Cathpain's Blog

Φρίκη ή η νεοελληνικη (αν)αποτελεσματικότητα σε αριθμούς νεκρών

2023-03-05T15:27:00.003+02:00

Ό,τι και να πει κανείς, είναι τραγικό αυτό που συνέβη και είναι κάτι που συντάραξε όλους. Διαχρονική ερώτηση στο νεοελληνικό κρατίδιο. Παραθέτω το άρθρο του Τρικούπη του 1874

«Τις πταίει; [...] Και οι τρεις (σ.σ. εννοεί Βούλγαρη, Ζαίμη, Δεληγιώργη) υπήρξαν πρόεδροι προσωπικής κυβερνήσεως, τουτέστιν υπηρέται μιας και της αυτής θελήσεως ενεργούσης, οτέ μεν δια τούτου, οτέ δε δι΄ εκείνου. Ουδεμίαν ηθικήν ευθύνην φέρει το Έθνος επί τη διαγωγή των προσώπων τούτων. . [...] Αηδιάζοντες και αγανακτούντες επί τω θεάματι, του οποίου παριστάμεθα θεαταί, και βλέποντες την γενικήν κατάπτωσιν του φρονήματος των πολιτευομένων, διστάζομεν επί στιγμήν και ερωτώμεν ημάς αυτούς, μη τυχόν αληθώς πταίει το Έθνος; Θαρρούντες όμως απαντώμεν, το Έθνος δεν πταίει. Μετά τα παθήματα του 1862, τίθεται εκ νέου εις το Έθνος το δίλημμα της υποταγής εις την αυθαιρεσίαν ή της επαναστάσεως. Είνε το Έθνος καταδικαστέον διότι δεν σπεύδει να παραδεχθή το δεύτερον. Καλούνται εις την εξουσίαν κυβερνήσεις αποκρουόμεναι παρά της πλειοψηφίας του Έθνους, χορηγείται εις αυτάς η διάλυσις της Βουλής και συνάμα παν μέσον επηρεασμού των συνειδήσεων του λαού και νοθεύσεως των εκλογών, και λέγομεν ύστερον, ότι πταίει ο λαός δια την τοιαύτην κατάστασιν. Τι δύναται ο λαός κατ΄ αυτής; Ουδέν άλλο ή να επαναστατήση. Αλλά τις ο δυνάμενος να κατακρίνη ευλόγως τον λαόν διότι την επανάστασιν θεωρεί ως έσχατον καταφύγιον, και πριν ή προέλθη εις αυτήν ζητεί να ίδη εξαντλούμενα όλα τα προληπτικά μέσα; Αν δεν πταίει ο λαός, πταίουν οι πολιτευόμενοι, λέγουσιν οι άλλοι, και η εξαχρείωσις αυτών ευθύνει το Έθνος, αφού ούτοι εις το Έθνος ανήκουσιν. Απαντώμεν, ότι η διαγωγή των πολιτευομένων υα ηύθυνε το Έθνος, αν η Ελλάς αυτοδιοικείτο, αλλ΄ αφού δια της διαστροφής του Συντάγματος και της εικονικότητος της Βουλής κυβερνάται πράγματι η Ελλάς ως μοναρχία απόλυτος, επόμενον ήτο να καταστώσι και οι πολιτευόμενοι οποίους διαπλάττει αυτούς το νόθον καθεστώς. Όστις των πολιτευομένων δεν ασπάζεται τα γινόμενα ουδέν άλλο δύναται να πράξη ή να παύση πολιτευόμενος αφού κατά το παρ΄ ημίν καθεστώς ουδέν υφίσταται δι΄ αυτού στάδιον εννόμου και εντίμου ενεργείας. Οι πολιτευόμενοι είνε πλάσματα του επικρατούντος εν τη πολιτεία στοιχείου, το δε Έθνος ου μόνον δεν είνε το επικρατούν στοιχείον εν τη πολιτική, αλλ΄ εικονικήν μόνον έχει μετοχήν εις αυτήν. Η ευθύνη άρα επί τοις συντελουμένοις ανήκει άπασα εις το στοιχείον εις το οποίον δια της διαστροφής των συνταγματικών ημών θεσμών συνεκεντρώθη ολόκληρος η εξουσία. Αλλ΄ εκτός της επαναστάσεως, την οποίαν άπαντες αποτροπιαζόμεθα, δεν υπάρχει άρα άλλο μέσον θεραπείας; Παρ΄ άλλαις συνταγματικαις επικρατείαις καταστέλλονται και προλαμβάνονται αι καταχρήσεις της εξουσίας δια δυνάμεως ανωτέρας και αυτής της επαναστάσεως, δια της ηθικής εκδηλώσεως της κοινής γνώμης. Υπάρχει και παρ΄ ημίν κοινή γνώμη, ως πολλάκις απεδείχθη και οσάκις εκτάκτως εξεδηλώθη, επέφερεν ασφαλώς τα αποτελέσματα αυτής. [...] Είνε άρα η κονή γνώμη αδιοργάνωτος και ελλείπει αφ΄ ημών ο σπουδαιότατος ούτος φραγμός κατά των καταχρήσεων των προνομιών. [...] Όταν όμως αποφασίση ειλικρινώς να δηλώση ότι μόνον την πλειονοψηφίαν καλεί εις την εξουσίαν, ουδεμία αμφιβολία ότι εν Ελλάδι, όπως και αλλαχού, δε θα μείνει επί πολύ έκθετον το επίζηλον τούτο γέρας, αλλά θα συνεννοηθώσιν αι μειονοψηφίαι περί των επιβαλλομένων εις εκάστην υποχωρήσεων όπως συγχωνευθώσιν εις πλειονοψηφίαν. Δεν πταίει άρα το πολίτευμα, δεν πταίουσιν οι αντιπρόσωποι του Έθνους, δεν πταίει το Έθνος, αν η Βουλή είνε κατατετμημένη εις πολλά κόμματα και δεν έχει έτοιμην πλειονοψηφίαν, όταν ζητηθή. Ας αφεθή να λειτουργήση το πολίτευμα εν τη βεβαιότητι ότι εκ της πλειονοψηφίας της Βουλής μορφούται η κυβέρνησις, και ταχέως θα ίδωμεν την Βουλήν συντασσομένην εις δύο κόμματα. Ουδέν των θεμελιωδών ζητημάτων, άτινα εν Γαλλία ή Ιταλία διαιρούσι τους ποίτευομένους εις πολλά κόμματα έχομεν εν Ελλάδι. Τα πολλά κόμματα παρ΄ ημίν είνε αποτέλεσμα της προσκλήσεως των μειονοψηφιών εις την εξουσίαν. Η ευθύνη άρα πάσης της καταστάσεως ταύτης ανήκει εις τους παραβιάζοντας την κοινοβουλευτικήν αρχήν του σχηματισμού των κυβερνήσεων εκ της πλειονοψηφίας της Βουλής. Αθυμούντες επί τη καταστάσει εις ην περιήλθον τα της πολιτείας και άτινα ζωηρότερον αισθανόμεθα ήδη υπό τας εντυπώσεις των επιτελουμένων τη εισηγήσει της κυβερνήσεως και παρά των οργάνων αυτής εκλογικών οργίων, ηθελήσαμεν να εξετάσωμεν μήπως ημείς πταίομεν, όπως εν ημίν αυτοίς αναζητήσωμεν την θεραπείαν. Αλλ΄ η ειλικρινής μελέτη του θέματος μας ήγαγεν εις το αλάνθαστον συμπέρασμα ότι δεν πταίει το Έθνος. Αλλού έγκειται το κακόν και εκεί πρέπει να ζητηθή η θεραπεία.»

Θυμάμαι τις φωτιές στην Πάρνηθα και την Ηλεία με τους 50 νεκρούς - θύματα το 2007, που είχαμε κατέβει στο Σύνταγμα, τι έγινε; το Μάτι το 2018 με τους διπλάσιους.

Θυμάμαι- δεν μπορώ να ξεχάσω το ναυάγιο του Σάμαινα το 2000 με τους 81 νεκρούς, όπως θυμάμαι το ναυάγιο της Φαλκονέρας με τους 277 νεκρούς, το 1966.

Στους δρόμους στα Τέμπη πάλι το 2003, 21 μαθητές σκοτώθηκαν σε σχολική εκδρομή. Γενικότερα στα τροχαία έχουμε περίπου 2-4 νεκρούς ημερησίως στην Ελλάδα. Πραγματική γενοκτονία. Όσο και να μιλάει ο Ιαβέρης και να συνεχίζει το ιεραποστολικό του (κυριολεκτικά) έργο, κανενός το αυτί δεν ιδρώνει.

Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του θανάτου, στην μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. σκοτώθηκαν 192 Αθηναίοι, ενώ σε αυτή των Πλαταιών το 479 π.Χ, όπου 300.000 Πέρσες & σύμμαχες τους δυνάμεις αντιμετώπισαν περίπου 100.000 Έλληνες, είχαμε σύμφωνα με τον Ηρόδοτο πάντα, 91 νεκρούς Σπαρτιάτες, 52 Αθηναίους και 16 Τεγεάτες. Οι Σπαρτιάτες είχαν εκστρατεύσει μαζικά, πάνω από 10.000 οπλίτες, οι Αθηναίοι ήταν 8.000 και οι Τεγεάτες λιγότεροι (τους αναφέρει αλλά δε θυμάμαι τώρα). Αναλογιστείτε τώρα ένα δρομολόγιο τρένου, στον κεντρικό άξονα της χώρας.

Φρίκη. Δε ξέρω πώς θα μπορούσε να εξηγήσει κανείς όλη αυτή τη συλλογική ανευθυνότητα, την ανημποριά, την έλλειψη έγνοιας που οδηγεί σε αυτή τη συλλογική αυτοκαταστροφή.

Τίς πταίει; Όλοι. Και αν δεν το πούμε ΤΩΡΑ, απλά τα παραπάνω θα συνεχίζονται.

Τί είναι να κάνουμε; Όλοι να ασχοληθούμε με τα κοινά, τις δημοκρατικές διαδικασίες, να ακούμε λιγότερο, να προσφέρουμε περισσότερο και φυσικά να νοιαζόμαστε. Η έννοια προκύπτει από το εν+νου, η γλώσσα μας δίνει τη λύση, να δούμε για πόσο ακόμα.

2022. Περσικοί πόλεμοι μέρος τρίτο

2022-05-31T12:05:00.006+03:00

Πραγματικά, ποιος θα το περίμενε εν έτει 2022, να ζούσαμε την κατάληψη ελληνικών (συμφερόντων) πλοίων από Πέρσες και μάλιστα Live; Σίγουρα κανένας.

Ούτε στην Χαλκιδική και τη διώρυγα του Ξέρξη το 480 π.Χ., ούτε στον πλού του Νέαρχου το 326 π.Χ. είχαμε Πέρσες να καταλαμβάνουν ελληνικά πλοία.

Στον Περσικό κόλπο λοιπόν, το Μάϊο του 2022, Ιρανοί κομάντος ως αντίποινα στα ευρωπαϊκά αντίποινα μετά την εισβολή στην Ουκρανία, κατέλαβαν πλοία ελληνικών συμφερόντων.

Ο τρίτος περσικός πόλεμος είναι αντίστοιχα παγκόσμιος και πάλι εμπλεκόμαστε που αλλού, στην αγαπημένη μας θάλασσα. Το θετικό είναι ότι οι ασφαλιστικές στην σημερινή περίπτωση καλύπτουν τα έξοδα και δεν υπάρχει μάλλον κίνδυνος για τις ζωές των εργαζομένων στα πλοία, καθώς ανακοινώθηκε ότι δεν συνελήφθησαν.

Το τάνκερ Prudent Warrior βρίσκεται στο αγκυροβόλιο του Μπαντάρ Αμπάς του Ιράν, ενώ το Delta Poseidon βρίσκεται βόρεια του νησιού Λαράκ, σύμφωνα με ανάρτηση του TankerTrackers.com στο Twitter, σύμφωνα με την Καθημερινή.

Ευχόμαστε από καρδιάς όλα να έχουν αίσιο τέλος.

Τα ομηρικά έπη και οι σύγχρονοι Έλληνες

2022-04-04T10:33:00.006+03:00

Μετά το πρώτο βιβλίο το 2017, εκδόθηκε και η συνέχειά του το 2019, και το 2021 εκδόθηκε το τρίτο. Το θέμα του; τα ομηρικά έπη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, το εμπλούτισα και το ξαναέβγαλα το 2023.

Τί με αυτά; και ποιος είμαι εγώ να γράψω για τα ομηρικά έπη;

Τα έπη ιστορικά θεωρούνται ως τεκμήρια της ελληνικής γλώσσας, καθώς συνδέουν τη Γραμμική Β των μυκηναϊκών ανακτόρων μαζί με τη σύγχρονη που μιλάμε, αν και ξεδοντιασμένη.

Τα έπη θεωρούνται ως τεκμήρια ελληνικής ιστορικής συνέχειας, αλλά αυτό είναι λίγο σχετικό. Η αρχαία ελληνική ταυτότητα δομήθηκε πρακτικά από τον Ηρόδοτο, μέσω της αντιμετώπισης των εισβολέων Περσών στον ελλαδικό χώρο.

Πολλοί καυχόνται για τον Αγαμέμνονα, τον Αχιλλέα φυσικά τον Οδυσσέα και άλλους ήρωες, θεωρώντας τους λίγο "μυθικούς". Θα ήταν όμως και αυτοί σίγουρα άνθρωποι, όπως και έτσι περιγράφονται από τον θεωρούμενο συγγραφέα, τον Όμηρο. Γενικά οι αμφισβητήσεις των επών προκαλούν αντιδράσεις, συνηθισμένο φαινόμενο στην χώρα μας.

Αφού έγραψα το βιβλίο, συνειδητοποίησα έπειτα από αρκετό ομολογουμένως διάβασμα, τα εξής:

1. Τα έπη "πλαστογραφήθηκαν" αρκετά, καθώς αφηγούνται μία ιστορία του 1200 π.Χ., που συνδέθηκε τον 8ο π.Χ. και καταγράφηκε επί Πεισίστρατου, τον 5ο αιώνα π.Χ. Σόλων και Πεισίστρατος προσάρμοσαν δεδομένα για την δημιουργία της Αθηναϊκής ταυτότητας έναντι των ανταγωνιστών τους στο Σαρωνικό (την εποχή εκείνη, πριν η Αθήνα γίνει υπερδύναμη).

2. Αρχαιολογικά τα μυκηναϊκά κέντρα αποτελούσαν κέντρα Logistics της εποχής. Ποιανών; Η μυθολογία συνδέει φυσικά ήρωες με Φοινίκη (Κάδμο), Αίγυπτο (Δαναός) αλλά και τους Φρύγες (Τάνταλο και Πέλοπα). Μήπως ήταν λοιπόν αποικίες που ανεξαρτητοποιήθηκαν μετά την κατάρρευση της εποχής του Χαλκού σε όλη τη ΝοτιοΑνατολική Μεσόγειο; Πιθανώς.

3. Μυθολογικά οι ήρωες του Τρωικού ήτανβασιλικά σόγια-ξαδέρφια. Αγαμέμνονας, Μενέλαος, Νέστορας, Οδυσσέας, Διομήδης από τη μία μεριά, Αχιλλλέας, Αίαντας, και ο απών Παλαμήδης από την άλλη. Οι δεύτεροι δεν επέστρεψαν, δεν υπήρχε Νόστος για αυτούς.

4. Άλλο Ιλιάδα, άλλο Οδύσσεια. Πρακτικά η Ιλιάδα εξιστορεί 51 μέρες πολέμου, ενώ η Οδύσσεια μία επιστροφή - περιήγηση στην Μεσόγειο. Χάρτης για αποικίες; Μη ξεχνάμε ότι οι ποιητές της εποχής ήταν συνδεδεμένοι με τα μαντεία, την εποχή του Χαλκού (η εποχή του Σιδήρου ήρθε το 1100 π.Χ., μαζί με την "κάθοδο" των Δωριέων). Η γνώση των μαντείων πέρασε στα έπη: ναυτική τεχνογνωσία, μέταλλα, θαλάσσια πλοήγηση και αστρονομία, εκλείψεις, ιατρικά και άλλα πολλά βρίσκονται στα έπη, άγνωστα προς τα εμάς.

5. Μαντεία, θρησκεία και ανασύσταση. Οι αποικίες του 8ου - 6ου αιώνα αναγέννησαν τον ελλαδικό χώρο, μέσω του εμπορίου. Την εποχή του Τρωικού υπήρχαν 4 μεγάλες δυνάμεις, Αιγύπτιοι, Χετταίοι, Ασσύριοι και οι Αχιγιάβα- Αχαιοί, όπου ανάμεσα 1200-1100 π.Χ. κάηκαν όλες οι κυριότερες πόλεις λιμάνια στην Μεσόγειο. Τα μαντεία ήταν ο μόνος θεσμός που απέμεινε, κρατώντας τη γνώση των μεταλλουργών- εφοπλιστών της εποχής. Μετά τις αποικίες ο πλούτος επέστρεψε στις ελληνικές πόλεις και η Θεογονία με τα Έπη αποτέλεσαν τον κορμό που επάνω βασίστηκε η εκεχειρία του 776 π.Χ.

Αυτά και άλλα εξετάζονται στο τρίτο βιβλίο μου.

Και εγένετο βιβλίο (2)

2017-06-09T04:09:00.001+03:00

Στη Σουηδία με αγάπη

Πέρασε αρκετός καιρός να γράψω στο blog, λίγο γιατί πλέον όλοι γράφουν και στο φβ, αλλά το κυριότερο ήταν άλλο: τελείωσα το βιβλίο. Ένα βιβλίο που με παίδεψε μεν, αλλά δεν παύει να ολοκληρώθηκε δε. Τα συναισθήματα;

Πώς ήταν σαν διαδικασία; Μάρκετινγκ. Κάνεις τα στάδια και βγαίνει. Όλες οι διαδικασίες διδάσκουν κάτι, έτσι και η διαδικασία να συγγραψεις και να εκδόσεις κάτι. Και το βέβαιο είναι ότι κάθε προϊόν θα πρέπει να αξιολογηθεί από την ίδια την αγορά (προσφορά-ζήτηση). Η προσφορά ολοκληρώθηκε.

Τα στάδια

Παντού με αγάπη

1. Έρευνα αγοράς. Αν και ουσιαστικά αυτή έγινε αφού τελείωσα με το προϊόν, αναζητώντας εκδότη. Με τύχη (ναι με τύχη) πέτυχα έναν πολύ συννενοήσιμο άνθρωπο, ο οποίος με καθοδήγησε και με βοήθησε να βγει.

2. Προϊόν. Τίτλος, design, περιεχόμενο. Προσπαθούσα να απαντήσω στο ερώτημα για την νοοτροπία που με απασχολεί χρόνια (10) που γράφω εδώ, χωρίς να το κάψω, και προσπαθούσα να βρω άξονες. Το χρέος της χώρας, μαζί με τη θρησκεία που μας διαφοροποιεί και το χρήμα που δε ξέρουμε να διαχειριζόμαστε ήταν το ιδανικό.
Ήθελα ένα ωραίο εξώφυλλο. Ζήτησα από τη φίλη μου την Αγγέλικα να με βοηθήσει να κάναμε κάτι με την αλφάβητο, που να είναι και ωραίο. Μπλέ του Αιγαίου, λιτό και απέρριτο. Και με κρυφά νοήματα, να έχουμε να λέμε.

Σε συνεργεία με αγάπη

Το περιεχόμενο προσπαθούσα καιρό να το δομήσω. Έκανα ένα εισαγωγικό κεφάλαιο για το χρέος και το χρήμα, ένα 2ο για την πίστη και τις θρησκείες, και μετά από το 3ο έως το 12ο εναλλάξ οι εξελίξεις σε ανατολή και δύση. Ίσως αναλύσω άλλη μέρα τα κεφάλαια.
Πολύ σημαντική είναι η δουλειά του επιμελητή, στην περίπτωσή μου της Καλλιόπης, της οποίας της βγήκαν τα μάτια να το στρώσει, έως τότε γελάγαμε σε βραδιές ποίησης διαβάζοντας αποσπάσματα.

Από την πλους με αγάπη

Βέβαια ας μη ξεχνάμε τα πνευματικά δικαιώματα και την προστασία τους, ένα πολύ καυτό θέμα για κάθε συγγραφέα (και καλά). Τέλος πάντων, αν και κατέθεσα σε συμβολαιογράφο ένα draft του βιβλίου, μετά τις συμβουλές από το Γιώργο, είναι σαφές ότι δεν υπάρχει κάτι να σε προστατεύει ουσιαστικά. Άρα απλά μία προλήπτική κίνηση. Εξάλλου δεν έχει και σημασία αυτό. Το βιβλίο έχει 400 σελίδες κείμενο και 800 υποσημειώσεις, ποια καλύτερη θεωρητικά "προστασία" από αυτή;

3. Τιμή. Στο τέλος αποφασίστηκε και αυτή, 18 ευρώ λογικότατη για ένα βιβλίο 400 σελίδων.

4. Διανομή. Ο εκδότης. Μπήκε Πολιτεία, Ιανό, Ευριπίδη, Πρωτοπορία.

5. Προώθηση. Αρχικά το οπισθόφυλλο γράφτηκε από τη φίλη μου την Εύα. Μετά σκέφτηκα και ένα hashtag #thegreekpath, μιας και είναι πολύ τρέντυ για σόσιαλ μίντια. Φωτό φίλων στο φβ αρκούν. Τυπώθηκαν 330 κομμάτια (το έτος μεταφοράς της Ρώμης). Χάρισα σε φίλους, έστειλα σε όλη την Ελλάδα. Αν είναι καλό θα πάει.

6. Χρηματοδότηση. Ένα βιβλίο ούτε είναι φτηνό να βγει, ούτε περιμένει να βγάλει κανείς χρήματα από αυτό αν στέκει στα μυαλά του. Ουσιαστικά κοστίζει όσο ένα ακριβό αεροπορικό εισητήριο. Το μισό καλύφτηκε από φίλους και έτσι δεν έτσουξε πολύ.
7. Exit. Δεν υπάρχει. Το βιβλίο όπως λέει και στο site της η Πολιτεία

"Απ' όλα τα εργαλεία του ανθρώπου, το πιο εκπληκτικό είναι, χωρίς αμφιβολία, το βιβλίο. Τα άλλα είναι προεκτάσεις του σώματός του. Το μικροσκόπιο και το τηλεσκόπιο είναι προεκτάσεις της όρασής του, το τηλέφωνο, προέκταση της φωνής του, έχουμε επίσης το αλέτρι και το ξίφος, που είναι προεκτάσεις του χεριού του. Το βιβλίο, όμως, είναι άλλο πράγμα: το βιβλίο είναι προέκταση της μνήμης και της φαντασίας του." Jorge-Luis Borges

Τρομερό.

8. Κριτικές; ακόμα δεν έχω, ελπίζω σύντομα!
UPD: Είναι Αύγουστος κ έχω πια κριτικές. Πολλά τυπογραφικά, δυστυχώς, και κάποια μικρά βασικά λάθη. Δύσκολο η διόρθωση. Τα θετικά είναι ότι μου αναφέρθηκε ότι το βιβλίο έχει διδακτικό χαρακτήρα και περιεχόμενο και πολύ χάρηκα. Ο ιανός το έβαλε στα προτεινόμενα στην κατηγορία οικονομία. Ελπίζω σύντομα να βγει διορθωμένο!

UPD2: Βγήκε και ο δεύτερος τόμος. Τι άλλαξε; λίγα περισσότερα sites το φιλοξενουν.

Proud όχι to be, αλλά to speak Greek

2016-03-23T12:48:00.000+02:00

Φίλοι με ρωτάνε έχεις γράψει τίποτα στο blog σου, μπα λέω κ είδα ότι έχω να γράψω κανά χρόνο. Ο λόγος που έγραψα κάτι για την ελληνική γλώσσα, είναι ότι στον συνεχή αγώνα απέναντι στη βλακεία που λουζόμαστε καθημερινά, κάποιοι πιστεύουν ότι το ελληνικό αλφάβητο μας ήρθε από το Σείριο και κοιτάς λες και σε χτύπησε ρεύμα- και κάποιοι πλουτίζουν από αυτή τη βλακεία. Αυτό το ποστ σκοπό έχει να δείξει ότι είναι φοινικοτατο που το προσαρμόσαμε (όπως και η σημερινή θρησκεία μας είναι εβραιικότατη και την προσαρμόσαμε).

Ήταν το αλφάβητο μορφή χρήματος;

Αυτό που σκέφτηκα ξεκίνησε μετά από μία φράση του Ομήρου ότι η πανοπλία του Διομήδη άξιζε 9 αγελάδες & του Γλαύκου 100 (πολύ περισσότερες, άρα πολύ ακριβότερη), κάτι που διάβασα στον Πλούτο των Εθνών του Άνταμ Σμιθ :

Many different commodities, it is probable, were successively both thought of and employed for this purpose. In the rude ages of society, cattle are said to have been the common instrument of commerce; and, though they must have been a most inconvenient one, yet in old times we find things were frequently valued according to the number of cattle which had been given in exchange for them. The armour of Diomede, says Homer, cost only nine oxen; but that of Glaucus cost an hundred oxen.

και αναρωτήθηκα κατευθείαν "ρε μπας και έχει σχέση με το αλφάβητο", αφού είναι γνωστό ότι το γράμμα άλφα είναι "ανεστραμμένη κεφαλή βοός, βοδιού δηλαδή, αγελάδας, όπως έγραφε το λεξικό του Σταματάκου που είχα διαβάσει κάποτε.

Διαβάζοντας και άλλες πηγές, συμπεραίνεις κατευθείαν για τη σχέση αγελάδας και αξίας. Πολύ ωραία τα λέει και εδώ για τη σχέση της αγελάδας με τον πλούτο την εποχή του χαλκού και του σιδήρου, μάλλον και του λίθου:

Ο πλούσιος λεγόταν πολυβούτης (που διαθέτει πολλά βόδια), ο ακτήμων αβούτης. Ακόμα και σήμερα, αυτό αποτυπώνεται σε πολλές γλώσσες του κόσμου. Λατινικά caput σημαίνει κεφαλή βοσκήματος και από κει προέρχεται η λέξη κεφάλαιο (capital) και καπιταλισμός. Pecus σημαίνει τα θρέμματα, τα βοσκήματα και από κει προέρχεται ο όρος pecunia (περιουσία, χρήματα).

και ο Αριστοτέλης για την εξέλιξη του χρήματος με την εξέλιξη της κατεργασίας του μετάλλου:

Ο Αριστοτέλης στα "πολιτικά" του αναφέρει: "πολύ πριν γίνει χρήση του νομίσματος ως μέσου ανταλλαγής οι αρχέγονες κοινότητες αντάλλασσαν μεταξύ τους τα απολύτως χρήσιμα στην ζωή, χωρίς κανένα ενδιάμεσο και αργότερα μεταπήδησαν στο στάδιο των χρηματικών συναλλαγών. Κατόπιν οι άνθρωποι συμφώνησαν για τις συναλλαγές τους να δίδουν και να λαμβάνουν αμοιβαία ένα πράγμα, κοινής όμως ανάγκης στη ζωή όπως τον σίδηρο και τον άργυρο".

Αγελάδα, η πρώτη μορφή αξίας

Σίγουρα λοιπόν μία πρώτη μορφή χρήματος (με την έννοια της χρησιμότητας) ή ανταλλαγής ήταν η αγελάδα και τουτέστιν και το σύμβολό της, το κεφάλι της, κάτι που είναι πολύ φυσιολογικό. Έτσι λοιπόν έπιασα να δω τα σχετικά αλφάβητα, να δω κατά πόσο τελικά είναι σχετικά η πρώτη μονάδα μέτρησης της αξίας, η αγελάδα- προφανώς επειδή στα χωριά έως σήμερα μία αγελάδα μπορεί να ζήσει μία οικογένεια- σχετίζεται με την εμπορική ανάπτυξη, και δη την επέκταση των ελλήνων στην Μεσόγειο τότε. Συμπεραίνεις ότι φυσικά η αγελάδα βρίσκεται στα μεσανατολικά αλφάβητα, αλλά όχι και αλφάβητα, γραφές συμβολικές τότε.

Από την αγελάδα στο σύμβολό της (άλεφ) και στο αλφάβητο. Ήταν το πρώτο αλφάβητο ελληνικό & ποια η σχέση του με τα μεσανατολικά αλφάβητα

Κατά πόσο το αλφάβητο είναι Ελληνικό όμως; Και όταν ήταν στην Ανατολή, τι απεικόνιζε; Τα φοινικικά σύμβολα όμως έγιναν άκλιτα στα ελληνικά δηλαδή Α δε σήμαινε και κάτι και μετά φτιάχτηκαν οι λέξεις όπως τις έχουμε σήμερα.

Αν πάμε στο παλαιο-εβραικό αλφάβητο, θα δούμε πάλι κοινά γράμματα με τα φοινικικά (άρα και με τα ελληνικά), όπως το άλεφ, και πολλα άλλα.... (να συνδέσω τώρα το χρυσό μοσχάρι του Μωυσή της Παλαιάς Διαθήκης;) Επίσης βλέπουμε ομοιότητες με το αραμαικό αλφάβητο, που τελειώνουν εκεί στο Π,Ρ,Σ γενικά.... και με το δικό μας το σύχγρονο βεβαια.

Το ελληνικό αλφάβητο

Τί συμβολίζουν όμως τα γράμματα ΑΡΧΙΚΑ; Μήπως ήταν εμπορικά σύμβολα;
Α αγελάδα, Β σπίτι ή για οικιακή χρήση, Γ γάντζος ή αγκίστρι ή καμήλα (είδος προς ανταλλαγή για κυνήγι ή ψάρεμα ή μέσο μεταφοράς;), Δ δάλεθ ή δέλτα η πόρτα, (χ)Ε παράθυρο (;), Θ ο τροχός, Κ η παλάμη του χεριού, Ι το χέρι ή ραβδί, Λ το άροτρο, Μ νερό, Ν φίδι, Ο το μάτι, Π το στόμα.... υπάρχουν πολλά σύμβολα ακόμα, αυτά είναι που έχουμε και εμείς όμως σήμερα. Υπάρχουν πάρα πολλά σχόλια που μπορούμε να κάνουμε όπως το he-Εψιλον που η συζήτηση θέλει βιβλία όχι ποστ και μία αναζήτηση στη wikipedia σε πείθει αμέσως.. ας μείνουμε στα βασικά. Την υπόθεση δηλαδή αν οι γραφές χρησιμοποιήθηκαν για θέματα εμπορικών συναλλαγών αρχικά.

Το συμπέρασμα είναι ότι κάτι σε αλφάβητο μας ήρθε από την ανατολή. Αλλά πώς είμαστε και σίγουροι για αυτό;

2000 π.Χ. Η άφιξη της γραφής στην Ελλάδα; Ο ανατολίτης Κάδμος και η Θήβα

Ο Κάδμος λέει ο μύθος πάντα ήρθε στην Ελλάδα για να βρει την Ευρώπη που απήγαγε ένας ταύρος στην Κρήτη.. Στη συνέχεια ακολούθησε μία αγελάδα (και άλλη;) και τον οδήγησε στη Θήβα, την οποία ίδρυσε..

Κάδμος είναι φωνητική απόδοση του σημιτικού qdm που σημαίνει ανατολίτης, μιας που το Κάδμος δεν είναι και σίγουρα ελληνικό όνομα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι είδε ο ίδιος γράμματα φοινικικά στη Θήβα και είχαν ομοιότητα με τα Ιωνικά, που ως γείτονες τα πήραν να τα χρησιμοποιήσουν και αυτοί. Πάντως επειδή οι μύθοι είναι ιστορίες φουσκωμένες, δείχνουν ότι υπάρχει μονοπάτι που μπορείς να ακολουθήσεις (αν θες) και να φτάσεις σε λογικό συμπέρασμα. Μήπως ο Κάδμος ήταν ένας Ανατολίτης πρίγκηπας και είχε φτιάξει ένα εμπορικό κέντρο στη Θήβα; που να έκανε εμπόριο; και τι σχέση έχει η Ευρώπη, η αδερφή του με αυτό;

Φυσικά υπάρχουν και οι πινακίδες του Δισπηλιού στην Καστοριά που εμφανίζονται γράμματα του 5200 π.Χ. ή της Γιούρας στην ιδια περίοδο. Αυτά δείχνουν πρωτογραφές, από πριν του 2000 περίπου εμφάνιση του Κάδμου, αλλά δεν μπορούμε να εξάγουμε υποθέσεις σε ασφαλές μονοπάτι.

Η Γραμμική Α (2450-1450 πΧ)

Μήπως ο Κάδμος είχε δημιουργήσει ένα κέντρο στη Θήβα λοιπόν; ας μη ξεχνάμε ότι τα μινωικά ανάκτορα ήταν κέντρα logistics που λέμε σήμερα.

Σίγουρα από το 2000 πχ έως το 1200 πΧ του Τρωικού πολέμου και τον 5ο αιώνα της καταγραφής των Ομηρικών επών, το αλφάβητο διαφοροποιούνταν ανάλογα τις όποιες ανάγκες υπήρχαν τοπικά, από μυθολογικούς ήρωες όπως ο Παλαμήδης από το Ναύπλιο (που λόγω έχθρας με τον Οδυσσέα δεν αναφέρεται στα έπη) και άλλους, όπως το Σιμωνίδη ή τον μαθηματικό επίσης Πυθαγόρα - ο οποιος λένε ότι ταξίδεψε μέχρι τη Βαβυλώνα-... Το σίγουρο είναι ότι πάλι όλα αυτά αποτελούν υποθέσεις, η σύνδεση προσώπων με την εξέλιξη του αλφαβήτου δηλαδή, αφού ούτε ο Όμηρος αποδεικνύεται ότι υπήρξε πουθενά- προσωπικά πιστεύω ότι προφανώς δεν υπήρξε.

Η Γραμμική Α είχε και αυτή σύμβολα- δεν έχει διαβαστεί ακόμα ΜΕΝ εκτός από προσπάθειες που έχουν διαβαστεί τοπωνύμια, κύρια ονόματα, αριθμοί αλλά και οι βασικές λέξεις: Ku-ro= χουλόν (όλον, για το σύνολο), ki-ro= ιρόν (για το ιερόν) και go-to ku-ro= ποσόν χουλόν (για το συνολικό άθροισμα). Επίσης είναι γνωστο ότι ΠΡΙΝ την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης (1627 ή 1613 πΧ) το ακρωτήρι στη Σαντορίνη και η Κνωσσός είχαν πολυόρωφα κτήρια.... Κάτι σαν τα Mall τα σημερινό δηλαδή. Ο Κάδμος έψαχνε την Ευρώπη, την αδερφή του που την πήρε ένας ταύρος από την Κρήτη... Κάτι σαν τον Μενέλαο που έψαχνε την Ελένη στην Τροία βέβαια ακόυγεται αυτό. Αυτή η Ευρώπη μου ακούγεται κάτι σαν τη ξαδέλφη του Ζούκεμπεργκ σήμερα. Η εξέλιξη της Γραμμικής Α ήταν η Γραμμική Β, που έχει βρεθεί στην Πύλο και αλλού και έχει διαβαστεί. Γραμμική Α βρέθηκε αρκετή στο Αιγαίο, στη Βουλγαρία και στο Ισραήλ.

[Για ευρήματα στο Ιδαίον Άντρο της Κρήτης & τις σχέσεις με Συρία & Παλαιστίνη μπορείτε να δείτε εδώ. Δεν αναφέρω τίποτα για την Κρητική Ιερογλυφική που ήταν παράλληλη με τη Γραμμική Α ή για το Κυπριακό συλλαβάριο, ως άσχετος σε τόσο βαθιά θέματα. ]

Το ποτήρι του Νέστορα
από το σημερινό νησί Ίσκια στην Ιταλία,
απέναντι από τη Νάπολη
τότε αποικεία των Ευβοειτών (Πιθηκούσες)

Η μυκηναική διάλεκτος ή Γραμμική Β

Μιλάμε για 16ο με 11ο αιώνα πΧ. πολλά χρόνια πριν τον 8ο αιώνα και πολλά χρόνια μετά τη μυθολογική εμφάνιση του Κάδμου στον Ηρόδοτο. 200+ σύμβολα σε πινακίδες που είναι κατάλογοι απογραφής και μονάδες μέτρησης και που προκύπτουν από τη Γραμμική Α- Μινωική. [Εννοείται ότι εδώ δεν κάνουμε σε καμία περίπτωση γλωσσολογική ανάλυση ή προσέγγιση, απλά συνδέουμε γεγονότα και στοιχεία, όπως ούτε ανάλυση DNA για το από που κατάγονται τελικά οι αρχαίοι Μινωίτες. ]

Η Ομηρική παγκόσμια οικονομία- 12ος αιώνας. Ο Ελλαδικός χώρος μαζί

Η Τροία ήταν μία πλούσια περιοχή και οι Έλληνες πήγαν να πιάσουν το σημείο και να κάνουν πλιάτσικο να το πούμε απλά, με μία ωραια αφορμή- την Ελένη. Το 1188 πΧ λοιπόν όπως είπαν έρευνες - 16 Απριλίου κιόλας, οι Έλληνες πήραν την Τροία, την έκαψαν και ηρέμησαν. Ο Οδυσσέας κύριος γύρισε στην Ιθάκη- σημερινή Λευκάδα- και έκανε τις περιπέτειές του ταινίες του Χόλιγουντ, με τα μέσα παραγωγής τότε: γλώσσα, μουσική, αιοδός. Μας είπε για τις γκόμενές του, ότι σκότωσε κόσμο και ντουνιά και βρήκε τη γυναικάρα του (κυρία και αυτή) και όλα καλά.... Βέβαια να σημειωθεί ότι αν δεν υπήρχε ο Σλήμαν, όλα αυτά θα θεωρούνταν παραμύθια...

Οι σκοτεινοί αιώνες. 11ος-8ος. Ο αρχαίος ελλαδικός μεσαίωνας

Η περίοδος μετά τον Τρωικό πόλεμο περιγράφεται κάπως έτσι

«Και μετά τα Τρωικά εξακολούθησαν στην Ελλάδα οι μεταναστεύσεις και οι εισβολές και η έλλειψη ησυχίας την εμπόδισε να αναπτυχθεί. Η μακρόχρονη απουσία των Ελλήνων στην Τροία προκάλεσε πολλές αναταραχές και σε πολλές πολιτείες έγιναν επαναστάσεις που ανάγκασαν πολλούς να φύγουν και να πάνε να ιδρύσουν άλλες πολιτείες. Εξήντα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας οι Θεσσαλοί έδιωξαν από την Άρνη τους σημερινούς Βοιωτούς, που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που λέγεται σήμερα Βοιωτία και άλλοτε ονομαζόταν Γη του Κάδμου. Μερικοί Βοιωτοί ήσαν κιόλας εγκατεστημένοι εκεί και μερικοί από αυτούς πήραν μέρος στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας. Ογδόντα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας, οι Δωριείς με τους Ηρακλείδες κατέκτησαν την Πελοπόννησο. Μόνο μετά από πολλά χρόνια η Ελλάδα ησύχασε οριστικά, σταμάτησαν οι μετοικεσίες και έτσι μπόρεσε να ιδρύσει αποικίες. Οι Αθηναίοι εγκαταστάθηκαν στις Ιωνικές πολιτείες και στα περισσότερα νησιά. Οι Πελοποννήσιοι εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία και στη Σικελία και σε μερικά μέρη της υπόλοιπης Ελλάδας. Όλες αυτές οι αποικίες ιδρύθηκαν μετά τα Τρωικά.» (Μτφρ. Ά. Βλάχου)

Οι σκοτεινοί αιώνες προκάλεσαν διάλυση του ανακτορικού συστήματος διοίκησης.... είτε από μεταναστεύσεις, εμφυλίους ή φυσικές καταστροφές, το σύστημα κατέρρευσε. Κρίση που λέμε και σήμερα.

Συνδέεται το αλφάβητο με το νόμισμα;

Εδώ ένα ωραίο ερώτημα στον αγγλικό guardian γιατί τους πήρε 1000 χρόνια να δημιουργήσουν τον τύπο... Η ίδια η λέξη νόμισμα προέρχεται από το νεμω- όπως και ο νόμος... Τα νομίσματα ζυγίζονταν ως μέταλλα, άρα χρειάζονταν και καταγραφή. Προφανώς η Γραμμική Β (ίσως και η Α γιατί όχι) ήταν παλαιότερα συστήματα μέτρησης ή προσπάθειας μέτρησης της ανταλλαγής; το οποίο ξεπεράστηκε;; γιατί κάποιος που το ήλεγχε παλιά έχασε την εξουσία του; πριν έχουμε γραπτά κείμενα πχ ένας Β Παγκόσμιος Πόλεμος χωρίς γραπτά κείμενα....;

Μετά το αλφάβητο έχουμε και την κοπή νομισμάτων στις ελληνικές πόλεις. Αρχαικά νομίσματα ήταν από ήλεκτρο (και αυτά κόπηκαν στη Λυδία), και στη συνέχεια από ασήμι. Πριν από αυτά, ήταν ο οβολός, μακρόστενες μεταλλικές βέργες, 6 από τις οποίες μπορούσε να αδράξει το χέρι, εξ'ου και η δραχμή. Ας μη ξεχνάμε ότι και τα πρώτα νομίσματα από ήλεκτρο από την ανατολή ήρθανε.

Τα δοχεία του duenos,
η πρώτη παλαιολατινική επιγραφή
επάνω σε εμπορεύματα

8ος αιώνας. Η τελειοποίηση & η διάδοση του ελληνικού αλφαβήτου- κάτι σαν το σημερινό ίντερνετ;

Τον 8ο π.Χ. αιώνα έχουμε αλφάβητο στον ελληνικό χώρο (βλ. Οινοχόη του Διπύλου- ας μη ξεχνάμε ότι τα ομηρικά έπη κατεγράφησαν πολύ αργότερα, τον 5ο αιώνα π.Χ. επί Πεισιστράτου (στην Αθήνα- τυχαία;). Τελειοποιήθηκε παράλληλα το αλφάβητο ως ασφαλέστερο μέσο συναλλαγών και επικοινωνίας μαζί με τις αποικίες; υποθέσεις και μόνο.

Η τέχνη στον κύριο ελλαδικό χώρο
Ειδικά η τέχνη του 8ου-7ου στον ελλαδικό χώρο ορίζεται ως ανατολίζουσα. Προφανώς ήταν η περίοδος που ανανεώθηκαν εμπορικές σχέσεις και επανήλθε το αλφάβητο στον ελληνικό χώρο. Κύρια πόλη η Κόρινθος, με τον αρυβαλο που κάποιοι τον δούλεψαν έως και σήμερα.

Οι αποικίες και η διάδοση του ελληνικού αλφαβήτου

Υπάρχουν δύο ονόματα για τις αποικίες η αποικία και το εμποριό. Ο αποικισμός διήρκησε μεταξύ 8ου - 5ου αιώνα. Η αιγυπτιακή Σαίς ήταν εκεί που πήγε ο Σόλωνας (590 πχ) και έμαθε όσα έμαθε από τους ιερείς για την Ατλαντίδα στον Τιμαίο και στον Κριτία του Πλάτωνα. Διάσημες πρώτες αποικίες ήταν η Αλ- Μίνα στη Συρία και οι Πιθηκούσσες στην Ιταλία.

Επίσης η διάδοση του (ελληνικού) αλφαβήτου προφανώς προέκυψε με το εμπόριο, τόσο με το λατινικό που εμφανίστηκε τον 7ο αιώνα στην Ιταλία, μαζί με το ετρουσκικό αλφάβητο, τις κέλτικες γλώσσες, με την εύρεση αττικής κεραμεικής στο Hallstatt της Αυστρίας σε ταφή, που μάλλον βρεθηκε εκεί μέσω Μασσαλίας. Οι έμποροι της Μασσαλίας ταξίδεψαν έως την Ελβετία και τη Βαλτική μέσω ποταμών. Ο Πυθέας αργότερα ταξίδεψε έως τη Βρεταννία.

Η εμπορική αξία του ελληνικού αλφάβητου

Η Ιστορία (σήμερα) ξεκινά με την ανακάλυψη της γραφής (αν και πριν τον Ηρόδοτο είχαμε τους Ίωνες λογογράφους πάλι στην Ανατολή). Η εμπορική εξάπλωση των Ελλήνων σίγουρα σχετίζεται με το αλφάβητο, το οποίο ήταν κάτι σαν εξαγώγιμο τεχνολογικό προιόν που άνοιξε το δρόμο για τα υπόλοιπα εμπορεύματα, τη δημιουργία της Αθήνας και της Κορίνθου ως εμπορικών παγκόσμιων πρωτευουσών, κλπ.

Προφανώς ο 8ος αιώνας έφτασε στην ακμή μιας γραφής που αφού πέρασε από πολλά κύματα, απλοποιήθηκε τόσο ώστε να μπορεί να διαδοθεί και αυτό έφερε και την εμπορική ανάπτυξη των ελληνικών πόλεων. Ο πλούτος της Αθήνας από τον 8ο που ξεπέρασε σταδιακά την Κόρινθο και οδήγησε στον Παρθενώνα, με την αγορά και τη δημοκρατία, προήλθε από ένα στάδιο καπιταλισμού που οδηγός ήταν (κατ'εμέ) το αλφάβητο για εξαγωγές σε όλο τον τότε κόσμο.

Επίλογος

Μας χρωστάει κανείς για όλα αυτά;

Προφανώς και όχι, τότε οι πρόγονοι (sic) πληρώθηκαν αδρά (2ο sic) και πούλησαν το αλφάβητο που είχε και μαθηματική χρήση ...χωρίς εξωγήινους.... προφανώς και ίσως και για αυτό να πλούτισαν τότε η Κόρινθος και η Αθήνα όπως αντίστοιχα οι ΗΠΑ σήμερα- για την ακρίβεια οι αμερικάνικες πολυεθνικές. Στη συνέχεια, όπως και οι γλώσσες προγραμματισμού, διατίθονται open source, έτσι θα έγινε και με το αλφάβητο. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο αστρολάβος των Αντικυθήρων (σε ναυάγιο μεταξύ 90-60 π.Χ.) ήταν μέρος μιας άγνωστης τεχνολογικής κληρονομιάς...

Περικλής Ξανθίππου

Αυτό βέβαια μας δίνει το συμπέρασμα ότι κανένας Δίας δεν ήρθε με διαστημόπλοιο από το Σείριο κ μας έδωσε το αλφάβητο που πιστεύουν κάτι συμπατριώτες μας (που ψηφίζουν χρυσή αυγή συνεχίζω, για όσους αναρωτιούνται πώς συνδέεται η αμορφωσιά με τη ψήφο).
Άσε που οι πρόγονοι της φιλοσοφίας, των μαθηματικών, της ιστορίας, των νομίσματων, όλα προέρχονται από την Ανατολή, γιατί όχι και ο πρόγονος του αλφάβητου;;; ντροπή είναι;

Ο ρόλος των ιερατείων- τότε και σήμερα;

Είναι λογικό ότι η εκκλησία κράτησε την παράδοση της γλωσσας μέσω της Ορθοδοξίας- ας μη ξεχνάμε ότι έγινε αλλαγή θρησκεύματος- πολύ βίαια - άλλο μεγάλο θέμα και αυτό, αλλά οι ιερείς υπερασπίστηκαν το μόνο ζωντανό αρκετές χιλιάδες χρόνια, την ελληνική γλώσσα. Αυτό αποδεικνύεται και στον ύμνο που κυκλοφορεί- και είναι ολοφάνερο ότι είναι μεταγενέστερος....

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.
ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,
Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ
ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),
ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ
ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,
ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

Αλ = Ο νοητός ήλιος.
Φά-ος = το φώς.
Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).
Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.
Γα = Γή (δωρικός τύπος).
Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.
Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.
Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.
Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.
Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.
΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζη = προστ. ρημ. ζώ.
Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.
Θη = προστ. ρημ. θέτω.
Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).
Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).
Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)
Νύξ = (ουσ.) νύχτα.
Ο = (αναφ.) το οποίο, που.
Φύ(οι) = ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση:

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!
Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)
για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν
και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)
το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!

Μια ωραία προσευχή λοιπόν, σαν το πάτερ ημών, εύκολη να θυμάσαι. Θυμήθηκα τώρα και αυτό που είχε κάνει ο Ζολώτας στο ΔΝΤ. Περήφανοι ως Έλληνες για τη γλώσσα μας (και για το χορό μας, άλλο θέμα και αυτό αργότερα). Περήφανοι που ήταν ένα τεχνολογικό εργαλείο τόσο χρήσιμο όσο τα Windows του Bill Gates με τη Microsoft και της Google. Κάτι αντίστοιχο ήταν κ το αλφάβητο ΤΟΤΕ. Περήφανοι που μιλάμε τη γλώσσα της επιστήμης. Και η Ελλάδα είναι παιδεία και μάθηση, άρα μαθηματικά. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Άσε που ο Steve Jobs θα ένιωθε ντροπή αν του έλεγαν ότι του έδωσαν το iphone εξωγήινοι.

ΥΓ. Ολοκληρώνοντας, η ελληνική γλώσσα είναι μία μαγεία, ένα ζωντανό παιχνίδι δημιουργίας. Θυμήθηκα και τη λέξη "νεοφυής" του σύντροφου (sic) Γιώργου Παπαδόπουλου, που του ήρθε από το Liedel Scott και υιοθετήθηκε από το κρατος. Φαντάσου. Άντε και από το ιερατείο Γιώργο.

Τελικά τι δουλειά έκαναν οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι;

2015-03-29T13:35:00.005+03:00

Όταν αποκαλούμε κάποιον "φιλόσοφο" σήμερα, συνήθως πλην ελαχίστων περιπτώσεων το χρησιμοποιούμε ως συνώνυμο του αμπελοφιλοσόφου, έτσι πιο "αριστερού" ηθικού όπως το αντιλαμβάνεται η σύγχρονη κοινωνία μας. Μόνιμα Perceptions δηλαδή, καθώς δε μπορούμε να καταλάβουμε σήμερα την επιρροή που είχαν στις κοινωνίες τους τότε... Το σίγουρο είναι ότι διέθεταν ηγετικές, καλλιτεχνικές αφού ήταν ποιητές και διδακτικές ικανότητες, αφού δίδασκαν, συν ότι ταξίδευαν. Κάποιοι γνωρίζονταν και μεταξύ τους και φυσικά αντάλλασαν γνώση, από την κάτω Ιταλία έως την Ιωνία & τη Θράκη, με επίκεντρο την Αθήνα.

Ας δούμε κάποιους στα σημεία του επαγγελματικού- κοινωνικού τους βίου, από τη wikipedia και κάποια πράγματα που έτυχε να έχω διαβάσει.

Θαλής ο Μιλήσιος
Ο θεωρούμενος ως πρώτος φιλόσοφος και από Πλάτωνα &Αριστοτέλη. Σε μία εποχή οικονομικής ακμής των ελληνικών πόλεων, ο Θαλής ήταν Μαθηματικός, φυσικός, αστρονόμος, μηχανικός, μετεωρολόγος και ιδρυτής της Ιωνικής Σχολής της φυσικής φιλοσοφίας στη Μίλητο. Για το Θαλή είναι διάσημη η ιστορία (Αριστοτέλης Πολιτικά 1.11) που επένδυσε σε ελαιοτριβεία προνοικιάζοντάς τα, προβλέποντας τον καιρό της επόμενης περιόδου, αφού οι συμπολίτες του τον κορόιδευαν ότι ήταν μέγας ξύστης προφανώς. Μεγαλοεπενδυτής θα λέγαμε σήμερα.

Αναξίμανδρος
Στην Ιωνία και αυτός, Πολιτικός διοικητής, φυσικομαθηματικός, αστρονόμος & γεωγράφος. Κατασκευαστής του γνώμονα, σημαντική εφεύρεση για την εποχή και ίσως ο πρώτος που κατέγραψε τα έργα του. Ως διοικητής διοίκησε μία επαρχία. Μαθητής του Θαλή στην Ιωνική σχολή με μαθητές τον Αναξιμένη & μάλλον τον Πυθαγόρα.

Πυθαγόρας
φιλόσοφος,μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής.
Γιός του έμπορα Μνήσαρχου από τη Σάμο, μαθητής του Θαλή. Μετά από ταξίδια σε Ιωνία & Αίγυπτο γύρισε στη Σάμο που έφτιαξε ένα αμφιθέατρο (Ημικύκλιο) ουσιαστικά για να συσκέπτονται για τα κοινά. Επίσης είναι γνωστή η κούπα του Πυθαγόρα ως εφεύρεση μαζί με το Ημικύκλιο, την μουσική, το Ομακοείο στην Κάτω Ιταλία προφανώς ήταν ένας άνθρωπος με τεράστια επίδραση, πολιτική & κοινωνική.

Πιττακός ο Μυτιληναίος
Πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης
Υπερασπίστηκε την πόλη του έναντι των Αθηναίων και μετά τους κυβερνούσε ως τύραννος για δέκα χρόνια.

Σόλων ο Αθηναίος
Στρατηγός, Νομοθέτης, φιλόσοφος, ποιητής [...] Όταν ο Σόλων έχασε την περιουσία του, στράφηκε προς το εμπόριο και ταξίδεψε στην Αίγυπτο και τη Μ. Ασία. Επωφελούμενος από τα ταξίδια του αυτά μελέτησε ξένους πολιτισμούς και νόμους, καθώς και τον πολιτικοοικονομικό βίο των άλλων χωρών. Τα εφόδια που απέκτησε τα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά για την κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της πατρίδας του και έτσι κατόρθωσε να αναδειχτεί στο σπουδαιότερο άνδρα της εποχής του.

Χείλων ο Λακεδαιμόνιος
Και αυτός πολιτικός & νομοθέτης, εκσυγχρονιστής του συστήματος του Λυκούργου.

Εμπεδοκλής
Πολιτικός, νομοθέτης, φυσικός, μηχανικός, εφευρέτης, ιατρός, μουσικός και ποιητής.
Όπως και ο Ηράκλειτος, αρνήθηκε το στέμμα όταν του προσφέρθηκε.

Δημόκριτος
Αστρονόμος, φυσικομαθηματικός, εφευρέτης της ατομικής θεωρίας.
Γνωστό ότι είχε περιουσία με την οποία έκανε ταξίδια. Στο επαγγελματικό κομμάτι, εκτός του ότι δίδασκε, όπως και για το Θαλή, έχουν σωθεί ιστορίες που έχει προβλέψει πλυμμήρες και έσωσαν χωράφια και καλλιέργειες.

Αρχύτας ο Ταραντίνος
Νομοθέτης, πολιτικός, στρατηγός, μαθηματικός, εφευρέτης και μηχανικός.
Επίσης Πυθαγόρειος, γεωμέτρης μηχανικός κατασκευαστής της πρώτης πτητικής μηχανής. Κατηγορήθηκε από τον Πλάτωνα αν και φίλοι, ότι διαστρέφει τις αρχές της γεωμετρίας (σχετικά με την τεχνολογία προφανώς). Η επιρροή του στην πόλη του ήταν κάτι σαν του Περικλή στην Αθήνα.

Πρωταγόρας
Ο Πρωταγόρας εισήγαγε και την έννοια του «ανθρωποκεντρισμού», με τη χαρακτηριστική ρήση «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος». Η έκφραση αυτή σημαίνει ότι ο άνθρωπος αποτελεί μέτρο της αλήθειας και της γνώσης και γι’ αυτό κάθε υποκειμενική άποψη για κάποιο θέμα έχει την άξια της.
Ο ιδρυτής του επαγγέλματος του σοφιστή μάλλον, αφού χρέωνε υπέρογκες αμοιβές για να διδάξει ευκατάστατους γόνους. Ίσως η πρώτη συμβουλευτική.

Ζήνων ο Ελεάτης
Λέγεται ότι ανέλυε και εξηγούσε τις θεωρίες και τα δόγματά του στον Περικλή και τον Καλλία για 100 μνες, τεράστιο ποσό. Λέγεται ότι βοήθησε τον Παρμενίδη να γράψει τους Νόμους της Ελέας στους οποίους οι Ελεάτες ορκίζονταν πίστη κάθε χρόνο. Υπέρμαχος της ελευθερίας δεν δίστασε να ρισκάρει τη ζωή του για να γλυτώσει την πατρίδα του από έναν τύραννο. Το αν πέθανε στην προσπάθεια ή αν επιβίωσε της πτώσης του τυράννου είναι ένα σημείο στο οποίο οι ειδήμονες διαφωνούν.

Αρχιμήδης
Μαθηματικός, φυσικός, μηχανικός, εφευρέτης και αστρονόμος
Ελάχιστα γνωστά για τη ζωή του, αλλά σίγουρα υπερασπίστηκε με συνέπεια την πόλη του, τις Συρακκούσες.

Είναι ολοφάνερο ότι όλοι είχαν πολιτική- νομοθετική δράση, κάποιοι ήταν στρατηγοί, άλλοι έμποροι, άλλοι απλά μηχανικοί και εφευρέτες.

Είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

2015-02-09T03:50:00.001+02:00

Τελικά μήπως η καινοτομία είναι σαν αυτό που λέμε "εθνικό σπορ" όπως το ποδόσφαιρο (πχ Βραζιλία ή Ιταλία ή Γερμανία) ή το μπάσκετ (πχ πρώην Γιουγκοσλαβία ή ΗΠΑ) και πρέπει να τη δούμε διαφορετικά;

γνώμων-ας

Τι είναι όμως η καινοτομία;
μία νέα ιδέα, συσκευή ή διαδικασία. Ποια η διαφορά της από την εφεύρεση; η καινοτομία αναφέρεται στη βελτίωση της χρήσης, ενώ η εφεύρεση στη δημιουργία της ιδέας ή της μεθόδου από μόνη της, για παράδειγμα ο gnomon (που έφερε από τη Βαβυλώνα στους Έλληνες ο Αναξίμανδρος) στα μαθηματικά ή ένα ηλιακό ρολόι....

Ας μην αναλώσουμε άλλο κείμενο για αυτό όμως.... το ερώτημα παραμένει: είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

ο Ομπάμα και οι άλλοι

Ας ρωτηθούμε αρχικά για την τεχνολογική καινοτομία σήμερα.. Το μυαλό μας πάει κατευθείαν στις ΗΠΑ. Microsoft, Apple, facebook, Silicon Valley Κτλ κτλ.... Ινδία; ναι γιατί όχι. Δε θα μπω στη λογική ΗΠΑ vs ΕΣΣΔ και Star wars, παρά θα συνεχίσω. Και το γεγονός ότι φέρνουν μετανάστες στις ΗΠΑ να δουλεύουν για τεχνολογικές καινοτομίες δεν αντικρούει το αρχικό ερώτημα.. δουλεύουν για το αμερικάνικο έθνος. Συνεχίζουμε. Είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

Νέα τραπεζικά προϊόντα και; τράπεζες και Ισραήλ.
Από τη στιγμή που τους είχαν περιορίσει παντού, οι Εβραίοι στράφηκαν στην εκμετάλλευση του χρήματος. Και επειδή τους κυνηγούσαν και από παντού και έκρυβαν τα διαμάντια, έγιναν καλοί και σε αυτό. Χρηματιστήρια, παράγωγα, όλα αυτά είναι μία βιομηχανία που κυριαρχούν.

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και; Γερμανία φυσικά.
Και αυτοί αναγκάστηκαν λόγω περιορισμένων φυσικών πόρων στην δημιουργία καινοτόμων μεθόδων για διατήρηση ενέργειας και επαναχρησιμοποίησης πόρων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πήγαν και στην πιστοποίηση και στις διαδικασίες γενικότερα, με τα ISO κτλ.

Ναυτιλία; και κάπου εδώ ερχόμαστε στα δικά μας. Οι Έλληνες λόγω ακτογραμμής έκαναν ανέκαθεν εμπόριο και σήμερα οι Έλληνες εφοπλιστές κυριαρχούν επίσης. 3-4 παραδείγματα λοιπόν δείχνουν τάσεις και φυσικά μία "εθνική" ταύτιση προς κάποια απασχόληση ή καινοτομία και λόγω ανάγκης βέβαια. Ας πάμε σε εμάς τώρα.

Που ήμασταν καινοτόμοι; Από τα white devices της αρχαίας εποχής έως τον καπιταλισμό
Δυστυχώς δε μας είπε ποτέ κανείς ότι η δημοκρατία προέκυψε από την ανάγκη να ξεπεράσουν την ατομικότητα που φέρνει τη συντήρηση, και αυτό ήρθε από την ελεύθερη αγορά, το πρώτο είδος καπιταλισμού που είχαν οι Αθηναίοι. Δεν είναι τυχαίο που όταν έχασαν από τους Σπαρτιάτες, το βήμα πια δεν κοίταζε στη θάλασσα, το άλλαξαν οι νικητές... Όπως επίσης ακόμα και τα riots και οι συγκρούσεις, μα έτσι δεν είχαμε επιβληθεί παντού; ποια η διαφορά...;

Πώς αναπτύχθηκε ο πρώτος Αθηναϊκός καπιταλισμός όμως;

Πριν φτάσουμε για τις αποικίες των αρχαίων Ελλήνων σε όλη τη Μεσόγειο, έχουμε δει όλοι αγγεία ή έστω όστρακα. Τα αγγεία τι ήταν; μέσα αποθήκευσης και φυσικά συντήρησης αγαθών που επέτρεπε τη μεταφορά τους. Τι ήταν το πιο πολύτιμο διατροφικό αγαθό τότε; το ελαιόλαδο. Στην Αθήνα ως γνωστό, υπήρχε τεράστιος ελαιώνας. Και στα εργαστήρια του Κεραμεικού φτιάχνονταν τα ψυγεία της εποχής, με απίστευτη επίσης διακόσμηση, Branding με το όνομα του καλλιτέχνη, ή του εργαστηρίου, πχ Εξηκίας, και για κάθε άλλη χρήση βέβαια. Και επίσης είχαν τον Πειραιά, γρήγορα πλοία, και λιμάνια φιλικά λόγω αποικιών για εμπόριο... Από τη Μασσαλία έως την Τραπεζούντα... μπίζνες. Μην παραλείψω ότι η "τράπεζα" ήταν το τραπέζι στο λιμάνι που ο τραπεζίτης έλεγχε τις συναλλαγές μεταξύ των εμπόρων. Από τότε. Α και το πρώτο ευρώ της εποχής το αθηναϊκό τετράδραχμο. Πολύ απλά τα έλεγχαν όλα. Και δεν πάω καν στη Δηλιακή συμμαχία, το πρώτο ΝΑΤΟ.
Επίσης είναι ολοφάνερο από αυτή την αρχαϊκή διαδικασία καπιταλισμού, πώς οι Αθηναίοι τουλάχιστον αντιμετώπιζαν το χρήμα (άλλο ότι στο τέλος καταστράφηκαν).

Που είμαστε και μπορούμε να είμαστε εθνικά καινοτόμοι λοιπόν;

1. Η ναυτιλία έχει και την αλιεία. Εκτός του ότι σήμερα εξάγουμε σε όγκο "ψάρι" από ιχθυοκαλλιέργειες, έχουμε και ακόμα ένα προϊόν διατροφικό, που έχει πετύχει, το αβγοτάραχο του Τρικαλινού (δεν αναφέρω τον Βαρβάκη που βρήκε νέο τρόπο αποθήκευσης για τη μεταφορά του στην Ευρώπη από το Αστραχάν και πλούτισε... και έχω γνωρίσει κοπέλα από το Αστραχάν, τη ρώτησα αν ξέρει τον Βαρβάτσι και μου είπε "ναι!" χαμογελώντας). Συν το θαλασσινό αλάτι. Συνεπώς, θάλασσα και όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της.

2. Επίσης έχουμε πολύ καλούς σχεδιαστές, με την έννοια του designer, έως του αρχιτέκτονα, του μηχανικού. Δε λέω άλλα, ούτε για τον αστρολάβο (και όχι εργολάβο) των Αντικυθήρων, πάρα πολλές ελληνικές κατασκευαστικές και Έλληνες μηχανικοί δουλεύουν σε όλο τον κόσμο. Ε και τη φάλαγγα και τις πολεμικές μηχανές του Αλέξανδρου μηχανικοί δεν τις έφτιαχναν;

3. Ακόμα ένας κλάδος με διακρίσεις είναι και ο χώρος της υγείας. Ας σημειωθεί ότι και ιστορικά ότι όλοι οι γιατροί ήταν Έλληνες και έως και το Διαφωτισμό η Ιατρική, η παθολογία κτλ ήταν βασισμένη στον Αριστοτέλη. Εκτός από Ιπποκράτη, Γαληνό.

4. Τελευταίο, αλλά που δένει με τα υπόλοιπα είναι τα.. πανηγύρια. Οι

found in 1977 inside a pot
in the sanctuary of Artemis
in ancient Epidaurus.

Ολυμπιακοί Αγώνες, τα Νέμεα, τα ίσθμια και εκατοντάδες άλλες γιορτές ήταν αθλητικοθρησκευτικές εμποροπανήγυρεις, όλα σε ένα δηλαδή και προφανώς για να χρονολογούν σε Ολυμπιάδες, πάρα μα πάρα πολύ σημαντικές εκδηλώσεις με πολύ φυσικά... χρήμα (=χρήσιμο).

Αξίζει να σημειωθεί ότι ιατρικό, αθλητικό, εμπορικό, οικονομικό επίκεντρο τους ήταν τα μαντεία και οι ναοί... που και αυτά πουλούσαν χρησμούς...

Για τη φιλοσοφία ούτε λόγος, οι άνθρωποι είχαν δούλους και ε πολύς χρόνος για χάσιμο...

200 χρόνια Εταιρεία των Φιλικών, και έγινεν ό,τι έγινε.. με την απάτη που ξεκίνησε τον Αγώνα

2014-08-31T15:41:00.001+03:00

Η Φιλική Εταιρεία μας ελευθέρωσε από τους Τούρκους. Πώς; τι απέγιναν όσοι ανακατεύτηκαν με αυτή την ιστορία της "απελευθέρωσης του Γένους"; γιατί δε γνωρίζουμε και πολλά για αυτή την ιστορία;

Πώς έγινε ό,τι έγινε
Ο άγνωστος διαφωτιστής Χριστόπουλος στα Πολιτικά Παράλληλα που εκδόθηκαν το 1833 στο Παρίσι, περιγράφει την ιστορία σε υποσημειώσεις από τη σελίδα 158: "σκοπεύοντας να απατήσουν τους Έλληνας" δείχνει το που πάτησαν οι φιλικοί... στην απάτη ότι κάποιος (ο τσάρος της Ρωσίας) τους βοηθάει. "προς το τέλος του 1815 έβαλαν και άλλους στην αρχή" το Σέκερη δηλαδή, το 1817 ο Σκουφάς έβαλε τον Άνθιμο Γαζή. Μετά την αποστολή των "αποστόλων" στην Ελλάδα το 1818, η "συνομωσία" επεκτάθηκε σε "Βουλγαρία, Βλαχία και Πογδανία". Αναφέρεται ότι μετά το θάνατο του Σκουφά ο Ξάνθος έχασε όλη του την περιουσία, ότι ο Μαυρομιχάλης ζητούσε από τότε χρήματα (!!!) και ότι ο Σέκερης ανέλαβε να του τα δώσει. Το 1819 μπήκε και ο Μαυροκορδάτος, "η απάτη έτρεχεν" και τον Ιανουάριο του 1820 φανέρωσαν στον ΙΚ (Καποδίστρια) την Εταιρεία... "ο Υψηλάντης το εδέχθηκεν- έγινε Επίτροπος της Αρχής- εβγήκεν από τη Ρουσίαν- άναψε την αποστασίαν- και έγινεν ό,τι έγινε."

Εισαγωγικά
Η Εταιρεία των Φιλικών συστάθηκε στην Οδησσό το 1814 με τις γνωστές οδούς του Κολωνακίου Σκουφά, Τσακάλωφ και Ξάνθου, ο οποίος δεν ευτύχησε να δει το όνομά του σε τόσο μεγάλο δρόμο όσο οι δύο προηγούμενοι. Έμποροι, τρελοί σίγουρα, όπως είπε και ο Κολοκοτρώνης αν αποτύχαιναν θα τους έβριζαν όλοι μετά... Κάποιοι λένε ότι είναι μασόνοι, ίσως και για αυτό να μην μας μαθαίνει κανείς κάτι ξεκάθαρο για αυτή την ιστορία.

Πριν από την Εταιρεία των Φιλικών -1814
Προφανώς οι μετέπειτα Φιλικοί κάπου πάτησαν. Που όμως;
Σύμφωνα με τις αναφορές του Φιλικού και ιερολοχίτη Π. Καλεβρά, πρέπει να υπήρχαν και άλλες μυστικές οργανώσεις, όπως η «Εταιρεία του Λέοντος» και η «Εταιρεία του Φοίνικος»....
και επίσης
Πριν από την Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκαν για σκοπούς εθνικούς και άλλες εταιρείες. Από αυτές, παλαιότερη θεωρείται η «Εταιρεία Τού Ρήγα» με έδρα το Βουκουρέστι και αργότερα την Βιέννη. Δεύτερη είναι η «Πατριωτική Εταιρεία», η οποία ιδρύθηκε στην Κέρκυρα. Ακολουθεί η «Εταιρεία Τού Ελληνογλώσσου Ξενοδοχείου», η οποία ιδρύθηκε το 1809 στο Παρίσι. Έπειτα έρχεται η «Εταιρεία Τού Φοίνικος», (από τον Μαυροκορδάτο) η οποία ιδρύθηκε στην Μόσχα το 1812. Το ίδιο έτος ιδρύθηκε στην Αθήνα η αρχαιόφιλη «Φιλόμουσος Εταιρεία». Όλες όμως αυτές, τις ξεπέρασε η «Φιλική Εταιρεία».

Συνεπώς η δράση ξεκίνησε μετά τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό και οι Έλληνες εκτός σημερινής Ελλάδας οργανώνονταν. Και έτσι έχουμε 8 περίπου εταιρείες στην Ευρώπη πριν τους Φιλικούς, με τους 3 ιδρυτές να είναι μέλη σε κάποιες από αυτές. Στην Ελλάδα ήταν μόνο μία, φιλοαγγλική, το 1813.

Προφιλικές Εταιρείες 1790-1814
Εταιρεία του Ρήγα Βουκουρέστι- Βιέννη 1790-1792 περίπου
Πατριωτική Εταιρεία Κέρκυρα 1797 με σκοπό: "ο Λαός μπορεί να ονομασθεί ελεύθερος τότε μόνον, όταν διαπαιδαγωγηθεί, όταν ελευθερωθεί από τις αλυσίδες των προλήψεων και προχωρήσει στον δρόμο της Αρετής…"
Εταιρεία του Λέοντος ως σκοπό την διατήρηση και στην επέκταση των προνομίων των Φαναριωτών
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο, την πιο σημαντική πρωτοβουλία, Παρίσι 1809 με μέλος τον Τσακάλωφ (που μύησε τον Σκουφά στη Μόσχα) και ψυχή τον Γρηγόριο Ζαλύκη
Εταιρεία Φοίνικος- Μόσχα 1812 από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, με μέλη Σκουφά και Ξάνθο,
Φιλόμουσος Εταιρεία Αθηνών 1813 «νά ίδωσι τάς επιστήμας να επιστρέψωσι πάλιν εις το Λύκειον και την αρχαίαν Ακαδημίαν των». υπό την αγγλική προστασία και το ρωσικό αντίβαρο αυτής
Εταιρεία των Φίλων των Μουσών Βιέννη 1814 από τον Καποδίστρια με σκοπό τη συλλογή χρημάτων για ενίσχυση Ελλήνων που θα φοιτούσαν στην Ευρώπη.

Γράφει ο ίδιος ο ΙΚ για την Φιλόμουσο Εταιρεία Αθηνών

«Οι Άγγλοι ίδρυσαν ήδη εν Αθήναις εταιρείαν με τον φαινομενικόν σκοπόν της συλλογής και της διατηρήσεως των αρχαιοτήτων. Ας ακολουθήσωμεν το παράδειγμα τούτο, εφαρμόζοντες αυτό ουχί προκειμένου περί του παρελθόντος, αλλά περί του παρόντος και του μέλλοντος και παρέχοντες βοήθειαν τινά εις τους πτωχούς Έλληνας νέους τους διψώντας παιδείαν».

Κοινώς οι προσπάθειες πολλές και η τριάδα Σκουφά- Τσακάλωφ- Ξάνθου ήταν αυτή που τελικά πέτυχε την οργάνωση της επανάστασης. Τι βοήθησε να πετύχει;

1814-1818. Η ιδέα και η αρχική οργάνωση
Τι έκαναν οι ιδρυτές πριν γνωριστούν; Στο Παρίσι ο Τσακάλωφ βρίσκονταν για σπουδές και είχε συμμετάσχει στην ίδρυση του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου το 1809 έναν οργανισμό εκπαιδευτικό- πατριωτικό. Ο οργανισμός παρήκμασε, αλλά του έμεινε η γνώση.

Η ήττα του Ναπολέοντα οδήγησε στο μαρασμό του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου. Η επόμενη προσπάθεια της μάλλον αγγλόφιλης «Φιλομούσου Εταιρείας» των Αθηνών θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε κύκλους κάποιων λίγων διανοουμένων και ποτέ δεν θα καταφέρει να αποκτήσει λαϊκό έρεισμα στην -κυρίως αλβανόφωνη- κωμόπολη που ήταν τότε η οθωμανική Αθήνα. Αργότερα το 1815 στη Βιέννη αναφέρεται ότι ο Τσακάλωφ γνωρίζεται και με τον Καποδίστρια, όπου βρίσκονταν και ο Υψηλάντης στην αντιπροσωπεία για το συνέδριο της Βιέννης. Ισχύει άραγε;

Στην Μόσχα ο καταγώμενος εκ Τυρνάβου Τσακάλωφ (Τεκελής το πραγματικό επίθετο) γνωρίστηκε με τον Σκουφά. Ο αρτινός Σκουφάς είχε μυηθεί στο κόνσεπτ του Καρμποναρισμού και ήταν μέλος της Εταιρείας του Φοίνικος στη Μόσχα, στην οποία ήταν και ο Τσακάλωφ. Ο Ξάνθος, ήρθε και αυτός στην Οδησσό αρχικά το 1810, έμπορος από την Πάτμο, μυημένος το 1812 στη Μασονική Στοά της Λευκάδας την οποία είχε ιδρύσει ο Διονύσιος Ρώμας μετά τις στοές σε Κέρκυρα και Ζάκυνθο μετά από περιπλανήσεις και γυρνώντας το 1813 πίσω στην Οδησσό οι 3 τους συμφώνησαν στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το διάστημα Σεπτέμβρης- Οκτώβρης1814 και συστάθηκε επίσημα την 25η Οκτωβρίου 1814, οι πρώτοι δε που μυήθηκαν στους ανώτερους βαθμούς ήταν τέκτονες.

Ο Εμμανουήλ Ξάνθος περιγράφει ακριβώς τα γεγονότα που τον οδήγησαν στην ίδρυσή της, λέγοντας ότι κατά τη μύησή του σε τέκτονα συνέλαβε την ιδέα της ιδρύσεως μιας επαναστατικής εταιρείας κατά τον τύπο των τεκτονικών στοών: «…Μεταβάς ακολούθως εις την Αγίαν Μαύραν, διά παρακινήσεως φίλου του τινός Παναγιωτάκη Καραγιάννη, εισήχθη εις την εταιρείαν των ελευθέρων Κτίστων (μασόνων) ων δε ιδεών ελευθέρων και πνέων πάντοτε μίσος κατά της τουρκικής τυραννίας συνέλαβε αμέσως την ιδέαν ότι εδύνατο να ενεργηθή μια μυστική εταιρεία κατά τους κανόνας ταύτης των ελευθέρων κτίστων, βάσιν έχουσα την ένωσιν όλων των εν Ελλάδι και εις άλλα μέρη ευρισκομένων διαφόρων καπιτάνων αρματολών και άλλων επισήμων πάσης τάξεως ομογενών, δια να ενεργήσωσιν, ευκαιρίας δοθείσης την απελευθέρωσιν της Πατρίδος…».

Σκοπός και έδρα

Σκοπός της Φιλικής Εταιρείας είναι η γενική επανάσταση των Ελλήνων για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Ξάνθος. Και σημειώνει στα «Aπομνημονεύματά» του: ..δια να ενεργήσωσι μόνοι των ό,τι ματαίως από πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων». Κοινώς αν δεν το κάνεις εσύ, ποιος περιμένεις;
Στην οικία του Γρηγορίου Ιωάννου Μαρασλή, όπου συνεδρίαζαν τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, σήμερα υπάρχει το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εκτός από τη Ρωσία είναι πασιφανές ότι τα Επτάνησα έπαιξαν τεράστιο ρόλο για τη δημιουργία της Φιλικής Εταιρείας.
Το 1818 μετέφεραν τη δράση τους στην Κωνσταντινούπολη, και τον Ιούλιο ο Σκουφάς πέθανε. Με αφορμή αυτό και με δεδομένη την εξάπλωσή της, οι δύο ιδρυτές επιχείρησαν να βρουν μια μεγάλη προσωπικότητα να αναλάβει, θέλοντας να της προσδώσουν μεγαλύτερο κύρος και αίγλη. Ο Ξάνθος μεταβαίνει στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη για να ζητήσει από τον Καποδίστρια να αναλάβει την ηγεσία, που ο ΙΚ την αρνείται.

1818-1821 Η δράση με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα
Η πλέον αποτελεσματική δράση της άρχισε από το 1818, οπότε ο Σκουφάς μετέφερε την έδρα της στην Κωνσταντινούπολη και προσέλαβε ως βοηθούς του τον Άνθιμο Γαζή, τον Αναγνωστόπουλο και τον Παπαφλέσσα. Ο Ξάνθος αντίστοιχα πήγε σε ΙΚ και Υψηλάντη για να βρεθεί αρχηγός.

Η αρχηγία της Επανάστασης 10-12 Απριλίου 1820
Ο Ξάνθος μετέβη να συναντήσει τον ΙΚ για να του προτείνει την αρχηγία. Μετά την άρνησή του, συναντά τον Υψηλάντη, ο οποίος και δέχεται. Του αποκαλύπτει τα μυστικά της οργάνωσης και ο Υψηλάντης αναλαμβάνει. Μέσα σε ένα χρόνο θα συστήσει στρατό και θα ξεκινήσει την οργάνωση.

Η έναρξη του Αγώνα. Στις 22 Φεβρουαρίου σε Μολδοβλαχία -Ρουμανία και όχι 25η Μάρτη.
Ο Υψηλάντης στις 24 Φεβρουαρίου εκδίδει προκήρυξη, στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελείται δοξολογία, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί πρόχειρη σημαία με έμβλημα το Σταυρό και, κατά το βυζαντινό τυπικό, παραδίδει το ξίφος στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Κατόπιν διενεργείται έρανος για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου γροσίων και παράλληλα εθελοντές από ολόκληρη τηνΕυρώπη καταφθάνουν στη Μολδαβία για να καταταχθούν στο στρατιωτικό σώμα που δημιούργησε, οργανώνοντας μάλιστα το πρώτο τμήμα του Πυροβολικού με δύο πυροβόλα υπό τις διαταγές του Γάλλου συνταγματάρχη Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier). Συγκροτείται ο Ιερός Λόχος αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Στις 4 Μαρτίου οι Έλληνες ναυτικοί κυριεύουν και εξοπλίζουν 15 πλοία, ενώ στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο (Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης).

Υπασπιστής του Ιερού Λόχου ήταν ο Τσακάλωφ, ο οποίος και πολέμησε και τη γλίτωσε. Στις 7 Ιουνίου 1821 ο Ιερός Λόχος που είχε μόλις ιδρυθεί το Μάρτιο στη Φωξάνη από Έλληνες σπουδαστές και άσχετους από πολεμική τέχνη, καταστρέφεται σε μάχη από τους Τούρκους.
Οι απώλειες ήταν σημαντικές, οι εκατόνταρχοι, ο σημαιοφόρος του Λόχου, 25 αξιωματικοί και 180 στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ 37 Ιερολοχίτες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν στο Βουκουρέστι κι από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποκεφαλίστηκαν. Στη κρίσιμη στιγμή της μάχης έφτασε ο Γεωργάκης Ολύμπιος ο οποίος διέσωσε τους υπόλοιπους, 136 συνολικά, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός Νικόλαος Υψηλάντης και ο υπασπιστής του Ιερού Λόχου Αθανάσιος Τσακάλωφ, και τη σημαία του Λόχου από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος. Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.

Ο αφορισμένος από τον Πατριάρχη Υψηλάντης παραδίδεται στους Αυστριακούς και παραμένει κρατούμενος έως τις 24 Νοεμβρίου 1827, και δύο μήνες αργότερα πεθαίνει.

Μετά την ανεξαρτησία - Υστεροφημία των πρωταγωνιστών

Τσακάλωφ. Κατέληξε στη Μόσχα.

Μετά το τέλος της Επαναστάσεως και την τελική απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό, την περίοδο του πρώτου κυβερνήτη της χώρας, του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Τσακάλωφ υπηρέτησε στο στρατιωτικό λογιστικό του Γενικού Φροντιστηρίου και εμφανίστηκε ως πληρεξούσιος Ηπείρου στην Εθνοσυνέλευση του Άργους. Μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Τσακάλωφ απογοητευμένος αναχώρησε για τη Μόσχα (καλοκαίρι του 1832), όπου παντρεύτηκε και παρέμεινε εκεί ως το θάνατό του, «βιώσας εν ειρήνη και ησυχία» το 1851. Η μόνη επαφή που διατήρησε με την ελληνική πραγματικότητα ήταν η αραιή επικοινωνία του με τον Εμμανουήλ Ξάνθο.

Υψηλάντης. Απεβίωσε εξαντλημένος από την 6 ετή κράτησή του το 1831.

Το σώμα του αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο Αγ. Ο Μαρξ και αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο κάστρο Υψηλάντη-Σινά στην Rappoltenkirchen - Αυστρίας από μέλη της οικογένειάς του στις 18 Φλεβάρη του 1903. H τελευταία μεταφορά του συνέβη τον Αύγουστο του 1964, όταν ήταν τελικά μεταφέρθηκε στην εκκλησία των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, 136 χρόνια μετά το θάνατό του. H Ypsilanti Township στο Michigan των ΗΠΑ πήρε το όνομά της προς τιμήν του. Αργότερα η πόλη της Ypsilanti, η οποίο βρίσκεται εντός του δήμου, πήρε το όνομά της από τον αδελφό του, Δημήτριο.

Σκουφάς. Πριν από όλους το 1818 στην Πόλη.

Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1818 στο Μέγα Ρεύμα της Κωνσταντινούπολης και ετάφη στον τοπικό ναό των Ταξιαρχών.

Ξάνθος. Πάμφτωχος πεθαίνει το 1852 στην Αθήνα

Τον Ιούνιο του 1823 ο Ξάνθος ήρθε στο Μοριά, και έμεινε στην Τρίπολη οργανώνοντας σχέδιο για την απόδραση του Υψηλάντη από την Ουγγαρία όπου κρατούνταν, όπου και ο ίδιος μετέβη. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε και επέστρεψε στο Μοριά. Το 1827 έφυγε για το Βουκουρέστι (1827), όπου αποσύρθηκε και ιδιώτευσε λησμονημένος απ’ όλους. Φαίνεται ότι την εποχή εκείνη ο Ξάνθος ασχολήθηκε με τα προβλήματα επιβίωσης του ίδιου και της οικογένειάς του. Από κάποιους μάλιστα θεωρήθηκε νεκρός. Μεταξύ αυτών και ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, ο οποίος το 1834 δημοσίευσε ένα λίβελλο εναντίον του στην εφημερίδα Αιών του Ι. Φιλήμονος, κατηγορώντας τον ότι είχε ξοδέψει αλόγιστα τα χρήματα της «Εθνικής Κάσας».

Το 1837 ο Ξάνθος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και επιδόθηκε, μέσω των απομνημονευμάτων που συνέγραψε, στην αποκατάσταση του ιστορικού του ρόλου ως ιδρυτικού μέλους της Φιλικής Εταιρείας. Σε ένδειξη αναγνώρισης των υπηρεσιών που προσέφερε προς το Έθνος το νεοσύστατο ελληνικό κράτος τού απένειμε το «Χρυσούν Σταυρόν του Σωτήρος» και ένα χρηματικό επίδομα, που ποτέ δεν έλαβε.

Έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης, σε ένα χαμόσπιτο στην οδό Νικοδήμου 27. Πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1852, λίγες ώρες μετά το βαρύτατο τραυματισμό του από πτώση στις σκάλες της Βουλής, όπου είχε παρακολουθήσει ως απλός πολίτης μια συνεδρίαση. Το Ελληνικό Κράτος τού απέδωσε κατά την κηδεία τιμές στρατηγού.

Καποδίστριας -1831. Δολοφονείται στο Ναύπλιο ως πρώτος Κυβερνήτης

Σε αναφορά της αστυνομίας του Γκρατς προς τον διοικητή της επαρχίας Στυρίας με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 1815, διαβάζουμε: «Ο γνωστός Κόμις Καπιδίστριας ίδρυσεν εν συνεννοήσει μετά του Έλληνος Μητροπολίτου Ιγνατίου και άλλων λογίων Ελλήνων μίαν Εταιρείαν των Ελλήνων Φιλομούσων, η οποία επιδιώκει την μεταλαμπάδευσιν ευρωπαϊκού πολιτισμού και εις την Ελλάδα, προς ον σκοπόν και ίδρυσαν εν Αθήναις ένα Γυμνάσιον. Η εν λόγω εταιρεία δρα κατά τοπλείστον μυστικώς, ζητούσα μέλη και χρηματικήν υποστήριξιν. [...] επιδιώκεται δια της Εταιρείας όχι μόνον η μόρφωσις των Ελλήνων, αλλά και άλλοι πολιτικοί σκοποί, όπερ συνάγεται και εκ του ότι διοικούν την εν λόγω Φιλόμουσον Εταιρείαν οι δύο εν αρχή μνημονευθέντες άνδρες,οι οποίοι ευρίσκονται εις ρωσικάς υπηρεσίας», Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Ρήγας-Υψηλάντης-Καποδίστριας. Έρευναι εις τα αρχεία της Αυστρίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Γαλλίας και Ελλάδας, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 1965, σελ. 19-20

Η Φιλόμουσος Εταιρεία της Βιέννης συνέχισε τη δραστηριότητά της μέχρι τις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το δε έργο της χαρακτηρίστηκε σπουδαίο.

Η Φιλόμουσος Εταιρεία των Αθηνών έδρασε με μια ελάχιστη διακοπή το 1821, και στη συνέχεια καθ΄ όλη τη διάρκεια της Επανάστασης μέχρι της εισβολής του Κιουταχή το 1825.

Διχόνοια

Το 1834 ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων εξέδωσε το «Δοκίμιον Ιστορικόν της Φιλικής Εταιρείας», στο οποίο ανέφερε ως πρώτη τριάδα τους Σκουφά-Τσακάλωφ-Αναγνωστόπουλο. Ο Εμμανουήλ Ξάνθος, ο οποίος ζούσε στο εξωτερικό εξέδωσε την«απολογία Ξάνθου» για να ανταπαντήσει στον ισχυρισμό του Φιλήμονα και κατ' ουσίαν του Αναγνωστόπουλου.

Για ποιους λόγους δεν γνωρίζουμε όλα αυτά;

1. Λόγω της σύνδεσής τους με στοές και τέκτονες και της αντίδρασης της Εκκλησίας

2. Λόγω του ότι όλοι οι ρωσόφιλοι ήρωες γνώρισαν ατυχές τέλος

3. επειδή την ιστορία τη γράφουν οι νικητές, στην (εθνική) περίπτωσή μας οι Άγγλοι.

Το έργο του Καποδίστρια για το ελληνικό έθνος* από τις επιστολές του

2014-08-01T16:19:00.003+03:00

Προ εβδομάδων έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο "ο άγιος της Πολιτικής" του Ιωάννη Κορνιλάκη, με αποσπάσματα επιστολών (1827-1831) του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, που το περιεχόμενο των οποίων λίγο ή πολύ αλλάζει τη νεότερη ιστορία μας. Οι επιστολές αυτές εκδόθηκαν σε περιορισμένο αριθμό το 1841 από τον Πέτρο Στεφανίτση.Αναφέρω μερικά βασικά ιστορικά σημεία που ανακάλυψα διαβάζοντας το βιβλίο, προσπαθώντας να τα συνδέσω με μερικά που γνωρίζουμε, πέραν του ότι έφερε την πατάτα για να σώσει τον κόσμο που πείναγε, τότε γαιώμηλο.

«Ανάθεμα τους Άγγλο - Γάλλους που ήταν η αιτία και εγώ να χάσω τους δικούς μου ανθρώπους και το Έθνος να χάσει έναν κυβερνήτη που δεν θα ματαβρεί . Το αίμα του με παιδεύει έως σήμερα».
λέγεται ότι είχε πει ο Μαυρομιχάλης για τον Καποδίστρια και έτσι είχα τελειώσει το ποστ για το Οίτυλο που έγραψα το 2012.

Ποια η πραγματικότητα που βρήκε στην Ελλάδα όταν ήρθε;
Όταν έφτασε στην Αίγινα, γράφει ο Τερτσέτης (ο δικαστής που αθώωσε τον Κολοκοτρώνη...) ότι ο ΙΚ του είπε για την μέρα που έφτασε... "είδα πολλά στη ζωή μου αλλά σαν θέαμα όταν έφτασα εδώ στην Αίγινα δεν είδα παρόμοιον ποτέ και άλλος μην το δει...Ζήτω ο κυβερνήτης ο σωτήρας μας φώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά κατεβασμένα από τις σπηλιές... δεν ήταν το συναπάντημά μου φωνή χαράς αλλά θρήνος...ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού έσχιζε τη καρδιά μου...μανάδες μου έδειχναν εις το βυζί τα παιδιά τους και μου έλεγαν να τα ζήσω, ότι δεν τους απέμειναν παρά εκείνα και εγώ...."

Η δράση του πριν την επανάσταση στην Ελλάδα. Επτάνησος Πολιτεία και Ρώσοι.
Ο Καποδίστριας γνωρίστηκε με τους Ρώσους στο Ιόνιο, όταν οι Ρώσοι ανέκτησαν τα Επτάνησα το 1799, με τη συμμαχία των Τούρκων τότε, και ο Καποδίστριας έγινε ο πρώτος διοικητής του νοσοκομείου ως γιατρός, το 1800. Τότε έχουμε την Επτάνησο Πολιτεία, που ο πατέρας του Καποδίστρια ήταν απεσταλμένος του ναυάρχου Ουσακώφ (μετέπειτα Ρώσου αγίου) στην Πόλη για τη συμφωνία. Το 1808 ο Καποδίστριας εκλήθη από τους Ρώσους και μπήκε στους μηχανισμούς τους. Πρώτη του υπηρεσία με τη Ρωσία το 1811 στη Βιέννη. Από το 1813 ασχολείται με την Ελβετία. Το 1815 ως συνοδός του Ρώσου αυτοκράτορα συμμετέχει στο συνέδριο της Βιέννης, που αποφασίζονταν οι τύχες των ευρωπαϊκών λαών μετά τον Ναπολέοντα.Λόγω της υπερβολικής υποστήριξης του ελληνικού ζητήματος έφτασε σε σύγκρουση με τον τσάρο Αλέξανδρο (το 1822) που δεν εμπόδισε τη στήριξη των Ρώσων στην Ελλάδα, βασικά αυτή τη στήριξαν περισσότερο.

1815- παράθεση από τη Βικιπαιδεία.

Εκτός από το συνέδριο της Βιέννης το ίδιο έτος, ο ΙΚ το 1815 ίδρυσε τη Φιλόμουσο εταιρεία μαζί με τον Μητροπολίτη Ιγνάτιο, τον Άνθιμο Γαζή, τον Στούρτζα κ.α. και σκοπός της ήταν να βοηθήσει νεαρούς Έλληνες να σπουδάσουν. Τα μέλη αυτής ήταν με το πλευρό των Ρώσων γι΄ αυτό και η αυστριακή αστυνομία παρακολουθούσε τις δραστηριότητές της. Με την είσοδο των συμμαχικών δυνάμεων στο Παρίσι μετά την μάχη του Βατερλώ, ο Καποδίστριας ανέλαβε την εκπροσώπηση της Ρωσίας στην ομώνυμη συνδιάσκεψη, όπου προσπάθησε να επιβάλει τις ρωσικές απόψεις, πετυχαίνοντας την ακεραιότητα της Γαλλίας και την επιβολή συνταγματικής διακυβέρνησης στα Επτάνησα.Με δική του παρέμβαση πέτυχε οι Ηνωμένες πολιτείες των Ιόνιων Νήσων να αποκτήσουν τα βασικά χαρακτηριστικά κράτους δηλαδή σύνταγμα, ένοπλες δυνάμεις, εκλεγμένη κυβέρνηση και σημαία. Η συνθήκη της 5ης Νοεμβρίου 1815 αποτελεί μια από τις σημαντικότερες επιτυχίες στην προσωπική διαδρομή του Καποδίστρια.

Να σημειωθεί ότι τα Επτάνησα ενώθηκαν επίσημα με την Ελλάδα πολύ αργότερα, ως δώρο των Άγγλων σε επόμενο βασιλιά μας, προφανώς της προτιμήσεώς τους....

Προεπαναστατική δράση του ΙΚ για την Ελλάδα.
Η δράση του υπέρ της Ελλάδας ξεκίνησε επίσημα λοιπόν στο συνέδριο της Βιέννης το 1815, όπου έθεσε με τις πλάτες του τσάρου το ελληνικό ζήτημα, πλακώθηκε στη συνεδρίαση με το Μέτερνιχ, και η συζήτηση διεκόπη. [Η άλλη του αγάπη ήταν η παιδεία]. Για την Ελλάδα έβαλε όμως το θέμα στην ατζέντα ΠΡΙΝ την Επανάσταση- τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα καλύτερα. Έκτοτε υποδαυλίζει ρωσοτουρκικό πόλεμο.

Μετά την Επανάσταση (1821-1827) - πώς έφυγε από τη Ρωσία

Ο ΙΚ ήξερε ότι μόνο οι ΜΔ μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα. Κάνει ότι μπορεί για να πετύχει την εύνοια των Μεγάλων Δυνάμεων 1) για ΠΟΛΙΤΙΚΗ επίσημη υποστήριξη, 2) να καλλιεργήσει φιλελληνικό ρεύμα (που εκφράστηκε μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου το 1826 -με τα φορτία που πούλησαν μαυραγορίτες και δεν πήγαν) και 3) προσπαθεί να φέρει ΧΡΗΜΑΤΑ από ομογενείς και φιλέλληνες. Το εσωτερικό θα το αναλάμβανε όταν έφτανε στην Ελλάδα, εξάλλου του είχαν προτείνει και από τη Φιλική Εταιρεία να αναλάβει και το 1824 οι επαναστατημένοι με την υπογραφή του Μαυρομιχάλη τότε.
Για να καταφέρει φύγει από τη Ρωσία να έρθει στην Ελλάδα παραιτήθηκε και είχε 5 ακροάσεις από τον τσάρο για να ΜΗΝ παραιτηθεί, όπου ο δεύτερος έφερε έως και τη μητέρα του να τον μεταπείσει (για όσους τον παρουσιάζουν ως κάποιον που δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει). Τον προετοίμαζαν να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στις ΗΠΑ, αλλά αυτός ήθελε να μείνει στην Ευρώπη.

Ήταν ο ΙΚ τελικά Ρωσόφιλος;
Ο Κολοκοτρώνης το 1827 πήγε ο ίδιος στον Άγγλο ναύαρχο Χάμιλτον να υποστηρίξει την επιλογή του Καποδίστρια στους Άγγλους. Τότε η Ελλάδα είχε τον ναύαρχο Κόχραν- Cochran επικεφαλής στη θάλασσα και τον Τσόρτς- Church επικεφαλής στη ξηρά. Αν και ο Χάμιλτον είχε αντιρρήσεις, αποδέχτηκε την πρόταση του Κολοκοτρώνη. Όπως θα δούμε και στα γεγονότα του 1831, οι Ρώσοι ήταν οι μόνοι που στήριξαν το νέο ελληνικό κράτος.
Στις 26.5.1829 επιστολή προς το Μουστοξείδη ενημερώνει ότι ο Ρώσος αυτοκράτορας Νικόλαος έδωσε "1200 χρυσούς" για την αγορά εκκλησιαστικών βιβλίων για την Ελλάδα.
Στις 22.4.1830 ευχαριστεί τον Ρώσο εκπρόσωπο Κόμη Πανίνο για τις "8 συναλλαγματικές των 77,178 φράγκων και 13 εκατοστών" από τον Ρώσο αυτοκράτορα Νικόλαο. Οι Άγγλοι δεν έδωσαν ποτέ καμία οικονομική βοήθεια εκτός από τα δάνεια (που αναφέρεται και ούτε πρόκειται σε επιστολή του Δούκα Ουέλιγκτον προς τον Λεοπόλδο στις 10.2.1830), οι Γάλλοι έστειλαν έστω στρατιωτική. Τον Ιούνη του 1830 το κύριο μέρος του ρωσικού ναυτικού αναχωρεί από τη Μεσσηνία εκπληρώνοντας την αποστολή του.

Κόδριγκτον και Καποδίστριας
Η ναυμαχία του Ναβαρίνου στις 20.10.1827 είχε αντίπαλο τον αιγυπτιακό- τουρκικό-αυστριακό- γερμανικό δηλαδή- τουρκικό στόλο, μάλιστα 40 πλοία από τα συνολικά 80 βυθισμένα ήταν αυστριακά . Πριν ο ΙΚ φτάσει στην Ελλάδα, είχε συναντηθεί με τον Κόδριγκτον στη Μάλτα και μετά μεταφέρθηκε στην Αίγινα. Μαζί του στο πλοίο ζήτησε την απελευθέρωση 120 φυλακισμένων Ελλήνων για πειρατεία, που τον ακολούθησαν στην Ελλάδα.

Η ανεξαρτησία της Ελλάδας

Στις 6/7/1827 υπογράφεται το πρώτο πρωτόκολλο του Λονδίνου (πριν το Ναβαρίνο) με μικρά σύνορα και ανεξαρτησία. Ο νέος τσάρος Νικόλαος το 1828 ξεκινά το ρωσοτουρκικό πόλεμο και η συνθήκη της Αδριανούπολης στις 14.9.1829 ο σουλτάνος αποδέχεται λόγω των Ρώσων την ανεξαρτησία (ενώ είχε συμβεί και το Ναβαρίνο).

Η ανεξαρτησία της Ελλάδας έγινε αποδεκτή λόγω της νίκης των Ρώσων εναντίον των Τούρκων, έως τότε οι Άγγλοι ειδικά δεν την αποδέχονταν, επειδή δεν είχαν ιδανικό κυβερνήτη - όργανο- δικό τους. Τον Καποδίστρια ουσιαστικά τον αποδέχτηκαν αφού δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Πρώτος βασιλιάς ορίστηκε ο Λεοπόλδος αργότερα, παραιτήθηκε και μετά έγινε βασιλιάς των Βέλγων.

Η οικονομία όταν ήρθε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα

Η επιστολή του Αντρέα Λόντου -αναφορά στον Κυβερνήτη- γράφει .."λέγων ότι υπάρχει τούτων ουδέν, ούτε εμπορία, ούτε τέχνη, ούτε βιομηχανία.... μηδαμινή και η γεωργία.. αλλά ούτε ο έμπορος ασφαλής είναι τρέμων υπό του φόβου των πειρατών.... όπου ο φόνος της ληστείας γίνεται παραπέτασμα... και ο τεχνίτης ο δυστυχής έχει την πληρωμή εργασίας του αμφίβολον, διότι μόνο το δικαίωμα του ισχυρότερου επικρατεί, οι κοινωνικοί δεσμοί διαλύθησαν και νόμου υπεράσπισης ο πολίτης γυμνός. Και μόνο η του λαού ανεξάντλητος υπομονή ανέστειλε την επί το χείρον ακόμα μεταφορά των πραγμάτων" (14.1.1828) Χάος και κρατικά εισοδήματα μηδέν από την αντίστοιχη επιστολή του Λοιδωρίκη.

Ναυτικό και στρατός όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα
Η επιστολή του Γλαράκη αναφέρει στο ελληνικό ναυτικό τη φρεγάτα Ελλάς (που βύθισε ο Μιαούλης την 1.8.1831), τρία ατμόπλοια με τα χρήματα του δανείου, την κορβέττα Ύδρα που πήραν από τους Αιγύπτιους, μία γολέττα, 4 κανονιοφόροι με δαπάνες φιλελλήνων, και άλλη μία που είναι από το δάνειο στο Λονδίνο "αφημένη ως άχρηστος".
Επίσης η επιστολή του Βλαχόπουλου για το στρατό τα φρούρια του Ναυπλίου (Παλαμήδι με 300 άτομα, Ακρόπολι με 200) υπό κατάληψη, και το Μπούρτζι από τον Μήτρο Δεληγιωργόπουλο με 80. Στο Άργος ο Τσόκρης, η Μονεμβασιά από τον Κων/νο Μαυρομιχάλη και 200 άτομα, και η Καρύταινα από τον Κολοκοτρώνη. Το Μέγα Σπήλαιο ελεγχόμενο από τον ηγούμενο Δαμασκηνό. Αυτή ήταν και η Ελλάδα - Ύδρα- Σπέτσες- Αίγινα- Ναύπλιο- Άργος- Μονεμβασιά- Καρύταινα- Μέγα Σπήλαιο. Αυτά βρήκε, σε εμπόλεμη κατάσταση και τον Ιμπραήμ στη Μεσσηνία. Για αυτό το λόγο και με επιστολή του στην Υψηλάντη κρατά τις γυναίκες των Ρουμελιωτών και τα παιδιά τους στο Ναύπλιο αλλά τους προτρέπει να γυρίσουν στη Στερεά Ελλάδα να συνεχίσουν τον πόλεμο.

Ελλάδα και ελληνικό έθνος* για τον ΙΚ

Σε μία επιστολή του έχει τον ορισμό του ελληνικού έθνους: "των ανθρώπων που μετά την άλωση δεν έπαυαν να ομολογούν την ορθόδοξη πίστη, να μιλάνε τη γλώσσα των πατέρων και να διέμεινα υπό την πνευματικήν ή κοσμική δικαιοδοσία της Εκκλησία".
Για τα γεωγραφικά της όρια, επικαλείται στο Στράβωνα, με πέντε χερσονήσους: "Από Πελοπόννησο ...έως Μακεδονία, μαζί με τους τα νησιά του Αιγαίου και της ελάσσονος Ασίας, έχουμε τα όρια της κυρίως λεγόμενης Ελλάδος".

Κυβερνήτης (1828-1831)
Ο ΙΚ έβλεπε μακριά. Πίστευε και στο Θεό και την πρόνοιά του, αναφέρεται συνεχώς στις επιστολές στο θέλημά του Κοιμόταν πέντε ώρες την ημέρα. Ο ΙΚ είχε δύο αδέρφια τον Βιάρο και τον Αυγουστίνο. Τους έστειλε να τον ακολουθήσουν "στον Άδη" όπως είχε γράψει και αυτοί το έκαναν. Ο Αυγουστίνος την προηγούμενη Κυριακή της δολοφονίας του τον απέτρεψε από το να πάει στην εκκλησία, την επόμενη όμως όχι. Είχε όραμα, πρακτικές ικανότητες διεθνούς επιπέδου και ήταν αδιάφθορος και άνθρωπος.

Δικαιοσύνη
Κάλεσε (24.1.1828) τον αδερφό του Βιάρο να έρθει και να φέρει άνδρες ικανούς από την Κέρκυρα να βοηθήσει "χωρίς να λογαριάσωσι επί τίνα καιρόν μισθοληψίαν αξίαν λόγου". Κοινώς ..τσάμπα. Και ήρθαν και τα δύο αδέρφια του να τον βοηθήσουν (άλλο που μετά χαρακτηρίστηκαν αυταρχικοί και αυτοί).

Στρατιωτικοί χειρισμοί. Ιμπραήμ και Ρούμελη
Με το που πάτησε το πόδι του βρήκε 2 Έλληνες στρατηγούς (Γρίβας και Στράτος) τον καθένα σε άλλο φρούριο στο Ναύπλιο να πολεμούν μεταξύ τους και τους συμφιλίωσε. Γενικά είχε πολύ συμφιλιωτικό πνεύμα και αν είχε και ευκαιρίες να δράσει κατασταλτικά το απέφευγε πάντοτε. Ο Γρίβας μάλιστα του προσέφερε τα κλειδιά του Παλαμηδίου. Επίσης όσο κυβερνούσε ο Ιμπραήμ ήταν ακόμα στη Μεσσηνία. Έβαλε τους ναυάρχους να του αποστείλουν επιστολή το Μάιο του 1828 να τα βρουν διπλωματικά και να αποχωρήσει, όπως και έγινε. Έβαλε στρατηγό δυτικής Ελλάδας τον άγγλο Τσορτς και ανατολικής τον Υψηλάντη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις αναρωτιόνταν και γιατί συντηρούσε αφού δεν υπήρχαν πόροι το σώμα των 8.000 Ρουμελιωτών. Αυτός ήξερε.

.
Το βασικό πρόβλημα του στρατού και του πληθυσμού, η σίτιση και πώς το έλυσε
Για τη διατροφή με επιστολή του στις 11.11.1827 στον Πικτέτ Καζενόβη στη Γενεύη μιλά για την πατάτα, το γαιώμηλο όπως αναφέρει, που ήταν ήδη γνωστή στα νησιά του Ιονίου.
Για τη σίτιση του στρατού προμηθεύτηκε δύο φορτία αξίας 20-25 ταλλήρων, βάζει ενέχυρο τα κτήματά του στην Κέρκυρα (28.1.1828), με επιστολή του στον Κόδριγκτον. Ταΐζει το στράτευμα δηλαδή.

Διαφθορά και μαυραγορίτες.
Προσπαθεί να βρει πόρους. Ζητά χρήματα από τους Υδραίους (αναφέρει τον Κουντουριώτη και 10.000 δίστηλλα) με υποθήκη τα κτήματά του και αυτοί του έστειλαν 1000 τάλληρα και σε επιστολή του προς τον Ιωάννη Ορλάνδο στην Ύδρα (1.3.1828) "βάλετε και σεις το χέρι στη συνείδησή σας και δώστε παράδειγμα φιλοπάτριδος ελευθεριότητας....". Από τότε προσπαθεί μόνος του. Μετά χειροτέρεψαν τα πράγματα. Οι Υδραίοι του ζητούν να στείλει πληρεξούσιο τον αδερφό του Βιάρο στην Ύδρα ως Έκτακτο Επίτροπο, ενώ είχαν ήδη, και αυτός τους τον έστειλε για θέματα υγείας (τότε είχαν πανούκλα στην Ύδρα). Όλα έγιναν με επιστολές την 1.5.1828. Όλα με καλή προαίρεση. Αλλά σε σε επιστολή του προς τον Μαύρο, διοικητή στα Μεσσηνιακά φρούρια (26.1.1829) "η κυβέρνησις δεν είναι ουδεμίας φατρίας". Ήξερε τι συνέβαινε.
Στις 9 Μαρτίου 1831 γράφει στον Σούτσο στο Παρίσι ότι απέτυχε με Σπαρτιάτες, Υδραίους, Σπετσιώτες, οι οποίοι νησιώτες απαιτούν 15.000.000 φράγκα ως πολεμικές αποζημιώσεις και ζητούν να εξοφληθούν με εθνική γη, κοινώς εκβιασμός.Τον σαμπόταραν Υδραίοι και Σπαρτιάτες, το αναφέρει πολλές φορές στις επιστολές του.

Τα φορτία που θα πήγαιναν Μεσολόγγι και πουλήθηκαν από Έλληνες...
Με επιστολή στον διοικητή Τσορτς (12.3.1828) αναφέρει ότι έχει "υλική την απόδειξη ότι και η συντριβή του Μεσολογγίου από τοιούτων ιεροσυλιών προήλθε, πωλούμενων ανοσιοκερδώς εν Ιθάκη και Ζακύνθω των δια μεγίστων δυσκολιών εις Μεσολογγίον πεμπόμενων τροφών και του οψαρίου αυτού". Επειδή η δουλειά θα έγινε με πλοία.... ποιος τι δε λέει, προφανώς.... θα προκαλούσε εμφύλιο αν αποκάλυπτε κάτι 22 μήνες μόνο μετά την Έξοδο.

Πόσο δημοκρατικός ηγέτης ήταν τελικά;
Τα Χριστούγεννα του 1829 έγραφε στον φίλο του Ευνάρδο ότι το θέμα των ορίων ήταν αυτό που η εκλογή του μέλλοντος αρχηγού απαντά δυσκολίες, που σημαίνει ότι γνώριζε ότι ο ίδιος είχε ημερομηνία λήξης και ότι είχε έρθει ως task force που λέμε σήμερα. Αλλά δημιούργησε και το Πανελλήνιον στην Αίγινα, έκανε και Εθνοσυνέλευση, έδιωξε και τους Τούρκους και προετοίμαζε και πόλεμο ΚΑΙ ΑΜΙΣΘΙ. Άρα τα περί δικτατορίας (άλλο ότι θα ήταν αυταρχικός προφανώς ως συμπεριφορά) πάνε περίπατο...
Στην ίδια επιστολή στον Ευνάρδο γράφει για τις υποκινήσεις που γίνονται, εναντίον του "ζυγού της Ρωσίας" συγκεκριμένα.
Τον Απρίλη του 1828 ο ΙΚ θα οδηγούσε το έθνος σε εθνοσυνέλευση, όπως είχε υποσχεθεί. Με οδηγίες προς τον Τσούνη, προτρέπει στην γνώση της σημασίας της ψήφου και προσπαθεί να περιορίσει όσο μπορεί το καθεστώς των προκρίτων. Αυτό ήταν που τον έκανε μη επιθυμητό από τους δημογέροντες. Ότι θα τους έκανε όλους ίσους. Στην επιστολή προς τον αντικαταστάτη του Μαιζών, Στρατηγό Σνειντερ 18.6.1829 που τον προειδοποιεί για τη ζωή του, απαντά ότι ίσως και να απατάται, αλλά δε διατρέχει κίνδυνο. Άρα από το 1829 ήταν γνωστό ότι η ζωή του κινδύνευε (και στον ίδιο).
Πολίτης Ελλάδος επίσημα έγινε μέσω των Ψαρών, στις 17 Απριλίου 1828 που έγινε δημότης Ψαρών και έκαναν έρανο προσφέροντάς του 5000 τάληρα για το έργο του. Από το 1829 ξεκινά ο πόλεμος εναντίον του.

Το πραγματικό πρόβλημα. Η διανομή της γης
Ο ΙΚ ήθελε να προσφέρει εθνικά κτήματα και να δώσει δάνεια 20ετούς διάρκειας παρακρατώντας το 10%. Υπήρχαν τότε 7.500.000 στρέμματα με αξία 500.000.000 γαλλικά φράγκα. Με επιστολή προς τη Γερουσία 14.2.1830 ενημέρωνε για αυτές του τις προθέσεις και είχε ήδη κάνει και την πρώτη τράπεζα για τη χρηματοδότησή τους. Αυτό είναι δημοκρατία για μια γεωργική χώρα, η ίση περιουσία και για αυτόν τον πολέμησαν.

Επιστολές προς το Πανελλήνιον (την τότε βουλή)
Το 27 μελές Πανελλήνιο ήταν η Βουλή και είχε έδρα την Αίγινα. Τον Ιούνιο του 1828 ο ΙΚ με επιστολή του από τον Πόρο στην Αίγινα λέει χύμα "παρηγορίας εξ υμών ήλπιζα, τας οποίας μου αρνείσθε" κοινώς... με γράφετε, γιατί του ζητάνε χρήματα που δεν έχει ενώ και υπάρχει οικονομική επιτροπή να τα ζητήσουν.
Στην Δ εθνική συνέλευση, με 237 πληρεξούσιους από 84 περιφέρειες 13.7.1829, λέει "η μέλλουσα τύχη της Ελλάδας είναι το αντικείμενο της ευνοϊκής και ενεργού κηδεμονίας των Συμμάχων Ηγεμόνων". Από τότε με κηδεμόνες, απλά τότε μας πήγαιναν. Ο ΙΚ κάνει τότε έναν απολογισμό των πεπραγμένων του. 6000 μαθητές, Πελοπόννησος ελεύθερη και βλέπουμε. Μετά από τότε αρχίζουν οι αντιδράσεις, αταξίες του στρατού και γενικότερες υποκινήσεις εναντίον του, και ανυπακοή οικονομική, όταν κάποιοι βλέπουν ότι δε θα τους αφήσει να τα κονομήσουν όπως θα λέγαμε σήμερα, ειδικά από όταν ο ίδιος τους τονίζει ότι δουλεύει αμισθί, ενώ ο Κωλέττης άφησε περιουσία 630.000 χρυσά φράγκα της εποχής, αναφέρει ο ιστορικός Φωτιάδης. Ο ΙΚ έφυγε άφραγκος (κυριολεκτικά).

Στρατιωτικοί χειρισμοί για επέκταση σε Στερεά Ελλάδα

Στις 14.8.1828 αποστέλλει επιστολή όπου ενημερώνει για την άφιξη των Γάλλων στρατιωτών που θα διώξουν τον Ιμπραήμ οριστικά. Ο Κόδριγκτον αποχωρεί (με προβλήματα στην Αγγλία επειδή καθάρισε τους τουρκοαιγύπτιους στο Ναβαρίνο) και οι Γάλλοι έρχονται στην Ελλάδα με αρχηγό τον Μαιζών, αφού και ο Μεχμέτ Αλής (πατέρας του Ιμπραήμ) υπέγραψε συνθήκη που απελευθερώνει και τους 194 Έλληνες αιχμαλώτους στην Αλεξάνδρεια. Ο ΙΚ αναμένει τους πρέσβεις στον Πόρο και τους ενημερώνει (9.9.1828) ότι και οι 85 Αιγύπτιοι και 110 Τούρκοι αιχμάλωτοι επιστρέφουν πίσω. Οι ελληνοτουρκικές συρράξεις θα συνεχιστούν έως 14/9/1829 στη μάχη της Πέτρας.

Με επιστολή του 22.11.1828 στον επίτροπο Ειδεκ να ντύσει τους Τούρκους αιχμαλώτους με 34-35 γρόσια το άτομο δαπάνη να μην κρυώσουν το χειμώνα.
Ο ΙΚ ετοίμαζε το έδαφος και στην επιστολή προς τον Γάλλο Μαιζών για την Αττική, και προς τον Ειδεκ (12.1.1829) για τη δράση του Γάλλου Φαβιέρου και φυσικά προς τον Υψηλάντη που παρέμενε στην Ρούμελη. Στις 19.3.1829 ενημερώνει ότι το φρούριο της Ναυπάκτου παραδόθηκε στους Έλληνες.
Μετά την υπογραφή μεταξύ Ρώσων-Τούρκων της συνθήκης της Αδριανούπολης, όπου με το 10ο άρθρο και την επιμονή του Ρώσου Ντίμπιτς δέχτηκαν την ανεξαρτησία της Ελλάδας, στις 26.9.1829 ο ΙΚ γράφει στον Ευνάδρο το νέο, και στις 25.10 ενημερώνεται ότι οι Γάλλοι αναχωρούν από την Πελοπόννησο. Όμως δε θα φύγουν ακόμα, αφού στις 28.11 ενημερώνει τον Ευνάρδο στο Παρίσι ότι έπεσε κεραυνός που ανατίναξε το μπαρούτι στο στρατόπεδο γράφοντας "ο θεός απεδοκίμασεν την αναχώρισιν".

Εκπαίδευση, ορφανά, τέχνη και Καποδίστριας
Μετά την Ελλάδα, η παιδεία.
Ο Καποδίστριας σπούδαζε και συντηρούσε με τις οικονομίες του ορφανά και παιδιά, έως και τον Μαυρομιχάλη, εκτός από τον γιο του Μάρκου Μπότσαρη Δημήτρη στο Μόναχο (5.8.1828 επιστολή). Επίσης στέλνει επιστολές σε φίλους όπως ο Μουστοξείδης για προμήθεια συγγραμμάτων και αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και χριστιανικών πατέρων για σχολεία και δρομολογεί την έκδοση εκκλησιαστικού βιβλίου μαζί του. Κινητοποιεί τους πάντες. Με άλλη επιστολή δαπανά 60 φράγκα το μήνα σε ομογενείς στη Γενεύη. Για το ελληνικό σχολείο στην Αγκώνα ζητά από φίλους έργα, Λουκιανού διαλόγους και Δημοσθένη, συγγράμματα του Κοραή και του Πλούταρχου και τους μύθους του Αισώπου. Σχολεία σε Αγκώνα, Βενετία και Γενεύη που ασχολείται και χρηματοδοτεί ο ίδιος. Στο ίδιο θέμα της παιδείας αναφέρεται στην επιστολή του 25.11.1827 στον Πάπα που τον είχαν υποδεχτεί νωρίτερα .

Αλλά και επιστολές με οδηγίες για τον ιματισμό των παιδιών στον Πόρο (14.3.1828). Στην Ελλάδα έφτιαξε το αλληλοδιδακτικό σχολείο. Το πρώτο σχολείο ήταν ορφανοτροφείο στην Αίγινα με 500 ορφανά, μετά στο Ναύπλιο, μετά στον Πόρο αλληλοδιδακτικά. Επίσης ίδρυσε τη στρατιωτική σχολή ευέλπιδων στο Ναύπλιο.
Στην επιστολή του προς τον Ευνάρδο 5.8.1828 αναφέρει ότι ο Μαυρομιχάλης του ζητά χρήματα για την εκπαίδευση του γιου του Γεωργίου και μετέπειτα δολοφόνου του (και παράτησε τις σπουδές του), στο Παρίσι και ο ΙΚ θα δώσει 100 λουδοβίκεια ανά έτος, χωρίς να τον γνωρίζει καν. (Να σημειωθεί ότι ο μέγαρο που έζησε ο Ευνάρδος στη Γενεύη είναι σήμερα το μουσείο φυσικής ιστορίας, μεγάλος τραπεζίτης και καθόλου τυχαίος, έδωσε με δική του ευθύνη 1.500.000 φράγκα δάνεια στον ΙΚ, ενώ Γαλλία και Ρωσία δεν το είχαν εγκρίνει).
Μετά από 3,5 χρόνια κυβέρνησης, ο ΙΚ αφήνει στην Ελλάδα 14.000 μαθητές.

Πολεοδομία και αρχιτεκτονική
Χτίζει συνοικισμό -όπου έμενε και ο Κολοκοτρώνης αργότερα όταν τον συνέλαβαν οι Βαυαροί- με το όνομα Πρόνοια, σήμερα μέρος του Ναυπλίου.
Στην επιστολή του 13.3.1830 προς τον Ειδεκ στη Ρώμη, αναφέρει για τη γνωριμία του με τον αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη από το Βελβεντό Κοζάνης που έκανε το γνωστό σχέδιο το 1833 για την Αθήνα που πάλι μεγαλοτσιφλικάδες δεν το αφήσανε.

Στις 9.10.2830 τον ενημέρωνε για τον πρώτο δρόμο της χώρας, Άργος- Ναύπλιο, που μπορεί κάποιος να πάει με όχημα.

Η περιουσία του Καποδίστρια.
Ο ΙΚ επένδυσε ΟΛΗ του την περιουσία (δεν είχε και οικογένεια) για τις ανάγκες της Πατρίδας. Και όχι μόνο αυτό. Με τις φιλίες του με τον Ευνάρδο και άλλους, δημιούργησαν την πρώτη ελληνική τράπεζα (1828) που οι Βαυαροί διέλυσαν (1834), έφερνε χορηγίες, αλλά οι ντόπιοι δημογέροντες δεν τον ακολούθησαν ποτέ ως παράδειγμα, απεναντίας του ζήταγαν χρήματα.

Στην 25.11.1827 επιστολή του στον Ευνάρδο στη Γενεύη γράφει ότι δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει, του έμειναν μερικές εκατοντάδες φράγκα, και "το αδύνατον ουδείς πράττει".
Πριν φύγει από την Αγία Πετρούπολη για τη Γενεύη, θα πουλήσει τα έπιπλά του για 50000 ρούβλια και με άλλα τόσα στέλνει στην Ελλάδα 5 φορτηγά πλοία με σιτάρι. Στη Γενεύη ζούσε με 180 φράγκα το μήνα, όταν ο ετήσιος μισθός του ήταν 32000 χρυσά φράγκα για 5 χρόνια στη Γενεύη.

Για τη σίτιση του στρατού με δύο φορτία αξίας 20-25 ταλλήρων, βάζει ενέχυρο τα κτήματά του στην Κέρκυρα (28.1.1828), με επιστολή του στον Κόδριγκτον.
Επίσης βάζει κεφάλαια για την ίδρυση της πρώτης τράπεζας, όπου ιδρύεται με τη συνδρομή του Ευνάρου και του Λουδοβίκου της Βαυαρίας, την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (1828-1834) για να χρηματοδοτήσει τη γεωργία, το εμπόριο και τη ναυτιλία.

Καποδίστριας και Μαυρομιχάλης
Είναι βέβαιο ότι ο Μαυρομιχάλης του την έμπαινε συνεχώς και φυσικά ο ΙΚ προσπαθούσε να τον περιορίσει. Από τη μία ο Μ. ζητούσε χρήματα, από την άλλη ζητούσε για τον γιο του, στις 13.10.1828 ο ΙΚ του απαντά στο ότι ο Μ. θέλει να επιστρέψει στη Μάνη από την Αίγινα, για λόγους υγείας. Για τα χρήματα που πάλι ζητάει, ο ΙΚ του απαντά ότι επειδή τα δικά του του τέλειωσαν, μπορεί να δανειστεί 8-10.000 γρόσια να του τα δώσει. Επίσης ο Μαυρομιχάλης του ζητά να μεσολαβήσει για μία απάτη πειρατείας που έκανε ο αδερφός του εναντίον Γάλλων. Ρουσφέτια δηλαδή.
Σε επιστολή του 10.2.1829 ο ΙΚ του γράφει "ήθελα να έχω κάμποσα εκατομμύριο τάλληρα δια να σας δώσω όσα ζητείτε". Στην επιστολή του 20 Φεβρουαρίου 1830 προς τον Ευνάρδο αναφέρεται σ"την αιωνία πληγή των Μαυρομιχαλαίων" ότι καλύτερα να επιστρέψει ο νέος που σπούδαζε στο Παρίσι. Βέβαια με επιστολή του προς τον Μεταξά στη Σπάρτη τον παρακαλεί να φροντίσει τη χήρα του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη (26.8.1830).

Τα κινήματα εναντίον του. Άγγλοι, Γάλλοι και Έλληνες
Ο ίδιος ο ΙΚ σε επιστολή προς τον πρέσβη Ρουάν (1.3.1830) αναφέρεται σε εφημερίδα της Σμύρνης που τον δυσφημεί με τα φύλλα της να διακινούνται σε όλη την Ευρώπη. Ο γάλλος Ρουάν είναι ο πρέσβης που θα προσφέρει άσυλο και στο δολοφόνο του Γεώργιο Μαυρομιχάλη ο οποίος θα καταλήξει σπίτι του μετά τη δολοφονία του. Ο Ρουάν τον παρέδωσε όταν ο πορτογάλος φρούραρχος Ναυπλίου Αλμέιδα είπε ότι το πλήθος θα έμπαινε σπίτι του εξαγριωμένο. Η εφημερίδα της Σμύρνης είναι η Courier de Smyrne, στην οποία αρθρογραφεί ο Αλέξανδρος Blackque από το 1828 έως το 1831, όπου αναλαμβάνει μυστικοσύμβουλος του Σουλτάνου στην Πόλη.
Στις 12.5.1830 αναφέρει στον Ευνάρδο πάλι στο Παρίσι, ότι οι Μαυρομιχαλαίοι απέτυχαν σε επανάσταση στο στρατό και προσπαθούν να μην πληρώνουν φόρους. Η εφημερίδα αγγλικός ταχυδρόμος γράφει "ότι περιοδεύω προς απαρτισμός των βίαιων πολιτευμάτων" του λέει ο ΙΚ. Βίαιο πολίτευμα. Κάτι θυμίζει...Από τότε συνεχώς ο ΙΚ αναφέρεται σε αντίστοιχα φαινόμενα.

Σε επόμενη του επιστολή στον Σούτσο αναφέρει τη σύλληψη του Πέτρου Μαυρομιχάλη και του αδερφού του και ότι οι Υδραίοι που υπάγονται εις Κουντουριώτας, Μιαούλας και Τομπάζας οδηγούνται από τον Μαυροκορδάτο και των λεγώμενων φιλελεύθερων και έστησαν στην Ύδρα τυπογραφείο με εφημερίδα, οι Μαυρομιχαλαίοι ανακοίνωσαν τη γαλλική υποστήριξη, οι Σνέιντερ και Λαυλάνδος χρησιμοποίησαν τα όπλα...

1831. Η σύγκρουση στον Πόρο μεταξύ Υδραίων- Ρώσων

Από τη μία ο Μαυρομιχάλης από την άλλη ο Μιαούλης. Στον Πόρο τον Ιούλη του 1831 Υδραίοι με τις αγγλογαλλικές πλάτες πήραν όπλα από τη βάση του ναυτικού, έκαψαν ρωσικό πλοίο, έκαναν ουσιαστικά κατάληψη και αποχώρησαν μετά από τις παραινέσεις των 3 ναυάρχων των ΜΔ και οι Μαυροκορδάτος και Μιαούλης τους είπαν όχι. Ο Ρώσος Ρύκμαν απλά λέει στον ΙΚ ότι θα ληφθούν μέτρα εναντίον των υδραίικων πλοίων στη Μαύρη θάλασσα στις 27.7.1831. Οι πρόσεδροι Ρουάν, Δώκινς δεν τον στηρίζουν πια και μόνο ο Ρώσος Ρύκμαν τον στηρίζει. Επίσης οι Υδραίοι έστειλαν 2 πολεμικά πλοία που καλούσαν σε ξεσηκωμό στη Σαλαμίνα και στο Κρανίδι.

Οι Ρώσοι φύλαγαν το ναύσταθμο και έγινε δίωρη ναυμαχία... ο εθνικός στρατός με αρχηγούς το Νικήτα Σταματελόπουλο (ο Νικηταράς) και τον Καλλέργη (ο γνωστός με το Σύνταγμα) δεν συνέδραμε τους στασιαστές (ευτυχώς) και ο Μιαούλης απείλησε ότι θα κάψει τη φρεγάτα. Οι Ρώσοι (ο ναύαρχος Ρικόρδ) υποχώρησαν (1η Αυγούστου 1831) και το πρωί ο Μιαουλης καίει 2 εθνικά πλοία στον πόρο. Έγινε μίνι εμφύλια σύρραξη και βρέθηκαν φιτίλια κάτω από την οπλοθήκη που θα οδηγούσε στην καταστροφή του Πόρου από τους Υδραίους..... Στις 3.8 ο ΙΚ ζητά για την 1.9 νέα εθνοσυνεύλευση. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μιαούλης από τη μία και ο Μαυρομιχάλης από την άλλη ήθελαν να τον βγάλουν από τη μέση με τις πλάτες των αγγλογάλλων,των οποίων οι ναύραρχοι Λυονς και Λαλανδος έχουν άλλη ατζέντα. Ο ΙΚ στην 24.8.1831 επιστολή του προς τους πληρεξούσιους αναφέρει και ότι συνεστήθη "εταιρείαν κρυπτήν, την λεγόμενη εταιρεία της δυνάμεως, επ ονόματι του Ηρακλέως", κάτι σαν Φιλική Εταιρεία δηλαδή με την υποστήριξη των Αγγλωγάλλων. Αλλά παρόλο που δεν πληρώθηκαν οι κρατικοί υπάλληλοι ο ΙΚ λέει κανείς δεν ακολούθησε τους Υδραίους.

"Πρέπει να λάβη ο γεωργός εν μερίδιον γης εις κτήμα ιδιον" λέει ο ΙΚ, φωτογραφίζοντας το πρόβλημα με τους Υδραίους και λοιπούς πλούσιους της εποχής. Την ίδια μέρα στο Σούτσο γράφει στο Παρίσι ότι οι Γάλλοι ήταν ξεκάθαρα με τους στασιαστές και επιδίωκαν την ανατροπή του, αφού ο Γάλλος ναύαρχος έκανε επίπληξη σε όσους αντιστάθηκαν στους Υδραίους, επισυνάπτοντάς του 2 εκθέσεις, μία από Σύρο, και μία από Σαλαμίνα όπως του γράφει.

Το τέλος
Στις 14.9 γράφει στο Σούτσο ότι οι Μαυρομιχαλαίοι με υδραίκα πλοία πήγαν στην Καλαμάτα και είναι "υπό την σκέπην των γαλλικών στρατευμάτων". Ο Κολοκοτρώνης μάζεψε 1500 άτομα για πόλεμο εναντίον τους. Φουλ για εμφυλίο δηλαδή.
Στις 26.9.ο ΙΚ γράφει την τελευταία του(;) επιστολή που βρέθηκε στο τραπέζι του

Ναυπλίω,

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 1831

"Προς τον Κ.Ν.Ν.

αγαπητέ μου Ν.Ν.

Η υπόθεσις θέλει τελειώση καθώς επιθυμείς. Η διάθεσις καθ'ην δεν θέλεις να δεχθείς ουδέν αντί των εις την Ελλάδα υπηρετημάτων σου, λαμπρύνει τον γενναίο σου χαρακτήρα, και εμέ κατευφραίνει υπεργνωμονούντα.

Βάλσαμον τούτο εις την ψυχήν μου την κατά πάσαν στιγμής πικρίας ποτιζόμενην.

Σφίγγω την χείρα σου!"

Η επιστολή η μόνη που δεν είχε την επίσημη υπογραφή του Κυβερνήτη.
Ποιος είναι ο Ν.Ν. είναι άγνωστο. Άνθρωπος; κάτι άλλο;
27 ήταν Κυριακή, 26 Σάββατο, Παρασκευή 25. 26.9 βέβαια είναι η μετάσταση του Ιωάννη του Θεολόγου. Τι να πεις.

Το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου δολοφονήθηκε με πυροβολισμό εξ'επαφής από τον θείο Μαυρομιχάλη και τον ανηψιό- ο ανιψιός (αυτός που σπούδαζε) τον μαχαίρωσε στην κοιλιά, έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Ο Καποδίστριας είναι νεκρός. Ο λαός πάγωσε αναφέρεται, οι μόνοι που χάρηκαν ήταν όσοι ήθελαν και βολεύονταν από το χάος.

Υστεροφημία
Άγιος όπως λέει ο Κορνιλάκης; Μπορεί.
IK και εκπαίδευση μετά θάνατον: Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ήταν τάμα του Ιωάννη Δομβόλη, ο οποίος προσωπικός φίλος του ΙΚ από την Αγία Πετρούπολη, στη διαθήκη του το 1849 καταθέτει 815000 ρούβλια μέχρι το ελληνικό κράτος να φτιάξει πανεπιστήμιο με το όνομα του ΙΚ. Άλλοι ομογενείς μετά από επιστολή του ΙΚ το 1827 απέστειλαν για βοήθεια συνολικά περίπου 200000 ρούβλια.

Για το Σύνταγμα ο Σούτσος μετά τη δολοφονία του ΙΚ έγραψε " Το σύνταγμά μας τώρα; το σύνταγμα ας χορεύει, μήπως το παντρευτήκαμε, εις τι μας χρησιμεύει;

Ο ΙΚ εργαζόταν για έναν κόσμο καμωμένο από όντα; εξίσου τέλεια με αυτόν - Νέσελροντ, 1821
Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας- Μέττερνιχ

Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του γράφει : "Ρώτησαν τον Κυβερνήτη «Διατί χάλασες τους νόμους και το Βουλευτικόν; Είπε «Δεν το ᾿θελε η Ευρώπη». Κι᾿ αν ήταν ᾿λικρινής άνθρωπος, να έλεγε των Ευρωπαίγων ότι «Εγώ δεν πάγω εις την πατρίδα μου να γένω επίγιορκος, να τους χαλάσω εκείνο οπού απόχτησαν με ποταμούς αίματα». Τότε έκαμε και το κράτος εις τμήματα.'Ίσως το λάθος του ήταν ότι δεν έλεγε ψέματα, και αυτό μπορεί να τον ξεχώρισε μεν στους Ευρωπαίους, αλλά στους Έλληνες δεν περνάνε αυτά, μη ξεχνάμε ότι ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να φτιάξουν ναυτικό με την απειλή των Αιγηνιτών και όχι των Περσών.

Ο άγνωστος βασιλιάς πριν τον Όθωνα
Πριν τον Όθωνα, βασιλιάς είχε επιλεγεί ο Βαυαρός Λεοπόλδος, μετέπειτα βασιλιάς των Βέλγων το 1830 και κλάσεις ανώτερος από τον Όθωνα. Σκεφτείτε ότι μετά οι Βέλγοι έγιναν κράτος.
Ο Λεοπόλδος παραιτήθηκε από το θρόνο της Ελλάδας όταν α) συνειδητοποίησε ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις αναζητούσαν υποχείριο τους ενώ ήθελε να τον αγαπά ο λαός του και β) για το θέμα των αρχικών συνόρων (Πελοπόννησος- Κυκλάδες) ο οποίος ήθελε περισσότερο. Η παραίτηση του έφερε διεύρυνση των συνόρων.

Σχέσεις με εκκλησία
Ο Καποδίστριας πίστευε πολύ στο Θεό, αλλά το Φεβρουάριο του 1828 που ο πατριάρχης Αγαθάγγελος του απέστειλε μία επιστολή και σε όλους τους κληρικούς, προκρίτους σε Πελοπόννησο και Αιγαίο να επανέλθει η κατάσταση στο προ 1821 εποχής, τον ισοπέδωσε θα λέγαμε σήμερα το Μάη του 1828 χρησιμοποιώντας το μαρτύριο του Γρηγορίου του Ε και ότι ο λαός βρήκε την πίστη να πολεμήσει στο Χριστό (άρα πώς τα ζητάς αυτά). Φυσικά θα φαντάζονταν και τη σχέση του με το Σουλτάνο, αλλά υπερασπίστηκε το έργο της απελευθέρωσης ως Κυβερνήτης του έθνους, το οποίο και ορίζει.

Λουδοβίκος - Καποδίστριας

Στις (12 Αυγούστου) 1826 ο Λουδοβίκος (ο μπαμπάς του Όθωνα) έστειλε μία συγκινητική επιστολή προς τα μέλη της τότε ελληνικής κυβέρνησης και είχε επιστολή τον συνταγματάρχη Ειδεκ, που ήταν φρούραρχος Ναυπλίου, αλλά ο Έιδεκ δεν την παρέδωσε ποτέ κρατώντας της 2 χρόνια στο συρτάρι του. Μάλλον γιατί θεωρούσε ότι οι Έλληνες δε θα καταλάβαιναν και πολλά από την επιστολή αυτή. Τι έλεγε; ότι ο Λουδοβίκος "άλλα χρώματα δε θέλει να φορέσει ειμή τα της Βαυαρίας" "και άλλον μισθόν δεν θέλουσι ειμή την παρ'εαυτών χορηγίαν" "Διψώντες μόνο να υπηρετώσι το συμφέρον της Ανθρωπότητος...." = με τα εθνικά του χρώματα, τσάμπα, για την ανθρωπότητα (όταν εμείς κάναμε εμφύλιο).

Η απάντηση του Καποδίστρια το 1828 (26.2), όταν την ανακάλυψε ήταν ευχαριστήρια και ζητά από το βασιλιά να στείλει αξιωματικούς επιπέδου του Έιδεκ για την εκμάθηση των τακτικών όπλων από τον νεοσύστατο ελληνικό στρατό και ο βασιλιάς ικανοποίησε τα αιτήματά του. Την ίδια ημερομηνία σε επιστολή σε ολότελα άλλο ύφος αναφέρει τις δυσκολίες του έργου του και ότι δουλεύει από τις 5 το πρωί ως τις 7 το βράδυ.

Ανέκδοτα
Όταν στην Πύλο σε μία επιτροπή είπαν στον ΙΚ -εξοχώτατε ή τα διορθώνετε όλα ή θα ζητήσουμε και εμείς Σύνταγμα, ο ΙΚ ρώτησε - παρακαλώ να μου εξηγήσετε τι θα πει Σύνταγμα, όλοι σώπασαν και ένα γεροντάκι είπε -Να σου πω εγώ εξοχώτατε. Σύνταγμα θα πει ένα χαρτί μικρό το οποίο από το ένα μέρος έχει τα έσοδα και από την άλλη τα έξοδα και να το υπογράφουμε και εμείς. Ο ΙΚ χαμογέλασε και είπε -είμεθα σύμφωνοι.

"Οι Έλληνες κάποια στιγμή θα ελευθερωθούν από τους Τούρκους, από τις μεγάλες όμως χριστιανικές δυνάμεις δε θα ελευθερωθούν ποτέ"

Αισχύλος, Σοφοκλής, Λιαντίνης;

2014-04-21T04:24:00.001+03:00

Σημ. Ο τίτλος ΔΕΝ είναι αυτό που λέμε "δημοσιογραφικός"

Όλοι έχουμε την απορία. Ο Λιαντίνης ήταν τελικά Φιλόσοφος; Παιδαγωγός; Ρήτορας; Ποιητής; Δάσκαλος; Ακαδημαϊκός; Όλα αυτά; Τίποτα από αυτά; Κάτι άλλο;

Έσπαγα αρκετό καιρό το κεφάλι μου προσπαθώντας να πατήσω κάπου και να συνδέσω κάτι με κάτι σε ότι διάβαζα.

Τα ερωτήματα

Το πρώτο ερώτημα που μου είχε γεννηθεί, «γιατί το έκανε» απαντήθηκε εύκολα όταν διάβαζες τη Γκέμμα ή έβλεπες τις διαλέξεις του στο Youtube. Μιλούσε και για πράξη και είχε πει ξεκάθαρα ότι η φιλοσοφία είναι μελέτη θανάτου. Σαν αυτό που έλεγε ο Καμύ ότι ένα είναι το φιλοσοφικό ερώτημα, αν αξίζει ή όχι να ζούμε. Σαφέστατο.

Απαντώντας το βασικό γιατί όμως κάτι μέσα μου έλεγε όχι δεν είναι ΜΟΝΟ αυτό. Είναι σίγουρα και κάτι άλλο που θέλει να πει ο ποιητής. Ναι, αλλά τι όμως;;;

Μετά τη συνάντηση με τον αδερφό του Λιαντίνη που μου έδειξε τις σελίδες 166-167 της Γκέμμας και είδα το στέφανο του Κάλβου στο εξώφυλλο της Γκέμμας,σκέφτομαι ότι σίγουρα είναι κάτι παραπάνω... Μετά θυμήθηκα ότι στεφανώθηκαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού, λέω το στεφάνι είναι ένα ωραίος οδηγός να προχωρήσει κανείς τη λύση του αινίγματος. Αλλά λέω φιλόσοφος είναι ο Λιαντίνης, νομοθέτης δεν ήταν. Που κολλάει ο Λυκούργος; Στο ότι πέθανε από ασιτία μόνος του για να είναι το έργο του παράδειγμα. Χρήσιμα και αυτά.

Στη συνέχεια σκέφτηκα αφού υπάρχει το στεφάνι πρέπει να δω με ποιους άλλους συνδέει το θάνατο στο έργο του. Εύκολο. Με τον Εμπεδοκλή που πήδηξε στην Αίτνα, τον Λυκούργο που πέθανε από ασιτία- χρησιμοποιώντας το «αποκαρτερήσεις» που λέει και στη Γκέμμα- και τον Οιδίποδα του Σοφοκλή και τον όρο «τραγικός». Συν ότι τα ονόματα αυτά Εμπεδοκλής, Οιδίποδας αλλά και ο Ηράκλειτος που μπορούσε να ήταν βασιλιάς αλλά δεν έγινε και αυτοεξορίστηκε και ο ίδιος, επαναλαμβάνονται.

Προσπαθούσα να παραλληλίσω και με άλλες μορφές το Λιαντίνη- με άλλους φιλοσόφους με παράλληλο τέλος, όπως ο Σωκράτης και ο Χριστός που δεν έγραψαν τίποτα οι ίδιοι.. και εκεί σκέφτηκα ότι χαρακτηρίζει τον ίδιο και ως ποιητή συχνά, μελετώντας και ποιητές.

Και διαβάζω έτοιμα εδώ κάποια αποσπάσματα που ξεχώρισαν κάποιοι αναγνώστες στο φόρουμ για το Λιαντίνη

Θα θυμίσω επίσης πως ο Λιαντίνης πρόβαλε ιδιαίτερα τη φράση του Καβάφη:
Παράθεση :

"Ο τεχνίτης, μια και θέτει το έργο του πάνω απ' όλα, οφείλει να καταστρέψει το άτομό του χάριν του έργου του." ΓΚΕΜΜΑ, σελ. 239

Χρήσιμο. Και μετά διαβάζω αυτό στο ίδιο φόρουμ, που είναι στην 165 της Γκέμμας:

Παράθεση :

"- Δε σε στεφανώνω, άρχοντα Σοφοκλή, με στεφάνι δάφνης, γιατί παράστησες το θάνατο του Οιδίποδα στον Κολωνό. Όφειλες ο ίδιος εσύ να πεθάνεις το θάνατο του Οιδίποδα στον Κολωνό!

- Δε σε στεφανώνω, κόμη Σολωμέ, γιατί τραγούδησες με τη δίκαιη λύρα την Έξοδο του Μεσολογγιού. Χρεώσταγες ο ίδιος εσύ να πηδήξεις στο χάσμα της Εξόδου. Με το σπαθί του αρχάγγελου στο χέρι να σκίσεις τη νύχτα, και να σφάξεις το σκοτάδι!"

Ε, λέω αυτό είναι!!

Ποιο δηλαδή; Γιατί να μην ισχύει η υπόθεση ότι ο Λιαντίνης έβλεπε τον εαυτό του ως ποιητή και η ποίηση που έγραψε (ή μήπως η τραγωδία που συνέθεσε;) είχαν τον ίδιο και ως δημιουργό αλλά και ως πρωταγωνιστή;;;;;

Όλα εκεί καταλήγουν;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο Νικολακάκος- Λιαντίνης έκανε και τον Σοφοκλή αλλά και τον Οιδίποδα, βλέπε σελ 153 στη Γκέμμα «Σύμφωνα με τη σύλληψη και το σχεδιασμό του Σοφοκλή η αόρατη πράξη θανάτου και το αόρατο ταξίδι θανάτου του Οιδίποδα είναι η στιγμή της Ανάληψής του στην ίδια τη ζωή». Έγραψε μια τραγωδία για τον ίδιο του τον εαυτό, ακολουθώντας ΟΛΑ όσα είχε διδάξει ο ίδιος, πηγαίνοντας ακόμα ένα βήμα πιο πέρα. …. Ποιο είναι αυτό είναι τεράστιο ερώτημα…. Και φυσικά κατάφερε να συνθέσει ένα έργο για τον εαυτό του, συνδυάζοντας όλα τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων ποιητών, λογοτεχνών, προσώπων και ηρώων που αναφέρει.

Και πώς το επιβεβαιώνει κάποιος ότι πήρε ρόλο; Μα πηγαίνοντας στην αρχή της ιστορίας, να αλλάξει το όνομά του…. Όπως ο Οιδίπους επί Κολωνό, ο Νικολακάκος ονομάτισε τον εαυτό του Λιαντίνη, και έφτιαξε το δικό του Κολωνό στη Λιαντίνα και τον Ταΰγετο.

Και για αυτό του φαινόταν μικρός ο Σοφοκλής (ο ποιος τώρα...) που δεν άξιζε το στεφάνι του, ούτε ο Σολωμός, ενώ για τον ίδιο του τον εαυτό το τοποθέτησε στο εξώφυλλο της Γκέμμας. Σαφώς και γνώριζε την αξία του. Θυμήθηκα τα λόγια του θείου του «έχω στο μυαλό μου κάτι μεγάλο» τους είχε πει όταν του γκρίνιαξαν που άλλαξε το επίθετό του σε Λιαντίνης, στα 1980. Διαβάζεις στη Γκέμμα το πώς βλέπει τον άνθρωπο πριν την περιπέτειά του με τον Πολύφημο στη σελ. 100 «Την περιπέτεια άρχισε ο Κανένας και τελείωσε ο Οδυσσέας».

Δε ξέρω, θέλει τεράστια μελέτη το έργο του για να δούμε πώς δομείται με τον ίδιο πρωταγωνιστή και ποιητή… αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένα παζλ και καλούμαστε να ενώσουμε τα κομμάτια του. Και αυτό πιστεύω είναι το δώρο του.

Για το Σωκράτη πρόσεξα πάλι ότι τον αναφέρει ως τραγικό στη Γκέμμα, σελ 86

«Ο Σωκράτης ήταν τραγικό πρόσωπο… […] ο αρχιτέκτονας της καταδίκης του Σωκράτη δεν ήταν η δικαστική πλάνη ενός λαού που δεν ήξερε. Αλλά η τραγική ιστορία ενός ανθρώπου που ήξερε. Ο φρόνιμος ένας μεταχειρίστηκε σαν εργαλείο τους άφρονες πολλούς….»

Που αλλού να πας και να προσπαθήσεις να συνδυάσεις… ότι συνδυάζει τμήματα της ελληνικής φιλοσοφίας στον ορισμό της τραγωδίας του Αριστοτέλη στα Ελληνικά (σελ 156) και πολύ παλιότερα (διάβασε πιο κάτω); Ή στο ίδιο έργο για την αττική τραγωδία και τους ήρωες της (σελ 130 κ.ε.); 3 αρχέτυπα διακρίνει, του Ορέστη, του Προμηθέα και του Οιδίποδα το τρίτο. Στη σελ 82 γράφει «είκοσι χρόνια δούλευε τους δύο Οιδίποδες ο Σοφοκλής, και πενήντα ο Γκαίτε τον Φάουστ». Αλήθεια πόσα χρόνια δούλευε τα δικά του έργα ο Λιαντίνης; Σίγουρα 1977-1997, το λέει στη Γκέμμα, δεύτερη σελίδα και 2-3 χρόνια μετά αλλάζει και το όνομά του... Άρα κάπου εκεί το είχε σκεφτεί.

Τι έλεγε για την τραγική ποίηση; Το δράμα; Αντιγράφω από το έργο του για τις ελεγείες του Rilke, σελίδες 56-57.

«Της ελεγείας αδελφή απαρηγόρητη είναι η τραγική ποίηση. Εδώ ο ανθρώπινος πόνος σφυρηλατεί την εντολή και το μυστικό του πάνω στα ίχνη, τα οποία καθώς φεύγει αφήνει το κακό σαν νόμιμο συστατικό της φύσης προορισμένο να νοηματοδοτεί την αρμονία της. Η τραγωδία θεμελιώνει την τεχνική της, κατά το γνωστό ορισμό του Αριστοτέλη , πάνω στη μιμητική διαδικασία του κακού και του συνδρόμου πόνου- των παθημάτων κατά τη λέξη του ορισμού- τα οποία γεννιώνται στο φυσικό κόσμο σαν εκφάνσεις και αναγκαία ενεργήματα προορισμένα να σώζουν την τάξη του. Χωρίς αυτή την ταραχή- που πάντα τελειώνει στη σωτηρία- την κάθαρση του ορισμού- ο κόσμος θα διάσωζε την υπόστασή του, όπως εκείνα τα ταριχευμένα πτώματα της Αιγύπτου. Η τόλμη των ελλήνων να περικλείσουν στα ανθρώπινα όρια το δράμα του κοσμικού γεγονότος- μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, κατά τον ορισμό- θα ταν προσπάθεια ασεβής και ασύνετη, εάν δεν τη συνόδευε η φρικτή γνώση και δεν την εξιλέωνε η οδύνη, την οποία αναγκαία ανάλαβαν σαν αποτέλεσμα της φοβερής εμπειρίας του. Με τη γέννηση της τραγωδίας στην Ελλάδα η ανθρώπινη ψυχή επλάτυνε όσο και ο κόσμος. Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν γειτόνεψε τόσο πολύ με το μυστικό της ζωής.»

Και για την αττική τραγωδία στα Ελληνικά: Τα δύο λαμπρά παλικάρια που χορεύουν στο ηλύσιο φως ανασταίνουν το Διόνυσο και τον Απόλλωνα. Τους αρχαίους θεούς που με τα χημικά στοιχεία τους, το απολλώνειο και το διονυσιακό, γεννήσανε την αττική τραγωδία.

Η πιο σημαντική του πρόταση
Πόσο εύκολα συνδέεται τώρα το ερώτημα στο οπισθόφυλλο της Γκέμμας, όπου γράφει το βιογραφικό του ήρωά του;

"Το ερώτημα που του τέθηκε στο δρόμο, κάτι σαν το αίνιγμα της Σφίγγας στις Θήβες, εστάθηκε το ακόλουθο: - Καθώς κοιτάς το μηδέν στα μάτια δύνεσαι να μην αποκαρτερήσεις;

Αποκρίθηκε: - Ναι. "

Το ερώτημα - η πιο σημαντική του πρόταση δηλαδή- του έργου του -κάτι σαν το αίνιγμα της Σφίγγας που τέθηκε στον Οιδίποδα- ήταν όντως αυτή, άσχετα αν το δύνεσαι σημαίνει μπορείς ή γίνεται ή το αποκαρτερήσεις.... προς το παρόν πάντα δύσκολο να το εξηγήσεις ακριβώς. Αλλά δεν πειράζει, καταλαβαίνεις ότι βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του σαν τον Οιδίποδα.

Συμπέρασμα;

Δε γνωρίζω ποιο το απολλώνειο και ποιο το διονυσιακό στοιχείο στο έργο του Λιαντίνη αυτή τη στιγμή. Το σίγουρο είναι ότι είναι ένα πολύ καλό ερώτημα. Αλλά η σημασία του έργου του αν αποδειχθεί και γίνει αποδεκτή η υπόθεση αυτή; Προσωπικά; Τον ανεβάζει μετά τον Αισχύλο, το Σοφοκλή και τον Ευριπίδη σε μία ισότιμη θέση ως τέταρτο τραγικό ποιητή, και αξία του έργου του ακόμα μεγαλύτερη, αφού ποιητής να γράψει με τον ίδιο θάνατό του δράμα δε ξέρω αν υπήρξε ποτέ στον κόσμο. Και θυμάμαι και τι είχε γράψει ο ίδιος για τον Καρυωτάκη και τους ποιητές που έγραψαν με το αίμα τους....

Επειδή με τραγωδία είμαι άσχετος και αρχέτυπα και όλα αυτά, δεν μπορώ να γράψω για να αποδείξω τίποτα περισσότερο. Κλείνω με κάτι άλλο που γράφει στη σελ 164, (πριν το σημείο που αναφέραμε ότι γράφει γιατί δε στεφανώνει το Σοφοκλή), μία αποκάλυψη της ελληνική ποίηση ίσως,

«η εξήγηση που έδωσε ο Εμπεδοκλής στο θάνατο του Διγενή Ακρίτα τον οδήγησε στην πιο μεγάλη αποκάλυψη . Στην ελληνική Αποκάλυψη: Αποκάλυψε δηλαδή, πως οι ποιητές, η πιο υψηλή σάρκωση του ανθρώπινου είδους, δεν είναι οι φυτουργοί του όντος, αλλά οι ειδωλοποιοί του. Ότι δεν ιδρύουν τα αρχέτυπα, αλλά κατασκευάζουν τα παραδείγματα των αρχέτυπων. Τα έργα τους είναι από δεύτερο χέρι, και μαϊμούδες. Οι ποιητές δεν δημιουργούν πράγματα. Κατασκευάζουν τους ίσκιους των πραγμάτων. Αυτό βέβαια δεν αφαιρεί κεραία από την αξία τους. Πάντα τους απέχουν σε τιμή και ευγένεια σαράντα χιλιάδες λεύγες από όλους τους άλλους ανθρώπους. Οι αληθινοί ποιητές.»

Λιαντίνα Λακωνίας

2014-04-18T16:56:00.002+03:00

Η θέα από το σπίτι του Λιαντίνη

Είναι πολύ δύσκολο να προσπαθήσεις να γράψεις κάτι που σχετίζεται με το φαινόμενο Λιαντίνης ή Δημήτρης Νικολακάκος από τη Λιαντίνα Λακωνίας. Ένα χωριό που φτιάχτηκε από Σουλιώτες όπως λένε οι ίδιοι οι κάτοικοί του. Και από αυτό ακριβώς το σημείο θα ξεκινήσω και εγώ το παρόν κείμενο, χωρίς να ασχοληθώ με ότι μπορεί να βρει κάποιος ψάχνοντας στο google σχετικό.

Άφιξη στη Λιαντίνα
Επίσκεψη στη Λιαντίνα λοιπόν. Εκεί σε έναν από τους έρημους δρόμους του χωριού παρκάραμε και ήταν ένας κύριος και χαιρετηθήκαμε και του είπα ήρθαμε για το Λιαντίνη και αυτός χαμογέλασε. Μου λέει εγώ είμαι θείος του, όλα τα σπίτια είναι της οικογένειας (Νικολακάκου)- Νικολακάκος γεννήθηκε - το ξέρω (σιγά μην έχανα) του λέω, μου λέει έγινε ψιλο χαμός στο χωριό όταν αποφάσισε να αλλάξει το όνομά του μου λέει και μας μάζεψε και μας είπε ότι "το κάνω για το χωριό" αλλά τότε δεν κατάλαβε κανείς τίποτα συνέχισε. Και εδώ κολλάει το πρώτο ερώτημα:

στον Ταύγετο

Τι ήθελε να πει ο Λιαντίνης λοιπόν όχι με το έργο του (άλλη ιστορία αυτό) αλλά με τον (ανεξήγητο) θάνατό του;

έπινε και λίγο -
τη ζούσε τη ζωή του

Τρελό ερώτημα. Η ιστορία ξεκινά ίσως με την αλλαγή του ονόματός του. Να κάνει γνωστό το χωριό του, κάτι το οποίο, όπως και να το δεις το πέτυχε. Έγινε γνωστός και έκανε γνωστό και το χωριό του. Θα προσπαθήσω να αποφύγω τα ερωτήματα περί υστεροφημίας και αιώνιου στόχου των Ελλήνων, από τον Όμηρο με τον Αχιλλέα και τον Οδυσσέα και τον Αριστοτέλη και το Μέγα Αλέξανδρο γιατί θα ξεφύγω και θα μείνω στην επί τόπου επίσκεψη. Εξάλλου για να μιλήσεις για αυτά θες πολύ ... καιρό...

Αφού μιλήσαμε όρθιοι λοιπόν με το θείο του και μας έδειξε μερικές οικογενειακές παλιές φωτογραφίες μας πήγε στον αδερφό του το Γιώργο. Μετά από ένα λεπτό περπάτημα φτάσαμε στην πόρτα της αυλής του. Με το που μπεις αριστερά είχε την εξής πλάκα

με το που μπεις στον κήπο
αριστερά η δεύτερη πλάκα
που έφτιαξε και έφερε ένας φίλος,
την πρώτη την ζώστηκε
ο ίδιος ο φίλος
και την ανέβασε στον Ταύγετο
2 ώρες ανάβαση στην πλάτη

η δεύτερη πλάκα στο βουνό

Ντάξει για μένα δέος.

το γραφειάκι που διάβαζε ο Λιαντίνης

Η συνάντηση με τον αδερφό του
Η συνάντηση με τον αδερφό ήταν πολύ φιλική και συγκινητική στην αρχή, αφού κάτσαμε στο τραπέζι της κουζίνας και αρχίσαμε να μιλάμε για τον αδερφό του... Ξαφνικά σηκώθηκε πάνω και λέει ελάτε να δείτε που διάβαζε. Βγαίνουμε έξω και πάμε σε ένα δωματιάκι που χωρούσε ένα κρεβάτι, να ταν 3 επί 2 το δωμάτιο. Σε ένα γραφείο κάτι βιβλία του Λιαντίνη και μία φωτογραφία με το τι πάει να πει Έλληνας, από τα Ελληνικά, το έστειλε στην οικογένεια ένας φίλος από την Κρήτη. Έχει νόημα να διαβάσετε και το τι γράφει εκεί* (είπαμε εγώ δεν αναφέρω τίποτα από τη φιλοσοφία του εδώ)

Εκεί λοιπόν ενώ χάζευα αποσβολωμένος το δωμάτιο πιάνει τη Γκέμμα, γυρνάει στο οπισθόφυλλο και με ρωτάει: μπορείς να μου εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό; Πιάνω το βιβλίο, το γυρνάω και διαβάζω την τελευταία πρόταση που μου έδειχνε:

Οπισθόφυλλο Γκέμμας

Αποκρίθηκε: - Ναι. "

Παγωτό εγώ, αφού δεν το είχα προσέξει ποτέ. Με ρωτάει με κάποια αγωνία ξέρεις τι σημαίνει το αποκαρτερήσεις; κρέμα εγώ γνώσεις αρχαίων φοβάσαι του λέω; όχι μου λέει, βλέπω το μαύρο βιβλίο πάνω στο γραφείο Σταματάκος ρωτάω, ναι μου λέει το έχει το παίρνω το ανοίγω και βλέπω "αποθνήσκω εξ ασιτίας εκούσια" (ή εκουσίως δε θυμάμαι). Η Γκέμμα σημειώνω είναι το τελευταίο του βιβλίο.

ο αδερφός του Λιαντίνη στο δωμάτιο του που διάβαζε

Και τώρα ξεκινάει το καλό. Μάλλον όχι ακόμα, υπομονή.

Με τον αδερφό του συζητήσαμε για τη ζωή του, ότι ήταν γλεντζές και του άρεσαν και οι γυναίκες, επίσης ας μη ξεχνάμε ότι ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και σε μία πολύ καλή περίοδο (τότε).... πώς και έκανε αυτό του έκανε..; και το κατάλαβε και κανείς γιατί το έκανε;

Ο Ταΰγετος

Ο Λιαντίνης βρέθηκε την τρίτη φορά που τον έψαχνε ο ξάδερφός του, που ο ίδιος αποκάλυψε και τη σπηλιά που βρέθηκε, χάρη σε ένα χάρτη που είχε, χρόνια μετά την εξαφάνισή του. Τράβηξα μία φωτογραφία από το βιβλίου του Αλικάκου (ελπίζω να λάβει αυτό ως διαφήμιση) που ήταν στο σπίτι δίπλα στην τηλεόραση και μου το έδειξε ο αδερφός του, με τη σπηλιά όπως βρέθηκε. Αυτή τη φωτογραφία δεν την είχα ξαναδεί. Δε θα τη δημοσιεύσω όμως.

Στο τραπέζι

Μαζί του είχε μισό μπουκάλι κρασί, ένα κασετόφωνο, βρέθηκαν κάποια υπνωτικά, μία σύριγγα αχρησιμοποίητη όμως (εγώ πίστευα ότι την είχε χρησιμοποιήσει) και κάποια άλλα αντικείμενα. Σε σακούλα ήταν η Γκέμμα με σημειώσεις που ήταν αδύνατο να διαβαστούν και τα Ελληνικά του.

Φιλοσόφησέ το

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες αστυνομικού μυθιστορήματος, απλά επανέρχομαι στο 2ο κύριο ερώτημα.

Το αποκαρτερήσεις. Μία πολύ καλή απάντηση είναι εδώ

Η σημασία του αρχαίου ρήματος αποκαρτερώ είναι «πεθαίνω εκουσίως, δηλαδή αυτοκτονώ και μάλιστα δια ασιτίας». Σου παραθέτω ενδεικτικά δύο παραδείγματα από τους Βίους Παράλληλους του Πλούταρχου. Το πρώτο αφορά στο θάνατο του Λυκούργου (Λυκούργος, κεφ. 29). «Ετελεύτησεν δε αποκαρτερήσας...= Αφήκε τον εαυτόν του να εξασθενήσει από την πείναν και απέθανε». Το δεύτερο πάλι από τον Πλούταρχο (Νουμάς, κεφ. 21). «...και ηττηθείς απεκαρτέρησεν = και ηττηθείς αυτοκτόνησε δι’ ασιτίας».Ο Λιαντίνης όμως τόσο στο γράμμα του όσο και στο οπισθόφυλλο της Γκέμμας γράφει «(γίνεται) δύνεσαι να μην αποκαρτερήσεις = μπορείς να μην αυτοκτονήσεις με ασιτία». (Αχ εκείνο το μην που δεν θέλουν να το δουν, γιατί τους χαλάει το σενάριο). Και τι απαντά λοιπόν σε αυτό το αίνιγμα. Ναι, δύναμαι.Όμως το ρήμα αποκαρτερώ έχει και μια μεταγενέστερη σημασία που σημαίνει δεν αντέχω άλλο. Με αυτή τη δεύτερη σημασία το χρησιμοποιεί ο Λιαντίνης στη Γκέμμα στη σελ. 42, όταν γράφει για τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του που είχαν βουλιάξει στο ηδονικό αποκάρωμα με την Κίρκη: «Ο Οδυσσέας αποκαρτέρησε κάπου» = δεν άντεξε άλλο και πήρε τα βουνά και τα όρη.Στη χρήση του ρήματος στην επιστολή και στη Γκέμμα ο Λιαντίνης παίζει και με αυτή τη δεύτερη ερμηνεία. Γιατί πλέον έχουμε δύο αρνήσεις που ισοδυναμούν με μία κατάφαση.

Χάος. Είναι γνωστό η μελέτη και η εκτίμηση του Λιαντίνη προς Σολωμό, Κάλβο, Εμπεδοκλή, Λυκούργο. Ο Εμπεδοκλής είναι ο φιλόσοφος που πήδηξε μέσα στην Αίτνα. Στη συζήτηση με τον αδερφό του μου λέει πήγαινε στην 166 της Γκέμμας και διάβασε. Στο τέλος του κεφαλαίου στην 167 ο Λιαντίνης γράφει:

"...Η εικόνα του Αριστογείτονα Κάλβου ευρήκε τη δικαίωση που περίμενε:

Επί το μέγα ερείπιον

η ελευθερία ολόρθη

προσφέρει δύο στεφάνους

έν' από γήινα φύλλα

κι άλλον απ'άστρα ...... "

Ωραίο. Το εξώφυλλο της Γκέμμας είναι το στεφάνι του Βόρειου Στέφανου, Γκέμμα είναι το πιο φωτεινό αστέρι του. Ένα φαινόμενο (;) που συνδέει όλες τις προσωπικότητες της ζωής του; από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις....

Επίλογος

Δε θα αναλύσω άλλα σε αυτό το ποστ, εξάλλου νιώθω πολύ μικρός και πολύ άσχετος να σχολιάσω το Λιαντίνη, μικρός όχι σε ηλικία (ή σε βάρος) αλλά σε σκέψη. Ο άνθρωπος αυτός όποιος και να ήταν ήταν αλλού. Για να κατανοήσεις το τι είπε, έγραψε και έκανε θέλεις χρόνια μελέτης, τα διπλά από όσα αφιέρωσε ο ίδιος και επίσης τα διπλά από όσο έκανε να γράψει τα βιβλία του για να τα διαβάσεις και να τα καταλάβεις (έχω διαβάσεις τη Γκέμμα 4-5 φορές και ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα).

Το θετικό είναι ότι άρχισε να μεταφράζεται σε αγγλικά και ισπανικά. Αναρωτιέμαι αν μπορούν να αποδοθούν οι ομηρικές λέξεις που χρησιμοποιεί σε αυτές τις γλώσσες ή οι μεταφραστές πρέπει να δημιουργήσουν νέες λέξεις για να γίνει κατανοητό το νόημα του. Εδώ και στα ελληνικά δεν το καταλαβαίνουμε. Ο άνθρωπος αυτός ήταν επιπέδου παγκοσμίου και σίγουρα μία κάποια μέρα θα αναγνωριστεί. Υπομονή.

*Επειδή είδα ότι δε φαίνεται στη φωτό αντιγράφω το κείμενο που βρίσκεται στον πρόλογο των Ελληνικών:
"Να υπάρχεις Ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς. Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από τη φύση- όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων. Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης- όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων. Ότι αποθεώνεις την εμορφιά- γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν τον νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.
Και κυρίως αυτό: ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πώς αλλιώς! ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν."

Τί Hellenic, τί Helvetic (ρεπούμπλικ)

2013-12-26T00:11:00.001+02:00

Σίγουρα θα ακουστεί πολύ τρελό ως σύγκριση, αλλά δεν είναι και τόσο.
Γιατί η Ελβετία είναι Ελβετία όμως και γιατί η Ελλάδα Ελλάδα; Η απάντηση είναι α) στην παιδεία των ανθρώπων και β) στην πολιτική ως επιλογή μέλλοντος που θες.

Εισαγωγή
-Η Ελβετία είναι στο κέντρο της Ευρωπαϊκής ηπείρου, κρατούσε ουδετερότητα τελευταία, πέρασε από εμφυλίους, τη διέλυσαν οι Γάλλοι, οι άνθρωποι πάνε τα λεφτά τους στις τράπεζες της και απέκτησε ασφάλεια, υψηλό κόστος ζωής, 4 γλώσσες, μεταξύ των οποίων τη Ρομανσική (να την πω βλάχικη). Και πάει και μουντιάλ στη Βραζιλία.

-Η Ελλάδα είναι στο κέντρο της Ευρωπαϊκής, Ασιατικής και Αφρικανικής ηπείρου, δεν κρατούσε εύκολα ουδετερότητα και πέρασε από εμφυλίους, τη διαλύσαμε μόνοι μας και οι άνθρωποι παίρνουν τα λεφτά από τις τράπεζες της, έχει πλέον χαμηλό κόστος ζωής και μία γλώσσα με διαλέκτους, σαρακατσάνους, βλάχους, νησιώτες, κρητικούς. Και αυτή πάει μουντιάλ στη Βραζιλία.

Το άλλο κοινό που είχαμε με την Ελβετία είναι η τοπική οργάνωση, η Ελβετία σε καντόνια, εμείς σε κοινότητες και δήμους (πριν τον Καλλικράτη που τα βίασαν πάλι). Μήπως η διαφορά πολύ πρόχειρα είναι στην εκπαίδευση;

Ελβετία και Καποδίστριας
Από που να πιάσουμε τη σύνδεση; πολύ πρόσφατα, το 1809 ο Ioannes Antoniou Καποδίστριας (αυτόν που σκοτώσαμε, έτσι τον λένε οι δυτικοί) ως αποστολή του τσάρου Αλέξανδρου 'Α πήγε στην Ελβετία για να βοηθήσει τη χώρα να απεμπλακεί από την γαλλική κυριαρχία του Ναπολέοντα. Ενίσχυσε την ενότητα, την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα και συνδημιούργησε το νέο σύνταγμα των 19 καντονιών με προσωπικά προσχέδια (δείτε εδώ στα γερμανικά).
Μετά τους πολέμους με τους Γάλλους, στην Ελβετία ήθελαν να εμπλακούν και οι Αυστριακοί με την υποστήριξη των Άγγλων (διαβάστε εδώ περισσότερα).

η προτομή του Καποδίστρια στο Ouchy

O Καποδίστριας θεωρείται ο φύλακας άγγελος του Καντονιού του Vaud, που τον έστειλε να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία του ο Τσάρος Αλέξανδρος, υπό την επιρροή του δασκάλου του Λα Χαρπ- (Frédéric-César de La Harpe). Ο Καποδίστριας υπερασπίστηκε τα συμφέροντα μια ενωμένης Ελβετίας και στο γνωστό συνέδριο της Βιέννης που επανασχεδιάζονταν η Ευρώπη (εναντίον Μέττερνιχ κτλ), και οι Ελβετοί δεν το ξέχασαν αυτό, αφιερώνοντας του μία προτομή πρόσφατα, στην πολύτιμη και ανιδιοτελή υπηρεσία του στη χώρα τους.

Ελλάδα και Καποδίστριας
Ο Καποδίστριας λοιπόν στην Ελλάδα προσπάθησε να αναδιοργανώσει και την εκπαίδευση, (εκτός από την πατάτα) με την επιρροή των ιδεών των Pestalozzi and Fellenberg, που ήταν φίλοι του.
Στην Ελβετία λοιπόν και πριν έρθει στην Ελλάδα, ο Καποδίστριας επικοινώνησε με τον κυβερνήτη του καντονιού της Γενεύης, τον Pictet de Rochemont και έδειξε ενδιαφέρον για τις μεθόδους των Pestalozzi, Vehrli και του Fellenberg, μαθητή του πρώτου στο Hofwyl (Evangelidis, 1936: 131, Koukou, 1962: 13-14, Vakalopoulos, 1975: 29).
Ο Καποδίστριας ήθελε από τότε να μεταφέρει τις νέες εκπαιδευτικές μεθόδους στην Ελλάδα... Προσπάθησε να βάλει και Έλληνες μαθητές σε αυτά τα σχολεία. Για αυτό το λόγο ρώτησε τον Ελβετό φιλέλληνα Louis-Andre Gosse που είχε μείνει στην Ελλάδα να διαλέξει 6 ταλαντούχους Έλληνες για να παρακολουθήσουν μαθήματα στο Hofwyl δωρεάν. Εννοείται ότι ο ίδιος ο Fallenberg βοηθούσε πολύ τον Καποδίστρια.

Ο ίδιος ο Louis-Andre Gosse (που βοηθούσε ως γιατρός την επανάσταση στην Ελλάδα από το 1827 και μετά την απευλευθέρωση) άσκησε κριτική για τη μη σωστή εκπαίδευση που είχαν λάβει οι Έλληνες μαθητές. Ο Καποδίστριας όποτε επικοινωνούσε με τον Heynard - Ευνάρδο (που χρηματοδότησε και το Ευνάρδειο), επέμενε στις δύο βασικές αρχές, εργασία και πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

« Εἶμαι ἀποφασισμένος νὰ στηρίξω τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς δύο μεγάλας βάσεις, τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευση».

Αλληλοδιδακτική μέθοδος
Εκτός λοιπόν του ότι ίδρυσε σχολές στα πρότυπα των αγροτικών σχολών της Yverdon πρώτα και μετά του Hofwyl, ίδρυσε και ορφανοτροφεία στην επιστροφή του στην Ελλάδα με την αλληλοδιδακτική μέθοδο.

Στὶς 9 Μαρτίου 1829 ἔγιναν δεκτοὶ στὸ Ὀρφανοτροφεῖο τῆς Αἴγινας (στὸ πρῶτο δημόσιο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα) οἱ πρῶτοι τρόφιμοι. Ἄξιο ἀναφορᾶς εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὰ 450 παιδιὰ ποὺ ἐκπαιδεύονταν κατὰ τὸ ἔτος 1830 στὸ Ὀρφανοτροφεῖο τὰ περισσότερα διδάσκονταν τὴν ἀλληλοδιδακτικὴ μέθοδο ἀλλὰ καὶ μαθήματα ὅπως τὴν ἀνάγνωση, τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γραμματεία, τὴν ἀριθμητικὴ, τὴν ἰχνογραφία, τὴν ἐκκλησιαστικὴ μουσική, τὴν ἱερὰ ἱστορία, τὴν κατήχηση, τὴ γεωγραφία καὶ τὴ γυμναστική. Ὁ Καποδίστριας ἐπισκεπτόταν πολὺ συχνὰ τὸ Ὀρφανοτροφεῖο γιὰ νὰ ἔχει ἐπίγνωση τῆς κατάστασης καὶ τῶν ὅποιων προβλημάτων ἀνέκυπταν σὲ αὐτό. Ἐπιπλέον φρόντισε πολλὲς φορὲς καὶ γιὰ τὴν ἐπαγγελματικὴ-προοπτικὴ τῶν τροφίμων. Τοὺς ἔστελνε μὲ ἔξοδα τοῦ κράτους νὰ σπουδάσουν κάποια τέχνη π.χ. ἀπὸ τὶς ἐπιστολές του γνωρίζουμε ὅτι ἔστελνε τροφίμους γιὰ νὰ διδαχτοῦν τὴν τέχνη τῆς χρυσοχοϊκῆς, σιδηρουργικῆς, ξυλουργικῆς κλπ.

Ευνάρδειο στην Αίγινα, δωρεά του Ευνάρδου

Πολύ συνοπτικά (δείτε και εδώ αναλυτικά) λοιπόν, ο Καποδίστριας ίδρυσε το δευτεροβάθμιο πρότυπο σχολείο στην Αίγινα το 1830, το Κεντρικό σχολείο στην Αίγινα επίσης, τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων στο Ναύπλιο, τη Γεωργική Σχολή της Τίρυνθας στο Ναύπλιο, το 1831 λειτουργούσαν 121 σχολεία με 9.247 μαθητές.

Από τη μία δηλαδή πρόσεχε και την ανάγκη για εκπαίδευση της ελίτ, αλλά και την ανάγκη για το λαό εκείνη τη δεδομένη στιγμή της επανάστασης.

Επίλογος

Τον Καποδίστρια λοιπόν που μιλούσε με την ελίτ της Ευρώπης, δημιούργησε το φιλελληνισμό στην Ευρώπη, και τα παράτησε όλα να έρθει στους πειναλέους όπως είπε ο ίδιος προ-παππούδες μας να προσφέρει, τον δολοφονήσαμε με τις φατρίες. Απλά να μην αναρωτιόμαστε το γιατί ΔΕ γίναμε Ελβετία. Όλα είναι θέμα επιλογών και φυσικά εκπαίδευσης. Εκεί προτομή, εδώ στο Ναύπλιο βεβήλωσαν το άγαλμά του. Και δεν είναι το μόνο....

από την προτομή στην Ελβετία

Κλείνοντας, κάθε χώρα έχει άλλες ανάγκες, και όπως αναφέρει ο Μακρυγιάννης για τον διπλωμάτη Καποδίστρια:

"Ρώτησαν τον Κυβερνήτη «Διατί χάλασες τους νόμους και το Βουλευτικόν; Είπε «Δεν το ᾿θελε η Ευρώπη». Κι᾿ αν ήταν ᾿λικρινής άνθρωπος, να έλεγε των Ευρωπαίγων ότι «Εγώ δεν πάγω εις την πατρίδα μου να γένω επίγιορκος, να τους χαλάσω εκείνο οπού απόχτησαν με ποταμούς αίματα». Τότε έκαμε και το κράτος εις τμήματα.'

Και φυσικά ο ίδιος ο Μαυρομιχάλης που τον δολοφόνησε ομολόγησε αργότερα

:«Ανάθεμα τους Άγγλο - Γάλλους που ήταν η αιτία και εγώ να χάσω τους δικούς μου ανθρώπους και το Έθνος να χάσει έναν κυβερνήτη που δεν θα ματαβρεί . Το αίμα του με παιδεύει* έως σήμερα».

Γιατί απλά Αν ποτέ, τότε θα.

Σημειώσεις
*Παιδεύει. Τραγική Ειρωνεία θα έλεγε κάποιος.
Βρήκα αυτά για την εκπαίδευση και τον Καποδίστρια αλλά θέλουν χρόνο αρκετό για διάβασμα.

Της πατρίδας μου "το Brand"

2013-12-08T17:35:00.002+02:00

Σ.σ.:Πιο πολλές φωτογραφίες παρά κείμενο, άρα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.
Η ιδέα για το συγκεκριμένο πόστ ήταν από όταν είχα πάει στη Μάνη και είδα τη σημαία της και συνειδητοποίηση τη λέξη ΝΙΚΗ στην αρχή της πρότασης.

Πρόσφατα έπεσα πάνω στη σημαία της Κρήτης. Ούτε Νίκη, Ένωση.

ε και ξέροντας και το Ελευθερία ή Θάνατος στη σημαία της Φιλικής Εταιρείας,

λέω δε γίνεται θα γράψω κάτι να παπαρίσω ως συνήθως.

Ελευθερία, Ένωση ή Νίκη εναντίον Θανάτου;

Σκέφτομαι αλλά μάλλον... ελάχιστη σημασία έχει πια.
(βασικά έψαξα να βρω και άλλες σημαίες από την Επανάσταση- διαβάστε και εδώ, εδώ, εδώ, εδώ)

Το βέβαιο είναι ότι σήμερα η αντίστοιχη σημαία είναι το μήλο της Apple. Δυστυχώς ή ευτυχώς τα έθνη-κράτη μας τέλειωσαν όπως τέλειωσαν οι ελληνικές πόλεις-κράτη με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Σήμερα έχουμε κάτι αντίστοιχο. Ο αντίστοιχος χριστιανισμός δεν είναι ένα κίνημα αγάπης (τότε) αλλά κίνημα μίσους θα το έλεγα.. τέλος πάντων ας μείνουμε στο θέμα με τις σημαίες. Στη φωτό και άλλες επαναστατικές σημαίες σε διάφορα σχέδια:

Οι σημαίες ήταν πολύ δυνατά επικοινωνιακά ΠΟΛΕΜΙΚΑ σήματα. Πριν τα Brands όλα αυτά, όπως και πριν σινεμά της εποχής των προγόνων ήταν τα ομηρικά έπη και την εποχή της Επανάστασης του 1821 ήταν οι πίνακες ζωγραφικής. Όπως για το Ελευθερία Ή Θάνατος των Ψαρών

ήταν αυτός ο πίνακας του Ντελακρουά για την καταστροφή των Ψαρών το 1824 που βρίσκεται στο Λούβρο:

Οι Ψαριανοί "τήρησαν τις δεσμεύσεις" τους... και έτσι με κάτι τέτοια περιστατικά μας λυπήθηκαν οι ευρωπαίοι και μας έσωσαν από τους Οθωμανούς... λέμε τώρα.

Ένας επίσης πολύ δυνατός πίνακας για την εποχή- άσχετο ήταν η σχεδία της Μέδουσας του Ζερικώ για ένα τραγικό συμβάν το 1816 (δες λινκ),

ο πίνακας βρίσκεται επίσης στο Λούβρο, απέναντι από την Καταστροφή των Ψαρών. Φυσικά πιο γνωστός ο δεύτερος πίνακας στο ευρύ κοινό... Και δεν επεκτείνομαι άλλο στην ιστορία της σχεδίας.

Αφού πλέον δεν έχουμε έθνη και μόνο κάτι -τέλος πάντων- πιστεύουν στο έθνος ακόμα (προσωπικά πιστεύω στο Γένος) να δούμε πώς θα εκσυγχρονιστούμε. Και δεν εννοώ το Σημίτη και το ευρώ, ε;

Ποιος λοιπόν θα επέλεγε το θάνατο σήμερα για την ελευθερία του;
Βαρύ το ερώτημα. Ποιος θα πέθαινε σήμερα για το κράτος/ χώρα/ έθνος/ γένος/ πατρίδα του; Ακόμα και όσοι κόπτονται αμφιβάλλω αν έδιναν και αυτό που φωνάζαμε στη θητεία "μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός μου".... άντε καμιά αιμοδοσία για διήμερη τιμητική άδεια.

[Και με το Updated πρότυπο της σημαίας μας από τη σημαία της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών ποιος μας πιάνει! Να ξέρουμε και ποιος μας είχε αναλάβει μέχρι τον ΒΠΠ που μπήκαμε στο ΝΑΤΟ....ίσως ο Μαυροκορδάτος το έκανε και για καλό βέβαια]

Στις 15 Μαρτίου 1822 εκδόθηκε η απόφαση 540 του εκτελεστικού, υπογεγραμμένη από τον
Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, πρόεδρο του. Το διάταγμα όριζε για τις σημαίες ότι:
α) των μεν κατά γην δυνάμεων η σημαία, σχήματος τετραγώνου, θα είχεν εμβαδόν κυανούν, το οποίο θα διηρείτο εις τέσσαρα ίσα τμήματα από άκρων έως άκρων του εμβαδού β) η δε κατά θάλασσαν σημαία θα ήτο διττή' μία διά τα πολεμικά και άλλη διά τα εμπορικά πλοία. Και της μεν διά τα πολεμικά πλοία το εμβαδόν θα διηρείτο ες εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα, παραμειβομένων εις αυτά των χρωμάτων λευκού και κυανού' εις την άνω δε προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο τετράγωνον κυανόχρουν, διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού λευκοχρόου. Της δε διά τα εμπορικά πλοία διωρισμένης το εμβαδό θα ήτο κυανούν' εις την άνω προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο ωσαύτως τετράγωνον λευκόχρουν και διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού κυανοχρόου. Πηγή

Δεν πιστεύω να πέθαινε κανείς για την apple, ε;]

Οδυσσέως Οδύσσεια

2013-11-06T03:07:00.001+02:00

Update: Πλέον έγραψα βιβλίο για το θέμα. Δείτε εδώ

Οδύσσεια. Ομήρου.
Ξέρουμε ότι είναι το πρώτο - αρχαιότερο "ευρωπαϊκό" λογοτεχνικό έργο, έπος, μαζί με την Ιλιάδα θεωρείται ότι γράφτηκε από τον Όμηρο. Άγνωστο το πότε, κάποιοι λένε τον 7ο αιώνα, παλιότερα προφανώς, για πολλούς λόγους. Αυτό το ποστ να είμαι ειλικρινής γράφτηκε για να υποστηρίξει ότι δεν υπήρξε Όμηρος, παρά Οδυσσέας.

Μερικά σημεία που χρήζουν αναφοράς (διαβάστε και εδώ ένα ωραίο ποστ)

Τι σημαίνει το όνομα Οδυσσεύς; και ποια η σημασία των ονομάτων στους αρχαίους;
Το όνομα του Οδυσσέα δόθηκε από τον παππού του τον Αυτόλυκο (από τους πιο πονηρούς ανθρώπους της αρχαιότητας) και αναφέρεται στη ραψωδία τ, ο οποίος Αυτόλυκος επειδή περιπλανήθηκε, ταλαιπωρήθηκε και μισήθηκε στη ζωή του, ονόμασε τον γιο της κόρης του Αντίκλειας με το ρήμα οδύσσομαι, που σημαίνει ακριβώς αυτό, ότι ταλαιπωρήθηκε.

Επίσης άλλα ονόματα της Οδύσσειας που αναφέρονται με την κατάληξη -ίδης είναι Ορέστης Αγαμεμνονίδης, Δίας Κρονίδης, Αλιθέρσης Νεστορίδης, Νέστορας Νηλειάδης... Πόντιοι; όχι απλά το πατρώνυμο ήταν το επώνυμο των Ομηρικών προσώπων, όπως ακριβώς σήμερα τα ποντιακά ονόματα.

Λευκάδα- Ιθάκη κατά τον Doerpfeld

Γιατί όλοι μιλάνε για την Ομηρική γλώσσα;
Αυτό που έχουμε έως σήμερα ως Νεο-Έλληνες συνδετικό με τους αρχαίους είναι η γλώσσα: Ηελοιος, - Helios για τους Άγγλους, νόστιμον ήμαρ η μέρα του γυρισμού, νόστιμο δηλαδή κυριολεκτικά είναι αυτό που σου θυμίζει την πατρίδα όπως και ωραίο είναι αυτό που είναι στην ώρα του. Επίσης λώπη και λωποδύτης, φάος για το φως και αναρίθμητα άλλα παραδείγματα που μας δίνει το αρχαίο κείμενο δίνουν τη συνέχεια της γλώσσας μας για 3000 και περισσότερα χρόνια. Βέβαια με τα μήλα στην Οδύσσεια εννοούν τα πρόβατα. Να μην υποτιμούμε και το όνομα του Μέντορα με το αγγλικό mentor, τον γηραιότερο και σοφό σύμβουλο. Εντυπωσιακό πραγματικά.

Που είναι η Ομηρική Ιθάκη; στη Λευκάδα. Γιατί;

O τάφος του Ντέρπφελντ στο Νυδρί

Ένας διάσημος Γερμανός που αγνοούμε, ο Ντέρπφελντ, εκτός του ότι ανέσκαψε Ολυμπία, Τροία, Αθήνα, κτλ, έγραψε ένα βιβλίο για την Ομηρική Ιθάκη,
τη Λευκάδα δηλαδή. Ο τάφος του Ντέρπφελντ είναι σήμερα στο Νυδρί της Λευκάδας. Η θεωρία (που υποστηρίζει και ο ίδιος) ότι η Ιθάκη είναι η Λευκάδα έχει πολλά βάσιμα επιχειρήματα τα οποία είναι:

-η Ιθάκη αναφέρεται ως αμφιάλω- ξηρά που βρίσκεται ανάμεσα από θάλασσες. Η Λευκάδα είναι συνδεδεμένη με την Ακαρνανία και έχει πρόσβαση και από τη ξηρά.
για πολλούς ταξιδιώτες αναφέρεται ότι έφτασαν στην Ιθάκη χωρίς πλοίο, υπονοώντας ότι φτάνεις και πεζή.
Η Πηνελόπη ήταν κόρη του Ικάριου, ισχυρού βασιλιά της συνδεδεμένης με την Λευκάδα-Ιθάκη με ξηρά Ακαρνανίας, που νυμφεύθηκε ο Οδυσσέας ως γείτονας βασιλιάς σε ένα βασίλειο 4 νησιών και το κέντρο ήταν στην Ιθάκη.
γενικά αναφέρεται ως μεγάλο μέρος με κοπάδια, λίγο δύσκολο για μικρό νησί. Επίσης δεν ταυτίζονται τόσο οι ομηρικές τοποθεσίες όπως πχ το χοιροστάσιο του Εύμαιου με τη σημερινή Ιθάκη αλλά με τη νότια Λευκάδα, όπως και πχ με το πλοίο που προσπάθησαν οι μνηστήρες να σκοτώσουν τον Τηλέμαχο όταν γύρναγε από το Νέστορα παραφύλαγε σε ένα νησάκι κάτω από τη Λευκάδα, το σημερινό Αρκούδι, όχι κάτω από την Ιθάκη.

Το νησί Αρκούδι

Από τη Wikipedia
Σύμφωνα με την θεωρία του Δαίρπφελντ είναι το ακριβές αντίγραφο της Ομηρικής Αστερίδας.
1) Είναι το μοναδικό νησί στην περιοχή, που έχει δύο αμφίδυμα λιμάνια όμοια δεξιόστροφα, το ένα βορειοανατολικά και το άλλο ανατολικά αλλά νοτιότερα («λιμένες δ΄ ένι ναύλοχοι αυτή αμφίδυμοι» και μάλιστα που άνετα κρύβουν ένα πλοίο
2) Έχει ζωτικό χώρο που χωράει έναν οικισμό όπως τις Αλαλκομενές, όπως μαρτυρεί ο Απολλόδωρος στο διάμεσο των 2 λιμανιών
3)Έχει ανεμοδαρμένα ύψη για το ημερήσιο καραούλι και
4)Βρίσκεται νοτιότερα της Λευκάδας - Ιθάκης, όπως το προσδιορίζει ο Όμηρος («πρίν πατρίδα γαίαν οικέσθαι») ακριβώς στην πορεία του ερχομού από την Πύλο.

Επίσης ο Στράβων στα Γεωγραφικά αναφέρει ότι η Λευκάδα ήταν ενωμένη με την Ακαρνανία και τον ισθμό τον έσκαψαν οι Κορίνθιοι.

Ο Όμηρος υπήρξε; ήταν ναύτης; ποιητής; ήταν πολλοί; είχε πάει στην Ιθάκη; στην Τροία; πώς τα ήξερε όλα αυτά; γιατί δε ξέρουμε από που είναι;;;;

Θα μεροληπτήσω υποστηρίζοντας την άποψη διαφόρων ότι ο Οδυσσέας έγραψε την Οδύσσεια (δε ξέρω και για την Ιλιάδα, αλλά ποιος άλλος;). Γιατί. Ο ένας λόγος είναι πρακτικός, ο άλλος είναι τελικός, σχετίζεται με το σκοπό τους, ο τρίτος είναι γλωσσολογικός- ιστορικός για τον "Όμηρο". UPDATE και βρήκα και έναν τέταρτο.

Ο πρώτος & πρακτικός λόγος είναι ότι τόσες λεπτομέρειες που αναφέρονται θα πρέπει κάποιος να τις ήξερε αφού τις έβλεπε ή ζούσε ο ίδιος. Δε λέμε μόνο για πράγματα που μπορείς να ρωτήσεις πχ πώς ήταν τα παλάτια της Πύλου και της Σπάρτης που πήγε ο Τηλέμαχος (περιγράφονται με ακρίβεια) αλλά και το ότι αναφέρεται ότι η Πηνελόπη για να βγάλει το τόξο του να το δώσει για τον άθλο πριν τη μνηστηροφονία πάτησε πάνω σε μία σανίδα για να φτάσει το κουτί με το τόξο. Γενικά λέει λεπτομέρειες που μόνο αν ήσουν ο ίδιος ο Οδυσσέας θα τις γνώριζες (αν υπήρξε ο Οδυσσέας πάντα). Και φυσικά θα μπορούσε να συγκεντρώσει στοιχεία από όσους έζησαν και μετά τον πόλεμο (για το αν ο Τρωικός πόλεμος είναι ιστορικό γεγονός ε δεδομένου της ανακάλυψης της Τροίας ε το δεχόμαστε).

Το νησί Αρκούδι στο χάρτη του Ντέρπλφελντ

Ο δεύτερος είναι ότι ο στόχος είναι η υστεροφημία του βασιλιά- ήρωα Οδυσσέα. Τι πιο απλό για έναν βασιλιά που επέστρεψε τελικά από την Τροία (που βρήκε ο Σλήμαν) να κάτσει να διηγηθεί και να γράψει τα όσα έζησε για να θυμούνται οι επόμενοι και να τραγουδάνε τις ιστορίες του. Τα δημοτικά μας τραγούδια το ίδιο δεν είναι; με μερικές υπερβολές πάντα;

Ο γλωσσολογικός είναι ότι για την καταγωγή του Ομήρου λέει ερίζουν 8 πόλεις. Μα δε ξέρουμε τίποτα για αυτόν. Τυφλός λέει. Η λέξη Όμηρος προέρχεται από το ομός (=όμοιος) και το αραρίσκω (=ταιριάζω) - ομηρέω αόριστος ωμήρησε όπως αναφέρεται στην π 468, έλα μαζί μου, συμβάδισε λέει ο χοιροβοσκός Εύμαιος.
Σήμερα τη λέξη όμηρος τη χρησιμοποιούμε και για τον αυτόπτη μάρτυρα ουσιαστικά... αυτόν που συμβαδίζει ελεύθερα μεταφρασμένο. Ο Όμηρος είναι πιο πιθανό (κατ'εμέ) να χρησιμοποιήθηκε ως Οδύσσεια του αυτόπτη- και Ιλιάδα του αυτόπτη. Μη ξεχνάμε ότι ήταν και στα δύο, με πρωταγωνιστικό ρόλο και στα δύο. Γιατί λοιπόν να μην τα "έγραψε" ο ίδιος ο Οδυσσέας; Παμπόνηρος ήταν να κάνει και αυτό.

4ος και επίσης ουσιαστικότερος λόγος είναι η απουσία από τα έπη του ανθρώπου και ήρωα αντιστοίχως, που έφερε με δόλο τον Οδυσσέα στην Τροία, κάτι που δεν του το συγχωρησε ποτέ, του Παλαμήδη. Τον Παλαμήδη οι μύθοι λένε ότι τον λιθοβόλησε στην Τροία ο ίδιος ο Οδυσσέας με δόλο φυσικά. Ο Ιωάννης Κακριδής, Ελληνική μυθολογία, 1-5, Εκδοτική Αθηνών, τομ. 1, σ. 93 κ. επ. εξηγεί για αυτή την απουσία: «την σιωπή του Ομήρου από το γεγονός ότι τα ομηρικά έπη αρχίζουν με τον τελευταίο χρόνο του πολέμου. Ο Όμηρος δεν ήθελε, προφανώς να μειώσει την φήμη του Οδυσσέα.»

Οι προορισμοί του Όμηρου υπήρχαν; Οι πληροφορίες γενικά της Οδύσσειας ισχύουν;
Γενικότερα αναφέρονται πολλές ναυτικές γνώσεις του Οδυσσέας, συγκεκριμένες γεωγραφικές πληροφορίες που συνδέονται και με το παραπάνω ερώτημα (πχ το παλάτι του Οδυσσέα ήταν δίπλα στη θάλασσα αφού ο Τηλέμαχος περπατούσε εύκολα εκεί) αλλά και αστρολογικές (πχ που να είχε τα αστέρια στην επιστροφή του, μπορείτε να διαβάσετε και αυτό), όπως και κατασκευαστικές λεπτομέρειες που ειδικός θα τις γνώριζε- ο Οδυσσέας εν προκειμένω. Ίσως και να τις γνώριζε, ειδικά αν τα έγραψε ο ίδιος.
Οι προορισμοί θα θεωρούνταν μύθοι εάν δεν υπήρχε ο πλούσιος και μανιακός Σλήμαν. Έτσι εντοπίστηκε η Τροία στο λόφο Χισαρλίκ, οι Μυκήνες, όπως επίσης και η Πύλος.
Τώρα για τις Σειρήνες και τα υπόλοιπα μυθολογικά, πολλοί λένε ότι αφορούν το ταξίδι της ψυχής με πιο σημαντικό την επίσκεψη του στον Άδη... άλλο θέμα αυτό. Ποιος άλλος πήγε εκεί; μα φυσικά ο Χριστός, ο Ηρακλής και ο Ορφέας. Μεγάλη κουβέντα.

Ποιος κατέγραψε τα έπη και πότε χρονολογούνται;

ti-ri-po-de ή τρίποδας στη Γραμμική ΄Β

Ο Πεισίστρατος στην Αθήνα έκανε συστηματική καταγραφή τους. Τα έπη έχουν διάφορες ελληνικές διαλέκτους αλλά και λέξεις της Γραμμικής ΄Β, όπως ο τρίπους- τρίποδο. Ήταν προφορικά σαν τα δημοτικά τραγούδια, επισήμως χρονολογούνται τον 7ο αιώνα, αλλά μάλλον είναι αρκετά παλιότερα, η Γραμμική ΄Β τοποθετείται (η χρήση της) στο 1300 π.Χ. και ο Τρωικός Πόλεμος περίπου το 1100 π.Χ.
Γενικότερα έγιναν πολλές αλλαγές με αυτό που λέμε σήμερα Κάθοδο των Δωριέων (1100-900 πΧ) που συνδέεται και με τους μύθους της Ολυμπίας ή τους Σκοτεινούς Αιώνες αργότερα και χάθηκε γνώση.

Αφού γύρισε ο Οδυσσέας, που πέθανε τελικά;
Στο χρησμό που πήρε, αναφέρεται στη χώρα που δε θα ξέρουν το αλάτι και θα τον έβλεπαν με κουπί και θα τον ρωτούσαν που το πας το φτυάρι. Που; εκείνος μόνο θα ξέρει.

Πέτυχε το σκοπό του το έργο;
Στην αρχαιότητα σίγουρα τα έπη θα ήταν το σινεμά της εποχής... Αν δεις την επιρροή που έχει στην τέχνη...μάλλον ως έργο πέτυχαν το σκοπό τους. Εντυπωσιακό είναι που αναφέρονται πολλά στοιχεία από την επίσκεψή του στον Άδη όπως ότι είδε το Μίνωα, μίλησε με τον Ηρακλή, εκτός από τον Αγαμέμνονα και τον Αχιλλέα... Η υστεροφημία των ηρώων επετεύχθη 100%.

Εδώ και το πόστ για το αν και η Ιλιάδα είναι φτιαγμένη από πρωτοβουλία του Οδυσσέα.

Πόντιοι και Ελλάδα 1916-σήμερα

2013-10-23T14:34:00.004+03:00

Εισαγωγή

Μετά τους Βαλκανικούς βρισκόμαστε στον Πρώτο Παγκόσμιο, κατά τη διάρκεια του οποίου έγινε η ουσιαστική η διάλυση της Τουρκίας με τη Συνθήκη των Σεβρών

χάρτης της συνθήκης των Σεβρών

(με την οποία ουσιαστικά οι Βρετανοί απέκτησαν τον έλεγχο των γερμανικών επιχειρήσεων έως τότε στην περιοχή), όπου σε εμάς έδωσαν την Ανατολική Θράκη και τη Σμύρνη και με την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις (φοβερή έκφραση) διαίρεσαν την Τουρκία. Και αν δεν υπήρχε ο Κεμάλ ίσως να μην υπήρχε και Τουρκία.
Μετά από τη Συνθήκη των Σεβρών ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές και οι ανίκανοι διάδοχοι με την προώθησή τους πέραν της γραμμής Σμύρνης, φτάσαμε στην Καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Αλλά θα αναφερθώ στην ακριβώς ενδιάμεση περίοδο και στους Έλληνες που έχασαν τις πατρίδες τους, τους Πόντιους.

Πόντος 1916

τα στατιστικά των πληθυσμών στην
Τουρκία το 1914,
με ελληνικό πληθυσμό 1,8 εκ

Τον Απρίλη του 1916 ο ρωσικός στρατός μπαίνει στην Τραπεζούντα, στο πλαίσιο της ρωσικής Εκστρατείας του Καυκάσου, τον οποίο οι Έλληνες υποδέχονται ως απελευθερωτή, νικώντας τον τουρκικό στρατό και απωθώντας (οι Ρώσοι) όλο το μουσουλμανικό στοιχείο από την πόλη. Η Τραπεζούντα, στο δρόμο του μεταξιού, πλούσια πόλη. Οι ρώσοι παρέμειναν ΕΩΣ το 1917, με την Επανάσταση των Μπολσεβίκων, όπου ο ρωσικός στρατός αποσύρθηκε για να λάβει μέρος στον εμφύλιο στη Ρωσία.

Η δημοκρατία του Πόντου

χάρτης της μετακίνησης
πληθυσμών έως το 1925

Από το 1917 έως το 1923 που οι Πόντιοι έφυγαν για την Ελλάδα, το 1917 ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία του Πόντου από το Χρύσανθο (μετέπειτα αρχιεπίσκοπο το 1938, αρνούμενο να συνεργαστεί με τους Γερμανούς και την κυβέρνηση Τσολάκογλου), σε συνεργασία και με τους Αρμένιους. Το 1919 στο Παρίσι ο Χρύσανθος πρότεινε τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στο Παρίσι, αλλά κανείς δεν το υποστήριξε, ούτε στην Ελλάδα και πολύ λογικό καθώς κανείς δεν ήθελε δυνατή Ελλάδα.

Από τη στιγμή που έφυγαν οι Ρώσοι από την περιοχή του Πόντου και του Καυκάσου, οι Τούρκοι έως τη συμφωνία της ανταλλαγής πληθυσμών ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον των ελληνικών- ορθόδοξων πληθυσμών (λογικό) και έτσι σχηματίστηκε το αντάρτικο του Πόντου, αντίσταση που κράτησε ως το 1923.
Έως σήμερα παρέμεινε ελάχιστος πληθυσμός εκεί . Διαφωτιστικό το βίντεο των Φακέλων του Παπαχελά.

και σχετική ομιλία του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη και ένα βιβλίο του εδώ

Ο Στάλιν και οι διώξεις εναντίον των Ελλήνων (1937-1951)
Αρχικά το 1937-38 οι ελληνικοί πληθυσμοί διώχτηκαν από τη Μαριούπολη και την Κριμαία (σημερινή Ουκρανία). Τις διώξεις σταμάτησε ο ΒΠ πόλεμος. Το 1942 πάλι διώχτηκαν στη Σιβηρία. Μετά το 1948, το 1949 εκτοπίστηκαν 17.000 Έλληνες της Γεωργίας και 41.000 συνολικά από τη Μαύρη Θάλασσα στο Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν. Πίνακα με τους πληθυσμούς έχει η wikipedia, οι ελληνικοί πληθυσμοί από τον Καύκασο εκδιώχτηκαν και από τους Ρώσους και από τους Τούρκους.

Εκτός Πόντου
Οι Έλληνες της Τραπεζούντας που ήρθαν Ελλάδα και οι Έλληνες που παρέμειναν μακριά από την πατρίδα, όπως στην Τσάλκα της Γεωργίας, στο Βατούμι, το Σοχούμι, στο Καζακστάν και στο Ουζμπεκιστάν, στην Μαριούπολη της Ουκρανίας και αλλού. Μύθοι, από τους Αργοναύτες, το κρασί (το γεωργιανό κρασί (η λέξη κρασί είναι μεταγενέστερη) βίνουμ- οίνος- wine- ) ο πολιτισμός, είναι στοιχεία που συνδέουν τους Έλληνες με τη Μεσόγειο και τον Καύκασο, εξάλλου πάντα αυτό ήταν η ελληνική γη, το πέρασμα των πολιτισμών.

Ποιοι είναι οι Έλληνες του Πόντου και του Καυκάσου σήμερα
Συνδετικό σημείο η γλώσσα. Rumca η διάλεκτος όπως επιβιώνει σήμερα και το όνομά των κοινοτήτων Ουρούμ- από το Ρωμιοί- μιλώντας την τουρκική αλλά παραμένοντας χριστιανοί ορθόδοξοι. Να μην αναφερθώ στους χορούς των ποντίων που διατήρησαν τόσα χρόνια, και με τούρκικα ονόματα ακόμα.
Στην Ελλάδα δυστυχώς τους λέμε Ρωσοπόντιους κακώς, άλλοι Καυκάσιους.. μπέρδεμα. Ένα πολύ εδώ. Η ουσία είναι ότι όλοι αυτοί είναι απόγονοι ελληνικών πληθυσμών, μελών κοινοτήτων εκτός Ελλάδος. Και πόσοι άλλοι υπάρχουν που δεν τους γνωρίζουμε, όπως τους Τουρκοκρητικούς, τους Έλληνες της Κρήτης δηλαδή που έγιναν μουσουλμάνοι και αντηλλάχθησαν και αυτοί το 1923.

χάρτης τουρκικών χορών: ζειμπέκικο,
τσιφτετέλι, καρσιλαμάς, χαλάι, χορόν... δε λέω το κότσαρι

καλό άρθρο

Οι πόντιοι που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα από την πρώην Σοβιετική Ένωση υπολογίζονται γύρω στις 150.000 και εξακολουθούν να έρχονται με ρυθμούς όμως πολύ πιο αργούς πλέον. Γύρω στις 22.000 απ' αυτούς φιλοξενήθηκαν στα κέντρα υποδοχής. Το πρόγραμμα χρηματοδότησης αυτών των κέντρων έχει πλέον σταματήσει και όλα τα κέντρα έχουν κλείσει.

Επίλογος

Αν δεν ήταν ο ποντιακός πληθυσμός, ειδικά στη βόρεια Ελλάδα δε θα υπήρχε τόσο έντονο το ελληνικό στοιχείο που υπάρχει σήμερα. Και φυσικά αυτοί οι πληθυσμοί που ήρθαν από την Ασία στην Ελλάδα ήταν κοσμοπολίτες και όχι τόσο κλειστοί και εσωστρεφείς όσοι οι ελληνικοί πληθυσμοί που ζούσαν έως τότε στην Ελλάδα.

Επίσης είναι ολοφάνερο πόσο κοντά ήταν οι Έλληνες και οι Τούρκοι 100 χρόνια πριν και πόσο κράτη όπως η Γερμανία και η Βρετανία (φανερά τουλάχιστον) τους χρησιμοποίησαν για δικούς τους στόχους, οικονομικούς.

Η ουσία είναι ότι οι Πόντιοι σήμερα είναι η πιο οργανωμένη κοινωνία μέσα στην Ελληνική κοινωνία, με τις διχόνοιες της και αυτή βέβαια, κρατάει όλα τα έθιμα και τις παραδόσεις της, και ΚΥΡΙΩΣ ελέγχει όλη την τουριστική αγορά από τη Ρωσία προς την Ελλάδα.

Τους χρωστάμε κάτι;

Ελλαδική κοινωνία 2013 μ.Χ. - Μια κυνική προσέγγιση

2013-08-21T14:21:00.001+03:00

Έχω καιρό να γράψω κάτι, αλλά μου ήρθε η διάθεση να συνδέσω όλα όσα είχα στο μυαλό μου- σε ένα αρχείο. Προς θεού δεν έχω διάθεση να θίξω ούτε να κατηγορήσω, απλά να αποτυπώσω το ΓΙΑΤΙ ζούμε ό,τι ζούμε σήμερα ως κοινωνία παρατηρώντας κοινωνικά φαινόμενα που ζούμε όλοι μας και απλά στρουθοκαμηλίζουμε.

Γιατί τόση ανωριμότητα;
1ον) η ελληνική κοινωνία φαντάζει ως μία συναισθηματικά ανώριμη κοινωνία -καθώς και ανώριμη γενικότερα για αστικά περιβάλλοντα και δομές- και για αυτό συμβαίνει ότι συμβαίνει.
Ανώριμες οικογένειες, ανώριμοι γονείς, ανώριμα - δικαιολογημένο- παιδιά, σχολεία χωρίς δασκάλους, ορθοδοξία παντού με αναγραφή του θρησκεύματος και πολιτική προπαγάνδα 10 χρόνια μετά, ξυλοδαρμούς γυναικών από ζηλιάρηδες συζύγους που δεν το λέμε πουθενά, συγκροτούν ανώριμες κοινωνίες του τύπου "τι θα πει ο γείτονας" στερημένες σεξουαλικά και το χειρότερο; όλοι εθελοτυφλούν.
Κυνικό συμπέρασμα; μια χαρά ήμασταν στα χωριά μας με τον παπά και τον δάσκαλο. Η γυναίκα έκανε και κουμάντο στο σπίτι, όλα κομπλέ.

Γιατί τόσο παπαδαριό;
2ον) συνειδητοποιείς εύκολα ότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει καμία δομή για τους νέους ανθρώπους- απολύτως καμία ΠΛΗΝ των ιερωμένων- παπάδων- δε θα τους λέω ιερωμένους, καθώς ο ρόλος των περισσοτέρων δεν έχει καμία σχέση με τα θεία, αφού δεν ασχολούνται με ζητήματα πίστης αλλά παράγουν πολιτική και πλούτο ανεξέλεγκτα, πατώντας πάνω στο κάκιστο ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ (έλεος) Φυσικά δεν έχω κάτι με το θεό και την πίστη, αλλά του θεού στο θεό και του Καίσαρος στω Καίσαρι (όχι τα κοσμήματα).
Μακάρι η ελλαδική εκκλησία (αφόταν αποσχίστηκε από το πατριαρχείο) να είχε έναν πνευματικά ηγετικό ρόλο, αλλά μπα. Βαριούνται και οι ίδιοι πια. Η εκκλησία είναι η μόνη δομή που υπάρχει στη χώρα και ελέγχει ψήφους, εκλέγει πολιτικούς. Μια ορθόδοξη Κολομβία που πάει στο Λας Βέγκας για την παιδεία (με το Vatopedi School of business να φαντάζει επίσης ως κάτι ορθολογικό αφού ή με κάποιο μονοπώλιο θα πρέπει να συνεργαστείς στην Ελλάδα) ένα σύστημα καζίνο για το αν σου κάτσε η σχολή που διάλεξες- κανείς δεν ασχολείται με το τι θες να γίνεις, να μπεις κ να φύγεις αν δεν το χεις. Τζακ ποτ δηλαδή το πανεπιστήμιο- καμία σχέση με την Ευρώπη. Και φυσικά δε θέλουμε τζαμιά όχι για θέματα πίστης αλλά προκύπτει θέμα τέλους του μονοπωλίου.

Λέω μόνο για τους παπάδες γιατί σήμερα δεν υπάρχει ελληνικός στρατός, καθώς αν υπήρχε θα έπρεπε να είχε κάνει πραξικόπημα- θα μου πεις μετά τέλος Ευρώπη- κ θα σου πω κ τώρα που είμαστε Ευρώπη; απλά δεν έχουμε αίμα, η ύφεση

Ο παραγόμενος πλούτος της συρρικνώθηκε, σε αθροιστική βάση, κατά περίπου 25%, ήτοι κατά ένα ποσοστό το οποίο θεωρείται ρεκόρ σε καιρό ειρήνης.

είναι ύφεση εν καιρώ πολέμου. δεν έχουμε πόλεμο αφού δεν έχουμε νεκρούς θα μου πεις, αλλά είμαστε σίγουροι;

Κυνικό συμπέρασμα; V for Vatopedi

Γιατί τόσοι αθώοι;

3ον) Εκτός από τις αυτοκτονίες, οι άνθρωποι που χάνονται τύπου Μαρφίν, δεν πρέπει να θεωρούνται ως θύματα του πολέμου που ζούμε; Το χειρότερο; τους νεκρούς ακολουθεί κανιβαλισμός, δείγμα σαφώς απολίτιστης νεολιθικής κοινωνίας κανιβάλων. Μίντια με χαμό για μαγκάλια για να ζεσταθούν φοιτητές, αδίστακτοι ελεγκτές που πληρώνονται με ποσοστά (???) ενώ κανείς δεν έχει μιλήσει για όλες τις χώρες του κόσμου που έχουν αυτόματες μπάρες στο μετρό και οδηγό που κόβει εισιτήρια στο λεωφορείο. Το ακόμα χειρότερο; δεν το λέω.

Κυνικό συμπέρασμα; Μα αν μία κοινωνία δεν έχει πρότυπα και ελίτ τι άλλο μπορεί να συμβεί;

Γιατί τόση κοροϊδία;

4ον) Φυσικά το παράλογο ακολουθείται από έναν ψευδοπολιτικό μιντιακό δημόσιο διάλογο - φιάσκο που κανείς δεν εστιάζει στις αιτίες αλλά αυνανίζεται με τα αποτελέσματα και το παράλογο, εκσπερματώνοντας στη μάπα μας- δηλαδή φυσικά θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος στα ΜΜΜ αλλά όχι όσα γίνονται- και φτάνουμε στην αριστερά να κηρύσσει την ανομία στοχεύοντας νεανικές ψήφους και στη δεξιά την ηλιθιότητα διοργανώνοντας αμφότεροι .... camp που τα διοργανώνει η Παπαχρήστου που την απέκλεισε το ελληνικό τουίτερ από τους Ολυμπιακούς με μανία (ασκήσεις μίσους) να γελάμε και να κλαίμε. Να τους κατηγορήσεις; αυτούς ή τα σχολεία μας; που μπήκαν "καθηγητές" τύπου Ρεπούση να γράφουν για συνωστισμό όταν σφάζονταν κόσμος και να αποχωρούν την ώρα της σιωπής από τη βουλή; Που τους βρήκαμε;
Κυνικό συμπέρασμα; Γιατί τους δεχόμαστε; γιατί δεν είμαστε καλύτεροι τους. Δεν έχουμε παιδεία ούτε κριτική σκέψη (δασκάλους θέλουν αυτά)

Γιατί τόσο ρατσισμός;

5ον) από που προκύπτει όλο αυτός ο ρατσισμός; ήμασταν ή γίναμε; μήπως στο ότι εκτός από απαίδευτοι, είμαστε και ρατσιστές, βλέποντας σχόλια για ανάπηρους "ο σακάτης Σόιμπλε", που δε μπορούμε να τους δεχτούμε και στη καθημερινή μας ζωή- ας μη γελιόμαστε. Δε θα έλεγα ότι είμαστε μία μετα-σπαρτιάτικη ευγονική κοινωνία που πετάει από τον Καιάδα ανθρώπους, ΑΛΛΑ έχουμε αυτή τη συμπεριφορά κοροιδεύοντας ανθρώπους με αναπηρία, που στις άλλες χώρες απλά δεν το κάνει κανείς. Γιατί το κάνουμε; γιατί δε μας έμαθε κανείς να ΜΗΝ το κάνουμε. Εδώ πλέον είναι ευτύχημα να δεις νέο άνθρωπο να γνωρίζει ορθογραφία τι λέμε τώρα.

Κυνικό συμπέρασμα; όσο δεν υπάρχει παιδεία είμαστε ΟΛΟΙ ρατσιστές.

Γιατί τόση αγαμία...

6ον) στο επαγγελματικό τομέα η ανωριμότητα μαζί με τη ρατσιστική συμπεριφορά συναντιώνται κυρίως στο πως συμπεριφέρονται οι άντρες με εξουσία στις ωραίες (και όχι μόνο) γυναίκες. Με όποια ωραία γυναίκα αν τη ρωτήσεις "στην πέφτουνε;" θα σου πει 100% ναι και μάλιστα επίμονα. Γιατί πολύ απλά η φαλλοκρατία (που ξεκινά από την νοοτροπία εκπαίδευσης; δε ξέρω) έχει περάσει ότι τη γυναίκα την έχουμε .... Και δε μιλάμε για διαφορά μορφωτικού επιπέδου εδώ... ρωτήστε τους γιατρούς και τις νοσοκόμες τι κάνουν και τους πανεπιστημιακούς με τις φοιτήτριες και τις γραμματείες. Φυσικά it takes two to tango αφού και οι γυναίκες μεγαλώνονται από τις οικογένειες - τη μάνα - να "βρει ένα καλό γαμπρό" όπου καλός= πλούσιος- μην κουραστεί και το κορίτσι. Η παπαδολογική πέρασε στην κοινωνία- α να αναφέρω και το θέμα με τους γκέι που ότι έκαναν το έκαναν στα κρυφά τόσες δεκαετίες.

Κυνικό συμπέρασμα; τα λεγαν με το γαματε γιατί χανόμαστε, ποιοι τους άκουγαν

Γιατί τόση ευκολία;

7ον) όλα πρέπει να γίνονται εύκολα. Το φακελάκι, το "στο φωτοτυπικό" το μπαχτσίσι, είναι χαρακτηριστικά οικονομιών ανατολίτικου τύπου, δεν είναι κακά αν όλο το σύστημα δουλεύει έτσι, ΑΛΛΑ δε μπορείς να θες πόρσε, iphone, prada ΚΑΙ δημοκρατία ΚΑΙ εξυπηρέτηση δυτικού κράτους. Για κάμποσο καιρό τα είχαμε αυτά λόγω πασοκ θα έλεγα και εύκολου δανεικού χρήματος (αυτό αποπληρώνεται τώρα) αλλά τώρα τέλος. Ο γιος του ιδρυτή έφερε αβάδιστα το ΔΝΤ και το ανακοίνωσε εν μέσω τσόντας της Τζούλιας (χάλια κ εκεί το πήδημα) και δημοκρατία τέλος. Και λογικό, μας έμεινε το γερμανικό μοντέλο και τώρα τρέχουμε. Δε μας φταίνε αυτοί, τη δουλειά τους (ξανά)κάνουνε. Εμείς τα θέλαμε όλα εύκολα.

Κυνικό συμπέρασμα; όταν δεν έχεις κοπιάσει για τίποτα τι άλλο μπορείς να περιμένεις

Γιατί τόση δημοκρατία;

8ον) πολιτικά μιλάνε πολλοί για ανοιχτές συνελεύσεις, άμεση δημοκρατία και άλλα ωραία.... οι ανοιχτές συνελεύσεις σε πλατείες για θέματα γειτονιών προφανώς και είναι ωραίοι και χρήσιμοι θεσμοί. Αλλά συμμετοχική δημοκρατία όταν δε θεωρώ ότι η πλειοψηφία ενδιαφέρεται με την άσκηση πολιτικής που την είδαμε όταν έχουμε και όλα τα παραπάνω; τι μας λείπει, είναι χρήσιμο και έχουμε όλοι μας ανάγκη να αλλάξουμε το σύνταγμα (που πάλι δεν είναι κακό) περισσότερο ή να ξαναπάμε σχολείο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, γείτονες, γονείς, επαγγελματίες;

Κυνικό συμπέρασμα; Η δημοκρατία δεν προϋποθέτει σύνταγμα αλλά ΔΙΑΛΟΓΟ. Αλλά αν έχεις Αλκιβιάδη είδαμε και τη δημοκρατία της Αθήνας που τι έκανε στη Σικελία

Γιατί αυτοκτονούμε συμπαρασύροντας και άλλους;
Δύο πράγματα πριν- ο ελληνικός τρόπος ζωής είναι να γίνεις ευτυχισμένος με τα λίγα και εμείς το χάσαμε και για αυτό μας χτυπάνε ΟΛΟΙ. Συν ότι είχε προσαρμοστεί στην Ορθοδοξία, αλλά αυτή τη στιγμή και η Ορθοδοξία η ίδια έπεσε στην προτεσταντική παγίδα. Αυτά τα δύο θέλουν τεράστια ανάλυση, όχι τώρα, σε επόμενο ποστ ελπίζω.

9ον) Με αυτά και αυτά μας πήρανε χαμπάρι σε όλο τον πλανήτη. Χώρα με αναρχικούς κρατιστές, μας κατηγορούν όλοι- και ο πλανήτης έχει πειστεί ότι 10 εκατομμύρια άνθρωποι ευθύνονται για την καταστροφή του υπόλοιπου πλανήτη.
Λογικό αυτό αφού ασχολούμαστε με τους πιο γελοίους από τους αστείους και δεν εστιάζει κανείς εκεί που πρέπει, στην αλλαγή νοοτροπίας του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Δεισιδαιμονίες, λαϊκισμοί, πληροφοριακές βλακείες και ψέμματα που ΟΛΟΙ μας πέφτουμε στην παγίδα από τη στιγμή που δε γίνεται κάτι να σταματήσει αυτό. Κομπλεξιλίκια μοναδικού επιπέδου με αυτόχθονες (από τον Μακρυγιάννη αυτά και με τους Πόντιους αργότερα) να κοροϊδεύουν τους ομογενείς ή/ και ετερόχθονες να έχουν απογοητευτεί και να νομίζουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα απέξω. ΝΑΙ ΠΩΣ.

Κυνικό συμπέρασμα; η Ομόνοια έγινε κεντρική πλατεία για κάποιο γαμημένο λόγο

Γιατί τόση Ελλάδα μέχρι τη Λαμία;
10ον) αφού έφεραν στην Αθήνα τόσο εκατομμύριο κόσμο για θυρωρούς σε πολυκατοικίες (!!!) ας φανταστούμε πόσο πεινούσαν όμως στα χωριά, μετέτρεψαν την Αθήνα σε τυραννικό κέντρο της υπόλοιπης Ελλάδας, χωρίς κανέναν σχεδιασμό- σύνδεση αλλά με παρανοϊκά πράγματα όπως καλλικράτηδες, καποδίστριας (που σχεδίασε την Ελβετία και εδώ απλά τον φάγαμε) και όλο νόμους που διέλυσαν τα πάντα. Νησιά χωρίς σύνδεση, τουρισμός στον αυτόματο, χάος. Το μόνο σύστημα που δούλεψε ήταν το παραπολιτικό.
Κυνικό συμπέρασμα; μα τι περίμενες;

Κυνικό συνολικό συμπέρασμα:
Είναι ολοφάνερο ότι η κρίση ΔΕΝ είναι οικονομική, αλλά πολιτισμική, όπως το λέγανε πολλοί εδώ και καιρό, αλλά πλέον είναι ολοφάνερο.

Και αυτό γιατί το σύγχρονο ελληνικό κράτος δεν είχε προβλέψει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ για τις τεράστιες κοινωνικές, τεχνολογικές, εκπαιδευτικές και οικονομικές αλλαγές μετά το Information Age για να αλλάξει την ελληνική κοινωνία και να την προσαρμόσει στα νέα δεδομένα, τουναντίον την αποκοίμισε με μία παιδεία προηγούμενων αιώνων και αυτή είναι η κύρια αιτία για τον πανικό που έχει προκληθεί ΠΑΝΤΟΥ. Φυσικά ευθύνη έχουν ΜΟΝΟ οι πολιτικοί, στους οποίους κανείς δεν αναφέρεται. Μακάρι άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν στην κοινωνία να αποτελέσουν στο μέλλον και τους μελλοντικούς πολιτικούς της, όσο θα συνεχίσει να παραμένει κράτος σε έναν πλανήτη με ΗΠΑ να μην είναι υπερδύναμη, με Ρωσία να ξαναδυναμώνει, με Βραζιλία να φουσκώνει λόγω Ολυμπιακών, με Κίνα να επιβραδύνει, με Ινδία να επενδύει στις νέες τεχνολογίες, και όλοι αυτοί ένα πράγμα να φοβούνται - να μην χτυπηθούν μεταξύ τους- και ένα πράγμα να σέβονται: τον ελληνικό πολιτισμό. Που δεν έχουμε ιδέα για τι μιλάμε.

Η λύση; ο Γόρδιος δεσμός που έλυσε ο πρόγονος των χρυσαυγιτών ή σφαγέας λαών των συριζαίων φαντάζει καντηλίτσα μπροστά σε αυτόν που πρέπει να λυθεί τώρα.

29 Μαΐου 2013. Εθνικισμός εναντίον Ελληνοκεντρισμού

2013-05-29T03:56:00.001+03:00

29 Μαΐου 1453. Η Πόλις Εάλω;

Μια ημερομηνία- καλή αφορμή να συζητήσουμε τις δύο "σχολές" του νεο-ελληνισμού- τον Ελληνικό εθνικισμό και τον αντίποδα του ελληνοκεντρισμό. Εννοείται ότι όταν λέμε "εθνικισμός" δεν νοούμε σε καμία περίπτωση τη Χρυσή Αυγή.. η αγγλική wikipedia το λέει ωραία Nationalism is a belief.. πίστη, άρα υποκειμενικό, προτιμάμε το Λόγο όμως έναντι της Πίστης σε ιστορικά ζητήματα. Στόχος του συγκεκριμένου ποστ είναι να ξεσκεπάσει, ίσως να διαφωτίσει κάποια κομμάτια που δυστυχώς παραμένουν στις εμφύλιες διαμάχες Ελλήνων διανοουμένων- κ να τις ξεπεράσει, πατώντας στην πραγματικότητα..

Πριν πάμε στο θέμα είναι καλό να διευκρινίσουμε ότι το ΕΘΝΟΣ σημαίνει μεγάλη ομάδα- αναφέρεται στα ομηρικά έπη και συγκεκριμένα ως "έθνεα νεκρών" όταν ο Οδυσσέας κατέβηκε στον Άδη για να περιγράψει το μεγάλο αριθμό... δεν έχει συνεπώς καμία σχέση η λέξη έθνος με οτιδήποτε μεταφυσικό ή ότι άλλο....

Η δημιουργία του Ελληνικού Εθνικισμού (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει) - 1204 και ΟΧΙ 1453
Τα πρώτα ελληνικά ΕΘΝΙΚΑ κράτη διαμορφώθηκαν ΜΕΤΑ την Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους, το 1204 (διαβάστε το μέγεθος της καταστροφής τότε εδώ, εδώ και εδώ). Τα "κράτη" αυτά ήταν :
α) η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, που ιδρύθηκε από τους Κομνηνούς που θεωρούσαν εαυτούς ως συνεχιστές της (Ανατολικής) Ρωμαικής Αυτοκρατορίας- ήτοι Βυζαντίου. Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας αρχικά έφεραν τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων»
β) το Δεσποτάτο της Ηπείρου, με έδρα την Άρτα, που ιδρύθηκε από τον Μιχαήλ Α΄ Δούκα το 1204, ξάδελφο των αυτοκρατόρων Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου και Αλεξίου Γ΄. Το Δεσποτάτο της Ηπείρου καταλύθηκε το 1359 από τους Σέρβους.
γ) το Δεσποτάτο του Μυστρά, με δεσπότες Έλληνες, τον Εμμανουήλ Καντακουζηνό (1349) και στη συνέχεια Παλαιολόγους (1384).
δ) η Αυτοκρατορία της Νίκαιας, που ιδρύθηκε από το Θεόδωρο Λάσκαρη, η οποία και ΑΝΑΚΑΤΕΛΑΒΕ την Πόλη το 1261.

"Εμφύλιοι"
Αυτά τα κράτη είχαν μάχες και μεταξύ τους, όπως οι πόλεις κράτη Αθήνα - Σπάρτη. Ενδεικτικά αναφέρουμε
α) ο Θεόδωρος Λάσκαρης το 1207 νίκησε τον Δαβίδ Κομνηνό που είχε κυριαρχήσει στην Παφλαγονία και είχε φτάσει μέχρι την Ηράκλεια του Πόντου και απειλούσε τη Νικομήδεια και τον ανάγκασε να υποχωρήσει στη Σινώπη.
β) Το Δεσποτάτο της Ηπείρου με το Μιχαήλ Β΄ αφότου έχασε την Θεσσαλονίκη που καταλήφθηκε από την αυτοκρατορία της Νικαίας το 1246, συμμάχησε με τους Λατίνους εναντίον της Νικαίας.
γ) το 1259, πριν την κατάληψη της Πόλης τη νίκη του Μιχαήλ Ή του Παλαιολόγου με τη συντριβή των ενωμένων δυνάμεων του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β' Δούκα, του πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου και του βασιλιά της Σικελίας Μανφρέδου στην μάχη της Πελαγονίας το 1259.

Ανακατάληψη της Πόλης και 1261 - 1453
Η ανακατάληψη της Πόλης έγινε τυχαία, μετά τις προσπάθειες των Παλαιολόγων από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας.. στις 13/25 Ιουλίου του 1261 με αναγνωριστικό στράτευμα, οι Βενετοί έλειπαν και απλά οι Έλληνες μπούκαραν και ανακατέλαβαν την Πόλη. Στις 15 Αυγούστου 1261 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Παλαιολόγος μπήκε στην πόλη και στέφθηκε αυτοκράτορας. Απλά.

Προσωπικότητες που έζησαν αυτή την περίοδο ήταν ο Βησσαρίων, ο οποίος κατά πολλούς ευθύνεται για την Αναγέννηση της Δύσης. Επίσης το 1400 ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων, υπέρμαχος του πλατωνισμού και οραματιστής του νέου ελληνισμού, ιδρύει στον Μυστρά φιλοσοφική σχολή. Δυστυχώς περισσότερο τους γνωρίζουν στη Δύση, παρά εμείς.

Το 1453 λοιπόν ο 21χρονος Μωάμεθ ο ΄Β ο Πορθητής πήρε την Πόλη με την τελευταία επίθεση στις 29 Μαΐου και με προδοσία λένε πολλοί, αλλά λίγη σημασία έχει πια.. Μία πόλη που η τελευταία της λειτουργία στην Αγιά Σοφιά (από τον Παρθενώνα και την Αθηνά) ήταν καθολική και όχι Ορθόδοξη.

Συμπέρασματα:
Α) Τι ΔΕ ξέρουμε για το 1204 στη σημερινή ελληνική επικράτεια:
Ουσιαστικά ήταν η πρώτη φορά που είχαμε αποικιοκρατικό μοντέλο σε Κρήτη- Κύπρο- Χίο κυρίως με εκμετάλλευση πόρων από Βενετούς, Γενουάτες, Καταλανούς και λοιπούς Ευρωπαίους.

Β) 1830- η δημιουργία του Ελληνορθόδοξου Βασιλείου με γερμανική αρχαιολατρεία
Ξεχνάμε ότι δημιουργός της Επανάστασης του 1821 ήταν αστοί έμποροι ΕΚΤΟΣ Ελλάδας συνασπισμένοι στη Φιλική Εταιρεία και ότι η Ελληνική Επανάσταση - φυσικά και εθνικοαπελευθερωτική -θρησκευτική ξεκίνησε στο Ιάσιο. Στην Ελλάδα εκδηλώθηκε από τα μέλη της Φιλικής με συνασπισμό Αρβανιτών και Βλάχων Ορθοδόξων, που συναποτέλεσαν το Εθνικό μετέπειτα Βασίλειο με Γλώσσα και Θρησκεία ελληνορθόδοξη. Ο Ρήγας Φεραίος επίσης καταγράφεται ως ο πρώτος Εθνομάρτυρας - αλλά στη χάρτα του η Κύπρος δεν περιλαμβανόταν... γιατί ίσως υπολόγιζε στην ελληνική αστική τάξη και την αναβίωση μιας Ρωμαϊκής- Ρωμέικης- και πάλι αυτοκρατορίας.

"Καθαροί" πρόσφατοι εκφραστές του ελληνικού Εθνικισμού (μετά το 1821 και την ίδρυση του ελληνικού Κράτους) ήταν η Μεγάλη Ιδέα

Γ) Η Μεγάλη Ιδέα- από το 1844 στο 1922
Μια δεκαετία περίπου μετά την ίδρυση του κράτους ο Ιωάννης Κωλέττης εξέφρασε την επεκτατικότητα του νεοσύστατου κράτους. Τότε υπήρχε και το θέμα των Ελλήνων που ζούσαν πριν την Οθωμανική εξουσία στο κράτος και όσους ήρθαν μετά (αυτόχθονες-ετερόχθονες).
Από wikipedia: Ως όρος (Μεγάλη Ιδέα) πρωτοεμφανίστηκε στις 14 Ιανουαρίου του 1844 με την ομιλία του Ιωάννη Κωλέττη κατά τη διαμάχη αυτοχθόνων-ετεροχθόνων στην Εθνοσυνέλευση [...] Επί της ουσίας πρόκειται για αλυτρωτικό Ελληνικό οραματισμό, τον οποίο εμπνεύσθηκε ως όρο για δημαγωγικούς λόγους ο πρώτος Συνταγματικός πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης στα μέσα του 19ου αιώνα και στον οποίο στήριξε ολόκληρη την πολιτική του. Αναφέρεται στην προσπάθεια επανάκτησης των χαμένων εδαφών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και παρέμεινε ως στόχος ουσιαστικά όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι τον Αύγουστο του 1922, όταν και εγκαταλείφθηκε οριστικά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.
Το πληρώσαμε ακριβά, την έλευση των Ποντίων στην Ελλάδα και την απώλεια της Κύπρου αργότερα.

Δ) ο ρόλος του Ίωνα Δραγούμη
Ο Ίων Δραγούμης υποστήριξε τη δημιουργία ενός πολυεθνικού ελληνικού κράτους, εκφραζόμενος από το 1908 εναντίον της Μεγάλης Ιδέας. Οι περισσότεροι διανοούμενοι τον λάτρευαν, όπως ο Ελύτης, ο Παλαμάς. Δολοφονήθηκε το 1920 στο Χίλτον στην Αθήνα. Ακόμα ένας ελληνολάτρης διανοούμενος ήταν ο Περικλής Γιαννόπουλος, που αυτοκτόνησε στο Σκαραμαγκά το 1910.

Ελληνοκεντρισμός
Ατυχής ο ορισμός της wikipedia, με παραπομπή κάτι μάλλον άσχετο για την ελληνικότητα (δείτε και εδώ). Μερικοί το λένε Μύθο. ο Ελληνοκεντρισμός έχει ως κύριο(;) υπέρμαχο τον Δημήτρη Κιτσίκη. Ο Κιτσίκης συνοπτικά πιστεύει τα εξής:

Τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων ἀρχίζει τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου, μἐ μία καὶ μοναδικὴ γλῶσσα ἐν ἐξελίξει (δὲν ὑπάρχει διαφορετικὴ ἀρχαία γλῶσσα καὶ νεοελληνικὴ γλῶσσα) μὲ περιόδους ἀναπτύξεως καὶ παρακμῆς (σήμερα περνᾶμε μία περίοδο ἐντόνου παρακμῆς), ἀλλὰ μὲ ἕνα μοναδικὸ χαρακτηριστικό: εἶναι θεόπνευστο. Θεωρεί επίσης τὴν ἑλληνικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1821 ὡς φραγκικὴ ἐκδήλωση παρακμῆς.

Θεούλης λέω εγώ. Καταρχήν μιλάει για Γένος και όχι για Έθνος. Επίσης υπάρχει η έννοια του Ρωμιού και της Ρωμιοσύνης. Οι αποκαλούμενοι εθνικιστές δεν τα βλέπουν αυτά και δεν τα λαμβάνουν υπόψιν τους, γιατί εν μέρει καταρρέει και η θεωρία του Έθνους που ασπάζονται.... Κατά δεύτερον είναι Ορθόδοξος, ως μετεξέλιξη του αρχαίας ελληνικής λατρείας προς το Θεό (ποιος αρνείται πώς η διαφορά είναι ότι απεικονίζει το Θεό, αντίθετα με τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ), κατά τρίτον πιστεύει σε συμμαχία με την Τουρκία (και φυσικά δε μισεί τους Εβραίους...) . Οι Τούρκοι το λένε Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Έλληνες Βυζάντιο σου λέει. Δεν έχει και άδικο. Ουσιαστικά θεωρεί ότι οι Έλληνες είναι ένας Αυτοκρατορικός, εξωστρεφής και ανοιχτός λαός, που σε αυτή τη φάση περνούν μία παρακμή, ανάμεσα στις τόσες άλλες ΑΛΛΑ επειδή είναι λίγοι χρειάζονται κάτι μεγαλύτερο από ατό να μπορούν να το οδηγήσουν... Ειλικρινά, αυτό θεωρώ και εγώ. Και όσο για τους εθνικιστές, απλά και εγώ δε μπορώ να πω ότι βλέπω Έθνος πουθενά...

Η βασική διαφορά του ευρωπαϊκού εθνικισμού με τον ελληνικό είναι ότι ο ελληνικός ΔΕΝ είναι αστικός.

Αν με ρωτάτε εμένα, όλα είναι ένα.... και η αλήθεια πικρή. Ο εθνικισμός μας οδήγησε σε συρρίκνωση. Ιστορικά οι Έλληνες δημιουργήσαμε 3 "διεθνείς" ηγεμονίες για να το πω σύγχρονα: την Αθηναϊκή, την Αλεξανδρινή και τη Βυζαντινή. Αν με ρωτάτε για Δημοκρατία, αν δεν είχε Θεμιστοκλή και Περικλή δε θα την ήξερε κανείς, όπως και τη Σπάρτη - αν και γνωστό ότι ο Πλάτωνας δεν τη θεωρεί καλή περίοδο αφού έζησε και την παρακμή της... και δηλώνει αντιδημοκρατικός. Η ζήλεια αλλά και ο φιλελληνισμός των Γερμανών

Η Γερμανία (μέ την ευρεία έννοια, μια και δεν υπήρχε ως ενιαίο κράτος μέχρι το 1870) αποτέλεσε την κύρια πηγή φιλελληνισμού στην κρίσιμη περίοδο της ελληνικής εθνεγερσίας. Η οπτική γωνία υπό την οποία αντιμετώπισαν την Ελλάδα οι Γερμανοί φιλόλογοι, αρχαιολόγοι, ιστορικοί, ποιητές και πεζογράφοι καθόρισε σε μέγιστο βαθμό την εικόνα της Ελλάδας που επικράτησε στην συνέχεια σε όλη την Ευρώπη. Η αναφορά στα ονόμτα Χαίλντερλιν, Γκαίτε, Σίλλερ, Ντρόυζεν, Φαλμεράγερ, Σλήμαν, Κρουμπάχερ αρκεί για να υπογραμμίση αυτήν την αλήθεια.

(αλλά και ο Λιαντίνης και ο Κονδύλης σπούδασαν και αναγνωρίστηκαν στη Γερμανία....)

δημιούργησε και τη σημερινή εικόνα για τον Αλέξανδρο, με τον Ντρόυζεν (το 1833 ο Ντρόυζεν δημοσιεύει την “Ιστορία του Μεγ. Αλεξάνδρου” η οποία τυγχάνει θερμής υποδοχής. Εδώ ο Μεγ. Αλέξανδρος παρουσιάζεται όχι ως καταστροφέας αλλά ως σωτήρας της Ελλάδας. Η στρατοκρατική Πρωσία ενδιαφέρεται, ασφαλώς, να τονίση τις ιστορικές αναλογίες (Ελλάδα=Γερμανία, Μακεδονία=Πρωσία) και είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ντρόυζεν γίνεται ο επίσημος ιστορικός της Πρωσίας. Με τον καιρό οι Έλληνες διανοούμενοι αντιγράφουν την νέα γερμανική τάση και ο Μέγας Αλέξανδρος παίρνει την θέση που γνωρίζουμε σήμερα.) και το διδακτορικό του (Geschichte Alexanders des Grossen) μαθητή του Χέγκελ ή Έγελου

[«Ο Έγελος πίστευε ότι σε όλη την Ιστορία, μόνο οι Έλληνες είχαν συλλάβει την ουσιαστική σχέση του υποκειμένου με το σύμπαν. Το μόνον που τους έλειψε ήταν μία απολύτως ανθρώπινη θρησκεία... Μία τέτοια θρησκεία έπρεπε να καταργήσει μια για πάντα το παράλογο της τυφλής μοίρας [όπως εκφράζεται στην αρχαία τραγωδία] και την τυραννία της φύσης. Ο Χριστιανισμός [στην ορθόδοξη μορφή του] στην ελληνίζουσα εγελιανή ερμηνεία του, κάλυπτε αυτήν την επιτακτική ανάγκη»],

και φαίνεται από τον Καρλομάγνο και τη στέψη του από τον Πάπα το 800 ως Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων (!!!) και φυσικά την επική ατάκα του Βολταίρου "αυτό το συνονθύλευμα που αυτοαποκαλείται «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» δεν υπήρξε ποτέ, με κανένα τρόπο, ούτε Αγία ούτε Ρωμαϊκή ούτε Αυτοκρατορία", έως το όνειρο της ΕΕ με τη Ρώμη σήμερα.... μην αναρωτιέστε για τίποτα

"Πόλεμος πάντων πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς, και τους μεν θεούς έδειξε τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευθέρους",
όπως είπε και ο Ηράκλειτος. Ας μη ξεχνάμε ότι οι Βενετοί είχαν την Κύπρο ως το 1571, την Κρήτη έως το 1667, την Πελοπόννησο με διαλείμματα ως το 1715, τα Ιόνια νησιά ως το 1797 - στους Άγγλους ως το 1861... το υπερόπλο των Ελλήνων ήταν πάντα ένα: ο πολιτισμός τους που έλκυε τους άλλους και τους "υποδούλωνε". Ένα υπερόπλο που οι Μακεδόνες δεν έμειναν στην πόλη-κράτος και με τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο το ξεπέρασαν. Και φυσικά ο Αλέξανδρος έφτασε μέχρι την Ινδία όχι γιατί ήταν ξανθός και γιος του Δία αλλά γιατί είχε πολεμική τεχνολογία και γνώση ανώτερη από τους άλλους...

Από το "απέναντι από τους τυφλούς" και το χρησμό των Δελφών το Βύζαντα των Μεγάρων λοιπόν και το "Εις την Πόλιν" ως στο "όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη", από τον Όμηρο έως σήμερα.... Δυστυχώς εστιάζουμε στο 1453 με το "έθνος" και χάνουμε το 1204, που η σημασία του για ότι ελληνικό ήταν πολύ μεγαλύτερη αν το δεις ΜΗ εθνικιστικά... Εννοείται πως υπάρχει συνέχεια, εννοείται πως θέλει πολύ ψάξιμο για να τη βρούμε... το σίγουρο είναι ότι ένα είναι το πρώτο κοινό σημείο: η γλώσσα, την οποία αν την ακούσεις θα συνδεθείς με την ΙΔΕΑ της Ελλάδας, μιας που ελληνική είναι σίγουρα πρώτα η Παιδεία....

Ληστές: το δίκαιο του Ολύμπου

2013-04-16T01:09:00.001+03:00

Δε χρειάζεται να αναφέρουμε πόσα περιστατικά με ληστές στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας, όπως αυτό με τους Αρβανιτάκηδες στο Δήλεσι. Αλλά θα εστιάσω στον Όλυμπο, για προσωπικούς λόγους τώρα.

Παιδί θυμάμαι αμυδρά είχα πάει στη Λευκάδα (οικογενειακά) και είχα δει την πολύ γνωστή φωτό του Γιαγκούλα που θυμάμαι ότι αν και κοίταζα τρομαγμένος δε μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω της, σε ένα σπίτι- μουσείο κάτι τέτοιο ήτανε. Αυτή τη φωτό λέω:

Τυχαία πάλι έπεσα πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ για το ληστή Γκαντάρα (βλέπε πηγές) και λέω να γράψω ένα ποστ για τους ληστές, μιας που έχω και καιρό. Πάμε στο τότε.

Όλυμπος, μετά τη μικρασιατική καταστροφή
Όλυμπος, ούτε 100 χρόνια πίσω σε μία περιοχή που μόλις είχε ενωθεί με το μόλις 100ετές ελληνικό κράτος.
Η ύπαιθρος ταλαιπωρημένη οικονομικά μαστίζεται από φτώχεια και κύρια ασχολία των κατοίκων ηγ κτηνοτροφία.

Σε εκείνες τις περιοχές έδρασαν οι celebrities της εποχής, οι ληστές... Προσπαθώντας να βρω κοινά στοιχεία γιατί και τους θαύμαζαν και γιατί έκαναν τόσο βίαια εγκλήματα με μία ιδιαίτερη ευαισθησία περί δικαίου, κατάλαβα ότι είχαν υποστεί μία αδικία, στο χωριό που μεγάλωσαν είχαν δώσει αφορμές και οι συγχωριανοί τους είχαν μειώσει (μιλάμε για άλλες εποχές και ηλικίες τότε) και αναγκάζονταν να βγουν στο βουνό να ζήσουν και να δράσουν.

Δείτε τι λέει το μαχαίρι του Γιαγκούλα, η Παρδάλα, τι έγραψε ο ίδιος δηλαδή πάνω της (φυλάσσεται σήμερα στο εγκληματολογικό μουσείο):

«Προς τους πάντας. Μη δηνάμενος να εύρο ίδινος δικαίου παρά της δυκαιοσήνης των Ελλήνων, ηναγγάσθην να τονίσο το δίκαιον της Παρδάλας ή Μαχαίρας. Όθεον η ύψηστος αυτή λειτουργός της ανάνδρου Δικαιοσύνης ονόματι Παρδάλα έχη τον λόγον από σήμερον εις πάντας τους αιωθούντας και απίστους. Η λειτουργία αυτής έσετε πάντοτε ειλικρινής και ουδέποτε θέλη λησμονήση τα Ιερά καθήκοντά της προς αναμονή του δικαίου.
Μαρτίου 1917»

Ελεύθερη απόδοση στη νέα ελληνική:

«Προς όλους. Επειδή δεν μπορώ να βρω δίκαιο στη δικαιοσύνη των Ελλήνων, αναγκάσθηκα να τονίσω το δίκαιο της Παρδάλας ή Μαχαίρας. Από τώρα και στο εξής η ύψιστη αυτή λειτουργός της άνανδρης Δικαιοσύνης, η ονομαζόμενη “Παρδάλα”, έχει τον λόγο απέναντι σε όλους τους υπεύθυνους και άπιστους. Η λειτουργία αυτής της μαχαίρας θα είναι πάντα ειλικρινής και πότε δεν θα λησμονήσει τα ιερά της καθήκοντα για την απονομή του δικαίου.
Μάρτιος 1917».

Δεν μπορώ να βρω δίκαιο στη δικαιοσύνη των Ελλήνων λέει ο Φώτος το 1917, μόλις 17 χρονών τότε. Σκοτώθηκε από απόσπασμα στην Κλεφτόβρυση Ολύμπου στα 25 του, ενώ είχε γίνει διάσημος στην εποχή του. Κατά άλλους σκότωσε 20 άτομα, κατά άλλους 50. Αναφέρεται ότι είχε προβλέψει και το θάνατό του διαβάζοντας τα σπλάχνα από αρνί λίγες ώρες πριν, αλλά και ότι οι ληστές από τα βουνά και τα μαχαίρια θα πάνε στις πόλεις με γραβάτες...

Γιατί βγήκαν αυτοί οι άνθρωποι στο βουνό;

Ο Γιαγκούλας ήταν μικρός κάτι σαν το παιδί που πείραζαν όλοι. Έφυγε 16 χρονών γιατί τον περιγελούσαν ως κλεφτοκοτά στο χωριό του. Ο Γκαντάρας βγήκε στο κλαρί τον Ιούλιο του 1918, με σύντροφο του τον Γεώργιο Βελώνη, έχοντας λιποτακτήσει απ’ τον στρατό και με σκοπό να σκοτώσει έναν τσιφλικά που είχε βιάσει τη σύζυγό του.

Καθαρά για λόγους δικαίου δηλαδή... μη ξεχνάμε ότι οι ληστές ζούσαν εις βάρος των κτηνοτρόφων και κάποιοι προδότες τους έδιναν και ή γλίτωναν και εκδικούνταν ή σκοτώνονταν. Φυσικά έφταναν σε ακρότητες, κανιβαλισμού κιόλας... Παγιδευμένα ζώα θα λέγαμε σήμερα. Άνθρωποι που δεν είχαν ευκαιρία σε τίποτα καλύτερο, ψάχνοντας τι..; ίσως προσπαθώντας να ζήσουν ελεύθεροι. Μη ξεχνάμε ότι τότε και οι χωρικοί πιέζονταν ή από κάποιο αφεντικό ή από τους ληστές, ή από τη χωροφυλακή που έψαχνε τους ληστές... μία άλλη κοινωνική πραγματικότητα.

Ληστές- celebrities

Οι ληστές έγιναν τραγούδια και θρύλοι. Σημαντική είναι η μοναδική ίσως φωτογράφιση του Γκαντάρα όσο ήταν ληστής, όπου κάλεσε το φωτογράφο Αθανάσιο Μάνθο από τα Τρίκαλα στο λημέρι του. Σήμερα ο εγγονός του διατηρεί το επάγγελμα του παππού του.

Είναι σημειωτέο επίσης ότι οι ληστές υπέγραφαν, είχαν brand, η εικόνα δίπλα είναι αληθινή, ο Γιαγκούλας υπέγραφε και ως βασιλιάς των Ορέων. Ας μη ξεχνάμε ότι τα δημοτικά τραγούδια ήταν και τα media της εποχής, διαδίδοντας τα νέα τραγουδώντας τα ως αφήγημα. Ωραίες εποχές.

Ένα πολύ ωραίο τραγούδι για τον φωτογράφο του Γκαντάρα, τον Α.Μάνθο φωτογράφο των Τρικάλων.. ποίημα του Χρήστου Μπράβου.

Το τέλος των ληστών

Οι ληστές τέλειωσαν ότι ψηφίστηκε ένας νόμος με τον οποίο ένας ληστής έπαιρνε χάρη αν έφερνε το κεφάλι ενός άλλου.. του Υπουργού Εσωτερικών Κονδύλη τότε. Απλό ε;

Πηγές

αρχείο ΕΡΤ οι λήσταρχοι του Ολύμπου
Ο φωτογράφος των Τρικάλων

Γιαγκούλας Μηχανή του χρόνου

Γκαντάρας Ελλήνων δρώμενα

Κείμενα εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ
Η σφαγή στο Δήλεσι από τη Μηχανή του χρόνου

Η γενιά του Μνημονίου

2013-03-19T03:43:00.002+02:00

Τι ζούμε λέμε όλοι κάθε μέρα. Και μετά από αυτό που συνέβη στην Κύπρο τις προάλλες και το δημόσιο ναζιστικό χαιρετισμό του Κατίδη σκέφτηκα το όνομα της γενιάς μετά τη γενιά του Πολυτεχνείου. Η γενιά του Μνημονίου.

Δε ξέρω γιατί δεν έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως ως όρος αλλά είχαν ευρέως χρησιμοποιηθεί όροι όπως η γενιά των 700 ευρώ (επί Καραμανλή πάντα) αλλά για το Μνημόνιο χρησιμοποιούνται ευρέως οι όροι μνημονιακός- αντιμνημονιακός και αυτό γιατί ο σκοπός πλέον είναι ο διχασμός μετά τον πόλεμο - όπως ακριβώς μετά τον ΒΠΠ- φοβερό.

Η γενιά του Μνημονίου είναι εξυπνότερη, γρηγορότερη, ανοικτότερη από τη γενιά του Πολυτεχνείου αλλά έχει ένα μεγάλο, τεράστιο πρόβλημα. Των πηγών. Δεν είναι αυτάρκης. Όχι μόνο οικονομικά αλλά κυρίως πνευματικά. Οι πηγές που διαβάζει και αναφέρεται είναι κάτι υποκουλτούρες. Και λέω να αναφέρω μερικές πηγές σκέψης που όσο μπορώ τις διαβάζω αλλά είναι άγνωστες.

O Σαραντάκος (προς θεού δεν μπορώ εγώ να μιλήσω για το Σαραντάκο) λέει κάτι
Ωστόσο, ο ισόβιος αποκλεισμός είναι ηλίθια ποινή που αντιβαίνει στον σωφρονιστικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια τιμωρία.

που μου δίνει αφορμή να πω για τη δικαιοσύνη... Δεν υπάρχουν πηγές δικαιοσύνης, για να υπάρχει εμπιστοσύνη το 3ο έλλειμμα, μετά το πνευματικό και το οικονομικό.

Το 4ο επίσης είναι το έλλειμμα του (ευ) αγωνίζεσθαι, καθώς ο Κατίδης είναι ΑΘΛΗΤΗΣ... ο αθλητισμός υποτίθεται προάγει το φίλαθλο πνεύμα, να θυμίσω την Παπαχρήστου που πάλι την τιμώρησαν με αποκλεισμό;;; αναρωτιέμαι αλήθεια αν το κάνουν επίτηδες... γιατί αν το κάνουν πετυχαίνουν το διχασμό.

Τα ελλείματα άρα είναι είναι πέρα από το οικονομικό, αλλά δε χρειάζεται να αγχωθεί κανείς, γιατί και τα κακά όπως και τα καλά τελειώνουν, αρκεί να αρχίσεις να κάνεις κάτι για αυτά (και για τα δύο). Και τι κάνεις για το συγκεκριμένο; πχ διαβάζεις λίγο Λιαντίνη

Είναι μεγάλη ιστορία να πιαστώ να σε πείσω, ότι οι νεοέλληνες από τους αρχαίους έχουμε μόνο το τομάρι που κρέμεται στο τσιγκέλι του σφαγέα. Θέλει κότσια το πράμα. Θέλει καιρό και κόπο. Θέλει σκύψιμο μέσα μας, και σκάψιμο βαθύ. Και κυρίως αυτό: θέλει το μεγάλο πόνο.

για να θυμηθούμε ποιοι αλήθεια είμαστε. Και να σκεφτούμε λίγο για να συνέρθουμε από το σοκ. Και δεν είναι δικό μας, παγκόσμιο είναι. Μετά το Χάος έρχεται η Δημιουργία.

Μακροπρόθεσμα, όμως, μόνη ασπίδα είναι η γνώση όπως λέει και ο Μαυρωτάς.. Η γνώση των παλιών αυτοκαταστροφών μας από διχασμούς. Η κεντρική πλατεία στην Αθήνα είναι η Ομόνοια
Και στην τελική στην Ελλάδα ζούμε, όλα τα έχουμε το μόνο που δε θέλουμε είναι το Χάος :)

Ποιός είναι ο Έλληνας, ή έστω τί είναι;

2013-02-24T17:51:00.000+02:00

Aegean Sea

Για τους Ρώσους είναι Ορθόδοξος που μπορεί να έχει τουρκέψει και λίγο, για τους δυτικούς γενικά ο πολιτισμικός πρόγονός τους που μισούνε αλλά ταυτόχρονα ζηλεύουν αλλά και θαυμάζουν. Για τους Αμερικάνους είναι ένα μακρινό ιδεατό γνωσιακό πρότυπο, για τους Άραβες ένας λαός που έχει υποφέρει πολλά από τους δυτικούς, όπως και αυτοί.

Για τους Ιταλούς είναι ο μακρινός τους ξάδερφος πιο κατοντυμένος ίσως, για τους Γάλλους είναι ένας εμπνευσμένος πρόγονος. Για τους Κινέζους ένας αξιοσέβαστος πολιτισμός, για τους Ινδούς κάτι παρόμοιο και για τους Τούρκους ο "κομσού", ο γείτονας, παρά το τόσο αίμα στους αιώνες γειτονιάς. Για τους Μεσανατολίτες ίσως ο πιο τυχερός ανατολίτης που έγινε Ευρωπαίος και για τους Αργεντίνους κάποιος που τους μοιάζει, σαν τους Λιβανέζους. Για τον Έλληνα όμως ποιος είναι ο Έλληνας (εκτός από κάποιον που όλοι θα θελαν να έχουν τα πράγματά του στο μουσείο τους);;;

Επεξήγηση:
Το ποστ αυτό σκοπό έχει να παρουσιάσει ωραία:
α) γιατί οι Έλληνες είμαστε τόσο μεγάλα ψώνια
β) τα θετικά μας
γ) τα αρνητικά μας
δ) έναν ωραίο τρόπο να μας δούμε
[Επειδή αυτό το ποστ είναι από την τρικυμία που έχω συνήθως στο κεφάλι μου, μη με παρεξηγήσετε. Απλά κάνω μία διήγηση γνώσης από διάφορες επιστήμες και παράθεση πληροφοριών συνδέοντας πρόσωπα και πράγματα. Καλή ανάγνωση.]

1. Οι Έλληνες ως φορείς πολιτισμού και ο ελληνικός το επίκεντρο. Γιατί;
Και ο Νίτσε και ο Φρόυντ μιλάνε για το πολύ ισχυρό πολιτισμικό υπόβαθρο των Ελλήνων. Γιατί; Γιατί έχουν την τύχη και βρίσκονται πάνω ακριβώς στο κέντρο της μετάβασης από την Ανατολή στη Δύση. Δηλαδή;

Ο ελληνικός πολιτισμός ως ΙΔΕΑ, δηλαδή το ελληνικό αλφάβητο, Όμηρος, Ηρακλής, Αχιλλέας, Οδυσσέας, Ολυμπία, Όλυμπος, Δελφοί,
αφορά στην πραγματικότητα έναν πολιτισμό που συναντάει η αρχαιολογική επιστήμη σε Ελλάδα και σε περιοχές που σήμερα ανήκουν σε Τουρκία, Ουκρανία, Ιταλία, Γαλλία, Κύπρο, Συρία και άλλες διάφορες χώρες. Τέχνη, δηλαδή έκφραση των ελληνικών ιδεών (αρμονία, μέτρο, άνθρωπος) που προκαλούν το θαυμασμό παντού. Ωραία ως εδώ.

Το ερώτημα είναι από πού προήλθαν αυτές οι ιδέες;

Εδώ όλοι θα πουν μα από τους φιλόσοφους. Όχι. Πάμε πιο πίσω.

Το αλφάβητο και ο ανατολίτης πρίγκηπας
Η αρχή ενός πολιτισμού λέμε ότι είναι το αλφάβητο. Η μυθολογία εκτός από την Τροία που τη βρήκε ο Σλήμαν (τυχερός και επίμονος άνθρωπος) λέει ότι το αλφάβητο το έφερε ο Κάδμος από τη Φοινίκη, σήμερα Λίβανος. Η λέξη Κάδμος ΔΕΝ είναι όνομα αλλά σημαίνει ο ανατολίτης από το σημιτικό qdm-> ΚΔΜ= Κάδμος. Ένας ανατολίτης πρίγκηπας λοιπόν που έρχεται στη Θήβα και παντρεύεται την Αρμονία (την Αρμονία δεν εξυμνεί ο Παρθενώνας;). Σύνδεση λοιπόν της ανατολή με την ελληνική αγάπη για το ωραίο στο μύθο.
Αυτό τοποθετείται ας πούμε ιστορικά ΠΡΙΝ τον Τρωικό πόλεμο (1100 πΧ), γύρω στα 2000-1600 π.Χ. Δεν μπαίνω στο θέμα Γραμμική Α- Β απλά αναφέρω ότι έχει διαβαστεί η Γραμμική Β (θεωρείται μυκηναϊκή πάνω σε πήλινες πινακίδες) και μας πάει στο 1450-1250 πΧ περίπου.
Η μη διαβασμένη γραμμική Α θεωρείται μινωική (που μας πάει πιο πίσω στο 1800-1450 πΧ. περίπου) και δε γνωρίζουμε τι μιλούσαν στην Κρήτη λοιπόν τότε.

Συνεπώς είναι λάθος και να λέμε "το αγγλικό αλφάβητο προήλθε από το ελληνικό" γιατί το αγγλικό, το λατινικό και τα περισσότερα ευρωπαϊκά αλφάβητα ΕΙΝΑΙ Ελληνικά (και πώς να μην είναι άλλωστε).

Κρήτη, Μίνωας και Ευρώπη
Η μετάβαση της γνώσης από την Αίγυπτο στην Ελλάδα έγινε από την Κρήτη. Να αναφέρω ότι ο Μίνωας (τίτλος σαν του Φαραώ) κάθε 9 χρόνια συνομιλούσε (όπως ο Μωυσής με το Θεό) με τον Δία στην κορυφή του Ψηλορείτη; μη ξεχνάμε ότι και ο Δίας γεννήθηκε στην Κρήτη, με τους Κου-Ρή-Τες και η Ευρώπη, αδελφή του Κάδμου απήχθη στην Κρήτη. Η σύνδεση Ελλάδας- Ανατολής μέσω Κρήτης και Αιγύπτου είναι ολοφάνερη..

Ελλάδα και Αίγυπτος
Ας υποθέσουμε ότι δε φτάνει αυτό. Πάμε πιο μετά: Ο Μέγας Αλέξανδρος πήγε στο ναό του Άμμωνα Δία, στην Όαση της Σίβα και εκεί οι ιερείς τον αναγνώρισαν ως Φαραώ και του είπαν ότι είναι Υιός του Δία. Ο Παρθενώνας στην Αθήνα είναι μία πυραμίδα με όγκο (αν προεκταθούν οι πλευρές του ίση με το μισό της πυραμίδας του Χέοπα. Η ελληνική τέχνη δηλαδή είναι συνέχεια του Αιγυπτιακού πολιτισμού, και στην πρώιμη εποχή της (γεωμετρική περίοδος) δείχνει ακόμα πιο ανατολίζουσα. Συνεπώς ο ελληνικός πολιτισμός αποτελεί απλά μία εξέλιξη των ανατολικών πολιτισμών προς τον Άνθρωπο, το Ωραίο, την Αρμονία, με τους οποίους συνδέεται ολοφάνερα.

Ινδία- Ευρώπη και Ινδοευρωπαίοι
Η θεωρία των Ινδοευρωπαίων αφορά την κοινή καταγωγή πολιτισμών από τη Θράκη ας το πούμε έως τη Βόρεια Ινδία με γλωσσικές σχέσεις κυρίως.
Πολλοί λένε ότι και ο Πυθαγόρας πήγε έως και την Ινδία και περιγράφεται και ως σαμάνος. Μη ξεχνάμε ότι όταν και ο Αλέξανδρος έφτασε στην Ινδία συνάντησε φιλοσόφους. Εξάλλου ο δυτικός μας κόσμος έχει ως κέντρο την Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν είναι στο κέντρο του κόσμου, υπήρχε και ο κινέζικος πολιτισμός και ο ινδικός.

Συνεπώς... Εμείς κάναμε μία πολύ ΩΡΑΙΑ (ωραίος = αυτός που είναι στην ώρα του) επεξεργασία και το δώσαμε παραπέρα...

2. Το ψέμα του "εμείς τα βρήκαμε πρώτοι αυτά"
Ω ναι το ξέρουμε. Το χειρότερο δεν είναι ότι τα βρήκαμε, αλλά τα επεξεργαστήκαμε και τα διαδώσαμε λόγω αποικιών, εμπορικών δραστηριοτήτων, λόγω Αθήνας και Πειραιά, λόγω Αλεξάνδρου και Αλεξάνδρειας, λόγω Ρώμης, λόγω Βυζαντίου (Κωνσταντινούπολης καλύτερα).
Όντως τα γαμήσαμε όλα. Για αυτό εκτός από σύνδεσμοι είμαστε και καλοί έμποροι και μεταφορείς μηνυμάτων τεχνογνωσίας, επεξεργαστές πληροφοριών. Πήραμε την πληροφορία και τη γνώση από την Ανατολή, την επεξεργαστήκαμε στον ήλιο και με τη θάλασσα την πήγαμε παντού. Μαγκιά. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα "βρήκαμε" απλά μιλήσαμε πρώτοι και κυρίως τα διαδώσαμε πρώτοι. Ερμής γαρ, αγγελιοφόρος του Δία, μεταφορέας μηνυμάτων, προστάτης εμπόρων ΚΑΙ κλεφτών.

Σημ. Ας μη ξεχνάμε ότι δε μας ένοιαζε κ ποτέ πώς μας λένε, από Αθηναίοι και Σπαρτιάτες γίναμε Ρωμιοί, και μετά Έλληνες. Έχει σημασία; Μπα. Αφήστε που μετά τον Αλέξανδρο είχε ελληνοποιηθεί όλος ο γνωστός τότε κόσμος. Εμείς δεν το ξέρουμε.

3. Οι Έλληνες θα είναι πάντα παιδιά ή το "Έλληνες αεί παίδες εστέ" του Σόλωνα
Αυτοί είχαν πει οι ιερείς της Αιγύπτου στο Σόλωνα, εκτός του ότι μας αρέσουν τα παιχνίδια, είμαστε λίγο ανώριμοι, επιπόλαιοι, αφελείς, αλλά δεν είμαστε κακοί ούτε μοχθηροί και ούτε γέροι φυσικά. Το γιατί σε αυτό... δύσκολο να το πει κανείς.

Ο Φρόυντ στην Ακρόπολη

2013-02-23T19:40:00.000+02:00

Update: Το 2019 διοργανώθηκε το ομώνυμο συνέδριο στην ΑΘήνα. Πόσο χαρούμενος που έγραψα το ποστ το 2013!!!! Γράφω και εδώ ότι μου το είχε πει η Λίνα..

Acropolis

Θα είμαι ειλικρινής. ΔΕΝ είχα προγραμματίσει το παρακάτω ποστ, αλλά βρήκα στο βιβλίο "Ξαναδιαβάζοντας τον Φρόυντ" του Γιώργου Βαμβαλή τυχαία, το κεφάλαιο 10 κάτι που δε γνώριζα, ότι ο Φρόυντ είχε επισκεφτεί την Αθήνα και την Ακρόπολη και έγραψε κάτι που για μένα είναι το ιδανικό μότο του ελληνικού τουρισμού σήμερα (και πάντα). Είπε λοιπόν για την εμπειρία του στην Ακρόπολη ο Ζίγκι:

"Υπάρχουν όλα αυτά έτσι, όπως τα μάθαμε στο σχολείο;"

Σοκ και Δέος. Σε επιστολή του σε ένα φίλο του χρόνια μετά, ο Φρόυντ μιλάει για τη διαταραχή μνήμης που έπαθε όταν είδε την Ακρόπολη. Εδώ η επιστολή A Disturbance of Memory on the Acropolis.

Λέει ακριβώς ο άνθρωπος που κρατούσε ημερολόγιο μικρός στα Αρχαία Ελληνικά:

We could not believe that we were to be given the joy of seeing Athens." ......

..."It is not true that in my school days I ever doubted the real existence of Athens. I only doubted whether I should ever see Athens. It seemed to me beyond the realms of possibility that I should travel so far - that I should 'go such a long way'.[...]

Το city break ή η επίσκεψη του Ζίγκι στην Αθήνα το 1904

Ο Φρόυντ δεν είχε προγραμματίσει την επίσκεψή του στην Αθήνα. Πήγε τυχαία από το πλοίο που πήγαινε Τεργέστη- Πόλη και ήρθε για ένα τριήμερο. Για την επίσκεψή του στην Ακρόπολη φόρεσε το καλύτερό του πουκάμισο και τη πρώτη μέρα που ανέβηκε έμεινε 2 ώρες, τη δεύτερη όλη μέρα.

Για τον Φρόυντ αυτές οι ώρες στην Ακρόπολη, ήταν εξαιρετικά σημαντικές και τις θυμόταν ως το θάνατό του, επειδή έπαθε κάτι εκεί που ο ίδιος ονόμασε “σύγχυση της μνήμης” και το περιέγραψε εκτενώς σε γράμμα που έστειλε στον φίλο του Romain Rolllan. Ήταν σαν να μην πίστευε ότι το μνημείο αυτό, για το οποίο τόσα είχε μάθει και διαβάσει, υπήρχε όντως. Στην αγγλική γλώσσα θα λέγαμε ότι ένιωσε πως ότι έβλεπε ήταν: too good to be true.

Ακριβώς αυτό. Αυτή είναι η Ακρόπολη.

Γράμμα στο Ρομαίν Ρολλάν, Ιανουάριος 1936, γραμμένο τρία χρόνια πριν από τον θάνατό του:

΄Ενα τέτοιο φαινόμενο εβίωσα στον εαυτό μου πριν από χρόνια, το 1904, και δεν το κατανόησα ποτέ. Ξανά και ξανά επανέρχεται τα τελευταία χρόνια στη μνήμη μου και δεν ξέρω γιατί. Τελικά αποφάσισα ν΄ αναλύσω το βίωμα αυτό, και ιδού το αποτέλεσμα: "Σύγχυση της μνήμης στην Ακρόπολη."

Άλλη μία λεπτομέρεια από το ταξίδι του προς την Αθήνα.

Τον Αύγουστο του 1904, ο Φρόυντ, συνοδευόμενος για μια φορά ακόμη από τον Αλέξανδρο (τον αδερφό του), ξεκίνησε για την Ελλάδα. Το πρωί της 30ης Αυγούστου σαλπάρησαν για το Μπρίντεζι, ταξίδι είκοσι τεσσάρων ωρών. Μεταξύ των επιβατών ήταν και ο καθηγητής Dorpfeld, βοηθός του περίφημου αρχαιολόγου Σλήμαν. Ο Φρόυντ κοίταζε με δέος τον άνθρωπο που είχε βοηθήσει στην ανακάλυψη της Τροίας, αλλά ήταν υπερβολικά ντροπαλός για να τον πλησιάσει.

Το βαθύτερο νόημα της διαταραχής του Ζίγκι

Υπάρχουν έρευνες που μελετάνε την επίδραση της Ακρόπολης και της Αθήνας στο Ζίγκι, κάτι λίγο πολύ γενικά άγνωστο. Στο τέλος της ζωής του ο Ζίγκι έγραφε για να διαλύσει το πατριαρχικό πρότυπο του πατέρα του και του Μωυσή.... Διαβάστε εδώ και έχω βάλει παρακάτω κάποια αποσπάσματα από την εργασία Freud's " Disturbance of Memory on the Acropolis" Revisited.

For, as I intend to show, at the time of his momentary astonishment, Freud's secret ambition to topple and replace Moses, both as lawgiver and as deliverer of the Jews, was stirred up on the Acropolis.

" Freud, in the Open Letter's last few sentences, states that his standing on the Acropolis in Athens signified the fulfilment of a forbidden wish, the wish to excel one's father, and that the derealization or his fleeting disbelief in the Acropolis kept him from acknowledging that this impious wish has been realized:

I might that day on the Acropolis have said to my brother: 'Do you still remember how, when we were young, we used day after day to walk on the same streets on our way to school, and how every Sunday we used to go to the Prater or on some excursion we knew so well? And now, here we are in Athens, and standing on the Acropolis! We really have gone a long way!'. . . It must be that a sense of guilt was attached to the satisfaction in having gone such a long way: there was something about it that was wrong, that from earliest times had been forbidden. . . . It seems as though the essence of success was to have got further than one's father, and as though to excel one's father was still something forbidden.

. . . The very theme of Athens and the Acropolis in itself contained evidence of the son's superiority. Our father had been in business, he had had no secondary education, and Athens could not have meant much to him. Thus what interfered with our enjoyment of the journey to Athens was a feeling of filial piety . . . (pp. 247-8; Freud's italics.)

And it is here that Freud is holding back: the "feeling of filial piety" which interfered with his enjoyment on τhe Acropolis pertained not only to his deceased father, Jakob, whom he has excelled, but also to Moses, whom Freud, since before the turn of the century, has been secretly bent on surpassing.

After writing the last sentence of Moses and Monotheism and placing his pen on his antiquities covered desk, did this lonely and unknown fighter for the human rights of his beseiged nation lift his precious "Athene," and to that virgin goddess of wisdom and of war make a silent prayer?

Η Αθήνα που λέει το κείμενο αναφέρεται ως ένα αρχαία άγαλμα της Αθηνάς που είχε στην κατοχή του ο Ζίγκι "Freud retrieved from Bonaparte, who had smuggled it out of Austria for him, his 41/8-inch bronze statuette of Athena (Jones, 1957, 227-8)".

'So all this really does exist, just as we learnt it at school!'

Νυν υπέρ πάντων (προϊόντων) αγών

2013-01-11T17:14:00.000+02:00

[Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση: για να μπεις στο πνεύμα είχα γράψει παλιά μερικά ποστς για το μάρκετινγκ (για τις αγορές, το μάρκετινγκ κ το Σωκράτη, για το μάρκετινγκ και τη χωριάτικη, τον ήρωα τουρίστα -επισκέπτη της χώρας μας και άλλο ένα για το χιώτικο εμπορικό δίκτυο)]. Σταθερός στις αξίες μου λέω να γράψω το επόμενο ποστ για την ανάγκη για ποζίτιονινγκ, ελληνιστί positioning ή τοποθέτηση.

Σαφώς το πρωταρχικό πρόβλημα (μας) είναι η απώλεια του ενστίκτου της αγοράς που έχει ως τελικό στόχο την πώληση. Θεωρώ ότι είναι μάλλον ένα ψυχολογικό κίνητρο που σχετίζεται με ένα είδος ικανοποίησης ή νίκης, όπως του σκόρερ στο ποδόσφαιρο, μη ξεχνάμε ότι "βάζω γκολ" = goal = στόχος. Θέμα ανθρώπων δηλαδή.

Πολλοί θεωρούν ότι ο τουρισμό θα μας σώσει. Ο τουρισμός ξεκίνησε στην Αρχαία Ελλάδα από όσους ταξίδευαν για να δουν άλλες περιοχές (δεν υπήρχαν χώρες). Από τότε εξελίχθηκε κ έχει μετατραπεί σε αυτό που λέμε σήμερα Υπηρεσίες. Άρα από απλή περιήγηση πήγαμε στις οργανωμένες υπηρεσίες που αγοράζει κάποιος στον τόπο παραμονής. Σήμερα (2013) φτάσαμε στο σημείο ο δυνητικός επισκέπτης να εξετάζει τις οργανωμένες υπηρεσίες ΠΡΩΤΑ κ ΜΕΤΑ να αποφασίζει το ΠΟΥ θα πάει. Αν το καλοσκεφτείς, αλλάζει ο κλάδος γιατί δεν πάμε στο μάρκετινγκ ΤΟΠΟΥ αλλά στο μάρκετινγκ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ τόπου. Αλλά εγώ δεν είμαι ειδικός σε αυτά, το σίγουρο είναι αν δεν έχεις υπηρεσίες δεν έχεις τουρισμό.

Ντάξει ότι έχουμε φιλοξενία έχουμε, αλλά η φιλοξενία δεν είναι υπηρεσία, είναι ιδιότητα. Στις υπηρεσίες χάσκουμε. Το ελληνικό μοντέλο (αράζω στο μαγαζί κ περιμένω τον πελάτη να μπει μέσα) αρκούσε προ κρίσης. Σήμερα πρέπει να βγάλουμε τα σπασμένα. Για αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πάμε στις αγορές ΕΞΩ κ να πουλήσουμε τα προϊόντα μας. Για να γίνει αυτό πρέπει να προϊόντα να φτάσουν στο ράφι (=διανομή). Δεν είναι θέμα ούτε ποιότητας προϊόντων (μια χαρά είναι το λάδι σου φίλε μου) ούτε δικό μας είναι θέμα ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ (πρέπει να μου πεις τι σκατά μπορώ να κάνω με το λάδι σου ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΞΕΡΩ, δεν το είχα στον κήπο μου!!!). Κ δεν την έχουμε τη γαμημένη τη γνώση τώρα, πώς να το κάνουμε ξεστραβώσου να σου πει κάποιος που ξέρει τι είναι.

Γερμανοί στην Ανάφη
απολαμβάνουν το ελληνικό πρωινό

Αν δεις ένα παράδειγμα πάλι δικό μας για το πόσο λάθος το βλέπουμε δες το Greek breakfast που θέλουν να το λανσάρουν παντού (δε λέω άλλα..). Όπως είπε κ ο φίλος δε θα δεις καμία γιαγιά ή παππού να τρώει πρωινό εκτός από καφέ με μπισκότο ή πίτα συν το τσιγάρο. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ άλλο Ελληνικό πρωινό. Εδώ όμως λυσσάμε ντε και καλά να το οργανώσουμε. Αφού δεν υπάρχει τι να οργανώσεις;

Άσε ρε Μέσσι τώρα

Ο καθηγητής μου ο Κονδύλης είχε πει ότι όταν ένα σύστημα καταρρέει, καταρρέει συνολικά. Έτσι κ εμείς θεωρώ ότι καταρρεύσαμε επειδή χάσαμε την επιθέτικότητα (οι αγγλοσάξωνες το λένε ανταγωνιστικότητα) μας παντού. Ενώ κάποτε ο Έλληνας γύριζε κ μύριζε, μετά μαζεύτηκε πίσω από ένα γραφείο του δημοσίου να χτυπάει σφραγίδες. Φυσιο-λογικά ήρθε η κατάρρευση*.

Τελικά πάλι καταλήγεις ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία κ από τη νοοτροπία του Καραγκούνη να πάμε στη νοοτροπία του Μέσσι (που τόσο μελετάμε την Αργεντινή). Χωρίς να μας φταίνε οι άλλοι, ας δούμε πρώτα εμάς κ τότε μπορούμε να παίξουμε σε διεθνές πρωτάθλημα. Κ μην πας μακριά, πήγαινε δίπλα. Τώρα αν θέλουμε Κολοκοτρώνη πάλι για να ξαναγίνουμε κοσμοπολίτες, θα δείξει. Πάντως κάποιοι ξεκινήσαν ήδη το αντάρτικο (και οι φιλέλληνες ήταν πάντα εκεί).

Τελικά μόνο για positioning δεν έγραψα.

*όπως θα έρθει κ η άνοδος, ο κύκλος γυρίζει πάντα

2013. Ο 4ος Χρόνος του Τέλους της Κρίσης

2013-01-02T14:40:00.001+02:00

Καλή χρονιά.

O Χρόνος. Χτες ήταν η πρώτη μέρα του 2013, σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο πάντα. Σύμφωνα με το Ημερολόγιο των Μάγιας, ήταν 10 μέρες μετά το τέλος του Τέταρτου Κύκλου του ημερολογίου τους (21/12/2012), ο επόμενος κύκλος ολοκληρώνεται στις 13 Οκτώβρη 4772. Έχουμε καιρό λοιπόν.

Το Τέλος. Τέλος εκτός από τέλος (πάει, αυτό ήταν δηλαδή), σημαίνει και σκοπός. Δηλαδή ο σκοπός που ολοκληρώνεται.

Η Κρίση. Στην γεωγραφική περιοχή που έχουμε να συμφωνήσει ότι ορίζουμε ως Ελλάδα, έχουμε από το 2008 (?) την Κρίση. Sorry την Economic Crisis, ή Greek Crisis. 4 χρονάκια ή καλύτερα 4 έτη. Είναι φανερό ότι η Κρίση τέλειωσε. Τα διεθνή media που τη δημιούργησαν πάνω στην εθνική (μας) απαξίωση, σταμάτησαν να μιλάνε για μας, αφού υπογράψαμε τα μνημόνια που έπρεπε, δεν αποφασίζουμε πια το μέλλον της χώρας μας, το έχουμε δεχτεί αφού δε διαμαρτυρόμαστε κτλ κτλ. Όμως ΔΕΝ είναι αυτό το θέμα μου.

Σε μία κουβέντα χτες λοιπόν (βλέπε πρώτη παράγραφο) ένας φίλος που τον έκανα φολλοου αλλά χτες τον είδα πρώτη φορά τυχαία σε πρωτοχρονιάτικη γιορτή είπε το εξής σε κουβέντα για τη σημερινή κρίση:

"δε μπορείς με τίποτα να πείσεις κάποιον ο οποίος πιστεύει ότι ο χ/ψ θα μας σώσει, ότι δεν ισχύει αυτό"

και συμφώνησα αμέσως με το αυτονόητο, καθώς ως πιστός της λογικής δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι κάποιος αν ακούει ΛΟΓΙΚΑ επιχειρήματα, δε θα αλλάξει την άποψη του (τουλάχιστον εμένα όταν με ισοπεδώνουν με επιχειρήματα χαίρομαι). Συνεπώς αν κάποιος ΔΕΝ μπορεί να αφήσει τη λογική να τον επηρεάσει (να θυμίσω ότι για αυτό όλος ο κόσμος σέβεται το Σωκράτη μέσα από το έργο του Πλάτωνα), δε ξέρει και να κρίνει.

Να κρίνει. Μήπως αυτή είναι η πραγματική Κρίση που πάσχει και είναι και Γκρικ, και όχι η οικονομική;

Επειδή μου άρεσε πάντα η ολιστική άποψη για τα πράγματα, και δη το 4 (που ορκιζόταν και ο Πυθαγόρας) νομίζω ότι η Γκρικ Κραίσις που λένε οι δυτικοί, έχει 4 πλευρές που θα έπρεπε να ασχοληθεί ο καθένας από μας για να μας κάνει κάτι καλό στο τέλος.

1) Η Κρίση αξιών. Το λέμε και καιρό πια ότι αφού το Lifestyle του Έλληνα έχει αλλάξει, η κρίση είναι στις αξίες μας, στον (αυτο)σεβασμό, στην (αυτο)εκτίμηση, και σε κάθε τι που έχει σχέση με τον τρόπο ζωής των παππούδων μας και όχι των πατεράδων μας και έπειτα.

2) Η Κρίση ως σκέψη, γνωστή και ως Κριτική σκέψη. Η περίπτωση που ανέφερα είναι ακριβώς αυτό το παράδειγμα που ανέφερα. Δε γίνεται να σκέφτεσαι σαν στουρνάρι (σόρρυ για την έκφραση) την εποχή που ΟΛΑ είναι ΤΩΡΑ, με την έννοια t=0. Έχουμε καταφέρει ως ανθρωπότητα να κουβαλάμε το χρόνο μαζί μας, δηλαδή που ζεις;

3) Η οικονομική κρίση στο χρόνο. Η οικονομική Κρίση (το ότι καταρρέει η εθνική οικονομία νομίζω ότι είναι ως απώλεια του 1+2). Αυτό που έγινε είναι ότι διαγράψαμε συλλογικά και κοινωνικά τη μνήμη της φτώχειας που έζησαν οι πατεράδες μας ΠΡΙΝ και πίσω και νομίζαμε ότι όλα είναι εύκολα και δεν είδαμε μελλοντικά (προβλέψαμε) αυτό που έρχονταν τρέχοντας, τις "αγορές". Φυσικά μία συλλογική πρόβλεψη υποτίθεται την κάνουν αυτούς που ορίζουμε ως "πολιτικούς". Τα "τοξικά" ομόλογα, τι υπογράψαμε για να μπούμε σε ένα ενιαίο νόμισμα, τα CDS που κάποιοι τζογάρουν με κρατικές μετοχές, κοινώς ως πολίτες δεν είχαμε ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΤΕ αυτόν τον κίνδυνο της υπερέκθεσης της κρατικής περιουσίας στο ΧΡΟΝΟ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΗΣ την εποχή του ίντερνετ = τώρα. Για να μιλάς με όρους startup, πρέπει να μπορείς και να κινείσαι και με όρους startup.

4) Η κρίση ως Πίστη- εμπιστοσύνη σε εμάς και στους άλλους. Όταν κρίνεις κάτι εκφράζεις την προσωπική σου άποψη για κάτι. Όταν όμως κρίνεις κάποιον άλλον (δικαιοσύνη) πρέπει να γίνεσαι όσο περισσότερο δίκαιος, δηλαδή να μπορείς να κρίνεις χωρίς υποκειμενικά στοιχεία. Θα έκρινα ότι αυτό είναι κάτι που διδάσκεται στις κοινωνίες. Το πιο βασικό θα έκρινα επίσης είναι να έχεις εμπιστοσύνη σε σένα και μετά στους άλλους. Αυτό είναι το τελευταίο τμήμα της Κρίσης, καθώς στην ελληνική κοινωνία ΔΕΝ υπάρχει και πολύ εμπιστοσύνη, και έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών ως αγορά και φτάνουμε στην Greek Crisis με φοροδιαφυγή (το χρόνο 2011) 50 δις, ΑΕΠ 200 δις και Χρέος 350 = δε βγαίνουμε ούτε ατομικά, ούτε συλλογικά.

Τέλος λοιπόν, για να λύσεις όταν μπορείς ή όταν θες ένα πρόβλημα, οφείλεις ΠΡΙΝ να καταλάβεις όλες τις πλευρές του, και μετά πας να το λύσεις. Στο ΠΡΙΝ, όποιος νομίζει ότι τις ξέρει όλες, σίγουρα κάνει λάθος, γιατί πολύ απλά δεν έχει το χρόνο πια να τις σκεφτεί. Εγώ νομίζω ότι το 2013 ήρθε ο καιρός (με την αριστοτελική έννοια) για να καταλάβουμε το πρόβλημα και να έρθει το τέλος του. Και φυσικά όπως είπε και ο πιτσιρίκος, η χρονιά αλλάζει, όχι οι άνθρωποι. Εύχομαι να διαψευστεί. Παράλληλα επίσης ο Χρόνος θα συνεχίσει να υπάρχει, αλλά οι Μάγιας δεν υπάρχουν πια. The end is the beginning is the end που λένε και οι Metallica.

Έλληνες και Νέο Σύνταγμα: από τη Θούλη του Πυθέα το 340 π.Χ. στην Ισλανδία του 2012

2012-11-10T02:45:00.000+02:00

Νέο Σύνταγμα. Αφού το έκαναν οι Ισλανδοί τόσο εύκολα, γιατί να μην το κάνουμε και εμείς;

Παρακολούθησα πριν από μερικές ώρες τη συζήτηση Mέλη της "Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή" καλούν σε ομιλία - ανοιχτή συζήτηση με το κοινό την Katrin Oddsdottir, δικηγόρο, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου του Νέου Συντάγματος της Ισλανδίας.

Αχ(ά) θα πει κάποιος. Όπως είπα και εγώ στην αρχή όταν το πρωτοάκουσα. Πριν από αυτό είχα δει μόνο το βίντεο του Εξάντα για την Ισλανδία. Επίσης γνώριζα για την Ισλανδία το κλασσικό ότι αυτοί δεν υποκύψανε σε ΔΝΤ κτλ. Αλλά είχαν και άλλο πρόβλημα αυτοί, όχι τόσο μεγάλο όσο εμείς και ούτε τόσο βαθύ φυσικά... Τελικά πήγα, μου είπε και η Μαίρη να σπαμάρω το τουίτερ, το οποίο και περήφανα έκανα. Οι δημοσιογράφοι και τα Media ΔΕΝ υποστήριξαν αυτή την εκδήλωση άγνωστο γιατί.... βασικά πλέον ολοφάνερο γιατί.

Τι είπε η Κατρίν εν ολίγοις σε μία γεμάτη αίθουσα που δεν έπεφτε καρφίτσα:

Οι Ισλανδοί μετέτρεψαν το θυμό τους σε κάτι δημιουργικό και μέσα σε 4 μήνες που ήταν ο χρόνος να κάνουν την πρόταση συντάγματος, επελέγησαν αρχικά 1000 άτομα εκ των οποίων τα 25 (ανάμεσά τους ένας αγρότης, δύο παπάδες, ένα άτομο με αναπηρία, δύο γιατροί, δύο δικηγόροι, συνολικά 15 άντρες και 10 γυναίκες, από όλα τα στρώματα) λειτούργησαν ως η κεντρική επιτροπή και δημιούργησαν θεματικές ομάδες και μέσα από συζήτηση στα social media άκουσαν όλες τις γνώμες και κατέληξαν στις καλύτερες δυνατές προτάσεις.

Η Κατρίν επίσης χρησιμοποίησε τον όρο "wisdom of crowds".

True to their tradition of doing things differently, Europe’s most sparsely populated state has just held a referendum on what is said to be the world’s first “crowdsourced” constitution , drawing on suggestions from Facebook and Twitter about how to run the country. Για τη δημοκρατία η Κατρίαν βλέπει τον κίνδυνο στους πλούσιους και στα Media, τα οποία ο λαός πρέπει να ελέγχει. Είπε το κορυφαίο για την τωρινή κυβέρνηση τους επίσης, ότι "τώρα όποτε θέλουμε μπορούμε να πάμε να τους βγάλουμε έξω, ξέρουμε ότι ΕΜΕΙΣ τους ελέγχουμε"... Απλά τα πράγματα...

Επίσης μίλησε τόσο απλά, τόσο άμεσα, τόσο ειλικρινά που για κάποιους ήταν σοκαριστικό ή αστείο αφού δεν έχουν ξανακούσει κάποιον που να ασκεί πολιτική να είναι τόσο ευθύς και προσιτός... Στο τέλος η Κατρίν καταχειροκροτήθηκε και κατακοκκίνησε (πραγματικά).

Στα δικά μας.

Καταρχήν θα ήθελα να συγχαρώ τα παιδιά για την πρωτοβουλία, τις Μαίρες, την Κατερίνα και τη Στεφανία. Ειλικρινά, μακάρι να υπήρχαν και άλλοι να πατάνε τόση πολύ δουλειά για την κοινωνία με όραμα.

Για το Ελληνικό Σύνταγμα και τη συζήτηση περί αυτού

(Δε λέω ότι προ ημερών είχα γράψει τυχαία για το Μακρυγιάννη και το Σύνταγμα. χαχα)

Ο Moderator της συζήτησης, Χρήστος Λυντέρης, δικηγόρος, είπε ότι βρίσκει πολλά κοινά μεταξύ Ισλανδίας και Ελλάδας στις διαδικασίες για την αλλαγή συντάγματας. Επεσήμανε το γεγονός επίσης ότι όλη η συζήτηση δεν είναι για το ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ, αλλά συζητάμε για το φάρμακο και όχι την ασθένεια... Κινεί ο ίδιος την πρωτοβουλία ("Η “Πρωτοβουλία” ιδρύθηκε στις αρχές του 2012. Αίτημά των μελών της είναι η θέσπιση ενός νέου Συντάγματος σύμφωνα με τους έξι (6) άξονες της Διακήρυξής της, το οποίο θα προκύψει κατόπιν λαϊκής συντακτικής εθνοσυνέλευσης. Αρχικώς, οι υπογράφοντες την Διακήρυξη μέλη της Πρωτοβουλίας ήταν 12. Σήμερα η Πρωτοβουλία αριθμεί πάνω από 700 μέλη και 1780 φίλους στην σελίδα του Facebook. Έλληνες πολίτες από όλο τον κόσμο γνωρίζουν καθημερινά την Πρωτοβουλία και υπογράφουν τη Διακήρυξη, ενισχύοντας το συλλογικό αίτημα για ένα νέο Σύνταγμα για την Ελλάδα, διαμορφωμένο μέσα από ανοιχτές, σύγχρονες, συμμετοχικές διαδικασίες.")

Μια καλή αρχή θα πει κανείς, από το χάος που επικρατεί σήμερα και τις προσπάθειες πόλωσης που γίνονται από media. .Ο Λυντέρης είπε επίσης ότι κανένα Σύνταγμα στην Ελλάδα δεν προβλέπει αλλαγές, αλλά αναγκάζεται να αλλάξει. Προφανώς ο άνθρωπος γνωρίζει πολλά πράγματα που εγώ όχι και έχει περισσότερα να πει σχετικά με το Σύνταγμα. Δημοκράτης και με πίστη η ταπεινή μου γνώμη.

Τι μπορεί να μάθει η Ελλάδα από την Ισλανδία;

Είναι σίγουρο ότι έχουμε τεράστιες διαφορές με τους Ισλανδούς, ειδικά στη σοφία του πλήθους που είπε η Κατρίν... Στα πρακτικά οι Ισλανδοί είναι πολύ πιο ώριμοι, πιο μορφωμένοι (δε λέω τίποτα άλλο). Οι άνθρωποι εφάρμοσαν τη δημοκρατία και το ΔΙΑΛΟΓΟ ίσως για πρώτη φορά μετά την αρχαία Αθήνα, χρησιμοποιώντας το ίντερνετ. Απλά μαγικό. Εμείς για πολλούς λόγους (έλλειψη παιδείας, κουλτούρας διαλόγου, πίστης στον εαυτό μας, αποχάζεμα από media) έχουμε πολύ δρόμο για να φτάσουμε εκεί. Οι Ισλανδοί βρέθηκαν στην ανάγκη να το κάνουν, όπως και στην αρχαία Αθήνα δημιουργήθηκε η ίδια ανάγκη, και δημιουργήθηκε η δημοκρατία. Εμείς εδώ είμαστε σε άλλο στάδιο, δεν είχαμε ποτέ δημοκρατία και φαίνεται τώρα και δε ξέρουμε τι να κάνουμε. ΣΥΝ ότι στην Ελλάδα υπήρχε πάντα η σοφία του Ηγέτη και όχι του Πλήθους.. Και ακόμα και η Δημοκρατία είχε τον Κλεισθένη και τον Περικλή...

Αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε, εξάλλου δεν έχουμε και τίποτα άλλο να κάνουμε!!!

Σίγουρα ο Λυντέρης και η Μαίρη πιστεύουν σε αυτό που λένε και μακάρι να κάνουμε την ίδια συζήτηση στο Σύνταγμα την επόμενη φορά πολλοί περισσότεροι.

Μακρυγιάννης

2012-10-25T23:05:00.000+03:00

Εσύ Κύριε, θα αναστήσεις τους πεθαμένους Έλληνες, τους απογόνους αυτονών των περήφανων ανθρώπων, όπου στόλισαν την ανθρωπότη με αρετή

Για το Μακρυγιάννη γνώριζα μέχρι πρόσφατα ότι γνώριζαν όλοι, για τα αποφθεύγματά του και είχα ακούσει κιόλας ότι μετά τον Αγώνα είχε κάνει μία περιουσία από τοκογλυφία έως ότι ήταν και αρχαιοκάπηλος... Πέτυχα λοιπόν τα Απομνημονεύματά του (τον συστήνει και ο Λιαντίνης) και τα διάβασα σε 6 μέρες. Τον θαύμασα για τα έργα του και τα λόγια του (και για μένα) αποτελεί ένα αυθεντικό πρότυπο ορθόδοξου (μάλλον γιατί είχε κάνει τάμα όταν ήταν μικρός και τον ξεφτέλιζαν στον Αι-Γιαννη να πάει με δικά του όπλα μια μέρα και πήγε) και πατριώτη (= με την αμερικάνικη έννοια- που αγαπάει τη γη του).

Εισαγωγή. Βλέπε εδώ για τον Μ, και εδώ και εδώ.
Τι ξέρουμε όλοι για τον Μ.: πολέμησε το 1821, την περιοχή, έκανε την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου για το Σύνταγμα.
Τι δε ξέρουμε: Ήταν προφανώς ευφυής, η ιδέα για τα Απομνημονεύματα του ήρθε το 1829 και έγραψε ως το 1850, φιλομαθής (έμαθε να γράφει στα 31 του), σίγουρα λομπίστας, ρήτορας, ταπεινός, πατριώτης, θρήσκος, οικογενειάρχης και προπάντων μεθοδικότατος αφού ό,τι έκανε δούλεψε. Το έργο του δείχνει και πτυχές άλλων ιστορικών στιγμών όπως πχ της υπόθεσης Πατσίφικο- Don Pacifico Affair.

Λέει για τους Ρωμιούς (τους Έλληνες δηλαδή): "H Αγγλία τους θέλει να τους κάμη Αγγλους με την δικαιοσύνην την αγγλική, καθώς οι Μαλτέζοι ξυπόλυτους και νηστικούς, οι Γάλλοι Γάλλους, οι Ρούσσοι Ρούσσους κι’ ο Μετερνίκ της Αούστριας Αουστριακούς – κι’ οποίος τους φάγη από τους τέσσερους."

Για να δούμε τα 10 πράγματα που δε ξέρουμε για τον Μακρυγιάννη (και τη σχέση του τότε με το σήμερα και τα άλλα γεγονότα που "γνωρίζουμε")

1. Πώς τελικά απέκτησε η Ελλάδα Σύνταγμα;
Ο Μακρυγιάννης είναι αυτός -ίσως και ο μοναδικός- που ουσιαστικά "κυνηγούσε" από την αρχή της Επανάστασης τη δημιουργία Συντάγματος. Το πέτυχε το 1843 μετά κόπων και βασάνων, αφού μύησε πόσους Έλληνες κατά το πρότυπο της Φιλικής εταιρείας και τότε ακόμα έγινε τυχαία αφού ο Καλλέργης (αρχηγός Ιππικού) δεν τον ακολούθησε στην αρχή... Το σχέδιο ήταν να προκαλέσει μία φασαρία και ο Καλλέργης να τον κυνηγήσει ως το Παλάτι (Βουλή σήμερα).
Το κίνημα της 3ης Σεπτέμβρη λέει ο Μ. το γνώριζαν οι Μεγάλες Δυνάμεις- οι πρέσβεις τους- τους είχε πείσει ότι θα δούλευε για αυτούς.. Αφού ο Καλλέργης μετάνιωσε την 1η Σεπτέμβρη που είχε συμφωνηθεί να γίνει το κίνημα του Μακρυγιάννη, αντίπαλοι αποκλείσαν το σπίτι του Μακρυγιάννη.

Τότε ο Μ, μέσα στο σπίτι του θεωρώντας τον ίδιο και την οικογένειά του ξεγραμμένους, έφτιαξε μια σημαία που έγραφε "Εθνική Συνέλεψη, Σύνταμα" και αφού έκανε τη διαθήκη του βρήκε 7 άτομα (και 4 παιδιά) έξω από το σπίτι του. Μαζεύτηκαν όλοι και έγιναν 25. Με αυτούς τουφεκίστηκαν με τους εχθρούς του απέξω και σκοτώθηκε ένας από τους άλλους (μόνο ένας θέλησε ο θεός λέει ο Μ). Με τους πυροβολισμούς άναψαν και οι φωτιές στα γύρω βουνά που είχε προετοιμάσει ο Μ. και τελικά ο Καλλέργης κινήθηκε προς το παλάτι. Ο Μ. άφησε κάποια φρουρά στο σπίτι του και τον πήγαν στα χέρια στο Παλάτι. Εκεί σταμάτησε το λαό που ήθελε να μπει από τα παράθυρα στο Παλάτι μέσα και αναφέρει ότι υπήρχε τόση τάξη που και ταμπακέρες που έπεσαν, έψαχναν ποιοι τις έχασαν.
Στη συνέχεια οι σύμβουλοι της Επικρατείας έγιναν οι νέοι Υπουργοί και έφτιαξαν ένα πρώτο χαρτί για το σύνταγμα και ένα χαρτί για την ασφάλεια των δυο πρωτεργατών να τα υπογράψει ο βασιλιάς. Τις επόμενες μέρες έδιωξαν τους Βαυαρούς μέσω πλοίου από τον Πειραιά. Ο Μ. κράτησε την όλη τάξη στον πολύ κόσμο που είχε μαζευτεί. 3 μέρες μετά πήγε είδε και τον Όθωνα από κοντά.

Σήμερα: 3 Σεπτέμβρη γιορτάζουμε τα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ. Ο αγώνας του Μακρυγιάννη δεν αναγνωρίστηκε από κανέναν, ένα άγαλμα κάτω από την Ακρόπολη που ήταν τα κτήματά του και το όνομα του έχω σωθεί.

2. Ποια η σχέση του Μ με τους άλλους αγωνιστές;

Εθνογραφικός χάρτης της Πελ/νήσου 1890

Ο Μακρυγιάννης στα 23 του (γεν. 1797) είχε περιουσία από εμπόριο (καφενείο και δάνειζε χρήματα) και όταν του είπαν για τη Φιλική Εταιρεία δεν ήθελε να μάθει τα σημεία για να μην τα προδώσει.
Η Επανάσταση τον βρήκε στη φυλακή στην Πάτρα. Πολέμησε μαζί με τον Δυσσέα (Ανδρούτσο) και τον Γκούρα. Εδώ εντοπίζουμε το πρώτο μπλοκ του Εμφυλίου, Ρουμελιώτες εναντίον Πελοππονήσιων, που τράβηξε για καιρό... Ο Μακρυγιάννης όταν πήγε στην Πελοπόννησο λέει χαρακτηριστικά εκεί έμαθε τι σημαίνει φατρία- μια λέξη άγνωστη σε αυτόν. Οι Πελοποννήσιοι προσπαθούσαν να καρπωθούν όσο περισσότερο μετά τα 2 πρώτα χρόνια της Επανάστασης. Μετά χωρίστηκαν (δεύτερο μπλοκ) σε Βουλευτικόν και Εκτελεστικόν και οι πολιτικοί (Μαυροκορδάτος, Κωλέττης (τρίτο μπλοκ Αγγλόφιλοι- Γαλλόφιλοι-και Ρωσόφιλοι αργότερα) χώριζαν τους στρατιωτικούς σε μπλόκα, ανάλογα τα συμφέροντά των. Ανδρούτσος και Γκούρας είχαν τσακωθεί και παλιότερα (οξύθυμοι και οι δύο) και ο Μακρυγιάννης τους συμφιλίωσε (αργότερα ο Γκούρας με χρήματα από τον Κωλέττη πέταξε τον Ανδρούτσο από την Ακρόπολη).
Ο Μακρυγιάννης είχε έλθει επίσης και σε σύγκρουση με τον Παπαφλέσσα, ο οποίος του είχε ζητήσει τις μπιστόλες του (τις είχε από 18) ο Μ του παρήγγειλε (είπε) "να του γαμήσει το κέρατο". Θεός.
Στο ίδιο σημείο αναφέρει "Ορίστε και η Αρβανίτικη αρετή. Είχαμε Βλάχικη, Κεφαλλονίτικη, Φαναργιώτικη. Να δικαιοσύνη, να κυβερνήται των νέων Ελλήνων!!" Επίσης ο Παπαφλέσσας τον πούλησε σε μία άλλη μάχη.
Ο Μ. δεν πήγαινε ούτε τον Κολοκοτρώνη, θεωρούσε ότι ο Καραισκάκης αδικούνταν και ήταν και αυτός στον Πειραιά όταν ο Κ. σκοτώθηκε. Ίσως να έζησε περισσότερο από όλους γιατί δεν εστράφη ποτέ εναντίον κανενός και ζήταγε πάντα πατρίδα και δικαιοσύνη... Ήξερε ότι οι πολιτικοί προωθούσαν τους δικούς τους (ανίκανους) και οι σπιούνιοι έδιναν και έπαιρναν.. Στα Απομνημονεύματα περιγράφονται πολλά αντίστοιχα σκηνικά -τα λεγόμενα καπάκια..
Σήμερα: no comments. Η νοοτροπία του Μ. δεν επιβίωσε. Ακόμα όλα δουλεύουν σε φατρίες, όλοι κοιτάνε το συμφέρον της ομάδας τους και όλα φυσικά αλλάζουν γρήγορα και εύκολα.

3. Ήταν αληθινά τα συναισθήματα του Μακρυγιάννη περί δικαίου;
Η δικαιοσύνη που αναφέρει ο Μακρυγιάννης. Οι πολεμιστές του 1821 ήταν για μας τώρα πάντα- σαν να λέμε βάρβαροι, κάφροι. Δεν υπήρχε δικαιοσύνη αλλά ο νόμος του ισχυρού- το γνωστό έτζι θέλω που αναφέρει ο ίδιος. Ζούσαν όπως μπορούσαν για να φάνε ψωμί- ή ψωμάκι όπως λέει ο Μ. Έκλεβε ο ένας τον άλλον, περιουσίες από χωρικούς, διαβάτες, όχι μόνο Τούρκους. Ήταν κυριολεκτικά θεόφτωχοι και αγωνίζονταν για το προσωπικό τους κέρδος παράλληλα με το να διώξουν τους Τούρκους. Ο Μακρυγιάννης προσπαθούσε να τα σταματήσει όλα αυτά και πίστευε στη δύναμη του νόμου και σε μελλοντικό Σύνταγμα και αγωνιζόταν για αυτό και μόνο, μνημονεύοντας τους αρχαίους προγόνους των Ελλήνων. Κατηγορεί τον Κολοκοτρώνη (και άλλους αγωνιστές) ότι και αυτός τα είχε κάνει πλακάκια με τους πολιτικούς για την προσωπική του περιουσία. Και μάλλον δίκιο έχει. Μετά την Επανάσταση Έλληνες γύμνωναν (κυριολεκτικά) Έλληνες. Οι ίδιοι οι αρχηγοί έρχονταν σε συγκρούσεις για λάφυρα άπειρες φορές. ΟΜΩΣ, για προσωπικότητες όπως ο Ανδρούτσος ο Μ. δεν καταλαβαίνει το μένος των πολιτικών, καθώς η σημασία του ίδιου του Δυσσέα αλλά και των άλλων αγωνιστών ήταν για τον ίδιο καθοριστικής σημασίας. Το 1822 βέβαια ο ίδιος ο Ανδρούτσος είχε παραγγείλει στον Γκούρα να προσέχει τον Μ. να μην καταλάβει το κάστρο (την Ακρόπολη της Αθήνας).

Ο Μ. επίσης όταν είδε πως οι συμπολεμιστές του συμπεριφέρονταν στους άλλους Ρωμιούς: «Κι' από τότε βλέποντας αυτείνη την αρετή, σιχάθηκα το Ρωμαίικον, ότ' είμαστε ανθρωποφάγοι».
Σήμερα: Περί δικαίου τα αισθήματα... τα ίδια.. όχι με του Μακρυγιάννη φυσικά. Οι πολίτες (ποτέ δε γίναμε πολίτες στην Ελλάδα) δε σέβονται το νόμο, δε γνωρίζουν τον νόμο, ούτε το Σύνταγμα, η παιδεία που πιστεύει ο Μ. είναι υποβαθμισμένη κτλ κτλ..)

5. Ποιος απελευθέρωσε τελικά τους Έλληνες- οι Έλληνες ή οι ξένοι;
Ο αγώνας όσο οι Έλληνες ήταν ενωμένοι πήγαινε μια χαρά, μετά τον εμφύλιο (1823) και τον ερχομό του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο (1825), η μόνη αντίσταση ήταν από τον ίδιο τον Μ. στους Μύλους στο Ναύπλιο (με τον Υψηλάντη). Ο Ιμπραήμ γενικά είχε διαλύσει την επανάσταση ως τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827). Ευτυχώς οι Μεγάλες Δυνάμεις που γνώριζαν τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν αποφασίσει για τη δημιουργία κράτους (1827) και στη συνέχεια έφεραν τον Καποδίστρια. Μετά τη μάχη των Μύλων, ο Δεριγνύ (Marie Henri Daniel Gauthier, comte de Rigny) έμεινε με το θάρρος του Μ. και άρχισε να γράφει θετικά στον γαλλικό τύπο. Σίγουρα οι Ελληνες αγωνιστές είχαν κάνει πράγματα, παρά τους εμφυλίους αλλά και συνέπεσαν τα συμφέροντα των ξένων... Οι Άγγλοι τραπεζίτες στη συνέχεια γνωρίζοντας την μελλοντική κατάρρευση της Οθ. Αυτοκρατορίας στήριξαν την Ελλάδα- αλλά στην υπόθεση Πατσίφικο (1850) φαίνεται καθαρά ότι δεν ήθελαν ούτε μία δυνατή εμπορικά Ελλάδα.
Σήμερα: ακόμα ψάχνουμε.. Είναι βέβαιο ότι η επανάσταση δεν ήταν κοινωνική αλλά οι Ορθόδοξοι έσφαζαν Τούρκους. Έθνος με την ευρωπαϊκή έννοια τότε δημιουργούνταν και ο ίδιος ο Μ. λέει ότι φοβόταν οι Τούρκοι (όπως και η Ιερή Συμμαχία) τον Ναπολέοντα. Κάθε φορά το σύστημα προσπαθεί να διαφυλάξει τα συμφέροντά του από τους εκτός εξουσίας.

6. Ποιος ο ρόλος του Καποδίστρια;
Ο Κ. ήρθε στην Ελλάδα το 1828. Μια πολύ καλή ιστορία του Μ. για τον Καποδίστρια εδώ.

Πλατεία Συντάγματος

Ο Καποδίστριας κυβέρνησε δύο χρόνια καλά λέει ο Μ., μετά όμως όχι. Κυρίως κυβερνούσε ο αδερφός του Αυγουστίνος (που έχουν με τον Μ. τις χειρότερες σχέσεις) και αφού ο Καποδίστριας φυλάκισε τους Μαυρομιχαλαίους και κάλεσε τον Θανάση Βάγια, δεξί χέρι του Αλή Πασά (που πρότεινε στον Κ. να τελειώσει με τους παλιούς και να δημιουργήσει νέους ανθρώπους δικούς του για να κυβερνήσει), η δολοφονία του Κ. ήταν πια κοινό μυστικό. Ο Μ. είχε προσπαθήσει να την αποτρέψει με μία Συνέλευση λίγες μέρες πριν αλλά δεν τον άφησε ο Μιαούλης. Ο Κυβερνήτης είναι νεκρός (1831). Αναλαμβάνει ο αδερφός του αλλά οι ΜΔ φέρνουν τον νεαρό Όθωνα. Ο Μ. ήταν αντίθετος με τη διάλυση του Συντάγματος από τον Κ, όσο και αν τον εκτιμούσε: "Ρώτησαν τον Κυβερνήτη «Διατί χάλασες τους νόμους και το Βουλευτικόν; Είπε «Δεν το ᾿θελε η Ευρώπη». Κι᾿ αν ήταν ᾿λικρινής άνθρωπος, να έλεγε των Ευρωπαίγων ότι «Εγώ δεν πάγω εις την πατρίδα μου να γένω επίγιορκος, να τους χαλάσω εκείνο οπού απόχτησαν με ποταμούς αίματα». Τότε έκαμε και το κράτος εις τμήματα.'

Σήμερα: μισοί και μισοί. Η αλήθεια ως συνήθως στη μέση. Ο Κ. ίσως δε μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τον Έλληνα και ακολούθησε ΔΥΣΤΥΧΩΣ συμβουλές τρίτων που δεν είχαν την ευθύνη του και τη θέση του και κατέστρεψε και την εικόνα του και το έργο του..

7. Ποια η σχέση Μακρυγιάννη και Όθωνα;
Ο Όθωνας ήρθε το 1833. Ο ίδιος συμπάθησε τον Μ. ως αγνό αγωνιστή και του βάφτισε το τέταρτο παιδί του, που το 1862 θα τον έδιωχνε από την Ελλάδα. Η Αντιβασιλεία δεν κυβέρνησε δίκαια κατά τον Μ. και συνέχισε την τακτική των Ελλήνων πολιτικών, ήτοι φατρίες, συμφέροντα και προσωπικός πλουτισμός. 8 χρόνια μετά την ενηλικίωσή του όμως, ο Όθων δεν παραχωρούσε Σύνταγμα. Και ανέλαβε να το υλοποιήσει ο Μακρυγιάννης, με συνωμοσία- κίνημα- επανάσταση, ο καθένας μπορεί να το πει όπως θέλει. Στη συνέχεια βέβαια δεν τα πήγαιναν πολύ καλά, αφού ο Μ. κατηγορήθηκε για συνωμοσία ενάντια στο βασιλιά, (γνωστή είναι και η επιστολή του) λόγω της τεράστιας επιρροής που είχε στον τύπο της εποχής, της αγάπης του από το λαό. Φυλακίστηκε το 1852-54. Τελικά ο γιος του Μ. ανέτρεψε τον Όθωνα το 1862..

Σημαία εταιρείας Ανατ.Ινδιών

Σήμερα. Ο Όθων είναι βαυαρός. Το μπλε σκούρο της ελληνικής σημαίας σήμερα είναι το χρώμα της Βαυαρίας, και το σχήμα της είναι από τον Μαυροκορδάτο, στο σχήμα της σημαίας της βρεταννικής εταιρείας ανατολικών Ινδιών. Προτεκτοράτο ήταν η Ελλάδα τότε, με βασιλιά μάνατζερ...

8. Μετά το 1843. Αυτόχθονες και Ετερόχθονες. Ο πρώτος επίσημος διχασμός;
Μετά το 1843 έγινε η Συνέλευση:
Μια μειοψηφία της Βουλής, με επικεφαλής τον Μακρυγιάννη και τον Παλαμήδη αξιώνει να μην κατέχουν Υπουργήματα και δημόσιες θέσεις οι ετερόχθονες.

Οι Έλληνες, λοιπόν, σύμφωνα με τα πρώτα συνταγματικά κείμενα, ορίζονται με βάση το “αν πιστεύουσι εις Χριστόν”, διευκρινίζεται, ωστόσο, ότι το νέο κράτος θα είναι ανεκτικό απέναντι σε άλλες θρησκείες. Δημιουργείται έκτοτε μια σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε αυτόχθονες και ετερόχθονες, η οποία ουσιαστικά έχει ως επίδικο το κράτος και τους μηχανισμούς του και βεβαίως τη διαχείριση των δανείων και των δημοσίων εσόδων. Οι αυτόχθονες αξίωναν να εκδιωχθούν όλοι οι ετερόχθονες από τα δημόσια αξιώματα, τουλάχιστον για ολίγα χρόνια, ώσπου να βάλουν οι πολιτικοί απόγονοι του κλεφταρματολισμού “βάλσαμο στις πληγές τους”.

Οι προσπάθειες αποκατάστασης του προσφυγικού στοιχείου κατά τα πρώτα χρόνια της οθωνικής περιόδου προκάλεσαν αντιδράσεις. Η στάση αυτή υποδήλωνε την ύπαρξη ενός βαθύτερου ανταγωνισμού, τον οποίο προκαλούσε η συνύπαρξη του ντόπιου ελληνικού στοιχείου (αυτόχθονες) και του προσφυγικού, αλλά ομογενούς (ετερόχθονες). Το θέμα των σχέσεων αυτοχθόνων και ετεροχθόνων, που δίχασε την κοινή γνώμη, παρουσιάστηκε στο πολιτικό πεδίο ως διαμάχη στις 'θυελλώδεις συζητήσεις της Εθνοσυνέλευσης που συνήλθε μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

Αυτό λόγω των αγωνιστών που πολέμησαν και των νεοφερμένων Φαναριωτών κ.α.Αντιγράφω από εδώ : Ο τόπος έπειτα από τόσες θυσίες κι αγώνες, έπεσε κάτω από δύο τυραννίες των Βαυαρών και των «νεήλυδων», που οι περισσότεροι ήταν Φαναριώτες. Αυτοί κατείχαν τις θέσεις κλειδιά – υπουργοί, δικαστές, νομάρχες, διευθυντές και τμηματάρχες των υπηρεσιών. Λιγοστοί ντόπιοι κατάφερναν να πάρουν κάποιο σημαντικό πόστο. Χρόνια μόχθησαν να στρώσουν το τραπέζι και τώρα έβλεπαν να κάθονται ολόγυρα σε αυτό για να απολαύσουν εκείνοι που πουθενά δεν είχαν φανεί όσο στάχτες, δάκρυα και αίμα ήταν το καθετί στον τόπο. Έλεγαν:

- Όσοι ήρθανε και πολέμησαν μαζί μας, αυτοί μάλιστα, πρέπει να έχουνε τα ίδια δικαιώματα με ‘μας, οι άλλοι όμως όχι.
Σήμερα. Αλλαγή νοοτροπίας 0%- απλά για να ξέρουμε από που πλακωνόμαστε τόσα χρόνια... και σκοτωνόμαστε και και και...

9. Μακρυγιάννης και ξένοι
Ένα ωραίο απόσπασμα εδώ.
Από την εποχή του Καποδίστρια, λήστευαν τους περιηγητές. Ήταν συμφωνία του Καποδίστρια και του Κολοκοτρώνη για να γράφουν αρνητικά πράγματα για να μην υπάρχουν αξιώσεις για νέα σύνορα. Υπήρχαν έλληνες σε όλη την Ελλάδα και το πρώτο ελληνικό κράτος ήταν
O Μακρυγιάννης άργησε να συνειδητοποιήσει το ρόλο των ξένων στη Xώρα μας, εκτός από τους Φιλέλληνες, για τους οποίους μέχρι τέλος εκφράζει την ευγνωμοσύνη του. Επιτίθεται στους υπαίτιους των δύο πρώτων Eμφύλιων, ιδιαίτερα στους Μεταξά, Κωλέττη και Μαυροκορδάτο, δεν έχει όμως αντιληφθεί ακόμη τις σχέσεις τους με τις ξένες δυνάμεις και εμφανίζεται αμήχανος: «Δεν ήξερα τι να κάμω, ότι ήμουν άμαθος από τέτοια»(!)
Είχε πολύ σεβασμό για τους Γάλλους, τους οποίους επαινεί για την προσπάθεια να εκπαιδεύσουν τους Έλληνες.
Σήμερα: ποτέ δεν καταλάβαμε το ρόλο μας ούτε το ρόλο τους. Οι ξένες δυνάμεις είναι δυνατές και επηρρεάζουν- ακόμα και σήμερα, ποιος δεν εξαρτάται στην Ευρώπη από τη Γερμανία σήμερα; Η οικονομική ισχύς είναι ισχύς- αντίποδας θα μπορούσε να είναι η πολιτιστική ισχύς (μόνο για αυτό είμαστε, αφού μάνατζερ δεν είμαστε)

10. Τέλος: Μακρυγιάννης και μάρκετινγκ
Αστείο ίσως. Και όμως. Εκτός από τα Απομνημονεύματά του, το λόμπινγκ με τραπέζια που έκανε στους έχοντες επιρροή (αλλά η επιρροή δεν είναι ικανότητα, όπως ισχυρίζεται), δεν είναι μόνο αυτά για να του δώσει κανείς τον τίτλο του marketeer, αφού προωθεί στρατηγικά και μόνος του τον άθλο της Ελληνικής Επανάστασης στις ευρωπαϊκές αυλές. Ρητορεύει και πείθει με τα επιχειρήματά του στις συνελεύσεις που παρίσταται, πολιτικούς και διπλωμάτες.
Επίσης χρησιμοποιούσε τον Τύπο ως μέσο πίεσης, δημοσιεύοντας επιστολές και απειλώντας ότι θα πει πράγματα δημόσια σε ισχυρούς άντρες της εποχής.

Ο Μ. σχεδίασε λοιπόν πίνακες ζωγραφικής με αναπαραστάσεις των μαχών όπως τον πίνακα Πόλεμος της Τριπολιτζάς και των πέριξ αυτών χωριών = Βataille de Tripolitza et des villages avoisinants και ανέθεσε στον Παναγιώτη Ζωγράφο αυτό το έργο. Ο Ζωγράφος έρχεται μαζί με τους δύο γιους του και αναλαμβάνει την αποτύπωση των αναμνήσεων το Μακρυγιάννη. Λίγο πριν, ο τελευταίος είχε αναθέσει το ίδιο έργο σε έναν «Φράγκο». Η συνεργασία δεν ευδοκίμησε, όπως αναφέρει ο στρατηγός. Και τούτο διότι ο «Φράγκος» δεν κατάφερε να κατανοήσει και να ταυτιστεί με το πώς ο στρατηγός βίωσε τον αγώνα. Ό,τι δεν κατάφερε ο λόγιος «Φράγκος», λέει ο Μακρυγιάννης, το κατόρθωσε αυτός ο Έλληνας, που δεν πήγε σε δάσκαλο και γεννήθηκε καθώς η μητέρα του μάζευε ξύλα.
Ο Παναγιώτης φιλοτέχνησε εικοσιπέντε πίνακες. Αντίγραφα των πινάκων φτιάχτηκαν από τους γιους και από τον ίδιο τον Παναγιώτη και μοιράστηκαν όπως ήθελε ο Μακρυγιάννης στον βασιλιά Όθωνα, στον Τσάρο της Ρωσίας, τον βασιλιά της Γαλλίας και την βασίλισσα της Αγγλίας.

Επίλογος

Πραγματικά αν δεν υπήρχε ο Μακρυγιάννης, η Ελληνική Επανάσταση και το Ελληνικό Βασίλειο θα ήταν τελείως διαφορετικά... Στα περιστατικά με τον Γκούρα (σκοτώθηκε στην πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή 1/10/1826) και τον Ανδρούτσο (δολοφονήθηκε 5/6/1825), με τον Καποδίστρια, τον Όθωνα, η εμπλοκή του και ο ρόλος του ήταν τόσο σημαντικοί που η λέξη καταλυτικός είναι μικρή. Διαμόρφωσε τις εξελίξεις προς το σημερινό υπάρχον πολίτευμα της Ελλάδας, πολέμησε τη νοοτροπία και πολεμήθηκε για αυτό. Φυσικά δεν πρόκειται για άγιο. Ήταν απειλητικός όταν απειλούνταν και υλοποιούσε τις απειλές του. Αλλά είχε αξίες που φαίνονται παντού. Ίσως και τα ίδια τα Α. του να είναι η εξομολόγησή του...

Το γεγονός ότι πέθανε από τις 5 πληγές που είχε στο κορμί του (2 στο κεφάλι, μία στο χέρι, μία στο πόδι και μία στην κοιλιά) μετά την αποφυλάκισή του που άνοιγαν και συχνά, μακροβιότερος μάλλον των αγωνιστών, λέει κάτι ακόμα...