tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239Fri, 08 Nov 2024 15:16:46 +0000အခ်စ္ကဗ်ာအမ်ဳိးသားေရကဗ်ာေဆာင္းပါးတၿခားကဗ်ာဟာသရသရခိုင္စာပီဂႏၱဝင္စာပီႏိုင္ငံေရးသမိုင္းဆိုင္ရာအႏုပညာE.Bookကာတြန္းတျခားဝတၳဳရခိုင္႐ိုးရာကဗ်ာကဗ်ာစပ္နည္းရခိုင္႐ိုးရာဂမၻီရဝတၳဳရခိုင္သမိုင္းေနာက္ခံဝတၴဳအသွ်င္ဥတၱမဘုရားသမိုင္းတျခားရခိုင္ျပည္ပညာေရးရခိုင္႐ိုးရာဝတၴဳBlogger Templatesbloggergeneralခိုင္မိုးလင္းဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာဆာေပၚထြန္းထင္႐ွားေသာ ရခိုင္သူ/သားမ်ားပီးစာပ႑ိတ္ဦးဦးသာထြန္းရခိုင္ရခိုင္သူျမတ္ရခိုင္ႏိုင္ငံေတာ္ေျမပံုအသွ်င္စျႏၵမဏိဦးစံသာေအာင္ဦးေမေအာင္ဦးေရႊဇံေအာင္http://thelightofarakan.blogspot.com/noreply@blogger.com (ဥဂၢါပ်ံ)Blogger481125en-usnonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3622936131215012516Wed, 01 May 2013 16:44:00 +00002013-05-01T09:44:00.457-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="codeview"> <span class="userContent" data-ft="{&quot;tn&quot;:&quot;K&quot;}"><b>ငါကရခိုင္</b><br /> ------<br /> <br /> မႏွင္းဇီ<br /> <br /> နင္ကျမန္မာ<br /> <br /> ငါကရခိုင္<br /> <br /> မ်ဥ္းျပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း<br /><span class="text_exposed_show"> <br /> မဆံုေကာင္းပါ<br /> <br /> ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ မႏွင္းဇီ --။<br /> <br /> ဤကဗ်ာမွာ မႏွင္းဇီအား ကိုသာေက်ာ္ ေနာက္ဆံုးပီးခေသာ ကဗ်ာျဖစ္သည္။ ဤကဗ်ာကို ပီးၿပီးေနာက္ ကိုသာေက်ာ္သည္ သူခ်စ္ေသာ မႏွင္းဇီအားေၾကာခိုင္းၿပီး ရန္ကုန္မွ သူ႔မြီးရပ္ၿမီ ရခိုင္ျပည္သို႔ အၿပီးအပိုင္ထြက္ခြာလာခသည္။ ဘ၀ႏွင့္ပံု၍ ခ်စ္ခရစြာျဖစ္လို႔ ကိုသာေက်ာ္ မႏွင္းဇီႏွင့္ခြဲရစဥ္မွာ ရင္ဆို႔ေအာင္ခံစားရသည္။<br /> <br /> အပိုင္း (၁)<br /> <br /> ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ျမန္မာစာေက်ာင္းသားတဦးျဖစ္ေသာ ရခိုင္သားကိုသာေက်ာ္သည္ သူႏွင့္အတန္းတူ အခ်ိန္တူ ျမန္မာမေခ် “မႏွင္းဇီ” ႏွင့္ ခ်စ္ရည္မွ်ခသည္။ သူ႐ို႕ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္ပံုကလည္း ဆန္းဆန္းေခ်ျဖစ္သည္။ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ နတ္ယင္းသြမ္းယင္း ရည္းစားျဖစ္လားခကတ္သည္။ မႏွင္းဇီ႐ို႕ေက်ာင္းသူအုပ္စုက အတန္းထဲတြင္ ကိုသာေက်ာ္အပါအ၀င္ ရခိုင္ေက်ာင္းသားမ်ားကို နာမည္ထုတ္မေခၚဘဲ “ခုနစ္ခိုင္” ဟုုေခၚသည္။ ရခိုင္မွ “ရေကာက္” ကို “ခုနစ္ဂဏန္း” ျဖင့္အစားထုိးၿပီး နတ္သည့္သြမ္းသည့္သေဘာ “ခုနစ္ခိုင္” ဟု ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> မႏွင္းဇီသည္ သူ႐ို႕အုပ္စုထဲတြင္ အလွဆံုး၊ အသားမျဖဴမညိဳ ႏွာတံေပၚလြင္ၿပီး ရယ္လိုက္လွ်င္ ပါးခ်ိဳင့္ေပၚသည္။ သူ႔ပိုင္ အေခ်ာအလွမေခ်က “ကိုသာေက်ာ္” လို႔ ေခၚဖို႔အစား “ကိုခုနစ္ခိုင္” လို႔ ေခၚနီခါ ကိုသာေက်ာ္က ေအာင့္သက္သက္ ခံနီရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုသာေက်ာ္လည္း “ခုနစ္ခိုင္” လို႔ေခၚစြာတုန္႔ျပန္ဖို႔ စကားလံုးလိုက္ရွာရပါေတာ့သည္။ ထိုအခါ စကားတလံုးကို ကိုသာေက်ာ္လားေတြးမိသည္။<br /> <br /><span> ထိုနိမွစ၍ မႏွင္းဇီက “ကုိခုနစ္ခိုင္” လို႔ေခၚတိုင္း ကိုသာေက်ာ္ၿငိမ္ခံမနီ။ “ေဟ့ ကိုခုနစ္ခိုင္ နီေကာင္းလား” ဟု မႏွင္းဇီးကမီးလာလွ်င္ ကိုသာေက်ာ္က “မႏွင္းဇီ” ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က “ကိုခုနစ္ခိုင္” မဟုတ္ပါ။ ကိုခ်စ္ခုိင္ပါ။ ခ်စ္ေကခုိင္လြန္းလို႔ “ကိုခ်စ္ခိုင္” လုိ႔ေခၚစြာပါ။ “ခုနစ္ခိုင္” လို႔ မေခၚပါကဲ့။ “ကိုခ်စ္ခိုင္” လို႔ နာမည္ေျပာင္းေခၚပီးလို႔ရပါဖို႔လ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ားစသျဖင့္ ျပန္လွန္ရပါသည္။ ထိုအခါ မႏွင္းးဇီမွာ မ်က္လႊာခ်ၿပီး ေဂါင္းငံု႔လားတတ္သည္။ ထိုသို႔ တဦးႏွင့္တဦး နတ္ယင္းသြမ္းယင္းႏွင့္ ကိုသာေက်ာ္ႏွင့္ မႏွင္းဇီ႐ို႕ႏွစ္ဦး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သမီးရည္းစားျဖစ္လားသည္။<br /> <br /> အပိုင္း (၂)<br /> <br /> ရည္းစားဘ၀ျဖစ္လားေသာအခါ သူ႐ို႕ႏွစ္ဦး မိုးမျမင္လီမျမင္ ေပ်ာ္သည္။ ေက်ာင္းၿပီးလွ်င္ မႏွင္းဇီကို လက္ထပ္ယူရန္ ကိုသာေက်ာ္က ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကိုသာေက်ာ္က ေက်ာက္ျဖဴမွ အမိအဖထံသို႔ အေၾကာင္းၾကားသည္။ မိခင္ျဖစ္သူ မိေဒၚညြန္႔ ရန္ကုန္ထိလိုက္လာၿပီး မႏွင္းဇီႏွင့္တြိသည္။ စကားေျပာသည္။ ေခၽြးမေလာင္းကို အကဲခတ္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ စမ္းေခ်ာင္းသွ်မ္းလမ္းမွ မႏွင္းဇီ႐ို႕အိမ္ထိ လိုက္လည္သည္။ မႏွင္းဇီမိဘမ်ားႏွင့္လည္း တြိဆံုသည္။ အားလံုးအိုေက အဆင္ေျပသည္။ ကိုသာေက်ာ္႐ို႕ မိသားစုသည္လည္း ေက်ာက္ျဖဴတြင္ ထိပ္ထိပ္ႀကဲျဖစ္သည္။ အေသာက္အစားကင္းၿပီး လူတဘက္သားကိုကူညီတတ္ေသာ မိသားစုျဖစ္သျဖင့္ လူခ်စ္လူခင္မ်ားသည္။<br /> <br /><span> ၎အျပင္ လူမ်ိဳးေရးအစြဲကင္းသည္။ (ရခိုင္-ျမန္မာ) ခြဲျခားမႈမဟိ။ အားလံုးမိသားစုတခုကဲ့သို႔ သေဘာထားသည္။ ကိုသာေက်ာ္သည္ ရခိုင္သားျဖစ္ေသာ္လည္း က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမ်ိဳးသားအေတြးအေခၚအယူအဆမဟိ။ သို႔ျဖင့္ မႏွင္းဇီကို ရာသက္ပန္အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ ကိုသာေက်ာ္ ရြီးခ်ယ္လိုက္သည္။ ကိုသာေက်ာ္ႏွင့္ မႏွင္းဇီအၾကား မည္သည့္အဟန္႔အတားမွမဟိ။ ခ်စ္သူမ်ားေလွ်ာက္ေသာလမ္းသည္ကား</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span> ခေရာင္လမ္းမဟုတ္၊ ပန္းခင္းေသာလမ္းအတိျဖစ္သည္။<br /> <br /> အပိုင္း (၃)<br /> <br /><span> ထိုတနိ။ ထိုတနိကို ၾကမၼာငင္ေသာနိဟု ဆိုရဖို႔လားမသိ။ ထုိနိတြင္ ကိုသာေက်ာ္ႏွင့္ မႏွင္းဇီ႐ို႕ လမ္းခြဲခရပါသည္။ ကိုသာေက်ာ္ႏွင့္မႏွင္းဇီရို႕ႏွစ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>္ဦး ေရႊတိဂံုေျမာက္ဘက္မုခ္မွ ဘုရားေပၚသို႔တက္လာလတ္သည္။ လမ္းေဘးပန္းသည္တဦးက ပန္းတိလန္းလန္းဆတ္ဆတ္ ယူပါအံုးေျပာလို႔ ပန္းစည္း တေယာက္တစည္းယူၿပီး ဘုရားေပၚတက္လာသည္။ မႏွင္းဇီက အၤဂါသမီးျဖစ္၍ အၤဂါေထာင့္တြင္ပန္းတင္ၿပီး ေရႊတိဂံုေစတီကို လက္ညာရစ္ပတ္ယင္း အေနာက္ဘက္ေစတီရင္ျပင္ေတာ္အနီး အေနာက္ျပည္ရခိုင္ကုန္သည္ႀကီးမ်ာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>းတန္းေဆာင္တြင္ ႏွစ္ေယာက္သားထိုင္သည္။<br /> <br /> နီမညိႇဳးသိမ့္သျဖင့္ ဘုရားေပၚတြင္ လူႀကဲနီသည္။ အေခ်ႏွစ္ေယာက္က မိခင္ျဖစ္သူနွင့္အတူ တန္းေဆာင္အရိပ္ခိုၿပီး ခြာစာေကၽြးနီသည္။ ခြာေခ်တိကလည္း အေခ်လက္ထက္တက္ၿပီး အစာစားလိုက္ ပ်ံလိုက္နားလိုက္ ျမင္ရေသာျမင္ကြင္းသည္ ခ်စ္ဖို႔အလြန္ေကာင္းသည္။ ကိုသာေက်ာ္ႏွင့္ မႏွင္းဇီ႐ို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုး အေခ်တိ ခြာစာေကၽြးနီရာသို႔ မ်က္စိေရာက္လားသည္။ မႏွင္းဇီက ကိုသာေက်ာ္ကို စေျပာသည္။ “ကိုကို အေခ်တိ ကေကာင္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေရ” ကိုသာေက်ာ္ကလည္း သေဘာတူ ေဂါင္းညိႇတ္ယင္း “ဟုတ္ေတ မႏွင္းဇီ အေခ်တိ ကေကာင္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေရႏွန္း” ဟုဆိုသည္။<br /> <br /> ထိုမွတဆင့္ သားသမီးမီြးလာပါက ေယာက္်ားေခ်ႏွင့္ မမေခ် “ပဇာကို ပိုႀကိဳက္ေတလဲ” ဟု မႏွင္းဇီက မီးသည္။ ကိုသာေက်ာ္က ေယာက္်ားေခ်ဘဲမြီးမီြး သမီးေခ်ဘဲမြီးမြီး သားသမီးျဖစ္သျဖင့္ ခ်စ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာသည္။ ထိုမွတဆင့္ သားသမီးမ်ားမီြးလာပါက။ သားသမီးမ်ား၏နာမည္ကိစၥသို႔ ေရာက္လာသည္။ ထိုအခါ ကိုသာေက်ာ္က “ကိုယ့္သားတိကို ရခိုင္နာမည္စစ္စစ္ “သာထြန္းဦး“ ၊ “ေက်ာ္လွဦး” စသည္ျဖင့္ နာမည္ထားခ်င္ေၾကာင္းေျပာသည္။ မႏွင္းဇီမ်က္ႏွာ ကိုသာေက်ာ္စကားေၾကာင့္ အနည္းငယ္ပ်က္လားသည္။ “ဇာျဖစ္စြာလဲ မႏွင္းဇီ” ဟု မီးေသာအခါ မႏွင္းဇီက “ေအနာမည္တိ မျဖစ္ႏိုင္ထင္ေရ ကိုကို” ဟုဆိုသည္။<br /> <br /> ကိုသာေက်ာ္က “ဇာျဖစ္လို႔လဲ မႏွင္းဇီ” ဟု မီးေသာအခါ မႏွင္းဇီက “စိတ္မဟိပါကဲ့ ကိုကို မႏွင္းဇီက သားေခ်တိနာမည္ကို ျမန္မာနာမည္ျဖစ္ေတ “ေက်ာ္စြာျမင့္” ၊ “ေဇာ္လြင္ျမင့္” ယင္းပိုင္ နာမည္တိရာထားခ်င္စြာပါ။ ဇာျဖစ္လို႔လဲဆို ကိုကို႔သားတိနာမည္ကို ရခိုင္ပိုင္ထားေက ကိုကိုသားတိ ဇာခါလည္း ရာထူးႀကီး၊ အစိုးရထိပ္ပိုင္းရာထူးတိကို ရလီဖို႔မဟုတ္ယာ။ မႏွင္းဇီက သားေခ်တိကို စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတိ၊ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲတိ ျဖစ္ခ်င္စြာ။ နာမည္တခုေၾကာင့္ မႏွင္းဇီသားေခ်တိ အနာဂါတ္တက္လမ္း ပိတ္မလားစီခ်င္ပါ ကိုကို”။ ကိုသာေက်ာ္၏ႏွလံုးသား ဆားႏွင့္အတို႔ခံရပိုင္ ခံစားလားရသည္။<br /> <br /> ဖေနာင့္ကသြီး ငယ္ထိပ္တက္လားသည္။ “ဟုတ္လား မႏွင္းဇီ၊ ေအတိုင္းျပည္မွာ ရခိုင္နာမည္ထားစြာႏွင့္ အစိုးရထိပ္ပိုင္းရာထူးကို မရႏိုင္ပ်ာလား။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတိ မျဖစ္ႏို္င္ပ်ာလား။ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ မျဖစ္ႏိုင္ပ်ာလား” ကိုသာေက်ာ္က ရင္ဆို႔ဆို႔ေျပာသည္။ မႏွင္းဇီသည္ အ၀ီးတနီရာသို႔ၾကည့္ယင္း ေျပာလာသည္။ “ဟုတ္ေတ ကိုကို ။ ေအခ်င့္ အမွန္ပါ။ မႏွင္းဇီ ကိုကို႔ကို စမခ်စ္ခင္ကပင္ ေအကိစၥကို အယင္စိုင္းစားၿပီးသားပါ။ အထူးသျဖင့္ သားသမီးတိ အနာဂါတ္ခရီး။ ရခိုင္သားတေယာက္ႏွင့္ရေရ မႏွင္းဇီသားသမီးတိ ေအတိုင္းျပည္မွာ ဇာပိုင္လူရာ၀င္လဲဆိုစြာကိုပါ”။ ကိုသာေက်ာ္ နားလည္လိုက္ပါပ်ာ။<br /> <br /><span> မႏွင္းဇီ၏စကားလံုးမ်ားသည္ ကိုသာေက်ာ္၏ႏွလံုးသားကို မွ်ားခၽြန္းခၽြန္းႏွင့္ တခ်က္ခ်င္းထိုးနီေရပိုင္ ခံစားမိသည္။ ကိုသာေက်ာ္ ဇာလည္းဆက္ေျပာခ်င္ပ်ာ။ ထိုနိက မႏွင္းဇီကို သူ႔အိမ္သွ်မ္းလမ္းထိ ကိုသာေက်ာ္လိုက္ပို႔သည္။ သို႔ေသာ္ စကားတခြန္းမေျပာျဖစ္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး၏အိမ္အျပန္လမ္းရီး</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>သည္ ဆိတ္ၿငိမ္လြန္းလွ၏။ မႏွင္းဇီ႐ို႕အိမ္သို႔ေရာက္ေသာ္လ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ည္း စကားတခြန္းမွ်မေျပာမဆိုဘဲ လွည္းတန္းအခန္းသို႔ ကိုသာေက်ာ္ လွည့္ျပန္လာလတ္သည္။ လာလမ္းတေလွ်ာက္ ကိုသာေက်ာ္၏အေတြးအာရံုကို မႏွင္းဇီ၏စကားလံုးမ်ားက ႀကီးစိုးထားသည္။ ႏွလံုးသားျဖင့္ရင္း၍ခ်စ္ရပါေသာ္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>လည္း ဘ၀ကား မႏွင္းဇီကို လက္ထပ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ကိုသာေက်ာ္ နားလည္သေဘာေပါက္လိုက္သည္။<br /> <br /> (နိဂံုး)<br /> <br /><span> မိုးလင္းေသာအခါ ကိုသာေက်ာ္ မႏွင္းဇီ႐ို႕အိမ္သို႔လားပါသည္။ မႏွင္းဇီက အိမ္တန္းခါးဖြင့္ပီးသည္။ ကိုသာေက်ာ္အိမ္ထဲ၀င္ရန္ စိတ္မဟိေတာ့ပါ။ အသင့္ရြီးယူလာေသာကဗ်ာႏွင့္ မႏွင္းဇီ အမွတ္တရပီးထားခေသာပစၥည္းမ်ားကို</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span> မႏွင္းဇီလက္ထဲ ပီးအပ္ယင္း ကိုသာေက်ာ္ မႏွင္းဇီကို ေၾကာခိုင္းလိုက္ပါသည္။<br /> <br /> မႏွင္းဇီ<br /> <br /> နင္ကျမန္မာ<br /> <br /> ငါကရခိုင္<br /> <br /> မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း<br /> <br /> မဆံုေကာင္းပါ<br /> <br /> ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ မႏွင္းဇီ --။<br /> <br /> (ကြန္ခ်ဳပ္ေက)</span></span> </div> </div> http://thelightofarakan.blogspot.com/2013/05/blog-post_1.htmlnoreply@blogger.com (ညိဳသာထြန္း)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-4008584566315506871Thu, 03 Nov 2011 16:18:00 +00002011-11-03T09:18:07.531-07:00တၿခားကဗ်ာအမ်ဳိးသားေရကဗ်ာ<b>႐ြက္ႏုတိဝီ</b><br /> ...........<br /> ေမတၱာေခါင္းပါး<br /> ႏြီ႐ြာၾကားမွာ...<br /> အဝတ္စား ဗလာ၊ ငါေလွ်ာက္လာလည္း...။<br /> <br /> အၾကင္နာေခါင္းပါး<br /> ႏြီ႐ြာၾကားမွာ...<br /> အစားစာ ဗလာ၊ ငါေလွ်ာက္လာလည္း...။<br /> <br /> ေစတာနေခါင္းပါး<br /> ႏြီ႐ြာၾကားမွာ...<br /> အင္အားဗလာ၊ ငါေလွ်ာက္လာလည္း...။<br /> <br /> ငါကား မသီ<br /> ခ်ီၿမဲခ်ီလ်က္။<br /> <br /> ႐ြက္က်င္လီသြန္၊ ရာသီျပန္ေက<br /> ထက္သန္စြမ္းအား၊ ငါ့သြီးသားက<br /> ေပါက္ဖြားစီရီ၊ ဖူးေညႇာက္စီဗ်ာ<br /> နီျမန္းတက္ႂကြ၊ ငါ့အလွကို<br /> ဝမ္းသာအားရ ၾကည့္ကတ္လီ။<br /> .......၀.......<br /> ေလးဝတီ ခိုင္ေက်ာ္<br /> (ရခိုင္သဟာယမဂၢဇင္း အမွတ္(၆) မွ)http://thelightofarakan.blogspot.com/2011/11/blog-post_03.htmlnoreply@blogger.com (Anonymous)2tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-8973494490209535392Wed, 02 Nov 2011 13:56:00 +00002011-11-02T07:00:38.636-07:00ပီးစာေဆာင္းပါး<b></b><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သို႔<br /> &nbsp; &nbsp;&nbsp; သားႀကီး ေကာင္းေက်ာ္ခိုင္...<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> နိန္ထိုင္ေကာင္းယင့္မနား။ ဘာဘာေလ့ က်န္းမာပါယင့္။ သားႀကီးမိန္းေရမနား။ ေဒႏွစ္သႀကၤန္ခါ ဇာကိုခရီးထြက္ဖို႔လဲလို႔။&nbsp; ဘာဘာ႐ို႕ ေဒႏွစ္ခါေလ့ ေျမာက္ဦးကိုလားဖို႔ စီစဥ္ထားေရ။ သားကေတာ့&nbsp; ေျမာက္ဦးကိုခ်ည္းဗ်ာယ္ ႏွစ္စဥ္လားနိန္ေရလို႔ စိတ္ပ်က္လားခဗ်ာယ္လား။ ဘာဘာ႐ို႕ ရခိုင္လူမ်ဳိး အတြက္ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ေရ မြီးရပ္ေျမ။ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ရာမဟိခေက ဘာဘာ႐ို႕ ရခိုင္လူမ်ဳိးေလ့ ဟိလီဖို႔ကားမဟုတ္။ ယင္းေၾကာင့္ ဘာဘာ႐ို႕အတြက္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ေရ အေရးႀကီးေရ။<br /> <br /> တစ္နည္းဆိုရေက မြီးရပ္ဇာတိေရ အေရးႀကီးေရ။ ဇာတိေျမေရ လူတိအတြက္ေတာင္ မကသိ၊ တိရစၦာန္တိအတြက္ေလ့ အေရးႀကီးေရဆိုစြာ တစခ်ဳိ႕ တိရစၦာန္တိ အမူအက်င့္က သက္သီျပနိန္ေရ သား။ ဥပမာျပဳရဖို႔ဆိုေက ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာဟိေရ မိုးစရီငွက္တစ္မ်ဳိးေရ မိုင္ေပါင္းေျခာက္ေတာင္<br /> ေက်ာ္ေလာက္ဝီးေရ အဂၤလန္ႏိုင္ငံမွာ လာေရာက္႐ွာေဖြစားေသာက္ ကတ္ေတလတ္။ ႏြီဦးေပါက္လာဗ်ာယ္ ဆိုေက ဇာတိေျမျဖစ္ေတ ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံကို ျပန္လာကတ္ပ်ာယ္ နဂိုလ္က နိန္ထိုင္ခေရအသုိက္ကို အတိအက် ျပန္ေရာက္ကတ္ေတလို႔ ဆိုေရကာ။ ေဒငွက္အက်င့္မ်ဳိးပိုင္ ပ်ား႐ို႕၊ ဆိုက္ေဘး ရီးယားဘဲ႐ို႕၊ ေဆာ္လမြန္ငါး႐ို႕ မွာေလ့ ဟိေရဆိုယင့္။<br /> <br /> ပင္လယ္သမုဒၵရာမွာ လာေလာက္႐ွာေဖြစားေသာက္ေလ့ ဟိတတ္ေတ ေဆာ္လမြန္ ငါးတိစြာ အ႐ြယ္ေရာက္လို႔&nbsp; သားသမီးမြီးဖို႔ဗ်ာယ္ဆိုေက ယင္းသူ႐ို႕မြီး ရာဇာတိျဖစ္ေတျမစ္တိကို<br /> ျပန္လို႔လာကတ္ေတလတ္။ အမွန္ဆိုေက ေဒငါးတိစြာ ရီခ်ဳိျမစ္မွာ ေပါက္ဖြားဗ်ာယ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ထိ<br /> နိန္ထိုင္စားေသာက္ခါၿပီးမွ တျဖည္းျဖည္းနန္႔ ပင္လယ္သမုဒၵရာအထိ ရီၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ခရီးထြက္လားခကတ္စြာလတ္။ ေလးႏွစ္သားအ႐ြယ္ေရာက္ခါမွ ကိုယ့္ဘားကို ဥဖို႔၊ ေပါက္ဖို႔<br /> ျပန္လာကတ္ေတလို႔ ဆိုေရကာ။ ပင္လယ္သမုဒၵရာက ကိုယ့္အရပ္ေဒသကို ျပန္လာခါစမွာ တစ္ေကာင္စီဆိုစြာ ေပါင္ (၂၀)က (၂၅) ေပါင္ထိ ႀကီးေရလို႔ ဆိုယင့္။ <br /> <br /> မိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းခ်ီလို႔ ဝီးကြာေရခရီးကို ရီဆန္၊ လီဆန္ အခက္အခဲတိ အမ်ားႀကီးထဲက<br /> ျပန္လာကတ္ရစြာေယ။ တစ္ခါတစ္ခါ မြီးရပ္ကိုေရာက္ဖို႔အတြက္ ရီတံခြန္တိ၊ ေတာင္တိကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ခုန္တက္ကတ္ရေရ။ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာခုန္ေရခါ တစ္ခ်ဳိ႕ကသီ၊ တစ္ခ်ဳိ႕ကေလ့ မီြးရပ္ကို ျပန္ေရာက္ကတ္ေတလတ္။ ယင္းပိုင္ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီးၾကားက အျပန္ခရီးမွာ လူတိဖမ္းစားကတ္စြာကတစ္မ်ဳိး၊ တစ္ျခား သတၱဝါတိက ဖမ္းစားကတ္စြာတစ္မ်ဳိးနန္႔ မြီးရပ္ဇာတိကို အေကာင္ အနည္းေသွ်ရာ ျပန္ေရာက္ေတလတ္။ ေယခါၿပီးမွ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ၿမီမွာ သားသမီးတိကို မြီးဖြားဗ်ာယ္ ယင္းသူ႐ို႕အနာဂတ္သမိုင္းကို ယင္းသူ႐ို႕ကိုယ္တိုင္ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ကတ္ေတလို႔ ဆိုယင့္။<br /> <br /> ေဒငါးတိနန္႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ကတ္ဖို႔ဆိုေက ဘာဘာ႐ို႕မြီးရပ္ေျမကို ျပန္ျဖစ္စြာ၊ ဇာေလာက္ပင္ပန္းကတ္လို႔လဲ။ ၿပီးေကသားေလ့ ရခိုင္အတိတ္သမိုင္း ရာဇဝင္႐ို႕ကို သိခြင့္ရဖို႔၊ ပစၥဳပၸန္သမိုင္းကိုေလ့ ျမင္ကတ္ရဖို႔၊ အနာကတ္သမိုင္းကိုေလ့ မွန္းဆရဖို႔မနားေယ။ ဇာပင္ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ၊ ႏွစ္ခါေလာက္ေတာ့<br /> ျပန္ကတ္ေမႏွန္း။</div><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာဘာ...........<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႐ိုးမလူ<br /> <br /> ...............<br /> (၂၀၀၃၊ ေအာက္တိုဘာလထုတ္- ရခိုင္သဟာယ အသင္း(ရန္ကုန္) မဂၢဇင္း (၆) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။http://thelightofarakan.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Arakkha Mog)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-643985788925447795Wed, 16 Feb 2011 05:59:00 +00002011-02-15T21:59:26.820-08:00ထင္႐ွားေသာ ရခိုင္သူ/သားမ်ားဦးစံသာေအာင္<span class="data-post"></span><br /> <div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width: 182px;"><a class="image" href="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=File:USanTharAung.gif" title="ေရွးေဟာင္းရခိုင္ သုေတသန ပညာရွင္ ဦးစံသာေအာင္ (၁၉၂၅-၁၉၈၁)။"><img alt="" border="0" class="thumbimage" height="400" src="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/images/thumb/0/07/USanTharAung.gif/180px-USanTharAung.gif" width="289" /></a> <div class="thumbcaption"><div class="magnify"><a class="internal" href="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=File:USanTharAung.gif" title="Enlarge"><img alt="" height="11" src="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/skins/common/images/magnify-clip.png" width="15" /></a></div>ေရွးေဟာင္းရခိုင္ သုေတသန ပညာသွ်င္ ဦးစံသာေအာင္ (၁၉၂၅-၁၉၈၁)။</div></div></div><a href="http://kyaukphrunet.blogspot.com/2011/01/blog-post_9623.html" id=".E1.80.B1.E1.80.9B.E1.80.BD.E1.80.B8.E1.80.B1.E1.80.9F.E1.80.AC.E1.80.84.E1.80.B9.E1.80.B8.E1.80.9B.E1.80.81.E1.80.AD.E1.80.AF.E1.80.84.E1.80.B9_.E1.80.9E.E1.80.AF.E1.80.B1.E1.80.90.E1.80.9E.E1.80.94_.E1.80.95.E1.80.8A.E1.80.AC.E1.80.9B.E1.80.BD.E1.80.84.E1.80.B9_.E1.80.A6.E1.80.B8.E1.80.85.E1.80.B6.E1.80.9E.E1.80.AC.E1.80.B1.E1.80.A1.E1.80.AC.E1.80.84.E1.80.B9" name=".E1.80.B1.E1.80.9B.E1.80.BD.E1.80.B8.E1.80.B1.E1.80.9F.E1.80.AC.E1.80.84.E1.80.B9.E1.80.B8.E1.80.9B.E1.80.81.E1.80.AD.E1.80.AF.E1.80.84.E1.80.B9_.E1.80.9E.E1.80.AF.E1.80.B1.E1.80.90.E1.80.9E.E1.80.94_.E1.80.95.E1.80.8A.E1.80.AC.E1.80.9B.E1.80.BD.E1.80.84.E1.80.B9_.E1.80.A6.E1.80.B8.E1.80.85.E1.80.B6.E1.80.9E.E1.80.AC.E1.80.B1.E1.80.A1.E1.80.AC.E1.80.84.E1.80.B9"></a><h2><span class="editsection"></span> <span class="mw-headline">ေရွးေဟာင္းရခိုင္ သုေတသန ပညာသွ်င္ ဦးစံသာေအာင္</span></h2>ေရွးေဟာင္း ရခိုင္သမိုင္းႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ သုေတသန နယ္ပယ္တြင္ ႏိုင္ငံျခား သုေတသီ ပညာသွ်င္ အေတာ္မ်ားမ်ား ေပၚထြက္ခပါသည္။ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားမ်ားထဲမွမူ လက္ခ်ိဳး ေရတြက္ၾကည့္လွ်င္ လက္တဖက္ပင္ ျပည့္မည္ မထင္ပါ။ အထူးသျဖင့္ ရခိုင္ေခတ္ဦး ေက်ာက္စာ၊ ေခါင္းေလာင္းစာ၊ ေၾကးျပားစာ၊ ဒဂၤါးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စနစ္တက် သုေတသန ျပဳသူ အလြန္ နည္းပါးခသည္။ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားထဲမွ ဦးစံေ႐ႊဘု၊ ရခိုင္ပ႑ိတ္ ဦးဦးသာထြန္း၊ ဦးေအာင္သာဦး ႐ို႕သာ ထင္ထင္ရွားရွား ဟိခသည္။ ဦးစံေ႐ႊဘုမွာ စစ္မျဖစ္မီက ရခိုင္ျပည္နယ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေရွးေဟာင္း သုေတသီ (Archaecologist) တဦး ျဖစ္၍၊ ရခိုင္သမိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသန အသင္းဂ်ာနယ္ (The Journal of Burma Research Society) တြင္ အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ သုေတသန စာတမ္းမ်ား ႐ြီးခသူ ျဖစ္သည္။ အျခား ထင္ရွားသူ တဦးမွာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ႐ူပေဗဒ ပါေမာကၡ၊ ေနာင္တြင္ အထက္တန္း ပညာ ဦးစီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသူ ရခိုင္ အမ်ိဳးသား ဦးစံသာေအာင္ (၁၉၂၅-၁၉၈၁) ျဖစ္သည္။ <br /> <a name='more'></a><br /> ဦးစံသာေအာင္သည္ ေရွးေဟာင္း ပ်ဴ၊ မြန္၊ ျမန္မာ အကၡရာရင္းျမစ္ ပညာသွ်င္ ဦးသာျမတ္ကို စံျပဳ၍ သိပၸံပညာ နယ္ပယ္မွ ဝိဇၨာပညာရပ္ နယ္ပယ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းလာသူ တဦး ျဖစ္သည္။ ဦးသာျမတ္သည္ စိုက္ပ်ိဳးေရး သိပၸံဘြဲ႕ရ လယ္သာ စိုက္ပ်ိဳးေရး ၫႊန္ၾကားေရးဝန္ ဘဝမွ ယဥ္ေက်းမႈ ဗိမာန္ ၫႊန္ၾကားေရးဝန္၊ ျမန္မာစာေပ ဘာသာစာကားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ သုေတသန ပညာသွ်င္ အျဖစ္ ထင္ရွားခသူ ျဖစ္သည္။ ထို႔အတူ ဦးစံသာေအာင္သည္လည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္မွ ႐ူပေဗဒျဖင့္ မဟာသိပၸံဘြဲ႕ A.M. (Physics) ရ၍ ႐ူပေဗဒ ပါေမာကၡ၊ အထက္တန္းပညာ ဦးစီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခေသာ္လည္း ေရွးေဟာင္း ရခိုင္သမိုင္းႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ပညာသွ်င္ အျဖစ္ ပိုမို ထင္ရွားခပါသည္။ <br /> <br /> ေရွးေဟာင္း ရခိုင္သမိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ စနစ္တက် တူးေဖာ္မႈ အားနည္းခသည္။ ထို႔ျပင္ ရခိုင္ ရာဇဝင္သည္လည္း အျခားေသာ ရာဇဝင္မ်ား နည္းတူ ဒ႑ာရီဆန္ေသာ ေရွးေဟာင္း အစဥ္အလာ ေျပာစကားမ်ား၊ ထူးကဲ အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္နီရာ ခိုင္မာမႈ မဟိလွေခ်။ သို႔ေသာ္ ေအဒီ ၇၂၉ ဝန္းက်င္တြင္ ေရးထိုးခသည္ဟု ယူဆေသာ အာနႏၵစ႑ႏၵ ေက်ာက္စာကို ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ဦးဟိ သွ်စ္ေသာင္းဘုရား၌ တြိ႕ဟိခရာမွ ေခတ္ဦး ရခိုင္ သမိုင္းသည္ ပိုမို ပီျပင္လာပါသည္။ အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာကို သွ်စ္ေသာင္းဘုရား အနီးတြင္ တြိ႕ေသာေၾကာင့္ သွ်စ္ေသာင္းဘုရား ေက်ာက္စာ ဟုလည္း ေခၚေဝၚခကတ္သည္။ ဤေက်ာက္စာကို ရခိုင္ဘုရင္ မင္းဗာႀကီး (၁၅၃၁-၁၅၅၃) လက္ထက္တြင္ ေဝသာလီၿမိဳ႕ နန္းေတာ္ရာကုန္း အနီးမွ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ သွ်စ္ေသာင္းဘုရား အနီး ေျပာင္းေ႐ႊ႕ထားချခင္း ျဖစ္သည္။ အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာအရ ရခိုင္ ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အေစာဆံုး ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံမ်ားဟု ယူဆေသာ ဗိႆႏိုး၊ ဟန္လင္း၊ သေရေခတၲရာ႐ို႕ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ဟု ပညာသွ်င္မ်ားက သတ္မွတ္ခကတ္သည္။ <br /> <br /> အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာကို ပထမဦးဆံုး အဓိပၸာယ္ ေဖာ္ထုတ္၍ စာတမ္း႐ြီးသားခေသာ ပညာသွ်င္မွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၊ ေအာက္စဖို႔ဒ္ တကၠသိုလ္၊ ေဘလီယာ ေကာလိပ္မွ အေရွ႕တိုင္း ပညာပါေမာကၡ ေဒါက္တာ အီး၊ အိပ္ခ်္၊ ဂြၽန္စတင္ ( Dr.E.H. Johnston) ျဖစ္သည္။ ဂြၽန္စတင္ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ ေလ့လာသူ တဦးမွာ အိႏိၵယ ေက်ာက္စာဝန္ ေဒါက္တာ ဒီ၊ စီ၊ ဆာကား (Dr. D. C. Sircar) ျဖစ္သည္။ ဂြၽန္စတင္၏ စာတမ္းသည္ ဂြၽန္စတင္ ကြယ္လြန္ၿပီးမွ ဆာရစ္ခ်တ္ဘန္း (Sir Richard Bum) ႏွင့္ ပါေမာကၡ ဂ်ီ၊ အိပ္ခ်္၊ လုစ္ (G. H. Luce) ႐ို႕၏ ႀကိဳးစား တည္းျဖတ္မႈျဖင့္ ထြက္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ဂြၽန္စတင္၏ 'ရခိုင္ျပည္နယ္ဟိ သကၠတ ေက်ာက္စာအခ်ိဳ႕' Some Sanskrit Inscriptions of Arakan စာတမ္းကို ၁၉၄၄ ခုႏွစ္ထုတ္ အေရွ႕တိုင္းႏွင့္ အာဖရိက ပညာ ေလ့လာေရး စာေစာင္ အတြဲ ၁၁၊ အပိုင္း၂၊ Bulletin of the School of Oriental and African Studies, Vol. 11, Pt. 2 (1944) တြင္ တြိ႕ႏိုင္ပါသည္။ ေဒါက္တာ ဆာကားသည္ ရခိုင္ေက်ာက္စာမ်ား အေၾကာင္းကို အိႏိၵယ အက္ပီဂရမ္ဖီယာ India Epigraphia, Vol. 32 (1975) ႏွင့္ Vol. 37 (1967) ႐ို႕တြင္ ႐ြီးသားခသည္။ <br /> <br /> အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာသည္ ေခတ္ဦး ရခိုင္ သမိုင္းအတြက္ အလြန္ အေရးပါ လွပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာ မင္းသုဝဏ္သည္ ၁၉၅၁-၅၂ ခုႏွစ္ထုတ္ ဓညဝတီမဂၢဇင္း၌ 'အာနႏၵစျႏၵ၊ သွ်စ္ရာစု ရခိုင္မင္းတပါး' အမည္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေရွးေဟာင္း သုေတသန အရာဟိ မြန္ဘိုေကသည္ ျပည္ေထာင္စု ယဥ္ေက်းမႈ စာေစာင္၊ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၇ (မတ္ ၁၉၅၇) တြင္ 'သွ်စ္ေသာင္းဘုရားမွ သကၠတ ေက်ာက္စာတိုင္' ေဆာင္းပါးျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္းသည္ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္ထုတ္ ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာရာဇဝင္တြင္ 'ရခိုင္ေခတ္ဦး' အမည္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဦးေအာင္သာဦးသည္ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ထုတ္ ရခိုင္ ယဥ္ေက်းမႈ စာေစာင္၊ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၁ တြင္ 'ေဝသာလီ' ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ လည္းေကာင္း႐ီးသားခကတ္သည္။ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပေရ တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ သုေတသန ကြန္ဂရက္တြင္ မႏၱေလး တကၠသိုလ္ ပါဠိဌာနမွ ဆရာျမင့္ေဆြ သည္ 'အာနႏၵစျႏၵ သကၠတေက်ာက္စာ' အမည္ျဖင့္ သုေတသန စာတမ္း ဖတ္ၾကားခ၍ စာပႏွီင့္ လူမႈေရး သိပၸံဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၃၊ စက္တင္ဘာ ၁၉၆၉ တြင္ ပံုႏွိပ္ ေဖာ္ျပခသည္။ အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ အဦးဆံုး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သုေတသန ျပဳထားေသာ စာတမ္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ အျပည့္အစံုဆံုး သုေတသန လက္ရာ ျပပါဆိုလွ်င္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ဝီခေရ ဦးစံသာေအာင္၏ 'အာနႏၵစျႏၵ၊ ရွစ္ရာစု ရခိုင္ေဝသာလီမင္း' စာအုပ္ကို ျပရပါသည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္၏ စာအုပ္တြင္ အခန္း ၁၄ ခန္း ခြဲထားသည္။ အခန္း (၁) တြင္ ေက်ာက္ စာတိုင္ တည္နီရာႏွင့္ ႐ြီးထုိးထားေသာ စာမ်ား၊ အခန္း (၂) တြင္ ေဝသာလီ၊ အခန္း (၃) တြင္ အာနႏၵစျႏၵ ေက်ာက္စာကို ဖတ္ျခင္းမ်ား၊ အခန္း (၄) တြင္ အာနႏၵစျႏၵမင္း ေက်ာက္စာ ဓာတ္ပံုမ်ား၊ အခန္း (၅) တြင္ အာနႏၵစျႏၵမင္း ေက်ာက္စာသံုး ဗ်ည္းအစ သရအလယ္ သရ ႏွစ္လံုးဆင့္မ်ားႏွင့္ အသတ္မ်ား၊ အခန္း (၆) တြင္ တေၾကာင္းခ်င္း ယခုေခတ္ ျမန္မာ အကၡရာျဖင့္ ဖလွယ္ျခင္း၊ အခန္း (၇) တြင္ ေက်ာက္စာစာကိုယ္ ေဝါဟာရ အဖြင့္ႏွင့္ ျမန္မာျပန္၊ အခန္း (၈) တြင္ ေခတ္ဦးကာလ ရခိုင္မင္းဆက္၊ အခန္း (၉) တြင္ ဒုတိယေခတ္ မင္းဆက္၊ အခန္း (၁ဝ) တြင္ တတိယေခတ္ မင္းဆက္၊ အခန္း (၁၁) တြင္ အာနႏၵစျႏၵမင္း၊ အခန္း (၁၂) တြင္ မွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား၊ အခန္း (၁၃) တြင္ ေဝသာလီမွ ေစတီသည္ ေက်ာက္စာငယ္၊ အခန္း (၁၄) တြင္ ေဝါဟာရ အၫႊန္း ဟူ၍ စနစ္တက် တင္ျပထားသည္။ လိုအပ္ေသာ ဓာတ္ပံု၊ ေျမပံု၊ ႐ုပ္ပံုမ်ား အျပည့္အစံု ပါဝင္သည္။ ေက်ာက္စာကို တလံုးခ်င္း အဓိပၸာယ္ ဖလွယ္၍ ေက်ာက္စာ ဖတ္ပံု နည္းစနစ္ကို ယွင္းလင္းထားသည္။ ထို႔ျပင္ ေခတ္ဦး ရခိုင္မင္းဆက္ အမည္မ်ားကို ေက်ာက္စာပါ သကၠရာဇ္မ်ားႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းထားရာ ရခိုင္သမိုင္း၊ ဒဂၤါးႏွင့္ ဗုဒၶ အႏုပညာ ေလ့လာလိုသူမ်ား အတြက္ပါ အထူး အသံုးဝင္လွပါသည္။ <br /> <br /> ေခတ္ဦးရခိုင္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဦးစံသာေအာင္၏ ပထမဦးဆံုး သုေတသန လက္ရာမွာ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ဝီခေသာ 'ေအဒီေျခာက္ရာစုႏွင့္ ယင္းမတိုင္မီ ရခိုင္ျပည္ သံုးအကၡရာ' စာအုပ္ ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ စာေရးသူက နိဒါန္းတြင္ - <br /> <br /> "ဤစာအုပ္တြင္ ေရွးအိႏိၵယႏိုင္ငံသံုး ျဗာဟၼီ အကၡရာအေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ ျဗာဟၼီ အကၡရာမ်ား အေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ယင္းတို႔ မည္သို႔ ဆင့္ကဲေ ျပာင္းလဲလာပံုကိုလည္း ယွင္းလင္းထားပါသည္။ ယင္းေနာက္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ တြိ႕ရေသာ ေက်ာက္စာမ်ား၊ ေခါင္းေလာင္းစာမ်ား၊ ဒဂၤါးစာမ်ား၊ ေၾကးနီျပားစာ စသည္႐ို႕ကို သမိုင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္ႏွင့္တကြ မူရင္းစာကိုပါ ယေန႔သံုး ျမန္မာ အကၡရာျဖင့္ ျပန္ဆို ကူးေရး၍လည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ယင္း႐ို႕ကို စုစည္းၿပီး ၆ ရာစု မတိုင္မီ ရခိုင္ျပည္နယ္သံုး ဗ်ည္းႏွင့္ သရ႐ို႕ကို ထုတ္ယူ၍ ေဖာ္ျပထားပါသည္" ဟု ယွင္းလင္းထားပါသည္။ <br /> <br /> ထိုသို႔ ယွင္းလင္းရာတြင္ ျဗာဟၼီ အကၡရာမ်ား ေခတ္အဆက္ ဆက္ေျပာင္းလဲလာပံု ဇယား၊ ဓာတ္ပံု၊ အဓိပၸာယ္ ယွင္းလင္းခ်က္၊ မွတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ စနစ္တက် ေဖာ္ျပသည္။ တဖန္ ယင္း႐ို႕ကို ျခံဳငံု သံုးသပ္၍ ရခိုင္ျပည္နယ္သံုး အကၡရာမ်ားသည္ ပ်ဴအကၡရာႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ကဒံဗ၊ ပလႅ အကၡရာမ်ားႏွင့္ လည္းေကာင္း ကြဲျပား ျခားနားသည္။ ဆင့္ပြား မဟုတ္ဟု တင္ျပထားပါသည္။ <br /> <br /> မည္သို႔ ဆိုေစ ေရွးေဟာင္း ရခိုင္ အကၡရာရင္းျမစ္ ေျပာင္းလဲလာပံုႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ စနစ္တက် ေလ့လာ တင္ျပထားေသာ သုေတသန လက္ရာ တရပ္ ျဖစ္သည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္၏ တတိယေျမာက္ သုေတသန လက္ရာမွာ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္တြင္ ထြက္ေပၚခဲ့ေသာ 'ရခိုင္ ဒဂၤါးမ်ား' ျဖစ္သည္။ ယင္းစာအုပ္ကို ဦးစံသာေအာင္ ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ Lancashire and Chesice Numismatic Spciety မွ 'Arakanse Coins' အမည္ျဖင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ထုတ္ဝီခသည္။ ဘာသာျပန္သူမွာ မစၥတာ ေရာ္ဘင္ဆင္ (Mr. Robinson) ႏွင့္ ေအးဆက္ (Aye Set) ႐ို႕ ျဖစ္သည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္ မတိုင္မီကပင္ ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏိုင္ငံျခားသား သုေတသီ ပညာသွ်င္မ်ားသည္ စာအုပ္ စာတမ္းမ်ား႐ြီးသားခပါသည္။ ေသာမတ္စ္လတၲား (Thomas Latter) ၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' The Coins of Arakan စာတမ္းကို ၁၈၄၆ ခုႏွစ္ထုတ္ ေတာ္ဝင္ အာရွေရးရာ စာေစာင္ The Joumal of the Royal Asiatic Society of Brngal, Vol. 15 (1846) တြင္ လည္းေကာင္း၊ ယင္းစာေစာင္မွာပင္ ဆာ အာသာ ဖယ္ယာ (Sir Arhtur P. Phayre) ၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' The Coins of Arakan&nbsp;: the historical coins ကို လည္းေကာင္း၊ ၁၈၇၂ ခုႏွစ္ထုတ္ ယင္းစာေစာင္ အတြဲ ၄၁ တြင္ ဂ်ီ၊ အီး၊ ဖ႐ိုင္ယာ (G. E. Fryer) ၏ 'ရခိုင္ ဒဂၤါးမွတ္စု' Note on Arakanese Coins စာတမ္း၊ ၁၈၉၂ ခုႏွစ္ထုတ္ ယင္းစာေစာင္ အတြဲ ၆၁၊ အပိုင္း ၁ တြင္ ဒဗလ်ဴ၊ သီအိုဘဲ (W. Theobald) ၏ 'ရခိုင္ ေဝသာလီေခတ္ အမွတ္တံဆိပ္ပါ ဒဂၤါးမ်ား' On a symbolical Coins of the Wethali Dynasty of Arakan စာတမ္း၊ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္ထုတ္ အင္ဒိယန္း အင္တီကြာရီ The Indian Antiquary, Vol. 57 (1928) တြင္ ဆာ ရစ္ခ်က္တင္ပယ္ (Sir Richard Temple) 'ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တြိ႕ရေသာ ဒဂၤါးမ်ားဆိုင္ရာ မွတ္စု' Notes on Currency and Coinage among the Burmese စာတမ္း၊ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာ ၁၁ ရက္နိန္႔ထုတ္ ေနးခ်ိန္း၊ တနဂၤေႏြ အခ်ပ္ပို (The Nation Sunday Supplement) တြင္ ရပ္စတင္ (C. A. Rouston) ၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါး အခ်ိဳ႕' (Some Coins of Arakan ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ၁၈၈၂ ခုႏွစ္တြင္ ဆာ အာသာဖယ္ယာ၏ 'ျမန္မာ ပဲခူးႏွင့္ ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' Coins of Arakan of Pegu and Burma လံုးခ်င္း စာအုပ္မ်ား ထြက္ေပၚ လာခပါသည္။ <br /> <br /> ၾသစေၾတးလ် အမ်ိဳးသား တကၠသိုလ္မွ ပင္မလာဂတ္မန္း (Pamela Gutman) သည္လည္း ပါရဂူဘြဲ႕ အတြက္ 'ေခတ္ဦးရခိုင္' Ancient Arakan စာတမ္းကို ၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ တင္သြင္းခသည္။ ရခိုင္ ဒဂၤါးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ရခိုင္ပ႑ိတ္ ဦးဦးသာထြန္း၏ (ေဝသာလီေခတ္ ဒဂၤါးမ်ား) ေဆာင္းပါးကို ျပည္ေထာင္စု ယဥ္ေက်းမႈ စာေစာင္၊ အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၂ (ဧၿပီ ၁၉၆၃) ႏွင့္ ဦးေအာင္သာဦး၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးသမိုင္း'ကို ရခိုင္တန္ေဆာင္ မဂၢဇင္း (၁၉၇၂) တြင္ တြိ႕ႏိုင္ပါသည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' စာအုပ္တြင္ အခန္း ၁ဝ ခန္းခြဲ၍ ျပဳစုထားသည္။ အခန္း (၁) တြင္ ဒဂၤါးမ်ား ေပၚေပါက္လာေရး၊ အခန္း (၂) တြင္ ေရွးေဟာင္း ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား၊ အခန္း (၃) တြင္ ရခိုင္ ေဝသာလီ ဒဂၤါးမ်ားကို ရခိုင္ ရာဇဝင္မ်ားႏွင့္ ညႇိျခင္း၊ အခန္း (၄) တြင္ အာနႏၵစ႑ႏၵမင္း ေက်ာက္စာပါ ေရွးမင္းမ်ား၊ အခန္း (၅) တြင္ မဂၤလာ အမွတ္လကၡဏာပံုမ်ား၊ အခန္း (၆) တြင္ မဂၤလာ အမွတ္လကၡဏာပံုမ်ား မပါေသာ ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား၊ အခန္း (၇) တြင္ ေျမာက္ဦးမင္းဆက္မ်ား၏ အတၴဳပၸတၲိ အက်ဥ္း၊ အခန္း (၈) တြင္ ေျမာက္ဦး မင္းဆက္မ်ား၊ အခန္း (၉) တြင္ ဒဂၤါးစာမ်ား ဖတ္ရန္ ဗ်ည္းႏွင့္ သရမ်ား၊ အခန္း (၁ဝ) တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ ပစၥည္း၊ အ႐ြယ္အစားႏွင့္ အေလးခ်ိန္႐ို႕ပါဝင္သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္ ရခိုင္ဒဂၤါး ၁၄၈ ျပား၏ ဓာတ္ပံုမ်ား ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဦးစံသာေအာင္၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' စာအုပ္ ထြက္ေပၚလာေသာ အခါ ပညာေရး တကၠသိုလ္ လက္ေထာက္ ကထိက ဦးတိုးလွ (တကၠသိုလ္မ်ား သမိုင္းသုေတသန ဦးစီးဌာန၊ ဒုတိယ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ တိုးလွ) က တကၠသိုလ္ ပညာပေဒသာ စာေစာင္တြင္ - <br /> <br /> "… မစၥတာ ဒူ႐ြိဳင္ဆယ္ စီစဥ္ေသာ ဖယ္ယာျပတိုက္ဟိ'ဒဂၤါးမ်ားစာရင္း' ေခၚ စာအုပ္ႏွင့္ ဆာ အသာဖယ္ယာ ျပဳစုေသာ 'ရခိုင္၊ ပဲခူးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒဂၤါးမ်ား' ဟူေသာ စာအုပ္႐ို႕ကို ပံုႏွိပ္ၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ယင္းစာအုပ္႐ို႕မွာ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထား၍ လြန္စြာလည္း ေရွးက်၍ နိန္ေသာ စာအုပ္မ်ား ျဖစ္ေခ်သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အတြင္း၌ ေရွးက သြန္းခတ္ ထုတ္လုပ္ခေသာ ဒဂၤါးမ်ား အေၾကာင္းကို ျမန္မာဘာသာ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာတို႔ျဖင့္ အသစ္ ထပ္မံ ေရးသား ျပဳစုရန္ လိုအပ္ေပသည္။" <br /> <br /> အထက္ပါ စာပုိဒ္ကို ေရွးေဟာင္း သုေတသန ၫႊန္ၾကားေရးဝန္၏ ၁၉၅၇-၅၈ ခုႏွစ္အတြက္ ႏွစ္ခ်ဳပ္ အစီရင္ခံစာ (စာ-၄) မွ ထုတ္ႏုတ္ ေဖာ္ျပပါသည္။ <br /> <br /> <b><i>"ေ႐ႊငံုးမင္း အၿမီးေမွ်ာ္သလုိ အႏွစ္ ၂ဝ ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ မေပၚလာေသးတကား။ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ေနရာမွ ေမွ်ာ္လင့္ မွန္းဆ ၾကည့္ႏိုင္တတ္သည္ထက္ ပို၍ေကာင္းေသာ၊ ရခိုင္ဒဂၤါး သမိုင္း က်မ္းတေစာင္ ထြက္ေပၚလာေပၿပီ။ ယင္းကား ဦးစံသာေအာင္၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား'</i> </b>ပင္တည္း။<br /> <span class="data-post"><b><i>“ ေရွးေဟာင္း ဒဂၤါးတျပားသည္ ေခတ္တေခတ္၏ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စာပီ အႏုပညာႏွင့္ ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္မႈ ဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈႀကီး တရပ္လံုးကို လႊမ္းျခံဳထားရကား အမ်ိဳးသား သမိုင္းကို သိလုိသူတိုင္း ဒဂၤါးသမိုင္းကို ေလ့လာၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ထိုသို႔ေသာ သမိုင္းအတြက္ ဦးစံသာေအာင္၏ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား' သည္ ပုဗၺမဂၤလာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သကၠတဘာသာ ကြၽမ္းဝင္လိုသူမ်ား၊ ေရွးေဟာင္း အကၡရာ လက္ေရးပညာကို ေလ့လာလိုသူမ်ား၊ သမိုင္းပညာသွ်င္မ်ား၊ ေဘာကေဗဒ ပညာရွင္မ်ား စသည္႐ို႕ ေလ့လာထိုက္သည့္ က်မ္းတဆူ ျဖစ္သည္" </i></b>ဟု လိႈက္လႈိက္လွဲလွဲ ႀကိဳဆို ေဝဖန္ထားပါသည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္၏ ေနာက္ဆံုးလက္ရာမွာ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ဝီခေရ ေခတ္ေဟာင္း ရခိုင္ ဗုဒၶ အႏုပညာလက္ရာမ်ား 'The Buddhist Art of Ancient Arakan' စာအုပ္ ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္တြင္ ေအဒီ ၈ ရာစု အာနျႏၵမင္း မတိုင္မီ ရခိုင္ ရာဇဝင္လာ မင္းဆက္မ်ားကို ေခတ္သံုးေခတ္ ပိုင္းျခား၍ မင္းဆက္ ဇယားမ်ားႏွင့္ တင္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ဓညဝတီႏွင့္ ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္း႐ို႕ကို ေျမပံုအၫႊန္းႏွင့္ အေသးစိတ္ ေလ့လာ တင္ျပထားသည္။ ထိုမွတဆင့္ ရခိုင္ေဒသမွ တူးေဖာ္ တြိ႕ရေသာ ဗုဒၶ ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုင္ရာ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား၏ မုျဒာဟန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေဆြးေႏြး တင္ျပသည္။ ထို႔ျပင္ ထူးျခားေသာ မကိုဋ္ေဆာင္း ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ၿဖိဳးဟန္ (ဗိုက္ပူ) ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ေလ့လာ ယွင္းလင္းထားသည္။ ဗုဒၶ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား အျပင္ ရခိုင္ ေရွးေဟာင္းဒဂၤါးမ်ား၊ အုတ္ခြက္မ်ား၊ ေၾကးနီျပား၊ ေၾကးေခါင္းေလာင္းႏွင့္ ေၾကးဆီမီးတိုင္ ႐ုပ္တု အမ်ိဳးမ်ိဳး ဓာတ္ပံု၊ ေျမပံု၊ ေက်ာက္စာ မိတၲဴမ်ား ပါဝင္ရာ ေခတ္ဦးရခိုင္ ဗုဒၶ အႏုပညာႏွင့္ ပတ္သက္၍ အားရဖြယ္ က်မ္းတေစာင္ဟု ပညာသွ်င္မ်ားက သံုးသပ္ခသည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္ကို အဖ အၿငိမ္းစား စက္ရွင္ တရားသူႀကီး ဦးသာဇံဦး (K.S.M., A.T.M.) ႏွင့္ အမိ ေဒၚမဘု ႐ို႕မွ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၇ ရက္နိန္႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ မိခင္မွ ကိုလိုနီေခတ္ဦး အလြန္ ထင္ရွားေသာ ရခိုင္သူေဌးႀကီး ဦးရဲေက်ာ္သူ၏ အႏြယ္ ျဖစ္သည္။ <br /> <br /> ငယ္စဥ္က ရန္ကုန္ တီတီစီေက်ာင္း၊ သာယာဝတီ၊ ျမင္းျခံ၊ စစ္ေတြ အစိုးရ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပညာသင္၍ ၁၉၄ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ တန္းျမင့္ ေက်ာင္းထြက္ စာေမးပြဲကို စစ္ေတြ အစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေအာင္ျမင္သည္။ ႐ူပေဗဒႏွင့္ ဓာတုေဗဒ ဘာသာရပ္မ်ားတြင္ ဂုဏ္ထူးရသည္။ ၁၉၄ဝ-၄၁ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္၊ ၁၉၄၅-၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ကာလကတၲား တကၠသိုလ္႐ို႕တြင္ ပညာသင္ၾကား၍ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွ ဘီအက္စ္စီ ႐ူပေဗဒ ဂုဏ္ထူးတန္းကို ပထမ အဆင့္မွ ေအာင္ျမင္သည္။ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္မွ မဟာသိပၸံဘြဲ႕ (A.M.) ကို ႐ူပေဗဒျဖင့္ ရခသည္။ <br /> <br /> ၁၉၅ဝ-၅၁ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ႐ူပေဗဒဌာန သ႐ုပ္ျပဆရာ၊ ၁၉၅၁-၅၄ တြင္ လက္ေထာက္ကထိက၊ ၁၉၅၄-၆၄ တြင္ ကထိက၊ ၁၉၆၄-၇ဝ ပါေမာကၡ၊ ၁၉၇ဝ-၇၂ တြင္ တကၠသိုလ္မ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ေရး႐ံုး ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး၊ ၁၉၇၂-၈၁ ခုႏွစ္တြင္ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ တာဝန္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခသည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ရခိုင္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အသင္း ဥကၠ႒၊ ရခိုင္တန္ေဆာင္ အဂၤလိပ္စာ အတိုင္ပင္ ခံစာတည္း၊ ၁၉၆၆-၇ဝ တြင္ တကၠသိုလ္မ်ား တိုင္းရင္းသား စာပီႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ေကာ္မတီ ဒုတိယ ဥကၠ႒၊ ၁၉၇ဝ-၈၁ ခုႏွစ္တြင္ နာယက၊ တကၠသိုလ္မ်ား အားကစား အဖြဲ႕ ဥကၠ႒၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသန အသင္း အမႈေဆာင္၊ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ား ဆိုင္ရာ မူဝါဒအဖြဲ႕ အတြင္းေရးမွဴး၊ တကၠသိုလ္ ပညာပေဒသာ စာေစာင္ႏွင့္ တကၠသိုလ္ သုေတသန စာေစာင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စာတည္းအဖြဲ႕ ဥကၠ႒၊ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ႐ူပေဗဒဌာန ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါေမာကၡ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခပါသည္။ ပထမအႀကိမ္ႏွင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြ မဲဆႏၵနယ္မွ ေ႐ြးခ်ယ္ ခံရသည္။ <br /> <br /> ၁၉၅၄-၇ဝ ခုႏွစ္ အတြင္း အိႏၵိယ၊ တ႐ုတ္၊ ၾသစႀတီးယား႐ို႕တြင္ က်င္းပေသာ အဏုျမဴ စြမ္းအင္ဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား တက္ေရာက္၍ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္၊ တ႐ုတ္ျပည္ ပီကင္းတြင္ က်င္းပေသာ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ႏွီးေႏွာ ဖလွယ္ပြဲတြင္ Aims and Paractice of Physics Teaching in Burma (Myanmar) စာတမ္းကို တင္သြင္းခသည္။ ပညာေရး ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္ျဖင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ (၁၉၇၃)၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု (၁၉၇၅)၊ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ (၁၉၇၇) ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ လားေရာက္ခသည္။ <br /> <br /> ပံုႏွိပ္ ထုတ္ဝီခေသာ သိပၸံပညာ ဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ားမွာ ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္ခႏွင့္ တြဲ၍ 'အေျချပဳ ႐ူပေဗဒ' (၄ တြဲ) (၁၉၇၁)၊ '႐ူပေဗဒအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ' (၁၉၇၁)၊ 'ကြန္ပ်ဴတာ' (၁၉၇၃)၊ 'အက္တမ္ႏွင့္ ႏ်ဴကလီးယား စြမ္းအင္' (၁၉၇၄) ႐ို႕႐ြီးသား၍၊ '႐ူပေဗဒအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ' စာအုပ္ျဖင့္ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္၊ အမ်ိဳးသား စာပီဆုကို သိပၸံႏွင့္ အသံုးခ် ဘာသာရပ္ အတြက္ ရခသည္။ စာေပဗိမာန္မွ ဦးေဆာင္ က်င္းပေသာ သိပၸံ စာပီ ႏွီးေႏွာ ဖလွယ္ပြဲတြင္ 'လူထုအတြက္ သိပၸံစာပီ' စာတမ္း တင္သြင္း၍ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ဝီခသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ထုတ္ဝီေသာ Working People's Daily, The Guardian ႐ို႕တြင္ ႐ူပေဗဒ သိပၸံပညာ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ရခိုင္သမိုင္း အႏုပညာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ အမ်ားအျပား႐ြီးသားခသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ စာအုပ္ အျဖစ္ ထုတ္ဝီရန္ က်န္ရွိနိန္သီးသည္။ သာဓက ျပရေသာ္ ဂါဒီးယန္း သတင္းစာတြင္႐ြီးသားခေသာ ရခိုင္ မဟာမုနိ ဘုရားသမိုင္း (Legend of Mahamuin) ျဖစ္သည္။ <br /> <br /> ဦးစံသာေအာင္သည္ ဌာနဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ေရွးေဟာင္း ရခိုင္သမိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုင္ရာ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္႐ြက္နီစဥ္ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္၊ ေမ ၂၅ ရက္နိန္႔တြင္ ႐ုတ္တရက္ ကြယ္လြန္ခပါသည္။ <br /> <sup class="reference" id="cite_ref-0"><a href="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%A6%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%B6%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%A1%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9#cite_note-0" title=""><br /> </a></sup> <br /> <a href="http://kyaukphrunet.blogspot.com/2011/01/blog-post_9623.html" id=".E1.80.A1.E1.81.AB.E1.82.8A.E1.80.94.E1.80.B9.E1.80.B8" name=".E1.80.A1.E1.81.AB.E1.82.8A.E1.80.94.E1.80.B9.E1.80.B8"></a></span><br /> <h2><span class="editsection"></span><span class="mw-headline">အၫႊန္း</span></h2><ol class="references"><li id="cite_note-0">&nbsp;ေမာင္ေဇယ်ာ [မိုးဂ်ာနယ္၊ အမွတ္ ၆၊ ဇြန္ ၂ဝဝ၅]</li> </ol>၁။ ေစာထြန္းေအာင္၊ ေဒါက္တာ။ 'ဦးစံသာေအာင္ႏွင့္ ဘဝမွတ္တိုင္မ်ား'၊ ရခိုင္တန္ေဆာင္၊ အမွတ္ ၁၉ (၁၉၆၆) စာ ၁၅-၂၃။ <br /> ၂။ စံသာေအာင္၊ ဦး။ 'ေအဒီ ေျခာက္ရာစုႏွင့္ ယင္းမတိုင္မီ ရခိုင္ျပည္သံုး အကၡရာ'။ ရန္ကုန္၊ ဥမၼာေအာင္စာေပ၊ ၁၉၇၄။ <br /> ၃။ တိုးလွ၊ ဦး။ 'ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ား၊ စာအုပ္ေဝဖန္ခ်က္'၊ တကၠသိုလ္ ပညာပေဒသာ စာေစာင္။ တြဲ ၁၃၊ မွတ္ ၅ (စက္တင္ဘာ ၁၉၇၉) စာ ၁၇ဝ-၁၇၂။ <br /> ၄။ Embree, John F.Biliography of the People's and cultures of Mainland Southeast Asia, by John F. Embree and Lillian Ota Dotson. New Haven: Yale University, 1950.<br /> <span class="data-post">&nbsp;.............</span><br /> <span class="data-post"><span style="color: red; font-size: small;"><b><a href="http://kyaukphrunet.blogspot.com/2011/01/blog-post_9623.html">Kyaukphru Youths Net</a> မွကူးယူထားပါသည္။</b></span></span>http://thelightofarakan.blogspot.com/2011/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Arakkha Mog)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-5646889739892185864Mon, 27 Dec 2010 02:45:00 +00002010-12-26T18:45:23.241-08:00အမ်ဳိးသားေရကဗ်ာလူဟူသည္မွာ၊ ဓမၼတာတည့္<br /> “ရီႀကိဳင္ရာ ျမက္ႏုရာ” ႐ွာကတ္လည္း။<br /> <br /> ဤသည္စကား၊&nbsp; ငါစဥ္းစားမိ<br /> ငါမြီးေရၿမီ၊ အဖျပည္ကို<br /> ဤနီရာသည္၊&nbsp; ရီမႀကိဳင္ဟု<br /> ေသြဖယ္ေၾကာခိုင္း သင့္သလား။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ငါမြီးေရျပည္၊&nbsp; အမိၿမီကို<br /> ဤနီရာကား၊&nbsp; ၿမီသားၾကမ္းယွ<br /> ျမက္လွမႏု၊&nbsp; စိတ္ဝယ္ခုလ်က္<br /> စိန္႔ထြက္ေၾကာခိုင္&nbsp; သင့္သလား။<br /> <br /> “ျမင့္ျမတ္စိတ္ဓာတ္၊&nbsp; ငတ္ခ်င္ငတ္စီ<br /> ဝတ္ထားသီလ၊&nbsp; ခြါမခ်ေခ်”။<br /> <br /> ဘဝတိုက္ပြဲ၊&nbsp; ရင္ဆုိင္ႏႊဲယင္း...<br /> ယံုၾကည္ခ်က္ၿမဲ၊&nbsp; စြန္႔႐ႊတ္ရဲယင္း...<br /> ေမွ်ာ္လင္းခ်က္ဇြဲ၊ အားမာန္ခဲယင္း...<br /> <br /> ရဲရင့္သတၱိ၊&nbsp; သိကၡာျပည့္ျဖင့္<br /> မိမြီ ဖမြီ၊&nbsp; ဇာတိၿမီကို<br /> ရီႀကိဳင္လည္းစု၊ ျမက္လည္းႏုေအာင္<br /> ရီၾကည္လည္းရ၊&nbsp; ျမက္လည္းလွေအာင္<br /> စြမ္းေဆာင္ကတ္ဖို႔ မလိုလား။<br /> ...........<br /> <b><i>ေမာင္ႏွစ္သိမ့္</i></b><br /> ----------------<br /> မွတ္ခ်က္။ &nbsp;။ ရခိုင္မဂၢဇင္း အမွတ္ ၃၁၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ထုတ္စာအုပ္မွကူးယူၿပီးေက ရခိုင္ပိုင္ျပန္႐ြီးပနာ ေဖာ္ျပလိုက္ပါေရ။http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/12/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-2360020887542805156Sun, 26 Dec 2010 02:29:00 +00002010-12-25T18:30:41.130-08:00အမ်ဳိးသားေရကဗ်ာငါ့ၿမီျပင္မွာ<br /> ခိုးဝင္ထြန္းယက္ &nbsp;သီးႏွံထြက္ၿပီး<br /> စ်ီးထက္တင္ေရာင္း &nbsp;အျမတ္ေကာင္းရ<br /> ဝမ္းဝေဂါင္းေထာင္ &nbsp;မိစၦာေကာင္တိ<br /> ႏွာေရာင္ေကာင္ေကာက္ေကာက္ &nbsp;မ်က္လံုးေနာက္ဗ်ာယ္<br /> ယာေမ်ာက္က &nbsp;ယာသွ်င္ကိုႏွင္နီေရ။<br /> <br /> ငါ့ရီျပင္မွာ<br /> ခိုဝင္ငါး႐ွာ &nbsp; ငါးရလာၿပီး<br /> စ်ီးမွာတင္ေရာင္း &nbsp;အျမတ္ေကာင္းရ<br /> ဝမ္းဝေဂါင္းေထာင္ &nbsp;မိစၦာေကာင္တိ<br /> ႏွာေရာင္ေကာက္ေကာက္ &nbsp; မ်က္လံုးေနာက္ဗ်ာယ္<br /> ျပားေမ်ာက္က &nbsp;ျပားသွ်င္ကိုႏွင္နီေရ။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ယာေမ်ာက္ျပားေမ်ာက္ &nbsp; လာမႊီေႏွာက္လို႔<br /> ၿမီေျခာက္ရီႏြမ္း &nbsp;အမြီခမ္းေရ<br /> စိတ္ဝမ္းကြဲျပား &nbsp;ငါ့႐ို႕ၾကားမွာ<br /> ဓား႐ိုးကမ္းသူ &nbsp;ငြီမက္သူကို<br /> တမူစံရေဖြ &nbsp;ျဖစ္နီေရ။<br /> <br /> အဆိပ္ပင္ကို<br /> မျမင္ရသိ &nbsp;ရီတိသြန္းေလာင္း<br /> ေကာင္းေကာင္းႀကီးထြား &nbsp;မြားမ်ဳိခံရ<br /> ကမၻာၿမီျပင္ &nbsp;အမ်ားပင္ဟိ<br /> သိပါဖိ။<br /> <br /> သရက္ပင္ကို &nbsp;ေညာင္ပင္မ်ဳိေရ<br /> ျမတ္ေစတီကို &nbsp;ေညာင္ပင္မ်ဳိေရ<br /> ထိုဥပမာ သင္ခန္းစာကို<br /> ငါ့႐ို႕သတိ ထားရဖို႔။<br /> <br /> နယ္ခ်ဲ႕လက္သစ္ &nbsp;မိစၦာညစ္ကို<br /> အျမတ္ကႏႈတ္ &nbsp;ေပါင္းကိုသုတ္သင္<br /> ကိုယ့္ၿမီျပင္နန္႔ &nbsp;ရီျပင္ဘဝ<br /> ထာဝရတည္တံ့&nbsp;ႏိုင္စီသတည္း။<br /> (ကမၻာ့“မသိမသာနယ္ခ်ဲ႕” မ်ားသို႔..)<br /> ------------------<br /> သႏၱာေမာင္ေမာင္<br /> <br /> <br /> မွတ္ခ်က္။ &nbsp;။ ရခိုင္မဂၢဇင္း အမွတ္ ၃၁၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ထုတ္စာအုပ္မွကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါေရ။http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/12/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (Anonymous)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-7402743204308109047Wed, 22 Dec 2010 19:15:00 +00002010-12-25T08:00:32.846-08:00ရခိုင္ရခိုင္စာပီရခိုင္သူ/သား တစ္ရပ္လံုးသို႕ ပီးပို႕လိုက္ပါယင့္<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ရို႕ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ မွ ကမကထ လုပ္ျပီး<br /> ရခိုင္စာအရီးအသား တစ္ရပ္ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးထားခ်က္ မ်ားကို တျခား<br /> ရခိုင္သူ/သား မ်ားလည္း ပါ၀င္ပူးေပါင္းျပီး ေဆြးေႏြးပီးႏိုင္ရန္<br /> ပီးပို႕လုိက္ပါရယ္။<br /> <br /> အခုပို႕ပီးရယ္ စာတန္းတိကို ဖတ္ျပီးေက အားလံုးလက္ခံႏိုင္ေသာ ရခိုင္စာ<br /> အရီးအသား တစ္ရပ္ေပၚေပါက္ေအာင္ ေဆြးေႏြး အၾကံျပဳပီးကတ္ပါလို႕ ႏိုးေဆာ္<br /> တိုက္တြန္းလိုက္ရပါရယ္။<br /> <br /> ရခိုင္စာ အရီးအသား တစ္ရပ္ေပၚေပါက္ေရး ေကာ္မတီ<br /> ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္<br /> <div>ေရးပါတီ<br /> စစ္ေတြျမိဳ႕</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK7YAVSm2l3sJE_arDsCCfHmbRpM5Mk85t9njYRMZbDDQEEgQSsYcxp3eHL1zs8FiHVnLNiqNg27ey5ZhD_w50UIqLClXuNHVfKAkEg1yKRJLMXVCVSzU0sev7v3BvjUYsPOD4exUrnEI/s1600/0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK7YAVSm2l3sJE_arDsCCfHmbRpM5Mk85t9njYRMZbDDQEEgQSsYcxp3eHL1zs8FiHVnLNiqNg27ey5ZhD_w50UIqLClXuNHVfKAkEg1yKRJLMXVCVSzU0sev7v3BvjUYsPOD4exUrnEI/s640/0.jpg" width="465" /></a></div><br /> <a name='more'></a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXHgWBMrvoB_9k_uiO_fcrstOTkQHiBthBzWJLJBLle2q-Qk1TDUvAdRiwjXIzrmDLSK7dE977EqUFQybx9ve_cx9leDSJjFb76UT6qfisEpNbPSmVulByvlRCc-ynU-pwRGrG_OjkwBc/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXHgWBMrvoB_9k_uiO_fcrstOTkQHiBthBzWJLJBLle2q-Qk1TDUvAdRiwjXIzrmDLSK7dE977EqUFQybx9ve_cx9leDSJjFb76UT6qfisEpNbPSmVulByvlRCc-ynU-pwRGrG_OjkwBc/s640/1.jpg" width="460" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWNulN5NXsAV_P7GQoRHlu-WqQkvIneF1WAF2kRXTgelLiptIVa7vpvZN7pm7mQMM37_8pg_X-yX4MbEWNeat35xJRG5WLo98Zd4GvNKht8bvo2N5DRpBoppeZ4JMfCuU7BFFrWwg4yF0/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWNulN5NXsAV_P7GQoRHlu-WqQkvIneF1WAF2kRXTgelLiptIVa7vpvZN7pm7mQMM37_8pg_X-yX4MbEWNeat35xJRG5WLo98Zd4GvNKht8bvo2N5DRpBoppeZ4JMfCuU7BFFrWwg4yF0/s640/2.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfk7i80Iv5Hl3g1k-_nH61G6rl5KzoY33tu5BxEu4pt8bFVgO6XB3SNRbS3cudBf1FiWf8LrglksBAGHD7CbA3VSU4bP-cVlRHl6quIXhPoCtavh72awXG6g7weSqpSV0gT_4TqY6uIXA/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfk7i80Iv5Hl3g1k-_nH61G6rl5KzoY33tu5BxEu4pt8bFVgO6XB3SNRbS3cudBf1FiWf8LrglksBAGHD7CbA3VSU4bP-cVlRHl6quIXhPoCtavh72awXG6g7weSqpSV0gT_4TqY6uIXA/s640/3.jpg" width="460" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigBTpl4POD-QKmUiz7DTkENQPlotPPleGtitMQUxdJ1mjPg3kBpJlkTo7pAe4e6Hiu2RashaFI9VYdEwRfnrQOHQtQJv-7KCth_yr78SjxzC4AeR1_snfZq0wc95JOF2LK4vL1wbDmM0g/s1600/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigBTpl4POD-QKmUiz7DTkENQPlotPPleGtitMQUxdJ1mjPg3kBpJlkTo7pAe4e6Hiu2RashaFI9VYdEwRfnrQOHQtQJv-7KCth_yr78SjxzC4AeR1_snfZq0wc95JOF2LK4vL1wbDmM0g/s640/4.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8K6EkJ5vJ8fVSVC0GE07MW69BPP2VGo3wlnfWLTe4-Pa4LIpVdudhy1d9RohU1oz-BbKbkd5-f2z4GwlcmfTozgkv682jSdy9uFr2Dms6fl5lkBkPDCJy2z0GI8c-eb5tdSrCLM9yZCk/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8K6EkJ5vJ8fVSVC0GE07MW69BPP2VGo3wlnfWLTe4-Pa4LIpVdudhy1d9RohU1oz-BbKbkd5-f2z4GwlcmfTozgkv682jSdy9uFr2Dms6fl5lkBkPDCJy2z0GI8c-eb5tdSrCLM9yZCk/s640/5.jpg" width="460" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzb5VaeF6HPQjtli_qOBSoPHQeZZFs7HN_PtMpHYjFuaKPvXnfWhyuH1xSYdleQIqxP4PBTlNwRllsQrDJkXPJ0N13c5oE_Q_7QhCXvDdD6ZJJCOwwPdnjhN5bL1S4-62Wuyc39NncQbE/s1600/6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzb5VaeF6HPQjtli_qOBSoPHQeZZFs7HN_PtMpHYjFuaKPvXnfWhyuH1xSYdleQIqxP4PBTlNwRllsQrDJkXPJ0N13c5oE_Q_7QhCXvDdD6ZJJCOwwPdnjhN5bL1S4-62Wuyc39NncQbE/s640/6.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE3ovstDQFEcMPPittnG6vUSgpHclm03EYTHZPHbGU6xG92xZ-IqzfoIHphL0fxeXWw6l0pu_ZYg3YT2Rtbwxt5Z1hyJUWMOThD2M4WCFFG7f2aM2ueYwIrfwEQPKdhzZbvqDx9qZTb_0/s1600/7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE3ovstDQFEcMPPittnG6vUSgpHclm03EYTHZPHbGU6xG92xZ-IqzfoIHphL0fxeXWw6l0pu_ZYg3YT2Rtbwxt5Z1hyJUWMOThD2M4WCFFG7f2aM2ueYwIrfwEQPKdhzZbvqDx9qZTb_0/s640/7.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzWb-U0bzcQWdGQuYvt7cIXoV5ApjbkvG3lc6ZpiulUaCO2aYv5ThTbGxLy2QowOAEdkyiASw4_bxGpaHGG-LoLEgip93dJEzKIEKZZsnPziDKGXNHoklQHh_rmJNDbPt4ElvsH3dw-Fg/s1600/8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzWb-U0bzcQWdGQuYvt7cIXoV5ApjbkvG3lc6ZpiulUaCO2aYv5ThTbGxLy2QowOAEdkyiASw4_bxGpaHGG-LoLEgip93dJEzKIEKZZsnPziDKGXNHoklQHh_rmJNDbPt4ElvsH3dw-Fg/s640/8.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNaDwofGiq6lvlW7CsbpBS0VMTglWncXUz60M6udJXddQTGxZdFp7gBHDCusm70_3zE7JpcyqY90Bh5KW_M-7gwcgaewJ0YoihOEoDBdUTUzoJTFTNegsozo3hl2K-QdpNBJCN7zBSw78/s1600/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNaDwofGiq6lvlW7CsbpBS0VMTglWncXUz60M6udJXddQTGxZdFp7gBHDCusm70_3zE7JpcyqY90Bh5KW_M-7gwcgaewJ0YoihOEoDBdUTUzoJTFTNegsozo3hl2K-QdpNBJCN7zBSw78/s640/9.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsNe-GTGAaBNq2ifQnOA931JLXe3_cQ-oFICGBr3dFiAiTTbKvU8X-NgglVdK3lXCwV9S_ysT9MQAMVn-VfduZAStCRyonKn7BrlJkFndswELAO5TUzFOLlQ-XC3O9JZEu3fMRLfcK6AA/s1600/10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsNe-GTGAaBNq2ifQnOA931JLXe3_cQ-oFICGBr3dFiAiTTbKvU8X-NgglVdK3lXCwV9S_ysT9MQAMVn-VfduZAStCRyonKn7BrlJkFndswELAO5TUzFOLlQ-XC3O9JZEu3fMRLfcK6AA/s640/10.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0J9xhCmwTUnSJHcuzkAeNMccbK8JzvIJx1jaLV-Kki-QRQguZ0XZMe-_laAznSIlYuI2M0UqcetNBNL8ejZ3NQqRHZ_ldUOH1TbNYHQY5_Mp5Uqf3GnRaBM9Xpt2gvHBd52gHR2OXXBk/s1600/11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0J9xhCmwTUnSJHcuzkAeNMccbK8JzvIJx1jaLV-Kki-QRQguZ0XZMe-_laAznSIlYuI2M0UqcetNBNL8ejZ3NQqRHZ_ldUOH1TbNYHQY5_Mp5Uqf3GnRaBM9Xpt2gvHBd52gHR2OXXBk/s640/11.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXrV3_Xxp0nL-PfThyGutzRCSAj2SAfKlnXkyavdS6BRFvVu5OxV8BKVKRH1lGbM6djqUo5Bez9fZBJO08SyOkJ32N4CHDzQ4m8VPp8VzfkJXraFiYccK0_XeshUNMKoAwtr86euD5eIg/s1600/12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXrV3_Xxp0nL-PfThyGutzRCSAj2SAfKlnXkyavdS6BRFvVu5OxV8BKVKRH1lGbM6djqUo5Bez9fZBJO08SyOkJ32N4CHDzQ4m8VPp8VzfkJXraFiYccK0_XeshUNMKoAwtr86euD5eIg/s640/12.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLQ_ry-mI_bGqNVK0eatnG2mCzZmdFoYy0SuPCO6IvGL62e81yG90dT07j0SfZSNyL9w1jfeyUK383zkLTvlcd9cYq3gItr45EpuOE_AKbwn5F9v5ASAO5dYqArymZ0eEoA43cCvJeLT4/s1600/13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLQ_ry-mI_bGqNVK0eatnG2mCzZmdFoYy0SuPCO6IvGL62e81yG90dT07j0SfZSNyL9w1jfeyUK383zkLTvlcd9cYq3gItr45EpuOE_AKbwn5F9v5ASAO5dYqArymZ0eEoA43cCvJeLT4/s640/13.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsbiLCszo6ygDgKEEH6Gn82MoSI6hIfIBl_2P3-W1ulGwWMIszVxwbwqEOW9FOZgs6xTSG0jt03ArbSs0Gv00PyemgQEcNT18kTj8wE2CXQqOC7gu3RGwWwSIQb9lwM0ZSywYvHL4v_8U/s1600/14.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsbiLCszo6ygDgKEEH6Gn82MoSI6hIfIBl_2P3-W1ulGwWMIszVxwbwqEOW9FOZgs6xTSG0jt03ArbSs0Gv00PyemgQEcNT18kTj8wE2CXQqOC7gu3RGwWwSIQb9lwM0ZSywYvHL4v_8U/s640/14.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1fJJn4xZ2L5k6j5zRBU4wzShbDAy0oUPbq6XYevNJaYnpC0Bcr6dyN_bzLH2NQ_QI8IAAYBx_DWv4IJZhlThKdjZCd37_8g6RmBOKYTw6LD57b8xjfASYG_9CsDEApv61NLkt2dMzomY/s1600/15-a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1fJJn4xZ2L5k6j5zRBU4wzShbDAy0oUPbq6XYevNJaYnpC0Bcr6dyN_bzLH2NQ_QI8IAAYBx_DWv4IJZhlThKdjZCd37_8g6RmBOKYTw6LD57b8xjfASYG_9CsDEApv61NLkt2dMzomY/s640/15-a.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT7WuW-SrM9TrSSwUrOSfdyugJo6mBtfAn-cWRzgwLtYRdKZgueeFdr4irxXTpIcFqbl1cEspB1yqQGhRkVdUVzOER6FhCJU4NadwaXCZEA5EgSc2isX0zjGH0I6X9Oh3X2XDTKzK3xZQ/s1600/16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT7WuW-SrM9TrSSwUrOSfdyugJo6mBtfAn-cWRzgwLtYRdKZgueeFdr4irxXTpIcFqbl1cEspB1yqQGhRkVdUVzOER6FhCJU4NadwaXCZEA5EgSc2isX0zjGH0I6X9Oh3X2XDTKzK3xZQ/s640/16.jpg" width="454" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuPtffZXouhZ4ACQoSpesmVBKmbAh3wDvLBdYCFD1uJvy8ba9NV5KsUCLE0jF9gG7OjQdqM3HTmq9Y4OGeBgWqfSjFVzO7iJwhpm4npKBdAhK2PA3MISP2VT6jY2pUV6tpMGahk94nF2E/s1600/17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuPtffZXouhZ4ACQoSpesmVBKmbAh3wDvLBdYCFD1uJvy8ba9NV5KsUCLE0jF9gG7OjQdqM3HTmq9Y4OGeBgWqfSjFVzO7iJwhpm4npKBdAhK2PA3MISP2VT6jY2pUV6tpMGahk94nF2E/s640/17.jpg" width="456" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin8e9uU7Pa4hsx1TAf9PFfcnYT8iusHyBZz7tWrbbhfmLX_Q0_-jZzqEBStYwjCoiP20Jzzp5UPRMqQNSPwW2IffZp4v2Zo8cZQnjJAw6ARZXieHIrV0mqfLr9FmNRc5KHPHXoqFSGRh0/s1600/18.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin8e9uU7Pa4hsx1TAf9PFfcnYT8iusHyBZz7tWrbbhfmLX_Q0_-jZzqEBStYwjCoiP20Jzzp5UPRMqQNSPwW2IffZp4v2Zo8cZQnjJAw6ARZXieHIrV0mqfLr9FmNRc5KHPHXoqFSGRh0/s640/18.jpg" width="467" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkbyOl1p2rQcKuje2lwmZsMfnRmHpLMr0nx_BudYXsJESopEWZvIH8Zl2Bx0ifY_717Hacc4dRrAu753rHrSMNBdOwlj7tP7fMwewlHCmf6MI2Q6eN4qSWwAwo_4_S-lpWsYYR1y3aAFk/s1600/19.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkbyOl1p2rQcKuje2lwmZsMfnRmHpLMr0nx_BudYXsJESopEWZvIH8Zl2Bx0ifY_717Hacc4dRrAu753rHrSMNBdOwlj7tP7fMwewlHCmf6MI2Q6eN4qSWwAwo_4_S-lpWsYYR1y3aAFk/s640/19.jpg" width="460" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcRzbYxnXsGM0l26RyNlpOfKv4gdkDwrhr5sXWVryj4-gsdU599c56L_kPaZDF10ysZKxPzOllcmH18fgORklLVSprapLWImGENbnUWdREICP-AKLqNLo3Z3-N5e9CY7oO0okrAaMZaDs/s1600/20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcRzbYxnXsGM0l26RyNlpOfKv4gdkDwrhr5sXWVryj4-gsdU599c56L_kPaZDF10ysZKxPzOllcmH18fgORklLVSprapLWImGENbnUWdREICP-AKLqNLo3Z3-N5e9CY7oO0okrAaMZaDs/s640/20.jpg" width="454" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgluhCH5lO9kfGg-D6-NO6No5Tea4R61TYiWQ272c0QSZHTB6N9UuY5HZb78AQQo_hcs-JhR3c6s401nCcHxu45qfON0tHriSRYeatNXzVN_nSxyHOpTyGTS_UpsCJ-y-V3Lk6z9QFqs6s/s1600/21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgluhCH5lO9kfGg-D6-NO6No5Tea4R61TYiWQ272c0QSZHTB6N9UuY5HZb78AQQo_hcs-JhR3c6s401nCcHxu45qfON0tHriSRYeatNXzVN_nSxyHOpTyGTS_UpsCJ-y-V3Lk6z9QFqs6s/s640/21.jpg" width="467" /></a></div><div></div>--http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ညိဳသာထြန္း)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-185034704844134803Tue, 23 Nov 2010 14:26:00 +00002010-11-23T06:26:35.862-08:00တျခားဝတၳဳ“စြန္လာ သစ္ငုတ္လား၊ သစ္ငုတ္ဆိုထိုင္နိန္၊ စြန္ဆို ထလိုက္၊ ၾကက္မမေကာင္း ၾကက္ေခ်ေကာင္း ပိေယာင္ ပိေယာင္၊ ၾကက္မ မေကာင္း ၾကက္ေခ် ေကာင္းပိေယာင္၊ပိေယာင္” ………….<br /> <br /> အဘုေခ်တိကစပ္နိန္ကတ္ေတ အသံ……. ၀ါကြ်တ္လျပည့္ဖို႔ယာျဖစ္လို႔ နျပင္တိေျခာက္၊ နီပူေတာက္ဖို႔ အားယူလာေရအခ်ိန္၊ ရွစ္ခြင္၀ဠာတိုင္းမွာ မိုးတစ္ျပ နိီတစ္ျပနန္႔…….။ ျဖဴမေခ်ရို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ကေကာင္း ကစပ္မက္ေတ…….နိန္႔စိုင္ရက္ျပတ္၊ ညတိုင္းမခ်ဴ ကစပ္ကတ္ေတ……<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsMn-TQWGghIRhNwoPFBVDEI4qDkELMTwHdiTv0ppXNpFGoI9JzR9VNhXGFv5pB-GPjmvu15x4ZdYnCViE7hzJLEHNNefKNuOswEi1VDBv7GFM5tMyJtOlBFmR6Z7yAzbMDQNimiZPGx2D/s1600/DSCF9152.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsMn-TQWGghIRhNwoPFBVDEI4qDkELMTwHdiTv0ppXNpFGoI9JzR9VNhXGFv5pB-GPjmvu15x4ZdYnCViE7hzJLEHNNefKNuOswEi1VDBv7GFM5tMyJtOlBFmR6Z7yAzbMDQNimiZPGx2D/s400/DSCF9152.JPG" width="400" /></a></div><br /> <a name='more'></a><br /> <br /> အိမ္ျခီ ၁၅၀ ဟိေရ ေျမပံုျမိဳ့နယ္က ေဒ ဂူေပါက္ ရႊာေခ်မွာ အသက္(၁၀)ႏွစ္အရႊယ္ ျဖဴမေခ်နန္႔ ရႊယ္တူမီြးလာစြာ ကလိန္႔ေမေခ် ၂၀ ေလာက္ဟိေရ။ အပူအပင္ ကင္းေရအရႊယ္..ေဘာက္ကတတ္အရႊယ္..လူ႔ေလာကကိုေယာင္၀ီေယာင္၀ါး မီးခြန္းတိ မီးတတ္ျပီးေဂ မေျဖတတ္ေတ အရႊယ္…..ေဒကလိန္႔ေမေခ်တစ္စု ေဒရႊာမွာ မီြး၊ ေဒရႊာမွာၾကီး၊ ေဒမွာ ေက်ာင္းတတ္။ (၄)တန္း အစိုးရမႈလတန္းေက်ာင္းမွာ အေျခပညာသင္နိန္ကတ္ေတ…..မိဘတိ အလုပ္စိတ္မ၀င္စား၊ ေယေဂေလ့ ဘာဘာ ရို႕ အမင္ရို႕ လယ္ယာ၊ကိုင္းကြ်န္းအလုပ္တိမွာ အကူအညီရကတ္ေတခ်င့္……..။<br /> <br /> “ ေဟ….ျဖဴမေခ်၊ နရို႕တိ ေနာက္နစ္ဆိုေဂ နားတန္းေရာက္ယာနန္း..အယယ္တန္းေက်ာင္းလားရဖို႔၊ ေပ်ာ္ေအာင္းထမန္း” ………..<br /> <br /> စကားေခ်မပီးတပီးနန္႔ ျျဖဴမေခ်ကို သူ႔ငယ္ခ်င္းမေခ် ဒါေခ်ခိုင္ က ကစပ္နိန္ယင္း လွမ္းမီးေရ……..ကေကာင္းသနားဖို႔ေကာင္းေရ အရိပ္တစ္ခု ျဖဴမေခ် မ်က္နွာမွာ ျဖတ္သန္းလားေရ….ထိုတစ္ရက္၊ႏွစ္ရက္ကသိမ့္ ႏြားေက်ာင္းနိန္ေရ ဘာဘာကို အမင္နန္႔ ထမင္းလားပို႔ခီခါ ေပါက္ပင္ေအာက္မွာ မိသားစု စကားလက္ဆံုက်စြာကို ျဖဴမေခ် သတိရမိလားစြာ။ ………..<br /> <br /> “ သမီးေခ်…..ဘာဘရို႕ကိုၾကည့္စမ္” ဆိုပနာ ဘာဘာ စကားစလာစြာ….။ “ သမီးေခ် သိေရအတိုင္းယာေ၀….ဘာဘာရို႕က ပင္ပန္းဆင္းရဲကတ္ေတမလား၊ ေဒ လယ္တစ္ခ်ိဳင္းေခ်နန္႔ စားဖို႔၊ ၀တ္ဖို႔ အႏိုင္ႏိုင္ပါေ၀…..ယင္းအတြက္နန္႔ သမီးေခ်ကို ေဒႏွစ္ ၄ တန္းေအာင္ျပီးေက ဘာဘာရို႕ ေက်ာင္းမထားနိုင္ယာ…….ျမိဳ့မွာ စ်ီးက ၾကီးနန္႔ စရိတ္မတတ္နိုင္ပါေ၀……။ သမီးေခ် ေအာက္က ေမာင္ေခ် ၂ ေယာက္ေလ့ ၾကည့္………၊” ……………<br /> <br /> ဒါေခ်ခိုင္ စကားအျပီးမွာ ငါ ေက်ာင္းက အဂြင့္ထြက္ရဖို႔ယာမလားဂုဆိုေရ အသိတစ္ခု ျဖဴမေခ် ရင္ဘက္ေခ်ကို ျပီးဆင့္လာေရ…..ဒါေခ်ခိုင္က ရႊာက လူၾကီးသမီးဆိုခါ ေျပေလေရ……၄ တန္းေအာင္ေက ေျမပံုုျမိဳ့မွာ ေက်ာင္ထားပီးဖို႔ အဖသယ္ေရ အဆင္သင့္လုပ္ျပီးသား၊ ျဖဳမေခ် တစ္ခုေလ့ ျပန္မေျပာနိုင္…..ေယေဂေလ့ အေခ်ဘာသာ ယင္းစိတ္ခံစားခ်က္က ကေကာင္းမၾကာလိုက္ ေပ်ာက္ကြယ္လားေရ…………ကလိန္႔ေမေခ်ရို႕ ကစပ္လက္စပ္ ကစပ္လို႔ ………<br /> <br /> “ ေညာင္ပင္တဆီ ဇာကိုင္းမွာ နိန္…..ဇာသီးစား……..ဇာရီေသာက္….နင့္မွာ သားသမီး ဇာႏွစ္ေယာက္ဟိေလ…….”<br /> <br /> ~ ~ ~ ~ ~ ~<br /> <br /> အဂြင့္ဆိုေက ဒါေခ်ခိုင္ရို႕ အဖသယ္ကို ရႊာကလူတိေကာင္းၾကည့္မရကတ္…..ျဖဴမေခ် အဖဆိုေက ပိုဆိုးေရ ….တစ္ခါတစ္လီ ျဖဴမေခ် အဖ တင္းမဆပ္နိုင္ေက ျမန္မာစစ္သားတိ တကားကားနန္႔ ဒါေခ်ခိုင္အဖ တစ္ေယာက္ ျဖဴမေခ် ရို႕အိမ္ကို လာပနာ ရာဇသံပီးတတ္ေတ…….. ၾကည့္မရေကေလ့ ဒါေခ်ခိုင္ရို႕အိမ္သားတိကို ရႊာသားတိ အင့္ပနာ နမ္းနိန္ရေရအျဖစ္……မဟုတ္ေက အနိုင္က်င့္ခံရနိုင္ေရ…….<br /> <br /> ေဒႏွစ္တိမွာ ရာသီဥတုတိ ေဖာက္ျပန္ကတ္ေတ။ မိုးက်စြာ ေနာက္က်ေရ ….. လယ္ျမီတိကေလ့ ကုန္းထက္ဖက္က်ေက ျမီၾသဇာ မေကာင္းကတ္……ျမီဆီ၀ယ္ထည့္ရေရ ဘဂၤလာကလာေရ ျမီဆီတိက စ်ီးၾကီးေရ ..ျဖဴမေခ်ရို႕အဖဆိုေက စပါးအထြက္ေကာင္းဖို႔အတြက္ ျမီၾသဇာ၀ယ္ဖို႔ ဒဂၤါးမဟိလို႔ တင္းခ်ီးရေရ….မဆပ္ႏိုင္ေက တစ္ခါတစ္လီ ၀မ္းစာေလာင္ထားေရ စပါးတိကိုပါ အစိုးရကို ခ်ပီးရေရ ဘ၀မ်ိဳး…….<br /> <br /> ယင္းပိုင္နန္႔ ေဒရႊာက လူသားတိုင္းေရ ၀မ္းရီးကို ေလာကဒဏ္က ဖန္တီးေရ အတိုင္း ၾကၾက့ံခံဗ်ာယ္ ဘ၀ တစ္ခုအတြက္ ရုန္းကန္ အသက္ရွင္လာကတ္စြာ ရာစုႏွစ္တိကုန္ဖို႔ယာ……<br /> <br /> ~ ~ ~ ~ ~ ~<br /> <br /> ၀ါကြ်တ္လျပည့္ဖို႔ ပါးပါလတ္ယာ…..ရႊာက လူပ်ိဴေခ် အပ်ိဴရုိ႕ တစ္ျပံဳးျပံဳးနန္႔ …..ရႊာကို လွည့္ပနာ ေတာင္းတိနန္႔ ဆန္အလွဴခံနိန္ကတ္ေတ…..ဒိုင္းအိုးထိုးပနာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ လားလွဴကတ္ဖို႔လို႔….လူပ်ိဳေခ် အပ်ိဳရို႕ ေနာက္မွာ ထံုးစိုင္အတိုင္း ျဖဴမေခ်ရို႕ ဒါေခ်ခိုင္ရို႕အဖြဲ႔ တန္းလိုက္ပါကတ္ေတ……..ေဒခ်င့္ရႊာ အလွတစ္ခု…….ေယဒါေလ့ ေဒႏွစ္လူတိ စိတ္မသာမယာ မ်က္ႏွာေခ်တိနန္႔ ……… အလွဴအတန္းေပါမ်ားခေရ ေဒရႊာတိက လူတိေရ တစစ ေျပာင္းလဲလာစြာ သတိထားမိေရ….အယင္ခါပိုင္ မဟုတ္.ယာ…..၀မ္းစာထမင္း တစ္ႏွစ္စာ အနိုင္နိုင္ စုနိန္ရေရ ဘ၀မွာ ဆန္တစ္ေတာင္း အစား တစ္သစ္ လွဴနိုင္ကတ္ယာ…….။ ဘ၀ ရည္မွန္းခ်က္ အာမခံခ်က္ဆိုစြာေလ့ ေ၀လီေ၀လင္း မျမင္ရ အလွပလ…….ေလာေလာဆယ္ အသက္ရွင္ဖို႔အေရးၾကီးေရ….<br /> <br /> ဇာပိုင္ပင္ၾကမ္းတမ္းလီဘတ္စီ ကိုယ့္ရိုးရာဗုဒၵဘာသာ ကိုေတာ့ခါ အတတ္နိုင္ဆံုး ထိမ္းသိမ္းနိုင္ကတ္ေတ…….မဟိေက ဟိစြာအေၾကာင္းျပဳလို႔ လွဴကတ္ တန္းကတ္စြာယာ….အဂုေလ့ ကလာ၀ က ဦးေမာင္သိန္း ေတးျခင္းအသံ တညံညံ နန္႔ ၀ါကြ်တ္လျပည္ အလွဴပြဲၾကီးကို ဆင္ႏြဲဖို႔ အားယူနိန္ကတ္ေတ……….မအားေရ ၾကားတိကလာပနာ လူတိ ၀ိုင္း၀န္းျပင္ဆင္ကတ္ေတ……ဆီးမီး တစ္ထာင္ ရႊာမွာ ပတ္ထြန္းဖို႔ ၀ါးတိကို ခြပ္ပနာ ဆီစာတိနန္႔ ပတ္စိုက္ကတ္ေတ……တရပြဲတိမွာ ဆင္ဖို႔ ၾကက္ခ်ာတိ ကိုက္ကတ္ေတ….ဆန္ရီြးကတ္ေတ………ယင္းပိုင္နန္႔ ၀ါကြ်န္လျပည့္ကိုေရာက္ဖို႔ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္လိုရာ……………<br /> <br /> ~ ~ ~ ~ ~ ~ <br /> <br /> မိုးလင္းလို႔ အိပ္ရာက ထ မ်က္ႏွာသစ္လို႔ အာကာကို ေမာ္ၾကည့္လိုက္စြာနန္႔ ရွစ္ခြင္၀ဠာေရ တစိေခ်ေလာက္ မာယာမ်ားနိန္ေရလို႔ ျဖဴမေခ် အဖ ရိပ္မိေရ….အာကာအေရာင္ေရ အေရာင္တိေျပာင္းနိန္ေရ….လီေရာင္တိ အ၀ါေရာင္တိပိုင္….တစ္ခါတစ္လီ မိုးရိပ္တိ အံု႕ပနာ မိုးတိ အားနန္႔ တၾကိဳင္းၾကိဳင္ရႊာခ်ေရ…….. လီေလ့ တစိေခ် ျပင္းနိန္ပိုင္……. အိမ္ရိွက သရက္ကိုင္းတိနန္႔ အုန္းတိတစ္ခ်ိဳ႕ ၾကီြက်ကတ္ေတ………ေယေဂေလ့ မိုးေႏွာင္းက်ဆိုေက ေဒစြာတိ ရခိုင္ျပည္မွာ ျဖစ္နိန္က်…….<br /> <br /> ည ၄ နာရီေလာက္မွာ လီအဟုန္ေရ ေကာင္းျပင္းပါလတ္ေတ…..တဆီက်ီြးငိုသံပိုင္..ပင္လယ္က လိုင္းတိေလ့ တ၀ုန္း၀ုန္းနန္႔ ဆူနိန္ကတ္ေတ………ျဖဴမေခ် အဖသည္ စိတ္မွာ တစ္ခုခု ခုမိလာေရပိုင္………<br /> <br /> “ ဟိုင္း အမိသယ္……..လီတိေကာင္းျပင္းနိန္ေရ အေခ်တိကို အိမ္ျပင္မထြက္ခိုင္းေက့ အထဲမွာ နိန္ခိုင္း….ငါ ရႊာထဲလားပနာ အေျခအေန စံုစမ္းပိုက္ခီေမ…..” ယပိုင္ေျပာပနာ ရႊာထဲထြက္ပါလတ္ေတ…………….<br /> <br /> “ အူး လီအေကာင္းျပင္းမလားဂု ေဒႏွစ္” ဆိုပနာ စိတ္မွာေလ့ ေျပာမိသိမ့္ယင့္ ။ ထံုးစိုင္အတိုင္း ရႊာလူၾကီးအိမ္ဘက္ ထြက္လာေရ…..ေယျပီးေက အိမ္ထဲမွာ ထမင္းစားနိန္ေရ ဒါေခ်ခိုင္အဖကို လွမ္းမိလိုက္ေတ အခ်ိန္ ည ၅ နာရီ ခြဲဖို႔ယာ…..<br /> <br /> “ ယာ အကိုး ……ေရဒီယို နားမေထာင္လာ ဇာသတင္းတိရေလ မုန္းတိုင္းလုိက္ဖို႔လား မသိ..လီတိေကာင္းျပင္းေရဂါ…….”<br /> “ ေအးကိုး ……ေရဒီယိုက တစ္ခုေလ့ မလားသိမ့္ကာ …ေဒနိန္႔ ေရဒီယုိေလ့ ျခတ္တတ္ျခတ္တတ္နန္႔ တစ္ခုေလ့ အလွက နားမလည္ပါ အကိုး……သာမာန္လီတိုက္စြာရာ ဟိဖို႔အကို…..စိတ္မပူေက့ အေခ်တိနန္႔ အိမ္ထဲမွာနိန္…..” ………… ငါ အစိုးရိမ္လြန္စြာယာဟိဖို႔ဆိုပနာ ျဖဴမေခ် အဖ ျပန္တုတ္ပါလတ္ေတ……… တစ္ရႊာလံုးေလ့ လီတိုက္သံ၊ အကိုင္းက်ိဳးသံတိနန္႔ ဆူလို႔ ………<br /> <br /> <br /> အိမ္ကိုေရာက္လို႔ ကေကာင္းမၾကာလိုက္……ရႊာထဲက ကုလားတိုက္က်ား၀င္ပိုင္ အသံတိ ဆူညံပါလတ္ေတ…...” ရီတက္လာေရ ျပီးကတ္၊ ျပီးကတ္ဆိုေရ အသံတိ ပဲ့တင္ထပ္နိန္ေရ….ယင္အခ်ိန္မွာပင္ လီေရ ေကာင္းၾကမ္းပါလတ္….ျဖဴမေခ်ရို႕အိမ္ေခါင္းမိုးပြင့္ပါလားေရ…..။ အိမ္တစ္ခုလံုးေလ့ ၾကျဂမ္းလႈပ္နိန္ေရ………..ျဖဴမေခ်ရို႕ ေမာင္ႏွမတိ ေၾကာက္လို႔ ငိုကတ္ေတ….။ အဖသယ္အခ်ိန္မွီေရာက္လာလို႔ကံေကာင္း…….။<br /> <br /> “ အမိသယ္ အေခ်တိနန္႔ အယင္ထြက္ပါလတ္……..လီတိၾကမ္းပနာ ရီတက္ပါလတ္ယာ….ရႊာကလူတိ အေနာက္ဘက္က အျမင့္ဘက္ကို ျပီးနိန္ကတ္ေတ……….၊”<br /> <br /> ေတာင္မင္း ေျမာက္မင္းမကယ္ႏိုင္ လူတိ အေနာက္ဘက္ကို ဦးတည္ျပီးကတ္ေတ…..လမ္းမွာပင္ အပင္တိ ပိလို႔ မျပီးနိုင္ေရ အဘိုးသ်ွင္ အေဘာင္သ်ွင္ ရို႕ အသက္သီကတ္ေတ…….ငိုသံတိဆူပြတ္လာေရ…….ငါးဖမ္းဖို႔ထြက္လားေရ အဘာရို႕အတြက္ တမ္းတလို႔ ငိုကတ္ေတ မိသားစုအသံတိ…..လီတိနန္႔ ေပ်ာက္ကြယ္လားေရ ………<br /> <br /> ျဖဴမေခ်အဖ ေမာင္ေခ် ႏွစ္ေယာက္ကို ပက္ခံုးထက္ထမ္းပနာ အကိုင္က်ိဴးတိ ရီထက္တိက တက္ျပီးေရ….ျဖဴမေခ်က အမိသယ္လက္ကို ကိုင္ပနာ………ေမွာင္နိန္ေရ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေတ ညထဲမွာ….မိုးထန္လီထန္ေရ အေမွာင္ပိ ညထဲမွာ……ငိုသံတိနန္႔ ဆူပြတ္နိန္ေရ ေဒငရဲညထဲမွာ……..ျဖဴမေခ်ရို႕မိသားစုေရ အသက္လႈးျပီးလာစြာ ၂ မုိင္ေလာက္က်မွ ရီကလြတ္လားေရ…..ေယေဂေလ့ လီက ဆက္တိုက္နိန္ေရ……အမိုးအကာမဟိ……..ျပင္းထန္ေရး လီမုန္တိုင္းၾကားမွာ အမိရင္ခြင္ထဲ ေမွးစက္ရင္း ျဖဴမေခ် အိပ္ပါလားေရ…………….<br /> <br /> <br /> ~ ~ ~ ~ ~<br /> <br /> ငွက္ေခ် ျမည္သံေခ်တိနန္႔ အရုပ္ဆိုးေရ ကမၻာၾကီးနိူးထလာေရ……..ညဇာက တစ္ခုေလ့ မျဖစ္ခပိုင္…..မသိကြန္ေဆာင္နိန္ယင့္……..ျဖဴမေခ်ေလ့ ငွက္ေခ်ရို႕ ျမည္သံတိနန္႔ နိုးထလာေရ……ကြ်ဲေခ်၊ ႏြားေခ် ျမည္သံတိၾကားရေရ….အေခ်ပီပီ လူတိအမ်ားၾကီနန္႔ ေပ်ာ္ေကာင္းထမန္း………လူတိပါးစပ္ညက မုုန္းတိုင္းလိုက္လို႕ ျပီးေရ အေၾကာင္းေရ ပ့ဲတင္ထပ္နိန္ေရ….ဇာတ္လိုက္မုန္တိုင္းက ပ်န္႔လခယာ……..ရႊာမွာ ဇာပိုင္ဟိေလမသိ………လူတိ အထုပ္ေခ်တိပိုးပနာ ရႊာကို တန္းစီ ျပန္လာကတ္ေတ……..ရႊာကို အ၀င္မွာ လူတိ ရင္၀တိ ဆို႔ပါလားေရ…….ကိုယ့္ရႊာကိုေတာင္ မွန္းလို႔မက်ေရ အေျခအေန……… ဟိသမ်ွ အပင္၊အိမ္တိ ျပျဗား၀တ္လို႔ ……..အိမ္ေခါင္မိုး လွန္က်န္လိုက္ေတ ျဖဴမေခ် ၀ါးအိမ္ အစအနပင္ရွာမတိြ …. လူတိရင္ဘတ္စည္တီးလို႔ ငိုယိုကတ္ေတ…….ကံေကာင္းမေကာင္းစြာနန္႔ အဖိုး၀ါၾကီး ၊ ၀ါၾကီးမတစ္ခ်ိဳ႕နန္႔ အေခ် အစိတ္ေက တစ္ခ်ိဳ႕ သိီက်လားေရ…..<br /> <br /> ငိုနိန္စြာကဟုတ္ယာ အဂုေလာေလာဆယ္ ျဖစ္နိန္ေရ ၀မ္းရီးကို ဇာပိုင္ခ်င္းဖို႔လဲ၊ ေျမပံုျမိဳ့ထက္တက္ပနာ ေတာင္းဖို႔လား……..မျဖစ္ႏိုင္……..ေျမပံုေလ့ အားလံုး ၾကင္းလားေရလတ္ သတင္းတိၾကားနိန္ရေရ……ေလာေလာဆယ္ ရႊာ အေနာက္ဘက္ ေတာင္ေအာက္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ကိုယ္ေတာ္ေရာက္လာပနာ အနိန္က်ေဂ ေက်ာင္းကို လိုက္လာကတ္ဖို႔ ေဆာ္ၾသနိန္ေရ ……..လူတိေလ့ အိမ္ျပိဳတိၾကည့္ပနာ မ်က္ရည္စက္လက္နန္႔ …………<br /> <br /> <br /> ျဖဴမေခ်ရို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ရႊာအလယ္ေဂါင္ကို စကားေခ်တိေျပာလို႔ ေလ်ာက္လာကတ္ေတ……..သူရို႕ စာသင္ေက်ာင္းဘက္ကို ဦးတည္နိန္ကတ္ေတ….<br /> <br /> “ နာရို႕ေက်ာင္းျပိဳယခယာ အဆိုနိုင္” ဒါေခ်ခိုင္ စကားေခ် မပီတပီနန္႔ ေျပာနိန္ေရ……ျမင္ကြင္းကမလွ……ျဖဴမေခ်ရို႕ေက်ာင္း ရႊာလယ္ေကာင္မွာ ျပျဗား၀ပ္နိန္ေရ……..ထုပ္တိုင္ထက္မွာ သံျဖဴတစ္ခ်ပ္ႏွစ္ခ်ပ္ တင္က်န္လိုက္ေတ……..ေက်ာင္းရိွက ျဖဴမေခ်ရို႕ ကစပ္ခစြာ နိန္ရာေလ့ အမိႈက္တိ အပင္၊ အကိုင္းက်ိဳးတိနန္႔ ထီြးလို႔ပတ္လို႔………..<br /> <br /> ျဖဴမေခ် ေဘာ္ဒါ တစ္စူ ေက်ာင္းသံျဖဴထက္မွာ တက္ရပ္ကတ္ေတ…..ဖိနပ္ပနာ ျခီဗလာနန္႔ ……….ယျပီးေဂ အပူအပင္ကင္းေရ အေခ်တိသဘာ၀ အတိုင္း တစ္ေယာက္ခါးေခ် တစ္ေယာက္ ဖက္ပနာ…….<br /> <br /> “စြန္လာ သစ္ငုတ္လား၊ သစ္ငုတ္ဆိုထိုင္နိန္၊ စြန္ဆို ထလိုက္၊ ၾကက္မမေကာင္း ၾကက္ေခ်ေကာင္း ပိေယာင္ ပိေယာင္၊ ၾကက္မ မေကာင္း ၾကက္ေခ် ေကာင္းပိေယာင္၊ပိေယာင္” ………….ၾကက္မ မေကာင္း ၾကက္ေခ် ေကာင္း ပိေယာင္…..ပိေယာင္………ၾကက္မ မေကာင္း ၾကက္ေခ် ေကာင္း ပိေယာက္ပိေယာင္………….<br /> <br /> <br /> ေဒေအာ္သံေခ် ကမၻာက ၾကားႏိုင္ပါဖို႔လားဂု ………………<br /> <br /> ~ ~ ~ ~<br /> <br /> ( ဂီရိ မုန္တိုင္းၾကားက အသံတိ ရခိုင္သီြးရင္းတိရင္ထဲ ရိုက္ခတ္နိုင္ပါစီ )<br /> <br /> <br /> ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)<br /> ၁၂၊၁၁၊၁၀၁၀( ၁၉း၄၄)http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/11/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (Arakkha Mog)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-2550400526701030053Thu, 04 Nov 2010 11:51:00 +00002010-11-04T06:05:31.060-07:00အသွ်င္စျႏၵမဏိ<b>ဆရာေတာ္ ဘဒၵ ႏၱ စျႏၵမဏိ ၏ အတၳဳပၸဳတၱိအက်ဥ္း</b><br /> <br /> သာ့သနာ့အာဇာနီေလာင္းလ်ာ သူငယ္ကို ရခိုင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြခ႐ိုင္၊ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ ေပါက္ပင္ကြင္းေက်း႐ြာ၌ ခမည္းေတာ္ ဦးေက်ာ္ေအာင္ႏွင့္ မယ္ေတာ္ ေဒၚမိဝင္ေယ ႐ို႕မွ<br /> ၁၈၇၅ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၅) ရက္၊ ၁၂၃၇ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ အဂၤါနိန္႔တြင္ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> မြီးခ်င္းသံုးဦးအနက္ ဆရာေတာ္သည္ အႀကီးဆံုး သားႀကီးၾသရသျဖစ္သည္။ အသက္(၁၂)ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ဘာႀကီးေတာ္စပ္သူ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱစႏၵိမာ (စႏၵိယာရာမေက်ာင္း၊စစ္ေတြ) ထံပါးတြင္ သွ်င္သာမေဏဘဝျဖင့္ ပိဋကတ္စာပီမ်ားကို သင္ယူခသည္။ ထိုေနာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ ကဒိုုးေကာဝွပ္ေက်ာင္း၊ မႏၱေလးျမေတာင္တိုက္၊ ပတၱျမားတိုက္၊ ခင္မကန္တိုက္ႏွင့္၊ ဝိသုဒၵါ႐ံုေက်ာင္းတိုက္ ဆရေတာ္ဘုရားမ်ားထံတြင္ ပိဋကတ္က်မ္းကန္မ်ားကို ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္ သင္ယူေလ့လာခသည္။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> သီရိလကၤာႏိုင္ငံသား အသွ်င္အနာဂါရိယဓမၼပါလ၏ ပင့္ဖိတ္ခ်က္အရ သွ်င္သာမေဏဘဝျဖင့္ပင္ ၁၈၉၀ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ (တန္ေဆာင္မုန္းလ)တြင္ အစိုးရအရာဟိ ဦးသာဒိုးေဝႏွင့္ ျပည္တြင္းအခြန္အရာဟိတဦး လိုက္ပါပို႔ေဆာင္၍ အိႏၵယႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ဟိလာခသည္။ ထိုေနာက္ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးမားစြာျဖင့္ ဟႏၵီ၊ သကၠစေသာ ဘာသႏၱရစာပီမ်ားကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ေလ့လာသင္ယူခၿပီး ၁၂၆၉ ခုႏွစ္၊ တပို႔လဆန္း (၉)ရက္နိန္႔တြင္ ကုန္သည္ႀကီး ဦးေ႐ႊစားဦး ေဒၚမိခ်မ္း႐ို႕၏ ပစၥယာႏုဂၢဟ႐ို႕ျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံ ပန္းဝါၿမိဳ႕တြင္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ဟိေတာ္မူခသည္။ <br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b>ဆရာေတာ္ဘုရား၏ တသက္တာ အံ့ခ်ီးဖြယ္ရာ သာသနာျပဳ (ပရဟိတလုပ္ငန္း)မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။</b></div><br /> ٭ ဗုဒၶဘာသာ လုံလုံးလ်ားလ်ား ကြယ္ေပ်ာက္နီခေသာ မိဇၩိမေဒသ အိႏိၵနိုင္ငံ၌ အခက္ခဲ့ေပါင္းမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္လ်က္ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို နစ္ျမဳပ္ကာ သာသနာျပဳေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ٭ ရတနာဂီရိတြင္ သီေပါမင္းၾကီးႏွင့္ အိႏိၵႏိုင္ငံ၌ သာသနာေရးကိစၥမ်ားကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဆြးေႏြးေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ٭ သံေ၀ဇနိယဌာနမ်ားတြင္ အေျမာ္အျမင္ၾကီးမားစြာျဖင့္ ျမန္မာဘုန္းေတာ္<br /> ၾကီးေက်ာင္းမ်ားကိုတည္ေဆာက္ေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ٭ ကုသိနာရုံတြင္ ေဒသခံမ်ားအတြက္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းႏွင့္ ဗုဒၶဒီဂရီ ေကာလိပ္႐ို႕ကို ဖြင့္ပီးချပီး အခမဲ့ ဆီးပီးခန္းမ်ားကိုလည္း ဖြင့္ပီးခသည္။<br /> <br /> ٭ ဓမၼပဒ၊ မဟာသတိပဌာနသုတ္၊ အနတၱလကၡဏာသုတ္ႏွင့္ သိဂိ ၤတိသုတ္႐ို႔ကို ဟိႏၵီဘာသာသို႔လည္းေကာင္း၊ ”ေသာေရာဒယ”ႏွင့္”အဥၨနနိဒါန္း အမည္ဟိ စာအုပ္<br /> ႐ို႔ကို သကၠတဘာသာမွ ျမန္မာဘာသာသို႔လည္းေလာင္း၊ ေဒသခံမ်ား သာသနာျပဳရာ<br /> တြင္ လြယ္ကူေခ်ာမိြ႔စီရန္ အျခားစာ အုပ္မ်ားကို ဟိႏၵီဘာသာသို႔လည္းေကာင္း ျပန္<br /> ဆို႐ြီးသားေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ٭ ဘိကၡဳသစၥ၀ံသ၊ စာပီပညာသွ်င္ေဒါက္တာရာဟုလာသံကိစၥည္း၊ ေဒါက္တာ ဗုဒၶရကၡိတ၊ ဘိကၡဳကႆပ(ယၡဳနာလႏၵာတကၠသိုလ္၏ေဖါင္ဒါ)၊ ဘိကၡဳအာနႏၵာေကာသလႅ၊<br /> ဘိကၡဳ အဥၨဳတာနႏၵႏွင့္ ဘိကၡဳပညာ၀ံသစေသာ အိႏၵိယႏိုင္ငံသား ပညာတတ္တပည့္<br /> ရဟန္းေတာ္မ်ား မီြးထုပ္ပီးခပါသည္။<br /> <br /> ٭ ျမန္မာနိဳင္ငံတြင္က်င္းပေသာ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲသို႔ အိႏိၵယရဟန္းေတာ္ မ်ား၏ကိုယ္စား ၾကြေရာက္ေတာ္မူချပီး၊ ၁၉၅၅-ခုႏွစ္တြင္ ခတၱမႏၵဴျမိဳ႕၌ နီေပါ ဘုရင္မင္းျမတ္ ဦးေဆာင္ က်င္းပခေသာ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာ အစည္းအေ၀းသို႔လည္းတက္ေရာက္ေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ٭ ၁၉၅၆-ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၄-ရက္နိ႔တြင္ အိႏိၵယနိဳင္ငံ ဗဟိုတရား ေရးရာ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ အေမၺဒကာ အပါအ၀င္ အိႏၵိယနိဳင္ငံသား ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ ၆- သိန္းေက်ာ္႐ို႔အား အိႏၵိယနိဳင္ငံ နာဂပူျမိဳ႕၌ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သို႔ သြင္းပီးေတာ္မူခေရအတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာကို စိတ္၀င္စားသူ ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား၏ အံ့ခ်ီးေထာပနာျပဳမွဳမ်ားကို အၾကီးအက်ယ္ရဟိ ေတာ္မူခသည္။<br /> <br /> ဤမွ်ၾကီးက်ယ္ေသာ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ား ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခေသာ ကမၻာ့သာသနာျပဳဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲစျႏၵမဏိ မဟာေထရ္ျမတ္သည္ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္၊ ေမလ (ဂ)ရက္နိ႔တြင္ အိႏၵိယနိဳင္ငံ ယူပီျပည္နယ္ ကုသိနာရုံျမန္မာ ေက်ာင္းတိုက္၌ ဘဝနတ္ထံ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားပ်ံလြန္ေတာ္ မူျခင္းေၾကာင့္ နိဳင္ငံေပါင္း (၃၂) နိဳင္ငံမွ ၀မ္းနည္းေၾကာင္းသ၀ဏ္လႊာမ်ား၊ ၾကီးနန္းစာျဖင့္ (၅၆၉)ေစာင္ႏွင့္၊ လက္ေရးမူျဖင့္ (၇၀၉)ေစာင္႐ို႔ကို ပို႔ပီးခကတ္ပါသည္။<br /> <br /> ထို (၁၂၇၈)ေစာင္ေသာ ၀မ္းနည္းမွဳသ၀ဏ္လႊာမ်ားေရာက္ဟိလာျခင္းက ဆရာ<br /> ေတာ္ဘုရားၾကီးအား ကမၻာကမည္ေရႊ႕မည္မွ်ေလးစားၾကည္ညိဳၾကသည္၊ မည္ေရႊ႕မည္မွ်<br /> တန္ဖိုးထားၾကသည္ကို သက္သီသာဓက မီးေမာင္းထိုးျပျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။<br /> -----------------------------------------------------------<br /> <b>ဝန္ခံခ်က္ </b>။ ။ <i><b><a href="http://www.ucswa.blogspot.com/">ဦးစျႏၵမဏိေက်ာင္းသားမ်ား သာေရးနာေရးအသင္း</a> (CSWA) မွ႐ြီးသားတင္ျပခ်က္ကို ျပန္ကူးပနာ ရခိုင္ပိုင္တတ္ႏိုင္သေလာက္ျပန္ဆိုထားပါသည္။ </b></i>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/11/blog-post_04.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3054700575511942112Tue, 19 Oct 2010 14:50:00 +00002010-10-19T07:50:12.369-07:00ကာတြန္း<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5aD8sSvZdhDqkfVrwi59Jj9A0wjhqRT0wAaGveHpKaTycuLkWr_8jlhytaiq1zkrDdBuA7TB7SNcHNKyBL0K9n9_5-vSLcVr6KndRInpfdgDGJGOME_LgLSXkXIt-1skeut9GfrMZs9KK/s1600/Front.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="516" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5aD8sSvZdhDqkfVrwi59Jj9A0wjhqRT0wAaGveHpKaTycuLkWr_8jlhytaiq1zkrDdBuA7TB7SNcHNKyBL0K9n9_5-vSLcVr6KndRInpfdgDGJGOME_LgLSXkXIt-1skeut9GfrMZs9KK/s640/Front.jpg" width="640" /></a></div>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_7223.htmlnoreply@blogger.com (ဥဂၢါပ်ံ)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-882030170792233958Tue, 19 Oct 2010 14:48:00 +00002010-10-19T07:48:47.876-07:00ကာတြန္း<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj98GA55QeZmst1frF885kgDzfUF3ufMqds-B_ylkEexl9W4Nna1CPEjl40dJG5x4lP72GDse-EsVN2kOf6kSP6UmgTEOPEmBBlhYre-Et4Vd1kKjqSQ06pH34Pevko8bkXFa7BnmGAIHcr/s1600/Loving-kindness.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="516" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj98GA55QeZmst1frF885kgDzfUF3ufMqds-B_ylkEexl9W4Nna1CPEjl40dJG5x4lP72GDse-EsVN2kOf6kSP6UmgTEOPEmBBlhYre-Et4Vd1kKjqSQ06pH34Pevko8bkXFa7BnmGAIHcr/s640/Loving-kindness.jpg" width="640" /></a></div>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_9360.htmlnoreply@blogger.com (ဥဂၢါပ်ံ)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3687202110894984679Tue, 19 Oct 2010 13:28:00 +00002010-10-19T07:30:13.408-07:00ေဆာင္းပါးျမန္မာက်ဴးေက်ာ္စစ္ကို (၄၅)ရက္ၾကာ ခုခံတိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္ ၁၇၈၄-ခုႏွစ္ ဒီဇဘၤာလ ၃၁-ရက္နိန္႕မွာ ရခိုင္ျပည္ႀကီးနန္႕တကြ ရုပ္ရွင္ေတာ္ မဟာျမတ္မုနိ အသိမ္းခံလိုက္ရသည္၊ ျမန္မာမ်ားသည္ ရခိုင္ ရီြနန္းေတာ္၊ ပိဋကတ္တိုက္ေတာ္။ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းအႀကီး (၃၀) အငယ္ (၃၀ဝ၀)ေက်ာ္ကို မီးလွ်ဳိ႕ဖ်က္ဆီးခသည္၊ ရခိုင္တျပည္လံုး ဖူးဖူးေရာင္ေသာ လူသီေကာင္မ်ားျဖင့္ ျပန္႕ႀကဲလ်က္ဟိသည္၊ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀ဝ၀)ေက်ာ္ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္းနန္႕ နီထိုင္လာခေသာ ရခိုင္ႏိုင္ငံေတာ္႔ တိုင္းသားျပည္သူမ်ားမွာ ကူမည့္သူမဟိ ဖီးလြတ္ရာ<br /> ကို ထြက္ၿပီးကတ္ရသည္၊ ျမန္မာမ်ားသည္ ပုခက္တြင္းသား အေခ်သူငယ္ရို႕ကိုပါမခ်န္ သတ္ျဖတ္သည္၊ ရခိုင္မွတ္တမ္း<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> “အေခ်သငယ္အစိတ္ေကရို႕။ ၿပဳံရယ္ရြင္ဘိ။ မိမသိကို။ မြီးမိထံမွ ယူၿပီးမွလ်င္။ က်လာမလြြဲဲ။ ႏွစ္စိပ္ကြြဲဲဲလို႕ ရဲရဲသြြီီီးးစက္ အထြက္၏။ တခ်က္ၿမီႏွစ္လွန္ကိုစိုက္ကာ ခံလိုက္ တံုလွ်င္ ရင္ကဝင္၏ဟု တြိရပါသည္၊ အသတ္ခံရေသာ ရခိုင္သားရို႕ကို “တင္္းးဝပန္္းးခိုငိုငိုင္ တၿမဳိင္ၿမဳိင္္ရခိုိုင္လူူအေလာင္္းး” ဟု မွတ္တမ္းတင္ထားခသည္၊<br /> <br /> ဂဏန္းသခ်ၤာအလို (၇)သန္းေက်ာ္သည္၊ ျမန္မာတိ သတ္ျဖတ္ခသည္ကို အစြဲျပဳလို႕ေဂါင္းပံုျပင္ (ေျမာက္ဦး)။ လူသတ္ဂ်ိဳင္(ေျမာက္ဦး)။ ရီတက္ရီက်ေသာအခါ ေသာင္ျပင္တြင္ အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ ခ်ိဳင္ေႏွာင္ပနာ သတ္ခေသာေႀကာင့္ရီအက်တြင္ ျဖဴနီေသာ အေလာင္းေကာင္တိကို ျမင္ရေသာေႀကာင့္ ျပင္ျဖဴေမာ္ (ေျမာက္ဦး)။ အေခ်သူငယ္ရို႕ကို အရွင္လတ္လတ္ ေပါင္ကိုဖဲ့ပနာ သတ္ခေသာေႀကာင့္ ေပါင္ဖဲ့ရြာ(မာန္ေအာင္) လက္ကိုျဖတ္ပနာ ေတာင္ႏွယ္ပံုထားေသာေႀကာင့္ လက္ပံုေတာင္(မာန္ေအာင္)။ ရီကန္တြင္ လူအျပည့္သတ္ပနာ ပံုထားေသာေႀကာင့္ သီေဘးကန္(ေပါက္ေတာ)။ လက္ပံျပား<br /> လူသတ္ကန္(ေပါက္ေတာ)။ သြီးေခ်ာင္း(ေတာင္ကုတ္)။ လူအသားတိကိုခြတ္ျဖတ္ပနာ ပံုထားေသာေႀကာင့္ အသားပံုရြာ (ပု႑ာာြ်န္း) စသည္စသည္ျဖင့္ နာမတြင္သည္၊<br /> <br /> ႏွစ္ေပါင္း(၄၀)လံုးလံုး ရခိုင္အမ်ိဳးတံုးလားေအာင္ သတ္ျဖတ္ခသည္၊ မာန္ေအာင္ၿမဳိ႕တၿမိဳ႕တည္းတြင္ အသတ္ခံရသည္ကိုမွတ္တမ္းတင္ထားသည္မွာ “လူငယ္တေသာင္္း။ လူႀကီီးးေပါင္္းမူူ။သွ်စ္ေသာင္္းးအစြန္္းး။ တသိန္္းးမွွန္္း၏။ မယြန္္းးထိိုုခါ။ သီကုုန္ပါ၏။သိမ္္းကာယူက။ ျပည္အင္္းဝသိို႕။ ပါရလီျငား။ လူူေယာက်ၤၤားႏွင့့္။မျပားမွန္းထ။ လူမိန္းမကို။ ရြီႀကလီေသာ္။ ႏွစ္သိန္းေက်ာ္၏။<br /> ႀကားေသာ္ျမင္ခါ။ ေႀကာက္ဖြယ္သာတည္္းး” ဟုျဖစ္သည္၊၁၈၂၆-ခုႏွစ္ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ က်ေရာက္ရေသာ<br /> အခါ ျမန္မာလက္ေအာက္ ႏွစ္(၄၀) ငရဲစခန္းသည္ တခန္းရပ္ခသည္၊က်ဴးေက်ာ္သူ ျမန္မာရို႕ကို ႏွင္ထုတ္ကာ အဂၤလိပ္ရို႕ တဖန္အုပ္ခ်ဳပ္သည္၊ သို႕ေသာ္ အဂၤလိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ခ်ိန္တြင္ ရခိုင္ျပည္မွာ လူမက်န္ခ၊ ရခိုင္ႏိုင္ငံတခုလံုးသည္ သုသာန္တစျပင္ပမာ ေတာႀကီးမ်က္မဲျဖစ္နီလီေတာ့သည္၊<br /> <br /> အဂၤလိပ္ အကာအကြယ္ေႀကာင့္ သီကံမေရာက္ သက္မေပ်ာက္ပဲ ရခိုင္တခ်ိဳ႕ ဘဂၤလားနယ္တြင္ က်န္ရစ္သည္၊ ထိုသူမ်ားထဲမွ(၅)ေသာင္းခန္႕ကို ျပန္ေခၚယူကာ ရခိုင္ျပည္တြင္ ျပန္လည္နီရာခ်ထားသည္၊ သခင္ေျပာင္းေသာ ကၽႊန္ဘဝသည္ပင္ ရခိုင္ရို႕အဖို႕ ကံထူးကံျမတ္ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာမ်ား. လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈျဖင့္ မ်ဳိးျဖဳတ္သတ္ျဖတ္ျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ခရသည္ မဟုတ္ပါလား၊<br /> <br /> ကၽႊန္ဘဝတျဖစ္လွဲကို ရခိုင္ရို႕က “ေခတ္္ေကာင္္းခါကယင္”ဟု တင္စားေခၚေဝၚႀကသည္၊ မွန္ပါသည္၊ ျမန္မာလက္<br /> ေအာက္ ႏွစ္(၄၀)လံုးလံုး ဒုက္ခေရာက္နီေသာ ရခိုင္သားရိို႕သည္ ရီနစ္သား တံုးဆြဲမိသကဲ့သို႕ အသက္သွ်ဳေျဖာင့္ခရသည္၊ ကိုယ့္အိုးကိုယ့္အိမ္ျပန္နီခြင့္ရခသည္၊ တနည္းဆိုရလ်င္ ၿဗိတိသွ်ရို႕၏ အကာအကြယ္ကို ရခိုင္ရို႕ရသည္၊ ရခိုင့္စာပီ ျပန္လည္ နလန္ထူလာႏိုင္သည္၊ လြတ္လပ္စြာ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ခြင့္ ဟိသျဖင့္ အေတာ္အသင့္ ခ်မ္းသာလာႀကသည္၊ ေခတ္ပညာကိုလည္း သင္ၾကားခြင့္ရလာသည္၊ ဘြဲ႕ထူးဂုဏ္္ထူးတိကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ခသည္၊ အဂၤလိပ္ေခတ္တြင္ ရာထူးႀကီးတိကို ရခိုင္သားတိထမ္းေဆာင္ႏိုင္ခသည္ဟု အိုင္စီအက္စ္ ဦးေက်ာ္မင္းက မွတ္တမ္းရြီးဖူးခသည္။<br /> <br /> ရခိုင္ကၽႊန္သက္ (၁၀၁)ႏွစ္ တင္းတင္းျပည္ေသာနိန္႕ ၁၈၈၆-ခု။ ဇန္နဝါရီလ ၁-ရက္နိန္႕မွာ ဗမာတျပည္လံုး အဂၤလိပ္လက္အတြင္းသို႕က်ေရာက္ရသည္၊ ၀ဋ္ႀကြီးျပန္လည္သည္၊ ရခိုင့္အမ်ိဳးသား ဆရာေတာ္အသွ်င္ဥတမသည္ ျမန္မာျပည္၏ လြတ္လပ္ေရးမ်ိဳးစိကို ဦးစြာပထမ အစခ်သည္၊ ဝံသာႏုစိတ္ဓါတ္ကို ႏိုးဆြပီးသည္၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေထာင္က်အ ဖမ္းခံခရသည္၊ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ရခိုင္ေဂါင္းေဆာင္တိသည္ ျမန္မာရို႕နန္႕တန္းတူႀကိဳးပမ္းခသည္၊ အေခ်ာင္မခို ေဂ်ာင္မခိုခပါ၊မင္းသားႀကီးရြီဘန္းသည္ အဂၤလိပ္ကို စတင္ေတာ္လွန္ဖို႕ႀကိဳးပန္းသည္ကို ျမန္မာမွတ္တမ္းမွာမဟိ၊<br /> <br /> ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို ရခိုင္က အယင္ေတာ္လွန္သည္၊ ၁၉၄၅-ခု။ မတ္လ ၂၇-ရက္နိန္႕ ျမန္မာက ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္ေသာအခါ ရခိုင္ျပည္တြင္ ဂ်ပန္မဟိပါယာ၊ ရခိုင္ရို႕သည္ ကိုယ္အားကိုယ္ကိုး ေတာ္လွန္ျခင္းျဖစ္သည္၊ ဗမာတပ္မေတာ္မွ ရိုင္ဖယ္တလက္ အကူအညီမယူပါ၊ ဂ်ပန္အဆုတ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ရခိုင္ျပည္သို႕ ေရာက္လာသည္၊ ဆရာေတာ္အသွ်င္ဦးစိန္ဒါ က်င္းပေသာ ၾကာအင္းေတာင္ ညီလာခံကို တက္ျဖစ္သည္၊ အလံနီပါတီမွ ဦးေအာင္သန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူသတ္မႈျဖင့္ တရားစြဲသည္(အေသးစိတ္ကိုဘံုေပါက္သာေက်ာ္၏ ေတာ္လွန္ေရးခရီး၀ယ္ စာအုပ္တြင္ဖတ္ပါ၊) စစ္ေတြၾကက္ကိုင္းတန္တြင္“ရခိုုင္တက်ပ္၊ ဗမာတက်ပ္၊ သွ်မ္္းတက်ပ္” တရားကိုေဟာသည၊္ စည္းရံုးလို႕မရသျဖင ့္ “ၿမြီပြီးနန္္႕ ရခိုင္ကိုတြိေက ရခိုင္ကိုအယင္သတ္ရမည္”ဟုျမန္မာျပည္တြင္ ဝါဒျဖန္႕သည၊္<br /> <br /> သခင္စိုး၊ သခင္သန္းထြန္း၊ ကြန္ျမဴနစ္အဖြဲ႕တိကလည္း ဆရာေတာ္ အသွ်င္ပညာသီဟကို ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ရီးရေက ရခိုင္ကိုလည္း လြတ္လပ္ရီးပီးဖို႕ မန္းတေေလး မဟာမုနိကိုလည္း ျပန္ပီးဖို႕လို႕လိမ္သည္၊ ရိုးသားေသာ ရခိုင္ေခါင္းေဆာင္ရို႕က ျမန္မာမ်က္လွည့္ကို ယံုၾကည္သည္၊လြတ္လပ္ရီးရလာသည္၊ သို႕ေသာ္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ရီးျဖစ္သည္၊ ရခိုင္နန္႕မဆိုင္ပါ၊ သွ်မ္းနန္႕မဆိုင္ပါ၊ မြန္နန္႕မဆိုင္ပါ၊ ကရင္နန္႕မဆိုင္ပါ၊ တိုင္းရင္းသားတိကို ကလိမ္ကက်စ္လုပ္ပနာရခေသာ လြတ္လပ္ရီးျဖစ္သည္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အာင္ဆန္းေျပာေသာ ရခိုင္တက်ပ္။ မြန္တက်ပ္။သွ်မ္းတက်ပ္။ ဗမာတက်ပ္မူသည္ တိုင္းရင္းသားတက်ပ္ ဗမာအားလံုးျဖစ္လာသည္၊<br /> <br /> တိုင္းရင္းသားတိ တက်ပ္။ တက်ပ္စီ ရေသာအခါ ျမန္မာ (၇)က်ပ္ အိပ္ဝင္သပိတ္ဝင္ ပင့္သကူ အေခ်ာင္ရသည္၊ (ယခု DVB အသံလြင့္ဌါနတြင္ ျမန္မာအသံက တရက္ကို (၄၅)မိနစ္ ရေသာအခါ တိုင္းရင္းသားတမ်ိဳးစီက တပတ္လံုးမွ (၁၅)မိနစ္ရသည့္ ဥပမာနန္႕ အလားတူသည္။တနည္းေျပာရလွ်င္ ရခိုင္ရို႕သည္ ျမန္မာတိေအာက္ ေနာက္တႀကိမ္ ကၽႊန္ဇာတ္အသြင္း ခံလိုက္ရသည္၊ျမန္မာရို႕သည္ သမိုင္းစိုဥ္တေလွ်ာက္ ရခိုင္လူမ်ိဳးအေပၚမည္သည့္အခါမွ ေကာင္းက်ိဳးမပီးခပါ၊<br /> <br /> ဗိုလ္ရန္ေအာင္ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဗမာ့တပ္မေတာ္သည္ ေမာင္ဝိုင္းတပ္အၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၁၁၆)ႏွစ္ အၾကာတြင္ ရခိုင္ျပည္တြင္ ပထမဆံုး ၿခီခ်လာသည္၊ ၁၉၄၂-ခုႏွစ္တြင္ ကုလားရန္ကိုေၾကာက္လို႕ ထြက္ၿပီးလာေသာ ရခိုင္(၄၀ဝ)ေက်ာ္ကို ဗိုလ္ရန္ေအာင္သည္ အကူအညီမပီးဘဲ သေဘၤာကိုျမဳတ္ပနာ လုပ္ႀကံလိုက္သည္၊<br /> <br /> ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ရီးရၿပီး လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာျပည္တြင္ ပါလီမာန္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို<br /> က်င့္သံုးသည္ဟုဆိုသည္၊ ပါလီမာန္တြင္ ရခိုင္သားရုိ႕ လြပ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္။ တင္ျပခြင့္ကားရသည္၊ သို႕ေသာ္ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကား မရ။ ၁၉၅၂-ခုႏွစ္တြင္ ေတာပန္ဇင္း၊ အခစား (ေက်ာက္ေတာ္)။ မက်ဥ္းကုန္း (မာန္ေအာင္နယ္)စေသာ ရြာတိကို ရြာလံုးကြ်တ္ သတ္ျဖတ္ၿပီး ဦးႏုက ရခိုင္သားရို႕ကို ဒီမိုကေရစီနန္႕ မိတ္ဆက္ပီးသည္၊ ဦးႏု၏ ဒီမိုကေရစီသည္ ရခိုင္သားရို႕အဖို႕ ခါးသီးလွသည္၊<br /> <br /> ေျမာက္ဦးၿမဳိ႕ နန္းရာကုန္းထက္မွာ ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္ ထြန္းလွေအာင္ကို ျမန္မာစစ္တပ္က က်ားထိုးသတ္ပစ္သည္၊ ရခိုင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ဂ်ပန္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာဆိုးေသာ ျမန္မာလက္ေအာက္သို႕တဖန္ က်ေရာက္ရသည္၊ ၁၉၅၈-ခုႏွစ္တြင္ ဖဆပလ ႏွစ္ျခမ္းကြဲသည္၊ ျပည္နယ္ျပသနာေပၚလာသည္၊ ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ေသာ တည္ၿမဲ ဖဆပလက သူ႕ပါတီကို မဲပီးေက ရခိုင္ျပည္နယ္ ပီးမည္ဟု လိမ္သည္၊ သန္႕သွ်င္းဖဆပလ ဘေဆြက“ျပည္နယ္ မေပးႏိိုုင္ဘူူးး ခင္ဗ်ားတိိုု႕ကိိုု က်န္တ္တဲဲ့့ဟာကိုိုဘဲ ေပးႏိိုင္မယ္” ဟု ေျပာင္တိုက္စိန္ေခၚသည္၊<br /> <br /> ရခိုင္သားရို႕သည္ ျပည္နယ္အဆင့္ကိုပင္ ျမန္မာရို႕ပါးက လက္ျဖန္႕ေတာင္းခံရေသာ သူေတာင္းစားဘဝ က်ေရာက္ခရသည္၊ျပည္နယ္လိုခ်င္ေသာ ရခိုင္သားရို ႕သည္ မ်က္စိမွိတ္ပနာ၊ ရတည မဲအပါအဝင္ အမတ္နီရာ (၉)ခုစလံုးကို ဦးႏုအား ပံုေအာလိုက္သည္၊၁၉၆၀-ျပည့္ ေဖေဖၚဝါရီလ ရြီးေကာက္ပြဲတြင္ ဦးႏုပါတီအႏိုင္ရသည္၊ သို႕ေသာ္ ရခိုင္သားရို႕ ျပည္နယ္မရ၊ ဒုတိယံပိ အလိမ္ခံရသည္၊ ရခိုင္သားရို႕မွာ အရွက္လည္းရ ဝမ္းလည္းႀကီးရသည္၊ “ဦီးးႏုကတိ တည္ပါစီ။ ရခိုင္ျပည္နယ္အယင္ပီး” ဟုသာ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္စြာ လိုင္ေျခာင္းကြဲသည္၊ ဝင္သီးနာသည္၊<br /> <br /> ရခိုင္က ျပည္နယ္ေတာင္း။ သွ်မ္းက ဖယ္ဒရယ္မူတင္လာေသာအခါ ဦးႏုသည္ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ျဖစ္ကာ ေေနဝင္းကို အာဏာလြဲအပ္လိုက္ရသည္၊ ျမန္မာရို႕ ပင္ကို ဘီလူးရုပ္ကို ျပရေတာ့သည္၊ ေအာင္ဆန္း “တက်ပ္ကို ေနဝင္းက လုယူလားသည၊္ ထိုခါ ျမန္မာက (၁၄)က်ပ္ရပနာ တိုင္းရင္းသားရို႕မွာ ဝလံုးကြင္းသည္၊<br /> <br /> ၁၉၆၇-ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၃-ရက္ ဥပုလ္နိန္႕ စစ္ေတြၿမဳိ႕တြင္ ရခိုင္သား (၃၀ဝ)ရာေက်ာက္ကို ေနဝင္း စစ္တပ္က ပစ္သတ္လိုက္သည္။ “ဘားဗူဟိယင့္ ဆန္ဟိယင့္္၊ ဒိိုးးက်ီဟိယင့္ ရီဟိယင့့္္” ဘဝင္ျမင့္ေသာ ရခိုင္သား၊ ေနဝင္းလက္ေအာက္ ထမင္းငတ္လို႕ သူေတာင္းစားျဖစ္ရသည္၊<br /> <br /> ျမဆန္စက္ရွိမွာ ရခိုင္သားတိ ခြီးသီ ဝက္သီ သီကတ္ရသည္၊ “မသီပီပါသိမ့္ အသက္ဟိသိမ့္ေရ” ဆိုေကလည္း မလြတ္ အရွင္လတ္လတ္ၿမီျမဳတ္ခံရသည္၊ မဆလ လက္ေအာက္ ရခိုင္တမ်ိဳးသားလံုး စာရိတ္တပ်က္စီးၿပီးေက ရခိုင္ လူညြန္႕တံုးသည္၊<br /> <br /> ညီအစ္ကိုပါဟု ျမန္မာရို ႕ လိမ္လို႕မရ၊ ရခိုင္နန္႕ ျမန္မာသည္ တသီးတျခားစီျဖစ္သည္၊ ရခိုင္လူမ်ိဳးသည္ သမိုင္းစိုဥ္ဆက္ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ရာဇဝင္နန္႕လာေသာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးျဖစ္သည္၊ ျမန္မာရို႕သည္ မြန္ကတဆင့္ ဗုဒ္ဓဘာသာျဖစ္သည္၊ ျမန္မာရို ႕ အေရးၾကီးရဟန္း ကိုးကြယ္ခ်ိန္ ရခိုင္ျပည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းတေထာင္ေက်ာ္ ဗုဒ္ဓဘာသာ အျမစ္တြယ္ၿပီးျဖစ္သည္၊<br /> <br /> ဧရာဝတီျမစ္သည္ ကပ္ပလီပင္လယ္ထဲသို႕ စီးဝင္သည္၊ ကုလားတန္ျမစ္သည္ ဘဂၤလားပင္လယ္ထဲသို႕ စီးဆင္းသည္၊ ရခိုင္နန္႕ ျမန္မာသည္ ၿမီလည္းမတူ၊ ရီလည္းမတူ။ လူလည္းျခားသည္၊ ၈၈-အေရးအခင္းျဖစ္လို႕ ဗမာတျပည္လံုး က်က်က္ရိုက္ေသာအခါမွာ ရခိုင္ျပည္ကိုလည္း ကူးစက္လာသည္၊ ၿပီးေယွာင္ခရေသာ ရခိုင္သားမ်ားမွာ ေဘာက္သာလိုက္၊ ေထာင္က်သားလည္းမကန္၊ သတ္ခံရသူလည္းမနည္း၊ ၁၉၉၀-ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ရခိုင္ပါတီ ALDက အမတ္(၁၁)နိန္ရာရသည္၊ အဖိုးဦးသာထြန္း ေထာင္ထဲမွာ အသတ္ခံရသည္၊ မ်ားမၾကာ။ ရခိုင္ပါတီ အၿဖဳိခံရသည္၊ ရခိုင္ေဂါင္းေဆာင္တိကိုဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်သည္။ NLD ပါတီက မဲဆြယ္တရား ေဟာႏိုင္ခ်ိန္တြင္ ရခိုင္သားရို႕မွာ ေယာင္လို႕ပင္ ဟလို႕မရ၊ ေျပာမိဆိုမိေကပင္ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္။ အျမင္က်ဥ္းသူတိအျဖစ္ တံဆိပ္ အရိုက္ခံရသည္၊ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးငယ္ ဝါဒေအာက္မွာ ရခိုင္သားရို႕ဘဝ စုန္းစုနိပ္ ျမဳတ္ရပါေတာ့သည္၊<br /> <br /> ၁၉၇၄-ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ေနဝင္း (၉၉)ရာႏႈန္း ေထာက္ခံမဲရသည္ဟုလိမ္ပနာ အတည္ျပဳခသည္၊ အခုလည္း လိမ္လည္ပနာ အတည္ျပဳထားသည္၊ ေအာင္ဆန္း က”ၿမီြပီြးနန္႕ ရခိုင္ကိုတြိေက ရခိုင္ကိုအယင္သတ္ရမည္ဟု”ေျပာဖူးသည္။ ရခိုင္စည္းရံုးေရးခရီး အၿပီးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ”က်မေတာ့ ရခိုင္ေတြကို ခ်စ္မိသြားၿပီ” ဟုဆိုသည္။ အသူ႕ကို ယံုရဖို႕လဲ။<br /> <br /> ၂၀ဝ၉-ခုႏွစ္ ဒီဇဘၤာလ (၃၁)ရက္နိန္႕တြင္ ရခိုင္ကၽႊန္သက္အႏွစ္(၂၂၅) ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္သည္၊ ရခိုင္ပညာတတ္တိ စိုဥ္းစားပါ၊ ပညာမတတ္သူတိလည္း စိုဥ္းစားပါ၊ ရခိုင္အရိုး ေတာင္ပံုယာပံုျဖစ္လားဗ်ာယ္၊ယခုတဖန္ ရခိုင္ကံၾကမာသည္ အကၽႊန္ရို႕၏ ေဂါင္းထက္<br /> သို႕ က်ေရာက္လာဗ်ာယ္ျဖစ္သည္။ ရခိုင္ပညာတတ္တိ။ ပညာဟိတိ။ ပညာမဲ့တိ အားလံုး သတိထားကတ္ပါ၊ ျမန္မာရို႕ေဖၚစပ္ေတ ဝမ္းႏႈတ္ဆီး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေသာက္ဖူးခပါဗ်ာယ္၊ ရခိုင္ရို႕ တခုတည္းေသာ အန္တိမပန္းတိုင္သည္ကား ပဇာျဖစ္ပါသနည္း၊ ရခိုင္အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ရခိုင္လက္တြင္းေရာက္ဟိေရးျဖစ္သည္၊<br /> <br /> သမိုင္းေၾကာင္းကိုေျပာေက ပေဒသရာဇ္အခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းခကတ္သည္ဟုသာ စကားလွဆိုသည္၊ သို႕ေသာ္ ျမန္မာရို႕သည္ ပေဒသရာဇ္မ်ား သိမ္းယူခေသာ နယ္ၿမီတိကို အပိုင္ရလိုသည္၊ ကဘာမက်ီမသာၿမီဟု ေႀကြးေၾကာ္ပနာ ဘုရင့္ေနာင္။ က်န္စစ္သား။ အေလာင္းဘုရား စသည္ျဖင့္ အေျခာက္တိုက္ ရန္ေစာင္းနီတတ္သည္၊ ပညာပီးရဖို႕ အခ်ိန္ကိုေရာက္လာပါဗ်ာယ္၊ ကနိန္႕ အခ်ိန္ ရခိုင္သားရို႕သည္ မည္သို႕မွ် မတံု႕ျပန္သိမ့္ေကလည္း မုန္တိုင္းသည္ ႀကိမ္းဝါးဖို႕အတြက္ အားယူတာစူလွ်က္ဟိသည္။<br /> ..............<br /> <a href="http://thearakanesemeetingpoint.com/profiles/blogs/209-31-225"><br /> AMP, khaing lion ပို႔(စ္)မွ</a>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (ဥဂၢါပ်ံ)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3572959676097286250Sun, 10 Oct 2010 12:57:00 +00002010-10-10T05:57:37.308-07:00ေဆာင္းပါး<b>ရခိုင္ျပည္နယ္၏ျမစ္မ်ား</b><br /> <br /> ရခိုင္ျပည္နယ္၌ ထင္႐ွားေသာျမစ္မ်ားမာ နတ္ျမစ္၊ မယူျမစ္ (ေမယုျမစ္)၊ ကုလားတန္ျမစ္ ႏွင့္ ေလးၿမိဳ႕ျမစ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ၄င္းအျပင္ ရခိုင္ျပည္နယ္၏ေတာင္ဖက္၌ ဒလက္ေခ်ာင္း၊ အမ္းေခ်ာင္း၊ မအီေခ်ာင္း၊ ကလိန္ေတာင္ျမစ္၊ ေတာင္ကုတ္ျမစ္၊ သူေဌးေခ်ာင္း၊ ဂြေခ်ာင္းစသည္မ်ား ဟိၾကသည္။<br /> <br /> ရခိုင္ျပည္၏ ေျမာက္ပိုင္းဟိျမစ္မ်ားသည္ ေျမာက္ဖက္ေတာင္တန္းမ်ားမွ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္လွ်က္ဟိၾကၿပီး၊ ႐ွည္လ်ားသည္။ ရခိုင္ျပည္ ေတာင္ပိုင္းဟိျမစ္မ်ားမွာ အ႐ွိေတာင္ဖက္ဟိ ေတာင္တန္းမ်ားမွ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္ၾကသည္။ ျမစ္မ်ားမွာ ျဖားအတက္အက်ဟိေသာ ျမစ္မ်ားျဖစ္ၿပီး ျမစ္ဝပိုင္တြင္ရီငန္၍ ျမစ္အညာ (အထက္)တြင္ ရီခ်ဳိၾကသည္။<br /> <b><br /> </b><br /> <b>နတ္ျမစ္။</b> ။နတ္ျမစ္သည္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္၌ဟိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံ႐ို႕အား ပိုင္းျခားထားေရ နယ္စပ္ျမစ္ျဖစ္သည္။ ေျမာက္ဖက္ နယ္စပ္ေတာင္ကုန္းမ်ားမွ စီးဆင္းလာၿပီး ေတာင္ဖက္တြင္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕အနီး၌ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔စီးဝင္သည္။ မိုင္ (၅၀)ခန္႔႐ွည္လ်ားၿပီး ျမစ္အဝပိုင္းတြင္ (၁) မိုင္ခြဲခန္႔က်ယ္ျပန္႔သည္။ နယ္စက္ကုန္သြယ္သေဘၤာႏွင့္ ဘုတ္တိဝင္ထြက္ရာ ျမစ္ျဖစ္သည္။<br /> <br /> နတ္ျမစ္အတြင္းသုိ႔ ျပဴးမေခ်ာင္း၊ ငါးခူရေခ်ာင္း၊ ကညင္ေခ်ာင္းႏွင့္ ေမာင္ေတာေခ်ာင္း႐ို႕ စီဝင္လ်က္ဟိၾကသည္။ မဂၤလာႀကီးေတာင္တန္းမွထြက္ဟိေသာ ဝါး၊ ႀကိမ္ႏွင့္ သစ္မ်ားကို ျပဴးမေခ်ာင္းမွတစ္ဆင့္ ေမွ်ာ၍ထုတ္ယူႏိုင္ၾကသည္။ ႏြီရာသီျမစ္အညာ (အထက္)အထိ ရီငန္တက္ၿပီး မိုးရာသီတြင္ ရီခ်ဳိသည္။ ျမစ္ကမ္းမ်ားတြင္ ရီငန္ပဇြန္မြီးျမဴးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ၾကသည္။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> <b>မယူျမစ္။</b> ။ဤျမစ္ကို အဂုအခါ ေမယုျမစ္ဟုလည္းေခၚၾကသည္။ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕အနီးမွ စီးဆင္းလာေသာ ကုလားပန္းဇင္းေခ်ာင္းႏွင့္ စိုင္းဒင္ေခ်ာင္း႐ို႕ေပါင္းဆံု၍ စစ္ေတြၿမိဳ႕အနီးက၌ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္သည္။ (၈၅) မိုင္ခန္႔႐ွည္လ်ားၿပီး ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားကို ျဖတ္၍ စီးဆင္းသည္။ ျမစ္ဝပိုင္းတြင္ ရီငန္၍ ျမစ္အညာ (အထက္)တြင္ ရီခ်ဳိသည္။ ျမစ္အညာ (အထက္)ပိုင္းတြင္ က်ယ္ျပန္႔ေသာလြင္ျပင္မ်ားဟိ၍ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ဳိးၾကသည္။ ျမစ္ဝပိုင္းနီရာမ်ားတြင္ ရီငန္ပဇြန္မြီးျမဴးေရးကို လုပ္ကိုင္ၾကသည္။<br /> <br /> ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ၾသရမေတာင္တန္းမွ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ စီးဆင္းလာေသာ ေတာဖ်ားေခ်ာင္းသည္ မိုးစီျမစ္ႏွင့္ေပါင္းဆံုၿပီး ႀကြီတဲျမစ္အမည္ျဖင့္ စီးဆင္းကာ စစ္ေတြၿမိဳ႕အနီး၌ ေမယုျဖစ္သို႔ အ႐ွိဖက္မွစီဝင္သည္။<br /> <br /> <b>ကုလားတန္ျမစ္။</b> ။ရခိုင္ျပည္နယ္၏ အ႐ွည္ဆံုးႏွင့္ အသံုးအဝင္ဆံုးျမစ္ေၾကာင္း တစ္သြယ္ျဖစ္သည္။ ဤျမစ္သည္ ေပ(၈၀၀၀)ခန္႔ျမင့္ေသာ ခ်င္းျပည္နယ္ လူ႐ွည္ေတာင္တန္းႏွင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ခ်င္လတိတလန္ ေတာင္ကုန္းမ်ားမွ ျမစ္ဖ်ားခံ စီးဆင္းလာသည္။ ဘြိဳင္ႏု(ေဘြႏု)၊ တီမိ၊ ထေရာဘာ (တီအိုရီဗာ) စေရျမစ္မ်ား ေပါင္းဆံုစီးဆင္းချခင္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> ခ်င္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းမွ ထေရာဘာ(တီအိုရီဘာ)အမည္ျဖင့္စီးဆင္းလာခေသာ ဤျမစ္မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ို႕၏ နယ္ျခားျမစ္လည္းျဖစ္သည္။ ဤျမစ္သည္ ခ်င္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္၍ ေတာင္ဖက္သို႔စီးဆင္းလာရာ ခ်င္းျပည္နယ္ဖလန္းၿမိဳ႕ အေနာက္ဖက္ယြန္းယြန္းအေရာက္တြင္ တီအိုရီဗာမွ ေဘြႏုအမည္ျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔စီးဝင္ခသည္။ အိႏၵိယႏိုင္နယ္စပ္မွ ဘဂၤလားပင္ေအာ္အေရာက္ မိုင္ေပါင္း (၁၄၀၀)ခန္႔က်ယ္ျပန္႔ေရ ၿမီႏုလြင္ျပင္မ်ားဟိသည္။ ျမစ္၏အထြက္ပိုင္း၊ အလယ္ပိုင္းႏွင့္ ေအာက္ပိုင္း႐ို႕တြင္ စပါး၊ ၿမီပဲ၊ ဆီး႐ြက္ႀကီး၊ င႐ုတ္၊ နီၾကာစစြာတိကို စိုက္ပ်ဳိးၾကသည္။<br /> <br /> ကုလားတန္ျမစ္အတြင္းသို႔ ကလက္ေခ်ာင္း၊ မီးေခ်ာင္း၊ မီေခ်ာင္း၊ ယိုးေခ်ာင္း၊ သရီေခ်ာင္း၊ ဟင္းခေရာျမစ္၊ ကၽြဲကူးျမစ္႐ို႕စီးဝင္လွ်က္ဟိၾကသည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕အနီး၌ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္သည္။<br /> <br /> <b>ကလက္ေခ်ာင္း။ </b>။ ကလက္ေခ်ာင္းသည္ ပလက္ဝအထက္ပိုင္းတြင္ဟိ၍ အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံ႐ို႕ႏွင့္ နယ္ျခားေခ်ာင္းျဖစ္ၿပီး ကုလားတန္ျမစ္သို႔ စီးဝင္လွ်က္ဟိသည္။ <br /> <br /> <b>ပီေခ်ာင္း။</b> ။ ပီေခ်ာင္းမွာ ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕အထက္နားတြင္ ကုလားတန္ျမစ္သို႔ စီးဝင္လ်က္ဟိသည္။ ရီခ်ဳိအရပ္မ်ားျဖစ္၍ ၿမီၾသဇာေကာင္းမြန္ေသာ ၿမီႏုလြင္ျပင္မ်ားဟိသည္။<br /> <br /> <b>သရီေခ်ာင္း။</b> ။ သရီေခ်ာင္းသည္ ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ အ႐ွိဖက္ေတာင္တန္းမ်ားမွ ျမစ္ဖ်ားခံစီးဆင္းလာၿပီး ျမစ္ေအာက္ပိုင္းတနီရာတြင္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ ေတာင္ကုန္းမ်ားမွ ျမစ္ဖ်ားခံစီးဆင္းလာေသာ ရမ္းေခ်ာင္းႏွင့္ ေပါင္းဆံုကာ၊ သဲတက္ေက်း႐ြာအနီး ကုလားတန္ျမစ္အတြင္းသို႔ အ႐ွိဖက္ျခမ္းမွ စီးဝင္သည္။<br /> <br /> ဤသရီေခ်ာင္းလြင္ျပင္မွာ ၿမီၾသဇာထက္သန္ေကာင္းမြန္၍ စပါး၊ င႐ုတ္၊ မံုညင္း၊ နီၾကာ၊ ၿမီပဲမ်ားစိုက္ပ်ဳိးၾကသည္။ သရီေခ်ာင္းဖ်ားတြင္ ထင္း႐ွားေသာ မဟာျမတ္မုနိဟိသည္။<br /> <br /> <b>ယိုးေခ်ာင္း။</b> ။ ယိုးေခ်ာင္းသည္ သရက္ခ်ဳိေက်း႐ြားအနီးတြင္ ကုလားတန္ျမစ္သို႔ အေနာက္ဖက္မွ စီးဝင္သည္။ ျမစ္ဝမွ မိုင္(၇၀)ခန္႔႐ွည္လ်ားသည္။ ျမစ္ဝတြင္ရီငန္၍ ျမစ္ညာ (ျမစ္အထက္ပိုင္း)တြင္ ရီခ်ဳိသည္။ ယိုးေခ်ာင္းဖ်ားတြင္ တန္းတင္ဟုေခၚေသာ ရီတံခြန္ေခ်တခုဟိသည္။ ရီအားလွ်ပ္စစ္ထုတ္ယူရန္ မဏာမေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္လွ်က္ဟိသည္။<br /> <br /> <b>ဟင္းခေရာ္ျမစ္။</b> ။ ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕၏ အ႐ွိဖက္မွ ကုလားတန္ျမစ္သို႔ စီးဝင္သည္။ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕သို႔ လားေရာက္ႏိုင္ေသာျဖစ္ေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ႐ွိရခိုင္ ဘုရင္မ်ားလက္ထက္က စက္လွီ၊ ကုတင္လီွ နန္႔ သေဘၤာတိ ဝင္ထြက္ရာ အဓိကက်ေသာ ျမစ္ေၾကာင္းလည္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> <b>ကၽြဲကူးျမစ္။</b> ။ စစ္ေတြၿမိဳ႕၏ အ႐ွိဖက္မွ ကုလားတန္ျဖစ္သို႔ စီးဝင္သည္။ ျမစ္ဝတြင္ ဖ႐ံုဂါကၽြန္း (၃) ကၽြန္းကို ျဖစ္ေပၚစီၿပီး ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္သည္။ စစ္ေတြမွ ေပါက္ေတာ၊ မင္းျပား၊ ေျမပံု၊ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ဆက္သြယ္လားလာႏိုင္ေသာ ကုန္းတြင္းပိုင္း ရီေၾကာင္းလမ္းလည္းျဖစ္သည္။ <br /> <br /> <b>ေလးၿမိဳ႕ျမစ္။</b> ။ ဤျမစ္သည္ (၁၄၄) မိုင္ ႐ွည္လ်ားၿပီး (၅၅၅၀)ေပ ျမင့္ေသာ ခ်င္းေတာင္တန္းမွ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ ေတာင္ဖက္သို႔ စီးဆင္းလာသည္။ ျမစ္အထက္ပိုင္းမွ မင္းျပားၿမိဳ႕အထိ ေလးၿမိဳ႕ျမစ္ဟု အမည္တြင္ၿပီး မင္းျပားၿမိဳ႕အနီးအတြင္ ရာေမာင္ျမစ္အမည္ျဖင့္ ေတာင္ဖက္သို႔စီးဆင္းကာ ေျမပံုအနီးတြင္ မင္းေၾကာင္းအမည္ျဖင့္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္သည္။<br /> <br /> ျမစ္ညာအရပ္(ျမစ္အထက္ဖက္) သည္ရီခ်ဳိ၍ လိေမၼာ္၊ ေ႐ွာက္ခ်ဳိ၊ ကၽြဲေကာ၊ သံပရာ၊ ဥယ်ာဥ္စိုက္ခင္းမ်ား၊ ကြမ္းသီးခ်င္းမ်ားကို စိုက္ပ်ဳိးလ်က္ဟိၾကသည္။<br /> <br /> <b>ဒလက္ေခ်ာင္း။</b> ။ရခိုင္႐ိုးမ၏ (၄၇၉၃) ေပျမင့္ေသာ ေတာင္ကုန္းမွ ျမစ္ဖ်ားခံစီဆင္းကာ ျမစ္ေအာက္ပိုင္းတြင္ ျမစ္မႊာမ်ားစြာခြဲ၍ ေကာင္တာမီယာပင္လယ္သို႔ စီးဝင္သည္။ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္ကိုျဖတ္၍ စီးဆင္းသည္။ ဒလက္ေရေဝမွ ႀကိမ္ႏွင့္ ဝါးမ်ား ထုတ္ယူရာ အဓိကရီလမ္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> <b>အမ္းေခ်ာင္း။</b> ။ အမ္းေခ်ာင္းသည္ ႐ိုးမေတာင္မွ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ ေျမာက္ဖက္သုိ႔စီးဆင္းသည္။ ျမစ္ဝတြင္ ျမစ္ဖ်ားမ်ားစြာျဖင့္ ေနာင္ေတာ္ပင္လယ္ (ေကာင္တာမီယာပင္လယ္) သို႔စီးဝင္သည္။ အမ္းၿမိဳ႕သို႔လားရာ ရီလမ္းေၾကာင္းျဖစ္ၿပီး မိုင္ (၅၀) ခန္႔႐ွည္လ်ားသည္။ <br /> <br /> <b>ကလန္ေတာင္ျမစ္။</b> ။ကလန္ေတာင္ျမစ္သည္ ႐ိုးမေတာင္မွ ျမစ္ဖ်ားခံကာ ရမ္းၿဗဲ့ကၽြန္းႏွင့္ ႐ိုးမေတာင္ၿခီအၾကား ေျမာက္မွေတာင္သို႔ စီးဝင္သည္။ အလ်ားမိုင္ (၃၀) ခန္႔ဟိၿပီး ျမစ္ဝမွာ (၁၅) မိုင္ခန္႔က်ယ္သည္။ ျမစ္ဝတြင္ စကုကၽြန္းဟိၿပီး၊ မာန္ေအာင္ရီလက္ၾကားသို႔ စီးဝင္သည္။ ေတာင္ကုန္ျမစ္သို႔လားလွ်င္ ဤျမစ္ကိုျဖတ္၍လားရသည္။<br /> <br /> မအီေခ်ာင္း၊ တန္းလြဲ(တန္း႐ြဲ)ေခ်ာင္း၊ လမူးေခ်ာင္း႐ို႕သည္ အ႐ွိဖက္မွ ကလန္ေတာင္ျမစ္သို႔ စီးဝင္လွ်က္ဟိသည္။<br /> <br /> <b>ေက်ာက္ျဖဴျမစ္၊ မဒဲျမစ္၊ ပေဒါင္းေကြ႔ (ပေဒါင္းကြဲ)ျမစ္ႏွင့္ သံဇိတ္ျမစ္။</b> ။ ျမစ္ဟုဆိုေသာ္လည္း ရမ္းၿဗဲ့ကၽြန္းႏွင့္ မရဇိုင္းကၽြန္း (ၿမိဳ႕ေခ်ာင္း) အၾကားတြင္ဟိေသာ ရီလက္ၾကားျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ျဖဴျမစ္မွာ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕အနီးမွ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္သို႔ စီးဝင္သည္။ ျမစ္ဝပိုင္းမွ ရီလက္ၾကားအတြင္းသို႔ မိုင္(၂၀)ခန္႔ ရွည္လ်ားၿပီး အလြန္နက္ေသာ ရီေၾကာင္းဟိကာ အနက္ေပ(၅၀)မွ (၁၂၀)ထိိဟိေသာ ရီလက္ၾကားျဖစ္သည္။ ဤျမစ္မွ အ႐ွိဖက္သို႔ဆက္၍ မဒဲျမစ္၊ ပေဒါင္းေကြ႕(ပေဒါင္းကြဲ) ျမစ္ႏွင့္ သံဇိတ္ျမစ္မ်ားအမည္ျဖင့္ ကလိမ္ေတာင္ျမစ္သို႔ စီးဝင္သည္။ ေက်ာက္ျဖဴမွ ေတာင္ကုတ္သို႔လားရာ ရီလမ္းေၾကာင္းလည္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> <b>သတဲေခ်ာင္း။</b> ။ သူေဌးေခ်ာင္းဟုလည္းေခၚသည္။ ရခိုင္႐ိုးမဟိ ပန္းေတာင္းငယ္ေတာင္မွ ျမစ္ဖ်ားခံစီးဆင္းကာ အ႐ွည္မိုင္ (၆၀) ခန္႔ဟိသည္။ ျမစ္ဝပိုင္းထိသာ ေလာင္း၊ လွီ၊ ေမာ္ေတာ္၊ ဘုတ္တိ လားလာႏိုင္ၿပီး အထက္ပိုင္းတြင္ သူေဌးေခ်ာင္းရီအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းကို ေဆာင္႐ြက္လ်က္ဟိသည္။ <br /> <br /> ရခိုင္ျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းဟိ ျမစ္မ်ားမွာ အလ်ားမိုင္(၂၀)မွ (၅၀)ထိသာ ႐ွည္လ်ားၿပီး ျမစ္ဝပိုင္းေဒသတိတြင္သာ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေခ်တိ၊ လွီသမၺာန္ေခ်မ်ားျဖင့္ လားလာႏိုင္ၾကသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္းတြင္ သံတြဲျမစ္၊ စကုေခ်ာင္း၊ က်ိႏၱလီေခ်ာင္း၊ ဆတ္သြားေခ်ာင္း၊ ႐ြာေခ်ာင္း၊ သစ္ေတာက္ေခ်ာင္း႐ို႕ ဟိၾကေသာ္လည္း မ်ားစြာအသံုးဝင္ျခင္းမဟိေပ။ <br /> ---------------------<br /> <br /> <b>ဝန္ခံခ်က္။</b> ။<i> ေမာင္ေကာက္စံ (ျပည္ရခိုင္) ႐ြီးေရ “ယေန႔ ရခိုင္ျပည္နယ္ (လူမႈစီးပြားပထဝင္)” ပထမအႀကိမ္၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စာအုပ္မွထုတ္ႏႈတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါေရ။ </i><br /> <br /> <i>ေမာင္ေကာက္စံ (ျပည္ရခိုင္) ၏ ကေလာင္ခြဲတိမွာ “ကၽြန္းသားငမန္း၊ ကိုႀကီးမန္း” ႐ို႕ျဖစ္ပါေရ။</i>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3901261687691513597Wed, 06 Oct 2010 07:00:00 +00002010-10-06T06:03:40.861-07:00Blogger Templatesကၽြန္ေတာ္႐ို႕ ရခိုင္အလင္းေရာင္မိသားစု ပထမၿခီလွမ္းအားထုတ္မႈအျဖစ္ ရခိုင္သူ/သားတိအတြက္ Blogger Template ကိုစတင္ပနာ မိတ္ဆက္ပီးလိုက္ပါေရ။ ပထမဆံုး စစ္ေတြပိြဳင့္အလွနန္႔ တင္ျပပီးလိုက္ပါေရ။ မိမိ၏ဘေလာ့မွာ သံုးခ်င္ေရလူတိအနီနန္႔ <a href="http://www.mediafire.com/?d9k3djo69xvkqvd">ေအနိန္ရာ</a>လားပနာ Download လုပ္ယူႏိုင္ပါေရ။ <a href="http://arakansittway.blogspot.com/">ပံုစံ (Demo )</a>ကို ေအနားမွာလားပနာ ၾကည့္ပါ။ (မၾကာခင္ တျခား Templates တိလာပါဖို႔သီး။) <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPgAkvHKFqCX55IEFb7yV4QAhWthpPrK1cryzWnMz0TSr_G0U4Z4KeThtZk-xs0saiKos_p8x7XnMVtAxeOG_ihUszbPQDzyXMVGWmyhN2HJ830BbO0Xl2tpxoSGjyB744sYX14-lQ04WG/s1600/Sittway1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="622" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPgAkvHKFqCX55IEFb7yV4QAhWthpPrK1cryzWnMz0TSr_G0U4Z4KeThtZk-xs0saiKos_p8x7XnMVtAxeOG_ihUszbPQDzyXMVGWmyhN2HJ830BbO0Xl2tpxoSGjyB744sYX14-lQ04WG/s640/Sittway1.jpg" width="640" /></a></div>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blogger-template.htmlnoreply@blogger.com (Arakkha Mog)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-5274420809477856419Wed, 06 Oct 2010 03:43:00 +00002010-10-05T20:43:23.787-07:00ရခိုင္သမိုင္းေနာက္ခံဝတၴဳ<b>မဟာပညာေက်ာ္ </b><br /> <br /> <i>ဤဇတ္လမ္းကို အနာဂါတ္ ရခိုင္ရင္သြီးငယ္ေခ်ရို႕ သခၤန္းစာရစီဖို႔ တစံုတေယာက္ေသာသူက အႏုပညာလက္ရာေျမာက္စြာ ဗြီဒီယိုဇတ္လမ္းတေခြ ဖန္တီးသင့္သည္။ သို႔ေသာ္ ရခိုင္ဘုရင္သည္ ျမန္မာဘုရင္ပုဏၰားေဂါင္းေပါင္း မေဆာင္းသင့္ေပ။ ရခိုင္ဘုရင္ မကိုက္သရဖူကိုရာ ေဆာင္းသင့္ပါသည္။</i><br /> <br /> <br /> တနိေသာအခါ ျပည့္သွ်င္မင္းဖေလာင္းႀကီးသည္ မဟာမုနိဘုရားကို ဖူးေျမာ္ၾကည္ၫိုရန္ထြက္ေတာ္မူသည္။ မင္းႀကီး၀တ္ဆင္ေတာ္မူေသာ ပတၱျမားလက္စြပ္သည္ကၽြတ္၍ ရီထဲသို႔က်လတ္သည္။ လက္စြပ္ကို ငါးတေကာင္ရ၍မ်ိဳသည္။ တလမွ်ဟိလတ္ေသာအခါ ထုိငါးကို တံငါတေယာက္ရသည္။ ငါး၀မ္းမွလက္စြပ္ကို တံငါရသည္။ တံငါေယာက်္ားသည္ ေၾကာက္လန္႔ျခင္းေၾကာင့္ လက္စြပ္ႏွင့္အတူ ငါးကိုပါေဆာင္ယူလာၿပီးမင္းႀကီးထံဆက္သည္။ မင္းႀကီးက အမတ္ပညာေက်ာ္ကိုမီးေတာ္မူရာ အမတ္ႀကီးေလွ်ာက္ထံုးမူကား-<br /> <br /> အသွ်င္မင္းျမတ္။ လက္စြပ္ေတာ္ရီသုိ႔က်ေသာအခါ၌ ငါးသည္မ်ိဳယူသိမ္းထားသည္။ ထိုငါးသည္ မိမိအသက္ကုိ အသီခံလွ်က္ တံငါထံ၀င္ေရာက္သည္။ ထိုငါးမွ လက္စြပ္ကို တံငါရ၍ ဆက္သလာရသည္။ ဤအရာကိုေထာက္၍ မွန္တိုင္းေလွ်ာက္ရပါေသာ္ ဥာဏ္နည္းသူ႐ို႕ ၿငိဳျငင္ရာေသာအေၾကာင္းဟိပါသည္။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> အသွ်င္မင္းႀကီး။ ဘုန္းက်က္သေရႀကီးက်ယ္ေၾကာင္းကုိ ျပည္သူအမ်ားသိထင္စီၿပီးမွ ခုႏွစ္လႏွင့္ၿပီးေအာင္ စီစဥ္ပါမည္- ေလွ်ာက္လတ္ေသာ္ ပတၱျမားကိုယူလွ်က္ သားတစ္အတြင္း၌ျမႇဳပ္သည္။ ထိုပတၱျမားသားတစ္ကို အ႐ြယ္သင့္ေတာ္ေအာင္လွီးၿပီး အျခားသားတတံုးမ်ားႏွင့္အတူေရာ၍ ၾကဲထားလတ္သည္။ ထိုသားတမ်ားကို က်ီးစြန္မ်ားခ်ီယူၾကလီရာ ပတၱျမားဟိေသာသားတစ္လည္းပါလားသည္။ ဆယ္ရက္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ထိုစြန္ငွက္ကုိ ငွက္ခတ္သား႐ို႕ရဟိသည္။ စြန္၀မ္းမွပတၱျမားကုိရ၍ ငွက္ခတ္သားသည္ စြန္ေကာင္ႏွင့္အတူတကြ ပတၱျမားကို မင္းထံဆက္သေရာက္လာျပန္သည္။ ယင္းသို႔ေနာက္မွ မထင္႐ွားသူတေယာက္အား ပတၱျမားကုိအပ္၍ ေရာင္းစီသည္။ ကုလားတေယာက္သည္ အသျပာတရာပီးၿပီး ထိုပတၱျမားကုိ၀ယ္ယူသည္။ ထုိကုလားသည္ ပတၱျမားကိုေ႐ႊႏွင့္ကြင္းရန္ ပန္းတိမ္သည္တဦးထံအပ္သည္။ ထုိလက္စြပ္ကြင္း၍ၿပီးလွ်င္ ပန္းထိမ္အိမ္၌ ကုလားသုိ႔မအပ္မွီ သူခုိးခုိး၍ပါလားသည္။ ကုလားသည္ လက္စြပ္ကိုရလိုမႈႏွင့္ မင္းထံေလွ်ာက္ထားလာသည္။ မင္းႀကီးက အမႈကိုအမတ္ႀကီးသို႔အပ္သည္။ အမတ္ႀကီးလည္း အမႈကိုစစ္ဆီးရာ လက္စြပ္အေၾကာင္းကိုသိရသည္။ အမတ္ႀကီးလည္း ၿပီးေအာင္စီရင္မည္ဟုဆုိလွ်က္ ဆိုင္းငံ့၍နီလတ္သည္။<br /> <br /> ပန္းထိိမ္အိမ္မွ လက္စြပ္ခိုးယူေသာသူသည္ ျမစ္ဆိပ္၌ရီခ်ိဳးေသာအခါ လက္စြပ္ကိုခၽြတ္၍ တနီရာ၌ထားလတ္သည္။ ထိုလက္စြပ္ထားရာအပါး၌ ႄကြက္တြင္းတခုဟိသည္။ ႄကြက္သည္ တြင္းမွထြက္လာၿပီးအစာ႐ွာရာ လက္စြပ္ကုိတြိၿပီး ယူလားလွ်က္ တြင္းသို႔၀င္လားသည္။ တရားသူႀကီးကၽြန္တေယာက္သည္ ႄကြက္သားစားလို၍ ႄကြက္႐ွာရန္လားသည္။ ထိုသူသည္ အဆိုပါႄကြက္တြင္းကိုတြိ၍ တူးလတ္သည္။ ႄကြက္တြင္းဟိ ပတၱျမားလက္စြပ္ကို ရလတ္သည္။ ထိုသူသည္ ပတၱျမားလက္စြပ္ကိုမထား၀ံ့သျဖင့္ မိမိသခင္ျဖစ္သူ တရားသူႀကီးထံ အပ္ႏွံထားလတ္သည္။ တရားသူႀကီးသည္ လက္စြပ္ကုိျမင္လွ်င္ ျပည့္သွ်င္မင္းႀကီးလက္စြပ္ျဖစ္သည္ကိုသိၿပီး အၾကံျဖင့္ ၀မ္းသာအားရသည္။ အမတ္မဟာပညာေက်ာ္သည္ ခုႏွစ္လႏွင့္ တံငါမႈ၊ ဌက္ခတ္မႈ၊ ကုလား ပန္းတိမ္မႈမ်ားကို စီရင္မည္ဟု မင္းထံေလွ်ာက္ထားသူျဖစ္သည္။ အထက္အမြီမႈတြင္လည္း ဓမၼသတ္ကိုပယ္၍ ငါ႐ို႕စီရင္ေသာအမႈကိုဖ်က္ခသည္။ တရားသူႀကီးသည္ မဟာပညာေက်ာ္ကုိ အၿငိဳးျဖင့္အ႐ွက္ခြဲရန္ အၾကံျဖစ္လတ္သည္။ သို႔ႏွင့္လက္စြပ္ကို ခုႏွစ္လလြန္ၿပီးမွ မင္းထံဆက္မည္ၾကံလွ်က္ လံုၿခံဳစြာ ထုပ္သိမ္းထားလတ္သည္။ တရားသူႀကီး အျခားအိမ္သို႔ထြက္လားခိုက္ မယားျဖစ္သူသည္ လက္စြပ္ကို ထုတ္ယူၾကည့္သည္။ အိပ္ခ်င္သည္ျဖစ္၍ လက္စြပ္ကိုအနီးတြင္ထား၍ အိပ္ေပ်ာ္လားသည္။ ထုိအခိုက္<br /> က်ီးတေကာင္ေရာက္လာၿပီး လက္စြပ္ကိုခ်ီယူလားကာ အသိုက္၌ထားသည္။ တရားသူႀကီးသည္ အိမ္သို႔ျပန္၀င္လာၿပီးလက္စြပ္ကို ၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးရာ မိမိထားရာတြင္မတြိ၍ မယားကိုမီးသည္။ မယားလည္း ကြယ္၍သာဆိုသျဖင့္ လင္မယားရန္႐ွက္တင္ျဖစ္ၾကသည္။ သို႔ေၾကာင့္ လင္မယားကြာယွင္းလိုေၾကာင္း မင္းႀကီးထံေလွ်ာက္ထားသည္။ မင္းႀကီးလည္းအမႈကို အမတ္ႀကီးသို႔အပ္၍စီရင္စီသည္။ အမတ္ႀကီးသည္ တရားသူႀကီးမယားအား အမႈရင္းကို စံုစိေအာင္စစ္ေဆးမီးျမန္းသည္။ လက္စြပ္ေပ်ာက္လီေသာ အေၾကာင္းျဖစ္သည္ကိုသိရသည္။<br /> <br /> ထိုအခါအမတ္ႀကီးက အမႈကိုစီရင္ပီးပါမည္။ ဆိုင္းငံ့ပါဦးဆို၍နီလတ္သည္။ ထိုေသာကာလ တနိတြင္ ေက်ာင္းသားသူငယ္တဦးသည္ က်ီးသိုက္ကိုျမင္သျဖင့္တက္ၿပီး၊ က်ီးသုိက္ကိုႏႈိက္ရာ လက္စြပ္ကိုရသည္။ ေက်ာင္းသားငယ္သည္ လက္စြပ္ကို ဆရာဘုန္းႀကီးသို႔ပီးအပ္သည္။ ထိုဘုန္းႀကီးလည္း ရတနာျဖစ္သည္၊ မင္းႏွင့္ထိုက္ေသာဥစၥာရာျဖစ္သည္။ မင္းအားဆက္မည္ဟူ၍ ျပည့္သွ်င္မင္းႀကီးထံဆက္သသည္။ မင္းႀကီးလည္း အမတ္ပညာေက်ာ္ကိုေခၚ၍ လက္စြပ္ရေၾကာင္းျပသည္။ အမတ္ႀကီးသည္ လက္စြပ္ကို သားတစ္၌ထည့္၍ ငွက္စာေကၽြးေသာ လက္စြပ္ရက္ကစ၍ တြက္စစ္ေသာ္ရက္ေပါင္း (၁၉၀) ဟိျပီျဖစ္ေၾကာင္း သိလတ္သည္။ စီရင္ရန္ ရက္ (၂၀) သာလိုေတာ့သည္။ အမႈကိုစီရင္ေတာ့မည့္အေၾကာင္း မင္းႀကီးအားေလွ်ာက္ထားသည္။<br /> <br /> အမတ္ႀကီးသည္ ဘုန္းႀကီးအား လက္စြပ္မည္သို႔ရေၾကာင္းမီးေလွ်ာက္လီသည္။ ဘုန္းႀကီးက တပည့္သူငယ္ရေၾကာင္းေျပာျပသည္။ သူငယ္ကိုမီးရာ က်ီးသိုက္မွရေၾကာင္း အမတ္ႀကီးထံေလွ်ာက္ဆိုသည္။ က်ီးသိုက္ကို သူငယ္ျပ၍သိလတ္လွ်င္ ညအခါ က်ီးဖိုက်ီးမစံုကုိရေအာင္ဖမ္း၍ လက္စြပ္ေတာ္ႏွင့္တူေသာ လက္စြပ္တကြင္း လုပ္ေဆာင္စီသည္။ ထုိလက္စြပ္ကို က်ီးႏႈတ္သီး၌ ျမဲစြာခ်ဥ္လွ်က္ နံနက္ေသာအခါလႊတ္သည္။ က်ီးဖိုက်ီးမပ်ံလားရာသို႔ မင္းေစလုလင္မ်ားကိုၾကည့္စီသည္။ က်ီးဖိုက်ီးမ႐ို႕သည္ စားနီက်ျဖစ္ေသာ တရားသူႀကီး အိမ္တြင္နားသည္။ တရားသူႀကီးမယားသည္ ေပ်ာက္လားေသာလက္စြပ္ကို က်ီးႏႈတ္သီးတြင္ပါလာသည္ဟူလွ်က္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္လိုက္ၾက၍ က်ီးကိုဖမ္းေၾကာင္း အမတ္ႀကီးထံ မင္းေစ႐ို႕ေလွ်ာက္လာသည္။ အမတ္ႀကီးသည္ တရားသူႀကီးလင္မယားကိုေခၚယူၿပီး မီးျမန္းလတ္သည္။ က်ီးႏႈတ္သီး၌ပါလာေသာလက္စြပ္ကို သင္႐ို႕ဇာမွာက ရသနည္းမီးရာ အိမ္မွာေစေသာကၽြန္ကပီးအပ္၍ ရေၾကာင္းေျပာသည္။ ထိုကၽြန္ကိုအပ္စီ၍မီးစစ္ရာ ႄကြက္တြင္း တူးရာကရေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားသည္။ ထုိႄကြက္တြင္းကိုျပစီ၍သိလတ္ေသာ္ ထုိအရပ္၌ လူမျပတ္ခ်ထားေစာင့္နီစီၿပီး ၾကည့္႐ႈရန္အခိုင္းထားသည္။<br /> <br /> ထိုအခါ အထက္ခိုးသားသည္ အေဖာ္မ်ားႏွင့္ရီခ်ိဳးရန္လာျပန္သည္တြင္ သည္အရပ္၌ မိမိလက္စြပ္ခ်ထားရာမွ ေပ်ာက္လားေၾကာင္း အေဖာ္မ်ားသို႔ေျပာဆိုသည္။ ထုိစကားကို မင္းေစၾကားသိေသာ္ ထိုသူအားေခၚယူလားၿပီး၊ အမတ္ႀကီးထံပီးအပ္သည္။ အမတ္ႀကီးက ထိုသူကိုစစ္မီးသည္။ ေပ်ာက္လားေသာလက္စြပ္ကုိ ဇာကရသနည္း။ မွန္ကန္စြာထြက္ဆိုရမည္ေျပာလတ္ေသာ္ ပန္းတိမ္အိမ္တြင္ ခိုးရာမွရေသာ လက္စြပ္ျဖစ္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားသည္။ ထုိပန္းတိမ္ကို ေခၚယူ၍မီးရာ သေဘၤာသားကုလားအပ္ေသာပစၥည္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကုလားကိုမီးရာ- အသျပာတရာပီး၍၀ယ္ရေၾကာင္းမ်ားကို ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ အမတ္ႀကီးလည္း အေၾကာင္းစံုသိၿပီးျဖစ္ေသာအခါ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို မင္းႀကီးအားေလွ်ာက္ထားလီၿပီးမွ အမႈကိုစီရင္ထံုးေသာ္ကား- လက္စြပ္ေတာ္ရီသို႔အက်တြင္ ၿမီလက္မခံ၍ ငါးသိမ္းထားသည္။ ထုိငါးကိုတံငါရသည္။ ထိုတံငါလက္စြပ္ကိုျမင္လွ်င္ မထား၀ံ့၍ မင္းထံဆက္သလာသည္မ်ားမွာ ၿမီပိုင္ရီပိုင္တိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း၌ဟိေသာသူ႐ို႕သည္ အစိုးရအသွ်င့္ ကၽြန္တေစသာျဖစ္ၾကသည္။ လက္စြပ္ေတာ္ကို တံငါဆက္၍ရသည့္ေနာက္ပိုင္း ထိုလက္စြပ္ မင္းလက္သို႔မေရာက္ ေပ်ာက္လတ္ေသာ္ တံငါကပီး၍ရေသာေၾကာင့္ လက္စြပ္တန္ဘိုးကို တံငါသို႔ မင္းကပီးသင့္သည္။ တံငါဆက္လာသည့္ေနာက္ ထိုလက္စြပ္သည္ သတၱ၀ါမ်ိဳးစံုထံေရာက္မွ မေပ်ာက္မဆံုး ဆက္သလာေရာက္ျပန္ရသည္။ တရားက်မ္းဂန္၌ သူေတာ္ေကာင္း႐ို႕ဥစၥာကို ရီမွာပစ္လည္းမနစ္။ မီးမွာပစ္လည္းမခ်စ္- ဟူ၍ဆိုေသာ ႐ွိေဟာင္းပညာဟိ႐ို႕ဆိုေသာစကားဟိသည္။ အသွ်င္မင္းတရားႀကီး ဘိသိက္ခံေတာ္မူရာ အဂၤါျပည့္စံု တရားေစာင့္ထိန္းေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ လူနတ္ၾကည္ၫိုေသာေၾကာင့္ သံုးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ လက္စြပ္ေတာ္ကို နတ္႐ို႕ၫႊန္ရာ လူလာ၍ပို႔ဆက္လာရသည္။<br /> <br /> ရဟန္းေသာ္ကား တရားႏွင့္ေလွ်ာ္သည္ျဖစ္၍ ပစၥည္းေလးပါးၿမဲစီသင့္ပါသည္။ တံငါႏွင့္ငွက္ခတ္သမားမွာ ကိုယ္ႏွင့္မထိုက္ေသာအရာကို သိတတ္ေသာသေဘာဟိသူျဖစ္၍ မင္းဘ႑ာထိန္းအပ္ေသာ ကၽြန္ေကာင္းလကၡဏာ၀င္သည္။ တရားသူႀကီးမွာ ႄကြက္ႏွင့္တူသည္။ ပန္းတိမ္မွာ စြန္ႏွင့္တူသည္။ ကုလားမွာ ငါးႏွင့္တူသည္။ ခိုးသူမွာ က်ီးႏွင့္တူသည္။ ထိုငါးစေသာသတၱ၀ါေလးေကာင္႐ို႕ ဒဏ္ေရာက္သည့္နည္းတူ ကုလားစေသာ လူေလးဦး႐ို႕ မင္းျပစ္သင့္ရာသည္ဟူ၍ စီရင္လတ္ေသာ္ ႏြီကာလစင္ျဖစ္လွ်က္ မိုးႀကီးသည္းထန္စြာ ႐ြာလီေသာေၾကာင့္ မင္းႀကီးလည္းအားရေတာ္မူ၍ ဆင္ေတာ္မူေသာလက္ေကာက္ကို မဟာပညာေက်ာ္အမတ္သို႔ တရားဆုပီးေတာ္မူ၏။<br /> <br /> (မဟာပညာေက်ာ္ေလွ်ာက္ထံုး)<br /> <br /> --------------<br /> <a href="http://arakanmagazine.blogspot.com/2010/09/blog-post_15.html">(ရကၡိတ႐ို႕ဆံုရပ္ၿမီဘေလာ့မွ)</a>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_1804.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-1953822111077610848Wed, 06 Oct 2010 03:40:00 +00002010-10-05T20:40:50.925-07:00ေဆာင္းပါးထိုရကၡိဳင္မဟာရာဇဝင္ႀကီးလာ (၄၈) ပါးေသာ ရကၡိဳင္လူမ်ဳိး႐ို႕၏က်င့္ဝတ္ကို ေဖာ္ျပရေသာ္<br /> <br /> ၁။ ရွိဦးစြာ ရတနာသံုးပါးအား မမိမေလ်ာ့ဘဲ က်င့္သံုးေဆာက္တည္ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ရန္တပါး။<br /> <br /> ၂။ မိဘဆရာသမား႐ို႕၏ဆံုးမၾသဝါဒကို ၿမီဝယ္မက်မွတ္သားနာယူ က်င့္သံုးေစာင့္ေယွာက္ရန္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃။ မိမိ႐ို႕၌မၿငိမ္သက္ဘဲ ေသာ့သြမ္းရမ္းႄကြျခင္း၊ မေကာင္းေသာအက်င့္မ်ားကို ပါယ္ယွားရန္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄။ ပညာသိပၸ တတ္ေျမာက္စီရန္ႀကိဳးစားအားထုတ္လွ်က္ သင္အံေလ့လာရန္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၅။ အသက္သိကၡာႀကီးရင့္ေသာသူ႐ို႕ႏွင့္ မိဘ၊ ဆရာ၊ ရီၿမီအသွ်င္ ဘုရင္မင္းျမတ္႐ို႕အားလည္း မရိုမေသ မေလးမစား အဂါရဝျပဳလုပ္ျခင္းကို အထူးေယွာင္ၾကည္ရန္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၆။ မိမိကိုယ္ကို ပညာႏွင့္ေပါင္းယွဥ္လွ်က္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစေသာ မေကာင္းေသာဆႏၵမ်ားကို ပယ္ယွားျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ရ။ ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ေယွာက္ၿပီးလွ်င္ မိမိ႐ို႕အားေလွ်ာ္စြာ အလွဴဒါနကုသိုလ္မ်ားကို နိညမျပတ္ စိုက္ပ်ဳိးရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၈။ ေလာက၌ သူတပါး႐ို႕အား ႏွဳတ္ျဖင့္က်ဴးလြန္ျခင္း၊ ကိုယ္ျဖင့္က်ဴးလြန္ျခင္းတည္းဟူေသာ မေကာင္းေသာတရားႏွစ္ပါးကို ဖယ္ယွားၿပီး စိတ္ၾကည္လင္စြာျဖင့္ မိတၱာတရားကိုရွိထားလွ်က္ သေဘာေျဖာင့္မတ္စြာျဖင့္ နီရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၉။ ထို႔အျပင္ ေလာကဓမၼ ႏွစ္ဌာနတည္းဟူေသာ က်င့္ဝတ္တရားႏွစ္ပါးကို ပစၥဳပၸန္သံသရာ၌ ခ်မ္းသာျခင္းျဖင့္ သိစြမ္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသာ ပညာဟိပုဂၢိဳလ္မ်ားအား အေလးအျမတ္ျပဳၿပီးလွ်င္ မိတ္ကြ်မ္းဝင္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ၁၀။ ၎မိတ္ကြ်မ္းဝင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္႐ို႕၌ ပညာျဖင့္ေပါင္းေဖာ္ၿပီးလွ်င္ တရားလက္လြတ္လွ်က္ က်င့္ဝတ္တရား ေမွာက္မွားေသာသူ႐ို႕သည္ ေလာကတြင္ သတၱဝါ႐ို႕၌လည္း အက်ဳိးစီးပြါးမဟိ၊ သံသရာ၌လည္း အက်ဳိးမဟိေသာသူမ်ားကို ဝီးစြာရန္သူကဲ့သိ႔ု မိမိစိတ္၌ထားၿပီး ေယွာင္ၾကည္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၁။ သူတပါး ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို ခိုးယူျခင္းမွလည္းေကာင္း၊ သူတပါးသားမယား႐ို႕အား လြန္က်ဴးျခင္းမွ အထူး ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၂။ မိမိအား သူတပါး႐ို႕သည္ လြန္က်ဴးျခင္းျဖင့္ ႀကိမ္းေမာင္းျငားေသာ္လည္း မ်က္မာန္ေဒါသတိထိန္းခ်ဳပ္လွ်က္ သည္းခံျခင္းျဖင့္ ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၃။ လူ႐ို႕၌ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱဟုဆိုအပ္ေသာ လကၡဏာေရးသံုးပါးကို အေလ့အလာအားျဖင့္ အခါခါေအာက္မိၿပီး မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ပညာမ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္ရွဳဆင္ျခင္ဆံုးမကာ တေျပာင္းျပန္ျပန္ စက္အဟန္သို႔ ျဖစ္ပ်က္နီျခင္းကို ဒုကၡတရားျဖင့္သိျမင္ကာ ေၾကာက္ရြံထိတ္လန္႔စီရန္ ရွာမွီးရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၄။ ထို႔အျပင္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟဟုဆိုအပ္ေသာ စိတ္ဆင္ရိုင္းကို နိညမျပတ္ ယိုင္ေက်းစီျခင္းငွာ ပညာျဖင့္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေယွာက္လွ်က္ ၿငိမ္သက္တည္တံ့စြာျဖင့္ နီရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၅။ ထို႔ျပင္ အမိ၊ အဘ႐ို႕အား ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၿပီးလွ်င္ ဘုရားတဆူ၊ ဂူတလံုးကဲ့သို႔ နိညမျပတ္ အရိုအေသ အေလးအျမတ္ ရွိခိုးဦးတင္လွ်က္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြး မီြးျမဴရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၆။ ထို႔အျပင္ မိမိ႐ို႕ ဆြီမ်ဳိးညာတိ႐ို႕၌ သက္ႀကီးရြယ္အို႐ို႕အား အရိုအေသ အေလးအျမတ္ျပဳ လုပ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၇။ ထိုမွတပါး အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ေရာက္လာကုန္ေသာ ရဟန္း၊ ပုဏၰားစသည္႐ို႕တြင္ အဝတ္အစားရိကၡာ ခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ေကာင္းမြန္စြာပီးကမ္းေထာက္ပံ့ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ဥစၥာထုပ္ကို သိုမွီးျပဳလုပ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၈။ ထို႔အျပင္ လယ္လုပ္၊ ကုန္သြယ္၊ ကုန္ေရာင္း၊ ကုန္ဝယ္၊ ေဖာက္ကား ျပဳလုပ္ကုန္ေသာသူ႐ို႕၌ မိမိ လုပ္ကိုင္လွ်က္ဟိေသာ အလုပ္႐ို႕တြင္ နိညမျပတ္ အစီးအပြါးတြက္ခ်က္ၿပီး မယုတ္မေလွ်ာ့စီေအာင္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၁၉။ ထိုသို႔လုပ္ကိုင္ျခင္းမွ ေစာင့္ေယွာက္ၿပီးလွ်င္ အစာရိကၡာ႐ို႕ကို ျပည့္ဝွမ္စြာ က်ီက်႐ို႕ျဖင့္သိုမွီး၍ ဆြီမ်ဳိး႐ို႕အား ေထာက္ပံ့မစရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၀။ ထိုသို႔ထံုးနည္း႐ို႕ကို ပညာဟိတိထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး သူ႐ို႕အားေထာက္ပံ့ကာ သင္ယူမွတ္သားရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၁။ ဆရာထံမွရေသာ ထံုးနည္းမ်ားကို စိတ္ထဲ၌ စြဲျမဲစြာ မွတ္သားနာယူၿပီး သူ႔ေက်းဇူးကို သိရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၂။ ၎အျပင္ ဖိုး၊ ဖီး၊ စိုင္ဆက္ မိမိ႐ို႕မ်ဳိး႐ိုးမွ ဆင္းသက္လာေသာ ဓမၼတာက်င့္႐ိုးမ်ားကို မေဖာက္မျပန္ က်င့္သံုးေစာင့္ေယွာက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၃။ အစဥ္တရားေစာင့္ေယွာက္ျခင္းျဖင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳရာတြင္ ရွိသူေဟာင္း သက္ႀကီး၀ါႀကီး႐ို႕၏ ထံုးနည္းနာမ်ားကိုယူေဆာင္၍ ျပဳလုပ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၄။ တပါးေသာအမ်ဳိး႐ို႕က လွည့္ပတ္ျဖားေယာင္ေသာ္လည္း မိမိ႐ို႕မ်ဳိး႐ိုးဇာတိမ်ား မေပ်ာက္ပ်က္စီရန္ ရဲဝံ့စြာ အဝီးမွ ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၅။ ႏိုင္ငံေတာ္ဝယ္ အတတ္ပညာလံုျခံဳစြာ မတတ္သူ႐ို႕အား တစံုတခုေသာ လူမွဳအိမ္ေထာင္စီးပြါးေဆာင္ရန္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကို ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၆။ တစံုတခုေသာ အတတ္ပညာမဟိေသာသူ႐ို႕အား ညဥ့္ေမွာင္မသိ၊ ၾကက္မ်က္အိပ္ေသာသူ႐ို႕ႏွင့္ အလားတူဘိသကဲ့သို ့ လူမွဳစီးပြါးေဆာင္ျခင္းကို ေယွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၇။ အိမ္ေထာင္သားမီြးျပဳလုပ္ရာ၌ လူမွဳေရးကိစၥအ၀၀ကို က်ီပြန္စြာ နားလည္လိမၼာသိတတ္ျခင္းျဖင့္ ျပည့္စံုရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၈။ ထိုသို႔ သိတတ္ၿပီးမွ အိမ္ေထာင္သားမီြးရာဝယ္ ၾကံစည္တြက္ဆလံု႔လထုတ္ကာ စီးပြါးခ်မ္းသာျခင္းျဖင့္ ျပည့္စံုရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၂၉။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာနတရားမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္လွ်က္ သူတပါးက မေကာင္းေသာဆႏၵျဖင့္ ပ်က္စီးစီရန္ နည္းပီးေသာ္လည္း မိမိက ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၀။ မိဘ႐ို႕၏ေက်းဇူးတရားသည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ႏွင့္ႏွဳိင္းဆျငားေသာ္လည္း အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေသာ ေက်းဇူးတရားပင္တည္းဟု ဖန္တလဲလဲ ေအာက္မိသတိရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၁။ အသင့္ေပါင္းဖက္ကုန္ေသာ သားမယား၊ ၿမီး၊ ျမစ္၊ ဆြီမ်ဳိး၊ ေက်းကၽြန္စသည္မ်ားကို ေစာင့္ေယွာက္ ေထာက္ပံ့ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၂။ လူပယ္၊ လူျပက္႐ို႕က ကဲ့ရဲ့ကတ္ေသာ္လည္း ဝမ္းထဲသံေဝဂစိတ္ျဖင့္ေျဖလွ်က္ ထိုသူ႐ို႕အား ဝီးစြာေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၃။ လူေကာင္း႐ို႕က ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖစ္စီရန္ ဆြီမ်ဳိး၊ ခင္ပြန္း၊ အၿခံရံသင္းပင္း႐ို႕အား ခ်စ္ပန္းျဖင့္ မပ်က္စီျခင္းငွာ ေစာင့္ေယွာက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၄။ အိမ္ေထာင္စီးပြါးသိုမွီးရာတြင္ ၿမီအိုး၊ ၿမီခြက္မ်ားျဖင့္ တံစက္ရီကို ခံယူဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ျခေကာင္႐ို႕သည္ မိမိ၏ပါးစျဖင့္ ကိုက္ခ်ီယူလွ်က္၊ ေတာင္ပို႔ျပဳလုပ္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ စီးပြါးဥစၥာကို ေကာင္းစြာလံုစြာ စုေဆာင္းရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၅။ လူ႐ို႕၌ ပညာ၊ ဝီရိယျဖင့္ ျမဲျမံခိုင္မာစြာ ၾကံေဆာင္လုပ္ေဆာင္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၆။ ထိုသို႔လုပ္ကိုင္ရာတြင္ ေသသပ္စြာေသာ ေယာက်္ားျမတ္႐ို႕လုပ္ကိုင္ျခင္းသည္ မိမိထင္မွတ္သည့္အတိုင္း ျပည့္ဝစြာ ခ်မ္းသာစီးပြါးျပဳျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၇။ ထို႔ျပင္ ပညာခ်ဳိ႕တဲ့ေသာသူ႐ို႕၌ လံု႔လမဲ့မွဳ၊ အမ်ားသူ႐ို႕၏ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္မွဳကို ခံႏိုင္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၈။ ကိုယ္ကိုမခ်စ္၊ အက်င့္စာရိတၱပ်က္စီးျခင္းျဖင့္ လူသြမ္း႐ို႕က မည္ကဲ့သို႔မသိ၊ ပ်င္းရိရိႏွင့္ ၾကမၼာပိုက ငါ႐ို႕နီရာ စီးပြါးလာအံ့ဟု ၾကမၼာကို ယိုးစြပ္လွ်က္နီျခင္းကို ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၃၉။ ႏိုင္ငံေတာ္၌ သူဌီး၊ သူႄကြယ္၊ ကုန္သြယ္လယ္လုပ္႐ို႕က သူတပါးမွီခိုရာျဖစ္သည့္ လကၡဏာသည္ကား အလြန္အရိပ္အာဝါသေကာင္းေသာ ၿပိဳင္ေညာင္ပင္ႀကီး၏လကၡဏာႏွင့္ အလားတူ ျဖစ္စီရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၀။ ထိုၿပဳိင္ေညာင္ပင္ႀကီး၏သေဘာသည္ လမ္းခရီး၌ လားလာသူအေပါင္းအား အရိပ္ခိုေအာင္းရာျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ထိုနည္းတူစြာ လူသံုးပါ႐ို႕ မွီခိုခ်မ္းသာရစီရန္ နီထိုင္ေဆာင္ရြက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၁။ ၿပဳိင္ေညာင္ပင္ႀကီး၏ အသီးအပြင့္႐ို႕ကို မွီခိုလာေသာ ငွက္အေပါင္းသည္ သာယာအီးခ်မ္းစြာ စားေသာက္ရသကဲ့သို႔ ငါ႐ို႕အမ်ဳိးေလးပါး မွီခိုစားေသာက္ျခင္း၌ ခ်မ္းသာသုချပည့္စံုစီရန္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၂။ သူဆင္းရဲ႐ို႕သည္ သူဌီး၊ သူႄကြယ္ အသီးသီး ညာတိသဂၤဟမ်ားအား မွီခိုလွ်က္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရစီရန္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၃။ မွီခိုလုပ္ကိုင္သူမ်ားအား ေစာင့္ေယွာက္သူ႐ို႕က သြန္သင္ေျပာဆိုရာတြင္ သူတပါး႐ို႕ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိမ့္ေသာငွာ သာသာခ်ဳိခ်ဳိေျပာဆို၍ ေစာင့္ေယွာက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၄။ ၾကမ္းတမ္းယုတ္မာစြာ ပညာမဲ့ေစာင့္ေယွာက္ျခင္းကို ေယွာင္ၾကဥ္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၅။ မိမိ၌ မွီခိုသူ႐ို႕အား ေလာကဝတ္ထိုက္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ ျပည့္ဝစီ၍ အမွဳခပ္သိမ္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ထိန္းသိမ္းရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၆။ သူစိမ္းသူပ်က္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မွီခိုနီသူ႐ို႕အား ေစာင့္ေယွာက္ရာတြင္ မိဘသဖြယ္ သာသာၾကည္ၾကည္ ေစာင့္ေယွာက္ျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၇။ မိမိ႐ို႕၌ ဆြီရင္း၊ သားၿမီး၊ ေက်းကၽြန္သင္းပင္း႐ို႕အား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးျဖစ္စီရန္ ႏွဳတ္ခ်ဳိသာစြာဆံုးမလွ်က္ အဝတ္အစား ပီးကမ္းေဆာင္ရြက္ၿပီးလွ်င္ မညွဳိးမႏြမ္းစီရန္ မီြးျမဴရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> ၄၈။ ရကၡိဳင္မ်ဳိး႐ိုးမ်ား၌ အစိုင္ဆင္းသက္လွ်က္ က်င့္သံုးေဆာက္တည္ရကုန္ေသာ ပညတ္တရားမ်ားကို မမိမေလ်ာ့ဘဲ ေစာင့္ေယွာက္ရျခင္းသည္လည္း တပါး။<br /> <br /> အထက္ေဖာ္ျပပါ ရကၡိဳင္မဟာရာဇဝင္ေတာ္လာျဖစ္သည့္ ရကၡိဳင္လူမ်ဳိး႐ို႕၏ က်င့္ဝတ္ (၄၈) ျဖာကို စာရွဳသူမ်ား ဖတ္ရွဳျခင္းျဖင့္ ရကၡိဳင္လူမ်ဳိး႐ို႕၏ ယိုင္ေက်းမွဳ၊ ဓေလ့ထံုးစံ၊ က်င့္ဝတ္မ်ားကို သိဟိကာ ေလာကီ၊ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာေသာေကာင္းက်ဳိး တိုးတက္ႀကီးပြါးႏိုင္ကတ္ပါစီဟု ေလ့လာမွတ္သားကာ ရီြးသားေဖာ္ျပလိုက္ရပါသည္။<br /> <br /> ပဥၥဂုဏံ အဟံဝႏၵာမိ သဗၺဒါ။<br /> <br /> (သႏၲာၿမီ ေမာင္ေသာ္တာ)<br /> <br /> <br /> က်မ္းကိုးစာရင္း<br /> <br /> ၁။ ကြယ္လြန္သူ ရကၡိဳင္ရာဇဝင္ဆရာႀကီး ဦးဦးသာထြန္း (ေျမာက္ဦး) ၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ား။<br /> ၂။ ရကၡိဳင္ရွိေဟာင္း ဂါထာမႏၲန္ထူးမ်ား (အသွ်င္ဝါသဝ)<br /> <br /> -------------<br /> <a href="http://arakanmagazine.blogspot.com/">( ရကၡိတ႐ို႕ဆံုရပ္ၿမီဘေလာ့မွ)</a>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_8842.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3673134212550489534Tue, 05 Oct 2010 10:34:00 +00002010-10-05T03:34:56.972-07:00ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ<div style="text-align: center;"><b>ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ</b></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><i>(၂၉-၇-၁၉၀၂) (၁၄-၁၂-၁၉၆၄)</i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkMXir8NW4kzE4MzoIYKglcCjCGz45e36fm4EAA_IzUdnkPEVJF6IEBExvc5aA1JysFzLnLOna4Zq2QB3dLZh4Phley7lLRSD0LAjXStzjvRjN-sBYdeKwf6LwsJOhkHpn16Q3-Y2IIdd4/s1600/U+Seinta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkMXir8NW4kzE4MzoIYKglcCjCGz45e36fm4EAA_IzUdnkPEVJF6IEBExvc5aA1JysFzLnLOna4Zq2QB3dLZh4Phley7lLRSD0LAjXStzjvRjN-sBYdeKwf6LwsJOhkHpn16Q3-Y2IIdd4/s640/U+Seinta.jpg" width="456" /></a></div><br /> ဆရာေတာ္သည္ ၁၂၆၄ ခု၊ ဝါဆိုလဆုတ္ ၁၀ ရက္၊ အဂၤါနိန္႔ ညဇာဖက္ ၇ နာရီအခ်ိန္၊ စစ္ေတြခ႐ိုင္၊ မင္းျပားၿမိဳ႕နယ္၊ ျပည္သွ်င္တိုက္၊ ရင္းဘြယ္႐ြာ၌ ဖြားျမင္ေတာ္မူ၏။ ဦးခ်စ္ျဖဴ၊ ေဒၚေ႐ႊရင္႐ို႕၏ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္၍ ငယ္နာမည္မွာ ေမာင္ခ်စ္ထြန္းဦးျဖစ္သည္။ ေျခာက္ႏွစ္သားအ႐ြယ္ကပင္ မိဘႏွစ္ပါးက ရင္းဘြယ္ဆရာေတာ္ႀကီးထံ၌ အပ္ႏွံ၍ ပညာသင္ၾကားခသည္။ အသက္ဆယ္ႏွစ္ေျမာက္တြင္ မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္အတူ ကန္းနီ႐ြာသို႔ ေျပာင္းေ႐ြ႕ခရာ ကန္းနီဆရာေတာ္ထံ၌ ဆက္လက္ပညာသင္ၾကားလွ်က္ ၁၃ အ႐ြယ္ ၁၂၇၇ ခုသို႔ေရာက္ေသာအခါ သွ်င္သာမေဏအျဖစ္ျဖင့္၊ သၿဂၤိဳဟ္စေသာ အၿခီခံပါဠိ စာပီတိကို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ခသည္။ ၁၂၈၃ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာ ပခုကၠဴၿမိဳ႕သို႔ လားေရာက္၍ အ႐ွိတိုက္ေခၚ မဟာဝိဇရာမတိုက္၊ ေျမာက္တန္းလွ်ားေက်ာင္း၌ ဂႏၱဝါစက စာခ်ဆရာေတာ္ ဦးစႏၵႏွင့္ ဦးသီလ႐ို႕ထံ ပရိယတၱိစာပီက်မ္းဂန္တိကို သင္ၾကားဆည္းပူးခသည္။ <br /> <br /> ၁၂၈၃ ခု၊ တပို႔တြဲ႔လ၌ မဟာဝိဇယာရာမ ေက်ာင္းတိုက္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးဦးဇဝနကို ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳ၍ ဥပသမၸဒကံျဖင့္ ပဥၨင္းတက္သည္။ ၁၂၈၅ ခုတြင္ ဦးစိႏၱာသည္ မိမိအား စာခ်ပီးေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ မႏၱေလးၿမိဳ႕သို႔ လားေရာက္၍ ၃ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ဆက္လက္ကာ ပရိယတၱိစာပီက်မ္းဂန္မ်ားကို သင္ၾကားပို႔ခ်ခသည္။ ၁၂၉၁ ျပည့္တပို႔တြဲလတြင္ မိမိ၏ နီရင္းေဒသ ကန္းနီေက်း႐ြာဆရာေတာ္ဘုရားထံသို႔ ျပန္ၾကြေတာ္မူခသည္။ ၁၂၉၁ ခု၊ ဝါဆိုလဆန္း ၁၄ ရက္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ကြဲျပားနီေသာ ေက်ာက္ႏြား႐ြာကို အုပ္ထိန္းကာ ထို႐ြာေက်ာင္းေဟာင္းသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕သတင္းသံုးရမည္ဟူေသာ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ အမိန္႔ကို နာခံလွ်က္ ေက်ာက္ႏြား႐ြာ၌ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္အျဖစ္ကို ခံယူခရပါသည္။ <br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္အျဖစ္ျဖင့္ ဦးစိႏၱာသည္ စာပီပရိယတၱိကို သင္ၾကားပို႔ခ်လွ်က္နီစဥ္မွာပင္ ၿမိဳ႕ႀကီးၿမိဳ႕ငယ္၊ ႐ြာႀကီး႐ြာငယ္မ်ား၌ ေတာင္သူလယ္သမားဘဝ အလုပ္သမားလူတန္းစားဘဝတိကို ၾကြီကြဲဖြယ္ရာ တြိ႔ျမင္ရလာျခင္းေၾကာင္း ဆင္းရဲပန္ပန္းရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းကို ႐ွာဖြီေသာအခါ နယ္ခ်ဲ႕အရင္သွ်င္ႏွင့္ ၿမီသွ်င္ႀကီးတိ၏ သြီးစုပ္မႈပင္ဟု တထစ္ခ်သိျမင္လာသျဖင့္ သာသနာသည္ ဒါယကာအေပၚ၌ တည္သည္။ ဒါယကာပင္ပန္းက သာသနာညွဳိးႏြယ္လိမ့္မည္ဟု ဒါယကာေတာင္သူလယ္သမား အလုပ္သမားတိ၏ ဘဝကို ျမွင့္တင္လိုေသာေၾကာင္း စစ္ေတြၿမိဳ႕သို႔ၾကြေရာက္ၿပီးလွ်င္၊ အထက္တန္း႐ွိနီ ဦးျမထြန္း၊ ဦးေက်ာ္ခိုင္၊ ဦးထြန္းစိန္ (နႏၵမာလာ) ၊ ဦးဘိုးခိုင္၊ ဦးေအာင္သာဦး အစဟိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ညွိႏႈိင္းတိုင္ပင္လွ်က္ ရခိုင္တိုင္းလံုးဆိုင္ရာ ႀကီးပြားေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ၁၂၉၂ ခု၊ တန္းေဆာင္မုန္႔လ၌ စတင္ဖြဲ႔စည္းခသည္။ ယင္းအခ်ိန္မွစ၍ ဦးစိႏၱာသည္ ဦးပညာသီဟႏွင့္ တြိ႔ဆံုကာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ နာယကမ်ားအျဖစ္ျဖင့္ အားႀကိဳးမာန္တက္ အရင္းသွ်င္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ကို တိုက္ဖ်က္လာခကတ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ ေတာင္သူလယ္သမားတိအား အၿခီခံက်က် ပညာပီးစည္း႐ံုးကာ ၁၂၉၂ ခု၊ တေပါင္းလတြင္ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်ာက္ႏြားေက်း႐ြာ၌တႀကိမ္၊ ၁၂၉၃ ခု၊ တန္းေဆာင္မုန္႔လတြင္၊ မင္းျမားၿမိဳ႕နယ္ ကန္နီေက်း႐ြာ၌တႀကိမ္၊ ၁၂၉၄ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လတြင္ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္ ၾကာအင္းေတာင္ေက်း႐ြာ၌တႀကိမ္၊ ရခိုင္တိုင္းလံုးဆိုင္ရာ ႀကီးပြားေရးအဖြဲခ်ဳပ္၏ ညီလာခံကို ျပဳလုပ္ကာ ဦးစီးနာယကအျဖစ္ျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ခပါသည္။ ထိုစဥ္အခါက ႏိုင္ငံေရးေဟာေျပာပြဲမ်ားသို႔ တက္ေရာက္ရန္ကုိမဆိုထားႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးကို လီသံမွ်ပင္ မေျပာရဲေသာအခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ညီညာခံတိုင္း၌ လူငါးေထာင္ခန္႔မွ် တက္ေရာက္ခကတ္သည္မွာ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာ၏ လယ္ယာၿမီေတာ္လွန္ေရး ပညာပီးစည္း႐ံုးမႈ၏ ေအာင္ျမင္ခ်က္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေတာင္လယ္သမားမ်ား ႏိုးၾကားလာခကတ္သည္။ မိမိ႐ို႕၏ ဆင္းရဲတြင္းနက္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို သိျမင္လာကတ္၏။ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းသွ်င္စနစ္၊ ၿမီသွ်င္စနစ္႐ို႕ကိုၿဖိဳဖ်က္ ေတာ္လွန္ပစ္ကတ္ရမည္ကို သိနားလည္လာၾက၍ ႏိုးၾကားအံုၾကြလာခကတ္၏။ စည္း႐ံုးညီညြတ္လာခကတ္၏။<br /> <br /> ထို႔ကဲ့သို႔ တစ္တိုင္းလံုးအုံ႔ႀကြႏုိးႀကားစည္းရုံးညီညြတ္လာေသာ အခ်ိန္ ၁၂၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ၏ တာ၀န္ပီးခ်က္ျဖင္႔ ဆရာစံထြန္းေအာင္ႏွင္႔ ဦးစံေရႊ၊ ဦးဘစံ႐ုိ႕ ရြီးဆြဲေသာ အဖြ႔ဲစည္းမ်ည္းအရ မင္းၿပားညီလာခံ က်င္းပစဥ္မွာပင္ ဦးေအာင္ထြန္းဦး၊ မင္းၿပား ( ဒုိ႔လက္႐ုံး) ႏွင္႔ ဦးဘစံ႐ုိ႕ ေဂါင္းေဆာင္ကာ တုိင္းရင္းသားအစည္းအ႐ုံးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာခ၏။ ထုိအခါတြင္ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းသွ်င္စနစ္ကုိ တုိက္ဖ်က္ရာ၌ အမ်ဳိးသားစည္း႐ုံးညီညြတ္မႈ၏ အဓိက အေရးႀကီးပုံကုိ ေကာင္းစြာသိၿမင္ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ ဆရာေတာ္ဦးပညာသီဟႏွင္႔တြဲ၍ တစ္ခုတည္းေသာအစည္းအ႐ုံးႀကီး ၿဖစ္ေျမာက္ေရးကုိ ႀကဳိးပမ္းခရာ ၁၂၉၉ ခု၊ နတ္ေတာ္လ အတြင္းတြင္ စစ္ေတြၿမဳိ႕ ၊ တန္းခုိးဆရာေတာ္ဘုရားေက်ာင္း၌ ႏွစ္ဖက္ေသာအစည္းအ႐ုံးမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင္႔ မ်က္ႏွာစုံညီ ေဆြးေႏြး ညွိႏွဳိင္းကာ “ ရခုိင္တုိင္းလုံးဆုိင္ရာ တုိင္းရင္းသားအစည္းအ႐ုံး”ဟု အညီအညြတ္တည္ေထာင္ၾကၿပီး နယ္ခ်ဲ႕အရင္းသွ်င္စနစ္ကုိ တုိက္ဖ်က္ေရးအင္အားကုိ တည္ေထာင္ခကတ္သည္။ <br /> <br /> ယင္းသုိ႔ စုေပါင္းညီညြတ္ေသာ တစ္ခုတည္းေသာနယ္ခ်ဲ႕အရင္းသွ်င္စနစ္တုိက္ဖ်က္ေရး အင္အားစုျဖစ္ေတ ရခုိင္တုိင္းလုံးဆုိင္ရာ တုိင္းရင္းသားအစည္းအ႐ုံးႀကီး၏ ညီလာခံကုိ ၁၃၀၁ ခု ကဆုန္လတြင္ ေပါက္ေတာၿမဳိ႕၌က်င္းပခၿပီး ေတာင္သူလယ္သမား လူတန္းစားတုိ္က္ပြဲ လမ္းစဥ္ကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ေဖာ္ထုတ္ခ်မွတ္ခလီသည္။ “ ၿမီသွ်င္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရး” အဆုိႏွင္႔ “ ရခုိင္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ ျမန္မာတၿပည္လုံး လုံး၀ လြတ္လပ္ေရးခ်က္ခ်င္းပီးအဆုိ” ႐ုိ႕ကုိ ထုိညီလာခံ၌ တညီတညြတ္တည္း ဆုံးျဖတ္ႀကၿပီး ရခုိင္တစ္တုိင္းလုံး အျပင္းအထန္ စည္း႐ုံးခကတ္ပါသည္။ ညီလာခံအျပီး နံယုန္လတြင္ နာယကဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာ ဦးစိႏၱာႏွင့္ ဦးပညာသီဟရို႕အား နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရရို႕က ဖမ္းဆီးျပီး ဆရာေတာ္အား အလုပ္ၾကမ္းနန္႔ ၁၈ လေထာင္ဒဏ္ အျပစ္ပီးခံခရလီသည္။<br /> <br /> ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီး ျဖစ္လာေသာ ၁၃၀၃ ခုနွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာသည္ ဆရာေတာ္ဦးပညာသီဟႏွင့္အတူ လက္နက္ကိုင္ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မ်ား ဖြဲ႕စည္းျပီး နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ရို႕အား ေတာ္လွန္ခပါသည္။ ဆရာေတာ္၏ တပ္မ်ားသည္ ေျမပံုျမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္း၊ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္း၊ နယ္ခ်ဲ႕လက္က သိမ္းယူထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ခလီသည္။ ထိုစဥ္အခါက ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္တပ္မ်ားသည္ နယ္ခ်ဲ႕အား ေတာ္လွန္ခရရံုသာမက တစ္ဖက္ ၌လည္း ေတာင္သူလယ္သမားဆင္းရဲသားရို႕အား ေခတ္အပ်က္တြင္ ညွဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္လာေသာ ေတာေၾကာင္မ်ားကုိလည္း နွိမ္နင္းခကတ္ရလီသည္။<br /> <br /> ထို႔ေၾကာင့္ ၁၃၀၄ ခု ကဆုန္လတြင္ ဗိုလ္ရန္ေအာင္တပ္မ်ား ရခိုင္စစ္ေၾကာင္း ခ်ီတက္လာေရအခါ သစၥာေဖာက္ေတာေၾကာင္မ်ားေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ အဖမ္းခံရကာ အသတ္ခံရဖို႔နီးပါးျဖစ္ခရသီးေရ။<br /> <br /> ၁၃၀၅ ခုႏွစ္စတြင္ ဆရာေတာ္သည္ ရခိုင္တိုင္းလံုးဆိုင္ရာ တိုင္းရင္းသားအစည္းအ႐ံုး ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ရန္ကုန္သို႔ဆင္းကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဆက္ၿပီး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ စတင္စီစဥ္လီသည္။ ထိုႏွစ္တန္းခူးလဆုတ္ ၁၀ ရက္နိန္႔တြင္ ေျမပံုၿမိဳ႕ပိုင္ႏွင့္ ေက်ာက္ျဖဴခ႐ိုင္ဝန္႐ို႕၏ သစၥာေဖာက္သတင္းပီးမႈေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္႐ို႕၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံရျပန္လီသည္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္မ်ားသည္ ဆရာေတာ္အား ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ လူမဆန္စြာ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ၿပီး ရခိုင္တိုင္းႏွင့္ ျမန္မာျပည္ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္းေရဒ ေဂါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အစီအစဥ္မ်ားကို မိန္းျမန္းခရာ ဖက္ဆစ္႐ို႕၏ ညွဥ္းပန္းခ်က္ကို မခံႏိုင္၍ ဖြင့္ေျပာလွ်င္ တစ္ျပည္လံုးဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ပ်က္စီးက်ဆံုးဖို႔ကို ျမင္ေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ မိမိတပါးတည္း မခ်ိမဆံုႀကိတ္ခံၿပီး ေတာ္လွန္ေရးအား သစၥာေစာင့္ထိန္းခပါသည္။ ဝါဆိုလဆန္း ၆ ရက္နိန္႔တြင္ ဂ်ပန္တိက လက္ေလွ်ာ့ၿပီး ႐ႊတ္ပီးခေသာ္လည္း ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ဆရာေတာ္၏ က်န္းမာေရး အၿခီအနီမွာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တိ၏ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ေသာဒဏ္ေၾကာင့္ က်န္းမာေရးအႀကီးအက်ယ္ ခ်ဳိ႕ယြင္းခပါယာ။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္သည္ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရးတြင္ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ အင္တိုက္အားတိုက္ ဆက္လက္ေဂါင္းေဆာင္မႈပီးခရာ ဂန္႔ေဂါတိုက္ပြဲသည္ ကမၻာေက်ာ္ခရလီသည္။ <br /> ၁၃၀၆ ခုႏွစ္ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအၿပီးတြင္ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္မ်ားျပန္ဝင္လာျပန္ရာ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ ဖက္ကိုလည္း ေတာ္လွန္မည္၊ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လက္နက္မအပ္ဘဲ နယ္ခ်ဲ႕ကိုလည္း ဆက္လက္ေတာ္လွန္မည္ဟူေသာ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဦးသစၥာကို မေဖာက္လို၍ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္အား ၂ ႏွစ္တိုင္တုိင္ ဆက္လက္ေတာ္လွန္ခလီသည္။<br /> <br /> ယင္းအခ်ိန္တြင္ ရခိုင္ေတာင္စဥ္ကမ္းၿခီတေလွ်ာက္ဟိ လယ္သမား ဆင္းရဲသားလူထုတစ္ရပ္လံုးမွာ နယ္ခ်ဲ႕တိ၏ ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းျခင္း၊ ရပ္႐ြာမ်ားကို မီးတိုက္ျခင္း႐ို႕ကို ခံကတ္ရေသာ္လည္း တုိင္းျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး၊ အမ်ဳိးသားလြတ္းလပ္ေရး၊ နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္လွန္ေရး၊ ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရးကို ဇြဲသတၱိႏွင့္ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္လွ်က္ပင္ ဟိကတ္ပါသည္။ ၁၃၀၈ ခု၊ တန္းေဆာင္မုန္႔လ၌ ဆရာေတာ္ဦပညာသီဟ၊ ဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ဇံေဝ၊ ဝန္ႀကီးသခင္ျမႏွင့္ တိုင္းရင္းသား အစည္းအ႐ံုးေဂါင္းေဆာင္မ်ား႐ို႕သည္ ၾကာအင္းေတာင္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္လာကတ္ၿပီးလွ်င္ ဦးစိႏၱာႏွင့္တြိ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္ ထိုႏွစ္ နတ္ေတာ္လ စတုတၳအပတ္တြင္ ဆရာေတာ္အား လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသားခြင့္ ေၾကညာလိုက္သျဖင့္ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ ေတာ္ခိုရာမွထြက္လာ၍ က်ယ္ျပန္႔ေသာစည္း႐ံုးေရးကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ခလီသည္။<br /> <br /> ၁၃၀၈ ခု၊ ေႏွာင္းတန္းခူးလ၌ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ ေဂါင္းေဆာင္ေသာ ျပည္လံုးကၽြတ္ တပ္ေပါင္းစု ညီလာခံကိုက်င္းပခရာ ဖဆပလႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ႐ို႕ကိုပါ ဖိတ္ၾကားခ၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဦးဘေဆြ ႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ႐ို႕တက္ေရာက္ ခကတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိန္အခါႏွင့္ အေျခအနီ မညီညြတ္ေၾကာင့္ ညီလာခံ၌ ႏိုင္ငံေရးေဂါင္းေဆာင္မ်ား စိတ္ၿငိဳျငင္ျခင္း ျဖစ္ခကတ္ရသည္။<br /> <br /> ၁၃၀၉ ခု၊ ကဆုန္လဆန္း ၇ ရက္နိန္႔တြင္ ေျမပံုၿမိဳ႕မွ စစ္ေတြၿမိဳ႕သို႔အလား ဦးစိႏၱာသည္ ဘေဘၤာထက္၌ အဖမ္းခံရၿပီးလွ်င္ ယင္းကဆုန္လကြယ္နိန္႔ပင္ စစ္ေတြမွ လီယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္မဂၤလာဒံုလီဆိပ္သို႔ ယူေဆာင္လွ်က္ သာယာဝတီေထာင္သို႔ အပို႔ခံခရၿပီးေနာက္ ၁၃၁၀ ခု၊ ေႏွာင္းတန္းခူးလဆန္း ၆ ရက္နိန္႔တြင္ သာယာဝတီေထာင္ကို သူပုန္းတပ္ေပါင္းစုမ်ား ဖြင့္ေသာအခါမွ ဆရာေတာ္သည္ ေထာင္မွ႐ြတ္ခရလီသည္။ <br /> <br /> ၁၃၁၁ ခု၊ နံယုန္လဆုတ္ ၅ ရက္နိန္႔တြင္ ဒါးလက္ေခ်ာင္းႏွင့္ ၈ ရက္နိန္႔တြင္ ၾကာအင္းေတာင္သို႔ေရာက္လာၿပီး ေတာလွန္ေရးကိစၥကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ျပန္ရာ ပါတီႏွင့္လူထု အျမင္ကြဲျပားလာျခင္း၊ ပါတီတြင္းမွာလည္း အခ်င္းခ်င္း အျမင္မတူအယူအဆကြဲျပားလာျခင္း႐ို႕ေၾကာင့္ ထိုကြဲျပားမႈကို လက္နက္ျဖင့္ ေျဖယွင္းကတ္ေတ အေျခအနီသို႔ပင္ ဆိုက္ေရာက္လာခေၾကာင္း ဆရာေတာ္မွာ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းစြာ တြိ႔ရျပန္၏။ ထိုေၾကာင့္ ပါတီအတြင္း ညီညြတ္ေရး၊ မဟာမိတ္ပါတီ ညီညြတ္ေရးပါတီႏွင့္ လူထုစိတ္ခ်မ္းသာေရးကို ႀကိဳးသားခရပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မွန္းၿခီေပါက္ေအာင္ ခရီးမေရာက္ခပါ။ ယင္းသို႔ႀကိဳးစားနီစဥ္မ်ားပင္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး၊ ျမန္မာႏိုင္ေရး အေျခအနီအရ လြတ္လပ္ေရး တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားမ်ား စီးပြားေရးအားလံုးညီညြတ္ရန္ လိုအပ္ယာဟု သေဘာေပါက္ယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ ပါတီႏွင့္ လူထုကို ပညာပီးၿပီးေနာက္ ၁၃၁၉ ခု၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၆ ရက္၊ ၁၉၅၈ ခု၊ ဇန္နဝါရီလ ၂၅ ရက္နိန္႔တြင္ မင္းျပားၿမိဳ႕၌ လက္နက္စြန္႔ပြဲ တစ္ရပ္ကို က်င္းပ၍ ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာသည္ တပည့္တပန္းမ်ားႏွင့္ ဥဒပေဒတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ခပါသည္။ <br /> <br /> ဆရာေတာ္ဦးစိႏၱာအား အရင္းသွ်င္နယ္ခ်ဲ႕ဖက္ဆစ္႐ို႕၏ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈဒဏ္သည္ ဖိစီးလာျခင္းေၾကာင့္ သက္ေတာ္ ၆၂၊ ဝါေတာ္ ၄၂ ဝါေျမာက္တြင္ ၁၃၂၆ ခု၊ နတ္ေတာ္ဆန္း ၁၀ ရက္၊ တနလၤာနိန္႔ နိန္႔ျခင္းဖက္ ၂ နာရီအခ်ိန္တြင္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ငါးထပ္ႀကီးဘုရားလမ္း၊ အမွတ္ ၁၅၂ ၊ သိမ္ကုန္းေက်ာင္းတိုက္၊ ေ႐ႊဘံုသာေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးရဝိႏၵထံ၌ တည္းခိုဆီးဝါးကုသနီစဥ္မွာပင္ ဘုရားရဟႏၱာအသွ်င္ျမတ္႐ို႕ေသာ္မွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာ သီေဘးတရားအရ ပ်ံလြန္ေတာ္မူလီသည္။ <br /> <br /> --------------<br /> <b>ဝန္ခံခ်က္။</b><i><b> ။ ေအးသိန္း႐ြီးသားေရ “ႏိုင္ငံအက်ဳိးျပဳအဖိုးတန္တရနာမ်ား” စာအုပ္မွကူယူပနာ ရခိုင္ဘာသာသို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျပန္လို႔တင္ျပလိုက္ပါသည္။</b></i>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_05.htmlnoreply@blogger.com (Arakkha Mog)1tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-539581194246553453Mon, 04 Oct 2010 16:19:00 +00002010-10-04T09:25:06.108-07:00ႏိုင္ငံေရးသံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ေရ ရီႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ၃ ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ ကာလအတြင္းမွာ ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမဳိ႕ က သက္ေတာ္ ၅၇ ႏွစ္၊ ၀ါေတာ္ ၃၇ ၀ါ ခန္႔ဟိ ဆရာေတာ္ အသွ်င္ပညာစာရကို စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခသည္။<br /> <img alt="Panyarsara-monastery" height="207" src="http://www.irrawaddy.org/bur/images/stories/Panyarsara-monastery.gif" title="အရွင္ပညာစာရ (ဓာတ္ပုံ - နိဥၨရာ)" width="220" />ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမဳိ႕ မဟာမုနိ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္မွ ရခုိင္သမုိင္း သုေတသီ အသွ်င္ပညာစာရကို ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္နိ႔ တြင္ အာဏာပုိင္မ်ားက လာေရာက္ ဖမ္းဆီးခၿပီး ေက်ာင္းတုိက္ကုိပါ ခ်ိပ္ပိတ္ချခင္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> ထုိ႔ေနာက္ ဆရာေတာ္ ေစာင့္ေယွာက္ထားေသာ မိဘမဲ့ကအေခ် ၁၅၀ ေက်ာ္ကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက အစိုးရ လူမႈ၀န္ထမ္း ဦးစီးဌာန မ်ားသို႔ ပို႔ေဆာင္ခၿပီး ဆရာေတာ္ စုေဆာင္းထားေသာ ရခုိင္ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ပစၥည္းမ်ားကုိလည္း သိမ္းယူခသည္။<br /> <br /> ဆရာေတာ္ကုိ စစ္ေတြ ခရုိင္တရားရုံးတြင္ ပုဒ္မ ၇ ခုႏွင့္ တရားစြဲဆုိ စစ္ေဆးခကာ စက္တင္ဘာ ၂၉ ရက္နိ႔တြင္ ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ချခင္းျဖစ္သည္။<br /> <br /> ဆရာေတာ္ အသွ်င္ပညာစာရ၏ တရားခြင္ လြတ္လပ္မွ်တမႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဆရာေတာ္၏ ရိွနီ ေဒၚေအးႏုစိန္ကုိ ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ မင္းႏုိင္သူက ဆက္သြယ္ မိန္းျမန္း ထားပါသည္။<br /> <b><br /> </b><br /> <b><i>မိန္း။ ။ ၿပီးခေရ ၂၉ ရက္နိ႔က အသွ်င္ပညာစာရကုိ ေထာင္ဒဏ္ ၈ ႏွစ္ ၃ လ နန္႔ဒဏ္ေငြ က်ပ္ ၁ ေသာင္း ခ်မွတ္လုိက္ဗ်ာယ္ဆိုေတာ့ခါ ဇာတိဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ပီးလားဖုိ႔ ဟိပါသလဲ။</i></b><br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ ဒဏ္ေငြ တေသာင္းကိုေတာ့ခါ ပီးေဆာင္လုိက္ပါယာ။ ေနာက္ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၂၉၂ ၊ ၂၉၅ ၊ ၄၀၆ နန္႔ ႏုိင္ငံျခား ေငြေၾကး လက္၀ယ္ ကုိင္ေဆာင္မႈ ဆိုေရ ပုဒ္မ ၂၄(၁) အမႈတိအတြက္ကို အယူခံတင္သြင္းလားဖုိ႔ ဟိပါေရ။<br /> <br /> <b><i>မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္ကုိ မာေတဇ လူမႈေရး အဖြဲ႕အစည္းက လူတခ်ဳိ႕က တုိင္တန္းခေရလုိ႔ ၾကားထားရပါေရ။ တကယ္တမ္း တရားစြဲဆုိေရအခါမွာ ဇာသူက တရားလုိအျဖစ္နန္႔ စြဲခစြာပါလဲ။</i></b><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ အမႈတမႈမွာ ဦးထြန္းသိန္း ဆုိေရ နာမည္နန္႔ အမႈစြဲတင္ၿပီးေက၊ ေနာက္တမႈမွာေတာခါ ဦးထြန္းသိန္း၏ တုိင္တန္းမႈကုိ မူတည္ ၿပီးေက အမွတ္ ၁ ရဲစခန္းမႉး ဦးၿမိဳ႕ေဆြက တရားလုိအနီနန္႔ ၂ မႈခြဲၿပီး စြဲပါေရ။ ဦးထြန္းသိမ္း၏ ပထမတုိင္စာအရ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၄၂၀၊ ၂၉၂၊ ၂၉၅၊ ၄၀၆၊ ၅၀၅ (ခ) နန္႔ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ မူလအမႈ အမွတ္ ၆၁/ ၂၀၁၀ နန္႔ စြဲဆုိခၿပီး ရဲအုပ္ဦးၿမဳိ႕ေဆြကေတာ့ခါ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ မူလအမႈအမွတ္ ၆၂/ ၂၀၁၀မွာ ႏုိင္ငံျခားေငြ လဲလွယ္ျခင္းဆုိင္ရာ စည္းမ်ဥ္း သတ္မွတ္မႈ ဥပေဒပုဒ္မ ၂၄ (၁)နန္႔ တမႈစြဲဆုိပါေရ။ ေနာက္ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ မူလအမႈအမွတ္ ၆၃/၂၀၁၀ မွာ စည္ပင္ အက္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၆၁ (ဂ) နန္႔လည္း ဦးၿမဳိ႕ေဆြကရာ တရားလုိ ျပဳလုပ္ပါေရ။<br /> <br /> <b><i>မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္နန္႔ စြပ္စြဲခံရေရ ေဒၚမာလာက တရားရုံးမွာ သူနန္႔ ၿငိစြန္းမႈမဟိပါလို႔ ထြက္ဆုိခေကလည္း ၾကားသိထားရပါေရ။ ဟုတ္ပါသလား။</i></b><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ ဟုတ္ပါေရ။<br /> <br /> <b><i>မိန္း။ ။ တရားခြင္အတြင္းမွာ တရားလုိဘက္က သက္သီ ဇာႏွစ္ဦး တင္သြင္းခစြာပါလဲ။</i></b><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ အမႈအမွတ္ ၆၁/ ၂၀၁၀ အတြက္ တရားလိုျပသက္သီ ၂၅ ဦးတင္သြင္းပါေရ။ ေနာက္ထပ္ ၂ ဦးတင္သြင္းေရအခါ ၁ ဦး ကုိရာစစ္မိန္းၿပီး ၁ ဦးကုိ ပယ္ခပါေရ။ တရားလုိျပသက္သီ ၂၆ ဦး စစ္မိန္းခရပါေရ။<br /> <br /> <b><i>မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္ဖက္က သက္ေသ ၃၄ ဦးတင္ခေရ။ ေဒသက္သီတိကုိ ရဲက ဖိအားလုိက္ပီးစြာတိဟိခၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ သက္သီတခ်ဳိ႕ကုိ မတင္သြင္းယာလုိ႔ သိရပါေရ။ ဇာအတြက္ေၾကာင့္ မတင္သြင္းခစြာပါလဲ။</i></b><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ က်မက အမႈတိအတြက္ သက္သီ ၃၄ ဦး တင္ျပခပါေရ။ ယေကလည္း ၆၁/ ၂၀၁၀ အတြက္ ဆရာေတာ္က စြဲခ်က္ကုိ မေၾကနပ္လုိ႔ ပ်င္ဆင္နိန္ေရ အခ်ိန္မွာ ျပည္နယ္တရားရုံးက အက်ဥ္းနည္းနန္႔ ပလပ္ လုိက္ေတ။ ယင္းအခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္ကုိ စစ္ေတဆိုေတာ့ခါ ဆရာေတာ္က ကုိယ္တုိင္ရာအစစ္ခံၿပီး က်န္သက္သီတိကို မျပယာဆုိၿပီး ရပ္တည္ခစြာပါ။ ယင္းပိုင္ ျပည္နယ္က အက်ဥ္းနည္းနန္႔ ပ်င္ဆင္မႈကို ပလပ္လုိက္ေတအေပၚ တရားရုံးခ်ဳပ္ကို ပ်င္ဆင္မႈဆက္တင္ပါေရ။ ယေကလည္း ယင္းမွာ ေဒပုဒ္မနန္႔ ဆရာေတာ္ကုိ စစ္ေဆးၿပီး အမိန္႔ခ်လုိက္ေတ အဆင့္ကုိ ေရာက္လားခပါေရ။<br /> <br /> <b><i>မိန္း။ ။ တရားခြင္ မစတင္မီကစၿပီး တရားလုိျပသက္သီအျဖစ္ ထြက္ဆုိဖို႔ ေဒၚမာလာ႐ုိ႔ပိုင္ အေရးႀကီး သက္သီတိကို တရားလုိျပဳလုပ္ဖို႔ ရဲစခန္းထဲမွာ ေခၚထားခစြာက တရားဥပေဒနန္႔ေလ်ာ္ညီပါေရလား။</i></b><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ က်မ ယင္းအေၾကာင္းအျခင္းအရာတိ ေပၚလြင္ေအာင္ စစ္မိန္းခပါေရ။ သူ႐ုိ႔ကလည္း ၀န္ခံခကတ္ပါေရ။ ဥပေဒနန္႔ ညီ၊ မညီ သုံးသပ္ဖုိ႔က တရားရုံး၏ အပုိင္းပါ။ က်မ႐ုိ႔ကေတာ့ခါ သူ႐ုိ႔ဟိနိန္ခေရ အနီအထားတိကုိ ရုံးရွိသက္သီခံခ်က္တိမွာ ေပၚလြင္ေအာင္ စစ္မီးထားခပါေရ။<br /> <br /> <i><b>မိန္း။ ။ ေစာေစာပုိင္းက ၅၀၅ (ခ) အပါအ၀င္ ပုဒ္မ ၇ ခုနန္႔ စြဲဆုိေရလုိ႔ ၾကားပါေရ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပုဒ္မ ၂ ခု မပါယာ ဆုိစြာက ဇာေၾကာင္းပါလဲ။</b></i><br /> <img alt="rakhaing-sayartaw" height="237" src="http://www.irrawaddy.org/bur/images/stories/rakhaing-sayartaw.gif" title="ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာစာရႏွင့္ ဆရာေတာ္ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ ကေလးငယ္မ်ား (ဓာတ္ပံု - Freedom Burma)" width="350" /><b>ေျဖ။</b> ။ ၆၁/ ၂၀၁၀ အတြက္ မူလစြဲဆုိေရ ပုဒ္မက ၅ ခုပါ။ တရားလုိျပသက္သီ ၂၆ ဦးကုိ စစ္ၿပီးေတအခါ ေဒ ပုဒ္မတိနန္႔ စြဲသင့္၊ မစြဲသင့္ က်မ႐ုိ႔က ေလွ်ာက္လဲခ်က္ ပီးရပါေရ။ ယင္းပိုင္ ပီးေရအခ်ိန္မွာ ဥပေဒ အႀကံျပဳရုံးကလည္း ပုဒ္မ ၄၂၀ နန္႔ ၅၀၅ (ခ) ၂ ခုစြာ မစြဲသင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳေရအတြက္ တရားရုံးက ေဒပုဒ္မ ၂ ခုကုိ ျဖဳတ္လုိက္စြာပါ။ က်န္ပုဒ္မတိနန္႔ စြဲခ်က္တင္စြာကုိလည္း က်မ႐ုိ႔ မေက်နပ္တဲ့အတြက္ ျပည္နယ္ရုံးကုိ ျပင္ဆင္မႈအမွတ္ ၁၁၃/ ၂၀၁၀ နဲ႔ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔ ခ်က္ခ်င္း ပါပဲ ပလပ္ခံခရေရ။ ယင္းအတြက္နန္႔ ၂၉ ရက္နိ႔မွာ ႏုိင္ငံေတာ္တရားရုံးခ်ဳပ္ကုိ ပ်င္ဆင္မႈ ဆက္တက္ပါေရ။ ယင္းပိုင္ပ်င္င္ဆင္မႈ တက္ ေရာက္ထားဆဲ ကာလမွာ ခရုိင္တရားရုံးက ဆရာေတာ္ကုိ စစ္ေဆးပါေရ။ ယင္းေၾကာင့္ မူလက တင္ျပထားေရ သက္သီ ၃၄ ဦး ကုိ မတင္ျပဘဲ ဆရာေတာ္ ကိုယ္တုိင္အစစ္ခံပါေရ။ ယင္းေနာက္ ႏွစ္ဖက္ ေလွ်ာက္လဲခ်က္တိ ၾကားနာၿပီး ျပစ္ဒဏ္တိ ခ်မွတ္လုိက္ပါေရ။<br /> <br /> <i><b>မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္၏ ရွိနီတဦးအနီနန္႔ ဆရာေတာ္ အထိန္းသိမ္းခံနီရစဥ္ အတြင္းမွာ အမႈအတြက္ ပ်င္ဆင္ႏုိင္ဖုိ႔ ဇာႏွစ္ႀကိမ္ တိြ႕ဆုံခြင့္ ရခပါသလဲ။</b></i><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ က်မနန္႔ တြဲဖက္လုိက္ပါေရ ရွိနီမေခ် ၂ ဦးနန္႔အတူ ဆရာေတာ္ အထိန္းသိမ္းခံထားရေရ ေထာင္အတြင္းမွာ ၂ ႀကိမ္္ တိြ႕ခြင့္ရပါေရ။<br /> <br /> <i><b>မိန္း။ ။ ေဒအမႈအတြက္ ၂ ႀကိမ္ရာတိြ႕ခြင့္ရစြာက ေလွ်ာက္လဲခ်က္တိ ပ်င္ဆင္ဖုိ႔ လုံေလာက္ေတ အခ်ိန္ရခေရလို႔ ေျပာႏုိင္ပါဖို႔လား။</b></i><br /> <br /> <b>ေျဖ။</b> ။ ေဒအမႈ တခုလုံး၏ အနီအထားကုိ ၾကည့္ဖို႔ဆိုေကေတာ့ခါ ပထမ တရားလုိျပသက္သီ ၂၆ ဦးကုိ စစ္ေဆးေရ အဆင့္မွာ ေတာခါ့ တရက္ျခား စစ္ေဆးပါေရ။ ဆရာေတာ္ကုိ စြဲခ်က္တင္ၿပီးေရ ေနာက္မွာေတာ့ခါ နိ႔စဥ္ရက္ဆက္ စစ္ေဆးေရ အနီအထားကုိ က်မ ႀကဳံခရပါေရ။ စေစာဖက္ ၁၀ နာရီကနိန္ၿပီးေက ညဇာဖက္ ၄ နာရီအထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး စစ္စြာပါ။ ေအပိုင္ စစ္နိန္ေရ ရုံးခ်ိန္း ၆ ခ်ိန္း ေလာက္ ေက်ာ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာမွ ၾကားမွာ ၁၅ မိနစ္ နားခြင့္ပီးခပါေရ။ ယင္းပိုင္ အနီအထားမ်ဳိးမွာ က်မ႐ုိ႔ဖက္က အမႈ အတြက္ ပ်င္ဆင္ခ်ိန္ လုံေလာက္မႈ ဟိေရ၊ မဟိဆုိစြာကုိ ေျပာစရာမလုိဘဲနန္႔ ဇာသူမဆုိ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး သုံးသပ္ႏုိင္ေရလို႔ရာ က်မ ေျပာခ်င္ပါေရ။<br /> ----------<br /> <br /> <a href="http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/interview/4-interview/4202-2010-10-02-09-29-02">ဧရာဝတီသတင္းဌာန</a>မွကူးယူပနာ ရခိုင္ဘာသာသို႔တတ္ႏိုင္သမွ်ဘာသာျပန္ထားပါေရ။http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_132.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-6492576288162593503Mon, 04 Oct 2010 15:12:00 +00002010-10-04T08:12:09.609-07:00ဆာေပၚထြန္းဆာေပၚထြန္းသည္ ထင္ရွားခေသာ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္းႀကီး တဦး ျဖစ္သည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ဦးရဲေဖာ္၏ သားအငယ္ ျဖစ္သည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကာလကတၲားၿမိဳ႕ တိမာ ပညာ သင္ၾကားခသည္။ ဝိဇၨာတန္းထိ ပညာ ဆည္းပူးခသည္။<br /> <br /> ၁၉ဝ၄ ခုႏွစ္၊ ၁၉ဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မက္သဒစ္ ေယာက်္ားကေလး ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းဆရာႀကီး အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ၁၉ဝ၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉ဝ၈ ခုႏွစ္ အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အစုိးရ ဟုိက္စကူးေက်ာင္း၌ အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္း ဆရာအျဖစ္ လည္းေကာင္း လုပ္ကုိင္ခသည္။<br /> <br /> ဆာေပၚထြန္းသည္ ပညာေရး ေလာက၌ ေဆာင္႐ြက္ၿပီးေနာက္ ၁၉ဝ၈ ခုႏွစ္မွ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္ထိ ခ်ိ(ပ္)ကုတ္ ႐ုံးေတာ္ႀကီးတြင္ စကားျပန္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္မ်ားတြင္ ၿမိဳ႕ပုိင္၊ အခြန္ဝန္၊ နယ္ပုိင္ စေသာ ၿဗိတိသွ် အစုိးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာထူးမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္းခသည္။ ယင္းသုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းတြင္ ထမ္း႐ြက္စဥ္ ပထမ ကမာႝစစ္ႀကီး အတြင္း ၿဗိတိသွ်႐ို႔ စစ္ေအာင္ျမင္ေရး အတြက္ အထူး အကူအညီ ပီးခ၍ ဆုတံဆိပ္မ်ား ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၁၉ ခုႏွစ္တြင္ အမႈထမ္းေကာင္း တံဆိပ္ရ မင္းဘြဲ႕ကုိလည္း ရဟိခသည္။<br /> <br /> ထုိ႔ေနာက္ ၿဗိတိသွ် အစုိးရ အမႈထမ္း အျဖစ္မွ ႏုတ္ထြက္လုိက္ၿပီး ၁၉၂၃ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ျပည္သုိ႔လား၍ ဝတ္လုံပညာ သင္ၾကား တတ္ေျမာက္ခသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လာကာ ဝတ္လုံ လုိက္ရင္း ႏုိင္ငံေရး နယ္ပယ္ထဲသုိ႔ ဝင္ေရာက္ခသည္။ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္တြင္ ရမည္းသင္း ေျမာက္ပုိင္း မဲဆႏၵနယ္မွ ဥပေဒျပဳ ေကာင္စီ အမတ္ အျဖစ္ အ႐ီြးခံရသည္။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ၁၉၂၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္ အထိ ဥပေဒျပဳ ေကာင္စီ ဒုဥကၠ႒ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျမဴနီစီပယ္ ေကာ္ပုိေရးခ်ိန္း၏ အဖြဲ႕ဝင္ လူႀကီး တဦး အျဖစ္ျဖင့္ ၁၉၂၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္ အထိ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ျဖစ္လာသည္။<br /> <br /> ဤသုိ႔လွ်င္ ဆာေပၚထြန္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္ တျဖည္းျဖည္း ထင္ရွားလာေရ အေလ်ာက္ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉၂၇ ခုႏွစ္ အထိ ‘သရာဇပါတီ’ ၏ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ျပင္ ျပည္သူပါတီ၊ ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္ဦး အဖြဲ႕ စေရပါတီမ်ား၌လည္း အေရးပါေသာ အမႈေဆာင္ တဦး ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ အထိ ထိပ္တန္း ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ သမၼတ ဦးခ်စ္လႈိင္၊ ဦးျမတ္သာထြန္း႐ုိ႔ႏွင့္ အတူ ‘လႈိင္၊ ျမတ္၊ ေပၚ’ ပါတီကုိ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ခသည္။ အိႏိၵယျပည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ တြဲေရး ခြဲေရး ျပႆနာ ေပၚေပါက္လာေသာ အခါ တြဲေရးဘက္မွ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။<br /> <br /> ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ် ပါလီမန္က ျမန္မာျပည္ ဥပေဒၾကမ္းကုိ စိစစ္ ႐ြီးးဆြဲရန္ တြဲဖက္ ေကာ္မတီ တခု ဖြဲ႕စည္းသည္။ ထုိတြဲဖက္ ေကာ္မတီႏွင့္ တုိင္ပင္ ေဆြးေႏြးရန္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ ဘိလပ္သုိ႔ ေခၚရာ ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕တြင္ ‘လႈိင္-ျမတ္-ေပၚ’ ပါတီႏွင့္ ‘ဆင္းရဲသား ပါတီ’ ႐ုိ႔၏ ကုိယ္စား ဆာေပၚထြန္း လုိက္ပါ လားခသည္။<br /> <br /> ျမန္မာျပည္ကုိ အိႏိၵယျပည္မွ ခြဲထုတ္လုိက္ေသာ အခါ ၉၁ ဌာန ဟူေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသစ္ျဖင့္ စတင္ အုပ္ခ်ဳပ္ရသည္။ ပထမဆုံး အႀကိမ္ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္ ႐ီြးေကာက္ပြဲမ်ားကုိ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္ က်င္းပသည္။ ဆာေပၚထြန္းသည္ ဦးခ်စ္လႈိင္ ပါတီဝင္ အျဖစ္ ပခုကၠဴ ခ႐ုိင္ ေရစႀကဳိ မဲဆႏၵနယ္မွ ႐ီြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံရသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဆာေပၚထြန္းသည္ ဦးခ်စ္လႈိင္ ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သည္။<br /> <br /> ထုိအခါတြင္ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ေခါင္းေဆာင္၍ ၫြန္႔ေပါင္း အစုိးရ ဖြဲ႕စည္းခသည္။ ထုိၫြန္႔ေပါင္း အစုိးရတြင္ ဆာေပၚထြန္းသည္ ျပည္ထဲေရး ဝန္းႀကီးႏွင့္ တရားေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ် အစုိးရက ဦးေပၚထြန္းကုိ ‘ဆာ’ ဘြဲ႕ျဖင့္ ခ်ီးျမႇင့္သည္။ ယင္းမွစ၍ ဆာေပၚထြန္းဟု ေခၚတြင္ လာၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဥေရာပ၌ စစ္ယမ္းအုိးႀကီ ေပါက္ကြဲလုနီး ျဖစ္နီသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္လည္း မ်ဳိးခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ ထက္သန္ျခင္း ျပင္းျပလာကာ လႈပ္ရွားမႈမ်ား မ်ားျပားလာသည္။ ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားအေရးမ်ာ ျပင္းထန္လာသည္။ တႏုိင္ငံလုံး ဆူဆူပူပူ ျဖစ္လာသျဖင့္ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ၫြန္႔ေပါင္း အစုိးရသည္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလတြင္ ျပဳတ္က်လီသည္။<br /> <br /> ထုိအခါ ဦးပု ေခါင္းေဆာင္ေသာ ၫြန္႔ေပါင္း အစုိးရ တက္ျပန္သည္။ ဆာေပၚထြန္းသည္ ထုိအစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ ၿမီႏွင့္ အခြန္ေတာ္ ဌာန ဝန္ႀကီး အျဖစ္ ပါဝင္ရျပန္သည္။ ဦးပု အစုိးရ အဖြဲ႕သည္ ၁၉၄ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ျပဳတ္က်ျပန္၍ ဂဠဳန္ ဦးေစာ အစုိးရအဖြဲ႕ တက္ျပန္သည္။ ထုိအဖြဲ႕တြင္လည္း ဆာေပၚထြန္းသည္ ၿမီႏွင့္ အခြန္ေတာ္ ဌာန ဝန္ႀကီး အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ရသည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဂဠဳန္ ဦးေစာ ဘိလပ္လားစဥ္ ဆာေပၚထြန္းသည္ ျမန္မာ အစုိးရ အဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္ ေခတၲ နန္းရင္းဝန္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ရသည္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ မွစ၍ ဆာေပၚထြန္းသည္ ျမန္မာျပည္ နန္းရင္းဝန္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။<br /> <br /> ထုိအေတာအတြင္း ဒုတိယ ကမာၻစစ္ႀကီးသည္ ကမာၻ႕ အ႐ွိဘက္ျခမ္းသုိ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔လာသည္။ ဂ်ပန္႐ုိ႔၏ စစ္ေၾကာင္းသည္ ျမန္မာျပည္ဘက္သုိ႔လည္း ေရာက္ဟိ လာခသည္။ ထုိအခါ ၿဗိတိသွ် အစုိးရသည္ ျမန္မာျပည္ အစုိးရ အဖြဲ႕အား ၁၉၄၂ ခု ႏွစ္ဦးပုိင္းတြင္ အိႏၲိယျပည္ ဆင္းမလားၿမိဳ႕သုိ႔ ႐ိႊ႕ေျပာင္း စီခသည္။<br /> <br /> ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆာေပၚထြန္း အစုိးရ အဖြဲ႕သည္ အိႏၲိယျပည္သုိ႔ ပါလားကာ ဆင္းမလားၿမိဳ႕၌ အေဝးေရာက္ ျမန္မာျပည္ အစုိးရ အဖြဲ႕႐ုံးကုိ ဖြင့္လွစ္ ထားသည္။ ဒုတိယ ကမာၻ႕စစ္ႀကီး ၿပီးဆုံးေသာ အခါ ျမန္မာျပည္ အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စီမံကိန္းမ်ားကုိ ဆင္းမလားၿမိဳ႕၌ပင္ ႐ြီးဆြဲခသည္။<br /> <br /> ဆာေပၚထြန္းသည္ ျမန္မာျပည္ နန္းရင္းဝန္ အျဖစ္ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ အထိ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ထုိ႕ေနာက္ ျမန္မာျပည္ ဘုရင္၏ အၾကံပီး အရာဟိအျဖစ္ ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္သည္။ ျမန္မာျပည္ကုိ မဟာမိတ္တပ္မ်ားက ျပန္လည္ သိမ္းပုိက္ၿပီးေနာက္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလတြင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ရပ္စဲလုိက္သည္။ အိႏၲိယျပည္သုိ႔ စစ္ၿပီးခေသာ ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံ ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ ေဒၚမန္စမစ္သည္ ၿမိဳ႕ျပ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ လက္ခံရန္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ျပန္လာသည္။ ဆာေပၚထြန္းသည္ ဆာေဒၚမန္စမစ္၏ အတုိင္ပင္ခံ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕တြင္ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕တြင္ ဆာေပၚထြန္း၊ ဆာထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ သခင္ ထြန္းအုပ္၊ ဦးေအး၊ ဦးဘအုန္း၊ ဦးလြန္း၊ ဦးပု (သာယာဝတီ)၊ ဦးေမာင္ေမာင္႐ုိ႔ ပါဝင္သည္။ ထုိအခ်ိန္ ျမန္မာ တုိင္ရင္းသား႐ုိ႔သည္ ႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ဓာတ္ အလြန္ တက္ၾကြနီသည္။ ပုလိပ္ သပိတ္၊ အမႈထမ္းေပါင္းစုံ သပိတ္ စသည္မ်ား ေပၚေပါက္ကာ ၿဗိတိသွ် အစုိးရအား မၾကံဳစဖူး အုံၾကြ၍ ဆန္႔က်င္ဖက္ ျပဳနီၾကသည္။ လုံးဝ လြတ္လပ္ေရး ပီးရန္ အေရးဆုိကတ္သည္။ အစုိးရ ဆန္႔က်င္ဘက္ လုပ္ငန္း အားလုံးကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ဦးေဆာင္ဦးရြက္ ျပဳခသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ် အာဏာပုိင္႐ုိ႔သည္ ဆာေဒၚမန္စမစ္အား ျပန္ေခၚၿပီး ေနာက္ဆုံး ဆာဟူးဗတ္ရန္႔အား ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံ အျဖစ္ ခန္႔ထားသည္။<br /> <br /> ဆာဟူးဗတ္ရန္႔သည္ အတုိင္ပင္ခံ အမႈေဆာင္ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ကုိ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းရာ ထုိစဥ္က လူထု၏ တခဲနက္ ေထာက္ခံမႈ ရဟိေသာ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္းႀကီးမ်ား ပါဝင္လာသည္။ ဆာေပၚထြန္း မပါဝင္ေတာ့ေခ်။<br /> <br /> ဆာေပၚထြန္းသည္ ထုိစဥ္အခါက ဖဆပလအဖြဲ႕မွ ေခါင္းေဆာင္၍ လုံးဝလြတ္လပ္ေရးပီးရန္ ေတာင္းဆုိျခင္းကုိမႈ ေထာက္ခံခသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဆာေပၚထြန္းသည္ ႏုိင္ငံေရးမွ အနားယူၿပီးလွ်င္ ၿငိမ္သက္ အီးခ်မ္းစြာ နီထုိင္ခသည္။ ဆာေပၚထြန္းသည္ ၁၉ဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီး ေဒၚေထြးႏွင့္ လက္ဆက္ခၿပီး သားတေယာက္ ရသည္။ ေဒၚေထြးသည္ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ အနိစၥ ေရာက္သည္။<br /> <br /> ၁၉၃၂ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အိုဟုိင္းအုိး ျပည္နယ္၊ ကလိဗလန္းၿမိဳ႕မွ ဆာရာ အယ္လစ္ဇမတ္ ဂ်ီဝစ္ႏွင့္ လက္ထပ္ခသည္။ သမီးတေယာက္ ရခသည္။ နန္းရင္းဝန္ေဟာင္း ဆာေပၚထြန္းသည္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၈ ရက္နိ႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ နီအိမ္၌ ကြယ္လြန္လားသည္။<br /> <br /> ----------------<br /> <a href="http://www.blogger.com/%20http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%86%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%95%E1%81%9A%E1%80%91%E1%80%BC%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8">wikimyanmar </a>က ကူးယူပနာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရခိုင္ပိုင္ျပန္ထားပါေရ။http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_04.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3256547312901521411Sat, 02 Oct 2010 20:08:00 +00002010-10-02T13:08:18.200-07:00အမ်ဳိးသားေရကဗ်ာသတိတရား အၿမဲထားဖို႔<br /> မညီမညာ ေဒကဗ်ာနန္႔<br /> ေၿပာခပါေမ အို..မိတ္ေဆြ(ဆြီ)။<br /> <br /> စာပီမဟိက လူမ်ဳိးမဟိ<br /> စာပီေပ်ာက္က လူမ်ဳိးေပ်ာက္<br /> စာပီမထြန္း လူမ်ဳိးကန္းေရ<br /> စာပီၿပဳန္းေက လူမ်ဳိးတုံးေရ<br /> ၿဖစ္ေၾကာင္းဒိန္ကို ႏွလံုးသားမွာ<br /> အၿမဲစြဲလွ်က္ သတိဖက္ပနာ<br /> ရခိုင္စာပီ ေပၚထြန္းလီေအာင္<br /> စြမ္းေဆာင္လို႔နီ ေအ.အမ္.ပီ.မွာ<br /> မ်န္မာပိုင္႐ြီးပနာ မတင္ပါေက့<br /> တန္႔ကတ္ဖိေဝး။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> အဂုတေလာ<br /> ေအ.အမ္.ပီ.မွာ တင္ထားၿခင္းတခ်ဳိ႕<br /> တခ်က္ၾကည့္႐ႈက တၿခားဆိုက္က<br /> ေကာ္ပီယူလာ မ်န္မာစာတိ<br /> တက်ိက်ိနန္႔ လၿခဴသၿခဴ<br /> ၾကည့္ရသူက မ်က္စိၿခဴေရ<br /> တခ်က္ဆက္လို႔ မတင္ေက့။<br /> <br /> ရခိုင္စာပီ ထြန္းကားလီေအာင္<br /> ရခိုင္ယဥ္ေက်းမႈ အစုစုတိ<br /> တိုးတက္လီေအာင္ ရခိုင္သားက<br /> မလုပ္ေဆာင္ေက<br /> မင္း႐ို႕ပထြီး ေအာက္ခ်ီးစားတိ<br /> လာကူပီးဖို႔ မထင္ေက့။<br /> ------------<br /> သစၥာတရားၿဖင့္---<br /> လၿခဴေခ် <br /> <br /> ၂၄၊ ၆၊ ၂၀၁၀http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_4840.htmlnoreply@blogger.com (ထြက္နီလင္း)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-5079589585154386709Sat, 02 Oct 2010 20:05:00 +00002010-10-02T13:05:55.936-07:00အမ်ဳိးသားေရကဗ်ာရခိုင္ျပည္က ဗဟိုစည္ကို<br /> အေမာင္လြယ္ၿပီး လာတီးပါ<br /> ေတာ္ဝင္ေရသဇင္ပန္း<br /> ပန္ဆင္ထိုက္စြာလည္း အကၽြန္႐ို႕ပါအေမာင္<br /> အေမာင္ေခၚေရ (New York)<br /> အေမာင္ေနာက္က မလိုက္ႏိုင္ခစြာေရ<br /> အမြီအႏွစ္ ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာ<br /> အကၽြန္႐ို႕ရာ ပိုင္ဆိုင္သင့္လို႔ပါ။<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> (IT)ေခတ္ႏွင့္ တုိင္းတပါး<br /> အေမာင္ေျပာစြာ နားလည္ပါေရ<br /> ယေကေလ့ အေမာင္...<br /> ရကၡၿမီ၏႐ိုးမေအာက္မွာ<br /> ႀကီးျပင္းခေရ အကၽြန္အတြက္<br /> ႐ိုးမေတာင္ႀကီး မပ်က္စီးလီသမွ်....<br /> ပန္းျမတ္သဇင္ မၿပံဳးစင္လီသမွ်...<br /> အကၽြန္႐ို႕မ်ဳိး႐ိုးအတြက္<br /> ႏွလံုးသြီးစက္နန္႔ သက္သီတည္<br /> ဂစၦျမစ္ရီကေျပာလိမ့္ေမ အေမာင္<br /> ၿမီကိုခ်စ္လို႔ တီျဖစ္ေကေလ့<br /> ရကၡၿမီကတီေကာင္တိစြာ<br /> အကၽြန္႐ို႕ပါ ေအာ္...အေမာင္။<br /> ---------------<br /> ေမဇင္ထြန္း (Dwe Cha)<br /> <br /> <b>ဝန္ခံခ်က္။</b> <i>။ရခိုင္သဇင္စာေစာင္ အတြဲ(၁) အမွတ္ (၅) ဂ်ႏၷဝါရီလ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကထုတ္ေတ စာေစာင္က အစ္မေခ် “ေမဇင္ထြန္း(Dwe Cha) ” ကဗ်ာကိုႀကိဳက္လို႔ AMP က ရခိုင္တိအတြက္ မွ်ဝီတင္ျပလိုက္ပါေရ။</i>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_2507.htmlnoreply@blogger.com (ထြက္နီလင္း)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-4447512565226376105Sat, 02 Oct 2010 13:42:00 +00002010-10-02T06:57:37.567-07:00ႏိုင္ငံေရး<h4 style="font-weight: normal;"><b>အသွ်င္ပညာစာရကို ေထာင္ခ်စြာက လူမ်ိဳးေရး အရ အႏိုင္က်င့္စြာ ျဖစ္ေတ။</b></h4><b><br /> </b> <br /> <div id="container_txt"><b>ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးႏွင့္ အိန္တာဗ်ဴး</b><br /> <br /> <br /> <div class="figure" style="width: 300px;"><img alt="Arakan child student learning in monastery" class="scaled" src="http://www.narinjara.com/images/poor-pic-8.jpg" /> </div>ဆရာေတာ္ အသွ်င္ပညာစာအား ေနာက္ဆံုး တရားစီရင္ေရနိန္႔က တရားရံုးသို႕ ကိုယ္တိုင္ လားေရာက္ခသူ ရဟန္းေတာ္ႏွင့္ အိန္တာဗ်ဴး-----<br /> <br /> မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္ အသွ်င္ ပညာစာရ တရားစီရင္ေရနိန္႔က ဦးဇင္း ျမင္တိြ႕ခရေရ ျမင္ကြင္းကို ေျပာျပပီးပါလား အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ယင္းနိန္႔က ဦးဇင္းနန္႔ ဦးဇင္း႐ို႕ေက်ာင္းက ရဟန္း သံုးပါး အေျခအနီ ဇာပိုင္ဟိေရဆိုစြာကို သိခ်င္ေရ စစ္ေတြ ခရိုင္တရားရံုးကို လားခကတ္ပါေရ။ တရားရံုးထဲကို တေယာက္ကိုလည္း ၀င္ခြင့္မျပဴ။ ရဲသားတိကို တရားရံုး အျပည့္ခ်ထားေရ။ ရဲဆိုင္ကယ္တိ၊ ကားတိ အျပည့္။ စရဖတိ၊ SB တိလည္ူ အျပည့္ပါ။ တရားရံုး႐ွိ ပတ္ပတ္လည္မွာ လူတိ အျပည့္။<br /> <br /> မိန္း။ ။ အျပည့္ဆိုေတာ့ခါ&nbsp; ျပည္သူလူထုက ဇာေလာက္မ်ားလဲ အသွ်င္ဘုရား။<br /> <a name='more'></a><br /> ေျဖ။ ။ ၁၀၀ ေက်ာ္ဖို႔လို႔တင္ပါေရ။<br /> <br /> မိန္း။ ။ ရဟန္းေတာ္တိက အသွ်င္ဘုရား႐ို႕ ေက်ာင္းက ေလးပါးတည္းလား ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ရဟန္း အပါး ၂၀ ေလာက္ဟိဖို႔လို႔ထင္ပါေရ။ ေ၀သာလီ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္းက ဆရာေတာ္လည္း လာပါေရ။ သူ႕ကိုလည္း ရဲတိက တရားရံုးထဲကို ၀င္ခြင့္ မျပဳပါ။<br /> <br /> မိန္း။ ။ ေနာက္ထပ္ဇာသူ႐ို႕ လာသီးလဲ အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ဆရာေတာ္ ပညာစာရ၏ ဆီြမ်ိဳးတိနန္႔ ဆရာေတာ္ကို ေလးစားၾကည္ညိဳကတ္ေတ တပည့္ တကာ တကာမတိ ျဖစ္ကတ္ပါေရ။&nbsp; ျမင္ရစြာကေတာခါ့ ေကာင္းေကာင္း၀မ္းနည္း စရာေကာင္းပါေရ။ ဆရာေတာ္၏ ဆီြမ်ိဳးတိကိုလည္း တရားရံုးကို တက္ေရာက္နားေထာင္ခြင့္ မျပဳပါ။ အျပင္ကရာ ေစာင့္နိန္ကတ္ရေရ။ ဆရာေတာ္ကို ေထာင္ ၈ ႏွစ္နန္႔&nbsp; ၃ လ ခ်လိုက္ေတဆိုေရ သတင္း ထြက္လာစြာနန္႔ ဆရာေတာ္၏ ဆီြမ်ိဳးတိနန္႔ တပည့္ တကာ တကာမ တိ ငိုလိုက္ကတ္စြာ&nbsp; ဦးဇင္းေတာင္မွ မ်က္ရည္ လည္မတတ္ ျဖစ္လားခရပါေရ။<br /> <br /> မိန္း။ ။ တရားစီရင္ၿပီးေရ ေနာက္မွာ ဆရာေတာ္ကို ဆီြမ်ိဳးတိက တိြ႕ခြင့္ရပါသလား အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ဆရာေတာ္၏ ဆီြမ်ိဳး တစ္ဦးနန္ရာတိြ႕ခြင့္ရေရလို႕ သိရပါေရ။ က်န္ေရလူ ဇာသူတေယာက္နန္႔မွ တိြ႕ခြင့္မရလို႔သိရပါေရ။<br /> <br /> ေမး။ ။ ရဲေတြက တရားရံုးထဲကို ဇာေၾကာင့္ ၀င္ခြင့္ မျပဳစြာလဲ အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ဦးဇင္း႐ို႕လည္း မသိ။ မ၀င္ရဆိုလို႔&nbsp; ဦးဇင္း႐ို႕လည္း အျပင္ကရာ ေစာင့္ၾကည့္ နီကတ္ပါေရ။ ရတိက တရားရံုးနား ကပ္လာေရ သူတိကို ဓါတ္ပံုတိ လိုက္ရိုက္လို႔ လူတိက ရံုးနားကို ေကာင္း မကပ္ကတ္ပါ။&nbsp; ၿပီးေက ရတိက လာတိ႕ြသူတိကို ဇာေၾကာင့္လာစြာလဲ။ ဆီြမ်ိဳးေတာ္လား စသျဖင့္ မိန္းျမန္းစြာတိဟိပါေရ။ လူတိ အနီနန္႔ ရဲက ဓါတ္ပံု လိုက္ရိုက္လို႔ ေၾကာကကတ္ေတ။ ရံုးနာကို လာေတာ့ခါ လာကတ္ေတ။ ဓါတ္ပံု လိုက္ရိုက္လို႔ မလိုလားအပ္ေတ ျပႆနာတိ ျဖစ္ဖို႔ကို စိုးရိမ္ျပီးေက&nbsp; လူတိက လာကတ္ေတ။ ခ်က္ခ်င္း ျပန္လားကတ္ေတ။<br /> <br /> မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္ကုိ ဇာအမႈတိနန္႔ ေထာင္ခ်ေရလို႔ သိရပါေရလဲ အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ေထာင္ခ်စြာက ၈ ႏွစ္နန္႔ သံုးလ၊ အလုပ္ၾကမ္း၊ ေငြ တစ္ေသာင္း ဒဏ္တပ္ ေတလို႕ သိရ ပါေရ။ ႏိုင္ငံျခားက လူတိ၏ အကူအညီနန္႔ ေက်ာင္းကို ရပ္တည္ထားေတာ့ခါ ႏိုင္ငံျခားသားတိ လွဴေရႏိုင္ငံျခားေငြကို ကိုင္ေဆာင္ေရ အတြက္ ေထာင္ သံုးႏွစ္ အပါအ၀င္ သာသနာညွိဳးႏြမ္းစီမႈ စေရ အမႈတိနန္႔ ေထာင္ခ်လိုက္စြာ ျဖစ္ပါေရ။<br /> <br /> မိန္း။ ။ ဆရာေတာ္ကို အဂုပိုင္ ေထာင္ခ်လိုက္ေတ အေပၚဇာပိုင္ျမင္ပါသလဲ။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ လူမ်ိဳးေရးအရ အႏိုင္က်င့္ေရလို႔ျမင္ပါေရ။<br /> <br /> ေမး။ ။ ဇာေၾကာင့္ပါလဲ အသွ်င္ဘုရား။<br /> <br /> ေျဖ။ ။ ဆရာေတာ္က ရခိုင္သမိုင္းသုေတသီ တစ္ဦးျဖစ္ေတအတြက္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတိအတြက္ အထူး တန္ဖိုးဟိေရ ဆရာေတာ္ တပါးျဖစ္ေတ။ ၿပီးေက ဆရာေတာ္က ပရဟိ ဆရာေတာ္ တစ္ပါး ျဖစ္ျပီး လူအမ်ားကို ကူညီေရ ရဟန္း တစ္ပါးလည္း ျဖစ္ေတ။ ရခိုင္သမိုင္း ဗမာသမိုင္းကို ေကာင္းမြန္စြာသိသူ တစ္ဦး ျဖစ္ေတ။ ၿပီးေက ကာယကံသွ်င္ အမ်ိဳးသမီးတိက သူ႐ို႕နန္႔ က်ဴးလြန္စြာ မဟိပါလို႔ အတိအလင္း ထြက္ဆိုထားေကေလ့ ေထာင္ ၈ ႏွစ္နန္႔ ၃ လ ခ်ေရဆိုစြာကေတာ့ခါ သက္သက္ မတရား သျဖင့္ အႏိုင္က်င့္ ေရလို႔ျမင္ပါေရ။<br /> <br /> ( အိန္တာဗ်ဴးကို ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၃ ရက္နိ႔တြင္ ထုတ္လႊင့္ဖို႔ လြတ္လပ္ေသာ အာယွအသံ (ျမန္မာပိုင္း) ရခိုင္အစီအစဥ္တြင္ နားေထာင္ႏိုင္ပါသည္။) <br /> <br /> </div>---------------------------------<br /> <br /> (နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ)http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post_02.htmlnoreply@blogger.com (Anonymous)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-1345318581615828321Fri, 01 Oct 2010 16:14:00 +00002010-10-01T09:14:51.925-07:00ေဆာင္းပါး<b>၀ူေဖဆန္</b><br /> <br /> “သွ်ိန္ဒိုင္အကနန္႔ ဗုဒၶပူဇနိယအက” ကို ၁၉၆၆ခုႏွစ္ ၁၉ ႀကိမ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုပြဲေတာ္မွာ စစ္ေတြျမိဳ႕နယ္ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔က ကျပေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ခလီေရလို႔ သိရပါေရ။<br /> <br /> ေဒအကကို သွ်စ္ေသာင္းပုထိုးေတာ္ႀကီး အတြင္းဘက္ ထရံမွာဟိေရ ႐ုပ္ႀကြတ္တိကို အၿခီခံပနာ တီထြင္ဆန္း သစ္ ထားစြာလို႔ ဆိုယင့္။ ေဒအက႐ို႔ေရ ႀတိဘဂၤစလာေရလို႔ အဆိုျပဳခ်က္ကိုေလ့ တြိေရကား။<br /> <br /> ရခိုင္အကနန္႔ ဗမာအက႐ို႔ေရ ယင္းအတြက္နန္႔ အၿခီခံကစၿပီးေက ကြဲေရလို႔ သိရေရ။ ဗမာမွာက “ဘယ္ၿခီ ညာ လက္” အခၿခီခံ၊ ရခိုင္မွာက “ဘယ္ၿခီ ဘယ္လက္” မတူကတ္။<br /> <br /> ဗုဒၶပူဇနိယ ယိမ္းအကေရ ျပည္ေထာင္စုကပြဲကစၿပီးေက လူသိမ်ားပါလတ္ေတ။ ယိမ္းအကကေလ့ ၾကည့္လို႔ ေကာင္း။ ယင္းမွာပါေရေတးျခင္းက သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ဟိ။ ေယနန္႔ အဂုထက္ထိ ရခိုင္႐ို႔ႏွလံုးသားမွာ ဆီမွင္ စြန္းထင္းမႈ မပ်က္ျပယ္သိစြာလို႔ ဆိုခ်င္ေရ။<br /> <br /> ဗုဒၶပူဇနိယယိမ္းအကမွာ ဆိုထားေရေတးျခင္းက မဟာမုနိမွာ ဆြမ္းေတာ္ကပ္လွဴေရအခါ႐ို႔၊ ဆီမီးပူေဇာ္ေရ အခါ ႐ို႔မွာ ဆိုစြာေတးျခင္းလို႔ ဆိုေရကား။ ေတးျခင္းအသြားမွာ ရခိုင္႐ိုးရာေက်းလက္ေတးသြားမ်ိဳးလို႔ မွတ္ခ်က္ကိုေလ့ တြိမိယင့္။ အတီးကိုေတာ့ခါ “စည္”နန္႔ “ပလြီ”ကို ဦးစားပီး တီးမႈတ္ထားစြာကို ၾကားႏိုင္ပါေရ။<br /> <a name='more'></a><br /> <br /> ေယနန္႔ “ဗုဒၶပူဇနိယအက”ဆုိစြာ ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္အရ ေပၚလာစြာမဟုတ္၊ မိဘမဲ့မဟုတ္။ မာန္ေအာင္ႏြယ္ ေခၚ ရႊီႏြယ္လို႔ဆိုေရ သၾကားလညွက္ပင္မဟုတ္။ အၿခီခံအုတ္ျမစ္ေနာင္းေနာင္းနန္႔ အကဆိုစြာကို ရခိုင္အမ်ိဳး သား႐ို႔အနီနန္႔ ဂုဏ္ယူစရာ မဟုတ္ပါလားေယ။ အကအနီနန္႔ ေကာင္းေရပိုင္၊ အဆိုပိုင္းဆိုင္ရာ ေတးျခင္းကေလ့ ေကာင္းဖို႔ဆိုစြာ ေျပာခီရဖို႔သိလားေယ။<br /> <br /> ဆြမ္းေတာ္ကပ္ရာနန္႔ ဆီးမီးပူေဇာ္ရာမွာဆိုကတ္ေတ ေတးျခင္းဆိုေတာ့ခါ ေ၀းသတ္ပစ္လိုက္ဖို႔စြာ အစြာဟိပါဖို႔ ေရာင္။ အားလံုးအားလံုး ေကာင္းေရလုိ႔ ရင္ေကာ့ၿပီးေက ၀င့္ႂကြားစြာနန္႔ …….။<br /> <br /> ေဒအက၊ ေဒေတးျခင္း တီထြင္ဖန္တီးထားေရ ပညာသွ်င္႐ို႔ကို ရခိုင္အမ်ိဳးသားအားလံုး ေက်းဇူးတင္ထိုက္စြာ ေျပာဖို႔လိုဖို႔သိလားေယ။ ရခိုင္အမ်ိဳးသား ယဥ္ေက်းမႈ ဂုဏ္သိကၡာပန္းပြင့္ေရ ျပည္ေထာင္စုအ၀ွန္း ထံုသင္းမႊီးပ်ံ႕ ႀကိဳင္လႈိင္လို႔။<br /> <br /> ေဒအက ေဒေတးျခင္းေရ ယင္းစဥ္အခါက ျပည္ေထာင္စုပြဲေတာ္မွာ အသေရတင့္ မ်က္ႏွာပြင့္ခလီေရလို႔ “ဧ၀ံ ေမသုတံ” လုိက္ရယင့္။<br /> <br /> <br /> <b>ေတးျခင္းက ဤသို႔</b><br /> <br /> ၀ိုင္းမွအဆို။ ။ (အို …. မုနိဘဂ၀ါ) <br /> အားလံုး။ ။ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ။ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ။ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ။<br /> <br /> (၁) အဂၤီရသံ ဘြဲ႔ထူးခံ၊ ငါးမာန္ေအာင္ရ၊ ကိုးပါးဂုဏ္ စံုျပည့္၀ေက၊ ျမတ္ဗုဒၶေလ ..ျမတ္ဗုဒၶ။ ကယ၀စီ မေနာခ်ီ၊ အဥၥလီသ၊ ကၽြန္ပူေဇာ္ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ကို၊ ဦးညႊတ္ခေလ… ဦးညႊတ္ခ။ (ဗုဒၶံမယံ ပူေဇမိ) ၃<br /> <br /> (၂)။ ။ ေဒသနာဉာဏ္၊ နီေရာင္လွ်ံ၊ ေျခာက္တန္ ဂုဏ မပ်က္မွန္၊ စံုျပည့္၀ေက၊ ျမတ္ဓမၼေလ .. ျမတ္ဓမၼ။ ကာယ၀စီ၊ မေနာခ်ီ၊ အဥၥလီသ၊ ကၽြန္ပူေဇာ္ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ကို၊ ဦးညႊတ္ခေလ …. ဦးညႊတ္ခ။ (ဓမၼံမယံ ပူေဇမိ) ၃<br /> <br /> (၃)။ ။ ဘုရားသားမြန္၊ သံဃာမြန္၊ သွ်စ္တန္အရိယ၊ န၀ဂုဏ္ စံုျပည့္၀ေက၊ ျမတ္သံဃေလ …. ျမတ္သံဃ။ ကာယ၀စီ၊ မေနာခ်ီ၊ အဥၥလီသ၊ ကၽြန္ပူေဇာ္ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ကို၊ ဦးညႊတ္ခေလ …. ဦးညႊတ္ခ။ (သံဃံမယံ ပူေဇမိ) ၃<br /> <br /> (၄)။ ဗုဒၶ၊ ဓမၼာ၊ ျမတ္သံဃာ၊ သံုးျဖာဂုဏ၊ လက္ဆယ္ျဖာ၊ ပဏာသဘိ၊ ၀ႏၱာမိေလ ….. ၀ႏၱာမိ။ ရွိခိုး ပူေဇာ္ ကၽြန္ပူေဇာ္၊ အေဟာ၀တ၊ သုခမွန္ နိဗၺာန္နန္းကို၊ ျမန္းရစီေလ …. ျမန္းရစီ။ ဗုဒၶံ မယံ ပူေဇမိ၊ ဓမၼံမယံ ပူေဇမိ၊ သံဃံမယံ ပူေဇမိ။<br /> <br /> (၅)။ မာတာပီတာ၊ ျမတ္ဆရာ၊ ခ်မ္းသာသုခ၊ စံုျပည့္၀ရန္၊ ဆုပန္သဘိ၊ နမာမိေလ ….. နမာမိ။ ပညဘာဂံ အဖို႔မြန္၊ အကၽြန္ျပဳရ ျမတ္ကုသိုလ္၊ ထိုဒါနကုိ၊ အမွ်၀ီေလ …… အမွ်၀ီ။ သဗၺဒါနံ ဒဒါမိ။ (ဦးဘစံ၊ ရကၡမ႑ိဳင္၊ အမွတ္ ၁၊ စာ ၉/၁၀)<br /> <br /> ေဒေတးျခင္းကိုဆိုေရ အဓိကလူ၏ အသံႀသဇာေရ ေတးျခင္းကိုပုိၿပီး ေလးနက္စီေရ၊ ေတးျခင္းနန္႔ ဆိုေရလူ႐ို႔၏ အံ၀င္ဂြင္က်မႈေလ့ ေတးတစ္ပုဒ္၏ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ မဟိမျဖစ္ အခ်က္မဟုတ္လားေယ။<br /> <br /> ေဒေတးျခင္းကို ဆိုလာစြာေရ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ပါလတ္ယာ။ ေယဒါေလ့ အိုး စာေလ့မသိ၊ ေဆးျခင္းကို ဖန္တီးခေရလူ ဆိုခေရလူ႐ို႔ကေတာ့ ဇရာနယ္ထဲကို ေရာက္လီလိမ့္ေမ။ အခ်ိဳ႕ဆိုေက ဘ၀ျဖစ္မႈလိုင္စင္ သက္တမ္းကုန္လီလိမ့္ေမ။<br /> လူနန္႔အႏုပညာမွာ အႏုပညာသက္တမ္းက လူ႔သက္တမ္းထက္ ၾကာရွည္တက္ေတ၊ နိယာမ၏ သက္သီ ယာေလး။ ေဒေတးျခင္းကို မက္ေမာစြာ ဖက္ထြီးလာေရ မိမိသည္ပင္ ရႊီရတုဘူတာကို ၀င္လားလီယာကားေယ။ ေယဒါေလ့ ႏွစ္သက္ဆဲ မက္ေမာဆဲပါသိ။<br /> <b><br /> ထို႔ ……. ပက္ၾကဴ--ပက္ၾကဴ</b><br /> <br /> တစ္ရက္နိ႔ခါ မိမိဘက္ကို ျမန္မာစာအထူးျပဳ မဟာ၀ိဇၨာေက်ာင္းသားေသွ်တစ္ေယာက္ ေရာက္လာေရ။ သူက “ရခိုင္႐ိုးရာအက”နန္႔ ဘြဲ႔ယူစာတမ္းတင္ဖို႔ ကေလေခ် တစ္ေယာက္ျဖစ္ေတ။ သူနန္႔ေျပာေဟာနီယတ္ပင္း ဗုဒၶပူဇနိယ အကအေၾကာင္းကို ေရာက္လားေရ။<br /> မိမိက အကအေၾကာင္းကို ဇ.န.၀ သိေရလူမဟုတ္၊ ေယေလ့ ဗုဒၶပူဇနိယအကကို ဘယ္သည္ေယွာင္၊ ဘယ္၀ါေယွာင္နန္႔ ဂုဏ္တင္ၿပီးေက ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ပါေရ။ မိမိက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္စြာကို မိုးသီးေပါက္က်ေရပိုင္ ေျဖာက္ေျဖာက္ဆာေအာင္ေျပာလို႔ တန္႔ေရခါမွာ မဟာ၀ိဇာေသွ်က သူေလ့ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေၾကာင္း မိန္႔ဟျမြက္ ၾကားလာပါေရ အသွ်င္ရို႕။<br /> <br /> ေယၿပီးေက……..<br /> ယင္းေတးျခင္းမွာ ဘ၀င္မက်စြာတစ္ခုပါေရလို႕ထင္ပါေရ<br /> ဇာကိုလည္းေ၀ ဘ၀င္မက်စြာ<br /> ခက္စြာမဟုတ္လား၊ ေဒနိန္႔အေသွ်တိေရ လူႀကီးသူမတိ လုုပ္ထားစြာကို ေဒပိုင္ေ၀ဖန္လာ၊ ဖယ္သတ္လာကတ္ ပါေရကားေယ။<br /> သူက ပါဠိ၀ါက်တည္ေဆာက္မႈကို ေျပာပါေရ။ ပါဠိမွာ ကတၱားနန္႔ႀကိယာေရ ဧက၀ုစ္ဧက၀ုစ္ခ်င္း၊ ဗဟု၀ုစ္ ဗဟုစ္ဟု ၀ုစ္ခ်င္းလီရေၾကာင္းကို ေျပာပါေရ။<br /> <br /> “အဟံၾသဒနံ ပစာမိ” ကိုၾကည့္ေက ကတၱားနန္႔ ႀကိယာ( Agree) ျဖစ္နိန္ေရ။ ‘ဟံ’ ကတၱားကအနည္း၊ ‘ ပစာမိ’ ႀကိယာကေလ့ အနည္းျဖစ္ေတ။ ကံပုဒ္ျဖစ္ေတ ‘ၾသဒနံ’ က ဧက၀ုစ္ထားခ်င္ေကထား၊ ဗဟု၀ုစ္ထားခ်င္ေက ထား၊ ရပါေရ။ ကတၱားဗဟု၀ုစ္ဆိုေက ‘မယံ’ အျဖစ္ထားရေမ။ ႀကိယာကုိက်ေက ‘ပစာမိ’ ထားလို႔မရယာ။ ‘မိ’ ဆိုေက ၀ိဘတ္က ပစၥဳပၸန္ကာလမွ သက္ရေရ။ ၀တၱာမာန္ ဧက၀ုစ္၀ိဘတ္ျဖစ္ပါေရ။ ေဒနိန္ရာမွာ ‘ပစာမ’ ရာျဖစ္ရပါလိမ့္ေမ။ ‘မယံၾသဒနံပစာမ’ ရာျဖစ္ရပါဖို႔။ ေဒစြာေရ ပါဠိဘာသာ၏ ၀ါက်တည္ေဆာက္မႈ ျဖစ္ပါေရ။ တစ္ခုေတာ့ဟိပါေရ။ ကတၱားနန္႔ ႀကိယာ မညီစြာ။ ဇာအဓိကထား၀ါက်လဲ။ ကံအဓိကထား၀ါက်လား။ ကတၱား အဓိကထား ၀ါက်လား။ ကတၱားေဟာကံေဟာလို႔ေျပာလို႔ရပါေရ။ ကံေဟာမွာေတာ့ခါ မညီလို႔ရပါေရ။ အခုေျပာ ေရ ‘အဟံၾသဒါနံပစာမိ’ ‘မယံၾသဒနံပစာမ’ ၀ါက်မွာ အစြာေဟာေလး။ အစြာက အဓိကလဲၾကည့္ေက ကတၱား အဓိက၊ ကတၱားေဟာျဖစ္ေတ။ ေယနန္႔ကတၱားႀကိယာ ညီယာ ညီရပါလိမ့္ေမ။<br /> <br /> ေအ…..ေအ…. မဟာ၀ိဇၨာေသွ် ဗုဒၶပူဇနိယအကကို ေျပာရာက နီပနာ၊ အဂု ပါဠိသဒၵါကိုရာ ေျပာနီပါကား။ အစြာပိုင္ ဆက္စပ္နီေရာင္။ <br /> မိမိနားမလည္ ေယနန္႔ ……….<br /> <br /> “မင္း အစြာကိုေျပာခ်င္လို႔ အဂုပိုင္ ေျပာနိန္ေရာင္ ေ၀း”လို႔ ဒါ႐ိုက္ ယွဴးပစ္ေတခါမွရာ ….။ သူက …. “ဗုဒၶပူဇနိယ မွာ အဂုသည္ကေျပာစြာပိုင္ ကတၱာနန္႔ ႀကိယာ agree မျဖစ္စြာကို တြိနီရပါေရ ေဘးေဘ”<br /> <br /> “ဟွာ .. အစြာျဖစ္ေတ”<br /> “ဗုဒၶံမယံပူေဇမိ လို႔ျဖစ္နီေရ”<br /> “ဟုတ္ယင့္လားေ၀း အစြာပညာသွ်င္တိ ေျပာထားစြာမင္း။ မင္းစြာကို ျပန္လိလာၾကည့္ပါအံုးသိ။”<br /> “ေဘးေဘကေလ့ အကၽြန္အေသအခ်ာ လိလာၿပီးေက ေျပာစြာပါ။ လူႀကီးသူမတိေျပာစြာကို မယံုလို႔မဟုတ္ပါ ေဘးေဘ”<br /> ထိုနိ႔က မဟာ၀ိဇၨာေသွ် ျပန္လားခေရအခါမွာ သူေထာက္ျပစြာကို အေသအခ်ာ လိလာၾကည့္ေရ။ ေယခါမွ မ်က္လံုးျပဴးလားေရ။<br /> ထို႔ ……. ပက္ၾကဴ- ပက္ၾကဴ<br /> အလန္႔တၾကား ပက္ၾကဴထိုးကား ရင္မလ်က္နန္႔ ….။<br /> <br /> <b>ပါဠိသဒၵါကို လွန္ဗ်ယ္ၾကည့္ေက</b><br /> <br /> “ဗုဒၶံမယံပူေဇမိ” ကို လွန္ဗ်ယ္ၾကည့္ေရအခါမွာ ……..<br /> ဗုဒၶံ = ျမတ္စြာဘုရားကို၊ မယံ = ငါ႐ို႔သည္၊ အကၽြန္႐ို႔သည္၊ ပူေဇမိ = ပူေဇာ္ပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားကို အကၽြန္႐ို႔ သည္ ပူေဇာ္ပါ၏။<br /> ဗုဒၶံ - ကံပုဒ္၊ မယံ - ကတၱားပုဒ္၊ ပူေဇမိ - ႀကိယာပုဒ္။<br /> ဗုဒၶံ ပုဒ္ကိုၾကည့္ေက ပုလႅိင္ အကာရႏၱပုဒ္၊ ဒုတိယဧက၀ုစ္ အံ၀ိဘတ္နန္႔ စီရင္ၿပီးစီးလားခေရ ကံပုဒ္အျဖစ္ တြိဟိရေရ။ ထိုနည္းလည္းေကာင္းယာ ဓမၼံ၊ သံဃံလည္း ဗုဒၶပုဒ္နန္႔ အတူတူ။<br /> <br /> မယံပုဒ္ကို ၾကည့္ေရခါ။ မယံ၏ မူလပုဒ္က အမွ သဒၵါျဖစ္ေတ၊ အမွသဒၵါျဖစ္လို႔ သဗၺနာမ္ပုဒ္ ဂိုဏ္း၀င္ျဖစ္ေတ။ လိင္အနီနန္႔က ပုလႅိင္၊ ဣတၳိလိင္၊ နပုလႅိင္ သံုးလို႔ရေရ။ ေယနန္႔ “အ-လိင္”လို႔ သတ္မွတ္ကတ္ေတ။<br /> “မယံ”နန္႔ အနက္တူပုဒ္တိ ဟိသိေရ။ “အေမွ၊ ေနာ”႐ို႔ျဖစ္ေတ။ မယံဆိုစြာ သဗၺနာမ္၊ အကာႏၱ၊ အလိင္ ပထမာဗဟု၀ုစ္ ေယာ၀ိဘတ္နန္႔ ရုပ္ၿပီးနီေရ ပုဒ္ျဖစ္ေတ။ မယံကို အမွလိင္တည္၊ မယံ-ငါ႐ို႔ အကၽြႏ္ုပ္႐ို႔သည္။ ပထမာ ဗဟု၀ုစ္ေယာသတ္၊ မယံေယာမိပဌေမ သုတ္ျဖင့္ ေယာ၀ိဘတ္ႏွင့္တကြ “အမွ”သဒၵါကို “မယံ”ျပဳ ၿပီးေရ။<br /> “မယံ” ပုဒ္က ဗဟု၀ုစ္လို႔ သိေလာက္ယာ။ ဧက၀ုစ္ပုဒ္က “အဟံ” ျဖစ္ေတ။ အဟံ= ငါသည္၊ အကၽြႏ္ုပ္သည္လို႔ အနက္ပီးရေရ။<br /> <br /> ‘ပူေဇမိ’= ပူေဇာ္ပါ၏။ ‘ပူေဇမိ’ကို ၾကည့္။ ေဒႀကိယာကိုျမင္စြာနန္႔ ကတၱာပါးစရာမလို၊ ကတၱားဇာလဲ သိႏိုင္ေရ။ အစြာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေက မိဆိုေရ၀ိဘတ္။ ႀကိယာေနာက္ပစၥည္းကိုျမင္လို႔ ေျပာသူနာမ္စား ကတၱားပုဒ္ဟိရေမ လို႔ အတတ္ေျပာႏိုင္ေရ။ အခ်ိန္ကာလကုိၾကည့္ေက ပစၥဳပၸန္ကာလလို႔ အတိအက်ေျပာလို႔ရေရ။ ပူေဇာ္နီတုန္း အခ်ိန္ျဖစ္ေတ။ ထို႔ - ရႊီ၊ ဆိုလို႔မရေလာက္ေအာင္ ေသခ်ာေရ။ အမ်ားပူေဇာ္လား၊ မဟုတ္၊ တစ္ေယာက္တည္း ရာ ပူေဇာ္ေရလို႔ ေျပာလို႔ရေရ။<br /> ‘ပူေဇမိ’ ဆိုေရ ႀကိယာပုဒ္ကို အတိအက်အနက္ပီးရဖို႔ဆုိေက ‘အကၽြႏု္ပ္သည္ အဂုပူေဇာ္နီ၏’ ပီးရလိမ့္ေမ။<br /> ‘ဗုဒၶံသရဏံဂစၦာမိ’ ၀ါက်မွာ ကတၱားမပါေကေလ့ေသာ့ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္စြာ အသူလဲ၊ အတိအက် ေျပာလို႔ရေရ။ ဇာကိုၾကည့္လို႔ ေျပာႏိုင္လည္းဆိုေက အဆံုးက ‘မိ’ ကိုျမင္လို႔။<br /> <br /> ေယနန္႔ ……<br /> ‘ဗုဒၶံမယံပူေဇမိ’၀ါက်မွာ ကတၱားက ဗဟု၀ုစ္၊ ႀကိယာက ဧက၀ုစ္ျဖစ္နီစြာကို အေသအခ်ာတြိရေရ။<br /> ယင္းေတးျခင္း အပိုင္း (၅) အဆံုးမွာ ……..<br /> ‘သေဗၺသာနံ ဒဒါမိ’ဆိုစြာ တြိရျပန္ေရ။<br /> <br /> ‘သေဗၺသာနံ’ဆိုေရ ပုဒ္လည္း ဗဟု၀ုစ္ျဖစ္နီျပန္ေရ။ သဗၺနာမ္၊ အကာရႏၱ၊ ပုလႅိင္၊ စတုတၳီဗဟု၀ုစ္ နံ၀ိဘတ္နန္႔ ရုပ္ၿပီးနီစြာျဖစ္ေၾကာင္း တြိရေရ။ သဗၺတည္၊ စတုတၳီ ဗဟု၀ုစ္ နံ၀ိဘတ္သတ္၊ သဗၺနာမနံ နံမွီစ သုတ္ျဖင့္ သဗၺ၏ အစိတ္ အသရကို ေအသရျပဳ။ သဗၺေသာနံ သံသာနံ သုတ္ျဖင့္ နံကို သာနံျပဳ၊ ‘သေဗၺသာနံ’လို႔ ဟိေရပိုင္ ‘သေဗၺသံ’လို႔လည္း ဟိႏိုင္ေရ။ ေအစြာ ဗဟု၀ုစ္နန္႔ ၿပီးေရ႐ုပ္။ ဧက၀ုစ္နန္႔ဆိုေက ‘သဗၺႆ’ တရုပ္တည္းရာဟိေရ။<br /> <br /> ‘ဒဒါမိ’ကိုၾကည့္ ဒါ ဓါတ္၊ အပစၥည္း၊ ၀တၱမာန္ ဧက၀ုစ္ ‘မိ’ ၀ိဘတ္လို႔ တြိရလိမ့္ေမ။<br /> ‘သေဗၺသာနံ’= အလံုးစံု႐ို႔အား။ ‘ဒဒါမိ’= ပီး၏ လို႔ အနက္ေယာဇနာရပါေရ။ ေယေကေဒမွာ ကတၱား အစြာမွာေလး၊ မပါ- မပါေရအတြက္ ‘အဟံ’ ထည့္ပီးရလိမ့္ေမ။<br /> <br /> ပါဠိသဒၵါနည္းစနစ္နန္႔ အခ်ိန္ကို ကိုက္ၾကည့္ေက၊ ကတၱားအမ်ားႀကီး၊ ႀကိယာအနည္းျဖစ္နီေရလို႔ အေသအခ်ာ ျမင္တြိႏိုင္ပါေရ။ ေယနန္႔ အစြာပိုင္လုပ္ဖို႔လဲ။ ေျပာ ………….<br /> ပုထုဇဥ္ဆိုစြာ မွားတတ္<br /> <br /> ပါဠိ၀ါက်မွာ ကတၱားႀကိယာအံေခ်ာနီေကလည္း ရခိုင္ပိုင္ဆိုစြာမွာေတာ့ ဧက၀ုစ္ အနည္းျပကိန္းကို တြိရပါေရ။ ‘ကၽြန္ပူေဇာ္’လို႔။ ‘အကၽြန္႐ို႔ပူေဇာ္’ လို႔ ဗဟု၀ုစ္မထား။ ကၽြန္ရို႕ဆိုေရအသံက နိမ့္၀င္လားလို႔ ‘ရို႕’ ကိုျဖဳတ္ခစြာလား။ မဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္ခ်င္းကို ရည္ရြယ္လို႔ ‘ကၽြန္’ လို႔ ဧက၀ုစ္ကိန္းနန္႔ဆိုစြာလား။ ‘ကၽြန္ပူေဇာ္’ မွာ အားလံုးကို သံေျပာတုန္းနန္႔ခ်ည္းတြိရေရ။ ‘ရုိ႕’ ကိုထည့္လိုက္ေက ေထာင့္လတ္ေမလို႔ တမင္သံုးစြာလား။<br /> <br /> ပါဠိ၀ါက်ကို ၾကည့္ေရခါ ‘မယံ’ မဟုတ္ပဲ ‘အဟံ’ လိုက္ေက၀ါ။ ‘မယံ’နန္႔ ‘အဟံ’ ကိုၾကည့္ေက ဗ်ဥ္းရာကြာေရ။ သရကတူေရ။ ႏွာသံသရ ျဖစ္ေတ။ ရွိက ဟိေရ အ- ကလည္း အသံတ၀က္ရာဟိေရ။ တူနီေရ။ ဗ်ည္း၏ ျဖစ္ရာဌာန္/ ဟန္ရာကြဲေရ။ ‘ယ’ က အာေခါင္ေပ်ာ့ဌာန္၊ ‘ဟ’ ကလည္စိ (အသံႀကိဳးေပါက္ဌာန္) ဌာန္မတူလို႔ အဆို/ အရြက္ မေကာင္းေရအတက္နန္႔ ‘အဟံ’ တက္စား ‘မယံ’ ကိုထည့္သံုးစြာလား။ မဟုတ္ေက ‘မယံ’ကို ‘အဟံ’ ပိုင္ဧက၀ုစ္၀ိဘတ္ ယူဆလို႔လား။ ေအေလက္ထိေတာ့ မဟုတ္ႏိုင္။<br /> ေဒေလက္ထင္ရွားေရ အကကို တည္ထြင္ေရလူ/ ပုဂၢိဳလ္/ ပညာသွ်င္ႀကီးတိ အနီနန္႔ ယင္းေလာက္ထိေတာ့ခါ အသိမခ်ိတန္ေကာင္း။ တစ္ခုေတာ့ဟိေရေလ။<br /> <br /> ပုထုစဥ္ဆိုစြာ သတိေပါ့တတ္ေတ။ မိေလ်ာ့တတ္ေတ။ ေယနန္႔ အခုုပိုင္အံေခ်ာ္လားစြာလို႔။<br /> အႏုပညာရပ္ဆိုင္ရာမွာ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ထက္လြန္ၿပီးေက လုပ္တတ္စြာဟိပါေရ။ အစဥ္အလာကို ေက်ာ္လြန္ၿပီးေက လုပ္ႏိုင္ေရ ခြင့္အရီးထူး၊ လိုင္စင္ရထားသူေရ အႏုပညာသမားတိျဖစ္ေတ။ poeticlicence လို႔ အေျပာမ်ားေရစကားပ။ ေယနန္႔ သံုးရိုးသံုးစဥ္ သဒၵါနည္းက်က် ၀ါက်မ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အႏုပညာလိုင္စင္နန္႔ ကတၱားနန္႔ ႀကိယာကို တမင္အံေခ်ာ္ေအာင္ ဖြဲ႕လိုက္စြာလားလို႔ေလ့ ေတြးၾကည့္မိပါေရ။<br /> <br /> ဗုဒၶပူဇနိယေတးျခင္းအပိုဒ္ (၄) မွာ သံုးထားစြာတစ္ခုကိုၾကည့္ေက……<br /> ‘ရိုခိုးေကာ္ေရာ္၊ ကၽြန္ပူေဇာ္။ အေဟာ္၀တ’ လို႔ ဖြဲ႕ဆိုထားစြာကို တြိရပါေရ။ ေအစြာေရ ကာရန္ကိုငဲ့လို႔ ‘ အေဟာ၀တ=ေအာ္ေကာင္းလီစြ’ ဆိုစြာကို ‘ေအာ’ ကာရန္ကို မသံုပဲ ရွိမွာဟိနိန္ေရ ‘ေအာ္’ ကာရန္ကို ယူသံုးထားပါေရ။ အႏုပညာရွင္တိအတြက္ မြီးရာပါ လိုင္စင္မလားေယ။<br /> ပါဠိဂါထာ/ကဗ်ာဖြဲ႔စပ္ရာမွာ ၀ိဘတ္တိကို သံုးရိုးသံုးစဥ္ မသံုးပဲ လုုပ္တတ္စြာတိ ဟိပါေရ။ ဆန္းဂိုဏ္းကို ငဲ့ၿပီးေက လုုပ္စြာျဖစ္ပါေရ။ ဆန္းဂိုဏ္းကိုငဲ့ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အသံုးခ်စြာ မဟုတ္ပါလားေယ။<br /> ေအး….ေဒမွာ….<br /> <br /> ‘ဗုဒၶံမယံ ပူေဇမိ’ ဆိုစြာက ဂါထာဗႏၶမဟုတ္။ စကားၿပီး၊ စုဏိယ ျဖစ္ေတ။ စကားၿပီး စကားျပင္၊ စုဏိယ မွာ ယင္းေယွာင္အစဥ္အလာ၀ိဘတ္ကို ေ၀းသတ္။ လိင္တိကိုလည္း အစဥ္အလာတိုင္း မသံုးပဲ ဖြဲ႔စပ္။ ေအစြာတိေရ ပါဠိနယ္ပယ္ထဲမွာ ဟိပါေရလားဆိုေက၊ မဟိလို႔ဆိုရပါလိမ့္ေမ။ သဒၵါစည္းကမ္း မက်ေရ၀ါက်ဟိလာေက ယင္း၀ါက်ကို မွားေရလို႔ ဆိုေကတ္ပါေရ။ ယင္းစာကိုေလ့ ‘ေအစြာေ၀ အေသွ်ကဇာတ္စြာလို႔ရာ’ ျခီႏႈတ္ ခႏႈတ္ သတ္ပစ္ကတ္ဖို႔ဆိုစြာကေတာ့ အေသရီးခ်အခ်ာယာ ႏံႈးႏႈံး။<br /> <br /> အမွားကိုျပင္ရဲစြာ သူရဲေကာင္း<br /> ကိုင္း…၊ ယေက အခုစြာဇာပိုင္ပ်င္ဖို႔လဲ။ ေျပာ။<br /> ၁။ ဗုဒံၶမယံပူေဇမိ- နန္႔ဆက္လားဖို႔လား..? မဟုတ္ပဲ<br /> ၂။ ဗုဒံၶမဟံပူေဇမိ- နန္႔လားဖို႔လား? မဟုတ္ပဲ<br /> ၃။ ဗုဒံၶမဟံပူေဇမ - နန္႔လားဖို႔လား…?<br /> <br /> အထက္က ေဖာ္ျပေရ သံုး၀ါက်မွာ အမွတ္(၁) ၀ါက်ကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္တုိင္တိုင္ ဆိုလာကတ္ယာ။ ႏႈတ္က်ိဳးနီးယာ။ အသားသီး ေခါက္႐ိုးက်ိဳးနိန္ယာ။ အမွတ္(၂) (၃) ကေတာ့ ပ်င္လို႔ဆိုရဖို႔ အဆို။ အမွတ္(၁) ကေတာ့ ပါဠိသဒၵါနည္းအရ ခ်ိဳ႕ယြင္းနိန္ေရ ၀ါက်ျဖစ္ေတဆိုစြာ ပံုသီယာ။<br /> <br /> ခ်ိဳ႕ယြင္းနိန္စြာကို ေဒတိုင္းထားဖို႔လား။ ထားၾကည့္။ မဟာ၀ိဇၨာေသွ်ပိုင္ လူတိ ထပ္ေပၚမလာလို႔ အသူအာမခံဖို႔ေရာင္။<br /> ရခိုုင္သားထဲက ေအစြာကို ေထာက္ျပလို႔က ေတာ္ပါသိယင့္။ အျခားတစ္ေယာက္ဆိုေက ပိုၿပီးေက…<br /> အထိုင္ဟန္မက်လို႔ ခေယာက္မလံုစြာကို အနားကလူက ဟာလူလို႔ လက္တို႔စြာနန္႔ အ၀ီးက လူအုပ္က လက္ၫွိဳးထိုးစြာမွာ အစြာက အရွက္ရဖိုေရာင္။<br /> <br /> အမွားကို အမွားလိုု႔သိေက ယင္းစြာလူေတာ္ျဖစ္ေတ။ စစ္ပြဲတစ္ရာကို ေအာင္ႏုိင္ေရလူထက္ အမွားကို အမွားမွန္းသိလို႔ ျပင္ႏိုင္သူကရာ သူရဲေကာင္း။ တနည္းအားျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္း။ ေယနန္႔…..<br /> <br /> “မိ…နန္႔….မ….”ကို….<br /> မဟုတ္ကေတာ့ခါ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလေသွ်တိက လက္ၫႈိးထိုးပါလတ္ေက၊ မဟုတ္ပဲ ပရပကၡ/ ပရ၀ံသတိက ေထာက္ျပလာေက….<br /> အမ်ိဳးးသားဂုဏ္သိကၡာ၊ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈ မ်က္ႏွာပန္းလွနီစြာေရ ျပာရီက်ၿပီး ဟက္ကရီက်ဘ၀အထိ မေရာက္ႏိုင္လားေယလို႔ အသူက အာမခံခ်က္ ပီးႏိုင္ဖို႔….။<br /> <br /> ေယဇူးနန္႔ သမိုင္းမွာ တာ၀န္ေမ့သူအျဖစ္ စာရင္းတင္ မခံရေအာင္ ရြီးခ်ယ္ရဖို႔ဆိုစြာကေတာ့ ညစာ ကတည္းက ပင္ ဆိုေက လက္ခံဖို႔စြာနန္႔ တြန္႔နီကတ္လိမ့္ေမ ထင္ပါယင့္ လူ႐ို႕ေလ…..။<br /> <br /> <b>မူရင္း။ ။လျခမ္းၿမီမဂၢဇိန္း၊ အမွတ္ ၂၊ စာ ၂၉၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ျဖန္႔ခ်ီေရး - ရခိုင္သားႀကီစာပီ၊ ခ/၅၅ ကၽြန္းေရႊ၀ါလမ္း ဘုရင့္ေနာ္ပြဲ႐ံုတန္း၊ ရန္ကုန္။ ဖုန္း ၀၁-၆၈၀၆၇၂၊ ၀၁-၆၁၁၈၂၆</b>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ညိဳသာထြန္း)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-7776533150271145723Thu, 30 Sep 2010 12:15:00 +00002010-09-30T05:46:11.540-07:00ႏိုင္ငံေရးေဒတေခါက္ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ဦးေက်ာ္ဇံသာ က သမုိင္းသုေတသီ ပညာသွ်င္မ်ားျဖစ္ဂတ္ေတ နယူးေယာက္တကၠသိုလ္က ေဒါက္တာေအးေက်ာ္ နန္႔ Dr. Lian H<br /> Sakhong ရို႔ကို ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသမုိင္း သမုိင္းမွန္သင္ၾကားေရးဆုိင္ရာမ်ားကို<br /> ေဆြးေႏြးသံုးသပ္တင္ျပထားပါေရ။ <br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။</span> ။ ပထမဦးဆံုး ေဒါက္တာေအးေက်ာ္ကို မီးခ်င္ပါေရ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သင္ၾကားပီးနီေရ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းဆိုစြာကို ဘဝင္က်ပါလား။ ဆရာသင္ၾကားပီးခစြာ။၊ သူမ်ားကို<br /> ပို႔ခ်ပီးခစြာ ဆရာကုိယ္တုိင္ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ သင္ခရစြာတိနန္႔ ပတ္သက္လို႔။<br /> <a name='more'></a><br /> <span style="font-weight: bold;">ေဒါက္တာေအးေက်ာ္</span> ။ ။ အက်ေနာ္အနီနန္႔ ေက်ာင္းသားဘဝအနီနန္႔၊ ဆရာဘဝအနီနန္႔၊ သုေတသီပညာသွ်င္ဘဝအနီနန္႔၊ အားလံုးကို တြက္ၾကည့္ေရအခါမွာ အဂုလက္ဟ ိျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းဆိုစြာ အတုအေယာင္ ျပည္ေထာင္စုသမိုင္းရာျဖစ္တေရ။ အစစ္အမွန္ ျပည္ေထာင္စုမျဖစ္ပါ။ ယပိုင္ဆိုေက အမွန္ ျပည္ေထာင္စုကို လိုလိုလားလား ျဖစ္မယ္ဆိုလို႔ဟိေက အက်ေနာ္ရိုး တိုင္းရင္းသားသမိုင္းကိုလည္း ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပရဖို႔။ အဂု ဇာျဖစ္ေနလဲဆုိေက<br /> အက်ေနာ္ရိုးျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသမုိင္းစြာ အဂၤလိပ္ေခတ္တုန္းက George ဘုရင္ သက္တမ္းရွည္ဖို႔အတြက္ George ဘုရင္ကုိ ေလးစားပူေဇာ္ရေရပိုင္ တခါလာေကေလ့ အေနာ္ရထားမင္း၊ တခါလာေကေလ က်န္းစစ္သား၊ ေနာက္တခါလာေကေလ အေလာင္းဘုရား၊ ေနာက္တတခါလာေကေလ့<br /> ဘုရင္ေနာင္ ဆိုေက အက်ေနာ္ႏိုင္ငံမွာ အေရးႀကီးေရ ဥပမာ ရခိုင္သမိုင္းမွာ အေရးႀကီးေရ မင္းဘာႀကီးအေၾကာင္းကို တစိေလ့မပါ။ လံုးဝမပါဘူး။ ေဒပိုင္ျဖစ္နီလို႔ စစ္မွန္ေရ ျပည္ေထာင္စုသမိုင္းမဟုတ္ပါ။ အဓိကေျပာရေက ေဒသမိုင္းက ဗမာသမုိင္းသာ ျဖစ္ေရ။ တိုင္းရင္းသားအားလံုးနန္႔ ပါဝင္ပတ္သက္နီေရ သမိုင္းမဟုတ္ပါ။<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ဆရာကို ေနာက္တခြန္းေလာက္ ထပ္မီးခ်င္ပါေရ။ အေနာ္ရထား အေလာင္းဘုရားရို႔ကို သူရို႕က ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေပၚထြန္းေအာင္ unified လုပ္ခေရ unifier တိ။<br /> ျပည္ေထာင္စုႀကီးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ မူလဘုတ စည္းရံုးပီးခသူတိလို႔ ျမန္မာသမိုင္းပညာရွင္တိက သုံုးသပ္ပါေရ။ ေဒစြာကို လက္ခံလုိ႔ မျဖစ္ယပိုင္ပါလား။ <br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ေဒါက္တာေအးေက်ာ္</span> ။ ။ ယင္းစြာကို unified လုပ္ေရလို႔ ေျပာေကေလ့ တပိုင္းက unifier လုပ္စြာက တရားသျဖင့္ unified လုပ္ေရ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မဟုတ္။ ဥပမာ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာၿပီးေက ထိုင္းႏိုင္ငံကို လားတိုက္စြာ။ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာၿပီးေက က်ေနာ္ရို႔ရခိုင္ကို လာတိုက္စြာ။<br /> တိုက္ရံုတင္မက ရခိုင္မွာဟိေရ ေျမာက္ဦးမွာဟိေရ နန္းေတာ္ကိုလည္း မီးတိုက္ေရ။ ဘုန္းႀကီးတိကိုလည္း လူဝတ္လဲစီေရ၊ ရွိသမွ် ပစၥည္းပစၥယအားလံုးကို ဟူလားေရ။ ေနာက္တခုက ရခိုင္သမိုင္းဆိုစြာကုိ<br /> သင္ခြင့္လုံးဝ မရွိ။ ေနာက္တခါ ရခိုင္စာလည္း လံုးဝ ေပ်ာက္ကြယ္လားပိုင္ ျဖစ္နီေရ။ ယပိုင္ဆိုေက ေဒနည္းနန္႔ဲ႔ ႀကီးပြားေအာင္ လုပ္တဲ့ဘုရင္စံနစ္စြာ တိုင္းရင္းသားျပည္ေထာင္စု စံနစ္ကို အေထာက္အပံ့ျပဳေရ စံနစ္ လံုးဝမဟုတ္ပါ။ <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။</span> ။ Dr. Lian H Sakhong အနီနန္႔လည္း ဆရာႀကီးေဒါက္တာေအးေက်ာ္ ပိုင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမုိင္းဌာနကနီသမိုင္းဘာသာကို စတင္ေလ့လာခေရလူတေယာက္ျဖစ္ပါေရ။ ဆရာအနီနန္႔ ဇာပိုင္ျမင္ပါလဲ ဆရာ ယင္းမွာ ျဖတ္သန္းသင္ၾကားခရေရ သမုိင္းေက်ာင္းသာ တေယာက္အနီန္႔ သမုိင္းသင္ၾကားခရစြာ ဘဝင္က်ပါလား။ ဇာပိုင္ျပန္ေျပာင္း သုံးသပ္လုိပါသလဲ။ ႏိုင္ငံတကာ တကၠသိုလ္တိမွာ ပါရဂူဘြဲ႔တိ ယူၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ဇာပိုင္ျမင္ပါသလဲ။<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Dr. Lian H Sakhong</span> ။ ။ ဟုတ္ပါေရ ကႊန္ေတာ္ရို႕သင္ၾကားရေရသမိုင္းမွာ သမိုင္းက အခုန ေဒါက္တာေအးေက်ာ္ ေျပာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုစံနစ္ကို ဦးတည္ၿပီး ေရးသားျပဳစုေရ သမိုင္းမဟုတ္ပါ။ သင္ရုိးၫႊန္တမ္းမွာ သင္ေရသမိုင္းဘာသာရပ္ကို သမုိင္းသုေတသီတိကို သုေတသနျပဳခြင့္ပီးေရ အတိုင္းအတာကို အားလံုးေပါင္းၿပီး ၾကည့္လိုက္ေက အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံကို ထူေထာင္ဖို႔၊ ဗမာအမ်ဳိးသားအင္ပါယာကို ထူေထာင္ဖို႔ ဦးတည္ေရသမုိင္းတိျဖစ္ေရဆိုစြာကို က်ေနာ္ရို႔ ေသခ်ာတြက္လို႔<br /> ရပါေရ။ ဇာျဖစ္လို႔လဲဆိုေက သူရို႔က သမုိင္းကို ဦးတည္ၿပီး ရီးသားနီေရနီရာမွာ (ဗမာ)အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေတာ္ကို&nbsp; ဦးတည္ေရ။ ယင္းအတြက္ သူရို႔က ဇာပိုင္ ဦးတည္အျခီခံၿပီး ရီးလဲဆိုေက သမုိင္းရီးေရ အလုပ္၊ ္ သမုိင္းကို သင္ၾကားေရအလုပ္ကို national building process နန္႔ ဒြန္းတြဲၿပီးေက သင္ၾကားပို႔ခ်နီစြာကို တိြရပါေရ။ national building ဆိုေရနီရာမွာ သူရို႔အနီနန္႔ ဇာပိုင္ျမင္လဲဆိုေက ယင္း nation အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံနီရာမွာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးရာ ဟိရဖို႔။ ဘာသာစကားတခုရာေျပာရဖို႔။ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ<br /> ဘာသာမွာလည္း သာသနာတခုကိုရာ ကိုးကြယ္ရဖို႔။ တတိုင္းျပည္လံုးမွာရွိေရလူတိ ေဒစြာကိုလုပ္ရမယ္လို႔။ ယင္း အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံ ထူးေထာင္ေရးလမ္းစဥ္ nation building ေပၚမွာ ဦးတည္ၿပီး လာနီေရခါ သူရို႔ဗမာမင္းတိ ဘုရင္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရား စသည္အားျဖင့္ က်ေနာ္ရို႔ တုိင္းရင္းသားတိကို<br /> တုိက္ခိုက္ေခ်မႈန္းေရ ရွင္ဘုရင္တိကို ခ်ီးမြမ္းတဲ့အျပင္ က်ေနာ္ရိုး တုိင္းရင္းသာတိ အခန္းက႑ကို တန္တူရည္တူ ေဖာ္ျပခြင့္မပီးဆိုစြာကိုတိါရပါေရ။ ဒုတိယအနီနန္႔။ ဆက္ၿပီးေက ေျပာခ်င္စြာက က်ေနာ္ရို႔ျပည္ေထာင္စုသမိုင္းဆုိစြာ ပင္လံုမွာ စၿပီး ျဖစ္ပါေရ။ ပင္လံု မစခင္တုန္းက က်ေနာ္ရို႔ခ်င္း၊ ကခ်င္။ ရွမ္းစေရ တိုင္းရင္းသားစြာ အခုန ဆရာရို႔ေျပာနီေရ။ ပုဂံေခတ္ကေန ကုန္ေဘာင္ေခတ္ သီေပါမင္း ပါေတာ္မႈခ်ိန္အထိ ယင္းသမုိင္းတိက က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသားတိနန္႔တခုေလ့ မဆိုင္ပါ။။ က်ေနာ္ရို႔ သမုိင္းမဟုတ္ပါ။ ျပည္ေထာင္စုသမိုင္းကို ဦးတည္ခ်င္ေရဆိုေက ဗမာသမုိင္း ကို သင္ၾကားရဖို႔ျဖစ္ေတပိုင္၊ ရခုိင္သမုိင္းကိုလည္း သင္ၾကားရဖို႔။ ခ်င္းသမုိင္း၊ ကခ်င္သမိုင္း၊ ရွမ္းသမိုင္းတိကိုလည္း ေရးသား သင္ၾကားခြင့္ပီးရဖို႔ ။ သုေတသန ျပဳခြင့္လည္းပီးရဖို႔။ စာအုပ္စာပီထုတ္ဝီခြင့္လည္းပီးရဖို႔လို႔ေျပာခ်င္ေရ။ ။<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ</span> ။ ။ Dr. Lian H Sakhong ေျပာေရအထဲမွာ ဗမာအမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္ခ်င္ေရ ရည္ရြယ္ခ်က္နန္႔ သင္ေရဆိုေက ဒါ သမုိင္းကို တနည္းအားျဖင့္ ပညာသင္ၾကားေရး academic ကို political<br /> agendaနဲံသင္ေရ ပညာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိလား။ ပညာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ မရွိဘဲ indoctrination မ်ား ျဖစ္နီေရမလား။ ဆိုဗီယက္ရို႔ိဘာရို့မွာလို လုပ္ခေရ ကြန္ျမဴနစ္ ပညာေရးတိပိုင္ indoctrinated လုပ္စြာ။ လူငယ္တိကို ေဘာင္သြင္း လုပ္ခ်င္ေရ ပညာေရးမ်ား ျဖစ္နီေရမလား။ ဆရာဦးေအးေက်ာ္ ေဒစြာနန္႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ထက္ႀကီးတဲ့ နီရာကနီခေရ ပုဂၢၢိဳလ္ဆိုေတာ့ ဇာပိုင္သေဘာရပါသလဲ။<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ေဒါက္တာေအးေက်ာ္</span> ။ ။ အခုန ဆရာေက်ာ္ဇံသာ ေျပာေရပိုင္ ေဒကိုလိုနီေခတ္ အဓြန္ရွည္ေအာင္ လုပ္ေရအခါမွာ imperial empire ဆိုေရ ဘုရင္စံနစ္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရတိ သင္တန္း ခိုင္မာဖို႔အတြက္ လုပ္နည္းပါ။ ။ယပိုင္ဆိုေက ယင္း ဘုရင္ေတြအေၾကာင္းကို ဗမာျပည္ကို ဘယ္လို သိမ္းပိုက္တယ္ဆုိတဲ့<br /> အေၾကာင္းကို သူက empire ႀကီး တည္ေထာင္ေရစနစ္အနီနန္႔ၾကည့္စြာ။ ယပိုင္ဆိုေေက အခုကလည္း အေနာ္ရထားမင္းစြာ unified လုပ္ေရ။ အေလာင္းဘုရားကို unified လုပ္ေရလုိ႔ ေျပာနီစြာ ယင္း အင္ပါယာႀကီး ႀကီးေအာင္လုပ္နီေရ သေဘာနန္႔ အတူတူရာျဖစ္ပါေရ။ ။ ယပိုင္ဆိုေက ျပည္ေထာင္စုဆိုေရ။ အနစ္သာရ လံုးဝပါစာ မတိြရ။<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။</span> ။ ဆုိေကသူရို႔ကေတာ ဇာပိုင္တြက္သလဲဆိုေကတိုင္းရင္းသားတိက သူ႔ယဥ္ေက်းမႈကို သူသိလာေက။ သူရို႔ယဥ္ေက်းမႈအတိုင္း သူတို႔သမိုင္း သင္ၾကားလာေက သူရို႔လူမ်ဳိးေရးစိတ္တိြ ပိုဝင္လာဖို႔။<br /> ယင္းအခါမွာ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို ပိုထိခိုက္လိမ့္မယ္လို႔ အာဏာပိုင္တိဘက္က တြက္ေကာင္းတြက္မယ္။ ယင္းပိုင္မ်ိဳးေကာ မျဖစ္ႏိုင္ပါလား။<br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ေဒါက္တာေအးေက်ာ္</span> ။ ။ ယင္းအယူအဆစြာ ၿဗိတိသွ်လက္ထက္တုန္းက ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာႀကီးအတြက္ တြက္ထားေရအယူအဆနန္႔ အတူတူပဲ။ တခုေလ့မျခားး။ က်ေနာ္ရို႔ George ဘုရင္အေၾကာင္းကို ေတးျခင္းဆိုရေရ။၊ George ဘုရင္အေၾကာင္းကို ေထာပနာျပဳရေရ။ အခုလည္း ဇာထူးလဲ - အေနာ္ရထားမင္းကို ေက်ာင္းတက္ေက ဆိုရေရ။ က်န္းစစ္သားမင္းကိုလည္း ဆိုရေရ။ အယူဆတခုေလ့မထူး။ အမွန္မာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္းကို ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ အႏွစ္သာရကို ေဖာ္ေဆာင္မယ္ဆုိေက ရခုိင္သမုိင္းကို သင္ပီးရဖို႔္၊ ရခိုင္စာကို သင္ပီးရဖို႔္္။ ကရင္သမုိင္းကို<br /> သင္ပီးရဖို႔္ ကရင္စာကို သင္ပီးရဖို႔္။ ခ်င္းစာကို သင္ပီးရဖို႔္္။ ခ်င္းသမုိင္းကို သင္ပီးရဖို႔္္။ ယပိုင္မွာ့ တေယာက္နန္႔ တေယာက္ နားလည္းမႈရဖို႔္။ အခုဟာက <span style="font-weight: bold;">တလမ္းေမာင္း စံနစ္ျဖစ္နီလို့ ဗမာကိုရာ ငါရို႔က နားလည္း၊ ဗမာက တျခားလူတိကို နားလည္းစရာမလုိလို႔ ထင္နီစြာ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ<br /> ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ။ ယင္းေၾကာင့္ ဗမာျပည္ဟာ မအီးခ်မ္းစြာ၊ မတည္ၿငိမ္စြာ၊ မတိုးတက္စြာ။</span><br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ</span> ။ ။ ဆုိေက Dr. Lian H Sakhong က ဇာပိုင္သေဘာရပါသလဲ။ တုိင္းရင္းသားေတြဟာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ သူ႔စာေပကို ေဒါက္တာေအးေက်ာ္ ေျပာသလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သင္ၾကားရဖို႔ဆိုေက။ တိုင္းရင္းသား အစြဲအလန္းေတြ ပုိၿပီး ျပင္းထန္လာလိမ့္မယ္လို႔ အာဏာပိုင္တိက<br /> တြက္ေကာင္းတြက္ပါလိမ့္မယ္။ ယင္း တြက္ခ်က္မႈကို Dr. Lian H Sakhong ဇာပိုင္ေျပာခ်င္ပါလဲ။<br /> <br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Dr. Lian H Sakhong</span> ။ ။ယင္းပိုင္တြက္စြာကိုက မွားနီဗ်ာလ္။ <a href="http://www.voanews.com/burmese/news/news-analysis/news_analysis_09-29-10-104047378.html" rel="nofollow">အသံဖိုင္နန္႔ အျပည့္စံုကို</a> ဆက္ဖတ္လီ <br /> <br /> <br /> ------------------------<br /> <br /> <b>AMP က<a href="http://thearakanesemeetingpoint.com/profiles/blogs/2206333:BlogPost:766940#comments">အသွ်င္</a>၏တင္ျပခ်က္ကိုကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါေရ။</b>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/09/blog-post_280.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0tag:blogger.com,1999:blog-1198996403963011239.post-3545331641316027053Thu, 30 Sep 2010 11:30:00 +00002010-09-30T04:30:36.933-07:00ေဆာင္းပါးခိုင္လင္း (ေမဃ၀တီ)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx2S_D9zxhxmm213E1K9W0Nf7RZbsQDnWMTqx583ODmBtpYewGfp7sH5gvp1VTQyFGRMgaWQTlDdaeo-hrrii380HNsKClqfowREYtZy8cBshBZLpei008dujtodopMij6FBBol4JKAig/s1600/1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx2S_D9zxhxmm213E1K9W0Nf7RZbsQDnWMTqx583ODmBtpYewGfp7sH5gvp1VTQyFGRMgaWQTlDdaeo-hrrii380HNsKClqfowREYtZy8cBshBZLpei008dujtodopMij6FBBol4JKAig/s1600/1.jpg" /></a></div><br /> သမိုင္း သုေတသီ ရမၼာ၀တီ အသွ်င္ပညာစာရကိစၥက မၿပီးျပတ္သီး။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ရခိုင္တိကေတာ့ခါ အင္အားေတိစုၿပီး တြန္းလွန္ နိန္ကတ္ဆဲျဖစ္ေတ။ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရေက ခုခံ ကာကြယ္နိန္ကတ္ဆဲျဖစ္ေတ။ ႏုိင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းတိ၊ လူမႈေရး အဖြဲ႔အစည္းတိ စသည္ျဖင့္၊ တဖက္ကလည္း လက္မွတ္ထိုး ေတာင္းဆိုေရအလုပ္ကို လုပ္နိန္ကတ္ဆဲ။ ဘေဇာင္ပိုင္ေခ်ာင္ျဖစ္ျဖစ္ ပံုစံမ်ဳိးစံု အသြင္မ်ဳိးစံုနန္႔ အလႊာေပါင္းစံုက ရခိုင္တိအနီနန္႔ ခုခံကာကြယ္ေရး အလုပ္တိကို သမိုင္း တာ၀န္တရပ္အနီနန္႔ လုပ္ကတ္ရလိမ့္ေမလို႔ ယံုၾကည္ပါေရ။ အမ်ဳိးထိေက မခ်ိေအာင္ နာတတ္ေတ ရခိုင္တိအတြက္ စိန္ေခၚမႈ တရပ္လည္း ျဖစ္နိန္ျပန္ပါေရ။<br /> <a href="" name="more"></a><a name='more'></a><br /> တခ်ဳိ႕ကလည္း မတရားေရ အမိန္႔အာဏာ ေအာက္က မတရားဖမ္း အမႈစီရင္ျခင္းဆိုစြာ မမွန္မကန္ေရ အေျဖ (မတရားေရ ဆံုးျဖတ္)ခ်က္တိရာ ထြက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္း စိုးရိမ္နီကတ္ေတ။ အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ကို ေထာင္ထဲမွာ ရခိုင္သမိုင္းပညာသွ်င္ ပ႑ိတ္ဦးဦးသာထြန္းကိုပိုင္ သတ္ပစ္ကတ္ဖို႔ကို ကေကာင္းစိုးရိမ္ကတ္ေတ။ တဖက္မွာလည္း အနာဂတ္ ၾကယ္ပြင့္ေခ်တိ၏ အနာဂတ္၊ ၿပီးေက ရခိုင့္ယဥ္ေက်းမႈ သမိုင္းအမီြအႏွစ္တိ။ က်ေနာ္တဦးတေယာက္တည္း အထင္ေျပာရေက နအဖ စစ္အုပ္စုအနီနန္႔ အလြယ္ေခ်နန္႔ ကိုင္တြယ္လို႔ရဖို႔ ကိစၥလို႔ျမင္ပံုရပါေရ။ တကယ့္တကယ္ လက္တိြ႔မွာေတာ့ခါ နအဖထင္ေရပိုင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ကိုင္တြယ္လို႔ရဖို႔မဟုတ္ဘူး။ ယမ္းပံု မီးက်ဖို႔ကိန္း ျဖစ္နိန္ေရ။ ထိရဲ ထိၾကည့္ပါလို႔ နအဖကို ျပန္လည္ စိန္ေခၚရဖို႔ျဖစ္ေတ။ အမွန္ကေတာ့ခါ ကေကာင္းထိလြယ္ ယွလြယ္ေရကိစၥဆိုစြာကို ေဒအခ်ိန္မွာ နအဖလည္း နားလည္ သေဘာက္ေပါက္ေလာက္ယာ ထင္ပါေရ။ ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းတက္နီကတ္ေတ ရခိုင္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူတိ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္တိက ရခိုင္ျပည္ဟိ ေက်ာင္းတိထိ ကူးစက္လာနိုင္ပါေရ။ ရခိုင္ျပည္က ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ (၁၅) ပါး၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ကို ဥေပကၡာျပဳၿပီး ဆရာေတာ္ဦးပညာစာရကို ေထာင္ခ်ခဖို႔ဆိုေက ရခိုင္တျပည္လံုးဟိ ရဟန္း သံဃာေတာ္တိအထိ ကူးစက္လားႏိုင္ပါေရ။ ရီြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔ ပ်င္ဆင္ထားေရ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီကလည္း ရခိုင္လူထုကို လႈပ္ခါႏုိင္ပါေရ။ ေဒအဖြဲ႔အစည္းတိ၏ ႏုိးၾကားထၾကြမႈစြာ ရခိုင္တျပည္လံုးကို ဦးေဆာင္ႏိုင္ပါေရ။ လူမ်ိုးေရးကို ႏြယ္လာေရ အတြက္ေၾကာင့္ ဗမာ့စစ္တပ္ထဲက ရခိုင္တိ အသွ်င္နာဂိဓေမာ္ကြန္းကိုေတာ့ခါ မေမ့ေလာက္သီးပါ ။<br /> <br /> လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ေနာက္ပိုင္း ရခိုင္ပညာသွ်င္တိ တနည္းနည္းနန္႔ သတ္ပစ္ခံခရဖူးေရ သမိုင္းအတိြ႔ အႀကံဳတိ ဟိနိန္ၿပီးသားပါ ။ အထူးသျဖင့္ ရခိုင့္သမိုင္းတိကို ရခိုင္လူထုသိေအာင္ ကမၻာကသိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ေရ ရခိုင္ပညာသွ်င္တိ သုေတသီတိ သတ္ပစ္ခံခရေရ သမိုင္းအတိြ႔အႀကံဳက ဟိၿပီးသားပါ။ ေဒတခါထိေက ရခိုင္တိ ဇာလုပ္ဖို႔လဲ။ ရခိုင္သမိုင္းတိကို ရခိုင္တိျပန္လည္ သိလာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းမႈတိ အားလံုးစြာ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒဖက္က ရပ္သူတိအတြက္ကေတာ့ခါ မဟာရန္သူျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာပါေရ။ ေဒဆရာေတာ္ကေတာ့ခါ ပိုလို႔ထူးျခားေရ။ လီလ႐ြင့္လားဖို႔ မိဘမဲ့အေခ်တိကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားနိုင္ေရ။ ၿပီးေက အနာဂတ္ ေပ်ာက္မလားေအာင္ အနာဂတ္ကို လမ္းညြန္ ပီးႏုိင္သူျဖစ္ေတ။ အစိေကတိ၏ သဘာ၀က အနာဂတ္၏ ၾကယ္ပြင့္တိျဖစ္ေတ သိပၸံေမာင္၀စကားနန္႔ ေျပာရေက အနာဂတ္မွာ သမၼတေလာင္း၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေလာင္း၊ ပညာသွ်င္ေလာင္းတိ မပါလို႔ ဇာသူတတ္အပ္ေျပာႏုိင္ဖို႔လဲ။ ထို႔အတူ ရခုိင္စာပီဆန္းသစ္ေရးကို ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးပမ္းနီၿပီး ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္နီေရ ရခိုင္ယဥ္ေက်းမႈ သမိုင္းအမီြအႏွစ္တိကို စုစည္းထိမ္းသိမ္းနီစြာ ျဖစ္ေတ ။ ေအပိုင္ ထူးျခားခ်က္တိက လိုင္ေျခာင္းထဲက စူးတေခ်ာင္းပိုင္ျဖစ္နီဖို႔စြာ ေသခ်ာေရ။ ရခိုင္တိအတြက္ေတာ့ခါ “စူး” တေခ်ာင္း မဟုတ္ပါ ။ “ေဆာက္” တေခ်ာင္းသာျဖစ္ေတ။ အနာဂတ္ကို ထုဆစ္နီေရ ေဆာက္တေခ်ာင္း ။<br /> <br /> အနာတ္ၾကယ္ပြင့္တိျဖစ္ေတ ေဒအေခ်တိက နင္းေခ်ပစ္ဖို႔ ရခိုင္ျပည္နန္႔အ၀ီးဆံုးကို ဆြဲထုတ္လားဗ်ာယ္ ။<br /> <br /> ေဒသခံလူထုက ေဒအေခ်တိကုိ တာ၀န္ယူဖို႔ ေျပာနီကတ္ေတၾကားက ဗမာျပည္ကို အဓမၼ ပို႔ပစ္ လိုက္ျခင္းစြာ ရခိုင္တိလက္ပိုက္ ၾကည့္နီလို႔ မရဆိုစြာကို ျပသ လိုက္စြာျဖစ္ေတ ။<br /> <br /> ရခိုင္ယဥ္ေက်းမႈ သမိုင္းအမီြအႏွစ္တိဂါ ဇာမွာလဲ။ ဆရာေတာ္ကိုလည္း လုပ္ႀကံဖန္တီးျပီးေက ဖမ္းထားေရဆိုစြာ တျဖည္းျဖည္းနန္႔ ရုပ္လံုးေပၚလာပါေရ။ ျပန္မလြတ္ဘဲ အဓမၼေထာင္ခ်ပစ္ေက ဇာလုပ္ဖို႔လဲ ။ ေဒခ်င့္တိက ရခိုင္ျပည္သူ ျပည္သားအတြက္ တကယ့္စိန္ေခၚမႈတရပ္ျဖစ္ပါေရ ။ ေဒနီရာမွာေတာ့ ခါ ဆရာေတာ္လြတ္ေျမာက္ေရး ၊ ဗမာျပည္ကို အဓမၼေခၚယူလားေရ အေခ်တိကို မူလနီရာသို႔ ျပန္လို႔ေရာက္ဟိေရး၊ အဓမၼသိမ္းယူထားေရ ရခိုင့္သမိုင္းအမီြအႏွစ္တိ မူလနီရာကို မေပ်ာက္ဟိဘဲ ျပန္လည္ေရာက္ဟိေရးနန္႔ မဟာမုနိဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္း ျပန္လည္ရွင္သန္လႈပ္ရွားေရးအတြက္ ခုခံကာကြယ္ေရးကို အခ်ိန္ျမွင့္လုပ္ေဆာင္ဖို႔လိုအပ္ေတ ။ ေအခ်င့္တိစြာ ရခိုင္လူထုအတြက္ သမိုင္းကတင္ပၤးလိုက္ေတ သမိုင္းပီးတာ၀န္တခုျဖစ္ေတ ။<br /> <b><br /> စာၾကြင္း</b> ။ ။<b><i> အရွင္နာဂိဓေမာ္ကြန္းကို စိန္ေခၚလိုက္စြာျဖစ္ေတ ေဆာင္းပါး Arakan Review မွာ ႐ြီးၿပီး ေနာက္ပိုင္း ျပည္တြင္း၊ ျပည္တြင္းနန္႔ ဆက္စပ္နီသူတိ၊ တပ္ထဲက ရခိုင္အခ်ဳိ႔တိနန္႔ စကားတိေျပာျဖစ္ပါေရ။ တပ္ထဲက ရခိုင္တိလက္ပိုက္ၾကည့္မနီဖို႔ က်ေနာ္ရီြးေတာ့ခါ ျပည္ပက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔စည္းတခ်ဳိ႕ ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာခ်က္ေခ် တေစာင္ေတာင္မထုတ္ျပန္စြာကို ေထာက္ျပကတ္ပါေရ။ တဖက္ကလည္း ျပည္တြင္းထဲက ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ၊ ၀ိဇၨာပညာရပ္မ်ား အထူးျပဳ ရခိုင္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား (တကၠသိုလ္မ်ား – ရန္ကုန္) နန္႔ ရခိုင္ျပည္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရခိုင္ျပည္က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး (၁၅) ပါး လက္မွတ္ထိုး ေတာင္းဆိုျခင္းတိနန္႔ ႏိႈင္းယွဥ္ျပကတ္ပါေရ။ က်ေနာ္ကေတာ့ခါ က်ေနာ့္ ဗီဇအတိုင္း နားရာေထာင္ခပါေရ။ ယင္းပိုင္ဆိုေက ျပည္ပမွာဟိေရ ရခိုင္ အသိုင္းအ၀ိုင္း (နယ္သာလန္) ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ျပည္ပ) ဗဟိုနန္႔ ဂ်ပန္ဌာနခြဲ၊ ရခိုင္အမ်ဳိးသမီးမ်ား အစည္းအရံုး၊ ရခိုင္ျပည္ အမ်ဳိးသား ညီညႊတ္ေရး ပါတီ႐ို႔ကို က်ေနာ့္ ေဆာင္းပါးမွာ တမွတ္တရ မွတ္တမ္းတင္ရဖို႔ျဖစ္ပါေရ။ ထို႔အတူ အနာဂတ္ ရခိုင္သမိုင္းမွာလည္း သမိုင္းအျဖစ္က်န္ခဖို႔ေသာခ်ာပါေရ။ ဆရာေတာ္ လြတ္ေျမာက္ေရး လက္မွတ္ထိုး ေတာင္းဆိုခ်က္ကိုလည္း က်ေနာ္ လွမ္းၾကည့္ ျဖစ္ပါေရ။ ဇာသူ႐ို႕ထိုးထားေရလဲလို႔ပါ၊ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္၊ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းစေရ က်ေနာ္သိေရ ပုဂၢိဳလ္တိပါေရပိုင္ က်ေနာ္သိေရ ကေကာင္း မ်ဳိးခ်စ္ေတဆိုေရ ပုဂၢိဳလ္တိ နာမည္လံုး၀ (လံုး၀) ပါမလာစြာတိကိုလည္းတြိ႔ရပါေရ။ နိုင္ငံျခားသားတိ နာမည္ကိုေတာင္ တြိ႔ရပါလ်က္နန္႔ ရခိုင္ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတိ နာမည္ မတိြ႔ရလို႔ စိတ္ထဲမွာ ကသိ ကေအာက္ ျဖစ္ေကေလ့ ေဒခ်င့္က သမိုင္းဆိုစြာကို နားလည္လိုက္ေရ ။</i></b><br /> <br /> -----------<br /> <a href="http://todayarakan.blogspot.com/2010/09/blog-post_30.html">ဂနိန္႔ရခိုင္ျပည္ဘေလာ့မွ </a>http://thelightofarakan.blogspot.com/2010/09/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (ရခိုင္အလင္းေရာင္)0