The Law of 4L

Θες

2009-10-28T16:44:00.003+02:00

Θες.
Όσα περισσότερα μπορεί κάποιος να θέλει.
Θες.
Νέα πράγματα που θα τα παλιοκαιρίσεις.
Θες.
Καινούργιους έρωτες,
που θα σε κάνουν άλλο πια να μη με θες.
Συνεχώς θες όλο και πιο πολλά,
χωρίς ν'αναλογίζεσαι πως ο άνθρωπος
που δεν επιθυμεί τίποτα χαίρεται τα πάντα.
Θες.
Θεός να γίνεις.
Θες.
Να καταστρέψεις ότι δεν μπορείς να έχεις.
Μακάρι να ήξερες τι θες.
Με Θες,
δίχως να λογαριάζεις τα Θέλω μου.
Όπως θες.
Ότι θες.
Όπου θες.
Θες δεν θες.
Θα με θες.

Το κορίτσι που έκανε τον κόσμο να σωπάσει για 5 λέπτα

2009-10-15T23:02:00.001+03:00

Fantastikoi Hxoi-Ο δρόμος δεν έχει αλλαγή

2009-10-11T19:13:00.002+03:00

Αποθέωσις στο τετράγωνο

2009-09-02T17:24:00.000+03:00

Μέσα σε 13 μερόνυχτα πέθανα και αναστάθηκα στα χέρια της.
Οι στιγμές μάγευαν τις αισθήσεις και όλο το Είναι είχε αφιερωθεί στον βωμό της Αγάπης.
Όχι της αγάπης που ξέρεις και έχεις γνωρίσει μα σε κάτι που είναι πέρα από τις λέξεις και τις αισθήσεις. Τα μάτια της μιλούσαν μέσα από τα άστρα και το κορμί της μπορούσε ανά πάσα στιγμή να με δονήσει σε κοσμικούς οργασμούς. Το χαμόγελο της ήταν το χαμόγελο του Θεού και όταν κοιταζόμασταν στα μάτια όλα έμοιαζαν να σταματούν μπροστά στην αλήθεια της φωτιάς. Σουλατσάραμε μέσα στον χρόνο χωρίς να σκεφτόμαστε την ώρα. Βολτάραμε στις ψυχές μας και ανακαλύπταμε συνεχώς καινούργια πράγματα για τους εαυτούς μας. Δεν υπάρχουν όρια σε βεβαιώνω. Ποτέ δεν υπήρξαν μα η συνειδητοποίηση είναι κάτι που κερδίζεται και φυσικά ποτέ δεν χαρίζεται.
Όλα έπαιρναν τον δρόμο τους στον αυτόματο. Κάτι σαν την γραφή μου τώρα.
Έρωτας-Πάθος-Αγάπη-Ιερός Γάμος...χωρίς δεύτερη σκέψη και με μια φυσικότητα που δεν χωρούσε εκλογικεύσεις και αναλύσεις. Ακόμη και όταν ο φόβος καιροφυλακτούσε στις αγκαλιές μας εμείς κοιταζόμασταν στα μάτια και ο ένας μπορούσε να δει τον εαυτό του μέσα από το βλέμμα του άλλου. Αφιερώνομαι χωρίς δεσμεύσεις και υποτάσσομαι μπρος στο μεγαλείο της αμοιβαιότητας δύο ψυχών που θέλουν απλά να Είναι ο εαυτός τους και μόνον ο εαυτός τους.
Το χέρι της να με χαϊδεύει κι εγώ να λιώνω σαν πυρωμένη πέτρα που απαρνείται διαπαντός την στέρεη της φύση. Το κορμί της να με αγκαλιάζει σαν όαση κι εγώ να ξεδιψώ στην δροσιά της ηδονής της. Στάλες αλμύρας να ταξιδεύουν στο στήθος της με έναν ήλιο που μας ευλογεί σε κάθε μας ανατολή και δύση. Γάλα να με κερνά τα πρωινά και μέλι να της χαρίζω τα απογεύματα.
Δίχως στάσεις.
Χωρίς αποστάσεις ανάμεσα μας.

Θέλω να γίνω ο άντρας της.
Το παιδί της.
Ο Δάσκαλος και μαθητής της.
Φίλος και συμπολεμιστής της.
Συνταξιδιώτης στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι.

Θέλω να γίνω καλύτερος Άνθρωπος δίπλα της.
Θέλω να με θέλει όσο αποζητά το δέντρο το νερό.

Θέλει να την θέλω για όσο οι ανάσες μας φτιάχνουν νεφέλες ονείρων.
Για όσο μπορεί να νιώθει την μοναδικότητα μιας αγάπης που δεν μπορεί να την αγγίξει άλλο ανθρώπινο χέρι.

Χέρια που είναι βάλσαμο στο πρόσωπο μου θεραπεύουν την κούραση μιας καρδιάς που απλά ήθελε να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο.
Θα της χαρίσω τον παράδεισο μου και κείνη θα με κάνει να νιώθω επίγειο Θεό.
Ακόμη και όταν οι γύρω μας δεν μπορούν να καταλάβουν από που πηγάζει όλο αυτό το Φως. Ακόμη και όταν δεν μπορούν να κατανοήσουν το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα μας, άλλοτε θα μας θαυμάζουν κι άλλοτε θα μας ζηλεύουν τυφλωμένοι από το δέος που εκπέμπει ο Έρως ο μέγας.
Ανεπανάληπτες μέρες είναι το φυλαχτό μου και εξαίσιες νύχτες στολίζουν την φτωχή μου την καρδιά. Καρέ - καρέ εικόνες ντύνουν την φαντασία μου και ψιθυριστά λόγια ερωτικά αντηχούν ακόμη με βρόντο στα αυτιά μου.

Δεν ξεχνώ από που ήρθα και προς τα που πηγαίνω.
Απλός τώρα θα είναι και κείνη στο πλάι μου.
Για όσο αντέχουν τα πόδια μας να περπατούν τούτη την γη παρέα.
Για όσο θα θέλει να κάνει τα παιδιά μου και να τα ευλογεί με την αγάπη μας.
Ας εισακουστεί η τελευταία μου ευχή στα τρίσβαθα της γης κι ας φτάσει η προσευχή μου στα ουράνια της οικουμένης.

Το έζησα, κι αυτό δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς και τίποτα.
Το ένιωσα, κι ας μπορέσουν άλλοι άνθρωποι να νιώσουν την Αγάπη στην ολότητα της.
Το γεύτηκα και καμιά γεύση δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό.

Το φόντο δεν μπορεί να αλλάξει τις καρδιές μας.
Οι μουσικές δεν μπορούν να τραγουδήσουν τον έρωτα μας.
Τα χρώματα δεν φτάνουν για να απεικονίσουν την ομορφιά μας.
Ο χρόνος είναι πολύ μικρός για να χωρέσει αυτό που υπήρξε και αυτό που θα μας φέρει το μέλλον.
Τα καλύτερα έρχονται.
Με υπομονή και αγάπη θα της αφιερώσω το εσώτερο μου είναι και δεν θέλω να κρατήσω τίποτα για μένα. Δεν θέλω να αφήσω τίποτα αμοίραστο ανάμεσα μας.

Στη θάλασσα, στο βουνό, στον έναστρο ουρανό και στον ζωοδότη ήλιο, ορκίστηκα, πως σε αυτή και την επόμενη ζωή θα την αποθεώνω.
Με λόγια και με πράξεις θα την δοξολογώ και κείνη θα με μυρώνει με λατρεία ως τον ένα και μοναδικό Θεό σε τούτο τον κόσμο.

Μίλησα.

L.W. 09

2009-08-17T18:08:00.002+03:00

"Καλή ζωή,
κακή διαθήκη"

Keep walking...

2009-08-12T17:51:00.004+03:00

Το πιο θαυμαστό βήμα, είναι το επόμενο.

Photo by Paris17176

Βαρέθηκα

2009-08-12T17:10:00.000+03:00

Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
αναμφιβόλως
δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά.

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια,
τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια,
τα λόγια, μοναχά, μας απομείναν κι οι θεωρίες
στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί.

Βαρέθηκα να λέω πως θα αλλάξει
το σύστημα μας έχει επιτάξει
απόκληρα απομείναμε πουλάκια
κυνηγημένα
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Απόκληρα απομείναμε πουλάκια
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Βαρέθηκα κι αυτό το μονοπάτι
ακόμα και σαν βρω κάνα κομμάτι
πώς είναι δυνατό να μαστουριάζεις
εξήγησέ μου
άμα σου περιφράξαν την καρδιά.

Για πες μου, πως μπορείς και μαστουριάζεις
άμα σου περιφράξαν την καρδιά.

Συνέχεια μου έρχεσαι από πίσω
δεν έχω πια το σάλιο να σε φτύσω
πως γίνεται στον ένα παλαβιάρη
εξήγησέ μου
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν.

Πως γίνεται στον κάθε παλαβιάρη
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν.

Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος

Ένα προς Ένα

2009-08-07T15:11:00.000+03:00

Συρραφές θείων χρωμάτων, μαγευτικών τοποθεσιών, πολυποίκιλων συναισθημάτων και μιας διάθεσης που βολιδοσκοπεί τα μέσα. Τα όρια επεκτείνονται καθώς το εύρος εμπειριών αγγίζει τις κορυφές που βλασταίνει ο μονάκριβος ανθός του πανανθρώπινου.
Κοίταξε με άλλα μάτια και θα με βρεις χωρίς περιστροφές και επιστροφές στον παλιό σου μικρό εαυτό. Απογείωσε την σκέψη σου και στοχάσου στο μεγαλείο της Αγάπης.
Αυτήν την αγάπη που αποφεύγεις να δεις κατάματα και να χαθείς στα απέραντα βάθη της. Όχι την αγάπη που σε γυροφέρνει βόλτες στα γνώριμα καλντερίμια του Εγώ.
Ατένισε το απέραντο γαλάζιο και δες πως πέραν από σένα και από μένα υπάρχει το ευλογημένο Εμείς.
Αυτό που δεν μπορείς να φτάσεις δεν είναι το ύστερο ανεκπλήρωτο μιας ένωσης αλλά το αμάλγαμα δύο διαφορετικών κόσμων που συνυπάρχουν ο ένας μέσα στον άλλον χαρίζοντας πνοή και αέρα στην μία και μοναδική καρδιά των εραστών. Παλμός και δόνηση ψυχών ανατέλλουν πέρα από τον ήλιο μιας διαφαινόμενης καινούργιας ημέρας.
Όλα μας ανήκουν όταν δεν ανήκουμε πουθενά.
Όλα μας θυμίζουν όταν δεν έχουμε την πρόσκαιρη μνήμη για φυλαχτό.

Αμοργιανό μου πέραμα

2009-08-07T14:46:00.002+03:00

Ωχ και αμάν αμάν
Αμοργιανό είναι το νερό
Αμοργιανή κι η βρύση

Ωχ και αμάν αμάν
Αμοργιανή κι η κοπελιά
Που πάει να γιομίσει

Αμοργιανό μου Πέραμα
να ‘χεις καλό ξημέρωμα

Ωχ και αμάν αμάν
Αμοργιανή βρυσούλα μου
Νερό μου κρυσταλλένιο

Ωχ και αμάν αμάν
Δρόσισε το πουλάκι μου
Σαν έρθει διαψασμένο

Ορτσάριζε ορτσάριζε
Το κάβο καβατζάριζε

*Αφιερωμένο σε σένα...

Τούρνα

2009-08-07T14:23:00.004+03:00

Το κάστρο της Αστροπαλιάς
έχει κλειδί κλειδώνει,
τούρνα,
έχει κλειδί κλειδώνει.
Έχει κορίτσια έμορφα
μα δεν τα φανερώνει,
τούρνα,
μα δεν τα φανερώνει.
Στον Καστελάνο σύννεφα
κι η Μαλτεζάνα βρέχει
τούρνα,
κι η Μαλτεζάνα βρέχει.
Και στου Καράη τα στενά
έμορφες κόρες έχει,
τούρνα,
έμορφες κόρες έχει.

Έλα πουλί μου γρήγορα
και μην αργείς στα ξένα,
τούρνα,
και μην αργείς στα ξένα.
Κι ανθίσαν τα γαρύφαλλα
που σου'χω φυλαμένα,
τούρνα,
που σου'χω φυλαμένα.

Άλλος σε λέει μέλισσα
κι άλλος σε λέει σφήκα,
τούρνα,
κι άλλος σε λέει σφήκα.

Έχεις της σφήκας το κεντρί
της μέλισσας τη γλύκα,
τούρνα,
της μέλισσας τη γλύκα.

Με διαβατάρικα πουλιά
έρωτες να μην πιάνεις,
τούρνα,
έρωτες να μην πιάνεις.

Γιατί 'ναι διαβατάρικα
και γρήγορα τα χάνεις
τούρνα,
και γρήγορα τα χάνεις.

Κυρά μου Πορταΐτισσα
με τα πολλά καντήλια,
τούρνα,
με τα πολλά καντήλια.
Βλέπε τα, τα ξενάκια μας
να σου τα κάμω χίλια,
τούρνα,
να σου τα κάμω χίλια.

Ίκαρος

2009-08-04T18:48:00.005+03:00

Δίχως χάρτες.
Χωρίς πυξίδα.
Ακολουθώ το άστρο της Αφροδίτης.
Πορεύομαι χιλιάδες φεγγάρια στην τροχιά ενός φαύλου κύκλου.
Ονείρατα χιλιοειπωμένα και ξεφτισμένες ιδέες, δεν μου χρειάζονται.
Συγχώρεσε με για το βάρος που κουβαλώ μα τα φτερά μου είναι μαθημένα να σηκώνουν στις πλάτες τους ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Η αγάπη θα σε απελευθερώσει και η βία θα σε σκλαβώσει σε κάτι το οποίο δεν είχες φανταστεί πως μπορείς να γίνεις.
Ότι πάρεις από μένα πάλι δικό σου θα είναι. Διότι ο παραλήπτης με τον αποστολέα συγγενεύουν σε αυτό το ακατάληπτο δούναι και λαβείν. Ο εκμεταλλευτής εξαρτάται πλήρως από τον εκμεταλλευόμενο κι ας δικαιώνονται τα πάντα σε ένα ανώτερο επίπεδο. Ακόμη και η άπληστη ανάγκη μας για επιβολή. Ακόμη και η ανασφαλής μας ανάγκη να νιώθουμε εκμεταλλευόμενοι από μια ανώτερη δύναμη, από τον διπλανό μας, από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Συγχώρεσε με που σου γεμίζω το κεφάλι με ασάφειες. Η φύση μου δεν μου επιτρέπει να ησυχάσω. Κι εγώ δεν μπορώ να μην φλερτάρω με το σαφές νόημα μιας ύπαρξης που κουβαλώ σαν ομφάλιο λώρο μούλας γέννας.
θα ξεδιπλώσω τα φτερά μου και όλα θα φαίνονται από ψηλά ως οφείλουν να είναι. Μικρά και ασήμαντα.
Ο Ίκαρος φλέγεται από την επιθυμία του να αγγίξει τον ήλιο.
Θα το κατορθώσω κι ας καώ από τον ζωοδότη ήλιο.

Να το θυμάσαι όπου κι αν είσαι.

Indian Summer

2009-08-04T18:42:00.002+03:00

εις την Ε'

2009-08-04T18:27:00.002+03:00

"Η Ελευθερία θα είναι η εκδίκηση μου"

Walk the Line

2009-07-31T16:44:00.002+03:00

Οδήγησε με, Εαυτέ.

Πάρε με από το χέρι και περπάτησε μαζί μου στα μονοπάτια της καρδιάς. Αφιέρωσε μου αγάπη κι εγώ θα σε συμπονέσω για τις μέρες που έσταζες πόνο και θλίψη. Μίλησε μου για τα θαυμαστά έργα σου και δείξε μου μέσα στον λαβύρινθο του νου, το μονοπάτι το ορθό.
Χαράζει, κι ενώ ανατέλλει αιμορραγώντας ο ήλιος στα μάτια μου, δύει η άπειρη στιγμή. Εκ του μακρόθεν, ακούγεται ένα ηλεκτρικό πρόβατο να βελάζει αρρωστημένα από τα βοσκοτόπια μιας παράλληλης πραγματικότητας κι εγώ πρέπει να επιλέξω αν θ'αποκριθώ ή όχι στο κάλεσμα του για υποταγή. Ταυτοχρόνως, ψυχή τε και σώματι αποζητούν να υπάρξουν έξω από το μαντρί της επιβαλλομένης πραγματικότητας.
Ο άλογος νους και η αδάμαστη καρδιά, ελεύθερα καλπάζουν.

Οδήγησε με, Εαυτέ.

Δίχως ίχνος μισαλλοδοξίας και ματαιότητας. Χωρίς αυταπάτες και περιορισμούς ταξίδεψε με στα καλντερίμια μιας καρδιάς που δεν θα θέτει στόχους προς επίτευξη μα θα αποδέχεται το ταξίδι καθαυτό ως μέγιστο επίτευγμα. Ευλόγησε το χαμόγελο μου και μύρωσε την ανάσα μου με καθαρό αέρα. Σκόρπισε με στις τέσσερις γωνιές του ανέμου και ανέστησε τα κομμάτια μου όταν αγκαλιαστεί η πλάση με αγάπη.

Τέτοιο μεγαλειώδες ταξίδι επιθυμώ μικρέ εαυτέ μου.

Photo Source:
"i walk the line"
by
Swissrolli

Destiny means Destination

2009-07-04T15:10:00.003+03:00

"Δεν φοβάμαι να σφίξω το χέρι της μοίρας"

Α 09

2009-06-26T14:11:00.006+03:00

Είμαι ακόμα ζωντανός.
Αναπνέω ήλιο, πίνω θάλασσα και κοιτάζω με καθαρό βλέμμα τους ανθρώπους. Η φύση κρατά ζωντανό και περήφανο το αγρίμι που ζει μέσα μου. Το ξεδοντιάρικο και μίζερο αλύχτισμα της πόλης το έχουν εξημερώσει τα ζώα τούτης της άγριας γης. Έχει ημερέψει η ανάσα μου. Απόκτησα ρυθμό και ελευθερία στην καρδιά. Για όσο κρατήσει θα νιώθω απλός και απέριττος Θεός. Δίχως επιπλοκές διαβίωσης και παραναλώματα του νου.
Υπάρχει μόνο το σήμερα.
Ζει μόνο η στιγμή.
Το αεικίνητο μερμήγκι, πεθαίνει όλες τις εποχές από το τραγούδι του τζίτζικα.
Δεν με ακουμπούν οι υπερβολές.
Δεν με αφορά η κούφια βολή.
Δεν με αγγίζουν οι ύπουλες και θανάσιμες βολές σας.
Ελεύθερος, ναι.
Σκοπευτής, όχι.

Θα μου πάρω το μυαλό...εν καιρώ.

Μαλακίες

2009-05-09T03:09:00.001+03:00

"Δεν θέλω συμβουλές,
μαλακίες κάνω και μόνος μου"

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου για τους αντιεξουσιαστές

2009-05-02T16:45:00.002+03:00

"Κάθε κοινωνικός σχηματισμός που έχει ή θέλει την εξουσία εκτρέφει και εκπαιδεύει μαντρόσκυλα. Το κράτος έχει την αστυνομία και το παρακράτος. Στα κόμματα έχουμε τα ονομαζόμενα «κομματόσκυλα». Επιλέγονται επιθετικές ράτσες και βέβαια εκπαιδεύονται για να αναπτύξουν στο έπακρο αυτή τη ροπή. Αντίθετα οι διάφορες αντιεξουσιαστικές ομάδες δεν έχουν ανάγκη για κάτι τέτοιο γιατί δεν έχουν σκοπό να καταλάβουν την εξουσία ούτε μάντρες να φυλάξουν. Έτσι γίνονται πιο ευάλωτοι σε προβοκάτσιες μα καλύτερα ελεύθεροι και ευάλωτοι παρά σκλάβοι και ασφαλείς. Πολλοί κρύβουν τα πρόσωπά τους είτε για «τεχνικούς» λόγους (προστασία από δακρυγόνα και άλλα παρανοϊκά σκευάσματα καταστολής) είτε και για να μην τους αναγνωρίσουν από τη στιγμή που κάνουν παράνομες ενέργειες. Όποιος φοράει κουκούλα δεν σημαίνει πως είναι δειλός. Είναι δειλός -ας πούμε- ο κομαντάντε Μάρκος;

Κατανοώ τη βία των αδύνατων που προσπαθούν να υπερασπίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, έχει ηθικά ερείσματα. Φοβάμαι όμως πως όποιος μολυνθεί από τον ιό της βίας, ακόμα και όταν ο στόχος του είναι ουμανιστικός, θα αποτύχει στο τέλος. Το μέσον κι ο σκοπός αγιάζουν το αποτέλεσμα. Αντί για τη βία προτιμώ την ανέλιξη της πνευματικότητας και την ανθρωπιά ως μέσο για μια καλύτερη ζωή. Παρ' όλα αυτά όμως θεωρώ τους αντιεξουσιαστές σαν το πιο ανιδιοτελές και θαρραλέο τμήμα των κοινωνικών αγωνιστών είτε στα δικά μας πρόσφατα γεγονότα, είτε στο απώτερο παρελθόν είτε στο μέλλον, τοπικά ή παγκόσμια...

Σαν επίλογο, συμπληρώνοντας ίσως τα παραπάνω με κάτι από το διακόνεμα μου, παραθέτω τις δύο τελευταίες στροφές από το ακυκλοφόρητο τραγούδι μου «Ο Σαν Μικέλε Είχε Εναν Κόκκορα»:

Πείτε μου. Μη βρέθηκε η σκάφη που, παλιά,

λουζόμουνα με ήλιο και με χιόνι

ή τα μαλλιά που φύλαξε απ' την πρώτη μου κουρά

η μάνα που ακόμα ρούχα απλώνει;

Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό,

σύντροφοι, μήπως βρέθηκε και κείνο,

να φτύσω μέσα με θυμό που οι νέες εποχές

με κάνουνε να μοιάζω μ' αρλεκίνο;"

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

Μετα-κίνηση

2009-04-28T02:12:00.002+03:00

Όταν ο φόβος που ξερνούν τα ΜΜΕ προσπαθεί στο πέρασμα του να κερώσει το βιός των ανθρώπων, η ανάγκη για κίνηση φαντάζει κάτι παραπάνω από επιτακτική στις μέρες μας. Γατζωμένοι στην σιγουριά μιας αγκαλιάς, στην ασφάλεια της υποτιθέμενης μόνιμης εργασίας, στο προβλέψιμο πρόγραμμα της καθημερινότητας που επιφυλάσει μια τακτοποιημένη προσωπική ζωή και φυσικά έχοντας σε πλήρη φόντο όλο αυτόν τον τρόμο που ξεπηδά μέσα στα σπιτικά μας από τις οθόνες των τηλεοράσεων, η μόνη κι αδιέξοδη λύση σαν πρώτη και τελευταιά σκέψη είναι να καθίσουμε στα αυγά μας και μοιρολατρικά να κλωσίσουμε το πεπρωμένο μας.

Ξαναλέω, η ανάγκη για κίνηση είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική. Ειδικά στις μέρες μας. Η ενέργεια μοιάζει να μαραζώνει όσο στέκεται κανείς σε μια μονοδιάστατη κατάσταση αντίληψης της πραγματικότητας, ο εαυτός ασφυκτιά μέσα σε ένα περιβάλλον όπου κανένας και τίποτα δεν τον προτρέπει να εκφραστεί δημιουργικά και πάνω απ'όλα αληθινά. Η συνέπεια είναι ο καθένας μας να τελεί σε ομηρία της ιδεοληψίας που κουβαλά η φιλοσοφία της "καβάτζας". Αυτό που χαριτολογόντας ονομάζουμε ως "plan B". Ή αλλιώς, η εναλλακτική μας επιλογή στην ύστατη προσπάθεια για σιγουριά απέναντι στο άγνωστο και στα πράγματα που δείχνουν μέρα με την μέρα όλο και πιο ζοφερά μα και επισφαλή για μας και τους γύρω μας.

Εκεί είναι που ορισμένοι από εμάς ψάχνουν για διέξοδο. Αναζητούν μέσα από την συνεχή μετα-κίνηση να μην βαλτώσουν σε οριοθετημένες περιοχές που ανήκουν και εκμεταλλεύονται άλλοι. Χωρίς εκπτώσεις, ημίμετρα και συμβιβασμούς κοιτάζουν τα μέσα τους και προσπαθούν αν μη τι άλλο να συμφιλιωθούν με όλα αυτά που ζητά η καρδιά. Τα απλά και τα αληθινά. Τι να το κάνεις άλλωστε το περιτύλιγμα όταν το περιεχόμενο είναι από ανούσιο ως ανύπαρκτο; Πως να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη όταν ξέρεις πως η ζωή σου είναι επτά μέρες ψέματα;
Γι'αυτό λοιπόν, η προσωπική μας ανάμιξη στα πεπραγμένα της κοινωνίας αλλά και το προσωπικό μας παράδειγμα στους τρίτους μπορεί να λειτουργήσει σαν φάρος για τις ευαίσθητες πυξίδες των ψυχών των ανθρώπων αλλά και σαν κόκκινο πανί για τους εξουσιαστές συνειδήσεων.

Αυτό υπήρχε ανέκαθεν, με την διαφορά, πως πλέον οι καιροί είναι πολλοί δύσκολοι για πρίγκιπες. Διότι, όλο αυτό το σκηνικό για το οποίο και μιλούμε σε παγκόσμιο επίπεδο σαφώς και δεν είναι φανταστικό στην ολότητα του. Είναι ηλίου φαεινότερον πως ορισμένα κέντρα εξουσίας με αριθμητή την πλουτοκρατία και παρανομαστή την δύναμη ισούντε την κυριαρχία απέναντι στις μάζες. Δημιουργούν πολέμους, οικονομικές κρίσεις, διαμορφώνουν τάσεις ζωής και συντηρούν δίπολα στημένων αντιπαραθέσεων.

'Οπως έλεγε ο Λάο Τσε,

"για να δυναμώσεις κάτι πρέπει να το αποδυναμώσεις πρώτα".

Σε περίπτωση που δεν το έχεις καταλάβει οδεύουμε προς το απόλυτο μηδέν. Προς την ολική ισοπέδωση που επιφυλάσει η απληστεία. Στην εξομοίωση κρίσεων και συνειδήσεων που πλέον μόνο οι νηφάλιοι σε νου, καρδιά και πνεύμα μπορούν να αντισταθούν.

Chinese love poem

2009-04-23T20:59:00.003+03:00

"Fallen flower follows flowing water.
Flowing water wants to flow with
fallen flower upon it..."

Joan Osborne-One of Us

2009-04-18T04:12:00.005+03:00

Προσδοκώ Ανάσταση στις καρδιές όλων μας...

If God had a name, what would it be
And would you call it to his face
If you were faced with him in all his glory
What would you ask if you had just one question

And yeah yeah God is great yeah yeah God is good
yeah yeah yeah yeah yeah

What if God was one of us
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home

If God had a face what would it look like
And would you want to see
If seeing meant that you would have to believe
In things like heaven and in jesus and the saints and all the prophets

And yeah yeah god is great yeah yeah god is good
yeah yeah yeah yeah yeah

What if God was one of us
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home
He's trying to make his way home
Back up to heaven all alone
Nobody calling on the phone
Except for the pope maybe in rome

And yeah yeah God is great yeah yeah God is good
yeah yeah yeah yeah yeah

What if god was one of us
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home
Like a holy rolling stone
Back up to heaven all alone
Just trying to make his way home
Nobody calling on the phone
Except for the pope maybe in rome

Νόμισμα

2009-04-14T18:07:00.007+03:00

"Το ΕΓΩ
είναι η άλλη πλευρά
του ΕΣΥ"

(σταμάτησα λοιπόν να μιλώ για μένα και να ακούω για σένα)

Thievery Corporation-Sound the Alarm

2009-04-14T03:20:00.001+03:00

Sound the alarm
Order the attack
Sound the alarm
Order the attack

Sound the alarm
Order the attack
It's martial law
Put your guns pon cock

Sound the alarm
Order the attack
It's martial law
Put your guns pon cock

Sound the alarm…

Sound the alarm
Order the attack
Sound the alarm
Order the attack

Sound the alarm
Order the attack
Selasie-I-soldias
Beat Babylon back

Sound the alarm
Order the attack
Selasie-I-soldias
Beat Babylon back

Sound the alarm…

Sound the alarm
Order the attack
Selasie-I-soldias
Beat Babylon back

Sound the alarm
Order the attack
Selasie-I-soldias
Beat Babylon back

Sound the alarm…
Sound the alarm…
Sound the alarm…
Sound the alarm…

Οινο-πνεύματα

2009-04-12T15:44:00.004+03:00

"Καθότι είμαστε όλοι άνθρωποι, είναι φυσικό ορισμένες φορές να βάζουμε νερό στο κρασί μας και να συμβιβαζόμαστε σε πράγματα μικρής σημασίας.

Υπάρχει πρόβλημα όμως, και μάλιστα μεγάλο, όταν στο τέλος αντιληφθούμε πως αντί για κρασί πίνουμε μόνο νερό"

G-old

2009-04-11T12:21:00.000+03:00

"Τι χρώμα έχει, ο σαφής άνθρωπος;"

"Χρυσαφής"

Αφιερωμένο στην Moka