<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477</atom:id><lastBuildDate>Thu, 24 Oct 2024 06:36:38 +0000</lastBuildDate><category>amor</category><category>ansiedade</category><category>universidade</category><category>crítica</category><category>crônica</category><category>desabafo</category><category>medo</category><category>sorteio</category><category>vestibular</category><category>Lula</category><category>SORTE</category><category>amores imperfeitos</category><category>ano novo</category><category>blog</category><category>desafios</category><category>morte</category><category>política</category><category>promoção</category><category>publi</category><category>saudade</category><category>textos curtos</category><category>universidade federal</category><category>#escritoraeu</category><category>#rio450</category><category>#rioeuamoeucuido</category><category>450 anos</category><category>Barack</category><category>CNE. carnaval</category><category>Chevrolet</category><category>China</category><category>EAD</category><category>EUA</category><category>Estado</category><category>Ford</category><category>IMPOSSÍVEL</category><category>LODVG</category><category>LOVG</category><category>Maverick</category><category>ORKUT</category><category>Obama</category><category>Opala</category><category>PRAZER</category><category>REUNI</category><category>Rural</category><category>SEGREDO</category><category>Se eu fosse você 2</category><category>UFRJ</category><category>UFRRJ</category><category>USA</category><category>XXXHolic anime mangá</category><category>acesso</category><category>amigos</category><category>amizade</category><category>antigomobilismo</category><category>aprovação</category><category>arte</category><category>aulas</category><category>autoritarismo</category><category>brasil</category><category>bruno ramos</category><category>carioca</category><category>carioquice</category><category>carros antigos</category><category>catarse</category><category>catete</category><category>censura</category><category>chico anisio</category><category>choro</category><category>cinelândia</category><category>cinema</category><category>cinema brasileiro</category><category>companheirismo porto seguro</category><category>confiança</category><category>conflitos</category><category>conto</category><category>contra</category><category>coragem</category><category>coração partido</category><category>cotas</category><category>cotas sociais</category><category>crise</category><category>cultura</category><category>demagogia</category><category>democratização</category><category>descaso</category><category>desistência</category><category>desperdício</category><category>despreparo</category><category>desrespeito</category><category>determinações</category><category>dicas</category><category>diferenças</category><category>dificuldades</category><category>divulgação</category><category>dois filhos de francisco</category><category>dor</category><category>eclipse</category><category>eclipse oculto</category><category>educação</category><category>eleições</category><category>enem</category><category>ensino público</category><category>escrever</category><category>escrita</category><category>espanhol</category><category>esperança</category><category>esquecimento</category><category>estatísticas</category><category>everglades</category><category>ex-namorado</category><category>faculdade</category><category>farah fawcet</category><category>feriado</category><category>filme</category><category>filme brasileiro</category><category>fim</category><category>foca</category><category>fogo no palácio universitário</category><category>folclore</category><category>fraquezas</category><category>frustração</category><category>fé</category><category>governo</category><category>grilagem</category><category>grileiros</category><category>hipocrisia</category><category>história</category><category>importância</category><category>impunidade</category><category>incerteza</category><category>incêndio na UFRJ</category><category>iniciante</category><category>iraque</category><category>jair rodrigues</category><category>jane austen</category><category>jardim</category><category>jornalismo</category><category>jovens autores</category><category>la oreja de van gogh</category><category>latifundios</category><category>lembranças</category><category>mec</category><category>medicação</category><category>memória olfativa</category><category>memórias</category><category>menininha</category><category>michael jackson</category><category>moda</category><category>modices</category><category>monteiro lobato</category><category>mudanças</category><category>museu</category><category>museu da FEB</category><category>música</category><category>nervosismo</category><category>números</category><category>o que é belo?</category><category>o que é moda?</category><category>opinião</category><category>padrões</category><category>painel</category><category>painéis de portinari no theatro municipal</category><category>palanque</category><category>palavras</category><category>palácio do catete</category><category>parceria</category><category>passado</category><category>passividade</category><category>perder</category><category>perfume</category><category>persistência</category><category>pessoal</category><category>planos</category><category>poesia</category><category>poeta</category><category>poetisa</category><category>polêmica</category><category>políticas afirmativas</category><category>pracinha</category><category>praia de copacabana</category><category>preconceito</category><category>premonição</category><category>presidente</category><category>primeiro de março</category><category>questionamento</category><category>questões</category><category>raiva</category><category>recomendação</category><category>recomeço</category><category>reflexão</category><category>reforma</category><category>rei do pop</category><category>relacionamentos amizade</category><category>remédios</category><category>repórter</category><category>república</category><category>resoluções</category><category>respeito</category><category>rio de janeiro</category><category>rio de paz</category><category>rio eu amo eu cuido</category><category>rio são francisco</category><category>rótulos</category><category>segunda guerra mundial</category><category>segurança</category><category>semântica</category><category>sentimento</category><category>sentimentos</category><category>significado</category><category>sol</category><category>sujeira</category><category>surpresas</category><category>tensão</category><category>timidez</category><category>transposição</category><category>tristeza</category><category>velho chico</category><category>vida</category><category>zona oeste</category><category>zona sul</category><category>ódio</category><title>The Little Box of Alyne</title><description>Um blog feito pra que eu possa destilar um pouco do meu veneno rsrsrs</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>79</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5346067315559150562</guid><pubDate>Sat, 01 Aug 2015 21:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-08-01T19:18:27.106-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">desperdício</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">palavras</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">respeito</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">saudade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">semântica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">sentimento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">significado</category><title>Em respeito à saudade</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqVxcVoby3c9cUGb0mt2BNxhyNcz-Yg31d_MQ8gWEz4-jLSU4SNY8yQVdR8Dqp7JDYphSESjSSggY64TNfwbTP3TPtC6tXTmCRDIRqcFv8Xt-GjK03XrF0_uIZIGR1HG_Ci17RgHVwy0v6/s1600/eu+t%25C3%25B4+com+saudade.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqVxcVoby3c9cUGb0mt2BNxhyNcz-Yg31d_MQ8gWEz4-jLSU4SNY8yQVdR8Dqp7JDYphSESjSSggY64TNfwbTP3TPtC6tXTmCRDIRqcFv8Xt-GjK03XrF0_uIZIGR1HG_Ci17RgHVwy0v6/s640/eu+t%25C3%25B4+com+saudade.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 11.5px; margin-right: 10px; margin-top: -10px; text-align: right;&quot;&gt;
Meu pseudo-moleskine *-* &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Foto: Alyne Bittencourt&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Não sei se isso vem da minha relação antiga com as palavras, se é porque eu sempre gostei muito de escrever, mas o fato é que eu valorizo muito as palavras e acho que algumas delas pedem para serem usadas mais vezes, enquanto outras merecem respeito, precisam quase de uma cerimônia antes de serem faladas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E &quot;saudade&quot; é uma das que se encaixam no segundo grupo. Saudade é um dos sentimentos mais intensos que a gente tem, é intraduzível (ainda não ouvi qualquer palavra em outra língua que chegue perto). Enquanto o &quot;amor&quot; foi banalizado, e &quot;eu te amo&quot; virou &quot;bom dia&quot;, dizer que está com &quot;saudades&quot; devia ser o elogio máximo, a maior honraria que alguém pode merecer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não gasto saudade à toa. Saudade é sentimento que precisa ser merecido, precisa justificar essa falta, essa vontade de estar perto, de ouvir a voz, de rir junto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Escrevendo o texto, não sei como terminar, talvez porque a &quot;saudade&quot; seja algo que, de fato, nunca termina, só &quot;dá um tempo&quot;. Ela dorme enquanto as pessoas estão perto e acorda com toda fúria ao menor sinal de despedida.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/08/em-respeito-saudade.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqVxcVoby3c9cUGb0mt2BNxhyNcz-Yg31d_MQ8gWEz4-jLSU4SNY8yQVdR8Dqp7JDYphSESjSSggY64TNfwbTP3TPtC6tXTmCRDIRqcFv8Xt-GjK03XrF0_uIZIGR1HG_Ci17RgHVwy0v6/s72-c/eu+t%25C3%25B4+com+saudade.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-4944830818258659339</guid><pubDate>Sun, 29 Mar 2015 18:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-03-29T15:14:24.245-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">#escritoraeu</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">catarse</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">escrever</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">escrita</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jovens autores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poesia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poeta</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poetisa</category><title>Se eu gostasse de escrever...</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUvHoIUliS5uS-OniVVkVigJRijFCqgff4hNuT2KpO6Df-WQSHdT0nmiRLW2byCv5Y4Q5R4CUQGsbB3YpSOmSBA3QaijzI15tPGvV79jiC-avIVifa0fo_d6FQWNwNcQ-6gmzhqnOflQ6x/s1600/escrita+writing.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUvHoIUliS5uS-OniVVkVigJRijFCqgff4hNuT2KpO6Df-WQSHdT0nmiRLW2byCv5Y4Q5R4CUQGsbB3YpSOmSBA3QaijzI15tPGvV79jiC-avIVifa0fo_d6FQWNwNcQ-6gmzhqnOflQ6x/s1600/escrita+writing.jpg&quot; height=&quot;480&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Minto quase todos os dias dizendo que gosto de escrever. Se eu gostasse mesmo, escreveria por dinheiro. Leria os romances da moda, criaria um assim, daria autógrafos, palestras e apareceria na TV. Ou criaria um blog com textos daqueles que todos gostam de ler e compartilhar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas eu não gosto de escrever, descobri lendo Rubem Fonseca. Sou aquele escritor que escreve porque precisa, porque não sabe viver de outra forma. Porque de outro jeito o mundo que mora em mim não transbordaria e, fatalmente, me sufocaria.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Escrevo porque algo me faz ter que pegar a caneta e marcar o papel ou bater as teclas e ver palavras surgirem na tela.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Escrevo porque, como diz Drummond, &quot;meu coração não é maior que o mundo. É muito menor. Nele não cabem nem as minhas dores&quot;. Mas não, Drummond, nem sempre me conto e nem me dispo. Mas sempre me escrevo e me versifico para ver-si-fico melhor.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/03/se-eu-gostasse-de-escrever.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUvHoIUliS5uS-OniVVkVigJRijFCqgff4hNuT2KpO6Df-WQSHdT0nmiRLW2byCv5Y4Q5R4CUQGsbB3YpSOmSBA3QaijzI15tPGvV79jiC-avIVifa0fo_d6FQWNwNcQ-6gmzhqnOflQ6x/s72-c/escrita+writing.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-713360765277990375</guid><pubDate>Fri, 20 Mar 2015 03:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-03-20T01:24:00.198-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ansiedade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">desistência</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">medo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">nervosismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">persistência</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tensão</category><title>De frente pro medo</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglDXZb7siTdO0Djo1T4jw0uKLfqnOKb9v8U1D7bwyOUHJ6Yvmdwh9G4FxohJx2o9BvOv9a93nYZyYSvEWMI07188JsBHHiIFCBsLriXTx0ppR3IZwz6fEDp3-HNlNl-1ruQhpkpMCJz5le/s1600/medo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglDXZb7siTdO0Djo1T4jw0uKLfqnOKb9v8U1D7bwyOUHJ6Yvmdwh9G4FxohJx2o9BvOv9a93nYZyYSvEWMI07188JsBHHiIFCBsLriXTx0ppR3IZwz6fEDp3-HNlNl-1ruQhpkpMCJz5le/s1600/medo.jpg&quot; height=&quot;400&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Medo. M-E-D-O. Tá aí a palavra que você estava evitando, não queria encarar. Pra fugir dele, inventou outros nomes, atribuiu tudo ao nervosismo. Mas no fim, se resume a ele, o medo. E vai além: é o medo de falhar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Você nunca gostou de perder e não mudaria agora, não é mesmo?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Só que uma hora, a rua sem saída chega ao fim, e você fica diante de uma parede: seu medo. E ou você volta, retrocedendo na vida, ou encara o temor e põe no chão a barreira.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O problema é o maldito &quot;e se&quot;, quase mais paralisante que o próprio medo. Medo. Palavrinha poderosa. Só de lê-la sobre o fundo branco, seus olhos já se enchem de água.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De nada adianta fingir coragem, sem ter a força de seguir em frente, assumir os riscos, aceitar as falhas, aprender com elas e continuar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas o medo é forte e paralisa, embaça a vista. Como seguir? Mas também, como desistir?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O quanto você realmente quer o seu objetivo será o combustível pra encarar o desafio, embora a fórmula seja mais fácil no papel do que na prática.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/03/de-frente-pro-medo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglDXZb7siTdO0Djo1T4jw0uKLfqnOKb9v8U1D7bwyOUHJ6Yvmdwh9G4FxohJx2o9BvOv9a93nYZyYSvEWMI07188JsBHHiIFCBsLriXTx0ppR3IZwz6fEDp3-HNlNl-1ruQhpkpMCJz5le/s72-c/medo.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-819795707078264383</guid><pubDate>Tue, 03 Mar 2015 00:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-03-02T21:45:19.048-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">#rio450</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">#rioeuamoeucuido</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">450 anos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carioca</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carioquice</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">primeiro de março</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">rio eu amo eu cuido</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">zona oeste</category><title>Um Rio que eu não reconheço</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK1Xv_UN0yAtphRUrGNKvlqf7rJWCpTtcAoib451HeOB4wv7wOkp8Ld65crI_YAOkY8ujocXV8NdPv6qWdA3fjY2NeCTiLaQKm9F3rF7g3e_Ba2_aIzZlRtPxVgijA-JPUYkqVUTf-BKif/s1600/vista+de+paci%C3%AAncia+do+alto+do+morro.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK1Xv_UN0yAtphRUrGNKvlqf7rJWCpTtcAoib451HeOB4wv7wOkp8Ld65crI_YAOkY8ujocXV8NdPv6qWdA3fjY2NeCTiLaQKm9F3rF7g3e_Ba2_aIzZlRtPxVgijA-JPUYkqVUTf-BKif/s1600/vista+de+paci%C3%AAncia+do+alto+do+morro.jpg&quot; height=&quot;422&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Vista do alto do Morro de Paciência (um bairro que eu juro que faz parte da cidade do Rio)&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Com o aniversário da cidade, multiplicaram-se na TV, nos jornais e no Facebook as homenagens ao Rio de Janeiro. Na maioria das imagens e frases, referências à Zona Sul, como se o aniversário fosse só daquela parte da cidade. Foi lá que o Rio foi fundado, vai ver é por isso. &lt;s&gt;Me engana que eu gosto.&lt;/s&gt;&amp;nbsp;Das poucas imagens de fora, a maioria era da Zona Norte, umas poucas e minguadas lembravam a Zona Oeste, quase um prêmio de consolação.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tem ainda a lista de &quot;hábitos cariocas&quot;, e de novo uma exaltação à Zona Sul. Vendo tudo isso, fiquei me sentindo um tanto de fora. A cada resposta de &quot;o que é carioquice?&quot;, menos carioca eu me sentia. Eu sou carioca, de gema, nascida e criada no purgatório da beleza e do caos. Mas nunca fui à praia em Ipanema ou Copacabana e ODEIO mate (me julgue!).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quando criança eu ia à praia com certa frequência, mas levávamos lanche de casa. Nunca soube jogar frescobol. Altinho? Não tenho habilidade pra isso. Sou carioca e gosto de samba, o que não me faz mais carioca do que quem só gosta de rock ou de axé.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nasci e cresci na Zona Oeste, em Paciência, bairro carioca que muita gente julga fazer parte de outra cidade (se comparar com alguns bairros da Zona Sul, bem que parece outra realidade mesmo). O pôr-do-sol atrás do morro meio ao longe é um dos meus preferidos. Mas Paciência não aparece no Rio 450, a concessão máxima foi feita à Zona Norte, que ganhou a terceira sede da prefeitura do Rio.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
À Zona Oeste e seus moradores sobra o lamento nas redes e a realidade de pouco investimento, exposta em reportagem publicada no dia do aniversário da cidade, contando &lt;s&gt;que surpresa&lt;/s&gt; que a despoluição da Baía de Sepetiba recebe muito menos verba do que a Baía de Guanabara.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma propaganda veiculada na data comemorativa diz que uma nova cidade está nascendo. Me pergunto se no Novo Rio há mais espaço (e cuidado) pra Zona Oeste.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/03/um-rio-que-eu-nao-reconheco.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK1Xv_UN0yAtphRUrGNKvlqf7rJWCpTtcAoib451HeOB4wv7wOkp8Ld65crI_YAOkY8ujocXV8NdPv6qWdA3fjY2NeCTiLaQKm9F3rF7g3e_Ba2_aIzZlRtPxVgijA-JPUYkqVUTf-BKif/s72-c/vista+de+paci%C3%AAncia+do+alto+do+morro.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5310493873483206000</guid><pubDate>Thu, 19 Feb 2015 11:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-02-19T09:00:06.900-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ansiedade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">medo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">padrões</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">preconceito</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">rótulos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">timidez</category><title>Todas essas que eu nunca serei</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgXjMioASCevOZVw499FcXLwlNNSKIuxqko9Sp-KYNOhdl2Ws0V1WxemdnyXu1wOOBUQXmXxb5aeqrQnW61QKPbIkkiGdjzuwGZiYAyjPchjbH0PdQuCEDiKeNBd8akz0eDvRFkBVgNWKg/s1600/medo+ansiedade.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgXjMioASCevOZVw499FcXLwlNNSKIuxqko9Sp-KYNOhdl2Ws0V1WxemdnyXu1wOOBUQXmXxb5aeqrQnW61QKPbIkkiGdjzuwGZiYAyjPchjbH0PdQuCEDiKeNBd8akz0eDvRFkBVgNWKg/s1600/medo+ansiedade.jpg&quot; height=&quot;400&quot; width=&quot;315&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ela se olha no espelho, retoca o batom, checa se o rímel escorreu, ajeita o vestido e sai. Parece que anda em nuvens e se equilibra com desenvoltura sobre o salto alto do sapato azul. Esse sapato com esse vestido? Como ela consegue ficar bem assim?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Todos os dias essa moça e tantas outras passam na minha frente como em um desfile. E então eu vejo todas essas que eu nunca serei.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pode passar creme, prender o cabelo, botar maquiagem e comprar roupa cara, nada parece suficiente para me salvar de mim mesma. Mesmo o básico é um desafio: combinar as roupas e criar um &quot;look&quot;, andar com desenvoltura, sem ser desajeitada ou esbarrar nas coisas, interagir com as pessoas superando a timidez e o medo de parecer idiota.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E a academia, então? Parecia errado. Mesmo copiando exatamente os passos da professora não tinha como fazer aqueles pulinhos na mini cama elástica parecerem certos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O tempo vai passando, e com ele vão mais dessas moças que comem muita salada, que saem sempre, que sorriem com naturalidade e fazem rir sem precisar recorrer a piadas ou palhaçadas -- afinal, todo gordinho é engraçado, né? Tem na manga aquelas piadinhas que compensam com ~humor~ o fato de não se encaixar nos padrões de beleza. Que gordinho nunca? Eu (quase) sempre.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se no quebra-cabeça a gente se frustra com a peça que falta, eu me sinto a peça que sobra e que não se encaixa nos padrões de nada (beleza, comportamento, escolhas...). E todo dia eu volto pra caixa, como se o jogo fosse mudar de um dia pro outro, como se um novo desenho fosse surgir com um espacinho pra mim.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/02/todas-essas-que-eu-nunca-serei.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgXjMioASCevOZVw499FcXLwlNNSKIuxqko9Sp-KYNOhdl2Ws0V1WxemdnyXu1wOOBUQXmXxb5aeqrQnW61QKPbIkkiGdjzuwGZiYAyjPchjbH0PdQuCEDiKeNBd8akz0eDvRFkBVgNWKg/s72-c/medo+ansiedade.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-3303317358530824961</guid><pubDate>Thu, 05 Feb 2015 23:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-02-14T20:26:22.564-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">antigomobilismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carros antigos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Chevrolet</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ford</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Maverick</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Opala</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">textos curtos</category><title>Sobre amores e o tempo</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGhDmmfXrFfkgAi0BpaHHeY27BmioWO5huXEHG7Df0GnJUQ9JrwrulqYvYbwSxfxKvrGc9UBpizFT6KSmdRhjzno91NqVBuXJ9KmTB4bo5Odgm8MuI_GoDd_SbD26OSN0qILzGvxRgemFM/s1600/29544_652043348162713_59948533_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGhDmmfXrFfkgAi0BpaHHeY27BmioWO5huXEHG7Df0GnJUQ9JrwrulqYvYbwSxfxKvrGc9UBpizFT6KSmdRhjzno91NqVBuXJ9KmTB4bo5Odgm8MuI_GoDd_SbD26OSN0qILzGvxRgemFM/s1600/29544_652043348162713_59948533_n.jpg&quot; height=&quot;422&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Era uma vez um amor à primeira vista: um Maverick azul metálico que vivia parado em uma mecânica bem no caminho pro curso de inglês. Mas carro importado é coisa cara, e então eu precisei baixar a bola e procurar uma paixão à minha altura. [&lt;i&gt;Correção: um coleguinha me alertou que o Maverick não era importado. Mas ouvi isso em algum momento e acreditei na história&lt;/i&gt;]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eis que um dia, nem sei bem como, ele cruzou o meu caminho: um Opala da década de 1970. Eu não sabia o ano, só sabia que queria &quot;o que tem o farol e a lanterna redondos&quot;. Um belo dia o carro, um lindo cupê 78/79, foi comprado, um blog foi criado pra contar a história da reforma, que morreu pouco depois de nascer e levou o blog com ela.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um tempo depois o romance (com o blog) ameaçou renascer graças à uma disciplina da faculdade, mas tudo parecia piada: humor barato, textos mal escritos e fotos com legendas toscas. O blog, claro, teve seu lado positivo. Era um bom puxador de assunto e me garantiu um estágio, olha aí.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas o tempo passou de novo, a carteira não veio, o dinheiro escasseou e o blog-defunto esfriou de vez. E o lance com o Opala, assim como o do Maveco, virou um caso platônico, amor não correspondido.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O Opala passou a ser item de decoração e vestuário, e ao pobre Maverick, amor original, restou batizar os Wi-fi&#39;s da minha casa e da casa dos meus pais.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2015/02/sobre-amores-e-o-tempo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGhDmmfXrFfkgAi0BpaHHeY27BmioWO5huXEHG7Df0GnJUQ9JrwrulqYvYbwSxfxKvrGc9UBpizFT6KSmdRhjzno91NqVBuXJ9KmTB4bo5Odgm8MuI_GoDd_SbD26OSN0qILzGvxRgemFM/s72-c/29544_652043348162713_59948533_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-7209220299617049977</guid><pubDate>Thu, 11 Sep 2014 16:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-09-11T13:00:00.973-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">companheirismo porto seguro</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">confiança</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">conto</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">crônica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">parceria</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">relacionamentos amizade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">textos curtos</category><title>&quot;Vai ficar tudo bem, eu te prometo&quot;</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVYfE8i13ydJUFZkvwEOpHNysZq783-RP0nIBjs1dDlJSsrXFWe7_x2W0UbYVMF77zGK3Vu3mE-eZ8IavTIawzbbpF60_n-AJTZsjMrH-hP77oTuVt_auHmNYgY83YfsO4Gb-L_Ia_493/s1600/casal+abra%C3%A7o+amor+confian%C3%A7a.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVYfE8i13ydJUFZkvwEOpHNysZq783-RP0nIBjs1dDlJSsrXFWe7_x2W0UbYVMF77zGK3Vu3mE-eZ8IavTIawzbbpF60_n-AJTZsjMrH-hP77oTuVt_auHmNYgY83YfsO4Gb-L_Ia_493/s1600/casal+abra%C3%A7o+amor+confian%C3%A7a.jpg&quot; height=&quot;427&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Foto: &lt;a href=&quot;https://www.flickr.com/photos/reiven/6095228956/in/photostream/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Federico Reiven&lt;/a&gt;/Flickr&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Acho que eu nunca tinha me dado conta da importância dessa frase que você sempre me diz. Quando tudo parece prestes a ruir, você me olha nos olhos e diz: &quot;Vai ficar tudo bem, eu te prometo. Vamos passar por essa juntos!&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por mais que, com todo o meu pessimismo tão &quot;natural&quot;, eu nunca acredite que realmente vá ficar tudo bem, aquelas palavras são um fio, ainda que fino, que me seguram quando eu sinto o chão se desfazer sob meus pés.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Acho que nunca te disse o quanto é importante saber que alguém acredita em mim, mesmo quando eu tenho a certeza de que não vou conseguir, e o quanto é bom saber que você está ali pra me dar os parabéns se eu mandar bem, ou dizer o bom e velho &quot;vai ficar tudo bem&quot; se algo tiver saído mal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seu abraço é meu porto seguro em meio a tantas tempestades que já me atingiram (e em tantas outras que ainda virão).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E se ainda continuo lutando é porque, por mais que eu diga o contrário, no fundo começo a acreditar que &quot;vai ficar tudo bem&quot;, mas a certeza que não muda é a de que &quot;vamos passar por tudo isso juntos&quot;.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/09/vai-ficar-tudo-bem-eu-te-prometo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMVYfE8i13ydJUFZkvwEOpHNysZq783-RP0nIBjs1dDlJSsrXFWe7_x2W0UbYVMF77zGK3Vu3mE-eZ8IavTIawzbbpF60_n-AJTZsjMrH-hP77oTuVt_auHmNYgY83YfsO4Gb-L_Ia_493/s72-c/casal+abra%C3%A7o+amor+confian%C3%A7a.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5938590353878181774</guid><pubDate>Mon, 01 Sep 2014 01:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-08-31T22:23:31.754-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amizade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amores imperfeitos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">coração partido</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">crônica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">dor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">frustração</category><title>Porque você me frustra tanto</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiff-IZrlLqAuc0yWE9AsqAeuzuGM2OH_p_lVKH4jA-AnAwiYfqs-bF9P2PUaIE5IJMYKbMHMw070igydOPUmBcb_mci5XzVx2njndvk6q9uEss4ZHmsY3wkwMMEZOyEOyDHObJKmWP_3n2/s1600/frustration+frustrada+cansada.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiff-IZrlLqAuc0yWE9AsqAeuzuGM2OH_p_lVKH4jA-AnAwiYfqs-bF9P2PUaIE5IJMYKbMHMw070igydOPUmBcb_mci5XzVx2njndvk6q9uEss4ZHmsY3wkwMMEZOyEOyDHObJKmWP_3n2/s1600/frustration+frustrada+cansada.jpg&quot; height=&quot;480&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Foto: &lt;a href=&quot;http://weheartit.com/_HeyItsAlex&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;We Heart It&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Você não leu errado, o título não é uma pergunta, é uma afirmação: você me frustra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Todos os dias eu dou uma de Preta Gil, “eu me arrumo, eu me enfeito, eu me ajeito, eu interrogo meu espelho”, tudo por você. Eu sei seu prato preferido, seu perfume predileto. Eu uso roupas que você gosta. Eu sei que você gosta quando eu ligo, e eu ligo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu sei que você gosta quando eu agradeço mesmo os gestos pequenos, afinal, você tá sempre agradecendo pra ser educado (que nem os japoneses de que tanto gostamos).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas você não me agradece. Você não se veste como eu gosto. Seu perfume não combina com o meu. Eu que faço tanto fico com tão pouco.
Você me frustra porque você não é igual a mim, porque não se acaba tentando agradar. Você me agrada, é claro. Mas a conta gotas. Enquanto eu sou chuva de agradinhos pra você.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Você me frustra tanto por deixar na minha cara que eu desperdiço energia tentando ser alguém “melhor”, enquanto você tem certeza que você já é o melhor que pode ser.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Só espero que a sua superioridade não seja maior que a minha paciência, ou a frustração vira ressentimento e corre o risco de virar o pior dos sentimentos: a indiferença.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/08/porque-voce-me-frustra-tanto.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiff-IZrlLqAuc0yWE9AsqAeuzuGM2OH_p_lVKH4jA-AnAwiYfqs-bF9P2PUaIE5IJMYKbMHMw070igydOPUmBcb_mci5XzVx2njndvk6q9uEss4ZHmsY3wkwMMEZOyEOyDHObJKmWP_3n2/s72-c/frustration+frustrada+cansada.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-1023538108047186238</guid><pubDate>Tue, 08 Jul 2014 23:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-07-08T20:41:00.402-03:00</atom:updated><title>O Brasil não está na Copa, quem está é a seleção brasileira</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjG-jeK43JluE-D4IeTmsyXWy4h25WUdLMQHDRqavhuXzBs_-BuL8vCQclwGzoTLqSEwf6nParxTLbfhPEotGQoFFWEgu1EdK_AqM_WVUtZwM9T1Dvi_-g6IbAuFUDiwdNpmCzpCg7BvdGJ/s1600/os+americanos+copa+guerra.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjG-jeK43JluE-D4IeTmsyXWy4h25WUdLMQHDRqavhuXzBs_-BuL8vCQclwGzoTLqSEwf6nParxTLbfhPEotGQoFFWEgu1EdK_AqM_WVUtZwM9T1Dvi_-g6IbAuFUDiwdNpmCzpCg7BvdGJ/s1600/os+americanos+copa+guerra.jpg&quot; height=&quot;418&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Como assim você não vai torcer pelo Brasil?&quot;. Perdi as contas de quantas vezes ouvi essa pergunta (e suas variantes) desde os preparativos pra Copa. Muitos achavam que tinha a ver com o Mundial ser aqui, ou com protestos (sendo que eu nunca participei de nenhum), e o que eu mais ouvi foram questionamentos à minha&lt;b&gt; nacionalidade&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;patriotismo&lt;/b&gt;. Afinal, &quot;torcer contra o Brasil?&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
Cansei de tentar explicar que&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;meu problema é com a seleção (para a qual não torço desde a &lt;b&gt;Copa de 2006&lt;/b&gt;, quando tivemos uma geração de &quot;já ganhou&quot; (tipo de atitude que eu odeio). Eu sempre ouvia que era o Brasil. E sempre me lembrava dessa imagem que ilustra o post, e que diz que os EUA não estão na guerra, quem está lá são os fuzileiros, enquanto os Estados Unidos vão ao shopping. É mais ou menos isso. Quem está em campo não é o país, é um time formado por atletas que muitas vezes sequer jogam aqui.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quanto aos questionamentos a respeito de patriotismo, eles podem ser levantados a respeito da minha pessoa. Sim, podem. Mas não pelo fato de eu não torcer pela seleção canarinho. Patriotismo vai muito além de pendurar uma bandeira e pintar o rosto de verde e amarelo, gritar e vibrar. Patriotismo é valorizar o país, é defender e lutar por melhorias, mesmo que com pequenas atitudes.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
Acreditar que não torcer por uma seleção é dar as costas ao seu país é uma grande ingenuidade. Ou o &quot;Brasil&quot; hexacampeão auxiliaria de alguma forma o Brasil país/território/nação? Pergunto de coração aberto, aceitando uma explicação que me convença que estou redondamente enganada, e que um título não seria uma espécie de venda a ocultar muita da poeira espalhada por aí.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/07/o-brasil-nao-esta-na-copa-quem-esta-e.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjG-jeK43JluE-D4IeTmsyXWy4h25WUdLMQHDRqavhuXzBs_-BuL8vCQclwGzoTLqSEwf6nParxTLbfhPEotGQoFFWEgu1EdK_AqM_WVUtZwM9T1Dvi_-g6IbAuFUDiwdNpmCzpCg7BvdGJ/s72-c/os+americanos+copa+guerra.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5840937093627109797</guid><pubDate>Sat, 24 May 2014 23:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-24T20:34:20.078-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">conflitos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">esquecimento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ex-namorado</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">lembranças</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">memória olfativa</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">memórias</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">passado</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">perfume</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">raiva</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">sentimentos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tristeza</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ódio</category><title>&quot;Boa tarde... Obrigada&quot;</title><description>&lt;div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAnWZnmptZzYIF0jUdPrknJCbzQTtaOF2V828TzZbUAY4vjqtCXgWxJ0wPGhauPIJe_L5wPqn06R44rmdM2FXVgK9r8EpMw9gKyKxzvWlM1AoS-nHj8uxIGm035uXCXD5xXb5nwzDuPS3A/s1600/o+perfume+dele+esquecer+lembran%C3%A7as+%C3%B3dio+raiva.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAnWZnmptZzYIF0jUdPrknJCbzQTtaOF2V828TzZbUAY4vjqtCXgWxJ0wPGhauPIJe_L5wPqn06R44rmdM2FXVgK9r8EpMw9gKyKxzvWlM1AoS-nHj8uxIGm035uXCXD5xXb5nwzDuPS3A/s1600/o+perfume+dele+esquecer+lembran%C3%A7as+%C3%B3dio+raiva.jpg&quot; height=&quot;478&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;Foto: Reprodução da Internet&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
— Boa tarde... Obrigada.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Entre o cumprimento e o agradecimento, a moça da loja esticou a mão e eu peguei uma tirinha perfumada. Eu só não sabia que seu cheiro estaria nela. A moça não avisou. Seu perfume era da Natura, como eu ia saber que uma fragrância tão parecida apareceria no papelzinho de outra loja?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Inspirei aquele cheiro, ainda descrente. Cheirei o papel ainda outra vez. Era o seu perfume, ou algo muito parecido com ele. Mas o que me impressionou mesmo foi eu ainda me lembrar dele. Tantos anos depois, ele continua marcado na minha memória olfativa. Por que será que você teima em não se apagar de mim?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se fossem memórias boas, eu entenderia. Mas não são. Por sua culpa, deixei de acreditar no amor por muito tempo. Por sua culpa, me tornei uma pessoa mais fechada. Por sua culpa, fiquei mais desconfiada. Ainda bem que o destino me mostrou que as pessoas não são como você, e colocou um homem, e não um moleque, no meu caminho.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não sei o que é pior: essa lembrança que me assalta a paz, ou saber que, provavelmente, você nem se lembra de mim, que não há nada para te roubar a calma, nenhuma memória que te irrite por já ter me amado.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/05/boa-tarde-obrigada.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAnWZnmptZzYIF0jUdPrknJCbzQTtaOF2V828TzZbUAY4vjqtCXgWxJ0wPGhauPIJe_L5wPqn06R44rmdM2FXVgK9r8EpMw9gKyKxzvWlM1AoS-nHj8uxIGm035uXCXD5xXb5nwzDuPS3A/s72-c/o+perfume+dele+esquecer+lembran%C3%A7as+%C3%B3dio+raiva.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-6519437308211695588</guid><pubDate>Sat, 10 May 2014 01:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-09T22:03:43.720-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">fim</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">fé</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jair rodrigues</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">morte</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">recomeço</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reflexão</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">sol</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">vida</category><title>Diante da fragilidade da vida</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEO7jkBeLkzRbFUHD53TbFWecrnEEfbS8AVcralkO0mvjgGSEqexKSSeMCnT0kZpcJHjzNg5xUOE10T_jTgu_Im5I4PBnvoII350Te_jbAl4hX91O3llh1Gfbvvx-9xt9Duru1PGB4IErq/s1600/vida-e-morte.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEO7jkBeLkzRbFUHD53TbFWecrnEEfbS8AVcralkO0mvjgGSEqexKSSeMCnT0kZpcJHjzNg5xUOE10T_jTgu_Im5I4PBnvoII350Te_jbAl4hX91O3llh1Gfbvvx-9xt9Duru1PGB4IErq/s1600/vida-e-morte.jpg&quot; height=&quot;422&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;Foto: Alyne Bittencourt&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&quot;A única certeza da vida é a morte&quot;. Repetimos essa frase mecanicamente um monte de vezes, e ela entra pro hall das coisas que falamos sem acreditar completamente.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
Depois da morte, o que sobra é a ausência. A certeza de chegar a um lugar e não encontrar quem sempre esteve ali - e que às vezes nem notávamos - quase mais um móvel da casa, que de repente começa a fazer muita falta. Para sempre.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
Falamos muito sobre a morte, mas nos chocamos diante dela, seja ela repentina ou anunciada. Por mais que tentemos absorver que o fim de alguém está próximo, nunca estamos preparados para a partida.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
A morte exime as pessoas de defeitos. Todos são flores e lágrimas sobre o caixão. A morte aproxima. Aqueles que gostavam de quem se foi estão ali reunidos, embora por um motivo triste. A morte reacende sentimentos. Nosso lado humano transborda com a morte de alguém querido, mesmo que seja uma pessoa distante, mas que, de algum modo, nos tocava. A morte nos faz iguais. Todos sofremos e.um dia, seremos levados por ela (ainda que para outra vida, para outro lugar, ou para sempre, dependendo da crença).&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/05/diante-da-fragilidade-da-vida.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEO7jkBeLkzRbFUHD53TbFWecrnEEfbS8AVcralkO0mvjgGSEqexKSSeMCnT0kZpcJHjzNg5xUOE10T_jTgu_Im5I4PBnvoII350Te_jbAl4hX91O3llh1Gfbvvx-9xt9Duru1PGB4IErq/s72-c/vida-e-morte.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-3567325498769651413</guid><pubDate>Sat, 26 Apr 2014 01:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-09T22:04:44.615-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ansiedade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">desabafo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">espanhol</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">feriado</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">incerteza</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">la oreja de van gogh</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">LODVG</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">LOVG</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">música</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">saudade</category><title>Essa saudade que eu sinto de tudo que eu ainda não vi(vi)</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJXsY-MlmQZGdkVsSFlyuuRTMDWpCO7EjTbKevDPBRJwwOo0oMMRfl0W424LI4RIQSjbYI7gRRZvLyUUrVhyiBldvMfmy7kKzIHDxfB2sN8IwWcGUpEIby4SL0sLkkMrXZ-3gs8FDWOos/s1600/saudade-inverno-preto-e-branco.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJXsY-MlmQZGdkVsSFlyuuRTMDWpCO7EjTbKevDPBRJwwOo0oMMRfl0W424LI4RIQSjbYI7gRRZvLyUUrVhyiBldvMfmy7kKzIHDxfB2sN8IwWcGUpEIby4SL0sLkkMrXZ-3gs8FDWOos/s1600/saudade-inverno-preto-e-branco.jpg&quot; height=&quot;424&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Foto: &lt;a href=&quot;https://www.flickr.com/photos/primatage/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Matthew Rogers&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Tardes de inverno andando a esmo por uma cidade enquanto o vento gela o rosto, passar noites em claro... Uma música pode dizer o que pensamos, ou, no caso mais recente, elevar o meu nível de &quot;recalque&quot; a patamares quase estratosféricos. Não sei quem escreveu &quot;&lt;a href=&quot;http://letras.mus.br/la-oreja-de-van-gogh-musicas/83472/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Puedes contar conmigo&lt;/a&gt;&quot;, do La Oreja de Van Gogh, mas esse ser me quebrou em pleno plantão de Tiradentes.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Uma câmera na mão, uma ideia na cabeça, mil desejos no coração e uma barreira enorme na frente do nariz. Essa vontade que cresce em mim fica represada sem ter para onde escoar. Uma vontade sem nome de gritar, de correr, de expandir os horizontes que já não me comportam — se é que um dia me comportaram —, de sumir uns dias sem dizer aonde fui — depois de tanto tempo &quot;batendo cartão&quot;. Sinto saudades da liberdade que nunca tive, dos lugares pra onde nunca fui, de músicas que nunca ouvi e livros que não pude ler.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Tento viver a vida sem me arrepender das escolhas que fiz. É melhor me convencer de que não dava para ser melhor, ou passaria o curto espaço de uma vida me lamentando do que vivi. Se há sol por trás das nuvens, ainda não descobri. Se esses óculos que eu uso pra olhar pra vida são os ideais, também não sei. A única certeza que tenho é que essa falta-de-tudo me corrói o peito.&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/04/essa-saudade-que-eu-sinto-de-tudo-que.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJXsY-MlmQZGdkVsSFlyuuRTMDWpCO7EjTbKevDPBRJwwOo0oMMRfl0W424LI4RIQSjbYI7gRRZvLyUUrVhyiBldvMfmy7kKzIHDxfB2sN8IwWcGUpEIby4SL0sLkkMrXZ-3gs8FDWOos/s72-c/saudade-inverno-preto-e-branco.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-6263941347795138495</guid><pubDate>Tue, 07 Jan 2014 19:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-09T22:05:24.498-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ansiedade</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">foca</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">iniciante</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jornalismo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">medicação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">remédios</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">repórter</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">vestibular</category><title>Meu monstrinho de estimação: ansiedade</title><description>Depois de ler um&lt;a href=&quot;http://www.nooga.com/164880/anxious-but-not-broken-a-reporters-insight-into-what-its-like-to-have-anxiety/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; relato bastante interessante de uma repórter com ansiedade&lt;/a&gt; (caso parecido com o meu). Eu me identifiquei com a moça e tinha achado tudo muito genial, até que, pouco depois de compartilhar o link no Twitter, a &quot;tese&quot; da repórter foi desconstruída por uma amiga (que também é ansiosa).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bem intencionada (sem aquela história do ditado sobre as boas intenções e o inferno), ela deu dicas que eu vou tentar seguir. Mas, sem saber, ela deu o empurrãozinho que faltava para a primeira &quot;crise&quot; de ansiedade do ano. Feliz ano novo!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nem sei desde quando eu sou um ser ansioso. Depois de ler a matéria, acho que desde sempre. Afinal, que tipo de criança chora porque tirou 8 e não uma nota maior que 9? Não é das mais normais. As coisas se intensificaram com o vestibular. Falta de ar, quase desmaios, visão ficando preta... E começaram os remédios. O tempo passou, os remédios foram mudando, sendo abandonados, até que só me sobrou um. O da ansiedade, a &quot;raiz de todos os meus males&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E, agora, diante da sugestão de fazer algo para abandoná-lo, a cabeça volta a girar a 2 mil por hora. A ideia de perder a bengala que o remédio representa e me lançar de volta na batalha contra a ansiedade sem nenhum recurso externo só fez agravar um quadro de preocupação com fatores outros. De uma hora para outra, veio de novo a vontade de chorar, o aperto no peito, a vontade de fazer nada, de comer doces, de comer (embora esteja sem fome). O medo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Escrever pode ser a solução. Escrever pode ser a solução? Não sei. Funcionou da outra vez. Pelo menos os pensamentos deram um desacelerada. Ufa. Consigo respirar um pouco.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Fico diante da berlinda: não pensar nisso me deixa mais tranquila agora. Porém, se não pensar, como vou encarar e superar a necessidade desse remédio? E eu bem sei que essa &quot;tranquilidade&quot; de agora está entre muitas aspas. Volta a falta de ar. Quanto dá pra escrever em um blog-que-ninguém-lê? Post tem limite de tamanho? Os pensamentos aceleraram de novo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Piso no freio. Lembro do livro que estou lendo, da arrumação que tenho que fazer, de uma dica da psicóloga. Vou me focar nessas duas coisas e tentar manter a cabeça acima da linha d&#39;água e me manter respirando.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2014/01/meu-monstrinho-de-estimacao-ansiedade.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-263746533578596710</guid><pubDate>Fri, 27 Dec 2013 00:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-12-26T22:59:22.328-02:00</atom:updated><title>Um móbile no furacão</title><description>&lt;div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBP0b5d0uspMu1quiCqwT3I0xUBRLyWS91UjNDpZCw-OiUpHrRnr1jpO0cYCRflV8CKogA81y3dek6Q3GcEseSFpTH_PGemyp4OE08v67tWbhsN9eZrQSljHYR8j2QHApv-nlNngUCjAKD/s1600/turbilh%C3%A3o-de-pensamentos.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBP0b5d0uspMu1quiCqwT3I0xUBRLyWS91UjNDpZCw-OiUpHrRnr1jpO0cYCRflV8CKogA81y3dek6Q3GcEseSFpTH_PGemyp4OE08v67tWbhsN9eZrQSljHYR8j2QHApv-nlNngUCjAKD/s1600/turbilh%C3%A3o-de-pensamentos.JPG&quot; height=&quot;295&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Abro o livro e procuro o ponto onde parei a &quot;leitura&quot; do audiolivro. Deus, ainda bem que o livro está no Kindle e dá para buscar uma palavra que lembro ter ouvido pouco antes de pausar a última faixa do audiolivro que escutei.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
Desconfortável, aumento a letra para poder ler sem os óculos. Não acho posição para o e-reader, nem para mim. Tento, tento de novo, mas a atenção não se fixa. Começo a imaginar o porquê. Será porque tenho lido vorazmente e li mais de 400 páginas nos últimos 5 dias? Pouco provável.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
A respiração ofegante e o formigamento mostram que o problema tem outra raiz, e ela está bem afixada no solo do meu cérebro. Os pensamentos fluem feito corredeiras. Chocam-se uns com os outros e seguem sem rumo colidindo nos cantos da cabeça. A luta para manter o foco parece exigir força maior do que a de que disponho.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
O mergulho nos livros, que deveria apaziguar a mente, não surtiu efeito. Tomo o remédio para a ansiedade que, claro, não funciona. Ele não é tão forte assim. A TV não passa nada interessante. O jeito é escrever, quem sabe expulsando parte dos pensamentos de dentro da cabeça sobre espaço para os que ficarem por lá?&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Não sei se vai funcionar, mas testar não custar nada.&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/12/abro-o-livro-e-procuro-o-ponto-onde.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBP0b5d0uspMu1quiCqwT3I0xUBRLyWS91UjNDpZCw-OiUpHrRnr1jpO0cYCRflV8CKogA81y3dek6Q3GcEseSFpTH_PGemyp4OE08v67tWbhsN9eZrQSljHYR8j2QHApv-nlNngUCjAKD/s72-c/turbilh%C3%A3o-de-pensamentos.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-3368552531061102730</guid><pubDate>Mon, 16 Dec 2013 01:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-12-15T23:10:49.807-02:00</atom:updated><title>Meu castelo de cartas</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB7zikyEBiWrQaKqKlA1ldutlXv4lMqgKObsRP2WMW6iZ-x7i6pT3lQS7aogVRVkO6H9YjeBWEUlnXOczLKE1ACGI1HxO4pfN9U5Ae-x5kajQ9gNsVnxzL8uQ4m8zFoVtzxJSo2vT_j2v_/s1600/castelo+de+cartas.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB7zikyEBiWrQaKqKlA1ldutlXv4lMqgKObsRP2WMW6iZ-x7i6pT3lQS7aogVRVkO6H9YjeBWEUlnXOczLKE1ACGI1HxO4pfN9U5Ae-x5kajQ9gNsVnxzL8uQ4m8zFoVtzxJSo2vT_j2v_/s1600/castelo+de+cartas.jpg&quot; height=&quot;400&quot; width=&quot;600&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Reprodução da Internet&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Uma carta, outra carta, cuidado e leveza nas mãos. Na mesa, aparece o primeiro &#39;V&#39; de cabeça pra baixo. Mais cuidado, e outrs Vs aparecem. Eles são cobertos por cartas na horizontal. Por cima delas, outro andar e depois mais outros. Cada célula daquela demanda uma grande atenção. A obra é finalizada e fico orgulhosa, eu gosto do castelo de cartas, é uma conquista, me afeiçoei a ele.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas sua beleza é etérea, seu equilíbrio, delicado. Ele pode ruir a qualquer momento, e não tem nada que eu possa fazer. Tentar segurar poderia derrubar as outras cartas ainda mais rápido. Porém, como deixá-lo ir assim tão fácil? Como vê-lo se desfazer em câmera lenta e me notar incapaz de mudar a situação?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Olho e te vejo se desmanchar, como o meu castelo de cartas. Frágil como nunca, fugindo do que poderia te salvar. O problema é que, como no castelo de cartas, cada vez que tento ajudar, só me sinto forçando sua destruição. Não tenho jeito, o gestos são brutos. Como posso? Como pude fazer o que já fiz?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Castelos de cartas foram mesmo feitos para cair. Você, não. Eu não quero aceitar sua ruína, não quero te ver virar uma pilha de cartas. Eu te quero casa de tijolos, que nem nos Três Porquinhos. Por que não sei como ajudar? Parece que nasci para as perguntas e não para as respostas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O jeito vai ser tentar te ajudar a recolher as cartas e construir de novo. Porque, mesmo falha e um tanto distante, estarei ao seu lado para cada reconstrução.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/12/meu-castelo-de-cartas.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB7zikyEBiWrQaKqKlA1ldutlXv4lMqgKObsRP2WMW6iZ-x7i6pT3lQS7aogVRVkO6H9YjeBWEUlnXOczLKE1ACGI1HxO4pfN9U5Ae-x5kajQ9gNsVnxzL8uQ4m8zFoVtzxJSo2vT_j2v_/s72-c/castelo+de+cartas.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-8378858637265148679</guid><pubDate>Tue, 10 Dec 2013 23:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-12-10T21:46:46.382-02:00</atom:updated><title>Eu, caçador de mim</title><description>Não sei se foi bem isso que o autor da música quis dizer quando a escreveu. Mas, olhando pra mim neste momento e no que eu faço comigo mesma, é assim que eu me sinto: caçadora de mim. Um caçadora no mau sentido. Parece que eu quero me abater.&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Que a autossabotagem é uma prática comum para mim, não é novidade. Que eu tenho problemas para me livrar dela também não é. Só que fazia tempo que essa onda de coisa ruim não quebrava na costa - ou nas minhas costas - desse jeito.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Era para eu estar feliz. A monografia semi-desesperada feita sem o afinco ideal ganhou um dez, consegui apresentar sem surtar e nem parecia a menina que tremia minutos antes enquanto tentava ensaiar ouvindo as moças na CPM comentando que &quot;gringo gosta de mulher com rabo grande&quot; (foi assim que elas falaram).&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Mas é preciso bem pouco para eu sair dos trilhos - ou voltar aos velhos - e me jogar para baixo. Quer fazer Letras? Não. O curso é à noite e não abriu vaga. Por que não viu antes? Não é você quem cobra antecipação das pessoas? Onde estão seus planos, suas alternativas?&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Até tentando não me cobrar, eu me cobro.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Quando se é caça e caçador, não há vitoriosos. Ambos são abatidos.&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/12/eu-cacador-de-mim.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5032212518903457729</guid><pubDate>Tue, 10 Dec 2013 01:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-08-02T01:50:17.275-03:00</atom:updated><title>Sobre livros e refúgios</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwpiZyXuELEO2m8qECm_Bl31BllR3IRaQojMTwwjAbCvoLQ4rfPmCmedGA0cwFawq2F7lpheBA4AFOH07-rLc__UhPLJhkxt21vKrnDelutVDxjbigrCQA4TnDVJb8o_M-P0bKqVQDoXaW/s1600/pilha-de-livros.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwpiZyXuELEO2m8qECm_Bl31BllR3IRaQojMTwwjAbCvoLQ4rfPmCmedGA0cwFawq2F7lpheBA4AFOH07-rLc__UhPLJhkxt21vKrnDelutVDxjbigrCQA4TnDVJb8o_M-P0bKqVQDoXaW/s1600/pilha-de-livros.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Você tem ludo muito ultimamente. Não que você não leia, quero dizer... você tem lido mais... sistematicamente&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Essas palavras, ditas sem qualquer tom de crítica, grudaram feito carrapicho no cadarço do tênis quando eu era pequena. E eu fiquei matutando.
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Realmente, estava lendo mais, embora estivesse na reta final da redação da monografia. Era livro no Kindle, conectado ao aplicativo do Kindle no celular pra eu poder ler no ônibus, just in case, ou em caso de almoço solitário, era livro na hora de ir ao banheiro (sim, tenho essa mania). Se fosse fino, melhor ainda: terminava rápido e eu poderia pegar logo um outro.
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Meu primeiro impulso foi pensar que não passava da minha sanha competidora querendo aumentar o número do Paginômetro do Skoob. Mas, depois de ruminar (aprendi nas aulas de psicologia que a resposta que vem de pronto, geralmente, é uma enganação), acho que encontrei a pólvora: os livros eram uma fuga.
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Afinal, eu estava mergulhada, há alguns meses, em leituras cansativas sobre protestos, internet, Twitter, jornalismo na web, espaço público. Enfim, temas que não figuram na lista dos meus livros preferidos.
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Assim, entre uma citação e um artigo em inglês, comecei a procurar pequenos refúgios: um livreto de história, um de &quot;crônicas&quot;, outro de propagandas de carros da década de 1950. Ou seja, coisas que me lembrassem que a monografia era algo passageiro, e que eu poderia, em breve, dedicar quanto tempo quisesse (ou algo próximo a isso) lendo apenas aquilo que realmente me interressasse.
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bom, amanhã defendo a monografia e passo essa página. Apesar de não saber se, com isso, fecho meu livro da Eco. Só que isso é assunto pra outra história.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/12/sobre-livros-e-refugios.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwpiZyXuELEO2m8qECm_Bl31BllR3IRaQojMTwwjAbCvoLQ4rfPmCmedGA0cwFawq2F7lpheBA4AFOH07-rLc__UhPLJhkxt21vKrnDelutVDxjbigrCQA4TnDVJb8o_M-P0bKqVQDoXaW/s72-c/pilha-de-livros.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-4160410072290344305</guid><pubDate>Sat, 30 Nov 2013 02:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-11-30T00:54:03.111-02:00</atom:updated><title>Um (não) gênio incompreendidoIm</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitanE8Vxt_bvRayJnPiCqt4izvLkRdylCRrwPzxjP-Iwx4h35VWdlHBk1DdpoTiUoh1YHR2fjUVROvahSnBcYh1YWRwIxutRIJrN2cr6ja8IVo0S33Uh5GFV7n5Hnbea_tJ0J5Tlrjntz5/s1600/incompreendidos+incompreens%C3%A3o+chrno+crusade+rosette.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitanE8Vxt_bvRayJnPiCqt4izvLkRdylCRrwPzxjP-Iwx4h35VWdlHBk1DdpoTiUoh1YHR2fjUVROvahSnBcYh1YWRwIxutRIJrN2cr6ja8IVo0S33Uh5GFV7n5Hnbea_tJ0J5Tlrjntz5/s1600/incompreendidos+incompreens%C3%A3o+chrno+crusade+rosette.jpg&quot; height=&quot;450&quot; width=&quot;600&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Incompreendidos: como entender o amor de um demônio por uma freira&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não que eu seja um gênio, daqueles que podem se dizer incompreendidos. Mas acho que posso dizer que as pessoas sempre tiveram dificuldade de me entender.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu &lt;strike&gt;era&lt;/strike&gt; &amp;nbsp;sempre fui a menina estranha que, de alguma forma, não se encaixava. Não lembro como foi no primário (mas quando se tem entre 7 e 10 anos, a vida não é lá muito complexa), mas acho que eu era a menina que mais andava com os meninos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Já do ginásio (atual &quot;Fundamental II&quot;) eu me recordo bem. Foi desencontro à primeira aula. Já cheguei discutindo e revidando a implicância de um dos garotos da turma (naquela época &quot;bullying&quot; era só uma palavra que eu tinha aprendido no cursinho de inglês). Para minha &quot;sorte&quot;, eu havia sido matriculada em uma escola minúscula, administrada por uma família, cheia de alunos que moravam na vizinhança da escola e estudavam juntos desde o jardim de infância, ou seja: eu era o estranho no ninho. E como a simpatia e extroversão nunca foram atributos muito relacionados à minha pessoa, minha vida não foi tão divertida.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas também não abaixava a cabeça. Nem o dedo. Fazia mil perguntas para os professores até entender a matéria -- se não &quot;vira bola de neve&quot;, mamãe me ensinou assim. Só que o hábito incomodou. &quot;Eu não entendia como uma recém-chegada podia ficar fazendo tantas perguntas&quot;, eu ouvi certa vez de uma aluna. E o dedinho também levantava na hora de responder às perguntas dos professores. E foi a vez de ouvir da professora uma reprovação àquilo, com direito a promessa de me calar com um durex, e um &quot;Alyne, cala a boca&quot;. Mas, como eu disse, não sou de abaixar a cabeça e levei o caso à diretoria. Apesar de o colégio ficar longe de Brasília, tudo terminou em pizza. Com a diferença de que a professora ficou sabendo que eu estava no meu direito de responder e não iria aceitar um &quot;cala a boca&quot; assim. E mais um sem-fim de histórias e de bullyings.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E o que dizer do Ensino Médio? O simples fato de eu ter ido para um colégio de classe média já indica que boa coisa não sairia daí. Em uma turma cheia de descolados, experimente não gostar das bandas que eles ouvem e não beber bebidas alcoólicas. Some-se a isso o fato da minha aversão a coisas &amp;nbsp;de marca, e o meu gosto pelo estudo. Mesclado com a minha introspecção, tudo isso dá um caldo bom. Fora o fato de eu não me vestir como as outras meninas, de recortar fotos de carros pra colar nas páginas dos fichários e de não ser lá tão vaidosa. Foram três anos complicados. Mas eu sobrevivi de novo. Só pra ver essa história se repetir outras vezes&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/11/um-nao-genio-incompreendidoim.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitanE8Vxt_bvRayJnPiCqt4izvLkRdylCRrwPzxjP-Iwx4h35VWdlHBk1DdpoTiUoh1YHR2fjUVROvahSnBcYh1YWRwIxutRIJrN2cr6ja8IVo0S33Uh5GFV7n5Hnbea_tJ0J5Tlrjntz5/s72-c/incompreendidos+incompreens%C3%A3o+chrno+crusade+rosette.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-8738874258266527620</guid><pubDate>Sat, 23 Nov 2013 01:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-11-22T23:33:20.224-02:00</atom:updated><title>Outros caminhos</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCVeYsCivQ3TdgLZgYuMIgL3jmYb5PTrnX04QhIDqA2rFQtqHKGGY-xbjSpxjzjeuEbZCp8afBO3b64JDFKBY_jueapbEhenqigZITs34BF8iIco_3rCskakpoqWe28tGatOqiMr_iw8_U/s1600/outros+caminhos+rua+santo+hiparco.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCVeYsCivQ3TdgLZgYuMIgL3jmYb5PTrnX04QhIDqA2rFQtqHKGGY-xbjSpxjzjeuEbZCp8afBO3b64JDFKBY_jueapbEhenqigZITs34BF8iIco_3rCskakpoqWe28tGatOqiMr_iw8_U/s1600/outros+caminhos+rua+santo+hiparco.JPG&quot; height=&quot;272&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Esquina da Rua Santo Hiparco (juro que a placa acima do carro é a que eu vi)&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Eu era a única passageira que ainda estava no ônibus e ia descer no ponto final. O motorista decidiu mudar a rota para fugir do engarrafamento nos últimos quilômetros do trajeto. A mudança foi providencial, já tínhamos enfrentado muito trânsito ruim até ali — um tanto atípico para um fim de manhã e início de tarde de sexta-feira.&lt;br /&gt;
Eu tinha conseguido terminar de ler um livro e começara &lt;a href=&quot;http://www.skoob.com.br/livro/119727-o-que-eu-vi-o-que-nos-veremos&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;outro&lt;/a&gt;, que parecia mais promissor que o &lt;a href=&quot;http://www.skoob.com.br/livro/3514-20-contos-de-truman-capote&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;anterior&lt;/a&gt;. Mas minha atenção se via dividida: não sabia se prestava atenção às notas de Santos Dumont ou às curvas do caminho para ver tudo que havia mudado naquelas paragens pelas quais há muito eu não passava.&lt;br /&gt;
Até que notei que era inútil lutar contra a curiosidade e me deixei levar pela sequência de muros da linha férrea, de casas com quintal e muro baixo, ferros-velho que passavam pela janela do ônibus.&lt;br /&gt;
Uma curva, o ônibus sai da via principal para acessar o viaduto. Pelo quadro-janela, em um muro carcomido vejo a placa que indica &quot;Rua Santo Hiparco&quot;. Não sei quem foi Hiparco nem o que ele fez para se tornar santo, mas aquele nome bateu fundo em alguma parte de mim.&lt;br /&gt;
Demorou alguns segundos até que eu lembrasse que o velho ônibus escolar que me fez companhia da 5ª à 8ª série passava pela tal rua durante alguns desses anos. Que fora ali, na Santo Hiparco que o ônibus furou o pneu. Lembrei do desenrolar da história do pneu e de tantas outras tramas ligadas à rua, àquela condução, à escola. Foi impossível evitar que, assim como o motorista do ônibus, a minha mente pegasse outros caminhos.&lt;br /&gt;
O livro continua parado ainda na primeiras páginas.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/11/outros-caminhos.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCVeYsCivQ3TdgLZgYuMIgL3jmYb5PTrnX04QhIDqA2rFQtqHKGGY-xbjSpxjzjeuEbZCp8afBO3b64JDFKBY_jueapbEhenqigZITs34BF8iIco_3rCskakpoqWe28tGatOqiMr_iw8_U/s72-c/outros+caminhos+rua+santo+hiparco.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-7813535442663960893</guid><pubDate>Mon, 16 Sep 2013 13:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-09-16T10:16:18.538-03:00</atom:updated><title>As pessoas de Pessoa e as minhas</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-KqgbAv0p4XJyymUTedlYvd-oPUHgy5XfAfZ0Exmb8Rh8aQkyQirlNyfDnSjLpfULg3tqEJKZC0ciTZUG3BX6swbvofkGOhJIQfZuLte3ad46lwCCOzjRSN0lCd7g1OsMOMMh3KSABBNQ/s1600/Fernando_Pessoa_Heteron%C3%ADmia.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-KqgbAv0p4XJyymUTedlYvd-oPUHgy5XfAfZ0Exmb8Rh8aQkyQirlNyfDnSjLpfULg3tqEJKZC0ciTZUG3BX6swbvofkGOhJIQfZuLte3ad46lwCCOzjRSN0lCd7g1OsMOMMh3KSABBNQ/s400/Fernando_Pessoa_Heteron%C3%ADmia.jpg&quot; width=&quot;316&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Reprodução/Internet&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não sei quando se deu meu primeiro contato com Fernando Pessoa. Muito provavelmente foi em algum livro de História, na parte sobre as Grandes Navegações, e apenas com o clássico trecho:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Ó mar salgado, quanto do teu sal são lágrimas de Portugal&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Só muito tempo depois li o &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Mar_Portugu%C3%AAs&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;poema inteiro&lt;/a&gt;, e achei injusta a falta dos outros versos nos livros.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Também não sei como Pessoa se tornou um dos meus poetas favoritos. Talvez tenham sido suas frases de efeito.&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O poeta é um fingidor. Finge tão completamente que chega a fingir que é dor a dor que deveras sente&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/i&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esta frase do português sempre me rondou a cabeça enquanto eu escrevia. Talvez por na minha poesia eu colocar muito de mim, mas também por ser poeta fingidor, e escrever ali, como se fossem minhas, as dores alheias.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O rapaz gostava da moça, mas ela era totalmente indiferente. E eu ali, na ponte entre os dois. Acabaram surgindo dois poemas que, se ele escrevesse de próprio punho e entregasse a ela, não haveria dúvidas que a autoria era dele. Talvez ele ganhasse um prêmio de &quot;piegas&quot;, ou talvez um sorriso dela, e a chance de que precisava.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outra vez, à toa, e um pouco com as minhas dores, lembrei de um amigo - com as suas -, um que tinha dito que iria cometer suicídio - o que quase me fez morrer junto. Surgiu, então, outro poema que, escondendo a assinatura, ninguém julgaria meu. Mas alguém viu o texto - assinado - e, de tão fingidora que sou, acharam que era eu quem passava por tudo aquilo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Sê plural como o universo&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Essa é outra das frases dele que me encantam. Sempre que leio penso: &quot;Droga! Por que não escrevi isso?!&quot; E Pessoa realmente era um universo. Quantos heterônimos? Até hoje ninguém sabe ao certo. Surgem uns novos, questionam-se outros. Eu já quis criar um heterônimo, mas acho que não é bem assim, é preciso talento para essas coisas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Porém, acho que, de um jeito ou de outro, acabei criando meus heterônimos sem saber. Talvez essa busca pelo heterônimo tenha me feito escrever coisas tão diferentes. De poesias rimadinhas com pontuação rigorosa a poemas com cara de literatura contemporânea: fragmentados, quase sem nexo, um tanto frios.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fernando Pessoa não é uma unanimidade para mim. Alguns de seus poemas já me incomodaram. Ainda bem que tem a velha frase de Nelson Rodrigues dizendo que &quot;toda unanimidade é burra&quot;. Enquanto isso, continuo na minha jornada de tentar ler todos os poemas de Pessoa, ou melhor, de todas as pessoas do velho Pessoa.&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/09/as-pessoas-de-pessoa-e-as-minhas.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-KqgbAv0p4XJyymUTedlYvd-oPUHgy5XfAfZ0Exmb8Rh8aQkyQirlNyfDnSjLpfULg3tqEJKZC0ciTZUG3BX6swbvofkGOhJIQfZuLte3ad46lwCCOzjRSN0lCd7g1OsMOMMh3KSABBNQ/s72-c/Fernando_Pessoa_Heteron%C3%ADmia.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-3796938666160935</guid><pubDate>Mon, 16 Sep 2013 00:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-09-15T21:35:16.634-03:00</atom:updated><title>Indiferente, eu?</title><description>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOM-hVsonWFeKdIBA9scj65qOJHg7z41FrhGlqglnXaSNI0XCqxWZRcdwy0arWGxtqMisjDs0bQSPWMqaAW6lJTgbVKwJCGVqPXrnDpkHyiK5lpbDxliYcO3j5WPzhdeBpvsl9tpDXI4M/s1600/JORDAN-SYRIA-CONFLICT-REFUGEES.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;461&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOM-hVsonWFeKdIBA9scj65qOJHg7z41FrhGlqglnXaSNI0XCqxWZRcdwy0arWGxtqMisjDs0bQSPWMqaAW6lJTgbVKwJCGVqPXrnDpkHyiK5lpbDxliYcO3j5WPzhdeBpvsl9tpDXI4M/s640/JORDAN-SYRIA-CONFLICT-REFUGEES.jpg&quot; width=&quot;615&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot;&gt;Jovem em acampamento de refugiados sírios - KHALIL MAZRAAWI / AFP &lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;A gente se acostuma com tudo&quot;, é o que dizem. &quot;Só incomoda no começo, depois você se habitua&quot;. Acho que é uma das frases mais ouvidas por quem escolhe uma profissão que lida com a morte. Entre elas está a &quot;menos nobre&quot;: o jornalismo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Morte e sofrimento são parte do noticiário. &quot;Desgraça é o que vende&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
A verdade é que a gente fica balançado. Bom, pelo menos eu - mera iniciante - fico. No final da última semana eu me deparei com duas coisas que mexeram comigo, e elas se autocompletavam. Primeiro, o mero corte de uma foto para ilustrar uma matéria (é a foto que inicia o post). Depois, um texto publicado no site do New York Times que mexeu com os meus lados humana e fotógrafa &lt;i&gt;wannabe&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Apesar da fama de durona - até de coração de pedra já me chamaram -, não sou tudo que dizem, e fiquei com o coração apertado ao olhar repetidas vezes para a foto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Enquanto alguns repórter experientes dizem que é importante se distanciar do fato, outros defendem que é importante se envolver sim, que isso ajuda o texto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ajudando ou não, meu coração bateu mais apertado ao ver o menino da foto. A legenda original da agência dizia que ele vendia latas de atum e outros gêneros alimentícios. Olhava o rosto dele e me imaginava ali: fugida do meu país, temendo uma bomba iminente, sob o sol escaldante, tentando vender qualquer coisa para sobreviver. E pensei comigo: &quot;Em que merda de mundo vivemos&quot;. A Síria em guerra há dois anos. Os EUA querem pôr fim ao conflito com mais ataques. Mas, sem a intervenção, os sírios podem continuar em meio a um embate sem fim. É a velha história do &quot;entre a cruz e a espada&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &lt;a href=&quot;http://lens.blogs.nytimes.com/2013/09/09/the-shame-of-memory-haunting-war-photographers/?ref=world&amp;amp;_r=0&quot;&gt;texto do NYT&lt;/a&gt;&amp;nbsp;é justamente sobre um fotógrafo que vive a &quot;vergonha da memória&quot;, que diz ter chegado a muitos lugares parecendo ser o &quot;salvador da pátria&quot;, mas tudo que ele tinha era a câmera para registrar toda aquela miséria.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Diariamente o jornalismo se vê às voltas com isso. Um buraco na rua, a falta de saneamento são coisas simples. Uma reportagem ou duas e a coisa melhora. Mas a miséria, o sofrimento profundo, esse não tem série especial que resolva.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E coitados de nós, até nos calejarmos. Ainda que menos do que eles, sofreremos junto de cada um.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Abaixo, o documentário &quot;Abaixando a Máquina&quot;, com fotojornalistas contando como é cobrir os casos de violência e tragédia. É longo, mas vale a pena para entender que há seres humanos tanto na foto quanto por trás dela.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;461&quot; src=&quot;//www.youtube.com/embed/KkzP4-UqNB8&quot; width=&quot;615&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/09/indiferente-eu.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOM-hVsonWFeKdIBA9scj65qOJHg7z41FrhGlqglnXaSNI0XCqxWZRcdwy0arWGxtqMisjDs0bQSPWMqaAW6lJTgbVKwJCGVqPXrnDpkHyiK5lpbDxliYcO3j5WPzhdeBpvsl9tpDXI4M/s72-c/JORDAN-SYRIA-CONFLICT-REFUGEES.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-4157304415645404778</guid><pubDate>Mon, 24 Jun 2013 02:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-06-23T23:14:14.423-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amor</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">amores imperfeitos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">crônica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">desabafo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">desafios</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">jane austen</category><title>Crescer e amadurecer</title><description>Talvez um dia eu note que não sou tão madura quanto me julgue e, então, eu seja capaz de crescer e adquirir a maturidade necessária para ser uma pessoa segura de mim. Talvez aí se consolide na minha cabeça dura a noção de que &quot;o problema não é você, o problema sou eu&quot;. Talvez aí eu note que somos duas crianças brincando de vida enquanto nos julgamos adultos.&lt;br /&gt;
Quem sabe será nesse dia que eu entenderei -- e aceitarei -- plenamente seu jeito de ser. E verei que ele não precisa corresponder a um ideal criado na minha cabeça por filmes e fábulas que eu via quando criança. E saberei que não é preciso ser um dos heróis de romance para estar ao meu lado e me amar de verdade. Até Mr. Darcy falhou, não é mesmo?&lt;br /&gt;
Enquanto isso, é preciso lutar contra alguns fantasmas que assomam -- e assombram -- meus pensamentos, contra essa insegurança. Nem sempre se ganham as batalhas, mas ainda não é possível dar a guerra como perdida.&lt;br /&gt;
#MartaMedeirosStyle (mas com menos classe, é claro)</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/06/crescer-e-amadurecer.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-78379312921880125</guid><pubDate>Mon, 10 Jun 2013 02:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-06-09T23:34:48.981-03:00</atom:updated><title>Noites insones, dias sonolentos</title><description>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJaFppGSD3_YH_laCq96gYOmJj3M71HE7bJvO2T4BILas1zAWPzBnYWnvZI1Crag289oxTIhZtCkgjkhBwYv0ugiYA8a5jDfH6l_w-Yburryv5fck5vD0WLAASA5xeecytlIBShyzkFmkn/s1600/ins%C3%B4nia.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJaFppGSD3_YH_laCq96gYOmJj3M71HE7bJvO2T4BILas1zAWPzBnYWnvZI1Crag289oxTIhZtCkgjkhBwYv0ugiYA8a5jDfH6l_w-Yburryv5fck5vD0WLAASA5xeecytlIBShyzkFmkn/s1600/ins%C3%B4nia.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;Reprodução da internet&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quando a noite é passada em claro, o dia seguinte é cheio do sono que faltou quando devíamos estar na cama, de olhos fechados, no reino de Morfeu.&lt;br /&gt;
Quando a insônia nos vence, o sono nos derrota ao longo do dia seguinte.&lt;br /&gt;
Quando as madrugadas são insones, e os dias, regados a café, sobra pouco espaço para os sonhos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Alyne Bittencourt - 09/06/2013 (Noite)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Agora vejamos se consigo dormir.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/06/noites-insones-dias-sonolentos.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJaFppGSD3_YH_laCq96gYOmJj3M71HE7bJvO2T4BILas1zAWPzBnYWnvZI1Crag289oxTIhZtCkgjkhBwYv0ugiYA8a5jDfH6l_w-Yburryv5fck5vD0WLAASA5xeecytlIBShyzkFmkn/s72-c/ins%C3%B4nia.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5259847561718346905</guid><pubDate>Sun, 09 Jun 2013 01:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-06-08T23:21:07.586-03:00</atom:updated><title>Aonde você foi?</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjprnTmC_1Qx_apXilmqmw4vLQJzZFP1Xp27iPsEiCWiLUS3qCCy10yzRdkEBln7rAfUHZfj9JDYHWQTckoDp9mCsAP2tNMgXIwUsWEM91dAd4jbS0aDJpke0z6FvFYnYzr77a7TU3kyJNw/s1600/where&#39;d-you-go-fort-minor.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjprnTmC_1Qx_apXilmqmw4vLQJzZFP1Xp27iPsEiCWiLUS3qCCy10yzRdkEBln7rAfUHZfj9JDYHWQTckoDp9mCsAP2tNMgXIwUsWEM91dAd4jbS0aDJpke0z6FvFYnYzr77a7TU3kyJNw/s400/where&#39;d-you-go-fort-minor.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Meu ecletismo musical&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 11.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: PT-BR; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;– e a minha memória peculiar que às vezes traz coisas da época da carochinha, mas esquece o nome do ministro do esporte&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 115%;&quot;&gt;– e o momento pelo qual estou passando fizeram voltar à minha &lt;i&gt;playlist&lt;/i&gt; a música &quot;Where&#39;d Go&quot; do Fort Minor lançada em 2006 (!).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;A letra fala de um casal que se vê separado pela profissão do marido. A história foca principalmente em como a esposa se sente longe do amado, e de dificuldades &quot;bobas&quot;, como a falta de assunto quando o marido liga.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;De início, &quot;Where&#39;d Go&quot; me veio à lembrança pela descrição de como a mulher se sentia. &quot;Somedays I feel like shit, somedays I wanna quit and just be normal for a bit&quot;. E como esse trecho tem feito sentido pra mim nos últimos tempos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;Hoje, porém, cantarolando os versos de Mike Shinoda, &quot;co-vocalista&quot; do Linkin Park, pela enésima vez, notei que outra parte&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 115%;&quot;&gt;– retirada do contexto original&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 115%;&quot;&gt;– também reflete bem este momento. Desabafando em relação à saudade do marido, a mulher diz: &quot;Where&#39;d go? I miss you so. Seems like it&#39;s been forever that you&#39;ve been gone. Please come back home&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;A diferença é que, em vez de estar atrás do meu companheiro, é a mim mesma que procuro. &quot;Aonde você foi? Sinto tanto sua falta. Parece que você se foi há séculos. Por favor, volte pra casa&quot;. Para onde terá ido a Alyne &quot;de sempre&quot;? Aquela que sonhava, que acreditava em um &amp;nbsp;mundo melhor e achava que a política ainda tinha jeito. A menina que queria fazer jornalismo mesmo sem fazer ideia de como era uma redação de veículos de rádio, impressos, on-line ou televisionados.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;As poucas certezas que restaram após as desilusões que a gente &quot;aprende&quot; na faculdade começam a se esvair depois que chegamos ao mercado. Tudo é questionável. E a garotinha de olhos brilhantes parece se afastar, ainda que esses mesmos olhos ainda se encham de brilho ao ver a generosidade de alguns grandes nomes da comunicação sendo tão gentis com quem está começando e com aqueles que os cercam.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;O jeito é repetir as palavras de Mike Shinoda: &quot;POR FAVOR, VOLTE PARA CASA!&quot;, menina das certezas. Você faz falta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;450&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/-zZE0SrkyNE&quot; width=&quot;600&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/06/aonde-voce-foi.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjprnTmC_1Qx_apXilmqmw4vLQJzZFP1Xp27iPsEiCWiLUS3qCCy10yzRdkEBln7rAfUHZfj9JDYHWQTckoDp9mCsAP2tNMgXIwUsWEM91dAd4jbS0aDJpke0z6FvFYnYzr77a7TU3kyJNw/s72-c/where&#39;d-you-go-fort-minor.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5612134181535707477.post-5275426618658437989</guid><pubDate>Tue, 04 Jun 2013 03:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-06-04T00:55:18.949-03:00</atom:updated><title>(In) Certezas</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-Qyn6MXXjTjn3wckeMwWfBccrmX3TQNiLg0aOxw7iOuWgx2cmNgV6e6KfUs9tzj4htZJODAWqwwdS7cP-pd90o82Z8wLm5P7d_jU5cEMweLTiPu9UOL2eqVyP3pOn0LfiwPunJhGVOoa_/s1600/incerteza-d%C3%BAvida.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-Qyn6MXXjTjn3wckeMwWfBccrmX3TQNiLg0aOxw7iOuWgx2cmNgV6e6KfUs9tzj4htZJODAWqwwdS7cP-pd90o82Z8wLm5P7d_jU5cEMweLTiPu9UOL2eqVyP3pOn0LfiwPunJhGVOoa_/s400/incerteza-d%C3%BAvida.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O mundo da psique humana é, de fato, fascinante, deve ser por isso que existem tantos psicólogos e tantos curiosos do assunto. A minha psique, pelo menos, com o perdão da falsa modéstia, é curiosamente fascinante nos seus mais ínfimos detalhes. Mas estes são assuntos para outro post.&lt;br /&gt;
Um dos pontos curiosos da minha psique é sua capacidade de mutação, nem sempre compreensível, é claro.&lt;br /&gt;
Quem diria que a moça das certezas absolutas se encheria de questionamentos a essa altura do campeonato? É que não contaram para a digníssima que não existem certezas absolutas. &quot;O mundo gira, vacilão roda&quot; e, acrescentaria eu, certezas desmancham no ar.&lt;br /&gt;
Não sou mais a adolescente de 15 anos com tudo pago pelo pai (não que eu agora me sustente), que queria ser &quot;redatora de jornal&quot; sem nem saber o que isso quer dizer, e que não fazia ideia do custo pra manter uma casa. Com os sonhos de mudar o mundo e &quot;denunciar a realidade&quot; (quem nunca?), foi-se também a pedra fundamental da minha convicção: quero ser jornalista.&lt;br /&gt;
Com o tempo racionado e a noção de que um dia pretendo realizar o desejo de ser mãe (e que minha vida será diferente da que minha mãe teve e, portanto, meus filhos podem não contar com avós-babás), ficou evidente que a carreira de jornalista pode ser um pouco cruel com esses projetos oníricos. Com as crises de ansiedade ficou flagrante que o stress da redação é bom, o café também (às vezes), mas que a conta pode ser cara no fim do mês.&lt;br /&gt;
O coração bate forte com a notícia, com o nome no site ou na página do jornal. Mas &quot;quanto vale o amor?&quot;, como diria a música?&lt;br /&gt;
Já diziam os sábios do NX Zero (porque Chico Buarque não tá com nada): &quot;Entre razão e emoção a saída é fazer valer a pena&quot;. Não sei se ainda consigo separar razão e emoção. O que eu tenho certeza é que tenho lutado para fazer valer a pena cada minuto, cada segundo passado perto de grandes mestres desse que já foi meu sonho dourado e que, independente de qualquer coisa, será sempre minha paixão.</description><link>http://the-littlebox.blogspot.com/2013/06/in-certezas.html</link><author>noreply@blogger.com (Alyne Bittencourt)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-Qyn6MXXjTjn3wckeMwWfBccrmX3TQNiLg0aOxw7iOuWgx2cmNgV6e6KfUs9tzj4htZJODAWqwwdS7cP-pd90o82Z8wLm5P7d_jU5cEMweLTiPu9UOL2eqVyP3pOn0LfiwPunJhGVOoa_/s72-c/incerteza-d%C3%BAvida.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>