The Cathpain's Blog

Ο Αλή Πασάς και ο ρόλος του στη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους

2011-12-30T17:09:00.004+02:00

Όλοι έχουμε ακούσει και διαβάσει για τον Αλή Πασά και τα Γιάννενα, τους πολέμους με τους Σουλιώτες, την ερωμένη του γιου του Κυρά Φροσύνη που έπνιξε στη λίμνη... ίσως και την Κυρά -Βασιλική... αλλά πόσοι ξέρουμε το ρόλο που έπαιξε ο ηγέτης αυτός στη δημιουργία του Ελληνικού Βασιλείου; (Σε προηγούμενο ποστ είχα γράψει για τον Μοχάμεντ Άλι της Αιγύπτου αλλά όχι για τον Αλή Πασά)

Για να μη χαθούμε (εύκολο) το κείμενο χωρίζεται σε τρία τμήματα: Εξωτερικό περιβάλλον (Μεγάλες Δυνάμεις), Εσωτερικό (Οθωμανική Αυτοκρατορία -ελληνική επανάσταση) και φυσικά οι Άνθρωποι που ενεπλάκησαν στον Αγώνα (και οι σχέσεις όλων των παραπάνω με τον Αλή Πασά για το πως συνδέονται με την δημιουργία του Ελληνικού Κράτους).

Εισαγωγή: Ο Αλή στα Ιωάννινα

Στα 1787, ο Αλή -ο Τεπελενλής, γίνεται μουτεσαρίφης των Ιωαννίνων, και για να εδραιώσει την θέση του, μετά την θεαματική άνοδό του απέναντι στους ισχυρούς αντιπάλους του -μπέηδες της Αλβανίας, φορά το προσωπείο του προστάτη των υποδούλων και συντελεί στην ιστορική αναβίωση της μνήμης του Κοσμά του Αιτωλού, ώστε να αποκτήσει λαϊκά ερείσματα, με τελικό σκοπό την αυτονόμησή του από την Πύλη. Υποτάσσει τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, κτίζει ανάκτορα, ιδρύει στρατιωτική σχολή με Γάλλους καθηγητές, στην οποία έμελλε να φοιτήσουν οι επισημότεροι οπλαρχηγοί της ελληνικής Επανάστασης και ευνοεί την ανάπτυξη των εμπορευματικών σχέσεων.

Στην ακμή του η εξουσία του έφτανε έως την Πελοπόννησο, τη Μακεδονία, την Εύβοια και τη Στερεά.

Εξωτερικό Περιβάλλον: Ο Αλή Πασάς και οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής

Ο Αλή Πασάς είχε αλληλογραφία με τον Ναπολέοντα, τον Αυστριακό καγκελάριο Μέτερνιχ (της Ιερής Συμμαχίας που ήταν αντίθετος με τις εθνοτικές εξεγέρσεις) και καλές σχέσεις με τους Άγγλους. Προσπαθούσε να δημιουργήσει καλό όνομα στη Δύση, υποδεχόμενος στο παλάτι του κάθε Ευρωπαίο περιηγητή που περνούσε από την επικράτειά του. Καταλάβαινε το ρόλο των ευρωπαϊκών σαλονιών στη διαμόρφωση της διεθνούς πολιτικής. Το 1804 είχε άγγλο διπλωμάτη στα Ιωάννινα, το 1805 τον Γάλλο (μελλοντικό Φιλέλληνα) Πούκενβιλ και το 1810 επίσημο Άγγλο πρεσβευτή. Επίσης είχε ζητήσει από τον Μέτερνιχ σχέδιο συντάγματος. Αυτή η ανεξάρτητη διπλωματία υποχρεώνει την Πύλη να στραφεί εναντίον του το 1820, αφού κατάλαβε την πρόθεση του Αλή για ανεξαρτητοποίηση.

Εσωτερικό Περιβάλλον: Ο Αλή Πασάς και η Οθωμανική Πύλη

Ο Αλή Πασάς λόγω των ικανοτήτων του αλλά και της επιρροής του σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο ως Πασάς αποτέλεσε τελικά άμεση απειλή για την Υψηλή Πύλη (Σουλτάνο) και έτσι στάλθηκαν εναντίον του (1820-1822) στρατιές που απασχόλησαν τους Τούρκους από την εξέγερση των Ελλήνων στην έναρξή της Επανάστασης (1821). Συγκεκριμένα, ο Χουρσίτ Πασάς εκστράτευσε από την Τριπολιτσά (Τρίπολη) στις 24/12/1820 αφήνοντας την Πελοπόννησο αφύλακτη, όπου 6 μήνες μετά εκδηλώθηκε η επανάσταση. Να σημειωθεί εδώ ότι η Πύλη ενημερώθηκε από τους Άγγλους για την επερχόμενη επανάσταση στο Μοριά και προέβη στα αντίποινα. Στη Στερεά Ελλάδα την επανάσταση κήρυξε ο Αθανάσιος Διάκος τον Μάρτιο του 1821. Συνεπώς στην ΕΝΑΡΞΗ της (1821-22) η Επανάσταση ωφελήθηκε ουσιαστικά από τον Αλή Πασά αφού όγκος του τουρκικού στρατού απασχολούνταν στα Γιάννενα.

Ο Αλή Πασάς και οι πρωταγωνιστές του 1821

Στη στρατιωτική σχολή του Αλή διδάχτηκαν οι εξής: ο Ανδρούτσος, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Γρίβας, ο Λάμπρος Βέικος, ο Πανουργιάς, ο Γεώργιος Bαρνακιώτης. Επίσης άλλοι σπούδασαν στις περίφημες σχολές των Ιωαννίνων με την βοήθειά του (Σαλώνων Ησαΐας). Στην αυλή του επίσης ήταν και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Η σχέση του Αλή ΚΑΙ με τους κύριους στρατιωτικούς αρχηγούς της ελληνικής επανάστασης είναι φανερή.

Συμπερασματικά λοιπόν, κυρίαρχος στη θέση του για 33 χρόνια (ο μακροβιότερος πασάς) εκτός του ότι έμαθε τους Έλληνες αρματολούς να πολεμάνε, οι εξωτερικές σχέσεις του Αλή έδωσαν στις Μεγάλες Δυνάμεις την δυνατότητα να καταλάβουν την εξασθένιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η ταυτόχρονη έναρξη της επανάστασης με το ευρωπαικό κίνημα φιλελληνισμού, με τον Πούκενβιλ ή τον Λόρδο Βύρωνα. Παράλληλα απασχόλησε στρατεύματα τα δύο πρώτα και πολύ σημαντικά έτη της επανάστασης. Στη συνέχεια οι Έλληνες πιστοί στην παράδοση άρχισαν τους εμφυλίους, άλλο θέμα αυτό.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι οι Φιλικοί, στο συνθηματικό γλωσσάρι τους τον έλεγαν «Ο Πενθερός».

Επίλογος: Τα αγαπημένα πρόσωπα του Αλή Πασά: Η Κυρά Βασιλική και ο έμπιστός του μετά το θάνατο του Αλή (1822)

Βασιλική Κονταξή

Τον Ιανουάριο του 1822, μετά τη δολοφονία του Αλή, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου απελευθερώθηκε με τη μεσολάβηση του Πατριάρχη Άνθιμου του Γ΄ και παρέμεινε στο Πατριαρχείο για έξι χρόνια.

Μετά την ήττα του στόλου Τούρκων και Αιγυπτίων στη ναυμαχία του Ναυαρίνου η Υψηλή Πύλη πήρε αυστηρά μέτρα και συνέλαβε την Κυρα-Βασιλική και όλους τους άλλους που είχαν μεταφερθεί μαζί της στην Κωνσταντινούπολη και τους εξόρισε στην Προύσα ως υπόπτους, αλλά τον Οκτώβριο του 1829 της δόθηκε η άδεια να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου παρέμεινε για λίγο (1830) στο ιδιόκτητο κτήμα της, στο χωριό Βοϊβόντα (σημερινή Βασιλική του Δήμου Καλαμπάκας), που της ανήκε ως τσιφλίκι (μαζί με τα χωριά Σαρακήνα Καλαμπάκας και Μεταμόρφωση Καρδίτσας) και που προς τιμή της ονομάσθηκε Βασιλική.

Θανάσης Βάγιας

Μετά την πτώση και τον θάνατο του Αλή Πασά, ο Βάγιας μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, που διέμεινε ως το 1827 και πρόσφερε υπηρεσίες στο εκεί ελληνικό στοιχείο. Το 1829 ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης του ελληνικού κράτους, Ιωάννης Καποδίστριας, τον διόρισε επιστάτη του προτύπου Αγροκηπίου της Τίρυνθας. Μαρτυρείται επίσης ότι το 1834 ζούσε στην αφάνεια στα Ιωάννινα και ότι πέθανε στην πατρίδα του, το Λεκλί, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία.

2011-12-20T19:05:00.000+02:00

Athens in time

View more presentations from Themistocles Papadimopoulos

Το Κέντρο των Αυτοκρατοριών

2011-12-06T19:19:00.002+02:00

Ανοίξτε ένα χάρτη

Οι οικονομικο-στρατιωτικές αυτοκρατορίες (477 π.Χ.- 1922)

Η πρώτη "αυτοκρατορική" ένωση στον ελλαδικό χώρο έλαβε χώρο από τους Αθηναίους με την Δηλιακή Συμμαχία με 150 περίπου πόλεις κράτη- μέλη, το 477 π.Χ. Διαλύθηκε το 404 με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στη συνέχεια στον ελλαδικό χώρο ο Αλέξανδρος δημιούργησε την αυτοκρατορία του που μπορούμε να πούμε ότι αρχίζει με την εισβολή του στην Ασία και έως το θάνατό του (334-323 π.Χ.) . Σε 10 χρόνια δημιούργησε αήττητος μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες του αρχαίου κόσμου, όπου έπειτα από τις διαμάχες των διαδόχων του, και τον Πύρρο, στον ελλαδικό χώρο επικράτησαν οι Ρωμαίοι (146 π.Χ).

Η πρώτη μεσογειακή αυτοκρατορία λοιπόν ήταν η Ρωμαϊκή (με έδρα τη Ρώμη, θρησκεία το δωδεκάθεο και τα λατινικά επίσημη γλώσσα) και μάλλον η πιο πραγματική, που ιδρύθηκε μετά την Ρωμαϊκή Δημοκρατία, το 31 π.Χ. Τότε ηττήθηκε στο Άκτιο ο Μάρκος Αντώνιος από τον Οκταβιανό. Το 27 π.Χ. το res publica έφυγε για να έρθει το Principatum, όπου ο Οκταβιανός ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της εξουσίας. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία μπορούμε απλά να πούμε ότι ηττήθηκε από τον Χριστιανισμό, όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ρώμη στο Βυζάντιο το 330 μ.Χ. Το 395 μ.Χ. ο Θεοδόσιος μοίρασε την αυτοκρατορία σε ανατολικό και δυτικό κομμάτι στους γιους του, όπου το δυτικό διαλύθηκε, ενώ το ανατολικό εξελίχθηκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία Γλώσσα της αυτοκρατορίας όχι πια τα λατινικά αλλά τα ελληνικά και θρησκεία ο Χριστιανισμός.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καταλύθηκε το 1453 με την Άλωση της Πόλης, του Βυζαντίου δηλαδή από τους Οθωμανούς Τούρκους. Οι Τούρκοι προέλασαν έως την Βιέννη (1532) όπου σταμάτησαν. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία (τουρκική γλώσσα και ισλάμ) διήρκεσε έως τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1299 έως το 1922), όπου διαλύθηκε και δημιουργήθηκε η Τουρκική Δημοκρατία.
Στη θέση της στα Βαλκάνια δημιουργήθηκαν τα πρώτα έθνη κράτη (nation states) με πρώτο το Ελληνικό Βασίλειο (1832-1974, ενώ μεταξύ 1826-1832 έχουμε την πρώτη ελληνική δημοκρατία). Το Ελληνικό Βασίλειο είχε Ορθόδοξους Χριστιανούς και γλώσσα τα ελληνικά. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε οριστικά μετά το τέλος του ΑΠΠ, από τις Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, οι οποίες έβλεπαν θετικά τη δημιουργία (χριστιανικών) βαλκανικών κρατών στα Βαλκάνια στη θέση της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το ελληνικό κράτος ήταν και το πρώτο nation state στην Ευρώπη.

Τα τελευταία 100 χρόνια. Οι εμπορικές αυτοκρατορίες
Η Βρετανική Αυτοκρατορία στη δύση είχε αναπτυχθεί εμπορικά έπειτα από την βιομηχανική Επανάσταση και την ανακάλυψη της Αμερικής. Στην περιοχή μας η Βρετανική Αυτοκρατορία ενεπλάκη με την Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827) για τη δημιουργία ελληνικού κράτος, του οποίου διόρισε και βασιλιά, τον Βαυαρό Όθωνα (ο οποίος θάφτηκε με τη φουστανέλα) και τον Δανό Γεώργιο (1863-1913, ο μακροβιότερος Έλληνας Ηγεμόνας), δίνοντας στο νεοσύστατο ελληνικό βασίλειο και τα Επτάνησα. Η Χριστιανική Βρετανική Αυτοκρατορία ήλεγχε όλες τις παγκόσμιες εμπορικούς οδούς (Σουέζ, Γιβραλτάρ, Ινδίες, Χονγκ Κονγκ, Κύπρο κτλ). Η παρακμή της ήρθε με το τέλος του ΑΠΠ, όπου της θέση της στο παγκόσμιο στερέωμα κατέλαβαν οι ΗΠΑ που πρωταγωνίστησαν μετά το τέλος του ΒΠΠ, δημιουργώντας το ΝΑΤΟ, (Βορειο-Ατλαντικό Σύμφωνο)όπου η Ελλάδα εντάχθηκε το 1952.
Είναι σαφές ότι από τη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους στα Βαλκάνια, "ανήκε εις στη Δύσιν"

Μετά τον ΒΠΠ, οι νικητές του ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ μπαίνουν ως υπερδυνάμεις σε έναν ψυχρό πόλεμο (οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό, που λήγει με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991. Η Ελλάδα από το 1952 ήταν στους νικητές με την ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Στην Ευρώπη, Γερμανοί και Γάλλοι οραματιστές για την ειρήνη στην Γηραιά Ήπειρο, δημιούργησαν έναν διακρατικό οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, με την Ελλάδα 10ο μέλος το 1981, που το 1992 με τη συνθήκη του Μάαστριχτ έγινε Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2002 Η Ελλάδα εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ, μία ζώνη με κοινό νόμισμα, αλλά με εθνικές οικονομικές και πολιτικές διοικήσεις.

Το 2009, η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωζώνης εντάσσεται σε επιτήρηση από την τρόικα -Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- λόγω υψηλού δημόσιου χρέους, και στο τέλος 2011 την Ελλάδα ακολούθησε η Ιταλία. Τα δύο αυτά κράτη αρχηγούς έχουν πρώην τραπεζίτες, έπειτα από συνεννόηση των πολιτικών κομμάτων.

Η Ιστορία των Αυτοκρατοριών συνεχίζεται (με το ίδιο κέντρο).

Ο 'Ελληνας και το service

2011-11-25T15:45:00.008+02:00

H ελληνική έκδοση των υπηρεσιών εστίασης (2011)

Στη σημερινή οικονομία λέμε ότι έχουμε τρεις τομείς:
-τον πρωτογενή (παραγωγή)
-τον δευτερογενή (τυποποίηση, μεταποίηση, εμπόριο) και
-τον τριτογενή (υπηρεσίες).

Αλλά τι εννοεί ο Έλληνας ότι αναφέρεται στις υπηρεσίες και τι εννοεί ο ξένος;
Ο υπηρέτης είναι ο άνθρωπος που υπηρετεί στις δουλειές του σπιτιού, ο εργαζόμενος. Αυτό έκαναν οι δούλοι στην Αρχαία Ελλάδα, τους υπηρέτες στα σπίτια. Η υπηρεσία θεωρείται η εργασία για κάποιον λοιπόν. Οι Έλληνες τι έκαναν; τους ψαράδες, τους καπετάνιους, τους αγρότες, τους βοσκούς, τους τεχνίτες, τους μαστόρους, τους εμπόρους. Δεν το έβλεπαν ως υπηρεσία αυτό, αλλά ως επάγγελμα, ιδιότητα, ή ακόμα και τέχνη. Τα προϊόντα τους ή τα αγαθά τα πουλούσαν μετά στην Αγορά.

Τί είναι το service που γνωρίζει ο ξένος;

Service provision is often an economic activity where the buyer does not generally, except by exclusive contract, obtain exclusive ownership of the thing purchased. The benefits of such a service, if priced, are held to be self-evident in the buyer's willingness to pay for it. Public services are those society as a whole pays for through taxes and other means...

Μάλιστα. Είναι σαφές ότι δε ζούμε πια στην οικονομία που ζούσαν οι πρόγονοι... Τόσο η βιομηχανική όσο και η τεχνολογική επανάσταση έχουν αλλάξει πολλά και φυσικά και τη δομή των αγορών. Σε απλά ελληνικά, ο μέσος Έλληνας ως υπηρεσία έχει στο μυαλό του κάτι άλλο από αυτό που έχουν σίγουρα οι άλλοι λαοί. Δεν αντιμετωπίζει την υπηρεσία ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ λοιπόν και όποτε την ΠΟΥΛΑΕΙ, τη βλέπει εμπορικά. Τι σημαίνει αυτό; Την ξεπουλάει ή πουλάει πολύ ακριβά (αέρα), δώσε τόσα και οκ, πάρτο και φύγε. Εξάλλου ο Έλληνας έμπορος ήταν πάντα.

Ο τουρισμός ως υπηρεσία
Ο τουρισμός είναι η πιο δύσκολη υπηρεσία, γιατί ο τουρίστας θα αγοράσει ΜΙΑ φορά κάθε χρόνο, θέλει κάποιον έμπιστο και πλέον ειδικά το ταξίδι δεν το αντιμετωπίζει ως περιήγηση, αλλά ως εμπειρία. Και σίγουρα η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει πολλές και διάφορες εμπειρίες, αλλά πρέπει να γίνει πρώτα σωστό προϊόν για να βρει τον πελάτη.

Στην Ελλάδα νομίζουμε λοιπόν ότι έχουμε λοιπόν τουρισμό. Θα διαφωνήσω: στην Ελλάδα έχουμε ξενοδοχεία, ή υπηρεσίες φιλοξενίας, και δεν έχουμε τουρισμό και υπηρεσίες. Θέλετε απόδειξη;
Αν πας να φας στο μέσο εστιατόριο- ταβέρνα στην Ελλάδα (υπηρεσίες εστίασης) δε θα σε σερβίρουν, αλλά θα παρατηρήσεις αυτό: τα μαχαιροπίρουνα (αυτό με τα ποτήρια εδώ το είδα) μέσα στην ψωμιέρα ή σε πιάτο.

Δηλαδή: εγώ ως πελάτης πάω να φάω κάπου και δε με σερβίρουν, μου λένε σερβιρίσου μόνος σου. Προσοχή: δεν υπάρχει επιχείρημα του τύπου "να πας να φας αλλού πιο ακριβά να σε σερβίρουν". Όχι. Πάω να φάω έξω, κάθομαι, δεν το παίρνω στο χέρι, και δικαιούμαι να με σερβίρουν.

Αν δε θες φίλε ταβερνιάρη να με σερβίρεις, δε γουστάρεις το γαλλικό τρόπο, μην τα φέρνεις καθόλου και άσε με να φάω με τα χέρια, εξάλλου το κρέας και η γυναίκα θέλουνε χέρι λένε (οι άλλοι, όχι εγώ). Και εμείς είμαστε Έλληνες και γουστάρουμε στην τελική και αυτό είναι το προϊόν - υπηρεσία μας και όποιος θέλει ας αγοράσει.

Τα σχόλια που μπορεί να κάνει κανείς είναι πολλά, θα μείνω στις εικόνες, και τα συμπεράσματα δικά σας :) που να μιλήσουμε μετά για Loyalty, επαναληψιμότητα, διαχείριση...

και αφήστε τι σκέφτομαι εγώ και εσείς, σκεφτείτε τον τουρίστα!

Market Instinct

2011-11-24T03:17:00.001+02:00

Μιλώντας πριν λίγες ώρες με το Σταύρο Μεσσίνη στο colab, μου ήρθε η φράση "market instinct" για να προσδιορίσω τι έχουμε χάσει οι Έλληνες. Αυτό είναι blogpost σκέφτηκα. Γιατί:

Στη γειτονική Τουρκία, με αιχμή την Πόλη λέμε όλοι ότι υπάρχει ανάπτυξη. Υπάρχει ανάπτυξη σημαίνει ότι υπάρχει αγορά, παζάρι, αλισβερίσι, πάρεδώσε. Στην Ελλάδα πάλι "όποιος έρθει και το πάρει birpara" άκουσα δύο φορές την τελευταία εβδομάδα. Bir para (τουρκ.) = έναν παρά= τσάμπα.

Καταστρέψαμε την αγορά μας. Όλοι θυμόμαστε πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και βιομηχανίες είχε η Ελλάδα πριν μερικά χρόνια καθώς και πόσα παρήγαγε. Και τις διώξαμε.

Έχω ξαναγράψει και επαναλαμβάνομαι ότι η κρίση είναι στην αγορά μας, όχι αλλού. Ακόμα και η επιχειρηματικότητα που όλοι μας λέμε και διατυμπανίζουμε παραμένει έως σήμερα στο μυαλό των περισσοτέρων μία έννοια με στρεβλό νόημα, μία ιδέα, χωρίς πραγματικούς επιχειρηματίες και κυρίως, χωρίς να έχουμε μάθει να πουλάμε. Συγνώμη επειδή έχουμε ξεχάσει να πουλάμε, γιατί οι Έλληνες, όπως και οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι είχαμε τη φήμη του καλού έμπορου.
Μάλιστα κύριοι, ξεχάσαμε πως να ΠΟΥΛΑΜΕ. Προσωπικά, το καλύτερο παράδειγμα ξεκάθαρου παζαριού της γενιάς μας είναι το Openfund. Δείτε και το παρακάτω βίντεο, θυμάμαι που το είχε μοιραστεί ο Τζιραλής, και μου το θύμισε χθες ο Σταύρος.

Η πώληση είναι κάτι που στην Ελλάδα ισοπεδώθηκε μαζί με την παραγωγή. Κανείς δε θέλει να δουλέψει ως πωλητής πια. Γιατί μας έπεισαν οι τράπεζες ότι με την κατανάλωση κάτι κάναμε. Ολέθριο σφάλμα. Για τις τράπεζες βέβαια άμεσο κέρδος.
Αν δεν υπάρχουν πωλήσεις, δεν υπάρχουν έσοδα. Σίγουρα η δημιουργία, η πρωτοβουλία και η παραγωγή ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ φέρνει την ανάπτυξη, μαζί με την πώληση. Για κάποιο ανεξήγητο πραγματικά λόγο, στην Ελλάδα ντρεπόμαστε να δηλώσουμε ΠΩΛΗΤΕΣ, ξέρω μόνο τον κύριο Βαρέλογλου που δηλώνει δημόσια την ιδιότητα του πωλητή (salesman για την ακρίβεια).

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Η αγορά μας έχει καταστραφεί και πρέπει να στήσουμε σωστά προϊόντα, σε σωστές τιμές, ΡΑΦΙ και φυσικά στοχευμένη προώθηση. Απαιτείται ενεργοποίηση του ενστίκτου επιβίωσης, απέναντι στον οικονομικό πόλεμο που δεχόμαστε. Και φυσικά συνεργασία.

Για αρχή είπαμε με το Σταύρο να συγκεντρώσουμε σε ένα έγγραφο τα πραγματικά προϊόντα για ξένους που γνωρίζουμε. Το αρχείο είναι εδώ editable από όλους.

2011-11-15T12:37:00.000+02:00

Brand Greece

View more presentations from Peter Economides

Οι αγορές μας πέθαναν, ζήτω οι αγορές!!!!

2011-10-27T15:35:00.001+03:00

Ολίγον Δελφικός ο τίτλος...

Βαρέθηκα να ακούω να μιλάνε για τις αγορές, αφού μόλις διάβασαν στην τουαλέτα τους τη WSJ και τα προβλήματα με την Ελλάδα, συγνώμη Griechenland, η χώρα των Γραικών, τα έλεγε ο Κοραής χρόνια πριν.

Βαρέθηκα να ακούω να αναφέρονται στις αγορές και στις κακές Standard & Poor, Morgan Stanley, Fitch, Moodys, που θέλουν εξορκισμό και να μας φτωχύνουν, να μας αγοράσουν και να μας ξαναπουλήσουν. ΕΝΝΟΕΊΤΑΙ φτωχέ και άτιμε Γραικέ, ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ γιατί είναι ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ και όταν εσύ ο ΙΔΙΟΣ ρίχνεις την αξία του προϊόντος σου ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ (40), ε τι θέλεις να κάνουν, όταν θες να παράγεις αέρα (και δεν εννοώ τα αιολικά) και να καταναλώνεις ως Γερμανός (και δεν εννοώ την οργάνωση). Και σίγουρα το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας... Η λύση;

Φίλε Γραικέ πρέπει να θυμηθείς ξανά και γρήγορα τι εστί ΑΓΟΡΑ.

Άκου πρώτα τα κακά νέα
Για να θυμηθείς τι είναι η ΑΓΟΡΑ φίλε Γραικέ, πρέπει να πας στο Μοναστηράκι, στον Κεραμεικό την Κυριακή, στις λαϊκές αγορές των συνοικιών σου, που δεν εκτιμάς και την αξία τους πια, γιατί εκεί είναι το πρώτο business model σου. Συνήθισες στα μολ κ στα ξεκολ της πρωτεύουσας που χάζεψε το μάτι σου και ξέχασες τα κεφαλοχώρια που πήγαιναν οι παππούδες σου καβάλα στα γαϊδούρια λίγα χρόνια πριν.

Και για να μην το συζητάμε και πολύ αγορά είναι ένα μέρος που έχει πάγκους και εκτίθενται προϊόντα και οι άνθρωποι πουλάνε και αγοράζουν. Αυτό.

Όσο εσύ διαμαρτύρεσαι για την πολιτική κατάσταση που ΕΣΥ ΨΗΦΙΖΕΣ τόσα χρόνια γιατί ήθελες να ξεχάσεις το πόσο δύσκολη είναι η παραγωγή και η πώληση, οι αγορές συνεχίζουν να υπάρχουν και εσύ συνεχίζεις να τις κοιτάς... Οι αγορές δεν πεθαίνουν τελειώνουν ποτέ, όπως και οι κοινωνίες, αφού όλοι θα έχουμε ανάγκες, απλά ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΜΑΣΤΕ, κάτι που εμείς δεν το κάναμε γιατί .... τα ξέρεις. Οι αγορές πέταξαν έξω μία τελείως διαστρεβλωμένη αγορά, την ελληνική, και πολύ καλά έκαναν.

Άκου τώρα και τα καλά νέα.

Όλος ο κόσμος θέλει από την αρχαιότητα ελληνικά προϊόντα να φάει, να πιει, να έρθει εδώ, να τα ζήσει.. Δεν έχει όρεξη να έρθει ως κατακτητής, έχει και αυτός τα προβλήματά του... Να νιώσει λίγη Ελλάδα θέλει ο άνθρωπος. Έχει διαβάσει στα βιβλία του και τώρα όλα τα μίντια την κοροϊδεύουν και σίγουρα μπορεί να καταλάβει τι σκέφτεσαι και πως νιώθεις... Θέλει να βοηθήσει, αλλά πρέπει να τον βοηθήσεις και εσύ.. πως; μα πηγαίνοντας του τα προϊόντα σου εκεί, να του δώσεις μία ευκαιρία να τα αγοράσει, και να σου δώσει και αυτός να ξαναμπείς στην αγορά...

Τώρα που όλος ο κόσμος ΜΙΛΑΕΙ για την απουσία σου από τις ΑΓΟΡΕΣ, ΤΩΡΑ είναι η ευκαιρία να ξαναμπείς. Με σωστό μάνατζμεντ και οικογενειακές επιχειρήσεις, βρες το όραμα, τα προϊόντα σου (το κρασί, το αλάτι), κάντα συσκευασία, βάλε μία σωστή τιμούλα, στήσε το δίκτυο που κάποτε είχες και έφυγες για τις αγορές με τα ελληνικά προϊόντα τους.
Σου κάνει o Guardian και η WSJ το promotion, στήσε επιτέλους τον πάγκο σου, το μάρκετινγκ μου μέσα!!

400 χρόνια σκλαβιάς ή... ;

2011-09-20T16:21:00.000+03:00

Λέμε (και πιστεύουμε) ότι για όλα μας φταίνε "400 χρόνια σκλαβιάς"... Εννοούμε την περίοδο μεταξύ 1453-1821, όπου καταλύθηκε το Βυζάντιο από το Μουράτ Β με την Άλωση της Πόλης έως την επανάσταση των Ελλήνων. Για 400 χρόνια θεωρείται δεδομένο ότι μας καταπίεζαν οι μουσουλμάνοι Τούρκοι και αυτοί φταίνε για όλα τα δεινά και τις συμφορές...

Ισχύει;

H Πόλη τη βυζαντινή περίοδο

Η πρώτη άλωση της Πόλης έγινε με τη Δ Σταυροφορία, το 1204, όπου στη συνέχεια η Ελλάδα χωρίστηκε σε λατινικά κρατίδια, η λεγόμενη Φραγκοκρατία. Χώρισαν τις περιοχές γεωγραφικά υπό τον έλεγχο οικογενειών και ευγενών Γενοβέζων, Βενετών, Σικελών, Φλωρεντίας και άλλων πόλεων.

Τα κράτη που συνεστάθησαν στη σημερινή ελληνική επικράτεια ήταν τα εξής:

Η λατινική αυτοκρατορία

Η Λατινική Αυτοκρατορία σε Πόλη και Θράκη, το Βασίλειο της Θεσσαλονίκης, της Αχαίας στην Πελοπόννησο, το Δουκάτο των Αθηνών (που έμεινε στα χέρια τους ως το 1456), το Δουκάτο της Νάξου (ως το 1579), τα Σάλωνα (Άμφισσα, που κατακτήθηκε το 1410), η Εύβοια ή Negroponte στους Βενετούς ως το 1470, η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος, η Λήμνος, που ανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς το 1278, η Ρόδος ως το 1522, και κάποιες Γενοβέζικες κτήσεις σε Θάσο, Σαμοθράκη, η Χίος (μαζί με το λιμάνι της Φώκαιας απέναντι), η Κρήτη από το 1211 ως το 1669, η Κέρκυρα, η Λευκάδα και διάφορα άλλα σημεία στην Ελλάδα, όπως η Μεθώνη και η Κορώνη.
Επίσης η Πελοπόννησος είχε επανακτηθεί το 1680 αλλά χάθηκε πάλι το 1715 (από τους Τούρκους). Αυτές οι κτήσεις χρησίμευαν για να συλλέγουν φόρους και να κάνουν εμπόριο ευγενείς, ιππότες- τραπεζίτες και λοιποί χριστιανοί.. Οικογένειες ευγενών από τότε υπάρχουν σήμερα σε Χίο και Σμύρνη οι λεγόμενοι και ως Λεβαντίνοι.

Το Βυζάντιο όταν έπεσε η Πόλη

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι τα 400 χρόνια "σκλαβιάς" δεν υφίσταται, αφού όταν έπεσε η Πόλη, Βυζάντιο ήταν στην πράξη ο Μυστράς και το Βυζάντιο, η περιοχή γύρω από την Πόλη δηλαδή. Η Ελλάδα διοικούνταν από Λατίνους ευγενείς.

Ποιος τώρα πέρασε το 400 χρόνια σκλαβιάς ως δικαιολογία από τους αλλόπιστους Οθωμανούς στο μυαλό των Ελλήνων είναι ένα καλό ερώτημα και γιατί... Ποιος θα είχε συμφέρον;

Σκλαβιά από μουσουλμάνους ή και από χριστιανούς;

Να σημειωθεί και το 1204 καταστράφηκε το άγαλμα της Αθηνάς του Φειδία. κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών. Η σκλαβιά των Οθωμανών που τονίζεται από τους Ορθόδοξους έχει τον αντίλογο της από τα έκτροπα των σταυροφόρων που περιγράφονται παρακάτω:

The great historian of the Crusades, Sir Steven Runciman, wrote that the sack of Constantinople is “unparalleled in history”.

“For nine centuries,” he goes on, “the great city had been the capital of Christian civilisation. It was filled with works of art that had survived from ancient Greece and with the masterpieces of its own exquisite craftsmen. The Venetians, wherever they could, seized treasures and carried them off. But the Frenchmen and Flemings were filled with a lust for destruction: They rushed in a howling mob down the streets and through the houses, snatching up everything that glittered and destroying whatever they could not carry, pausing only to murder or to rape, or to break open the wine-cellars. Neither monasteries nor churches nor libraries were spared. In St Sophia itself, drunken soldiers could be seen tearing down the silken hangings and pulling the silver iconostasis to pieces, while sacred books and icons were trampled under foot. While they drank from the altar-vessels, a prostitute sang a ribald French song on the Patriarch’s throne. Nuns were ravished in their convents. Palaces and hovels alike were wrecked. Wounded women and children lay dying in the streets. For three days the ghastly scenes continued until the huge and beautiful city was a shambles. Even after order was restored, citizens were tortured to make them reveal treasures they had hidden.

Συνεπώς ούτε 400 ήταν τα χρόνια, ούτε τουρκικής σκλαβιάς, αφού έχουμε και παραδείγματα συμβίωσης των λαών, αλλά και οικονομικής ανάπτυξης.

Επίλογος

Τέλος για την ιστορία, το 1261 που επανακτήθηκε η Πόλη από τους Λατίνους κατακτητές, ήταν χωρίς αντίσταση από τον Αλέξιο Στρατηγόπουλο από την οικογένεια των Κομνηνών στη Νίκαια (Ασία), φιλική σε αυτή των Παλαιολόγων. Την Πόλη το 1453 υπερασπίστηκαν οι βυζαντινοί με τους 700 Γενοβέζους του Ιουστινιάνι από τη Χίο. Ο Κωνσταντίνος είχε ζητήσει και βοήθεια από τη χριστιανική Δύση, και η Δύση δεν ενδιαφέρθηκε, έστω όσο θα έπρεπε (ίσως). Η Πόλη έπεσε με τον τραυματισμό του Ιουστινιάνι, ο οποίος υπέκυψε στα τραύματά του τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Η Νέα Ρώμη πέρασε στην Ιστορία μάλλον λίγο άδοξα τελικά...

To Μέλλον

2011-08-10T13:51:00.003+03:00

Στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο φυσικά, τους λαούς και τις κοινωνίας απασχολεί το μέλλον (τους). Για αυτό οι κοινωνίες αυτο-οργανώνονται και επιθυμούν την πρόοδο, κυνηγώντας ένα καλύτερο μέλλον.

Τι είναι όμως το "μέλλον" που όλοι μιλάνε και προσπαθούν για αυτό;
H wikipedia αναφέρεται στο μέλλον κάπως αόριστα ως την χρονική περίοδο μετά το παρόν. Το συγχέει με την αιωνιότητα, τους φυσικούς νόμους, (τη νομοτέλεια;), τεχνικές πρόβλεψης, πάει ξεφύγαμε.

Σύμφωνα με την ερμηνεία του αρχαίου ελληνικού λεξικού των Liddell και Scott, το μέλλον έχει πέντε κύριες εννοιολογικές χρήσεις: Παραθέτω την αγγλική μετάφραση των χρήσεων αυτών:
I. to be destined or likely to, indicating an estimated certainty or strong probability in the present, past, or future, εδώ ο όρος αναφέρεται σε κάτι με αρκετές πιθανότητες να συμβεί.
II. to be about to, in purely temporal sense, c. fut. inf., εδώ σε χρήση μελλοντικού απαρεμφάτου, πρόκειται να συμβεί.
III. to be always going to do without ever doing: hence, delay, put off, freq. in Trag. με χρήση στις τραγωδίες μία πολύ συχνή χρήση του πρόκειται να κάνω αλλά τελικά να αναβάλλω.
IV. part. μέλλων is used quasi-adjectivally, ὁ μ. χρόνος the future time, εδώ με την έννοια του μελλοντικού χρόνου
V. Pass. μέλλομαι, ὡς μὴ μέλλοιτο τὰ δέοντα that the necessary steps might not be delayed, αυτά που πρέπει να γίνουν και δεν πρέπει να καθυστερούν.

Το μέλλον λοιπόν για τους αρχαίους Έλληνες αντιπροσώπευε αφενός ως έννοια την έννοια του μελλοντικού χρόνου, ή ένα γεγονός που πρόκειται να συμβεί, αλλά αφετέρου σήμαινε αυτά που πρέπει να γίνουν και πρέπει να κάνουμε.
Το πιο σημαντικό όμως είναι στα αρχαία ελληνικά η ύπαρξη της έννοιας του μέλλοντος ως αυτών που πρέπει να κάνουμε, αλλά τελικά αναβάλλουμε (με κύρια χρήση στις τραγωδίες- τραγική ειρωνεία και αυτό;). Μήπως τελικά αυτό είναι το μέλλον του Ανθρώπου σήμερα;

Το Μέλλον του Ανθρώπου θα βρίσκεται πάντοτε στα χέρια του (αλλά αρκεί να το θέλει και να ξέρει τι θέλει να το κάνει..)

Το ηθικό βάρος του να λέγεσαι Έλληνας το 2011

2011-08-02T23:29:00.002+03:00

Είναι η πρώτη φορά μετά από αρκετά (όχι και τόσα) χρόνια που είμαι στην Αθήνα τέλη Ιούλη- αρχές Αυγούστου.. Τα προηγούμενα έτη αντίστοιχες περιόδους έλιωνα το κορμί μου στη Σίφνο, στη Δαιμονιά, στην Ολυμπία, στην Αμοργό, στα Κουφονήσια, στην Ανάφη, στην Αντίπαρο, στη Νάξο...

Και φέτος Αθήνα. σαν να λέμε... -Συγνώμη Κόδρε-

Το καλοκαίρι με βρίσκει στην Αθήνα έπειτα από ένα έτος εξωστρέφειας (sic), θα μπορούσαμε να το πούμε και αυτό, με Βερολίνο, Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, έως και Σιβηρία.. με εργαλεία ένα διαλυμένο λάπτοπ, ένα διαβατήριο και κάτι αεροπορικά εισιτήρια.

Φέτος λοιπόν, Γερμανοί, Τούρκοι, Ιταλοί, Ινδοί και Ρώσοι, μου έδειξαν κάτι άλλο, κάτι που δεν είχα συνειδητοποιήσει έως τον Αύγουστο του 2011..
Μία Ελλάδα ζωντανή, μια Ελλάδα ιδέα, που αγαπούν, μία Ελλάδα που όλοι τους πραγματικά πονάνε, την Ελλάδα που όλοι ξέρουν, με τους Έλληνες που μαθαίνουν στα σχολικά τους βιβλία, ως δραματικούς ήρωες που υποφέρουν αυτή την περίοδο, μέσα από την πλοκή μιας οικονομικής τραγωδίας...
Αυτό βλέπουν τι συμβαίνει, αν και κανείς δε ξέρει ακριβώς. Και νοιάζονται. Και θέλουν να το ξεπεράσουμε, ακόμα και ο χειρότερος Γερμανός, με όλη τη μισαλλοδοξία που προβάλλεται στα media του, θέλει ο Έλληνας που κάθε χρόνο πάει διακοπές να ξεπεράσει αυτό που περνάει..

Είναι εμφανές ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός οικονομικού πολέμου εναντίον του Ανθρώπου, και ότι βρισκόμαστε στο επίκεντρό του, με αμφίβολες προδοτικές συμμαχίες και διάφορα mediaκά όπλα. Ο τόπος διεξαγωγής του δεν είναι τυχαίος, η Ελλάδα είναι ο τόπος που ο Άνθρωπος λατρεύτηκε ως ήρωας και ως Θεός, από τον Ηρακλή, το Θησέα, τον Αχιλλέα και τον Αλέξανδρο...

Εμείς ως Έλληνες λοιπόν, συνειδητοποιώντας το ηθικό βάρος του να λέγεσαι Έλληνας, πρέπει να δείξουμε σε όλους λοιπόν εκεί έξω, ότι εξακολουθούμε να είμαστε Έλληνες- όχι για εμάς, αλλά για αυτούς. Αλλά για να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να ξαναβρούμε ποιοι είμαστε, να βγάλουμε το ΝΕΟ από τα μυαλά μας, να τα βρούμε με τους γείτονές μας, να ξεπεράσουμε μίση, πάθη, έριδες (ζωντανό το μικρόβιο δύο χιλιάδες χρόνια) και να δείξουμε σε όλο τον κόσμο ΞΑΝΑ ότι ο Άνθρωπος συνεχίζει να ζει στη χώρα του Φωτός και του Πνεύματος.

Και ναι, βρήκα ένα πολύ δυνατό κίνητρο να συνεχίζω να πολεμάω από το αυγουστιάτικο ταμπούρι μου, όπως μου έμαθε ο παππούς μου και όπως διαβάζουν και οι ξένοι στα σχολικά τους βιβλία. Άσε που δε θέλω να πάω και διακοπές. Ζήτω η Ελλάδα.

Τι πήραμε από τους Τούρκους εκτός από την ελευθερία μας

2011-07-04T01:14:00.002+03:00

To Χαράτσι και η διπλή οικονομία στην Ελλάδα

Το χαράτσι ήταν ένας από τους δύο φόρους, τους οποίος επέβαλαν οι Τούρκοι στους χριστιανούς υπηκόους του Σουλτάνου. Ο άλλος ήταν ο φόρος αίματος, το λεγόμενο παιδομάζωμα.

Αντιγράφω από παλιότερο ποστ
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας είχαμε το γνωστό χαράτσι ή κεφαλικό φόρο. Δεν υπήρχε εφορία δηλαδή, αλλά ένας "εφοριακός" ο οποίος έπρεπε να συγκεντρώσει ένα ποσό ως φόρο προς την κεντρική διοίκηση. Ο φόρος αυτός ήταν φόρος που καταλογίζεται σε κάθε άτομο χωριστά, ανεξάρτητα από το εισόδημά του. Εάν όμως δεν είχανε, αυτός που είχε μία δραστηριότητα και είχε περισσότερα, του ζητιόταν μεγαλύτερο ποσό αυθαίρετα.
Έτσι, έπρεπε να κρύβεις την περιουσία σου, ή καλύτερα, τα οικονομικά σου στοιχεία από τον εκπρόσωπο του κράτους. Το αφεντικό έτσι έπρεπε μόνο αυτός να γνωρίζει τα περί της επιχείρησης και δη τα οικονομικά της δεδομένα. Αυτή η νοοτροπία από τότε συνεχίζεται μέχρι και στις μέρες μας, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια, επιφέροντας δύο πολύ σοβαρά αποτελέσματα..

Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να αντιληφθούν λοιπόν το εξής: πως γίνεται και έχουμε στην Ελλάδα μαύρη ή διπλή οικονομία. Αν διάβαζαν ιστορία θα ήξεραν, αλλά δεν...

Ο Ραγιαδισμός και η λατρεία των καρεκλοκένταυρων

Ο ραγιάς ήταν μέλος της χαμηλότερης φορολογικής κλίμακας και άρα τάξης της Οθωμανικής κοινωνίας.

Οι Έλληνες ήτανε ραγιάδες, υποτελείς, και συμπεριφέρονταν στους ανώτερους Τούρκους όπως ακριβώς συμπεριφέρονται σήμερα σε δημάρχους, βουλευτές, προέδρους, καθηγητές, γιατρούς και άλλους... Το ραγιαδισμό φυσικά τον επιβεβαιώνει και όσοι κατέχουν την θέση- καρέκλα που αποδέχονται κόλακες και γλείφτες ως κάτι το φυσιολογικό, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας. Τα απόνερα αυτής της συμπεριφοράς τα βλέπουμε όλοι από την τηλεόραση έως κοινωνικές συναντήσεις.

Νομίζω ότι χωρίς να πάμε στο παιδομάζωμα ή σε άλλες ακραίες πρακτικές των Τούρκων, αυτές οι συμπεριφορές δεν έφυγαν από τον Έλληνα 200 χρόνια μετά, γιατί ουσιαστικά ο Έλληνας πολεμούσε και δανειζόταν... Σταματήσαμε να έχουμε πόλεμο πολύ πρόσφατα και ο κίνδυνος εξ' Ανατολών δεν αποτελούσε απειλή τα τελευταία 10 χρόνια.. Σήμερα βλέπουμε τα σήριαλ του πάντως.

Και αν δε ξέρετε για ποιο λόγοι οι Χιώτες πάνε δυο δυο είναι γιατί επί Τουρκοκρατίας επιβαλλόταν ο Έλληνας εάν συναντήσει Τούρκο να τον μεταφέρει στην πλάτη του. Οι Χιώτες λοιπόν όταν βλέπανε Τούρκο έπαιρνε ο ένας τον άλλον στην πλάτη του για να μη μεταφέρουν τους Τούρκους, και πηγαίνανε δυο δυο.

(Ζώντας) Το τέλος της Ιστορίας

2011-06-30T12:41:00.000+03:00

Μεταφράζω από Wikipedia:

Το βιβλίο The End of History and the Last Man εκδόθηκε το 1992 από τον Francis Fukuyama, μεγαλώνοντας την εργασία του ιδίου (1989) "The End of History?", που δημοσιεύτηκε στο διεθνές περιοδικό διεθνών σχέσεων The National Interest. Στο βιβλίο ο Fukuyama υποστηρίζει ότι "the advent of Western liberal democracy may signal the end point of humanity's sociocultural evolution and the final form of human government.

Η φιλελεύθερη δημοκρατία δηλαδή μπορεί να αποτελεί το τελευταίο στάδιο της κοινωνικο-πολιτισμικής εξέλιξης και την τελευταία μορφή ανθρώπινης διακυβέρνησης (προφανώς τους ανθρώπους θα μπορούσε να τους κυβερνήσει και κάτι άλλο (;).

"What we may be witnessing is not just the end of the Cold War, or the passing of a particular period of post-war history, but the end of history as such: that is, the end point of mankind's ideological evolution and the universalization of Western liberal democracy as the final form of human government."^[1]

Μπορεί δηλαδή να μην είναι μόνο το τέλος του Ψυχρού πολέμου αυτό που ζούμε (εννοεί το 1992), αλλά το τέλος της ιστορίας του Ανθρώπου, με την παγκοσμιοποίηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

φιλελεύθερης δημοκρατίας?
Δημοκρατία με Σύνταγμα που υπόκειται στις αρχές του φιλελευθερισμού.

2010 Freedom House world map

Οι βασικές μεταβλητές του Τέλους της Ιστορίας είναι οι εξής:

Η Ιστορία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως διαδικασία που εξελίσσεται (δεν είναι στατική)
Μεγάλα γεγονότα θα συμβούν στο τέλος της Ιστορίας (Greek crisis?)
Ο πεσιμισμός και η απαισιοδοξία για το μέλλον του Ανθρώπου είναι βέβαιη, εξαιτίας της ανικανότητας του Ανθρώπου να ελέγξει την τεχνολογία (αυτό ξαναπέστο)
Το Τέλος της Ιστορίας σημαίνει ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία θα είναι η μόνη μορφή διακυβέρνησης για όλα τα κράτη. Αυτή η μορφή θα είναι και η τελευταία μορφή διακυβέρνησης (σε καλή μεριά)

Τα είπε ο άνθρωπος 20 χρόνια πριν...

Κρουαζιέρα θα σε πάω - στην Ελλάδα όμως;

2011-06-27T02:11:00.005+03:00

Για την κρουαζιέρα έχουμε ακούσει, αλλά πάλι δε ξέρουμε. Παρακολούθησα την προηγούμενη βδομάδα το Posidonia Sea Tourism Forum και να τι έμαθα- οι παρουσιάσεις εδώ:

Εισαγωγή

Υπάρχουν 3-4 μεγάλες εταιρείες που κάνουν κρουαζιέρα: η Royal Caribbean, η Carnival, η (με ελληνική σημαία) Louis, και η MSC. Η Μεσόγειος αποτελεί μία ανερχόμενη αγορά και φυσικά η Ελλάδα λόγω νησιών αποτελεί θεωρητικά ιδανικό προορισμό. H Ελλάδα δε χρειάζεται να διαφημίσει τον εαυτό της όπως είπε ο Onorato ο Πρόεδρος της Costa Crociere (ιταλική), γιατί "Greece is THE country for vacation!!!" απίστευτο, και όμως. "Γιατί έχει στρατηγική θέση, πολιτιστική κληρονομιά, και εάν έχεις πλοίο, πρέπει να περάσεις από την Ελλάδα"... μαγαζί γωνία που λέμε.
Είναι έτσι όμως;

Η κρουαζιέρα στην ελληνική αγορά
Από τον CEO της MSC ko Vago, έμαθα ότι τα στατιστικά για την κρουαζιέρα και την Ελλάδα είναι τα εξής:
Το 2010 ήρθαν στην Ελλάδα 4.5 εκατομμύρια επισκέπτες
αυτό είναι το 20% της συνολικής ευρωπαϊκής αγοράς
έφερε έσοδα 368 εκ. ευρώ, και 11.612 θέσεις εργασίας
Ο Πειραιάς είναι το 5ο λιμάνι στην Ευρώπη με 1,2 εκατ. επιβάτες..
και επίσης "the Eastern Mediterranean market as a whole showed an increase in passenger throughput of 63% in the last 10 years, while the Black Sea alone – where MSC Cruises, is market leader - recorded a staggering 216% increase".

Συν ότι "The industry direct expenditures in the country – including passenger and cruise purchases, value of shipbuilding employees’ remuneration and cruise line purchases - in 2010 accounted for 580 million euro".

Τάδε έφη MSC CEO... Να δούμε τι λέει η Carnival τώρα.

Ο Giora Israel μίλησε για την Carnival (φιλλέληνας, με φωτό από την πρώτη επίσκεψή του στην Ελλάδα) "9 Carnival brands will be calling on 23 Greek ports this year, (at least one call) - Carnival will have 1.98M transit passengers in Greek ports this year

Η Carnival στέλνει το 2011 στην Ελλάδα (τα 6 τοπ λιμάνια με το 87% της κίνησης)
Στον Πειραιά 413.000
Στο Kατάκωλο 344.000
Σαντορίνη 278.000 /760.000 συνολικής κίνησης το 2010
Μύκονο 243.000 /650.000 συνολικής κίνησης το 2010
Κέρκυρα 221.000 /580.000 συνολικής κίνησης το 2010
Ρόδο 191.000
Σύνολο 1.771.500

Τα Ιόνια νησιά έχουν 585.000 (30%) - χαμηλό σύμφωνα με τον ίδιο για την Αδριατική (η Αδριατική είναι άλλη αγορά από την ανατολική Μεσόγειο και έχουμε ανταγωνιστές Κροατία κτλ).

Σύμφωνα με τον Peter Wild της ομώνυμης εταιρείας έρευνας στην αγορά της κρουαζιέρας, η Mediterranean growth για το 2010-11 θα είναι +17.6%.
Επίσης η ζήτηση για Ευρώπη το 2013 θα ξεπεράσει αυτή της Αμερικής
(η πιο κραταιά αγορά- δες το διάγραμμα)

Τα ακριβή ποσά για την Ελλάδα σύμφωνα με τον ίδιο είναι τα εξής:

nDirect Expenditure - €579.6m

nOf which:

–Passengers - €360.3m

–Shipbuilding (repair) - €22.7m

–Employee compensation - €0.2m

–Cruise line purchases - €196.4m

nJobs – 11,612

Φυσικά τα έσοδα από την κρουαζιέρα μπορούν να πολλαπλασιαστούν ΕΑΝ έχεις σοβαρές υπηρεσίες στα λιμάνια, με την επαναληψιμότητα του επισκέπτη, και με την άφιξη τουριστών ΓΙΑ ΝΑ επιβιβαστούν στην κρουαζιέρα. Αλλά αυτά απαιτούν... οργάνωση.

Τα βασικά προβλήματα για την κρουαζιέρα στην Ελλάδα
Πολύ πρακτικά στην Ελλάδα δε θέλουμε την κρουαζιέρα. Γιατί;

First: THE CABOTAGE LEGISLATION
The cruise industry praises the Greek Government initiative to lift restrictions on non-EU flagged cruise ships, but we must admit that the terms of the current contract are neither financially nor administratively attractive to cruise companies. The entire approach requiring a 3-year contract between the companies and the
Greek government is not standard practice anywhere else. Απλά και ωραία

Δεύτερον: τα λιμάνια
Στα ελληνικά λιμάνια δεν υπάρχει κράτηση θέσης από κάποιο πλοίο που θέλει να έρθει... Δηλαδή first come- first served για να δέσει το πλοίο, με αποτέλεσμα οι καπετάνιοι να... τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα προλάβει να δέσει... προϊστορία μου κάνει..

Ένα βασικότερο θέμα είναι ότι στην κρουαζιέρα υπάρχουν τα Home Ports και τα Transit Ports. Δηλαδή τα πλοία που δένουν και έχουν έδρα το εκάστοτε λιμάνι και τα πλοία που περνάνε από το λιμάνι για κάποιες ώρες. Η Ελλάδα είναι μόνο transit port, δε δίνεται κανένα κίνητρο στις εταιρείες να φέρουν τα πλοία τους εδώ... και φυσικά πάνε αλλού. Operations μηδέν... Η πλάκα στο θέμα είναι ότι οι εταιρείες ΘΕΛΟΥΝ να έρθουν Ελλάδα, αλλά εμείς δε θέλουμε!!! Η μόνη ελληνική εταιρεία είναι η Louis, ενώ η ελληνική σημαία δεν είναι και ανταγωνιστική..

Τρίτον: Η ασφάλεια των πλοίων.
Αυτό που το ΠΑΜΕ ανεβαίνει και 50 άτομα σταματάνε ένα δρομολόγιο; ε αυτό. Έχουμε και άλλα, αλιευτικά να εμποδίζουν απόπλου και φυσικά στα λιμάνια δεν υπάρχει έλεγχος εισόδου επιβατών, με αποτέλεσμα η κρουαζιέρα να πρέπει να ξαναελέγχει τους επιβάτες....

Τέταρτον: Αλλαγή νοοτροπίας, με διάλογο όλων των εμπλεκομένων.
Να αναφέρω εδώ ότι ο Πρόεδρος του ΟΛΠ, κύριος Ανωμερίτης έκλεισε την ομιλία του (στα ελληνικά παρακαλώ) αναφερόμενος στην προστασία του περιβάλλοντος γιατί σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη η θάλασσα θα γίνει κόκκινη από το αίμα, και οι εφοπλιστές μαζί με τους μηχανικούς, τους καπετάνιους και τους ναυτικούς θα χαθούν, δείχνοντας το πάνελ με τους εμβρόντητους ομιλητές. Να τους χαιρόμαστε.

Και ένα ανέκδοτο: (όχι το χώρα της Μεσογείου χωρίς υπουργείο Ναυτιλίας) νησί του Αιγαίου με φτηνά έπιπλα- Η Κέα

Η Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία

2011-06-25T20:59:00.003+03:00

Αθήνα 2021 μ.Χ.

Η πρώην Βουλή των Ελλήνων ή παλιά Ανάκτορα έχει γίνει μουσείο για την Ιστορία της Δημοκρατίας, με 1 ευρώ είσοδο για το κοινό.
Η κάποτε Παλιά Βουλή φιλοξενεί τους 200 Έλληνες βουλευτές, που τους φιλοξενούσε έως το 1932. Μετά τα γεγονότα που συνέβησαν στην πόλη των Αθηνών φιλοξενούνται πάλι εκεί.
Η ελληνική οικονομία στηρίζεται επάνω στους πυλώνες του ανθρωπισμού και της ιστορίας. Το ήλιος, θάλασσα και ιστορία είναι το μοντέλο ανάπτυξης που έχει κάνει την Ελλάδα χώρα πρότυπο στη Μεσόγειο, κανείς δε θυμάται τα γεγονότα που συνέβησαν μία δεκαετία πριν.

Η Αθήνα είναι πεζοδρομημένη με ποδηλατόδρομους από το Μέγαρο Μουσικής έως τo Kουκάκι, και την Ομόνοια έως τα Άνω Πετράλωνα. Αυτή η περιοχή λέγεται σήμερα Πόλη των Αθηνών και απαγορεύεται η διέλευση όλων των οχημάτων πλην των εμπορευματικών.
Τα μισά περίπου ελληνικά πανεπιστήμια είναι ανοιχτά, με τους μεγαλύτερους διανοούμενους όλου του κόσμου να θέλουν να ολοκληρώσουν στην Ελλάδα την προσφορά τους στην εκπαίδευση. Στην Αθήνα υπάρχει το Πανεπιστήμιο του Ανθρώπου, ένα πανεπιστήμιο που συνήθως τα μαθήματά του πραγματοποιούνται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, που σήμερα υπάρχει αμφιθέατρο και μουσείο. Μόνο στα αρχαία ελληνικά, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκεύματος.

Η κάθε ελληνική πόλη έχει δύο μουσεία: ένα με είσοδο δωρεάν με την ιστορία του τόπου, με τη γαστρονομία, τη λαογραφία και άλλα θέματα και ένα με είσοδο που έχει εμπειρίες για τον επισκέπτη.
Τα ελληνικά νησιά αποτελούν πολιτιστικά και οικονομικά κέντρα, με λιμάνια που να έχουν σύστημα διαχείρισης εισερχόμενων πλοίων, και σταθμούς εμπορευμάτων με ηλεκτρονικά συστήματα διαχείρισης.
Τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα έχουν τις υψηλότερες τιμές στις διεθνείς αγορές και η ποιότητά τους είναι αδιαμφισβήτητη, με το δίκτυο διανομής τους να τα φέρνει στις άκρες του υπόλοιπου κόσμου.
Οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν φέρει στην Ελλάδα όλα τους τα καράβια και η ελληνική σημαία είναι η πιο ανταγωνιστική. Φυσικά πολλά από τα παραπάνω έργα που υπάρχουν στις ελληνικές πόλεις φέρουν το όνομα των εφοπλιστών που δώρισαν τα ποσά για να γίνουν πραγματικότητα.

Το Αιγαίο είναι μία επίγεια μηχανή αναζήτησης: ο κάθε άνθρωπος μπορεί να βρει τα πάντα.. αγαθά, άνθρωποι μεταφέρονται ελεύθερα στις ακτές του, ανάλογα με τις επιθυμίες και τη διάθεσή του.

Η Ελλάδα παράγει ενέργεια από τον ήλιο και τη θάλασσα, με συστήματα που συνεχώς βελτιώνουν ελληνικά και διεθνή ιδρύματα, μεταφέροντας την ενέργεια και σε όσες χώρες την έχουν ανάγκη.

Οι ομογενείς έρχονται στην Ελλάδα όχι μόνο με δικαίωμα ψήφου, αλλά να εργαστούν μεταφέροντας τεχνογνωσία στους κλάδους που απαρτίζουν την ελληνική οικονομία: γεωργία- κτηνοτροφία, τουρισμός, ναυτιλία και εκπαίδευση. Κάθε καλοκαίρι οι νεότεροι συγκεντρώνονται στους τόπους καταγωγής των προγόνων τους και μαθαίνουν ότι μπορεί να διδαχθεί κανείς στη χώρα του Φωτός.
Ξένοι έρχονται και αυτοί να μείνουν και να προσφέρουν στην Ελλάδα, ο καθένας για το δικό του λόγο, αλλά έρχονται κυρίως όσοι ψάχνουν να βρουν τον Άνθρωπο.

Αυτή η Ελλάδα μπορεί να μην είναι για όλους η Ελλάδα που θέλουμε, αλλά σίγουρα είναι η Ελλάδα που θα μπορούσαμε να έχουμε.

Ποιοι ήταν (τελικά) οι 12 Απόστολοι;

2011-06-13T18:59:00.002+03:00

Ιουδαίοι, Έλληνες, συγγενείς, ψαράδες, αδέλφια... πολλά έχουμε ακούσει, λίγα έχουμε διαβάσει και ελάχιστα γνωρίζουμε για τους Αποστόλους. Μία έρευνα στην αγγλική wikipedia έδειξε τα ακόλουθα βασικά, μιας που όλα αναιρούνται και όλα επιβεβαιώνονται :)

Τα αδέρφια Πέτρος και Ανδρέας

Σίμων Πέτρος
Ο Πέτρος (Simon Peter, Cephas (Greek: Κηφᾶς), - Kepha (כיפא)- τα Cephas και Kepha σημαίνουν πέτρα. Το κανονικό όνομά του ήταν Shimon or Simeon) γεννήθηκε στη Βησθαϊδά και κατοικούσε στην Καπερναούμ ή Kαφαρναούμ (Kapharnaum) της Γαλιλαίας. Μάλλον ήταν χήρος, αφού αναφέρεται ότι ο Ιησούς είχε γιατρέψει την πεθερά του. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Ιουδαίους της διασποράς, στον Πόντο, τη Γαλατία, τη Βιθυνία, την Καππαδοκία και την Ασία (Εκκλησιαστική Ιστορία, 3,1. 4,2). Στη Ρώμη, όπου ίδρυσε την Αποστολική Έδρα, ο Πέτρος μαρτύρησε στις 13 Οκτωβρίου, 64 μ.Χ. στο Ιπποδρόμιο του Νέρωνα.
Θεωρείται ο πρώτος Επίσκοπος Ρώμης.

Απόστολος Ανδρέας
Ο Ανδρέας μαζί με τον αδελφό του τον Πέτρο ήταν οι πρώτοι που κλήθηκαν και ακολούθησαν τον Χριστό. Έτσι, ο Ανδρέας αποκαλείται και «Πρωτόκλητος».

Ο Ανδρέας (ή Ανδρεύς ή Ανδρείας) ήταν αδελφός του Σίμωνα Πέτρου και μαθητής του Ιωάννη Προδρόμου. Φέρει ελληνικό όνομα και οι γονείς του ονομάζονταν Ιωνάς ή Ιωάννης και Ιωάννα. Με το Σίμωνα Πέτρο, μετερχόταν το επάγγελμα του ψαρά στη λίμνη της Τιβεριάδος. Η Καινή Διαθήκη ουσιαστικά σιωπά για το πρόσωπό του ενώ οι σχετικές παραδόσεις και θρύλοι πολλαπλασιάζονται από τον 3ο αιώνα και ιδιαίτερα κατά τον 8ο και 9ο αιώνα.

Η παράδοση για χρήση χιαστού σταυρού κατά την θανάτωση του απόστολου Ανδρέα προέρχεται από τη Δύση και ανάγεται στο 10 με 12ο αιώνα. Ο χιαστί σταυρός του φέρεται στις σημαίες της Μεγάλης Βρετανίας, της Σκωτίας και σε άλλα εμβλήματα. Η σκωτική παράδοση θεωρεί τον Ανδρέα προστάτη άγιό της από το 750 και θέλει το λείψανό του να μετακομίστηκε στη Σκωτία. Η σημαία των Πικτών και Σκώτων έφερε τον χιαστό Σταυρό, σύμβολο του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος μετά την ένωση της Σκωτίας με την Αγγλία συμπεριελήφθη στην Αγγλική σημαία. Υπάρχει επίσης αρχαία ρωσική παράδοση για την εισαγωγή του χριστιανισμού στην Ρωσία από τον Απόστολο Ανδρέα, καθώς θρυλείται ότι έφτασε κηρύττοντας μέχρι το Κίεβο.

Τα παιδιά του Ζεβεδαίου- Ιάκωβος και Ιωάννης

Απόστολος Ιάκωβος -γιος του Ζεβεδαίου
Ο Απόστολος Ιάκωβος ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και πρεσβύτερος αδελφός του μαθητού και Ευαγγελιστού Ιωάννου (Μαρκ.5,37). Καταγόταν και αυτός από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ασχολούνταν με την αλιεία στη λίμνη της Γενησαρέτ, μαζί με τον Ιωάννη, έχοντας μαζί τους και τον πατέρα τους, καθώς και πολλούς εργάτες. Είχαν δικό τους πλοίο και φαίνεται πως διεύθυναν αρκετά εύρωστη επιχείρηση, με οποία συνεργαζόταν και ο Πέτρος (Λουκ.5,10). Παρ' όλα αυτά όταν άκουσαν το κήρυγμα του Ιησού «αφέντες τον πατέρα αυτών Ζεβεδαίον εν τω πλοίω μετά τω μισθωτών απήλθον οπίσω αυτού» (Μαρκ.1,20).
Στον Καθεδρικό Ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Santiago de Compostela) θεωρείται ότι βρίσκεται ο τάφος του Αποστόλου Ιακώβου. Κατά την παράδοση, αποκεφαλίστηκε στα Ιεροσόλυμα, αλλά έχοντας διδάξει το Χριστιανισμό στους Κέλτες της Ιβηρικής Χερσονήσου, το λείψανό του μεταφέρθηκε αργότερα στη Γαλικία. Ο συγκεκριμένος Καθεδρικός Ναός αποτελεί μεγάλο προσκυνηματικό κέντρο της Ιβηρικής, καθώς σε αυτόν συρρέουν πλήθη προσκυνητών, ακολουθώντας τον λεγόμενο «δρόμο του Αγίου Ιακώβου». Τιμάται ως «Ιάκωβος της Κομποστέλλας» στις 25 Ιουλίου.

Απόστολος Ιωάννης -γιος του Ζεβεδαίου
Ο πιο γνωστός μαθητής. Αδερφός του Ιακώβου και μάλλον αγαπημένος μαθητής του Ιησού. Μαζί με τον Πέτρο πρωτοστάτησαν στην Πεντηκοστή. Θεωρείται ευαγγελιστής, και συγγραφέας της Αποκάλυψης.

Απόστολος Φίλιππος

Καταγόταν (και αυτός) από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία (Λυδία και Μυσία), μαζί με τον Βαρθολομαίο και την αδελφή του Μαριάμνη. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην Ιεράπολη της Φρυγίας, καθώς τρυπήθηκε στους αστραγάλους και καρφώθηκε σ' ένα ξύλο.

Αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ως ο άνθρωπος που συστήνει τον Ιησού στην ελληνόφωνη ιουδαική κοινότητα.

Απόστολος Βαρθολομαίος (ή Ναθαναήλ)

Bartholomew (Greek: Βαρθολομαίος, σε "Bartholomaios") από το αραμαικό bar-Tôlmay (תולמי‎‎‎‎‎-בר‎‎), που σημαίνει ο γιος του Tolmay- Talemai (Ptolemy= Πτολεμαίου) . Καταγόταν από την Κανά της Γαλιλαίας. Θεωρείται ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ναθαναήλ, καθώς στα συνοπτικά ευαγγέλια αναφέρεται πάντοτε ο Φίλιππος μαζί με τον Βαρθολομαίο, χωρίς να αναφέρεται καθόλου ο Ναθαναήλ, ενώ στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο αναφέρεται συνεχώς ο Φίλιππος με το Ναθαναήλ, χωρίς να αναφέρεται πουθενά ο Βαρθολομαίος. Κατά τη Συριακή παράδοση ονομαζόταν Ιησούς και αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά του όταν προσχώρησε στον κύκλο των μαθητών του Χριστού.

Τον προσκάλεσε στον κύκλο των μαθητών του Χριστού ο φίλος του Απόστολος Φίλιππος με τα λόγια «Ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ» (Ιω. α', 46). Και γι' αυτόν είπε ο Χριστός: «Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι» (Ιω. α', 47).

Δίδαξε το Χριστιανισμό στους Ινδούς και μαζί με τον Ιούδα στην Αρμενία. Οι δυο τους θεωρούνται θεμελιωτές της Αρμενικής Εκκλησίας. Μαρτύρησε στην Ουρβανούπολη με σταυρικό θάνατο, με το κεφάλι προς τα κάτω, κατά διαταγή του βασιλιά Αστυάγη. Το σκήνωμα του κλείστηκε σε λάρνακα, ρίχτηκε στη θάλασσα και βρέθηκε στις νήσους Λιπάρες (Λίπαρι) κοντά στη Σικελία, όπου κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός. Αργότερα τμήματα του σκηνώματος μεταφέρθηκαν σε διάφορα μέρη (Φρανκφούρτη, Καθεδρικός του Κατέρμπουρι, κλπ).

Άγιος Θωμάς - ο Δίδυμος

(Judas Thomas Didymus - αραμαικά T'oma' = twin, και Greek Δίδυμος.) O Άγιος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους, μαθητές του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά.

Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης, στη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του (αναφέρεται ότι κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε).

Απόστολος Ματθαίος ή Λεβί
(מתי/מתתיהו, "Gift of Yahweh", Mattay or Mattithyahu; Septuagint Greek: Ματθαῖος, Matthaios). Καταγόταν από την Γαλιλαία, αναφέρεται ως γιος του Αλφαίου, και εργαζόταν ως τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας και έπρεπε να ξέρει και τα ελληνικά. Η πορεία του Αποστόλου Ματθαίου ήταν μεγάλη αφού κήρυττε για δώδεκα χρόνια μετά την Πεντηκοστή στην Παλαιστίνη και έπειτα κήρυξε σε άλλα έθνη για την διάδοση του Χριστιανισμού. Ο Απόστολος Ματθαίος είναι ο συγγραφέας του φερόμενου πρώτου Ευαγγελίου που φέρει και το όνομά του.

Ιάκωβος -ο γιος του Αλφαίου
Ο Ιάκωβος ο Μικρός ή Ιάκωβος του Αλφαίου ήταν ένας από τους 12 αποστόλους του Ιησού Χριστού. Καταγράφεται ότι ήταν γιος του Αλφαίου. (Ματθαίος 10:3· Μάρκος 3:18· Λουκάς 6:15· Πράξεις των Αποστόλων 1:13) - Εμφανίζεται μόνο 4 φορές στα ευαγγέλια. Πιθανώς να είναι αδερφός του Ματθαίου με πατέρα τον Αλφαίο ή και πατριό τον Κλεόπα.. Ο Αλφαίος εμφανίζεται ως πατέρας τριών αποστόλων..

Σίμων ο Ζηλωτής

Για τον απόστολο Σίμωνα δε διασώζονται πολλές πληροφορίες. Αναφέρεται ως Κανανίτης ή ζηλωτής για να ξεχωρίσει από τον Πέτρο. Εικάζεται ότι ήταν ζηλωτής, εξ ου και το προσωνύμιο. Σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας κήρυξε στην Περσία, στην Αίγυπτο και στη Μαυριτανία, ενώ μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο στην Ιερουσαλήμ ή στη Βρετανία, σύμφωνα με άλλη πηγή.

Ιούδας ο Θαδδαίος
Δεν έχει σχέση με τον Ιούδα Ισκαριώτη. Πολλές θεωρίες για το αν ήταν αδερφός του Ιακώβου ή του Ιησού, αν ήταν όντως ο Θαδδαίος... Το όνομα Ιούδας- Judah είναι πολύ συνηθισμένο για τους Ιουδαίους της εποχής.

Ιούδας ο Ισκαριώτης
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, (יהודה איש־קריות, Yəhûḏāh ʾÎš-qəriyyôṯ) ήταν υπεύθυνος για το ταμείο του Ιησού και των μαθητών του, αλλά είναι κυρίως γνωστός για τη συμμετοχή του στην προδοσία του Ιησού και τη σύλληψή του.

Απόστολος Ματθίας
Ο απόστολος Ματθίας ήταν με βάση την Καινή Διαθήκη ο αντικαταστάτης του Ιούδα στον κύκλο των δώδεκα αποστόλων, μετά την προδοσία και την αυτοκτονία του πρώτου. Αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά στις Πράξεις των Αποστόλων (Πράξεις 1:18-26).

ντούινγκ μπιζνες ιν γκρις τουντέι

2011-06-10T04:05:00.004+03:00

Ως αυτοδημιούργητος εφοπλιστής και εγώ στην μπανιέρα μου, είπα αφού τέλειωσα το βραδινό μπάνιο μου, δε γράφω μια μαλακία που έχω και έμπνευση; Και τη γράφω.

Τι έχουμε και δεν έχουμε λοιπόν του ντου μπιζνες ιν γκρις: τα 4+1 x λοιπόν, να τα xxxαιρόμαστε.

1ο x: Επιχειρηματικότητα
Τι δεν έχουμε: νοοτροπία για δημιουργία και ρίσκο, αναζήτηση (και όχι εκμετάλλευση) ευκαιριών, αναζήτηση κατάλληλων συνεργατών με στόχο την δημιουργία πλούτου μέσα από παραγωγική διαδικασία κτλ... απουσία ελληνικών επενδύσεων, απουσία δομών και θεσμών (δε μας χρειάστηκαν ποτέ, αφού τα παίρναμε από το κράτος ΤΟΣΑ χρόνια, και αν όχι από το κράτος από τη γη, τη θάλασσα, τον αέρα, ναι ναι, αυτά που θα μας πάρουνε τώρα οι δανειστές μας). Πολλά perceptions, κακή κουλτούρα, αλλά αυτό όταν πατώσει, θα αλλάξει.

2ο x: Μάρκετινκγ ή εμπορεύειν ή παιδεία για την αγορά
Τι δεν έχουμε: τίποτα. Μόνο πωλήσεις και άγιος ο θεός. Έλα μωρέ πάρτο τώρα (ΠΡΟΙΟΝ), όσο όσο (ΤΙΜΗ), έχω ένα γνωστό μωρέ, ξέρεις (ΔΙΑΝΟΜΗ), το αφεντικό τρελάθηκε (ΠΡΟΩΘΗΣΗ). Δεν πάω τώρα σε έρευνα αγοράς, τμηματοποίηση, στόχευση, τοποθέτηση, προστιθέμενη αξία και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα γιατί... τι είναι αυτό το facebook είπαμε;

3ο x: Μάνατζμεντ
Τι δεν έχουμε: Α εδώ στο μάνατζμεντ κάνει κουμάντο η οικογένεια. Ποιοι γενικοί διευθυντές, ποια στελέχη, ποια πτυχία... εδώ ότι πει ο ΜΠΑΜΠΑΣ, που ήξερε από το 1960, και θα βάλει το γιο που θα μπεις μέσα στο γραφείο του με τα πόδια στην καρέκλα και θα σου πει "ρε ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;;;;"

4ο x: Ηγεσία
Τι δεν έχουμε: ποιο αυταρχικό, συμβουλευτικό και συμμετοχικό σύστημα, ποιοι ανθρώπινοι πόροι, ποιο why και όραμα... στην Ελλάδα ρωτήστε την Εκκλησία και το στρατό: αυταρχικό και πολύ σας είναι, αν και βασικά εδώ είναι τα 3xxx μαζί.. στην ηγεσία βρε.

5ο x: Στόχευση στην παγκόσμια αγορά (εξωστρέφεια)
Τι δεν έχουμε: ανύπαρκτα εμπορικά δίκτυα διανομής, συλλογικές πρωτοβουλίες, ασύνδετος ο τουρισμός με την πρωτογενή παραγωγή, ανυπαρξία παιδείας, διεθνούς κουλτούρας και διεθνούς μάρκετινγκ..Και ο τουρισμός;

Και; Το ντου μπίζνες ιν γκρις λοιπόν ή νοτ του ντου;

με κρίση, δημοσιοσχεσίτες υπουργούς, εγκατάλειψη της παραγωγής, επιχειρηματική νοοτροπία του 1930 σε μία παγκόσμια οικονομία, ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο για πόσα χρόνια, απουσία εθνικής νομισματικής πολιτικής, δίκαιο (;), απαίδευτους καταναλωτές, απουσία εμπιστοσύνης, πολλούς συνταξιούχους, ανειδίκευτους οικονομικούς μετανάστες στη βάση της εργασιακής πυραμίδας, φορολογικό πλαίσιο για υπόδουλους, άπειρους δημοσίους υπαλλήλους, τεράστια ανεργία νέων, χαμένη γνώση, δημιουργία τεχνητού πληθωρισμού θέλετε να μείνετε και να κάνετε και δουλειές εδώ ρε μαλάκες;

Του ντου και ιν, και φρομ (γνώση) φορ γκρις μάι φρεντ...
Θα οπισθοχωρήσουμε, αλλά όταν η οπισθοχώρηση αποτελεί κομμάτι της στρατηγικής, δεν είναι κακό. Ειδικά όταν ξέρεις καλά τι συμβαίνει και δεν έχεις αυταπάτες, όπως είχαμε όλοι μας τόσα χρόνια.. Οι νέοι πρέπει να σκεφτούν λίγο παραπάνω και να κάνουν πολλά παραπάνω... και οι παλιοί να βοηθήσουν. Άσε που τα μισά από αυτά που είναι αρνητικά είναι ταυτόχρονα και επιχειρηματικές ευκαιρίες και τα διεθνή media όλο για μας μιλάνε :)

Γιατί αγανακτώ, γιατί αυτό, γιατί έτσι, γιατί όχι και γιατί δε μπορώ να σκεφτώ τον τίτλο

2011-06-06T09:48:00.000+03:00

Καθώς έχουν χυθεί τόνοι... pixels για τους αγανακτισμένους, είπα να χύσω κ εγώ τα δικά μου, pixels πάντα, για το θέμα των αγανακτισμένων και γιατί έχω βαρεθεί να διαβάζω τις μαλακίες των 50άρηδων για το κίνημα.

Όπως πάντα τα βασικά: τι, ποιος, και κυρίως γιατί.

Τι είναι τελικά οι αγανακτισμένοι;

Το πρώτο ερώτημα αν το ρήμα είναι μεταβατικό ή αμετάβατο. Είναι απλός θυμός ή θυμός ΜΕ κάποιον;

Οι αγανακτισμένοι τελικά είναι μία ΚΙΝΗΣΗ.. που τα έχει όλα. Αλλά κυρίως είναι μία κίνηση αντίθεσης. Σε ποιους;

Νομίζω εδώ ακριβώς ξεκινάει το μπέρδεμα... οι αγανακτισμένοι είναι μία κίνηση που λαμβάνει χώρα στο Σύνταγμα ή καλύτερα στα κέντρα των άστεων, και πιο μαζικά των μεγάλων. Μαζεύονται εκεί (ποιοι;) πολλοί, όλοι μάλλον, και βρίζουν, μουτζώνουν (ποιους;) κυρίως πολιτικούς. Άρα αγανακτισμένοι με κάποιους.

Γιατί τώρα και γιατί τους πολιτικούς;

Εδώ είναι η πρώτη απάντηση. Το γιατί συμβαίνει αυτό (που βγήκε στους δρόμους)

Οι αγανακτισμένοι λοιπόν βγήκαν στις κεντρικές πλατείες την επομένη από τη φήμη του ότι οι Έλληνες κοιμούνται... που "το είπαν οι Ισπανοί". Φυσικά κανείς Ισπανός δεν είπε τίποτα, ίσα ίσα που χέστηκε κιόλας για τον μαλάκα το γείτονα, αλλά αυτός που το διέρρευσε αυτό, ή έστω εάν εξετασθεί μόνο ως αποτέλεσμα, πέτυχε 100% το σκοπό του: ο Έλληνας επιτέλους βρήκε ένα καλό γιατί και βγήκε στους δρόμους. Και του το κρύβαν επιμελώς πολιτικοί και δημοσιογράφοι (αμέ) αλλά του το έδωσαν οι Ισπανοί (ή όποιος άλλος).

Και γιατί βγήκε με το συγκεκριμένο ΓΙΑΤΙ στους δρόμους; Και γιατί ως "αγανακτισμένος";

Κ γιατί δεν είχε βγει με άλλο γιατί; Γιατί όποιο άλλο γιατί θα τον έφερνε σε σύγκρουση με τον άλλο του εαυτό, τον ίδιο του τον εαυτό, τους γονείς του, το γείτονα, τα παιδιά του, τον εργοδότη του, το δήμαρχο του, την πουτάνα κοινωνία.. Ο Έλληνας δεν τα μπορεί αυτά, να συγκρουστεί με το εγώ του- (να κάνει εμφύλιο βέβαια για ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, Ολυμπιακό -Παναθηναϊκό, δεξιά- αριστερά βέβαια έχει 24η διαθεσιμότητα σαν τα βενζινάδικα) Με αυτό το γιατί όμως ο Έλληνας περήφανος μπορεί να εκφραστεί χωρίς πάλι να μπορεί να κατηγορήσει τον εαυτό του, αφού τα media δεν τον άφηναν τόσο καιρό, και να κανιβαλίσει και αυτά με τη σειρά του, ρίχνοντας σελίδες στο facebook, εκφράζοντας και εκεί τη ΔΙΚΑΙΗ αγανάκτησή του γιατί τόσο καιρό είχε φάει τόσα σκατά από αυτά. Το φταίξιμο πάλι στους άλλους λοιπόν και όλοι Σύνταγμα.

Η κοινωνικοποίηση που έλειπε από τα άστη και η αγανάκτηση

Επιστρέφουμε στα κέντρα των άστεων. Οι αγανακτισμένοι είναι μία κίνηση. Που κάνει συνελεύσεις, τρώει σουβλάκια, βρίζει, καυλαντίζει, κοινωνικοποιείται. Μα καλά, και πρέπει να τα κάνεις αγανακτισμένος όλα αυτά;

Και στην τελική, με ποιον είσαι πραγματικά αγανακτισμένος, τώρα που το γιατί το βρήκαμε;

Κανείς δε ξέρει με ποιον είναι αγανακτισμένος, ξέρει μόνο ότι εκφράζεται με αγανάκτηση.

Η αγανακτισμένη γενιά

Εδώ εντοπίζουμε και το πρόβλημα.

Αγανακτισμένη λοιπόν μπορεί να είναι μία μόνο γενιά, η επόμενη της γενιάς του Πολυτεχνείου. Αγανακτισμένη με αυτή του Πολυτεχνείου, και με αυτή πρέπει να τα βάλει. Όπως λέει και η ψυχολογία, μπορεί να πρέπει να σκοτώσεις τους γονείς σου για να είσαι πραγματικά ελεύθερος.. Αλλά όμως το απίστευτο (ως ενός σημείου) βόλεμα που μας έδωσαν οι γονείς μας, ναι ναι η γενιά του Πολυτεχνείου, δε μας αφήνει να τους πετάξουμε αυτούς στη θάλασσα, μαζί φυσικά με τους πολιτικούς (της ίδιας γενιάς). Και έτσι τους ανεχόμαστε. Και όχι μόνο αυτούς.

Με ποιους δεν αγανακτούμε αν και θα 'πρεπε

Πρέπει να σταματήσει η ανισορροπία που έχει προκληθεί από όσα ανεχόμαστε..

Ανεχόμαστε συνδικαλιστές στις συνελεύσεις, δε θα τις έλεγα λαϊκές, αλλά αστικές, που θέλουν απεργία.... Απεργία όταν το έργο έχει τελειώσει, οι βιομηχανίες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα και ο χρόνος με την υπηρεσία λέει στα @@ μου η απεργία σου..

Ανεχόμαστε δημοσιογράφους ετών 50 να γράφουν... μαλακίες μετά συγχωρήσεως για κάτι που θέλει δράση, κίνηση και ερμηνείες και συμπεράσματα

Ανεχόμαστε τους παπάδες που μας γράφουν και στα παπάρια τους

Ανεχόμαστε συνθέτες που έχουν τα λεφτά τους έξω και λένε μαλακίες περί αποχωρήσεως από το ευρώ

Ανεχόμαστε καλλιτέχνες που εν καιρώ ειρήνης τα κονόμησαν με συναυλίες για αγώνες και τώρα τους κόπηκε η λαλιά

Ανεχόμαστε επιχειρηματίες που δεν ήθελαν ποτέ να πάρουν ρίσκο στην αγορά, παρά μόνο να κάνουν δουλειές με το κράτος και δεν υπάρχουν δουλειές

Ανεχόμαστε καθηγητές πανεπιστημίου που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να πηδήξουν καμιά φοιτήτρια και να πάρουν κανένα ερευνητικό

Ανεχόμαστε όσους κωμικούς που απαξίωναν τα πάντα σατιρίζοντάς τα και τώρα είναι με το λαό

Ανεχόμαστε όλα τα σύμβολα μιας γενιάς που κατέστρεψε την Ελλάδα ως παραγωγική, ιστορική και οικονομική οντότητα για χάρη της καλοπέρασης και μας έκανε χειρότερους όλους

Ανεχόμαστε τους ανεύθυνους πλην βολεμένους, κάθε τύπου που πραγματικά δε σεβάστηκε, το ίδιο το μέλλον των παιδιών του..

Ανεχόμαστε γονείς που αφού δεν πήραν ποτέ την ευθύνη τους και την πέρασαν γαμάτα μετά τα δικά τους 30, σου λένε σήκω και φύγε τι θα κάνεις εδώ πέρα. Ρε μπιπ ΓΙΑΤΙ το αγαπάω το μπουρδέλο.

Όταν βρεθεί κάποιος που να μπορεί να φέρει την ισορροπία, η αγανάκτηση θα περιοριστεί.

Εναντίον αυτών πρέπει να επαναστατήσουμε. Όλοι, οι μισοί, δε ξέρω. Να συμμαχήσουμε και με όσους ΔΕΝ τους είχε πάρει το ποτάμι τόσα χρόνια και φαντάζαν γραφικοί στα μάτια μας... Με τους παππούδες μας που πολέμησαν για τη λευτεριά των τσογλανιών των παιδιών τους και μόχθησαν σε αυτή τη γη... Το πως, πρέπει να το βρούμε- τώρα που βρήκαμε το πραγματικό γιατί. Πάντως με έργα, όχι με λόγια και μπλα μπλα που μας έχουν φλομώσει. Όλα τα έχουμε- και το πιστεύω. Και το πρώτο είναι να αποκηρύξουμε το απολιτίκ- στην τελική δε μας πήγαινε και το δεύτερο να αποκηρύξουμε τον κακό μας εαυτό- ή ανάποδα.

και αυτό είναι αγανάκτηση...

Ιστορικά κινήματα και ταραχές στην Αθήνα

2011-06-05T23:50:00.003+03:00

Κυλώνειον Άγος, 632 ή 628 π.Χ. , Ακρόπολη

Το Κυλώνειο Άγος ήταν οι σφαγή των οπαδών του Κύλωνα από τον Μεγακλή στην Ακρόπολη της Αθήνας. Θεωρήθηκε μεγάλη προσβολή προς τους Θεούς από τους αρχαίους Αθηναίους η πράξη του και στιγμάτισε μία μικρή περίοδο που ακολούθησε.

3η Σεπτεμβρίου, 1843 , Πλατεία Συντάγματος
Με τον όρο επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου ο λαός λοιπόν ζήτησε Σύνταγμα από τον Όθωνα. Ήταν ένα κίνημα που οργανώθηκε από τον Μακρυγιάννη και η ανυπομονησία του κόσμου τον πρόλαβε. Τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο έγιναν τελικά οι εκλογές του 1843 και οι εκλεγμένοι πληρεξούσιοι συγκρότησαν την συνταγματική Εθνική Συνέλευση που είχαν απαιτήσει όσοι έλαβαν στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και έγραψαν Σύνταγμα το οποίο υπέγραψε ο Όθωνας.

Παρκερικά, 1847-1850 , Ψυρρή

Η Υπόθεση Πατσίφικο ήταν μια διπλωματική και πολιτική κρίση μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας το 1847-1850 που ανέκυψε με αφορμή την επίθεση το 1849 του αθηναϊκού όχλου κατά της περιουσίας του βρετανικής υπηκοότητας Εβραίου Δον Πατσίφικο, προξένου της Πορτογαλίας. Η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει τη χρονιά εκείνη για πρώτη φορά το «κάψιμο του Εβραίου» ή του «Ιούδα», πασχαλινό έθιμο κατά το οποίο έκαιγαν αχυρένιο ομοίωμα Εβραίου. Με αφορμή την απαγόρευση αυτήν όχλος επιτέθηκε στον Εβραίο Δον Πατσίφικο, εισέβαλε στο σπίτι του και προξένησε καταστροφές. Ο Πατσίφικο ζήτησε υπέρογκο ποσό ως αποζημίωση από το ελληνικό κράτος αλλά δεν ικανοποιήθηκε και τότε στράφηκε στη βρετανική κυβέρνηση. Η υπέρμετρη αντίδραση της Βρετανίας, που κορυφώθηκε με τον ναυτικό αποκλεισμό της χώρας από το Βρετανικό Ναυτικό το 1850 και την κατάσχεση ελληνικών πλοίων στο Αιγαίο, ώστε να αναγκαστεί η Ελλάδα να καταβάλει αποζημίωση, αποτελεί πρωτοφανή στην ιστορία των διεθνών σχέσεων αναίτια επίδειξη ισχύος και αμφισβήτηση της κυριαρχίας κυρίαρχου κράτους και έχει παραμείνει κλασικό παράδειγμα στρατηγικής καταναγκασμού μέσω της "διπλωματίας της κανονιοφόρου". Η κρίση έληξε ύστερα από παρέμβαση των άλλων δύο προστάτιδων δυνάμεων του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, της Γαλλίας και της Ρωσίας και αφού η Ελλάδα δέχτηκε ισχυρό οικονομικό πλήγμα. Ο βρετανικός ναυτικός αποκλεισμός έμεινε στην ιστορία ως Παρκερικά, από το όνομα του Βρετανού ναυάρχου.

Σκιαδικά, 1859, Πεδίον του Άρεως

Ως Σκιαδικά έμειναν στην ιστορία τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν στο Πεδίο του Άρεως στην Αθήνα στις 10 και 11 Μαΐου του 1859, μεταξύ της μαθητιώσας νεολαίας και της Χωροφυλακής, που συνέβησαν στην Αθήνα στις 10 και 11 Μαΐου 1859. Ήταν ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός, που οδήγησε τρία χρόνια αργότερα στην έξωση του βασιλιά Όθωνα.

Ιουνιανά, 1863, Σύνταγμα, Πλάκα, κ.α.
Με τον όρο Ιουνιανά περιγράφουμε τις βίαιες συγκρούσεις που ξέσπασαν το 1863 στην Ελλάδα μεταξύ «Ορεινών» και «Πεδινών» και που κατέληξαν στον τραγικό απολογισμό των 200 περίπου νεκρών.
Οι δύο παρατάξεις, «Ορεινών» και «Πεδινών», δημιουργήθηκαν μετά την εκδίωξη του Όθωνα. Οι Πεδινοί αποτελούντο από οπαδούς του Αγγλικού κόμματος με επικεφαλής τον Δημήτριο Βούλγαρη, ενώ οι Ορεινοί από οπαδούς του Γαλλικού και του Ρωσικού με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Και οι δύο παρατάξεις προσπάθησαν να ασκήσουν απόλυτη εξουσία, με αποτέλεσμα σύντομα να συγκρουστούν. Οι αναταραχές αρχικά αποφεύχθησαν χάρις τον διορισμό του δικαστικούΖηνοβίου Βάλβη στην πρωθυπουργία (Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1863). Τελικά οι συγκρούσεις σταμάτησαν με την παρέμβαση των πρεσβευτών των τριών μεγάλων δυνάμεων, οι οποίοι με τελεσίγραφό τους απαίτησαν 48ωρη εκεχειρία. Λίγο αργότερα ο Μίχος και ο Παπαδιαμαντόπουλος από τους Πεδινους και ο Κορωναίος και ο Βαλτινός από τους Ορεινούς υπέγραψαν συμφωνία τερματισμού των εχθροπραξιών. Την ίδια μέρα η εθνοσυνέλευση αποφάσισε την απομάκρυνση του στρατού στη Λακωνία, την κατάργηση της χωροφυλακής, της ενοφυλακής και της αστυνομίας και τον διορισμό νέας κυβέρνησης υπό τον Μπενιζέλο Ρούφο, η οποία έμεινε στην ιστορία ως κυβέρνηση του Οροπεδίου.

Στηλιτικά, 1875

Με την ονομασία στηλιτικά (τα), φέρονται διάφορα πολιτικά επεισόδια που συνέβησαν στην Αθήνα το 1875, με προπηλακισμούς βουλευτών, λόγω παρατεινόμενων συνταγματικών παραβάσεων κατά τη λήψη αποφάσεων στη Βουλή, χωρίς δηλαδή την απαιτούμενη απαρτία. Οι δε κυβερνητικοί βουλευτές που συμμετείχαν σ΄ αυτές τις συνεδριάσεις αποκαλούνταν στηλίτες.

Ευαγγελικά 1901 (γλωσσικό)

Ως «Ευαγγελικά», ή Ευαγγελιακά, έχουν καταγραφεί τα αιματηρά επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου του 1901 με αφορμή τη δημοσίευση από την εφημερίδα Ακρόπολις των Ευαγγελίων μεταφρασμένων, (στη πραγματικότητα μεταγλωττισμένων) —ή αλλιώς, παραφρασμένων— , κατά την τρέχουσα τότε άποψη, στη δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1901. Όταν κάποιοι «εν εθνική μέθη τελούντες» επιχείρησαν να παραβιάσουν την πύλη της Βουλής και να ζητήσουν την παραίτηση της κυβέρνησης Γεωργίου Θεοτόκη, και άλλοι θέλησαν να καταλάβουν το κτίριο της Αρχιεπισκοπής «διά να φρονηματίσουν» τον Αρχιεπίσκοπο, η Χωροφυλακή —καθώς δεν υπήρχε Αστυνομία τότε— «εδοκίμασε επί κεφαλών (των διαδηλωτών) άμετρον βίαν». Τα επεισόδια έλαβαν μεγάλες διαστάσεις.

Στις 7 Νοεμβρίου μια ογκώδης και οχλοκρατική συγκέντρωση στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, την οποία συγκάλεσαν αυτόκλητοι «γλωσσαμύντορες» και πολιτικάντηδες της ομάδας Δηλιγιάννη, κατέληξε σε φονικό. Οι χωροφύλακες, χάνοντας τον έλεγχο της κατάστασης, πυροβόλησαν στο πλήθος όταν κάποιοι, παρακινούμενοι από το υβρεολόγιο εναντίον του Αρχιεπισκόπου, άρχισαν να κινούνται προς την Αρχιεπισκοπή.

Ο τραγικός απολογισμός των επεισοδίων αυτών ήταν οκτώ έως έντεκα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, νεκροί. Επίσης, υπήρξαν 70 τραυματίες και 22 συλληφθέντες, οι οποίοι παρέμειναν στα κρατητήρια των στάβλων της Χωροφυλακής τρία εικοσιτετράωρα.

Ορεστειακά, 1903 (γλωσσικό)

Ως Ορεστειακά έμειναν γνωστά τα αιματηρά επεισόδια που ξέσπασαν στην Αθήνα από τις 6 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου του1903, από υποκινούμενους φοιτητές μετά την πρεμιέρα (1 ή 3/11/1903) της τριλογίας Ορέστειας από το Βασιλικό Θέατρο. Αφορμή στάθηκε η πεζή μετάφραση σε συντηρητική δημοτική του Γεωργίου Σωτηριάδη, η οποία προκάλεσε την μήνη των καθαρολόγων της εποχής, των γλωσσαμυντόρων όπως λέγονταν τότε οι οπαδοί της αττικίζουσας γλώσσας. Κύριος υποκινητής των επεισοδίων αυτών ήταν ο καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μιστριώτης, φανατικός υπέρμαχος της αρχαΐζουσας γλώσσας, ξεσήκωσε φοιτητές και προσκείμενες εφημερίδες ώστε να συμμετάσχει και ο αθηναϊκός λαός σε συλλαλητήρια.

Δεκεμβριανά. 1944

Ο όρος Δεκεμβριανά αναφέρεται σε μία σειρά ένοπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβριο 1944 - Ιανουάριο 1945, ανάμεσα στις δυνάμεις αριστερών οργανώσεων (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ) και τις Βρετανικές και Κυβερνητικές δυνάμεις που ανήκαν στο υπόλοιπο πολιτικό φάσμα, από την σοσιαλδημοκρατία (όπως ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ηγέτης του «Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος») έως τα ακροδεξιά τάγματα ασφαλείας.
Η στρατιωτικά παράδοξη «μάχη της Αθήνας» ήταν χαώδης και κατά βάση εξελισσόταν σε πολλές παράλληλες μάχες, σχεδόν σε όλη την περιοχή της πρωτεύουσας. Τελικά, στις 6 Ιανουαρίου του 1945 οι δυνάμεις του ΕΑΜικού μετώπου αναγκάστηκαν να εκκενώσουν τον Πειραιά και την Αθήνα. Πέντε μέρες αργότερα, στις 11 Ιανουαρίου, δόθηκε τέρμα στις μάχες, μετά από συμφωνία του Ε.Α.Μ. με τον στρατηγό Σκόμπυ. Μετά την ήττα του το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αποχώρησε από την Αθήνα, μαζί με χιλιάδες υποστηρικτές του, που κατ' άλλους - όπως κατά τον τότε νέο ΕΛΑΣίτη Ριχάρδο Σωμερίτη - ήταν όμηροι. Επίσης κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών έδρασε η οργάνωση του ΚΚΕ ΟΠΛΑ, τα μέλη της οποίας δολοφόνησαν μεγάλο αριθμό αντιφρονούντων μεταξύ των οποίων και πολλούς Τροτσκιστές, όπως περιγράφει ο τροτσκιστής Στίνας στο βιβλίο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ ^[5]. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του '44 στην Αθήνα θεωρούνται η δεύτερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου (ο «δεύτερος γύρος» κατά τη μεταπολεμική οπτική) και οδήγησαν στην τρίτη φάση («τρίτο γύρο»), που τερματίστηκε το 1949 με την (στρατιωτική) ήττα του Κ.Κ.Ε.

Εξέγερση Πολυτεχνείου. 1973, Πολυτεχνείο

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου.

Δεκεμβριανά. 2008

Τα λεγόμενα Δεκεμβριανά του 2008 είναι μια σειρά πανελλαδικής εμβέλειας ταραχών, οι οποίες ακολούθησαν το συμβάν της δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου Αλεξάνδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό της Ελληνικής Αστυνομίας. Οι ταραχές έλαβαν μεγάλη έκταση, ώστε χαρακτηρίσθηκαν από μερίδα του τύπου και των πολιτικών κομμάτων ακόμη και ως εξέγερση. Ο πραγματικός χαρακτήρας των γεγονότων έγινε αντικείμενο πολιτικής και κοινωνικής τριβής και διχογνωμιών σχετικά με τη φύση και τα αίτιά τους. Η δολοφονία του νεαρού μαθητή το βράδυ του Σαββάτου της 6ης Δεκεμβρίου 2008 στο κέντρο της Αθήνας προκάλεσε αντιδράσεις από πολίτες σε όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις.

Ευρώπη στα χαρτιά, αλλά αλλού γεωγραφικά

2011-05-23T17:42:00.005+03:00

Υπάρχουν περιοχές σε άλλη χώρα που ανήκουν σε μία άλλη; Φυσικά. Ναι αλλά στην Ευρώπη; Φυσικότατα.

Κύπρος, αλλά Βρετανικές κτήσεις: Ακρωτήρι και Δεκέλεια

Με τις Συμφωνίες της Ζυρίχης και Λονδίνου έγινε η ανακήρυξη του ανεξάρτητου κράτους της Κύπρου, η οποία ως τότε ήταν αποικία της Μεγάλης Βρετανίας. Στις συνθήκες αυτές δυο περιοχές, η Δεκέλεια και το Ακρωτήρι, εξαιρέθηκαν ρητά από την ανεξαρτησία και δεν συμπεριλήφθηκαν στο νέο κράτος. Έτσι εξακολουθούν να αποτελούν βρετανικό έδαφος. Η Αγγλία τις ήθελε λόγω της γεωστρατηγικής τους θέσης (κοντά στη Μέση Ανατολή) κυρίως για στρατιωτικές βάσεις, εν τούτοις διατηρεί σ' αυτές και πολιτικά δικαστήρια, πολιτική αστυνομία και τελωνείο.

Το Ακρωτήρι είναι χωριό αλλά και περιοχή της Κύπρου στο νοτιότερο άκρο του νησιού κοντά στην πόλη της Λεμεσού. Η περιοχή του Ακρωτηρίου αποτελεί στρατιωτική βάση. Οι Βρετανικές στρατιωτικές βάσεις της Κύπρου είναι κυρίαρχες στρατιωτικές βάσεις και βρίσκονται στις περιοχές Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. Έχουν εγκαθιδρυθεί με την συμφωνία εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1959.

Γιβραλτάρ

Το Γιβραλτάρ (Αγγλικά: Gibraltar, στα Ισπανικά προφέρεται Χιμπραλτάρ) είναι μια μικρή βραχώδης χερσόνησος έκτασης περίπου 6,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων στο νότιο μέρος της Ιβηρικής Χερσονήσου και συγκεκριμένα της Ανδαλουσίας, 14 ναυτικά μίλια βορειοανατολικά της άκρας Ταρίφης (νότια εσχατιά της Ευρώπης), που αποτελεί όμως υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Στο σημείο εκείνο, γνωστό και ως στενό του Γιβραλτάρ, ενώνονται η Μεσόγειος Θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό, αποτελώντας έτσι τη δυτική κλείδα - στόμιο της λεκάνης της Μεσογείου. Το Γιβραλτάρ εκτείνεται σε μήκος 2,5 μιλίων από Βορρά προς Νότο και πλάτους 3/4 του μιλίου, είναι δε η Τζιμπιλτέρα ή Τζιμπεράλτα στη κοινή γλώσσα των Ελλήνων ναυτικών. Έχει πληθυσμό 28.034 κατοίκους (κατατάσσεται 210ο στον κόσμο) με βάση εκτιμήσεις για τον Ιούλιο του 2009.^[1]

Λόγω της προνομιακής του γεωγραφικής θέσης και της στρατηγικής του σημασίας για τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας, το Γιβραλτάρ αποτέλεσε επί πολλούς αιώνες σημείο έντονων αντιπαραθέσεων. Το αρχικό όνομα ήταν «βράχος του Ταρίκ» (Gibr al-Ţāriq), ή «όρος του Ταρίκ» (Αραβικά: جبل طارق, Jabal Ţāriq) από τον Jebel Tarik που το κατέλαβε το 711. Αργότερα κατελήφθη από τους Ισπανούς της Γρανάδας το 1462 και τελικά κατελήφθη από τον Βρετανό ναύαρχο Sir George Rooke στις 24 Ιουλίου 1704 και που τελικά προσαρτήθηκε στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή. Η βρετανική κυριαρχία αναγνωρίσθηκε από την Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 την οποία και ακολούθησαν οι Συνθήκες των Παρισίων 1763 και τωνΒερσαλιών 1783.

Σήμερα είναι ένα από τα τελευταία απομεινάρια της αλυσίδας των βρετανικών κτήσεων που διασφάλιζαν τη θαλάσσια πρόσβαση προς τις Ινδίες. Το 1969 η Ισπανία έκλεισε τα σύνορα με το Γιβραλτάρ ζητώντας την επιστροφή του από το Ηνωμένο Βασίλειο μετά από δημοψήφισμα που ζήτησε ο ΟΗΕ για την ανεξαρτησία ή υπαγωγή του στην Ισπανία. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνου του δημοψηφίσματος (10 Σεπτεμβρίου 1967), από τους 12.762 που ψήφισαν, οι 12.138 τάχθηκαν υπέρ της συνέχισης της σύνδεσης με τη Βρετανία, ενώ μόλις 44 υπέρ της υπαγωγής του Γιβραλτάρ στην Ισπανία. Ωστόσο, στις 15 Δεκεμβρίου 1982 με απόφαση του Βασιλιά της Ισπανίας Χουάν Κάρλος τα σύνορα ξανάνοιξαν μετά από 13 χρόνια. Με νεότερη ακόμη συμφωνία, η οποία υπογράφτηκε τον Νοέμβριο του 1984 στις Βρυξέλλες, τα σύνορα από τις 5 Φεβρουαρίου 1985παραμένουν συνέχεια ανοικτά (fully opened).

Όμως το αίτημα της Ισπανίας δεν έχει αποσυρθεί.

Νορβηγικές κτήσεις: Νήσοι Φερόες
Τα Νησιά Φερόες ή Φαιρόες (Faroe islands ή Færøerne ή Føroyar),που σημαίνει Νησιά των Προβάτων, είναι ένα σύμπλεγμα 18 νησιών, (17 κατοικήσιμα), που αποτελούν ομώνυμο αρχιπέλαγος στον βόρειοΑτλαντικό Ωκεανό ανάμεσα στην Σκωτία, την Νορβηγία και την Ισλανδία με συνολική έκταση 1.399 τ.χλμ. και πληθυσμό 48.856 κατοίκους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009.^[1] Η εθνική εορτή εορτάζεται στις 29 Ιουλίου.

Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ

Το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ (νορβ.: Svalbard, προφέρεται Σφάλμπαρντ, πλήρης ονομασία: Σβάλμπαρντ και Γιαν Μαγιέν^[1]) ή νήσοι Σπιτσβέργης, βρίσκεται στον Αρκτικό Ωκεανό, βόρεια της ηπειρωτικής Ευρώπης, στα μισά περίπου της απόστασης ανάμεσα στη Νορβηγία και τον Βόρειο Πόλο. Αποτελείται από μια ομάδα επτά κύριων νησιών που βρίσκονται σε μια έκταση ανάμεσα σε γεωγραφικό πλάτος 75° ως 81°Β και γεωγραφικό μήκος 10° ως 35°Α. Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί το βορειότερο κομμάτι του Βασιλείου της Νορβηγίας, σύμφωνα με συνθήκη του 1925. Τρία μόνο νησιά κατοικούνται και ο μεγαλύτερος οικισμός/πρωτεύουσα είναι το Λογκγέαρμπγεν (Longyearbyen) στο νησί Σπιτσβέργη.

Η συνολική έκταση των νησιών του αρχιπελάγους αυτού είναι περίπου 62.000 τετ.χλμ και ο πληθυσμός τους (1981) περίπου 22.500. Στη περιοχή αυτή υπάρχουν πολλά ανθρακωρυχεία. Στο αρχιπέλαγος υπάγεται και η νήσος Μπγιορνόγια που βρίσκεται νοτιότερα.

Στο αρχιπέλαγος καταγράφηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 2008 η μεγαλύτερη σεισμική δόνηση που έχει σημειωθεί^[2]στην ιστορία της Νορβηγίας, μεγέθους 6,2 βαθμών στην κλίμακα Ρίχτερ.

Ατλαντικός, αλλά Πορτογαλία: Αζόρες

Οι Αζόρες (Πορτογαλικά: Açores, Νησιά των Γυπών) είναι ομάδα νησιών της Πορτογαλίας και αποτελούν τοδυτικότερο σημείο της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Έχουν έκταση 2.335 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό242.000 κατοίκους. Τα 9 κυρίως νησιά που αποτελούν τις Aζόρες βρίσκονται στο βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και είναι τα νησιά Σάντα Μαρία, Σάο Μιγκέλ, Φαϊάλ, Φλόρες, Κόρβο, Σάο Ζόρζε, Τερσέιρα, Πίκο και Γκρασιόσα. Είναι ηφαιστειογενή νησιά με συχνούς σεισμούς, κλίμα υγρό και θερμό με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 18^οC.

Μαδέρα

Η Μαδέρα (Πορτογαλικά: Madeira, προφέρεται Μαδέιρα) είναι ομάδα νήσων στον Ατλαντικό Ωκεανό που ανήκουν στην Πορτογαλία. Είναι δημοφιλής προορισμός για τους τουρίστες καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ τα νησιά είναι φημισμένα παγκοσμίως για το κρασί της Μαδέρας.

Η Μαδέρα, γνωστή αρχικά στους Ρωμαίους ως «Πορφυρά νησιά», ανακαλύφθηκε εκ νέου (τυχαία) από τους Πορτογάλους ναυτικούς και προσαρτήθηκε στην Πορτογαλία το 1418. Από αυτήν την περίοδο ήταν μια αυτόνομη περιοχή της Πορτογαλίας. Η Μαδέρα και το Πόρτο Σάντο είναι τα μόνα κατοικημένα νησιά. Αυτά τα νησιά είναι ένα πορτογαλικό αυτόνομο αρχιπέλαγος στο βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό.

Η Μαδέρα βρίσκεται βόρεια των Καναρίων Νήσων και αρκετά μίλια δυτικά του Μαρόκου. Το κλίμα των νησιών είναι υποτροπικό, κυρίως όμως υγρού ωκεάνιου τύπου, και επηρεάζεται από το θερμό ρεύμα του Κόλπου(Gulf stream). Η βλάστηση των νησιών είναι πλούσια συμπεριλαμβανομένου και ενός είδους δάφνης που σχηματίζει μάλιστα και ολόκληρα δάση.

Νότια Αμερική, αλλά Γαλλική κτήση: Γουαδελούπη

Η Γουαδελούπη είναι ένα αρχιπέλαγος στην ανατολική Καραϊβική Θάλασσα με έκταση 1.628 km² και πληθυσμό 448.713 κατοίκους. Είναι υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας, στην οποία ανήκει από το 1635. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Μπας-Τερ.

Γαλλική Γουιάνα

Η Γαλλική Γουιάνα είναι υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας με έκταση 83.534 km², μήκος ακτών 380 χιλιόμετρα και πληθυσμό 229.000 κατοίκους. Η Γουιάνα είναι μία σχετικά πεδινή περιοχή με υψηλότερο σημείο το Μπελβιού ντε λ' Ινινί, (851 μ.). Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Καγιέν. Η Γαλλική Γουιάνα, ως τμήμα της Γαλλίας, είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μεγαλύτερο εκτός της ηπειρωτικής Ευρώπης. Το νόμισμα της είναι το Ευρώ.

Μαρτινίκα

Η Μαρτινίκα (ή Μαρτινίκη) (γαλλικά: Martinique) είναι ένα νησί με έκταση 1.100 km², μεταξύ της Καραϊβικής Θάλασσας και του Ατλαντικού Ωκεανού. Είναι ένα υπερπόντιο διαμέρισμα (département d'outre-mer, ή DOM) της Γαλλίας, και επίσης μια από τις 26 περιφέρειες της Γαλλίας (ως région d'outre-mer) και αναπόσπαστο μέρος της χώρας. Αποικίσθηκε από την Γαλλία το 1635, και από τότε παρέμεινε Γαλλική κτήση εκτός από τρεις σύντομες περιόδους ξένης κατοχής.

Ινδικός Ωκεανός: Ρεινιόν και Μαγιότ (Γαλλία)

Η Ρεϊνιόν (γαλλικά Réunion ή επίσημα La Réunion, αρχαιότερη ονομασία Île Bourbon) είναι ηφαιστειογενές νησί στον Ινδικό Ωκεανό, ανατολικά της Μαδαγασκάρης και νοτιοδυτικά του Μαυρίκιου. Έχει πρωτεύουσα τοΣαν Ντενί. Αποτελεί υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας από το 1946. Είναι επίσης η πιο απομακρυσμένη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ως νόμισμα το ευρώ.

Μαγιότ

H Μαγιότ (γαλλικά: Mayotte στη γλώσσα Σιμαορέ: Maore, στη γλώσσα Κιμπούσι: Mahori), επίσημα Υπερπόντιο διαμέρισμα της Μαγιότ είναι υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας με έκταση 376km² και πληθυσμό 194.000 (εκτ. 2009). Η πρωτεύουσα της νήσου είναι το Μαμουτζού. Αποτελείται από ένα κύριο νησί, την Γκραν Τερ Grande-Terre (ή Mahoré), ένα μικρότερο νησί,το Petite-Terre (ή Pamanzi) και πολλές άλλες νησίδες γύρω από αυτά τα δυο. Το μήκος των ακτών του νησιού είναι 185 km ενώ το υψηλότερο σημείο του είναι η Κορυφή Μπεναρά στα 660 m.

Η ιστορία του ελληνικού κράτους: τι δε μας είπαν ποτέ (Α μέρος 1830-1900)

2011-04-22T05:44:00.006+03:00

Το ποστ αυτό αναφέρει ονομαστικά άγνωστα ιστορικά γεγονότα στο ευρύ κοινό για την περίοδο 1830-1900, για τον απλούστατο λόγο ότι θα ήθελα κάποια στιγμή να δω συγκεντρωμένα όλα όσα έχω ακούσει και δεν έχει συνδέσει ποτέ κανείς. Το βιβλίο που μου έδωσε την αφορμή να το γράψω ήταν η "ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974", του Βασίλη Ραφαηλίδη.

1830-1850

Τι μας είπαν

αρβανίτες

Η Ελλάδα έγινε κράτος έπειτα από την επανάσταση των Ελλήνων ενάντια στους Τούρκους, έπειτα από 400 χρόνια σκλαβιάς. Ηγέτης του Αγώνα ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης από την Αρκαδία που δύο Έλληνες τον αθώωσαν. Τον αγώνα υποστήριξε τεράστιο ρεύμα φιλελληνισμού προς υποστήριξη των αγώνων των Ελλήνων, των απογόνων των Αρχαίων. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, ήρθε ο Όθωνας, αλλά δε μας έκανε και τον διώξαμε.

Τι δε μας είπαν
Ο άγνωστος ρόλος του Μοχάμεντ Άλι στις εξελίξεις για τη δημιουργία του ελληνικού κράτος
Οι κάτοικοι της ελληνικής επικράτειας (Έλληνες και Αρβανίτες) ξεσηκώθηκαν έπειτα από προσπάθειες Ελλήνων εμπόρων κυρίως του εξωτερικού, με αιχμή τη Φιλική Εταιρεία και κάποιους πατριώτες όπως ο Κολοκοτρώνης με το οικογενειακό όνομα Τσεργίνης- μάλλον σλάβικο. Έπειτα από εμφυλίους για το ποιος Έλληνας θα πρωτοκυβερνήσει ΜΕΤΑ, η μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής στην ανατολική Μεσόγειο σε συνδυασμό με την παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οδήγησε σε ανταγωνισμό τις δυνάμεις, για το ποιος θα δώσει τα περισσότερα στους Έλληνες. Αυτό σε συνδυασμό με την άνοδο του φιλελληνικού ρεύματος σε όλη την Ευρώπη, έφερε το τους τρεις συμμαχικούς στόλους στο Ναβαρίνο, που κατέστρεψε τον Ιμπραήμ (γιο του Αλβανού γεννημένου στην Καβάλα Μοχάμετ Άλι της Αιγύπτου) που εντωμεταξύ είχε λήξει την Επανάσταση..Ο Ιμπραήμ ήταν εκεί γιατί μάλλον ο Σουλτάνος είχε υποσχεθεί κάτι από την Ελλάδα στον μπαμπά του. Ο θετός (;) πατέρας του Ιμπραήμ όμως ήταν ο αναμορφωτής της Αιγύπτου. Είχε στενότατη σχέση με τον Μιχαήλ Τοσίτσα και από τις υπηρεσίες στους Τούρκους πήρε την Κρήτη, τον έλεγχο της εύφορης και πλούσιας σε ξυλεία Συρίας αλλά και δικαίωμα κληρονομικής διαδοχής στο «θρόνο» αλλά και την Καβάλα και τη Θάσο.
Η δυναμική της Αιγύπτου επί Μοχάμεντ Άλι ήταν και αυτή ένας παράγοντας για τη δημιουργία ελληνικού κράτους, αφού το εμπόριο τους ήταν ανερχόμενο. Η Ευρώπη συγκινημένη (η κοινή γνώμη βασικά) και από τον αποτροπιασμό των ενεργειών των Τούρκων (σφαγή της Χίου) και την παράλληλη διπλωματία του Ιταλού Vittori- Καποδίστρια- προς τις βασιλικές αυλές, που έγινε κ ο Πρώτος Κυβερνήτης. Οι Έλληνες τον δολοφόνησαν γιατί θα έβαζε σε μία σειρά τα πράγματα, κάτι που δεν ήθελε κανείς. Η δολοφονία του Καποδίστρια είναι ένα άλλο θέμα οικογενειακών συμφερόντων που πονάει.

Μετά τον Καποδίστρια - Όθωνας και Κολοκοτρώνης

Όθων

Μετά το θάνατο του Καποδίστρια οι Έλληνες έκαναν πάλι εμφύλιο μεταξύ Πελοποννήσου- Ρούμελης έως ότου ήρθε (φέρανε βασικά, όχι ο Λεοπόλδος που του δώσαν το Βέλγιο μετά, αλλά ο) Όττο, ελληνιστί Όθωνας με τους προγόνους του Έβερτ και άλλων, που και αυτοί έπειτα Έλληνες έγιναν. Τον Όθωνα τον πετύχανε ως απόγονο ενός κάτι παραπάνω από φιλέ- ενός καβλέλληνα, και επειδή ήταν ανήλικος έβαλαν τρεις αντιβασιλείς. Αυτοί κυβέρνησαν σκληρά και ουχί ελληνικά, τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν.. μεταξύ 1832-1835 με τα καλά και κακά ενός γερμανικού συστήματος διοίκησης.
Επειδή ο Κολοκοτρώνης ήθελε να διώξει τους αντιβασιλείς που δεν αφήνανε τον Όθωνα να κυβερνήσει (λες κ αν τον αφήνανε οι Έλληνες δε θα τα κάναν ρημαδιό) τον πιάσανε και τον βάλανε στο Ναύπλιο, και την 25η Μαϊού 1835 τον καταδίκασαν οι συμπατριώτες του σε θάνατο για εσχάτη προδοσία, και ο Όττο του έδωσε αμνηστία. Μόλις δύο αιώνες αργότερα ένας άλλος Όττο θα συγκλονίσει τους Έλληνες.
Στις 20 Μαϊού η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Στις 2 Σεπτέμβρη του 1843 οι Έλληνες ζητάνε Σύνταγμα στο Σύνταγμα με τις ευλογίες των Άγγλων κ την 3 Σεπτέμβρη το έχουνε. Οι Άγγλοι πάντα τους φρόντιζαν.
Πιο πριν ξεκίνησε και η εθνική αιματολογία, από Έλληνες που ήθελαν να δημιουργήσουν θέματα μεταξύ αντιπάλων τους Αρβανιτών στρατιωτικών ή άλλων. Τα αποτελέσματα της ορατά έως και σήμερα, όπου κάποιοι απόγονοι του Περικλή θεωρούν ανώτερους εαυτούς από τους απόγονους του Παλαιολόγου και του ακατανόμαστου.

1850-1900
Δε μας έχουν πει και πολλά, άρα τι δε μας είπαν

Διεθνείς εξελίξεις και οι επεκτατικές τάσεις των Ελλήνων με τον Όθωνα
Το 1853 γίνεται ο Κριμαικός Πόλεμος, μεταξύ Ρωσίας και Άγγλων, Γάλλων, Τούρκων, όπου οι Ρώσοι στο τέλος τον ήπιαν. Οι Άγγλοι δε θέλανε να εμπλακούν οι Έλληνες και την άνοιξη του 1854 κατέλαβαν το λιμάνι του Πειραιά, κατοχή που κράτησε έως το 1857. Έλληνες όμως από την Κωνσταντινούπολη, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και την Κρήτη μπήκαν στον πόλεμο, που δεν κατέληξε σε κάτι το ιδιαίτερο. Ο Όθωνας υποστηρίζει σε αυτό τους Έλληνες και οι Άγγλοι με τον Αλ. Μαυροκορδάτο από το Παρίσι προσπαθούν να το σταματήσουν, και γίνεται και Πρωθυπουργός το 1854, ήταν και παλιότερα. Επίσης ο γιος του Γ. Καραΐσκάκη Δημήτριος απελευθερώνει τη νότια Ήπειρο και ο Πάνος Κορωναίος πηγαίνει στη Ρωσία και πολέμησε στην πολιορκία της Σεβαστούπολης. Το 1856 υπογράφτηκε η συνθήκη του Παρισιού που οι Τούρκοι αναγνώριζαν ίσα δικαιώματα σε όλες τις θρησκείες, και οι Ρώσοι παραιτούνται των δικαιωμάτων τους στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπέρ των Γάλλων. Οι Άγγλοι τελικά έχουν πείσει τους Έλληνες ότι φταίει ο βασιλιάς τους και όχι η απουσία δημοκρατικού φρονήματος τους και το 1862 φεύγει έπειτα από κίνημα οργανωμένο από τους Άγγλους για τη Βαυαρία, όπου πεθαίνει το 1867. Ο Όθωνας θάφτηκε με φουστανέλα και πραγματικά αγάπησε την Ελλάδα, μάλιστα αναφέρεται ότι με την Αμαλία μιλούσαν καθημερινά 6-8 ελληνικά για να θυμούνται την Ελλάδα. Οι Άγγλοι νουθετούν τους Έλληνες και σε αυτή την περίοδο.

Οι ελληνοτουρκικοί πόλεμοι μετά τον Όθωνα, η Κρήτη και η δημιουργία της κομματοκρατίας

σημαία Κρήτης

Μετά την έκπτωση του Όθωνα, στην Ελλάδα ουσιαστικά επικρατεί χαμός με κάθε κόμμα να προσπαθεί να κάνει το δικό του, (πολιτικοί αντίπαλοι τότε ήταν οι Βούλγαρης και Ρούφος) με μάχες στην Αθήνα, φέρνοντας ληστές στην Αθήνα, και 19-22 Ιουνίου 1863 να γίνονται πραγματικές. Οι μάχες σταμάτησαν όταν οι πρεσβευτές των δανειστών απείλησαν ότι θα φύγουν και άρα θα κόψουν τα δάνεια και οδομαχίες χωρίς χρήματα δε γίνονται. Οι ληστές που έφερε ο Βούλγαρης το 1863 για τις μάχες στην Αθήνα ήταν και αυτοί που έκαναν τη σφαγή στο Δήλεσι. Το 1863 έρχεται και ο 18χρονος Δανός Γεώργιος ο Ά, συστημένος και αυτός, χωρίς το μη ορθόδοξο μικρό του Γουλιέλμος που δεν ταίριαζε σε ένα ορθόδοξο κοινό. Βούλγαρης και Δεληγιώργης σχηματίζουν μαζί νέα κυβέρνηση. Τα 1866-9 γίνεται η επανάσταση στην Κρήτη (με τα γεγονότα στη Μονή Αρκαδίου) που λήγει άδοξα για τους Κρητικούς.

Εξελίξεις στα Βαλκάνια
Το 1876 εξεγείρονται και οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι, το 1877 ξεσπά νέος ρωσοτουρκικός πόλεμος και οι Ρώσοι σταματάνε στον Άγιο Στέφανο και οι Οθωμανοί αναγνωρίζουν την αυτονομία Σερβίας, Ρουμανίας και Μαυροβουνίου με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Η συνθήκη του Αγ. Στεφάνου υπογράφτηκε στο σπίτι της οικογένειας Συμεώνογλου, που ίδρυσε και τους Μύλους Αγίου Γεωργίου. Οι Μεγάλες Δυνάμεις για να σταματήσουν τη Ρωσία το λήγουν με τη συνθήκη του Βερολίνου το 1878.

Συνέπειες για την Ελλάδα και ο Τρικούπης

Σε αυτόν τον πόλεμο του 1878, οι Έλληνες τη γλίτωσαν, αφού οι Ρώσοι υπέγραψαν με τους Τούρκους όταν οι Έλληνες ξεκίνησαν τον πόλεμο και ο Σουλτάνος τους τη χάρισε.. Οι Άγγλοι είχαν συμβουλέψει τους Έλληνες να μην πάρουν μέρος σε πολέμους και το 1880 στο Βερολίνο αποφασίζουν την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881 (χωρίς Ελασσόνα- Σαραντάπορο) και αυτό δίνει στην Ελλάδα... φαί. Το 1881 ο Τρικούπης γίνεται πρωθυπουργός, ο μόνος που ήθελε να αλλάξει κάτι. Πιο πριν, το 1867 ήταν που διακήρυξε το δόγμα τής «δεδηλωμένης» και δημοσίευσε το περίφημο άρθρο του «Τις πταίει», για το οποίο φυλακίσθηκε.Δυστυχώς οι λαϊκισμοί των αντιπάλων του δεν τον άφησαν να κάνει τίποτα. και αν και αποφάσισε να πατάξει από τότε τη φοροδιαφυγή εν τούτοις δεν επιβραβεύεται εκλογικά. Εκτός από αυτό, αφού καταστρεφόταν ότι δημιουργούσε (σιδηροδρόμους, δικαστικό κτλ) από τον αντίπαλό του Δεληγιάννη (που τελικά δολοφονήθηκε από ένα χαρτοπαίχτη) κατέληξε στο "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν" την 10η Δεκεμβρίου 1893.

O πόλεμος του 1897 και η αρχή της επίσημης οικονομικής επέμβασης μετά την ίδρυση: ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος

σημαία Θεσσαλίας

Το 1897 έγινε κ η Κρητική Επανάσταση και θα προκαλέσει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 που η Ελλάδα μόνο έχασε. Εκεί η Εθνική Εταιρεία με μέλη τους σοβινιστές- ακραίους, ζητούσε την Ένωση ενώ η Κρήτη είχε πάρει την αυτονομία της προκαλεί ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο Δεληγιάννης (ο Τρικούπης είχε χάσει την έδρα του το 1895 και τότε ήταν που διατύπωσε και τη γνωστή φράση «ανθ' ημών Γουλιμής...», λόγω τού γεγονότος ότι απώλεσε την έδρα του από τον παντελώς άσημο Γουλιμή και απεβίωσε το 1896) συγκεντρώνει στρατό στα σύνορα με την Τουρκία και η Τουρκία αν και θέλει να αποφύγει τον πόλεμο, εν τούτοις τον κυρήσσει την 5η Απριλίου 1897, και εισβάλει στη Μελούνα. Την 3η μέρα το ελληνικό μέτωπο καταρρέει και οι Τούρκοι προελαύνουν.. Οι Έλληνες πρακτικά σώζονται (και σώζουν τη Θεσσαλία) από τις συγγένειες της ελληνικής βασιλικής οικογένειας με άλλες που σταματάν τους Τούρκους. Στις διαπραγματεύσεις οι Τούρκοι ζήτησαν 100.000.000 χρυσά φράγκα, ένα τεράστιο ποσό. Και πως θα το βρίσκαμε αν όχι πάλι με δάνεια, και τότε ήρθε για πρώτη φορά διεθνής έλεγχος, ο ΔΟΕ που εισέπραττε τα έσοδα από το χαρτόσημο, τα τελωνεία Αθηνών, Πατρών και Σύρου, από τα προϊόντα ελληνικού μονοπωλίου όπως το αλάτι και τα σπίρτα, για 50 χρόνια. Ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε από τη Βουλή στις 21 Φεβρουαρίου 1898 (νόμος ΒΦΙΘ΄) και η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή, γνωστή ως Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, άρχισε να λειτουργεί από τις 28 Απριλίου 1898.

Έτσι μπήκαμε στο 1900.

Γιατί ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν πιο Μέγας από το Μέγα Αλέξανδρο: Η Κωνσταντινούπολη

2011-04-17T02:12:00.007+03:00

Έπειτα από δύο επισκέψεις στην Τουρκία το 2011, σε Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη, μάλλον ήρθε ο καιρός να γράψω κάτι πρώτα για την Πόλη.

Γενικά

Αγιά Σοφιά

Η Κων/πολη είναι μία τεράστια πόλη που κυριολεκτικά έχει τα πάντα. Μου θύμισε την Νέα Υόρκη, μία ανατολική της εκδοχή βασικά και όχι άδικα. Θεωρώ επίσης ότι είναι ο ιδανικός προορισμός για Έλληνες καθώς οι Τούρκοι της Πόλης έχουν καλή άποψη για τους Έλληνες, αλλά και γιατί ο Έλληνας μπορεί να βρει το χαμένο του παρελθόν και εαυτό του στην ιστορική και ζωντανή Πόλη, που είναι γεμάτη με ελληνικά κτήρια, επιρροή και κουλτούρα.

Η Κων/πολη σήμερα είναι μία πόλη με 15-17 εκ. κατοίκους, μήκος 80 χιλιόμετρα (Α-Δ), μετρό, υπόγειο τούνελ, 2 αεροδρόμια, και ένα κεντρικό εμπορικό δρόμο, την Istiklal, στο πάλαι πότε ιστορικό κέντρο του Πέρα, σημερινό Beyoglu (από το παιδί του Μπέη που εγκαταστάθηκε εκεί). Στην Ιστικλάλ περνάνε τα σαββατοκύριακα καθημερινά 2-3 εκατομμύρια άνθρωποι. Απίστευτο, αλλά πραγματικό. Σε αυτές τις περιοχές, Τάξιμ, Πέρα, κοντά στο ιστορικό κέντρο (στην ευρωπαϊκή πλευρά) ας πούμε, έμεναν και οι Ρωμιοί κάτοικοι της. Στην Ιστικλάλ είναι και το Σισμανόγλειο, το πολιτιστικό κέντρο του Ελληνικού Προξενείου στην Πόλη. Πήρε το όνομα από τον ιδρυτή του της Οικογένειας Σισμανόγλου, Ρωμιό από τη Χαλκηδόνα. Οι Έλληνες (Ρωμιοί) της Πόλης σήμερα ανέρχονται σε 2.000, αλλά λόγω της κρίσης πολλοί είναι σήμερα που πάνε πάλι πίσω... Φυσικά στην Τουρκία επιβάλλεται να γνωρίζεις την τουρκική γλώσσα, μία γλώσσα από διαφορετική οικογένεια από τις ινδοευρωπαϊκές, που της έδωσε τη σημερινή της μορφή ο Μουσταφά Κεμάλ. Οι Τούρκοι επίσης λένε ότι "αν δε φιλήσεις γλώσσα, δε μαθαίνεις γλώσσα".

Η πρόσφατη Ιστορία των Ελλήνων της Πόλης
Οι Έλληνες ήταν πριν τα Σεπτεμβριανά του 1955 περίπου 150.000 σε σύνολο 1.000.000 κατοίκων στην Πόλη. Μετά το 1955 και το 1964, οι Έλληνες έμειναν ελάχιστοι. Στην Πόλη αποτελούσαν την αστική τάξη και το πογκρόμ του 1955 τους έδιωξε από τις εμπορικές επιχειρήσεις στην Ιστικλάλ, όπου όπως και οι οικίες τους άμεσα κατελήφθησαν από Τούρκους. Τα κτήρια είναι η ζωντανή απόδειξη. Το πογκρόμ οργανώθηκε όχι από μίσος για τους Έλληνες, αλλά στην προσπάθεια της Τουρκίας να οικοδομήσει ένα εθνικό κράτος, με θρησκευτική ταυτότητα και κάποια ανεξαρτησία γιατί οι εθνότητες στη γείτονα ανέρχονται στις 70... . Οι έμποροι Έλληνες, Εβραίοι και Αρμένιοι δεν το έκαναν εφικτό αυτό. Σήμερα οι λίγοι Έλληνες παραμένουν Χριστιανοί και αυτό τους ξεχωρίζει κυρίως από τους Τούρκους.
Πάρα πολλοί εθνικοί ευεργέτες είχαν σχέσεις με την Πόλη, όπως ο Ζάππας, ο Βαρβάκης, Δρομοκαίτης, Ευγενίδης, Ριζάρης, Σιβιτανίδης, Σίνας, Σισμανόγλου, Συγγρός, Χαροκόπος, και πόσοι άλλοι.

Η σημερινή ανάπτυξη της Πόλης
Η Κων/πολη εμφανίζει μία φοβερή ανάπτυξη γιατί πολύ απλά υπάρχουν:
α) πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι
β) μικρομεσαίες επιχειρήσεις με υπηρεσίες
γ) πανεπιστήμια με εξωστρέφεια (δημόσια και ιδιωτικά)
δ) πολυπολιτισμικότητα. Στην Πόλη μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλες τις ξένες γλώσσες που μπορεί να γνωρίζεις :)
ε) νοοτροπία μάρκετινγκ και όχι πωλήσεων, όπως υπάρχει στην Ελλάδα.

Συνεπώς εκτός από τη στρατηγική γεωγραφική θέση της Πόλης, αυτή τη στιγμή ενώνεται ο Βόσπορος και με μετρό, εκτός από τη γέφυρα του Βοσπόρου (2 βασικά) που υπάρχουν σήμερα.
Οι τουρκικές επιχειρήσεις επίσης είναι τμήματα μιας υγιούς αγοράς, όπου δεν είχαν επιδοτήσεις, οι έμποροι δεν παράτησαν τα παραδοσιακά τους επαγγέλματα και τις ασχολίες τους για εφήμερο πλούτο, και τέλος όλοι δουλεύουν 12ωρο. Επίσης, η Τουρκία είναι ΚΡΑΤΟΣ, όση γραφειοκρατία και να τη χαρακτηρίζει.

Οι τουρκικές αγορές

Ναός Αγ. Ευφημίας στη Χαλκηδόνα

Η αγορά, ή καλύτερα οι αγορές της πόλης είναι τεράστιες, καμία σχέση με ότι έχουμε εμείς στο μυαλό μας και φυσικά υπάρχει ακόμα και το παζάρι, κάτι που είχαμε και στην Ελλάδα και χάσαμε στην πορεία μας προς την Ευρώπη... Ειδικά η Κλειστή Αγορά στο Σουλτάναχμέτ είναι τεράστια, επίσης η αγορά των Μπαχαρικών, η αγορά του Καντίκιοι (Χαλκηδόνα), και πόσες άλλες. Στο Καντίκιοι είναι και ο ναός της Αγίας Ευφημίας (στην ασιατική πλευρά).
Οι Έλληνες σήμερα είναι ανάμεσα στους καλύτερους επισκέπτες μαζί με Ιάπωνες, Αμερικάνους, Αυστραλούς. Μένουν 3-3,5 μέρες και πληρώνουν το δωμάτιο από 80-250 ευρώ (Πέρα- Σουλτάναχμετ). Επίσης στην Πόλη γίνονται συνεχώς φεστιβάλ και οι φορείς συνεργάζονται για την προώθηση της Πόλης, ειδικά με τις Τουρκικές Αερογραμμές που ξεκινάνε πτήσεις και με Θεσ/νίκη.

Τουρκική γαστρονομία
Η Πόλη έχει κρατήσει τις παραδοσιακές γεύσεις της (μαζί με τις πιστοποιήσεις TUV σε εστιατόρια) και παντού βρίσκεις μπουρέκια (πίτες) με τυρί, κιμά, σπανάκι σε τιμές/ μερίδα από 1-2 λίρες (1 λίρα =0,5 ευρώ). Τα γλυκά είναι απίστευτα με σιροπιαστά, προφιτερόλ, και άλλες απίθανες γεύσεις. Φυσικά αυτό που μπορεί να γευτεί κανείς στην Πόλη είναι κι το ψάρι, να μην αναφέρω τα μύδια με το ρύζι (που στην Πόλη τα 10 τα πουλάνε 5 λίρες και στη Σμύρνη με 5 λίρες αγοράζεις 40). Φυσικά παντού βρίσκες φρέσκους χυμούς ρόδι και πορτοκάλι.

"Προϊόν"
Το προϊόν της Πόλης είναι τα αξιοθέατα, οι πολύ καλές αστικές χερσαίες και θαλάσσιες μεταφορές, τα φοβερά φαγητά, η μοναδικότητα της Πόλης. Μοναδικές εμπειρίες επίσης και τα χαμάμ, όπου δε γνωρίζω άλλο μέρος στον κόσμο να παρέχει αντίστοιχη υπηρεσία.

"Τιμή"

Κεράτιος Κόλπος

Χαμηλή. Για το ευρώ οι τιμές στην Πόλη είναι χαμηλές, αν συγκρίνει κάποιος όμως με τις τουριστικές με αυτές των κατοίκων οι δεύτερες είναι ακόμα πολύ πιο χαμηλότερες. Η διαμονή είναι σε ευρωπαικές τιμές, αλλά φτηνές είναι και οι μεταφορές με τα μέσα μαζικής μεταφοράς πχ το μετρό-τραμ είναι 1.75 λίρες η διαδρομή. Επίσης οι τιμές για το φαγητό (πλην κάποιων ελαχίστων) είναι νορμάλ. Ρούχα μπορείς στο παζάρι να βρεις απίστευτες προσφορές για τα πάντα.

Η τουλίπα
Η Πόλη όταν πήγα είχε στολιστεί με τουλίπες σε όλες τις πλατείες και στη διαδρομή από το αεροδρόμιο προς το κέντρο. Αυτό γιατί η τουλίπα ήταν σύμβολο της ακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η περίοδος ακμής της ονομαζόταν επίσης Περίοδος της Τουλίπας.

Επίλογος
Οι συναισθηματικές συνδέσεις των Ελλήνων με την Πόλη είναι τεράστιες.

The last Roman emperor

Το φοβερό είναι ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος πήρε (προσωπικά τη θεωρώ με απίστευτο όραμα) απόφαση και έκανε με τη μεταφορά της πρωτεύουσας στις 11 Μαΐου 330 την Πόλη κέντρο και για 2 αυτοκρατορίες μετά τη Ρωμαϊκή: την Ανατολική Ρωμαϊκή ή Ρωμανία (που γύρω στο 1500 ονομάστηκε Βυζαντινή) και την Οθωμανική (29 Μαΐου 1453) αυτοκρατορία, όπου έληξε με άλλον έναν Κωνσταντίνο, τον Παλαιολόγο. Ας μη ξεχνάμε ότι η λέξη Βυζαντινή χρησιμοποιεί το πρώτο όνομα της Πόλης, Βυζάντιο. Ο Παλαιολόγος αναφέρεται όχι μόνο ως ο τελευταίος Βυζαντινός, αλλά και ως ο τελευταίος Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
Η σημασία αυτής της απόφασής του Κωνσταντίνου για τη μεταφορά της Πρωτεύουσας και τη δημιουργία της Νέας Ρώμης είναι τουλάχιστον ορατή έως και σήμερα... Το μέλλον είναι και πάλι εκεί.

ΥΓ. Ο μοναδικός τουριστικός οδηγός -χάρτης της Πόλης για Έλληνες κυκλοφόρησε μόλις το 2011 από τη ROAD

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

2011-04-06T02:21:00.003+03:00

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

Παιδιά μου!
Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχίαν σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα. Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας, στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σας λέγουν καθ᾿ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦταν σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθησαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των.
Εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον κατοικοῦμε, ἐκατοικοῦσαν οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς καταγόμεθα καὶ ἐλάβαμε τὸ ὄνομα τοῦτο. Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὲς πέτρες καὶ τὰ ξύλα. Ἀφοῦ ὕστερα ἦλθε στὸν κόσμο ὁ Χριστός, οἱ λαοὶ ὅλοι ἐπίστευσαν εἰς τὸ Εὐαγγέλιό του, καὶ ἔπαυσαν νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. Δὲν ἐπῆρε μαζί του οὔτε σοφοὺς οὔτε προκομμένους, ἀλλ᾿ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, χωρικοὺς καὶ ψαράδες, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔμαθαν ὅλες τὲς γλῶσσες τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι, μολονότι ὅπου καὶ ἂν ἔβρισκαν ἐναντιότητες καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ τύραννοι τοὺς κατέτρεχαν, δὲν ἠμπόρεσε κανένας νὰ τοὺς κάμῃ τίποτα. Αὐτοὶ ἐστερέωσαν τὴν πίστιν.
Οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τὴν διχόνοια καὶ ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καὶ ἔτσι ἔλαβαν καιρὸ πρῶτα οἱ Ρωμαῖοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καὶ τοὺς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι καὶ ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν, διὰ νὰ ἀλλάξη ὁ λαὸς τὴν πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ᾿ ἐστάθη ἀδύνατο νὰ τὸ κατορθώσουν. Τὸν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τὸ σταυρό του ἔκαμε. Σὰν εἶδε τοῦτο ὁ σουλτάνος, διόρισε ἕνα βιτσερὲ [ἀντιβασιλέα], ἕναν πατριάρχη, καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐξουσία τῆς ἐκκλησίας. Αὐτὸς καὶ ὁ λοιπὸς κλῆρος ἔκαμαν ὅ,τι τοὺς ἔλεγε ὁ σουλτάνος. Ὕστερον ἔγιναν οἱ κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ἡ τρίτη τάξη, οἱ ἔμποροι καὶ οἱ προκομμένοι, τὸ καλύτερο μέρος τῶν πολιτῶν, μὴν ὑποφέρνοντες τὸν ζυγὸ ἔφευγαν, καὶ οἱ γραμματισμένοι ἐπῆραν καὶ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν πατρίδα των, καὶ ἔτσι ὁ λαός, ὅστις στερημένος ἀπὸ τὰ μέσα τῆς προκοπῆς, ἐκατήντησεν εἰς ἀθλίαν κατάσταση, καὶ αὐτὴ αὔξαινε κάθε ἡμέρα χειρότερα· διότι, ἂν εὑρίσκετο μεταξὺ τοῦ λαοῦ κανεὶς μὲ ὀλίγην μάθηση, τὸν ἐλάμβανε ὁ κλῆρος, ὅστις ἔχαιρε προνόμια, ἢ ἐσύρετο ἀπὸ τὸν ἔμπορο τῆς Εὐρώπης ὡς βοηθός του ἢ ἐγίνετο γραμματικὸς τοῦ προεστοῦ. Καὶ μερικοὶ μὴν ὑποφέροντες τὴν τυραννίαν τοῦ Τούρκου καὶ βλέποντας τὲς δόξες καὶ τὲς ἡδονὲς ὁποὺ ἀνελάμβαναν αὐτοί, ἄφηναν τὴν πίστη τους καὶ ἐγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καὶ τοιουτοτρόπως κάθε ἡμέρα ὁ λαὸς ἐλίγνευε καὶ ἐπτώχαινε.
Εἰς αὐτὴν τὴν δυστυχισμένη κατάσταση μερικοὶ ἀπὸ τοὺς φυγάδες γραμματισμένους ἐμετάφραζαν καὶ ἔστελναν εἰς τὴν Ἑλλάδα βιβλία, καὶ εἰς αὐτοὺς πρέπει νὰ χρωστοῦμε εὐγνωμοσύνη, διότι εὐθὺς ὁποὺ κανένας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ λαὸ ἐμάνθανε τὰ κοινὰ γράμματα, ἐδιάβαζεν αὐτὰ τὰ βιβλία καὶ ἔβλεπε ποίους εἴχαμε προγόνους, τί ἔκαμεν ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Ἀριστείδης καὶ ἄλλοι πολλοὶ παλαιοί μας, καὶ ἐβλέπαμε καὶ εἰς ποίαν κατάσταση εὑρισκόμεθα τότε. Ὅθεν μᾶς ἦλθεν εἰς τὸ νοῦ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε καὶ νὰ γίνουμε εὐτυχέστεροι. Καὶ ἔτσι ἔγινε καὶ ἐπροόδευσεν ἡ Ἑταιρεία.
Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἄρματα οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «ποῦ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καὶ ὅλοι, καὶ ὁ κλῆρος μας καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ πεπαιδευμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτὸ τὸ σκοπὸ καὶ ἐκάμαμε τὴν Ἐπανάσταση.
Εἰς τὸν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια καὶ ὅλοι ἐτρέχαμε σύμφωνοι. Ὁ ἕνας ἐπῆγεν εἰς τὸν πόλεμο, ὁ ἀδελφός του ἔφερνε ξύλα, ἡ γυναῖκα του ἐζύμωνε, τὸ παιδί του ἐκουβαλοῦσε ψωμὶ καὶ μπαρουτόβολα εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοια ἐβαστοῦσε ἀκόμη δυὸ χρόνους, ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία καὶ τὴν Μακεδονία, καὶ ἴσως ἐφθάναμε καὶ ἕως τὴν Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὁποὺ ἄκουγαν Ἕλληνα καὶ ἔφευγαν χίλια μίλια μακρά. Ἑκατὸν Ἕλληνες ἔβαζαν πέντε χιλιάδες ἐμπρός, καὶ ἕνα καράβι μίαν ἁρμάδα...
Ἐγώ, παιδιά μου, κατὰ κακή μου τύχη, ἐξ αἰτίας τῶν περιστάσεων, ἔμεινα ἀγράμματος καὶ διὰ τοῦτο σᾶς ζητῶ συγχώρηση, διότι δὲν ὁμιλῶ καθὼς οἱ δάσκαλοί σας. Σᾶς εἶπα ὅσα ὁ ἴδιος εἶδα, ἤκουσα καὶ ἐγνώρισα, διὰ νὰ ὠφεληθῆτε ἀπὸ τὰ ἀπερασμένα καὶ ἀπὸ τὰ κακὰ ἀποτελέσματα τῆς διχονοίας, τὴν ὁποίαν νὰ ἀποστρέφεσθε, καὶ νὰ ἔχετε ὁμόνοια. Ἐμᾶς μὴ μᾶς τηρᾶτε πλέον. Τὸ ἔργο μας καὶ ὁ καιρός μας ἐπέρασε. Καὶ αἱ ἡμέραι τῆς γενεᾶς, ἡ ὁποία σας ἄνοιξε τὸ δρόμο, θέλουν μετ᾿ ὀλίγον περάσει. Τὴν ἡμέρα τῆς ζωῆς μας θέλει διαδεχθῆ ἡ νύκτα τοῦ θανάτου μας, καθὼς τὴν ἡμέραν τῶν Ἁγίων Ἀσωμάτων θέλει διαδεχθῆ ἡ νύκτα καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα. Εἰς ἐσᾶς μένει νὰ ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὁποὺ ἡμεῖς ἐλευθερώσαμε· καί, διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, πρέπει νὰ ἔχετε ὡς θεμέλια της πολιτείας τὴν ὁμόνοια, τὴν θρησκεία, τὴν καλλιέργεια τοῦ θρόνου καὶ τὴν φρόνιμον ἐλευθερία.
Τελειώνω τὸ λόγο μου. Ζήτω ὁ βασιλεύς μας Ὄθων! Ζήτω οἱ σοφοὶ διδάσκαλοι! Ζήτω ἡ Ἑλληνικὴ Νεολαία!

Απόσπασμα από συνέντευξη του Ν. Καζαντζάκη στον Pierre Sipriot Γαλλική Ραδιοφωνία (Παρίσι), 6 Μαΐου 195

2011-03-15T17:25:00.000+02:00

Απόσπασμα από συνέντευξη του Ν. Καζαντζάκη στον Pierre Sipriot Γαλλική Ραδιοφωνία (Παρίσι), 6 Μαΐου 1955

Όσο πιο μακριά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο, την αγαπάμε. Όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα βλέπω τις μικρότητες, τις ίντριγκες, τις ανοησίες, τις ανεπάρκειες των αρχηγών, τη μιζέρια του λαού. Όμως από μακριά δεν βλέπουμε τόσο ευδιάκριτα την ασκήμια και έχουμε περισσότερη ελευθερία να πλάσουμε μια εικόνα της πατρίδας αντάξια ενός ολοκληρωτικού έρωτα. Να γιατί δουλεύω καλύτερα και αγαπώ καλύτερα την Ελλάδα όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό. Μακριά της καταφέρνω να συλλάβω καλύτερα την ουσία της και την αποστολή της στον κόσμο, και συνακόλουθα τη δική μου ταπεινή αποστολή. Κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Γίνονται καλύτεροι. Έχουν την περηφάνια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους. H πεποίθησή τους, ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ αυτή την ουτοπία επέζησαν οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί. Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν. Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα.

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβούμαι τίποτα. Είμαι ελεύθερος

Το χιώτικο εμπορικό δίκτυο

2011-03-06T22:14:00.003+02:00

Το χιώτικο εμπορικό δίκτυο μάλλον ήταν το πρώτο εμπορικό δίκτυο ΔΙΑΝΟΜΗΣ (το 3ο P του μάρκετινγκ, ήτοι place). Στην πρόσφατη επίσκεψή μου στη Χίο, ξεναγήθηκαμε στο μουσείο της εταιρείας citrus στον Κάμπο. Εκεί είδαμε και ακούσαμε πολλά για τους έμπορους Χιώτες και το branding και packaging των εσπεριδοειδών του Κάμπου σχεδόν 200 χρόνια πριν...

Η αρχή

Από τους βυζαντινούς ακόμα χρόνους συνάγεται ότι οι ναυτικοί του Αιγαίου, δεν περίμεναν τον Κολόμβο να ανακαλύψει τη νέα ήπειρο. Άλλωστε ποιός ο λόγος που ο μεγάλος θαλασσοπόρος ενημέρωσε τους χάρτες του συμβουλευόμενος Χιώτες ναυτικούς, πριν από το μεγάλο εγχείρημα;

Το όνομα του πρώτου που αναφέρεται επίσημα είναι του Θωμά του Γραικού. Όπως αναφέρει ο Σερ. Κανούτας, το όνομά του είναι καταχωρημένο στον πρώτο επίσημο κατάλογο απογραφής της Βοστώνης το 1660 (First report of the record commissioners of Boston).

[...] Ο Θωμάς ήταν Χιώτης καπετάνιος που ήλθε από την Ιρλανδία για να εγκατασταθεί μόνιμα.

το δίκτυο διανομής

[...] Η σφαγή της Χίου το 1822 δημιούργησε κύμα φυγής και η αμερικανική φιλανθρωπία συμμάζεψε αρκετά ορφανά. Πολλά παιδιά φιλοξενήθηκαν στην Αμερική και σπούδασαν στα σχολεία της. Μερικοί δούλεψαν εκεί ή έγιναν ιεραπόστολοι νέων ιδεών. Οι περισσότεροι γύρισαν πίσω. Η περίοδος αυτή σημαδεύεται αποκλειστικά από Χιώτες μετανάστες.

Το 1822 ο ορφανός Γεώργιος Μουσαλά Καλβοκορέσης, μαζί με άλλους 8 που μετέφερε αμερικανικό βρίκι, αποβιβάστηκε στη Βαλτιμόρη.

[...] Μετά τους μετανάστες-φοιτητές, ακολουθεί η εγκατάσταση Ελλήνων εμπόρων από το 1846 μέχρι τον εμφύλιο, με πρώτο Οίκο των Αδελφών Ράλλη που αναφέρεται πρώτη φορά σε εμπορικό οδηγό το 1851, ανάμεσα στους εισαγωγείς της Νέας Υόρκης.

Το δίκτυο

Χρυσό brand!

Να μην λέμε πολλά, το χιώτικο εμπορικό δίκτυο δεν ήταν μόνο στις ΗΠΑ αλλά σε πάρα πολλές πόλεις, στο Λονδίνο, στη Γένοβα, στην Οδησσό, στην Πόλη, στη Ρώμη, στη Μασσαλία, στο Άμστερνταμ και αλλού.. έφτανε έως την Ινδία, στις ΗΠΑ, στη Μαύρη Θάλασσα... Βασίζονταν σε οικογένειες του Κάμπου, όπου μετέφεραν τα χιώτικα προϊόντα σε όλο τον κόσμο.

Ήταν όμως ένα απλό εμπορικό δίκτυο; Σαφώς και όχι. Οι Xιώτες είχαν ανακαλύψει όλη τη διαδικασία του σύγχρονου μάρκετινγκ, κάνοντας προϊόν, διανομή, προώθηση, συσκευασία και έλεγχο ποιότητας (!!!), που αποδεικνύεται στις παρακάτω φωτογραφίες.

Αριστερά είναι το brand του Αναστάση (δε φαίνεται ολόκληρο εδώ) όπου είναι τυπωμένο με χρυσό παρακαλώ... Δεξιά

απεικονίζεται ένα άλλο κανονικό brand των Μπιλίρη και Νεαμονιτάκη. Φυσικά οι επιγραφές σε διάφορες γλώσσες αλλά και χρώματα!!. Τα εσπεριδοειδή από τον Κάμπο της Χίου είχανε τόση αξία όπου διατίθεντο και με το τεμάχιο (!!!), τύλιγαν δηλαδή το κάθε λεμόνι, πορτοκάλι, μανταρίνι ξεχωριστά με το χαρτί αυτό, όπως και στη φωτό. Στη Ρωσία κάνουν κάθε πρωτοχρονιά λέει δώρο ένα πορτοκάλι στα παιδιά τους, συνήθεια από το εμπόριο των Χιωτών του κάμπου. Φυσικά δεν ήταν ελληνικές μόνο οι οικογένειες, αλλά και ιταλικές, γενοβέζικες. Ας αναλογιστεί κανείς την αξία που είχε ένα πορτοκάλι τότε....

Αφού λοιπόν έντυναν έναν έναν τους καρπούς τους έβαζαν σε ξύλινη θήκη, σε ένα κασόνι, όπου κάθε παραγωγός είχε το δικό του στυλ, ανάλογα με το γούστο του για να ξεχωρίζει. Packaging κανονικό κοινώς.

Στη συνέχεια, αφού τοποθετούνταν τα φρούτα και γέμιζε το κασόνι, έβαζαν από πάνω το brand του παραγωγού να φαίνεται με μεγαλύτερη αφίσα . .

Κόλλαγαν στο κασόνι επίσης μεταλλικές επιγραφές με τον προορισμό Πχ Μασσαλία, Κωνσταντινούπολη, Οδησσός, με άλλες πινακίδες επάνω στο κιβώτιο για να ξεχωρίζουν τα κιβώτια στη μεταφορά. Επίσης κολλούσαν και πινακίδα με το όνομα του εμπόρου πχ TETERIS όπως φαίνεται στη φωτό.

Τέλεια όλα αυτά. Αλλά η ποιότητα; Τελευταία πινακίδα που τοποθετούνταν στα κιβώτια ήταν με τον αριθμό των τεμαχίων που περιελάμβανε το κάθε κασόνι (ο δεύτερος αριθμός, πχ 64, 100, κτλ) και επίσης ο πρώτος αριθμός δήλωνε την ποιότητα, το 0 ήταν η καλύτερη. Συνεπώς ένα δοχείο με 0/64 σήμαινε 64 φρούτα αρίστης ποιότητας.

Οι Χιώτες έμποροι διέθεταν λοιπόν προϊόν, συσκευασία, ποιότητα και φυσικά διανομή. Φυσικά πάρα πολλές γνωστές οικογένειες έως και σήμερα ήταν μέρος αυτού του παγκόσμιου δικτύου, που μάλλον έπειτα από χρόνια έχασε τη δυναμική του. Το γιατί; άγνωστο. Τη δεκαετία του 1960, υπήρξε μια περίοδος σχετικής παρακμής. Oι καλλιέργειες μειώνονταν χρόνο με τον χρόνο, ενώ τα αρχοντικά σταδιακά ερήμωναν.