Tessa Heerschop

2020-04-16T07:37:00.000-07:00

Als verslaggever Utrecht schrijf ik regelmatig voor de pagina Utrecht van de Telegraaf. Mijn specialismen zijn lokale politiek, achtergrondverhalen, sfeerreportages en cultuur.

De meeste artikelen verschijnen in de papieren versie van de krant en niet online. De pagina Utrecht verschijnt wekelijks van dinsdag t/m vrijdag.

Een paar artikelen van mijn hand bij de Telegraaf:

Superjachten niet aan te slepen

Nichtje van vermoorde Laura: 'Haar ex hield haar constant in de gaten'

Uren in de rij voor een telefoon van glas

Hennepkwekerij nekt huurwoning

Hackers helpen ProRail bij goederenvervoer

Utrecht loopt voorop met sociaal ondernemen

Leven jonge Fleur was aaneenschakeling van verdriet

Bewoners tegen verbreding ring (pdf)

Kantoren op Lage Weide in de lift

Lekker luxe door Friesland

Gymzaal wordt noodlocatie huisartsenpost

Artikel voor de Binnenstadskrant Utrecht:

Nieuwe stenen en staal Domtoren

Tafeldame bij RTV Utrecht:

Tessa Heerschop Tafeldame bij U Kiest Dinsdag 27 februari t/m vrijdag 16 maart 2018

Tessa Heerschop - Journalist

2012-09-24T02:22:00.002-07:00

Welkom op de pagina van Tessa Heerschop.

Als allround (web)redacteur, fotograaf, tekstschrijver en columnist werk ik voor diverse tijdschriften en vakbladen. Daarnaast schrijf ik persberichten.

Ik ben erg goed met internet, webredactie en content management. Ik voel me als een vis in het water achter de computer. Daarnaast ben ik goed in interviewen en reportages schrijven, waarbij ik vaak zelf de foto's maak voor bij het artikel.

Ik ben freelance verslaggever voor de Telegraaf, redactie Utrecht.

Nautisch

Ik heb een passie voor watersport en de scheepvaart. Ik werk 36 uur per week voor vakblad Schuttevaer.

Ik heb voor de Vaarkrant van de Telegraaf en Zeilen gewerkt. Ik was hoofdredacteur bij Nautica en Bootblog.

Nautica en Bootblog zijn onderdeel van Black Orange Media en daarom schreef ik ook geregeld als allround journalist voor o.a. BLVD Man, Music Daily en Miss Daily.

Wilt u meer informatie over freelance opdrachten of wilt u een onderwerp voor een artikel aandragen? Mail naar tessaheerschop@gmail.com

Internet: Content management, SEO, adwords, keywords, Meta data, SEM, CRM, linkbuilding, Google analytics.

Ik heb diverse sites gebouwd, zoals Nieuwsruim.nl, Watisinwatisuit.nl en Dagvandemaatschappelijkwerker.nl

Computer: Microsoft Office, FinalCutPro, Surfer4, Dalet, iLogic, Adobe Photoshop, Unicamp, Prago, Back-office bijhouden van diverse sites.

Journalistiek: Interviewen, camerawerk, voorgesprekken voeren, monteren radio en televisie, bureauredactie, bloggen, journalistiek schrijven.

Collegiaal: Doorzettingsvermogen, organisatorisch ingesteld, gewend te werken onder tijdsdruk, niet bang om nieuwe dingen te leren. Ik kan goed omgaan met mensen.

Ervaring:

Met een HBO-diploma journalistiek op zak en werkervaring bij Weekblad Schuttevaer, de Vaarkrant van de Telegraaf en DeJaap.nl, heb ik hopelijk genoeg referenties om u te overtuigen van mijn kwaliteiten.

Boten, jachten en schepen zijn mijn specialiteit.

Tevens kan ik websites bouwen en beheren, zoals u kunt zien op www.dagvandemaatschappelijkwerker.nl, www.watisinwatisuit.nl en www.nieuwsruim.nl.

Op dit blog vindt u een selectie van mijn artikelen van de afgelopen jaren en mijn CV.
U kunt mij bereiken op tessaheerschop@gmail.com

Tessa Heerschop is opgenomen door het European Maritime Certification Institute (EMCI) als Maritime specialist.

Neerlands trots op HISWA

2012-09-24T02:17:00.003-07:00

Neerlands trots op HISWA

Door Tessa Heerschop

AMSTERDAM - Op een zonnige lente- of zomerdag zie je ze vaak in een lang lint zij aan zij langsvaren: de sloep. Niet zo verwonderlijk dat dit segment op de beurs in ruime mate voorhanden is. De Vaarkrant sprak met enkele ondernemers in de sloepenhal.

De HISWA ligt vol met Nederlandse sloepen. Het is een typisch Hollands boottype en dat wordt dit jaar extra benadrukt door diverse werven. „We leveren in de jachtbouw een uitstekende kwaliteit, en daar mogen we best trots op zijn.”

Bij Van Wijk Maritiem is het Hollandse thema wel erg ver doorgevoerd. De fraai gelijnde 621 classic-sloep is beplakt met Delfts blauwe tegeltjes met ’bootse wijsheden’, zoals ’Ik ben niet gek, ik ben een boot’. Verkoper Robert Jan Houweling weet niet of het werkt. „Het is moeilijk in te schatten hoe veel mensen een boot kopen na de HISWA, maar je moet hier wel zijn. Het is de start van het seizoen en mensen krijgen de kriebels.”

Oud-Hollands design

De Van Wijk valt door het oud-Hollandse design enorm op. Terwijl vijf jaar geleden de trend ’blingbling’ was, zijn de boten nu vrij mat van kleur. Hans Huurnink, die voor de Evenaar het merk Waterspoor verkoopt, ziet dat in deze tijd juist weer rustige kleuren worden gevraagd. „Mensen willen hun boot weer kunnen doorverkopen. Wit is nu eenmaal een stuk populairder dan roze.”

Luxe trend

Dirk Dofferhoff van Seafury ziet een trend naar steeds luxer, maar zonder al te veel op te vallen. „De aanschafprijs ligt hoger, mensen willen meer comfort aan boord. Een mooie buiskap, koelkast, een kooktoestel, een radiosysteem geschikt voor de iPod, een wc, veel bergruimte en soms zelfs een tv aan boord.”

Lederlook

Ook Klaas Schiphof van Aquatec, dat de merken Antaris, Makma en Maril voert, ziet dat de klant meer wil. „We gebruiken nu een ’lederlook’ aan boord, dat heeft een luxe uitstraling. Bovendien hoef je de kussens dan niet in de was te doen, maar kun je ze gewoon even afnemen.” Ook het onderhoudsvriendelijke Estec is populair als dekbedekking. „Het is een composiet dat makkelijker te onderhouden is dan teak. Het verkleurt minder en het wordt minder snel vies.”

Geen gedoe

De periode dat de boot een tijdverslindende hobby was is voorbij. „Als je vrij bent, wil je de sleutel omdraaien en wegvaren. De tijd van schuren, lakken en boenen is over. Een jong gezin in de stad heeft weinig tijd en wil daarom een sloep die zo onderhoudsvriendelijk mogelijk is. Het zijn vlotte, aardige, leuke mensen die niet moeilijk doen, maar ze willen ook geen gedoe.” Botenbouwer Schiphof weet waar hij over praat, want de afgelopen tien jaar verkocht zijn bedrijf al 800 boten, waarvan 400 in en rond Amsterdam.

Comfort aan boord

Een andere doelgroep van de sloep wordt gevormd door de 50-plussers. „Die willen vooral comfort. We hebben kussens met extra steun en een goede zithoogte, daarnaast zorgen we ervoor dat je aan boord gemakkelijk kunt overnachten”, zegt Schiphof.
Of zoals Huurnink het omschrijft: „Mensen willen aan boord het comfort van thuis.” Hij verkoopt zijn tenders aan een breed publiek. „Wij zien geen verschil tussen jong en oud. Iedereen wil een onderhoudsarme boot, van kunststof met veel roestvast staal. De boot moet makkelijk en snel varen en goed schoon te houden zijn. Wij verkopen 70% van onze boten in de Randstad. De mensen willen wel geld uitgeven, maar ze zijn wel kritischer geworden. Daarom kiezen ze bewust voor een Nederlands product. Dat is vertrouwd en heeft zijn kwaliteit al bewezen.”

Artikel gepubliceerd bij De Telegraaf

Vrouwen op het podium tijdens Maritime Awards

2012-09-24T02:15:00.001-07:00

Vrouwen op het podium tijdens Maritime Awards

Tessa Heerschop

HILVERSUM - Anita Witzier, een luxe diner en een spetterende show zorgden ervoor dat de gehele nautische sector donderdag 4 november kwam opdraven voor het Maritime Awards Gala in studio 21 te Hilversum. Alhoewel de meeste prijzen gingen naar scheepsbouwers uit de binnen- en zeevaart, was er namens de HISWA ook aandacht voor de pleziervaart en in het bijzonder de megajachtbouw.

"Dit is een mooi plaatje, namelijk met veel vrouwen in beeld", grapte Anita Witzier tijdens de uitreiking van de Hiswa Award.

Dat Dick Boon, jachtontwerper en grondlegger van ontwerpbureau Vripack, de HISWA Excellence Award zou winnen, werd al in september bekend gemaakt. Helaas was hij niet onder de 700 aanwezigen, omdat hij in Turkije andere verplichtingen had. Zijn dochter Mieke Boon nam daarom de liftetime achievement Award aan. Zakenvrouw van het jaar, Thecla Bodewes reikte de prijs uit en de avond werd gepresenteerd door Anita Witzier.

Mannenwereld

De scheepvaart staat bekend als een mannenwereld en tijdens de het fotomoment grapte Witzier dan ook: “Dit is een mooi plaatje, namelijk met veel vrouwen in beeld.” Maar volgens Thecla Bodewes is dat voor de jachtenwereld helemaal niet zo vreemd: “In de wereld van Vripack is het de vrouw die beslist wat er besteld wordt.” Waarop Witzier gevat opmerkte: “Dan gaat dat waarschijnlijk net als met auto's, het merk maakt niet uit, als de kleur maar goed is!”

Vader

Namens haar vader dankte Mieke Boon de jury. 'Mijn vader is bijzonder blij dat zijn werk opgevallen is. Hij heeft altijd een passie gehad voor het ontwerpen van jachten, volgens hem is dat omdat de wereld uit meer water dan land bestaat. De ontwerpen van mijn vader zie je overal terug. Ik ben trots op hem en zijn manier van werken.'
Het Maritime Awards Gala werd georganiseerd door de Stichting Maritieme Prijzen. Het Gala vormde de kick-off voor de eerste editie van de Maritime Week. Van 3 tot en met 12 november 2011 worden de schijnwerpers op de maritieme industrie in Nederland gezet. Tal van activiteiten worden onder deze vlag georganiseerd.

Artikel gepubliceerd bij De Telegraaf.

Franse modellen in Parijs

2012-09-24T02:14:00.002-07:00

Franse modellen in Parijs

Tessa Heerschop

Parijs - Groot, groter, grootst. Zo is de Franse botenbeurs Salon Nautique het beste te omschrijven. De nieuwe botenmodellen lijken niet aan te slepen.

Alle bekende Europese merken zijn op het Franse feestje vertegenwoordigd, van Linssen tot Jeanneau. Maar wat op de grootste indoor Franse watersportbeurs direct opvalt, is het grote aantal RIB’s.
De Adrenalina 9.5, een eyecatcher van 9,42 meter en een snelheid van 101 km per uur is niet voor zachtgekookte eitjes. Dat blijkt ook wel uit de prijs, het standaardmodel kost liefst 136.270 euro. “Maar dan mag je wel zelf de kleur van de bekleding uitkiezen”, verontschuldigt de verkoper zich.
Naast het overbekende Zodiac, dat zich met veel kleine boten presenteert, zijn de RIB’s van Sillinger, Sacs, Lomac, Asso, Nuova Jolly en BlackFinn ook niet mis. Stuk voor stuk rubbermonsters die je niet snel op de Vecht snel zult tegenkomen.

Shanty

Om in de sfeer van de maritieme wereld te blijven, heeft de organisatie van Tonnerres de Brest (het Franse Sail-evenement) een authentiek shantykoor opgetrommeld. Waarbij het woord authentiek ook als oudenantiek kan worden uitgesproken. De gemiddelde leeftijd ligt op ‘doe-mij-na-het-eten-maar-een-advocaatje.’ Aangezien de techniek ze in de steek laat, staat het in het blauw-wit geklede mannenkoor minstens een kwartier zenuwachtig voor zich uit te staren. Dan start de muziek en waar je bij Nederlandse koren direct smeekt om oordopjes, komt hier toch een verbazingwekkende klank uit. Blijkbaar klinkt zelfs een shantykoor goed in het Frans.

Sail in Frankrijk

Het Sailevenement Tonnerres de Brest pakt overigens in juli groots uit. In de Bretonse haven worden meer dan 15.000 boten verwacht. Daarnaast is er een grootst festival met meer dan 2000 artiesten. Erelanden in 2012 zijn Indonesië, Noorwegen, Marokko, Mexico en Rusland. Die zullen vooral met marinevoertuigen komen. Daarnaast staan de vissersboten dit jaar in het zonnetje. “We willen een festival voor iedereen zijn. Dus er zijn ook historische schepen, moderne onderzoeksschepen, zeilboten en motorboten”, aldus directeur Marc Dufournaud van Brest Nautique. Hij krijgt overigens maar weinig aandacht van de pers omdat uitgerekend Miss France naast hem zit. “Ik ben opgegroeid in Brest, dus ik ken het festival. Ik ging vroeger aan boord met papa mee. Als kind vond ik het ook al mooi, ik hoop dat er veel mensen komen, ook gezinnen met kinderen”, kirt het model. We zullen dit jaar naar Frankrijk afreizen beloven we haar. Maar dan vooral voor de nieuwste modellen boten.

Artikel gepubliceerd bij De Telegraaf

Overwinteren in het ijs

2012-09-24T02:13:00.001-07:00

Overwinteren in het ijs

Door Tessa Heerschop

STOCKHOLM - Overwinteren doen de meeste Nederlanders in een zonnig land, maar dat gaat niet op voor Ron en Tak van der Most. Met hun 42 voet Kuster, genaamd Noaber (buur in het Twents) liggen ze sinds september in de hoofdstad van Zweden. „Het is hier prachtig en als je van water houdt is Stockholm een paradijs.”

Ron en Tak voor de Noaber

Het idee voor een winter in Scandinavië kwam nadat het gepensioneerde echtpaar vier maanden rond de oostkust van Zweden had gevaren. „We besloten Stockholm aan te doen en kregen direct vriendschap met de havenmeester. Hij was nogal verliefd op onze boot en gaf ons de leukste plek in de haven. 's Avonds zaten we op het dek van zijn boot aan de witte wijn. We zijn toen door hem en nog een paar mensen overgehaald om hier te blijven. We zagen het als een unieke kans”, aldus Tak.

Raar

De meeste Zweden vinden het maar raar dat de Nederlanders kiezen voor overwinteren in hun koude land. „Als we vertellen dat we hier met een boot in de haven liggen, kijken ze ons aan alsof we niet normaal zijn. Maar we hebben goede verwarming aan boord en we houden ook erg van de sneeuw. Omdat de wateren kunnen dichtvriezen, varen we niet. Maar we maken wel uitstapjes naar één van de veertien eilanden rond de stad. We hebben bovendien enorm veel mensen ontmoet hier. Iedereen spreekt vloeiend Engels.”

Lente

Het echtpaar blijft nog tot eind april in de haven. „We gaan nu nog iedere drie weken naar Nederland, want daar staat ons huis in Heusden te koop. In de lente varen we verder en hopelijk wordt ons huis dan verkocht, want dan kunnen we fulltime op het schip wonen. Dan proberen we in de winter weer een andere haven. Waarschijnlijk niet in Zweden, maar wellicht wordt het Engeland.”
Ron en Tak lieten hun Noaber bij de Consonant-werf bouwen en hadden veel inspraak bij het inrichten van de boot. „Dit jacht is kort na de tewaterlating nog verkozen tot Motorboot van het Jaar. Het is een ontwerp van Willem Nieland en heel geschikt om op te wonen. We hebben vroeger altijd gezeild en wilden een stoer schip hebben, waarmee we lange tochten zouden kunnen maken." Hun reisdrift deed ze met de Noaber onder andere in Frankrijk en op de Kanaaleilanden belanden.

Artikel gepubliceerd bij De Telegraaf

Luxe Nederlandse boten aan de Côte d`Azur

2012-09-24T02:11:00.002-07:00

Luxe Nederlandse boten aan de Côte d`Azur

Door Tessa Heerschop

We hadden bubbels en parels verwacht bij de ultraluxe jachtshow Cannes Croisette aan de Côte d'Azur, maar helaas bleef het bij een plastic bekertje water en een handvol bezoekers. Toch hoorde je de Nederlandse jachtbouwers niet klagen.
"Er zijn wellicht niet veel bezoekers, ze zijn wel echt geïnteresseerd in het kopen van een boot. Bovendien is het pas de eerste keer dat dit georganiseerd wordt", aldus jachtmakelaar Ad van der Vliet.

Bontekoning

De show werd georganiseerd door Holland Yacht Experience, een bundeling van acht jachtbouwers en makelaars die zichzelf gezamenlijk promoten aan de goudkust van Frankrijk. "We zijn allemaal anders, dus het bijt elkaar niet", zegt Ad terwijl hij een rondleiding geeft over het 24 meter lange zeiljacht dat hij te koop heeft liggen. Deze ‘Bontekoning ’ werd in 2006 op maat gebouwd voor een koppel dat de wereld wilde rond varen. Daarnaast werd ze gecharterd. Dat het schip al 6 jaar oud is, valt nauwelijks op.

Comfortabel

De modernste snufjes, zoals een tv met plotter in het dak, zijn ingebouwd. "Het schip is zo comfortabel mogelijk, dus hoge rugsteunen in de kuip, een machinekamer waar je in kan lopen en niet hoeft te kruipen en zelfs spiegelverwarming in de badkamer, tegen condens", zegt Ad terwijl hij in de woonkamer loopt. Die omschrijft hij als "licht art Déco betimmerd." Ondanks al het comfort, willen de eigenaren na zes jaar weer aan de wal gaan wonen. De vraagprijs wil Van der Vliet niet bekend maken. Maar omdat het helemaal naar Cannes wordt gevaren om een koper te vinden, zul je het waarschijnlijk met een modaal inkomen niet kunnen kopen.

Osprey

Wie wel genoeg geld heeft, maar liever een motorboot vaart, kan terecht bij Wajer&Wajer . Zij hebben de Osprey 37 mee genomen, een 11 meter lange design cruiser die een topsnelheid van 40 knopen haalt. "Voordeel van deze boot is dat die heel makkelijk vaart", zegt verkoper Clint Hogestyn. "Ik had gisteren een vrouw aan boord die nog nooit gevaren had, maar ze navigeerde de boot op de joystick in één keer soepel de haven uit," vertelt hij trots. Opeens realiseert hij zich dat de journalist van de vaarkrant ook een vrouw is. "Ik laat jou zo varen, met hoge snelheid, op open zee". Het water achter de boot spreidt wijd opzij als de staart van een zeemeermin, maar het varen zelf is nogal hobbelig.

Vrijheid

Totdat de hendel goed wordt open gezet. Het is werkelijk fantastisch om te racen met deze cabrio. "Varen is vrijheid", wordt weleens gezegd en dat komt helemaal uit aan boord van dit speeltje voor de rijken. Want goedkoop is de Osprey niet. Voor dezelfde prijs koop je een vrijstaand huis in de Randstad. "Onze boten zijn niet goedkoop, maar wel van de hoogste kwaliteit. Daar staan Nederlanders om bekend, we zitten in het hoogste segment", zegt Clint terwijl we de haven weer in varen. Hopelijk zien de internationale jetsetters aan de Cote d'Azur dat ook en wordt de Cannes Croisettes show volgend jaar een succes. Misschien miste de show wat 'blingbling', de boten waren wel van top kwaliteit.

Artikel gepubliceerd bij De Telegraaf.

Momentum Scan redt honderden in doodsnood verkerende vluchtelingen

2012-09-24T02:05:00.002-07:00

Momentum Scan redt honderden in doodsnood verkerende vluchtelingen

Door Tessa Heerschop

‘Pure ellende.' Zo omschrijft de 53-jarige kapitein Martin Remeeus de situatie die hij zaterdag rond 23 uur in de Adriatische Zee aantrof. Een groep van 263 vluchtelingen stond reddeloos verloren met windkracht 7 à 8 op een zinkend Turks visserscheepje. ‘Je kon het schip nog maar nauwelijks zien, overal stonden mensen, op het stuurhutje, in de mast, er was geen plek onbenut.'

De kapitein van de Momentum Scan van de Groningse rederij CFL had koers gezet naar het vissersschip na een noodoproep via het Rescue Coordination Center in Piraeus, Griekenland. Na 17 mijl, een uur varen, werd het zinkende schip bereikt. ‘Waarschijnlijk had iemand aan boord met een mobiele telefoon alarm geslagen', zegt Remeeus.

Afghanen in stormachtig weer op zinkend visserscheepje
Paniek kostte 22 mensen het leven

Onderweg had de 12-koppige bemanning van de Momentum Scan voorbereidingen getroffen voor een reddingsoperatie door netten en touwladders klaar te leggen. Maar op zo'n grote groep waren ze niet voorbereid. ‘We hebben wel oefeningen gehad volgens Solas, maar we trainen niet op crowdmanagement. Dit was een totale chaos.'

Met behulp van Gangway-netten haalden ze de meeste mensen aan boord. ‘Eerst de kinderen, toen de vrouwen en daarna de mannen. Dat duurde ongeveer een uur. Aan het eind brak paniek uit, omdat het schip bijna niet meer boven water was. In de wanorde om van het schip af te komen, werden sommige mannen naar beneden getrokken of ze vielen. Ze kwamen tussen de twee schepen en werden geplet. Je kunt je wel voorstellen wat voor gezicht dat was. Nadat de laatste drenkelingen van boord waren, zonk het schip in vijf minuten.' In totaal verloren 22 mensen het leven op zee.

Gewonden
Aan boord werden de vrouwen en kinderen ondergebracht in de accommodatie van de bemanning. De mannen werden naar de achterkuil gebracht, 11 gewonden werden apart genomen, ze hadden botbreuken aan armen en benen. ‘Iedereen was doordrenkt, koud, ellendig en in paniek. Twee bemanningsleden probeerden de mensen te kalmeren. Het bleek om Afghaanse vluchtelingen te gaan. Gelukkig was iedereen buiten levensgevaar', zegt Remeeus die nog steeds aangedaan is.

Een groep moest zo goed en zo kwaad als dat ging worden ondergebracht in het ruim. De Momentum Scan had een lading staal in, zodat genoeg ruimte over was. Als het ruim vol had gezeten, hadden we iedereen buiten moeten houden. Het was maar 10 graden buiten en er sloegen grote golven over het voordek.'

In totaal werden 241 mensen gered, waaronder 46 vrouwen en kinderen. ‘De jongste was echt nog geen twee jaar oud.'

De mannen zaten in het ruim tegen de wand. ‘Het was slecht weer en we stampten en buisden, maar het was wel handig met tellen. We hebben iedereen voorzien van brood, warme soep, thee, beddengoed en kleren van ons. We hebben met alle middelen die we hadden geprobeerd ze bij te staan.'

De drenkelingen waren na hun gruwelreis totaal uitgeput. ‘Ze vielen direct in slaap.'

Na tien uur varen kwam het schip aan in de Griekse haven Corfu, waar twee van de vluchtelingen werden opgepakt op verdenking van mensensmokkel. Slechts vier uur nadat de mensen van boord waren, voer de Momentum Scan door naar de Oekraïne. ‘We hadden de behoefte om als bemanning onder elkaar te zijn en het er rustig over te hebben.'

In de Oekraïense haven staan een pastoor, een professionele hulpverlener en leden van de directie van de rederij klaar. Ook mogen de bemanningsleden, als ze dat willen, naar huis om het drama te verwerken met familie. De rederij waardeert de bemanning enorm. ‘We willen in elk geval iets voor de bemanning doen en ze belonen. We weten alleen nog niet hoe', zegt manager Kees Koolhof.

Stabiel schip
De stabiliteit van het korte gedrongen zeeschip de Momentum Scan (116,26 x 17,80 meter, 10.000 dwt) heeft extra geholpen tijdens de reddingsactie dit weekend. Het schip is pas twee maanden in de vaart en dit was haar tweede reis. Omdat het schip zo jong is, had de rederij een ervaren team aan boord gezet. ‘Dit was het best denkbare team en het best denkbare schip en daarom zijn zoveel mensen gered. De netten waren nieuw, die zijn gemaakt om onder de gangway te hangen en voor maximaal twee personen, niet om tientallen mensen in te laten hangen. Maar ze waren gelukkig van goede kwaliteit.'

De Momentum Scan is een vrij breed en stabiel schip, gemaakt voor projectlading. Ook heeft ze extra brede beunen, wat zorgt voor betere stabiliteit. ‘Ze konden stilhouden langszij, dat was elk ander schip met windkracht 8 niet gelukt. Doordat het schip weinig slingerde, konden mensen snel omhoog klimmen', zegt Koolhof.

Bewondering
Kapitein Martin Remeeus is de schrik nog niet helemaal te boven. ‘Het is alsof er een film is afgedraaid. Ik ben nog niet bewust van wat we gedaan hebben. Ik heb bewondering voor de bemanning, de meeste ken ik al jaren. Het blijft op je netvlies staan. Maar we zouden het zo weer doen.'
Remeeus hoopt door de Griekse autoriteiten op de hoogte te worden gehouden van het lot van de groep. ‘Het was een emotioneel afscheid, de mensen omhelsden en zoenden ons. Ik ben bang dat hun afschuwelijke reis naar een beter leven tevergeefs is geweest.'

Artikel gepubliceerd op Schuttevaer.nl

Binnen twee jaar failliet

2012-09-24T02:01:00.002-07:00

Binnen twee jaar failliet

‘De Rabobank had mij veel eerder moeten stoppen.' Dat is de conclusie die Dave (26)* uit zijn faillissement trekt. Slechts twee jaar na de aankoop van zijn droge-ladingschip (79,90 x 8,20 meter, 1067 ton uit 1958) is hij een droom armer en een schuld van rond de 300.000 euro rijker.

Door Tessa Heerschop

Dave kocht zijn ruim 50 jaar oude schip in 2008 voor 300.000 euro. ‘Ik ben met mijn businessplan langs verschillende banken gegaan. De meeste zeiden nee, ook sommige filialen van de Rabobank.

Schipper blijft na executieverkoop met tonnen schuld achter

‘Voortdurend reparaties en dalende vrachtprijs'

Maar uiteindelijk kreeg ik toch een lening van 200.000 euro van ze, de overige 100.000 euro heb ik deels van mijn ouders geleend en deels gespaard', zegt Dave, die uit schaamte liever niet met zijn echte naam in de krant komt: ‘Het schipperswereldje is klein en ik wil niet mijn hele leven bekend staan als die jongen die binnen twee jaar failliet ging.'

Dave deed zaken met een Rabobankfiliaal dat niet behoort tot de bekende Binnenvaartbanken van de Rabobank. Voor de financiering werd het schip in 2008 getaxeerd door een scheepsmakelaar. Tijdens de keuring door de scheepvaartinspectie kwamen geen grote mankementen aan het licht. Maar de ellende begon al snel. In januari 2009 moest de koppeling worden gereviseerd voor 40.000 euro. ‘Ik heb geluk dat ik geen vast personeel heb, want ik lag zeven weken stil', zegt Dave. Hij kon de kosten van zijn spaarrekening betalen, maar de spaarpot was hierna leeg.

Slechtste moment

Volgens Wim Onderdelinden, van boekhoudkantoor Stichting Abri, kon de periode waarin Dave het schip kocht niet slechter. ‘Op 1 oktober 2008 begon de crisis, dramatischer kun je niet beginnen. 2006 en 2007 waren topjaren, waarop banken, ondernemers en boekhouders de financiering baseerden. In 2008 kreeg de hele binnenvaart last van de crisis. Heb je daar bovenop pech met je schip, dan spreken we van meervoudige problematiek en wordt het erg lastig er bovenop te komen.'

Toch heeft Stichting Abri pas twee bedrijfsbeëindigingen in twee jaar tijd gehad, veel minder dan verwacht. Onderdelinden: ‘We doen er alles aan iemand niet tenonder te laten gaan. Eerst gaan we voor de klassieke oplossing; uitstel van betaling van de aflossing. Daarna komen bezuinigingen, een vakantie schrappen of een auto minder en het laatste redmiddel is uitstel van rentebetaling. Dit betekent wel dat je rente op rente krijgt, dus schuld op schuld. Dit werkt alleen als je perspectief ziet, bijvoorbeeld dat je de rente binnen een jaar wel kunt terugbetalen.'

Het hoofdkantoor van de Rabobank in Utrecht bevestigt dit proces, maar woordvoerder René Loman wil niet ingaan op de zaak van Dave. ‘We blijven achter een ondernemer staan zolang het verantwoord is. Bij faillissement worden in overleg met de ondernemer procedures afgesproken. Ik kan mij voorstellen dat er teleurstelling is bij iemand die failliet gaat, maar ik kan in de krant niet op individuele zaken ingaan.'

Grens bereikt

Ook Dave kreeg te maken met de crisis. Eind 2008 had hij nog vrij goed gevaren dankzij de lage waterstand, maar daar kwam in 2009 een eind aan. Hij voer continu, maar de vrachtprijzen waren niet goed genoeg en er werd geen winst meer gemaakt. In september 2009 begaf de hoofdmotor het. Met een schadepost van 18.000 euro en twee weken stilliggen als gevolg. Dave: ‘Ik zag het niet meer zitten, maar de bank zei dat ik door moest varen. Dus ik gaf nog niet op.'

In februari 2010 liet iemand een laadpijp te vroeg zakken op de aluminiumluiken. Een schade die zou worden terugbetaald, maar opnieuw twee weken reparatietijd vergde. Ook de lente van 2010 bracht geen geluk. In maart liep het schip roerschade op bij Straatsburg. ‘Ik raakte iets onderwater en voer er overheen. Ik weet ook niet wat die Fransen allemaal in het water gooien', vertelt Dave. De reparatie kostte 35.000 euro en duurde drie weken. Tussendoor begaf de kachel het, ging de autokraan kapot en was Dave veel geld kwijt aan algemeen onderhoud. ‘De lijst van dingen die mis gingen, hield niet op', verzucht hij.

Na de roerschade in maart zat Dave er emotioneel doorheen. ‘Het enige wat ik nog deed was tellen en rekenen. Het gaf me enorm veel stress. Ik keek naar de komende jaren en zag alleen maar rekeningen en te weinig inkomsten.'
Onderlinden kan die emotionele druk goed begrijpen. ‘Als iemand dag en nacht werkt, maar achter de feiten aanloopt, dan houd je dat niet lang vol. Dat geldt voor alle branches. Ondernemers zijn niet van elastiek, het geduld is op een gegeven moment wel op. De een is wat flexibeler dan de ander, maar iedereen heeft een grens.'

Weggegeven
Dave deelde de Rabobank mee niet meer aan zijn verplichtingen te kunnen voldoen, waarop de bank de faillissementsprocedure in werking zette. Het schip werd in mei getaxeerd op 155.000 euro en in juni kreeg Dave een maand de tijd zijn schip te verkopen. Er waren geïnteresseerden, maar die twijfelden.
Dat duurde de bank te lang en er werd tot openbare verkoop zonder minimumopbrengst besloten. ‘Zo is het eind vorige maand verkocht voor 40.000 euro. Dat is wanbeleid van de bank. Het schip was meer waard. Als ik de nieuwe onderdelen los had verkocht en de rest naar de sloop had gebracht, had het al meer opgebracht', zegt Dave kwaad. ‘Ze hebben mijn schip niet verkocht, maar het gewoon weggeven.'

Volgens Onderdelinden is een veiling als deze vrij zeldzaam. ‘Men kiest bijna altijd voor onderhandse verkoop, waarbij de bank een makelaar inschakelt. Dat levert meer op dan een veiling. Maar het kan zijn dat er staatsgarantie op het schip zat, een deel dat is gefinancierd onder het borgstellingskrediet van Economische Zaken. De borg mag de bank declareren bij Economische Zaken, waardoor de opbrengst van het schip minder hoeft te zijn. Maar de restantschuld komt wel degelijk op het bord van de schipper.'
Dave vaart nu weer in loondienst op een koppelverband, want ‘het varen zit in mijn bloed, het is het mooiste beroep van de wereld'. Binnenkort hoort hij van de bank hoe lang de schuldsanering gaat duren.

* De naam is om privacyredenen gefingeerd

Artikel gepubliceerd op Schuttevaer.nl

Persoonlijke tegenslag schipper vertraagde oplevering Synergy

2012-09-24T01:58:00.002-07:00

Persoonlijke tegenslag schipper vertraagde oplevering Synergy

Door TessaHeerschop

De tanker Synergy is met vertraging in de vaart gekomen na een periode van persoonlijke tegenslagen voor schipper Gijsbert van Duijn (54 jaar). Twee jaar geleden bestelde hij het nieuwbouwschip, maar vorig jaar februari bleek zijn 14-jarige zoon Ruben een tumor te hebben. ‘Bij Mercurius waren de bouwplannen al klaar, maar ze snapten volkomen dat ik het even rustig aan wilde doen vanwege mijn zoon. Het is een fijne scheepvaartgroep, ze zijn echt sociaal.’

Van Duijn komt uit Katwijk en een deel van zijn familie zat in de visserij. Zelf kwam hij in 1972 met de scheepvaart in aanraking en werkte tot 1987 als machinist. Daarna ging hij aan de wal als monteur. ‘Het water bleef trekken. Een kameraad had schepen varen en vroeg of ik een keertje meeging. Toen besloot ik toch weer over te stappen.' Zeven jaar geleden ging hij de binnenvaart in, zijn vrouw bleef aan de wal bij zijn twee dochters (nu 24 en 22 jaar) en later zoon Ruben. ‘Mijn zoon wilde ook gaan varen, het liefst later op de Synergy, maar door de tumor is hij blind geworden. Een mens maakt plannen voor het leven, maar soms pakt het anders uit. We geloven in God en hopen op een wonder.' De doktoren zijn voorzichtig en zeggen dat het moeilijk is in te schatten of Ruben ooit weer zal zien. Na operaties en zes weken bestraling is de tumor ter grootte van een ei wel weg.

Oponthoud

Omdat de kiel van de Synergy vorig jaar januari al was gelegd op de werf van Mercurius in Servië, kon de afbouw niet te lang worden uitgesteld. In mei werd de bouw hervat en in augustus ging Van Duijn naar Servië om de afbouw te begeleiden. Tweede kerstdag begon hij met zijn chemicaliëntanker de tocht naar Nederland, die minder voorspoedig ging dan gehoopt. ‘We hadden vier weken oponthoud door ijs op de Donau en het hoge water op de Main. Daardoor kwamen we pas in februari aan in Nederland.'

Vernieling
Het schip lag in februari bij Den Breejen in Hardinxveld toen Ruben een weekendje kwam slapen. Een rustig weekendje aan boord van het nieuwe schip, werd bruut verstoord. ‘Om 1 uur 's nachts hoorde we klappen en geschreeuw. Een dronken Hongaar was de stuurhut in elkaar aan het rammen. Hij probeerde de woning in te komen, maar dat lukte gelukkig niet. Dertig meter verder stond de auto, ik keek door de gordijnen en zag hoe mijn auto total loss werd geslagen. Ik heb lang gespaard voor die wagen. Ik heb direct de politie gebeld, maar die lieten de vandaal binnen 24 uur weer gaan. Hij moet nog voor de rechter komen, maar hij zal me vast niet terugbetalen.'

Positief
Vorige week heeft het schip haar eerste officiële reis gedaan. ‘Het schip bevalt super, het is echt een mooi schip', zegt Van Duijn trots. Hij is niet bang voor de crisis. ‘De binnenvaart is nog steeds een heel mooi vak met fantastisch materiaal. We voldoen met dit nieuwe schip aan alle milieu-eisen en kunnen goed concurreren met het wegverkeer. Ik ben waakzaam als ondernemer, maar denk wel winstgevend te varen de komende jaren.'

Omdat Van Duijn nog in de opstartfase zit met zijn nieuwe schip, is hij vaak aan boord. ‘Het is moeilijk dat ik mijn zoon nu weinig zie.' In principe wil hij week op, week af gaan varen. Hij heeft twee matrozen, twee kapiteins en een kapitein in opleiding in dienst. ‘Gelukkig heb ik een goede bemanning. We zetten nu de schouders eronder en kunnen hopelijk later de vruchten ervan plukken en meer thuis zijn. Volgende week gaat Ruben voor het eerst naar school in Rotterdam om braille te leren en vijf weken terug is mijn eerste kleindochter geboren. Ik zie de toekomst positief tegemoet.'

Artikel gepubliceerd op Schuttevaer.nl

IJveer X na 25 jaar terug in Amsterdam

2012-09-24T01:55:00.001-07:00

IJveer X na 25 jaar terug in Amsterdam

Door Tessa Heerschop

Ondernemer Imre Leenhouts is niet bang risico te nemen. Ondanks de slechte winter voor partyschepen, waardoor hij bijna failliet ging en ‘op een houtje moest bijten’, heeft hij onlangs de oude IJveer X (1923) gekocht. ‘Ik kreeg een mailtje van een vriend met als onderwerp “Bootje voor het nieuwe jaar?” met een advertentie op Marktplaats van de oude veerboot. Ik was meteen verkocht en besloot het schip met behulp van twee investeerders te kopen.’ Hoeveel hij heeft betaald voor het in armoedige staat verkerende schip wil hij niet vertellen, maar ‘je kunt er bij lange na geen huis van kopen’.

Leenhouts stond in september in Weekblad Schuttevaer met zijn net nieuw gekochte partyboot Sailboa. Hij zag de toekomst rooskleurig in, met voldoende vaarten om de bank tevreden te houden. Maar toen begon de winter. ‘In oktober stortte de markt volledig in, in november lag er ijs en kreeg ik geen opdrachten meer. Ik had ook geen reserves. Ik ben toen weer als freelancer gaan varen op andere schepen, maar daar was weinig werk. Het was niet zo'n mooi jaar. Gelukkig komen de opdrachten met aanbetaling nu weer binnen. Vanaf 19 april vaart de Sailboa weer.'

Slechte winter achter de rug, maar toch een nieuw schip kopen

Geen goed moment om een nieuw schip te kopen zou je denken. ‘In de winter is er nauwelijks werk, maar in de zomer kan de IJveer X als veerboot naar Pampus gaan varen en partijen voor kleinere groepen aan. De Sailboa, die nu de veerdienst vaart, kan dan als partyschip varen. Ik ga zelf bijna niet meer varen, want ik heb teveel bureauwerk inmiddels, maar ik ken genoeg schippers die voor me willen freelancen, onder andere gepensioneerde schippers vinden het leuk werk', zegt Imre.

Nieuwendammer
De IJveer X is een zogenoemd Nieuwendammerbootje. Er werden acht van dit soort scheepjes gebouwd, nummer 7 t/m 14. Twee (de 11 en 13) varen nog op het IJ, sommige doen dienst als woonboot, eentje is gesloopt en een ligt te koop. De IJveer X werd gebruikt als veerdienst op het IJ in de jaren ‘30. In de Tweede Wereldoorlog werd ze door de Duitsers geconfisceerd en ging ze in Hamburg pendelen. Na de oorlog deed ze onder meer dienst als partyboot, sportvissersvaartuig en pontje onder verschillende namen, waaronder Karin 1.

‘Mooi schip voor veerdienst Pampus'

Het schip lag 25 jaar lang in Zeeland, waarbij ze de laatste twee jaar ongebruikt aan de kant lag. Iemand kocht het schip voor de ligplaats en bood het tegen bodemprijs aan op Marktplaats. Imre voer het schip 26 en 27 februari terug naar Amsterdam. ‘Het was een mooi moment om de IJveer na 25 jaar Amsterdamse wateren binnen te varen. Alsof ze weer thuiskwam.' Het schip is nog niet gekeurd door de scheepvaartinspectie en de verzekering. Het vorige vlakrapport dateert uit 2009, maar na de tocht denkt Imre dat er op de werf geen grote problemen aan het licht komen. ‘Ze vaart prima met 9 knopen per uur.

Het hout is aan de binnenkant wel rot, maar de motor en het vlak zijn nog prima.'

Toch moet er aardig wat aan gebeuren. Leenhouts denkt dat hij twee maanden lang, waarvan een week op de werf, voor 50.000 euro moet renoveren. ‘Het schip was aan de binnenkant zeiknat. Er zat een opzetvloer over de originele houten vloer. In die oude vloer zaten ventilatieroosters, maar dat had met die opzetvloer weinig zin. Ik heb nu een condensdroger en een kachel 24 uur per dag aan. Hopelijk gaat het vocht dan uit het hout.'

Hij hoopt dat het schip in aanmerking komt voor de status cultureel erfgoed, waardoor hij geld uit het restauratiefonds kan krijgen. ‘Ik wil het schip in originele staat terugbrengen met de originele kleuren en betimmering, maar dat is lastig, want uit de jaren ‘30 bestaan alleen zwart-witfoto's. Laatst kwam er een man langs die vertelde dat zijn vader schipper op deze boot is geweest. Hij woont hier in de buurt. Ik ga binnenkort bij hem langs en hoop dan meer over het schip te horen.'

Terugverdientijd
Leenhouts gaat er voorlopig vanuit dat hij over twee maanden met het schip op het IJ kan varen. Het schip heeft vaargebied zone 2-certificaten, wat aantrekkelijk is voor de ondernemer. ‘Als ik het schip zonder dergelijke certificaten opnieuw in de vaart zou brengen, moet ze aan heel andere eisen voldoen.' Hij is niet bang dat het schip de investering niet terugverdient. ‘Het duurt als startende ondernemer een aantal jaren voordat je jezelf kunt bedruipen. Maar ik denk echt dat er voldoende tochten komen dit jaar, de feestmarkt groeit.'

Artikel gepubliceerd op http://www.schuttevaer.nl/nieuws/chartervaart/nid15523-ijveer-x-na-25-jaar-terug-in-amsterdam.html

Veel zonen op Sleepbootdagen Vianen

2012-09-24T01:44:00.001-07:00

Veel zonen op Sleepbootdagen Vianen

Door Tessa Heerschop

Meer dan 100.000 bezoekers bezochten dit jaar de Sleepbootdagen in Vianen. Tijdens het prachtige Hemelvaartsweekend vertoonden meer dan 180 sleepboten zich rond het Sluiseiland. Opviel dat veel vaders hun zoon hadden meegenomen.

‘Een sleepboot is een stoer schip', zegt Jaap Bakker, de voorzitter van de Vereniging De MotorSleepboot (VDMS), die samen met Stichting Nationale Sleepbootdagen Vianen de dagen organiseert. Bakker werd geboren op een binnenvaartschip en was tot zijn zesde aan boord. ‘Ik ben met het water verbonden.' Die liefde heeft hij doorgegeven aan zijn zoon Tim (26), die binnenvaartschipper is en als hobby een opduwertje heeft.

‘Je begint meestal met een klein scheepje en van lief en lee wordt dat groter', zegt Bakker die zelf de Saenstroom Senior bezit. De sleepboot uit 1919 heeft een goed leven bij de voorzitter. ‘Dit is mijn derde sleepboot, want na een paar jaar restaureren gaat het toch weer kriebelen en wil je een nieuw schip. Bij deze boot heb ik een nieuwe opbouw getimmerd. Je moet zelf veel doen en dan nog is het duur, maar dat zijn wel meer hobby's. Dit schip is met pensioen en heeft karakter, ze verdient het om vertroeteld te worden.'

Sleepbootdagen Vianen met meer dan 100.000 bezoekers

Tijdens het gesprek gaat de telefoon, de organisatie zoekt sleepboten om met passagiers te varen. Zoon Tim springt op, hij wil wel varen. Alleen, dan moet hij wel een schip regelen, want de Saenstroom Senior ligt ingesloten tussen andere schepen. Na wat overleg met de buren, mag Tim hun sleepboot besturen en vaart hij richting de ponton waar dagjesmensen wachten op een keertje meevaren. Ze maken een tocht langs de schepen die met de honderden wapperende vlaggetjes in de masten een vrolijke aanblik geven. Eén ervan is de Elisabeth, die vanwege haar uitstraling is uitgeroepen tot Sleepboot van het Jaar. Voor de sluis kunnen ze een blik werpen op de 17-meter lange Rodie, de sleepboot van Ria en Theo Koridon, die met hun zoon en kleinzoon aanwezig zijn.

Rodie
Ria en Theo zijn een lange tijd niet op de Sleepbootdagen geweest, omdat ‘de gezelligheid weg was'. Maar dit jaar zijn ze weer van de partij, nadat hun kleinzoon (21 jaar) aandrong. Hun sleper, de Rodie, is geen oude gepensioneerde sleepboot die vertroeteld wordt, maar een hardwerkend schip voor speciaal transport. Het schip vervoert in heel Nederland vliegtuigen, silo's, bruggen en af en toe de Ark van Noach. ‘Volgende week varen we weer met een silo van 11 meter doorsnee en 24 meter hoog', zegt Theo vanuit de kajuit, waar het bordje ‘Schone schoenen of dek boenen' bij de ingang hangt.

Zijn zoon Ronald (44) werkt voor het bedrijf met de Chelsea-B, vernoemd naar zijn dochter, zoals de Rodie naar de kinderen Ronald en Diana is vernoemd (Rodie met een E er achter, want Rodi is een hondenvoermerk).

Theo vindt de Sleepbootdagen interessant, omdat zijn schip meer betekent dan alleen maar werk. ‘Ik ben 69 en ik wil nog niet met pensioen. Ik heb in 1984 mijn schip gekocht. Ik werkte toen al 27 jaar bij een baas met sleepboten in Zaandam, maar die ging failliet. Het schip kocht ik eigenlijk als hobby, maar ik wilde er ook een zaak mee beginnen. Er stond een 150 pk Industrie dieselmotor in, die heb ik vervangen voor een Cummins van 450 pk. De koppellieren en de duwsteunen heb ik aangepast en het stuurhuis kan 2 meter omhoog, zodat je over grote objecten heen kan kijken. Toen ben ik visitekaartjes gaan uitdelen en dat werkte.'

Tijdens de Sleepbootdagen geniet hij en denkt Theo niet aan werk. Hij heeft ook meegedaan aan de behendigheidsproef, alleen ging dat niet zo goed. ‘Ik probeerde een boei aan te raken, want dat was de opdracht. Ik kon hem bijna aanraken met mijn vingertoppen en hing behoorlijk ver uit de boot, toen ging ik overboord. Gelukkig had ik alleen een nat pak. De trekproeven gingen wel heel goed hoor, daarbij bleef ik droog.'

Verkoop
Terwijl de familie Koridon leeft van de sleepvaart en er niet aan moet denken de schepen op te geven, staan er hier en daar ook boten te koop. Zo ook de Shipdock lll van Remco Vroman (38). Hij heeft het 22-meter lange schip nu drie jaar, maar heeft tijdens de Sleepbootdagen besloten haar te verkopen. ‘De Shipdock lll heeft een vaste ligplaats aan het Amstelmeer, halverwege Den Helder en Den Oever. Ik heb een vriendin in Amsterdam en ik werk in Zeist, dat is vijf kwartier rijden. Helaas kan ik voor mijn schip geen andere betaalbare ligplaats vinden in de Randstad. Dus zit er niks anders op haar te verkopen.'

De sleepboot heeft de monumentale status en ziet er ouderwets uit: bruin geverfd, kleine stuurhut en ook een Kromhout 3F240 motor die ‘draait als een zonnetje'. Binnen heeft de tijd niet stilgestaan. Een moderne keuken, een ligbad en led-verlichting zorgen dat het goed toeven is op het schip. In combinatie met de woonligplaats is de vraagprijs 175.000 euro, Remco hoopt met het geld een woning aan de wal te vinden en nog wat over te houden voor een kleinere oude sleepboot, want de Sleepbootdagen bezoekt hij het liefste met eigen sleepboot.

Evenement
Een sleepboot bezitten betekent voor de meeste eigenaren toegang tot een nieuw sociaal netwerk. De VDMS heeft meer dan 700 leden. Tijdens de Sleepbootdagen klinkt er muziek van het shantykoor, is er een kermis en staan er kraampjes, maar de grootste publiekstrekkers zijn de behendigheid- en trekproeven. Gemiddeld zou 1 pk 10 kg trekkracht moeten opleveren. Als dan een klein opduwertje zoals de History met 9 pk meer dan 250 kg trekt, gaan de wenkbrauwen omhoog. Maar voor de schipper is het geen nieuws: ‘Ik doe al vijf jaar mee, ik weet wat ze kan.'

Als allerlaatste van de Sleepbootdagen mag de Lekstroom ook een poging wagen. Het is een klein bootje met de opbouw van een sleepboot, maar met een dikke Yamaha buitenboordmotor erachter. Met 4pk trekt het scheepje toch nog 180 kg, een hele prestatie, maar zonder het gepuf en de rook zoals een opduwer teweeg brengt, mist het showelementen. Na het officiële gedeelte worden nog wat kabels uitgewisseld tussen de sleepbootjes en opduwertjes. Boten met namen als Ome Gijs, Plof, Wilfred (Opduwer van het Jaar) en Liberté strijden tegen elkaar alsof hun leven ervan afhangt. De verliezende partij spint rondjes in het water en geeft dan, als de gangboorden nat worden, met wat tegenzin op. Na drie dagen zon en gezelligheid zitten de Sleepbootdagen in Vianen er op, volgend jaar zien de boten elkaar terug in Zwartsluis.

Gepubliceerd met foto's bij De Schuttevaer

'Ladybug moet snel geld verdienen'

2012-09-24T01:37:00.003-07:00

‘Ladybug moet snel geld verdienen’

Door Tessa Heerschop

De Antwerpse havenschepen Marc van Peel heeft zaterdag een aantal welkomscadeaus overhandigd aan kapitein Tena Radito van het RoRo-schip B Ladybug. Het schip was voor de tweede maal in Antwerpen, de eerste keer was er geen tijd voor een bezoek.

Het gloednieuwe schip van de Singaporese rederij RoRo Line kan 7.600 car-units vervoeren, wat neerkomt op 62.000 kub. Het schip heeft twaalf dekken, vier voor passagiersauto's en vier dekken die flexibel zijn door verstelbare panelen. Op die manier kunnen er trucks, high and heavy equipment, projectlading en stukgoed mee. ‘Het schip is 100% volgeladen', zegt Linemanager van agent TRS, Raymo Shimizu, die een rondleiding geeft aan boord.

Bijzonder RoRo-schip in Antwerpse haven

Werkelijk elke vierkante centimeter van het 6,70 meter hoge dek staat vol met vrachtwagens, landbouwmachines, cementtrucks, legerjeeps en zelfs complete treinstellen. De tweedehands auto's en vrachtwagens gaan naar autodealers in Afrika, de rest is voornamelijk voor bouw- en landbouwprojecten. Het schip weigert maar zelden een lading. Zolang het minder dan 30 meter lang, 4 meter breed en 6,60 meter hoog is en tot 320 ton weegt, kan het mee. Stukgoed wordt op speciale trailers gezet, zodat het toch zonder kraan naar binnen kan rijden. ‘Space is money', lacht Shimizu.

Gedetailleerd plan
Het lijkt voor een leek alsof er lukraak op- en afgereden wordt naar het dek, maar dat is schijn. Er ligt een gedetailleerd plan voor wat eerst en wat later geladen en gelost wordt. ‘De zwaarste cargo staat beneden voor de ballast, de lichte personenauto's staan boven.' De dokwerkers sjorren de rollende cargo goed vast met ijzeren kettingen. Het gaat vlug, maar wel met precisie. De Ladybug ligt slechts 16 uur aan het Vrasenedok op de Linkeroever. ‘Omdat het een rollende lading is, gaat het laden en lossen erg snel.'

Met 22 knopen per uur jakkert het schip zaterdagavond volgeladen richting Saoedi-Arabië, Oost-Afrika en Azië, Japan wordt tot minstens eind dit jaar afgehouden vanwege de nucleaire ramp. ‘We varen met full speed, want we willen zo vlug mogelijk ergens zijn. Dit schip moet snel geld verdienen', legt Shimizu uit. De motorkamer is vier dekken diep en heeft een 8-cylinder Man B&W motor met een continu vermogen van 17.136 Kw. In Antwerpen wordt 1300 ton stookolie gebunkerd, want er gaat 50 ton stookolie per dag doorheen.

Piraten
Rond Afrika komen er 6 à 8 gewapende huurlingen aan boord en er wordt prikkeldraad aangebracht, om het schip te beschermen tegen piraten. ‘Het kost ons 120.000 dollar per reis. Niemand geeft toe dat ze gewapende beveiligers aan boord nemen, maar het kan niet anders. Die piraten komen met speedbootjes en bazooka's op je af. Ze hebben geen geld voor eten, maar wel de modernste wapens en apparatuur aan boord. We moeten het schip met 22 bemanningsleden 24 uur per dag in de gaten houden. Die huurlingen hebben we echt nodig', zegt Shimizu op het bovendek even voordat de pers de kapitein ontmoet.

De Filippijnse kapitein Tena Radito verwelkomt de pers en havenschepen Marc van Peel met open armen. De crew werkt 6, 8 of 10 maanden op en kan dus wel wat gezelschap gebruiken. Van Peel overhandigt de kapitein een klein bronzen beeldje van een dokwerker en een doosje bonbons in de vorm van een container. ‘Dat had wel een echte container met chocolade mogen zijn voor onderweg', lacht Radito. Hij is trots op ‘zijn' schip. ‘Ieder RoRo-schip is anders. Dit is de tweede keer dat ik op de B Ladybug vaar en ze is erg groot. Voor de bemanning is het schip erg aangenaam, we hebben onder andere een basketballveld en een zwembad aan dek.'

Nieuwe schepen
Het gaat goed met RoRo Lines. Zo goed dat het voor 2012/2014 een optie voor 8 nieuwe schepen heeft bij Hyundai Heavy Industries in Korea, waarvan 4 al definitief vastgelegd zijn. In september van dit jaar komt er al een vierde schip in de vaart. ‘Wanneer we meerdere schepen hebben, komen we elke drie weken in Antwerpen, nu is dat nog elke maand. We kunnen dan ook meer havens aandoen, wellicht ook India', zegt Shimizu. Als alles goed gaat, zal over 35 dagen de B Ladybug haar eindbestemming China aandoen.

Publicatie bij De Schuttevaer.

Tessa Heerschop - Journalist

2012-09-24T01:04:00.001-07:00

Lees het volledige bericht over stoomschip De Majesteit op http://tinyurl.com/8ajdx3g

U zoekt iemand om een artikel te schrijven? Persberichten te maken? Perfecte foto's te schieten? Zoek niet langer, want hier ben ik!

Met een HBO-diploma journalistiek op zak en werkervaring bij onder andere vakblad De Schuttevaer en de Vaarkrant van de Telegraaf heb ik hopelijk genoeg referenties om u te overtuigen van mijn kwaliteiten.

Op dit blog vindt u een selectie van mijn artikelen van de afgelopen jaren en mijn CV. U kunt mij bereiken op tessaheerschop@gmail.com