<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" gd:etag="W/&quot;CEAGR3YyeCp7ImA9WhRaFk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909</id><updated>2012-02-19T13:25:26.890+07:00</updated><category term="เลี้ยงแพะนานแค่ไหนถึงจะคืนทุน" /><category term="ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมแพะ" /><category term="แผ่นตรวจซีด" /><category term="พฤติกรรมของแพะ" /><category term="เริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ" /><category term="แพะพื้นเมือง" /><category term="พันธุ์แพะ" /><category term="เทคโนโลยีการเกษตร" /><category term="ไข้" /><category term="การเลี้ยงแพะ" /><category term="พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง" /><category term="การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์" /><category term="บรูเซลโลซีส Brucellosis" /><category term="การสืบพันธุ์แพะ" /><category term="เสียงปอดของแพะ" /><category term="ลักษณะประจำพันธุ์" /><category term="แพะพื้นบ้าน" /><category term="พยาธิ" /><category term="การเลี้ยงแพะแบบยั่งยืน" /><category term="สาระ-แพะ" /><category term="พฤติกรรมการคลอดของแพะ" /><category term="สุขภาพแพะ" /><category term="เทคโนโลยีการผลิตแพะ" /><category term="แพะพันธุ์บอร์ (บัวร์)" /><category term="การตลาด" /><category term="โรคแพะ" /><category term="OTOP" /><title>บล็อกชุมทางแพะ</title><subtitle type="html">บล็อกของคนที่มีใจรักแพะ</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>25</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/ThaiGoatClub" /><feedburner:info uri="thaigoatclub" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><feedburner:browserFriendly></feedburner:browserFriendly><entry gd:etag="W/&quot;CkIAQHw5fCp7ImA9WxNQEE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-69850754313810384</id><published>2009-09-02T23:20:00.048+07:00</published><updated>2009-09-15T20:15:41.224+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-15T20:15:41.224+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="OTOP" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การตลาด" /><title>OTOP การตลาดราคาประหยัด (2)</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6k4LGDchI/AAAAAAAAAMw/y5ZJVxpGDbc/s1600-h/DSC03328.JPG"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6k4LGDchI/AAAAAAAAAMw/y5ZJVxpGDbc/s200/DSC03328.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376916290084762130" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"OTOP"&lt;/strong&gt; อ่านว่า&lt;strong&gt; "โอ ท๊อบ"&lt;/strong&gt; ดีหรือว่า &lt;strong&gt;"โอ ท็อบ"&lt;/strong&gt; ดีกว่า หรือจะอ่านว่า &lt;strong&gt;"โอ ตบ"&lt;/strong&gt; ดีที่สุดล่ะ แต่คงไม่มีใครอ่านว่า &lt;strong&gt;"อด อบ"&lt;/strong&gt; กระมังน่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้อ... มีคนแซวมา ต้องอ่านว่า &lt;strong&gt;"๑ ที ๑ พี"&lt;/strong&gt; สิถึงจะถูกต้องตามความหมายเดิม...อันนี้ ไม่ขอวิจารณ์ซ้ำก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ หรือว่าหนึ่งจังหวัดมีผลิตภัณฑ์อยู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ก็ยังไม่อาจจะกล้าสรุปได้ เพราะว่างานนี้เขาจัดกันมาหลายปีแล้ว หนำซ้ำบางปีท่านดันเอาไปจัดอยู่ในสนามฟูตบอล ท่ามกลางแหล่งรถติด มลพิษสูงสุด ไปมาลำบาก ซื้อของแล้วขนกลับบ้านไม่ได้ คนขายขายก็ร้อนสุดๆ คนซื้อก็เบื่อเหลือทน ที่เล่ามาทั้งหมดล้วนจบไปแล้ว ฉนั้น โปรดอย่าได้นำมาเป็นนิยายให้เมื่อยตุ้ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สรุปว่างาน OTOP เป็นงานที่ทางการจัดขึ้นเพื่อใช้งบประมาณแผ่นดินให้หมดไป โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เกิดการหมุนเงินจนเวียนหัวไปทุกแห่งทุกหนทุกตำบลกระสุนตก และสุดท้ายก็พอจะสร้างรายได้บ้างให้กับเกษตรกรและชาวรากหญ้า ผู้ซึ่งมีโอกาสน้อยมากในทางการตลาดที่จะนำเสนอสินค้าและผลงานแห่งความสามารถของตนสู่สากลโลกหรือตลาดโลก และถ้ามีผู้ใดสงสัยว่าตลาดโลกอยู่ ณ ที่ใด นั่งรถเมล์สายไหนไป หรือรถไฟฟรีไปลงสถานีอะไร ขับรถไปเองได้หรือเปล่า  อันนี้ขอยกยอดไปตอบกาละครั้งถัดไปก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6kfamNRYI/AAAAAAAAAMo/01UKsc11h3c/s1600-h/DSC03314.JPG"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6kfamNRYI/AAAAAAAAAMo/01UKsc11h3c/s200/DSC03314.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376915864749426050" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;งาน OTOP เป็นงานที่น่าสนใจมากสำหรับนักการตลาดหน้าใหม่ เป็นงานการตลาดที่ลงทุนไม่มากนักสำหรับเจ้าของผลิตภัณฑ์ ที่จะแนะนำสินค้าของตนให้ปรากฎแก่สายตาผู้คนจำนวนนับร้อย นับพัน นับหมื่น หรืออาจจะนับแสนคู่ก็เป็นได้ แล้วแต่การนำเสนอของเราว่าจะเรียกความสนใจจากผู้คนได้มากน้อยเพียงใด ซึ่งโดยทั่วไปแล้วการคนจะทำให้คนเป็นร้อย เป็นพันรู้จักสินค้าเราได้ก็ต้องลงทุนในการประชาสัมพันธ์พอสมควร เช่น การลงทุนพิมพ์แผ่นพับหรือใบปลิวไปแจกตามงานแพะต่างๆ หรือซื้อโฆษณาในหน้าหนังสือต่างๆ เป็นต้น&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sq0D9CgpeBI/AAAAAAAAANQ/9o6nc6xIJ6c/s1600-h/DSC03310.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sq0D9CgpeBI/AAAAAAAAANQ/9o6nc6xIJ6c/s200/DSC03310.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380961476958320658" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;กลับเข้าสู่โหมดแห่งการทัวร์อย่างเร่งรีบกันต่อดีกว่า ตอนนี้ขอนำพาท่านได้ยังภาคกลาง เริ่มจากจังหวัดใกล้เคียงกรุงเทพฯ ก่อนเพราะกรุงเทพฯ ตระเวนดูแล้วไม่ยักกะเจอแพะเลย แปลกมากๆ&lt;br /&gt;เริ่มจากจังหวัดนนทบุรีก็แล้วกันเพราะถิ่นนี้มีการส่งเสริมการเลี้ยงแพะอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ตะลอนๆ มาเรื่อยๆ พบเข้าจนได้ มีอยู่หนึ่งบู๊ต แวะเข้าไปหวังทักทายด้วยก็ไม่มีโอกาสเพราะเจ้าของบู๊ตติดคิวกับผู้อื่นที่ไปเก็บข้อมูลอยู่เช่นกันและดูท่าทางแล้วทำท่าจะยาวก็ขอเลยไปที่อื่นต่อก็แล้วกัน ถ้ามีเวลาเหลือแล้วจะกลับมาใหม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-69850754313810384?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/69850754313810384/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=69850754313810384&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/69850754313810384?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/69850754313810384?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2009/09/otop-2.html" title="OTOP การตลาดราคาประหยัด (2)" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6k4LGDchI/AAAAAAAAAMw/y5ZJVxpGDbc/s72-c/DSC03328.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DU4NSXs_eCp7ImA9WxNSGU0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-5389614752857319340</id><published>2009-09-01T21:34:00.026+07:00</published><updated>2009-09-02T23:13:18.540+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-02T23:13:18.540+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="OTOP" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การตลาด" /><title>OTOP การตลาดราคาประหยัด</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp00b7K45BI/AAAAAAAAAK4/bJvg_BS4mNI/s1600-h/DSC03332.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376511184494715922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 134px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp00b7K45BI/AAAAAAAAAK4/bJvg_BS4mNI/s200/DSC03332.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;การตลาด&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; นับว่าเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับการทำธุรกิจให้ประสบผลสำเร็จ โดยเฉพาะอย่ายิ่งสำหรับหน้าใหม่หรือมือใหม่แล้ว ต้องครุ่นคิดอยู่หลายตลบเหมือนกัน &lt;/span&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จะทำอะไรขายดี จะขายราคาเท่าไร ถึงจะโดนใจคนซื้อ และจะเอาสินค้าไปขายที่ไหน แล้วจะทำการส่งเสริมการขายอย่างไร ยิ่งถ้าในระดับรากหญ้าด้วยแล้ว โอกาสทางการตลาดยิ่งมีน้อยเป็นเงาตามตัวไปด้วย&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6KTHdwO4I/AAAAAAAAALg/npr29MCi5-s/s1600-h/DSC03267.JPG"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6KTHdwO4I/AAAAAAAAALg/npr29MCi5-s/s200/DSC03267.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376887066152942466" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;วันนี้เป็นวันสุดท้ายของงาน OTOP midyear 2009 ที่เมืองทองธานี และเป็นวันศุกร์สิ้นเดือนเสียด้วย กว่าจะฟันฝ่าผ่านด่านการจราจรอันคับคั่งเข้าไปในงานได้ก็ใช้เวลาหมดไปมากโขเหมือนกัน โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีเวลาอันจำกัด&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6K8rXvAHI/AAAAAAAAALo/eqkJg-OdInQ/s1600-h/DSC03270_2.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6K8rXvAHI/AAAAAAAAALo/eqkJg-OdInQ/s200/DSC03270_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376887780166008946" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เดินผ่านประตูเข้าไปก็พบว่าบนเวทีใหญ่มีผู้คนเยอะแยะจึงแวะเข้าไปดูกับเขาบ้าง   อ๋อ รมต. ท่านกำลังกล่าวปิดงานนะเอง ไม่ได้การแล้วซิ จังซี่ มันต้องถอน ว่าแล้วก็รีบจ้ำอ้าวเป็นการใหญ่ ก่อนที่จะเป็นการไปดูเขาเก็บร้านกัน เอายังไงดีล่ะทีนี้ เอาเป็นว่าเรามาสำรวจตรวจตราสินค้าที่เป็น &lt;strong&gt;ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมแพะ&lt;/strong&gt; เป็นหลักก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6QgihE_1I/AAAAAAAAALw/cUZwDsxb7ik/s1600-h/DSC03257_2.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 146px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6QgihE_1I/AAAAAAAAALw/cUZwDsxb7ik/s200/DSC03257_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376893893822709586" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;ภาคใต้&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6RYJeLf1I/AAAAAAAAAL4/bvNZDTuHc48/s1600-h/DSC03306_2.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp6RYJeLf1I/AAAAAAAAAL4/bvNZDTuHc48/s200/DSC03306_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376894849172340562" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;หลบฉากจากเวทีใหญ่ก็มุ่งไปสู่ภาคใต้อย่างรีบด่วน เพราะอย่างไรเสียก็ต้องมีผลิตภัณฑ์จากน้ำนมแพะแน่นอน เพราะ &lt;strong&gt;มร.แพะ จาก สสว.&lt;/strong&gt; เคยบอกไว้ว่า แพะภาคใต้มาร่วมด้วยทุกงานแน่นอน และแล้วก็แจวมาจอดที่ป้าย จ.ปัตตานี แต่เจ้าของบู๊ท (Boot)ไม่อยู่ จึงรีบเดินทางไปยังภาคอีสาน และภาคเหนือ ด้วยวิธีการสุ่มสำรวจว่าจังใดควรจะมีสินค้าจากน้ำนมแพะบ้าง แต่ก็ไม่พบ จึงวกกลับสู่กรุงเทพฯ หลังจากสำรวจร้านค้าต่างๆ จนเป็นที่พอใจแล้วก็แจวต่อ เป้าหมายคือ จ.ปัตตานี ที่เดิม และได้พบกับคุณเวโซะ ไม่แน่ใจว่าออกเสียง &lt;strong&gt;แวโซะ&lt;/strong&gt; หรือ &lt;strong&gt;เวโซะ&lt;/strong&gt; ฟังไม่ชัด จึงถามกลับไปว่า ชื่อนี้แปลว่าอะไรหรือครับ ก็ได้รับคำตอบว่า "เป็นชื่อของภรรยาพระนาบีอีกคนหนึ่ง" สำหรับงานนี้ได้ขนสินค้ามามากพอสมควร มีทั้งสบู่สูตรต่างๆ และโลชั่น บางรายการไม่มีเหลือของให้ขนกลับ ได้มีโอกาสเข้าร่วมงาน "OTOP" ทุกครั้ง &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การตลาด &lt;/strong&gt;ในปัจจุบันมีทั้งการออกร้านค้าตามงานต่างๆ และขายส่งทางพัสดุภัณฑ์ไปรษณีย์ ถ้าสั่งซีอครั้งละมากๆ ก็จะได้รับส่วนลดที่มากขึ้นด้วยเช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-5389614752857319340?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/5389614752857319340/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=5389614752857319340&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5389614752857319340?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5389614752857319340?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2009/09/otop.html" title="OTOP การตลาดราคาประหยัด" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Sp00b7K45BI/AAAAAAAAAK4/bJvg_BS4mNI/s72-c/DSC03332.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YDSH05cSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-4279740647466726398</id><published>2007-10-08T11:44:00.001+07:00</published><updated>2008-12-11T20:12:59.329+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:12:59.329+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์" /><title>การเลี้ยงแพะ "ง่าย "จริงหรือ ?</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rwmw6uMK37I/AAAAAAAAAHE/cnTZf0YsPMQ/s1600-h/00296_26.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rwmw6uMK37I/AAAAAAAAAHE/cnTZf0YsPMQ/s200/00296_26.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118816974361255858" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"แพะเลี้ยงง่ายจะตาย" หรือ "แพะเลี้ยงง่ายนิดเดียว" หรือ "เลี้ยงแพะไปเถอะไม่มีอะไรหรอก"&lt;/strong&gt; กว่าจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำพูดเหล่านี้ ก็ได้ตัดสินใจเลิกกิจการไปแล้ว จึงได้เข้าใจคำว่า &lt;strong&gt;"เลี้ยงแพะไปเถอะไม่มีอะไรจริงๆ"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;หรือบางท่านก็เกือบจะเลิกกิจการไปแล้ว เพราะได้ประกาศขายแพะยกฟาร์มไปแล้ว แต่เผอิญไม่มีผู้ซื้อ จำต้องกัดฟันสู้ต่อ จึงอยู่ได้ตราบเท่าวันนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"แพะเลี้ยงง่ายจะตาย"&lt;/strong&gt; เป็นสำนวนของเจ้าของไร่คุณสุข &amp; คุณสุขฟาร์ม เมื่อครั้งเตรียมการจัดชุมทางแพะสัญจรครั้งที่ 3 ทำให้ได้เข้าใจว่าความหมายที่แท้จริงคืออะไร หลายท่านอาจจะสงสัยว่าแล้วหมายความว่าอะไรหรือท่าน เจ้าของไร่ตอบสั้นๆ ง่ายๆ ว่า &lt;strong&gt;"ก็หมายความตามนั้น"&lt;/strong&gt; แล้วก็หัวเราะ ไม่ทราบว่าท่านผู้อ่านเข้าใจว่าอย่างไร ส่วนผมเข้าใจว่า &lt;strong&gt;"เลี้ยงแพะง่าย = จะตาย"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;แล้วก็ทำให้ย้อนนึกถึงคำพูดของลุงซ้ง จ.นครปฐม เมื่อครั้งได้ไปเยี่ยมชมฟาร์มว่า &lt;strong&gt;"ผมเลี้ยงแพะเหมือนลูกเหมือนหลาน ทั้งห่มผ้า ทั้งป้อนนม ยิ่งถ้าเป็นแฝดสามละก้อ ไม่ต้องหลับ ไม่ต้องนอนกันเลย"&lt;/strong&gt; แสดงว่าต้องรักและเอาใจใส่แพะจริงๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนตัดสินใจเลี้ยงแพะเป็นอาชีพ ควรศึกษาข้อมูลเรื่องแพะ ให้เพียงพอก่อน &lt;strong&gt;ศึกษาให้รู้ก่อนเลี้ยง&lt;/strong&gt;เปรียบกับการเตรียมตัวแต่งงานได้เลย ต้องรู้เขารู้เรา รู้ว่าเขามีพฤติกรรมอย่างไร และจะรับมือกับเขาอย่างไร ส่วนรู้เรา ต้องรู้ว่าเราชอบเลี้ยงสัตว์จริงหรือเปล่า หรือว่าเห็นว่าน่ารักจึงเลี้ยงพอเบื่อก็ปล่อยทิ้ง &lt;strong&gt;เรารู้ทันแพะหรือไม่ เรารู้ทันโรคแพะหรือเปล่า เตรียมหาวิธีรับมือกับปัญหาต่างๆ ไว้แล้วหรือยัง &lt;/strong&gt;แล้วปัญหาคืออะไร? หลายท่านอาจจะพบและตอบได้แตกต่างกันไปเช่นตัวอย่างที่ได้มาจาก ดร.วีรพล สุวรรณนันต์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ท่านที่1 "ปัญหา คืออุปสรรค"&lt;br /&gt;ท่านที่2 "ปัญหา คือข้อขัดข้อง"&lt;br /&gt;ท่านที่3 "ปัญหา คือข้อที่จะต้องแก้ไข"&lt;br /&gt;ท่านที่4 "ปัญหา คือสิ่งที่แก้ไขไม่ได้"&lt;br /&gt;ท่านที่5 "ปัญหา คือคำถาม"&lt;br /&gt;ท่านที่6 "ปัญหา คือส่งที่ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร"&lt;br /&gt;ท่านที่7 "ปัญหา คือสิ่งที่ไม่รู้คำตอบ"&lt;br /&gt;ท่านที่8 "ปัญหา คือสิ่งที่เราไม่รู้"&lt;br /&gt;ท่านที่9 "ปัญหา คือสิ่งที่ไม่ตรงกับสิ่งที่เราคาดหวัง"&lt;br /&gt;และอื่นๆ อีกมากมาย จะเห็นว่า แค่คำว่า ปัญหา ยังจำกัดความได้แตกต่างกันไป แล้วจะแก้ปัญหาได้ด้วยวิธีอย่างไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ปัญหาที่มือใหม่พบเสมอๆ ได้แก่การคัดเลือกซื้อแพะมาเลี้ยง คือมีปัญหาตั้งแต่เริ่มเลยว่างั้นเถอะ ขอแนะนำว่า อย่าได้ซื้อแพะที่เจ้าของเดิมคัดทิ้งมาเลี้ยง เพราะมีผลเสียมากกว่าผลดี &lt;strong&gt;จะทำให้เกิดความรู้สึกผิดหวังและท้อถอย &lt;/strong&gt;และหลายๆ ท่านได้ถอดใจมาแล้ว เพราะแก้ปัญหาไม่ตก&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwmxBuMK38I/AAAAAAAAAHM/CuEPC7IDEAY/s1600-h/00296_15.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwmxBuMK38I/AAAAAAAAAHM/CuEPC7IDEAY/s200/00296_15.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118817094620340162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;การเลี้ยงแพะสำหรับมือใหม่ คือการทำข้อสอบภาคปฏิบัติ ถ้าไม่ทำแบบฝึกหัดมาก่อน หรือทำการบ้านมาไม่ดีพอ ท่านจะรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ยาก และสับสนไปหมดเมื่อพบปัญหาหรือข้อสอบ &lt;strong&gt;ไม่รู้ข้อไดถูก ข้อไดผิด ถูกทุกข้อ หรือผิดหมดทุกข้อ &lt;/strong&gt;เช่น เมือพบว่าแพะเจ็บป่วย ไม่รู้ว่าจะช่วยเหลือแพะอย่างไร ลำพังเรื่องพื้นๆ ยังเป็นปัญหา แล้วเรื่องหมอ เรื่องยา ไม่ต้องพูดถึง ก็ได้แต่ถามคนอื่นๆ เป็นเรื่อยไป คนที่1 วินิจฉัยว่าอย่างนี้ คนที่2 วินิจฉัยว่าอย่างนั้น ถาม 3 คนตอบ 3 อย่าง ให้ใช้ยา 3 ตัว แล้วผู้เลี้ยงมือใหม่จะทำอย่างไร ได้แต่งง และมั่วทั่วไป เดาเอาว่า น่าจะเป็น น่าจะใช่ และ&lt;strong&gt;สุดท้ายกลายเป็นแพะตุ๋น&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;ที่กล่าวมาไม่ได้ยอมรับว่ามันน่ากลัว เพียงแนะนำว่า ควรศึกษาให้รู้ก่อนเลี้ยง เช่น รู้ว่าแพะที่เราซื้อมาเลี้ยง เจ้าของเดิมได้เลี้ยงอย่างไร เลี้ยงแพะแบบไฮโซ หรือว่าเลี้ยงแพะแบบพอเพียง การกินอยู่เป็นอย่างไร เมื่อมาอยู่กินกับเราก็ควรให้เป็นเช่นเดิมไปก่อน ถ้าจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ก็ให้ค่อยเป็นค่อยไป อย่างหักด้ามพร้าด้วยเข่า จะได้ไม่คุ้มเสีย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าท่านดูแลแพะอย่างเอาใจใส่และใกล้ชิด ว่างๆ ลองตั้งโจทย์ปัญหาถามตอบเล่นๆ เชื่อว่าเมื่อพบปัญหาเกิดขึ้นจริง ย่อมแก้ไข ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwmxHeMK39I/AAAAAAAAAHU/0uq1Wu2ehPE/s1600-h/00296_14.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwmxHeMK39I/AAAAAAAAAHU/0uq1Wu2ehPE/s200/00296_14.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118817193404587986" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"ยา ไม่ใช่ ขนม"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้เลี้ยงบางท่านเป็นห่วงสุขภาพแพะมาก พอได้แพะมาเข้าฟาร์ม ก็จัดการปูพรมระดมฉีดยาขนานใหญ่ ทั้งฉีดวัคซีน ฉีดบำรุง ฉีดถ่ายพยาธิ และ&lt;strong&gt;ได้ผลทันตาเห็น "ตาย" แต่ไม่ใช่พยาธิ กลับกลายเป็น "แพะ"&lt;/strong&gt; เพราะแพะแพ้ฤทธิ์ยา เรียกว่า ยาแผลงฤทธิ์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยา ไม่ใช่สิ่งวิเศษเจ็ดอย่างที่ใครต่างหวัง แต่ยาคือวัตถุ หรือสารมีฤทธิ์และสามารถออกฤทธิ์ได้&lt;br /&gt;ยา มีอิทธิฤทธิในตัว มีกระบวนการออกฤทธิ์ เมื่อยาออกฤทธิ์ ย่อมมีผลกระทบต่อส่วนอื่นหรือสิ่งอื่นๆ&lt;br /&gt;ยา เมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้ว ย่อมมีกระบวนการขับออกจากร่างกายเช่นกัน ถ้าขับไม่ออกเรียกว่าสารตกค้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;*** ยา ใช้เมื่อจำเป็นต้องใช้เท่านั้น ***&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;ยา ไม่ใช่ขนมผสมน้ำยา ฉะนั้นการใช้ยาควรเป็นหน้าที่ของหมอหรือสัตวแพทย์หรืออยู่ภายใต้การควบคุมของสัตวแพทย์ หาไม่แล้วถ้ายาแผลงฤทธ์ ย่อมเกิดการสูญเสียมากกว่าคุณประโยชน์ แล้วจะพาลโทษว่า &lt;strong&gt;"ยาไม่เป็นยาเลย"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-4279740647466726398?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/4279740647466726398/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=4279740647466726398&amp;isPopup=true" title="1 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4279740647466726398?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4279740647466726398?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/10/blog-post_7597.html" title="การเลี้ยงแพะ &quot;ง่าย &quot;จริงหรือ ?" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rwmw6uMK37I/AAAAAAAAAHE/cnTZf0YsPMQ/s72-c/00296_26.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YDSHg7eSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-5665655414257908870</id><published>2007-10-05T12:00:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:12:59.601+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:12:59.601+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์" /><title>หรือว่า "เลี้ยงแพะ" จะดีจริง</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwWq1OMK31I/AAAAAAAAAGU/KwfriJMA0MA/s1600-h/00441_9.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwWq1OMK31I/AAAAAAAAAGU/KwfriJMA0MA/s200/00441_9.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117684382895365970" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;นิตยสารโลกปศุสัตว์ ได้รายงานราคาปศุสัตว์ เอาไว้น่าสนใจทีเดียว หนึ่งในนั้นก็คือ &lt;strong&gt;"แพะ" ความต้องการยังคงมีอย่างต่อเนื่อง ทั้งในส่วนของแพะเนื้อและแพะนม แต่ปัจจุบันปริมาณแพะที่ผลิตได้ในประเทศยังไม่เพียงพอต่อความต้องการ แม้การบริโถคจะอยู่ในเฉพาะกลุ่มมุสลิม ซึ่งความต้องการใช้เนื้อแพะคนละไม่ต่ำกว่า 15 กิโลกรัมต่อคนต่อปี&lt;/strong&gt; เพื่อการบริโภคและใช้ในพิธีกรรม ซึ่งประชากรมุสลิมมีอยู่ประมาณ 5% ของประชากรทั้งประเทศ&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;การผลิตที่ไม่พอเพียงส่วนหนึ่งเป็นเพราะข้อจำกัดทางด้านสายพันธุ์ ซึ่งส่วนใหญ่แพะที่เลี้ยงเป็นพันธุพื้นเมือง ที่การเจริญเติบโตหรือให้เนื้อค่อนข้างต่ำ แต่การจัดการค่อนข้างง่าย ปัจจุบันได้มีการนำเข้าสายพันธุ์จากต่างประเทศ เข้ามาปรับปรุงสายพันธุ์พื้นเมือง ซึ่งได้รับความสนใจจากคนเลี้ยงเป็นอย่างดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สำหรับราคาแพะเป็นอยู่ที่ 60-65 บาทต่อกิโลกรัม ราคาเขียงจำหน่ายกิโลกรัมละ 80-120 บาท ส่วนราคาจำหน่ายพันธุ์ในประเทศ แพะพื้นเมือง อายุ 3 เดือนขึ้นไป ตัวละ 2,000-5,000 บาท&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วปริมาณแพะจำนวนเท่าไรจึงจะเพียงพอต่อความต้องการ คำถามนี้ขอตอบแบบอธิบายย่อๆ ดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าประเทศไทยมีประชากร 60 ล้านคน จำนวนประชากรมุสลิม 5% เท่ากับ 3 ล้านคน ถ้ามุสลิม 1 คนมีความต้องการใช้เนื้อแพะประมาณ 15 กิโลกรัมต่อปี ประชากร 3 ล้านคนต้องใช้เนื้อแพะถึง 45 ล้านกิโลกรัมต่อปี &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วแพะจำนวน 45 ล้านกิโลกรัม คิดเป็นตัวได้กี่ตัว ข้อนี้ ตอบอธิบายสั้นๆ ว่าถ้าแพะหนึ่งตัวเนื้อน้ำหนักเฉลี่ย&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;20 กิโลกรัม ต้องใช้แพะจำนวน 2 ล้าน 2 แสน 5 หมื่นตัว (2,250,000)&lt;br /&gt;30 กิโลกรัม ต้องใช้แพะจำนวน 1 ล้าน 5 แสนตัว (1,500,000)&lt;br /&gt;40 กิโลกรัม ต้องใช้แพะจำนวน 1 ล้าน 1 แสน 2 หมื่น 5 พันตัว (1,125,000)&lt;br /&gt;50 กิโลกรัม ต้องใช้แพะจำนวน 9 แสนตัว (900,000)&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากรายงานของกรมปศุสัตว์ ปี 2549 ประเทศไทยสามารถผลิตแพะรวมได้ประมาณ 3 แสนตัว นับว่ายังขาดแพะเพื่อการบริโภคภายในประเทศเป็นจำนวนมาก เพราะแพะที่สามารถทำการค้าขายได้ประมาณ 10-30% ของจำนวนแพะที่เกษตรกรเลี้ยง ที่เหลือเก็บไว้เป็นแพะต้นทุนบ้าง แพะท้อง แพะแรกคลอดหรือแพะยังไม่หย่านม และยังมีแพะจำนวนหนึ่งถูกส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศ จึงเป็นการดูดแพะออกไปจากตลาดภายในประเทศด้วย&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwW2t-MK32I/AAAAAAAAAGc/e1Nr1zFOW4Y/s1600-h/00441_0.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwW2t-MK32I/AAAAAAAAAGc/e1Nr1zFOW4Y/s200/00441_0.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117697452480847714" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;มาเลี้ยงแพะกันดีกว่า&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;ชุมทางแพะ ขอสนับสนุนให้เกษตรกรไทย หันมาสนใจทำอาชีพการเลี้ยงแพะ อาจเริ่มต้นด้วยการเลี้ยงเพื่อเสริมอาชีพที่มีอยู่เดิม ไว้เป็นตัวเลือกในการปรับพัฒนาอาชีพในอนาคต เพราะอะไรหรือถึงกล้ากล่าวเช่นนี้ ลองมาดูเหตุผลข้อเด่นข้อด้อยเพื่อเปรียบเทียบดูดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ข้อเด่นที่เห็นมีดังนี้&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1. ผู้เลี้ยงส่วนมากเป็นเกษตรกรรายย่อย ใช้แรงงานในครัวเรือน และใช้วัสดุเหลือใช้จากการเกษตรเป็นอาหารแพะ ทำให้ต้นทุนในการผลิตต่ำ เช่น ปลูกข้าวโพดหักฝักขาย แล้วใช้ต้นและใบเป็นอาหารแพะ&lt;br /&gt;2. ในหลายท้องที่มีวัตถุดิบอาหารแพะราคาถูกและเพียงพอสำหรับการเลี้ยง&lt;br /&gt;3. การผลิตยังไม่เพียงพอต่อการบริโภค จึงไม่มีปัญหาเรื่องสินค้าล้นตลาด&lt;br /&gt;4. พ่อพันธุ์แม่พันธุ์คุณภาพดียังขาดแคลนและราคาสูง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แล้วข้อที่ไม่เด่นมีอะไรบ้าง&lt;/strong&gt; จะได้ปรับปรุง และแก้ไขต่อไป&lt;br /&gt;1. ผู้เลี้ยงเป็นเกษตรกรรายย่อย ขาดการรวมกลุ่ม ทำให้ยากต่อการควบคุมปริมาณและคุณภาพการผลิต ชุมทางแพะ สนับสนุนการรวมกลุ่มกันมาตลอด&lt;br /&gt;2. ยังไม่ปลอดโรค นับว่าเป็นปัญหาที่ทำร้ายเกษตรกรตลอดมาและก็คงตลอดไปอีกนาน&lt;br /&gt;3. การใช้พื้นที่ของเกษตรกรยังไม่เหมาะสม ทำให้พืชอาหารสัตว์ไม่เพียงพอ บางคนมีพื้นที่เพียงไม่กี่ไร่แต่อยากเลี้ยงแพะเป็นร้อยๆ ตัว พอหน้าเลี้ยงแพะผอมบักโกรกเพราะกินไม่อิ่ม ก็โดนหลอกซื้อว่าแพะเป็นพยาธิ อมโรค ผอมกะหร่อง กะแหร่ง&lt;br /&gt;4. ต้องสร้างโรงเรือนให้แพะได้นอนที่สูง ทำให้มีต้นทุนสูงไปด้วย ผลตอบแทนต้องใช้เวลานาน และขาดแหล่งเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ&lt;br /&gt;5. ขาดแคลนพันธุ์แพะคุณภาพดีและมีราคาสูง&lt;br /&gt;6. การซื้อขายแพะยังไม่มีมาตรฐานทั้งในด้านคุณภาพและราคา&lt;br /&gt;7. ขาดการประชาสัมพันธ์ การสร้างค่านิยมในการบริโภคทั้งนมแพะและเนื้อแพะ ยังมีความคิดอคติว่ามีกลิ่นสาป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบและวิเคราะห์ดูแล้วในอนาคต การเลี้ยงแพะจะมีปริมาณเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน ทั้งในทุกภาคของประเทศ ซึ่งจะเป็นการเลี้ยงแพะเพื่อการค้า หรือการเลี้ยงแพะเชิงธุรกิจ หรือการเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์ แล้วแต่ใครจะเรียก แต่ชาวบ้านเรียกว่า การเลี้ยงแพะไว้ขาย&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-5665655414257908870?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/5665655414257908870/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=5665655414257908870&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5665655414257908870?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5665655414257908870?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/10/blog-post_05.html" title="หรือว่า &quot;เลี้ยงแพะ&quot; จะดีจริง" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwWq1OMK31I/AAAAAAAAAGU/KwfriJMA0MA/s72-c/00441_9.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkYBRX88fSp7ImA9WxNTEkg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-7355121885929564700</id><published>2007-10-04T15:59:00.002+07:00</published><updated>2009-08-14T20:55:54.175+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-14T20:55:54.175+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์" /><title>เราพร้อมที่จะเลี้ยง "แพะ" แล้วหรือยัง ?</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwR9D-MK3yI/AAAAAAAAAF8/n9dN2vl4shA/s1600-h/gse_multipart12518.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwR9D-MK3yI/AAAAAAAAAF8/n9dN2vl4shA/s200/gse_multipart12518.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117352583786848034" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;มีทำเล มีที่ มีทาง มีใจ ถ้าใครมีคำตอบครบตามนี้ย่อมพร้อมที่จะทำการเลี้ยงแพะได้แล้ว&lt;/strong&gt; หลายๆ ท่านอาจจะแย้งว่า &lt;strong&gt;มันง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยังดอกครับท่าน อย่าเพิ่งเชื่อ "&lt;strong&gt;เพราะการลงทุน ย่อมมีความเสี่ยง โปรดใช้วิจารณญาณ ก่อนตัดสินใจ"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การเลี้ยงแพะ ที่จะกล่าวต่อไปนี้คือ &lt;strong&gt;"การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์"&lt;/strong&gt;หรือ &lt;strong&gt;"การเลี้ยงแพะเพื่อการค้า"&lt;/strong&gt;ดังนั้นจึงเป็นการเลี้ยงแพะเพื่อที่จะขายแพะออกไปในวันข้างหน้า&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;ไม่ใช่เป็นการเลี้ยงเพื่อการบริโภคในครัวเรือน หรือเพื่อใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา ฉะนั้นสิ่งที่เราจะทำก็คือ &lt;strong&gt;การทำฟาร์มแพะ&lt;/strong&gt; และแน่นอนย่อมต้องมี&lt;strong&gt;การลงทุน&lt;/strong&gt;แน่ๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฉะนั้นก่อนตัดสินใจลงทุน เราต้องสำรวจความพร้อมของเราดูก่อนว่า &lt;strong&gt;ตั้งอยู่บนความเสี่ยง หรือเปล่า เสี่ยงมาก เสียงน้อย &lt;/strong&gt;หรือว่า สบาย สบาย และความพร้อมสำหรับการเลี้ยงแพะเพื่อการค้านั้นมีอะไรบ้างที่ควรจะทราบ เรามาลองสำรวจกันดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากข้อความข้างต้น &lt;strong&gt;มีทำเล มีที่ มีทาง มีใจ &lt;/strong&gt;ย่อมมีชัยในการเลี้ยงแพะจริงหรือ ขอเริ่มต้นนำท่านไปสำรวจทำเลกันก่อนก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"ทำเล" คือสถานที่สำหรับจะทำการเลี้ยงแพะ&lt;/strong&gt; ควรเป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์หรือแพะ ถ้าท่านตอบว่า เยี่ยมเลย ทำเลดีมากครับ ไปมาสะดวก มีทุ่งหญ้า บริเวณโล่งกว้าง มีภูเขา สุมทุมพุ่มไม้เขียวขจี ต้นไม้เล็ก ต้นไม้ใหญ่ มีเต็มไปหมด มีห้วย คลอง หนองน้ำ ตลอดปีไม่มีหมด ถ้าได้ทำเลแบบนี้คำตอบคือทำเลของท่านพร้อมมากๆ ทีเดียวเชียว&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwSIdeMK3zI/AAAAAAAAAGE/7a3yVMMjULI/s1600-h/00080_37.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwSIdeMK3zI/AAAAAAAAAGE/7a3yVMMjULI/s200/00080_37.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117365116501417778" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;แล้วถ้าไม่ได้อย่างที่กล่าวแล้วจะเลี้ยงแพะไม่ได้เลยหรือ คำตอบคือสามารถเลี้ยงแพะได้ แต่สิ่งเหล่านั้นคือแหล่งอาหารแพะตามธรรมชาติ เป็นการลดต้นทุนในด้านการจัดการอาหารแพะ อีกวิธีหนึ่ง แต่เราสามารถสร้างแหล่งอาหารขึ้นมาเองตามรูปแบบธรรมชาติได้ ดังนั้นถ้าท่านมีแหล่งอาหารก็ถือว่าพร้อมเช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"มีที่" คือ ที่อยู่ ที่มา และที่ไป&lt;/strong&gt; ที่อยู่ก็คือบ้านของแพะ หรือที่เรามักเรียกกันว่าโรงเรือนแพะ ซึ่งก็คือที่ตั้งฟาร์มแพะของเราในอนาคตนั่นแหละ ถ้าท่านตอบว่า ไม่ต้องห่วงหรอก มีที่เหลือเฟือ เลี้ยงแพะได้เป็นร้อยๆ ด้านหลังติดภูเขา ด้านหน้าติดลำคลอง ด้านข้างเป็นที่ว่างเปล่า มีต้นกระถินขึ้นเต็มไปหมด พูดง่ายๆ คือ เรามีสินค้าคุณภาพดีที่พร้อมจะขาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มาและที่ไป ก็คือการวางแผนฟาร์มแพะในอนคตหลังจากการตัดสินใจที่จะเลี้ยงแพะแล้ว &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มา คือแพะที่เราจะนำมาเลี้ยง มาจากไหน ประวัติเป็นมาอย่างไร ดี หรือไม่ดี แค่ไหน พูดง่ายๆ ก็คือ การหาสินค้าดีๆ เข้ามาไว้ขายในอนาคต &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่ไป คือตลาด หลังจากที่ตัดสินใจทำฟาร์มแพะแล้ว ไปขายที่ไหน ราคาเท่าไร ใครซื้อ พูดง่ายๆ คือ ตลาดดีๆ ที่สินค้าดีๆ ของเราจะไปขายได้ราคาดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มาที่ไป คือเรารู้จักแพะดีพอแล้วหรือ ถ้าท่านตอบได้ว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แพะเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็ก กระเพาะสี่ มีเขากลวง มีเท้าเป็นกีบ ตั้งท้องประมาณ 150 หากินเก่ง ชอบกินใบไม้มากกว่าหญ้า ชอบนอนที่สูง มีโรคที่สำคัญคือแท้งติดต่อ ปากเท้าเปื่อยและพยาธิ ถ้าท่านพูดได้ขึ้นใจขนาดนี้แสดงว่าท่านได้ค้นหาข้อมูลมาพอสมควรแล้ว ย่อมตัดสินใจได้ว่า จะซื้อแพะอย่างไร ขายแพะอย่างไร และสร้างโรงเรือนแพะอย่างไร &lt;strong&gt;อย่าลืมว่าโรงเรือนไม่ใช่สิ่งอวดอ้างความสำเร็จ ควรลงทุนตามความเหมาะสม&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;มีทาง แน่นอนเราคงต้องการทางที่เป็นได้มากที่สุด&lt;/strong&gt; เราคงไม่ต้องการทางอื่น มีอะไรบ้างที่พอจะสำรวจความพร้อมเรื่องทางนี้ เอาหลักๆ ก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การจัดการฟาร์ม นับว่าเป็นจุดชี้เป็นชี้ตายของธุรกิจได้เลย&lt;/strong&gt; เพราะฟาร์มแพะของเรา ก็คือธุรกิจของเรา บางคนเก็บเงินสะสมมาทั้งชีวิตนำมาลงทุน แต่บางคนเพียงแบ่งเงินเดือนมาไม่กี่เดือนก็ทำฟาร์มแพะได้แล้ว แสดงว่ากลุ่มนี้เป็นมนุษย์เงินเดือน หรือมีรายได้ประจำอยู่แล้ว แต่อยากมีรายได้เพิ่มด้วยการทำธุรกิจฟาร์มแพะ หรือบางท่านวางแผนเพื่อเปลี่ยนแนวทางชีวิตในอนาคต&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwSRh-MK30I/AAAAAAAAAGM/fwDKRqbgZKE/s1600-h/00212_12.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwSRh-MK30I/AAAAAAAAAGM/fwDKRqbgZKE/s200/00212_12.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117375089415479106" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;แล้วเราต้องจัดการเรื่องใดเป็นที่สำคัญก่อนหลัง ข้อนี้ตอบได้ยากพอสมควร เพราะคำตอบสำเร็จรูปไม่มีขาย แต่ละคนมีความสามารถได้แตกต่างกัน ขอกล่าวโดยทั่วๆ ไปก็แล้วกัน คือ&lt;strong&gt;การจัดการบุคลากร&lt;/strong&gt; กับ&lt;strong&gt;การบริหารเวลา&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บุคลากรของฟาร์มมีใครบ้าง &lt;strong&gt;ตัวเรา &lt;/strong&gt;เป็นลูกจ้างของฟาร์มเรา หรือมี &lt;strong&gt;คนงาน &lt;/strong&gt;เป็นลูกจ้าง ใครรับผิดชอบดูแลส่วนไหน เช่น การติดต่อประสานงานกับเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ การเลี้ยงดู การดูแลสุขภาพแพะ หรือว่า &lt;strong&gt;คนงาน&lt;/strong&gt; รับผิดชอบทั้งหมด &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การบริหารเวลา ก็สำคัญ เพราะทุกคนมีเวลาวันละเท่าๆ กัน ในแต่ละช่วงเวลาในหนึ่งวัน ใครรับผิดชอบส่วนไหนของฟาร์ม ในหนึ่งวันเรามีเวลาเข้าไปจัดการฟาร์มหรือเปล่า หรือยกให้&lt;strong&gt; คนงาน&lt;/strong&gt; บริหารทั้งหมด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;โปรดจำไว้ว่า&lt;/strong&gt; หลายๆ ฟาร์มต้องเลิกกิจการไป เพราะมอบหมายให้ คนงาน เป็นผู้จัดการทั้งหมด เดี๋ยวขอขึ้นเงินเดือน ถ้าไม่ขึ้นให้เดี๋ยวขอลาออก ถ้าไม่ให้ลาออก เดี๋ยวก็ได้รับรายงานว่าแพะตาย ไม่ทราบแน่ชัดว่าเพราะสาเหตุใด บางฟาร์มเปลี่ยนคนงาน เป็นประจำ &lt;strong&gt;สุดท้ายเลิกกิจการ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;strong&gt;เงินของเรา หยาดเหงื่อของเรา ทุกบาททุกสตางค์ล้วนทำงานแลกมา จงระมัดระวังในเรื่องการจัดการ แล้วจะหาคำตอบได้ไม่ยากว่าพร้อมหรือยัง&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;มีใจ &lt;/strong&gt;จะเอากี่ใจดีละครับ หนึ่งใจ สองใจ หรือว่าสามใจ เอาทีละใจก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ใจรัก&lt;/strong&gt; เราเป็นคนรักสัตว์หรือเปล่า โดยเฉพาะแพะ ซน และสามารถทำความเสียหายให้กับพืชผัก ของเราเองและของเพื่อนบ้านได้ ถ้าป้องกันไม่ดีพอ เป็นห่วงแพะแค่ไหน ถ้าไม่ได้เข้าฟาร์ม ลองคิดหาคำตอบดู&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เอาใจใส่ &lt;/strong&gt;ไม่ใช่แค่รักแพะ ชอบแพะ แล้วจะไปรอด อย่าลืม &lt;strong&gt;เอาดวงใจของเขามาใส่ใจของเรา เขาจะทุกข์จะสุขอย่างไร ก็เงินในกระเป๋าของเรา แพะเจ็บได้ ป่วยได้ และก็ตายได้ แต่พูดไม่ได้ แล้วใครจะช่วยแพะได้ &lt;/strong&gt;โปรดทบทวนอีกครั้ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ใจถึง&lt;/strong&gt; คงไม่ต้องอธิบายมาก ต้องยอมรับได้ซึ่งความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ต้องพร้อมที่จะสู้ถ้าไม่เป็นไปตามแผนการที่เราได้วางไว้ พร้อมที่จะหาจุดบกพร่อง แล้วเริ่มการแก้ไข &lt;strong&gt;แน่นอนว่าถ้าเลี้ยงแพะแล้ว อย่างน้อยก็ใช้เวลาเป็นปี กว่าจะมีลูกมีหลานให้ได้ขาย แล้วระหว่างที่เลี้ยงอยูล่ะ เรากินอะไร&lt;/strong&gt; มีคำตอบพร้อมแล้วหรือยัง &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ถ้าพร้อมแล้วลุย&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-7355121885929564700?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/7355121885929564700/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=7355121885929564700&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7355121885929564700?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7355121885929564700?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/10/blog-post.html" title="เราพร้อมที่จะเลี้ยง &quot;แพะ&quot; แล้วหรือยัง ?" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RwR9D-MK3yI/AAAAAAAAAF8/n9dN2vl4shA/s72-c/gse_multipart12518.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQXoyeip7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-5079292547258327748</id><published>2007-09-21T15:36:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:00.492+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:00.492+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมของแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมการคลอดของแพะ" /><title>พฤติกรรมการคลอดของแพะ</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvNr7OMK3xI/AAAAAAAAAF0/_sj9OnBVBbY/s1600-h/applebirth2.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvNr7OMK3xI/AAAAAAAAAF0/_sj9OnBVBbY/s200/applebirth2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112548667161239314" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ผมเลี้ยงแพะโดยการปล่อยเลี้ยงแบบไล่ต้อนตามที่สาธารณะ และปล่อยให้แพะผสมพันธุ์กันเองตามธรรมชาติแบบตัวผู้คุมฝูง แล้วจะรู้ได้อย่างไรครับ ว่าแพะท้องแก่และใกล้จะคลอดแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อนี้ไม่เป็นปัญหาครับ ถ้าจำวันผสมไม่ได้ หรือไม่รู้อะไรเลย รู้แต่ว่าแพะมันท้องแล้ว ก็ให้ใช้วิธีสังเกตอาการภายนอกก็แล้วกัน เพราะปกติแล้วแพะจะท้องนานประมาณ 150 วันบวกลบแต่ไม่ควรเกิน 5 วัน เพราะถ้าผิดไปจากนี้แล้วแสดงว่าเป็นอาการที่ผิดปกติ ต้องรีบปรึกษาสัตวแพทย์โดยด่วน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ขวนการคลอดของแพะ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvNjnOMK3wI/AAAAAAAAAFs/bK3pZ1jU3kM/s1600-h/applecleanskid.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvNjnOMK3wI/AAAAAAAAAFs/bK3pZ1jU3kM/s200/applecleanskid.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112539527470833410" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เรามาดูอาการกันดีกว่าว่าแม่แพะจะมีอาการอะไรบ้างให้เป็นที่สังเกต ตามตำราการเลี้ยงแพะ ของอาจารย์สมเกียรติ สุวรรณสมุทร เขียนไว้ว่า วันที่ใกล้คลอดเต้านมจะขยายใหญ่ขึ้น จนถึงระยะ 1-2 วันกล่อนคลอดเต้านมจะเต่งตึงมาก และมีน้ำนมคั่งหรือไหลออกมา ท้องหรือสีข้างจะยุบตัวลง อวัยวะเพศบวมแดง และมีน้ำเมือกไหลออกมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แม่แพะจะมีอาการหงุดหวิด กระวนกระวาย เดินวนไปวนมา ผุดลุกผุดนั่งหรือส่งเสียงร้อง ใช้ขาตะกุยที่นอนไปรอบๆ หรือใช้จมูกดมตามพื้น แม่แพะจะทำท่าเบ่งท้องหลายครั้ง น้ำเมือกที่อวัยวะเพศจะข้นมากขึ้น และขาวในที่สุด สิ่งเหล่านี้จะเป็นเครื่องชี้ให้เห็นว่าแม่แพะจะคลอดลูกภายใน 1-2 ชั่วโมงข้างหน้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การคลอด แม่แพะจะยืนคลอด โดยมีถุงน้ำคร่ำออกมาก่อน เมื่อถุงน้ำคร่ำแตกก็จะเห็นลูกแพะโผล่ออกมาตามแรงเบ่ง ตามด้วยจมูก หัว และลำตัวในที่สุด เมื่อลูกคลอดออกมาแล้วแม่แพะก็จะเลียตามตัวลูกจนสะอาด โดยเริ่มเลียที่จมูกลูกเพื่อจะได้รับอากาศทำให้หายใจสะดวก ต่อจากนั้นลูกแพะจะพยายามทรงตัวลุกขึ้นยืน และลูกแพะจะหาเต้านม เมื่อพบแล้วจะเริ่มดูดนม กระดิกหางอย่างมีความสุข แสดงว่าแม่มีน้ำนมไหลให้ลูกได้ดูดกินแล้ว และแม่ก็จะยืนเลียตัวลูกแพะจนกว่าเนื้อตัวจะแห้ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ทำไมแพะชอบคลอดตอนกลางคืน&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรื่องนี้คุณหมอฟาร์มดี (Vetfarmde)บอกว่า "เป็นเพราะสัญชาตญาณความปลอดภัยค่ะ แต่ก่อนเขาอยู่ในป่าต้องหลบหลีกผู้ล่าให้ดีจึงต้องอาศัยสถานะการณ์ที่เงีบย สงบ และให้ความรู้สึกปลอดภัย ซึ่งก็คือเวลากลางคืนนั่นเอง แต่เมื่อเขามาอยู่กับเราเขาก็ยังคงมีสัญชาตญาณความปลอดภัยอยู่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฉนั้นเราจึงควรมีคอกคลอดให้เขาได้รู้สึกปลอดภัย และไม่ถูกรบกวนจากแพะตัวอื่นๆ ที่สำคัญคอกคลอดนั้นยังลดปัญหาการติดเชื้อ การดูแลก็ง่ายขึ้นสำหรับเรื่องควบคุมอุณหภูมิ ด้วยค่ะ" สรุปว่าห้ามรบกวนกระบวนการคลอดของแพะจะดีกว่า ดูอยู่ห่างๆ ก็พอเผื่อมีอะไร จะได้ช่วยเหลือได้ทันท่วงทีครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอขอบคุณภาพจาก &lt;a href="http://www.ces.ncsu.edu/chatham/ag/SustAg/farmphotofeb1306a.html"&gt;Growning Small Farms&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-5079292547258327748?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/5079292547258327748/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=5079292547258327748&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5079292547258327748?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5079292547258327748?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_21.html" title="พฤติกรรมการคลอดของแพะ" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvNr7OMK3xI/AAAAAAAAAF0/_sj9OnBVBbY/s72-c/applebirth2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQH0_eyp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-26232529822528637</id><published>2007-09-20T10:08:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:01.343+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:01.343+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="บรูเซลโลซีส Brucellosis" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="โรคแพะ" /><title>เพราะรัก จำต้อง "ฆ่า"</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDClPnCIvI/AAAAAAAAAFc/VygfpYsTDME/s1600-h/imageskill.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDClPnCIvI/AAAAAAAAAFc/VygfpYsTDME/s200/imageskill.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111799522166711026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันนี้มีโอกาสได้ร่วมวงกินข้าวกับสาวๆ ในออฟฟิช ทั้งสาวเหลือน้อยและสาวไม่มาก ไม่รู้เป็นอะไรกัน นั่งเม้าท์กันในวงข้าว เรื่องราว ของ "นวลฉวี" และที่เพิ่งปิดคดีไปเมื่อไม่นานนี้ และอื่นๆ อีก 2-3 เรื่องที่เป็นตำนาน "หมอฆ่าเมีย" &lt;strong&gt;แล้วทำไมต้องฆ่า &lt;/strong&gt;ฆ่าแล้วทำไมต้องหั่น หรือทำไมต้องชำแหละ ทำไม ทำไม เขาเป็นอะไร ????&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;โรคแพะ ปัญหาสาธารณสุข และปัญหาเศรษฐกิจ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDB8_nCItI/AAAAAAAAAFM/9PVIenDS174/s1600-h/20059897311.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDB8_nCItI/AAAAAAAAAFM/9PVIenDS174/s200/20059897311.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111798830676976338" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;และวันนี้ทำให้นึกถีงเรื่องราวของสมาชิกชุมทางแพะท่านหนึ่ง ที่อยู่ร่วมชะตาเดียวกันคือ &lt;strong&gt;"จำต้องฆ่า แม้ว่ายังรัก"&lt;/strong&gt; ทั้งเสียใจและแสนเสียดาย เพราะนี่คือการสูญเสีย เป็นการเสียทั้งทางด้านสาธารณสุข และเศรษฐกิจ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรื่องราวมีอยู่ว่าสมาชิกท่านนี้ได้ทำการปรับปรุงมาตรฐานฟาร์มเพื่อให้ความร่วมมือกับกรมปศุสัตว์และสร้างความมั่นใจให้กับผู้บริโภค สนองโครงการ &lt;strong&gt;"อาหารปลอดภัย"&lt;/strong&gt; คนเลี้ยงปลอดภัย คนซื้อปลอดภัย คนขายปลอดภัย คนแปรรูปปลอดภัย และคนกินก็ปลอดภัย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลังจากให้เจ้าหน้าที่กรมปศุสัตว์เจาะเลือดนำไปตรวจเพื่อพิสูจน์ทราบและวินิจฉัยโรค ว่าเป็นบรูเซลโลซิส (Brucellosis) หรือไม่ ผลปรากฏว่า &lt;strong&gt;เป็นผลลบ &lt;/strong&gt;ต่อเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะ เป็นอย่างยิ่ง เพราะสันนิฐานว่าเป็นโรคบรูเซลโลซิส และในจำนวนที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยเหล่านี้ เป็นแพะท้องซะหลายตัว &lt;strong&gt;นั่นหมายถึง รายได้ในอนาคตที่จะได้รับจะต้องหลุดหายไปอย่างน่าเสียดาย เสียรายได้ เสียโอกาส และเพิ่มค่าใช้จ่ายโดยไม่จำเป็น&lt;/strong&gt; เพราะว่ามีแพะที่ตั้งท้อง ผู้เลี้ยงท่านนี้ไม่สามารถลบออกจากระบบได้ จะฆ่า ก็ฆ่าไม่ลง เพราะว่าแพะมันท้อง ดังนั้นจึงต้องเลี้ยงดูต่อไป และต้องลำบากจัดหาที่ทางเพื่อกักบริเวณ ไม่ให้มีโอกาสได้คลุกคลีกับแพะตัวอื่นๆ ปล่อยให้คลอดแล้วจึงค่อยลบ (Delete) ออกไปทั้งแม่ทั้งลูก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ด้านปัญหาสาธารณสุขที่ตามมาก็คือ โรคนี้เป็น&lt;strong&gt;"โรคสัตว์สู่คน"&lt;/strong&gt;โรคสัตว์สู่คนแปลว่า ปกติแล้วเป็นในหมู่สัตว์แต่สามารถติดต่อมาสู่คนได้ เมื่อเกิดขึ้นในคนแล้วจะไม่สามารถแพร่ไปสู่คนด้วยกัน นับว่าเป็นการสูญเสียกันยกใหญ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้น &lt;strong&gt;ต้องทำการตรวจโรคแพะก่อนทุกครั้ง จึงนำเข้าฟาร์ม ห้ามนำแพะที่ไม่มีใบอนุญาตเคลื่อนย้ายสัตว์เข้าฟาร์มโดยเด็ดขาด และตรวจทดสอบโรคปีละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย &lt;/strong&gt;นี่คือการป้องโรคกันที่ดีเพราะว่า &lt;strong&gt;"โรคบรูเซลโลซิส ยังไม่มียารักษา"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;รู้จักโรคบรูเซลโลซิส (Brucellosis)&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDCPfnCIuI/AAAAAAAAAFU/1gJigy78b-E/s1600-h/asf-cm-ASF12_JPG.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDCPfnCIuI/AAAAAAAAAFU/1gJigy78b-E/s200/asf-cm-ASF12_JPG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111799148504556258" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;โรคนี้ชาวบ้านมักเรียกว่า &lt;strong&gt;"โรคแท้ง"&lt;/strong&gt; หรื่อ &lt;strong&gt;"แท้งติดต่อ"&lt;/strong&gt; หรือ&lt;strong&gt;"แท้งต่อเนื่อง"&lt;/strong&gt; เพราะเมื่อเป็นโรคแล้วแพะมักจะมีอาการแท้งลูก (แพะเมื่อแท้งลูกแล้วในระยะหลังมักจะไม่พบการแท้งลูกอีก)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บรูเซลโลซิสในแพะมีสาเหตุจากเกิดจากเชื้อแบคทีเรีย  Bruceela melitensis &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แหล่งรังโรคคือ สัตว์ที่แท้งลูกพร้อมลูกสัตว์ สารคัดหลั่งต่างๆจากสัตว์ที่แท้ง จะทำให้บริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นปนเปื้อน &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การแพร่โรคจากฝูงหนึ่งไปอีกฝูงหนึ่งโดยมากเกิดจากการเคลื่อนย้ายสัตว์เป็นโรคที่ตั้งท้อง หรือ จากนำสัตว์พ่อพันธุ์เข้าฝูง &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หรือบางครั้งอาจจะแพร่โรคโดยสุนัข โดยการกัด-แทะ และเคลื่อนย้ายซากลูกสัตว์ที่เป็นโรคไปตามที่ต่างๆ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เชื้อบรูเซลลา ถูกขับออกมาในน้ำนมได้นานเป็นปีหรือมากกว่า หลังจากสัตว์แท้งลูกสัตว์จะปล่อยเชื้อออกมาเป็นจำนวนมากในมดลูก สารคัดหลั่งที่ออกมาจากมดลูก และปัสสาวะ เป็นระยะ 1-3 วันหลังคลอด และจะปล่อยเชื้อได้นาน 4-6 เดือน &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในสัตว์ที่ไม่ตั้งท้องจะเข้าสู่ระยะเรื้อรัง จะเป็นตัวอมโรคและแพร่โรคได้ ส่วนตัวผู้มักพบอัณฑะอักเสบ &lt;br /&gt;(สัตวแพทย์หญิงมนยา เอกทัตร์ กลุ่มอิมมูนและซีรัมวิทยา )&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การติดต่อของโรคบรูเซลโลซิส&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;1. โดยตรง เช่น การกิน, การสัมผัส&lt;br /&gt;2. โดยอ้อม ไม่เจตนา แต่มาทางอากาศ เช่น การหายใจ ว้าว น่ากลัวจังเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;โรคแท้งติดต่อ มีทางออก&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDuXvnCIwI/AAAAAAAAAFk/jqW7i3IisVo/s1600-h/asf-cm-slide20.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDuXvnCIwI/AAAAAAAAAFk/jqW7i3IisVo/s200/asf-cm-slide20.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111847668750099202" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;โรคนี้ ติดทางสิ่งคัดหลั่งและการสัมผัส เช่น ผสมพันธุ์ เลีย ปัสสาวะ อุจจาระ&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การตรวจ&lt;/strong&gt; ใช้น้ำเลือด(ซีรั่ม) ส่งตรวจที่สถาบันสุขภาพสัตว์แห่งชาติ กทม. อยู่ในรั้วเดียวกันกับ ม.เกษตร อยู่ด้านหลังกรมป่าไม้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การตรวจที่ให้ผลลบ พอตรวจซ้ำให้ผลบวก นั้นไม่ใช่เพราะความผิดพลาดของห้องแลบ แต่เป็นเพราะเจ้าเชื้อนี้มันสามารถหลบซ่อนได้ ทำให้เราเดี๋ยวเจอเดี๋ยวไม่เจอ อาจเป็นเหตุให้คนขัดแย้งกันได้&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วิธีที่ใช้ตรวจนี้มีความไวมาก รู้ผลเร็ว และแนะนำให้ตรวจเดือนละ 1 ครั้งจนกว่าจะได้ผลลบทั้งฟาร์มติดกัน 3 ครั้ง จึงขยับไป อีก 6 เดือน และ 1 ปีได้ ที่ต้องตรวจเข้มขนาดนี้ เพราะว่ามันแพร่กระจายได้ง่าย ติดคนแล้วตายได้ และที่สำคัญมันหลบซ่อนในต่อมนำเหลืองได้เก่ง ถ้าเจอถือว่าโชคดีทีเดียว &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าได้เสียดายหรือเสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย ให้ตัดใจทำลายทิ้ง &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;อย่าขายต่อเพราะจะเป็นการทำร้ายกันเอง&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คนต้องดูแลตัวเอง ด้วยหลักแห่งความสะอาดนั้นเพียงพอต่อการป้องกันตัว คนเชือดจะมีโอกาสเสี่ยงมากกว่าคนกินสุก &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เวลาเราไปเยี่ยมฟาร์มขอให้ช่วยกันจุ่มเท้าจุ่มล้อรถ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;และอย่าจับแพะคนอื่นโดยไม่ล้างมือก่อนและหลัง เพื่อเป็นการแสดงความเคารพในทรัพย์ของกันและกัน ค่ะ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ปล. ตรวจได้ทุกเพศทุกวัย ยกเว้น ลูกอายุต่ำกว่า 3 เดือน เพราะตรวจไปจะไม่เจอ &lt;br /&gt;(พรหล้า, กระทู้ชุมทางแพะ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอขอบคุณภาพจาก &lt;a href="http://www.skeptic.com/eskeptic/05-04-26.html"&gt;Skeptics Society&lt;/a&gt; และ &lt;a href="http://www.fao.org/AG/AGA/AGAH/EMPRES/GEMP/cont-plan/cont-plan.html"&gt;fao&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-26232529822528637?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/26232529822528637/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=26232529822528637&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/26232529822528637?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/26232529822528637?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_19.html" title="เพราะรัก จำต้อง &quot;ฆ่า&quot;" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RvDClPnCIvI/AAAAAAAAAFc/VygfpYsTDME/s72-c/imageskill.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQ3w-fCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-4059979953518972647</id><published>2007-09-18T18:20:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:02.254+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:02.254+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แพะพันธุ์บอร์ (บัวร์)" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พันธุ์แพะ" /><title>คนบ้าบอร์ (บัวร์)</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-QYdIuazI/AAAAAAAAAEc/y_tO2Q2N-II/s1600-h/LinoBoerGoatProfile1.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-QYdIuazI/AAAAAAAAAEc/y_tO2Q2N-II/s200/LinoBoerGoatProfile1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111462851901287218" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ไอ้ผมนะ มันคนบ้าบอ ใครจะว่ายังไงก็ชั่ง ผมก็ยังบ้าบอ คุณโกร่งอาจจะบ้าแองโกล หรือซาแนน แต่ผมยังไงๆ ก็ต้องบอร์&lt;/strong&gt; แหม.. ฟังแล้วเข้าใจเกือบผิด ตกลงว่าบอร์ ไม่ใช่บอ ..เป็นเสียงของสมาชิกชุมทางแพะ รายงานถึงความก้าวหน้าของตนให้ฟัง ว่าตอนนี้เขาได้บอร์ลูกผสมแล้ว และตั้งใจเอาไว้ว่าจะทำตลาดกับเจ้าตัวนี้แหละ ถึงใครจะว่ามันมีน้ำนมน้อย ไม่พอเลี้ยงลูกแฝด แต่เขายังไม่ยอมปักใจเชื่อ อาจจะเป็นเพราะคนที่พูด บำรุงน้ำนมไม่ถูกวิธีก็เป็นได้ สมาชิกชุมทางแพะเน้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;บอร์(บัวร์)Boer เป็นใคร มาจากไหน&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-WgdIua0I/AAAAAAAAAEk/n_TJBuKlWjs/s1600-h/Premium09.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-WgdIua0I/AAAAAAAAAEk/n_TJBuKlWjs/s200/Premium09.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111469586410007362" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เรามาตามหาบอร์ (บัวร์) กันดีกว่า ว่ามีความเป็นมาอย่างไร หน้าตาเป็นแบบไหน หล่อ เท่ห์ระเบิด สวยเริด ประเสริฐศรี เพียงใด ทำไมหนอ ถึงใครต่อใคร ต่างก็อยากได้มาครอบครองกันจัง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สมาคมแพะพันธุ์บอร์ (บัวร์) สหรัฐอเมริกา (&lt;a href="http://www.abga.org/page.php?pageid=2"&gt;American Boer Goat Association&lt;/a&gt;,ABGA)กล่าวไว้ว่า แพะพันธุ์บอร์(บัวร์)ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อต้นศตวรรษปี 1900 ซึ่งคำว่า บอร์หรือบัวร์ (Boer)เป็นภาษาดัช (เป็นภาษาของชนเผ่าในประเทศเนเธอร์แลนด์)ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า Farmer นะเอง สืบย้อนไปได้ว่า เกษตรกรชาวดัช (Dutch)แห่งประเทศอัฟริกาใต้คนนี้เป็นผู้พัฒนาสายพันธุ์นี้ขึ้นมา โดยตั้งหลักอยู่บนพื้นฐานเพื่อการผลิตแพะเนื้อคุณภาพเยี่ยม อัตราการเจิญเติบโตเร็ว และปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้เก่ง อันนี้ขอให้คิดถึงสภาพแวดล้อมของประเทศแถบอัฟริกาใต้เป็นหลักก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;รูปพรรณสันฐานของ บอร์(บัวร์) เป็นเช่นไร&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-kFNIua1I/AAAAAAAAAEs/Sg-jOGTZN-E/s1600-h/selection_image022.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-kFNIua1I/AAAAAAAAAEs/Sg-jOGTZN-E/s200/selection_image022.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111484511421360978" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;โดยปกติแล้วบอร์(บัวร์)&lt;strong&gt;ทุกสายพันธุ์ จะต้องมีขนเป็นมัน หัวและคอมีขนสีน้ำตาลแดง ลำตัวขนสีขาว &lt;/strong&gt;เท่าที่พบก็จะมี &lt;strong&gt;สายพันธุ์ขนสั้น&lt;/strong&gt;, &lt;strong&gt;สายพันธุ์ขนยาว&lt;/strong&gt;, &lt;strong&gt;สายพันธุ์มีเขา&lt;/strong&gt;, และบางท่านบอกว่าสายพันธุ์ไม่มีเขาอีกหนึ่ง (ซึ่งข้อนี้ขอสงวนสิทธิ์เอาไว้ก่อนว่าจะหาข้อมูลเพิ่มเติม ละไว้ในฐานยังไม่แน่ใจว่าจะเชื่อก็แล้วกัน แต่ก็ขอเล่าสู่กันไว้)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;รูปร่าง โครงสร้างใหญ่และน้ำหนักตัวดี&lt;/strong&gt; โดยตัวผู้โตเต็มวัยหนักประมาณ 90 กิโลกรัม ตัวเมีย หนักประมาณ 65 กิโลกรัม น้ำหนักแรกคลอด ประมาณ 4 กิโลกรัม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;หัวโหนก หน้างอก, จมูกโด่งและงุ้ม, มีเขาห้อยลงแล้วโค้งไปทางหู&lt;/strong&gt;, เหล่านี้คือลักษณะเด่นหลักๆ ในการพิจารณาลักษณะภายนอกด้วยสายตาของแพะพันธุ์บอร์ อย่างไรเสีย&lt;strong&gt;ใบรับรองพันธุ์ประวัติ&lt;/strong&gt;และหนังสือ&lt;strong&gt;พาสปอร์ตแพะ&lt;/strong&gt;ย่อมเป็นสิ่งยืนยันประกอบได้ดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สำหรับประเทศไทยมีผู้นำเข้าทั้งส่วนราชการและภาคเอกชน ก็ลองซื้อหามาครอบครองเป็นเจ้าของกันได้ ยังไงๆ ก็ขอให้ได้&lt;strong&gt;บอร์พันธุ์แท้&lt;/strong&gt;(บริสุทธิ์) ก็แล้วกัน จะได้อวดเพื่อนๆ ได้ว่าเราก็มี &lt;strong&gt;"ราชาแห่งแพะเนื้อ "&lt;/strong&gt; กับเขาเหมือนกัน ขออย่าได้เป็นเช่นหลายๆ คนที่ได้&lt;strong&gt;บอร์ร้อยมา &lt;/strong&gt;ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจชัดนักว่า ได้บอร์ร้อยมา แปลว่าอะไร &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://www.linorulli.com/random-linothegoat2.htm"&gt;Lino Rulli&lt;/a&gt;และ &lt;a href="http://www.boer-show-goats.com/default.cfm"&gt;boer-show-goats&lt;/a&gt;และ &lt;a href="http://ag.ansc.purdue.edu/sheep/ansc442/Semprojs/2006/meatgoat/selection.htm"&gt;the 4-H Meat Goat&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-4059979953518972647?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/4059979953518972647/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=4059979953518972647&amp;isPopup=true" title="1 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4059979953518972647?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4059979953518972647?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_18.html" title="คนบ้าบอร์ (บัวร์)" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru-QYdIuazI/AAAAAAAAAEc/y_tO2Q2N-II/s72-c/LinoBoerGoatProfile1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQ3k_fCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-1503191464557384850</id><published>2007-09-17T17:39:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:02.744+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:02.744+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พยาธิ" /><title>พยาธิ ศัตรูร้าย ผู้ไม่เคยญาติดีกับแพะตัวใด</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru4WRNIuaxI/AAAAAAAAAEM/txkLy7BuO1Y/s1600-h/parasite.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru4WRNIuaxI/AAAAAAAAAEM/txkLy7BuO1Y/s200/parasite.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111047111951936274" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พยาธิ คือ ใคร&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พยาธิ ๑  [พะยาทิ]&lt;/strong&gt; น. ความเจ็บไข้ เช่น โรคาพยาธิ ชาติชราพยาธิ. (ป. พฺยาธิ, วฺยาธิ; ส. วฺยาธิ). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พยาธิ ๒  [พะยาด]&lt;/strong&gt;. น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังซึ่งอย่างน้อยในระยะหนึ่งของ ชีวิตจะเป็นปรสิตอยู่ในมนุษย์และสัตว์ ชนิดตัวแบน เช่น พยาธิใบไม้   พยาธิตัวตืด ชนิดตัวกลมหรือหนอนพยาธิ เช่น พยาธิไส้เดือน พยาธิ  เส้นด้าย พยาธิแส้ม้า &lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ปรสิต, ปรสิต-  [ปะระสิด, ปะระสิดตะ-]&lt;/strong&gt; น. (แพทย์) สัตว์พวกพยาธิที่อาศัยอยู่ใน  มนุษย์และสัตว์; (เกษตร) ตัวเบียน เช่น กาฝาก. (อ. parasite). &lt;br /&gt; &lt;br /&gt;ข้างต้นนี้เป็นความหมายของคำว่า &lt;strong&gt;พยาธิ&lt;/strong&gt; ตามพจนานุกรมไทย ฉบับราชบัญฑิต&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru4VlNIuawI/AAAAAAAAAEE/YsHQ3a7s7Bs/s1600-h/fecalworkshop.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru4VlNIuawI/AAAAAAAAAEE/YsHQ3a7s7Bs/s200/fecalworkshop.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111046356037692162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้น &lt;strong&gt;พยาธิ&lt;/strong&gt; จึงเป็นสิ่งมีชีวิตประเภท &lt;strong&gt;ปรสิต&lt;/strong&gt;  ซึ่งดำรงชีวิตอยู่ได้โดยการแย่งและดูดซึมสารอาหาร และสืบพันธุ์ในร่างกายของคนและสัตว์ ที่มันอาศัยอยู่ พูดง่ายๆ ก็คือนอกจะจะขออาศัยแล้วยังเบียดเบียนอาหารและทำร้ายผู้ที่ให้อาศัยอีกต่างหาก  บางชนิดก็ก่อให้เกิดอาการทรุดโทรม อ่อนแอ หรือในรายที่รุนแรงก็ทำให้ถึงแก่ชีวิตได้ถ้าไม่ได้รับการรักษา  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พยาธินั้นสำคัญต่อแพะไฉน&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru43YtIuayI/AAAAAAAAAEU/yTvvlOsIyPw/s1600-h/CALFF1BQ.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru43YtIuayI/AAAAAAAAAEU/yTvvlOsIyPw/s200/CALFF1BQ.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111083524684671778" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พยาธิมีความสำคัญต่อการเลี้ยงแพะมากทีเดียว เพราะถ้าเราเลี้ยงแพะที่เป็นพยาธิมากๆ แต่รอดตายมาได้ ก็มีลักษณะแคระแกร็นเลี้ยงไม่โต สิ้นเปลื่องอาหาร &lt;strong&gt;กินเข้าไปเท่าไรพยาธิก็แย่งกินไปหมด และเสียเวลาเลี้ยงดูโดยเปล่าประโยชน์ &lt;/strong&gt;การเลี้ยงแพะจะประสบผลสำเร็จหรือไม่ ได้กำไรหรือขาดทุน ปัญหาเรื่องพยาธิก็มีส่วนทำให้หลายๆ ท่านเลิกเลี้ยงแพะไปเลยก็มี เพราะไม่รู้จะรับมือกับพยาธิอย่างไร ไม่รู้ ดูไม่ออกว่า แพะเป็นพยาธิหรือไม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;จะรู้ได้อย่างไรว่าแพะเป็นพยาธิแล้ว&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สำหรับมือใหม่แล้วไม่ใช่เรื่องง่ายเลย คนนั้นว่าอย่างนั้น อีกคนว่าอย่างนี้ แถมตนเองก็ไม่เคยมีใครชี้แนะต่อหน้าแพะซักที จึงได้แต่ลองผิดลองถูกไปเรื่อย ซึ่งหลายๆ ครั้ง และหลายๆ คน รู้สึกว่ามันแพงไปสำหรับการลงทุนทดลองวิชาแบบนี้ เพราะกว่าจะพอรู้บ้างว่าแพะเป็นพยาธิก็หมดแพะไปหลายตัว แล้วจะมีหลักการอย่างไรในการตรวจวินิจฉัยว่าแพะเป็นพยาธิ เรื่องนี้ตำราบอกว่ามีวิธีดังนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1. &lt;strong&gt;การตรวจวินิจฉัยเบี้องต้นด้วยตนเอง&lt;/strong&gt; โดยใช้แผ่นตรวจซีด เพื่อพิสูจน์ทราบว่าแพะเป็นโรคโลหิตจางหรือไม่ โดยการเทียบดูตามเนื้อเยื่อบุตา เหงือก อวัยวะเพศ หรือทวาร ถ้าสีชมพูสดใสหรือออกส้มๆ ละก็นับว่าเป็นปกติดี ถ้าซีดขาว ละก็แสดงว่า จาง ถ้าแพะแสดงอาการว่าเป็นโรคโลหิตจางอย่างรุนแรง ให้สันนิฐานว่ามีพวกพยาธิดูดเลือดสิงอยู่มาก ถ้าอาการรุนแรงอาจมีอาการบวมน้ำที่ใต้คางให้ได้เห็น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แต่ที่เห็นได้เด่นชัด ก็พวกเบื่ออาหาร น้ำหนักลด ซูบผอม ท้องเสีย อ่อนเพลีย ขนและผิวหนังหยาบกร้าน ในรายที่เป็นพยาธิตัวตืดก็จะพบปล้องของพยาธิมีสีขาวขาดหลุดปนออกมากับขี่แพะที่ถ่ายอกกมาใหม่ๆ &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2. &lt;strong&gt;โดยการตรวจขี้แพะ&lt;/strong&gt; เป็นขี้แพะที่ล้วงออกมาจากท้องแพะหรือขี้แพะที่ถ่ายอกกมาใหม่ๆ แล้วนำไปเข้าห้องปฎิบัติการ ส่องดูด้วยกล้องจุลทัศน์ เพื่อตรวจดูและนับไข่พยาธิ ต้องวินิจฉัยโดยสัตวแพทย์ ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่สะดวกนักสำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะทั่วไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3. &lt;strong&gt;โดยการผ่าซาก&lt;/strong&gt; วิธีนี้ก็ให้เป็นวิธีของคุณหมอก็แล้วกัน &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ดังนั้นวิธีที่ดี ก็คือการป้องกันและควบคุมพยาธิให้มีโอกาสระบาดได้น้อยที่สุด ด้วยการจัดการที่พยายามลดโอกาสของการติดพยาธิให้ได้มากที่สุด อนุญาตให้แพะติดพยาธิได้แค่พอหอมปากหอมคอ จะได้เป็นยาสร้างภูมิคุ้มกันโรคพยาธิให้กับแพะ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://mdsheepgoat.blogspot.com/search/label/parasites"&gt;Shepherd's Notebook &lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.allnaturalcleanse.com/infected.html"&gt;allnaturalcleanse.com&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-1503191464557384850?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/1503191464557384850/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=1503191464557384850&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/1503191464557384850?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/1503191464557384850?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_17.html" title="พยาธิ ศัตรูร้าย ผู้ไม่เคยญาติดีกับแพะตัวใด" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru4WRNIuaxI/AAAAAAAAAEM/txkLy7BuO1Y/s72-c/parasite.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQn48fip7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-3882155612875032872</id><published>2007-09-17T12:43:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:03.076+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:03.076+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พยาธิ" /><title>พยาธิตัวกลมในแพะ (Roundworm)</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RutrqNIuasI/AAAAAAAAADk/fRwt_R80MKU/s1600-h/1.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RutrqNIuasI/AAAAAAAAADk/fRwt_R80MKU/s200/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5110296575006894786" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;พยาธิตัวกลม ก็คือ พยาธิตัวกลมๆ มีขนาดแตกต่างกันมาก ทั้งเล็กและใหญ่&lt;strong&gt; พยาธิพวกนี้ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในกระเพาะแท้ ลำใส้ใหญ่ ลำใส้เล็ก แต่ละชนิดอาศัยอยู่เฉพาะที่&lt;/strong&gt; พยาธิชนิดนี้จะคอยดูดเลือดและแย่งอาหารจากแพะ ทำให้แพะเป็นโรคโลหิตจาง ผอมอ่อนแอ ขนร่่วง อุจจาระร่วง และอาจตายได้ถ้าเป็นขั้นรุนแรง&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru35atIuatI/AAAAAAAAADs/ks8zxtLOc4k/s1600-h/Haemonchus_contortus_L3.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru35atIuatI/AAAAAAAAADs/ks8zxtLOc4k/s200/Haemonchus_contortus_L3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111015389323487954" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;พยาธิตัวกลมที่พบบ่อยและสำคัญ ได้แก่&lt;br /&gt;1. &lt;strong&gt;พวกที่อาศัยอยู่ในกระเพาะ&lt;/strong&gt; รูปร่างเหมือนสัญลักษณ์ร้านตัดผม ฝรั่ง(คน)เรียกมันว่าอีช่างตัดผม Barber's pole worm คนไทย (คุณหมอพรหล้า)เรียกมันว่าอีมังดุด หรือฮีมังคุด(Haemonchus contortus)เป็นพยาธิที่มีความสามารถในการทำลายล้างสูง ประสิทธิภาพในการระบาดเป็นเลิศ และทำให้แพะตายได้เป็นยอด&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;2. &lt;strong&gt;พวกที่อาศัยอยู่ในลำใส้&lt;/strong&gt; ได้แก่พยาธิปากขอ และพยาธิเม็ดตุ่ม พวกนี้จะดูดเลือดจากผนังลำใส้กิน เมื่อมันกินอิ่มแล้วก็ทิ้งร่องรอยแผลเอาไว้ให้เลือดไหลทิ้งไหลขว้าง ส่วนเจ้าพวกเม็ดตุ่มนอกจากเจาะกินเลือดแล้ว ยังเจาะฝังตัวอยู่ภายในผนังลำใส้ด้วย ทำให้แพะแสดงอาการท้องเสียอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru36kdIuauI/AAAAAAAAAD0/_ocK1-cKTFk/s1600-h/Albendazole_Bolus.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ru36kdIuauI/AAAAAAAAAD0/_ocK1-cKTFk/s200/Albendazole_Bolus.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111016656338840290" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;การรักษา&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;หลังจากพิสูจน์ทราบแล้วว่าแพะเป็นโรคพยาธิตัวกลม ก็ต้องทำรักษาซึ่งไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดแต่ก็ต้องทำ ได้แก่การถ่ายพยาธิ ซึ่งยาถ่ายพยาธิมีทั้งประเภท ฉีด และ กิน (กรอกปาก)&lt;br /&gt;** เน้นย้ำ** &lt;strong&gt;โปรดอ่านฉลากยาอย่างละเอียดก่อนใช้ยาทุกครั้ง &lt;/strong&gt;(ในกรณีที่ต้องเป็นหมอจำเป็นต้องทำการเอง)ยาถ่ายพยาธิตัวกลมในท้องตลาดนั้นมีหลายตัว (ชื่อยา) หลายยี่ห้อ (ชื่อการค้า)หลายโรงงาน เช่น ไบเออร์ เมอร์ค เชร์ริง เมอร์เรียล ฟิชเซอร์ ฯลฯ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ยาถ่ายพยาธิตัวกลม&lt;/strong&gt;ที่มีขายปัจจุบันได้แก่&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ไทอาเบนดาโซล&lt;/strong&gt; (Thiabendazole)ตัวอย่างชื่อการค้าได้แก่ ไทเบนดาโซน&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เลวามิโซล &lt;/strong&gt;(Levamisole)ตัวอย่างชื่อการค้าได้แก่ คอนคูราท ซิตาริน แอล&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เมเบนดาโซล &lt;/strong&gt;(Mebendazole)ชื่อการค้าได้แก่ เทลมิน&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;อัลเบนดาโซล&lt;/strong&gt;(Albendazole)ชื่อการค้า เช่น อัลเบน&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เฟนเบนดาโซล&lt;/strong&gt;(Fenbendazole)ชื่อการค้าได้แก่ พานาคูร์&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ไอเวอร์เมกติน&lt;/strong&gt;(Ivermectin)ชื่อการค้าเช่น ไอเวอร์เมก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ใครเป็นแฟนประจำของใคร ก็เลือกใช้กันเอาเอง แต่อย่าใช้ยาซ้ำขนานเป็นเวลานานจนเกินไป เพราะอาจทำให้พยาธิดื้อยา และเราต้องมาเสียค่าโง่ จ่ายค่ายาอยู่ได้โดยที่ยาไม่สามารถถ่ายพยาธิได้ แถมยังทำให้พยาธิได้ใจกันยกใหญ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://news.bbc.co.uk/1/shared/spl/hi/pop_ups/06/sci_nat_enl_1156415455/html/1.stm"&gt;BBC NEWS&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.fao.org/ag/againfo/resources/documents/Parasitology/RuminantL3/Haemonchus.htm"&gt;FAO&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-3882155612875032872?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/3882155612875032872/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=3882155612875032872&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3882155612875032872?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3882155612875032872?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/roundworm.html" title="พยาธิตัวกลมในแพะ (Roundworm)" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RutrqNIuasI/AAAAAAAAADk/fRwt_R80MKU/s72-c/1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQnw4fip7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-6265771738131089925</id><published>2007-09-14T18:05:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:03.236+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:03.236+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พยาธิ" /><title>พยาธิตัวตืดหรือตัวแบน (Tapeworm)</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ruor_NIuarI/AAAAAAAAADc/YjPzpvjsdfg/s1600-h/tapeworm.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ruor_NIuarI/AAAAAAAAADc/YjPzpvjsdfg/s200/tapeworm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109945092063259314" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ลักษณะของพยาธิ&lt;/strong&gt; ลำตัวเป็นปล้องๆ มีลักษณะแบนและยาวมองดูคล้ายบะหมี่ขดตัวไปมา บางตัวอาจยาวถึง 4-6 เมตร มีส่วนกว้างที่สุดประมาณ 1.2-1.6 เซนติเมตร  สามารถงอกและแบ่งตัวเป็นปล้องใหม่ได้เรื่อยๆ เพื่อชดเชยปล้องตอนท้ายที่ต้องหลุดไป หรือบ่อยครั้งก็หลุดออกไปยาวเป็นไม้บรรทัดได้เหมือนกัน&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;อาศัยอยู่ในลำใส้เล็ก มักไม่ค่อยเป็นปัญหากับแพะโต แต่มักจะเป็นปัญหากับแพะที่มีอายุต่ำกว่า 6 เดือน เพราะสามารถติดพยาธินี้ได้ง่ายและมักมีอาการรุนแรงกว่าแพะโต เช่น ผอมซูบ น้ำหนักลด การเจริญเติบโตหยุดชะงัก และมีภูมิต้านทานโรคน้อยลง ถ้าป็นมากอาจทำให้ลูกแพะตายได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;หลักปฎิบัติเกี่ยวกับการรักษาโรคพยาธิตัวตืด&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;เมื่อตรวจและวินิจฉัยพบว่า แพะ เป็นพยาธิตัวตืด ให้ดำเนินการดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1. ถ่ายพยาธิตัวตืดด้วยยาที่มีประสิทธิภาพทำลายสูงสุดและปลอดภัยต่อชีวิตโดยทันที&lt;br /&gt;2. ก่อนถ่ายพยาธิตัวตืด ต้องงดให้อาหารอย่างน้อย 15 ชั่วโมง&lt;br /&gt;3. ต้องขังแพะไว้ในคอกอย่างน้อย 24 ชั่วโมง&lt;br /&gt;4. กำจัดตัวไมท์ที่เป็นพาหะของพยาธิตัวตืด ตามหญ้า วัสดุรองพื้นคอก และโรงเรือน&lt;br /&gt;5. ย้ายแพะจากแปลงหญ้าเดิมที่เป็นแหล่งพยาธิระบาดไปเลี้ยงที่แปลงอื่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ยาถ่ายพยาธิตัวตืด&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;การรักษาจะใช้ยาถ่ายพยาธิตัวตืด ที่มีประสิทธิภาพทำลายพยาธิสูง ปัจจุบันมีจำหน่ายหลายตัว เช่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;นิโคลซาไมด์ (Niclosamide)&lt;/strong&gt;ชื่อการค้า &lt;br /&gt;โยเมซาน (Yomesan)เป็นผลิตภัณฑ์ของไบเออร์ (Bayer)ราคาค่อนข้างแพงแต่ให้ผลดีและมีความปลอดภัย&lt;br /&gt;แมนโซนิล (Mansonil)เป็นผลิตภัณฑ์ของไบเออร์ (Bayer)&lt;br /&gt;ดรอนชิต เป็นผลิตภัณฑ์ของไบเออร์ (Bayer)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากนี้ยังมีขายตามท้องตลาดอีกมาก หลายยี่ห้อ เชิญเลือกซื้อได้ตามสะดวก อย่าลืมว่าสุขภาพสัตว์ ก็คือสุขภาพกระเป๋าของเรา เอาดวงใจของเขา มาใส่ใจของเรา เขาจะทุกข์เพียงไหน เราก็เดือดร้อนเพียงนั้น อย่าลืม ทำตัวให้ว่าง หมั่นตรวจสอบขี้แพะดูว่ามีปล้องๆ หลุดปนออกมาขณะแพะขี้หรือเปล่า ขอให้โชคดีทุกๆ ท่านครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://mdsheepgoat.blogspot.com/search/label/parasites"&gt;Shepherd's Notebook &lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-6265771738131089925?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/6265771738131089925/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=6265771738131089925&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6265771738131089925?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6265771738131089925?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/tapeworm.html" title="พยาธิตัวตืดหรือตัวแบน (Tapeworm)" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Ruor_NIuarI/AAAAAAAAADc/YjPzpvjsdfg/s72-c/tapeworm.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMQnY4eyp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-8031395302864236478</id><published>2007-09-14T10:12:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:03.833+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:03.833+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมของแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การสืบพันธุ์แพะ" /><title>พฤติกรรมการสืบพันธุ์ของแพะ</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujRjNIuamI/AAAAAAAAAC0/kjBKh_hpnsI/s1600-h/Fuck.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujRjNIuamI/AAAAAAAAAC0/kjBKh_hpnsI/s200/Fuck.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109564180003711586" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แพะ เป็นสัตว์ที่มีวัยเป็นหนุ่มสาวไว แพะตัวเมียจะเริ่มเป็นสาวเมื่ออายุ 3-4 เดือน ตัวผู้ จะแตกเนื้อหนุ่มเมื่ออายุ 4-5 เดือน&lt;/strong&gt; เมื่อใกล้ฤดูผสมพันธุ์ แพะตัวผู้จะดึงดูดความสนใจจากตัวเมียโดยการพยายามเบ่งปัสสาวะพ่นไปตามตัว&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;บริเวณเครา หน้าอก และหน้าท้อง เพื่อเป็นการส่งกลิ่นล่อตัวเมียให้เข้ามาใกล้ และก็มักได้ผลด้วยซิเพราะตัวเมียก็จะเข้ามาแสดงความสนิทสนมใกล้ๆ นอกจากนี้ต่อมกลิ่นบริเวณโคนเขาของตัวผู้ก็จะทำหน้าที่ปล่อยกลิ่นร่วมด้วยช่วยกันอีกแรง&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujxA9IuapI/AAAAAAAAADM/iSHHbWJ0P1w/s1600-h/HPIM3520.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujxA9IuapI/AAAAAAAAADM/iSHHbWJ0P1w/s200/HPIM3520.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109598775965280914" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เราในฐานะผู้รับผิดชอบเลี้ยงดู ไม่ควรปล่อยโอกาสให้แพะในวัยแรกรุ่นนี้มีโอกาสได้เสียกันในวัยนี้ เพราะจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพของแพะเป็นอย่างยิ่ง เช่น ร่างกายจะหยุดการเจริญเติบโต ทำให้แคระแกร็น ร่างกายจะเจริญเติบโตได้ไม่เต็มที่ และอาจมีปัญหาการคลอดยากตามมาอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าหากท้องก่อนวัยอันสมควรแล้วก็จะทำให้ร่างกายต้องเสียโอกาสในการเจริญเติบโต เพราะอาหารที่กินเข้าไปแทนที่จะนำไปใช้เพื่อการเจริญเติบโตของตนเองเพียงอย่างเดียว แต่กลับต้องแบ่งไปเลี้ยงบำรุงลูกในท้อง และสร้างน้ำนมเอาไว้เลี้ยงลูก&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujoANIuanI/AAAAAAAAAC8/UxcTtBAEIkM/s1600-h/fu1+copy.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujoANIuanI/AAAAAAAAAC8/UxcTtBAEIkM/s200/fu1+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109588867475729010" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้นผู้ปกครอง ควรแยกโรงเรียนผู้ และโรงเรียนเมีย เมื่อวัยอันควรแยก แล้วค่อยเปิดโอกาสให้พบกันเมื่อมีอายุประมาณ 10 เดือนไปแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-8031395302864236478?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/8031395302864236478/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=8031395302864236478&amp;isPopup=true" title="1 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/8031395302864236478?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/8031395302864236478?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_13.html" title="พฤติกรรมการสืบพันธุ์ของแพะ" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RujRjNIuamI/AAAAAAAAAC0/kjBKh_hpnsI/s72-c/Fuck.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRX49eCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-3089748386011586520</id><published>2007-09-12T11:26:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:04.060+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:04.060+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง" /><title>พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RudfXNIualI/AAAAAAAAACs/yfNin2gOtsM/s1600-h/nitiwat2.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RudfXNIualI/AAAAAAAAACs/yfNin2gOtsM/s200/nitiwat2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109157154543004242" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;มีคนมาสะกิดบอกว่าช่วยขยายความให้มากกว่านี้หน่อย อ่านแล้วขี้เกียจตีความ และก็ไม่อยากไปค้นข้อมูลเพิ่มเติม ไหนๆ ก็เข้ามาอ่านแล้ว ก็ให้มันจบและเข้าใจตรงนี้เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แป๋ว ว ว ว  แสดงว่ามีคนว่าข้าน้อยพูดแล้วเข้าใจยากอีกคนแล้ว ก็ขอแก้ตัวหน่อยก็แล้วกันว่า อันที่จริงแล้วอยากจะเขียนยาวๆ แต่คิดเอาเองว่า คนไทยส่วนมากยังไม่ค่อยชอบอ่านอะไรที่มันมีเนื้อหายาวๆ ก็เลยพยายามจะสั้นเข้าไว้&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงที่จะกล่าวต่อไปนี้ก็ขอขยายความต่อ โดยนำข้อมูลจากแหล่งข้อมูลเดิมก็แล้วกันเพราะสั้นและเข้าใจง่ายซึ่งจัดทำโดย &lt;a href="http://www.sut.ac.th/e-texts/Agri/BEHAVIOR/33method.html"&gt;สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์ สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี&lt;/a&gt; ในหัวข้อ พฤติกรรมของสัตว์ที่เหมาะสมต่อการเป็นสัตว์เลี้ยง เนื้อหาไม่ขอเปลี่ยนแปลงและขอนำมาถ่ายทอดต่อทั้งดุ้นอีกเช่นเคย ซึ่งมีรายละเอียดต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1. สามารถอาศัยรวมกันเป็นฝูง หรือกลุ่มสังคมได้ ทั้งนี้เพื่อประหยัดพื้นที่โรงเรือนและอุปกรณ์ในการเลี้ยงดู เช่น วัว ควาย แพะ แกะ เป็ด ไก่ เป็นต้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2. มีการจัดอันดับทางสังคม (Social order) และอันดับทางสังคมของสัตว์แต่ละตัวค่อนข้างคงที่ไม่เปลี่ยนแปลงบ่อยๆ การจัดอันดับทางสังคมในฝูงสัตว์ทำให้ลดการต่อสู้แก่งแย่งกันระหว่างสัตว์ในฝูง ถ้าท่านเป็นคนช่างสังเกต หรือชอบดูสารคดีก็จะพบว่า สัตว์จะมีจ่าฝูงอยู่หนึ่งตัวเสมอในแต่ละฝูง ทำให้ง่ายต่อการดูแลและไล่ต้อน เพราะเวลาไปไหนเขาก็จะยกฝูงไปกันเป็นขบวน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3. สามารถผสมพันธุ์กันได้โดยไม่เลือกคู่ผสม และตัวผู้สามารถผสมกับตัวเมียได้หลายตัว (Polygenous) เพื่อเป็นการประหยัดไม่ต้องเลี้ยงตัวผู้ไว้เป็นจำนวนมาก และเพื่ออำนวยความสะดวกต่อการจัดระบบการผสมพันธุ์และการปรับปรุงพันธุ์ อันนี้ชัดเจนว่า เพื่อการดำรงเผ่าพันธุ์โดยไม่มีที่สุด และขยายเผ่าพันธุ์รวดเร็ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4. ตัวผู้มีลักษณะต่างๆ แตกต่างจากตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด มีขนาดใหญ่กว่า มีหงอนโต กว่า หรือมีอาวุธต่างๆ เช่น เขา งา หรือเดือย เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ทำให้ตัวผู้มีอันดับทางสังคมสูงกว่าตัวเมีย อันเป็นผลเพื่ออำนวยต่อการผสมพันธุ์แบบคุมฝูง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5. ลูกสัตว์มีการพัฒนาการต่างๆ อย่างสมบูรณ์เมื่อคลอด (Precocial development at birth) ทำให้สามารถเลี้ยงตัวเองได้อย่างรวดเร็วหลังคลอด เพื่อให้แม่สัตว์เป็นอิสระจากการเลี้ยงลูกได้เร็ว และพ่อสัตว์ไม่มีส่วนในการเลี้ยงลูก นอกจากนี้การที่ลูกสัตว์มีการพัฒนาการด้านต่างๆ ดี ทำให้มนุษย์สามารถเข้าจัดการดูแลแทนแม่สัตว์ได้ เช่น เมื่อคลอดออกมาต้องเดินได้โดยเร็ว ไปหานมแม่กินเองได้ หรือกินอาหารเองได้หลังคลอดในไม่ช้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6. แม่สัตว์ยอมรับเลี้ยงลูกของตัวอื่นได้ง่าย พฤติกรรมนี้ทำให้การจัดการดูแลสัตว์สะดวกขึ้นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแม่สัตว์ตายหรือไม่มีนมให้ลูกกินหลังคลอด ทำให้เราสามารถฝากลูกเลี้ยงได้เมื่อมีเหตุจำเป็น เช่นแพะมีลูกแฝด 3 หรือแฝด 4 สามารถฝากแม่ลูกเดี่ยวเลี้ยงได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7. เป็นสัตว์ประเภทกินพืชเป็นอาหาร (Herbivore) หรือกินได้ทั้งพืชและเนื้อเป็นอาหาร (Omnivore) ทั้งนี้เพื่อให้สามารถใช้อาหารที่มนุษย์ไม่สามารถกินได้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด และไม่เป็นการแย่งอาหารของมนุษย์ด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8. มีความสมารถสูงในการปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงทางสภาพแวดล้อมต่างๆ และระบบการเลี้ยงดูของมนุษย์ ข้อนี้ก็สำคัญไม่น้อย เพราะถ้าไม่สามารถปรับตัวได้ หรือปรับตัวไม่ทัน ความเสียหายย่อมเกิดขึ้นแน่นอน โดยเฉพาะถ้าเราเลี้ยงสัตว์ในรูปแบบของการทำธุรกิจยิ่งต้องคำนึงให้มากๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หวังว่าท่านที่อุตส่าห์ตามอ่านมาถึงตรงนี้คงพอจะเข้าใจบ้าง ถ้าไม่เข้าใจ หรือเข้าใจดีกว่านี้ ก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเข้ามาได้ครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-3089748386011586520?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/3089748386011586520/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=3089748386011586520&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3089748386011586520?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3089748386011586520?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post_12.html" title="พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RudfXNIualI/AAAAAAAAACs/yfNin2gOtsM/s72-c/nitiwat2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRX07fCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-6941202945469982547</id><published>2007-09-11T14:32:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:04.304+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:04.304+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พฤติกรรมของแพะ" /><title>เรียนรู้พฤติกรรมของแพะ</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuYfA62fKEI/AAAAAAAAACU/pWdyGlFVHVE/s1600-h/1puu_kitsed_3865.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuYfA62fKEI/AAAAAAAAACU/pWdyGlFVHVE/s320/1puu_kitsed_3865.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108804927956658242" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พฤติกรรม&lt;/strong&gt; คืออะไร สำคัญไฉน ทำไมเราถึงต้องเรียนรู้ รู้แล้วได้อะไร เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เดี๋ยวเราลองไปหาคำตอบกัน &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ตามหลักฐานอ้างอิงแบบไทยๆ ก็ต้องยึดตาม พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ บันทึกไว้ว่า &lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;พฤติกรรม&lt;/strong&gt;  น. การกระทําหรืออาการที่แสดงออกทางกล้ามเนื้อ ความคิด และความรู้สึก เพื่อตอบ&lt;strong&gt;สนอง&lt;/strong&gt;สิ่ง&lt;strong&gt;เร้า&lt;/strong&gt;. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เขียนสั้นๆ ได้ว่า &lt;strong&gt;พฤติกรรม คือ การกระทำเพื่อตอบสนองสิ่งเร้า&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วอย่างไรเรียกว่าตอบสนอง และอย่างไรเรียกว่าสิ่งเร้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;สนอง&lt;/strong&gt;  [สะหฺนอง] ก. ทำตามที่ได้รับคำสั่งหรือคำขอร้องเป็นต้น เช่น สนองโครงการในพระราชดำริ สนองนโยบายของรัฐบาล; โต้ตอบ เช่นกรรมตามสนอง, ตอบรับการเสนอ เช่น เสนอขาย  สนองซื้อ. (ข. สฺนง). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เร้า&lt;/strong&gt;  ก. กระตุ้นเตือน เช่น เร้าอารมณ์; ปลุกใจ เช่น พูดเร้าใจ. ว. ที่กระตุ้น &lt;br /&gt; เตือน เช่น สิ่งเร้า. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หวังว่าท่านคงจะสับสนกันพอสับควรแล้วกระมัง กับการใช้พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ในรูปแบบของชาวบ้านๆ อย่างผม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรามาว่ากันต่อในเรื่องการเรียนรู้พฤติกรรมของแพะกันต่อดีกว่า &lt;strong&gt;"การเรียนรู้พฤติกรรมของแพะอย่างถ่องแท้ จะเป็นแนวทางให้เราสามารถจัดการระบบต่างๆ ได้ถูกต้องตามความต้องการของแพะนั้นๆ เมื่อแพะมีอาการผิดปกติ เป็นสัญญาณบอกให้รู่ว่าแพะได้มีอาการป่วยไข้แล้ว จึงต้องดำเนินการป้องกันและรักษาโดยด่วน"&lt;/strong&gt; (ปริศนา จิตต์ปรารพ,ต้นทุนและผลตอบแทนจากการเลี้ยงแพะนม ในฟาร์มขนาดใหญ่ กรณีศึกษา บริษัท สยามแผ่นดินทอง จำกัด) แล้วพฤติกรรมของแพะเลี้ยงจะเป็นอย่างไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แพะ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงชินดหนึ่ง ดังนั้นพฤติกรรมหลักๆ ของสัตว์เลี้ยงย่อมไม่ต่างกันมากนัก เช่น &lt;a href="http://www.sut.ac.th/e-texts/Agri/BEHAVIOR/3method.html"&gt;อาศัยรวมกันเป็นฝูงหรือกลุ่มสังคมได้ เพื่อประหยัดพื้นที่และอุปกรณ์การเลี้ยง มีการจัดอันดับทางสังคม ผสมพันธุ์ได้โดยไม่เลือกคู่ ตัวผู้มีลักษณะแตกต่างจากตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด ลูกสัตว์มีการพัฒนาดีเมื่อคลอด แม่สัตว์ยอมรับเลี้ยงลูกตัวอื่นได้ง่าย เป็นสัตว์กินพืชหรือกินทั้งพืชและเนื้อ และสุดท้ายมีความสามารถสูงในการปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม&lt;/a&gt;  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"พฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง (Ethlogy) เป็นศาสตร์สาขาหนึ่ง ซึ่งครอบคลุมถึงการแสดงอริยบทต่างๆ ของสัตว์มากมาย เช่น การหายใจ การกินอาหารและน้ำ การต่อสู้ การสืบพันธุ์ การให้น้ำนม เหล่านี้เป็นต้น" (น.สพ. ถวัลย์ วรรณกุล การเลี้ยงแพะและการป้องกันรักษาโรค)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แพะเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็กกินพืชเป็นอาหาร โดยเฉพาะแพะชอบกินใบไม้ พุ่มไม้ จะปีนป่ายและกินใบไม้และเปลือกไม้อ่อน แพะชอบออกหาอาหารกินเองมากกว่า ชอบกินใบไม้มากกว่าหญ้า เลือกกินอาหารที่อยู่สูงกว่าระดับพื้นดิน และไม่ชอบกินอาหารชนิดเดียวเป็นเวลานานๆ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากแพะจะปีนป่ายได้เก่งแล้ว ยังสามารถ มุด ลอด และกระโดดได้เก่งอีกด้วย แพะเป็นสัตว์ที่มีความอยากรู้อยากเห็น แม้กระทั่งเรื่องการกิน มีอะไรให้กินก็ต้องขอลองกินดูก่อน กินได้ไม่ได้อีกเรื่องหนึ่ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"ปริมาณที่แพะกินได้ 3-6% ของน้ำหนักตัว&lt;br /&gt;แพะเลือกกินไม้พุ่ม 72 % หญ้า 28%&lt;br /&gt;แพะจะเดินหากินอาหารได้ไกลถึงวันละ 6-8 กิโลเมตร&lt;br /&gt;แพะถ้าเลี้ยงแบบขังจะกินน้ำวันละ 0.68 ลิตร/ตัว &lt;br /&gt;ถ้าเลี้ยงแบบปล่อยแพะจะกินน้ำวันละ 2 ลิตร/ตัว&lt;br /&gt;ใช้เวลากินอาหาร 30% เคี้ยวเอื้อง 12% &lt;br /&gt;เดินทางหาอาหาร 12% และพักผ่อน 46%"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;(เอกชัย พฤกษ์อำไพ, คู่มือการเลี้ยงแพะ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ทั้งหมดเป็นพฤติกรรมทั่วๆ ไปและพฤติกรรมการกินอาหารของแพะ หวังว่าท่านคงพอจะรู้จักแพะได้ดีขึ้นระดับหนึ่งแล้วกระมัง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://blog.moment.ee/2007/01/viljad-on-valminud-tree-goats.html"&gt;moment.ee&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-6941202945469982547?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/6941202945469982547/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=6941202945469982547&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6941202945469982547?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6941202945469982547?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/blog-post.html" title="เรียนรู้พฤติกรรมของแพะ" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuYfA62fKEI/AAAAAAAAACU/pWdyGlFVHVE/s72-c/1puu_kitsed_3865.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRXs7cCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-8127936033890445992</id><published>2007-09-07T15:49:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:04.508+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:04.508+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ลักษณะประจำพันธุ์" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แพะพื้นเมือง" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พันธุ์แพะ" /><title>"แพะพื้นเมือง Thai Native Goat" Here I am !</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuDYh62fKCI/AAAAAAAAACE/otXk8paFGfg/s1600-h/nativegoat1+copy.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuDYh62fKCI/AAAAAAAAACE/otXk8paFGfg/s200/nativegoat1+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107320054683215906" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันนี้ขอจั่วหัวตามกระแสหน่อยก็แล้วกัน สำหรับท่านที่ดูข่าวทีวี หรืออ่านข่าวหนังสือพิมพ์คงจะเข้าใจว่าหมายถึงอะไร แต่สำหรับตรงนี้หมายถึง &lt;strong&gt;"แพะ"&lt;/strong&gt; เท่านั้น &lt;strong&gt;ส่วนจะเป็นแพะของใคร แพะในประเทศหรือแพะต่างประเทศ &lt;/strong&gt;และสีสันจะเป็นเช่นไร เดี๋ยวเรามาดูกัน&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;จั่วหัวเท่ ๆ ไปเช่นนั้นเอง อยากลองเกาะกระแสดูบ้าง ว่าจะโดนช็อตหรือเปล่า บางคนอ่านมาหลายตอนแล้วยังไม่รู้เลยว่า แพะพื้นบ้าน แพะพื้นเมืองนั้น หน้าตาเป็นอย่างไร จะดูได้จากตรงไหนบ้าง คือหมายถึงลักษณะ รูปร่าง ไม่ใช่ให้ไปดูที่ภาคใต้อะไรทำนองนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.sru.ac.th/TRF/Documents/0077.pdf"&gt;ดร.วินัย ประลมพ์กาญจน์&lt;/a&gt; ผู้เชี่ยวชาญด้านแพะอีกท่านหนึ่งของไทยท่านได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับแพะพื้นเมืองไทย (Thai Native Goat) อย่างจริงจังและสรุปไว้ว่า แพะพื้นเมืองที่เลี้ยงอยู่ในภาคใต้เป็นแพะเนื้อ มีลักษณะคล้ายคลึงกับแพะพันธุ์พื้นเมืองของประเทศมาเลเซีย และมีลักษณะสำคัญดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;สี&lt;/strong&gt; มากกว่า 60% สีดำ น้ำตาล หรือน้ำตาลสลับดำ ที่เหลืออาจจะมีสีขาวหรือเหลืองปนบ้าง&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เขา&lt;/strong&gt; มีเขาทั้งเพศผู้และเพศเมีย&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ติ่งใต้คอ&lt;/strong&gt; ที่พบติ่งใต้คอประมาณ 6%&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;หู&lt;/strong&gt; ใบหูตั้ง&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;สัดส่วน และ ส่วนสูง &lt;/strong&gt;เพศเมียเมือโตเต็มวัยมีความสูงระดับไหล่ (วัดจากพื้นที่แพะยืนถึงปุ่มที่หลังตรงตำแหน่งขาหน้า)41-57 เซนติเมตร โดยเฉลี่ย 48.5 เซนติเมตร มีความยาวรอบอกเฉลี่ย 59.6 เซนติเมตร น้ำหนักเฉลี่ย 16.4 กิโลกรัม เพศผู้ความสูงระดับไหล่ 46-68 เซนติเมตร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หวังว่าท่านคงพอจะดูออกแล้วกระมังว่าแพะพื้นเมืองนั้นเป็นเช่นใด สำหรับผมแล้วเห็นว่า&lt;strong&gt;พลเมืองพื้นบ้านของเรามัก ตกเป็นแพะเสมอ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอขอบคุณภาพจาก&lt;a href="http://www.isanfarm.com/inform/dldgoatbook.pdf"&gt;คู่มือเลี้ยงแพะ &lt;/a&gt;ของ &lt;a href="http://www.dld.go.th/"&gt;กรมปศุสัตว์&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-8127936033890445992?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/8127936033890445992/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=8127936033890445992&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/8127936033890445992?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/8127936033890445992?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/here-i-am-thai-native-goat.html" title="&quot;แพะพื้นเมือง Thai Native Goat&quot; Here I am !" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RuDYh62fKCI/AAAAAAAAACE/otXk8paFGfg/s72-c/nativegoat1+copy.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRXk7eSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-4858057183927578357</id><published>2007-09-06T14:59:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:04.701+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:04.701+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แผ่นตรวจซีด" /><title>FAMACHA© chart</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rt-oOa2fJ_I/AAAAAAAAABs/USC0u7LOrgM/s1600-h/FAMCard.jpg"&gt;&lt;img style="float:center; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rt-oOa2fJ_I/AAAAAAAAABs/USC0u7LOrgM/s400/FAMCard.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106985468140922866" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;FAMACHA© chart แผ่นตรวจเทียบสอบสุขภาพแพะด้วยตนเอง เป็นของฝรั่งเขา มีไว้สำหรับเทียบตรวจสอบสุขภาพแพะ ว่าเป็นโรคโลหิตจางหรือไม่ หรือว่าสุขภาพดีเยี่ยม (A)หรือว่าจะต้องตายอย่างแน่นอนในเร็ววัน (E)&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;หนึ่งในสาเหตุหลักของโรคโลหิตจาง ก็คงหนีไม่พ้น &lt;strong&gt;"พยาธิ"&lt;/strong&gt; ดังนั้นเจ้าแผ่นอันนี้ก็ช่วยเราให้ทราบว่าสุขภาพแพะอยู่ระดับใดจะได้หาทางแก้ไขได้ทันเวลา และข้อมูลที่ได้มาส่วนมากสรุปได้ว่า &lt;strong&gt;แพะตายเพราะพยาธิมากกว่าตายจากโรคติดต่อ &lt;/strong&gt;FAMACHA© chart แบบไทยๆ เราก็มีใช้เช่นกัน คุณหมอพรหล้าท่านทำแจกฟรี ๆ ๆ ๆ สำหรับใครที่เคยเข้ารับการให้ความรู้จากคุณหมอก็จะได้รับไปใช้คนละแผ่น ลองกลับไปอ่านดูเรื่อง แผ่นตรวจซีด อีกสักครั้งก็แล้วกัน&lt;br /&gt;ภาพจาก &lt;a href="http://mdsheepgoat.blogspot.com/search/label/parasites"&gt;Shepherd's Notebook &lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-4858057183927578357?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/4858057183927578357/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=4858057183927578357&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4858057183927578357?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/4858057183927578357?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/09/famacha-chart.html" title="FAMACHA© chart" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rt-oOa2fJ_I/AAAAAAAAABs/USC0u7LOrgM/s72-c/FAMCard.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRXYzeyp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-7471753878549824584</id><published>2007-08-30T10:46:00.001+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:04.883+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:04.883+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สาระ-แพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แพะพื้นเมือง" /><title>แพะพื้นเมือง Where are you?</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtYsXq2fJ-I/AAAAAAAAABk/Q1ic_27nuF8/s1600-h/thaigoat1+copy.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtYsXq2fJ-I/AAAAAAAAABk/Q1ic_27nuF8/s200/thaigoat1+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104316012822472674" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;หลังจากที่ตามหาพื้นเพของแพะพื้นเมืองกันแล้ว ทีนี้เรามาตามดูกันต่อดีกว่าว่าแพะพื้นเมืองยังสบายดีอยู่หรือ และอยู่กันที่ไหนบ้าง ยังเหลืออยู่กันกี่มากน้อย อนาคตจะเป็นเช่นไร จะยังคงดำรงเผ่าพันธุ์กันต่อไป หรือว่าค่อยๆ ถูกกลืนหายไปกับการปรับปรุงและพัฒนาสายพันธุ์ด้วยการผสมข้ามกับแพะพันธุ์ต่างถิ่นตามสมัยนิยมของนอก แล้วเรียกว่าเป็นการผสมพันธุ์แบบพัฒนาเพื่อยกระดับสายเลือดขึ้นไป ฟังแล้วรู้สึกดี และชื่นชมที่เกษตรกรบ้านเรารู้จักการพัฒนายกระดับสายพันธุ์ให้ดีขึ้นเพื่อวงการแพะบ้านเราจะได้ก้าวทันต่างชาติซะที&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;ในอดีตแพะมักจะได้รับความสนใจน้อยมากเมื่อเทียบกับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่นๆ การศึกษาและวิจัยเพื่อปรับปรุงพันธุ์และประสิทธิภาพในการผลิตของแพะแทบจะไม่มีเลย ความสามารถในการผลิตของแพะพันธุ์พื้นเมืองต่างๆ ที่มีอยู่ก็เป็นผลมาจากการคัดเลือกพันธุ์โดยธรรมชาติเสียเป็นส่วนใหญ่ แม้ว่าเราจะสามารถบอกถึงความแตกต่างระหว่างลักษณะภายนอกของแพะแต่ละพันธุ์ได้ แต่ข้อมูลสำคัญที่เกี่ยวกับประสิทธิภาพในการผลิตของแต่ละพันธุ์ เช่นลักษณะการสืบพันธุ์ การเจริญเติบโต การผลิตนม โรคและพยาธิแทบจะไม่มีเลย (เอกชัย พฤกษ์อำไพ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดร.สรศักดิ์ คชภักดี ได้เขียนลงหนังนิยสารสัตว์บกเอาไว้ในเรื่อง ควรจะเลี้ยงแพะเนื้อพันธุ์อะไรดีว่า แพะพื้นเมืองไทย ที่เป็นพื้นเมืองแท้ก็หายากเช่นกัน เพราะมักจะผสมกับพ่อพันธุ์บอร์หรือพันธุ์แองโกลนูเบียน เท่าที่ทราบปัจจุบันมีอยู่ฝูงหนึ่งมีแพะประมาณ 100 ตัว เลี้ยงอยู่ที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็ก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร แพะพื้นเมืองฝูงนี้เป็นแพะที่ซื้อเข้ามาเป็นแม่พันธุ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527-2528 และยังไม่มีการผสมข้ามกับแพะพันธู์อื่นๆ แพะพื้นเมืองไทยจากแหล่งอื่น ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันก็มีอยู่บ้าง แต่ผสมปนเปอยู่ในฝูงของเกษตรกรรายย่อย ซึ่งไม่นานอาจหมดไป เพราะแพะเหล่านี้ถูกผสมกับพ่อพันธุ์บอร์หรือแองโกลนูเบียน ลูกที่ได้ก็จะไม่เป็นพื้นเมืองอีกต่อไป ส่วนแม่แพะพื้นเมืองเมื่อถึงอายุไข (ประมาณ 8-10 ปี) ก็จะถูกคัดออกเพื่อจำหน่ายเป็นแพะเนื้อ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในช่วงระยะ 10 ปีที่ผ่านมา บุคคลหลายกลุ่มได้ตระนักถึงความสำคัญของแพะ ได้ทำการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับแพะอย่างกว้างขวางในทุกๆ ด้าน อย่างไรก็ตามมีกลุ่มบุคคลอยู่ไม่น้อยที่พยายามยกระดับความสามารถในการผลิตของแพะโดยหวังผลในระยะเวลาอันสั้นด้วยการนำแพะพันธุ์อื่นเข้ามาผสมข้ามกับแพะพันธุ์พื้นเมืองเดิม ทั้งๆที่ไม่ได้ศึกษาให้แน่ชัดว่า พันธุ์พื้นเมืองเดิมนั้นมีคุณลักษณะที่ดีอย่างไรบ้าง จึงน่าเป็นห่วงว่าในที่สุดแล้วเราอาจสูญเสียแพะพันธุ์พื้นเมืองพันธุ์ดีไปหมดโดยไม่ทัีนรู้ตัว (เอกชัย พฤกษ์อำไพ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอขอบคุณภาพจากคู่มือการเลี้ยงแพะ กรมปศุสัตว์,เอกชัย พฤกษ์อำไพ คู่มือแพะ, ดร.สุรศักดิ์ คชภักดี นิตยสารสัตว์บก&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-7471753878549824584?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/7471753878549824584/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=7471753878549824584&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7471753878549824584?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7471753878549824584?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/08/where-are-you.html" title="แพะพื้นเมือง Where are you?" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtYsXq2fJ-I/AAAAAAAAABk/Q1ic_27nuF8/s72-c/thaigoat1+copy.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRH4zeip7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-3764645439074428968</id><published>2007-08-30T09:30:00.001+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:05.082+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:05.082+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แพะพื้นบ้าน" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แพะพื้นเมือง" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="พันธุ์แพะ" /><title>พื้นเพ แพะพื้นเมือง</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtUOAq2fJ9I/AAAAAAAAABc/W0urTuqQ4lU/s1600-h/thainative1+copy.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104001157359937490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtUOAq2fJ9I/AAAAAAAAABc/W0urTuqQ4lU/s200/thainative1+copy.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ผู้ที่สนใจจะเลี้ยงแพะเป็นอาชีพ &lt;strong&gt;ควรเริ่มต้นจากแพะพันธุ์พื้นเมืองที่มีลักษณะดี เพราะมีข้อดีหลายประการ เช่น สามารถขยายพันธุ์ได้ทั้งปีและเจริญเติบโตได้ดี ในสภาพแวดล้อมของประเทศเรา ซึ่งสามารถปรับตัวเข้าสภาพแวดล้อมได้ดีอยู่แล้ว เลี้ยงดูง่าย ทนทานต่อโรคและพยาธิ และมีราคาที่ไม่แพง&lt;/strong&gt;เหมือนแพะพันธุ์จากต่างประเทศ&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;เชื่อว่าคำตอบข้างต้นนี้ จะเป็นคำตอบที่มือใหม่จะได้รับจากการถามไถ่ออกไปแทบจะทุกรายไป ถ้าท่านไม่เชื่อก็ลองโพสถามคุณกู เกิ้ลดู หรือลองโพสถามไปตามกระดานถามตอบต่างๆ ว่าเราควรจะเริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ เพราะยังไม่เคยเลี้ยงเลย เกิดมาก็เพิ่งจะรู้จักแพะจากตรงนี้แหละ อะไรประมาณนั้น รับรองได้ว่าคำตอบที่ได้ไม่ผิดไปจากคำตอบข้างต้นมากนัก เชื่อขนมกินได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บางท่านอาจจะเสริมไปว่า &lt;strong&gt;"ด้วยภูมิปัญญาพื้นบ้าน บวกกับวัตถุดิบที่มีในถ้องถิ่นเช่นพืชสมุนไพรต่างๆ มากมาย ที่มีให้แพะพื้นเมืองได้กินเป็นอาหาร ย่อมทำให้แพะที่เลี้ยงมีสุขภาพดียิ่งขึ้นไปอีก"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากคำตอบต่างๆ ที่หลายๆ ท่านได้ช่วยกันให้คำตอบมานั้นแสดงว่า "แพะ" เป็นสัตว์ที่มีถิ่นเกิดอยู่ในประเทศไทยอยู่แต่เดิม เรียกได้ว่าแพะเป็นสัตว์ประจำถิ่น ประจำบ้าน ประจำเมือง หรือแพะท้องถิ่น แพะพื้นบ้าน แพะพื้นเมือง ก็ว่าได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ในชิวิตจริงกว่าที่ผมจะได้รู้จักแพะตัวเป็นๆ ก็ตอนที่โตเป็นหนุ่มแล้ว และได้มีโอกาสดินทางไปที่ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา ขณะที่ขับรถไปตามเส้นทางสู่อำเภอเบตง เพื่อนที่นั่งไปด้วยในรถ ได้บอกเตือนให้ระวังแพะ เดี๋ยวจะไปชนแพะชาวบ้านเข้า รับรองไปไหนไม่ได้แน่นอน และก็คุยกันไม่รู้เรื่องด้วย ผมเลยถามไปว่าทำไมคุยไม่รู้เรือง เพื่อนตอบว่า เขาไม่พูดภาษาไทย และแพะของเขาก็เปรียบได้กับวัวของเราเชียวล่ะ แสดงว่าแพะเป็นสิ่งที่มีมูลค่าสำหรับผู้คนถิ่นนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ออกนอกเรื่องไปอีกแล้ว ผมพยายามหาข้อมูลมาสนับสนุนเพิ่มเติมก็หาไม่ได้ว่าแพะ เป็นสัตว์เฉพาะถิ่น หรือมีทั่วไปของประเทศ สุดท้ายก็ต้องถามคุณกู อันนี้เราต้องยอมรับว่าในโลกของไซเบอร์คุณกู เกิ้ล เขาไม่ใช่ย่อย ก็ได้คำตอบค่อนข้างเป็นที่พอใจจากรายงานการวิจัยของ &lt;a href="http://www.sru.ac.th/TRF/Documents/0077.pdf"&gt;ดร.วินัย ประลมพ์การญจ์ &lt;/a&gt;ดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"ตามหลักฐานที่บันทึกเกี่ยวกับประวัติการเลี้ยงแพะในประเทศไทย หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ รายงานปี พ.ศ. 2491 ว่า&lt;strong&gt;แพะที่เลี้ยงในประเทศไทยในขณะนั้นเข้าใจว่าเป็นแพะเลือดอินเดีย บางคนเรียกว่า แพะบังกะลา ซึ่งอาจหมายความว่าเป็นแพะที่มาจากเมืองบังกะลาหรือเบงกอล แพะที่เลี้ยงมีเขา หน้าโค้ง หูตก และหูยาวทั้งนั้น &lt;/strong&gt;ยังไม่พบพันธุ์ที่ไม่มีเขา หูตั้งและหน้าตรง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แพะพื้นเมืองที่เลี้ยงอยู่ในภาคใต้เป็นแพะเนื้อ มีลักษณะคล้ายคลึงกับแพะพันธุ์พื้นเมืองของประเทศมาเลเซีย ซึ่งเรียกว่าพันธุ์แกมบิง กั๊ตจัง (Kambing Katjang หรือ Katjang หรือ Kacang)"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากนี้แพะที่เลี้ยงกันแถบตะวันตก เช่น &lt;strong&gt;จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดตาก และจังหวัดนครสวรรค์ เข้าใจว่าเป็นแพะที่มาจากประเทศอินเดีย ปากีสถาน และบังคลาเทศ เข้าสู่ประเทศไทยผ่านทางประเทศเมียนมาร์ &lt;/strong&gt;มีรูปร่างสูงใหญ่กว่าแพะทางใต้ แพะกลุ่มนี้มีใบหูปรกยาวมาก ขายาว ผอมเก้งก้าง และเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในนาม &lt;strong&gt;"แพะพม่า"&lt;/strong&gt; หรือ &lt;strong&gt;"แพะหูยาว"(&lt;/strong&gt;ดร.สุรศักดิ์ คชภักดี)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หวังว่าท่านที่อุตส่าห์ตามอ่านจนถึงตรงนี้แล้วคงจะได้คำตอบอะไรบ้าง เกี่ยวกับ&lt;strong&gt;"แพะพื้นเมือง"&lt;/strong&gt; ถ้าท่านใดมีข้อมูลที่ใหม่กว่านี้ ก็แลกเปลี่ยนกันเข้ามาได้ครับ ขอขอบคุณภาพจาก คู่มือการเลี้ยงแพะ ของกรมปศุสัตว์ ณ ตรงนี้ไว้ด้วย&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-3764645439074428968?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/3764645439074428968/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=3764645439074428968&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3764645439074428968?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/3764645439074428968?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/08/blog-post_29.html" title="พื้นเพ แพะพื้นเมือง" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtUOAq2fJ9I/AAAAAAAAABc/W0urTuqQ4lU/s72-c/thainative1+copy.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRHw-cCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-9176320576631928195</id><published>2007-08-28T18:04:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:05.258+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:05.258+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เลี้ยงแพะนานแค่ไหนถึงจะคืนทุน" /><title>เลี้ยงแพะนานแค่ไหนถึงจะคืนทุน</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtP8Ga2fJ8I/AAAAAAAAABQ/3cD-f9E-AfA/s1600-h/00212_11.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtP8Ga2fJ8I/AAAAAAAAABQ/3cD-f9E-AfA/s200/00212_11.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103699989958174658" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เงินทองเป็นของนอกกาย ขวนขวายแทบตายกว่าจะได้มา&lt;/strong&gt; สิบบาท ร้อยบาท พันบาท ก็ต้องลงทุนไปถึงจะได้มา บางคนลงทุนแรงกาย บางคนลงทุนสมอง บางคนลงทุนแบมือขอออกไปถึงจะได้มา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"ลำบากแทบตาย"&lt;/strong&gt; บางคนแย้ง หรือบางคนอาจบอกว่า &lt;strong&gt;"เน็ดเหนือยแทบตาย"&lt;/strong&gt; จะอย่างไรก็ตาม เรามาว่ากันต่อในเรื่องของการใช้เงินกับการประกอบอาชีพใหม่ กับสิ่งมีชีวิตใหม่ที่เรียกว่า &lt;strong&gt;"แพะ"&lt;/strong&gt; สำหรับชุมทางแพะ อาจจะไม่ใหม่เท่าไร แต่รับประกันได้ว่า แพะ ยังเป็นสิ่งใหม่สำหรับคนไทยอีกหลายๆ คน เพราะหลายคนยังไม่เคยเคยแพะตัวเป็นๆ เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;strong&gt;เอาล่ะ ตัดสินใจแน่นอนแล้วว่าจะเลี้ยงแพะ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเลี้ยงแพะไปตลอดชีวิต และก็คิดว่าผลผลิตจากแพะจะต้องกลับมาเลี้ยงเราบ้างในเร็ววัน&lt;/strong&gt; แล้วในเร็ววันนั้น เร็วแค่ไหน หร้อว่านานเพียงใด และต้องเริ่มต้นที่ตรงไหน เริ่มที่แพะกี่ตัว มีอะไรบ้างที่จะต้องจ่าย งบประมาณเริ่มต้นกี่มากน้อย และที่แน่ๆ กี่ปีคืนทุน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;อันตัวเรา ก็เป็นเพียงเกษตรกรธรรมดา ฐานะก็ธรรมดาๆ เงิน มันคือสิ่งที่มีคุณค่าและมีมูลค่า มันทำให้เรามีเกียรติยศ มีชื่อเสียง และมีความมั่นคงในชีวิต และตอนนี้มันได้ล้อมจับเราเอาไว้หมดทุกด้านแล้ว และร้องเรียกให้เราออกไปมอบตัวซะโดยดี&lt;/strong&gt; แล้วเราจะทำอย่างไร เพื่อประกันได้ว่าเราจะได้เป็นอิสระ หรือมีอิสระตามอัตภาพ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คำตอบพอประมวลได้ว่า ก็ควรลงทุนตามอัตภาพ ไม่มากเกินไปนัก ควรลงทุนเบื้องต้นประมาณ 100,000 บาท (สิบหมื่น) ระยะเวลาคืนทุนประมาณ 3 ปี ด้วยการสร้างโรงเรือนแบบชั่วคราวถูกๆ รายละเอียดขอยกตัวอย่างฟาร์มแพะของโครงการหนึ่งฟาร์มหนึ่งตำบลมาให้ดูก็แล้วกัน โครงการหนึ่งตำบลหนึ่งฟาร์ม(ตัวอย่าง)  สนับสนุนโดยกรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตรแต่ละอำเภอของ&lt;a href="http://phetchabun.doae.go.th/onefarmonetambol.htm"&gt;จังหวัดเพชรบูรณ์ &lt;/a&gt;จัดทำขึ้นเพื่อสาธิตการทำการเกษตรในรูปแบบที่เหมาะสมกับพื้นที่เพื่อเป็นฟาร์มตัวอย่างให้เกษตรกรได้ศึกษา และใช้เป็นจุดถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตทางการเกษตรตามหลักวิชาการ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โครงการนี้ใช้พื้นที่ 25 ไร่ปลูกหญ้าเป็นพืชอาหารสัตว์ เลี้ยงแพะ 25 ตัว (แม่พันธุ์ 23 ตัว พ่อพันธุ์ 2 ตัว) โรงเรือนแบบชั่วคราวหลังคามุงจากหรือหญ้าคา ขนาด 4X6 เมตร ประมาณการรายรับรายจ่ายดังต่อไปนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;รายรับจะได้รับในที่ 2 ไปแล้ว จากการขายลูกแพะ โดยแม่แพะ 23 ตัว คลอดลูกปีละ 1 ตัว เท่ากับ 23 ตัว ขายหมดตัวละ 1,500 บาท เท่ากับ 34,500 บาท ดังนั้นสมารถคืนทุนได้ในปีที่ 3&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ส่วนรายจ่ายประกอบด้วย&lt;br /&gt;-สร้างโรงเรือน 4,650&lt;br /&gt;-ซื้อแม่พันธุ์แพะ 68,310&lt;br /&gt;-ซื้อพ่อพันธุ์แพะ 9,000&lt;br /&gt;-ค่าวัคซีน/เวชภัณฑ์/อื่น ๆ 1,200&lt;br /&gt;-อาหารเสริม 2,400&lt;br /&gt;-ค่าดูแลรักษา 7,200&lt;br /&gt;-แปลงหญ้า 1,240&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;รวม 94,000 บาท&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เป็นอย่างไรบ้างครับ คิดว่าพอจะเป็นแนวทางในการปรับ ประยุกต์ใช้ได้ตามอัตภาพก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-9176320576631928195?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/9176320576631928195/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=9176320576631928195&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/9176320576631928195?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/9176320576631928195?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/08/blog-post_28.html" title="เลี้ยงแพะนานแค่ไหนถึงจะคืนทุน" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RtP8Ga2fJ8I/AAAAAAAAABQ/3cD-f9E-AfA/s72-c/00212_11.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRHo_eCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-7971605847429292421</id><published>2007-08-15T15:27:00.001+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:05.440+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:05.440+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เทคโนโลยีการเกษตร" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เทคโนโลยีการผลิตแพะ" /><title>"น้องกาย"(Guy) แพะโคลนนิง ฝีมือคนไทย</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RsKWFihn-GI/AAAAAAAAAA0/f0v2mdOtBHA/s1600-h/Image0.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RsKWFihn-GI/AAAAAAAAAA0/f0v2mdOtBHA/s200/Image0.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098802750048172130" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ดร.ประสาท สืบค้า อธิบการบดี มทส.(ซ้าย) และดร.รังสรรค์ พาลพ่าย (ขวา) อวด "น้องกาย" ลูกแพะโคลนนิงที่กำเนิดจากการโคลนด้วยเซลล์ต้นกำเนิดจากใบหูเป็นรายแรกของโลก &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;มทส.โชว์ “น้องกาย” ลูกแพะโคลนนิงจากเซลล์ใบหูตัวแรกของโลก และนับเป็นประเทศที่ 4 ในโลกที่สามารถโคลนแพะได้สำเร็จ "ดร.รังสรรค์ พาลพ่าย" เจ้าของผลงานเตรียมโคลนให้ครบ 20 ตัวในปี 2550 พร้อมต่อยอดโคลน "เลียงผา" สัตว์ใกล้สูญพันธุ์&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;       ดร.รังสรรค์ พาลพ่าย หัวหน้าศูนย์วิจัยเทคโนโลยีตัวอ่อนและเซลล์ต้นกำเนิด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) เผยถึงความสำเร็จในการโคลนนิงแพะจากเซลล์ใบหูของแพะพันธุ์บอร์ซึ่งเป็นพันธุ์เนื้อ โดยได้ลูกแพะเป็นเพศผู้ที่ผ่าตัดทำคลอดเมื่อวันที่ 27 พ.ค.ที่ผ่านมา นับเป็นรายที่ 4 ของโลกที่โคลนนิงแพะสำเร็จ&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       &lt;strong&gt;นอกจากนี้ ยังเป็นแพะตัวแรกของโลกที่กำเนิดด้วยการโคลนนิงโดยใช้เซลล์จากใบหู&lt;/strong&gt; ซึ่งโดยปกติในต่างประเทศจะใช้เซลล์จากลูกอ่อน (Fetus) ซึ่งเป็นตัวอ่อนที่อยู่ในมดลูก ทว่าทีมวิจัยจะได้โคลนนิงด้วยวิธีหลังเพื่อเปรียบเทียบด้วย&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt; &lt;strong&gt;      สำหรับแพะโคลนนิงวัย 1 เดือนกว่านี้ได้รับชื่อจากการประกวดว่า "น้องกาย" (Guy) ซึ่งสื่อความหมายถึงเพศผู้ในภาษาอังกฤษ&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       ทั้งนี้ ดร.รังสรรค์และทีมวิจัยได้นำเซลล์ใบหูของแพะพันธุ์บอร์เพศผู้ไปเก็บไว้ในธนาคาร จากนั้นเก็บไข่จากแพะเพศเมียที่เลี้ยงไว้สำหรับผลิตไข่โดยเฉพาะ ไปดูดเอานิวเคลียสออกและนำเซลล์ต้นแบบจากใบหูของแพะเพศผู้ใส่ลงในไข่ดังกล่าว แล้วเชื่อมด้วยกระแสไฟฟ้าก่อนนำไปฝากไว้กับแพะเพศเมียอีกตัวที่เลี้ยงไว้สำหรับอุ้มท้องโดยเฉพาะ&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       ดร.รังสรรค์ เปิดเผยว่า มีการย้ายฝากตัวอ่อนตั้งแต่เมื่อวันที่ 28 ธ.ค. 2549 โดยหลังจากผ่านไป 150 วันแล้วยังไม่การคลอดโดยวิธีธรรมชาติ ทางทีมวิจัยจึงตัดสินใจผ่าตัดเพื่อทำคลอดในวันที่ 153 ของการตั้งท้อง&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       "ที่เลือกวิธีโคลนนิงด้วยเซลล์ต้นแบบจากใบหูนั้น เพราะทีมวิจัยมีความชำนาญวิธีนี้เป็นพิเศษ โดยที่ผ่านมาได้โคลนิงวัว แมวด้วยเซลล์จากใบหูมาโดยตลอด และเก็บเซลล์จากต้นแบบได้ง่ายเพราะไม่ทำให้สัตว์บาดเจ็บ" ดร.รังสรรค์อธิบาย&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       นอกจากนี้เมื่อวันที่ 4 ก.ค.ที่ผ่านมาทีมวิจัยยังได้ผ่าตัดทำคลอดให้แพะเพศเมียอีกตัวที่ทำโคลนนิงด้วยเช่นกัน แต่ในเช้าวันที่ 6 ก.ค.ลูกแพะได้เสียชีวิตลง เบื้องต้นได้ผ่าซากพิสูจน์ และพบการขยายตัวของปอดที่ผิดปกติ แต่สัตวแพทย์ก็ยังไม่ทราบสาเหตุการเสียชีวิตที่แน่ชัด และต้องรอผลจากห้องปฏิบัติการอีกที เนื่องจากยังระบุไม่ได้ว่าความผิดปกติที่เกิดขึ้นเป็นผลขณะมีชีวิตอยู่หรือหลังจากเสียชีวิต&lt;br /&gt;       &lt;br /&gt;       &lt;strong&gt;จากความสำเร็จในครั้งนี้ ดร.รังสรรค์เผยว่า ทีมวิจัยตั้งเป้าจะโคลนนิงแพะให้ได้ครบ 20 ตัวภายในปี 2550 และจะต่อยอดโคลนนิง “เลียงผา” หรือ “แพะภูเขา”&lt;/strong&gt; ซึ่งใกล้จะสูญพันธุ์เนื่องจากถูกล่าเพื่อนำมาทำน้ำมันใช้เป็นยาบรรเทาปวดตามความเชื่อ โดยสัตว์ทั้ง 2 ชนิดอยู่ในตระกูลเดียวกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพและข่าวจากผู้จัการออนไลน์ 6 กรกฎคม 2550&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พอดีคิดถึงแกะดอลลีและอยู่ระหว่างการค้นหาข้อมูล ก็ได้ชมข่าวคราวความสำเร็จของคนไทยระดับโลกอีกคนหนึ่ง ก็ถือโอกาสนำมาเผยแพร่ต่อให้เป็นที่ประจักษ์ต่อชาวโลกว่าไทยเรานี้มีความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การเกษตร โดยเฉพาะเทคโนโลยีการผลิตแพะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และในอนาคตถ้าหากว่ามีการอนุญาตให้เราสามารถนำไปใช้ในอุตสาหกรรมผลิตจริงได้แล้วประเทศไทยคงจะทัดเทียมและแข่งขันกับประเทศต่างๆ ได้ทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากผลสำเร็จในครั้งนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นผลดีและความก้าวหน้าทางวิวัฒนาการ หรือว่าเป็นผลข้างเคียงต่อวิวัฒนาการทางด้านเทคโนโลยีชีวภาค&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-7971605847429292421?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/7971605847429292421/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=7971605847429292421&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7971605847429292421?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/7971605847429292421?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/08/guy_15.html" title="&quot;น้องกาย&quot;(Guy) แพะโคลนนิง ฝีมือคนไทย" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RsKWFihn-GI/AAAAAAAAAA0/f0v2mdOtBHA/s72-c/Image0.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRHk4fSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-2853669131029033540</id><published>2007-08-10T09:10:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:05.735+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:05.735+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="แผ่นตรวจซีด" /><title>แผ่นตรวจสอบโรคโลหิตจาง Anaemia Guide</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rk1WOL_KIqI/AAAAAAAAAAM/N_-xhGiMRwc/s1600-h/01chart.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5065799957597528738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rk1WOL_KIqI/AAAAAAAAAAM/N_-xhGiMRwc/s320/01chart.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;การเลี้ยงแพะขณะนี้กล่าวได้ว่ากำลังได้รับความสนใจเลี้ยงกันมากขึ้น ทั้งจากจำนวนคนเลี้ยงและจำนวนแพะที่เลี้ยง หลายๆ คนเลี้ยงแล้วก็สะดวกราบรื่นดี หลายๆ คนก็มักประสบกับปัญหาอยู่ตลอด สาเหตุเพราะผู้เลี้ยงแพะส่วนมากยังไม่ค่อยเข้าใจ หรือเอาใจใส่กับสุขภาพของแพะมากนัก &lt;strong&gt;เพราะมักเข้าใจว่าแพะเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่าย กินง่าย อยู่ง่าย แต่ลืมไปว่า แพะก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่เจ็บได้ ป่วยได้ แต่พูดไม่ได้ และก็ตายได้ง่ายๆ&lt;/strong&gt; ด้วยเช่นกัน &lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;ดังนนั้นผู้เลี้ยงจำเป็นต้องเอาใจใส่ดูแลสุขภาพแพะทุกวัน เช่น ลองเอาหูของเราไปแนบฟังตรงท้องแพะดูบ้างว่ามีเสียงผิดปรกติหรือไม่ หรือมีกลิ่นผิดปรกติจากแพะหรือเปล่า ปัญหาสุขภาพแพะของบ้านเราหลักๆ แล้วก็มักจะเป็นพยาธิ ที่ทำความเสียหายให้กับผู้เลี้ยงเป็นจำนวนมาก ทั้งพยาธิภายนอก และพยาธิภายใน พยาธิภายนอก และแมลงรำคาญต่างๆ ก็ได้แก่พวก เห็บ หมัด ไร ยุง  เป็นต้น ส่วนพยาธิภายใน ได้แก่ พยาธิภายในกระเพาะ และภายในลำใส้ เช่น พยาธิตัวกลม พยาธิตัวตืด เป็นต้น ซึ่งเมื่อแพะเป็นพยาธิขั้นรุนแรงแล้วสามารถทำให้แพะตัวนั้นตายได้ ดังนั้นผู้เลี้ยงจำเป็นต้องสามารถตรวจสุขภาพแพะเบื้องต้นด้วยตัวเองได้ เพื่อจะได้ป้องกันและรักษาได้ทัน การตรวจสอบเบื้องต้นที่ง่ายที่สุด ก็คือการตรวจที่สีผิวของอวัยวะเพศ หรือที่สีผิวของเปลือกตาแพะ โดยเปรียบเทียบกับ&lt;strong&gt;แผ่นตรวจซีด หรือแผ่นตรวจสอบโรคโลหิตจาง&lt;/strong&gt; ด้วยการเทียบสีของเปลือกตาแพะตามระดับหมายเลขต่างๆ ดังต่อไปนี้ หมายเลข 1 สีเยื่อเมือปติ บ่งชี้ว่าสัตว์สุขภาพดี และให้เฝ้าติดตามปัญหาพยาธิ และโลหิตจาง ทุกๆ 4-6 เดือน หมายเลข 2 สีเยื่อเมือกซีดเล็กน้อย แนะนำให้อาหารคุณภาพดี และมีการกำจัดตัวอ่อนพยาธิในแปลงหญ้า โดยการพักแปลงหญ้าอย่างน้อย 3 เดือน หมายเลข 3 สีเยื่อเมือก ซีดจางปานกลาง บ่งชี้ให้ถ่ายพยาธิและเสริมแร่ธาตุผสมอาหาร ที่มีธาตุเหล็ก ทองแดง โคบอลต์ จนกว่าสีเยื่อเมือกจะเป็นปกติ และเข้มงวดกับการจัดเก็บทำลายมูลสัตว์ และพักแปลงหญ้าอย่างน้อย 3 เดือน หมายเลข 4 สีเยื่อเมือกซีดจางมาก แนะนำให้ปรึกษาสัตวแพทย์ เพื่อป้องกันปัญหาดื้อยาถ่ายพยาธิ และหากสีเยื่อเมือกไม่กลับสู่ปกติหรือดีขึ้นภายใน 1 เดือน ให้ทำการคัดทิ้งได้เลย ขอขอบคุณแผ่นตรวสอบโรคโลหิตจางจากคุณหมอพรหล้า โครงการฟาร์มดี โดยคลินิกฟาร์มดี เขตหนองจอก กรุงเทพฯ ชุมทางแพะสัญจรครั้งแรก ที่เทวาฟาร์ม อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี วันอาทิตย์ที่ 18 มีนาคม 2550&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-2853669131029033540?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/2853669131029033540/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=2853669131029033540&amp;isPopup=true" title="2 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/2853669131029033540?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/2853669131029033540?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/05/blog-post.html" title="แผ่นตรวจสอบโรคโลหิตจาง Anaemia Guide" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rk1WOL_KIqI/AAAAAAAAAAM/N_-xhGiMRwc/s72-c/01chart.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMRHYzfSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-5208537052426972674</id><published>2007-07-16T16:13:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:05.885+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:05.885+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะแบบยั่งยืน" /><title>การเลี้ยงแพะแบบยั่งยืน</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpsn8fUFaAI/AAAAAAAAAAs/XwaDfdwC0NI/s1600-h/mike.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpsn8fUFaAI/AAAAAAAAAAs/XwaDfdwC0NI/s200/mike.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087704124196481026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;จากการ&lt;strong&gt;เริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ &lt;/strong&gt;ก็มีคำถามตามมาว่า แล้ว&lt;strong&gt;เลี้ยงแพะอย่างไรให้รอด&lt;/strong&gt; ผมก็เลยถามกลับไปว่า รอดคืออะไร รอดคือแพะที่เราเลี้ยงไม่ตาย หรือว่ารอดคือคนเลี้ยงแพะไม่ตาย หรือว่าอะไรครับ?&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;รอด ก็คือ แพะรอด เรารอด ครอบครัวเรารอด และธุรกิจก็อยู่รอดด้วยค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โอเค รอดก็รอด แต่ผมล่ะ จะรอดคำถามนี้ไปได้รึเปล่า &lt;br /&gt;จากนั้นก็ได้ตะลอนหาคำตอบอยู่พักหนึ่ง ก็หลากหลายความเห็น พอประมวลได้ว่า ยุกนี้สมัยนี้มันก็ต้องเลี้ยงแบบพอเพียง แบบผสมผสาน แบบยั่งยืนซิ  ผมก็ถามกลับไปว่าแล้วแบบยั่งยืนคือแบบไหน แล้วแบบไหนถึงจะยั่งยืนละครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในที่สุดผมก็ต้องไปถาม Google เพราะเป็นที่พึ่งอันดับแรกและอันดับสุดท้ายของผม และก็เหมาสรุปเอาเองว่า แบบยั่งยืน ก็คือแบบผสมผสานและพอเพียง พึ่งพาตนเองและพึ่งพาท้องถิ่นเป็นหลัก รู้จักใช้ปัจจัยต่างๆ ที่มีอยู่ในท้องถิ่นให้เป็นประโยชน์ให้มากที่สุดและไม่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม นำเทคนิกหรือวิธีการแบบปราชญ์ชาวบ้านหรือภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ให้ได้ผลดี คุ้มค่าต่อการลงทุน ไม่เบียดเบียนตนเองและความมั่นคงของครอบครัว ไม่แน่ใจว่าจะมีใครงงกับผมมั้ยนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พูดง่ายก็คือ ท้องถิ่นเรามีอะไรก็ให้นำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ให้มากที่สุด เช่น เราปลูกข้าวโพด หลังจากหักฝักไปแล้ว ก็เอาต้นและใบข้าวโพดมาเลี้ยงแพะ มีหญ้าขึ้นรกไปหมดก็ตัดมาให้แพะกิน หรือหยูกยาก็ให้แพะกินพืชสมุนไพร เป็นทั้งอาหารและยาป้องกันโรคไปในตัว&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-5208537052426972674?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/5208537052426972674/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=5208537052426972674&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5208537052426972674?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5208537052426972674?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/07/blog-post_16.html" title="การเลี้ยงแพะแบบยั่งยืน" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpsn8fUFaAI/AAAAAAAAAAs/XwaDfdwC0NI/s72-c/mike.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMR345cCp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-5737966377672865134</id><published>2007-07-13T11:49:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:06.028+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:06.028+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ไข้" /><title>ไข้</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpcBDfUFZ_I/AAAAAAAAAAk/uZb-2R34B6k/s1600-h/isanfarm.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpcBDfUFZ_I/AAAAAAAAAAk/uZb-2R34B6k/s200/isanfarm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086535463595239410" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;สำหรับแฟนพันธุ์แท้ของคุณหมอพรหล้า ที่ยังไม่หายคิดถึงคุณหมอ ก็ขอต่ออีกเรื่องก็แล้วกัน เพราะอ่านดูแล้วก็ต่อเนื่องกันกับที่เพิ่งจากนำเสนอไปด้วยเรื่องเสียงของปอด ถ้าพร้อมแล้วก็อ่านบทความเรื่อง &lt;strong&gt;ไข้&lt;/strong&gt; ของคุณหมอได้เลยครับ ^_^&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;มีคำที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิร่างกายที่สูงขึ้นจากปกติ 100-102.8-103 F คือ&lt;br /&gt;1 ไข้ จริงๆ&lt;br /&gt;2 อุณหภูมิร่างกายที่สูงขึ้นจากการตากแดดหรือออกกำลัง ไข้แดด ทำนองนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ทั้งสองอย่างอันตรายทั้งคู่ เพราะทำให้สมองเสียหายได้ ชักจนระบบทางเดินหายใจล้มเหลว ตายได้ ไข้นั้นมีทั้งจาก ไข้จากการติดเชื้อโรค และ ไข้จากไม่ทราบสาเหตุ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;เมื่อไหร่จะใช้ยาลดไข้&lt;/strong&gt; ก็เมื่อมีไข้สูงและเมื่อมั่นใจที่มาของไข้ เพราะยาลดไข้ไปแก้ไขที่สมองให้อุณหภูมิลดลง แต่สาเหตุไม่ได้เป็นที่สมองทีนี้พอใช้ยาไปโดยที่ไม่รู้เหนือรู้ใต้ก็กลายเป็นว่ายิ่งทำให้หาต้นสายปลายเหตุของไข้หรือความรุนแรงของโรคยากเข้าไปอีก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าลืมว่า ถ้าสัตว์เป็นไข้ เพราะติดเชื้อโรคในร่างกาย ไข้นี้เกิดขึ้นเพื่อทำลายเชื้อโรคอีกทางหนึ่งที่ร่างกายใช้ต่อสู้ แต่เผอิญว่าไข้มันรุนแรงไป เช่นเกิน 104 F ก็พาลจะทำให้สมองเสียหายไปด้วย คิดเอาประมาณว่า เอาเลือดร้อนๆไปลวกสมองแล้วกันนะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แล้วเมื่อไหร่ ไม่ต้องใช้ยาลดไข้&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;ก็เมื่อ เช็ดตัวด้วยน้ำเย็นเจี๊ยบๆ ตามซอกขาตามหน้า ตัว พาเข้าร่ม อากาศดี ลมโชย แล้วไข้ก็ลดลงอันนี้อาจเป็นเพียงไข้แดด อุณหภูมิเลยขึ้นเฉยๆ หรือเป็นไข้ที่เกิดจากการติดเชื้อจริงๆก็ได้ แต่ว่าถ้าเราเช็ดตัว ป้อนน้ำกิน ให้น้ำเกลือแล้วลดไข้ได้ ให้ยาฆ่าเชื้อโรคที่เป็นสาเหตุของไข้ได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;แล้วทำไมต้องให้ยาลดไข้ด้วยหละ &lt;/strong&gt;(ไม่ต้องให้เพื่อปลุกปลอบใจตัวเอง หรือระดมยิงไว้ก่อน)&lt;br /&gt;แต่ถ้าทำทุกอย่างไปแล้วไข้ยังไม่ลดอีก อันนี้อาจเข้าข่ายไข้แบบไม่ทราบสาเหตุหรือเกิดความผิดปกติของสมองส่วนที่ทำงานเกี่ยวกับการดูแลอุณหภูมิของร่างกาย อันนี้ก็จะลึกลงไปอีก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วคิดดูหากเกิดการมั่วระดมยิง จนเราเองก็งง แล้วจะไปสรุปว่าเป็นไข้ไม่ทราบสาเหตุได้ไง )เพราะเมื่อให้ยาลดไข้ไปกลบอาการไว้ แสดงว่าเราต้องตามดูอีกเรื่อยๆ หรือรอจนกว่ายาจะหมดฤทธิ์ซึ่งก็เป็นการเพิ่มชั่วโมงการทำงาน โดยใช่เหตุแถมทำให้เราประเมินอาการสัตว์ต่ำไปกว่าที่เป็นจริงอีกต่างหาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ทีนี้มาถึงเรื่องลดไข้ &lt;strong&gt;อย่าให้ไข้ลดลงอย่างฮวบฮาบ &lt;/strong&gt;ไม่ว่าจะมาจาก การเช็ดตัว หรือยาลดไข้ เช่น เกิน 2-3องศาใน 1 ชม. อันนี้เดิ๋ยวจะทำให้สมองสับสน แล้วอุณหภูมิร่างกายจะลดลงไปแบบไม่มีที่สิ้นสุดเป็นเหตุให้ตัวเย็นตายได้อีก สรุปว่า เมื่อมีไข้ต้องติดตามด้วยปรอทวัดไข้จนกว่าจะปกติ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฉนั้น เมื่อมีไข้ ให้คิดถึงการเช็ดตัว ก่อนการฉีดยาลดไข้ เพื่อที่จะได้ไม่งง ไม่หลงทางคือเช็ดตัวไป วัดไข้ไป เรื่อยๆ เราจะเห็นแนวโน้มของอุณหภูมิ เรียกว่าภายใน 15-30 นาทีแรกก็เห็นความแตกต่างแล้ว &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ยาฉีดไปแล้ว ดูดคืนไม่ได้ นะคะ&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-5737966377672865134?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/5737966377672865134/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=5737966377672865134&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5737966377672865134?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/5737966377672865134?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/07/blog-post_7138.html" title="ไข้" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpcBDfUFZ_I/AAAAAAAAAAk/uZb-2R34B6k/s72-c/isanfarm.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMR3w8eip7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-6812648743732603084</id><published>2007-07-13T11:08:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:06.272+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:06.272+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สุขภาพแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เสียงปอดของแพะ" /><title>เสียงปอดของแพะ</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpb1LfUFZ-I/AAAAAAAAAAc/nYGnivR4nz8/s1600-h/PPR8.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpb1LfUFZ-I/AAAAAAAAAAc/nYGnivR4nz8/s200/PPR8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086522406894659554" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ช่วงนี้มีเวลาว่างอยู่บ้าง จึงเข้าไปดูกระทู้เก่าๆ กะว่าจะเอามาเล่าใหม่ เพราะมีสมาชิกถามมาว่า คุณหมอพรหล้าหายไปไหนหรือค่ะ ก็เลยไปดูที่กระทู้ที่คุณหมอเขียน หรือตอบ และช่วงนี้ฝนตกหนักเพราะเป็นฤดูฝน จึงขอนำข้อมูลเรื่องปอด ที่คุณหมอโพสต์ไว้มาเผยแพร่ต่อก็แล้วกัน ^_^&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;ช่วงนี้มีเคส &lt;strong&gt;โรคปอด&lt;/strong&gt;เข้ามาบ่อยมาก&lt;br /&gt;อยากให้ทุกคน ระวัง และปรับตัวให้ทันกับการแปลี่ยนแปลงของอาการที่เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อีกอย่างที่สังเกตุพบว่า เสียงปอดแพะในแถบกรุงเทพ เสียงดังกว่าปกติ แม้จะไม่ได้แสดงอาการป่วยแต่จริงๆแล้ว เสียงปอดมันจะเงียบกว่านี้ ที่เป็นอย่างนี้อาจเพราะ แพะมีจุดอ่อน ที่ปอดและโดยสภาพร้อนชื้นนั้น ไม่ส่งผลดี ทำให้เกิดร่อยรอยความเสียหายที่ปอด เวลาฟังเสียงจึงดังกว่าปกติแม้ไม่แสดงอาการ แต่สิ่งนี้จะสะสมไว้เมื่อเกิดเหตุติดเชื้อเล็กๆน้อยๆก็จะลุกลามใหญ่โตได้อย่างรุนแรงและรวดเร็ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ฉนั้นโปรดตามหมอ&lt;/strong&gt; ก่อนที่มันจะไม่กินหรือ เอาแต่นอน ไม่มีแรง ให้ตามหมอ&lt;strong&gt;ตั้งแต่มันเริ่มไออย่าปล่อยจนขี้มูกเหนียวข้นเป็นกาว&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ลองนึกภาพของคนที่สูบบุหรี่ เขาก็มีถุงลมโป่งพองบางส่วน แต่ส่วนอื่นๆมันก็ทำงานชดเชยให้ก็ไม่มีอาการอะไรแต่หากเกิดปอดชื้นขึ้นก็ย่อมรุนแรงจนกลายเป็นปอดบวมแบบเร็วและร้ายกว่าคนที่ไม่สูบบุหรี่ ทำนองนั้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอระบายหน่อยนะ ค่ะ&lt;br /&gt;แบบว่ามาตามหมอตอนที่หัวใจมันกำลังจะไป หายใจไม่ไหวแล้ว ไม่กินอาหารแล้ว ร่างกายขาดน้ำอย่างมากหมอจะทำไงได้ ในเมื่อ &lt;br /&gt;1 การให้ยาในสภาพร่างกายขาดน้ำนั้น เป็นผลเสียมากกว่าผลดี&lt;br /&gt;2 ร่างกายที่ขาดน้ำ ต้องให้น้ำเกลือที่มีพลังงาน ก็ให้เร็วไม่ได้ เพราะเดี๋ยวน้ำจะไปท่วมปอดมากขึ้น&lt;br /&gt;3 งั้นเปลี่ยนเป็นป้อน ก็กลืนไม่ไหวเพราะไม่มีแรง และกลั้นหายใจเวลากลืนไม่ได้ แค่นอนเฉยๆก็หายใจไม่พออยู่แล้ว&lt;br /&gt;4 การให้น้ำเกลือที่ช้ามาก ไม่สามารถจะชดเชยการขาดน้ำที่รุนแรงได้ทัน และ ไม่สามรถเพิ่มความดันเลือดได้ก็ช่วยหัวใจไม่ได้อยู่ดี&lt;br /&gt;5 การให้น้ำเกลือเข้าใต้ผิวหนัง ก็ดี แต่ไม่สามารถให้ชนิดที่มีน้ำตาลได้ แต่สัตว์ต้องการพลังงานจะเอาที่ไหนดี&lt;br /&gt;6 ถ้าขั้นนี้แล้ว ต้องมีการให้ออกซิเยน แต่หมอก็แบกถังไปไม่ได้ ครั้นอุ้มแพะขึ้นรถ มันก็หัวใจจะวายแล้วและค่าใช้จ่ายก็เป็นคำตอบที่บอกว่าราคาไม่ได้ เพราะให้กันเป็นวันๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ฉนั้น ฉนั้น ฉนั้น โปรดเรียกหมอตั้งแต่มันเริ่มไอ&lt;/strong&gt;(แบบว่าเหนื่อยและบำบากมาก ในการกู้ชีวิต และมักไม่ทันการณ์ แล้วแพะก็มักจะแกล้งหมอด้วยการดีขึ้นในช่วงแรกๆ พอหมอจะกินข้าวเย็นหรือจะเข้านอน มันก็เริ่มจะออกเดินทางเหมือนหลอกให้เราหนื่อยฟรี ตั้งหลายชั่วโมง แต่จริงๆแล้ว อากาศช่วงหัวค่ำ เป็นอาการที่ไม่เหมาะสมถ้าทำงานสำเร็จจะไม่รู้สึกเหนื่อยเลย แต่พอมันตายนะ จะเหนื่อยไปอีกเป็นวันๆ)  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คำตอบเรื่องนี้ ไม่ได้อยู่ที่หมอ แต่อยู่ที่โรงเรือน นะคะ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Credit:ภาพจาก http://www.fao.org/ag/aga/agah/empres/GEMP/resources/prnt-ppr-cp-PPRman.htm&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-6812648743732603084?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/6812648743732603084/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=6812648743732603084&amp;isPopup=true" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6812648743732603084?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/6812648743732603084?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/07/blog-post_13.html" title="เสียงปอดของแพะ" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/Rpb1LfUFZ-I/AAAAAAAAAAc/nYGnivR4nz8/s72-c/PPR8.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YMR3s7fSp7ImA9WxRaEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-5616742073359928909.post-1417870027301688313</id><published>2007-07-12T12:20:00.000+07:00</published><updated>2008-12-11T20:13:06.505+07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-12-11T20:13:06.505+07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="การเลี้ยงแพะ" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="เริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ" /><title>เริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ</title><content type="html">&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpSlfA82wLI/AAAAAAAAAAU/9z1iOtm5ZOc/s1600-h/Lung_song.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085871831457906866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpSlfA82wLI/AAAAAAAAAAU/9z1iOtm5ZOc/s200/Lung_song.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สนใจอยากจะเลี้ยงแพะ ควรจะเริ่มต้นอย่างไรดี, เลี้ยงแพะเนื้อหรือแพะนมดี เลี้ยงแพะพันธุ์ หรือแพะขุน อย่างไหนดีกว่ากัน เลี้ยงแพะพันธุ์อะไรดี สร้างโรงเรือนแบบไหนถึงจะดี เลี้ยงแพะแล้วจะขายให้ใคร คำถามเหล่านี้ดูจะเป็นคำถามยอดฮิตประจำเว็บบอร์ดเลยก็ว่าได้&lt;br /&gt;&lt;span id="fullpost"&gt;&lt;br /&gt;และหนึ่งในนั้นก็คือผมเอง เมื่อครั้งแรกเริ่มหาคำตอบบางอย่างให้กับตนเอง และก็มีเพื่อนๆ แห่งโลกไซเบอร์ ช่วยกันขานไขให้คำตอบมาหลายต่อหลายท่าน แตกต่างกันไป หลายๆ ท่าน หลายๆ คนเชิญชวนให้ไปเที่ยวชมถึงฟาร์ม ได้พูด ได้คุย ซักถาม เบื้องลึกเบื้องหลังกันได้เต็มที่ ก็พอจะประมวลได้ว่า เราควรจะเริ่มต้นด้วยการหาข้อมูลก่อนเป็นอันดับแรก ศึกษาข้อมูลให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ข้อมูลที่ควรจะรู้ก็ได้แก่ พันธุ์แพะสายพันธุ์ต่างๆ แล้วดูว่ามีสายพันธุ์ใดบ้างที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมที่เราตั้งใจว่าจะใช้เป็นสถานที่ตั้งฟาร์มของเรา &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อเข้าใจเรื่องสายพันธุ์ที่น่าจะเลี้ยงแล้ว ก็ต้องหาข้อมูลเรื่องการตลาด ว่าตลาดที่เราต้องการนั้นอยู่ทีใด อยู่ในประเทศหรือนอกประเทศ ถ้าอยู่ในประเทศแล้วอยู่ส่วนไหนของประเทศ อย่าลืมว่ายุคนี้เป็นยุคทุนนิยมผ่านคอมพิวเตอร์ข้อมูลเดินทางได้เร็วมาก ใครมีข้อมูลดีย่อมได้เปรียบ และถ้าใครที่มีทุนหนาด้วยยิ่งน่ากิ่งเกรง ดังนั้นถ้าจะทำธุรกิจการเกษตรด้านแพะก็ต้องพร้อมด้วยข้อมูลด้านนี้เพื่อป้องกันความล้มเหลวในธุรกิจของเรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อมูลด้านต่อไปที่ควรจะรู้ก็คือ อาหาร ทั้งอาหารหยาบและอาหารข้น เพราะถ้าเราจะเลี้ยงแพะเชิงธุรกิจแล้ว อาหารถือว่าเป็นหัวใจของการเลี้ยง อาหารดีมีคุณค่ามาก สร้างประโยชน์กับแพะในการแปลงหญ้าและอาหารเป็นนมและเนื้อได้ดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อีกเรื่องก็คือเรื่องโรค โรคแพะที่สำคัญ เป็นกันมาก และทำความเสียหายมาก หรือว่าโรคธรรมดาๆ แต่ว่าสามารถสร้างความเสียหายได้ถ้าหากว่าเราละเลย ศึกษาวิธีป้องกันและบำบัดอย่างถูกต้อง ให้สอดคล้องกับสภาพพื้นที่และสภาพแวดล้อม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ส่วนโรงเรือนก็ยึดหลักว่า ให้แพะอยู่สบายก็แล้วกัน คำว่าสบายๆ ทุกท่านคงจะเข้าใจดีกันอยู่แล้ว คุณหมอพรหล้า เคยพูดว่า อยู่ภาคอีสานแล้วสร้างโรงเรือนขวางตะวันอย่างนี้แพะก็ร้อนตาย แล้วแพะมันจะสบายๆ ได้อย่างไร อย่างนี้แพะก็เครียด ผลผลิตก็ลดลงด้วย ส่วนควรจะลงทุนเท่าไรนั้น ก็ตามกำลังทรัพย์ก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และที่สำคัญและไม่รู้ไม่ได้ คือเรื่องการจัดการฟาร์ม บริหารจัดการอย่างไรให้มีต้นทุนที่ต่ำที่สุด มีคุณภาพที่สุด และไม่เป็นเหตุให้เกิดปัจจัยลบด้านต่างๆ ตามมาด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แพะพันธุ์ดี กินหญ้าดีอาหารดี อยู่สบายดี คนเลี้ยงจัดการดี เท่านี้ธุรกิจการเกษตรแพะก็ไปได้โลดแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Credit: ปากกานาพายัพ, นิตยสารแพะเศรษฐกิจ, ปีที่1, ฉบับที่2, วันที่ 15 ต.ค. - 14 พ.ย. 49 บทบรรณาธิการ เรื่องแพะ&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:0;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:0;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5616742073359928909-1417870027301688313?l=thaigoatclub.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/feeds/1417870027301688313/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5616742073359928909&amp;postID=1417870027301688313&amp;isPopup=true" title="12 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/1417870027301688313?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/5616742073359928909/posts/default/1417870027301688313?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://thaigoatclub.blogspot.com/2007/07/blog-post.html" title="เริ่มต้นอย่างไรกับการเลี้ยงแพะ" /><author><name>ชุมทางแพะ!</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03006907711832605056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_JXAmykzrtWM/RpSlfA82wLI/AAAAAAAAAAU/9z1iOtm5ZOc/s72-c/Lung_song.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>12</thr:total></entry></feed>

