The Nepal Tucson

हृयाप्पी बर्थडे अरूणिमा

2010-08-20T19:43:00.000-07:00

नायिका अरूणिमा लम्साल आज देखी २९ बर्षकी भएकी छिन् । २०३८ साल भदौ ४ गते बिराटनगरको कोशी अञ्चल अस्पतालमा जन्मिएकी नायिका लम्साल आफ्नो जन्म दिन मनाउन आज काठमाण्डौ र्फकदै छिन् । चलचित्र 'बजार' को सुटिङको लागि ९ दिन अघि जोमसोम पुगेकी नायिका लम्साल शुक्रबार बिहान १० बजेको समयमा पोखरामा थिइन् । टेलिफोनबाट जानकारी दिदै लम्सालले भनिन् "अबको केही समयपछी काठमाण्डौ आउँदै छौ ।" बर्थडेको मनाउने त्यस्तो कुनै तयारीमा नरहेको भन्दै लम्सालले काठमाण्डौ आईपुगेपछी भने सायद सेलिब्रेट गर्न सकिने सम्भावना रहेको बताईन् । बर्थडेको लागि त्यस्तो केही नसोचिएको भन्दै उनले 'पहिला काठमाण्डौ पुगौ अनि त्यसपछी सेलिब्रेट गर्न कति बेर लाग्छ र' भन्दै जवाफ दिइन् । यदि तपाई नायिका अरूणिमा लम्साललाई जन्मदिनको शुभकामना दिन चाहानु हुन्छ भने तलको कमेन्ट बक्समा गएर शुभकामना दिन सक्नु हुन्छ । नायिका अरूणिमा लम्साललाई http://thenepaltucson.blogspot.comको तर्फबाट जन्मदिनको हार्दिक शुभकामना

फरिया र चोलीमा रेजिनाको द्वन्द

2010-08-16T18:57:00.000-07:00

फरिया र चोली लगाएर नायिकाले फाईट गरेको सायद सुन्नु या देख्नु भएको छैन होला । मंगलबारबाट छायाँकन शुरू गर्न लागिएको चलचित्र 'चम्पा चमेली' मा यहि पहिरनका साथ नायिका रेजिना उप्रेतीले द्वन्द गर्ने भएकी छिन् । राजुध्वज राणाले निर्देशन गर्न लागेको सो चलचित्रको भोली मंगलबारबाट त्रिशुली वरपरका स्थानहरूमा छायाँकन हुँदैछ । नारायण मैनालीले निर्माण गर्न लागेको चलचित्रमा रेजिनाको साथमा राजेश हमाल, शोभिता सिंखडा लगायतका कलाकारहरूले अभिनय गर्ने भएका छन् । दिदी बहिनीको कथामा आधारित रहेर निर्माण गर्न लागिएको उक्त चलचित्रमा हरी लम्सालको संगीत रहने छ । फरिया र चोली लगाएर नायिकाले फाईट गरेको सायद सुन्नु या देख्नु भएको छैन होला । मंगलबारबाट छायाँकन शुरू गर्न लागिएको चलचित्र 'चम्पा चमेली' मा यहि पहिरनका साथ नायिका रेजिना उप्रेतीले द्वन्द गर्ने भएकी छिन् । राजुध्वज राणाले निर्देशन गर्न लागेको सो चलचित्रको भोली मंगलबारबाट त्रिशुली वरपरका स्थानहरूमा छायाँकन हुँदैछ । नारायण मैनालीले निर्माण गर्न लागेको चलचित्रमा रेजिनाको साथमा राजेश हमाल, शोभिता सिंखडा लगायतका कलाकारहरूले अभिनय गर्ने भएका छन् । चलचित्रमा नायिका रेजिनाले 'चम्पा' को भुमिका निर्वाह गर्दैछिन् भने चमेलीको भुमिकामा नयाँ नायिका देखा पर्दैछिन् । यता नायक राजेश भने अन्याय अत्याचारको बिरूद्वमा आवाज उठाउने युवकको भुमिकामा देखा पर्दैछन् । प्राय चलचित्रमा आधुनिक पहिरनमा देखिएकी नायिका सोभिता पहिलो पटक घाँघर लगाएर अभिनय लागेकोले आफ्नो लागि यो नयाँ अनुभव रहने बताईन् । उनले भनिन्, ' म घाँघरमा कस्ती देखिन्छु भनेर आँफैलाई हेर्न मन लागेको छ ।' चलचित्रको कथा पूर्ण रूपमा गाउँले परिबेशमा केन्द्रित छ ।

आलोक सिडी चढाउन मुक्तिनाथ प्रस्थान

2010-08-10T18:44:00.002-07:00

आफ्नो भाकल पूरा गर्न निर्देशक आलोक नेम्वाङले मुक्तिनाथ बाबालाई सिडी चढाउदैछन् । समुद्र सतहबाट ३,७१० मिटरको उचाईमा मुस्ताङको रानीपौवा नजिकै रहेको मुक्तिनाथ बाबाको मन्दिरमा चलचित्र कोही मेरोको गिती एल्बमको सिडी उनले भाकल गरे अनुरूप आज मंगलबार चढाउदैछन् । एक सहकर्मीकासाथ काठमाण्डौबाट जोमसोम हुदै मुक्तिनाथ प्रस्थान गर्नु अघि उनले सो जानकारी दिएका हुन ।

छोटो समयमा नेपाली निर्देशकहरूको भिडमा छुट्टै पहिचान बनाउन सफल भएका यि धार्मिक निर्देशकद्धारा निर्देशित दोस्रो चलचित्र

कोही मेरो' को छायाकंन पनि सोही क्षेत्रमा भएको भन्दै उनले 'कोही मेरोको प्रदर्शन अगाडी एक चोटी त्यहाँ दर्शन गर्न आउने बाचा' गरेका थिए । जस अनुरूप आगामी भदौको पहिलो साता चलचित्र प्रदर्शनमा आउने भएपछी उनी आफ्नो त्यो वाचा पूरा गर्न त्यसतर्फ हानिएका हुन ।

अष्ट्रेलियामा एकैसाथ तीन नेपाली चलचित्र

2010-08-08T18:45:00.002-07:00

काठमाडौ, श्रावण २३ - अष्ट्रेलियाका सिनेमाघरहरुमा एकैसाथ तीनवटा नेपाली चलचित्र प्रदर्शन हुने भएको छ । ग्रेटर युनियन सिनेमा हल अन्तर्गत पर्थ मेलवर्न र क्यानबेराबाट एकैसाथ नेपाली चलचित्र प्रदर्शन गरिन लागिएको ग्रेटर युनियनले जनाएको छ ।

१२ अगष्ट बिहिबारबाट प्रदर्शन हुने ती नेपाली चलचित्रमा बिकास आचार्यद्धारा निर्देशित नाइ नभन्नु ल पर्थबाट, निरक पौडेलद्धारा निर्देशित कुशुमे रुमाल मेलवर्नबाट र संजय श्रीनिवासद्धारा निर्देशित गड लिभ्स इन दि हिमालयज क्यानबेराबाट प्रदर्शन हुने भएको छ ।

अष्ट्रेलियाका बिभिन्न शहरहरुमा रहेका ग्रेटर युनियन सिनेमा अन्तर्गतका हलहरुमा उक्त तीन चलचित्र दैनिक चार शोमा केही सातासम्म प्रदर्शन हुने भएको हो । अगष्ट १२ तारिख बिहिबारबाट दैनिक रुपमा प्रदर्शन हुने नाइ नभन्नु ल पर्थमा दुइ सातासम्म चल्ने छ । त्यस्तै सोही दिनबाट मेलवर्नमा कुशुमे रुमाल र क्यानबेरामा गड लिभ्स इन दि हिमालयज प्रदर्शन हुनेछन् ।

यी तीन नेपाली चलचित्रलाई सोलाङ्चर नामक व्यवसायीक कम्पनीले अष्ट्रेलियामा प्रदर्शनका लागि ल्याएको हो । नेपाली सिनेमालाई बिदेशी बजारमा व्यवसायीक विस्तार गर्ने उदेश्यले यस कार्यको थालनी गरेको कम्पनीका डाइरेक्टर रन्जन बैद्यले बताए । उनले भने, 'विदेशमा बस्ने नेपालीहरुका निम्ति मनोरन्जन पनि हुने र नेपाली फिल्मले बिदेशी बजारमा स्थान पनि लिनसक्ने देखेर यस कामको शुरुवात गरेका हौं ।' सोलाङ्चरले नेपाली दर्शकहरुले रुचाएमा महिनाको एक नेपाली सिनेमा देखाउने लक्ष्य बोकेको छ ।

अष्ट्रेलियाका प्रमुख शहर मेलवर्न, सिड्नि, ब्रिसबेन, क्यानबेरा, एडिलेड तथा पर्थमा नेपालीहरुको बसोबास बढी पाइन्छ । यीनै शहरहरुमा नेपाली फिल्म पालैपालो एक देखी तीन सातासम्म चलाउने सोलाङ्चरले जनाइएको छ । अष्ट्रेलियामा ५० हजारभन्दा बढी नेपाली रहेको अनुमान रहेको छ ।

रातभरि थुनिए राजबहादुर

2010-08-07T14:35:00.000-07:00

काठमाडौ, श्रावण २२ - पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहका ज्वाई राजबहादुर सिंहलाई काठमाडौं प्रहरीले शुक्रबार रातभर हिरासतमा राखी रिहा गरेको छ । सिंह ज्ञानेन्द्र शाहकी छोरी प्रेरणाका श्रीमान् हुन् । दरबारमार्गस्थित याक एन्ड यती होटल परिसरमा रहेको प्लेटिनियम डिस्कोबाट मध्यराति एक बजे सिंहलाई प्रहरीले पक्राउ गरी शनिबार बिहान ८ बजे छाडेको हो । हनुमानढोकाबाट चेकिङमा निस्किएको प्रहरी निरीक्षक हरिबहादुर बडुवालको नेतत्वको टोलीले मादक पदार्थ सेवन गरी होहल्ला गरको अभियोगमा सिंहलाई पक्राउ गरेको हो । डिस्कोभित्र सिंहसंगै नाचगान र मादक पदार्थ सेवन गरिरहेका ६ युवती र १४ युवक पनि पक्राउ परेका थिए । प्रहरीले हिरासतमा राख्नुअघि सिंह र उनीस“गै पक्राउ गरेका सबैलाई मादक पदार्थ सेवन गरेको यकिन गर्न अस्पतालमा लगी चिकित्सकीय परीक्षणसमेत गरेको थियो । प्रहरीले काठमाडौंभित्र सामान्य रेस्टुरेन्टहरू ९ बजे, डान्स र डिस्कोहरू १२ बजेभित्र बन्द गरिसक्नुपर्ने गरी समय तोकेको छ । पटक-पटक सम्झाउँदा पनि तोकिएको समयमा डिस्को बन्द नगरेपछि हनुमानढोका, नगर प्रहरी र दरबारमार्गको तीनवटा भ्यान एकसाथ लगेर पचासौं प्रहरीले डिस्को सञ्चालकसहित सबैलाई पक्राउ गरेका थिए । काठमाडांै परिसरस्थित एक प्रहरी निरीक्षकका अनुसार सिंहसहित पक्राउ परेकाहरूमा इन्द्रध्वज कार्की, अमिर महर्जन, वासुदेव भट्ट, सन्तोष रायमाझी, महोम्मद नमजित, विजय श्रेष्ठ, गौतम सिंह, मनोहर कोइराला, रत्न लामा, सञ्जय रायमाझी, र्सर्ूय गुरुङ र जयबहादुर गुरुङ छन् । त्यस्तै, लीला लामा, छेला लामा, लेनिना दंगाल, खुमबहादुर गुरुङ र सुस्मिता ढकाल पनि पक्राउ परेका थिए । सिंहलाई हिरासतमा राख्न लागेको थाहा पाएपछि पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र निकटका प्रभावशाली व्यक्तिहरूले राति नै छुटाउन प्रयास गरेका थिए । तर काठमाडौं प्रहरी प्रमुख रमेश खरेलले 'कानुनअगाडि सबै समान हुन्छन्' भन्दै अडान लिएका थिए । शनिबार बिहानैदेखि विभिन्न क्षेत्रबाट व्यापक दबाब परेपछि प्रहरीले उनीहरूलाई छाडेको थियो । चार जनालाई भने शनिबार दिनभर हिरासतमा राखी अपराह्न छाडिएको थियो । रिहा गरिएका सबैलाई प्रहरीले 'आइन्दा यस्ता घटनामा संलग्न नहुने' कागज गरी छाडेको हो । सिंह प्लेटिनियम डिस्कोस“गैको रोयल क्यासिनोका मालिक हुन् । प्रहरीले सिंहसहित पक्राउ गरेका सबैलाई हनुमानढोकास्थित भुई तलाको हिरासतमा अन्य अभियुक्तहरूसँगै राखेको थियो । उनलाई हिरासतमा राख्नुअघि र छाड्ने क्रममा दुइ घन्टाभन्दा बढी समय हत्कडी लगाइएको थियो । सिंह रिहा हुने सूचना पाएपछि उनलाई लिन रोयल क्यासिनोका र केही आफन्तहरू शनिबार बिहान हनुमानढोका पुगेका थिए । पूर्वराजाका ज्वाई सिंहलाई शनिबार राति पक्राउ गरेर बिहान छाडेका औपचारिक सूचना प्रहरी मुख्यालयको अप्रेसन कक्षले माथिल्लो निकायमा बिहान सबैलाई फोन गरिदिएको थियो । घटनाबारे थाहा पाएपछि मुख्यालयकै केही अधिकृतहरूले उनलाई सामान्य घटनाक्रममै थुनेकामा आपत्ति जनाएका थिए । सिंह केही समययता माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालको नेतृत्वमा सरकार बनाउन मधेसी सांसदहरूलाई फकाउन लागेको खबर सञ्चार माध्यमहरूबाट र्सार्वजनिक भएको थियो । उनी हालै सविधानसभामा दुइ सभासद रहेको जनता दलमा प्रवेश गरेका छन् ।

भारतीय प्रधानमन्त्रिको विशेश दूतका रुपमा श्याम शरण नेपाल मा, आझै देखी भेट सुरु।

2010-08-04T10:50:00.001-07:00

भारतीय पुर्व विदेश सचिव श्याम शरण ले नेपाल को जारी गतिरुध को अन्त को लागि आफु नेपाल आएको बताउनु भएको छ। दुई दिने भ्रमण् को लागि आफु नेपाल आए लगत्त त्रिभुवन भुवनेस्थलमा संचार कर्मी हरु संघ शरणले आफु भारतीय प्रधानमन्त्री मन मोहन सिंहको विशेश दुतका रुपमा नेपाल आएको स्पश्ट पार्नु भयो। राजनीतिक संकट गहिरिदै जाँदा नेपाल आएका श्याम शरणले राजनीतिक दलका नेता हरु संघ को बैठक पछी समाधान निस्कने मा आफु विश्वस्थ रहेको बताउनु भयो ।

१४ बर्षमा नै कौमार्य गुमाएकी एंजेलिना

2010-08-03T20:58:00.000-07:00

बिश्व प्रसिध्द अभिनेत्री एंजेलिनाको बारेमा प्रकासित पुस्तक ‘एंजेलिना एन अनऑथोराइज्‍ड बॉयोग्राफी’ मा उनले १४ बर्षको उमेरमा नै कौमार्य गुमाएको खबर प्रकाशनमा आए देखी उनी फेरी एक पटक चर्चाको शिखरमा पुगेकी छिन्। उनको बारेमा निस्केको यस पुस्तकमा उनलाइ यस्तो कार्यका लागि उनकै आमा मार्चलाइनले प्रोत्‍साहन गैर्ने समेत खुलासा गरिएको छ। यूएसए टूडेका अनुसार उनलाइ उनकी आमा मार्चलाइनले बच्चै देखी मास्‍टर बेड रूम दिने गरेको थियो जँहा उनी आफ्नो केटासंग खुलेर समय बिताउन सक्दथिन्। एंजेलिना को नाम हलिउडका चर्चित नायक लियोनारदो डी कैपरियोसंग पनि जोडिएको थियो। एक समय यी दुइलाइ संगै नुहाइरहेको सबैले देखेका थिए। उक्त किताबमा एंजेलिनाको आमा मार्चलाइनले आफ्नो श्रीमान जोन व्हाइटसंग अल्लगिएपछी उनले एंजेलिनालाइ आफ्नो जीवनबाट टाढा राखेकी थिइन। उक्त घट्ना सन १९७६ मा भएको थियो। यसपछी उनको आमा प्रोड्यूसर बिल डे संग बस्न थालेकी थिइन।

Angelina Jolie An Unauthorized

2010-08-03T20:46:00.000-07:00

British tabloid journalist Andrew Morton, who wrote a controversial unauthorized biography of Princess Diana, has turned his attention to another high-profile woman, Angelina Jolie. His book is the aptly titled "Angelina: An Unauthorized Biography." And "unauthorized" is the key word, our reviewer Adam Tschorn writes, because "none of the principal players in the tale, which begins in 1950 with the birth of her mother Marcia Lynne Bertrand and ends earlier this year with her charity work in Haiti, appear to have cooperated with him. Among his most relied-upon, on-the-record sources seem to be a former babysitter of the Voight children and Angelina's alleged one-time drug dealer." If there's anyone to blame here, according to this book, it's the parents, since the bitter relationship between actor Jon Voight and Marcia Lynne (later Marcheline) Bertrand runs as a subplot throughout. Her father left Bertrand for another woman when Angelina was 2, and her mother/manager is portrayed as vacillating between being a laissez-faire hippie mother and a pushy sort of stage mom who, according to Morton, tried — among other things — to push her daughter into a relationship with Mick Jagger. The book also reports, in addition to two marriages — first to actor Jonny Lee Miller and later to [Billy Bob] Thornton (who happened to be engaged to Laura Dern at the time) — Jolie's pursuit by a besotted Timothy Hutton, a near-romantic encounter with Gary Sinise and a relationship with model Jenny Shimizu. And then there's the fireball of fame that is "Brangelina" — which Morton suggests was at least sparked, if not fully kindled, while Pitt was married to "Friends" star Jennifer Aniston. (Morton, who knows his way around a nuance, implies with as much certainty as he can muster that they were fully engulfed early on.) Tschorn finds the book propulsive and readable. Like salt -- the substance, not the new Jolie film -- "Angelina," he writes, fulfills a craving.

Related Post :

१४ बर्षमा नै कौमार्य गुमाएकी एंजेलिना

अमेरिकाको टेक्सासमा कार दुर्घटना, एकको मृत्यु

2010-07-31T13:01:00.000-07:00

अमेरिकाको टेक्सासमा कार दुर्घटना हुँदा ललितपुर बागडोलका २६ वर्षीय विपिन थापाको मृत्यु भएको छ । गत आइतबार विहान अन्दाजी सवा एक बजे टेक्सासस्थित अर्विङ नजिकै स्थानीय हाइवे १८३ र १६१ को इन्टरसेक्सन नजिकै कार दुर्घटना हुँदा थापाको मृत्यु भएको हो । विपिनसँगै यात्रा गरिरहेका अर्का एक युवा भने अवस्था सामान्य छ । पाटन बागडोल निबासी विपिन युनिभर्सिटी अफ टेक्सासमा स्नातकोत्तर अध्ययन गर्न ६ वर्षअघि अमेरिका पुगेका थिए । मृतकका बाबु भने केयर इन्टरनेशनल अन्तर्गत तान्जानियामा कार्यरत हुनुहुन्छ । मृतकका नातेदारका अनुसार विपिनले चलाइरहेको कारको सन्तुलन गुमाउँदा दुर्घटनामा परेको थाहा भएको छ । शवलाई नेपाल पठाउने तयारी भइरहेको टेक्सासबाट हाम्रा सहकर्मिले जानकारी दिनुभयो ।

पूर्वराजाका ज्वाईँ सिंह माओवादी अध्यक्षलाई सघाउँदै !

2010-07-30T10:30:00.000-07:00

पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहका छोरीज्वाईँ राजबहादुर सिंहले प्रधानमन्त्रीमा माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालका पक्षमा बहुमत पुर्‍याउन सभासद् खरिद गरेर भएपनि सघाउने कार्यमा लागेको भारतीय अखवार टाइम्स अफ इण्डियाले उल्लेख गरेको छ । त्यति मात्र होइन, उक्त अखवारले सिंहको उक्त कार्यले भारतलाई चिन्तित् तुल्याएकोसमेत जनाएको छ । माओवादी अध्यक्ष दाहाल र कांग्रेस संसदीय दलका नेता रामचन्द्र पौडेलबीच प्रधानमन्त्रीको लागि तेस्रो चरणको निर्वाचन सोमबार हुनुअघि भारतको संस्थापना पक्षधर मानिएको अखवारले यस्तो समाचार सम्प्रेसण गरेको हो । सिंहले माओवादीलाई सघाउन साना दलका सभासद्हरुलाई किन्न खोजेको आरोप लगाइएको छ । सिंहले व्यक्तिगत पहलमा वा ससुराको सहयोगमा यो सब गरिररहेको भन्ने स्पष्ट हुन नसकेको अखवारले उल्लेख गरेको छ । माओवादी अध्यक्ष दाहालका पक्षमा बहुमत पर्‍याउन उनले १० देखि १५ सभासद्को समर्थन लिने प्रयास गरिरहेको समाचारमा छ । स्रोतका अनुसार, स्वतन्त्र रुपले भारत भ्रमण गर्दै आइरहेका ज्ञानेन्द्रको सरकारसँग कुनै खालको सम्पर्क छैन । उसको भारतको विपक्षी दल भारतीय जनता पार्टीसँग भने सानिध्यता रहँदै आएको छ । नेपालमा राजतन्त्रको पुनर्स्थापनाको कुनै संभावना बाँकी नरहेकाले के पाउने आशमा दरबारले माओवादीलाई सघाइरहेको छ भन्ने स्पष्ट हुन सकेको छैन । नेपाली राजनीतिका सबभन्दा ठूला खेलाडीको रुपमा देखा परेका माओवादीलाई सघाएर भारतीय राजपरिवार झै उनीहरुले पनि मुलुकमा राजनीतिक महत्व खोजी गरिरहेको हुनसक्ने समाचारमा जनाइएको छ । भारतसँग सहज सम्बन्ध नभएको माओवादीले उनीहरु मार्फत केही खोजिरहेको हुनसक्ने समाचारमा जनाइएको छ । अहिलेसम्मको स्थिति हेर्दा भारतले भने शाही परिवारको यो प्रयासलाई स्वागत गर्ने अवस्था नरहेको समाचारमा जनाइएको छ ।

Sunil's Name On Jharna's Hands ( झरनाको हातमा सुनिलको नाम)

2010-07-27T09:37:00.000-07:00

श्रीमतीको हातमा श्रीमानको नाम लेखिनु कुनै नौलो कुरा होइन । तर नायिका झरना थापाको हातमा चलचित्र निर्माता एवं उनका श्रीमान सुनिल कुमार थापाले आफ्नो नाम लेखिदिएका छन् ।

'साउन महिनामा मेहेन्दी लगाउने परम्परा अनुरूप आफुले घरमा मेहेन्दी लगाईरहेको बेला सुनिल जी आईपुग्नु भयो अनि उहाँले आफ्नो नाम मेरो हातमा लेखिदिनु भयो, तर मैले केही भन्न सकिन' नायिका थापाले बताईन् । यध्पी दायाँ हातको पञ्जामा sunil लेखिएको नाम प्रति आफ्नो 'आपत्ती नरहेको भन्दै बरू रमाईले भएको' झरनाले बताईन ।

It's not something new to have husband's name on wife's hands. But the Movie Creator or her husband Sunil Kumar Thapa himself wrote his name on Jharna Thapa's hands."It's the tradition for women to put tattoos(mehndi) on their hands in the month of Shrawan (July).That's why when I was putting tattoos (mehndi) on my hands, Mr Sunil came there and wrote his name on my hands by tattoos,but I couldn't say nothing.Nothing really matters even if he put his name on my hands, instead it's fun..." she said.

Woman Sold In Capital ( राजधानीमा बेचिएकी चेली)

2010-07-25T11:25:00.000-07:00

करिब सात बर्ष अगाडी निर्माण सम्पन्न भएको चलचित्र 'संघर्ष जिन्दगीको' शुक्रबारबाट राजधानीका हलहरूमा प्रदर्शन भएको छ । जेएस फिल्म्सको ब्यारनमा किरण बज्राचार्यको प्रस्तुति रहेको यो चलचित्रमा राजेश हमाल, विपना थापा, सिर्जना बस्नेत, दीपकराज गिरी, टीका पहाडी लगायतका कलाकारहरूले अभिनय गरेका छन् ।

विष्णु याक्चा, अमर कुरुम्वाङ, दिनेश याक्चा, राम याक्चा, असिम याक्चाले संयुक्त लगानी गरेको सो चलचित्रको निर्देशन विनोद सेरेङले गरेका हुन् । चेलिवेटी बेचविखनमा आधारित नारीप्रधान यो चलचित्रका लेखक पनि निर्देशक स्वयं रहेका छन् । बम्बईमा बेचिएकी चेलीले भोग्नु परेका संघर्षका कथाहरूलाई यस चलचित्रमा उठान गरिएको छ ।

The Nepali movie "Sangharsha Jindagiko" created 7 years before has been demonstrated from Friday in the Capital's theaters.In the JS Films Production presented by Kiran Bajracharya starring Rajesh Hamal,Bipana Thapa, Shrijana Basnet, Dipak Raj Giri and Tika Pahadi .
Vishnu Yakcha,Amar Kuruwang,Dinesh Yakcha, Ram Yakcha and Ashim Yakcha incorporated movie directed by Binod Sereng. Based on ladies and daughter selling female head this movie's author himself starred as a hero.This movie's story is based on a woman sold in Bombay.

विद्रोहमा संलग्न १३ प्रहरीलाई सातवर्ष कैद

2010-07-23T09:44:00.000-07:00

७ साउन, काठमाडौं । दङ्गा नियन्त्रण प्रहरी गण नेपालगञ्जमा भएको विद्रोहमा संलग्न ४९ जना प्रहरीमध्ये १३ जनालाई विशेष प्रहरी अदालत सुर्खेतले सातवर्ष कैद सजाय सुनाएको छ ।

क्षेत्रीय प्रहरी विशेष अदालत सुर्खेतका प्रमुख सहन्यायाधिवक्ता प्रेमकुमार गिरी, प्रमुख जिल्ला अधिकारी वीरेन्द्रबहादुर बानिया र मध्यपश्चिमका प्रहरीनायब महानिरीक्षक दिनकरशंशेर राणाको संयुक्त इजलासले विद्रोही प्रहरीका नाइके धनबहादुर

विकसहित १३ जनालाई सातवर्ष कैद गर्ने फैसला गरेको हो । साथै अदालत विद्रोहमा संलग्न प्रहरीनायब १४ जनालाई २ वर्षको तलब बराबरको जरिवाना र २२ जनालाई एकवर्ष बराबरको तलब जरिवाना गरेको छ ।
सातवर्ष कैद सजाय पाउनेहरूमा प्रहरी हबल्दार खुसीराम चौधरी, डम्बरबहादुर चौधरी, खड्कबहादुर बुढाथोकी, मोतीबहादुर जिसी, टेकबहादुर ऐर र खड्कबहादुर खड्का रहेका छन् ।
२०६५ असार २८ गते दङ्गा प्रहरी गणमा सशस्त्र विद्रोह गरेको अभियोगमा प्रहरीले ४५ जना प्रहरीलाई हिरासतमा राखी प्रहरी विशेष अदालत नेपालगञ्जमा मुद्दा चलाएको थियो ।

इराकमा करिब ३० हजार नेपालीको जागिर धरापमा

2010-07-23T09:41:00.000-07:00

७ साउन । इराकमा कार्यरत करिब ३० हजार नेपाली र फिलिपिनीलाई १८ दिनभित्र कामबाट हटाउन अमेरिकी केन्द्रीय कमान्डले सबै कम्पनीलाई आदेश दिएको छ। यो आदेशले इराकमा कार्यरत सबै नेपाली र फिलिपिनी कामदारहरु निकालिने भएका छन ।

कमान्डले भदौ २ भित्र आफ्ना कामदार अमेरिका, अन्तर्राष्ट्रिय, स्थानीय र सम्बन्धित देशको कानुनअनुसार छ वा छैन भन्ने सुनिश्चित गर्न लागेको हो । कानुनअनुरुप नभएका कामदारलाई काम लगाउने कम्पनीलाई तत्काल कडा कारबाही गर्ने केन्द्रीय कमान्डले जनाएको छ। नेपाली तथा फिलिपिनी सरकारले आफ्नो नागरिकलाई इराक भ्रमणमा प्रतिबन्ध लगाएका र उक्त देशका सबै कामदारहरु को उपस्थिती दुवै देशको

कानुन बिपरित हुने पनि जनाइएको छ। यो निर्णय उल्लंघन गर्ने कम्पनीलाई कडा दण्ड गर्ने र बिदेशी कम्पनीका हकमा भुक्तानी रोक्ने र कालो सूचीमा राखिने जनाइएको छ। स्वदेश फर्कन चाहनेलाई बहिर्गमन भिसा उपलब्ध हुने इराकस्थित अमेरिकी दूतावासले जनाएको छ।

वैदेशिक रोगजारीकोलागि इराक पुगेका १२ नेपालीको सुन्नी अतिवादी संगठन इस्लाम अल सुन्नाले गरेको अपहरण र हत्यापछि सरकारले नेपालीलाई इराक जान प्रतिबन्ध लगाएको भएपनी त्यहाँका विभिन्न कम्पनीका ३० हजार भन्दा बढी नेपाली रोजगारीमा रहेको अनुमान छ। अमेरिकि यो निर्णयले ३० हजार नेपालीको साथै नेपालकै अर्थतन्त्रमानै अशर पर्ने पक्का छ ।

चीनमा कलाकारको ओईरो लाग्ने

2010-07-23T09:14:00.000-07:00

नेपाल-चीन कुटनीतिक सम्बन्ध स्थापनाको ५५ औं वर्षगाँठमा सहभागी हुन अभिनेता राजेश हमाल र अभिनेत्री करिश्मा मानन्धर बेइजिङ प्रस्थान गर्दैछन् ।

१८ साउनमा दूतावासले आयोजना गर्ने विशेष कार्यक्रमका लागि अभिनेता हमाल र अभिनेत्री मानन्धर सहित करिब डेढ दर्जन कलाकारलाई निम्तोपत्र दिईएको छ । दूतावासले उक्त दिन बेइजिङमा मुनामदन नाटक प्रदर्शनका लागि निर्देशक सुनिल पोखरेलसहित करिब

डेढ दर्जन कलाकार पनि निम्ता दिएको छ ।

दुई देशबीच सन् १९९५ मा सांस्कृतिक सहयोग सम्बन्धी एक सम्झौता भएपछि हरेक वर्ष सांस्कृतिक आदानप्रदान हुँदै आएका छन्। कुटनीतिक सम्बन्ध स्थापनाको पचासौं वर्षगाँठको सन्दर्भमा काठमाडौंस्थित चिनियाँ दूतावासले जुन २००५ मा एक सातासम्म ‘चाइना फेस्टिभल' आयोजना गरेको थियो। डेढ महिनाअघि बेइजिङमा संगीतकार अम्बर गुरुङको ‘अम्बर साँझ' भएको थियो।

करिश्माको बायाँ स्तनमा ट्याटु(Karishma's Tattoo On Her Breast)

2010-07-19T09:19:00.000-07:00

काठमाडौं । जब अमेरिकाबाट करिश्मा नेपाल फर्किन उनीका विभिन्न नयाँ भावभंगी देखिन थालेका छन् । १२ वर्षे छोरीकि आमा करिश्मा कहिले भित्री कपडा देखिने छोटो मिनिस्कर्टमा समेत देखिन थालेकी छिन् । अहिले भने उनी आफ्नो बायाँ स्तनमा ट्याटु खोपेर चर्चामा आएकी छिन् ।

हुन त नेपाली युवतिका लागि संवेदनशिल अंगमा ट्याटु खोप्नु फेसन नै भएको छ तर कुनै नायिकाले यसरी संवेदनशिल अंगमा ट्याटु खोपेको भने यो पहिलो पटक हो ।
आजभोलि औपचारीक कार्यक्रममा सहभागि हुँदा उनी स्तनको माथिल्लो भागमा खोपिएको ट्याटु देखिने किसिमले कपडा लगाउँछिन् । पहिलो पटक गत मंगलबार लभस्टोरी २०६६ चलचित्रको गीति क्यासेट बिमोचनमा उनी ट्याटुसहित देखा परिन् ।
उनको बाँया स्तनको खोपेको ट्याटु धेरैको आकर्षण बन्यो । तर उनले भने ट्याटु खोपेको ६ महिना भइसकेको बताइन् । रहर लागेर स्तनका साथै शरिरका अन्य भागमा पनि ट्याटु खोपेको बताए पनि शरिरको कुन भाग हो बताउन चाहिनन् ।
४० वर्ष उमेर पुग्न लागेकी यि नायिकाको रहर देखेर कलिउड बजार अहिले निकै तातेको छ । यिनको रहर धेरैलाई चर्चाको विषय बनेको छ ।

तीन वर्षको उमेरमै एल्बम !(Album in the age of 3)

2010-07-19T09:03:00.000-07:00

काठमाडौं । तीन वर्षीया बालिका अतिथि केसि अतिथि एल्बमका साथ बजारमा आएकी छिन् । आइतबार आयोजित एक कार्यक्रममा संगितकार अंम्बर गुरुङले एल्बम अतिथिको विमोचन गरे । तीन वर्षीय उमेरमै गीत गाएर

एल्बम निकाल्नु विश्व रेकर्ड भएकाले अतिथिको नाम गिनिज बुक अफ बर्ड रेकर्डमा लेखाउन पहल गरिने उनका बाबुआमाले बताए । त्यसका लागि उनीहरुले सरकारसँग सहयोगको आग्रह गरे । तीन वर्ष आठ महिना उमेर भएकी बालिकाको एल्बममा नौवटा गीतहरु समावेश छन् ।

आदिवासी चलचित्र महोत्सव हुँदै

2010-06-20T15:51:00.000-07:00

इन्डिजिनियस फिल्म अर्काइभ (आइफ)ले आगामी असार ११ देखि १३ सम्म राजधानीमा चौथो 'नेपाल आदिवासी चलचित्र महोत्सव' गर्ने घोषणा गरेको छ ।

प्रदर्शनीमार्गस्थित राष्ट्रिय सभागृह र नेपाल पर्यटन बोर्डको सभाहलमा हुन लागेको महोत्सवमा नेपालका १३ र बिदेशका १९ आदिवासी चलचित्रले सहभागिता जनाउने आज राजधानिमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा जनाकारी गराईयो । आइफाका अनुसार नेपालीतर्फ मगर, तामाङ, नेवार, गुरुङ, र्राई, लिम्बू, सुनुवार, धिमाल र ब्यासी समुदायका फिल्मले भाग लिने भएका छन् ।

बिदेशबाट भारत, भुटान, अमेरिका, स्विडेन, क्यानाडा, नर्वे, अर्जेन्टिना, मेक्सिको, जर्मनी, अस्टे्रलिया, र क्याम्बोडियाका चलचित्रले सहभागिता जनाउने छन् ।

महोत्सवमा कथानक चलचित्र, डकुमेन्ट्री, छोटो चलचित्र र म्युजिक समावेश छन् । महोत्सवका निर्णायक मण्डलले गोल्डेन ड्रम, ब्रोन्ज ड्रम र सिल्भर ड्रम पुरस्कार छनोट गर्नेछ । त्यसैगरी यसमा 'दर्शक छनोट' पुरस्कारको पनि व्यबस्था गरिएको आयोजकले जनाएको छ ।

कलाकारलाई बिश्वकपको नशा

2010-06-18T10:44:00.000-07:00

आफैंले निर्माण गर्न लागेको फिल्मको स्क्रिप्ट सेटिङमा बसेकी अभिनेत्री रेजिना उप्रेतीलाई बिहान उठ्न निकै अल्छी लाग्छ । 'धन्न अहिले सुटिङ छैन, सुटिङ भएको भए साह्रै गाह्रो हुने रैछ' रेजिनाले भनिन् । उत्तर कोरिया र ब्राजिलको गेम हेरेर 'इन्जोई' गरेकी रेजिना शनिबारदेखि कुनै पनि गेम नछुर्टाई हेर्ने विचारमा छिन् ।

नछुर्टाई गेम हेर्ने योजनालाई विद्युत् प्राधिकरणको लोडसेडिङ तालिकाले असर पारेको अनुभव गरेका छन्, निर्देशक सोभित बस्नेतले । उनी आग्रह गर्दै भन्छन्, 'कम्तीमा पनि विश्वकप फुटबल चलुन्जेल बत्तीको व्यवस्था भइदिए राम्रो हुने थियो । प्रत्येक दिनजसो राति २ बजेसम्म फुटबल हेर्ने गरेका निर्देशक बस्नेत बिहान ७ नबज्दै स्टुडियो पुग्ने गरेका छन् ।

'राज, कन्यादान र चिनोको प्राविधिक काम भइरहेकाले न्रि्रा मारेरै काम गर्नुपरेको छ,' उनले भने ।

न्रि्रा मारेरै काम गर्दै आएकी अर्की नायिका हुन्, रेखा थापा । उत्तर र दक्षिण कोरियाको गेम ध्यान दिएर हेरेकी रेखाको सेमिफाइनलपछि भने सबै खेल हेर्ने योजनामा छिन् । भन्छिन्, 'सुटिङ त जहिले गर्न पनि मिल्छ, फुटबल त चार वर्ष नभई हेर्न मिल्दैन ।' चार वर्षा आउने फुटबल मेला हेरेर अभिनेत्री झरना बज्राचार्यले पनि रमाइलो अनुभव गरिरहेकी छन् । प्रायः सुटिङ दिउँसो हुने भएकाले फुटबलका लागि समय मिलाउन गाह्रो नभएको बताइन्, झरनाले । त्यस्तै सजिलो अनुभव गरेकी छन्, नन्दिता केसीले ।

सुरुमा फुटबलप्रति चासो नभए पनि यसपालि फुटबल हेर्न महत्त्व दिएको बताउने नन्दिता भन्छिन्, 'साथीहरूले भनेपछि मलाई पनि हेरौं-हेरौं लाग्यो ।' राति अबेरसम्म फुटबल हेरेर बिहानै सुटिङमा जानुपर्दा अप्ठयारो अनुभव गरेकी नन्दिताले अहिलेसम्म सेडयुल मिलिरहेको बताइन् । चलचित्रमा फुटबलका कथाले स्थान नपाए पनि फुटबलप्रति चलचित्रकर्मीको आकर्षा भने नजानिँदो पाराले बढिरहेको छ । साथै, नेपालको फुटबल कमजोर रहेको विषयमा समीक्षा हुन थालेको छ, चलचित्रकर्मीका तर्फाट । स्रोत:- राजधानी

'दिपशिखा' को गीत फिल्मीखबरबाट वर्ल्ड प्रिमियर

2010-06-17T11:56:00.000-07:00

नरेश पौड्यालको निर्माण तथा निर्देशनमा बनेको चलचित्र 'दिपशिखा' को 'किन तिमीले यति धेरै मलाई माया गर्‍यौ...' बोलको गीत फिल्मीखबरबाट वर्ल्ड प्रिमियर गरिएको छ । नरेश पौड्यालको आफ्नै शब्द रहेको यस गीतमा चेतन सापकोटाको संगीत रहेको छ । यस गीतमा जीवन लुईटेल र अरूणिमा लम्सालले अभिनय गरेका छन् ।

त्रिकोणात्मक प्रेमकथामा आधारित यो चलचित्र साउनको २८ गतेबाट देशभर एकसाथ प्रदर्शनमा आउने भएको छ । नायिका अरूणिमा लम्सालको कथा रहेको यस चलचित्रमा जीवन लुईटेल, अरूणिमा लम्साल, निरज बराल, मुकुन्द थापा, राधा लम्साल, ममता प्रधान, बिष्णु सापकोटा र राजकुमार थापाको मुख्य अभिनय रहेको छ । चलचित्रमा सन् २००७ को ईन्डियन आईडलमा फस्ट रनरअप भएका गायक अमित पलले २ वटा गीत गाएका छन् ।

तामाङ चलचित्रको गुणस्तरीयता माथि बहस

2010-06-14T12:11:00.000-07:00

तामाङ चलचित्र संघको दोस्रो वार्षिक उत्सवको अवसरमा राजधानीमा तामाङ चलचित्रका विषयमा बहस चल्यो । तामाङ नायक-नायिका र आदिवासी फिल्मकर्मीहरूको बाक्लो उपस्थितिमाझ सम्पन्न सो कार्यक्रममा तामाङ चलचित्रको गुणस्तरीयता माथि बहस गरिएको थियो।

‘तामाङ फिल्महरुको गुणात्मक विकास अझै हुन सकेको छैन’ कार्यक्रमका प्रमुख अतिथि युवराज लामाले भने- ‘तामाङ चलचित्रकर्मीले अब त्यतातिर ध्यान दिनुपर्छ।’ निर्देशक नवीन सुब्बाले मौलिक फिल्म एकदमै कम बनिरहेको टिप्पणी गरे ।

बहसमा मगर चलचित्रकर्मी संजोग लाफा, आदिवासी जनजाति चलचित्र महासंघका अध्यक्ष दीपेन्द्र राई, संगीतकर्मी चन्द्रकुमार दोङलगायतले मौलिक फिल्मतिर तामाङ चलचित्रकर्मी लाग्नुपर्ने औंल्याए ।

कार्यक्रममा नवीन सुब्बालाई तामाङ चलचित्र संघले मानार्थ सदस्यसमेत प्रदान गरेको थियो भने एघारौं दक्षिण एसियाली खेलकुदका स्वर्ण पदक विजेता सुनील लामालाई स

पुरुषले महिलाको कुमारित्व छोयो कि टुट्छ - कलाकार निरू खड्का

2010-06-11T17:37:00.000-07:00

पुरुष सधैँ आफूलाई यो समाजको हर्ताकर्ता सम्झन्छ। यो समाज आफैँले मात्र निर्माण गरेको हु भन्ने भ्रममा बाँचिरहन्छ ऊ　। अपवादलाई छाडेर यसो भनौँ, समाज निर्माणमा महिलाको केही पनि भूमिका देख्दैन, उसले　। उनीहरूको बौद्धिकता र आदर्श पनि आफ्ना इच्छाका नांगोपनलाई ढाक्ने आवरण हुन् भन्ने बोध मलाई निकै पहिले भएको हो　। मैले संगत गरेका कोही पनि पुरुषलाई साँच्चै 'बौद्धिक' ठान्दिनँ, म　।

खासमा 'पुरुष' शब्दको उच्चारणले मात्रै पनि म धेरैखाले स्मृतिमा हराउँछु　। पुरुष र महिलाको संरचना बुझ्न खोज्छु, बुझ्न सक्दिनँ　। यो संरचना नै नौलो लाग्छ, रमाइलो लाग्छ　। पुरुषका केही विम्बले मलाई सधैँ पछ्याइरहन्छन्　। म सानै छँदा वा भनौँ बुझ्दै जाँदा मेरो साथी भएको थियो, रमेश　। मेरो जीवनको पहिलो केटासाथी उही हो जोसँग सानो छँदा म धेरै कुरा 'सेयर' गर्थें　। हुन त हामी दिदीभाइ पथ्र्यौं　। तर, ऊ मेरो भाइभन्दा बढी साथी थियो　।

त्यसवेला म नौ कक्षामा पढ्थेँ　। हाम्रो घरको आडैमा अर्को घर थियो　। त्यस घरमा एकजना चिटिक्क परेको, राम्रो केटा बस्थ्यो　। सधैँ-सधैँ झ्यालमा बसेर ऊ घरबाट बाहिर गएको अनि घर आइपुगेको गौढ गरेर हेरिबस्थेँ　। विस्तारै मलाई त्यो केटा मन पर्न थालिसकेको थियो　। मेरो धेरै समय उसको बाटो हेरेर बित्थ्यो　। ऊ कहिले आउला भन्ने मनमा लागिरहन्थ्यो　। तर, मैले ऊसँग कहिल्यै गफ गरिनँ, उसको अघि परिनँ　। माया भने असाध्यै लाग्थ्यो　। निकै पछि थाहा पाएँ, उसको नाम सुमन रहेछ　। मैले उसलाई नभेट्दै मेरो आँखाबाट ऊ हरायो　। खै कता गयो थाहा पाइनँ　। तर, मेरो आँखाले अहिले पनि उसलाई खोजिरहेका छन्　। मेरो पहिलो माया अव्यक्त भएर रह्यो　।
०००
अहिले त मलाई लाग्छ, मान्छेहरू निस्सार प्रेमसँग हातेमालो गर्दै हिँडेका छन्　। प्रेमको अस्तित्व निस्सारतामा मात्रै छ　। जीवनलाई बोकेर दुःखको लामो गोरेटोमा हिँडिरहेँ, म　। कति कठिन छ, यो जीवनसँग पार पाउनु　। मान्छे सबै रित्याएर, हराएर पनि बाँच्दोरहेछ　। मैले आफूलाई सबैभन्दा बढी प्रेम गर्ने आमा र बुबा गुमाएँ　। यस अर्थमा म आफूलाई 'अभागी' ठान्छु　। मेरो मामलामा प्रेम गतिलो खाडल बनेर बाँचेको छ, जीवनमा　।

स्कुल पढ्दाका मेरा सुरुका दिन सम्झँदा लाग्छ, त्यसवेला बहार थियो जीवनमा, जवानीले चियाउँदै थियो　। एकजना साथीले मलाई प्रत्येक वर्ष 'प्रेम-प्रस्ताव' राख्थ्यो　। प्रत्येक वर्षको स्कुल सकिने अन्तिम दिन उसले मलाई हेर्दै 'आई लभ यू' भन्थ्यो　। सायद केटाहरूमाझ त्यसवेला 'आई लभ यू' भन्ने फेसनजस्तै भएको थियो　। मैले उसको बालसुलभ 'प्रेम-प्रस्ताव' स्विकार्नु जरुरी ठानिनँ　।

म १४/१५ वर्षकी थिएँ　। सुनसान रातमा कतै कसैले बाँसुरी बजाइरहेको हुन्थ्यो　। म झ्यालमा बसेर सुनिरहन्थेँ　। मेरो मनले सोच्थ्यो- त्यो पक्कै सुन्दर केटा हुनुपर्छ　। त्यो लामो बाँसुरीको धुन मेरै निम्ति होजस्तो लाग्थ्यो　। त्यसले मेरो मन एकोहोरिन्थ्यो　। रातको अन्धकारमा टाढा कतै बाँसुरी बजाउने त्यस केटालाई आँखैमा राखुँजस्तो लाग्थ्यो　। तर, त्यो बाँसुरीप्रतिको आकर्षण थियो, सायद　।

जीवनमा विस्तारै बहार हराउँदै गयो　। सात कक्षा पढ्दै गर्दा मेरो ममी बित्नुभयो　। त्यो हिउँदको वेला थियो　। त्यसपछि म निकै दिनसम्म टोलाइरहेँ　। तुषारोले खाइदिएर उजाड बनेको घरअगाडिका फूलबारी, कागतीका रूख र दुबोको चउर　। यी सबै नियाल्दै र ममी सम्झँदै बस्नु मात्र थियो　। पछि-पछि म परिवारलाई सम्हाल्नपट्टि ध्यान दिन थालेँ　। यत्तिकैमा मेरो 'टिनएज' सकियो　। प्रेम गर्नतिर ध्यान गएन　। तैपनि, पुरुष धेरै रूप र भूमिकामा मेरो जिन्दगीसँग जोडिन आए　।

०००
मैले संगत गरेका पुरुषले मबाट माया, स्नेह र यौन चाहे　। उनीहरूको इच्छा सामान्यतः यौन समागममै केन्दि्रत हुँदोरहेछ　। तर, यौनेच्छाको क्षणिक प्रस्तुतिपछि बोध हुने निस्सारता र रित्तोपनको उसलाई ख्यालै हुँदैन　। उमेर बढ्दै गएपछि पुरुषप्रतिको मेरो धारणामा विस्तारै परिवर्तन आयो　। केही घटनापछि मैले पुरुषलाई राम्रोभन्दा पनि 'खराब' चरित्रको जीवका रूपमा बुझ्न थालेँ　। यसो भन्दैमा पुरुषका नराम्रा पक्ष मात्रै छन् भन्न खोजेको होइन　। उनीहरूका केही राम्रा पक्ष पनि छन्　। उनीहरू मिहिनेती हुन्छन्, धेरै पुरुषले अरूलाई सम्मान गर्छन्, कतिपय पुरुष संवेदनशील हुन्छन्, जो नारीसँग खेल्दैनन् अनि सहयोगी हुन्छन्　। पुरुषका यी पक्ष मलाई मन पर्छन्　।

पुरुषको सबैभन्दा नराम्रो पक्ष के भने, उनीहरू इगो राख्नेखाले हुन्छन्　। महिलालाई जताबाट पनि डोमिनेट गर्छन्　। पुरुषमा माफी माग्ने क्ष्ामता कम हुन्छ　। घरमा श्रीमती भए पनि बाहिरतिर केटी घुमाउँछन्　। यति हुँदाहुँदै पनि पुरुषविनाको संसार कल्पनासम्म गर्न सकिँदैन　। त्यसैले लाग्छ, पुरुष आकाश हो, नारी धर्ती　। पुरुष नारीको जीवनलाई जीवन्त बनाउन सक्ने शक्ति पनि हो र उसको जिन्दगी बिगारिदिने प्रमुख पक्ष पनि　। महिलाको कुमारित्व छोयो कि टुट्छ　। त्यो नाजुक ज्योति हो, छोयो कि निभ्छ　। तर, पुरुष सधैँ महिलाको कुमारित्व र ज्योतिमाथि हमला गर्न उद्यत् हुन्छ किन ? मलाई लाग्छ, महिला सृष्टिको अर्कै महान् कुरा हो　। मेरा पुरुषसाथीहरूमध्ये धेरैले प्रेम-प्रस्ताव राखे　। तर, त्योभन्दा बेसीले त यौनकै प्रस्ताव राखे　। मलाई लाग्थ्यो, यौन भनेको मायासँगै हुने कुरा हो　। कसैको प्रस्तावमा यौन हुँदैन　। मैले उनीहरूको प्रस्ताव कहिल्यै स्विकारिनँ　। र, त्यही कारण मेरा धेरै पुरुषसाथी मबाट टाढा भए　।
०००

पुरुषसँगका मेरा केही घटना छन्, जसको सम्झनाले मात्रै पनि म तरंगित हुन पुग्छु　। मेरो सानैदेखि माया गर्ने एकजना साथीले एकदिन भनेको थियो, 'हेर निरु, तिमीलाई म बिहे गरेरै छाड्नेछु　।' त्यसपछि धेरै वर्षसम्म ऊसँग मेरो भेट भएन　। एकदिन मैले मेलबक्समा उसको पनि मेल भेट्टाएँ　। मेलमा लेखिएको रहेछ, 'आई लभ यू निरु　।' अनि सँगै एटेच्ड गरिएको मेरो फोटोलाई एडिट गरेर टाउकोमा सिन्दुर हालिएको थियो　। त्यो फोटो हेरेर मलाई बोर लागेको थियो । सोचेँ, सायद यत्तिले उसको मसँग बिहे गर्ने चाह पूरा भयो　।

दस जोड दुई पढ्दाको कुरा हो　। प्रभात भन्ने एकजना साथीले मलाई खुबै पछ्यायो　। तीन महिनासम्म 'म तिमीविना बाँच्नै सक्दिनँ, निरु' भनेरै हैरान गर्‍यो　। ऊ विदेश उड्ने अघिल्लो दिनसम्म पनि ऊ मेरो मुखबाट उसको 'आई लभ यू'को सकारात्मक जवाफ सुन्न चाहन्थ्यो　। भोलिपल्ट उड्नु छ　। तर, ऊ मसँगै 'तिमीले आज आई लभ यू नभने म विदेश जान्नँ' भनेर अड्डी कसेर बसेको छ　। पछि उसको ममीले फोन गरेर 'नानी त्यति भनिदेऊ न जे होला' भन्दै फोन गरिन् र अन्त्यमा माया नलाग्दा पनि बाध्य भएर उसलाई 'आई लभ यू' भनँे　। अन्ततः ऊ विदेश उड्यो　। केही समय हामीले च्याटरुम र मेलमा पनि गफ गर्‍यौँ　। पछि उसले पनि मलाई बिर्सियो र मैले पनि बिर्सिएँ　। तर, उसलाई मैले कहिल्यै सम्झेकै थिइनँ　।

०००
चलचित्र क्षेत्रमा काम गर्नेहरू धेरैले बिहेको प्रस्ताव राख्थे　। म 'केही समय सोच्नुपर्छ' भन्दै टार्थें　। त्यसको केही दिनमै उनीहरू देह-सम्बन्ध बनाउने प्रस्ताव गर्थे जसले ममा चिड्चिडाहट उत्पन्न हुन्थ्यो र पुरुष विम्ब मेराअघि खराब भएर उभिन पुग्थ्यो　। मैले पनि एकजनालाई मनैदेखि 'प्रेम' गरेँ　। तर, उसैले प्रेम-प्रस्ताव गरेको हो　। ०६१ सालमा हाम्रो प्रेम सुरु भयो　। उसले खुब माया गथ्र्यो　। मायामा परेको केही समय मेरो जिन्दगीका सबैभन्दा खुसीका दिन थिए　। सँगै घुम्यो, एक-अर्कामा माया साट्यो　। कस्तो रमाइलो ! हामी डेटिङ जान्थ्यौँ, ऊ घन्टौँ मेरो काखमा पल्टिन्थ्यो र हामी सपना देख्थ्यौँ, सुखी संसारको　। त्यसवेला हामी एक-अर्कालाई 'किस' पनि गर्थ्यौं　। उसले पनि मबाट सेक्स चाह्यो　। मैले सधैँ इन्कार गरेँ　। 'योचाहिँ बिहे पछि है !' यसै भन्थेँ । हामी बिहेको निष्कर्षमा पुगेका थियौँ　।

पछि उसको दिमागमा म मात्रै आउन थालेँछु　। मैले अरू केटालाई फोन गर्छु कि ? वा अरूसँगै पो डेटिङ जान्छु कि ? भन्दै पीर गथ्र्यो　। कुनै वेला त्यो स्वाभाविक हुन्थ्यो　। तर, उसको त्यही शंकाले हामीबीच चिसोपना आउन थाल्यो　। एक मिनेट फोन बिजी भयो भने 'कोसँग फोन गर्दै थिइस्' भन्दै गाली गथ्र्यो　। पछि-पछि उसले मायाभन्दा पनि बढी पीडा दियो　। मलाई 'यो फिल्मलाइन छाडिदे' भन्दै दबाब दिन्थ्यो　। मेरो बुबाको अन्तिम अवस्थामा पनि उसले आफूलाई मात्र समय देओस् भन्ने चाहन्थ्यो　। मलाई ऊ 'इरिटेटिङ' र तनाबको विषय हुन थाल्यो　।

एकदिन मैले नै उसलाई 'हामी अब लभ ब्रेक गरौँ' भनेँ　। त्यसदिन मलाई धेरै विरक्त लागेको थियो　। रोएको पनि थिएँ　। म त्यसवेला प्रेम टुटेरभन्दा पनि मेरो जिन्दगीमा दाग लाग्यो भनेर रोएकी थिएँ　। त्यो समय मेरो जिन्दगीको ठूलो 'लस पिरियड' हो　। त्यसवेला पाउनुभन्दा पनि धेरै गुमाएँ, मैले　। अहिले पनि उसले कहिलेकाहीँ मेल गरिरहेको हुन्छ, उसले 'आई एम मिसिङ यू लट' भनेर लेखेको हुन्छ　। म कहिल्यै रिप्लाई गर्दिनँ　। यही चोट र विरक्तिले मलाई पुरुषबाट टाढा बनायो　। मैले पुरुषलाई खलपात्रका रूपमा हेर्न थालेँ　। उसो त सबै खराब नहुन सक्छन्, तर मान्छेले जे भोग्यो त्यहीअनुसार कसैप्रति धारणा बनाउने हो　।

०००
प्रेममा पर्नु पनि फस्नु रहेछ　। पुरुषहरू मनभित्र पस्नु कता हो कता शरीरलाई नै छामछुम गर्न किन तम्सिन्छन् ? कति रहरले, गौरव गरेर सजाइएको नारी शरीरमा खस्रा हात किन सलबलाउन खोज्छन् सधैँ ?

०००
मलाई सबैभन्दा मन पर्ने पुरुष कलाकार मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्य नै हुन्　। मन पर्ने विदेशी कलाकार अमिताभ बच्चन र आमिर खान हुन्　। पुरुषभन्दा महिला धेरै कुरा सहन्छन्　। मलाई लाग्छ, पुरुषजस्ता कठोर मनका हुँदैनन्, नारी　। कोमल हुन्छन्, उनीहरू　। उनीहरू संवेदनशील हुन्छन्, त्यो देखाउँदैनन्　। मैले अहिलेसम्म देखेको सबैभन्दा रमाइलो लागेको पुरुष कलाकार सुरवीर पण्डित हो र सबैभन्दा लोभी पुरुष फिल्मनिर्देशक सुरेन्द्र शाह हो　।

समाजका हरेक क्षेत्रमा पुरुष नै अगाडि छन्　। महिलालाई पुरुषले भन्दा पनि परम्परा, संस्कृति र रीति-रिवाजले पछाडि धकेल्यो　। केटाहरू बाइकपछाडि 'गर्लफ्रेन्ड' राखेका छन् भने अरूलाई देखाउन स्पिडमा कुदाउँछन्　। कोही केटीसँग हल्का चिनजान मात्रै हुँदै छ भने पनि सँगैको साथीलाई 'ऊसँग त मेरो शारीरिक सम्बन्ध बनिसक्यो नि !' भन्न चुक्दैनन्　। फेरि पुरुषले गर्ने मायामा पनि शंका उत्पन्न हुन्छ, मलाई　। मनैदेखि माया गरेर गर्लफ्रेन्डकै मात्र हुन सक्दैन ऊ　। साँच्चै माया गर्ने एकदम कम हुन्छन्　। फेरि गर्लफ्रेन्ड हुँदाहुँदै पनि फोनमा अर्की केटीसँग रोमान्स गर्न पछि पर्दैनन्, पुरुष　।

स्वास्नीमान्छेको शरीरसँग मन लाग्दो गरी खेल्न चाहन्छ, पुरुष　। कोही पुरुष साँझ परेपछि नगरवधू खोज्दै हिँड्छन्　। उनीहरू तरुनी र अधवैंशेको वास्ता गर्दैनन्　। समागमपछि त्यो स्वास्नीमान्छेको अनुहार पनि बिर्सन्छन्　। पुरुष आफू भने पतिनिष्ठा श्रीमतीको आशा गर्छ　। आफ्नी श्रीमतीलाई कोठामा निर्जीव तस्बिरजस्तो सजाएर अर्काकी श्रीमती भोग्न लालायित हुन्छ　। हुन त केही यस्ता श्रीमती पनि हुन्छन्, जो अरूको श्रीमान्बाटै भोगिन चाहन्छन्　।

०००
अहिले विवाहपूर्वको यौनसम्बन्धको चर्चा खुब सुनिन्छ　। प्रेममा यौन हुनै हुँदैन भन्ने म मान्दिनँ　। तर, अनुभूतिविना यौन हुनु भनेको त्यो शारीरिक आवश्यकता मात्र हो, प्रेम होइन　। धेरै पुरुषले महिलालाई 'युज एन्ड थ्रो' सोच्छन्　। महिलाले पनि आफ्नो यौनेच्छा पूरा गर्न पुरुष फेरी-फेरी प्रयोग गर्न थालेका छन्　। तर, विश्वासमा यौनसम्बन्ध हुनु राम्रै कुरा हो　। म केटाहरूसँग संगत त गर्न चाहन्छु, तर संगतमा यौनको गन्ध नआओस्　। अहिले लाग्न थालेको छ, अधिकांश पुरुष स्वार्थका लागि मात्रै महिलासँग संगत गर्न थालेका छन्　। महिला जत्तिनै सक्षम भए पनि पुरुषको छहारी खोज्छन्　। म पनि खोज्छु, तर सही पुरुष जसले मलाई साँच्चै माया गरोस्　। खासमा म पुरुषसँगभन्दा पनि उसको प्रतिभासँग मित्रता गाँस्न चाहन्छु　। उसको शरीरभन्दा दिमाग र हृदय मेरो सरोकारका विषय हुन्　।

'जी माला' मा राजेशपायल भिलेन

2010-06-08T13:05:00.000-07:00

सोमबार मध्याह्नको काठमाडौं। मौसम विज्ञान विभागका अनुसार यहाँको तापक्रम ३१ दशमलव २ डिग्री सेल्सियस। पूर्वी तराईको उखरमाउलो गर्मी झेलेर आइतबार मात्र राजधानी आइपुगेका गायक राजेशपायल राई नोर्लिङ रिसोर्टको स्विमिङ पुलमा भेटिए। तर, उनी जेठको गर्मी छल्न त्यहाँ पुगेका थिएनन्।

'गर्मी त यहाँ पनि चर्कै छ। तर, फिल्मका लागि पौडी प्राक्टिस गर्दैछु,' सुटिङ शुरु हुनु अगाडि उनी पौडीमा मस्त रहे। एकैछिनमा नेपाली फिल्मको रोजाईको स्पट नोर्लिङमा सुटिङको चहल पहल बढ्यो। अब उनले आफ्नो मर्जीमा पौडन पाएनन्। निर्देशकको इशारामा डबुल्की मार्दै र उत्रदैं केही समय विताए उनले।आफ्नो गीतको भिडियोमा त अभिनय गर्दै आएका हुन् उनले। तर, अचेल उनको अभिनय फिल्ममा समेत देखिन थालेको छ। उनी अहिले 'जी माला' नामक फिल्ममा अभिनय गर्देछन्। 'यहाँ मेरो इन्ट्रडक्सन सिनको तयारी हुँदैछ,' फिल्ममा 'काजिमान' बनेका राईले दृश्यबारे भने,'हिरोलाई मार्ने को?
भनेर सोध्दा 'म काजिमान' भन्दै स्विमिङ पुलबाट बाहिर निस्कन्छु।' यो फिल्ममा आफू नेगेटिभ रोलमा देखापरेको उनले खुलाए। मुस्ताङ र पोखरापछि 'जी माला' को काठमाडौंमा अन्तिम चरणको सुटिङ भइरहेको छ। जिमाला भोटे जातीले लगाउने गहना हो। यसको तस्करीका विषयमा फिल्म केन्द्रित रहेको राईले जानकारी दिए।

अभिनय मोहमा समेत परेका राजेशपायलले यसअघि पनि केही फिल्ममा अभिनय गरेका छन्। उदय सुव्वाको फिल्म 'गुण्डाराज' र प्रदिप श्रेष्ठको 'कवच' उनले अभिनय गरेका फिल्म हुन्। गायनमा गतिलो स्थान नहुँदै 'परेनी माया जालैमा' र 'दैव संजोग' नामक फिल्ममा समेत उनले सानोतिनो भुमिकामा अभिनय गरेका थिए। 'गायन र अभिनयलाई सँगै अघि बढाउने चाहना छ। गाउनकालागि धेरैले अफर गरेपनि अभिनयमा त्यस्तो हुन सकेको छैन,' अभिनयले विस्तारै गति लिएको उनले बताए।

फिल्मको पार्श्व गायनमा चलेका राईलाई लाग्छ 'गायनमा जस्तो व्यवसायिकता अभिनयमा छैन।' राम गुरुङको निर्देशन रहेको यो फिल्ममा मनोजर आरसी, रोशनी कार्की, रश्मी भट्ट, निर्भिक राईलगायतका कलाकारको अभिनय छ। स्रोत:- नागरिक

चलचित्रलाई गाउँ केन्द्रित गर्नुपर्ने माग

2010-06-07T10:09:00.000-07:00

गुरुङ तथा अन्य भाषामा बन्ने चलचित्रको बजार शहरमा मात्रै नभई गाउँमा समेत पुर्याउनुपर्ने खाँचो औंल्याइएको छ। पोखरा र आसपासमा छायांकन गरिने गुरुङ चलचित्र शहरमा मात्रै केन्द्रित भएको भन्दै निर्माण पक्षले गाउं‘मा समेत चलचित्रको पहुँच पुर्याउनुपर्नेमा जोड दिएका हुन्।

पोखरामा बर्सेनी गुरुङ भाषाका चलचित्र निर्माण हुँदै आएको छ। निर्माण गरिएका चलचित्रको छायांकनसमेत यहीँको ग्रामीण भेगमा गरिने गरिएको छ। कथावस्तुसमेत गाउँले परिवेशलाई समेटेर बनाइन्छ। तर प्रदर्शन केवल शहरमा मात्रै गरिने प्रचलनले गाउँमा र्सवसाधारण आफ्नै घरगाउँमा खिचिएका चलचित्र हेर्नबाट वञ्चित हुने गरेको गुरुङ फिल्म एसोसियसनका अध्यक्ष माओत्से गुरुङले बताए।

‘शहरमा मात्रै नभई गुरुङ चलचित्रको पहुँच ग्रामीण भेगमा समेत पुर्याउनुपर्छ।’ उनले पोखरामा आयोजित गुरुङ चलचित्र बजार व्यवस्थापन कार्यशाला गोष्ठीमा भने- ‘चलचित्रको पहुँच सबै क्षेत्रमा पुग्न सकेमात्रै विकास र बिस्तारसँगै प्रवर्द्धन समेत हुनेछ।’ ग्रामीण परिवेशलाई उजागर गर्ने उद्देश्यले निर्माण गरिने चलचित्रहरू शहरमा केन्द्रित गरी च्यारिटी सो गर्ने परम्परा अब हटाउनुपर्नेमा उनको जोड थियो।

अध्यक्ष गुरुङले अधिकांश गुरुङ चलचित्रको च्यारिटी सो शहरमा मात्रै नभई विदेशमा समेत गरिने बताउँदै गाउँका कथा-व्यथाका चलचित्रले गाउँलाई नै उपेक्षा गर्ने प्रवृत्ति चलचित्रकर्मीले त्याग्नुपर्ने चर्चा गरे। पोखरामा अहिलेसम्म ७१ भन्दा बढी गुरुङ चलचित्र निर्माण भइसकेका छन्। एउटा गुरुङ चलचित्र निमार्ण गर्न करिब ३ देखि १० लाखसम्म खर्चने गरिएको छ। गुरुङ चलचित्रमा हालसम्म तीन करोड ५० लाखभन्दा बढी बजेट लगानी भइसकेको छ।

चलचित्र विकास बोर्डको सहयोगमा आयोजित कार्यक्रममा एसोसियसनका महासचिव प्रितम गुरुङ, पत्रकार शिव शर्मा, गुरुङ सञ्चारकर्मी हुम गुरुङ लगायतले गाउँघरमा घुम्ती चलचित्रलाई प्रोत्साहन गर्नुपर्ने आवश्यकता औंल्याएका थिए। २०५२ सालमा गुरुङ चलचित्र पाते निर्माणपछि भाषिक चलचित्रको निर्माण कार्यले प्राथमिकता पाएको थियो। स्रोत:- समाचारपत्र

आठ बर्षीया बालिकाद्वारा चलचित्रको नामाकरण

2010-06-06T12:10:00.000-07:00

नेपाली चलचित्रको नाम राख्न धेरैलाई गार्‍हो हुन्छ । कथासँग मेल खाने नाम नपाएर लेखक, निर्माता तथा निर्देशकहरू चिन्तित बन्ने गरेको पाईन्छ ।
तर नपत्याउदो तरिकाले आठ बर्षकी बालिकाले नेपाली चलचित्रको नामाकरण गरेकी छिन् ।

निर्माता रमेशजंग रायमाझीले निर्माण गर्न लागेको चलचित्र 'मलाई मन पर्‍यो' को नाम उनकै आठ बर्षीया छोरी साल्भिका रायमाझीले राखेकी हुन् । थुप्रै चलचित्रमा सहायक निर्देशक भएर काम गरिसकेका भद्र भुजेलले पहिलो पटक निर्देशन गर्न लागेको यस चलचित्रको कथा बिकाश आचार्यले लेखेका हुन् ।

हिमालयन फिल्म्सको ब्यानरमा निर्माण हुन लागेको चलचित्र 'मलाई मन पर्‍यो' मा जीवन लुईटेल, राजबल्लभ कोईराला, निरूता सिंह, मिथिला शर्मा, सुष्मा कार्कीलगायतका कलाकारको अभिनय रहने छ । शम्भुजित बाँस्कोटाको संगीत रहने सो चलचित्र प्रेमकथामा आधारित छ ।

असारको २५ गतेबाट छायाँकन गर्ने तयारी गरिएको चलचित्र सुपर १६ क्यामराबाट खिचिने भएको छ । इलाम, हिले, पोखरा, जिरी र काठमाण्डौमा चलचित्रको छायाँकन गरिने निर्माता रायमाझीले फिल्मीखबर डटकमलाई जानकारी गराए । रायमाझीले निर्माण गर्न लागेको यो दोस्रो चलचित्र हो । उनले निर्माण गरेको पहिलो चलचित्र 'नाइ नभन्नु ल' प्रदर्शनको तयारीमा रहेको छ ।