకి రామచంద్ర (మా తాతగారు) ధ్యానేంద్ర వగైరా.; మా తాతగారు తన కొడుకులకు సత్యేంద్ర, జ్యోతీంద్ర (మా నాన్నగారు) గా నామకరణం చేశారు. తరువాత జ్యోతీంద్ర తన కొడుకులకి రవీంద్ర (నా అన్నగారు), వీరేంద్ర (నేను). రవీంద్ర తన కొడుకులకి దేవేంద్ర అని, నేను నా కొడుకుకు మహేంద్ర అని పేర్లు పెట్టడం జరిగింది.

నా చిన్నతనం నించీ నేను మా యింట్లో ప్రతి గురువారం సాయంత్రం జరిగే సాయిబాబా ఆరతికి హాజరవుతూ ఉండేవాడిని. ఆ సాంప్రదాయం యిప్పటికీ కొనసాగుతోంది. అదృష్టవశాత్తు నా భార్య కూడా సాయి భక్తురాలు. ఆమె తన 5 వ సంవత్సరం వయసునుంచి, షిరిడీకి వెళ్ళి దర్శనం చేసుకుంటొంది. నేను మొట్టమొదటి సారిగా నాకు 18 సం. వయసప్పుడు షిరిడీని, నా యిద్దరు స్నేహితులు అమర్ భాగ్ తాని, శశి భాటియాలతో దర్శించాను. వివాహం అయిన తరువాత నేను మా అత్తవారి ఫ్లాట్ లో నివసించడం మొదలెట్టాను. నా భార్య 5 సం. వయసులో తన తండ్రిని పోగొట్టుకుంది. ఆడవాళ్ళు యిద్దరే అవడంతో ఒక మగ తోడు అవసరమయింది. మా అత్తగారు, భార్య యిద్దరూ కూడా సాయి భక్తులవడంతో నా సాయి సంస్కారాలకి యెటువంటి ఆటంకం కలగకుండా నిజానికి యింకా యింకా యెక్కువ పెరిగింది.

షిరిడీలో గురు పూర్ణిమ

నాకు బాగా గుర్తున్నంతవరకు, షిరిడీలో గురుపూర్ణిమ ఉత్సవాలకి నేను మా అత్తగారితో కూడా కలిసి వెళ్ళడం ప్రారంభించి ఆ క్రమంలో 18 గురు పూర్ణిమలకి హాజరయాను. గురు పూర్ణిమ ఉత్సవాలు మూడు రోజులపాటు జరుగుతాయని మీకు తెలుసు. అందులో ఒకటి అఖండ పారాయణ, అంటే నిరంతరం 'సాయి సచ్చరిత్ర" ను చదవడం. సాయి భక్తులందరూ తమ తమ పేర్లు యిస్తే ఒక పిల్లవాడి ద్వారా, యధేచ్చగా 54 పేర్లు తెసి, ద్వారకామాయిలో బాబా చిత్ర పటం ముందు 'సాయి సచ్చరిత్ర' లో యెవరు ఏ అథ్యాయం చదవాలో నిర్ణయిస్తారు. అలా ఒక గురు పూర్ణిమనాడు నేను కూడా నా పేరు ఇచ్చాను. నాకు 9 నంబరు కేటాయించబడింది. దీనర్థం నేను 9 వ.అథ్యాయం చదవాలి. యిందులోనే సాయి మీద తార్ఖడ్ కుటుంబంవారి ప్రేమ, భక్తి గురించిన వివరణ ఉంది. అది నాకు మహదానందమయిందంటే నమ్మండి. ద్వారకామాయిలో చదవడం పూర్తయాక నాకు ఒక కొబ్బరికాయ, లార్డ్ సాయి ఫొటో, ప్రసాదంగా లబించింది. ఈ ఫొటొని లామినేషన్ చేయించి, ఫ్రేం కట్టించి మా యింట్లో ప్రతిరోజూ పూజ చేసుకోవడానికి ఉంచాము. ఈ రోజు వరకు నేను పొద్దున్నే మంచం మీదనించి దిగగానే ఈ ఫొటో ముందు నిలబడి నమస్కారం చేసుకుని లార్డ్ సాయిని హేచి దానా దేగా దేవా తుఝా వీసేర నా వ్హావా (ఓ లార్డ్ నేను నిన్నెపుడు మరవకుండా ఉండే, ఇదే వరమివ్వు) అని ప్రార్థిస్తాను.

విజ్యోత్ ఆవిర్భావం

ప్రియమైన పాఠకులారా, మనలో ప్రతి ఒక్కరం కూడా అతనిలో/ఆమెలో ఒక బలీయమైన కోరికని మోస్తూ ఉంటామని నా అభిప్రాయం. మా నాన్నగారు తనకు ఒక బంగళా, కారు, ఒకస్టొర్ రూం మట్టిపాత్రలన్నీ తినే ఆహార పదార్థాలతో నిండివుండి వీటన్నిటితో తాను కూడా ఒక థనవంతుడిననీ మాకు గుర్తు చేస్తూ ఉండేవారు. ఆయన జీవితం తరువాతి దశలో అవన్నీ మృగ్యమయిపోయాయి. నేను ఆయనకి ఆఖరి సంతానం. అందుచేత భగవంతుని దయతో నా స్వశక్తితో బాగా కష్టపడి పోగొట్టుకున్న సంపదనంతా మరలా సంపాదించాలనే బలీయమైన కోరికని సహజంగా నే మోశాను. బొంబాయిలో స్వంతంగా బంగళా కలిగి ఉండటమంటే అసాథ్యమయిన పని. నా భార్య కూడా ఖర్ లో బంగళాలోనే పెరిగింది. అందు చేత స్వంతంగా ఒక బంగళా ఉండాలనీ, కనీసం వార్థక్యంలోనయినా సుఖంగా జీవిద్దామని మాయిద్దరిదీ ఒకటే కోరిక.

1991 లో మేము వెంగాన్ లో (ముంబాయినుంచి 100 కి.మీ. దూరంలో వెస్ట్రన్ రైల్వే స్టేషన్) 6 గుంటలలో (726 చ.అ.) ఒక ప్లాటు కొన్నాము. నేను నా కంపెనీలో ఋణం తీసుకుని 1960 వెంగాన్ లోఒక బంగళా కట్టుకోగలిగాము. దానికి "విజ్యోత్" అని పేరు పెట్టుకున్నాము. 1960 కి వెనుక తిరిగి చూసుకుంటే నేను పూనా వెళ్ళాను. నా స్కూలు స్నేహితుడు నాకు "లకాకీ' అనే బంగళా చూపించాడు. ఆ బంగళా ప్రముఖ పారిశ్రామిక వేత్తయిన లక్ష్మణరావ్ కాకాసాహెబ్ కిర్లోస్కర్ గారిది. మీరు ఆ పేరుకు వెనక ఉన్న రహస్యం తెలుసుకోవచ్చు. ఆయన పేరులోని మొదటి అక్షరాలు ల--క--కి--, 1959 లో ఆర్థిక యిబ్బందులవల్ల ఖర్ లో ఉన్న మా బంగళాని అమ్మవలసి వచ్చింది. 16 సం.క్రితం లకాకీ ని చూశాక నేనెప్పుడు బంగళా కట్టుకున్నా దానికి 'విజ్యోత్' అని పేరు పెట్టాలనే ఒకే ఆలోచన నాకప్పుడు కలిగింది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సంత్.గాడ్గే మహరాజ్ తో అనుభవం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Tue, 23 Aug 2011 15:04:00 +0000

23008.2011 మంగళవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు తార్ఖడ్ కుటుంబం వారి మరొక అద్భుతమైన లీలని తెలుసుకుందాము.

సంత్.గాడ్గే మహరాజ్ తో అనుభవం

ఓం శ్రీ సాయినాథాయనమః

యింతకు ముందు చెప్పినట్లుగా నా జ్ఞాపక శక్తిని విస్తరించుకునే ప్రయత్నం చేసి మహారాష్ట్రలో గొప్ప సాథువయిన గాడ్గే మహరాజ్ గారి గురించి తెలియచేస్తాను. ఆయన ఖార్ లో ఉన్న మా బంగళాకు తరచూ సాయంత్రమప్పుడు తనదైన ప్రత్యేకమయిన దుస్తులతో వస్తూ ఉండి మరలా వేకువజాముననే వెళిపోతూ ఉండేవారు. నేనాయనని స్వయంగా చూశాను. ఆయన రంగుల గుడ్డముక్కలతో కుట్టబడిన వస్త్రాన్ని థరించి తలకి ఒక గుడ్డ ముక్కని కట్టుకునేవారు. ఈ వేషధారణ వల్ల ఆయనని గోధాడీ మహరాజ్ , గొధడీ బాబా అని పిలిచేవారు. ఆయన కాళ్ళకు తోలు చెప్పులు వేసుకుని చేతిలో యెప్పుడూ వెదురు కఱ్ఱని తీసుకుని వెడుతూ ఉండేవారు. వెదురు కఱ్ఱకి అడుగున యినుపతొడుగు, కఱ్ఱ అరిగిపోకుండా బిగింపబడి ఉండేది.

ఆయన లార్డ్ విఠల్ (విష్ణుకి) పరమ భక్తుడు. యెప్పుడూ పాండురంగ...పాండురంగా...అంటూ ఉండేవారు. మహారాష్ట్ర అంతటా తన కీర్తనల ద్వారా సాయి మహిమను చాటిన దాసగణు మహారాజ్ ఆయనని మా కుటుంబానికి పరిచయం చేశారనుకుంటాను. గాడ్గే మహారజ్ గారి దృష్టి ముఖ్యంగా అట్టడుగు బీద ప్రజానీకానికి అన్ని విధాలుగా సహాయం చేద్దామని కేంద్రీకృతమయి ఉండేది. ఆయన వారికి శుభ్రత గురించిన ప్రాథాన్యాన్ని తెలియచేస్తూ తాను స్వయంగా ఆచరించి మహారాష్ట్ర అంతటా వీథులు ఊడ్చి, "'పరిశుభ్రతే దైవం' అనే నినాదంతో వివరిస్తూ ఉండేవారు. అదే, గ్రామాలని అంటు వ్యాథులబారి నుండి సురక్షితంగా ఉంచుతుందని గ్రామస్తులందరికీ ఆయన యిచ్చే సందేశం. ఈ క్రమంలో ఆయన థనవంతుల నుంచి ఆర్థిక సహాయం కూడా తెచ్చుకోగలుగుతూ ఉండేవారు. దానిని సేకరించి ఆయన గ్రామాల్లో అవసరయమయినవారికి పంచుతూ ఉండేవారు. సాయి బాబావారి మహాసమాథి తరువాత మా తాతగారు గాడ్గే మహారాజు సాథువుగారికి బట్టల తానులు విరాళంగా యిస్తూ ఉండేవారు. మా అమ్మగారు తన చేతులతో స్వయంగా 'గొధాడీ' కుట్టి గాడ్గే మహారాజ్ మాయింటికి వచ్చినపుడెల్లా ఆయనకు యిస్తూ ఉండేవారు. ఆయన ఆపుడు మా అమ్మగార్ని దీవించి, దానిని తన స్వంతానికి తీసుకుని వెడుతూ ఉండేవారు. ఆ కాలంలో ఉన్న అప్పటివారు అలా ప్రేమని, వాత్సల్యాన్ని, కురిపిస్తూ ఉండేవారు. ఈ రోజులలో కొనుగొనడం కష్టం.

యింతకు ముందు చెప్పినట్లుగా మానాన్నగారి చేత బలవంతంగా బంగళా కొనిపించడంలో సంత్. గాడ్గే మహరాజ్ కారకులు. ఆయన యెక్కువ సమయం కాలినడకనే అన్ని చోట్లకి తిరుగుతూ ఉండేవారు. ఖార్ లో ఆయన ఒక బంగళాని చూశారు. దానిని మా నాన్నగారు 1923 సం.లో మొత్తం మీద రూ.15,007/- లకి కొన్నారు. ఓల్డ్ ఖార్లో అప్పుడది ఒక్కటే ఏకైక కట్టడంగా ఉండేది. అక్కడినుంచి మేము రైల్వే స్టేషన్, మౌంట్ మారీ చర్చ్ మొదలైనవన్ని మా బంగళా మిద్దె మీంచి యెటువంటి అడ్డంకీ లేకుండా చూడగలిగేవారమని నాకు గుర్తు. యెప్పుడైనా గాడ్గే బాబా వచ్చినప్పుడు మా అమ్మగారితో, ప్రత్యేకమైన రోటీ, 'జ్వారీ' చేయమని ఆదేశించేవారు. ఆమె అలాగే ఆయన కోసం చేసేవారు. మేమంతా ఆ రాత్రికి 'ఝుంకా భకార్' తినేవాళ్ళం. ఆ పదార్థాల యొక్క గొప్ప రుచి మా జ్ఞాపకాలలో యిప్పటికీ ఉందంటే నమ్మండి. రాత్రి భోజనము ఆయిన తరువాత గాడ్గే బాబా సాథువు గారు, తాను వివిథ గ్రామాలకు చేసిన పాదయాత్రలలోని అనుభవాలన్నీ కలిపి మాకు వివరిస్తూ ఉండేవారు. గాడ్గే బాబా నిస్సందేహంగా సామాన్యమయిన వ్యక్తి కాదు. ఆయన భగవంతుని మరొక దూత. మా నాన్నగారు ఆయనతో కూడా పండరీపురం వెళ్ళినపుడు మా నాన్నగారికికలిగిన దివ్యమైన అనుభవాన్ని మీకిప్పుడు వివరిస్తాను.

గాడ్గే బాబా పుణ్యక్షేత్రమయిన పండరీపూర్ కి యెప్పుడూ యాత్రకి వెడుతూ ఉంటారు. ఆయన పాండురంగనికి నిజమైన భక్తుడు. ఆయన తన ఖాళీ సమయంలో పాండురంగా...పాండురంగా...అని ఆయన నామ జపం యెప్పుడూ చేస్తూ ఉండేవారు.ఒకసారి మా నాన్నగారు ఆయనని ఆయన జీవితంలో యెప్పుడయినా లార్డ్ పాండురంగని కలుసుకున్నారా అని అడిగారు. గాడ్గే బాబా మా నాన్నగారిని తనతో కూడా పుణ్యక్షేత్రమయిన పండరీపూర్ కి రమ్మన్నారు. ఆయన మా నాన్నగారితో, సౌఖ్యవంతమయిన బంగళాలో ఉండేటటువంటి అన్ని సుఖాలకు దూరంగా అక్కడ ఒక యాత్రికునిలా ఉండాలని చెప్పారు. అప్పుడు మా నాన్నగారు గాడ్గే బాబా సాథువుతో కలిసి పండరీపురానికి రెండవసారి ప్రయాణం కట్టారు.

చంద్రభాగా నదీ తీరంలో ఉన్న యిసుకలో వారొక గుడారంలో బస చేశారు. రోజంతా ఆయన మహరాజ్ తో కూడా తిరుగుతూ, ఆయన శుభ్రపరిచే కార్యక్రమాలు యెలా చేస్తున్నారో యింకా ఆయన పీడిత ప్రజానీకానికి యిచ్చే సలహాలు, వారంతా ఆయన చుట్టూ గుమిగూడి ఆయన చేసే జ్ఞానోపదేశాలని ఓపికగా వినడం యివన్నీ ప్రత్యక్షంగా చూశారు. సంత్.గాడ్గే మహరాజ్ చేసే సామాజిక కార్యక్రమాల మీద మా నాన్నగారికి చక్కని అవగాహన వచ్చింది. సాయంత్రానికి వారు తమ గుడారానికి తిరిగి వచ్చారు. గుడారంలోపల మూడు పక్కలు, ప్రతీదాని మీద ఒక కంబళీ (నలుపురంగుతో) తో వేయబడి, గుడారం మథ్యలో ఒక కిరోసిన్ లాంతరు వేలాడుతూ ఉండటం గమనించారు. గాడ్గే బాబా మా నాన్నగారిని విశ్రాంతి తీసుకోమని, తాను బయటకు వెళ్ళి (గ్రామంలో దొరికే ప్రత్యేకమయిన అహార పదార్థం) తినడానికి 'ఝంకా భకార్' తెస్తానని చెప్పారు. మా నాన్నగారికి తెలుసుకోవాలనే కోరికతో ఆయనని ఖాళీగా ఉన్న మూడవ పక్క గురించి అడిగారు. గాడ్గే మహరాజ్ తాను చెప్పడం మరచాననీ, ఆ రాత్రికి తనకొక అతిథి వస్తాడనీ రాత్రికి ఉండి, ఉదయానికి ముందే వెళ్ళిపోతాడనీ చెప్పారు. ఆ అతిథి తమకు యెటువంటి యిబ్బందీ కలిగించడనీ చెప్పారు. తానెప్పుడు పండరీపూర్ వచ్చినా ఈ అతిథి రాత్ర్తికి తనతో కూడా ఉంటాడనీ చెప్పారు. యిది చెప్పి గాడ్గే మహరాజ్ గుడారం నుంచి బయటికి వెళ్ళారు. గుడారంలో త్వరగా చీకటి పడింది, అలాగే ఉష్ణొగ్రత కూడా పడిపోయింది. మా నాన్నగారు కునికిపాట్లు పడటం మొదలెట్టి నిద్రపోయారు. మా నాన్నగారికోసం 'ఝంకా భకార్' తెచ్చిన గాడ్గే బాబా గారి పిలుపుతో మానాన్నగారు మేలుకొన్నారు. తాను తన అతిథితో అప్పటికే రాత్రి భోజనం చేసేశానని, మా నాన్నగారిని క్షమించమని చెప్పి, ఆయనకి చాలా ఆకలిగా ఉండవచ్చనీ భోజనం చేసేయమని చెప్పారు. ఈ లోపులో తాను నది ఒడ్డున తిరిగి వస్తానని చెప్పారు.

మా నాన్నగారు అతిథివైపు చూశారు. అతను 'ధోతారూ (ధోవతీ) కట్టుకుని పైన యెటువంటి ఆచ్చాదన లేకుండా ఉన్నాడు. అతని శరీరం కారు నలుపుగా భిల్ల జాతివాళ్ళలా ఉండి అతని కళ్ళు ఎఱ్ఱగా మండుతున్న బొగ్గులా ఉన్నాయి. అతని భుజం మీద కంబళీ ఉంది. బాగా ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేమంటే గుడారం మొత్తం గాఢమైన కస్తూరి సువాసనతో నిండిపోయింది. మా నాన్నగారు యింతకు ముందెన్నడూ అటువంటి సువాసనని ఆఘ్రాణించలేదు. మా నాన్నగారు యింతకుముందెన్నడు ఆఘ్రాణించని గాఢమైన కస్తూరి సువాసనతో గుడారం మొత్తం నిడిపోయింది. వారిద్దరూ గుడారం నించి వెళ్ళిపోయారు. మా నాన్నగారు మథురమైన భోజనాన్నితినడం పూర్తి చేశారు. అటువంటి మథురమైన ఆహారాన్ని ఆయనెప్పుడూ రుచి చూడలేదు. కాకి అరుస్తున్న పెద్ద శబ్దానికి ఆయన పొద్దున్నే లేచారు. గాడ్గే బాబా గారు అప్పటికే లేచారు. ఆయన మా నాన్నగారితో నోటిని నీళ్ళతో పుక్కిలించి, ఆయన కోసం ఉంచిన మట్టికుండలో ఉన్న వేడి టీ ని త్రాగమన్నారు. మా నాన్నగారు అతిథి గురించి ఆరా తీశారు. గాడ్గే బాబా ఆయన అప్పటికే టీ తాగి వెళ్ళిపోయారనీ గుడి తెరిచేముందే ఆయన తన కర్తవ్యనిర్వహణకోసం అక్కడ ఉండాలని చెప్పారు. మా నాన్నగారు కొంచెం అమాయకంగా ఆ అతిథిని తనకెందుకు పరిచయం చేయలేదని గాడ్గే బాబాని అడిగారు. గాడ్గే బాబా అతనిని పండరీపూ ర్ లొ పరిచయం చేయాల్సిన అవసరం లేదనీ మా నాన్నగారు అతనిని గుర్తించి ఉంటారని అనుకున్నానని, మా నాన్నగారితో అన్నారు. మా నాన్నగారు అయనతో రాత్రి తాను అతనిని సరిగా చూడలేదనీ, ఉదయాన్నే మహరాజ్ అతను వెళ్ళిపోయేముందు తనకు పరిచయం చేస్తారనుకున్నానని అన్నారు. అప్పుడు మహరాజ్ మానాన్నగారితో ఆ అతిథి 'పండర్ పూర్' లార్డ్ విఠోబా తప్ప మరెవరూ కాదని చెప్పారు. ఆయన మా నాన్నగారిని, ఆయన బంగళాలో తనకి కలత బెట్టిన ప్రశ్నకు సమాథానం లబించిందా అని అడిగారు. యిపుడు మా నాన్నగారు ఆ మథురమైన, మంత్రముగ్థుడిని చేసిన ఆ కస్తూరి సువాసన ఆయననాక్రమించింది. కొంతకాలంగా ఆ కస్తూరి సువాసన తనని వెంబడించి లార్డ్ విఠొబా ఉన్నారనే భావం తనకి కలుగ చేస్తూ ఉండేదని మా నాన్నగారు చెబుతూ ఉండేవారు. సంత్.గాడ్గే బాబా ఒక మనొజ్ఞమైన అనుభవాన్ని యిచ్చారు. కాలం గడిచేకొద్దీ ఆయన వృధ్ధాప్యంలోకి వెళ్ళారు. ఆయన మా బంగళాకు ఆఖరి రాక కూడా మరచిపోలేనిది. ఆయన యెప్పుడు తన కంబళీ, కఱ్ఱ వీటితో వస్తూఉండి వెళ్ళిపోయే టప్పుడు వాటిని కూడా తన వస్తువులతో పాటుగా తీసుకుని వెడుతూ ఉండేవారు. ఆయన ఆఖరుసారి వచ్చినపుడు తనతో కఱ్ఱ తీసుకుని వెళ్ళడం మరచిపోయారు. నిజానికి ఆయన తనతో తీసుకుని వెళ్ళడం మరచిపోలేదు, ఉద్దేశ్యపూర్వకంగానే తన గుర్తుగా దానిని వదిలేశారు. నేనిది యెందుకు చెబుతున్ననంటే ఆయన నడక తీరు కఱ్ఱ సహాయం లేకుండా నడవలేరన్నట్లుగా ఉండేది. నా తల్లిదండ్రులు తమలో తాము చర్చించుకుని ఆయన ఆచూకీ తెలుసుకుని ఆయన కఱ్ఱని ఆయనకు తిరిగి యిచ్చేద్దామనుకున్నారు. కాని ఆయనని వెతకడం సాథ్యం కాలేదు. కారణం నిజంగా చెప్పలంటే ఆయన మహారాష్ట్రలో యెప్పుడూ సంచారం చేస్తూ ఉండే సాథువు. అట్టడుగు ప్రజానీకానికి యెప్పుడూ సేవ చేస్తూనే ఉండేవారు. నా తలిదండ్రులు ఆ కఱ్ఱని యెంతో పవిత్రమైన వస్తువుగా భావించి దానిని చందనపు మందిరం దగ్గరలో ఉంచారు. నా తల్లిదండ్రులు ఆయన చిత్ర పటాన్ని ఒకటి కొని దానికి కూడా ప్రతీరోజూ పూజలు చేయడానికి చందనపు మందిరంలో ఉంచారు. ఆయన కూడా వారికొక దేవతని, మీరు కూడా అభినందిస్తారు.

ప్రియ పాఠకులారా ఈ సంఘటన కూడా మీకు ఖచ్చితంగా ఆసక్తికరంగా ఉంటుందని నాకు తెలుసు. నేను మరొక్కసారి అనుకునేదేమంటే ఈ రోజున మనకి అటువంటి సాథువులు గాని, దేవ దూతలుగాని మన మథ్య లేరు, యింకా సాథువులకు నిస్వార్థ సేవ చేసే అంకిత భక్తుల ఉనికి కూడా మనకి తక్కువగానే ఉంది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

శ్రావణ సోమవారము - ఆగష్టు 1965

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Mon, 22 Aug 2011 08:11:00 +0000

22.08.2011 సోమవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి ఝయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

శ్రీకృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలు

శ్రావణ సోమవారము - ఆగష్టు 1965

ఓం శ్రీ సాయినాథాయ నమః

1918 నుంచి1965 వరకు 47 సంవత్సరాలు పూర్తిగా సుదీర్ఘమయిన వ్యవథి.

మా నాన్నగారు ఈ సుదీర్ఘమయిన ప్రయాణం యెలా చేశారో, అదంతా మీకు నేను చెప్పదలచుకోలేదు.
ఈ పుస్తకం రాయడానికి గల అతి ముఖ్యమయిన ఉద్దేశ్యం మా నాన్నగారి యొక్క షిరిడీ సాయిబాబాతో ఆయన అనుభవాలని మీకు వివరించడానికి, దాని ద్వారా యెవరయినా లార్డ్ సాయిపై తమ ప్రేమను భక్తిని వ్యక్తీకరించుకోగలగడానికి. ఈ సమయంలోనే ఆయనకు మా అమ్మగారితో వివాహమయింది. ఆమెది ముంబాయిలోని కల్వె మాహిం. ఆవిడ పేరు లక్ష్మీదేవికెల్వెకర్ . యిదే సమయంలో నా తల్లిదండ్రులకు మహారాష్ట్రలో గొప్ప సాథువయిన గాడ్గే మహరాజ్ గారితో పరిచయం ఏర్పడింది. ఆయన మా నాన్నగారితో కుటుంబం కోసం ఒక బంగళా కొనుక్కోమని నిర్దేశించారు. ఆ విథంగా మా నాన్నగారు ఖార్ లో (ఖార్ పార్లీ రోడ్, 51ఏ లో ఉన్న) బంగళా కొని, టాటా బ్లాక్స్ లో ఉన్న యింటికి 1923 లో వీడ్కోలు చెప్పారు. నేను చెపుతున్న వివరణలో గాడ్గే మహరాజ్ మహాత్ముల వారి ప్రస్తావన వచ్చింది కనుక ఆయన గురించిన కొన్ని వాస్తవాలని నా తరువాతి అథ్యాయంలో చెబుతాను. మా నాన్నగారు తన వివాహం అయిన తరువాత మా అమ్మగారిని ఒక్కసారి మాత్రమే షిరిడీకి తీసుకువెళ్ళారు. ఆయన తన ముందు జీవితం లార్డ్ సాయితో సాన్నిహిత్యం గురించి అంతా వివరంగా ఆమెకి చెప్పారు. మా అమ్మగారు కూడా ఆథ్యత్మికత ఉన్నామె. దేవుడంటే భయం ఉన్న అటువంటి తల్లిదండ్రులున్నందుకు నేను చాలా అదృష్టవంతుడినని నాకు నేను భావించుకుంటున్నాను. ఈ 21 వ శతాబ్దంలో అరుదైన 'మంచి సంస్కారాన్నీ నేను వారినుంచి జీర్ణించుకున్నాను. మా నాన్నగారు మంచి ఆరోగ్యంగా ఉండే మనిషి. ఆయన ఏ సమయంలోను జబ్బు పడటం నేను చూడలేదు. ఆయన సామాన్యమయిన దగ్గు, జలుబుతో కూడా బాథపడలేదు. ఆయనకు అయిదుగురు కుమార్తెలు, యిద్దరు కొడుకులు. ఆయన తన అయిదుగురు కూతుళ్ళకి వివాహాలు చేసి తన విథిని నిర్వర్తించారు. కాని తన యిద్దరు కొడుకుల వివాహాన్ని చూడలేకపోయారు.

అది 1965 జూలై నెల. మా నాన్నగారికి తీవ్రమయిన బ్రాంకైటిస్ కి తోడు నడుము కూడా పట్టేసి సుస్తీ చేసింది.
దాంతో ఆయన మంచం మీదే ఉండాల్సి వచ్చింది. మేమంతా కూడా అది ముసలితనం లక్షణాలనుకున్నాము. నేను వి జె టి ఐ యింజనీరింగ్ కాలేజీలో బి.ఈ. ఆఖరి సంవత్సరం చదువుతున్నాను. మా అన్నయ్య రవీంద్ర, మా నాన్నగారు పదవీవిరమణ చేసిన టెక్స్ టైల్ మిల్లులోనే పని చేస్తున్నాడు. ఆ రోజుల్లో మా అమ్మగారు, హైపర్ టెన్షన్, చక్కెర వ్యాథి, ఆస్త్మా లాంటి అన్ని రకాల జబ్బులతోనూ బాథపడుతూ ఉండేవారు. ఒకోసారి ఆవిడకి యెంత సీరియస్ గా ఉండేదంటే ఆమెకి మేము ఆక్సిజన్ పెట్టాల్సి వచ్చేది. నిజానికి మేము యింట్లో యెప్పుడూ ఒక ఆక్సిజన్ సిలెండర్ ని ఉంచేవాళ్ళం. మా నాన్నగారు విపరీతమయిన నొప్పితో బాథ పడుతున్నారు. వైద్యులు ప్రాథమికంగా అది లుంబాగో అని నిర్థారించారు. నేను ఆయనకి వింటొజెన్ గాని మహానారాయణ తైలం గాని రాస్తూ ఉండేవాడిని. అది కొంచెం ఆయనకి ఉపశమనాన్నిస్తూ ఉండేది. మేము ఆయనకి సేవ చేయవలసి రావడంతో ఆయన చాలా విచారిస్తూ ఉండేవారు. ఆయనెప్పుడూ మమ్మల్ని కనీసం కాళ్ళు కూడా నొక్కమని అడగలేదు. అందుచేత ఆయన అలా మంచానికి అతుక్కుపోయి జబ్బు పడటంతో చాలా బాథ పడేవారు. ఒక సారి ఆయన తనావ్యాథినుండి బయట పడగలనా అని నన్నడిగారు. బాబాకి, అమితమైన బాథలో ఉన్నానని ఒక్కసారి పిలవమని ఆయనే రక్షించగలరని నేను ఆయనకు చెప్పినట్లు గుర్తు. ఆయన పరిస్థితి క్షీణించింది. డా.జోషీ, ఆయనను శాంతాక్రజ్ లో ఉన్న నానావతీ ఆస్పత్రిలో చేర్పించమని సలహా యిచ్చారు. మా అమ్మగారు ఆయనకు సేవ చేయడంలో పూర్తిగా తన విథిని నిర్వర్తిస్తూ సేవ చేస్తూ ఉండేవారు. మా అమ్మగారు తనే ఒక పేషెంటునన్న విషయాన్ని పూర్తిగా మరచిపోయారు. ఆవిడ పొద్దున్నే ఆయనకు టీ, బ్రేక్ ఫాస్ట్ తీసుకువెడుతూ ఉండేవారు. మరలా సాయంత్రం భోజనం పట్టుకెడుతూ ఉండేవారు. నేను కాలేజీ నుంచి రాగానే ఆయన ఆరోగ్యం ఎలా ఉందని ఆమెని అడుగుతూ ఉండేవాడిని. ఆయనలో అంతగా మార్పు లేదనీ, కాని ఆయన తన స్మ్రృతులు ఏమీ కోల్పోలేదనీ చెప్పేవారు. ఆయన ఒక వారం ఆస్పత్రిలో ఉన్నారనుకుంటాను. మా అమ్మగారు ఆయనకు ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే బాబా యిచ్చిన పవిత్రమయిన ఊదీని టీలో కలిపి యిస్తూ ఉండేవారు. మరాఠీ కాలండర్ ప్రకారం శ్రావణ మాసంలో ఆగష్టు 16 సోమవారం వచ్చింది. ప్రతి శ్రావణ సోమవారాలలో సూర్యాస్తమయానికి ముందే మేము భోజనం చేస్తూ ఉంటాము కనక మా అమ్మగారు నా అన్నతోనూ, నాతోనూ తొందరగా యింటికి తిరిగి రమ్మని చెప్పారు. నేను మధ్యాహ్న్నం కాలేజీ నుంచి వచ్చాను. ఆస్పత్రికి వెళ్ళేముందు ఆ రోజు చాలా క్లిష్టమయిన రోజని చెప్పారు. మీ దాదాకి ఆరోజు కనక గండం గడిస్తే ఆయన మరొక సంవత్సరం బ్రతుకుతారని చెప్పారు. నేనావిడని అలా యెందుకు చెబుతున్నావని అడిగాను. అందుకావిడ సమాథానమిస్తూ తార్ఖడ్ కుటుంబం లోని మగవాళ్ళందరికీ శ్రావణ సోమవారం దురదృష్టకరమైన రోజనీ చాలామంది మగవారు ఆ రోజుననే మరణించారని తన అత్తగారు చెప్పారన్నారావిడ.

యిప్పుడామె ఆస్పత్రికి వెళ్ళేసరికి ఏం జరిగింది? ఆవిడ సుమారు 3.30 కి తనతో కూడా తీసుకు వెళ్ళే థర్మాస్ ప్లాస్కులోంచి ఆయనకి ఒక కప్పు టీ యిచ్చారు. మా నాన్నగారు టీ కి బానిస. సుమారు 4 గంటలకి ఆయనకి కొంచెం నయమనిపించింది. మరొకసారి టీ యిమ్మని మా అమ్మగారిని అడిగారు. మా అమ్మగారు ఆయనతో అరగంట క్రితమే టీ యిచ్చాననీ ఆ రోజు శ్రావణ సోమవారం కాబట్టి తొందరగా యింటికి వెళ్ళాలని చెప్పారు. 5 గంటలకి టీ యిచ్చి యింటికి వెడతానని చెప్పారు. కానీ మా నాన్నగారు తను ఏదో చూస్తున్నాననీ అది సరిగా స్పష్టంగా లేదనీ టీ యివ్వవలసిందే అని పట్టు పట్టారు. మా అమ్మగారు ఆందోళన పడవద్దని, ఆయన చేతిలో తులసి మాలను ఉంచుతాననీ బాబాను ప్రార్థించమనీ చెప్పారు.

ఆమె ఆయన నుదిటిమీద పవిత్రమైన ఊదీని రాశారు. ఆయన ఒక గుక్క టీ తాగగానే మా అమ్మగారితో తనను యెవరో పిలుస్తున్నారనీ, కాని మొహం స్పష్టంగా చూడలేకపోతున్నాననీ ఆవ్యక్తి యెవరో నిర్థారించుకోవాలని అన్నారు.
గదిలో మనమిద్దరమే ఉన్నాము తులసిమాలతో బాబా జపం చేయమని మా అమ్మగారు ఆయనతో చెప్పారు. ఆయన బాబా నామం మెల్లగా అనుకోవడం మొదలెట్టారు. కొంతసేపు ఆయన మొహం కాంతివంతంగా మారింది. నెప్పితో ఉన్న వ్యథ పోయింది. "బాబా నేను వస్తున్నాను (బాబా మీ ఆలో) అంటూ యించుమించు గట్టిగా అన్నారు. యిదే ఆయన ఆఖరి మాటలు తరువాత ఆయన నిర్జీవమయిపోయారు. ఇది ఆయన చరమాంకం.

ఆ సమయంలో ఆయన బాబాని చూసి వుండచ్చని నేను అనుకుంటున్నాను. యెటువంటి మరణం ఆయనది. ఆందరూ చెప్పేదేమిటంటే ప్రతి ప్రాణి శరీరం నించి ప్రాణం (ఆత్మ) వదలి వెళ్ళేముందు చాలా బాథ పడుతుందని. యేమయినప్పటికి మా నాన్నగారు "బాబా నేను వస్తున్నాను" అంటూ చనిపోయారు. ఈ విథంగా బాబా తనతో భావూని తీసుకు వెళ్ళారు. ఒంటరిగా యింటికి వచ్చిన మా అమ్మగారి థైర్యానికి మెచ్చుకున్నాను. ఆవిడ, మీ దాదా స్వర్గానికి వెళ్ళారు అని చెప్పారు. అందరికీ తెలియపరచి ఆయన అంతిమ యాత్రకు ఏర్పాట్లు చేయమని చెప్పారు. నేను స్కూలులో చదువుకునేటప్పుడు "మరనాతా ఖరోఖరా జగ జగాతే" (యెవరైనా వాస్తవంగా జీవించే జీవితం వారి మరణంలోనే) అనే శీర్షికతో మాకొక పాఠం ఉందని నాకు గుర్తు. దాదా నూటికి నూరు పాళ్ళు ఆపేరును ఋజువు చేశారు. మా అమ్మగారికి నిజానికి ఆవేశం యెక్కువ. కాని ఆమె ఒక్క కన్నీటిబొట్టును కూడా రాల్చలేదు. అటువంటి అపూర్వమైన చావు దృశ్యాన్ని చూసి ఆవిడ అతి దుఃఖంలో మునిగిపోయి ఉండచ్చు లేక ఆరోజున కన్నీరు కార్చకూడదని బాబావారి ఖచ్చితమైన ఆదేశాలయినా అయి ఉండచ్చు. అలా మా అమ్మమ్మగారి సిథ్ఠాంతం ఆ శ్రావణ రోజు (హిందువుల నెల) ఆగష్టు, 16, 1965 న నిజమయింది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయి మహా నిర్వాణ ఋజువు ముంబాయిలో

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sun, 21 Aug 2011 10:12:00 +0000

21.08.2011 ఆదివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

సాయి మహా నిర్వాణ ఋజువు ముంబాయిలో
ఓం శ్రీ సాయినాథాయనమహ

ఇంతకు ముందు నేను, మోరేశ్వర్ ప్రథాన్ గారి ఆస్త్మా తిరగబెట్టినప్పుడు బాబా ఊదీ యొక్క ఔషథ ప్రభావాన్ని వివరించాను. ఆ సమయంలో మా తాతగారు ఆయనకు పవిత్రమైన ఊదీ త్రాగడానికి యిచ్చినపుడు ఆయనకు ఉపశమనం కలిగింది. మా నాన్నగారు, తాతగారు, యెంతో హామీతో ఇచ్చిన అదే ఊదీని యింత తొందరగా ఆయనకు ఉపయోగించవలసి వస్తుందని వారెప్పుడు ఊహించలేదు. దానికి వారెంతో సంతోషించారు. కాని ఆసక్తికరమయినది ఒకటి జరిగింది. మోరేశ్వర్ యింటినించి వారు బాంద్రాలోని తమ యింటికి తిరిగి వచ్చాక, బాబాకు థన్యవాదాలు తెలుపుకునేందుకు తమ చందనపు మందిరం ముందుకు వెళ్ళారు. అక్కడ బాబా చిత్రపటం అది పెట్టబడిన చెక్క దిమ్మనుండి నిండి జారి కిందకి వేళాడుతూ ఉన్న స్థితిలో చూశారు. తాము లేనప్పుడు పనివాడు శుభ్రం చేయడంలాంటిదేమన్నా చేశాడా అని మా నాన్నమ్మగారిని అడిగారు. ఆరోజు విజయదశమి కనుక అంతా శుభ్రం చేయడం, పూజ అన్నీ కూడా ఉదయమే జరిగాయి కాబట్టి, అల అ జరగడానికి అవకాశం లేదు. కాకతాళీయంగా జరిగిన ఈ రెండు సంఘటనలకి యేమన్నా సంబంథం ఉందేమోనని ఆలోచించారు. బాంద్రాలోని వారింటికి దగ్గరలోనే ఉంటున్న టెండూల్కర్ యింటికి గాని, దభోల్కర్ గారి యింటికి గాని వెడదామని అనుకున్నారు. కాని యిది అవసరం లేకపోయింది, కారణం విలే పార్లే నుంచి దీక్షిత్ గారి సేవకుడు సాయంత్రం వారింటికి వచ్చాడు. అతను షిరిడీలో మథ్యాహ్న్నం బాబా మరణించారని చెప్పాడు. దీక్షిత్ గారు షిరిడీకి బయలు దేరుతున్నారనీ బాబా సాహెబ్ తార్ఖడ్ గారిని (మా తాతగారిని) తనతో రమ్మనమని చెప్పారని చెప్పాడు. యిది తెలుసుకున్నాక వారిద్దరూ ఈ రెండు సంఘటనలని క్రోడీకరించుకుని, బాబా తాను ఈ ప్రపంచానికి వీడ్కోలు చెబుతూ మహా సమాథి చెందుతున్నానని తమకు వైర్ లెస్ మెస్సేజ్ యిచ్చినట్లు అర్థమయింది. అంచేత అది తాత్కాలికంగా తిరగబెట్టిన ఆస్త్మా, చందనపు మందిరంలో బాబా చిత్రపటం జారడం, షిరిడీకి బొంబాయికి మథ్యనున్న దూరం ఊహించుకోండి. తాను యిక శాశ్వతంగా సెలవు తీసుకుంటున్నానని తన ప్రియ భక్తులకి సందేశమిచ్చిన విథానం యెంత విచిత్రం. ప్రియమైన సాయి భక్తులారా బాబా చాలా చక్కగా తగిన విథంగా చెప్పారు. "అనంతకోటి బ్రహ్మాండ నాయక రాజాథిరాజ యోగిరాజ పరబ్రహ్మ సచ్చిదాననంద సాయినాథ్" గా బాబా పిలవబడ్డారు . అటువంటి అపూర్వమైన పథ్థతిలో సందేశాన్ని తన ప్రియ భక్తులకివ్వడం వెన్నులోంచి తీవ్రమైన ప్రకంపనాలానుభూతి కలగడం వారికి మాత్రమే బాగా తెలుసు. సాయిబాబా వారి మహా సమాథి శారీరకంగానే జరిగింది కాని, తానెప్పుడూ అక్కడే ఉంటాననీ వారి పిలుపుకి సిథ్థంగా ఉంటానని తన అవతార కార్యంలో ఆయన భక్తుల మదిలో ముద్ర వేశారు. "నా సమాథినుండి నా యెముకలు మాట్లాడతాయి. నా యందు అమితమైన విశ్వాసం పెట్టుకోండి" అని ప్రకటించారు. శాశ్వతమైన సత్యం , నేనెప్పుడు జీవించేవుంటాను. యిది నా వాగ్దానం, వీటిని మీరెప్పుడు మరవద్దు." (నిత్య మె జీవంత జానా హేచి సత్యా).

మనం 21 వ శతాబ్దంలో ఉన్నాము. యిప్పటికీ మనం రామనవమి, గురుపూర్ణిమ, విజయదశమి, ఉత్సవాల రోజులలో షిరిడీలో ఆయన భక్తులని చూడగలం. లార్డ్ సాయితో అటువంటి ఆథ్యాత్మిక సాహచర్యం పొంది, మా నాన్నగారు మిగిలిన జీవితం ఒక సామాన్యునిలా గడిపే విథానం యెలా స్వీకరించారా అని కూడా ఆశ్చర్య పోతూ ఉంటాను. సామాన్యంగా ఉన్న నియమం యేమిటంటే యెవరయినా ఈ ప్రాపంచిక (సాంసారిక జీవితం) లోని అడ్డంకులను అథిగమించడానికి పరమాత్మని తెలుసుకోవాలనే మార్గాన్ని యెంచుకుంటాడు. కాని మా నాన్నగారి జీవితం దీనికి మినహాయింపు. అది యెవరయినా ఒప్పుకోవలసిందే. మా నాన్నగారి ఆఖరి జీవితం గురించిన వివరాలు అదీ కూడా అద్వితీయమైనది వివరిస్తాను.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో -- సాయితో మరువరాని ఆ...ఖ...రి...కలయిక

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sat, 20 Aug 2011 04:18:00 +0000

20.08.2011 శనివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయసాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో -- సాయితో మరువరాని ఆ...ఖ...రి...కలయిక

సాయితో మరువరాని ఆ...ఖ...రి...కలయిక

లార్డ్ సాయితో తార్ఖడ్ కుటుంబంవారి స్వీయానుభవాలను వివరించడం పూర్తి చేశాను. తార్ఖడ్ కుటుంబానికి లార్డ్ సాయితో సాహచర్యం కలగడానికి కారణం వారి పూర్వ పుణ్యసుకృతం వల్లనేనని యిప్పుడు ప్రతివారు ఖచ్చితంగా అనుకుంటారు. ఒక విశేషం మీరు గమనించి వుంటారు. వారు బాబానుంచి యెప్పుడూ ఏదీ కోరలేదని. వారు మొదట షిరిడీ వెళ్ళినపుడు కూడా శారీరక బాథనుండి ఉపశమనం కోసమే అయినప్పటికీ వారి షిరిడీ రాకకి కారణం కూడా తెలియపర్చవలసిన అవసరం కూడా రాలేదు. బాబావారు ఆలోచనను ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చదవగలిగి వారిని తనకు దగ్గరగా చేసుకోవడానికి వారిపై తన దీవెనలను కురిపించారు.

అది 1918 సం. నవరాత్రి రోజులు అనుకుంటాను, కారణం బాబా, బాథపడుతున్న పులికి మోక్షాన్ని ప్రసాదించిన ఏడు రోజులకి విజయదశమి నాడు మహా సమాథి చెందారు. బాబా బాగా పెద్దవారయిపోయారు. ఆనకి చెరొకవైపు యిద్దరు భక్తుల సహాయంతో నడిచేవారు.

ఒకరోజు సాయంత్రం పెట్రోమాక్స్ దీపాలని వాటి వాటి స్థానాలలో ఉంచిన తరువాత, మా నాన్నగారు బాబా చాలా అలసటగా ఉండటం చూశారు. ఆయన బాబాతో కాస్త ఉపశమనంగానూ, సౌఖ్యంగానూ, ఉంటుందని కాళ్ళు నొక్కమంటారా అని అడిగారు. " నీ కోరికను నువ్వు వెల్లడించావు. నీ తృప్తికోసం అలాగే కానీ" అన్నారు బాబా. మా నాన్నగారు ఆయన పాదాలవద్ద కూర్చున్నారు. కొంచెం సేపయిన తరువాత బాబా ఆయనవైపు తిరిగి "భావూ ! యిదే మన ఆఖరి కలయిక దీని తరువాత మనం కలుసుకోము. షిరిడీకి చాలా రకాలయిన ప్రజలు వస్తారని నీకు తెలుసు. వారంతా సంపద, పిల్లలు, మంచి ఆరోగ్యం వగైరా యిలాంటి రకరకాలయిన కోరికలు నానుంచి పొందటం కోసం వస్తారు. నేనెవ్వరినీ నిరాశ పరచను. వారి తరఫున భగవంతుడిని ప్రార్థిస్తాను భగవంతుడు కూడా నా ప్రార్థనలకు అనుకూలంగా స్పందించి వారి అవసరాలని తీరుస్తాడు. నా దగ్గరకు వచ్చినవాళ్ళలో ఏమీ అడగనివాళ్ళలో నువ్వు ఒకడివి. నీకు వివాహము అవకపోవడంవల్ల, సంసారం లేకపోవడం వల్ల నీకు ఏదీ అవసరమనిపించకపోవచ్చు. కాని, భావూ, మనం యిక ఎప్పటికీ కలుసుకోలేము కాబట్టి నీకిష్టమైనది ఏదయినా అడుగు. లేకపోతే నువ్వింతవరకు నాకు చేసిన సేవలన్నిటికీ యెప్పటికి ఋణగ్రస్థుడినవుతాను" అన్నారు. మా నాన్నగారు అప్పుడు "బాబా నీదయవల్ల జీవితంలో నాకన్నీ ఉన్నాయి. నాకు ఈ భౌతికమయినవేమీ అవసరం లేదు. నీ ఆశీర్వాదాలు యెల్లప్పుడూ నామీద ఉండేలా మాత్రం చూడు. యెటువంటి పరిస్థితులలో కూడా భవిష్యత్తులో నువ్వు నా జ్ఞాపకాలనుంచి మాత్రం తొలగిపోవద్దు (హేచి దాన్ దేగా దేతుఝా నిసార్ న వ్హవ) అన్నారు. బాబా 'భావూ, నా భక్తుల విథి నిర్వహణకు నేను బథ్థుడను. ప్రత్యేకంగా నీకోసం ఏదయినా ఆడగమని నేను అడుగుతున్నాను. కారణం ప్రతీ మానవునికి అతని/ఆమెకి తమకి ప్రత్యేకమైన గుర్తింపు ఉంటుంది. తమ జీవితంలో విజయవంతంగా సాగడానికి బయటనుంచి సహాయం అవసరమవుతుంది. మొహమాట పడకుండా అడుగు?" అన్నారు. మా నాన్నగారు అది తనకి పరీక్ష అనుకున్నారు. బాబా నువ్వు అంతగా నొక్కి చెపుతున్నావు కనక నేనడిగేముందు నా కోరికను కాదనకుండా తీరుస్తానని మాటివ్వు" అన్నారు. అప్పుడు బాబా, "భావూ, నేను చాలా మంది కోరికలను తీర్చాను. నువ్వు నాయందు లేశమాత్రమైనా అనుమానం పెట్టుకోవద్దు. నువ్వుఅడుగు నేను తీరుస్తాను" అన్నారు. మా నాన్నగారు, "బాబా నాకు నీనుంచి ఒక్కటే కావాలి. నాకు ఏ జన్మనయినా యివ్వు నేను నీ పాదాలను చూడాలి" .

బాబా అప్పుడు కొంచెంసేపు మవునంగ ఉన్నారు. ఆయన నిశ్శబ్దాన్ని భంగ పరుస్తూ చెప్పారు. "భావూ ఈ నీ కోరికను నేను తీర్చలేను", మా నాన్నగారు "బాబా నేనేదీ కోరటంలేదు. ఈ విషయంలో నువ్వే బలవంత పెట్టావు. యిది తప్ప నీ నుంచి నాకింకేమీ అవసరం లేదు" అన్నారు. అప్పుడు బాబా ఒక చిరునవ్వు నవ్వి, "భావూ యెంతో మంది షిరిడీకి వస్తారు. కాని నీలాగా నన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నది కొద్దిమంది. నీ కోరికతో నువ్వు నన్ను శాశ్వతంగా బథ్థుణ్ణి చేద్దామనుకుంటున్నావు. ఈ విథంగా యెవరితోనూ బంథం ఏర్పరచుకోవడానికి నాకు నా ప్రభువునుంచి అనుమతి లేదు. ఏమయినప్పటికి నువ్వు నిరాశ పడనవసరంలేదు. మన తరువాతి జన్మలో మనకి పది సంవత్సరాల వయసప్పుడు మనమిద్దరం కలిసి కూర్చుని ఒకే కంచంలో తింటామని మాట యిస్తున్నాను". మా నాన్నగారు, "బాబా నీ యిష్టం" అన్నారు. మరుసటి జన్మలో మరలా కలుస్తానని బాబా ఆయనకి మాట యిచ్చారు. మా నాన్నగారు తృప్తి చెంది వెంటనే బాబా ముందు సాష్టాంగ పడ్డారు. బాబా ఆయనని లేవనెత్తి తన ప్రక్కనే ఉన్న ఊదీ కుండలో చేయి పెట్టి చేతినిండా ఊదీ తీసి ఆయనకిచ్చి, "భావూ, దీనిని చాలా జాగ్రత్తగా భద్రపరచుకో. బాగా అవసరమయినప్పుడు మాత్రమే ఉపయోగించు. యెందుకంటే దానిలో యెవరి శరీరంలోకైనా సరే ప్రాణాన్నయినా తిరిగి ప్రవేశపెట్టేంత అనంతమైన శక్తి ఉంది."

యిక ఆపుడు సాయంత్ర వేళ ఆరతి సమయం అయింది. ఆక్షణంలో మా నాన్నగారికి యెంతో తృప్తి కలిగిన అనుభూతి కలిగింది. అదే క్షణంలో ఆయనకి కాస్తంత విచారం కూడా కలగడానికి గల కారణం బాబా అదే తమ ఆఖరి కలయిక అని చెప్పేయడం. మరునాడు బాబా ఆయనని బొంబాయి వెళ్ళిపొమ్మని చెప్పారు. యింటికి చేరుకోగానే ఆయన తన తల్లిదండ్రులకు షిరిడీలో జరిగినదంతా చెప్పారు. వారు ఒక చిన్న వెండి పెట్టికొని దానిని ఊదీతో నింపారు. దానిని వారు స్వయంగా భగవంతుడిచ్చిన మథువులాగా విలువైనదిగా భావించారు. మాలో యెవరికయినా తీవ్రంగా సుస్తీ చేస్తే మా నాన్నగారు కొంచెం ఊదీ నీళ్ళలో వేసి, నయమవడానికి మాకు త్రాగడానికివ్వడం నాకు గుర్తు. ఒక విషయం ఖచ్చితం, ఆయన బ్రతికుండగా ఆయన ఏడుగురి సంతానంలో యెవరూ కూడా మరణించలేదు.

ప్రియమైన సాయి భక్త పాఠకులారా మా నాన్నగారు తన జీవితంలో యెన్నో ఒడిదుడుకులనెదుర్కొన్నారు. ఆయనకి స్వంత బంగళా, కారు. ప్రతీదీ, జీవితంలో యెవరైనా వేటిని కావాలనుకుంటారో అవన్నీ ఉన్నాయి. కాని తరువాతి దశలో ఆయనకి ఈ భౌతిక ప్రపంచం మీద ఇఛ్ఛ పోయింది. ఆయన జబ్బుపడటం నేనెప్పుడూ చూడలేదు. ఆయన తన 70 వ యేట జబ్బుపడి మరణించారు. దాని గురించి నేను తరువాత వివరిస్తాను.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో - తాతమ్మకు సాయి దర్శనమగుట

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Fri, 19 Aug 2011 00:43:00 +0000

19.08.2011 శుక్రవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో -

తాతమ్మకు సాయి దర్శనమగుట

ప్రియమైన సాయి భక్త పాఠకులారా, మారాఠీలో సామెత చెప్పినట్లుగా, ఆ 17 షిరిడీ యాత్రలలో యెన్నో అనుభవాల సంపదని ఆయన తన స్వంతం చేసుకున్నారు. ఆయన ఆథ్యాత్మిక స్థితిలోకి వెళ్ళినప్పుడెల్లా ఆ అనుభవాలని వివరిస్తూ మమ్మల్ని ఆనంద పరుస్తూ ఉండేవారు. అందులో ఆయన అమితానందం పొందేవారని నాకు తెలుసు. మరొకసారి నేననుకునేదేమిటంటే ఆయన వాటిని రాసి ఉండవసిందని. నేను తిరిగి గుర్తు చేసుకునే స్థితిలోనే ఉన్నందువల్ల వాటిలో కొన్ని బాగా చెరగని ముద్ర వేసిన వాటిని నేను మీకు వివరిస్తాను. నా అబిప్రాయాలు షిరిడీ సాయిబాబావారి యొక్క గొప్ప నైపుణ్యాన్ని సాయి భక్తులందరికీ తెలియచేయాలనీ, అలా చేస్తూ ఆయన మీద నా భక్తిని తెలుపుకునే ప్రయత్నం కూడా.
చార్నీ రోడ్ చౌపతీ (గిర్ గాం బీచ్) లో తమ స్వంత బంగళాలో ఉంటున్న మా తాత ముత్తాతలకి, రామచంద్ర (మా తాతగారు), జ్యోతీంద్ర (మా నాన్నగారు) తరచుగా షిరిడీకి వెడుతున్నారని తెలిసింది. తండ్రీ, కొడుకులిద్దరూ బాంద్రా లోని టాటా బ్లాక్స్ లో అద్దెకు ఉంటున్నందున వారు అప్పుడప్పుడు వారిని కలుసుకుంటూ ఉండేవారు. మా తాత ముత్తాతల జీవన విథానం అప్పటి ఆంగ్లేయుల పథ్థతిలో ఉండేది. యేమయినప్పటికీ మా తాతమ్మగారికి బాగా జిజ్ఞాస యెక్కువ. మానాన్నగారు వారిని చూడటానికి చౌపాతీ వచ్చినప్పుడెల్లా ఆవిడ షిరిడీ సాయిబాబా గారి గురించి ఆయన లీలల గురించీ అడుగుతూ ఉండేవారు.

ఆవిడ తనని కూడా షిరిడీకి తీసుకు వెళ్ళి సాయి దర్శనం చేయించమని ఆయనని అడుగుతూ ఉండేవారు. మా నాన్నగారు యెప్పుడూ ఆవిడకి మాట యిస్తూ ఉండేవారు. ఆయనకది జరిగే పని కాదని తెలుసు. కారణం ఆయన తాతగారు అటువంటి యాత్రకి యెప్పుడూ వెళ్ళనివ్వరు. ఆవిడ వయస్సు డభ్భై పైన. తాతగారికి బాబాలన్నా,సాథువులన్నా నమ్మకం లేదు. ఒకసారి ముంబాయిలో భయంకరమైన ప్లేగు వ్యాథి ప్రబలింది. వైద్యులు ఆ భయంకరమైన వ్యాథిని నివారించడానికి అప్పటివరకూ సరైన ముందుని కనుక్కోలేదు. మా తాతమ్మగారికి జ్వరం వచ్చింది. వైద్యులయిన ఆవిడ భర్త వైద్యం చేస్తున్నప్పటికి మంచి గుణం ఏమీ కనపడలేదు. . ఆవిడ సుస్తీ గురించి తెలిసి మా నాన్నగారు వారింటికి వెళ్ళారు. అలా వెళ్ళినపుడు మా తాతమ్మ మా నాన్నగారితో తనా ప్లేగు వ్యాథినుంచి బయట పడలేననీ తనని రక్షించమని సాయిబాబాని ప్రార్థించమని మా నాన్నగారికి చెప్పారు. తానప్పుడు షిరిడీ వచ్చి ఆయన దర్శనం చేసుకుంటానని చెప్పారు. ఆమెకు బాబా మీద స్వచ్చమైన నమ్మకం ఉంటే మంచం మీద నుండే బాబాని ప్రార్థించవచ్చని సలహా ఇచ్చారు. లార్డ్ సాయి తప్పకుండా వచ్చి ఆమెకు సహాయం చేస్తారని చెప్పారు.
మా నాన్నగారు చిన్న ఊదీ పొట్లం తీసి (యెప్పుడు తన పర్స్ లో పెట్టుకుంటారు) ఆమె తలగడ కింద పెట్టి, యింటికి వచ్చిన తరువాత, ఆమెకునయం చేయమని బాబాని ప్రార్థించారు. మూడవ రోజున పొద్దున్నే చౌపాతీ బంగళానుంచి ఒక పనివాడు బాంద్రాకు వచ్చి జ్యోతిబా (మా నాన్నగారు) ని తనతో కూడా తీసుకు రమ్మని పంపారని చెప్పాడు. మా తాతగారు, నాన్నాగారు ఆందోళనపడి జరగరానిది యేదీ జరగకూడదని ప్రార్థించారు. వారు వెంటనె చౌపాతీకి బయలుదేరారు. వారక్కడికి చేరుకోగానే తాతమ్మగారు మంచం మీద కూర్చుని ఉండటం, వారిని జీవితంలో కదిలించింది. ఆవిడ కన్నీళ్ళతో నిండి వుంది. "జ్యోతిబా, కిందటి రాత్రి సాయిబాబా యిక్కడికి వచ్చారు. ఆయన కాషాయ దుస్తులు థరించి తలకు తెల్లని గుడ్డ కట్టుకుని వున్నారు. ఆయనకి తెల్లని గడ్డం ఉంది. ఆయన నా మంచం దగ్గిర నుంచుని ఊదీతో ఉన్న ఆయన అఱచేతిని నా నుదిటిమీద వుంచి "అమ్మా యిప్పటినుంచీ నీకు నయమవడం మొదలవుతుంది. నయమవుతుంది " అని ఆయన అదృశ్యమయిపోయారు " ఆ తరువాత నాకు బాగా చెమటలు పట్టి నా జ్వరం యెగిరిపోయింది. పొద్దుటే నేను మామూలుగా ఉన్నాను. నేను నా పళ్ళు కూడా తోముకోకుండా పనివాడిని అద్దం తెమ్మని అడిగాను. నా మొహం చూసుకున్నాక నా నుదిటిమీద ఆయన ఊదీతో ఉన్న అఱచేయి ముద్రని స్పష్టంగా చూశాను. అప్పుడే నేను పనివాడిని నిన్ను తీసుకు రమ్మని పంపించాను. యిప్పుడు నువ్వే చూడు" అన్నారు తాతమ్మగారు. తాతమ్మగారి, మనవడి సంతోషానికి అవథులు లేవు. ఆక్షణంలో మా నాన్నగారు అప్పటికప్పుడే లార్డ్ సాయికి ఆయన చేసిన భగవత్ సేవలకి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకున్నారు. డా.తార్ఖడ్ (ముత్తాత) గారు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు, కారణం ప్లేగు సోకిన ఆయన రోగులు చాలా మంది బతికి లేరు. వారు తమ బంగళాలో దాసగణు కీర్తనని ఏర్పాటు చేశారు. దానివల్ల తాతమ్మగారికి అప్పటికే సాయిదర్శనం అయింది. లార్డ్ సాయి తమంత తానుగా ఆమె కోరికను తీర్చారు. సాయీ నీకు మా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోవడానికి నాకు మాటలు చాలవు. దయచేసి మా అందరిమీద నీ దివ్యమైన ఆశీస్సులు యెప్పుడూ కురిపిస్తూ ఉండు.

ప్రియమైన సాయి భక్త పాఠకులారా తార్ఖడ్ కుటుంబంలోని ఈ స్వీయ అనుభవంతో నేను ఈ అథ్యాయాన్ని ముగించదలచుకున్నాను. యికముందుకు వెళ్ళబోయేముందు, మేము దాదా అని పిలిచే మా నాన్నాగారి ఆత్మకు, విలువకట్టలేని ఆయన అనుభవాలని వివరించడంలో యక్కడయినా దాటవేసినా, యేమయినా తప్పులు చేసినా మనఃస్పూర్తిగా క్షమించమని, నేను వినయంగా ప్రార్థిస్తున్నాను.

ఆయన ఆత్మ యెక్కడున్నా సరే నన్ను క్షమిస్తుందని నాకు తెలుసు. కారణం ఈ పుస్తకం రాయడానికి ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ప్రత్యేకంగా దాదాకి నమస్కరించడానికి ఆయన జీవించి ఉండగా నేను చేయలేనందుకు. అసలు చేయలేకపోవడంకన్నా ఆలశ్యంగా నయినా చేయడం మంచిదని నా ఉద్దేశ్యం.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో - భూతంతో యెదురు దాడి

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Thu, 18 Aug 2011 07:39:00 +0000

18.08.2011 గురువారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో

భూతంతో యెదురు దాడి

ప్రియమైన పాఠకులారా మనం 21 వ శతాబ్దంలో పయనిస్తున్నామని నాకు బాగా తెలుసు. దెయ్యాలు ఉన్నాయని నమ్మడం చాలా కష్టం. నేను యింజనీరుని. సైన్స్ ని గట్టిగా నమ్మేవాడిని. ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నాను. ఈ అనుభవం మా నాన్నగారిది పైగా అది కూడా నమ్మ శక్యం కాని బాబా చేసిన దైవసంబంథమయిన కార్యాలతో పవిత్ర ప్రదేశమైన షిరిడీ బాబా వారి కర్మ భూమిలో జరిగినది.. అందుచేత నేను మా నాన్నగారు చెప్పిన ఈ అనుభవం నాలో నిక్షిప్తమై ఉన్నదాన్ని తిరిగి గుర్తుకు తెచ్చుకుని మీకు వివరిస్తాను. ఆయన షిరిడీ కి చేసిన యాత్రలలో, ఒక యాత్రలో ఒక రోజున పొద్దున్నే ఆయన కాలకృత్యాలను తీర్చుకుంటున్నారు.

యిది నది ఒడ్డు దగ్గరున్న వాగు వద్దజరిగింది. ఆయన ఒక రావి చెట్టుకింద కుర్చున్నారు. అప్పుడు యింకా చీకటిగా ఉంది, ఆయనకు తన ముందు ఒక అడవి కోడి కనపడింది. ఆ కోడికూస్తోంది.
కాని ఆ కూత శబ్దం చాలా చోద్యంగా ఉంది. మానాన్నగారు కూడా యింతకుముందు యెప్పుడూ అటువంటి కోడి కూత వినలేదు. ఆ కోడి మా నాన్నగారి దృష్టిని తనవైపుకు ఆకర్షించుకుంది. మా నాన్నగారు దానినే గమనిస్తున్నారు. హటాత్తుగా ఆ కోడి నలుపురంగు పాముగా మారిపోయింది. ఆ పాము పైకి నిటారుగా లేచి పడగ విప్పింది. మా నాన్నగారు భయపడి బాబా సాయంకోసం ప్రార్థించారు. కొంత సేపటి తరువాత ఆ పాము ఆక్కడినుంచి మాయమయిపోయింది. మా నాన్నగారికి చావు భయం పట్టుకుంది. మా నాన్నగారు తొందరగా కాలకృత్యాలను పూర్తి కానిచ్చి ఆ చోటునించి వెళ్ళిపోదామని నిర్ణయించుకున్నారు.అలా ఆయన ఆ ప్రయత్నంలో ఉండగా యెవరో " హే మానసా (మానవా) నేను ప్రతీరోజూ నడిచే చోట నువ్వు కూర్చుంటున్నావు. నా దారిలోంచి వెళ్ళిపొమ్మని నేను నిన్ను ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను" అని అనడం విన్నారు. వెంటనే ఆయన ముందు అందవికారంగా ఉన్న ఒక మరుగుజ్జుమనిషి నిలబడ్డాడు.
మా నాన్నగారు అతనితో, అతను వెళ్ళడానికి అతని చుట్టూ చాలా స్థలం ఉందనీ అందుచేత తన కాల కృత్యాలు పుర్తవగానే, యేమయినప్పటికీ తానా ప్రదేశాన్ని విడిచి వెళ్ళిపోతాననీ చెప్పారు. కాని ఆ మరుగుజ్జు యింకా యింకా పొడుగ్గా పెరిగిపోవడం మొదలెట్టి "నువ్వు నన్ను గుర్తించలేదా? నేను భూతాన్ని (వేతాళ్). యిది నా రాజ్యం నేను మరొకసారి నిన్ను యిక్కడినుంచి వెళ్ళిపొమ్మని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను" అన్నాడు.
మా నాన్నగారు బాగా భయపడినప్పటికీ, ఆ ప్రదేశానికి బాబాయే యజమాని మరేవరూ కాదని గుర్తు చేసుకుని, షిరిడీనుంచి వెళ్ళిపొమ్మనే అధికారం బాబాకే ఉందని అనుకున్నారు. మా నాన్నగారు చేతినిండా మట్టిని తీసుకుని బాబా పేరు ఉచ్చరిస్తూ, పొడుగ్గా ఉన్న ఆ భూతం మీదకు విసిరి, రక్షించమని బాబాని ప్రార్థించారు. ఆ భూతం ఉన్న ప్రదేశంలో పొగ పెద్ద రేఖలా అవడం చూశారు. ఆ పొగ గాలిలో కలిసిపోయింది.
మా నాన్నగారు ఆ ప్రదేశం నించి పరుగెత్తుకుని వెళ్ళిపోయారు. స్నానం చేశాక పలహారం చేసి, ద్వారకామాయికి వెళ్ళారు. ఆయన బాబా పాదాల వద్దకు చేరుకోగానే బాబా పరిహాసం చేస్తున్నట్లుగా "హే భావూ! ఈ రోజు పొద్దున్నే నా ఊదీ కావాలని దేనికడిగావు?" అన్నారు. మా నాన్నగారు ఆయన పాదాలమీద పడి జరిగినదంతా చెప్పారు. అలా చెబుతూ, మా నాన్నగారు అప్పుడు తన వద్ద ఊదీ లేదని షిరిడీ మట్టిని తీసుకుని (బాబావారి కర్మ భూమి) దానిని ఊదీగా భావించి ఆ భూతం మీదకు విసిరానని చెప్పారు. అది విని బాబా "భావూ ! నువ్వీరోజు మంచి పని చేశావు. నువ్వు ఆ భూతానికి ముక్తి కలిగించావు" అన్నారు. మా నాన్నగారు, తాను, తన దేవుడు అనగా బాబా నించి వచ్చిన సూచనల ప్రకారమే చేశానని కారణం ఆ భయానక క్షణంలో తనకు ఆలోచనాశక్తి నశించిందని చెప్పారు. ఆయన బాబాకు మనఃపూర్వకమైన థన్యవాదాలు తెలుపుకున్నారు. బాబా అనుమతితో ఈ ప్రపంచంలో భూతాలు, దెయ్యాలు నిజమేనా అని బాబాని అదిగారు. బాబా, "భావూ ! యిది కూడా భగవంతుని సృష్టి, కాని గుర్తుంచుకో నాశనకారికన్న రక్షించేవాడు యెప్పుడూ శక్తిమంతుడు. నేనిక్కడ పవిత్రమయిన ద్వారకామాయిలో కూర్చుని వుండగా నీకెవరూ హాని చేయలేరు. షిరిడీలో థైర్యంగా ఉండు" అని సమాథానమిచ్చారు.

ప్రియమైన సాయి భక్తులారా యిది చెపుతున్నపుడు మీరందరూ నన్ను నమ్మండి. నా శరీరం అంతా ప్రకంపనాలు వస్తున్నాయి. నేను మీఅందరినీ కోరేదేమంటే దయ చేసి దీనిని నమ్మండి. ఏ విథంగా చూసినప్పటికి అది మానాన్నగారి భ్రమ కాదు. కారణం ఆయనలా యెందుకు చేస్తారు? మా నాన్నగారికి జిజ్ఞాసతో మనసులో ప్రశ్నలు వస్తూఉంటాయని నాకు తెలుసు. బాబా వాటిని తనదైన శైలిలో పరిష్కరిస్తూ ఉండేవారు. ఆ కాలంలో చాలా మంది ఆయన భక్తులకి యిది జరిగి ఉండవచ్చు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో --బాబా గారి కఫ్నీని ఉతుకుట

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Wed, 17 Aug 2011 03:57:00 +0000

17.08.2011 బుథవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబా వారి శుభాశీస్సులు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో --

బాబా గారి కఫ్నీని ఉతుకుట

నా ప్రయత్నంలో యిప్పుడు యింకా ముందుకు సాగుతూ, నేను బలంగా భావించేదేమిటంటే మా నాన్నగారు తన డైరీని రాసి ఉండవలసిందని. యిది, ఆయన బాబాతో సాంగత్యం దాని ఫలితంగా మిక్కుటంగా పెరిగిన అనుభూతులు దాని వల్ల లార్డ్ సాయి మీద ఆయనకు పెరుగుతూ ఉండే ప్రేమను గురించి కాలక్రమానుసారంగా వాటిని ఒక పథ్థతిలో తెలియచెప్పి ఉండేది. ఆయన లార్డ్ సాయిని మొట్టమొదటి సారి కలుసుకున్నపుడు తాను ఒక మహాశక్తిని కసులుసున్నానని గాని అది తన జీవితాన్ని కొత్త మలుపు తిప్పుతుందనే మంచి భావం ఆయనకి వచ్చి ఉండకపోవచ్చును. నేననుకునేదేమినటే ఆ కాలంలో శ్రీ నరసిం హ సరస్వతి అనే ఒక స్వామి, బాబా లీలలను గురించి వివరంగా తెలియ చేసే డైరీని రాశారు. యిపుడివన్నీ కూడా తరువాతి ఆలోచనలు. నేను కూడా నాకు కలిగిన కొన్ని సంఘటనలు తేదీల వారీగా వాటిని రాసి పెట్టుకోలేదు. మా నాన్నగారి అనేకమైన మహాద్భుతమైన అనుభవాలతో పోల్చుకుంటే నా అనుభవాలు చాలా కొద్ది మాత్రమేనని చెప్పనవసరం లేదు.

బాబా మీద మా నాన్నగారి భక్తి ఆరోహణక్రమంలో ఉన్నప్పటికీ, బాబాకి తన భక్తునితో బంథాన్ని బలపరచుకోవడానికి ప్రత్యేకమైన నేర్పు ఉండేది. మా నాన్నగారు షిరిడీలో ఉన్నప్పుడు అక్కడి స్థానికుల ద్వారా బాబా వారి స్నానం కూడా ఒక ప్రత్యేకమైన పథ్థతిలో ఉండేదని తెలుసుకున్నారు.
ఆయన తన శరీరాన్ని మనందరిలాగా బాహ్యంగా తోముకుని శుభ్రం చేసుకోవడమే కాదు, తన లోపలి భాగాలని కూడా తోముకుని శుభ్రం చేసుకునేవారు. ఆయన తమ ప్రేవులను బయటకు తీసి, శుభ్రం చేసుకుని తిరిగి శరీరంలో పెట్టుకునేవారు. రాముడు, కృష్ణుడు మాత్రమే అటువంటి అష్ట సిథ్థులతో జన్మించారని మా నాన్నగారు చెపుతూ ఉండేవారు. ఆ కారణం చేతనే వారు మానవ రూపంతో ఉన్న దేవుళ్ళని పిలవబడ్డారు. ఆయన అభిప్రాయం ప్రకారం బాబా పుట్టుకను గురించిన వివరాలు తెలియవు. కాని ఆయన లీలలు అన్ని విషయాలలోనూ సరిసమానంగా మహా శక్తితో పోటీపడుతూ, సరిపోలుతూ ఉంటాయి.

ఆయన షిరిడీకి వెళ్ళినపుడు ఒకసారి, బాబా ఆయనతో తనతో కూడా తాను స్నానం చేసే ప్రదేశానికి రమ్మని అక్కడ ఒక ప్రత్యేకమయిన పని ఇస్తాననీ చెప్పారు. మా నాన్నగారు అటువంటి పనికి యెప్పుడూ ఇష్టమే. తనకు మరొక దివ్యానుభూతి కలగవచ్చని ముందే ఊహించారు. బాబా "భావూ ! ఈ పని చాలా సులువు. నేను స్నానం చేస్తాను. స్నానం చేస్తూండగా నువ్వు నా కఫ్నీని ఉతికి పెట్టు. ఉతికిన తరువాత, దానిని నీ రెండు చేతులతో యెత్తి యెండలో ఆరే దాకా పట్టుకుని వుండు. నేను చాలా సేపు స్నానం చేస్తానని నీకు తెలుసు. అంచేత నేను స్నానం పూర్తి చేసేటప్పటికి అది ఆరిపోతుంది. దానిని నేనుమరలా వేసుకుంటాను. గుర్తుంచుకో అది ఆరేటప్పుడు అది నేలను తాకకూడదు" అన్నారు.

మా నాన్నగారు వెంటనె ఒప్పుకుని ఆపని చేయడానికి తయారయారు.

వారిద్దరూ లెండీ బాగ్ కి వెళ్ళారు. అక్కడ రేకులతో కట్టబడిన గది ఉంది. ఒక పెద్ద నలుచదరంగా ఉన్న రాయి బాబా స్నానికుపయోగించేది ఉంది. మా నాన్నగారు స్నానాల గది బయట బాబా గారు, ఉతకడానికి కఫ్నీ యిస్తారని యెదురు చూస్తున్నారు.

బాబా గారు పిలిచి కఫ్నీ యింకా యివ్వకపోయేసరికి మా నాన్నగారు కొంచెం అసహనంతో ఉన్నారు. బాబా చేస్తున్న చమత్కారాలలో అది ఒకటి అనుకున్నారు. తలుపుకి ఉన్న చిన్న ఖాళీ గుండా గది లోపలికి చూద్దమని నిర్ణయించుకున్నారు. నమ్మశక్యం కాని విథంగా బాబా శరీరం ప్రతి అణువునుంచి వెలుగు కిరణాలు ప్రసరిస్తూ ఉండటం చూశారు.

అటువంటి శక్తివంతమైన కాంతిని ఆయన భరించలేకపోయారు. కళ్ళు పోతాయేమోనని భయం వేసింది. తన తప్పుడు పని కూడా బయట పడుతుందేమోనని కూడా అనుకున్నారు. అదే క్షణంలో బాబా తన కఫ్నీని తీసుకుని ఉతకమని చెప్పి పిలవడం వినపడింది. మా నాన్నగారు కఫ్నీ తీసుకుని దగ్గరనున్న బావి వద్దకెళ్ళి సబ్బుతో బాగా శుభ్రంగా ఉతికారు. నీరు బాగా పిండి, దాన్ని తన రెండు చేతులతో యెత్తి యెండలో యెత్తి పట్టుకున్నారు. బాగా తేలికగా ఉండటంతో మొదట బాగానే భరించారు, కాని సమయం గడిచే కొద్దీ యెండకు యెండి తేలికవడానికి బదులు బరువుగా అవడం మొదలెట్టింది. తాను ఆపరీక్షలో తప్పుతానని మా నాన్నగారికి అర్థమయింది. కారణం తొందరలోనే కఫ్నీ నేలని తాకుతుంది. ఈ కఠినతరమైన కార్యంలో కృతకృత్యుడవటానికి తగిన బలాన్నిమ్మనమని ఆయన హనుమంతుడిని ప్రార్థించి ఆయన సహాయం తీసుకుందామని నిర్ణయించుకున్నారు. ఆయన హనుమంతుడిని ప్రార్థిస్తుండగా బాబా లోపలినించి అరుస్తూ "హే భావూ ! హనుమాన్ ని సహాయం కోసం యెందుకు పిలుస్తున్నావు?" అన్నారు. సంశయం లేకుండా బాబా 'అంతర్ద్యాని' (మనసులోని ఆలోచనకు గ్రహించే శక్తి కలిగి ఉండటం) మనసులోని ఆలోచనను ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చదవగలగడం. బాబా దిగంబర శరీరాన్ని చూడటానికి ప్రయత్నించి తప్పు చేశానని అందుకు మన్నించమని మా నాన్నగారు బాబాని కోరారు. బాబా ఆయన తప్పుని మన్నించగానే, మా నాన్నగారు కఫ్నీ తేలికగా అయిపోవడం గమనించారు. మా నాన్నగారు బాబాకు కృతజ్ఞతలు చెప్పి, అటువంటి సాహసకార్యాలు చేయనని ఒట్టు పెట్టుకున్నారు. బాబా నుంచి యెవరూ యేదీ దాచలేరని అర్థమయిందాయనకి.

అందుచేత బాబా వారి బోథనలు అంత గొప్పవి. మీ అనుమతితో నేను స్వతంత్రంగా ఈ మాట చెప్పనా, "బాబా ప్రత్యక్షంగా స్వయంగా చేసిన బోథనలతో దీవెనలు అందుకున్నవారు అదృష్టవంతులు"

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో - అగ్నితో యుధ్ధం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Tue, 16 Aug 2011 04:00:00 +0000

16.08.2011 మంగళవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

ఈ రోజు యితర సాయి లీలలలో మరొక లీల తెలుసుకుందాము.

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో

అగ్నితో యుధ్ధం

ప్రియమైన సాయి భక్తులారా ! ప్రమాదవశాత్తు కొలిమిలో పడ్డ కుమ్మరివాని కుమార్తెను బాబా రక్షించారని మీకు తెలుసు. అలా చేస్తున్నపుడు ఆయన చేతులకి విపరీతంగా కాలిన గాయాలయ్యాయి. భాగోజీ షిండే అనే కుష్టువాడు ఆయన గాయాలకు నెయ్యి రాసి గుడ్డ పీలికలతో కట్టు కట్టేవాడు. బాబా తనచేతులనే తెడ్డుగా ఉపయోగించి వేడి పప్పును గాని మాంసపు కూరను గాని కలియబెట్టే వారు. ఈ పదార్థాలనే ఆయన భక్తులకు ప్రసాదంగా యిచ్చేవారు. ఆయన పవిత్రమైన చేతుల స్పర్శ ఆ పదార్థాలని విపరీతమైన ఔషథగుణాలతో ప్రభావితం చేసేదని నేను ఖచ్చితంగా నమ్ముతున్నాను. వాటిని ప్రసాదంగాతిన్నపుడు అది వెంటనే అన్ని రోగాలను పారద్రోలేది. యేమయినప్పటికి యిక్కడ మీకందరకు అపూర్వమైన సంఘటన ఒకటి వివరిస్తాను.

ఒక రోజు పొద్దున్నే మా తాతగారు ఒక కల కన్నారు. ఆయన, కలలో ఖటావూ మిల్ల్స్ అగ్నిజ్వాలలలో ఉండటం చూశారు. దాని ఫలితంగా ఆయనకి నిద్రా భంగమయింది. భోజనాల బల్ల వద్ద ఆయన మా నాన్నగారికి ఈ విషయంగురించి చెప్పినప్పుడు వారు మిల్ల్స్ యజమాని ధరంసీ ఖటావూ గారికి తెలియ చేద్దామని నిర్ణయించుకున్నారు. గ్రూపు ఆఫ్ మిల్ల్స్ కి సెక్రటరీగా ఆయన, మిల్ల్స్ కి తగిన విథంగా అగ్నిప్రమాదాలకి రక్షణగా భీమా చేయించమని మిల్ల్స్ యజమానికి సలహా యిచ్చారు. ఆ రోజుల్లో భీమ రక్షణ సాథారణం కాదు. యెందుకంటే దానికి పెట్టే డబ్బు ఖర్చు లాబాలలో తగ్గిపోతుందని
ఫైనాన్షియల్ మానేజర్స్ (ఆర్థిక నిర్వాహకులు) (మునింజీ) వ్యతిరేకించేవారు. ఆఖరికి మా తాతగారు ధర్మసీ గారిని ఒప్పించడంలో కృతకృత్యులయ్యారు. వారు మొత్తం టెక్స్ టైల్ మీల్ కి తిరిగి మదింపు చేయడానికి యేర్పాటు చేసి, మిల్ల్ యొక్క పెంచబడిన విలువకి భీమా రక్షణ తిరిగి రాయించారు.

5, 6 నెలల తరువాత ఒక రోజు పొద్దున్నే మిల్లులో అగ్నిప్రమాదం జరిగిందని మిల్లునించి ( S O S ) వార్త వచ్చింది. వారు వెంటనే బయలుదేరి మిల్లు దగ్గిరకి చేరుకున్నారు. అక్కడికి చేరుకున్న వెంటనే మిల్లులోని వీవింగ్ డిపార్ట్ మెంట్ మంటల్లో ఉండటం చూశారు.

వారిద్దరూ ఆ మంటలని ఆర్పమని, మిల్లు పూర్తిగా నాశనమవకుండా, సహాయం చేయమని బాబాని కోరుతూ ప్రార్థించారు. వారు వీవింగ్ డిపార్ట్ మెంట్ ఉన్న రెండవ అంతస్థులోకి యెక్కి వెళ్ళేసరికి, అక్కడ ఒక ఫకీరు తలకి ఒక గుడ్డ కట్టుకుని మంటల మధ్యలో నిలబడి తన రెండు చేతులను ఊపుతూ మంటలనార్పడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉండటం చూసి వారు చాలా ఆశ్చర్యపోయారు. మా తాతగారు మా నాన్నగారితో "మంటలనార్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నది మన బాబా కాదూ ?" అన్నారు. బాబా తమ ప్రార్థనలకు స్పందించారని వారికి నిర్థారణ అయింది. మంటలు అదుపులోకి రావడానికి ఒక గంట పైన పట్టింది. వీవింగ్ డిపార్ట్ మెంటుకు జరిగిన నష్టం పరిమితంగానే ఉండటం వల్ల మిల్లును మూసివేయాల్సిన అవసరం లేకపోవడంతో వారంతా ఊపిరి పీలుచుకున్నారు. భీమా రక్షణ కూడా ఉండటంవల్ల ఆర్థికంగా జరిగిన నష్టాలకి భీమా నష్ట పరిహారం కూడా వచ్చింది.

మిల్లులో కార్యకలాపాలు సాథారణ స్థితికి చేరుకోగానే వారిద్దరూ షిరిడి వెళ్ళి బాబాకు థన్యవాదాలు తెలుపుకున్నారు. వారు ద్వారకామాయి మెట్ల దగ్గర ఉన్నప్పుడు బాబా మా తాతగారితో, "ఏయ్ ! ముసలివాడా ! (మ్హతార్యా) నీ మిల్లుని యెవరు నిర్వహిస్తున్నారు?" అన్నారు. మా తాతగారు ఆయన పాదాల ముందు సాగిలపడి తమందరిమీద నిరంతరం ఆయన దీవెనలు యిస్తూ ఉండమని చెప్పారు. మంటలతో యుథ్థం చేసినందుకు ఆయన కృతజ్ఞతలు చెప్పారు. ఆయన అక్కడికక్కడే, నిజమైన సెక్రటరీ ఆయనే అని బాబాకి నిర్థారణగా చెప్పారు. యిది వినగానే బాబా తన ఆసనం నించి లేచి, బాబా సాహెబ్ తార్ఖడ్ ని కిందనించి లేపి " హే ముసలివాడ, పైకి లే,అత్యంత ప్రమాదాల బారినుండి నా భక్తులను బయటకు లాగడానికి నేను కట్టుబడి ఉన్నాను గుర్తుంచుకో" అన్నారు. ఈ ద్వారకామాయినుండి నా భక్తుల కోసం నేను సర్వ కార్యములు నిర్వహిస్తాను. నాభక్తుడు నాకు ప్రమాద సంకేతం యిచ్చిన వెంటనే అతను ఈ ప్రపంచంలో యెక్కడ ఉన్నా సరే నేనక్కడ అతని సేవకై ఉంటాను."

అది ఒక అపూర్వమైన సంఘటన అని మీరంతా నాతో ఏకీభవిస్తారని నాకు తెలుసు.

ఓ లార్డ్ సాయీ నేను నీముందు నీ లీలలముందు వినయమగా నమస్కరిస్తున్నాను.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో ...

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Mon, 15 Aug 2011 01:04:00 +0000

సాయితో మరికొన్ని అనుభవాలలో ....
నానావలీ కోతి చేష్టలు
మోరేశ్వర్ ఆస్త్మా వ్యాధి నయమగుట
పుచ్చకాయ తొక్కను తినుట
కీటకాలను చంపుట

బాబాతో మరికొన్ని అనుభవాలు

ప్రియమైన పాఠకులారా ! యింతకు ముందు చెప్పినట్లుగా మా నాన్నగారు సుమారుగా 17 సార్లు షిరిడీకి వెళ్ళారు. అలా వెళ్ళిన ప్రతిసారి 7 రోజుల నుంచి ఒక నెల దాకా వుంటూండేవారు. అక్కడున్న కాలంలో వారు ఆసక్తికరమయిన లీలలను చూడటం జరుగుతూ ఉండేది. వారికి షిరిడీని వదలి వెళ్ళాలనిపించేది కాదు. కాని, బాబా యెప్పుడయితే వానిరి షిరిడీనించి వెళ్ళిపొమ్మనేవారో అప్పుడు వారు షిరిడీ నుంచి వెళ్ళిపోయేవారు. మా నాన్నగారి వద్ద అటువంటి మంచి అనుభవాల సేకరణ ఉంది, నాకవన్నీ గుర్తుండకపోవచ్చు. ఈ అనుభవాలలో సాయి సచ్చరిత్రలో వివరింపబడని కొన్నిటిని ఈ అథ్యాయంలో వివరించటానికి ప్రయత్నిస్తాను. ఆ రోజులలోనున్న సాయి భక్తులకు అటువంటి అనుభవాలు యెన్నో కలిగే ఉంటాయని నాకు బాగా తెలుసు, వారు వాటిని తమ దగ్గరవారికి కూడా చెప్పే ఉంటారు. బాబా మీద నాకున్న స్సచ్చమైన ప్రేమ, భక్తి వల్ల నేను వాటిని మీకు వివరిస్తున్నాను.

నానావలీ

సాయిబాబాకి తలతిక్క స్వభావం గల నానావలీ అనే భక్తుడుండేవాడు. నేనతనిని చంచల స్వభావి అని స్వేచ్చగా అనడానికి కారణం అతను కోతిచేష్టలు చేస్తూ ఉండేవాడు. అవి జనాలకి కోపం తెప్పిస్తూ ఉండేవి. వారు అతని దుష్ప్రవర్తన గురించి బాబాకి ఫిర్యాదు చేస్తూ ఉండేవారు. మానాన్నగారికి నానావలీ అంటే వేరొక విథమైన ఆదరణ ఉండేది. అతను హెర్నియాతో బాథపడుతూ ఉండటం వల్ల, అలా పెరిగిన భాగం నేలను తాకుతూ ఉండేది. అతను ఆ విథంగానే నడుస్తూ ఉండేవాడు.
అప్పుడప్పుడు అతను గుడ్డ పీలికలని తన పైజామాకి వెనకాల కట్టుకుంటూ ఉండేవాడు. అది పొడుగ్గ తోకలాగా తయారయేది. అప్పుడతను కోతిలాగా గెంతుతూ ఉండేవాడు.

గ్రామంలోని పిల్లలంతా అతని కోతి చేష్టలకి పరిహాసంచేస్తూ ఉండేవారు. ఆ స్థితిలో అతను బాబా దగ్గిరకి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి పిల్లల తాకిడినించి రక్షించమనేవాడు. ఈ మనిషి అంత హెర్నియాతో ఉండి కూడా అంత వేగంగా యెలా పరిగెత్తగలిగాడో అని మా నాన్నగారు విస్మయం చెందుతూ ఉండేవారు. అతను పిచ్చివాడని ఆయనెప్పుడూ అనుకోలేదు. నానావలి మా నాన్నగారిని 'గవాల్యా' అని పిలుస్తూ ఉండేవాడు. ఆయనని భోజనం కోసం అర్థిస్తూ ఉండేవాడు. అప్పుడు మా నాన్నగారు సగుణ నడిపే హొటలుకు వెళ్ళి అతనికి కడుపునిండా భోజనం పెట్టమని చెప్పేవారు. మా నాన్నగారి అభిప్రాయం ప్రకారం సాయిబాబా, నానావలీ, రాముడు, ఆయన గొప్పభక్తుడైన హనుమాన్ జంటలా ఉండేవారనుకునేవారు. ఒకసారి నానావలీ బాబాతో తనని ఆయన ఆసనంలో కూర్చోనిమ్మని అథికారికంగా అడిగాడు. బాబా అతన్నదానికి అనుకూలంగా స్పందించి తన ఆసనం నుండి లేచి, నానావలిని అక్కడ కూర్చోనిచ్చారు. నానావలి అక్కడ కొంచెంసేపు కూర్చుని లేచి, "దేవా, నువ్వు మాత్రమే ఈ ఆసనాన్ని అథిష్టించగలవు. కారణం అది నీకు తగినది. నా సరియైన స్థానం నీ పాదాల దగ్గిర మాత్రమే" అన్నాడు. బాబాని అలా తన ఆసనంలో కూర్చొనిమ్మని అడగటానికి నానావలికెంత గొప్ప థైర్యం ఉందో , యింకా తనకిష్టుడైన నానావలిమీద బాబా యొక్క అమితమైన ప్రేమ ఆయనని తన ఆసనాన్ని యిచ్చేలా చేయడం మీరందరూ ఊహించుకోవచ్చు. కాని మా నాన్నగారు వారిద్దరినీ రాముడు, హనుమాన్ జంట అనుకోవడానికి కారణం వేరే ఉంది. ఒకసారి నానావలి మానాన్నగారితో " హే గవాల్యా నాతో కూడా రా, నీకొక తమాషా చూపిస్తాను" అన్నాడు. అతను మా నాన్నగారిని ద్వారకామాయికి దగ్గరగా ఉన్న చావడి లోకి తీసుకుని వెళ్ళాడు. బాబా అక్కడ చావడిలో కూర్చుని ఉన్నారు. యిక ఆలశ్యం చేయకుండా నానావలి తన ఆకారాన్ని తగ్గించుకుని 'హండీ' లో (హండీ - చావడిలో పై కప్పుకి చిన్న చిన్న తాళ్ళతో కట్టబడి ఉన్న గాజు గిన్నెలు) పట్టేటంత చిన్నగా తనకి తాను సులువుగా పైకి గెంతి పైన ఉన్న ఒక హండీలో కూర్చున్నాడు. అతను హండీలో ఒక కోతిలా కూర్చుని మా నాన్నగారిని వేళాకోళం చేశాడు. అది చూసి మా నాన్నగారు ఆశ్చర్య పోయారు. అది నమ్మశక్యం కానిది. అది ఒక అద్భుతం తప్ప మరేమీ కాదు. నానావలి తన పెద్ద శరీరంతో అంతపైకి యెలా గెంతగలిగాడు. తన శరీరాన్ని దానికి తగినట్లుగా చిన్నది చేసుకుని హండీలో యెలా కూర్చోగలిగాడు. అది సామాన్యంగా ఆశ్చర్యకరమైనదీ, నమ్మశక్యం కానిదీ. అప్పుడాయన సాయిబాబా నానావలీ యిద్దరూ రాముడు, హనుమంతుడు అవతారాలని అర్థమయింది. ఆయన వెంటనే బాబా ముందు సాష్టాంగపడి ఆయనని పూజించారు.

ప్రియమైన సాయి భక్త పాఠకులారా, బాబా సమాథి చెందిన తరువాత నానావలి చాలా విచారంలో మునిగిపోయి పదమూడవ రోజున అతను ఈ ప్రపంచాన్ని వదలి వెళ్ళిపోయాడు. లెండీ బాగ్ ద్వారానికి తూర్పువైపున నానావలి సమాథి ఉంది. నేను షిరిడీ వెళ్ళినపుడు యెప్పుడూ దానిముందు నమస్కరిస్తాను. లార్డ్ సాయికి, ఆయన లీలలకు కోటి కోటి ప్రణామాలు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

మోరేశ్వర్ ఆస్త్మా నయమగుట

మోరేశ్వర్ బాబాబాకు సన్నిహిత భక్తుడు. ఆయన బొంబాయి హైకోర్టు జడ్జీ. ఆయన ఆస్త్మాతో విపరీతంగా బాథ పడుతున్నారు. ఆయన మా తాతగారితో బ్రిడ్జ్ ఆట (పేకాట) లో భాగస్వామిగా ఉండేవారు. ఆయన ఆస్త్మా తగ్గడానికి మాతాతగారు ఆయనని షిరిడీ వెళ్ళమని సలహా యిచ్చారు. ఆయనందుకు ఒప్పుకున్నారు. ఆయన షిరిడీకి మొట్టమొదట వెళ్ళగానే, బాబా ఆయనకి స్వయంగా చిలిం (ఒక మట్టి గొట్టంతో బాబా పొగ పీలుస్తూ ఉండేవారు) యిచ్చి పీల్చమన్నారు. మోరేశ్వర్ కొంచెం ఆండోళన పడ్డారు, కాని చిలిం పీల్చారు. అది ఒక అద్భుతం. ఆక్షణం నించీ ఆయనకి ఆస్త్మా రాలేదు. ఒక వ్యక్తి వ్యాథిని నయం చేయడానికి యెటువంటి విచిత్రమైన విథానం? మోరేశ్వర్ మా తాతగారికి థన్యవాదాలు చెప్పుకున్నారు. అప్పటినుంచి ఆయన శ్రీ సాయిబాబా కి గొప్ప భక్తుడయ్యారు. అది 1918 సం. విజయదశమి రోజు మధ్యాహ్న్నం తరువాత హటాత్తుగా మోరేశ్వర్ గారికి ఆస్త్మా వచ్చింది. అది చాలా విపరీతంగా ఉండటంతో ఆయన తన సేవకుడిని బాంద్రా పంపి మా తాతగారిని శాంతాక్రజ్ లో ఉన్న తన యింటికి రమ్మన్నారు. మోరేశ్వర్ గారి సేవకుడు మా తాతగారితో తన యజమాని హటాత్తుగా జబ్బుపడ్డారని, వెంటనే వచ్చి సహాయం చేయమని అడిగాడు. మా తాతగారు మా నాన్నగారితో కలిసి యింటినుంచి బయలుదేరారు. వారు తమతో కూడా వారు ఆఖరుసారి షిరిడీ వెళ్ళినపుడు బాబా స్వయంగా యిచ్చిన ఊదీని తీసుకుని వెళ్ళారు. మోరేశ్వర్ విపరీతమైన బాథతో ఉండటం చూశారు. మాతాతగారాయనని ఓదార్చారు. మా తాతగారు గ్లాసు నీళ్ళలో ఊదీని వేసి మోరేశ్వర్ తో దానిని తాగమన్నారు. మోరేశ్వర్ ఆయనని తన సన్నిహిత స్నేహితునిగా భావిస్తున్నందున ఆయన చెప్పినట్లు చేశారు. యెప్పుడయితే ఆయన ఆనీటిని తాగారో ఆయన బాథయొక్క తీవ్రత తగ్గుతూ కొంత సేపటికి ఆయనకి నయమనిపించింది. మోరేశ్వర్ మా తాతగారితో, బాబా తన ఆస్త్మా పూర్తిగా నయమయిందని చెప్పినా మరి మరలా యెందుకు తిరగబెట్టిందని అడిగారు. మా తాతగారు ఆయనతో చింతించవద్దని, ఒకవేళ మరలా వస్తే కనక బాబా ఊదీనే మందులా తీసుకోమని చెప్పారు.
యేమయినప్పటికీ మోరేశ్వర్ యిక యేమీ చేయనవసరం లేకపోయింది. ఊదీ తీసుకున్నందువల్ల ఖచ్చితంగా ఆస్త్మా తగ్గిపోయింది కాని ఈ సంఘటన వెనుక వేరే ఏదో సందేశం ఉంది. వారికది తరువాత అర్థమయింది. అదేరోజు సుమారు మధ్యాహ్న్నం 2 గంటలకి షిరిడీ సాయిబాబా సమాథి చెందారు. అలా చెందుతూ ఆయన తనదైన సంక్లిష్టమయిన పథ్థతిలో తన అంకిత భక్తులకి తంత్ర రహిత (వైర్లెస్) సందేశం పంపించారు. మ తాతగారికి, నాన్నగారికి ఆ తంత్రరహిత సందేశం వచ్చింది. దానిని గురించి మీకు తరవాతి అథ్యాయంలో వివరిస్తాను.

పుచ్చకాయ తొక్కను తినుట

బాబా గారు జీవించి ఉన్న కాలంలో షిరిడీ వెళ్ళిన కొంతమంది ఆయన ఆశీర్వాదములని పొందలేకపోయేవారు. వారికి ఆయన మీద నమ్మకం లేకపోవడం వల్ల కావచ్చు లేక వారికి సహనం లేకపోవడం వల్ల కావచ్చు. వీరంతా థనిక వర్గానికి చెందినవారు. షిరిడీ వెళ్ళినపుడు పేదవానిగా కనపడే ఆయన జీవిత విథానాన్ని చూసి అటువంటి 'ఫకీరు' తమ సమస్యలని యెలా తీర్చగలడా అని ఆలోచిస్తూ ఉండేవారు. కాని, బాబా సమస్యలని పరిష్కరించే విథానం చాలా వినోదకరంగానూ, మొదటి కలయికలోనే అర్థం చేసుకోవడానికి కష్టంగానూ ఉండేవి.

అది వేసవికాలం. తట్టనిండా పుచ్చకాయలు పెట్టుకుని అమ్ముకునే ఒకామె ద్వారకామాయి దగ్గరకొచ్చింది. బాబా మొత్తం పుచ్చకాయలన్నిటినీ కొనేశారు. ఆయన ఒకటి కోసి ముక్కలు చేసి అక్కడున్న భక్తులందరికీ పంచడం మొదలెట్టారు.

వారందరూ పుచ్చకాయ తింటూ ఆనందిస్తున్నారు. అక్కడే ఉన్న మా నాన్నగారికి బాబా పుచ్చకాయ ముక్కనివ్వలేదు. ఆ సమయంలో మంచి దుస్తులు థరించిన ఒక థనికుడు తన యిద్దరు సేవకులు తోడు రాగా ద్వారకామాయిలోకి ప్రవేశించాడు. అతను చక్కెర వ్యాథితో బాథ పడుతున్నాడు. యెవరో యిచ్చిన సలహా మీద అతను షిరిడీకి వచ్చాడు. బాబా ఒక వినోదం చేశారు. ఆయన ఒక ముక్కని తీసుకుని తొక్కని, గుజ్జు భాగాన్ని వేరు చేశారు. గుజ్జుని మా నాన్నగారికి తొక్కని థనికివ్యక్తికి యిచ్చి తినమన్నారు. ఆ థనికుడు కొంచెం కలవర పడి తొక్క తినడానికి తాను ఆవుని గాని, మేకను గాని కానని చెప్పాడు. బాబా దానినే మా నాన్నగారికిచ్చి "హే భావూ, నువ్వే దీనినిప్పుడు తినాలి" అన్నారు. మా నాన్నగారు దానిని కొరికినప్పుడు ఆశ్చర్యకరంగా అది అరటిపండులాగా మెత్తగా ఉండి తను అంతకు ముందు తిన్న గుజ్జుకన్నా మథురంగా ఉంది.తన జీవితంలో యెప్పుడు అటువంటి తీయని పుచ్చకాయను తినలేదని మా నాన్నగారు చెపుతూ ఉండేవారు. ఆ థనిక వ్యక్తి సిగ్గుపడి అక్కడినించి వెళ్ళిపోయాడు. అతను బహుశా తన చక్కెర వ్యాథిని శాశ్వతంగా నయమయే ఆవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్నాడు. మా నాన్నగారు తన 70 వ యేట మరణించారు. అప్పటివరకూ ఆయనకు చక్కెరవ్యాథి లక్షణాలు లేవు. ప్రియమైన భక్తులారా, నిజమైన మందు ఆ పదార్థంలో లేదు కాని బాబాగారి పవిత్ర హస్తాలలో ఉంది. ఆయన ఆ పదార్థానికి పవిత్రమయిన స్పర్శనిస్తూ ఉండటంవల్ల అది మథురంగా మారుతుంది. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న భక్తులు యెంతో లబ్ధిని పొందారు. బాబా చెప్పిన ముఖ్యమయిన సూత్రాలు 'శ్రథ్థా అంటే నమ్మకం, 'సబూరీ' అంటే సహనం. ఈ రెండు మంత్రాలని ఆచరించినవారికి జీవితంలో యెప్పుడూ విజయమే.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

కీటకాలను చంపుట

బాబా ఉన్నకాలంలో భక్తులు షిరిడీకి వచ్చినప్పుడు వారు స్వచ్చందంగా కొన్ని పనులు చేస్తూ ఉండేవారు. (విథులు నిర్వర్తిస్తూ ఉండేవారు) ద్వారకామాయిని శుభ్రం చేయడం, బాబా ద్వారకామాయి నుండి లెండీ బాగ్ కి రోజూ నడచి వెడుతూండే దారిని శుభ్రం చేయడంవంటివి చేస్తూ ఉండేవారు. ఈ విథులు యెవరికీ కూడా చేయమని యెవరూ అప్పగించలేదు. కాని భక్తులే అటువంటి సామాజిక సేవల ద్వారా తమ భక్తిని (పూజని) బాబాకి సమర్స్పిస్తున్నట్లుగా వాటిని చేస్తూ ఉండేవారు. షిరిడీలో నివసించే భక్తులు అటువంటి విథులన్నిటినీ క్రమం తప్పకుండా చేస్తూ ఉండేవారు. మా నాన్నగారు షిరిడీ వెళ్ళినపుడెల్లా పెట్రొ మాక్స్ దీపాలను శుభ్రం చేయడం, సాయంత్రం వేళల్లో వాటిని వెలిగించి ద్వారకామాయి అంతటా వాటి వాటి స్థానాల్లో వేలాడదీయడం వంటి బాథ్యత ఆయన తీసుకుని చేసేవారు.

ఆయన తన మనసులో సందేహాలు యేమన్నా ఉంటే బాబాని అడిగి వాటిని నివృత్తి చేసుకోవడానికి ఆ సమయాన్ని ఉపయోగించుకుంటూ ఉండేవారు. ఒక సారి ఆయన తానింక పెట్రో మాక్స్ దీపాలను వెలిగించనని యెందుకంటే ఆ పని తనని పాపిని చేస్తోందని చెప్పేశారు. లాంతరులు వెలిగంచగానే తరువాత చీకటి పడుతోందనీ, యెన్నో పురుగులు దీపాల చుట్టూ చేరి కొంతసేపు తిరుగుతూ దీపాల కింద పడి చనిపోతున్నాయనీ అటువంటప్పుడు తాను దీపాలను వెలిగించకపోతే కనక పురుగులు రావు అంచేత పురుగులు చనిపోయే అవకాశం ఉండదు కదా.

మా నాన్నగారు ప్రాథమికంగా, దేవుడు అటువంటి విపరీతాన్ని యెందుకు సృష్టించాడనీ ఆ విషయంలో బాబా వివరణను తెలుసుకోవాలనుకున్నారు. బాబా ఆ ప్రశ్నకు నవ్వి, " హే భావూ ! నువ్వు పిచ్చివాడివి. నువ్వు లాంతరులు, దీపాలు వెలిగించనంత మాత్రాన ఈ పురుగులన్ని చనిపోవా? అవి యెక్కడ దీపాలున్నా, వెలుతురున్నా అక్కడికి వెళ్ళి అక్కడ చస్తాయి. యిదంతా భగవంతుని సృష్టి. ఆయన వాటిని పుట్టించే సమయంలోనే వాటి చావుని కూడా నిర్ణయిస్తాడు. ఒకవేళ లాంతరుగాని, దీపంగాని లేకపోతే మరొక ప్రాణి వాటిని అంతం చేస్తాయి. ఈ విథమైన పనులన్ని కూడా మానవులకు పాపాలు జమ అవవు. నీ ముఖ్యమైన ఉద్దేశ్యందీపాలను వెలిగించి ద్వారకామాయిలో చీకటిని పారద్రోలడం. అందుచేత భక్తులు సులభంగా పూజ చేసుకోగలగడానికి. నువ్వు యెటువంటి పాపాల పనిలోనూ పాల్గోటంలేదు. పురుగులు చనిపోతున్నాయనే నిజమే నిన్ను బాథిస్తున్నదంటే, నీకు దయగల హృదయం ఉందండానికి గుర్తు. భగవంతునికి తన విథులు బాగా తెలుసు. మనం ఆయన పనులలో కల్పించుకోకూడదు. ఆయన మనలో ప్రాణం పోసినప్పుడే దాని ప్రక్కనే మన మరణాన్ని కూడా నిర్ణయించేస్తాడు. అందుచేత నువ్వు ఆందోళన పడకుండా నీకు సంతోషాన్నిచ్చే పనిని చేస్తూ ఉండు. దేవుడు నీ యెడల దయగా ఉంటాడు. (అల్లాహ్ భలా కరేగా)
బాబావారి బోథనలు చాలా సరళంగానూ, నచ్చచెప్పే పథ్థతిలోనూ ఉంటాయి. ఈ సంఘటన ద్వారా ఆయన మా నాన్నగారికి మంచి సలహా మందు వేసి భగవంతుడు చేసే పనిని గురించి యెరుకతో ఉండేలా చేశారు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

(మరికొన్ని తరువాయి భాగంలో)

మేఘుడు శివునికి స్నానము చేయించుట

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sun, 14 Aug 2011 01:15:00 +0000

14.08.2011 ఆదివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

మేఘుడు శివునికి స్నానము చేయించుట

షిరిడీలో స్థిర నివాసం యేర్పరచుకున్న గొప్ప సాయి భక్తుడు మేఘ. అతను గొప్ప శివ భక్తుడు. బాబాకు అది తెలుసు. అందుచేత బాబా అతనికి ప్రతిరోజూ తన దేవుడికి పూజ చేసుకోవడానికి శివలింగాన్ని బహూకరించాడు. బాబా కూడా మేఘుడిని అమితంగా ప్రేమిస్తూఉండేవాడు. అదే, షిరిడీలో అతని అంతిమయాత్రలో కూడా పాల్గొనేలా చేసింది. బాబా ఆ అంతిమయాత్రలో కలిసి అతని శవం మీద స్మశానం వరకూ పూలు జల్లుతూ వెళ్ళారు. తన నిజమైన భక్తునిమీద దుఃఖాన్ని, ప్రేమను తెలియచేస్తూ సాథారణ మానవ మాత్రునివలె కన్నీరు కార్చారు.

మేఘుడు బాబానే తన శంకరుడిగా యెంచుకున్నాడు. దానివలననే ఆయన, మేఘునికి తన నుదిటిమీద త్రిశూలం గీయాలనే కోరికకి అనుమతినిచ్చారు. ఒక మహాశివరాత్రినాడు మేఘుడికి, బాబాని గంగాజలంతో (గోదావరీ జలం) స్నానం చేయిద్దామనే కోరిక కలిగింది. బాబా అంత తేలికగా ఒప్పుకోరని తెలిసి అతను బాబాని ముందుగానే తనకి అనుమతినివ్వమని వేడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఆఖరికి యెంతో వేడుకొనగా మేఘుని చేత స్నానం చేయించుకోవడానికి ఒప్పుకున్నారు.

అనుమతి లభించినందుకు మేఘుడు చాలా సంతోషించాడు. ఒకరోజు ముందరే మేఘా తన సన్నిహితులందరినీ అభిషేక ఉత్సవం తిలకించడానికి ఆహ్వానించాడు. ముందురోజు రాత్రే మేఘ, షిరిడీకి 11 కి.మీ.దూరంలో ఉన్న గోదావరికి, గంగాజలం తీసుకురావడానికి షిరిడీనించి బయలుదేరాడు.

మేఘాలాంటి నిజమైన భక్తునికి దూరం సమస్య కాదు. అతను గంగాజలం తీసుకుని మధ్యాహ్నా న్నానికి ముందే షిరిడీకి తిరిగి వచ్చాడు. మధ్యాహ్నం ఆరతి అయిన తరువాత మేఘుడు బాబాని అభిషేకానికి రమ్మని కోరాడు. బాబా అతనితో సరదాగా అన్నానని తనలాంటి ఫకీరుకు అటువంటి పనులు ఒప్పవని చెప్పారు.

బాబా అతనితో షిరిడీలోని శివుని గుడిలో శివలింగానికి ఆ గంగాజలాన్ని పోయమని చెప్పారు. అప్పుడు మేఘుడు బాబాతో, తాను లింగానికి ప్రతిరోజూ అభిషేకం చేస్తున్నాననీ, బాబానే తను శివునిగా భావిస్తున్నందువల్ల, శివ భక్తులందరికీ శివరాత్రి పర్వదినం కాబట్టి తనను నిరాశపరచవద్దని చెప్పాడు.

మేఘుడు చాలా మూర్ఖంగా ఉండటంతో, బాబా అతనితో ఒక షరతు మీద మాత్రమే తనమీద నీరుపోయడానికి ఒప్పుకుంటానని చెప్పారు. గంగ శివుని శిరసునుండే ఉద్భవించింది కాబట్టి, తను ముందుకు వంగుతాననీ అపుడు మేఘుడు తన శిరసుమీదనే నీరుపోయవచ్చనీ చెప్పారు. మేఘునికి యిష్టం లేకపోయినప్పటికీ ఈ షరతుకు లోబడి ఒప్పుకున్నాడు. అపుడు బాబా తనున్నచోటు నుంచి లేచి లెండీ బాగ్ వైపు నడిచారు.

అక్కడ బాబా యెప్పుడూ స్నానానికి ఉపయోగించే ప్రత్యేకమయిన రాయి ఉంది. ఆయన దాని మీద కూర్చున్నారు. తన శిరసు ముందుకు వంచి మేఘునికి నీరుపోయమని సంజ్ఞ చేశారు. మేఘుడు బాబా శిరసు మీద నెమ్మదిగా నీరు పోయడం ప్రారంభించాడు కాని అతనికావిథమైన స్నానం తృప్తి కలిగించలేదు. అందుచేత తానన్ని రోజులుగా తన మనసులో ఆలోచించుకున్న విథంగా చేయడానికి నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను హటాత్తుగా బకెట్లో మిగిలి ఉన్న నీటిని "హర హర మహాదేవ్" అంటూ బాబా శరీరం మొత్తమంతా పోశాడు. తన కోరికను పూర్తిగా తీర్చుకున్నందుకు మేఘుడు ఉల్లాసంతో నాట్యం చేయడం మొదలు పెట్టాడు. కాని యిది యెంతోసేపు నిలవలేదు. తాను బాబా శరీరం మొత్తమంతా నీరు పోసినప్పటికీ, ఆయన తలమాత్రమే తడిసి మిగిలిన శరీరభాగం కఫ్నీతో సహా పొడిగా ఉందని అతనికి వెంటనే అర్థమయింది. అపుడు బాబా అతనితో "హే ! గంగ శివుని శిరసునుండి ప్రవహిస్తుందనీ, ఆయన మిగిలిన శరీరాన్ని తాకదనీ నీకు తెలుసా" అన్నారు. మా నాన్నగారు ఈ వినోదాన్నంతా యితర ఆహ్వానితులతో కూడా కలిసి వీక్షిస్తూ ఉన్నారు. బాబా తను చెప్పిన మాటే ఆఖరి నిర్ణయమని దానిని థిక్కరించే థైర్యం యెవరికీ లేదని తనకి తెలియచెప్పాలనే ఆయన ఉద్దేశ్యమని మేఘునికి అర్థమయింది.

బాబా కూడా మేఘునికి తానే ప్రత్యక్షంగా శివుడినని తెలుసుకునేలా చేయాలని కోరుకున్నారు. అప్పుడు మానాన్నగారికి బాబా చేసే అనేకములైన పనులు పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నారు. ఆయన ఉద్దేశ్యం ప్రకారం, కొంత కాలం గడిచేటప్పటికి బాబా తన చుట్టూ ఆదర్శప్రాయమైన భక్తులని పెంపొందించుకున్నారు. భగవంతుని అస్తిత్వాన్ని ఆయన అఖండమైన శక్తులగురించి, ప్రజలు వాటికి తమ అనన్యమైన భక్తి ద్వారా గౌరవమివ్వాలని వారు తమ నిగూఢమైన చర్యల ద్వారా ప్రజలని ప్రభావితం చేస్తూ ఉండేవారు. అలాంటివారిలో కొందరు మేఘా (లార్డ్ శివ), నానావలి (లార్డ్ హనుమాన్), యిక దాసగణు (లార్డ్ విఠోబా). నిజానికి దాసగణు తన ఆరతిలో ఒక దానిలో యేమి చెబుతున్నారంటే "షిరిడీ మాఝే పండరిపుర సాయిబాబా రమావర్ (షిరిడీయే నా పండరిపురము సాయిబాబాయే నా విఠోబా) అని. బాబా సంతోషంగా ఉన్న సమయంలో "హే భావూ ! నేను దేవత లక్ష్మీదేవిని తప్ప మరెవరినీ కాదు, నేను ద్వారకామాయిలో కూర్చుని నేనెన్నడూ అబథ్థం చెప్పను" అని అంటూ ఉండేవారు. ఆయన జీవితకాలమంతా తనకి తాను దేవుని దూతననే చెప్పుకున్నారే కాని దేవుడినని చెప్పుకోలేదు. ఆయన యేది ఉఛ్ఛరిస్తే అది తప్పకుండా జరిగేది. మా నాన్నగారు బాబా చెప్పినవాటిని తిరిగి గుర్తు చేసుకుంటూ ఉండేవారు. "హేయ్ భావూ ! ఈ మానవ శరీరాన్ని వదలివెళ్ళిపోయిన తరువాత షిరిడీకి ప్రజలు పంచదారకోసం వచ్చిన చీమల బారుల్లా రావడం నువ్వు చూస్తావు".

ఈ రోజు మీరు సంవత్సరంలో ఏ రోజునైనా షిరిడీని దర్శించండి, సంవత్సరాల క్రితం బాబా చెప్పిన మాటకి ఋజువు మీకు లభిస్తుంది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

అగ్ని మీద అధికారం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sat, 13 Aug 2011 11:43:00 +0000

13.08.2011 ఆదివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

అగ్ని మీద అధికారం

ఒక సారి ద్వారకామాయిలొ పవిత్రాగ్ని ఉన్నచోట,బాబా వెలిగించిన "థుని" బాగా భయంకరంగా మండిపోవడం మొదలు పెటింది బాబా గారు అప్పటికే ఈ ప్రపంచాన్నించి వదలి వెళ్ళిపోతారని ముందుగానే సూచించారు. అందుచేత నేననుకోవడం "విజయదశమి" రోజు ప్రముఖంగా మనకు తెలిసిన దసరా. అది సాయంత్ర సమయం. మా నాన్నగారు కూడా అక్కడే ఉన్నారు.

ప్రతి సాయంత్రం ఆయన ద్వారకామాయికి వచ్చి, అక్కడ కూర్చుని ఆసక్తికరంగా జరిగే వాటినన్నిటినీ గమనిస్తూ తరువాత పెట్రొ మాక్స్ దీపాలు వెలిగిస్తూ తన విథిని నిర్వహిస్తూ ఉండేవారు.ఆ రోజు బాబా హటాత్తుగా లేచి నుంచున్నారు. థుని వద్దకు వెళ్ళి కొన్ని కట్టెలను కదిపి ద్వారకామాయిలో పైకి కిందకి చూస్తూ ఏదో గొణగడం మొదలు పెట్టారు. యిది చాలా అసాథారణమైనది. మా నాన్నగారికి అనుకోని సంఘటన. ఏదో జరగబోతోందనిపించింది. నేనిక్కడ తప్పకుండా చెప్పవలసినదేమిటంటే పుట్టుకతో బాబా మతం హిందువా, ముస్లిమా అని తెలుసుకోవాలనే ఆత్రుతతో ఆ రోజుల్లో చాలా మంది భక్తులుండేవారు. ఏమయినప్పటికీ ఆయన మానవ రూపంలో ఉన్నారు కాబట్టి, ఆయన తన పుట్టుకని కూడా మానవ శరీరం నించే తీసుకుని వుండచ్చు. కాని అటువంటప్పుడు ఆయన తలిదండ్రులు హిందువులా, ముస్లిములా అన్నది ప్రశ్న? మా నాన్నగారు కూడా దీనికేమీ తీసిపోరు.

బాబా మెల్లగా కోప స్వభావంలోకి మారుతున్నారు. ఆయన అక్కడ ఉన్న జనాలనందరినీ తిట్టడం మొదలెట్టారు. యిక్కడ థునిలోని మంట కూడా బాబా కోపస్వభావానికనుగుణంగా అదే స్థాయిలో యింకా పైపైకి ఎగసిపడుతోంది. ద్వారకామాయి మొత్తం కట్టెల మంటల వెలుగుతో వెలిగిపోయింది. బాబా యిప్పుడు చాలా ఆగ్రహంగా ఉన్నారు. ఆయన తన తలకి కట్టుకున్న నూలు వస్త్రాన్ని తీసి థునిలోకి విసిరివేశారు. హటాత్తుగా నిప్పుమంటలు పైకెగరసాగాయి. బాబావారి పొడవాటి జుట్టు స్వేచ్చ పొందింది. కొంచెం సేపయిన తరువాత బాబా తన కఫ్నీని తీసివేసి దానిని థునిలోకి విసిరేశారు. నిప్పు మంటలు యింకా పైకెగశాయి. ద్వారకామాయి తగలబడిపోతుందా అని ప్రజలు భయపడేంతగ పైకి లేచాయి. బాబా వారి కోపం తారాస్తాయికి చేరింది. ఆయన కోపంగా ప్రజలముందు నిలబడి, సెకను భాగంలో తన లంగోటీని కూడా తీసివేసి మండుతున్న థునిలోకి విసెరేశారు. ఆ విథంగా ఆయన దిగంబరంగా తయారయి అదేస్థితిలో ప్రజలముందు నిలబడ్డారు. అప్పుడాయన అక్కడున్నవారితో తను హిందువా ముస్లిమా అన్నది తేల్చుకోమని గట్టిగా అరుస్తూ అన్నారు. తనకి తాను నిరూపించుకోవడానికి యెటువంటి పథ్థతి? మా నాన్నగారు అప్పుడుచూసిన దానిని నేను మీకిప్పుడు వివరిస్తాను. బాబాగారు తీక్షణమైన అగ్నిలా మండుతూన్న స్థితిలో ఉన్నారని మా నాన్నగారు చెబుతూ ఉండేవారు. ఆయన కను గుడ్లు యెఱ్ఱగా నిప్పు కణికల్లా ఉన్నాయి. వెలుగు కిరణాలని ఉధ్బవిస్తున్నాయి. అ ఆథ్యాత్మిక జ్యోతి గోళపు వెలుగు వెనుక ఆయన శరీరంలోని ప్రతి అణువూ, శరీరం మొత్తం మరుగునపడిపోయింది. ఆ వెలుతురు కిరణాలు యెంత శక్తివంతంగా ఉన్నాయంటే మా నాన్నగారు కళ్ళు మూసుకోవలసి వచ్చింది. బాబామతమేదో మా నాన్నగారు గుర్తించలేకపోయారని వేరే చెప్పనవసరంలేదు. థునిలోని మంటలు బాగాపైకి యెగసిపడుతూ విపరీతమయిన వెలుగుతో ప్రజ్వరిల్లుతున్నాయి.

బయట తీవ్రమైన ఉరుములు మెరుపులు. అప్పుడు బాబాకి దగ్గరి భక్తుడైన భాగోజీ షిండే కుష్ఠు వాడు (బాబా అతనిని తన కాళ్ళు నొక్కడానికి అనుమతిచ్చేవారు) ముందుకు వచ్చి యెంతో థైర్యంతో కొత్త లంగోటీని ఆయన మొల చుట్టు కట్టాడు.అప్పుడు బాబా శాంతించి మామూలు స్థితికి వచ్చారు. ఆయన సటకా తీసుకుని థునికి దగ్గరగా వచ్చారు. ఆయన సటకాతో ఊగీ..ఊగీ.. అంటే అర్థం తగ్గు..తగ్గు... అంటూ మంటలను కొట్టడం మొదలెట్టారు. సటకాతో కొట్టే ప్రతి దెబ్బకి మంటలుయెత్తు తగ్గి ప్రతీదీ మామూలు స్థితికి వచ్చింది. అప్పుడు బాబాకి కొత్త కఫ్నీ థరింపచేయడానికి జనానికి థైర్యం వచ్చింది. ఆయన జుట్టును కొత్త గుడ్డ ముక్కతో కట్టారు. అప్పటికి చాలా ఆలశ్యమయినప్పటికీ ఈ భక్తులందరూ బాబాని గౌరవంగా తీసుకుని వెళ్ళి మామూలుగానే సాయంకాలపు ఆరతి యిచ్చారు.

మా నాన్నగారిని యెక్కువగా ముగ్థుడిని చేసిన దేమిటంటే బాబాగారి దైవాంశసంభూతమయిన ఘనమైన శరీరం నించి వెలుగు ప్రసరించడం. అగ్నిమీద ఆయన తన శక్తినుపయోగించి అదుపులో పెట్టడం. బాబా విజయదశమిని ఒక కారణం చేత యెన్నుకున్నారు. ఆయన తాను ఈ ప్రపంచాన్నించి ఈరోజున సెలవు తీసుకుంటున్నాననడానికి గుర్తుగాతనభక్తులకు సూచించారు. తరువాత 1918 లో విజయదశమి రోజున బాబా సమాథి చెందారు.

ప్రియ సాయిభక్త పాఠకులారా యిది చదివిన తరువాత మనమందరమూ కూడా బాబా మతమేమిటన్న ఆత్రుతని సమాథి చేయాలనుకుంటున్నాను. యెక్కువ భక్తితో 100 శాతం నమ్మకంతో అయనని సామాన్యంగా పూజించాలి. సాయి అంటే "సాక్షాత్తు ఈశ్వర్" (భగవంతుడు) ఆయనకి మతం లేదు. అంతటా అన్నింటా నిండి ఉన్నాడు.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

వరుణదేవునిపై ఆథిపత్యం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Thu, 11 Aug 2011 10:08:00 +0000

11.08.2011 గురువారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులందరికీ బాబావారి శుభాశీస్సులు

లాప్టాప్ అడాప్టర్ ప్రోబ్లెం వల్ల గత రెండు రోజులుగా ప్రచురణకు అంతరాయం కలిగింది. కనీసం ఈ రోజునైనా ఇద్దామని మరొక పథ్థతిలో బయట నెట్ సెంటర్ కి వచ్చి ప్రచురించడం జరిగింది. సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు.

వరుణదేవునిపై ఆథిపత్యం

సాయి సచ్చరిత్రలో, షిరిడీలో అనుకోని విథంగా వర్షం వచ్చినపుడు జరిగిన ఒక దృష్టాంతం ఉంది. రెండు మహాశక్తుల మథ్య జరిగిన యుథ్థాన్ని వీక్షించిన అదృష్టవంతులలో మా నాన్నగారు ఒకరు. సాయిబాబా గారు అష్టసిథ్థులు సంపాదించారని, వాటిని అవసరమయినపుదు తన భక్తులు కోరినప్పుడు వారిని కష్టాలబారినుండి పడవేయడానికి ఉపయోగించేవారని ఆయన ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉండేవారు. సాయిబాబాయే ఈ భూప్రపంచం మీద భగవంతుని అవతారం కాబట్టి, ప్రకృతి శక్తులు కూడా, ఆయన చెప్పినట్లు సానుకూలంగా శిరసావహించేవి.

అప్పుడు వర్షాకాలం రోజులు. మథ్యాన్నం నించి వర్షం కురుస్తూ ఉంది. ప్రకృతి శక్తులు కూడా, ప్రకృతి శక్తులు కూడా, సాయంత్రమయేసరికి వర్షం యింకా పెద్దదయింది. ఆకాశంలో దట్టంగా నల్లని మేఘాలు కమ్ముకున్నాయి. ఈదురుగాలులు వీయడం మొదలైంది.

ఉరుములతో కూడిన గాలివాన వచ్చే సూచనలు బాగా కనిపించాయి. ఆకాశంలో మెరుపులు మెరుస్తూ వాటివెనకే పెద్ద ఉరుముల శబ్దాలు కూడా వస్తున్నాయి. ఆ తుఫాను బాగా తీవ్రంగా ఉండి షిరిడీ గ్రామమాన్నంతా విపరీతమయిన వర్షం బాగా గట్టిగా కొడుతోంది.

ప్రతీచోటా నీరు నిలిచిపోవడంతో, అంతకుముందెప్పుడూ అటువంటి ఉరుములు మెరుపులతో కూడిన కుంభవృష్టి చూడకపోవడంతో గ్రామస్తులంతా తమ పశువులతో ద్వారకామాయిలోకి వచ్చి గుమికూడటం మొదలెట్టారు. మా నాన్నగారూ యేమీ తీసిపోలేదు. ఆయన కూడా ద్వారకామాయిలోకి వచ్చారు. మా నాన్నగారు భగవద్గీతలో లో కృష్ణపరమాత్మ, అనుకోకుండా వచ్చిన కనీవినీ యెరుగని ప్రకృతి ఆగ్రహాన్నించి సమస్త ప్రాణులను గోవర్థనగిరి పర్వతం యెత్తి రక్షణ కల్పించిన సంఘటనని గుర్తు చేసుకున్నారు. అక్కడున్నవారందరికీ అటువంటి భయానక పరిస్థితినుండి రక్షించడానికి 'గోవర్థనగిరీ లాంటివాడు మాత్రమే రక్షించగలడు. అటువంటివాడి అవసరం యిప్పుడు షిరిడీవాసులకు అవసరమయింది.

అందరూ కూడా ఆందోళనలో ఉండి తమ మీద బాబా అనుగ్రహం కోసం యెదురు చూస్తున్నారు. తుఫాను తగ్గే సూచనలు యెక్కడా కనపడలేదు. వెంటనే బాబా ఓర్పు కూడా నశించింది. ఆయన తనున్న చోటునించి లేచి, సటకా చేతిలోకి తీసుకుని ద్వారకామాయి ద్వారం దగ్గిరకి దిగి వచ్చారు. ఆయన అక్కడ ఆరుబయట నిలబడ్డారు. ఆకాశంలో తీవ్రమైన మెరుపు మెరిసింది. బాబా సటకాతో నేలమీద కొట్టి తీవ్రమయిన స్వరంతో గర్జిస్తూ యిక్కడినించి వెళ్ళిపో అన్నారు (జాతేస్కి నై -- మరాఠీలో) ఆయన గర్జింపుయొక్క శబ్ద తీవ్రత యెంతెలా ఉందంటే షిరిడీలో భూకంపం వచ్చిందా అన్నంతగా అక్కడి ప్రదేశం వణికి పోవడం మొదలెట్టింది. మరొకసారి తీవ్రమయిన మెరుపు, షిరిడీనుంచి వెళ్ళిపొమ్మని వరుణదేవుడిని అడుగుతూ బాబా సటకాతో నేలమీద కొట్టడం. ఈవిథంగా మూడు సార్లు జరిగింది. అది రెండు మానవాతీత శక్తుల మథ్య పోరాటమని స్పష్టంగా కనపడుతోంది.బాబా అభ్యర్థన్లకనుగుణంగా తుఫాను, మెరుపులు ఆగిపోయాయి. వర్షం తగ్గి గాలులు మెల్లగా వీచాయి. సుమారు ఒక గంట తరువాత మరొకసారి అంతా ప్రశాంతంగా అయింది. ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంది. బాబా అందరినీ తమ తమ యిళ్ళకు తిరిగి వెళ్ళమ ని చెప్పారు. మా నాన్నగారు తన సాయంత్ర విథి ప్రకారం యథావిథిగా పెట్రొమాక్స్ దీపాలని వెలిగించారు. ఆయుథ్థం గురించి బాబాని అడుగుదామని తగిన సమయం కోసం చాలా యిదిగా ఉన్నారు. యిప్పుడా సమయం వచ్చింది. ఆయన బాబాని, ఆయనకి ప్రకృతిని కూడా శాసించగల స్థాయి ఉందా అని అడిగారు. బాబా సమాథానం చెబుతూ "భావూ ! నా భక్తులు కష్టాలలో ఉన్నప్పుడెల్లా నేను విశ్వమంతటికీ ప్రభువైన భగవంతుడిని, ఆయన దయని వారిమీద కురిపించమని ప్రార్థిస్తాను. భగవంతుడు నా రక్షణకు వచ్చి నాకు సహాయమందిస్తాడు. మా నాన్నగారు ఆ దృశ్యాన్ని మరచిపోలెకపోయారు. అది బాబా వర్షంలోమథ్యలో నిలబడి వరుణదేవునితో షిరిడీని వదలి వెళ్ళిపొమ్మని గట్టిగా అరవడం. బాబా తనే భగంతునిగా విలక్షణమైన రీతిలో కనిపించారు.

సర్వ్మ్ శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

పులికి ముక్తిని ప్రసాదించుట

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Mon, 08 Aug 2011 15:12:00 +0000

08.08.2011 సోమవారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులకు బాబావారి శుభాశీస్సులు

సాయి సచ్చరిత్రలో మరికొన్ని ఘట్టాలు

ప్రియమైన పాఠకులారా ! మరొకసారి నేను భావించేదేమిటంటే ఈ అథ్యాయంలోని సంఘటనలన్నీ ప్రత్యేకంగా సాయి సచ్చరిత్ర చదివిన వారి కోసం. మిగతావారికి కూడా నిస్సందేహంగా తృప్తిగా ఆసక్తికరంగా ఉంటాయనుకోండి. షిరిడీలో మా నాన్నగారు ఉన్నపుడు, జరిగిన సంఘటనలన్నీ సాయి సచ్చరిత్రలో వివరించబడ్డాయి. వాటిని మా నాన్నగారు మాకు మాటి మాటికి వివరించి చెపుతూ ఉండేవారు. వాటిని నేనిప్పుడు మీముందుంచుతున్నాను. వాటిని మానాన్నగారి ద్వారా నేను విన్నందుకు అదృష్టవంతుడినని నాకు నేను అనుకుంటున్నాను, యెందుకంటే అవి నా హార్డ్ డిస్క్ లో భద్రపరచబడి ఉన్నాయి. యిపుడు వాటిని మీ వ్యక్తిగతం గా మీకు తెలియడం కోసం మీముందు విస్తృత పరుస్తున్నాను. ఒకవేళ యెక్కడయినా చెప్పకుండా దాటవేసి ఉంటే నన్ను మన్నిస్తారని సవినయంగా భావిస్తున్నాను.

పులికి ముక్తిని ప్రసాదించుట

ఈ సంఘటన 1918 సంవత్సరంలో జరిగింది. మా నాన్నగారు దీనిని స్పష్టంగా తిరిగి గుర్తు చేసుకోవడానికి కారణం, బాబాగారు జీవించి ఉన్నపుడు ఆయన షిరిడీని దర్శించడం అదే ఆఖరిసారి అయింది. ఈ సంఘటన తరువాత ఒక వారం తరువాత అనుకుంటాను బాబా మహా సమాథి చెందారు. అ రోజున యెప్పటిలాగే ద్వారకామాయిలో దర్బారు జరుగుతోంది. హటాత్తుగా ద్వారకామాయి బయట పెద్ద అలజడి అయింది. అందరూ కూడా అక్కడేమి జరుగుతోందోనని తెలుసుకోవాలనే ఆత్రుతతో ఉన్నారు. నలుగురు దర్వీషులు (ఫకీర్) బలిష్టంగా ఉన్న ఒక పెద్ద పులిని గొలుసులతో బంథించి యెడ్లబండి మీద తీసుకుని వస్తున్నారు.
వారు ఆ యెడ్లబండిని ద్వారకామాయి ప్రవేశ ద్వారం దగ్గిరకి తీసుకువచ్చి ఆపారు. దర్వీషులలో ఒకతను ద్వారకామాయిలోకి వచ్చి మాథవరావు దేశ్ పాండేతో (బాబాకు సన్నిహిత భక్తుడు) ఆ పులే తమ జీవనాథారం అని మనవి చేసుకున్నారు. వారాపులిని ఒకచోటినించి మరొకచోటకి తిప్పుతూ ప్రదర్శనలు చేసి వచ్చిన ఆదాయాన్ని తమ జీవనానికి, పులికి ఖర్చు చేస్తున్నామని చెప్పారు. కాని, ఆ పులికి జబ్బు చేసిందని, షిరిడీ గ్రామం నుంచి వెడుతుండగా, గొప్ప సాథువయిన సాయిబాబావారు ఉన్నట్లు తెలిసిందని చెప్పారు. అంచేత తమకు అనుమతిస్తే వారు బాథపడుతున్న ఆ పులిని, బాబా వారి వద్దకు తీసుకొద్దామని తమ ఉద్దేశ్యం చెప్పారు. బాబాతో మాట్లాడిన తరువాత, ఆయన పులిని ద్వారకామాయిలోకి తీసుకు రమ్మని అనుమతిచ్చారు. దర్వేషులు అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకుని నెమ్మదిగా నడుస్తున్న పులిని తీసుకుని వచ్చారు. అది బాబా సాథారణంగా కూర్చుండే వేదిక మెట్లదగ్గరికి వచ్చింది. అప్పుడది బాబా వైపు చూసి తనముందరి రెండు పంజాలను ముందుకు చాపి, బాబాకి నమస్కారం చేస్తున్నట్లుగా వంగింది.

అప్పుడది హటాత్తుగా పెద్దగా గర్జించింది. ఆ గర్జన శబ్దం చాలా గట్టిగా భయంకరంగా ఉండి ద్వారకామాయి మొత్తమంతా ఒక్క కుదుపుకి లోనయింది. గర్జించిన తరువాత అది అచేతనంగా నేలమీదకు ఒరిగిపోయింది. ఆ నలుగురు దర్వేషీలు ముందుకు పరిగెత్తుకుని వచ్చి చూసేటప్పటికి అది చనిపోయిందని తెలిసింది. వారు బాబాతో ఆ పులి చనిపోయిందని చెప్పి యిపుడు తామా పులి శవాన్ని ఏచేయాలని అడిగారు.బాబా వారికి శివుని గుడి బయట నంది విగ్రహం దగ్గర పులి శవాన్ని సమాథి చేయమని సలహా యిచ్చారు. షిరిడీలోని వారందరూ పులి సమాథి కార్యక్రమాన్ని చూడటానికి గుమిగూడారు. మా నాన్నగారు ఈ జరిగినదంతా వివరంగా ప్రత్యక్షంగా చూడటంవల్ల, బాబాకి పులికి మథ్య ఒక విథమైనది ఏదో జరిగిందని దాని తరువాతనే పులి చనిపోయిందని అనిపించింది.
మా నాన్నగారు ఆయనకి పులికి మథ్య సరిగా ఏ జరిగిందన్నది ఆయనని అడిగి తెలుసుకోవడానికి చాలా ఆతురతగా ఉండి తగిన సమయం కోసం వేచి ఉన్నారు. బాబా చిరునవ్వునవ్వి మా నాన్నగారితో "హేయ్ భావూ ! ఆ పులి భరింపరాని వేదనతో ఉంది. తనిక ఆవేదనని భరించలేనని తనని దానినుంచి విముక్తి చేయమని అర్థించింది. దాని దీనావస్థకి నాకు జాలి వేసింది. నేను దానికి ముక్తిని ప్రసాదించమని దేవుడిని ప్రార్థించాను. నా దేవుడు చాలా దయ కలాడు. ఆయన నా ప్రార్థనలను స్వీకరించి దానికి ముక్తిని ప్రసాదించాడు. ఆ పులి ఈ జనన మరణ చక్రాలనుంచి స్వేచ్చ పొందింది అన్నారు బాబా. బాబా చెప్పిన ఈ వివరణకి మా నాన్నగారు నిశ్చేష్టులయ్యారు. మా నాన్నగారు బాబాతో యింతవరకూ ఆయన మానవమాత్రులమీదే తన అనుగ్రహపు జల్లులను కురిపించడం చూశానని కాని యిప్పుదు మొదటిసారిగా ఒక క్రూర జంతువైనటువంటి పులి మీద కూడా అనుగ్రహపు జల్లులని కురిపించడం ప్రత్యక్షంగా చూశానని చెప్పారు. అపూర్వమైన మానాన్నగారి ఆఖరి షిరిడీ దర్శనం గురించి నేను తరువాతి అథ్యాయంలో వివరిస్తాను.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు

సాయి సచ్చరిత్ర 9 వ. అథ్యాయం

noreply@blogger.com (tyagaraju) — Sun, 07 Aug 2011 15:32:00 +0000

08.07.2011 ఆదివారము

ఓం సాయి శ్రీ సాయి జయజయ సాయి

సాయి బంథువులందరికీ బాబా వారి శుభాశీస్సులు

సాయి సచ్చరిత్ర 9 వ. అథ్యాయం

ఓం శ్రీ సాయినాథాయనమహ

తార్ఖడ్ కుటుంబం వారి అనుభవాల భాండాగారాన్ని నేను మీముందు తెరిచాను. యివన్నీ చదివిన తరువాత బాబా మీద మీ నమ్మకం రెట్టింపవుతుందని నాకు బాగా తెలుసు. యిపుడు మనం సాయి సచ్చరిత్రలోని అనుభవాలు చూద్దాము.

సాయి సచ్చరిత్రలోని 9 వ. అథ్యాయం వైపు నేను మీ దృష్టిని మరల్చుదామనుకుంటున్నాను. మన పాఠకులందరూ కూడా ఈ పవిత్రమైన పుస్తకంలో యెంతో జ్ఞానవంతులని నేను భావిస్తున్నాను. వారు ఒక్కసారయిన చదివి ఉంటారు. ఒకవేళ యెవరయినా అలా చేయకపోతే, నా వినమ్రమైన అభ్యర్థన యేమంటే దయచేసి చదవండి. అది షిరిడీ సాయిబాబా వారి జీవితాన్ని గురించి చాలా చక్కగ వివరిస్తుంది. అనేకమైన లీలలను ఆయన షిరిడీలో తను ఉన్న కాలంలో తన భక్తులకు దర్శింపచేశారు.
ఈ పవిత్ర గ్రంథంలోని 9 వ. అథ్యాయం యెక్కువ భాగం తార్ఖడ్ కుటుంబానికేచెందుతుంది. అంటే మా నానమ్మగారు, మాతాతగారయిన రామచంద్ర ఆత్మారాం తార్ఖడ్ అనబడే బాబా సాహెబ్ తార్ఖడ్, యింకా మానాన్నగారు జ్యోతీంద్ర రామచంద్ర తార్ఖడ్. యింతకు ముందు వివరించినట్లుగా తార్ఖడ్ కుటుంబం విపరీతమయిన ప్రార్థనా సమాజ్ వాదులు. వారు విగ్రహారాథనని నమ్మరు. ఆ కారణం చేత వారికి దేవునియందు నమ్మకం లేదు. యేమయినప్పటికీ వారి అదృష్టం వారిని షిర్డీ సాయిబాబాతో బంథం యేర్పడటానికి తీసుకు వచ్చింది. అప్పుడది ఒక గొప్ప మార్పు. అందుచేత ప్రముఖ ఆరతి కూడా చేప్పేది ఆయన నాస్తికుణ్ణి కూడా ఆస్తికుడిగా మార్చగలదని (నాస్తికానహీ తూ లావిషినిజ భజని) తార్ఖడ్ కుటుంబంలో యిది అనుభవ పూర్వకంగా నిరూపితమయింది.

సాయి సచ్చరిత్ర రచయిత స్వర్గీయ శ్రీ అన్న సాహెబ్ ధబోల్కర్ గారు తన 9వ అథ్యాయంలో, గొప్ప భక్తుడైన కుమారుడు ఉన్నందుకు బాబా సాహెబ్ తార్ఖడ్ గారు చాలా అదృష్టవంతులని చెప్పారు. మా నాన్నగారు ఉదయం 4 గంటలకే లేచి, స్నానంచేసిన తరువాత యింటిలో తమ మందిరంలో ఉన్న బాబా ఫొటోకి చందనం అద్ది, బాబాకి ఆరతి యిస్తూ ఉండేవారు. ఆయన అయిదు వత్తులవెండి దీపాన్ని (నిరంజన్) వెలిగించి అందులో బాబా యిచ్చిన ఒక పైసా నాణాన్ని ఉంచేవారు. ప్రతిరోజూ ప్రసాదంగా పటిక బెల్లాన్ని సమర్పిస్తూ ఉండేవారు. మథ్యాన్న భోజన సమయంలో దానిని వారందరూ తింటూ ఉండేవారు.
పూజ అయిన తరువాత తండ్రీ, కొడుకులిద్దరూ బైకుల్లాలోని టెక్స్ టైల్ మిల్ కి వెడుతూ ఉండేవారు. బాబా దయవల్ల ఆ రోజుల్లో మాతాతగారు నెలకు రూ.5,000/- మా నాన్నగారు నెలకు రూ.2,000/- జీతం సంపాదిస్తూ ఉండేవారు. ఒక సారి మా తాతగారికి, బాబాగారు కఫ్నీలు కుట్టించుకోవడానికి కాటన్ తానులు పంపిద్దామనే కోరిక కలిగింది. ఆయన జోతీంద్రతో, తల్లితో కూడా షిరిడీ వెళ్ళి బాబాకి సమర్పించి రమ్మని సూచించారు. కాని యింటిలో పూజ ఎవరుచేస్తారనే కారణం చేత జ్యోతీంద్రగారు యిష్టపడలేదు.

అపుడు మాతాతగారు ఆబాథ్యతను తాను తీసుకుని జ్యోతీంద్ర చేసినట్లే తాను కూడా చేస్తాననీ అందులో యెటువంటి లోటు జరగనివ్వననీ హామీ ఇచ్చారు. ఆ హామీతో మా నాన్నగారు తన తల్లితో షిరిడీకి బయలుదేరారు. తరువాత రెండు రోజులు బాగానే గడిచాయి. కాని, ముడవరోజున మా తాతగారు పూజా సమయంలో కలకండ పెట్టడం మరచిపోయారు. భోజనం చేసే సమయంలో తన పళ్ళెంలో కలకండ లేకపోవడంతో మధ్యాన్నానికి గుర్తు వచ్చింది. ఆయన వెంటనే లేచి షిరిడీలో ఉన్న జ్యోతీంద్ర కి తాను చాలా పెద్ద తప్పు చేసానని బాబాగారిని క్షమించమని అడగమని కోరుతూ ఉత్తరం వ్రాశారు. అక్కడ షిరిడీలో అదే సమయంలో ఒక ఆసక్తికరమయిన సంఘటన జరిగింది. ద్వారకామాయిలో మథ్యా న్న ఆరతి అయిన తరువాత, మా నానమ్మగారు, బాబా గారి దగ్గరకు ఆయన ఆశీర్వాదములు తీసుకోవడానికి వెళ్ళినప్పుడు, బాబా మా నానమ్మగారితో "అమ్మా ! ఈ రోజు నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది.. యెప్పటిలాగే నేను బాంద్రా వెళ్ళాను. తలుపుకి తాళం వేసి ఉండటం చుశాను. కాని నన్నెవరూ ఆపలేదు యెందుకంటే తలుపుకి ఉన్న చిన్న ఖాళీ గుండా ప్రవేశించాను. కాని తినడానికి యేమీ లేకపోవడంతో పూర్తిగా నిరాశ చెంది ఖాళీ కడుపుతో తిరిగి రావాల్సి వచ్చింది." అన్నారు. బాబా చెపుతున్నదేమిటో మానాన్నమ్మగారికి అర్థం అవలేదు. కాని మానాన్నగారు, ఉదయం పూజా సమయంలో బాబాకి ప్రసాదం పెట్టడం తన తండ్రి మరచిపోయి ఉంటారని అర్థం చేసుకున్నారు. ఆయన బాబాని తన తండ్రి చేసిన పెద్ద తప్పుకు మన్నించమని కోరారు. వెంటనే ముంబాయి వెళ్ళడానికి అనుమతినివ్వమని అడిగారు. బాబా అనుమతినివ్వక యింకా కొన్ని రోజులు ఉండమన్నారు. యేమయినా గాని, మా నాన్నగారు అస్థిమితంగా ఉన్నారు. ఆయన బాబా చెప్పిందంతా వివరంగా తన నాన్నగారికి ఉంత్తరం వ్రాశారు. రెండు ఉత్తరాలూ ఒకదానికొకటి దాటుకుని వారికి చేరగానే వాటిని చదివిన తరువాత తండ్రీ కొడుకులిద్దరికీ కన్నీరొచ్చింది. తమ మీద బాబాకున్న అపరిమితమైన ప్రేమ తెలిసివచ్చింది. బాబా యింకా ఆ ఫోటో ఫ్రేములో తాను సజీవంగా ఉన్నాననీ ప్రతిరోజూ వారు సమర్పించే నైవేద్యాలని తప్పకుండా స్వీకరిస్తున్నట్లు గుర్తు చేశారు.

ఒకసారి వారు షిరిడీలో ఉన్నప్పుడు, మా నానమ్మగారు భోజనం చేసేముందు, ఒక కుక్క తోకాడించుకుంటూ వచ్చింది. మా నానమ్మగారు దానికి ఒక చపాతీ ముక్క పెట్టారు. ఆ కుక్క సంతోషంతో తిని అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది. కొంచెం సేపటి తరువాత అక్కడికి ఒళ్ళంతా పెంటతో నిండి ఉన్న వరాహం ఒకటి అక్కడికి వచ్చింది. సాథారణంగా అటువంటి అసహ్యకరమైన ప్రాణిని చూసినప్పుడు యెవరికి గొంతులోఉన్న ముద్దని కిందకు దించుకోలేరు. కాని మా నాన్నమ్మగారు చాలా దయ కలవారు. దేవుడంటే భయం కలది. ఆవిడ ఆ అసహ్యకరమైన వరాహానికి కూడా చపాతీ ముక్కని పెట్టారు. ఆ వరాహం చపాతీ ముక్కను తిని వెళ్ళిపోయింది. తరువాత ఆ రోజున వారు ద్వారకామాయికి వెళ్ళి బాబాకి దగ్గరగా వెళ్ళారు. బాబా ఆమెతో "అమ్మా ! ఈ రోజు నువ్వు నీ చేతులతో దివ్యమైన విందు భోజనం పెట్టావు. నాకింకా త్రేనుపులు వస్తున్నాయి" అన్నారు. అది విని మా నాన్నమ్మగారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఆమె బాబాతో "బాబా మీరు పొరబడ్డారు. షిరిడీలో నేను మీకెప్పుడూ భోజనం పెట్టలేదు. నేనిక్కడ వంట కూడా వండలేదు. నిజానికి నేనిక్కడ, సగుణ నడిపే హోటలులో డబ్బు చెల్లించి భోజనం చేస్తాను. " అన్నారు. అప్పుడు బాబా "అమ్మా ! ఈ రోజు మధ్యాన్నం నువ్వు భోజనం చేసేముందు ఒక కుక్కకి ఆ తరువాత వచ్చిన అసహ్యకరమైన వరాహానికి తిండి పెట్టలేదూ? ఆ ఆహారం నాకు చేరింది" అన్నారు. అప్పుడు మా నాన్నమ్మగారు "బాబా, దీనర్థం నీవు ప్రాణుల రూపాలలో వచ్చి నీ భక్తులను పరీక్షిస్తూ ఉంటావు" అన్నారు. బాబా ఆమెతో అన్నారు "అమ్మా ! దయ చేసి ఈ ప్రాణులమీద అలాగే దయ చూపుతూ ఉండు, భగవంతుడు నిన్ను దీవిస్తూ ఉంటాడు. భగంతుడు నీ యింటిలో ఆహారానికి కొరత లేకుండా చూస్తాడు"

యిప్పటికి తార్ఖడ్ కుటుంబం యితర సాయి భక్తులతో యెక్కువ సాన్నిహిత్యం పెంచుకున్నారు. వారిలో శ్రీ ధబోల్కర్, శ్రీ పురందరే, శ్రీ తెండుల్కర్. వీరంతా బాంద్రాలో వీరింటికి దగ్గరి దూరంలోనే ఉంటారు. వారు ఒకరికొకరు కలుసుకుంటూ బాబాతో తమకు కలిగిన అనుభవాలని చెప్పుకుంటూ ఉండేవారు. యెప్పుడయినా వారు షిరిడీ వెళ్ళాలనుకున్నప్పుడు దానిని ఆ భక్తుని తరపున చేరవేస్తూ ఉండేవారు. దీని వెనకనున్న వారి ఉద్దేశ్యం బాబామీద తమకున్న స్వచ్చమైన భక్తిని, ప్రేమను తెలిపేటందుకే. ఒకసారి పురందరేగారు తమ కుటుంబంతో సహా షిరిడీ వెడుతున్నపుడు మా నానమ్మగారు, పురందరే భార్యకు రెండు పెద్ద నల్లవంకాయలనిచ్చి ఒక కాయతో పెరుగు పచ్చడి, రెండవదానితో వంకాయ ముక్కల వేపుడు చేసి బాబాగారికి భోజనంలో వడ్డించమని చెప్పింది.

మొదటి రోజున పురందరే భార్య వంకాయ పెరుగు పచ్చడి చేసి, మిగతా పదార్థాలతోపాటు బాబా భోజన పళ్ళెంలో వడ్డించింది. బాబా వంకాయ పెరుగు పచ్చడి భుజించి వంకాయ వేపుడు కావాలనే కోర్కెను తెలియచేశారు. షిరిడీలోని (స్థానికంగా ఉండే భక్తురాలు) రాధాకృష్ణమాయి, ఈమె బాబాగారికి భోజన యేర్పాటులన్ని చూస్తూ ఉండేది. ఆమెకేమీ తోచలేదు. ఆమె అక్కడ ఉన్న ఆడవారినందరినీ అడిగి పురందరుని గారి భార్య వంకాయ పచ్చడిని తెచ్చిందని తెలుసుకుంది. యేమయినప్పటికీ అది వంకాయల కాలంకాదు కనక షిరిడిలో వంకాయలు దొరకడం కష్టం. (అంచేత రాథాకృష్ణమాయి వంకాయలు యెక్కడ దొరుకుతాయో కనుక్కొవడానికి పురందరే భార్యవద్దకి పరిగెత్తుకుని వెళ్ళింది.అప్పుడామె తన దగ్గిర ఒకటుందనీ, దానిని మరునాడు బాబాకి వంకాయ వేపుడు చేసి పెట్టడానికని ఉద్దేశించినట్లు చెప్పింది. అపుడు రాథాకృష్ణమాయి ఆ వంకాయను తీసుకొని వెళ్ళి, తొందరగా బాబాకి వేపుడు చేసి పెట్టాకే బాబా వాటిని స్వీకరించి భోజనం ముగించి లేచారు. యిప్పుడిది బాబా తన భక్తులపై స్వచ్చమైన ప్రేమను తెలియచేసే సంఘటన యింకా యేమిటంటే అతన్నినించి/ఆమెనించి వారి భక్తిని స్వీకరించారన్నదానికి నిర్థారణ. పురందరే భార్య బాంద్రాకు తిరిగి వచ్చిన తరువాత ఈ సంఘటన గురించి మా నాన్నమ్మకి చెప్పినపుడు, ఆవిడ యెంతో సంతోషించి, తన హృదయాంతరాళలోనించి బాబావారికి థన్యవాదాలు తెలుపుకున్నారు.

యిదే విథంగా ఒక సాయంత్రం గోవిందజీ (బాలక్ రాం కుమారుడు) తార్ఖడ్ గారి యింటికి వచ్చి తాను, ఆరాత్రికి షిరిడీ బయలుదేరి వెడుతున్నానని చెప్పాడు. తాను, స్వర్గీయుడైన తన తండ్రి అస్థికలను నాసిక్ లో నిమజ్జనం చేయడానికి వెడుతున్నాననీ, అక్కడినించి షిరిడీ వెడతాననీ చెప్పాడు. అతను చాలా తొందరలో ఉన్నందు వల్ల మా నానమ్మగారికి బాబాకు పంపించడానికి సరైనదేదీ దొరకలేదు. చందనపు మందిరంలో బాబా చిత్రపటం ముందు వుంచబడిన ప్రసాదం కుండలో ఉన్న ఒక "కోవా" దొరికింది. ఆవిడ అతనితో తనకు లోపల యిష్టం లేకపోయినప్పటికీ దానినే యిస్తున్నాననీ కారణం యింతకుముందే దానిని బాబాకు ప్రసాదంగా పెట్టాననీ చెప్పారు. అంతే కాకుండా గోవిందజీ, అస్థికలను నిమజ్జనం చేసే కార్యక్రమానికి తోడు, షిరిడీకి కూడా యాత్రను పెట్టుకున్నారు. భక్త శబరి రాములవారికి తాను రుచి చూసిన రేగిపళ్ళను సమర్పించి భక్తిభావాన్ని చాటుకున్నట్లుగా, తన భక్తి భావం ముందు యిటువంటి న్యాయ సమ్మతం కానటువంటి ఆలోచనలన్నిటినీ పక్కకు నెట్టేశారు.

గోవిందజీ తన మిగతా కార్యక్రమాలన్నిటినీ పూర్తి చేసుకుని ద్వారకామాయిని చేరుకున్నపుడు అతను కోవా గురించి మర్చిపోయాడు. బాబా అతనిని తనకోసం యేమయినా తెచ్చావా అని అడిగారు. గోవిందజీ తేలేదని చెప్పాడు అప్పుడు బాబా తనకిమ్మనమని ఒకరు యేదో యిచ్చారని అతనికి గుర్తు చేశారు. గోవిందజీ శిలలా మొహం పెట్టి మరలా లేదని చెప్పాడు. బాబా ఇపుడు కోపంతో అరుస్తూ అన్నారు. "ఏయ్ ! నువ్వు బొంబాయినుండి బయలుదేరేటప్పుడు మా అమ్మ నాకుయిమ్మని ఏదో ఇచ్చింది కదా, ఏది అది?"
గోవిందజీకి యిప్పటికి తెలిసింది. అతను తనున్న చోటకి పరిగెత్తుకుని వెళ్ళి కోవా తెచ్చి బాబాకిచ్చాడు. బాబా వెంటనే దానిని తిని గోవిందజీతో అది చాలా మథురంగా ఉందని అమ్మకి చెప్పమని అన్నారు.

ప్రియమైన సాయి భక్త పాఠకులారా, దైవాంశసంభూతమైన ప్రేమానురాగ దృష్టాంతాలు స్వర్గీయ అన్నా సాహెబ్ ధాబోల్కర్ గారు సాయి సచ్చరిత్ర 9 వ అథ్యాయంలో యెంతో మనోజ్ఞంగా వర్ణించారు. మా నాన్నగారు వాటిని మాకు వివరించి చెబుతూ ఉన్నప్పుడు ఆయన కళ్ళనుండి కన్నీరు కారుతూ ఉండేది.ఆ విథంగా భగవంతుడినించి తిరిగి పొందినపుడు అలా స్పందించకుండా యే భక్తుడూ ఉండడని నాకనిపిస్తుంది.

నేను ఒకదానికి బాథపడుతున్నాను."యెక్కడికి వెళ్ళారు ఆ ప్రజలంతా (వారందరికీ నమస్కారాలు) ఆ భక్తులంతా యెక్కడ ఉన్నారు? అటువంటి భక్తి ఈ రోజు యెక్కడ ఉంది? కాని బాబా ప్రేమ తనభక్తుల మీద యెల్లపుడూ వ్యాపించి ఉంటుంది.

సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు